Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 183/13
Data wyroku: 2013-06-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Marchwicka
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Porządkowi Publicznemu, Funkcja Publiczna
Podstawa prawna: art. 226 § 1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

w odniesieniu do oskarżonegoS. K.wyrok zaoczny
W., dnia 17 maja 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia V Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Marchwicka
Protokolant:  Anna Olszewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Stare Miasto Jarosława Szymczyka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2013 roku weW.
sprawy

1
Ł. W.(Ł. W.)

synaM.iK.z domuS.
urodzonego (...)wL.
PESEL: (...)

oskarżonego o to, że

I
w dniu 27 września 2012 roku weW.znieważył funkcjonariusza PolicjiJ. K.słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych

tj. o czyn zart. 226 § 1 kk

2
S. K.(S. K.)

synaM.iJ.z domuG.
urodzonego (...)weW.
PESEL: (...)

oskarżonego o to, że

II
w dniu 27 września 2012 roku weW.użył przemocy w stosunku do funkcjonariusza PolicjiJ. K.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w ten sposób, że używając siły fizycznej przewrócił go na podłogę radiowozu

tj. o czyn zart. 222 § 1 kk

III
w dniu 27 września 2012 roku weW.znieważył funkcjonariusza PolicjiM. S.słowami uznanymi powszechnie za obraźliwe, podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych

tj. o czyn zart. 226 § 1 kk

* * *

I
uznaje oskarżonegoŁ. W.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 226 § 1 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoŁ. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.orzeka wobec oskarżonegoŁ. W.grzywnę w ilości 10 (dziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

IV
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązuje oskarżonegoŁ. W.do przeproszenia pokrzywdzonegoJ. K.w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;

V
na podstawieart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemuŁ. W.okres zatrzymania w dniach od 27.09.2012 r. do 28.09.2012 r., przyjmując iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

VI
uznaje oskarżonegoS. K.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart. 222 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 222 § 1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
uznaje oskarżonegoS. K.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 226 § 1 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuS. K.i orzeka wobec niego karę łączną w wymiarze 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

IX
na podstawieart. 89 § 1 k.k.iart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. K.łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

X
na podstawieart. 89 § 2 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.orzeka wobec oskarżonegoS. K.grzywnę w ilości 20 (dwudziestu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

XI
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązuje oskarżonegoS. K.do przeproszenia pokrzywdzonychJ. K.iM. S.w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;

XII
na podstawieart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemuS. K.okres zatrzymania w dniach od 27.09.2012 r. do 28.09.2012 r., przyjmując iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

XIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia obu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych oraz od opłat, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny
:

Dnia 27 września 2012 roku weW.w(...), około godziny 16:10 pełniący służbę w patrolu mieszanym funkcjonariusz policjiM. S.oraz strażnik miejskiP. R. (1)w dyspozycji Komisariatu PolicjiW.zauważyli dwóch mężczyzn tj.S. K.iŁ. W.spożywających alkohol i wulgarnie się zachowujących.
Funkcjonariusze przystąpili do czynności polegającej na legitymowaniu mężczyzn, w czasie której obaj mężczyźni nie stosowali się do poleceń, zaczęli odchodzić.
Na miejsce został wezwany patrol zmotoryzowany, a przed jego przybyciem na miejsce zdarzenia przybył drugi patrol pieszy mieszany w składzie st. Post.J. K.oraz strażnik miejskiA. Ś..
Wraz z mężczyznami oba patrole podeszły do zbiegu(...)iPlacu (...), gdzie zatrzymał się radiowóz. Po dojściu do radiowozu funkcjonariusze dokonali legitymowaniaS. K.iŁ. W..
W związku z popełnionym wykroczeniemM. S.nałożył naS. K.iŁ. W.mandaty karne.
Po przyjęciu mandatuS. K.wypowiedział doM. S.słowa powszechnie uznane za obelżywe„lepiej się poczujesz jebany psie jak nałożysz mandat”.
WówczasS. K.został zatrzymany przezJ. K.i nakazano wsiąść do radiowozu.
Ł. W.skierował doJ. K.słowa obelżywe„gdzie zabieraszS.ty tępy chuju bez szkoły z orzełkiem na czapce”.
W związku z tymŁ. W.został również zatrzymany i nakazano mu wsiąść do radiowozu.
Obu zatrzymanym założone zostały kajdanki zapięte z przodu.
W czasie jazdy do Komisariatu PolicjiW.S. K.odpiął pasy bezpieczeństwa i rzucił się na st.post.J. K., przewracając go na podłogę i usiłując go uderzyć, czemu zapobiegłM. S., używając chwytów obezwładniających i przepinając kajdanki z tyłu

