Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 381/13
Data wyroku: 2013-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Agnieszka Połyniak, Krzysztof Płudowski
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 381/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Agnieszka Połyniak (spr.)

Sędziowie :

SO Sylwana Wirth
SO Krzysztof Płudowski

Protokolant :

Aneta Pawlicka

przy udziale Jolanty Siwik – Ważny Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 roku
sprawyP. W.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.,297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 20 marca 2013 roku, sygnatura akt III K 544/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. L.z Kancelarii Adwokackiej wW.516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki związane z tym postępowaniem na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV ka 381/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt III K 544/11:

I
uznałP. W.iG. N.za winnych tego, że w dniu 19 czerwca 2008 roku wW., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim przedłożeniu przezG. N., dostarczonego mu wcześniej przezP. W.podrobionego i stwierdzającego nieprawdę zaświadczenia o zatrudnieniu i osiąganych dochodach wfirmie (...) Sp. z o.o.z/s wK., mającego istotne znaczenie dla zawarcia umowy i uzyskania kredytu, wprowadzili w błąd pracownika uprawnionego do zwarcia w imieniu(...) Bank S.A.Oddział wW.(obecnie(...) Bank (...) S.A.), co do faktu zatrudnienia i uzyskiwanych zarobków przezG. N.oraz co do zamiaru i możliwości spłaty kredytu doprowadzając do zawarcia umowy o kredyt gotówkowy w kwocie 19922 złotych, czym doprowadzili(...) Bank S.A.obecnie(...) Bank (...) S.A.z /s wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 19.922 złotych, przy czymP. W.zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 23.04.2003 r. sygn. akt III K 177/03 za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 1.03.2003 r. do dnia 23.04.2003 r. o od dnia 25.06.2003 r. do dnia 3.01.2004 r,

to jest występku zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwobec oskarżonegoG. N.oraz występku zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkwobec oskarżonegoP. W.i za czyn ten na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwymierzył oskarżonemuG. N.karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. za rt. 64§ 1 kkwymierzył oskarżonemuP. W.karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkzawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoG. N.kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech),

III
na podstawieart. 72 § 2 kkzobowiązał oskarżonegoG. N.do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz(...) Bank (...) S.A.kwoty 1 800 zł w terminie roku od dnia uprawomocnienia się wyroku,

IV
zasadził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. L.z Kancelarii Adwokackiej wW.kwotę 516,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuP. W.z urzędu,

V
zwolnił oskarżonych od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierzył im opłaty.

Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził sięP. W., który za pośrednictwem swego obrońcy zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść, zarzucając na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.:

1
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w formie współsprawstwa, mimo iż nie był on nigdy stroną jakiejkolwiek umowy kredytu i nie odniósł żadnych korzyści z procederu, jakim zajmował sięG. N., a współoskarżonyN.pomawiającP. W.zmierzał do umniejszenia swojej winy w zakresie zarzucanego mu czynu, do którego się przyznał.

