Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 729/13
Data wyroku: 2013-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agata Regulska, Alojzy Zawadzki, Dorota Kropiewnicka

Sygn. akt: IV Kz 729/13

POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym- Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący: SSO Dorota Kropiewnicka (spr.)
Sędziowie: SSO Agata Regulska
SSO Alojzy Zawadzki
Protokolant: Aneta Malewska
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 2 grudnia 2013 r.
w sprawieoskarżonychA. W. (1),B. W.orazA. W. (2)
zażalenia oskarżyciela prywatnegoW. W.z dnia 19 lipca 2013 r.
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia
z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt: V K 458/13
w przedmiocie obciążenia oskarżyciela prywatnego kosztami procesu
na podstawieart. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

I
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;

II
zasądzić od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia) na rzecz adw.O. Ż.kwotę 516,60 zł (w tym VAT) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej w postępowaniu odwoławczym;

III
zwolnić oskarżyciela prywatnegoW. W.od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r.Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieściazasądził od oskarżyciela prywatnegoW. W.na rzecz oskarżonejA. W. (1)kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy, nie uwzględniając wniosku obrońcy w pozostałym zakresie.

Powyższe postanowienie zaskarżyłoskarżyciel prywatny, który zarzucił Sądowi Rejonowemu, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodziły żadne podstawy do obciążania go poniesionymi przezA. W. (1)kosztami procesu (kosztami obrony z wyboru), bowiem skarżący nigdy nie wnosił prywatnego aktu oskarżenia i jego intencją nie było wszczynanie prywatnoskargowego postępowania karnego.
Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie oskarżyciela prywatnego było oczywiście bezzasadne. Ze sformułowanych przezW. W.pism procesowych w sposób jednoznaczny wynikało, że jego intencją było przeprowadzenie postępowania karnego oraz ukaranie wskazywanych przez niego oskarżonych.
Co prawda z pierwszego pisma w sprawie wynikało jeszcze, że oskarżyciel wyłącznie „rozważa wniesienie prywatnego oskarżenia o ukaranie sprawczyń popełnienia 6 przestępstw jak wyżej i wniesienia fałszywego oskarżenia przeciwko jemu przezA. W. (1)”, jednak już z kolejnego pisma procesowego wyraźnie wynikało, żeW. W.„wnosi do Sądu prywatny wzajemny akt oskarżenia, oskarżaA. W. (1),B. W.iA. W. (2)o wspólne popełnienie na jego szkodę następujących przestępstw: (…), wnosi o sprawiedliwe osądzenie oraz o zasądzenie stosownej kary zgodnie z kodeksem” (k. 4). Pismo to wpłynęło do sprawy prowadzonej pod sygn. akt V K 1419/12, w którejW. W.występuje w charakterze oskarżonego, zaśA. W. (1)w charakterze oskarżycielki prywatnej. Podkreślić przy tym należy, że wnosząc do Sądu wskazane pismoW. W.uiścił opłatę sądową od prywatnego aktu oskarżenia w wysokości 300 zł.
W tych okolicznościach nie sposób było bronić forsowanego przez skarżącego poglądu, że jego intencją nie było wszczęcie prywatnoskargowego postępowania karnego. Argumentacja taka pozostawała w oczywistej sprzeczności z treścią pisma procesowego sformułowanego przez samego oskarżyciela prywatnego. Wszak z pisma tego wynikała jednoznaczna wola ścigania opisanych przezW. W.czynów, a w konsekwencji prawidłowa była ocena Sądu Rejonowego o zakwalifikowaniu tego pisma jako prywatnego (wzajemnego) aktu oskarżenia.
W tym kontekście podkreślić należy, że wnosząc do Sądu prywatny akt oskarżeniaW. W.powinien był liczyć się z obowiązkiem poniesienia ewentualnych kosztów procesu. Zgodnie zart. 632 pkt 1 kpkw razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi w sprawach z oskarżenia prywatnego oskarżyciel prywatny, a w razie pojednania się stron oskarżyciel i oskarżony w zakresie przez siebie poniesionym, jeżeli strony w zawartej ugodzie nie uregulowały tego inaczej. Do kosztów procesu zalicza się zaś m.in. uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika (art. 616 § 1 pkt 2 kpk). Inicjując postępowanie karne oskarżyciel prywatny powinien był liczyć się z tym, że w razie wydania wyroku uniewinniającego, ewentualnie w przypadku umorzenia postępowania, zostanie on obciążony kosztami, w tym kosztami z tytułu ustanowienia przez oskarżoną obrońcy z wyboru.
W świetle przywołanych wyżej norm prawnych, rozstrzygniecie Sądu I instancji o obciążeniu oskarżyciela prywatnego poniesionymi przez oskarżonąA. W. (1)kosztami obrony ustanowionej z wyboru było w pełni prawidłowe. Jednocześnie wysokość owych kosztów została obliczona zgodnie z właściwymi przepisamirozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając zaś na uwadze fakt, iż przyznana przez Sąd I instancji kwota pozostawała adekwatna do nakładu pracy obrońcy, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do dokonywania jej modyfikacji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy zażalenia oskarżyciela prywatnego nie uwzględnił.