/dowód: zeznania świadkaM. S.k.110-113 k.10-11;
zeznania świadkaJ. K.k.108-110, k.13v.
zeznania świadkaP. R. (2)k.113-114;
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. K.k.30/

Ł. W.został zatrzymany w dniu 27.09.2012r. i zwolniony w dniu 28.09.2012r.

/dowód: protokół zatrzymania oskarżonegoŁ. W.k.3/

S. K.został zatrzymany w dniu 27.09.2012r. i zwolniony w dniu 28.09.2012r.

/dowód: protokół zatrzymania oskarżonegoS. K.k.4/

Ł. W.został przebadany na zawartość alkoholu z wynikiem 0,61 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu.

/dowód: protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego wobec oskarżonegoŁ. W.k.6/

S. K.został przebadany na zawartość alkoholu z wynikiem 0,93 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu.

/dowód: protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego wobec oskarżonegoS. K.k.5/

Ł. W.ma 24 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, pracuje dorywczo zarabiając ok. 1500 zł miesięcznie.

/dowód: dane o osobie oskarżonegoŁ. W.k.106, k.21/

S. K.ma 21 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest bezrobotny, nie posiada dochodów.

/dowód: dane o osobie oskarżonegoS. K.k.28-29/

Ł. W.był uprzednio wielokrotnie karany przez Sąd rejonowy w Zwoleniu za przestępstwa przeciwko mieniu.

/dowód: dane o karalności oskarżonegoŁ. W.k.32-33;
odpis wyroku SR w Zwoleniu II K 131/06 k.53
odpis wyroku łącznego SR w Zwoleniu II K 233/08 k.54
odpis wyroku SR w Zwoleniu VII K 66/08 k.57-60
odpis wyroku SR w Zwoleniu VII K 298/07 k.61;
odpis wyroku SR w Zwoleniu VII K 18/07 k.63
odpisy postanowień o zarządzeniu wykonania kar k.52, k.62, k.64/

S. K.był karany przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia wyrokiem z dnia 13.09.2011r. w sprawie V K 982/10 za czyny zart.280§1 k.k.na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 4 lata próby.

/dowód: dane o karalności oskarżonegoS. K.k.35-36;
Odpis wyroku SR dla Wrocławia – Śródmieścia V K 982/10 k.46-47/

