Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 638/13
Data wyroku: 2013-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Elżbieta Marcinkowska, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 638/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2013 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie :

SO Sylwana Wirth
SO Elżbieta Marcinkowska

Protokolant :

Aneta Pawlicka

przy udziale Barbary Chodorowska Prokurator Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 roku
sprawyK. J.
oskarżonego zart. 13§1kkw zw. 278§ 1 kkiart 191 §1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 9 maja 2013 roku, sygnatura akt II K 493/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. T.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaliczając wydatki związane z tym postępowaniem na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 638/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemK. J.uznany został za winnego, że w dniu 26 stycznia 2011 roku wŚ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Z.iJ. T.usiłował zabrać w celu przywłaszczenia z terenufirmy (...)konstrukcję metalowej wiaty o wartości 2000 zł stanowiącej własnośćS. P., jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie ich przez pokrzywdzoną i funkcjonariusza policji,
tj. za winnego popełnienia czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kki za to na mocyart. 278 § 1 kkw zw. zart. 14 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Tymże wyrokiemK. J.uznany został za winnego, że w dniu 26 stycznia 2011 roku wŚ., woj.(...), groził usiłującemu go zatrzymać w związku z popełnionym przez niego przestępstwem opisanym w punkcie I części wstępnej wyroku –Ł. B.trzymaną w ręku i uniesioną w górę siekierą, w celu zmuszenia go do zaniechania zatrzymania i pozwolenia na opuszczenie posesji pokrzywdzonejS. P.,
tj. za winnego popełnienia występku zart. 191 § 1 kki za to, na podstawie tego przepisu wymierzono sprawcy karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie zart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzono oskarżonemu kare łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżonyK. J.sowim zachowaniem wypełnił znamiona czynu zart. 191 § 1 kk, a to wobec uznania, że trzymaną w ręku siekierą groziłŁ. B.i w ten sposób zmusił go do zaniechania jego zatrzymania i opuszczenia posesjiS. P.;

2
obrażę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na jego treść, a toart. 7 kpkorazart. 5 § 2 kpkpoprzez jednostronną i nieuwzględniającą zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ocenę jako wiarygodnych zeznań świadkówŁ. B.iJ. T.w części dotyczącej relacji tych świadków odnoszącej się do użycia przez oskarżonegoK. J.siekiery w celu zmuszeniaŁ. B.do zaniechania zatrzymania oskarżonego i opuszczenia posesji należącej doS. P., podczas gdy prawidłowa analiza wskazanych dowodów nie pozwala na przypisanie oskarżonemu popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, a co najmniej nasuwa w tym zakresie poważne wątpliwości, które wobec ich nieusunięcia w postępowaniu sądowym, powinny skutkować rozstrzygnięciem na korzyść oskarżonego.

Tym samy apelujący wniósł o:

1
uniewinnienie oskarżonegoK. J.o zarzutu popełnienia występku zart. 191 § 1 kki wymierzenie mu łagodniejszej kary pozbawienia wolności z zastosowaniem wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej kary;

względnie o:

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi I instancji

ewentualnie, na wypadek nie podzielenia przez Sąd argumentów zawartych w niniejszej apelacji, wniósł o:

3
zastosowanie wobec oskarżonegoK. J.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest oczywiście bezzasadna.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów, a stanowisko swe przekonująco uzasadnił.
W tej sytuacji, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego - zbędną wydaje się ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.
Tym samym, odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelacji należy stwierdzić, że nie sposób zgodzić się poglądem jakoby Sąd Rejonowy analizując i oceniając materiał dowodowy dopuścił się obrazyart. 7 kpk, a w efekcieart. 5 § 2 kpk.
I tak, zauważyć należy, żeŁ. B.w postępowaniu przygotowawczym złożył spójne, konsekwentne, a tym samym wiarygodne zeznania jednoznacznie wskazując, żeK. J.chcąc uniknąć zatrzymania przez pokrzywdzonego podniósł do góry siekierę.
Fakt ten potwierdził współsprawca usiłowania kradzieży –J. T.(czyli osoba nie mająca jakichkolwiek powodów, by bezzasadnie obciążać swego kolegę).
Co więcej – sam oskarżony podczas pierwszego przesłuchania przyznał, że istotnie podniósł siekierę do góry i wówczasŁ. B.uciekł do samochodu. Wersję te potwierdził także podczas kolejnego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym.
Prawdą przy tym jest, że przed sądemK. J.zmienił wcześniejsze wyjaśnienia, twierdząc, że nie podnosił siekiery w kierunku pokrzywdzonego lecz zabrał ją z wózka, gdyż była mu potrzebna do rąbania drewna.
Wskazane wyżej zachowanie oskarżony tłumaczył zastraszeniem przez przesłuchującego go w dochodzeniu policjanta, który kazał mu podpisać sprzeczny z prawdą protokół.
Temu nie sposób dać wiary nie tylko z uwagi na treść zeznań owego policjanta, lecz w szczególności ze względu na zeznania pokrzywdzonego oraz wyjaśnienia, a następnie zeznaniaJ. T..
Mężczyźni, przesłuchani w postępowaniu jurysdykcyjnym jednoznacznie stonowali treść swych pierwotnych twierdzeń, nie chcąc obciążać oskarżonego lecz i wówczas potwierdzili to co powiedzieli w postępowaniu przygotowawczym.
Tak więc uznając za jednoznacznie wykazane, że oskarżony podczas próby zatrzymania go, stojąc w bliskiej odległości odŁ. B.uniósł do góry siekierę – oczywistym staje się , że zachowanie to w kontekście całego zdarzenia mogło (i w efekcie tak się stało) wywołać u pokrzywdzonego obawę o swoje zdrowie, a nawet życie.
Z uwagi na powyższe, zważywszy nadto, że kary jednostkowe, a także kara łączna (zbliżona do absorpcji) jawią się jako nader umiarkowane, mając na względzie, iż po stronieK. J.nie zachodzą warunki dla zastosowaniaart. 69 § 1 kk( z uwagi na wcześniejszą wielokrotną karalność) – zdecydowano jak w wyroku.