Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 181/12
Data wyroku: 2012-04-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kunecka, Jacek Witkowski, Jarosław Błaszczak
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 i 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III A Ua 181/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 kwietnia 2012 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Elżbieta Kunecka (spr.)

Sędziowie:

SSA Jarosław Błaszczak
SSA Jacek Witkowski

Protokolant:

Adrianna Szymanowska

po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. we Wrocławiu
sprawy z wnioskuA. S.
przeciwko  Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o emeryturę
na skutek apelacjiA. S.
od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Jeleniej Górze

z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt VII U 1117/11

oddala apelację.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 02.12.2011 w sprawieA. S.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.o prawo do emerytury oddalił odwołane.
Rozstrzygnięcie swoje powziął po ustaleniu następującego stanu faktycznego:
WnioskodawcaA. S.ur.07.08.1951 r., łącznie udokumentował 27 lat i 10 miesięcy okresów składkowych i nieskładkowych, nie przestąpił do OFE i został rozwiązany stosunek pracy.
Sąd ustalił, że wnioskodawca był zatrudniony wZakładach (...)wB.od 1.09.1967 r. do 31.08.1976 r. na stanowisku ucznia,stażysty, wędliniarza oraz ubojowca. Na stanowisku ubojowca pracował od 16.10.1973 r. do 31.08.1976 r. Ponownie zatrudniony wZakładach (...)wB.w okresie od 11.09.1977 r. do 13.04.1978 r. na stanowisku solarza skór surowych, a w okresie od 16.09.1986 r. do 24.05.1988 r. i od 1.09.1988 r. do 31.01.1989 r. na stanowisku ubojowca, w pozostałych okresach na stanowisku rozbieracza-wykrawacza.
Wnioskodawca w okresie od 12.10.1981 r. do 10.09.1986 r. był zatrudniony w GS(...)na stanowisku rozbieracza-wedliniarza, masarza i ubojowca-wędliniarza. W tym czasie wykonywał szereg prac uzależnionych od potrzeb pracodawcy. Zakład zatrudniał od 8 do 11 pracowników. Wnioskodawca niezależnie od angaży zajmował się głównie ubojem , ale nie pracował stale w tym charakterze.Uboje odbywały się 3 – 4 razy w tygodniu, w pozostałych dniach zajmował się rozbieraniem tusz, skórowaniem, soleniem mięsa, wytwarzaniem wędlin. W dniu 3.08.2011 r. wnioskodawca złożył do organu rentowego wniosek o emeryturę. Decyzją z 26.08.2011 r. odmówiono mu prawa do żądanego świadczenia z uwagi na nieudokumentowanie 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Przy takich ustaleniach Sąd Okręgowy nie uwzględnił odwołania. Sąd powołując obowiązujące przepisy w zakresie nabywania prawa do emerytury pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze tj.art.184 i 32 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze wskazał ,iż kwestią sporną w niniejszej sprawie było ustalenie czy wnioskodawca posiada co najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego m.in. zachowanej dokumentacji pracowniczej zZakładów (...)wB.i(...)wW.oraz przesłuchania świadków, ustalił i ocenił ,że wnioskodawca był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze godzin w warunkach szczególnych na stanowisku ubojowca od 6.10.1973 r. do 31.08.1976 r. i od 16.09.1986 r. do 24.05.1988 r. oraz solarza od 11.01.77 r. do 13.04.1978 r. Ponadto w ocenie Sądu praca wykrawacza jest wymieniona w wykazie A dział X poz.8 pot 5 Zarządzenia Ministra Rolnictwa Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 31.03.1988 Dz.Urz. Nr 2 z 4.11.1988. i taką pracę też wnioskodawca wykonywał. Po zaliczeniu wszystkich możliwych okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach wZakładach (...)wB.na w/w stanowiskach staż wynosił 13 lat 11 miesięcy, tym samym nie był wystarczający. Z tych powodów Sąd poddał analizie okres zatrudnienia w GS(...)wW.pod kątem wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Z zachowanej dokumentacji wynikało, że wnioskodawca pracował od 12.10.1981 r. do 10.09.1986 r. na różnych stanowiskach: rozbieracza – wędliniarza, masarza, ubojowca-wędliniarza. Przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdziło, iż wnioskodawca zajmował się ubojem jednak nie było to wyłączne zajęcie, gdyż ubój odbywał się 3 - 4 razy w tygodniu, a w pozostałym okresie wykonywał prace przy rozbiorze i przetwarzaniu mięsa.Zatem praca ubojowca nie była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Pozostałe prace choć ciężkie, to jednak nie są zaliczane do prac wykonywanych w warunkach szczególnych .
Tym samym w ocenie Sądu Okręgowego wnioskodawca nie spełnił warunku wykazania się co najmniej 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych wykonywanej stale i w pełnym wymiarze, dlatego odwołanie oddalił.
Od powyższego wyroku apelację złożył wnioskodawca zarzucając

1
naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 32 ust.2 i 4 ustawy a 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS przez przyjęcie, że nie wykazał 15 lat pracy w warunkach szczególnych,art.6 kcoraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnych charakterze wykazu A dział X poz.8 i zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 31.03.1988 r.

2
sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego, przez przyjęcie, że brak jest podstaw do ustalenia, że w całym okresie od 12.10.1091 r. do 10.09.1986 r. wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych,

3
sprzeczność wyroku z treścią uzasadnienia przez orzeczenie w wyroku o oddaleniu odwołania, a z uzasadnienia wynika, że „odwołanie wnioskodawcy zasługiwało na uwzględnienie"

4
dopuszczenie dowodu z świadectwa pracy z 22.10.2001 r. na okoliczność, że powód wykonywał pracę ubojowca w GS(...).