Na rozprawie w dniu 17 maja 2013r.Ł. W.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
W złożonych wyjaśnieniach (k.106) podał:„Szliśmy ze sklepu z rynku. Niosłem piwo schowane za kurtkę. Straż Miejska do mnie podeszła i odsłoniła mi kurtkę i się zapytała, co mam pod kurtką. Odpowiedziałem, że mam piwo i idę do domu. Minęło może z 2 minuty, podjechał radiowóz. Zostaliśmy ukarani mandatem w wysokości 100 złotych niby za spożywanie alkoholu.S. K.ma identycznie na nazwisko jak policjant i zaczął się awanturować z policją. Cytuję „K.zamknij mordę” tak powiedziałem „bo nas zamkną”. Nie przypuszczałem, że policjant też ma na nazwiskoK.. Moim zdaniem, myślał, że to do niego. To wszystko”
Ł. W.opisując zachowanie swojego kolegiS. K.wskazał, że zachował się jak zawsze, to znaczy nie umie się zachować. Wskazał, że nie wie czyS. K.mówił coś do policjantów ponieważ on go uspokajał, były krzyki i za szybko wszystko się działo. Wyjaśnił również, że był po jednym piwie a jedno miał schowane.
W odczytanych wyjaśnieniach (k.23) również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wskazał wówczas, że w dniu 27 września 2012r. razem zS. K.byli w sklepie w okolicy(...), gdzie kupili piwo i perfumy. W czasie drogi do fontanny zostali zatrzymaniu przez strażnika miejskiego, który zapytał go co ma pod ubraniem, odchylił kurtkę i zobaczył, że ma zamknięta puszkę piwa. WówczasŁ. W.powiedział, że zabieraS.i idą do domu, na co strażnik się zgodził. WówczasŁ. W.podszedł doS., który stał koło fontanny i powiedział, że idziemy do domu bo zaraz zaczną się jakieś problemy. Kiedy zrobili kilka kroków podszedł do nich policjant i ten sam strażnik miejski i zaprowadzili ich do radiowozu, który stał koło banku.S.został zabrany do środka aW.stał przez nim. Gdy policjanci ich spisywali i wypisali mandaty, toW.cały czas siedział przed radiowozem i czekał aż policjanci oddadzą mu jego telefon po jego sprawdzeniu, Wyjaśnił, że nie odzywał się do policjantów tylko cały czas mówił, żebyS. K.się nie odzywał i nie dyskutował. W pewnym momencieS.został zaproszony i po pewnej chwili policjanci kazaliW.wejść do radiowozu. Jak wyjaśnił, przez cały czas nie odzywał się do żadnego z policjantów i na pewno nikogo nie obrażał tylko przez cały czas uspokajałS., który dyskutował z policjantami. W pewnym momencieW.iK.zostali skuci i policjanci powiedzieli, że zostali zatrzymani, jednakW.nie wie czemu tak się stało, ponieważ nic nie zrobił, miał tylko otrzymać mandat i pójść do domu.
Powyższe wyjaśnienia podtrzymał na rozprawie wskazując, że wówczas nie było czasu aby wszystko opowiedzieć. Odnośnie kolegi wskazał, że w radiowozie coś mówił, ale co to nie pamięta. Wskazał również, że on został zatrzymany pierwszy, aS. K.był koło fontanny. Przyznał również, że była szarpanina w radiowozie ale jego nie dotyczy. (k.107-108)

W odczytanych wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego (k.29-30)S. K.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Wyjaśnił wówczas, że 27 września 2012r. razem zŁ. W.byli w sklepie naul. (...)gdzie zakupił piwo. Następnie poszli do(...), a w czasie drogiK.pił zakupione piwo. Gdy znajdowali się koło fontanny podeszli do nich policjant ze strażnikiem miejskim i zaprowadzili ich do radiowozu, który stał kołobanku (...). Gdy byli koło radiowozu obaj zŁ.dostali mandaty, po których podpisaniu mieli pójść do domu. W pewnym momencie na polecenie policjantów obaj znaleźli się w radiowozie, wówczas wywiązała się szamotanina w którejS. K.odepchnął policjanta a następnie został skuty przez pozostałych. Wskazał, że nie pamięta dokładnie, ale w radiowozie mógł użyć wobec policjantów słów wulgarnych, jednak nie chciał nikogo obrazić, tylko zdenerwował się sytuacją a tamtego dnia wypił około 4 piw. Wskazał, że nie pamięta czy podczas zajściaŁ. W.był agresywny. Wskazał, że chce przeprosić jeśli ktoś poczuł się urażony jego zachowaniem. Jednocześnie zadeklarował chęć skorzystaniaart.335 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje:

