Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 240/13
Data wyroku: 2013-08-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Franckiewicz, Wiesław Pędziwiatr, Andrzej Kot
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 280 par. 2 kk

Sygn. akt II AKa 240/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 sierpnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Andrzej Kot (spr.)

Sędziowie:

SSA Witold Franckiewicz
SSA Wiesław Pędziwiatr

Protokolant:

Anna Dziurzyńska

przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Ratajczyka
po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r.
sprawyW. S. (1)
oskarżonego zart. 148 § 2 pkt 2 k.k.
M. M. (1)
oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
K. M. (1)
oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
T. D. (1)
oskarżonego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
M. S.
oskarżonego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
z powodu apelacji wniesionych przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt III K 238/12

I
zaskarżony wyrok wobec oskarżonychW. S. (1),M. M. (1),K. M. (1)iT. D. (1)utrzymuje w mocy, uznając ich apelacje za oczywiście bezzasadne, a nadto utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. S.;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. M.600 zł tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą obronę z urzędu oskarżonegoW. S. (1)w postępowaniu odwoławczym i 138 zł tytułem zwrotu podatku VAT;

III
zwalnia oskarżonych od obowiązku poniesienia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

1
W. S. (1)został oskarżony o to, że:

I. w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 27 lipca 2011 r. weW., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, usiłował dokonać rozboju posługując się przedmiotem przypominającym broń palną oraz niebezpiecznym narzędziem w postaci noża na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości wraz zK. M. (1),D. D. (1),M. M. (1)orazT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a następnie w nocy z 26 na 27 lipca 2011 r. godząc się i przewidując możliwość pozbawienia życia oraz działając w zamiarze osiągnięcia korzyści majątkowej, wraz zM. M. (1)wdarł się na teren stacji, obaj popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., a następnie zadał on pracownikowi stacjiM. T. (1)co najmniej dwa ciosy nożem w klatkę piersiową, w wyniku czego doznał on obrażeń w postaci rany kłutej klatki piersiowej po stronie lewej z przebiciem serca i płuca lewego oraz masywnym krwotokiem do lewej jamy opłucnowej, co skutkowało jego zgonem,
tj.o czyn zart. 148 § 2 pkt. 2 k.k.

2
M. M. (1)został oskarżony o to, że:

II. w okresie od 01 lipca 2011 r. do 27 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej, usiłował dokonać rozboju posługując się przedmiotem przypominającym broń palną oraz niebezpiecznym narzędziem w postaci noża na pracownikach(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości wraz zK. M. (1),D. D. (1),W. S. (1)orazT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a w szczególności dostarczył karnister z benzyną służącą do późniejszego spalenia odzieży, zabrał ze sobą replikę rewolweru, za pośrednictwem telefonuK. M. (1)bezpośrednio przed napadem kontaktował się zD. D. (1)w celu ustalenia dogodnego momentu do jego dokonania, a następnie w nocy z 26 na 27 lipca 2011 r. wraz zW. S. (1)wdarli się na teren stacji, obaj popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., przy czym mierzył on w jej kierunku przedmiotem przypominającym broń palną i usiłował skrępować jej ręce, podczas gdyW. S. (1)szarpał się z pokrzywdzonymM. T. (1)i co najmniej raz ugodził go nożem w klatkę piersiową, co skutkowało jego zgonem, przy czym zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na opór pracowników ww. stacji, czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.

tj.o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

3
D. D. (1)został oskarżony o to, że:

III. w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 27 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5 tyś, zł. usiłował dokonać rozboju z użyciem przedmiotu przypominającego broń palną i niebezpiecznego narzędzia w postaci noża na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości nakłoniłK. M. (1)iW. S. (1)do udziału w napadzie, a następnie wraz z nimi orazM. M. (1)iT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a w szczególności dostarczył opaski zaciskowe, którymi sprawcy mieli skrępować pracowników stacji, udostępnił swój samochód i jako kierowca wraz zK. M. (1)zawiózł na miejsce zdarzenia, a następnie z niego odebrałW. S. (1)iM. M. (1), a także wraz zK. M. (1)obserwował przez lornetkę teren i okolice stacji paliw, bezpośrednio przed napadem za pośrednictwem telefonu komórkowegoK. M. (1)kontaktował się zM. M. (1)w celu ustalenia dogodnego momentu do jego dokonania, w trakcie którego w nocy z 26 na 27 lipca 2001 r.M. M. (1)iW. S. (1)wdarli się na teren stacji, popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., a następnieW. S. (1)ugodził nożemM. T. (1)w klatkę piersiową, co skutkowało zgonem przy czym zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na opór pracowników ww. stacji, czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...)(...).A.
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

4
K. M. (1)został oskarżony o to, że:

IV.  w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 27 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5 tyś. zł. usiłował dokonać rozboju z użyciem przedmiotu przypominającego broń palną i niebezpiecznego narzędzia w postaci noża na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości nakłoniłM. M. (1)do udziału w napadzie, pośredniczył w jego kontaktach zD. D. (1)iW. S. (1), a następnie wraz z nimi orazT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a w szczególności udostępnił swoje mieszkanie jako miejsce spotkania przed i po napadzie, oraz wraz z będącym kierowcąD. D. (1)pojechał na miejsce zdarzenia, a następnie z niego odebrałW. S. (1)iM. M. (1), a także razem zD. D. (1)obserwował przez lornetkę teren i okolice stacji paliw, udostępniłD. D. (1)telefon komórkowy, za pośrednictwem którego bezpośrednio przed napadem kontaktował się on zM. M. (1)w celu ustalenia dogodnego momentu do jego dokonania, w trakcie którego w nocy z 26 na 27 lipca 2011 r.M. M. (1)iW. S. (1)wdarli się na teren stacji, popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., a następnieW. S. (1)ugodził nożemM. T. (1)w klatkę piersiową, co skutkowało jego zgonem przy czym zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na opór pracowników ww. stacji, czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

5
T. D. (1)został oskarżony o to, że:

V. w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 27 lipca 2011 r. weW., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu uzyskania korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5 tyś. zł. podżegałK. M. (1)iD. D. (1)do dokonania rozboju na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, iż chcąc aby oni i inne osoby dokonali tego przestępstwa, nakłaniał ich do zorganizowania i dokonania napadu, a następnie udzielił pomocy w jego realizacji w ten sposób, że wraz z nimi orazM. M. (1)iW. S. (1)brał udział w jego planowaniu, w szczególności przekazał im uzyskane uprzednio odM. G.plany stacji paliw z rozmieszczeniem kas, sejfu i klucza do niego, przycisków alarmowych, kamer ochrony oraz przekazał informacje o ilości znajdujących się na stacji w dniu 26 lipca 2011 r. pieniędzy, a także harmonogram czynności pracowników stacji, które następnie zostały wykorzystane podczas napadu rabunkowego w nocy z dnia 26 na 27 lipca 2011 r., czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

6
M. G.został oskarżony o to, że:

VI. w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 26 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, podżegałT. D. (1)do dokonania rozboju na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, iż chcąc aby inne osoby dokonały ww. przestępstwa nakłaniał go do zorganizowania i dokonania napadu, a następnie udzielił pomocy w dokonaniu rozboju na pracownikach ww. stacji paliw(...)(...)w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości przekazałT. D. (1)dostarczone uprzednio przezM. S.plany stacji paliw z rozmieszczeniem kas, sejfu i klucza do niego, przycisków alarmowych, kamer ochrony oraz udzielił informacji dotyczących ilości znajdujących się na stacji w dniu 26 lipca 2011 r. pieniędzy, a także haromonogramu czynności pracowników stacji, które następnie zostały użyte podczas realizacji napadu rabunkowego w nocy z dnia 26 lipca na 27 lipca 2011 r. czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

7
M. S.został oskarżony o to, że:

VII. w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 26 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5 tyś. zł. podżegałM. G.do dokonania rozboju na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, iż chcąc aby inne osoby dokonały tego przestępstwa nakłaniał go do zorganizowania i dokonania napadu, a następnie udzielił pomocy w jego realizacji w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości, przekazałM. G.plany stacji paliw z rozmieszczeniem kas, sejfu i klucza do niego, przycisków alarmowych , kamer ochrony oraz udzielił informacji o ilości znajdujących się na stacji w dniu 26 lipca 2011 r. pieniędzy a także haromonogramu czynności pracowników stacji, które następnieM. G.przekazałT. D. (1)i zostały one wykorzystanie podczas napadu rabunkowego z dnia 26 na 27 lipca 2011 r. czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