Wskazując na uwadze powyższe wnosił o zmianę wyroku przez stwierdzenie, że powód nabył prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje :

Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe w sprawie i na jego podstawie ustalił prawidłowy stan faktyczny, który Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje jako własny. Brak jest również podstaw do przypisania Sądowi I instancji naruszenia przepisów prawa materialnego, gdyż wbrew twierdzeniom apelującego
Sąd ten dokonał właściwej wykładni przepisów prawa mającego zastosowanie w niniejszej sprawie.
Zgodnie bowiem z art. 184 ust. 1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS /Tj.Dz.U. z 2009 poz. 153 poz.1227 ze zm./ ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy ,o którym mowa w art. 27. Ponadto emerytura przysługuje pod warukiem nieprzystąpienia do OFE albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa oraz rozwiązanie stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Swoje roszczenie wnioskodawca wywodzi z art. 32 powołanej ustawy.

Przy czym przepis ten w ust. 4 wskazuje, iż wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki na podstawie, których określonym osobom przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie dotychczasowych przepisów. Tymi przepisami jest rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze/Dz.U. nr 8 poz.43 ze zm./.
W niniejszym stanie faktycznym wnioskodawca w dacie złożenia wniosku miał ukończone 60 lat życia oraz ponad 27 lat ogólnego stażu pracy i domagał się przyznania prawa do emerytury wskazując ,że przepracował ponad 15 lat na stanowiskach zaliczanych do prac w szczególnych warunkach. Organ rentowy odmawiając wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury uzasadniała ,iż nie został udowodniony jakikolwiek okres pracy w szczególnych warunkach .
Zatem spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy wnioskodawca faktycznie wykonywał prace stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowiskach w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu w/w przepisów.
Jak wcześniej Sąd Apelacyjny wskazywał, Sąd Okręgowy przeprowadził szczegółowe postępowanie dowodowe, z którego wyprowadził trafne wnioski, iż wnioskodawca pracował jako ubojowiec, solarz skór i wykrawacz polędwic zaraz po uboju wZakładach (...)wB., ale nie przez cały okres zatrudnienia. W Zakładach tych wnioskodawca pracował również jako uczeń ,stażysta , wędliniarz i zatrudnienie na tych stanowiskach nie może być zaliczone do prac w szczególnych warunkach. Zatem prawidłowe jest ustalenie Sądu I instancji, iż wZakładach (...)wB.zatrudnienie na stanowiskach zaliczanych do prac w szczególnych warunkach wynosiło 13 lat 11 miesięcy.
Odnośnie drugiego okresu zatrudnienia od 12.10.1981 r. do 10.09.1986 r. w GS(...)również prawidłowe są ustalenia Sądu Okręgowego,że wnioskodawca pracował na dwóch stanowiskach jednocześnie tj. rozbieracza - wędliniarza, ubojowca-wędliniarza oraz masarza. Prace ujęte w wykazie A, dziale X poz. 8 załącznika do rozporządzenia RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, to wykonywane bezpośrednio przy uboju zwierząt i tylko takie wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy mogą być zaliczone do stażu uprawniającego do nabycia uprawnień do emerytury w wieku 60 lat tzw. wcześniejszej emerytury.
Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku, nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem, ale stale tj.ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterzeA tak SN w wyroku z 15.11.2000 II UKN 39\00 oraz wyrok SN z 15.12.1997 II UKN 417/97 -OSNP 1998/21/638/.
Nie sposób zgodzić się z apelującym ,iż wykonywane prace parzacza, jeliciarza, przy soleniu mięs, peklowaniu, choć faktycznie ciężkie i wymienione w cytowanym zarządzeniu resostowym, mogą być zaliczone do wykonywanych w szczególnych warunkach. Jak wcześniej Sąd Apelacyjny wskazywał przy ustalaniu prawa do wcześniejszej emerytury decydujące znaczenie mają stanowiska pracy określone w wykazach stanowiących załączniki do Rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r., a nie w przepisach resortowych.Wykonywanie pracy na stanowisku określonym w zarządzeniu resortowym , której nie wymieniono w wykazach A i B załącznika do w/w rozporządzenia nie uprawnia do uzyskania emerytury na podstawie art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.Zarządzenia resortowe mogą mieć jedynie znaczenie posiłkowe w sferze dowodowej, /por.wyrok SN z 13.11.2008 r II UK 88/08 -LEX nr 1001292, wyrok SN z 22.04.2009 II UK 333/08-LEX nr 1001310/.
Reasumując w ocenie Sądu Apelacyjnego, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził wymaganego stażu pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych, uprawniającego do nabycia prawa do emerytury, w rozumieniu obowiązujących w/w przepisów prawa.
Sąd I instancji oceniając zebrany materiał dowodowy nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów zart. 233 § 1 kpc.
Ponadto podnoszona w apelacji sprzeczność wyroku z treścią uzasadnienia nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż cała treść uzasadnienia, poza pierwszym zdaniem rozważań, jest spójna, jednoznaczna w swej treści i koresponduje z treścią sentencji wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów podnoszonych w apelacji, gdyż stanowiły one w istocie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.
Z tych względów na zasadzieart. 385 kpcoddalono apelację jako bezzasadną.
R.S.