Sąd Okręgowy w Słupsku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Cz 402/13
Data wyroku: 2013-07-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Wanda Dumanowska, Mariusz Struski, Małgorzata Banaś
Słowa kluczowe: Władza Rodzicielska
Podstawa prawna: art. 370 kpc

Sygn. akt IV Cz 402/13

POSTANOWIENIE
Dnia 18 lipca 2013r.

Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział IV Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Wanda Dumanowska ( spr. )
Sędziowie: SO Małgorzata Banaś
SO Mariusz Struski

po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013r., w Słupsku
na posiedzeniu niejawnym

sprawy z urzędu
z udziałemE. H.iB. H.
o pozbawienie władzy rodzicielskiej nad małoletnimI. H.

na skutek zażalenia uczestników postępowania
od postanowienia Sądu Rejonowego w Lęborku
z dnia 14 marca 2013r. – sygn. akt III Nsm 8/13

postanawia:

oddalić zażalenie

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Lęborku odrzucił apelację uczestników postępowania:E. H.iB. H.od postanowienia wydanego w dniu 14 marca 2013r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, iż podstawą jego wydania jestart. 370w zw. zart. 13 § 2 kpc, przy przyjęciu, iż uczestnicy nie usunęli braków formalnych apelacji.
Zażalenie na niniejsze postanowienie złożyli uczestnicy postępowania, podnosząc argumenty przemawiające za zasadnością apelacji. Nie podnieśli natomiast zarzutów wobec treści zaskarżonego postanowienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 369 § 1 kpcapelacje wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w terminie 14 dni od otrzymania odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Wniesienie apelacji bezpośrednio do sądu II-ej instancji, we wskazanym terminie, powoduje że apelacje uznaje się za wniesioną prawidłowo (§ 3 art. 369 kpc), jednak apelacja podlega przesłaniu do sądu I-ej instancji, który stosownie do wymoguart. 370 kpcbada jej treść pod kątem spełnienia wymogów formalnych.
Apelacja wniesiona przez uczestników postepowaniaE. H.iB. H.od postanowienia z dnia 14 marca 2013r., nie odpowiadała wymogom określonym wart. 368 kpc, dlatego Sąd Rejonowy zasadnie wezwał apelujących do usunięcia jej braków formalnych, określając termin ich usunięcia i rygor niewykonania zobowiązania (art. 370 kpc).
Zobowiązanie doręczono uczestniczce postępowaniaE. H.w dniu 30 kwietnia 2013r. (vide: zpo k- 20) i termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z upływem dnia 7 maja 2013r. Natomiast doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych złożonej apelacji uczestnikowi postępowaniaB. H.Sąd I instancji zasadnie uznał za skuteczne, bowiem zostało ono dokonane w sposób zastępczy przewidziany wart. 139 § 1 kpca druk to potwierdzający został wypełniony przez doręczyciela zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 marca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 1999, Nr.62 , poz. 697 ze zm.). Na druku tym widnieje adnotacja o pozostawieniu awizo w skrzynce do doręczania korespondencji. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana. Termin wykonania zobowiązania upłynął uczestnikowi w dniu 21 maja 2013r. (vide: koperta k- 21).
Powyższe dawało podstawy Sądowi Rejonowemu do uznania, iż doręczenie jest skuteczne i wywołuje skutki prawne takie jak doręczenie uczestnikowi postępowania osobiście.
W realiach niniejszej sprawy, przyjmując, iż również uczestnik postępowania został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych apelacji, zasadnym jest przyjęcie, iż postępowanie Sądu Rejonowego było zgodne z dyspozycjąart. 370 kpc, który nakazywał odrzucenie apelacji, której braki formalne nie zostały w wyznaczony terminie usunięte.
Analiza akt sprawy potwierdza, iż apelacja wniesiona przez uczestników postepowania dotknięta było brakami formalnymi, do których usunięcia zostali oni zobowiązani zarządzeniem z dnia 24kwietnia 2013r., doręczonym w sposób i w terminach wyżej wskazanych. Z treści uzasadnienia zażalenia nie wynika, iż uczestnicy zastosowali się do tego zobowiązania a podniesione przez nich argumenty mogą być rozpatrywane tylko w postepowaniu apelacyjnym, natomiast nie mogą być podstawą uznania zażalenia za uzasadnione.

Wobec powyższego, na mocyart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 zd. 1 kpc, należało orzec jak w sentencji.