Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Kz 111/13
Data wyroku: 2013-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Andrzej Walenta, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 430 § 1 kpk w zw. z art. 429§ 1 kpk w zw. z art. 459 § 1 i 2 kpk (a contrario) oraz w zw. z art. 118 § 1, 2 i 3 kpk

IX Kz 111/13

POSTANOWIENIE

    Toruń, dnia 23. kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący - S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Sędziowie - S.S.O. Andrzej Walenta
S.S.O. Marzena Polak
przy udziale oskarżyciela publicznego - pełnomocnika Urzędu Celnego wT.W. W.
w sprawieG. Ł.i 2 in.,podejrzanych zart. 73a§2 kks, w sprawie o sygn. akt II Kp 7/13 Sądu Rejonowego w Brodnicy, w związku z zażaleniem Urzędu Celnego wT.z 5.03.2013 r. na postanowienie tegoż Sądu Rejonowego z dnia 25.02.2013 r. o „uznaniu się niewłaściwym do rozpoznaniu wniosku i przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością Urzędowi Celnemu wT.”.
na podstawieart. 430§1 kpkw zw. zart. 429§1 kpkw zw. zart. 459§1 i §2 kpk(acontrario)oraz w zw. zart. 118§1, 2 i 3 kpk

postanawia

pozostawić bez rozpoznania zażalenie Naczelnika Urzędu Celnego wT.datowane 5.03.2013 r. na postanowienie Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 25.02.2013 r. o „stwierdzeniu swej niewłaściwości /.../” w sprawie o sygn. akt II Kp 7/13 tego Sądu.

UZASADNIENIE
Na wstępie stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy słusznie uznał, iż kwestia sprzedaży odbarwionego oleju opałowego w trybieart. 232 kpk, w toku postępowania przygotowawczego, nie należy do kompetencji sądu i urząd celny jako organ finansowy prowadzący postępowanie przygotowawcze może sam wykonać wnioskowaną przezeń czynności procesową. Odwołanie się przez skarżącego doart. 122 kks, który rzeczywiście nie wymieniaart. 232 kpk, jest o tyle nietrafne, że wymienione tam przepisy wyraźnie wskazują na właściwość „prokuratora” do dokonania określonej czynności procesowej, w związku z czym niezbędne było recypowanie tej właściwości także dla organów finansowych prowadzących postępowanie przygotowawcze. Natomiastart. 232 kpkbynajmniej nie został ograniczony li tylko do kompetencji Prokuratora (którego przepis ten wcale nie wymienia w swojej dyspozycji - w przeciwieństwie np. doart. 231regulującego podobną materię!) i dlatego organ finansowy może go stosować na zasadzie ogólnej delegacji do prowadzenia postępowania przygotowawczego wynikającej zart. 133§ 1 kksiart. 298§1 kpk.
Jednakże oparte na tych słusznych przesłankach orzeczenie sądumeriti, nie jest
prawidłowe. Zdaniem sądu odwoławczego Sąd Rejonowy nie powinien orzekać o niewłaściwości sądu, lecz Prezes Sądu, który dostrzegł, że wnioskowana w piśmie Urzędu Celnego czynność nie należy do czynności przewidzianych wart. 298§2 kpk, powinien zarządzeniem zwrócić wniosek wnioskodawcy w myślart. 118§3 kpk. Jest to bowiem sytuacja analogiczna do wniesienia przez prokuratora wniosku do sądu np. o zastosowanie środka zapobiegawczego innego aniżeli tymczasowe aresztowanie; w takim wypadku należałoby zwrócić wniosek prokuratorowi stosownym zarządzeniem, lecz nie byłoby trafnym wydanie postanowienia o przekazaniu sprawy do rozpoznania według właściwości temuż prokuratorowi, choćby z tego względu, iż absurdalnym wydaje się „zlecenie” wnioskodawcy rozpatrzenie jego własnego wniosku. Sądmeritinie dostrzegł jednak tego problemu i w konsekwencji wydał postanowienie w trybieart. 35§1 kpkwraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia, z czego organ finansowy skorzystał.
Jak już zaznaczono powyżej, zdaniem sądu odwoławczego zaskarżone „postanowienie” zastąpiło niejako niezaskarżalne zarządzenie o zwrocie wniosku wnioskodawcy w myślart. 118§3 kpki tak w istocie należy je odczytywać zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 118§ 1 i §2 kpk. Okoliczność, że zarządzenie Prezesa Sądu omyłkowo zostało nazwane „postanowieniem” nie zmienia bowiem jego właściwego charakteru i z tego względu nie może też mu nadać przymiotu zaskarżalności (nie jest to bowiem postanowienie przewidziane wart. 35 kpk, a nie spełnia także innych kryteriów zaskarżalności zart. 459 kpk).
Reasumując powyższe wywody: sąd odwoławczy uznał, że zaskarżone „postanowienie” jest w istocie zarządzeniem, na które zażalenie w ogóle nie przysługuje, a ponieważ omyłkowo zostało ono jednak przyjęte i przekazane do rozpoznania sądowi odwoławczemu, w myślart. 430 kpknależało je pozostawić bez rozpoznania.
POUCZENIE - Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Sądu Okręgowego w Toruniu — innego równorzędnego składu odwoławczego — w terminie 7 dni od ogłoszenia tegoż postanowienia.