Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 162/13
Data wyroku: 2013-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: do SO Monika Obrębska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt:III U 162/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR del. do SO Monika Obrębska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Małgorzata Bednarek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. wO.
sprawy z odwołaniaW. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.
orentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaW. K.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.
z dnia12.12.2012r.znak(...)

orzeka:

oddala odwołanie

Sygn. akt III U 162/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12.12.2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.odmówiłW. K.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W. K.wniósł odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, że cierpi na schorzenia kardiologiczne, nadciśnienie tętnicze, co powoduje, że jakakolwiek praca jest dla niego dużym obciążeniem. Dodał, że nie zgadza się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej, które nie znajduje oparcia w faktach.
ZUS w odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania w całości podnosząc, że Komisja Lekarska ZUS nie uznała odwołującego za niezdolnego do pracy.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce ustalił następujący stan faktyczny:

W. K.był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 13.09.1998r. do 31.03.2008r.
W dniu 15.10.2012r.W. K.złożył w(...) OddziałwP.wniosek o ponowne ustalenie jego uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy. W celu ustalenia powyższych uprawnień, odwołującego skierowano na badanie lekarskie, po przeprowadzeniu którego, lekarz orzecznik ZUS, orzeczeniem z dnia 20.11.2012r. stwierdził, żeW. K.jest częściowo niezdolny do pracy do 25.02.2016r., natomiast odnośnie daty powstania częściowej niezdolności do pracy wskazał – „trudno ustalić”. Po zgłoszeniu zarzutu wadliwości powyższego orzeczenia przez Zastępcę Głównego lekarza orzecznika, Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 05.12.2012r. uznała, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy. Wobec powyższego decyzją z dnia 12.12.2012r. ZUS odmówiłW. K.prawa do renty uznając, że nie jest on niezdolny do pracy.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce zważył co następuje:

