Sąd Okręgowy w Białymstoku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 55/12
Data wyroku: 2013-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Hordyńska – ref., Ewa Sawicka
Słowa kluczowe: Recydywa, Poczytalność Ograniczona
Podstawa prawna: art. 148 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k., art. 157 § 2 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 64 § 1 k.k., art. 31 § 2 k.k.

Sygn. akt III K 55/12WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 7 marca 2013 r.Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie:Przewodniczący SSO Anna Hordyńska – ref.SędziowieSO Marzenna RolederŁawnicy Ewa SawickaIrena JurczukJózef NowakProtokolant Andrzej Wiszowatyprzy udziale Prokuratora Jacka Pletniewskiegopo rozpoznaniu dnia 06.08.2012 r., 27.08.2012 r., 15.10.2012 r., 17.12.2012 r., 28.02.2013 r. sprawyR. C.urodzonego (...)wD.I, synaF.iW.z d.N.oskarżonego o to, że:Iw dniu 17 października 2011 roku wB.na terenie(...)I. S.u zbieguul. (...)działającw bezpośrednim zamiarze pozbawienia życiaC. P.dokonał jego zabójstwa, zadając mu co najmniej 5 uderzeń drewnianą pałką o długości 79 cm w głowęoraz kopał w kończyny, powodując 4 rany tłuczone okolicy ciemieniowo-potyliczneji ranę tłuczoną powłok miękkich głowy po stronie wewnętrznej okolicy czołowo-skroniowej po stronie prawej, mnogie złamania kości pokrywy i podstawy czaszki, rozległy krwiak podtwardówkowy i podpajęczynkowy, stłuczenie mózgu, masywny obrzęk mózgu, uraz kończyn z podbiegnięciem krwawym ramienia prawego, uda prawego, otarciami naskórka ręki lewej, w następstwie czego na skutek ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego z uszkodzeniem ważnych dla życia ośrodków znajdujących się w pniu mózgu w dniu 22 października 2011 roku doszło do śmierciC. P., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne, przy czym wymieniony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał całkowicie zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu oraz ograniczoną w znacznym stopniu zdolność kierowania swoim postępowaniem,tj. o czyn zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.IIw dniu 17 października 2011 roku wB.na terenie(...)I. S.u zbieguul. (...)dokonał uszkodzenia ciałaT. I.w ten sposób, że zadał mu cios drewnianą pałką w głowę powodując rozległy obrzęk z wylewem krwawym oraz rozległą ranę tłuczoną skóry czoła, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała na czas powyżej dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciuco najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne, przy czym wymieniony w chwili popełnienia zarzucanegomu czynu miał całkowicie zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu oraz ograniczoną w znacznym stopniu zdolność kierowania swoim postępowaniem,tj. o czyn zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.IIIw dniu 14 listopada 2010 roku wB.przyul. (...)spowodował uszkodzenie ciałaA. B., w ten sposób, że uderzałgo pięściami po głowie, a następnie kopał po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał rany tłuczonej skóry łuku brwiowego prawego i podbiegnięćz otarciami naskórka w powiekach i okolicy trzony kości policzkowej prawej a nadto obfitego wylewu krwawego w okolicy prawego stawu garstkowego i dalszej części przedramienia prawego, co skutkowało naruszeniem czynności narządu jego ciałana czas poniżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, przy czym wymieniony w chwili popełnienia zarzucanegomu czynu miał całkowicie zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu oraz ograniczoną w znacznym stopniu