Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1305/12
Data wyroku: 2013-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szczepaniak-Cicha, Lucyna Guderska, Ewa Naze
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt: III AUa 1305/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 maja 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Lucyna Guderska
Sędziowie: SSA Ewa Naze (spr.)
SSA Anna Szczepaniak-Cicha
Protokolant: stażysta Przemysław Trębacz

po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. w Łodzi
sprawyZ. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wO.
o emeryturę,
na skutek apelacji organu rentowego
od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt: V U 831/12;

zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie.

Sygn. akt III AUa 1305/12

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.decyzjami z dnia 6 lutego 2012r. i 21 marca 2012r. odmówiłZ. K.prawa do emerytury, ponieważ ubezpieczony nie wykazał 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach.
W odwołaniu od powyższych decyzjiZ. K.wniósł o ich zmianę i przyznanie prawa do emerytury podnosząc, że wykonywana przez niego praca na stanowisku kowala w Kombinacie Budowlanym wK.w okresie od 11 sierpnia 1975r. do 22 lipca 1990r., wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym (...) Spółka z o.o.wK.w okresie od 23 lipca 1990r. do 31 marca 1992r. na stanowisku kowala, wSpółdzielni (...)wK.w okresie od 4 maja 1993r. do 30 września 1995r. i od 1 października 1995r. do 1 października 1997r. na stanowisku kowala spawacza, wZakładach (...)wK.w okresie od 20 października 1997r. do 31 grudnia 1998r. na stanowisku spawacza, na których to stanowiskach wykonywał pracę stale, jest pracą na stanowiskach wymienionych w wykazie A dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, co uprawnia go do uzyskania wcześniejszego świadczenia emerytalnego.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012r. Sąd Okręgowy w Kaliszu zmienił decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wO.z 6 lutego 2012r. i 21 marca 2012r. i przyznałZ. K.emeryturę poczynając od dnia 1 grudnia 2011r., zasądzając jednocześnie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wO.na rzecz odwołującego koszty zastępstwa procesowego.
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zapadło w następującym stanie faktycznym:
Z. K.ur. (...), złożył w dniu 16 grudnia 2012 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o przyznanie prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Wnioskodawca wykazał na dzień 1 stycznia 1999r. staż pracy wynoszący 26 lat i 19 dni. Organ rentowy nie uznał wnioskodawcy okresu pracy w szczególnych warunkach: na stanowisku kowala w Kombinacie Budowlanym wK.w okresie od 11 sierpnia 1975r. do 22 lipca 1990r., wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno - Usługowym (...) Spółka z o.o.wK.w okresie od 23 lipca 1990r. do 31 marca 1992r. na stanowisku kowala, wSpółdzielni (...)wK.w okresie od 4 maja 1993r. do 30 września 1995r. i od 1 października 1995r. do 1 października 1997r. na stanowisku kowala spawacza, wZakładach (...)wK.w okresie od 20 października 1997r. do 31 grudnia 1998r. na stanowisku spawacza.
Wnioskodawca nie należy do OFE, posiadał status pracownika, obecnie pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Z. K.w okresie od 11 sierpnia 1975r. do 22 lipca 1990r. zatrudniony był w Kombinacie Budowlanym wK., na stanowisku kowala.
Kombinat Budowlany wK.w spornym okresie był przedsiębiorstwem prowadzącym budownictwo mieszkaniowe na terenieK.i okolic. Kombinat miał ślusarnię, w której były dwa stanowiska kowalskie.Z. K.zajmował się pracami kowalskimi przy produkcji elementów metalowych dla potrzeb budownictwa: drzwi, okien, balustrad.
W okresie od 23 lipca 1990r. do 31 marca 1992r.Z. K.był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym (...) Spółka z o.o.j.g.u. wK.. To przedsiębiorstwo powstało na bazie zlikwidowanego Kombinatu Budowlanego. Zajmowało się tą częścią działalności Kombinatu, która związana była z wytwarzaniem elementów metalowych dla potrzeb budownictwa. Ubezpieczony w tym przedsiębiorstwie wykonywał dotychczasową pracę, początkowo w tym samym miejscu, następnie wK.naulicy (...). W świadectwie pracy z dnia 27 kwietnia 1992r. jego stanowisko pracy określono jako kowal.
