Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 1023/13
Data wyroku: 2013-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: :   art 184 w zw. z art 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 zezm.).

Sygn. akt III U 1023/13

W Y R O KW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym :
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantst. sekr. sądowy Katarzyna Maziarczyk - Kotwica
po rozpoznaniu w dniu18 września 2013 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyK. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaK. S.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia12 lipca 2013 r.,znak:(...)

zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyK. S.prawo do emerytury, począwszy od dnia 1 czerwca 2013 r.

Sygn. akt III U 1023/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 18 września 2013 r.

Decyzją z dnia 12 lipca 2013 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyK. S.przyznania emerytury.
W podstawie prawnej powołanoart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
W uzasadnieniu wskazano, że Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracyw szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 5 miesięcy i 27 dni; składkowe – 24 lat, 2 miesiącei 9 dni i uzupełniające – 1 rok, 3 miesiące i 28 dni; łącznie – 25 lat.
Nie uznano żadnego okresu zatrudnienia jako pracy w szczególnych warunkach, bo wnioskodawca nie przedstawił świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawcaK. S.podnosząc, że pracował w szczególnych warunkach przez ok. 20 lat.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie.
W uzasadnieniu organ rentowy zaznaczył, że wnioskodawca nie przedstawił świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach dotyczącego tego okresu zatrudnienia, a faktu wykonywania pracyw szczególnych warunkach w ww. okresie nie potwierdza również zalegające w aktach organu świadectwo pracy z Przedsiębiorstwa(...)wP.z dnia 8 stycznia 1992 r., z którego wynika, że wnioskodawca w czasie zatrudnienia pracował na stanowisku elektromontera. Brak jest informacji o wykonywaniu pracyw szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Sąd Okręgowy w Przemyślu – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

ustalił następujący stan faktyczny:

WnioskodawcaK. S.,urodzony (...), w dniu 18 czerwca 2013 r. złożył wniosek o emeryturę, zaznaczając w nim,iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
W aktach organu rentowego zalega: świadectwo pracy z dnia 8 stycznia 1992 r. wydane przez Przedsiębiorstwo(...)wP., z którego wynikało, że wnioskodawca był zatrudniony w tym zakładzie pracy od 22 listopada 1971 r. do 8 stycznia 1992 r. na stanowisku elektromontera; świadectwo pracyz dnia 5 marca 1990 r. wydane przez Przedsiębiorstwo(...)wK., z którego wynikało, że w okresie od 26 października 1987 r. do 31 grudnia 1989 r. pracował na budowie w NRD; kserokopia książeczki wojskowej stwierdzająca, że wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową w okresie od 25 kwietnia 1972 r. do 12 kwietnia 1974 r.
Na podstawie całości zgromadzonej w aktach rentowych dokumentacji, decyzją z dnia 12 lipca 2013 r. ZUS odmówił wnioskodawcy przyznania emerytury.

Dowód – akta organu rentowego:
- wniosek emerytalny z dnia 18.06.2013 r.,
- świadectwo pracy z dnia 8.01.1992 r. wydane przez(...)wP.,
- świadectwo pracy z dnia 5.03.1990 r. wystawione przez(...)wK.,
- kserokopia książeczki wojskowej,
- zaskarżona decyzja ZUS z dnia 12.07.2013 r.
Sąd ustalił, że wnioskodawca był zatrudniony w Przedsiębiorstwie(...)wP.od dnia 22 listopada 1971 r. na stanowisku elektromontera. Wnioskodawca zajmował się budową linii energetycznych kablowych i napowietrznych, wyposażaniem stacji transformatorowych, wykonywaniem zasilania obiektów. Pracował na różnych budowach, głównie budowy były wykonywane dla rolnictwa. Na tym stanowisku pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
W okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie(...)wP.wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową w okresie od 25 kwietnia 1972 r. do 12 kwietnia 1974 r.
Ponadto ustalono, że w okresie od 26 października 1987 r. do 31 grudnia 1989 r. pracował na budowie eksportowej w NRD na stanowisku montera, zatrudniony był przez Przedsiębiorstwo(...)wK..

Dowód:
- dokumentacja zgromadzona w aktach osobowych z(...)wP.,
- zeznania świadkaJ. M.,
- zeznania świadkaF. B.,
- przesłuchanie wnioskodawcy.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówJ. M.(zatrudnionego na stanowisku elektromontera) iF. B.(zatrudnionego na stanowisku brygadzisty elektromontera) oraz wnioskodawcyK. S., jako logicznym, spójnym, wzajemnie się uzupełniającym,a nadto znajdującym potwierdzenie w dowodach z dokumentów. Wynikaz nich w szczególności, w jakim charakterze wnioskodawca pracowałw spornym okresie, jakie czynności wykonywał i co należało do zakresu jego obowiązków.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie wnioskodawcyK. S.należy uznać za uzasadnione.
Na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U.z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat -dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa(ust. 2 art. 184).
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowawust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 ust. 2 i 3.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1).
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1,za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwościdla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32).
Przepisy dotychczasowe torozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracyna podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 latdla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymido okresów zatrudnienia.

Istotą sporu w niniejszej sprawie była kwestia ustalenia,czy wnioskodawca był zatrudniony, co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych wg stanu na dzień 1 stycznia 1999 r.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że wnioskodawca w okresie od 22 listopada 1971 r. do 8 stycznia 1992 r. był zatrudniony w warunkach szczególnych w Przedsiębiorstwie(...)wP.(z tym, że w okresie od 25 kwietnia 1972 r. do 12 kwietnia 1974 r. – 1 rok, 11 miesięcy i 18 dni - odbywał zasadniczą służbę wojskową, a w okresie od 26 października 1987 r. do 31 grudnia 1989 r. – 2 lata, 2 miesiące i 5 dni - zatrudniony był na budowie eksportowej w NRD), stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku elektromontera.
Wskazane wyżej stanowisko wymienione zostało wRozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, Dziale II –„W energetyce”, poz. 3 – „Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych”, oraz w załączniku nr 1 do Zarządzenia nr 9 ministra budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy, podległych ministrowi budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach w wykazie A, Dziale V, poz. 1, „Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych”, pkt 4 – „elektromonter instalacji i urządzeń elektroenergetycznych”, pkt 6 – „elektromonter linii kablowych”.
W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron.
W postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi,że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza,że fakty, od których uzależnione jest prawo do emerytury i rentyoraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.

Z poczynionych wyżej ustaleń wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał łącznie, co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędnedo przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów.

Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę w dniu 18 czerwca 2013 r., a zatem prawo do świadczenia przyznano mu od 1 czerwca 2013 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w sentencji wyroku.