Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 822/14
Data wyroku: 2014-01-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Polikowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: 124 § 1 kw

Sygn. akt II K 822/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2014r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Polikowska
Protokolant: Joanna Szmel
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Krzysztof Długosz
po rozpoznaniu w dniach: 26.09.2014r., 24.10.2014r., 26.11.2014r., 10.12.2014r. i 14.01.2015r.
s p r a w y :Ł. S.
synaJ.iK.zd.Ś.
urodzonego w dniu (...)wJ.

oskarżonego o to, że:
w dniu 03 lipca 2013r. wJ.województwo(...)przyul. (...), działając umyślnie, używając siły fizycznej rąk w postaci szarpania, dokonał uszkodzenia obudowy lusterka bocznego, jego mechanizmu elektrycznie sterowanego oraz szkła lustra po stronie lewej samochodu osobowegoM. (...)onr rej. (...)czym działał na szkodęM. T.powodując tym starty w kwocie 3517,19 zł,

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoŁ. S.winnym tego, że w dniu 03 lipca 2013 r. wJ.woj.(...)dokonał uszkodzenia lusterka bocznego lewego samochodu markiM. (...)onr rej. (...)powodując stratę w kwocie 380 zł, czym działał na szkodęM. T., tj. wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 124 § 1 k.w. wymierza mu karę 500 /pięciuset/ złotych grzywny;

II
na podstawie art. 124 § 4 k.w. orzeka wobec oskarżonegoŁ. S.obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody na rzecz pokrzywdzonegoM. T.w kwocie 380 zł /trzysta osiemdziesiąt złotych/;

III
na podstawieart. 118 § 1 k.p.o.w. w zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniazasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania, na podstawieart. 118 § 3 k.p.o.w kwotę 616,78 zł za wydanie opinii przez biegłego sadowego oraz na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w wysokości 50 zł.

Sygn. akt II K 822/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. T.prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług tzw. pomocy drogowej. W dniu 03 lipca 2013 r. użytkował on samochód markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...), należący do jego ciotkiW. Z..
Dowód:
- zeznania świadkaM. T.k. 6-10, 41-43,51-53, 77-78, 129-130,
- dokumenty dotyczące samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)k. 133-149,
OskarżonyŁ. S.i pokrzywdzonyM. T.pozostają w konflikcie na tle wykonywania usług holowania pojazdów.
Dowód:
- zeznania świadkaM. T.k. 6-10, 41-43,51-53, 77-78, 129-130,
- zeznania świadkaW. B.k. 18-19,
- zeznania świadkaL. P. (1)k. 25-27, 71-72, 77-80, 85-88, 203-204,
W dniu 03 lipca 2013 r.M. T.przyjechał samochodem markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)naul. (...)wJ., w miejsce gdzie doszło do kolizji drogowej z udziałem samochodu markiF. (...)kierowanego przezL. P. (2)z samochodem markiV. (...). Na miejscu znajdował się oskarżonyŁ. S., który wykonywał dokumentację fotograficzną orazL. P. (1), który miał odholować uszkodzony samochód markiF. (...). PomiędzyŁ. S.aM. T.doszło do wymiany zdań.
Dowód:
- zeznania świadkaM. T.k. 6-10, 41-43,51-53, 77-78, 129-130,
- zeznania świadkaL. P. (1)k. k. 25-27, 71-72, 77-80, 85-88, 203-204,
- zeznania świadkaL. P. (2)k. 35-36, 215,
OskarżonyŁ. S.podszedł do samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...), w którym znajdował sięM. T.. Zaczął szarpać za klamkę drzwi po stronie kierowcy.M. T.nie wysiadł z samochodu. OskarżonyŁ. S.chwycił rękoma za lewe lusterko boczne samochodu i szarpnął je. ZachowanieŁ. S.doprowadziło do uszkodzenia tego lusterka – pęknięcia obudowy i pęknięcia szkła.