W okresie od 4 maja 1993r. do 30 września 1995r. i od 1 października 1995r. do 1 października 1997r. ubezpieczony zatrudniony był wSpółdzielni (...)wK.. Spółdzielnia zajmowała się świadczeniem usług transportowych. Dysponowała taborem ciężarowym. Nadto spółdzielnia świadczyła usługi w postaci napraw sprzętu i samochodów ciężarowych. Miała warsztaty, w których wykonywała naprawy. Odwołujący pracował jako kowal, wykonując na gorąco elementy metalowe, głównie resory. W świadectwie pracy z dnia 30 września 1995 r. i z dnia 2 października 1997r. określono stanowisko pracy odwołującego jako kowal spawacz. W podaniu o pracę z dnia 19 kwietnia 1993r. stanowisko ubezpieczonego określono jako kowal, zaś w umowie o pracę z dnia 4 maja 1993r., jako kowal spawacz. Podobnie w umowach o pracę z dnia 19 maja 1993r., 17 sierpnia 1993r., 17 grudnia 1993r., angażach z 1 sierpnia 1994r., 27 lutego 1995r., umowie o pracę z dnia 1 października 1995r., zakresie czynności z dnia 1 października 1995r., umowach o pracę z dnia 1 marca 1996r., 31 października 1996r.
W dniu 30 września 1995r. wnioskodawcy wystawiono świadectwo pracy w szczególnych warunkach dotyczące okresu od 4 maja 1993r. do 30 września 1995r., w którym wskazano stanowisko kowala spawacza oraz Dział XIV poz. 12 i Dział I poz. 19 przepisów ogólnych oraz Dział XIV poz. 12 i Dział I poz. 19 Załącznika Nr 1 do uchwały nr 42/80 Zarządu Głównego(...) Związku Spółdzielni Rolniczych (...)z dnia 29 maja 1980r. w sprawie prac zaliczonych do I kategorii zatrudnienia. W świadectwie pracy z dnia 2 października 1997r. w punkcie 8 wskazano pracę w szczególnych warunkach, powołując się na Wykaz A Dział XIV poz. 12 oraz Wykaz C Dział I poz. 19 przepisów ogólnych, bez wskazania okresu zatrudnienia.
W okresie od 20 października 1997r. do 30 czerwca 2002r.Z. K.był zatrudniony wM.Zakładach (...)wK.na stanowisku ślusarz spawacz. W podaniu o pracę z dnia 20 października 1997r. wnioskodawca określił swoje stanowisko: ślusarz spawacz. Podobnie w karcie obiegowej zmiany z 21 października 1997r., zaświadczeniu o przeszkoleniu wstępnym z 20 października 1997r., umowach o pracę z 20 października 1997r., 1 grudnia 1997r. i 1 stycznia 1998r., zaświadczeniu o przeszkoleniu bhp z 19 sierpnia 1998r. W angażu z dnia 1 listopada 1999r. stanowisko ubezpieczonego określono jako kowal spawacz. W przepustce pracownika stanowisko ubezpieczonego określono jako kowal.
Pracę powyższąZ. K.wykonywał codziennie, po co najmniej 8 godzin. Wykonywana praca kowala mieści się w Dziale III pozycja 79 Wykazu A, a praca spawacza w Dziale XIV poz. 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U Nr 8, poz. 43 z późn. zm.).
W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd Okręgowy stwierdził, żeZ. K.przysługuje od dnia 1 grudnia 2011r. prawo do emerytury przewidzianej wart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( Dz. U. Nr 153 z 2009r., poz. 1227 – tekst jednolity z późn. zm. ), ponieważ legitymuje się on wymaganym 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Sąd przyjął, że odwołujący wykonywał pracę w szczególnych warunkach na stanowisku kowala w Kombinacie Budowlanym wK.w okresie od 11 sierpnia 1975r. do 22 lipca 1990r., wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym (...) Spółka z o.o.wK.w okresie od 23 lipca 1990r. do 31 marca 1992r. na stanowisku kowala, wSpółdzielni (...)wK.w okresie od 4 maja 1993r. do 30 września 1995r. i od 1 października 1995r. do 1 października 1997r. na stanowisku kowala spawacza. Sąd przyjął, że stanowisko kowala w zakładach pracy podlegających różnym ministrom, jest stanowiskiem pracy w szczególnych warunkach ze względu na charakter pracy i warunki jej wykonywania. W ocenie Sądu, ustawodawca w aktach resortowych pozostawił działy wskazane w przepisach ogólnych, aby stanowiska odpowiadające przepisom ogólnym, w sytuacji występowania w innych branżach także pozwalały skorzystać z obniżenia wieku emerytalnego. O możliwości obniżenia wieku emerytalnego decydować powinien charakter i warunki pracy a nie podporządkowanie ministrowi branżowemu. Odwołujący spełnił zatem warunki wymienione wart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Mając na uwadze powyższe na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd orzekł jak w sentencji.
W apelacji organ rentowy zaskarżył w całości powyższy wyrok, zarzucając:
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 184 ustawy z dnia 17.12.98 o emeryturach i rentach z FUS ( Dz. U. z 2009r., Nr 153 poz. 1227 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U Nr 8, poz.43 ze zm.);
- naruszenie przepisów proceduralnych - poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów -art. 233 k.p.c.