W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że zarówno sprawstwo jak i wina oskarżonychŁ. W.jak iS. K.w zakresie zarzucanych im czynów nie budzą wątpliwości.
Sąd zrekonstruował stan faktyczny niniejszej sprawy przede wszystkim w oparciu o zeznania pokrzywdzonychM. S.iJ. K., którzy w sposób jasny, spójny i logiczny opisali zachowanie obu oskarżonych wobec nich, w trakcie zatrzymania w dniu 27 września 2012 roku.
Z zeznań świadkaM. S.złożonych na rozprawie a uzupełnionych zeznaniami składanymi w postępowaniu przygotowawczym wynikało, że w trakcie podjętej wraz ze strażnikiem miejskimP. R. (1)próby wylegitymowania oskarżonych w związku z popełnionymi wykroczeniami polegającymi na spożywaniu alkoholu w miejscu publicznymS. K.orazŁ. W.obaj nie chcieli wykonywać poleceń, w związku z czym zaszła potrzeba wezwania patrolu zmotoryzowanego. Wskazał również, że przed przyjazdem tego patrolu na miejscu pojawił się patrol pieszy (w składzie st.post.J. K.i strażnik miejskiA. Ś.por. k.10).
Opisując na rozprawie zachowanie obu oskarżonych świadek wskazał, że gdy zamierzał ukarać ich za popełnione wykroczenia zaczęło się obrażanie policjantów przez obu oskarżonych, a jeden z nich naruszył nietykalność drugiego policjanta. Wskazał również że w czasie jazdy radiowozem jeden z oskarżonych próbował odpiąć się z pasów bezpieczeństwa.
Nie dyskredytując wiarygodności zeznań złożonych przez świadka na rozprawie, należało zauważyć, ze te składane na etapie postępowania przygotowawczego tego samego dnia w którym miało miejsce zdarzenie, w sposób pełniejszy opisywały zachowanie każdego z oskarżonych.
I tak świadekM. S.wskazał, że już po przyjęciu mandatu co miało miejsce gdy razem z oskarżonymi udano się do radiowozuS. K.skierował w jego stronę słowa „lepiej się poczujesz jebany psie jak nałożysz na kogoś mandat?”. Wówczas oskarżony został zatrzymany i nakazano mu wsiąść do radiowozu, a widząc toŁ. W.skierował doJ. K.słowa „gdzie zabieraszS.ty tępy chuju bez szkoły z orzełkiem na czapce” . Świadek podał, że ta sytuacja spowodowała, że równieżŁ. W.został zatrzymany i obaj mężczyźni zostali skuci kajdankami z przodu. Natomiast w czasie jazdy do Komisariatu PolicjiW.S. K.odpiął pas bezpieczeństwa i rzucił się naJ. K.przewracając go na podłogę i usiłując go uderzyć.M. S.zeznał również że uniemożliwił to, używając wobecS. K.chwytów obezwładniających oraz przepinając mu kajdanki do tyłu.
Ponadto świadek wskazał, że w czasie sporządzania dokumentacji obaj mężczyźni oświadczyli że „już nie pracujemy i że nas wybiją na ulicy”, jednakże nie odebrali tych słów jako groźby które mogą być spełnione.
Powyższe okoliczności potwierdził w swoich zeznaniach świadekJ. K., który na rozprawie podał, że powodem interwencji było udzielenie pomocy patrolowi w którego składzie byłM. S., który to patrol nie może poradzić sobie z dwoma agresywnymi osobami. Wskazał, że gdy przybył na miejsce stwierdził, że obaj oskarżeni zachowywali się agresywnie, nerwowo, używały wulgarnych słów. Wskazał, że w czasie interwencji doszło do znieważenia jego osoby orazM. S.. Świadek zrelacjonował na rozprawie, że w w radiowozie kolegaŁ. W.cały czas odpinał pasy bezpieczeństwa, a gdyJ. K.wstał, żeby je zapiąć, został przewrócony na podłogę radiowozu iS. K.próbował go uderzyć. WówczasM. S.go obezwładnił i założyliS. K.kajdanki zapięte z tyłu. Opisując zachowanie oskarżonych w radiowozie świadek wskazał, że bardziej agresywny byłS. K..