Podnosząc ten zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego do stawianego mu zarzutu.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacja jest nietrafna.
Wbrew twierdzeniom obrońcy, sąd orzekający prawidłowo ocenił wszystkie zgromadzone w toku postępowania dowodowego dowody i wyprowadził na tej podstawie jedynie słuszny wniosek, iżP. W.działał wspólnie i w porozumieniu zG. N..
W żadnym razie nie można zgodzić się z apelującym, iż w sprawie brak dowodów na udziałP. W.w zarzucanym czynie, a pomówienia współoskarżonego na wiarę nie zasługują.
O trafności stanowiska sądu I instancji przekonuje nie tylko przedstawiona w uzasadnieniu ocena wyjaśnieńG. N., które także w ocenie sądu ad quem są logiczne i przekonywujące (czego nie można powiedzieć o wewnętrznie sprzecznych i irracjonalnych wyjaśnieniach samegoP. W.), ale i dowody w postaci kopii prawomocnego wyroku skazującegoP. W.(wraz z uzasadnieniem) wydanego przez Sąd Okręgowy w Świdnicy 14.10.2011r. (sygn. akt III K 187/10), którym skazano tego oskarżonego za takie same działania 19.06.2008r. (czyli tego samego dnia) wspólnie właśnie zG. N., tyczące posłużenia się stwierdzającymi nieprawdę dokumentami – zaświadczeniami o zatrudnieniu i wysokości zarobków tego ostatniego właśnie wfirmie (...), które dostarczył nie kto inny jakP. W., co sąd okręgowy wprost stwierdził w swym rozstrzygnięciu.
Zatem przedstawione przez samegoP. W.prawomocne, skazującego go orzeczenie, stanowi dodatkowy dowód tego, iż nie polegają na prawdzie jego wyjaśnienia, iż nigdy nie miał do czynienia z dokumentami tej treści a jego „rola” ograniczyła się do wskazaniaG. W.placówek banków, w których może uzyskać kredyt.
Przyjęcie za wiarygodne słówP. W., w których usiłował wytłumaczyć posiadanie karty kredytowej „dodanej” do kredytu wD.Banku, który uzyskałG. N., stanowiłoby naruszenie podstawowych zasad logicznego rozumowania.
Chybiony jest także argument, że skoroG. N.spłaca ten kredyt nie można przyjąć, iż w chwili zawarcia umowy, oskarżony miał zamiar doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Jak wynika bowiem z ustaleń sądu meriti,G. N.rozpoczął spłatę kredytu w połowie 2009r., kiedy to znaczna część jego dochodów została zajęta przez komornika, który egzekwował spłatę innego kredytu, uzyskanego na jego nazwisko na podstawie dokumentów dostarczonych mu przezP. W.. Zatem to obawa przed kolejnym zajęciem dochodów, skłoniłaG. N.do dokonywania symbolicznych wpłat. Nie jest to w żadnym razie okoliczność świadcząca o braku znamienia przestępstwa zart. 286§1 k.k.
Nie polega na prawdzie także zarzut, iż sąd rejonowy błędnie ustalił, iż toP. W.osiągnął korzyść majątkową.
Jak wynika bowiem z wiarygodnych wyjaśnieńG. N., pieniądze z kredytu w kwocie gotówkowego w kwocie 19922 zł przekazał on na ręce właśnieP. W., a ten wypłacił mu 1800 złotych jako „zapłatę” za złożenie wniosku i podjęcie kredytu.
Podnoszone przezP. W.w toku rozprawy odwoławczej kwestie związane z zaniechaniem przesłuchania przedstawicielifirmy (...), w tym jej prezesa, nie mają nawet najmniejszego znaczenia dla prawidłowości ustaleń w niniejszej sprawie. WszakG. N.nigdy nie był zatrudniony w tej firmie, a okoliczność ta została ponad wszelką wątpliwość wyjaśniona. Po wtóre, co wynika także z dokumentów dostarczonych przez samego oskarżonego, to on dostarczył jeG. N..
Nieprawdziwie przy tym twierdziłP. W., iż w sprawie III K 187/10 ustalił Sąd Okręgowy w Świdnicy, że prezesfirmy (...)potwierdzał zatrudnienieG. N.. Wprost tenże sąd stwierdził bowiem, że zbankiem (...)kontaktowała się telefonicznie „osoba podająca się zaR. D.” (str. 3 uzasadnienia), lecz uprzednio pracownik banku, weryfikując dane nie mógł się skontaktować z właścicielem firmy, a sama firma nie była zgłoszona w rejestrze właściwego urzędu miasta.
Z tych też względów próba podważenia trafności oceny wyjaśnieńG. N., jak też ustaleń faktycznych, które legły u podstaw stwierdzenia sprawstwa i winyP. W., jest nieskuteczna i nie może podważyć ani samych ustaleń, ani tym bardziej uznania, żeP. W.działał wspólnie i w porozumieniu zG. N.. To jego dane i chęć dodatkowego zarobku „wykorzystał” dla osiągnięcia przez siebie korzyść finansowej poprzez doprowadzeniebanku (...) S.A.oddział wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem – gotówką w kwocie 19922 złotych.
Oceniając sposób działania oskarżonych, motywacjęP. W., jego uprzednią karalność za przestępstwa podobne, co skutkowało przyjęciem iż działał w warunkach powrotu do przestępstwa, uznać należy, że wymierzona mu kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest karą nader łagodną.
Ponieważ oskarżonyP. W.korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, Sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kwotę należną z uwagi na brzmienia§14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej dzielonej z urzędu(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, sytuację materialną i majątkowąP. W.sąd odwoławczy zwolnił go od obowiązku poniesienia tych kosztów, a wydatkami obciążył Skarb Państwa.