Wskazując na powyższą podstawę apelacji organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania albo o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.
Zdaniem apelującego wyrok jest sprzeczny z prawem, a przeprowadzone przed Sądem postępowanie dowodowe nie daje podstaw do ustalenia, że ubezpieczony wykonywał w spornym okresie czasu prace zaliczane do pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z w/cyt. przepisami ustawy emerytalno - rentowej oraz z przepisami rozporządzenia RM z dnia 7 lutego 1983r. prawo do emerytury wcześniejszej posiada mężczyzna, który ukończył wiek 60-ciu lat, legitymuje się co najmniej 25-cio letnim okresem zatrudnienia w tym 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Rodzaj pracy winien odpowiadać jednemu z rodzajów figurujących w załączniku do rozporządzenia, stanowisko zaś winno być, na zasadzie delegacji wynikającej z przepisu § 1 ust. 2 tego rozporządzenia, określone przez ministra resortowego albo dyrektora urzędu centralnego. Na podkreślenie zasługuje fakt, że wykazy resortowe powinny ściśle odnosić się do wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia RM z 7 lutego1983r., ponieważ to w nim zawarty jest kompletny wykaz stanowisk pracy wykonywanych w szczególnych warunkach. W sytuacji, gdy przepisy resortowe określają niezgodnie z załącznikiem do rozporządzenia RM stanowiska pracy to nie wywołują skutków przewidzianych wart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W ocenie apelującego nawet gdyby przyjąć, że przeprowadzone przez Sąd postępowanie wykazało, że wnioskodawca wykonywał w spornym okresie prace kowala to przywołane przepisy rozporządzenia RM z 7 lutego 1983r. nie dotyczą odwołującego. Powyższe wynika z faktu, że rodzaje pracy na jaką powołuje się Sąd, tj. prace na stanowisku kowala umiejscowione stały jedynie w dziale dotyczącym prac wykonywanych w hutnictwie i przemyśle metalowym. Ponad wszelką wątpliwość Kombinat Budowlany jak i powstałe na jego baziePrzedsiębiorstwo (...)jak również(...)nie należały do sektora hutnictwa i przemysłu metalowego transportowego gospodarki. Stanowisko takie zawarł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 1 czerwca 2010r., sygn. akt II UK 21/10. Takie samo stanowisko zajął ponownie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 maja 2011r. III UK 174/10. Analogiczną argumentację Sąd Apelacyjny w Łodzi zawarł w wyroku z dnia 6 czerwca 2012r., sygnatura akt III AUa 46/12 dotyczącym zaliczenia do prac w szczególnych warunkach pracy na stanowisku kowala. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, w pełni podzielanym przez organ rentowy, należy respektować zasadniczą rolę, w kwalifikowaniu prac w szczególnych warunkach, rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. Pod pozycjami mieszczonymi w kolejnych działach wykazu A załącznika do rozporządzenia, wymieniono konkretne stanowiska przypisane danym branżom, uznając je za prace w szczególnych warunkach uprawniające do niższego wieku emerytalnego, zakwalifikowanie pracy odwołującego na stanowisku kowala w Kombinacie Budowlanym nie jest uzasadnione, gdyż nie była to praca wykonywana w kuźni przemysłowej ani w przemyśle metalowym. Odwołujący wykonywał prace kowalskie w ślusarni Kombinatu gdzie były dwa stanowiska kowalskie, zajmując się produkcją elementów metalowych do drzwi, okien, balustrad, pracując w budownictwie, albo wykonując resory wSpółdzielni (...). Ustalenia Sądu Okręgowego nie dają podstaw do stwierdzenia, że uciążliwość i szkodliwość pracy jaką wykonywał wnioskodawca była taka sama czy porównywalna z pracą kowala w hutnictwie czy przemyśle metalowym. Wyżej prezentowaną argumentację Sąd Apelacyjny w Łodzi wyraża także w wyrokach dotyczących zaliczania prac w szczególnych warunkach w innych branżach gospodarki. I tak na przykład w wyroku z 19.10.2010r., sygnatura akt III AUa 365/10 gdzie stwierdził, o zaliczeniu do prac w szczególnych warunkach pracy przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych, decyduje fakt czy była ona wykonywana w energetyce.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest uzasadniona.