zdolność kierowania swoim postępowaniem,tj. o czyn zart.157 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.IVw dniu 14 listopada 2010 roku wB.przyul. (...)groziłA. B.pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziłyu pokrzywdzonego obawę, iż będą spełnione, przy czym czynu tego dopuścił sięw ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, przy czym wymienionyw chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał całkowicie zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu oraz ograniczoną w znacznym stopniu zdolność kierowania swoim postępowaniem.tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.IOskarżonegoR. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:1/ za czyn opisany wpkt. Ina mocyart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazuje go na karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności,2/ za czyn opisany wpkt. IIna mocyart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazuje go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,3/ za czyn opisany wpkt. IIIna mocyart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,4/ za czyn opisany wpkt. IVna mocyart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.II. Na mocyart. 85 k.k.,86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuR. C.karę łączną 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności.III. Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuR. C.okres rzeczywistego pozbawienia wolnościw sprawie w dniu 15 listopada 2010 r., od dnia 21 października 2011 r. do dnia 28 września 2012 r. oraz od dnia 3 października 2012 r. do dnia 7 marca 2013 r..IV. Na mocyart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na k. 102v poz. 8.V. Na mocyart. 230 § 2 k.p.k.nakazuje zwrócićW. P.dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych na k. 102v poz. 1-6VI. Na mocyart. 230 § 2 k.p.k.nakazuje zwrócićR. C.dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych na k. 102 v poz. 7, 9-12.VII. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataE. A.kwotę 1020 zł (tysiąc dwadzieścia złotych) oraz 23% podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem kosztów obrony z urzędu.VIII. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych.Przewodniczący SSO Anna Hordyńska …………………………………………...SędziowieSO Marzenna Roleder …………………………………….Ławnicy Ewa Sawicka ……………………………………………………..Irena Jurczuk ……………………………………………………..Józef Nowak ……………………………………………………..Sygn. akt III K 55/12UZASADNIENIENa podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:R. C.jest osobą bezdomną, obecnie przebywa od kilku latwB.. Pozostaje pod opieką charytatywnej instytucji(...).czyny z z pkt. III i IVW bloku przyul. (...)na czwartym piętrze zamieszkujeA. B.. W dniu 14 listopada 2010 r.R. C.przebywał na klatce schodowej tego bloku.A. B.wychodził z domu około godziny 11.00. Schodząc spotkałR. C.. Po krótkiej wymianie zdań pomiędzy mężczyznamiR. C.zaczął uderzać pięściamiA. B.. Zadawał mu ciosy w głowę,a także kopał go po całym ciele.GdyA. B.upadł na podłogę, wówczas oskarżonyR. C.stojąc nad nim zaczął wywywać go od „ubeków”, groził mu śmiercią.A. B.obawiał się spełnienia tych gróźb.W wyniku tego zdarzenia, na skutek pobicia przezR. C.A. B.doznał rany tłuczonej skóry łuku brwiowego prawego i podbiegnięćkrwawych z otarciami naskórka w powiekach i okolicy trzony kości policzkowej prawej,a nadto obfitego wylewu krwawego w okolicy prawego stawu garstkowego i dalszej części przedramienia prawego. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządu ciałana czas poniżej 7 dni.czyny z pkt. I i IIC. P.iT. I., obaj bezdomni, często spotykali się na skwerku przy rzece(...)obokulicy (...). Byli tam również w dniu 17 października 2011r., siedzieli obaj na ławce na terenie(...)I. S.u zbieguul. (...). Mężczyźni spożywali alkohol.W pewnej chwiliT. I.za sobą usłyszał jakiś szelest i odwrócił się,aby sprawdzić, co się dzieje. W tym czasie od tyłu podszedł do nichR. C..R. C.trzymał w ręku kij. Była to drewniana palka długości 79 cm.R. C.najpierw zamachnął się naT. I.i uderzył go w głowę.T. I.po otrzymaniu pierwszego ciosu udało się uciec i z dala obserwował przebieg wydarzeń. WówczasR. C.swój atak skierowałnaC. P.. Co najmniej pięciokrotnie uderzył go w głowę, a gdyC. P.spadł z ławki, wówczasR. C.obszedł ławkę i kontynuował zadawanie ciosów, biłC. P.po całym ciele. Przed przyjazdem Policji i ambulansuR. C.oddalił się.Zadane ciosy doprowadziły uC. P.do powstania 4 ran tłuczonych okolicy ciemieniowo-potylicznej i ranę tłuczoną powłok miękkich głowy po stronie wewnętrznej okolicy czołowo-skroniowej po stronie prawej, mnogie złamania kości pokrywy i podstawy czaszki, rozległy krwiak podtwardówkowy i podpajęczynkowy, stłuczenie mózgu, masywny obrzęk mózgu, uraz kończyn z podbiegnięciem krwawym ramienia prawego, uda prawego, otarciami naskórka ręki lewej. W następstwie tych obrażeń doszło uC. P.ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego z uszkodzeniem ważnych dla życia ośrodków znajdujących się w pniu mózgu. Na skutek tegoC. P.w dniu22 października 2011 roku zmarł w szpitalu.T. I., który również otrzymał cios odR. C.doznał rozległego obrzęku z wylewem krwawym oraz rozległej rany tłuczonej skóry czoła wymagającej koniecznego i celowego opracowania chirurgicznego. Obrażenia te stanowiły naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni.Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o: częściowe wyjaśnienia oskarżonegoR. C.(k. 63– 4, 72, 79, 155–156, 204v, 319, 349, 392, 463- 464), zeznania świadków:A. B.(k. 190 - 191),A. K.(uprzednioG.) (k. 207v, 467),P. G.(k. 218, 467),M. P.(k. 230v, 468),Z. M.(k.220, 468),A. C.(k. 193),T. I.(k. 45v –47v, 54v-55, 336, 464 – 465),W. K.(k. 20v-21, 466),A. T. (1)(k 466),D. R.(k. 22),K. P.(k. 27-28),D. C.(k. 29-30),M. R. (2)(k. 52),W. P.(k. 83-84),J. C. (1)(k. 92-93),K. M.(k. 194) oraz innych dowodów zgromadzonych w sprawie.W postępowaniu przygotowawczymR. C.odnośnie zarzutu IV z aktu oskarżenia tj. gróźb karalnych skierowanych wobecA. B.przyznał sięi stwierdził, że jest mu przykro z tego powodu. Podał, że do zdarzenia doszło, ponieważ był nietrzeźwy i nie był nieświadomy tego co zrobił ( k. 204 odw).Odnośnie zarzutu z pkt III tj. uszkodzenia ciałaA. B.oskarżonyR. C.nie przynał się do jego popełnienia i podał, że nikogo nie pobił ( k. 349).Co do zarzutów I i II z aktu oskarżenia tj. zabójstwaC. P.i uszkodzenia ciałaT. I.R. C.podał, że nikogo nie zabił, nie pamięta też czy w dniu 17 października 2011 roku był na terenie(...)I. S.. Wyjaśnił, że na terenie(...)przebywa jednak często by poczytać.R. C.wyjaśnił, że w dniu 17 października 2011 roku około godziny 12.00 w(...)naul. (...)spotkał znajomego, który ma na imięA.. Podał, że miał wówczas ze sobą damskie kozaki, które chciał sprzedać. Zgodnie z sugestią znajomego buty te sprzedał na giełdzie towarowo – rolnej przyul. (...). Za pieniądzeze sprzedaży butów kupili spirytus, który wypili pod parasolami piwiarniZ.. Następnie, jak podał, około godziny 15.00 razem udali się do(...).Oskarżony wyjaśnił także, że zabezpieczoną zaś przy nim pałkę znalazł w dniu21 października 2011 roku przy ławeczce nad rzeką(...). Miał zamiar zrobić