Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1642/13
Data wyroku: 2013-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Karamara, Andrzej Ślusarczyk, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 1642/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk
Sędziowie: SO Krzysztof Sajtyna (spr.)
SO Zbigniew Karamara

Protokolant: protokolant sądowy Anna Wołowiec - Piłat

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku
sprawyG. M.
oskarżonego o przestępstwo zart.209 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich
z dnia 25 lipca 2013 roku sygn. akt II K 403/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata;

2
na podstawieart. 72 § 1 pkt 3 k.k.zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku bieżącego łożenia na utrzymanie córkiE. M.;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych należnych za II instancję.

Sygn. akt IX Ka 1642/13

UZASADNIENIE
G. M.został oskarżony o to, że:
w okresie od 17 lutego 2012 roku do 9 stycznia 2013 roku wK., uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie swojej małoletniej córkiE. M.przez co naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,
tj. o przestępstwo zart. 209 § 1 k.k..
Sąd Rejonowy w Końskich wyrokiem z dnia 25 lipca 2013 roku, w sprawie o sygn. akt II K 403/13 orzekł, co następuje:

I
oskarżonegoG. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i na podstawieart. 209 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.

Powyższy wyrok zaskarżył oskarżony nie precyzując jednak formalnego zarzutu.
W uzasadnieniu apelacji podniósł, iż nie wiedział o zasądzonych alimentach dlatego ich nie płacił. Zadeklarował, że nie uchyla się od płacenia alimentów i w przyszłości chce spłacić zaległości i je na bieżąco regulować.
Wniósł o zmianę wyroku i warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest częściowo zasadna.
W pierwszym rzędzie należy jednak stwierdzić, że ustalenia poczynione przez sąd meriti odnośnie uporczywego uchylania się przez oskarżonego z obowiązku alimentacyjnego są prawidłowe, oparte na całości ujawnionego w sprawie materiału dowodowego ocenionego w ramach swobodnej oceny dowodów. Podnoszenie przez skarżącego okoliczności, iż miał nie mieć wiedzy o zasądzonych alimentach, niezależnie od tego, czy po stronie oskarżonego rzeczywiście brak było świadomości w tym względzie, to argument ten jest chybiony, bo obowiązek alimentacji oskarżonego nie wynikał z mocy orzeczenia sądowego, lecz z ustawy. To, że oskarżony wiedział, że ciąży na nim taki obowiązek jest bezsporne. Nie budzi więc wątpliwości, iż nie łożąc na utrzymanie dziecka i nie płacąc alimentów, mając przy tym obiektywne możliwości postąpienia zgodnie z prawem, oskarżony wyczerpał znamiona czynu zart. 209 § 1 k.k.
Rację ma natomiast apelujący, gdy wnioskuje o orzeczenie kary o charakterze wolnościowym. Wprawdzie faktem jest, że oskarżony był wielokrotnie karany, lecz nie za przestępstwa podobne. Ponadto okres niealimentacji nie był znaczny, a jak wynika z zeznań świadkówA. U.(k. 90) iD. U.(k. 91) oskarżony wcześniej płacił pieniądze na utrzymanie dziecka. Ustalenie, więc zdecydowanie negatywnej prognozy co do możliwości zachowania oskarżonego zgodnego z prawem w przyszłości, nie jest prawidłowe, a uwzględniając specyfikę przestępstwa zart. 209 § 1 k.k., gdzie kara izolacyjna winna być ostatecznością, Sąd Okręgowy uznał, iż zasadne będzie warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na 4 letni okres próby z nałożeniem realnego do spełnienia, obowiązku bieżącego łożenia na utrzymanie małoletniej córki.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 456 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 i 2 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.

SSO K. Sajtyna SSO A. Ślusarczyk SSO Z. Karamara