Dowód:
- zeznania świadkaM. T.k. 6-10, 41-43,51-53, 77-78, 129-130,
- zeznania świadkaA. Z.k. 15-17, 44-46, 81-84, 204-206,
- opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych oraz wyceny pojazdów i kosztów napraw powypadkowychJ. W.k. 171- 192,
Wartość szkody wyrządzonej przez oskarżonegoŁ. S.wynosi 380 zł.
Dowód:
- opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych oraz wyceny pojazdów i kosztów napraw powypadkowychJ. W.k. 171- 192,
OskarżonyŁ. S.ma 30 lat, z zawodu jest mechanikiem pojazdów samochodowych, prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga dochód w wysokości 8.000-10.000 zł, nie posiada wartościowego majątku, nie posiada nikogo na utrzymaniu.
Dowód:
- dane osobo – poznawcze oskarżonegoŁ. S.k. 106-107, 197,
OskarżonyŁ. S.był uprzednio karany sądownie.
Dowód:
- dane o karalności oskarżonegoŁ. S.k. 90-91,
OskarżonyŁ. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznał, iż był naul. (...)wJ.w miejscu zdarzenia w dniu 03 lipca 2013 r., gdzie wykonywał, na zlecenie(...), dokumentację zdjęciową dotyczącą zdarzenia drogowego z udziałem samochodu markiF. (...)oraz zabezpieczał miejsce tego zdarzenia. Czynności te wykonywał w imieniufirmy (...)należącej doW. H., której jest pełnomocnikiem. W miejscu tym był takżeL. P. (1), który miał holować uszkodzony samochód markiF. (...). Przyznał oskarżony także, iż pomiędzy nim aŁ. S.doszło do nieporozumienia bowiemM. T.swoim samochodem utrudniał mu manewr cofania i skręt wul. (...). Zaprzeczył, aby urwał lusterko w samochodzie pokrzywdzonego. Wskazał, iż znajdował się 2 metry od pojazdu pokrzywdzonego, po stronie kierowcy.
Nie ulega wątpliwości Sądu, iż pomiędzy oskarżonymŁ. S.a pokrzywdzonymM. T.istnieje konflikt na tle wykonywania usług holowania pojazdów. Okoliczność ta wynika z zeznań świadkaM. T.,L. P. (1), jak również z zeznań świadkaW. B., który opisał w nich agresywne zachowanie oskarżonego względem pokrzywdzonego niedotyczące wprawdzie zdarzenia będącego przedmiotem niniejszej sprawy, ale które jednoznacznie wskazuje na konflikt istniejącym pomiędzyŁ. S.aM. T..
Zeznania złożone przez świadkaM. T.w przedmiotowej sprawie Sąd oceniał mając na uwadze konflikt istniejący pomiędzy nim a oskarżonymŁ. S.. Weryfikował Sąd zeznania złożone przez tego świadka poprzez zgromadzone w sprawie wiarygodne dowody.
Niekwestionowaną okolicznością w przedmiotowej sprawie było, w dniu 03 lipca 2013 r. oskarżonyŁ. S.znajdował się naul. (...)wJ.- w miejscu, gdzie doszło do kolizji pomiędzy samochodem markiF. (...)kierowanym przezL. P. (2)oraz samochodem markiV. (...). Okoliczność ta wynika zarówno z wyjaśnień oskarżonegoŁ. S.jak i z zeznań świadkówM. T.,A. Z.orazL. P. (1), w zakresie w jakim Sąd przydał walor wiarygodności zeznaniom tego świadka. Z zeznań świadkaA. Z.wynika, iż przejeżdżającul. (...)zauważył on kolizję drogową i zaoferowałL. P. (2)wezwanie samochodu „pomocy drogowej”. Z uwagi na to, iżL. P. (2)posiadał ubezpieczenie pojazdu w(...), jego pojazd powinien był zostać bezpłatnie odholowany przez lawetę firmy współpracującej z tym ubezpieczycielem. Na miejsce kolizji przyjechał lawetąL. P. (1), a za nim oskarżony samochodem markiM.. Po upewnieniu się, iżL. P. (1)jest uprawniony do odholowania samochoduL. P. (2)postanowił odjechać z miejsca kolizji. Odjeżdżając zauważył, jadącego samochodem od ronda w kierunku centrumJ.,M. T.. W lusterku zobaczył, jak oskarżony wysiadł z samochodu i dobiegł do samochodu pokrzywdzonego. Zjechał na parking i obserwował jak pokrzywdzony zawraca i udaje się do miejsca, gdzie stał samochód oskarżonego oraz lawetaL. P. (1). GdyM. T.dojeżdżał do tego miejsca, oskarżony wsiadł do swojego samochodu i ustawił go w taki sposób, że zablokował możliwość przejazdu, a następnie zaczął cofać w kierunku samochoduM. T.. ŚwiadekL. P. (1)w złożonych zeznaniach przyznał, iż w miejscu kolizji z udziałem pojazduF. (...), pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym, doszło do wymiany zdań.
Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. S.w zakresie w jakim zaprzeczał on, aby dokonał uszkodzenia lewego lusterka samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie Sąd ocenił jako linię obrony oskarżonego zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucany mu aktem oskarżenia czyn. Stoją one bowiem w sprzeczności ze zgromadzonymi w niniejszej sprawie dowodami, w postaci zeznań świadkówM. T.iA. Z.oraz opinią biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych oraz wyceny pojazdów i kosztów napraw powypadkowychJ. W., którym Sąd przydał walor wiarygodności. Z zeznań świadkaM. T.jednoznacznie wynika, iż uszkodzenia lewego lusterka samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)dokonał oskarżonyŁ. S., który najpierw, gdy znajdował się on w tym samochodzie, zaczął szarpać za klamkę drzwi po stronie kierowcy, chcąc w ten sposób spowodować, aby wysiadł on z samochodu, a następnie chwycił rękoma za boczne lewe lusterko i szarpnął. Zachowanie oskarżonegoŁ. S.doprowadziło do uszkodzenia lusterka – pęknięcia obudowy i pęknięcia szkła. Zeznania świadkaM. T.korespondują w tym zakresie z zeznaniami świadkaA. Z., którym Sąd przydał walor wiarygodności. Z jego zeznań wynika, iż był on bezpośrednim obserwatorem zachowania oskarżonegoŁ. S., które doprowadziło do uszkodzenia lusterka w samochodzie markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Wskazał on, iż oskarżony chwycił to lusterko rękami i szarpnął doprowadzając do jego wyłamania.A. Z.zeznał jednocześnie, iż nie wie co dokładnie zostało uszkodzone w tym lusterku – czy coś od tego lusterka odpadło, czy pękło lustro. Na skutek zachowania oskarżonego lusterko to, jak opisał, było przesunięte w stronę przodu samochodu, było przechylone, trzymało się na plastiku. Dokonując oceny zeznań świadkaM. T.w zakresie okoliczności uszkodzenia przedmiotowego lusterka Sąd miał na uwadze także opinię biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych oraz wyceny pojazdów i kosztów napraw powypadkowychJ. W.. Z opinii tej wynika, iż analiza przebiegu zdarzenia przeprowadzona przez biegłego wskazuje, że do uszkodzenia przedmiotowego lusterka mogło dojść w okolicznościach podawanych przez pokrzywdzonegoM. T..
Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom świadkaL. P. (1)w zakresie w jakim zaprzeczał on, aby widział jak oskarżonyŁ. S.dokonuje uszkodzenia lusterka w samochodzie markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Dokonując oceny zeznań wskazanego świadka w tym zakresie Sąd miał na uwadze, iżL. P. (1)łączą z oskarżonymŁ. S.bliskie związki biznesowe i z racji współpracy z oskarżonym był on niewątpliwie zainteresowany korzystnym dla oskarżonego rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy. SamL. P. (1)wskazał bowiem, iż usługę odholowania pojazdu markiF. (...)należącego doL. P. (2)przekazał mu oskarżonyŁ. S.. Kontaktował się on także ze świadkiemA. Z.w związku z przedmiotową sprawą. Dociekał podczas rozmowy z nim, czy będzie on świadkiem w tej sprawie oraz wyraził wobecA. Z.stanowisko, iż lepiej byłoby gdyby oskarżony nie miał kłopotów, bo jest młodym człowiekiem, rozwija się. ZeznaniaL. P. (1)zaprzeczającego, aby widział uszkadzanie przezŁ. S.lusterka samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)stoją też w oczywistej sprzeczności z zeznaniami świadkaA. Z., który stanowczo wskazał, iżL. P. (1)przyglądał się zachowaniu oskarżonego w momencie, gdy dokonywał on uszkodzenia lusterka. Jak wskazał, gdy oskarżony dokonał uszkodzenia lusterka samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i odchodził,L. P. (1)złapał się za głowę. ReakcjaL. P. (1)na zachowanie oskarżonego, opisana przezA. Z.jednoznacznie dowodzi, iż widział on, jak oskarżony dokonał uszkodzenia lusterka.
ŚwiadkowieL. P. (2)iS. P., jak wynika z ich zeznań, nie posiadali żadnej wiedzy dotyczącej uszkodzenia przez oskarżonego lusterka w pojeździe markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Z zeznań świadkaA. Z.wynika, że w chwili uszkadzania lusterka w tym pojeździe przez oskarżonego wskazani świadkowie prawdopodobnie znajdowali się przy kabinie samochoduL. P. (1), na który był załadowywany samochód markiF. (...). Niewątpliwie, gdybyL. P. (2)czyS. P.widzieli moment uszkadzania lusterka w samochodzieM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)wskazaliby na tę okoliczność w złożonych zeznaniach. Nie mieli oni bowiem jakiegokolwiek powodu, aby zataić tę okoliczność. Zarówno pokrzywdzony jak i oskarżony są dla nich osobami obcymi. Nie byli oni zainteresowani rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie.
Samochód markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)nie posiadał ubezpieczenia AC. PokrzywdzonyM. T.wskazał, iż oskarżony spowodował swoim zachowaniem pęknięcie obudowy i pęknięcie szkła. Zeznał początkowo, iż był w serwisieM.i wstępnie, po obejrzeniu uszkodzeń, poinformowano go, że koszt naprawy będzie wynosił około 2.500 zł. W toku postępowania przygotowawczego przedłożył fakturę proforma nr 0, z dnia 20 września 2013 r. wystawioną przezfirmę (...) spółka z o.o.Oddział wJ.na okoliczność wartości wyrządzonej mu przez oskarżonego szkody. W fakturze tej podane zostały wartości szkła lustra oraz mechanizmu lusterka lewego, łącznie w kwocie 3.517,19 zł brutto. Nie został wyceniona zaś obudowa tego lusterka, na której uszkodzenie – popękanie wskazywał wcześniej. Przesłuchany na okoliczność dokonanej wyceny i wystawienia tejże fakturyG. P., w złożonych zeznaniach wskazał, iż nie posiada żadnej wiedzy na temat uszkodzonego lusterka w samochodzieM. T.. Wskazał, iż nie pamięta, aby oglądał uszkodzone lusterko, a wyceny mógł dokonać na podstawie wskazywanych przez klienta części, które go interesowały. W toku postępowania przygotowawczego pokrzywdzony wskazał, że lusterko zostało naprawione ( k. 52). Na rozprawie podał natomiast, iż dokonał częściowej naprawy uszkodzonego lusterka – dokupił szkło i sam je włożył. Koszt tej naprawy wyniósł 500 zł. Nie przedłożył jednakże