Sąd Okręgowy w Słupsku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Cz 519/13
Data wyroku: 2013-09-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Jastrzębski, Mariusz Struski, Mariola Watemborska
Słowa kluczowe: Przysądzenie
Podstawa prawna: art. 998 kpc

Sygn. akt IV Cz 519/13

POSTANOWIENIE
Dnia 5 września 2013r.

Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski
Sędziowie SO : Mariola Watemborska, Mariusz Struski (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013r. w Słupsku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucji z nieruchomości prowadzonej p-ko dłużnikomM. S.iA. S.przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bytowie Wojciecha Daroszewskiego z udziałem wierzycieli egzekwujących(...) sp. z o. o.w(...) Sp. z o.o.w(...) FINANSE sp. z o.o.w(...) spółki akcyjnejwK.,L.
(...)) sp. z o.o. wG.,(...)L. M.,K. R.,P.P., sp. j. wT.,(...) sp. z o.o.wG.Zakład Ubezpieczeń Społecznych w(...) sp. z o.o.wG.,(...)so. Z o.o. wG.i(...)wB.Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wW.,(...)L. D.,K. R.,P.P. S.. J. wT.

na skutek zażalenia dłużnikaA. S.na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie z dnia 14 czerwca 2013r., sygn. akt I Co 2/13
postanawia
oddalić zażalenie.

Sygn. akt IV Cz 519/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie udzielił przysądzenia nieruchomości położonej wB.przyul. (...), stanowiącej nieruchomość lokalową położoną nadziałce gruntu nr (...), dla której w Sądzie Rejonowym w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie prowadzona jestksięga wieczysta (...)będącej przedmiotem przetargu w dniu 16 kwietnia 2012r. na rzecz małżonkówP. M.iJ. M.do majątku wspólnego nabywców.
Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł dłużnikA. S.wnosząc o jego zmianę poprzez odmowę udzielenia przybicia ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podniósł naruszenie przepisów postępowania tj.
art. 998w zw. zart. 967k.p.c. a nadtoart. 952 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą zażalenia na przysądzenie własności, z mocyart. 998 § 2 k.p.c.nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia.
Kontrola sądu na obecnym etapie egzekucji ogranicza się do stwierdzenia, czy postanowienie o przybiciu lub ustaleniu ceny nabycia jest prawomocne i czy wykonane zostały warunki licytacyjne lub też wpłacona została cena nabycia. Sąd nie ocenia prawidłowości poprzednich faz postępowania i ewentualnych uchybień, które z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przybiciu ulegają prekluzji.
Z tych względów, zarzut naruszeniaart. 952 kpcjako sprokurowany pozostał poza zainteresowaniem Sądu drugiej instancji, podobnie jak wątpliwości podniesione w samym uzasadnieniu zażalenia, dotyczące opisu charakteru nieruchomości podlegającej zbyciu w drodze przetargu. Tym bardziej, że ta ostatnia kwestia była przedmiotem zarzutu podniesionego przez dłużnika przy okazji zaskarżenia przybicia. (k. 641).
Przechodząc do zarzutu naruszeniaart. 998w zw z 967kpcw przekonaniu Sądu drugiej instancji nie ma wątpliwości, że problem rzekomego doręczeniaJ. M.odpisu postanowienia z dnia 19 marca 2013r. w innym terminie niż w dniu 8 kwietnia br. nie istnieje. Uważna lektura zwrotnego poświadczenia odbioru k. 687 akt wskazuje, że w dniu 25 marca 2013r. miało miejsce awizowanie tej przesyłki. Stąd zapewne omyłkowe wpisanie tej daty obok daty 8 kwietnia 2013r. Jednocześnie, gdyby faktycznie doręczono w tej pierwszej dacie korespondencję w/w osobie to zwrotne poświadczenie odbioru nie było by przetrzymywane w urzędzie pocztowym do dnia 8 kwietnia 2013r., a taka data widnieje na pierwszej stronie z.p.o. i w dniu następnym przesyłka trafiła do sądu.
Zgodnie zart. 967 k.p.c.licytant po uzyskaniu prawomocnego przybicia uzyskuje status nabywcy i na jego wniosek sąd może oznaczyć dłuższy termin do uiszczenia ceny nabycia, który nie może jednak przekroczyć miesiąca od dnia otrzymania wezwania (por. postanowienie SN z dnia 11 lutego 2000 r., III CKN 1109/99, LEX nr 51625). Ze sformułowań tego przepisu wynika, że przewiduje on dwa rodzaje terminów do uiszczenia ceny nabycia nieruchomości na licytacji: termin ustawowy dwóch tygodni i termin sądowy, który nie może przekroczyć miesiąca.
Z kart 686 i 691 akt sprawy wynika, że datą doręczenia nabywcom odpisu orzeczenia Sądu Rejonowego z dnia 19 marca 2013r. w którym wezwano ich do zapłaty ceny nabycia, są odpowiednio dzień 15 kwietnia 2013r. i 8 kwietnia br. Wniosek jest więc taki, że jeśli chodzi o termin ustawowy kluczowy dla sprawy, który nie można było ani przedłużyć, ani skrócić, można go było tylko przywrócić (art. 168 k.p.c.), to nie został on naruszony przy złożeniu w dniu 8 kwietnia 2013r. wniosku o przedłużenie terminu dla wykonania warunków licytacyjnych. Uzasadnienie dla tego wniosku nie ma znaczenia, ocena jego zasadności nie mieści się w kategorii badania przez Sąd Okręgowy należy bowiem do swobodnej oceny sądu rozpoznającego sam wniosek. Dywagacje zażalenia w tej mierze nie mają żadnego znaczenia. Natomiast termin sądowy wyznaczany przez sąd mógł ulec przedłużeniu faktycznie do dnia 15 maja 2013r. z uwagi na datę doręczenia postanowienia z dnia 19 marca 2013r. drugiemu z licytantów tj.P. M., który korespondencję obejmującą wezwanie do zapłaty otrzymał w dniu 15 kwietnia 2013r. Bez względu na moment złożenia samego wniosku o przedłużenie terminu to data 15 kwietnia 2013r. jest determinującą dla wyznaczenia końca przedłużonego terminu sądowego. Zażalenie błędnie pomija osobę drugiego nabywcy, koncentrując się na dacie doręczenia postanowienia z dnia 19 marca 2013r.J. M.. Ponadto gdyby nawet doszło do przekroczenia terminu sądowego to jego naruszenie nie rodziłoby żadnych skutków materialnoprocesowych z powodu charakteru tego terminu. Jednocześnie wykonanie warunków licytacyjnych w okresie błędnie wyznaczonym przez sąd nie mogłoby skutkować pogorszeniem sytuacji licytantów, którzy uzyskali przybicie i faktycznie wykonali warunki licytacji, a więc uznaniem nieważności zapłaty reszty ceny.
Z uwagi na powyższe, na mocyart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.orzeczono, jak w sentencji postanowienia.