Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kz 61/13
Data wyroku: 2013-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Robert Pelewicz
Słowa kluczowe: Zwrot Sprawy
Podstawa prawna: art.113 § 1 kks w zw. z art.337 § 1 kpk i art.334 § 2 kpk
Teza: Rozpoznawanie sprawy w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych nie zwalnia oskarżyciela publicznego od obowiązków nałożonych na niego przez 
art.334 § 2 kpk. Dopiero dołączenie do akt sprawy zawiadomienia o przesłaniu aktu oskarżenia, równoznaczne jest z jego doręczeniem. Nie wykonanie tej czynności przez oskarżyciela publicznego jest brakiem tego rodzaju, że uzasadnia konieczność zwrotu do uzupełnienia wniesionego aktu oskarżenia.

Sygn. akt II Kz 61/13

POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny, w składzie:

Przewodniczący: Prezes SO Robert Pelewicz

Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Tutro

po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoA.K.
oskarżonemu o wykroczenie z art. zart. 65 § 4 k.k.s.w zw. zart. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.,
na skutekzażalenia Urzędu Celnego wR.
na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego wM.VII Zamiejscowy Wydział Karny wK.w przedmiocie zwrotu Urzędowi Celnemu wR.aktu oskarżenia w celu usunięcia braków formalnych
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE
A.K.- obywatel Ukrainy - został oskarżony przez Urząd CelnywR.o popełnienie wykroczenia skarbowego zart. 65 § 4 k.k.s.w zw. zart. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
Z uwagi na fakt, że oskarżonyA.K.na stałe przebywa poza granicami Rzeczypospolitej, na podstawieart. 173 § 1 k.k.s.iart. 175 § 1 k.k.s.zastosowano wobec niego postępowanie w stosunku do nieobecnych.
W dniu 21 lutego 2013 roku do Sądu Rejonowego wM.VII Zamiejscowy Wydział Karny wK.wpłynął akt oskarżenia przeciwkoA.K.sporządzony przez oskarżyciela publicznego – Urząd Celny wR..
Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2013 r., w sprawie sygn. akt VII W 196/13 uprawniony sędzia Sądu Rejonowego wM.VII Zamiejscowy Wydział KarnywK.zwrócił Urzędowi Celnemu wR.akt oskarżenia skierowany przeciwkoA.K.celem uzupełnienia braków formalnych. Jako kierunek uzupełnienia Sąd I instancji wskazał na konieczność zawiadomieniaA.K.o przesłaniu skierowanego przeciwko niemu aktu oskarżenia.
Powyższe postanowienie zaskarżył w całości Urząd Celny wR.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił obrazę prawa procesowego mającą wpływ na jego treść, tj.:
-art. 173 k.k.s.,art. 174 k.k.s.iart. 175 k.k.s., poprzez pominięcie przez Sąd Rejonowy wM.VII Zamiejscowy Wydział Karny wK.zasadniczej dla sprawy kwestii, iż w przedmiotowej sprawie zastosowano postępowanie w stosunku do nieobecnych,
-art. 138 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s., poprzez niezastosowanie przez Sąd Rejonowy wM.VII Zamiejscowy Wydział Karny wK.reguły określonej w tym przepisie, że jeżeli oskarżony przebywający za granicą nie posiada adresu dla doręczeń w kraju, pismo do niego kierowane załącza się do akt sprawy i uważa za doręczone.
Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.

Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje:
Zażalenie wniesione przez Urząd Celny wR.nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 334 § 2 k.p.k., brakiem formalnym aktu oskarżenia, jest nie zawiadomienie przez oskarżyciela publicznego o przesłaniu aktu oskarżenia do sądu: oskarżonego, ujawnionego pokrzywdzonego, instytucję, która złożyła zawiadomienieo przestępstwie, a także brak informacji.
W przypadku, gdy strona przebywająca za granicą nie wskaże adresata dla doręczeń w kraju, pismo wysłane na ostatnio znany adres w kraju albo, jeżeli adresu tego nie ma, załączone do akt sprawy uważa się za doręczone (art. 138 k.p.k.). Tak jednak nie stało się w rozpoznawanej sprawie.
W aktach sprawy nie zalega bowiem zawiadomienie o przesłaniu aktu oskarżenia adresowane doA.K., a dopiero dołączenie tego zawiadomienia do akt sprawy, równoznaczne jest z jego doręczeniem.
Nie wykonanie tej czynności przez oskarżyciela publicznego jest brakiem tego rodzaju, że uzasadnia konieczność zwrotu do uzupełnienia wniesionego aktu oskarżenia.
Bezspornym jest, że sprawa przeciwkoA.K.rozpoznawana jestw trybie postępowania w stosunku do nieobecnych, lecz fakt ten nie zwalnia oskarżyciela publicznego od obowiązków nałożonych na niego przezart. 334 § 2 k.p.k.
W tym kontekście należy zaaprobować stanowisko Sądu RejonowegowM.VII Zamiejscowy Wydział Karny wK.wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu, że akt oskarżenia wniesiony do Sądu w przedmiotowej sprawie zawiera braki formalne, które uzasadniają jego zwrot oskarżycielowi publicznemu na zasadzieart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 337 § 1 k.p.k.iart. 334 § 2 k.p.k.

Wobec całokształtu naprowadzonych wyżej okoliczności i ustaleń zażalenie oskarżyciela publicznego nie mogło odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku. Znalazło to swój wyraz w treści niniejszego postanowienia.
Utrzymując w mocy zaskarżone orzeczenie Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu działał w oparciu oart. 437 § 1 k.p.k., który to przepis z mocyart.113 § 1 k.k.s.znajduje swoje posiłkowe zastosowanie także w postępowaniu w sprawacho przestępstwa i wykroczenia skarbowe.