Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 11/13
Data wyroku: 2013-07-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Nowakowska
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Sygn. akt VIII K 11/13

POSTANOWIENIE

Dnia 30 lipca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSO Anna Nowakowska
Protokolant: Magdalena Badora
przy udziale Prokuratora -
po rozpoznaniu z urzędu
na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2013 roku

sprawyM. L.
oskarżonego o to, że:

    1.w okresie od 11 maja 1992 roku do 18 listopada 1992 roku działając przestępstwem ciągłym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako osoba upoważniona do wystawiania w imieniuSpółki z o.o. (...)faktur, poświadczał w nich nieprawdę wyłudzając na ich podstawie od Szefostwa(...)MON mienie społeczne znacznej wartości w wysokości 15.253.736.800 złotych (przed denominacją) w ten sposób, że:
- w dniu 11 maja 1992 roku wystawiłfakturę nr (...)poświadczając w niej nieprawdę odnośnie rzekomego dostarczenia WOSL wD.dwóch central telefonicznych typu(...)co umożliwiło mu otrzymanie w dniach 19 maja 1992 roku i 2 lipca 1992 roku od Szefostwa(...)MON nienależnej kwoty 3.260.572.800 zł (przed denominacją);
- w dniu 9 lipca 1992 roku wystawiłfakturę nr (...)poświadczając w niej nieprawdę odnośnie rzekomego dostarczenia JW(...)wP.kabla koncentrycznego typu(...), złącz typu(...)i przełącznic światłowodowych co umożliwiło mu otrzymanie w dniu 24 lipca 1992 roku od Szefostwa(...)MON nienależnej kwoty 3.438.309.000 zł (przed denominacją);
- w dniu 26 sierpnia 1992 roku wystawiłfakturę nr (...)poświadczając w niej nieprawdę odnośnie rzekomego dostarczenia JW(...)N.40 transformatorów typu(...)podczas gdy w rzeczywistości w miesiącu wrześniu 1992 roku dostarczył nie więcej niż 12 tych transformatorów co umożliwiło mu otrzymanie w dniu 10 września 1992 roku od Szefostwa(...)MON nienależnej mu kwoty 2.660.000.000 zł (przed denominacją);
- w dniu 18 listopada 1992 roku wystawiłfakturę nr (...)poświadczając w niej nieprawdę odnośnie rzekomego dostarczenia WOSL wD.centrali telefonicznej typu(...)co umożliwiło mu otrzymanie w dniu 27 listopada 1992 roku od Szefostwa(...)MON nienależnej mu kwoty 5.894.855.000 zł (przed denominacją);
tj. o przestępstwo zart. 201 d. k.k.w zbiegu zart. 266 § 1 i 4 d. k.k.w zw. zart. 58 d. k.k;

    2.od 2 czerwca 1992 roku do 16 września 1992 roku wW.działając przestępstwem ciągłym udzielił korzyści majątkowych w łącznej wysokości 365 milionów złotych (przed denominacją) żołnierzom zawodowym z byłego Szefostwa(...)MON oraz Szefostwa Wojsk(...), w związku z pełnieniem przez nich funkcji publicznych w ten sposób, że:
- w dniu 2 czerwca 1992 roku za pośrednictwemK. J.wręczył płkS. P.kwotę 60 mln złotych (przed denominacją);
- w dniu 24 lub 25 czerwca 1992 roku osobiście wręczył płkA. C.kwotę 143 mln złotych (przed denominacją);
- w dniu 10 lipca 1992 roku za pośrednictwemK. J.wręczył płkS. P.kwotę 60 mln złotych (przed denominacją);
- w dniu 16 września 1992 roku osobiście wręczył płkS. P.kwotę 52 mln złotych (przed denominacją);
- w dniu 16 września 1992 roku osobiście wręczył ppłkA. J.kwotę 50 mln złotych (przed denominacją)
tj. o przestępstwo zart. 241 § 1 d. k.k.w zbiegu zart. 239 § 1 d. k.k.w związku zart. 58 d. k.k.

