Sąd Okręgowy w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 824/13
Data wyroku: 2013-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Wagner

Sygn. akt I C 824/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSR (del.) Rafał Wagner
Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Kuta
po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaD. K.
przeciwkoSkarbowi Państwa – Marszałkowi Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
ozapłatę kwoty 100.000 zł

I
oddala powództwo;

II
zasądza odD. K.na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 824/13

UZASADNIENIE
Pozwem złożonym w Zakładzie Karnym w dniu 5 maja 2013 r.D. K.wniósł przeciwko Skarbowi Państwa o zasądzenie kwoty 100.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, że Sejm RP uchwalającart. 161 § 4 k.k.w.dopuścił się dyskryminacji powoda, „jego godności, imienia, nazwiska, czci i jako obywatela R.P.”
Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał tutejszemu Sądowi (postanowienie - k. 5).
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Pozwany podniósł, że nie została wykazana bezprawność pozwanego, gdyż nie zapadło orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające niezgodność zKonstytucjąkwestionowanego przez powoda przepisu (odpowiedź na pozew – k. 44-45).
W dalszym toku postępowania powód podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. W piśmie z dnia 16 października 2013 r. wskazał, że Sąd może sam ocenić zgodność zKonstytucjąprzepisów lub wystąpić w razie wątpliwości to Trybunału Konstytucyjnego (pismo – k. 51).
Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 r. Sąd sprecyzował oznaczenie jednostki organizacyjnej reprezentującej Skarb Państwa z Sejmu RP na Marszałka Sejmu RP (protokół rozprawy – k. 67).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powód jest osadzony w Zakładzie Karnym wS., gdzie odbywa kary pozbawienia wolności, których suma przekracza 3 lata (okoliczności niesporne).
Ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 240, poz. 1431), która weszła w życie 1 stycznia 2012 r. zmieniony zostałart. 161 k.k.w.w ten sposób m.in., że dodany został jego § 4 w brzmieniu:Jeżeli orzeczona kara lub suma kar przekracza 3 lata pozbawienia wolności, wniosku skazanego lub jego obrońcy, złożonego przed upływem 6 miesięcy od wydania postanowienia o odmowie warunkowego zwolnienia, nie rozpoznaje się aż do upływu tego okresu. Przy czym przepis ten znajduje zastosowanie również przy wykonywaniu orzeczeń, które stały się wykonalne przed dniem wejścia w życie ustawy z 16 września 2011 r. (art. 10 tej ustawy).
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie niekwestionowanych twierdzeń stron.
Sąd zważył, co następuje:
Powód domagał się zadośćuczynienia za uchwalenie, jego zdaniem niezgodnego zKonstytucją, przepisuart. 161 § 4 k.k.w., który utrudnił mu ubieganie się o warunkowe zwolnienie. Wynika z tego, że podstawę żądania stanowi tzw. bezprawie legislacyjne.
Zgodnie zart. 4171§ 1 k.c.jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie aktu normatywnego, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności tego aktu zKonstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą.Normy zawarte wart. 4171§ 1-3 k.c., regulując szczególne postacie bezprawnego wyrządzenia szkody przez władzę publiczną, ograniczają odpowiedzialność określoną wart. 417 k.c.przez to, że wprowadzają kwalifikowany sposób stwierdzenia bezprawności w przypadku określonych rodzajów aktów władczych (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r., II CSK 570/10, publ. LEX nr 847123). Zatem warunkiem skutecznego dochodzenia roszczeń na podstawie tego przepisu jest legitymowanie się przez powoda orzeczeniem prejudycjalnym stwierdzającym, żeart. 161 § 4 k.k.w.jest sprzeczny zKonstytucją. O sprzeczności ustawy zKonstytucjąorzeka natomiast nie sąd powszechny, ale Trybunał Konstytucyjny. W okolicznościach niniejszej sprawy takie orzeczenie prejudycjalne nie zapadło. Wobec jego braku, nie można przyjąć, aby działanie Skarbu Państwa było bezprawne.
Brak przesłanki bezprawności przesądza o bezzasadności powództwa, co skutkowało oddaleniem powództwa.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98, 99 i 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa(Dz. U. Nr 169, poz. 1417 z późn. zm.). Sąd nie znalazł podstaw do odstąpienia od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego tylko dlatego, że powód jest osobą odbywającą karę pozbawienia wolności. Wytaczając powództwo powód winien liczyć się z tym, że w razie przegranej, będzie musiał pokryć koszty prowadzenia procesu przez pozwanego.