Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 119/13
Data wyroku: 2013-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński, Andrzej Marek, Anna Jabłońska-Socha
Słowa kluczowe: Sprostowanie
Podstawa prawna: art. 97 kp

Sygn. aktVPa 119/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia17 października 2013 roku

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy

w składzie następującym:

Przewodniczący – SSO Krzysztof Główczyński

Sędziowie: SSO Andrzej Marek
SSR del. Anna Jabłońska - Socha (spr.)

Protokolant:Ewa Sawiak

po rozpoznaniu w dniu17 października 2013 rokuw Legnicy

na rozprawie

sprawy z powództwaE. R.

      przeciwko(...)Spółce Akcyjnej wW.

o sprostowanie świadectwa pracy

na skutek apelacjistrony pozwanej

      od wyrokuSądu Rejonowego - Sądu Pracy w Lubinie

z dnia10 czerwca 2013 roku

sygn. aktIV P 29/13

I
oddala apelację,

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy w Lubinie uwzględnił powództwoE. R.skierowane przeciwko(...)Spółce Akcyjnej wW.o sprostowanie świadectwa pracy w ten sposób, że nakazał stronie pozwanej sprostować świadectwo pracy z dnia 1 października 2010 r., wydane powódceE. R., w ten sposób, że w punkcie 3 dopisać: „w związku zart. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników” oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 60 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Nadto w punkcie III wyroku nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Lubinie) kwotę 30 zł. tytułem opłaty sądowej, od uiszczenia której powódka była zwolniona.
W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy wskazał, że w sytuacji, gdy rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem występuje z przyczyn określonych w ustawie o rozwiązywaniu z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, to informacja ta powinna znaleźć się w świadectwie pracy. W realiach niniejszej sprawy –w ocenie Sądu I Instancji- taka przyczyna wystąpiła. Co prawda strona pozwana wypowiadając powódce umowę o pracę wskazała inne przyczyny wypowiedzenia, jednakże Sąd w sprawie IV P 272/10 rozpoznając odwołanie powódki od wypowiedzenia ustalił jego niezgodność z prawem, w tym nieprawdziwość każdej ze wskazanych przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia. Sąd Rejonowy przyjął, że na podstawieart. 365 § 1 kpcjest związany rozstrzygnięciem zapadłym w sprawie IV P 272/10 oraz ustaleniami dokonanymi w tamtej sprawie w takim zakresie, w jakim stanowiły one konieczne uzasadnienie dla wydanego rozstrzygnięcia. Za bezsporną Sąd uznał przy tym okoliczność, że w 2010 r. u strony pozwanej miała miejsce reorganizacja, skutkująca zwolnieniami grupowymi, w tym przeniesienieZespołu (...), którego pracownikiem była powódka, zL.doW.. W ocenie Sądu, było to przyczyną rozwiązania z powódką umowy o pracę, a zatem spełniony został warunek określony w art. 1 ustawy o rozwiązywaniu stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, a przyczyna rozwiązania stosunku pracy leżała po stronie pracodawcy.
Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana zarzucając zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.art. 233 kpcpoprzez swobodną i niewłaściwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie, że przyczyną rozwiązania z powódką umowy o pracę była reorganizacja spółki.
Wskazując na powyższą podstawę strona pozwana wniosła o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa

2
zasądzenie na rzecz strony pozwanej kosztów procesu za postępowanie przed sądem I instancji według norm prawem przepisanych