z niej trzonek do łopaty (k. 63-64, 72, 349).Na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2012 roku oskarżonyR. C.nie reagował na polecenia Przewodniczącego i nie odpowiadał na zadawane pytania (k. 463- 464).Sąd zważył, co następuje:W sprawie niniejszej poza sporem pozostawał fakt popełnienia przez oskarżonegoR. C.czynu polegającego na kierowaniu pod adresemA. B.gróźb karalnych, czego oskarżonyR. C.nie kwestionował w swoich wyjaśnieniach.Nie ulega wątpliwości, że w dniu 14 listopada 2010 r. doszło do spotkania pomiędzyA. B.aR. C.. Dowodem na to są przede wszystkim wyjaśnienia samego oskarżonegoR. C., który temu nie zaprzeczył,jak również zeznania pokrzywdzonegoA. B.oraz świadkówK. M.iA. C.– funkcjonariuszy Policji, którzy przybyli na interwencję,co pozostaje w zgodzie z notatką urzędowa z k. 188.PokrzywdzonyA. B.podał, że oskarżony stojąc nad nim wyzywałgo od „ ubowców” i groził mu, że go zabije (k. 191). Powyższe pośrednio pozostajew zgodzie z zeznaniami świadka - funkcjonariusza PolicjiA. C., który zeznał,że kiedy na miejscu byli już funkcjonariusze Policji, oskarżony w dalszym ciągu przejawiał agresję i groził, że „pozabija” wszystkich zgromadzonych.Zeznania tych świadków korespondują tak ze sobą jak z wyjaśnieniami oskarżonegoi uzupełniają się wzjemnie w tej sytuacji wina oskarżonego nie budzi wątpliwości.W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości także wina oskarżonego odnośnie czynu polegającego na spowodowaniu obrażeń ciałaA. B.. Wprawdzie oskarżonyR. C.nie przyznał się do spowodowania tych uszkodzeń, jednak jego wyjaśnienia pozostają w sprzeczności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie.Kluczowym dla tej kwestii dowodem są zeznania samego pokrzywdzonego.A. B.zeznał, że na klatce schodowej został zaatakowany przez mężczyznę, którego spotkał na klatce schodowej. Opisał sposób zadawania ciosów.ZeznaniaA. B.są zgodne z treścią opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej (k. 211), z której jednoznacznie wynika, że u pokrzywdzonego stwierdzono ranę tłuczoną skóry łuku brwiowego prawego i podbiegnięcie z otarciami naskórka w powiekach i okolicy trzony kości policzkowej prawej, a nadto obfity wylew krwawy w okolicy prawego stawu garstkowego i dalszej części przedramienia prawego.W ocenie biegłego obrażenia te mogły powstać w sposób opisany przez pokrzywdzonego. Zdaniem biegłego obrażenia stanowiły naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej7 dni.Potwierdzeniem zeznańA. B.odnośnie przebiegu zdarzenia są również zeznania innych świadków, którzy znaleźli się na miejscu zdarzenia,tj. interweniujący funkcjonariusze Policji i sąsiedzi pokrzywdzonego, którzy słysząc zamieszanie na klatce schodowej wyszli ze swych mieszkań.A. K.(uprzednioG.),A. C.iZ. M.widzieli u pokrzywdzonego obrażenia ciała.Ponadto świadekA. K.(uprzednioG.) zeznała, że co prawdanie widziała samego momentu napaści na świadkaA. B., na klatkę schodową wyszła słysząc wołanie sąsiadaA. B.o pomoc. Podała, że na klatce spotkała schodzącego z góry pokrzywdzonego, który miał zakrwawioną twarz, zeznała również,że schodzący z góryA. B.wskazał przybyłym na miejsce funkcjonariuszom Policji sprawcę pobicia.Dowody te pozostają w zgodzie z zeznaniami świadkówA. G.,Z. M.orazM. P., pozostałych sąsiadówA. B., którzy widzieli zamieszkanie na klatce i pomogli funkcjonariuszom Policji w ujęciu sprawcy.Zeznania wszystkich świadków są spójne i uzupełniają się wzajemnie i korespondująz opinią lekarską sporządzoną w sprawie. W tej sytuacji także sprawstwo skazanego w tym przypadku nie budzi wątpliwości.Sąd