W rozpoznawanej sprawie jest sporne, czy ubezpieczony w okresach zatrudnienia: od 11 sierpnia 1975r. do 22 lipca 1990r. w Kombinacie Budowlanym wK.na stanowisku kowala, od 23 lipca 1990r. do 31 marca 1992r. wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym (...) Sp. z o.o.wK.na stanowisku kowala oraz od 4 maja 1993r. do 30 września 1995r. i od 1 października 1995r. do 1 października 1997r. wSpółdzielni (...)wK.pracując na stanowisku kowala - spawacza stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach określoną w wykazie A Dziale III, poz. 79 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. – „Prace w hutnictwie i przemyśle metalowym, kucie ręczne w kuźniach przemysłowych oraz obsługa młotów mechanicznych”. Przy czym decydujący dla rozstrzygnięcia sprawy jest okres zatrudnienia w Kombinacie Budowlanym wK., albowiem nawet zaliczenie pozostałych okresów zatrudnienia do pracy w szczególnych warunkach nie uprawniałoby wnioskodawcy do wcześniejszej emerytury.
Przepisart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 jednolity tekst) pozwala mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. nabyć, po osiągnięciu wieku przewidzianego, m.in. wart. 32, prawo do emerytury, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27, tj. 25 lat.
Emerytura przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem (ust. 2 art. 184 ustawy).
Wiek emerytalny pracowników wykonujących pracę w warunkach szczególnych określa wydane na podstawie art. 32 ust. 4 ustawy emerytalnejRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 4 z późn. zm.). Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Wskazać przy tym należy, że w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. Ponadto w świetle art. 32 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS pracami w szczególnych warunkach nie są wszelkie prace wykonywane w narażeniu na kontakt z niekorzystnymi dla zdrowia pracownika czynnikami, lecz jedynie takie, które zostały rodzajowo wymienione w powołanym rozporządzeniu na co wskazuje przepis § 1 ust. 1 tego rozporządzenia stanowiący, że akt ten ma zastosowanie do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.
Przyznając zatem rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. zasadniczą rolę w kwalifikowaniu prac w szczególnych warunkach należy podkreślić, że w świetle przepisów wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia, wyodrębnienie prac ma charakter stanowiskowo-branżowy. Pod pozycjami zamieszczonymi w kolejnych działach wykazu wymieniono bowiem konkretne stanowiska przypisane danym branżom, uznając je za prace w szczególnych warunkach uprawniające do obniżonego wieku emerytalnego Taki sposób kwalifikacji prawnej prac nie jest przypadkowy, albowiem specyfika poszczególnych gałęzi przemysłu i branż determinuje charakter świadczonych w nich prac oraz warunki w jakich są wykonywane, ich uciążliwość i szkodliwość dla zdrowia. Nie jest zatem możliwe dowolne i swobodne wiązanie konkretnych stanowisk pracy z branżami, do których nie zostały one przypisane w rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2010r. II UK 21/10).
Odnosząc powyższe do zastosowanej przez Sąd Okręgowy kwalifikacji pracy ubezpieczonego w spornych okresach należy zauważyć, że praca kowala nie została w ogóle wymieniona zarówno w dziale V wykazu A (budownictwo i przemysł materiałów budowlanych), jak i dziale VIII wykazu A (transport). W związku z tym oczywiście nietrafne jest zakwalifikowanie pracy ubezpieczonego według poz. 79 działu III wykazu A - jako zupełnie odmiennej branży w systematyce określonej przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.
Ponadto, w ocenie Sądu Apelacyjnego, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do przyjęcia, że uciążliwość i szkodliwość pracy jaką wykonywał ubezpieczony zatrudniony na stanowisku kowala w Kombinacie Budowlanym była taka sama czy porównywalna z pracą kowala w hutnictwie czy przemyśle metalowym. Jak wynika bowiem z zeznań samego wnioskodawcy pracę kowala wykonywał on w ślusarni Kombinatu, gdzie były dwa stanowiska kowalskie i zajmował się produkcją elementów metalowych do drzwi, okien, balustrad. Nie można wiązać pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w gałęzi przemysłu budowlanego i materiałów budowlanych oraz transportu, polegającej na wykonywaniu prac kowalskich w ślusarni Kombinatu Budowlanego, albo wykonywaniu resorów wSpółdzielni (...), Handlu i Usług, z pracami wymienionymi w rozporządzeniu w dziale hutnictwa i przemysłu metalowego – kucie ręczne w kuźniach przemysłowych. Załącznik do rozporządzenia w dziale V, dotyczącym prac w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych, jak w dziale VIII dotyczącym transportu, nie wymienia prac kuźniczych jako prac zaliczanych do pracy w szczególnych warunkach. A zatem z w/w przyczyn prawa materialnego wykonywanie tej pracy nie znajduje uzasadnionych podstaw do zaliczenia jej jako wykonywanej w szczególnych warunkach. Natomiast w sytuacji nie zaliczenia spornego okresu pracy od 11 sierpnia 1975r. do 22 lipca 1990r. w Kombinacie Budowlanym wK., wnioskodawca nie spełnia przesłanki 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł o zmianie zaskarżonego wyroku i oddaleniu odwołania zgodnie zart. 386 § 1 k.p.c.