Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 393/13
Data wyroku: 2013-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Groźba Bezprawna
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 393/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 czerwca 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Agnieszka Paduch

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 roku
sprawyM. J.
oskarżonego zart. 191 § 1 kkzw. zart. 12kk,art. 190 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 28 marca 2013 roku, sygnatura akt II K 45/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IV Ka 393/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemM. J.uznany został za winnego, że w dniu 20 stycznia 2013 r. wK., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem groziłA. J.uszkodzeniem samochodu osobowego markiP. (...)onr rej. (...)w celu zmuszenia pokrzywdzonego do wyjścia z mieszkania na podwórko, czym działał na szkodęA. J.,
to jest za winnego popełnienia czynu zart.191§1 k.k.w zw. zart.12 k.k.i za to na mocy powołanych wyżej przepisów wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Tymże wyrokiemM. J.uznany został za winnego, że w dniu 28 września 2011 r. wK., woj.(...)groziłA. J.pozbawieniem życia, które to groźby wzbudziły u niego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,
to jest za winnego dokonania przestępstwa zart.190§1 k.k.i za to w oparciu o ten przepis wymierzono sprawcy karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie z treściąart.85 k.k.iart.86§1 k.k.wymierzonoM. J.karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono warunkowo na okres lat 3 (art.69§1 i 2 k.k.orazart.70§1 pkt. 1 k.k.), oddając przy tym oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (art.73§2 k.k.).
Nadto, zważywszy na treśćart.72§1 pkt. 7 k.k.zobowiązanoM. J.do powstrzymywania się od wszelkich form kontaktowania się z pokrzywdzonym oraz zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 100 m.
Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów postępowania karnego określonych wart.343§1, 5-6 kpkw zw. zart.335§1 k.p.k., która ma wpływ na treść wyroku poprzez rozstrzygnięcie nim co do kar i śródków karnych objętych uzgodnieniem z oskarżonym z naruszeniem tego uzgodnienia poprzez wymierzenie oskarżonemu na podstawieart.190§1 k.k.kary jednostkowej 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast uzgodnionej kary w wysokości 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz ustalenia w uzgodnionym środku karnym zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego odległości nie mniejszej niż 100 metrów pomimo nie określenia jej w uzgodnieniu na etapie postępowania przygotowawczego.
Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja jest oczywiście trafna.
Skoro Sąd I instancji wydał wyrok skazujący na skutek wniosku prokuratora, złożonego w trybieart.335§1 k.k.i za drugi z przypisanych oskarżonemu występków wymierzył karę inną niż wskazana w owym (a uzgodnionym zM. J.) wniosku (6 zamiast 3 miesięcy pozbawienia wolności), to jedynym możliwym rozstrzygnięciem było uchylenie zaskarżonego orzeczenia o przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania.
Tak więc Sąd Rejonowy, rozpoznając powtórnie sprawę winien albo orzec zgodnie ze złożonym przez oskarżyciela wnioskiem, albo też należy skierować sprawę na rozprawę i rozpoznać ją na zasadach ogólnych (art.343§7 k.p.k.).
Dodatkowej analizy wymaga także wniosek oskarżyciela oparty na zasadzieart.72§1 pkt. 7 k.p.k., a to czy dopuszczalne było „samowolne” doprecyzowanie owego wniosku poprzez wskazanie odległości nie mniejszej niż 100 m na jaką oskarżony nie może zbliżać się do pokrzywdzonego.