pokrzywdzony ani na okoliczność dokonanej całej naprawy, ani też częściowej, jakiegokolwiek dokumentu, który wskazywałby jaką faktycznie kwotę wydatkował na naprawę. Sąd zatem na okoliczność ustalenia wartości szkody uzyskał opinię biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych oraz wyceny pojazdów i kosztów napraw powypadkowychJ. W.. Opinia biegłegoJ. W.została wydana po dokonaniu przez biegłego analizy akt niniejszej sprawy. Wydając przedmiotową opinię biegły dysponował dokumentami dotyczącymi samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)uzyskanymi przez Sąd z Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta wJ.. Opinia wydana przez biegłego w sposób logiczny i rzetelny wskazuje na wszystkie elementy, które biegły wziął pod uwagę określając wartość szkody. Jest ona logiczna i spójna. Z opinii tej wynika, iż dla samochodu markiM. (...)nie występują części alternatywne producentów części oraz nie występują części zamienne o porównywalnej jakości oraz zamienniki. Istniej możliwość zakupu tylko oryginalnych części. Koszt naprawy biegły ustalił na kwotę 4.783,51 zł przy wymianie całego lusterka lub kwotę 4.370,55 zł przy uwzględnieniu, iż nie będzie dokonywana wymiana obudowy lusterka. Biegły wskazał jednocześnie, iż na rynku występują części używane do samochodu markiM. (...)– koszt kompletnego lusterka, jak ustalił biegły, na czas wydania opinii wynosił 300 zł brutto. Wymiana zaś używanego lusterka wraz z całkowitą robocizną wynosiła 380 zł brutto. Samochód markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)wyprodukowany został w 2004 r., a więc w chwili uszkodzenia lusterka przez oskarżonego miał 9 lat, w przeszłości był poważnie uszkodzony – w chwili nabycia go przezW. Z.miał uszkodzony przód, był unieruchomiony po wypadku. PokrzywdzonyM. T.nie wykazał, aby naprawiając szkodę wyrządzoną przez oskarżonego dokonał zakupu oryginalnych części. Sąd zatem doszedł do przekonania, iż wysokość szkody wyrządzonej przez oskarżonegoŁ. S.nie może być ustalana na podstawie cen nowych oryginalnych części. Szkoda ta może bowiem zostać wyrównana poprzez wymianę lusterka na używane za kwotę 380 zł brutto. Taka też wartość szkody została przyjęta w niniejszej spawie. Jest to wartość najkorzystniejszą dla oskarżonego.
Walor wiarygodności Sąd przydał wszystkim pozostałym dowodom z dokumentów zgromadzonym w przedmiotowej sprawie. Brak było bowiem jakichkolwiek okoliczności nakazujących kwestionowanie ich wiarygodności.
Zachowaniem swoim oskarżonyŁ. S.zrealizował znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. Oskarżony bowiem w dniu 03 lipca 213 r. wJ.dokonał uszkodzenia lusterka bocznego lewego samochodu markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując stratę w kwocie 380 zł, czym działał na szkodęM. T..
Art. 124 § 1k.w. wskazuje, że granicą przewidzianego w nim wykroczenia jest szkoda nie przekraczająca 1/4 minimalnego wynagrodzenia (obecnie kwoty 437,50 zł). Powyższy przepis nie operuje pojęciem wartości "cudzej rzeczy", ale pojęciem szkody. Od wysokości szkody, a nie wartości uszkodzonej rzeczy zależy, czy czyn polegający na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu, czy czynieniu cudzej rzeczy niezdatnej do użytku jest wykroczeniem przewidzianym wart. 124 § 1k.w. czy występkiem przewidzianym wart. 288 § 1 k.k.Wyrządzając szkodę w kwocie 380 zł oskarżonyŁ. S.wyczerpał znamiona wskazanego wykroczenia. Ustalając wartość szkody Sąd przyjął na podstawie opinii biegłegoJ. W.wartość najkorzystniejszą dla oskarżonego. W najtańszy sposób szkoda możliwa jest do naprawienia za kwotę ustaloną przez biegłego tj. 380 zł. Z tego względu Sąd zmienił kwalifikację prawną zarzucanego oskarżonemuŁ. S.czynu wskazaną w akcie oskarżenia zart. 288 § 1 k.k.na wykroczenie zart. 124 § 1k.w.