Świadek podtrzymał również zeznania składane w dniu zdarzenia, w których wskazał w sposób bardziej szczegółowy przebieg zdarzenia, jak również zacytował słowa jakie obaj oskarżeni wypowiadali pod adresem poszczególnych policjantów i relacja ta była zbieżna z przedstawiona przezM. S..
Sąd uznał zeznania świadkówM. S.iJ. K.za całkowicie wiarygodne. Zeznania te korespondowały ze sobą a wersje zdarzeń podane przez obu pokrzywdzonych były ze sobą całkowicie zbieżne. Ponadto podkreślić należy, że pokrzywdzeni byli dla oskarżonych osobami całkowicie obcymi i nie mieli żadnego interesu w tym, aby ich bezpodstawnie obciążać.
Trzeba również zauważyć, że relacja świadków została potwierdzona zeznaniami świadkaP. R. (1), który wskazał, że prawdopodobnie powodem interwencji było spożywanie alkoholu i według świadka w jej trakcie oskarżonyŁ. W.był bardzo arogancki i używał słów obraźliwych. Świadek nie potrafił jednak przytoczyć szczegółów zdarzenia, zaś fakt, że jego relacja nie została utrwalona w postaci protokołu przesłuchania świadka w postępowaniu przygotowawczym spowodował, że nie było możliwości odtworzenia jej treści. Dlatego Sąd ustalając stan faktyczny wskazał, że częściowo opiera się na jego relacji.
Natomiast zeznania świadkaA. Ś.złożone na rozprawie okazały się o tyle nieprzydatne dla oceny zakresu odpowiedzialności oskarżonych, że świadek w ogóle nie potrafił przytoczyć przebiegu interwencji objętej zarzutem.
Pozostałym dowodom zgromadzonym w sprawie w postaci protokołów zatrzymania, badania na zawartość alkoholu, karty karnych i odpisów wyroków skazujących, informacji policji o osobach oskarżonych Sąd dał wiarę, nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności. Dokonując ustaleń odnośnie sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej oskarżonego Sąd bazował również na oświadczeniach złożonych przez oskarżonych w tym przezŁ. W.na rozprawie.
Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonegoS. K., podkreślić należy, że ten oskarżony przyznał się on popełnienia zarzucanych mu czynów i w tym zakresie jego wyjaśnienia w zasadzie nie odbiegały od relacji świadkówM. S.iJ. K.co do faktu odepchnięcia policjanta w radiowozie i w ocenie Sądu można było przydać im walor wiarygodności.
Co do znieważenia funkcjonariusza oskarżonyS. K.wskazał natomiast, że mogło to mieć miejsce w radiowozie i mógł użyć słów wulgarnych wobec policjantów, ale nie zamierzał nikogo obrazić, a jeśli tak się stało to chciałby przeprosić. Odnośnie zachowania współoskarżonegoŁ. S.K.zasłaniał się niepamięcią. W tych zakresach Sąd uznał wyjaśnieniaS. K.za nieprzekonujące i oparł się na omówionych wyżej wiarygodnych relacjach pokrzywdzonych, którzy w sposób precyzyjny opisali zachowanie każdego z oskarżonych w czasie podjętej interwencji.
Odnosząc się natomiast do wyjaśnień oskarżonegoŁ. W., Sąd ocenił je krytycznie. W ocenie Sądu treść powyższych wyjaśnień, stojąca w sprzeczności z relacjami pokrzywdzonych funkcjonariuszy policji, miał na celu wyłącznie realizowanie niczym nie skrępowanego prawa oskarżonego do obrony. Z tych też powodów jako mało przekonujące sąd ocenił twierdzenia oskarżonego że jedyne słowa wulgarne jakie skierował były kierowane pod adresemS. K., który jak się okazało ma nazwisko zbieżne z nazwiskiem policjanta. Trzeba zauważyć, że pytani o tą okoliczność świadekJ. K.nie wykluczył, żeŁ. W.mógł się tak zwrócić do swojego kolegi (por. k.109), zaś świadekM. S.wskazał, że nie pamięta takich słów (por. k.111), jednakże obaj świadkowie zgodnie wskazywali na inne słowa użyte przezŁ. W.w czasie interwencji jednakże kierowane pod adresem funkcjonariusza policji (por k.10 i k.13).