8
K. K.został oskarżony o to, że:

VIII
w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 26 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, udzielił pomocy w planowaniu i dokonaniu rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża w nocy z dnia 26 na 27 lipca 2011 r. na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że wiedząc o zamiarzeD. D. (1),K. M. (1),W. S. (1)i innych osób dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości, pośredniczył w kontaktach pomiędzyD. D. (1)iW. S. (1)w ten sposób, że wielokrotnie udostępniałW. S. (1)swój telefon komórkowy, na który połączenia telefoniczne wykonywałD. D. (1), a także osobiście przekazywałW. S. (1)informacje o miejscach i terminach spotkań zD. D. (1), czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

IX
w okresie od 26 do 27 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, wbrew przepisom ustawy, wielokrotnie udzieliłW. S. (1)substancję psychotropową w postaci mefedronu w łącznej ilości nie mniejszej niż 2,5 grama

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.w zw. zart. 12 kk

Wyrokiem z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt III K 238/12 Sąd Okręgowy we Wrocławiu

I
uznał oskarżonegoW. S. (1)za winnego tego, że w okresie od 25 lipca 2011 r. do dnia 27 lipca 2011 r. weW., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym osobą posługującą się przedmiotem przypominającym broń palną, posługując się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża usiłował dokonać rozboju na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości wraz zK. M. (1),D. D. (1),M. M. (1)orazT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a następnie w nocy z 26 na 27 lipca 2011 r. działając w zamiarze osiągnięcia korzyści majątkowej, wraz zM. M. (1)wdarł się na teren stacji, obaj popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., a następnie działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia zadał on pracownikowi stacjiM. T. (1)co najmniej dwa ciosy nożem w klatkę piersiową, w wyniku czego doznał on obrażeń w postaci rany kłutej klatki piersiowej po stronie lewej z przebiciem serca i płuca lewego oraz masywnym krwotokiem do lewej jamy opłucnowej, co skutkowało jego zgonem tj. zbrodni zart. 148 § 2 pkt 2 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 2 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoM. M. (1)za winnego tego, że w okresie od 01 lipca 2011 r. do 27 lipca 2011 r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej, usiłował dokonać na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)rozboju posługując się przedmiotem przypominającym broń palną wraz z osobą posługującą się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża, w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości wraz zK. M. (1),D. D. (1),W. S. (1)orazT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a w szczególności dostarczył karnister z benzyną służącą do późniejszego spalania odzieży, zabrał ze sobą replikę rewolweru, za pośrednictwem telefonuK. M. (1)bezpośrednio przed napadem kontaktował się zD. D. (1)w celu ustalenia dogodnego momentu do jego dokonania, a następnie w nocy z 26 na 27 lipca 2011 r. wraz zW. S. (1)wdarł się na teren stacji, obaj popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., przy czym mierzył on w jej kierunku przedmiotem przypominającym broń palną i usiłował skrępować jej ręce, podczas gdyW. S. (1)szarpał się z pokrzywdzonymM. T. (1)i co najmniej dwukrotnie ugodził go nożem w klatkę piersiową, co skutkowało jego zgonem, przy czym zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na opór pracowników ww stacji, czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.tj. zbrodni zart. 13 § 1 k.k.w zw.zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 14 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności;

III
uznał oskarżonegoD. D. (1)za winnego tego, że w okresie od 01 lipca 2011 r. do dnia 27 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5 tyś. zł. usiłował dokonać na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)rozboju z użyciem przedmiotu przypominającego broń palną i niebezpiecznego narzędzia w postaci noża w ten sposób, że w zamiarze dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości nakłoniłW. S. (1)do udziału w napadzie, a następnie wraz z nimi orazK. M. (1),M. M. (1)iT. D. (1)brał udział w jego planowaniu i realizacji, a w szczególności dostarczył opaski zaciskowe, którymi sprawcy mieli skrępować pracowników stacji, udostępnił swój samochód i jako kierowca wraz zK. M. (1)zawiózł na miejsce zdarzenia, a następnie odebrał z niegoW. S. (1)iM. M. (1), a także wraz zK. M. (1)obserwował przez lornetkę teren i okolice stacji paliw, bezpośrednio przed napadem za pośrednictwem telefonu komórkowegoK. M. (1)kontaktował się zM. M. (1)w celu ustalenia dogodnego momentu do jego dokonania, w trakcie którego w nocy z 26 na 27 lipca 2001 r.M. M. (1)iW. S. (1)wdarli się na teren stacji, popchnęli i przewrócili na podłogęA. L., a następnieW. S. (1)ugodził nożemM. T. (1)w klatkę piersiową, co skutkowało jego zgonem, przy czym zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na opór pracowników ww. stacji, czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.tj. zbrodni zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kki za to na podstawieart. 280 § 2 kkw zw. zart. 14 § 1 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

IV
uznał oskarżonegoK. M. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, tj. zbrodni zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kki za to na podstawieart. 280 § 2 kkw zw.zart. 14 § 1 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

V
uznał oskarżonegoT. D. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kkiart. 18 § 3 kkw zw.zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VI
uznał oskarżonegoM. G.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku tj. występku zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 1 kkiart. 18 § 3 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VII
uznał oskarżonegoM. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku, z tym, iż przyjął, iż przekazał onM. G.szkic odręczny stacji paliw z rozmieszeniem kas, sejfu i klucza do niego, przycisków alarmowych i kamer ochrony, tj. występku zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kkiart. 18 § 3 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności;

VIII
uznał oskarżonegoK. K.za winnego tego, że w okresie od 25 lipca 2011 r. do dnia 26 lipca 2011 r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, udzielił pomocy w planowaniu i dokonaniu rozboju w nocy z dnia 26 na 27 lipca 2011 r. na pracownikach Stacji Paliw(...) S.A.przyul. (...)w ten sposób, że wiedząc o zamiarzeD. D. (1),K. M. (1),W. S. (1)i innych osób dokonania kradzieży znajdujących się w kasach i sejfie pieniędzy w nieustalonej ilości, pośredniczył w kontaktach pomiędzyD. D. (1)iW. S. (1)w ten sposób, że wielokrotnie udostępniłW. S. (1)informacje o miejscach i terminach spotkań zD. D. (1), czym działał na szkodęM. T. (1),A. L.iM. M. (2)oraz(...) S.A.tj. występku zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

IX
oskarżonegoK. K.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku, przy czym przyjął, iż ilość udzielonego środka odurzającego wynosiła nie mniej niż 1,5 grama, tj. występku zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

X
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkpołączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuK. K.w punktach VIII i IX części dyspozytywnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

XI
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 2 k.k.iart. 73 § 2 k.k.wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoK. K.warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat próby, oddając oskarżonego pod dozór kuratora;

XII
na podstawieart. 46 k.k.zobowiązał oskarżonychW. S. (1),M. M. (1),D. D. (1),K. M. (1),T. D. (1),M. G.,M. S.iK. K.do solidarnego naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz(...) S.A.„ kwoty 2.698, 74 złotych;

XIII
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonym na poczet wymierzonych im kar pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, a to:

a
oskarżonemuW. S. (1)okres od dnia 18 sierpnia 2011 r. do dnia 6 marca 2013 r.

b
oskarżonemuM. M. (1)okres od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia 6 marca 2013 r.,

c
oskarżonemuD. D. (1)okres od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia 18 grudnia 2012 r. oraz od dnia 26 grudnia 2012 r. do dnia 6 marca 2013 r.

d
oskarżonemuK. M. (1)okres od dnia 2 sierpnia 2011 r. do dnia 6 marca 2013 r.

e
oskarżonemuT. D. (1)okres od dnia 2 sierpnia 2011 r. do dnia 17 października 2012 r.

f
oskarżonemuM. G.okres od dnia 2 sierpnia 2011 r. do dnia 17 października 2012 r.

g
oskarżonemuM. S.okres od 3 sierpnia 2011 r. do dnia 5 sierpnia 2011 r.

h
oskarżonemuK. K.okres od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia 2 sierpnia 2011 r. w przypadku zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności;

XIV
na podstawieart. 44 § 2 kkorzekł przepadek dowodów rzeczowych na rzecz Skarbu Państwa i zarządził pozostawienie ich w aktach sprawy;

XV
na podstawieart. 230 § 2 kpknakazał zwrócić dowody rzeczowe pokrzywdzonymK.iM. T. (2)oraz oskarżonym.

XVI
na podstawieart. 29 ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. M.kwotę 2435, 40 złotych brutto, zaś na rzecz adw.A. Ł.kwotę 2066,40 złotych brutto tytułem nieopłaconej obrony z urzędu świadczonej oskarżonymW. S. (1)iK. K.;

XVII
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonychW. S. (1),M. M. (1),D. D. (1),T. D. (1),K. M. (1),M. G.,M. S.iK. K.od ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając je na rachunek Skarb u Państwa, w tym odstąpił od wymierzenia im opłaty.

Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonychW. S. (1),M. M. (1),K. M. (1),T. D. (1)iM. S..
Obrońca oskarżonegoW. S. (1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia:
- polegający na pominięciu, że z dowodu z wyjaśnień oskarżonegoW. S. (1)wynika, że oskarżony przed spotkaniem w dniu 26.07.2011 r. w mieszkaniuK. M. (1)wiedział, że nie dostanie atrapy broni,
- oraz polegający na dowolnym ustaleniu na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że oskarżonyW. S. (1)po wejściu na stację benzynową, po tym gdy pokrzywdzonyM. T. (1)zamachnął się butelką i rzucił nią w oskarżonegoW. S. (1)oraz oskarżonegoM. M. (1), biegnąc w kierunku sali sprzedaży wyciągnął nóż z kabury, na którym uprzednio cały czas trzymał rękę, podczas gdy z zebranych dowodów, a w szczególności, wyjaśnień oskarżonegoW. S. (1)wynika, że wyciągnął on nóż dopiero w wyniku bezpośredniego starcia z pokrzywdzonym,
- oraz polegający na dowolnym ustaleniu na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim tj. chciał zabićM. T. (1), podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że oskarżony przewidywał możliwość popełnienia czynu zart. 148 § 2 pkt. 2 k.k.i na to się godził, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia w zakresie wymiaru kary wobec oskarżonegoW. S. (1).
Z ostrożności procesowej, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary 25 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoW. S. (1), albowiem prawidłowa ocena okoliczności dotyczących jej wymiaru uzasadnia orzeczenie kary pozbawienia wolności w niższej wysokości.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zmianę opisu przypisanego oskarżonemu w pkt I wyroku czynu i przyjęcie, że oskarżonyW. S. (1)działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia pokrzywdzonegoM. T. (1)i orzeczenie wobec oskarżonego kary w wymiarze 12 lat pozbawienia wolności , ewentualnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoM. M. (1)wyrokowi temu zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść i polegający na uznaniu, że:

a
oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej, usiłował dokonać na pracownikach stacji paliw(...) SAprzyul. (...)rozboju wraz z osobą posługującą się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża, tj. ustalenie, iżM. M. (1)obejmował swą świadomością to, iżW. S. (1)posiada ze sobą przedmiotowy nóż i to, że świadomością obejmował posłużenie się nim podczas dokonywania rozboju,

b
w mieszkaniuK. M. (1),W. S. (1)po wejściu do niego podciągnął bluzę tak, że było widać rękojeść noża o długości 20 cm i pokazał obecnym nóź, który uprzednio schował w skórzanym etui na pasku,

c
na balkonie mieszkaniaK. W.S.po raz kolejny wyciągnął nóż,

d
W. S. (1)swoim zachowaniem uświadomił współoskarżonym zamiar zabrania przedmiotowego noża na stację benzynową.

- obrazę przepisów prawa procesowego, a toart. 4, art. 5 § 2 oraz art. 7 kpkprzez sformułowanie oceny w zakresie sprawstwa oskarżonego w sposób wkraczający poza granicę swobody sędziowskiej, bez rozważenia istotnych wątpliwości wynikających z wyjaśnień oskarżonego (k. 203-210, 530, 3459-3468v – 3470v) i pozostałych współoskarżonychW. S. (1)(k. 688-700, 3470v-3471, 3632-3634),K. K.(k. 847-850, 3425-3426),D. D. (1)(k. 306-310, 1657-1662, 2741-2742, 3457- 3459),K. M. (1)(k. 398-403, 1672-1674, 2580v- 2581, 3438-3440v) w szczególności w zakresie wyjaśnieńW. S. (1)co do pewności, iż wszyscy zebrani w mieszkaniuK. M. (1)widzieli nóż, schowania noża w czasie opuszczania mieszkania przezW. S. (1)w drodze na stację benzynową, oraz nieuwzględnienie treści tych przepisów w trakcie przewodu sądowego oraz przy wyrokowaniu i sporządzaniu uzasadnienia wyroku,
- obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 5 § 2 kpkprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości dotyczących zdarzeń objętych aktem oskarżenia na niekorzyść oskarżonego, w szczególności twierdzeń powziętych przez Sąd I instancji w zakresie objęcia przez oskarżonegoM. M. (1)świadomością faktu posiadania noża przezW. S. (1)po wspólnym opuszczeniu mieszkania, zamiaru posłużenia się nożem przezW. S. (1)w czasie napadu i akceptacji przez oskarżonego tego sposobu działaniaW. S. (1),
- obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 410 kpkw zw. zart. 424 § 1 kpkpoprzez pominięcie w podstawie wyrokowania istotnych okoliczności wynikających z przesłuchania oskarżonego oraz innych współoskarżonych które wykluczają popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa zart. 280 § 2 kk,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał wpływ na treść orzeczenia, a polegający na wyrażeniu poglądu, że dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodniony faktu popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, jakkolwiek dowody te i okoliczności ocenione we wzajemnych ze sobą powiązaniach prowadzą nieodparcie do przeciwnego wniosku,
- obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 280 § 2 k.k.polegającą na błędnej jego wykładki i subsumcji, a w efekcie przypisanie oskarżonemu sprawstwa wskazanego przestępstwa,
- obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 280 § 1 kkpolegającą na błędnym niezastosowaniu przepisówart. 280 § 1 k.k.jako podstawy odpowiedzialności oskarżonegoM. M. (1),
- obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 20 k.k.poprzez ich niezastosowanie w sprawie co do zakresu odpowiedzialności współsprawców z tytułu umyślności i nieumyślności posłużenia się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża w czasie napadu,
- rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu, nie korelującej z dyrektywami wymiaru kary, tj. prewencji ogólnej, jak i szczególnej, przy braku rozważenia aspektu wychowawczego i prymatu celów wychowawczych kary wynikających z norm zart. 54 § 1, 53 i 55 k.k.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uznanie oskarżonegoM. M. (1)winnego popełnienia czynu zbrodni zart. 13 § 1 k.k.w z. zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 14 § 1 k.k.wymierzenie oskarżonemuM. M. (1)kary 4 lat pozbawienia wolności.
Obrońcy oskarżonegoK. M. (1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucili:
I. naruszenie przepisów postępowania które miało wpływ na treść orzeczenia, to jest:

1
naruszenieart. 7 kpk,art. 4 kpkiart. 410 kpkpolegające na dowolnej ocenia dowodów i dokonywaniu ustaleń faktycznych wbrew zasadzie obiektywizmu, nie wzięciu pod uwagę wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku rozprawy, w szczególności poprzez wyrywkowe uwzględnienie, przy konstruowaniu stanu faktycznego, wyjaśnień poszczególnych oskarżonych zwłaszcza tych wyjaśnień oskarżonegoW. S. (1)w których wskazuje on, że oskarżonyK. M. (1)widział nóż i mówił „aby nie używał noża podczas napadu, a jedynie nastraszył nim pracowników stacji”, mimo tego, że oskarżony ten (a także inni oskarżeni ) w toku procesu wyjaśniał również, że „K. M. (1)powiedział mi aby nie brał tego noża, a jak już go mam zamiar wziąć ze sobą, to żebym go na stacji w ogóle nie używał, nie wyciągał”, a tym samym, prawidłowa ocena całokształtu wyjaśnień oskarżonego winna skutkować stwierdzeniem, że nie sposób ustalić, żeK. M. (1)miał świadomość, żeW. S. (1)ostatecznie zabierze ze sobą nóż na stację, a w konsekwencji winno to prowadzić do ustalenia, że oskarżonemuK. M. (1)nie można przypisać przestępstwo zart. 280 § 2 kk.

2
naruszenieart. 7 kpk,art. 4 kpkiart. 410 kpkpolegające na dowolnej ocenie dowodów i dokonywania ustaleń faktycznych wbrew zasadzie obiektywizmu, nie wzięciu pod uwagę wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku rozprawy, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, żeK. M. (1)obejmował swoją świadomością fakt posługiwania się nożem przezW. S. (1)mimo, że materiał dowodowy zebrany w sprawie, w szczególności wnioski wynikające z wyjaśnień oskarżonych, nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie, że oskarżony miał taką świadomość, przede wszystkim z uwagi na fakt, że jako jedyna osoba (wśród wszystkich oskarżonych) sprzeciwiał się posługiwaniu się nożem przezW. S. (1), a dodatkowo pominięcie tych wyjaśnieńW. S. (1), w którym wskazuje on, żeK. M. (1)po zdarzeniu miał do niego największe pretensje (ze wszystkich oskarżonych) o zajście z nożem, pominięcie wyjaśnieńW. S. (1), w których wskazuje on, że po tym jak pokazywał nóż na balkonie i po reakcjiK. M. (1), już więcej nie pokazywał on noża pozostałym oskarżonym, pominięcie wyjaśnieńW. S. (1), w których wskazuje on, że „po wyjściu z mieszkania nóż był ukryty tak aby inne osoby go nie widziały” oraz że po wyjściu z mieszkania nóż był przykryty bluzą a dopiero na stacji, przed zdarzeniemW. S.„zawinął bluzę tak, żeby nóż mieć pod ręką”, podczas gdy prawidłowa ocena tych dowodów powinna prowadzić do wniosku, że oskarżonemuK. M. (1)nie można przypisać przestępstwa zart. 280 § 2 kk,

3
naruszenieart. 7 kk.,art. 4 kk. iart. 410 kk. polegające na dowolnej ocenie dowodów i dokonywania ustaleń faktycznych wbrew zasadzie obiektywizmu, nie wzięciu pod uwagę wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku rozprawy, w szczególności poprzez pominięcie wyjaśnień oskarżonegoK. M.oraz M.M.w zakresie dotyczącym poinformowania M.M.przezK. M.o możliwości wzięcia udziału w napadzie, a co za tym idzie niewyeliminowania z opisu czynu stwierdzenia, że oskarżonyM.„nakłaniał M.M.do udziału w napadzie, podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego w tym przede wszystkim wyjaśnień oskarżonychK. M.i M.M.nie pozwala na takie stwierdzenie.

A z ostrożności procesowej:
4. naruszenieart. 5 § 2 kpkpolegające na niezastosowaniu i nierozstrzygnięci nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, w szczególności poprzez nieuprawnione uznanie, że oskarżony obejmował swoją świadomością i godził się na posłużenie przezW. S. (1)niebezpiecznym narzędziem w postaci noża, a zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający aby ustalić jego sprawstwo i winę, podczas gdy jego prawidłowa ocena winna prowadzić do wniosku, że w sprawie istnieją nie dające się usunąć wątpliwości w zakresie możliwości ustalenia, czy oskarżony wiedział i akceptował użycie tego narzędzia przez oskarżonegoS., którą należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.
Mając powyższe na uwadze obrońcy oskarżonegoK. M. (1)wnieśli:
o zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonemu i ustalenie, że czyn ten tj. czyn opisany w punkcie IV części dyspozytywnej wyroku wypełnia znamiona przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kki wymierzenie oskarżonemu za ten czyn kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia ( i – ewentualnie – warunkowe zawieszenie wykonania tej kary);
ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Z ostrożności procesowej w razie nieuwzględnienia powyższych zarzutów
II. wyrokowi zarzucili rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego , tj. wymierzenie kary nadmiernie surowej, nie uwzględniającej stopnia winy oraz innych okoliczności wpływających łagodząco na wymiar kary, w tym zachowania się oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, jego właściwości i warunków osobistych,
i na podstawieart. 437 § 1 kpkwnieśli o zmianę zaskarżonego orzeczenia w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonemu kary stanowiącej dolną granicę ustawowego zagrożenia przewidzianego za przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.

Obrońca oskarżonegoM. S.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart. 4 kpk,art. 7 kpkw zw. zart. 424 kpkpolegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, w tym w szczególności poprzez odmowę nadania wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. S., pomimo, że miały one charakter konsekwentny, spójny i logiczny, a zamiast tego danie wiary zmienionym i sprzecznym z pozostałym materiałem dowodowym, wyjaśnieniom współoskarżonegoM. G., w których wymieniony przerzucił odpowiedzialność za podsuniecie pomysłu napadu oraz stworzeniu szkicu planu budynku stacji paliw na oskarżonegoM. S.;

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart. 4 kpk,art. 7 kpkw zw. zart. 424 kpkpolegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, w tym w szczególności poprzez nieuzasadnione nadanie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. G.co do tego, żeM. S.podżegał go do dokonania rozboju na pracownikach stacji paliw(...) S.A.przyul. (...)weW.w ten sposób, że chcąc, aby inne osoby dokonały tego przestępstwa nakłaniał go do zorganizowania i dokonania napadu, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że ze stronyM. S.nigdy nie miały miejsca oświadczenia, co do namawianaM. G.do stosowania przemocy lub groźby jej użycia;

3
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart. 4 kpk,art. 7 kpkw zw. zart. 424 kpkpolegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, w tym w szczególności poprzez nieuzasadnione nadanie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. G.co do tego, żeM. S.udzielił pomocy w realizacji napadu rabunkowego poprzez przekazanie odręcznego szkicu stacji paliw z rozmieszczeniem kas, sejfu i klucza do niego, przycisków alarmowych, kamer ochrony, podczas gdy brak dostatecznych dowodów na powyższe, a ponadto żadna z informacji rzekomo ujętych w szkicu nie miała znaczenia dla podjęcia przez sprawców decyzji o przeprowadzeniu napadu planowania jego przebiegu i ewentualnie podjętych działań;

4
z ostrożności procesowej, w przypadku nie uwzględnienia zarzutów zmierzających do uniewinnienia oskarżonego, bądź uchylenia zaskarżonego wyroku, zarzucił rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności przejawiającą się przede wszystkim nie uwzględnieniem dyrektyw określonych w przepisieart. 54 § 1 kk, co doprowadziło do niesłusznego ustalenia, że tylko bezwzględna kara 7 lat pozbawienia wolności spełni swoje kodeksowe założenia, podczas gdy oskarżony jest osobą młodocianą, niekaraną, nie wchodzącą w żaden sposób w konflikt z prawem, osobą posiadającą rodzinę, stałą pracę, a więc co do której zachodzą przesłanki do wymierzenia kar w dolnych granicach ustawowego zagrożenia oraz kary umożliwiającej następnie jej warunkowe zawieszenie.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonegoM. S.wniósł o:

1
uniewinnienie oskarżonegoM. S.od zarzucanego mu czynu,

ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,

ewentualnie

3
zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że obniżyć do lat 2 karę pozbawienia wolności orzeczoną wobec tego oskarżonego w pkt VII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, a następnie tak wymierzoną karę warunkowo zawiesić na okres 5 lat próby.

Obrońca oskarżonegoT. D. (1)zarzucił wyrokowi rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu za przestępstwo przypisane mu w pkt. V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, poprzez wymierzenie oskarżonemu za popełniony czyn bezwzględnej kary pozbawienia wolności, podczas gdy w niniejszej sprawie, w świetle dyrektyw wymiaru kary, jej cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego skuteczniej wypełni kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, zwłaszcza iż wobec oskarżonego stosowano w sprawie tymczasowe aresztowanie przez okres 14 miesięcy.
Podnosząc powyższy zarzut obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie V jego części dyspozytywnej poprzez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej oskarżonemu kary 2 lat pozbawienia wolności na okres 5 lat próby z oddaniem oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.

Ze złożonych środków odwoławczych apelacje oskarżonychM. M. (1),K. M. (1),T. D. (1)iW. S. (1)okazały się oczywiście bezzasadne.
Na uwzględnienie nie zasługiwała także apelacjaM. S., acz cech oczywistej bezzasadności nie nosiła. Do tej apelacji Sąd Apelacyjny odniesie się zatem w pierwszej kolejności.
Zarzuty obrazyart. 4 kpk,7 kpki424 kpkbyły chybione. Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zebrane dowody i poczynił na ich podstawie trafne ustalenia faktyczne. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. S., przyznając jednocześnie walor wiarygodności wyjaśnieniom współoskarżonegoM. G.. Ma rację obrońca, że w kolejnych wyjaśnieniachM. G.pojawiały się pewne rozbieżności, ale też zaznaczyć należy, że i wyjaśnieniaM. S.różniły się od siebie i były wzbogacane o nowe elementy. Tak oto dopiero na rozprawie oskarżony ten wyjaśnił (k. 3426, tom XVIII), żeM. G.był obecny przy umieszczaniu w sejfie pieniędzy (tzw. wrzutce), przeliczaniu ich, pobraniu klucza i otwarciu sejfu. Treść owych wyjaśnień jest o tyle istotna, że nie sposób uwierzyć oskarżonemu, że o tych faktach zapomniał w pierwotnej relacji. Gdy mowa jest o wyjaśnieniachM. S.złożonych na rozprawie, to zwrócić też należy uwagę na jego postawę wyrażającą się w odmowie odpowiedzi na pytania Prokuratora, obrońców a także Sądu, co oczywiście jest realizacją prawa do obrony, ale nie pozostaje bez wpływu na ocenę wiarygodności wyjaśnień oskarżonego. Warto zasygnalizować w tym miejscu, że w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyS.odmówił konfrontacji zM. G..M. G.tymczasem nie unikał odpowiedzi na jakiekolwiek pytania, acz – jak wspomniano już wyżej, pewne nieścisłości w poszczególnych wersjach zdarzenia zaistniały. Podkreślić jednak od razu należy, że nie miały one takiego charakteru i znaczenia, żeby zdyskwalifikowały ocenę wiarygodności tychże wyjaśnień przeprowadzoną przez Sąd Okręgowy. Oskarżony na rozprawie zaznaczył, że wycofuje się ze swoich pierwszych wyjaśnień złożonych w sierpniu 2011 roku, te kolejne złożone w październiku podtrzymał i dalej już wyjaśniał konsekwentnie. Transformacja ta nie umknęła uwadze Sądu Okręgowego (strona 53 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), który logicznie się do niej odniósł.
Konsekwentnie oskarżonyG.wyjaśniał, że inicjatorem napadu rabunkowego na(...)przyul. (...)weW.byłM. S., to on sporządził szkic stacji z rozmieszczeniem sejfu, klucza wraz z zapisami na temat istniejących zabezpieczeniach. Zasadnie, respektując wymogi ar. 7kpk, Sąd Okręgowy przesądził o wiarygodności wyjaśnieńM. G.wskazując na zbieżność z innymi dowodami. Są to przede wszystkim wyjaśnieniaT. D. (1), który przyznał, żeM. G.mówił mu o tym, iż w plan napadu na stacji wtajemniczony jest jej pracownik, który dostarczył odpowiednie szkice i informacje i wprost wskazał naM. S.. Pozostali oskarżeni, choć nie znali tożsamości pracownika stacji także wiedzieli, że w planowanie napadu zaangażowany jest ktoś, kto na stacji benzynowej pracuje. Odrzucić należy forsowaną przez obrońcę tezę, żeM. G.obciąża swoimi wyjaśnieniamiM. S.tylko dlatego, by poprawić swoją sytuację procesową, skoro przekazał informację o udzialeS.koledze, jeszcze zanim do przestępstwa doszło.
Trafnie Sąd Okręgowy podnosi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (strona 50), że informacje jakimi dysponowali sprawcy napadu nie mogły być znane osobom postronnym. Nie chodzi tu tylko o rozmieszczenie kamer, ale o dane na temat wkładania klucza do sejfu, usytuowania tego klucza, informacje o sposobie jego przekręcania, zaklejonych częściowo przyciskach antynapadowych.M. G.odtworzył szkic oraz treść owych informacji, które w sposób tożsamy opisali oskarżeniW. S. (1),M. M. (1),T. D. (1)orazK. M. (1).Na jednej stronie kartki był rozrysowany schemat stacji. Było tam rozmieszczenie pomieszczeń, pokazane gdzie są kamery. Było też narysowane gdzie są kasy i gdzie jest wejście do odrębnego pomieszczenia, gdzie jest sejf. Na drugiej stronie był bardzo dokładny rysunek klucza do sejfu. Był też opis tego klucza, tzn., że ten klucz miał z jednej strony jakiś napis i ten klucz miał być tak włożony do zamka sejfu, aby napis był od prawej strony. Na pewno było też tam napisane, że są pozaklejane przyciski antynapadowe pod ladą i że klucz do sejfu jest pod ladą pod prawą kasą. Wtedy się też dowiedziałem, że najlepszy utarg na stacji jest z wtorku na środę i ze środy na czwartek –wyjaśnieniaW. S. (1)k. 690. Z koleiT. P.k. 3848 zeznał :Ten wtorek to był dobrze zaplanowany, bo był to dzień kiedy można było spodziewać się w kasie większej gotówki. Nie pamiętam dokładnie, ale procentowo w pozostałe dni tygodnia o 20 – 30% mniej.

    Wiedzy na ten tematM. G.nie mógł uzyskać w sposób przypadkowy. OskarżonyD.wprost stwierdził, że szkic sporządził pracownik stacji, tj.M. S.zaznaczając nadto, że zapisy na kartce nie były wykonane pismemM. G., a więc nie powoływał się tylko na przekazM. G..
Poza sporem jest, żeM. S.zadzwonił doM. G.27 lipca 2011 roku. WyjaśnieniaM. S.co do treści rozmowy, w przeciwieństwie do twierdzeńM. G.są całkowicie nielogiczne. Odnosząc się z kolei do twierdzeń apelacji dotyczących tej kwestii należy zauważyć, żeM. S.miał wiedzę na temat daty planowanego napadu, ale nie był w kontakcie z bezpośrednimi sprawcami w trakcie zdarzenia. Dopiero po nim dowiedział się, że napad miał miejsce i rano też dopiero dowiedział się o śmierci kolegi. Fakt, że początkowoM. G.wskazywał naT. D. (1)jako inicjatora napadu na stację benzynową przyul. (...), należy zinterpretować tak, że nie chciał obciążać swojego kolegi -M. S., mając świadomość, że inni oskarżeni, pozaD., nie mają dostatecznej wiedzy na temat udziałuM. S.w przestępstwie i to właśnieM. G.był ogniwem łączącymS.z pozostałymi.
Odwołując się do innych dowodów, które potwierdzają prawdziwość wyjaśnieńM. G.obciążającychM. S., wskazać należy na zeznaniaT. G.(k. 3754, tom XX), które nie zostały dostatecznie wyeksponowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Skarżący obrońca także zdaje się ich nie dostrzegać.T. G.zeznał mianowicie:„Dzień po zdarzeniu przyjechałem do domu rodziców i brat mi zaczął opowiadać, że brał jakiś udział w jakimś zdarzeniu na stacji benzynowej. Nie było możliwości, by opowiedział mi to w szczegółach, bo była mama. Powiedział mi wtedy, że zginął jakiś chłopak. Wtedy nie mówił mi, jaki był jego udział w tym zdarzeniu. Tego samego dnia brałem także udział w spotkaniu mojego brata zM. S.. Były dwa takie spotkania, na którymś z nich była dziewczynaM. S., ale dzisiaj już nie pamiętam, na którym. Rozmowa była o jakiejś kartce z planami stacji benzynowej, rozmieszczeniu jakiś kamer i pierwsze pytanie, jakie utkwiło mi w pamięci, to pytanieM.do mojego brata, czy ta kartka została zniszczona. Tak to zapamiętałem. Odpowiedź była taka, żeT. D. (2)zapewniał, że ta kartka została zniszczona. Rozmawiali jeszcze chyba o tym, co zrobią, jak się mają zachować, ale nie chcę już dzisiaj mówić o szczegółach, bo ich nie pamiętam”.Nie trzeba szerzej tłumaczyć, że przedstawiony w cytowanych zeznaniach nacisk oskarżonegoS.na zniszczenie kartki ze szkicem stacji i innymi informacjami potwierdza fakt, żeS.był jej autorem.
Nie do przyjęcia jest teza autora apelacji, że opisywane przezM. G.nakłanianie go przezS.do zaboru pieniędzy nie uwzględniało jakiegokolwiek elementu przemocy czy groźby jej użycia, tak istotnego dla realizacji przestępstwa rozboju. Pozostaje zadać tylko retoryczne pytanie, czy można wyobrazić sobie sytuację, że sprawcy kradzieży mogliby w obecności pracowników stacji dokonać zaboru pieniędzy bez użycia przemocy bądź groźby jej użycia.
Nadinterpretacją obrońcy jest twierdzenie, że odmowa bezpośredniego udziału w napadzie podawana w wyjaśnieniachM. G.równoznaczna jest z całkowitym brakiem zainteresowania tym napadem. Całościowa ocena wyjaśnieńM. G.nie pozostawia wątpliwości, że zainspirowany i namówiony przezM. S., nie będąc zainteresowanym bezpośrednim udziałem w napadzie, za zgodąM. S.rozpoczął on poszukiwania wykonawców.
Zbyt duże znaczenie nadaje skarżący cytowanym rozbieżnościom w wyjaśnieniachG., jak choćby ta, że powiedziałD., że„S.zaproponował napad na stację i ja pomyślałem o nim”w kontekście kolejnej wypowiedzi:„powiedziałem mu (D.), żeS.chce, abym z nim, abym zD.napadł na stację”.Obie te wypowiedzi nie kolidują w istocie z wyjaśnieniamiD..
Powoływanie się na informacje, żeT. D. (1)miał przekazać w rozmowie zK. M. (1), że na stacji benzynowej ten pierwszy ma znajomego pracownika i inni pracownicy nie będą stawiać oporu podczas napadu, nie oznacza, że nie wkalkulowano w planach groźby użycia przemocy a nawet samej przemocy. Jakże bowiem wytłumaczyć zabranie przez sprawców na miejsce zdarzenie atrapy pistoletu, a nawet noża (o czym będzie mowa szerzej przy okazji omawiania pozostałych apelacji).
WypowiedźD., że odG.miał dowiedzieć się o sporządzeniu planów stacji benzynowej, jeszcze zanimM. S.wrócił z urlopu, nie deprecjonuje wyjaśnieńG., że plany teM. S.dostarczył mu dopiero po powrocie z urlopu. Przytoczona wypowiedźD.absolutnie nie potwierdza hipotezy autora apelacji, że szkice planu stacji wykonałM. G.(pomijając już nawet sygnalizowaną już wcześniej wypowiedźD., który wprost stwierdził, że szkic nie został sporządzony przezM. G.).
Nieuzasadniona jest również teza, że żaden ze sprawców napadu nie przywiązywał znaczenia do szkicu i uwag tam zawartych. Przeczą jej wprost wyjaśnieniaW. S. (1). Oczywistym jest, że rozmowyM. G.zM. S.na temat sposobu realizacji planu napadu na stację benzynową mogły zawierać warianty zachowania wykonawców, inne niż ten opisany na szkicu, o którym wyjaśniają zgodnie wszyscy oskarżeni.
Rację ma skarżący, że różne były relacje współoskarżonych na temat podziału pieniędzy i kwoty, jaką miał otrzymaćM. S.. Jasnym jest przecież, że ogniwem łączącymS.z pozostałymi sprawcami byłM. G.i tylko on miał wiedzę jaką korzyść miał osiągnąćM. S.. Pomija tez w tym kontekście skarżący wyjaśnieniaW. S. (1)k. 3471Podczas któregoś ze spotkań, teraz już nie wiem kto, ale ktoś musiał mi powiedzieć, że ten, co dostarczył plany musi dostać więcej pieniędzy.
Prawidłowe jest ustalenie Sądu I instancji, żeW. S. (1)iM. M. (1)postanowili zmienić plan ponieważ przedłużało się oczekiwanie na wyjście pracownika z budynku stacji o planowanej porze. Ostatecznie na modyfikację planu, czyli wtargnięcie nie głównym wejściem do budynku stacji, lecz przez zaplecze wpłynął znowu fakt, że pracownica otworzyła tylne drzwi. To wszystko nie oznacza wszak, że plan na szkicu od początku traktowany był przezS.iM.za nieprzydatny. Podobnie karkołomne jest stwierdzenie, że skoroM. G.sporządził w toku procesu kopię szkicu to oznacza to, że to on własnoręcznie sporządził plany przekazane współoskarżonym. Wyjaśnienia współoskarżonych dowodzą, że nie wszyscy szczegółowo zapoznawali się ze szkicem, ci zaś, którzy to uczynili, wskazali na niemal wszystkie te jego elementy, które wymienia w swoich wyjaśnieniachM. G.. Rozbieżności pomiędzy informacją uzyskaną odM. S.co do stanu gotówki w kasie, a kwotą, jaka faktycznie znajdowała się w sejfie w czasie napadu, można bardzo łatwo wytłumaczyć. OtóżM. S.skończył swoją zmianę kilka godzin przed napadem, a więc jego informacje co do późniejszego przypływu gotówki były wyłącznie tylko przypuszczeniem.
Reasumując, żaden z argumentów obrońcy oskarżonegoM. S.w najmniejszym stopniu nie pozwala na zakwestionowanie prawidłowości ustaleń Sądu Okręgowego.
Prawdą jest, że kara wymierzonaM. S.jest karą surową jeśli uwzględnić okoliczności łagodzące podnoszone przez skarżącego, a więc przypisaną oskarżonemu zjawiskową postać przestępstwa, jego młody wiek czy dotychczasową niekaralność. Kara ta jednak nie nosi cech rażącej surowości a tylko rażąca niewspółmierność kary mogłaby uzasadniać jej korektę. Słusznie wywodzi Sąd Okręgowy, żeM. S.był pomysłodawcą i inspiratorem napadu rabunkowego. Innymi słowy nie doszłoby do niego, gdyby nie zachowanieM. S.. Nie zmienia tego ustalenia fakt, że szczegóły wykonania rozboju ustalane były poza jego wiedzą. Podobnie jak poza przyzwoleniem oskarżonego odbyła się drastyczna przemoc na pracownikach stacji.M. S.wszakże obejmował swoją świadomością, że do stacji wtargną osoby, które wchodziły już wcześniej w kolizję z prawem, miały doświadczenie w popełnianiu podobnych przestępstw, a więc stworzył ogromne niebezpieczeństwo dla pracowników stacji. Ich los był w zasadzie dla oskarżonego obojętny. Słusznie Sąd Okręgowy podkreśla również, że oskarżony zawiódł zaufanie swoich współpracowników, pracodawcę, co zdecydowanie go w tej sprawie obciąża. Postawa rodziców pokrzywdzonegoM. T. (1), wbrew odmiennym zapatrywaniu obrońcy, musiała zostać uwzględniona przez Sąd orzekający z uwagi na ogólnoprewencyjne oddziaływanie kary i zaspokojenie społecznego poczucia sprawiedliwości.
W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok wobecM. S.Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoW. S. (1).
Chybiony jest pierwszy z podniesionych zarzutów, który polegać ma, zdaniem skarżącego, na wadliwym ustaleniu, że oskarżony przed spotkaniem w dniu 26 lipca 2011 roku w mieszkaniuK. M. (1)nie wiedział, że nie dostanie atrapy broni. Sąd Okręgowy ustalił, żeW. S. (1)dopiero na spotkaniu w mieszkaniuK. M. (1)dowiedział się, że nie dostanie atrapy broni palnej. Skarżący nie dokonuje jednak jakiegokolwiek przełożenia forsowanego błędu w ustaleniach faktycznych na treść orzeczenia, co jest niezbędnym warunkiem skutecznego postawienia takiego zarzutu. Na marginesie zaznaczyć należy, że przyjęcie, że oskarżony wcześniej miał informacje, że nie otrzyma straszaka byłoby dla oskarżonegoS.raczej mniej korzystne, bo sugerowałoby, że oskarżony wcześniej planował posłużenie się nożem.
Kolejny zarzut, błędnego – zdaniem skarżącego – ustalenia, że oskarżonyW. S. (1)wyciągnął nóż jeszcze przed bezpośrednim starciem z pokrzywdzonym zdaje się wynikać z niewłaściwej interpretacji uzasadnienia zaskarżonego wyroku (strona 16). Istotnie ustala Sąd Okręgowy, żeW. S. (1)biegnąc w kierunku sali sprzedaży wyciągnął nóż z kabury, na którym uprzednio cały czas trzymał rękę. Niemniej jednoznacznie precyzuje kwestionowane zachowanie oskarżonegoS.wskazując w kolejnym zdaniuM. T. (1)uderzyłW. S. (1)pięścią w twarz. Wówczas ten wyciągnął nóż i zadał od dołu do góry cios w klatkę piersiowąM. T. (1).Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie pozostawia więc żadnych wątpliwości, że Sąd ustalił, iżW. S. (1)nie planował zabójstwa pokrzywdzonego i wyciągnął nóż dopiero w czasie bezpośredniego starcia z pokrzywdzonym. Takie ustalenie, zgodne z tezą apelującego, zostało poczynione przez Sąd Okręgowy i jest akceptowane przez Sąd odwoławczy.
Nie jest zasadny zarzut błędu w ustaleniu zamiaru oskarżonego. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, żeW. S. (1)działał z bezpośrednim zamiarem zabójstwaM. T. (1)zadając mu dwukrotnie uderzenie nożem w klatkę piersiową, przebijając serce i lewe płuco, co skutkowało zgonem pokrzywdzonego. Poza sporem jest, że oskarżony nie planował zabójstwa a zamiar pozbawienia życia pokrzywdzonego powziął nagle z momencie starcia z pokrzywdzonym. Takie ustalenia pozostają w zgodzie z wyjaśnieniamiW. S. (1). (karta 694)Wchodząc na stację nie miałem w ręku jeszcze noża. Miałem go przygotowanego w ten sposób, że kaburę z nożem miałem przy pasku w taki sposób, w jaki opisałem wcześniej. Tylko, że jak stałem pod drzwiami do podwinąłem dół bluzy pod górną część pokrowca na nóż – po rękojeść noża. Tak, aby mi nic nie przeszkadzało w wyjęciu noża i było łatwiej go wyjąć. Wydaje mi się, że jak biegłem na halę sprzedaży to mogłem trzymać rękę na rękojeści jeszcze schowanego noża.Nie można jednak zaakceptować twierdzenia apelującego, że oskarżony zadając uderzenia nożem pokrzywdzonemu nie chciał go zabić. Przywoływane poglądy przedstawicieli doktryny oraz orzeczenia sądów, znane Sądowi Apelacyjnemu i z pewnością znane Sądowi I instancji, nie podważają ustaleń o zamiarze oskarżonego. Akcentowane przez obrońcę zaskoczenie oskarżonego postawą obronną pokrzywdzonego, działanie pod wpływem impulsu, nie stoi na przeszkodzie ustaleniu zamiaru bezpośredniego. Zadanie z dużą siłą dwóch ciosem nożem w serce, głęboko penetrujących klatkę piersiową powoduje, że skutek śmiertelny takiego działania jawi się jako konieczny i uświadamiany jest przez każdego człowieka o przeciętnym rozwoju intelektualnym jako oczywisty, a nie jedynie jako prawdopodobny, co uzasadniałoby rozważanie ewentualnej postaci zamiaru. Słusznie zatem Sąd Okręgowy wywodzi (strona 71 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), że właściwości osobisteW. S. (1), charakter i stopień rozwoju umysłowego, nastawienie psychiczne do pokrzywdzonego w chwili czynu, osobowość, dwukrotne powtórzenie ciosu w tą część klatki piersiowej, gdzie znajduje się serce, duża siła ciosu, głębokość rany, niewątpliwie świadczy o bezpośrednim zamiarze zabójstwa pokrzywdzonego.
Oczywiście chybiony był również zarzut niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemuW. S. (1). Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił wszystkie okoliczności, które miały w tej materii istotne znaczenie i nadał im właściwą wagę. Wypowiedź oskarżonego na rozprawie w dniu 4 grudnia 2012 rokuŻałuję tego co się stało, tego co się zdarzyło na stacji. To miał być napad, a nie morderstwonie świadczy dostatecznie o głębokiej refleksji oskarżonego. Sąd Okręgowy miał bezpośredni kontakt z oskarżonym przez długi okres czasu i mógł tą kwestię doskonale ocenić. Nie bez znaczenia jest tutaj opinia biegłych psychiatrów. Wszak zaznaczyć należy, że opinia owa, wskazująca na zaburzenia osobowości oskarżonego, dała podstawy do znalezienia okoliczności łagodzącej (strona 79 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Prawdą jest, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożył obszerne i szczegółowe wyjaśnienia, które stały się podstawą ustaleń faktycznych w sprawie, co niewątpliwie przemawia na jego korzyść. Nie może jednak umknąć uwadze fakt, że oskarżony początkowo dość długo ukrywał się przed organami ścigania i w momencie zatrzymania wymowa zebranych wówczas dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego była dość jednoznaczna. Zabójstwo oskarżonego nie było planowane, co nie oznacza, że oskarżony nie działał z premedytacją w świetle ustalonych okoliczności rozboju. Łatwość z jaką oskarżony podjął decyzję o zadaniu ciosów nożem w zestawieniu z usprawiedliwioną reakcją pokrzywdzonego na napad świadczą o wyrachowaniu i bezwzględności oskarżonego. Planowanie przez oskarżonego rozboju, jego wiodąca rola wraz z oskarżonymM., spotkania ze współoskarżonymi przed zdarzeniem i ustalanie planu napadu zdecydowanie przemawiają na niekorzyść oskarżonego. Zachowanie oskarżonego w trakcie odbywania kary nie może mieć tutaj większego znaczenia. Umyka uwadze skarżącego, żeW. S. (1)był w 2009 roku skazany za rozbój, jest uzależniony od środków psychoaktywnych. Przy prawidłowo ustalonych przez Sąd Okręgowy okolicznościach działania oskarżonego wymierzoną mu karę należy uznać za łagodną i tylko przez wgląd na młody wiek oskarżonego, przyznanie do popełnienia zarzucanego mu czynu, zaburzenia osobowości spowodowane głównie oddziaływaniem środowiskowym uzasadnione było orzeczenie kary łagodniejszej niż dożywotnie pozbawienie wolności.
W tym stanie rzeczy uznając oczywistą bezzasadność zarzutów obrońcy oskarżonego Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobecW. S. (1).

Oczywiście bezzasadne były również apelacje obrońców oskarżonychK. M. (1)iM. M. (1), do których Sąd Apelacyjny odnosi się łącznie, jako, że koncentrują się na wykazaniu błędu w ustaleniach co do świadomości posłużenia się w trakcie rozboju przezW. S. (1)nożem.
Wbrew zarzutom obrońców Sąd nie naruszył przepisówart. 4, 7, 5 § 2, 410 kpkoceniając zgromadzone w sprawie dowody i prawidłowo ustalił, że oskarżonyK. M. (1)iM. M. (1)wiedzieli, żeW. S. (1)zabierze ze sobą na stację benzynową nóż, którym zastraszyć miał pracowników stacji. Ustalenia owe mają wystarczające oparcie w wiarygodnych wyjaśnieniachW. S. (1). Warto je w tym miejscu jeszcze raz zacytować: k. 691Pokazałem wszystkim ten nóż, który przyniosłem. Wyciągnąłem go z kabury i wszystkim pokazałem. Wtedy dowiedziałem się, że nie dostanę straszaka, tak jak to było ustalone wcześniej i że to dobrze, że mam ten nóż, bo mam cokolwiek.K. M. (3)powiedział mi tylko, abym go nie używał, a tylko nim straszył. Karta 692W środku razem mieliśmy sterroryzować – nastraszyć drugiego pracownika. Mieliśmy na niego krzyczeć, kazać odejść od kas i przycisków antynapadowych. Pokazać nóż i atrapę broni.OskarżonyS.zasadniczo podtrzymał te wyjaśnienia na rozprawie. Karta 3471Po wejściu do mieszkania pokazywałem nóż i chyba wszyscy go widzieli (…) Wydaje mi się, że to logiczne, że skoro wyciągam i pokazuję nóż, to znaczy, że biorę go ze sobą.M.mówił mi, żebym go w ogóle nie używał, a w razie potrzeby jedynie nim postraszył.Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena cytowanych wyjaśnień jako wiarygodnych nie nasuwa żadnych zastrzeżeń. Po pierwsze potwierdzona została wyjaśnieniamiK. M. (1), po drugie jest logiczna w przeciwieństwie do odmiennych wyjaśnieńM., który zaprzecza cytowanym twierdzeniomS.. Zaiste nielogiczne byłoby stwierdzenie, żeW. S. (1)w celu realizacji planowanego rozboju uda się na stację benzynową bez jakiegokolwiek narzędzia. Ustalenie zatem o podziale ról, że oskarżonyM.ma zabrać atrapę broni palnej, a oskarżony w tej sytuacji nóż odpowiada regułom prawidłowego rozumowania. Nie znajduje też Sąd Apelacyjny żadnych powodów, dla których oskarżonyS.miałby bezpodstawnie obciążać współoskarżonychM.iM..
Przechodząc do wspomnianych wyjaśnieńK. M. (1)relacjonujących spotkanie w jego mieszkaniu
      :karta 400
(...)a (oskarżonyW. S. (1)– przyp. SA) miał przy sobie nóż duży typu finka, w etui koloru brązowego. Pokazywał nam ten nóż i mówił, że bierze go ze sobą na stacje. Z dziesięć razy mu mówiłem, aby nic nikomu nie robił. On już wtedy się nakręcił, był pobudzony.Na rozprawie (karta 3438) oskarżonyM.podtrzymał te wyjaśnienia. Wyjaśnił
      kiedy byliśmy na balkonie na papierosie(...)wyciągnął nóż, który był w pokrowcu, pokazywał go i się nim chwalił.W tym kontekście niewiarygodne są kolejne wyjaśnienia oskarżonego (k. 3439), w odpowiedzi na pytanie obrońców, że odradzałS.zabranie noża na napad. Powyższy cytat dowodzi jednoznacznie tego, żeM.iM., biorący udział w tym spotkaniu wiedzieli, że oskarżony zabierze ze sobą na stację nóż, od czego nikt go nie odwodził, zaś „protest”K. M. (1)dotyczył używania tego noża, w rozumieniu zadawania nim ciosów. Takie rozumienie odpowiada wyjaśnieniomW. S. (1). Wszak z wyjaśnieńM.bynajmniej nie wynika, aby naciskał naS.aby nie zabierał ze sobą na stację noża. Dodać należy, żeM.potwierdził na rozprawie, iż na spotkaniu uK. M. (1)widział, jakW. S. (1)używa noża (k. 3459).
D. D. (1)potwierdził wyjaśnieniaW. S. (1)i pierwotną relacjęK. M. (1)wyjaśniającK. M. (3)ciągle powtarzałS., ab nic nikomu tym nożem nie zrobił iaby tylko nim straszył, albo najlepiej, żeby go w ogóle nie wyciągał(k. 1660). Powyższe dowody pozwalały na dyskwalifikację tezy skarżących, żeK. M. (1)iM. M. (1)nie mieli świadomości, żeW. S. (1)zabierze ze sobą nóż na stację i posłuży się nim do zastraszania pokrzywdzonych. Takiej oceny nie zmienia bezsporny fakt, żeK. M. (1)po zdarzeniu miał największe pretensje doW. S. (1)o to, że ten zadał ciosy pokrzywdzonemu.
Nie jest trafny zarzut obrońcy oskarżonegoK. M. (1)dotyczący ustalenia, żeM.nakłaniałM.do udziału w napadzie. Nie budzi wszak wątpliwości, że udział w napadzie zaproponowałM.M., a to, że nie było nacisków ze strony tego pierwszego na decyzje współoskarżonego nie oznacza, że nie mamy do czynienia z podżeganiem.M.chciał, żebyM.dokonał rozboju i swoją propozycją skierowaną doM. M. (1)doprowadził, że powziął on zamiar popełnienia tego przestępstwa.
Konstruowanie zarzutu obrazyart. 5 § 2 kpkpozbawione jest podstaw w sytuacji, gdy Sąd orzekający nie miał żadnych wątpliwości w sferze ustaleń faktycznych przyjmując w przypadkuM.iM.ich świadomość posłużenia się nożem w trakcie napadu i przedstawione wyżej dowody nie dawały najmniejszej podstawy do powzięcia jakichkolwiek wątpliwości w tym zakresie. Trzeba wyraźnie stwierdzić, że obie omawiane apelacje mają charakter wyłącznie polemiczny, przeciwstawiając ustaleniom Sądu fragmentaryczne wypowiedzi oskarżonych, które rażą wręcz infantylizmem. Sąd Okręgowy żadnego z przytaczanych dowodów nie pominął. Dostrzegł też sprzeczności pomiędzy wersjami oskarżonych, nie można zarzucić braku wszechstronności czy logiki w ocenie tych wszystkich dowodów i jako taka pozostaje ona pod ochronąart. 7 kpk.
Zarówno kara wymierzona oskarżonemuM. M. (1)jak iK. M. (1)nie razi surowością. W przypadkuM. M. (1)zasadnie dostrzegł Sąd I instancji jego wiodącą rolę w wykonaniu przestępstwa. Na niekorzyść oskarżonego przemawia łatwość z jaką przyjął propozycję popełnienia rozboju, świadczącą o braku skrupułów. Zdecydowanie na niekorzyść przemawia też, żeM. M. (1)był już karany za liczne rozboje, a tego, który jest przedmiotem niniejszej sprawy dopuścił się niedługo po uchyleniu tymczasowego aresztowania w poprzedniej sprawie. To wszystko świadczy o głębokiej, zaawansowanej demoralizacji wymagającej odpowiedniej reakcji karnej. Taką jest niewątpliwie kara wymierzonaM. M. (1)zaskarżonym wyrokiem.
Nie uszło uwadze Sądowi Okręgowemu, żeM. M. (1)jest młodociany, wszak dyrektywa określona wart. 54 § 1 kknie wymaga pobłażliwości dla młodocianego przestępcy, lecz tylko daje prymat celom wychowawczym. Zważywszy na wcześniejszą karalność oskarżonego oraz okoliczności niniejszej sprawy orzeczenie kary łagodniejszej prowadziłoby raczej do demoralizacjiM. M. (1)niźli oddziaływało na niego wychowawczo.
Co się tyczy kary wymierzonejK. M. (1)orzeczona wobec niego kara pozbawienia wolności nie może zostać uznana za rażąco surową już z tego powodu, że niewiele odbiega od dolnego progu ustawowego zagrożenia. Dodać jednak należy, że rolaK. M. (1)nie była marginalna. Wszak to on dokonał wyboru i skłonił do udziału w napadzieM. M. (1), osobę, która już miała w tej materii doświadczenie. Udostępnił mieszkanie, w którym planowano ów napad, udał się na miejsce zdarzenia i obserwował je pozostając w kontakcie z oskarżonymi.K. M. (1)również w przyszłości był karany za przestępstwa przeciwko mieniu co świadczy o jego zaawansowanej demoralizacji. W tej sytuacji nie może być mowy o surowości orzeczonej kary, a już w najmniejszym stopniu w sposób rażący. Fakt, że oskarżonyM.wyrażał sprzeciw co do użycia noża przezW. S. (1), tj. zadawania nim ciosów i skrytykował go za takie zachowanie po napadzie jest oczywiście okolicznością łagodzącą, nie może jednak w świetle przywołanych okoliczności obciążających zadecydować o złagodzeniu kary. Podobnie ocenić należy postawęK. M. (1)po popełnieniu przestępstwa, tj. podjęcie pracy oraz kontynuowanie edukacji.

Oczywiście bezzasadna okazała się apelacjaT. D. (1), podnosząca zarzut rażącej niewspółmierności kary. Przypomnieć należy, że surowość kary może być przedmiotem skutecznego zarzutu tylko wtedy, gdy ma charakter rażący. Tymczasem karaT. D. (1)jest karą najniższą przewidzianą przez przepisart. 280 § 1 kk. Oznacza to, że Sąd uwzględnił okoliczności łagodzące, które eksponuje w swojej apelacji skarżący. Wniosek o warunkowe zawieszenie i tak łagodnie orzeczonej kary nie znajduje należytego uzasadnienia w realiach sprawy. Jego uwzględnienie byłoby wyrazem daleko idącej pobłażliwości wobec sprawy poważnego przestępstwa. Prawdą jest, że oskarżony nie był dotychczas karany, ale sposób jego działania, zaangażowanie w przestępstwo, świadczy o zdemoralizowaniu oskarżonego wymagającym resocjalizacji w warunkach pozbawienia wolności. Warunkowemu zawieszeniu wykonania kary sprzeciwiają się tak względy na oddziaływanie indywidualno – prewencyjne i ogólnoprewencyjne. W tym stanie rzeczy z powodu oczywistej bezzasadności podniesionego zarzutu zaskarżony wyrok wobecT. D. (1)Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczone na podstawieart. 624 § 1 kpk.