Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1303/13
Data wyroku: 2013-12-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marzenna Ernest, Robert Bury, Agnieszka Bednarek-Moraś
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 130 ^2^§ 1

Sygn. akt II Cz 1303/13

POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:  SSO Agnieszka Bednarek-Moraś
Sędziowie:   SO Marzenna Ernest
SO Robert Bury (spr.)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w dniu 10 grudnia 2013 roku w Szczecinie
sprawy z powództwaD. D.
przeciwko(...) spółce akcyjnejwW.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 20 marca 2013 roku w sprawie I C 1025/11
postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.

SSO Robert Bury (spr.) SSO Agnieszka Bednarek-Moraś SSO Marzenna Ernest

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił apelację powodaD. D.od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 29 października 2012 roku wskazując, że powód reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika złożył apelację od wyroku nie uiszczając jednocześnie opłaty w należnej wysokości. Wskazano, że jeżeli apelacja wnoszona jest przez zawodowego pełnomocnika, to jego obowiązkiem jest obliczenie oraz uiszczenie opłaty (art. 1262§ 1 k.p.c.w zw. zart. 1302§ 1 k.p.c.i391 § 1 k.p.c.oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Skutkiem nieopłacenia pisma procesowego jest jego zwrot (art. 130 § 2 k.p.c.,art. 1302§ 1 k.p.c.), z wyjątkiem jednak przypadków, kiedy według przepisów szczególnych skutkiem nieopłacenia jest odrzucenie pisma. Dotyczy to środków zaskarżenia oraz odwoławczych, w tym apelacji, zgodnie zart. 370 k.p.c.Zastosowanie znajdująart. 130 § 1 k.p.c.iart. 1302§ 1 k.p.c., co prowadzi do wniosku, że powinność wezwania strony do uiszczenia opłaty od wniesionego środka odwoławczego odnosi się tylko do pism wnoszonych przez stronę niezastępowaną przez profesjonalnego pełnomocnika.
Postanowienie zostało zaskarżone w całości zażaleniem przez powoda, który zarzucił naruszenieart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.przez jego błędną wykładnię prowadzącą do uznania, iż nieopłacony środek odwoławczy w postaci zażalenia podlega odrzuceniu bez wezwania przez sąd do uiszczenia brakującej opłaty,art. 130 § 1 k.p.c.przez jego niezastosowanie, w wyniku czego sąd odrzucił zażalenie wniesione przez powoda jako nieopłacone bez wzywania go do uiszczenia stosownej opłaty. Powód domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego. W ocenie skarżącego, po uchyleniuart. 1302§ 3 k.p.c.brak jest podstaw do odrzucenia środka zaskarżenia wniesionego przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego bez wzywania do usunięcia braków formalnych w postaci opłacenia pisma.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.
Skreślenie przez ustawodawcęart. 1302§ 3 k.p.c., będącego podstawą odrzucenia nieopłaconego środka odwoławczego lub środka zaskarżenia sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika, spowodowało, że w obecnym stanie prawnym brak jest przepisu, który przewidywałby negatywne konsekwencje dla strony profesjonalnie reprezentowanej w postaci odrzucenia nieopłaconego środka odwoławczego lub środka zaskarżeniaa limie,bez procedury naprawczej. Po uchyleniuart. 1302§ 3 k.p.c.w wypadku nieopłaconego środka odwoławczego lub środka zaskarżenia wniesionego przez fachowego pełnomocnika (podlegającego opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej, obliczonej od podanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia) znajduje zastosowanie przepisart. 130 § 1 k.p.c., a nieart. 1302§ 1 k.p.c.(np.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2012 roku, I CSK 532/11, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 roku, II CZ 12/12, postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2010 roku, IV CZ 107/09, OSNC- ZD 2010 r., nr C, poz. 90).
Zart. 370 k.p.c.wynika, że sąd pierwszej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację nieopłaconą. Norma cytowanego przepisu określa treść orzeczenia sądu w sytuacji nieopłaconej apelacji i zażalenia (art. 397 § 2 k.p.c.) i stanowilex specialisw odniesieniu do normy zrekonstruowanej na podstawieart. 130 § 1 i 130 § 2 k.p.c., która określa treść zarządzenia przewodniczącego w sytuacji nieopłacenia innych pism. Stosuneklex specialisdolex generaliszachodzi jedynie w odniesieniu do treści decyzji procesowej, lecz nie do wezwania do uiszczenia opłaty. Normaart. 1302§ 1 k.p.c.znajduje zastosowanie jedynie do pism nieopłaconych podlegających zwrotowi, a nie do pism nieopłaconych podlegających odrzuceniu. Przepisy o postępowaniu apelacyjnym i zażaleniowym wyrażają normy szczególne i stanowią o odrzuceniu środków odwoławczych, więc w tych postępowaniach nie może znajdować zastosowania norma szczególna stanowiąca o zwrocie środków odwoławczych i braku procedury naprawczej w odniesieniu do opłaty sądowej.
Odrzucenie zaskarżonym postanowieniem apelacji wniesionej przez pełnomocnika powoda bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia brakującej opłaty od apelacji w terminie tygodniowym sprawia, że rozpoznawane zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe na podstawie przepisuart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.należało orzec jak w sentencji.
(...)

(...)
(...)

1
(...);

2
(...)

3
(...)

4
(...)