W świetle dokonanych ustaleń faktycznych i przeprowadzonej oceny dowodów Sąd uznał, iż oskarżonyŁ. W.swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 226 § 1 k.k., zaśS. K.zart.222§1 k.k.i zart.226 §1 k.k.
Dyspozycję przepisuart. 222 § 1 k.k.wypełnia bowiem ten, kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Naruszenie nietykalności funkcjonariusza jest przestępstwem umyślnym, przy czym do zastosowania przepisuart. 222 § 1 k.k.konieczne jest ustalenie, że sprawca obejmował swoją świadomością i wolą to, iż jego działanie skierowane jest przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu lub osobie do pomocy mu przybranej oraz że ma ono związek z pełnieniem przez funkcjonariusza obowiązków służbowych. Jest to typ kwalifikowany w stosunku do określonego wart. 217 k.k.przestępstwa naruszenia nietykalności człowieka. Naruszenie nietykalności – zgodnie zart. 217 k.k., może polegać na uderzeniu, przez co należy rozumieć każde gwałtowne działanie skierowane na ciało człowieka (zadanie ciosu, kopnięcie, szarpanie za włosy itp.), a ponadto na naruszeniu nietykalności w inny sposób (np. oplucie, oblanie nieczystościami) (por. A. Marek. Komentarz do art. 222 k.k. i 217 k.k., Komentarz LEX 2010).
Mając na uwadze powyższe, zachowanie oskarżonegoS. K., który podczas przeprowadzania czynności związanych z jego zatrzymaniem i przewożeniem do Komisariatu PolicjiW.używając siły fizycznej przewrócił funkcjonariusza policjiJ. K.na podłogę radiowozu należało z pewnością zakwalifikować jako naruszenie ich nietykalności cielesnej. Nie ulga też wątpliwości, że oskarżony decydując się na wykonanie tych czynów, doskonale zdawał sobie sprawę, że pokrzywdzony był funkcjonariuszami Policji, wykonującym swoje obowiązki służbowe.
Zachowanie oskarżonegoS.K.w dniu 27 września 2012r. wobec pokrzywdzonegoM. S.oraz zachowanie oskarżonegoŁ. W.wobecJ. K.wypełniło także znamiona czynu zabronionego zart. 226 § 1 k.k., którego dopuszcza się ten, kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Wymienione przestępstwo jest typem szczególnym (kwalifikowanym) w stosunku do przestępstwa znieważenia człowieka (art. 216 k.k.) Najczęściej zniewaga ma formę wypowiedzi słownej (użycia słów wulgarnych, epitetów), może być też wyrażona w piśmie lub za pomocą wizerunku (np. list o obraźliwej treści, karykatura) albo obraźliwym gestem (por. A. Marek. Komentarz do art. 226 k.k. i 216 k.k., Komentarz LEX 2010).
Oskarżeni podczas interwencji w dniu 27 września 2012 roku użył wobec pokrzywdzonych funkcjonariuszy Policji słów powszechnie uznawanych za obelżywe, a tym samym ich postępowanie wyczerpało znamiona czynu zabronionego zart. 226 § 1 k.k.
W ocenie Sądu obaj oskarżeni przypisanych im czynów dopuścili się w sposób zawiniony, albowiem są osobami dorosłymi zdającymi sobie w pełni sprawę z konsekwencji swoich zachowań. Fakt, że w czasie czynów znajdowali się w stanie nietrzeźwości w żadnej mierze nie umniejszał stopnia ich zawinienia, a jedynie ułatwiał popełnienie czynów.
Wymierzając oskarżonym kary za przypisane im czyny Sąd kierował się wskazaniamiart.53§1 i 2 k.k.zatem w pierwszej kolejności granicami zagrożenia ustawowego czynów zart.226§1 k.k.karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, zaś czynu zart.222§1 k.k.karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do trzech lat.