    3.na przełomie listopada i grudnia 1992 roku w m.D.usiłował wręczyć korzyść majątkową w nieustalonej wysokości płkR. Ś.w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej Szefa(...)wD., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przyjęcia pieniędzy ze strony wymienionego oficera
tj. o przestępstwo zart. 11 § 1 d. k.k.w związku zart. 241 § 1 d. k.k.w zbiegu zart. 239 § 1 d. k.k.

postanawia
I. na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzyć postępowanie w zakresie czynów opisanych wpunkcie 2 i 3komparycji wobec przedawnienia karalności ;
II. kosztami postępowania w tym zakresie obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

M. L.został oskarżony przez Prokuraturę(...)Okręgu Wojskowego o trzy czyny:
- pierwszy popełniony w okresie od 11 maja 1992 roku do 18 listopada 1992 roku kwalifikowany zart. 201 d. k.k.w zbiegu zart. 266 § 1 i 4 d. k.k.w zw. zart. 58 d. k.k;
- drugi popełniony w okresie od 2 czerwca 1992 roku do 16 września 1992 roku kwalifikowany zart. 241 § 1 d. k.k.w zbiegu zart. 239 § 1 d. k.k.w związku zart. 58 d. k.k.
- trzeci popełniony na przełomie listopada i grudnia 1992 roku kwalifikowany zart. 11 § 1 d. k.k.w związku zart. 241 § 1 d. k.k.w zbiegu zart. 239 § 1 d. k.k.

W odniesieniu do ostatnich dwóch trzech zarzucanych czynów nastąpiło przedawnienie karalności i w tym zakresie postępowanie karne podlega umorzeniu.
Wszystkie zarzucane czyny zostały popełnione w czasie obowiązywaniaustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku – Kodeks Karny(Dz. U. z dnia 14 maja 1969 roku Nr 13 poz. 94 z późn. zmianami , cytowany jakod. k.k.).
Wart. 201 d. k.k.stypizowano przestępstwo zagarnięcia mienia społecznego, które w czasie popełnienia zarzucanych czynów było zagrożone karą pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Wart. 266 § 1 i 4 d. k.k.stypizowano przestępstwo poświadczenia nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego lub inna osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu, a jeżeli czyn ten miał być popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej był zagrożony karą pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Wart. 239 § 1 d. k.k.stypizowano przestępstwo przyjęcia korzyści majątkowej lub osobistej albo ich obietnicy w związku z pełnieniem funkcji publicznej, a wart. 241 § 1 d. k.k.stypizowano przestępstwo udzielenia lub obietnicy udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej innej osobie w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznej – czyn ten był zagrożony karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.
Zgodnie zart. 105 § 1 d. k.k.karalność przestępstwa ustawała, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:
- 30 - gdy czyn stanowił zbrodnię,
- 10 - gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą lat 5,
- 5 - gdy czyn był pozostałym występkiem.
Zgodnie zart. 106 d. k.k.jeżeli w okresie przewidzianym wart. 105wszczęto postępowanie, karalność przestępstwa ustawała z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.
Czyny zarzuconeM. L.zostały popełnione w okresie od maja do grudnia 1992 roku i przedawnienie ich karalności nie upłynęło do końca 1998 roku (podstawowy okres przedawnienia wynosił co najmniej lat 5 i dodatkowo w tym czasie został sporządzony i wniesiony akt oskarżenia, co przedłużało okres przedawnienia karalności o kolejne lat 5).
W dniu 6 czerwca 1997 roku została uchwalonaustawa Kodeks karny( Dz. U. z 1997 roku Nr 88 poz. 553), która weszła w życie w dniu 1 września 1998 roku (art. 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – Przepisy wprowadzające kodeks karny (Dz. U. z dnia 2 sierpnia 1997 roku Nr 88 poz. 554).
W art. 15 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – Przepisy wprowadzające kodeks karny postanowiono, że do czynów popełnionych przed wejściem w życieKodeksu karnegostosuje się przepisy tego kodeksu o przedawnieniu i zatarciu skazania, chyba że termin przedawnienia już upłynął. Wobec braku upływu terminu przedawnienia karalności do zarzucanych czynów należy stosować obowiązujące obecnie przepisy o przedawnieniu.
Zgodnie zart. 101 k.k.w brzmieniu obowiązującym od 1 września 1998 roku do 3 sierpnia 2005 roku karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:

1
30 – gdy czyn stanowi zbrodnię zabójstwa,

2
20 – gdy czyn stanowi inna zbrodnię,

3
10- gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczająca 3 lata,

4
5 gdy czyn jest zagrożony karą nie przekraczającą 3 lat.

