Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 519/12
Data wyroku: 2012-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Dariusz Mazurek, Andrzej Palacz, Kazimierz Rusin
Słowa kluczowe: Koszty Procesu, Biegli
Podstawa prawna: art. 90 u.k.s.c.

Sygn. akt I ACz 519/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym
Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz
Sędziowie: SA Kazimierz Rusin (spr.)
SA Dariusz Mazurek
po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaG. S.
przeciwkoGminieN.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie Wydział I Cywilny
z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I C 365/10
postanawia:

I
uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,

II
pozostawić Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy przyznał biegłemu sądowemuB. M.wynagrodzenie za wykonanie opinii w kwocie 10.214,20 zł.
W uzasadnieniu podano, iż biegły zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego wykonał pisemną opinię i przedstawił zgodny z przepisami rachunek za wykonane czynności oraz kartę pracy, która odzwierciedla znaczny nakład pracy w zakresie analizy wielotomowej dokumentacji. Sąd powołał liczne przepisy, w oparciu o które ustala się wysokość wynagrodzenia biegłych.
Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem pozwany, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Zdaniem skarżącego przyznane biegłemu wynagrodzenie jest zawyżone, nieadekwatne do ilości i jakości pracy faktycznie przez niego wykonanej. Za wątpliwe uznał, aby wykonanie opinii zajęło biegłemu, jak wskazał w karcie pracy, 320 godzin. Kwestionował też celowość wydatków na przejazdy i wskazywał na niską wartość merytoryczną opinii.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie sposób odczytać obiektywnych powodów, dla których Sąd Okręgowy uznał żądanie biegłego odnośnie wysokości wynagrodzenia za wykonanie opinii za uzasadnione w całości, pomimo iż znaczna wysokość tego żądania powinna skłonić Sąd do wnikliwej analizy przedłożonych na jego uzasadnienie przez biegłego dokumentów.
Sąd Okręgowy ograniczył się zaś do przytoczenia odpowiednich przepisów, w tymart. 90 k.p.c.ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 594 z późn. zm.), natomiast do wskazanych w tym przepisie kryteriów w ogóle się nie odniósł dokonując oceny przedstawionego przez biegłego rachunku i karty pracy.
Z karty pracy wynika, że opracowanie opinii zajęło biegłemu 320 godzin, co jak słusznie zwraca uwagę pozwany w zażaleniu, odpowiada okresowi pracy pracownika zatrudnionego na pełnym etacie przez okres 2 miesięcy. Sąd Okręgowy powinien ocenić, czy taka ilość czasu jest rzeczywiście niezbędna do wykonania zlecenia, przy uwzględnieniu zakresu i stopnia skomplikowania przedmiotu opinii, ilości i rodzaju potrzebnych do jej sporządzenia czynności, jak i obszerności samej opinii, ze zwróceniem uwagi na ilość samej treści merytorycznej.
Dokonanie powyższych rozważań jest niezbędne do prawidłowej oceny wniosku biegłego i ustalenia właściwej wysokości wynagrodzenia za sporządzoną przez niego opinię, zaś ich brak uniemożliwia w istocie kontrolę merytoryczną postanowienia przez Sąd Apelacyjny.
Dlatego też Sąd Okręgowy powinien ponownie rozpoznać wniosek biegłego o przyznanie mu wynagrodzenia, dokonując przy tym stosownej analizy opinii, rachunku i karty pracy biegłego według wskazanych powyżej kryteriów, jak też mając na uwadze rzetelność i przydatność przedmiotowej opinii dla rozstrzygnięcia sprawy.
Z tych też względów Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawieart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego uzasadnia treśćart. 108 § 2 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.