Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 587/13
Data wyroku: 2013-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Szczurewski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 178a§4 kk
Teza: Wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a§ 4 kk sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kpw w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Sygn. akt VIII Ka 587/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 sierpnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Jerzy Szczurewski
Protokolant: Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Ewy Minor-Olszewskiej
po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 roku
sprawyP. M.
oskarżonego zart. 178a § 1 i 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt XV K 452/13

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności /pkt II wyroku/.

II
W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
P. M.został oskarżony o to, że w dniu 17 lutego 2013 roku około godz. 07:35 w(...)na ul.(...)nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Białymstoku sygn. akt XV K 1532/10 prawomocnego zakazu prowadzenia pojazdów obowiązującego od 24.10.2010r. do 24.10.2018r. kierował samochodem osobowym marki(...)onumerze rejestracyjnym (...), będąc w stanie nietrzeźwości, wyniki badań: I-0,74 mg/l (1,487 ‰), 0,76 mg/l (1,527 ‰) alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn zart. 178a § 1 i 4 k.k.

Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 16 maja 2013 roku w sprawie XV K 452/13 oskarżonegoP. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikując go zart. 178a § 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

Powyższy wyrok na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.zaskarżył prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 3 k.p.k.rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, iż względem oskarżonego zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na postawienie pozytywnej prognozy kryminologicznej i zastosowanie względem niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności sprawy, a w szczególności postawy oskarżonego, jego właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia, uprzedniej karalności, jak również wzgląd na cele wychowawcze i prewencyjne kary wskazuje, iż pozytywna prognoza kryminologiczna względem oskarżonego – nie istnieje, jak również nie zachodzi żadem szczególnie uzasadniony wypadek, który pozwalałby na przyjęcie, iż zachodzą wobec niego przesłanki wskazane w dyspozycjiart. 69 kk.
Na podstawieart. 427 § 1 kpk,art. 437 § 2 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uchylenie wobec oskarżonego rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu orzeczonej kary pozbawienia wolności, zaś w pozostałym zakresie o utrzymaniu wyroku w mocy.

Bezpośrednio na rozprawie apelacyjnej prokurator poparł apelację, przy czym w oparciu o przepisart. 118 k.p.k.uwzględniając treść zarzutu, którego brzmienie nakierowane jest na rażącą łagodność orzeczonej kar, wniósł o uwzględnienie zarzutu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie. Bez wątpienia treść i brzmienie zarzutu nakierowane są na rażącą łagodność orzeczonej kary i tak też przez pryzmatart. 118 k.p.k.został ten zarzut oceniony przez Sąd Odwoławczy.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku nie wzbudziła żadnych zastrzeżeń co do ustaleń faktycznych odnoszących się do samego zdarzenia objętego zarzutem, a mianowicie faktu, iż w dniu 17 lutego 2013 rokuP. M.kierował samochodem osobowym na drodze publicznej w stanie nietrzeźwości. W tym względzie Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, dokonując właściwej analizy wszystkich ujawnionych w sprawie dowodów.
Natomiast przechodząc do oceny wymierzonej oskarżonemuP. M.kary należy stwierdzić, iż rozstrzygając w tym przedmiocie Sąd I instancji nie rozważył należycie i nie uwzględnił wszystkich okoliczności ujawnionych na rozprawie, a mających wpływ na wymiar kary.
Sąd Rejonowy deklaruje, iż przy wymiarze kary kierował się ogólnymi dyrektywami o których mowa wart. 53 § 1 kki wskazuje na dyrektywy sprawiedliwości kary, prewencji indywidualnej i prewencji generalnej przy czym eksponuje, iż priorytetowe znaczenie dla określenia ogólnych granic kar ma dyrektywa sprawiedliwości i to ona powinna w przeważającej mierze wpływać na rodzaj i wymiar środków penalnych. Dopiero w następnej kolejności uwzględnił dyrektywę prewencji indywidualnej, dyrektywie prewencji ogólnej przyznając jedynie rolę uzupełniającą. Trudno nie zgodzić się z tym prawidłowym tokiem rozumowania i oceny. Tyle tylko, że odnosi się wrażenie, iż jest to przygotowanie do obejściaart. 69 § 4 kkbowiem w dalszej części pisemnych motywów orzeczenia brak jest analizy przesłanek i podstaw zastosowania tego przepisu.
W ocenie Sądu Okręgowego rodzaj i wysokość wymierzonej w oparciu o wyżej wymienione kryteria kary pozbawienia wolności i środka karnego nie budzą zastrzeżeń. Sąd Okręgowy nie podziela jedynie wskazanej przez Sąd Rejonowy jako redukcji zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, prowadzenia samochodu w niedzielę w godzinach rannych. Wbrew twierdzeniom Sądu ulica(...), jedna z głównych arterii komunikacyjnych(...), jest ulicą ruchliwą nawet w niedzielę w godzinach rannych i w związku z tym zagrożenie stwarzane przez oskarżonego było znaczne.
Natomiast zgoła odmiennie Sąd Okręgowy ocenia kwestię zastosowania wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Sąd rozważa taką ewentualność, gdy orzekając karę w wymiarze dopuszczającym zastosowanie tej instytucji (jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie), będzie przekonany, iż skorzystanie z takiej możliwości będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności dla zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (pozytywna prognoza kryminologiczna). To przekonanie Sądu ma charakter prognostyczny, gdyż dokonując oceny bierze się pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste w tym sytuację rodzinną i warunki materialne, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, a więc zdarzenia i właściwości przeszłe i teraźniejsze w relacji do momentu wydania wyroku – i na podstawie tej oceny prognozuje przyszłe zachowanie sprawcy. W przedmiotowej sprawie w przypadku oskarżonego – sprawcy czynu zart. 178a § 4 kk– należy jeszcze wykazać istnienie przesłanek zawartych wart. 69 § 4 kk. Ustawodawca wprowadzając w życie przepisart. 69 § 4 kknałożył wymóg, aby w stosunku do sprawców przestępstw zart. 178a § 4 kkmożliwość warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności istniała tylko w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Zdaniem Sądu Okręgowego, podzielając całkowicie apelację prokuratora, w przypadku oskarżonegoP. M.Sąd Rejonowy niezasadnie skorzystał z dobrodziejstwa zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie wskazał żadnej szczególnej podstawy, która uzasadniałaby zastosowanie tej instytucji. Takim szczególnie uzasadnionym wypadkiem nie jest utrata pracy czy śmierć matki. Żadną miarą za takie nie można też uznać sprzedaży samochodu. Taka argumentacja w zestawieniu z uzasadnieniem dotychczasowej karalności oskarżonego związanej z prowadzeniem w stanie nietrzeźwości właśnie sprzedanego samochodu, nie tylko nie spełnia wymogówart. 69 § 4 kk, ale brzmi wręcz absurdalnie.
Tymczasem w ocenie Sądu Okręgowego oskarżony charakteryzuje się dużym poczuciem bezkarności i jawnym lekceważeniem porządku prawnego. Widoczne jest to z jednej strony w dwukrotnej uprzedniej karalności sądowej za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji zart. 178a § 1 kk, z drugiej zaś w wysokim stopniu nietrzeźwości. W związku z tym o pozytywnej prognozie kryminologicznej w stosunku do niego nie może być mowy.
Uwzględniając te okoliczności, zdaniem Sądu Okręgowego, zachodzi konieczność resocjalizacji oskarżonegoP. M.w warunkach izolacyjnych, a więc orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności i dlatego orzeczono jak na wstępie.
Biorąc pod uwagę sytuację materialną oskarżonego, Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.