W myślart. 102 k.k.w brzmieniu pierwotnym obowiązującym od 1 września 1998 roku do dnia 3 sierpnia 2005 roku, jeżeli w okresie przewidzianym wart. 101wszczęto postępowanie przeciwko osobie, karalność popełnionego przez nią przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.
Zatem w odniesieniu do dwóch ostatnich zarzucanychM. L.czynów zagrożonych karą pozbawienia wolności w wymiarze od 6 miesięcy do lat 5 w myśl przepisów obowiązujących do dnia 3 sierpnia 2005 roku przedawnienie karalności następowało z upływem lat 10 i kolejnych 5 od daty popełnienia, a więc odpowiednio: w dniu 16 września 2007 roku oraz z końcem grudnia 2007 roku.
Nowelą dokonaną ustawą z dnia 3 czerwca 2005 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny (Dz. U. z dnia 19 lipca 2005 roku nr 132, poz. 1109) dokonano zmiany - z dniem 3 sierpnia 2005 roku - zasad biegu przedawnienia.
Wprowadzono m.in. wart. 101 § 1 k.k.wpunkcie 2atermin przedawnienia 15 lat dla występków zagrożonych karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat, oraz wart. 102 k.k.wprowadzono zasadę, że jeżeli w okresie opisanym wart. 101wszczęto postępowanie przeciwko osobie to w wypadku czynów opisanych w§ 1 pkt 1-3 art. 101karalność popełnionego przestępstwa ustaje z upływem 10 lat od zakończenia okresu wskazanego wart. 101 k.k.
Tym samym karalność czynów zarzucanychM. L.jako drugi i trzeci ustała z upływem kolejnych 10 + 10 lat od daty popełnienia, a więc odpowiednio: w dniu 16 września 2012 roku oraz z końcem grudnia 2012 roku.
Tym samym nastąpiło przedawnienie karalności tych czynów i w myślart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne w tym zakresie podlegało umorzeniu.

Na marginesie należy zaznaczyć, że odpowiednikiem przestępstwa stypizowanego wart. 241 § 1 d. k.k.jest obecnieart. 229 k.k., który w brzmieniu pierwotnym obowiązującym od dnia 1 września 1998 roku do dnia 4 lutego 2001 roku przewidywał karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.
Przestępstwo stypizowane wart. 266 § 1 d. k.k.ma obecnie swój odpowiednich stypizowany wart. 271 § 1 k.k.i jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Przestępstwo zagarnięcia mienia społecznego znacznej wartości stypizowane wart. 201 d. k.k.jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 10, jego karalność ustaje zatem z upływem 15 + 10 lat, a więc w dniu 18 listopada 2017 roku.
Wspomnieć należy także, że przestępstwa stypizowane wart. 201 d. k.k.obejmowały wszelkie formy zagarnięcia mienia społecznego znacznej wartości, obecnie takie zagarniecie określa aktualnie obowiązująca ustawa wart. 286 § 1 k.k., w której dodatkowo dla poszczególnych typów czynów zabronionych znamiona zamieszczono wart. 294 § 1 k.k.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2004 roku, sygn. akt V KK 248/03).
Zgodnie zart. 630 k.p.k.w sprawach z oskarżenia publicznego, jeżeli oskarżonego nie skazano za wszystkie zarzucane mu przestępstwa, wydatki związane z oskarżeniem w części uniewinniającej lub umarzającej postępowanie ponosi Skarb Państwa.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.