uznał ponadto, że w świetle zgomadzonego w sprawie materiału dowodowego także co do czynów opisnych w pkt I i II aktu oskarżenia sprawstwo oskarżonegoR. C.nie budzi wątpliwości.W dniu 17 października 2011 r. doszło do zdarzenia w okolicach rzeki(...),podczas którego jeden sprawca zaatakował dwóch mężczyzn, z których obaj odnieśli obrażenia, a jeden został odwieziony do szpitala. Powyższe wynika z notatki urzędowej(k. 1, 3). Fakt ten potwierdza także protokół miejsca zdarzenia (k. 4-5), w okolicy któregona podłożu stwierdzono plamy barwy czerwono – brunatnej, co mogło świadczyć o obecności śladów krwi (materiał poglądowy – k. 7).W następstwie tego zdarzenia obrażeń ciała doznałT. I.(k. 49, 51) orazC. P.– który nieprzytomny został odwieziony do szpitala (k. 10, 16-19).Powyższe okoliczności potwierdził w swoich zeznaniach świadek – funkcjonariusz PolicjiD. R.oraz świadekK. P..Nie ulega przy tym wątpliwości, że w wyniku właśnie tego zdarzeniaC. P.odniósł poważne obrażenia ciała, które w następstwie skutkowały jego zgonem (k. 120-125). Z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej wynika, że w badaniu zmarłegoC. P.stwierdzono cztery rany tłuczone okolicy ciemieniowo potylicznej i ranę tłuczoną powłok miękkich głowy po stronie wewnętrznej okolicy pocztowo skroniowej po stronie prawej, podbiegnięcie krwawe powiek obu oczu, otarcie naskórka małżowiny usznej prawej, liczne otarcia naskórka okolicy warg, podbiegnięcia krwawe błony śluzowej przedsionka jamy ustnej i ranę tłuczoną błony śluzowej wargi dolnej, masywny obrzęk i wylewy krwawe powłok miękkich głowy po stronie wewnętrznej, mnogie złamania kości pokrywy i podstawy czaszki, rozległy krwiak podtwardówkowy i podpajęczynówkowy, stłuczenie mózgu, masywny obrzęk mózgu. Zdaniem biegłego opisane obrażenia powstały jednoczasowood zadziałania narzędzi twardych, tępych, względnie tepokrawędzistych i mogły powstaćw dniu 17 października 2011 r. Z opinii wynika, że uszkodzenia powłok skórnych głowyi obrażenia czaszkowo – mózgowe mogły powstać w wyniku czynnych, wielokrotnych(co najmniej 5) silnych uderzeń drewnianym trzonkiem, który został zabezpieczony w toku postępowania jako dowód. W ocenie biegłego przyczyną śmierciC. P.stał się ciężki uraz czaszkowo – mózgowy z uszkodzeniem ważnych dla życia ośrodków znajdujących się w pniu mózgu.Przede wszystkim należy odnieść się do wyjaśnień oskarżonegoR. C., w których twierdził on, że nie mogło go być na miejscu zdarzenia.R. C.wyjaśnił, że tego dnia, w towarzystwieA. T. (1)jeździłna giełdę, aby sprzedać buty i około godziny 15.00, tj. wtedy, kiedy miało miejsce zdarzenie miał przebywać w okolicach(...)naulicy (...).W ocenie Sądu twe wyjaśnienia nie polegają na prawdzie.Przesłuchany w charakterze świadkaA. T. (2)nie potwierdził w całości wersji oskarżonego. Wprawdzie podał, że rzeczywiście spotkanie miało miejsce, jeździli razem sprzedać buty, jednak z zeznańA. T. (1)wynika, ze mężczyźni rozstali się około godz. 13.00, a nie 15.00 jak twierdziłR. C., a więc nic nie stało na przeszkodzie, abyR. C.przebywał na miejscu zdarzenia w chwili, kiedy miało on miejsce.Dowodem obecności oskarżonego na miejscu zdarzenia są także zeznaniaT. I..T. I.od początku konsekwentnie twierdził, że zna napastnikaz widzenia, ponieważ mężczyzna ten, tak jak on, również korzysta z opieki(...).To właśnieT. I.wskazał funkcjonariuszom PolicjiR. C., który został zatrzymany, ponadto świadek ten rozpoznał oskarżonego podczas okazania(k. 54–55), podczas którego jednoznacznie wskazał,R. C.jako sprawcę pobicia jego iC. P.. Ta okoliczność wynika także z zeznań