3
zasądzenie na rzecz strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

ewentualnie wniosła o
-uchylenie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem kosztów postępowania apelacyjnego.
W uzasadnieniu apelacji strona pozwana podniosła, że wykonała obowiązki nałożone na nią przepisami prawa, tj. stosownie do treści§ 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowaniauzupełniła treść wydanego powódce świadectwa pracy o dodatkową informacje o zapadłym w sprawie orzeczeniu o przyznaniu pracownikowi odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę. Wypłaciła również zasądzoną kwotę odszkodowania. Strona pozwana przyznała, że w 2010 r. rozpoczęła się reorganizacja spółki, jednak z dołączonych do akt sprawy porozumień ze związkami zawodowymi wynika, że zespół sprzedaży korporacyjnej w 2010 r. nie był objęty restrukturyzacją ani zwolnieniami grupowymi. Jak zeznała świadekA. K.–przeniesienie zespołu sprzedaży korporacyjnej wL.miało na celu jedynie weryfikację pracowników. Praktyka wykazała, że poszczególni pracownicy, pomimo przeniesienia siedzibyZespołu (...)doW.pracowali w oddziałach zamiejscowych np. wL.. Natomiast treść porozumień wskazuje na to, że powódka w ogóle nie była objęta zwolnieniami grupowymi, ponieważ była matką samotnie wychowującą dziecko. Tym samym uznanie, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę była restrukturyzacja było niezgodne z prawdą.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 233 § 1 kpc-Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. W ocenie Sądu Okręgowego, dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi zastrzeżeń. Sąd I Instancji przeprowadził dokładne postępowanie dowodowe w celu ustalenia, jakie były przyczyny rozwiązania z powódką umowy o pracę i czy wydane jej przez stronę pozwaną świadectwo pracy zostało wypełnione prawidłowo. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd Rejonowy wskazał, na jakich oparł się dowodach i to uzasadnił. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do przyjęcia, że dokonane ustalenia w zakresie stanu faktycznego i ocena zgromadzonych dowodów nastąpiła z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, określonej wart. 233 kpc. Sąd Rejonowy trafnie przyjął przy tym, że na podstawieart. 365 § 1 kpcbył związany prawomocnym wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt. IV P 272/10. Orzeczenie to wiąże także strony niniejszego procesu i korzysta z powagi rzeczy osądzonej co do okoliczności, które w związku z podstawą sporu stanowiły przedmiot rozstrzygnięcia (art. 366 kpc).
Zgodnie zart. 97 § 1 kp-w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy. W świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego (§ 2). Natomiast szczegółową treść świadectwa pracy oraz sposób i tryb jego wydawania i prostowania określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. (Dz. U. z 1996, Nr 60, poz. 2820, ze zm.). W myśl § 1 ust 1 pkt 1a powołanego rozporządzenia -w świadectwie pracy, oprócz informacji określonych wart. 97 § 2 Kodeksu pracy, zamieszcza się informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, dotyczące m.in.: podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy.
W ocenie Sądu II Instancji Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że rozwiązanie z powódką umowy o pracę nastąpiło w związku zart. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników(Dz. U. z 2003 r., Nr 90, poz. 844 z późn. zm.).
Zgodnie z treścią powołanego przepisu art. 1 ust. 1 ustawy –jej przepisy stosuje się przede wszystkim w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie, zwane "grupowym”, obejmuje co najmniej:
1) 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,
2) 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników,
3) 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników.
Liczby odnoszące się do pracowników, o których mowa w ust. 1, obejmują także pracowników, z którymi w ramach grupowego zwolnienia następuje rozwiązanie stosunków pracy z inicjatywy pracodawcy na mocy porozumienia stron, jeżeli dotyczy to co najmniej 5 pracowników (ust. 2). Art. 10 ust. 1 w/w ustawy stanowi natomiast, że cytowany wyżej przepis art. 8 ustawy stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1. W ocenie Sądu – ustalenie, czy powódka została zwolniona w trybie określonym w powołanej ustawie z dnia 13 marca 2003 roku, a tym samym uwzględnienie jej roszczenia o sprostowanie świadectwa pracy nie jest zależne od tego, czy tzw. powódka spełniała przesłanki do wytypowania jej do wypowiedzenia, określone w przyjętym przez stronę pozwaną (bezspornym) regulaminie zwolnień grupowych. Nie zależy ono również od tego, czy strony łączyła umowa o pracę na czas określony, czy nieokreślony, ani od tego, czy pracodawca faktycznie wskazał pracownikowi przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę i czy w ogóle miał taki obowiązek. Podstawową przesłanką jest natomiast rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika. W piśmiennictwie prawniczym utrwalony jest pogląd, że przez sformułowanie, że przyczyny niedotyczące pracownika stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy, należy rozumieć sytuację, w której bez zaistnienia tych przyczyn nie zostałaby przez pracodawcę podjęta indywidualna decyzja o wypowiedzeniu umowy pracownikowi.
W ocenie Sądu -z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że przyczyny wypowiedzenia powódce umowy o pracę nie leżały po stronie pracownika. Przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, wskazane powódce przez pracodawcę w piśmie z dnia 1 czerwca 2010 r. zostały bowiem zakwestionowane w sprawie z powództwaE. R.przeciwko(...)Spółce Akcyjnej wW.o odszkodowanie, która toczyła się pod sygn. akt IV P 272/10, zaś dokonane powódce wypowiedzenie zostało uznane za nieuzasadnione. Dowody przeprowadzone zarówno w niniejszej sprawie, jak i w sprawie o sygn. akt IV P 272/10, przekonują, że gdyby nie reorganizacja, która miała miejsce u strony pozwanej w 2010 r. i przeniesienieZespołu (...), którego pracownikiem była powódka, zL.doW., powódka nie otrzymałaby wypowiedzenia umowy o pracę.
Warto przy tym podkreślić, że w przeciwieństwie do obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r.ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy(t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980), przepisy obowiązującej ustawy z dnia 13 marca 2003 r. mają zastosowanie do wszystkich przypadków rozwiązania stosunków pracy, których przyczyny nie leżą po stronie pracownika,bez względu na to, czy u podstaw rozwiązania stosunku pracy leżały względy ekonomiczne, lub zmiany organizacyjne, technologiczne albo produkcyjne dotyczące pracodawcy, bądź też jego likwidacja, lub upadłość.
Skoro zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził, żeby przyczyna rozwiązania umowy o pracę z powódką leżała po stronie pracownika, spełniony został zatem warunek określony w art. 1 ustawy dnia 13 marca 2003 roku, a przyczyna rozwiązania łączącego strony stosunku pracy leżała po stronie pracodawcy. Stosownie do powołanych wyżej przepisówart. 97 kpi § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. o szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobie i trybie jego wydawania i prostowania -okoliczność ta powinna znaleźć odzwierciedlenie w treści wydanego powódce świadectwa pracy.
Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy uznał wyrok Sądu I Instancji za trafny i oddalił apelację strony pozwanej na podstawieart. 385 kpc, jako bezzasadną.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart. 98 kpc.