Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 20/13
Data wyroku: 2013-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Stanisław Stankiewicz
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: rozporządzenie Rady Ministrów z 7.03.1983 r. i art.184 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 20/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz
Protokolant: Bożena Radziusz

po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 roku w Białymstoku
sprawyJ. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych OddziałowiwB.
o emeryturę
na skutek odwołaniaJ. J.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 12 stycznia 2012 roku
Nr(...)

oddala odwołanie

sygnatura akt V U 20/13

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją z dnia 12 stycznia 2012 r., wydaną na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrówz dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówiłJ. J.przyznania prawado emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W ocenie organu rentowego wnioskodawca zamiast wymaganego 15-letniego stażu pracyw warunkach szczególnych legitymuje się stażem w wysokości 6 lat, 9 miesięcy i 8 dni. Organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do stażu pracyw warunkach szczególnych okresu zatrudnienia wFabryce (...)wS.w okresach od dnia 6 listopada 1975 r. do dnia 1 listopada 1976 r. i od dnia 1 czerwca 1982 r. do dnia 30 kwietnia 1990 r.
J. J.w odwołaniu od powyższej decyzji wniósł o jej zmianę, zaliczenie mu spornych okresów do stażu pracy w warunkach szczególnychi przyznanie prawa do emerytury.
Sąd Okręgowy w Białymstoku po rozpoznaniu powyższego odwołania, wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2012 r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznałJ. J.prawo do świadczenia emerytalnego od dnia 29 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy ustalił, żeJ. J.(urodzony w dniu (...)) legitymuje się stażem ubezpieczeniowym w wysokości 26 lat, 10 miesięcy i 5 dni oraz uznanym przez organ rentowy stażem pracyw warunkach szczególnych w wysokości 6 lat, 9 miesięcy i 8 dni. W ocenie Sądu Okręgowego dokumentacja zgromadzona w aktach niniejszej sprawy potwierdziła pracę wnioskodawcy od 1982 r. na stanowisku kierowcy samochodu(...), potwierdziła także pracę wnioskodawcy w latach 1975-1976 jako robotnika transportu, zaś w świadectwie wskazano, że był wówczas kierowcą ciągnika i jak podał wnioskodawca, ciągnikiem z dwoma przyczepami przewoził gotowe wyroby hutnicze do wagonów. Wnioskodawca nabył uprawnienia do prowadzenia tego typu pojazdów w 1974 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że zarówno okres pracy w charakterze kierowcy samochodu marki(...)oraz kierowcy ciągnika były okresami pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Stanowisko, na którym pracowałJ. J.zostało wymienione w dziale VIII poz. 2 i 3 rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy stwierdził, iżJ. J.legitymuje się wymaganym stażem pracy w warunkach szczególnych, a zatem spełnił przesłanki zart. 184 ust. 1 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń społecznychwarunkujące przyznanie prawa do świadczenia.
W wyniku rozpoznania apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Odział wB.Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał Sądowi Okręgowemuw Białymstoku sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy powinien dopuścić dowód z zeznańJ. J.w charakterze strony na okoliczność zakresu obowiązków wykonywanychw spornym okresie zatrudnienia od dnia 6 listopada 1975 r. do dnia 1 listopada 1976 r. na stanowisku robotnika transportu zewnętrznego – kierowcy ciągnika. Następnie zaś Sąd Okręgowy powinien ocenić, czy prace wykonywane przez wnioskodawcę na tych stanowiskach mogły stanowić prace wymienionew powyżej cytowanych przepisach załącznika do rozporządzenia dział VIII poz. 1,2 i 3. W szczególności oceny Sądu Okręgowego wymaga kwestia, czyJ. J.pracując na stanowisku robotnika transportu zewnętrznego – kierowcy ciągnika stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował wyłącznie jako kierowca, a wykonywane prace rozładunkowe i załadunkowe były czynnościami