funkcjonariusza Policji –M. R. (2), który podał, żeT. I.stwierdził, że sprawca pobicia przychodzi o godz. 13.00 do(...)na obiad. Policjanci wraz zT. I.udali się na tej podstawie we wskazane miejsce i po krótkiej obserwacjiT. I.wskazał sprawcę pobicia. Po wylegitymowaniu przez funkcjonariuszy Policji okazało się,że jest nimR. C.. Przy zatrzymanym zabezpieczono torbę koloru czerwonego, w której znajdowała się pałka długości około 1 m.W chwili zatrzymaniaR. C.posiadał przy sobie dwie torby, w tym jedną czerwoną (zeznania świadkaM. R. (2)oraz protokół zatrzymania rzeczy – k. 39-41 wraz z materiałem poglądowym – k. 42-43). W tym miejscu warto przypomnieć zeznania świadkaW. K.. Świadek ten zeznał, że stojąc za przystankiem autobusowym widział jak jeden mężczyzna bije kijem innego. Widząc to telefonicznie wezwał Policję, zeznał również, że sprawca miał czerwoną torbę oraz białą „reklamówkę”.W trakcie okazaniaW. K.nie rozpoznałR. C.jako sprawcy pobicia, jednak bezwzględnie rozpoznał torby zatrzymane od oskarżonego jako te, które w chwili zdarzenia miał przy sobie napastnik (k.111-112).W czerwonej torbie, którą posiadał w chwili zatrzymania oskarżonyR. C.ujawniono drewniany kij, na którym potwierdzono istnienie śladów DNA krwi pochodzącej od zmarłegoC. P.(k.147-149), co przekonuje sąd, że było to narzędzie, którymC. P.otrzymał ciosy.OskarżonyR. C.utrzymywał, że kij znalazł w dniu 21 października 2011 r. w okolicach rzeki. Podał, że wziął go, ponieważ chciał zrobić z niego trzonekdo łopaty.W ocenie Sądu te wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na danie im wiary.Przede wszystkim nie wytrzymują krytyki w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Nielogiczna mianowicie zdaniem Sądu jest wersja oskarżonego, że znaleziony kij miał mu służyć do wykonania narzędzia ogrodniczego w kontekście tego, że oskarżony był osobą bezdomną i brak uzasadnienia dla posiadania przez niego takiego narzędzia.Ponadto, jak wskazano wyżej,T. I.rozpoznającR. C.nie rozpoznawał przypadkowej osoby.T. I.od początku twierdził, że znał napastnika z widzenia i w ocenie sądu jest to niepodważalny dowód tego,że to oskarżonyR. C.w dniu 17 listopada 2011 r. był tą osobą,która zaatakowałaC. P.iT. I..ZeznaniaW. P.iJ. C. (2)nie wniosły nic do sprawy.W ocenie Sądu wyżej wymienione dowody nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że oskarżonyR. C.jest sprawcą wszystkich zarzucanych mu czynów.Odnosząc się do czynu z pkt. I Sąd uznał, że zachowanieR. C.względemC. P.pozwala na ustalenie istnienia znamion czynu, o którym mowawart. 148 § 1 k.k.Odpowiedzialności na podstawie tego przepisu podlega sprawca, który powoduje śmierć człowieka. Przestępstwo zabójstwa wymaga do realizacji znamion opisanego w nim czynu zabronionego umyślności w postaci zamiaru bezpośredniego albo w postaci zamiaru wynikowego. W ocenie Sądu oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaC. P., dokonał jego zabójstwa w ten sposób, że zadał liczne ciosy drewnianą pałką w głowę, które doprowadziły do obrażeń i uszkodzeń ciała skutkujących jego zgonem.W niniejszej sprawie Sąd uznał, że oskarżony zarzucanego mu czynu zabójstwadopuścił się w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaC. P..Zgodnie zart. 9 § 1 k.k.zamiar bezpośredni wyraża się w tym, iż sprawca chce popełnić czyn zabroniony. Rozpatrując powyższe w realiach przedmiotowej sprawy – chce zabić.Nie może ulegać także najmniejszym wątpliwościom, że oskarżonyR. C.działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaC. P., albowiem zamiar pozbawienia życia można ustalić nie tylko na podstawie wyjaśnień sprawcy przyznającego się do tego, ale także dowodzeniem pośrednim, przy uwzględnieniu sposobu działania, jego intensywności oraz innych podobnych okoliczności(wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 19.01.2010 r., sygn. akt II Aka 269/09, Lex 658962).OskarżonyR. C.działając w sposób ustalony przez Sąd miał świadomość ujemnych następstw, jakie mogą z tego tytułu wyniknąć. Zadaneprzez oskarżonego ciosy nie były przypadkowe. Oskarżony godził we wrażliwy dla życiai zdrowia ludzkiego organ taki jak głowa. Ta okoliczność w kontekście ilości zadanych ciosów pozwala zasadnie przyjąć, że oskarżony tym samym wykazał, że nie tylko godził się na to, że pozbawi życiaC. P.. W tym zakresie pomocne były zeznaniaT. I., który widział sposób zadawania ciosówC. P.. Warto przypomnieć, żeT. I.w swoich zeznaniach wręcz stwierdził, że sprawca „celował w głowę”. Świadek zeznał, że były to silne ciosy, wyprowadzane zza głowy, było ich co najmniej 5 co wynika z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej. Świadczy too swoistej determinacji oskarżonego, siła ciosów była duża, ciosy zadawane były w głowę,a zatem Sąd uznał, że oskarżony miał bezpośredni zamiar pozbawienia życiaC. P.. Wskazuje na to jednoznacznie sposób jego działania. Oskarżony zadawał mu wiele ciosów drewnianym kijem w głowę, mimo tego żeC. P.spadł z ławki kontynuował zadawanie ciosów.OskarżonyR. C.zadając drewnianą pałką cios w głowęT. I.spowodował u pokrzywdzonego rozstrój czynności narządów ciała, a tym samym wyczerpał przesłanki zart. 157 § 1 k.k.W sytuacji gdy oskarżony zatakował pięściamiA. B.i bił go pięściami po głowie powodując obrażenia czynności ciała skutkujące naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni wyczerpał przesłanki zart. 157 § 2 k.k..Niewątpliwie oskarżony grożącA. B.pozbawieniem go życiai w sytuacji gdy groźby te wzbudziłhy w pokrzywdzonym obawę ich spełnienia wyczerpał znamiona czynu zart. 190 § 1 k.k..Jeśli chodzi o kwestię poczytalności oskarżonego, to biegli w opinii sądowo - psychiatrycznej z 13 kwietnia 2012 roku (k. 372 -383) stwierdzili, iż analiza zachowań badanego, wskazuje, że oskarżony miał całkowicie zachowaną zdolność rozumienia znaczenia swoich czynów oraz ograniczoną w stopniu znacznym zdolność kierowania swoim postępowaniem co uzasadnia przyjęcie kwalifikacji w związku zart. 31 § 2 k.k.w stosunku do wszystkich czynów przypisanych oskarżonemu. .Biegli z zakresu psychiatrii podali, że oskarżony zna i rozumie normy i zasady współżycia społecznego, jest w stanie planować i przewidywać konsekwencje swoich zachowań, sprawność intelektualna oskarżonego jest wyższa niż przeciętna. Według biegłych zmiany organiczne w ośrodkowym układzie nerwowym mogą zaburzać krytycyzm oraz kontrolę nad emocjaami i popędami. Biegli podkreślili, iż w oparciu o całość zebranego materiału i wynik obserwacji sądowo - psychiatrycznej uR. C.nie stwierdzono choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznano jedynie organiczne zaburzenia osobowości i zachowania, głównie w sferze chrakterologiczno popędowej.W kwestii ustalenia działania oskarżonegoR. C.w warunkach powrotu do przestępstwa Sąd miał na uwadze wyrok Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt(...), na mocy którego między innymi za czyn zart 190 § 1 k.k.,art. 207 § 1 k.k.,art. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.wymierzonoR. C.karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Karę tą oskarżony odbywał w okresie od 9 stycznia 2006 roku do 18 lipca 2008 roku oraz od 9 października do 1 kwietnia 2010 roku, kiedy to opuści zakład karny (k. 129-130, 261-278). Na tej podstawie Sąd przyjął, że oskarżony działał w warunkach tzw. recydywy podstawowej określonej wart. 64 § 1 k.k.Wymierzając oskarżonemuR. C.tak kary za poszczególne przestępstwa, jak też karę łączną Sąd miał na względzie ogólne zasady i dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 Kodeksu karnego, uwzględniając stopień winy, stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele, które kara ma osiągnąć w stosunkudo sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.Nie ulega wątpliwości, że stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonegoR. C.należy określić jako bardzo wysoki. Przy ocenie stopnia winy Sąd miał na uwadze rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób oraz okoliczności popełnienia czynu, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy.Oskarżony dopuścił się czterech czynów, w tym najcięższej zbrodni. Pozbawił życia innego człowieka – osobę przypadkową, bez wyraźnych motywów chęci pozbawienia jej życia. Powyższe świadczy o wysokim stopniu deprawacji w sferze społecznej, emocjonalneji moralnej, o braku poszanowania dla życia ludzkiego.Powyższej oceny nie jest w stanie zmienić fakt, że u oskarżonego stwierdzono organiczne zaburzenia osobowości i zachowania głównie w sferze charakterologiczno – popędowej oraz uzależnienie od alkoholu. Uwaga ta odnosi się to do wszystkich przypisanych oskarżonemu czynów. Wszystkie popełnione zostały bez wyraźnego powodu,z niezrozumiałych przyczyn. Należy pamiętać jednocześnie, że biegli psychiatrzy i psycholog w swej opinii jednoznacznie wskazali, że oskarżony jest w stanie planować i przewidywać konsekwencje swoich zachowań, a jego sprawność intelektualna pozostaje na poziomie wyższym niż przeciętny.Jako okoliczność wpływającą na zaostrzenie wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego i popełnienie czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił dotychczasowy sposób życia oskarżonego,a w szczególności fakt, że wielokrotnie przebywał on w Izbie Wytrzeźwień (k. 170).Sąd za okoliczność łagodzącę w przypadku oskarżonegoR. C.przyjął ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do kierowania swoim postępowaniem, jednak okoliczność ta ma znaczenie jedynie dla oceny strony motywacyjnej zachowania oskarżonego, żadną jednak miarą nie może być podstawą oceny zamiaru jego działania.Przy wymiarze kary sąd miał również na uwadze wiek oskarżonego.Zdaniem Sądu wymierzone oskarżonemu kary – jednostkowe za poszczególne przestępstwa i łączna, aczkolwiek surowa, pozostają współmierne do stopnia winy oskarżonego i szkodliwości społecznej jego czynów. Długoterminowa kara uwzględnia ciężar gatunkowy popełnionych przez oskarżonego przestępstw i na odpowiednio długi czas odizoluje sprawcę od społeczeństwa, by ten nie stanowił dla niego zagrożenia,a i przymusowo wdrożył się do życia zgodnego z obowiązującymi normami prawnymi. Również w świetle całości okoliczności wszystkich czynów, jakich dopuścił sięR. C.wymierzone mu kary jednostkowe, jak również kara łączna pozbawienia wolności jest sprawiedliwa z punktu widzenia społecznej oceny zachowania oskarżonego.Na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu zgodnie z treścią przepisuart. 63 § 1 k.k.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy na mocy§ 14 ust. 2 pkt 5,§ 16 Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłatza czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).Mając na uwadze trudną sytuację oskarżonegoR. C.oraz wymiar kary sąd zwolnił go od kosztów sądowych w myślart. 624 § 1 k.p.k.