Samochód markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)stanowi własnośćW. Z.. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi jednakże okoliczność braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 kwietnia 1990 r. WR 116/90 wyraził pogląd, który Sąd orzekający w całości podziela, iż wniosek o ściganie sprawcy przestępstwa określonego wart. 212 § 1 k.k./ obecnieart. 288 § 1 k.k./ może złożyć niezależnie od siebie nie tylko właściciel mienia, lecz także jego posiadacz lub użytkownik. Zgodnie bowiem zart. 40 § 1 k.p.k.za pokrzywdzonego uważa się osobę, której dobro zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Przedmiotem ochrony może być nie tylko prawo własności, ale również prawo do posiadania, czy też użytkowania rzeczy. OskarżonyŁ. S.uszkadzając lusterko w samochodzie markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w czasie, gdy był on w użytkowaniuM. T., naruszył bezpośrednio nie tylko dobro prawne właściciela tego samochodu, ale także naruszył prawo użytkowania tego samochodu przezM. T., który w dniu zdarzenia użytkował ten samochód. W ocenie SąduM. T.był osobą uprawnioną do złożenia wniosku o ściganie oskarżonego za dokonane uszkodzenie.
W stosunku do oskarżonegoŁ. S.brak jest jakichkolwiek okoliczności, które nakazywałby poddać w wątpliwość jego zdolność do zawinienia. Oskarżony działał świadomie.
OskarżonyŁ. S.działał z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim. Oskarżony bowiem chciał uszkodzić lusterko lewe boczne w samochodzie markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)skoro chwycił rękoma za to lusterko i szarpnął je, czym doprowadził do jego uszkodzenia– pęknięcia obudowy i pęknięcia szkła.
Ładunek społecznej szkodliwości jakim cechował się czyn oskarżonegoŁ. S.z art. 124 § 1 k.w. jako wykroczenia był znaczny, ale nie nadmierny. Na taką ocenę wpływają okoliczności czynu oskarżonego.
Jako okoliczność obciążającą oskarżonegoŁ. S.Sąd uwzględnił jego uprzednią karalność za przestępstwo.
Nie dopatrzył się Sąd w stosunku do oskarżonego okoliczności łagodzących.
W tych warunkach jako współmierną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, Sąd wymierzyłŁ. S.karę 500 złotych grzywny.
Wymierzając grzywnę Sąd wziął pod rozwagę dochody oskarżonego, jego warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. OskarżonyŁ. S.ma 30 lat, z zawodu jest mechanikiem pojazdów samochodowych, prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga dochód w wysokości 8.000-10.000 zł, nie posiada wartościowego majątku, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Orzeczona kara grzywny leży w zakresie możliwości płatniczych oskarżonego.
Kara w tym wymiarze winna uświadomić oskarżonemu naganność jego postępowania oraz wdrożyć go do przestrzegania norm społecznych. Natomiast w zakresie prewencji generalnej rozstrzygnięcie to zaspokoi społeczne poczucie sprawiedliwości i będzie pozytywnie kształtować świadomość prawną społeczeństwa.
Oskarżony nie naprawił dotychczas szkody wyrządzonej przypisanym mu wykroczeniem. Z tego względu Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoM. T.kwoty 380 zł stanowiącej równowartość wyrządzonej szkody.
Wskazana powyżej sytuacja finansowa oskarżonego wskazuje iż oskarżonyŁ. S.jest w stanie ponieść koszty postępowania w przedmiotowej sprawie. Z tego względu Sąd, na podstawieart. 118 § 1 k.p.o.w. w zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniazasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania, na podstawieart. 118 § 3 k.p.o.w kwotę 616,78 zł za wydanie opinii przez biegłego sadowego oraz na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w wysokości 50 zł. Zgodnie bowiem zart. 400 k.p.k.jeżeli po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, sąd nie przekazując sprawy właściwemu sądowi, rozpoznaje ją w tym samym składzie, stosując w dalszym jej toku przepisyKodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.