dodatkowymi, w niewielkim wymiarze i nie miały wpływu na ocenę charakteru pracy wykonywanej na tym stanowisku, czy też prace te stanowiły ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe w transporcie (dział VIII poz. 1) i wykonywane łącznie z pracą kierowcy samochodu ciężarowego stanowiły prace w warunkach szczególnych ewentualnie, że prace te powodowały obniżenie pełnego wymiaru czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego i w związku z tym ten okres pracy nie stanowił pracyw warunkach szczególnych. Oceny powyższej kwestii Sąd Okręgowy powinien dokonać także na podstawie innych dowodów, które uzna za niezbędne, w tym dowodu z zeznań świadków zgłoszonych przez wnioskodawcę lub innych. Dopiero po wszechstronnym przeanalizowaniu zakresu obowiązków wnioskodawcy i odniesieniu tych obowiązków do stanowisk prac wymienionych w załączniku A do rozporządzenia, możliwe będzie dokonanie oceny charakteru pracyJ. J., wykonywanej w spornym okresie i zgodnościz prawem zaskarżonej decyzji.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy w Białymstokuustalił i zważył co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego wart. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, czyli 1 stycznia 1999 r., osiągnęli: okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn (pkt 1) oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowaw art. 27 (pkt 2). Z kolei w myśl ust. 2 tego przepisu emerytura, o której mowa wust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Z kolei w myśl art. 32 ww. ustawy w związku z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r., będącym pracownikiem, o którym mowa w ust. 2-3, zatrudnionym w szczególnych warunkach, przysługuje emerytura, jeżeli osiągnął wiek emerytalny (60 lat) oraz posiada 25 - letni okres zatrudnienia, a w tym, co najmniej 15 lat okresów pracy w warunkach szczególnych. Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy,w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust. 1).
Zgodnie z działem VII pkt 1 i 2 wykazu A stanowiącego załącznik do w/w rozporządzenia, pracą w szczególnych warunkach, której wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego, są ciężkie prace załadunkowei wyładunkowe oraz przeładunek materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie oraz prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych.
J. J.spełnia wszystkie ustawowo określone przesłanki do uzyskania prawa do emerytury za wyjątkiem wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. Spór dotyczył zaliczenia okresu jego pracywFabryce (...)wS.od 06 listopada 1975 r. do 1 listopada 1976 r. do stażu pracy w szczególnych warunkach.
Ze świadectwa pracy z dnia 31 lipca 1998 r. wynika, iżJ. J.od dnia 6 listopada 1975 r. do 01 listopada 1976 r. pracował na stanowisku robotnika transportu zewnętrznego – kierowcy ciągnika. Fakt pracy odwołującego na stanowisku kierowcy ciągnika nie został potwierdzonyw żadnym innym dokumencie. Z przedłożonej dokumentacji płacowej (k. 30) wynika jednoznacznie, że w spornym okresieJ. J.zatrudniony był jako robotnik transportu.
PonadtoJ. J.przesłuchany w charakterze strony zeznał, że w spornym okresie czasu jako kierowca ciągnika pracował przez ¾ czasu pracy a przez ¼ zajmował się załadunkiem i rozładunkiem.
Praca kierowcy ciągnika mogłaby być uznana za pracę w warunkach szczególnych pod warunkiem, że wnioskodawca wykonywałaby ją stalei w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionychw wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (por. wyrok Sądu Najwyższego z 08 czerwca 2011 r., I UK 393/10; wyrok Sądu Najwyższego z 19 maja 2011 r. UK 174/10).
Prace załadunkowe i wyładunkowe w spornym okresie, o których zeznał odwołujący, nie dotyczyły materiałów określonych z dziale VII pkt 1 wykazu A stanowiącego załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Odwołujący nie udowodnił więc, że w okresie od dnia 6 listopada 1975 r. do 01 listopada 1976 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach stalei w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Stąd, odwołanie jako pozbawione podstaw prawnych, na podstawieart. 47714§ 1 kpcpodlegało oddaleniu.