Ponadto Sąd miał na uwadze znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów zarówno z uwagi na dobro naruszone przestępstwami jakim jest prawidłowe funkcjonowanie organów ochrony prawnej jakim jest policja, jak również z uwagi na ładunek złej woli oskarżonych którzy nie stosowali się do poleceń wydawanych przez policjantów. Sąd miał na uwadze motywację oskarżonych znajdujących się w stanie nietrzeźwości , fakt, że do dnia rozprawy nie dokonali przeproszenia pokrzywdzonych. OskarżonyS. K.wprawdzie w złożonych wyjaśnieniach wskazał, że chciałby to uczynić, jednakże nie znalazło to odzwierciedlenia w jego zachowaniu. Na korzyść oskarżonych Sąd wziął pod uwagę ich młody wiek, w tym fakt, że oskarżonyS. K.jest sprawcą młodocianym, natomiast na niekorzyść ich uprzednią karalność, w tym wielokrotną karalność oskarżonegoŁ. W..
Kierując się tymi wskazaniami Sąd orzekł wobec oskarżonegoŁ. W.za przypisany mu czyn zart.226§1 k.k.karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, zaś wobec oskarżonegoS. K.za czyn zart.222§1 k.k.karę 6 miesięcy pozbawienia wolności a za czyn zart.226§1 k.k.karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, zatem w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. W przekonaniu Sądu kary powyższe będą stanowiły sprawiedliwą odpłatę za popełnione czyny i czyniły zadość zarówno względom prewencyjnym jak i społecznemu poczuciu sprawiedliwości, jak i spowodują, że oskarżeni nie popełnią ponownie przestępstw.
Z uwagi na to, żeS. K.obu czynów dopuścił się w podobnym czasie i zostały za nie orzeczone kary jednorodzajowe Sąd orzekł o ich połączeniu na zasadzieart.85 k.k.i wymierzył karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności na podstawieart.86§1 k.k.uznając że owa zbieżność czasowa powoduje konieczność orzeczenia kary, która nie stanowi prostej sumy kar, a jednocześnie będzie odzwierciedlać całą zawartośc kryminalną przypisanych przestępstw.
Analizując przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności, w tym kary łącznej wobec oskarżonegoS. K.Sąd uznał, że mimo uprzedniej karalności oskarżeni dają gwarancję przestrzeganie porządku prawnego.
Z tych powodów Sąd orzekł o warunkowym zawieszeniu wykonania kar na 3 letnie okresy próby.
Sąd zauważył, że o ile wobec oskarżonegoŁ. W.podstawą warunkowego zawieszenia kary winien być przepisart.69§1 k.k.w zw. zart.70§1 pkt 1 k.k.o tyle wobecS. K.art.69§1 i 2 k.k.w zw. zart.70§2 k.k.(błędnie wskazano wpunkcie IXpodstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary) oraz, że ten oskarżony winien zostać oddany w okresie próby pod dozór kuratora sądowego na zasadzieart.73§2 k.k.
Dodatkowo orzekając o warunkowym zawieszeniu wykonania kar pozbawienia wolności (w tym łącznej kary wobec oskarżonegoS. K.) Sąd uznał za zasadne orzeczenie wobec obu oskarżonych grzywien na zasadzieart.71§1 k.k.(art.89§2 k.k.wobecS. K.), przy czym zróżnicował ich wysokość mając na uwadze zarówno charakter przypisanych czynów jak i możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonych (art.33§1 i 3 k.k.). I tak wobec oskarżonegoŁ. W.orzekł karę grzywny w ilości 10 stawek dziennych po 10 zł, zaś wobec oskarżonegoS. K.karę grzywny w ilości 20 stawek dziennych po 10 zł.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył każdemu z oskarżonych na poczet wymierzonych kar grzywien okresy zatrzymania wynikające z protokołów zatrzymań.
Z uwagi na to, że pokrzywdzeni nie zostali formalnie przeproszeni przez oskarżonych Sąd zawieszając wykonanie kar pozbawienia wolności na zasadzieart.71§1 pkt 2 k.k.orzekł wobec każdego z oskarżonych obowiązek przeproszenia pokrzywdzonegoJ. K., a naS. K.również pokrzywdzonegoM. S.w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.
Natomiast z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonych, Sąd za niecelowe uznał obciążenie go kosztami postępowania oraz odstąpił od wymierzenia im opłat, co znajduje umocowanie w przepisachart. 624 § 1 k.p.k.oraz wart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych.