Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 854/13
Data wyroku: 2013-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Chojnowska –
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art. 4371 kpk
Teza: brak tezy

Sygn. akt: VIII Ka 854/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Marzanna Chojnowska – spr.
Protokolant: Agnieszka Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Małgorzaty Zińczuk
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r,
w sprawie przeciwkoP. R.
oskarżonemu o czyn zart. 278§ 1 k.k.
na skutek apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku III Wydziału Karnego z dnia 19 września 2013 r. wydanego w sprawie III K 780/13

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny przyjmujeart. 33 § 2 k.k.

II
Utrzymuje w mocy wyrok w pozostałym zakresie.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
P. R.został oskarżony o to, że:
w dniu 7 lipca 2013 roku w miejscowościP., gm.P., rejonu(...), wykorzystując chwilową nieobecnośćD. J.ze stolika w ogródku letnim na terenie posesjiklubu (...)zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)o nr imei :(...)wartości 500 złotych na szkodę w/w
tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 19 września 2013r. wydanym w sprawie III K 780/13 oskarżonegoP. R.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to ma mocyart. 278 § 1 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 4 ( czterech) miesięcy pozbawienia wolności. Na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, zaś wpkt IIIna mocyart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych. Ponadto zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł prokurator, który na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.pk., art. 444 k.pk. zaskarżył powyższy wyrok w części co do kary na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 k.pk. powyższemu wyrokowi zarzucił obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 71 § 1 k.k., poprzez przyjęcie tego przepisu jako podstawy wymierzenia grzywny oskarżonemu, tymczasem w sytuacji ustalenia, iż sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, możliwość wymierzenia przez sąd grzywny obok kary pozbawienia wolności przewiduje przepisart. 33 § 2 k.k., a zatem ten właśnie przepis winien stanowić podstawę orzeczenia kary grzywny
Mając powyższe na uwadze wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez wskazanieart. 33 § 2 kkjako podstawy wymierzenia kary grzywny oraz utrzymanie w mocy wyroku w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że rzeczywiście rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego dotyczące wymierzenia oskarżonemu w pkt III zaskarżonego wyroku kary grzywny zapadło z naruszeniem prawa materialnego. Istotne jest, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz poglądami doktryny, grzywna na podstawieart. 71 § 1 kkmoże być orzeczona tylko wtedy, gdy jej orzeczenie na innej podstawie nie jest możliwe, zarówno jako kary samoistnej (art. 33 § 1 KK), jak i kary kumulatywnej obok kary pozbawienia wolności (art. 33 § 2 KK). ( por. Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2013-03-14, III KK 37/13, opubl: Prokuratura i Prawo rok 2013, Nr 6, poz. 8, str. 6).
Z ustalonego przez Sąd Rejonowy stanu faktycznego, który nie był kwestionowany wynika, że zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona przestępstwa kradzieży stypizowanego wart. 278 § 1 k.k.Jest to zatem występek zaliczany do przestępstw przeciwko mieniu, który został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zgodnie natomiast z dyspozycjąart. 33 § 2 k.k.Sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności wymienionej wart. 33 pkt 3, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że w ustalonym stanie faktycznym zaistniały materialne przesłanki do orzeczenia wobec oskarżonego kary grzywny obok kary pozbawienia wolności na podstawieart. 33 § 2 k.k., a w konsekwencji niedopuszczalnym było orzeczenie tej grzywny na podstawieart. 71 § 1 k.k., gdyż istniała inna podstawa prawna do orzeczenia grzywny.
Na marginesie również należy wskazać, że Sąd I instancji dostrzegł powyższe uchybienie i w pisemnych motywach wyroku na stronie 4 wskazał, że prawidłową podstawą wymierzenia grzywny orzeczonej pkt III powinien byćart. 33 § 2 k.k.
Wobec powyższego należało zmienić zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę orzeczenia grzywny orzeczonej w pkt III należało przyjąćart. 33§ 2 k.k.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto na podstawieart. 624 k.pk. w zw. zart. 634 k.p.k., gdyż w ocenie Sądu Odwoławczego za zwolnieniem oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze przemawiają względy słuszności., gdyż konieczność zaskarżenia wyroku wynikała z pomyłki popełnionej przez Sąd I instancji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.