OdwołanieW. K.jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie zart. 57 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące przesłanki: jest niezdolny do pracy (art. 57 ust. 1 pkt. 1), ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy (art. 57 ust. 1 pkt. 2), a jego niezdolność do pracy powstała w okresach przewidzianych w ustawie albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ich ustania (art. 57 ust. 1 pkt. 3).
Zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt. 5 cytowanej ustawy warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony, u którego niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat, osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat, przy czym okres ten zgodnie z art. 58 ust. 2 cyt. ustawy powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.
Definicję osoby niezdolnej do pracy zawiera art. 12 ust.1-3 powoływanej ustawy, który stwierdza, że jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W świetle cytowanych wyżej przepisów kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, od której zależała skuteczność odwołaniaW. K., było ustalenie czy jest on osobą niezdolną do pracy i czy niezdolność ta powstała w okresach wskazanych w ustawie. Poza sporem pozostawało bowiem, że odwołujący posiada wymagany okres składkowy i nieskładkowy.
W celu ustalenia powyższych okoliczności Sąd postanowił dopuścić dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu kardiologii i neurologii, jako właściwych ze względu na schorzenia odwołującego. Biegli po przeprowadzeniu badania odwołującego i analizie zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej rozpoznali uW. K.nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, chorobę wieńcową stabilną II kl. CCS, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i stawów bez objawów korzeniowych rozciągowych i bez istotnego upośledzenia funkcji narządu ruchu oraz otyłość. W uzasadnieniu opinii biegli podali, że z uwagi na powikłany przebieg nadciśnienia z przerostem mięśnia sercowego, zaburzeniami rytmu, a przede wszystkim wyraźną progresją szerokości aorty wstępującej, badany ma przeciwwskazania do wykonywania większych wysiłków fizycznych. Dolegliwości bólowe w klatce piersiowej wymagają przeprowadzenia diagnostyki w kierunku oceny ukrwienia mięśnia sercowego tj. wykonania testu wysiłkowego i ewentualnie kontrolnej angiografii naczyń wieńcowych. Dolegliwości z zakresu kręgosłupa i stawów aktualnie nie upośledzają w istotny sposób funkcji narządu ruchu. W oparciu o całokształt biegli uznali, że aktualny stan zdrowia badanego czyni go okresowo częściowo niezdolnym do pracy.
Z uwagi na fakt, że biegli nie wskazali daty powstania niezdolności do pracy odwołującego, Sąd postanowieniem z dnia 07.05.2013r. zobowiązał ich do uzupełnienia opinii w tym zakresie. W opinii uzupełniającej biegli doprecyzowali, że częściowa niezdolność do pracyW. K.istnieje od 15.10.2012r. do 15.10.2013r. Zdaniem biegłych za datę początkową niezdolności do pracy należy przyjąć datę wypełnienia zaświadczenia o stanie zdrowia na druku N-9 przez lekarza prowadzącego dla celów ubezpieczenia społecznego.
Do powyższej opinii biegłych żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń. Odwołujący na rozprawie w dniu 12.09.2013r. podał, że zgadza się z opinią biegłych.
Sąd podzielił wywody i wnioski opinii biegłych lekarzy sądowych powołanych do wydania opinii w przedmiotowej sprawie. Podkreślić należy, że opinia wydana została przez biegłych lekarzy o specjalnościach odpowiednich do ujawnionych wcześniej u odwołującego jednostek chorobowych, po dokonaniu analizy zebranej w sprawie dokumentacji medycznej, przeprowadzeniu wywiadu oraz badań odwołującego. Zarówno rozpoznanie, jak i wnioski, jakie znajdują się w opinii są zbieżne, spójne i logiczne. Biegli, występujący w sprawie, wydali opinię, popartą logiczną argumentacją, z której wynika, że stan zdrowia odwołującego czyni go okresowo częściowo niezdolnym do pracy od 15.10.2012r. do 15.10.2013r.
Reasumując powyższe Sąd uznał, że odwołującyW. K.spełnia kwestionowaną przez organ rentowy przesłankę określoną wart. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychtj. jest częściowo niezdolny do pracy. Do rozważenia pozostało więc ustalenie czyW. K.spełnia pozostałe przesłanki wymagane do przyznania mu prawa do renty, o których mowa w cyt. wyżej art. 57 ust. 1 pkt. 2 i 3 ustawy emerytalnej. W oparciu o dokumentację z akt rentowych uznać zdaniem Sądu należy, że odwołujący spełnił również przesłankę określoną w art. 57 ust. 1 pkt. 2 tj. zgromadził wymagany okres składkowy i nieskładkowy, który w przypadku ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat wynosi 5 lat ( art. 58 ust. 1 pkt. 5 ustawy emerytalnej). W ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę i dniem powstania niezdolności do pracy tj. 15.10.2012r. okres ten wynosi 8 lat i 26 dni ( vide: raport ustalania uprawnień do świadczenia - akta rentowe). Analiza dokumentacji z akt rentowych wskazuje, że odwołujący nie spełnił jednak przesłanki określonej wart. 57 ust. 1 pkt. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Analizując staż ubezpieczeniowy odwołującego w pierwszej kolejności podnieść należy, że spełnienie przez odwołującego przesłanki w postaci powstania niezdolności do pracy w okresach ubezpieczenia wyszczególnionych w art. 57 ust. 1 pkt. 3, bądź w okresie nie dłuższym niż 18 m-cy od ustania ostatniego okresu ubezpieczenia, zostałby spełniony gdyby niezdolność odwołującego do pracy powstałaprzed 31.07.2012r. (ostatni okres ubezpieczenia zakończył się bowiem z dniem 31.01.2011r. – vide raport ustalania uprawnień do świadczenia – akta rentowe). Fakt, iż po 31.01.2011r.W. K.nie ma żadnych okresów ubezpieczenia, potwierdził również on sam na rozprawie w dniu 12.09.2013r. Powyższe bezsporne ustalenia prowadzą do przyjęcia, że niezdolność do pracy odwołującego, która powstała 15.10.2012r., powstała po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego okresu ubezpieczenia.
W. K.nie spełnił też warunku określonego w art. 57 ust. 2 wyżej cyt. ustawy, zgodnie z którym przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Odwołujący zgromadził wprawdzie okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 31 lat, 3 miesięcy i 23 dni, jednak nie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy.
Reasumując powyższe Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do zmiany decyzji ZUS odmawiającejW. K.prawa do renty, gdyż nie spełnia on warunku wynikającego zart. 57 ust. 1 pkt. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej argumenty, Sąd Okręgowy uznając iż decyzja organu rentowego z dnia 12.12.2012 roku odpowiada prawu, na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił wniesione od niej odwołanie.