Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2339/13
Data wyroku: 2014-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Korzeniewski
Teza: skazujący

Sygnatura akt VI W 2339/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2014 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Krzysztof Korzeniewski
Protokolant:  Aleksandra Duczemińska
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014r.
sprawy przeciwkoJ. G.synowiM.iI.z domuŁ.
urodzonemu (...)w miejscowościT.
obwinionemu o to, że
w dniu 19.02.2013 r. o godz. 16:25 weW.naul. (...)przyulicy (...)weW.dokonał postoju pojazdem markiR.onr rej. (...)w taki sposób, że utrudnił wjazd i wyjazd z garażu.
tj. o czyn z art. 97 kw w związku z art. 49 pkt 1 ust. 2 prd

******************
uznaje obwinionegoJ. G.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 97 kw i za to na podstawie art. 97 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych.

UZASADNIENIE
W dniu 19 lutego 2013 r. o godz. 16.25J. G.zaparkował swój samochód markiR. (...)(...)na pojeździe do garażu użytkowanego przezB. S.. Podjazd ten był usytuowany na poboczu drogi publicznej tj.ul. (...)i(...)weW.. Samochód markiR. (...)został zaparkowany niemal na wprost wjazdu do garażu – w 1/3 szerokości prawego skrzydła drzwi garażowych, prostopadle do linii drzwi garażowych. Przód tego samochodu znajdował się w odległości około 4 m od tych drzwi. W tym czasie nawierzchnia drogi była zaśnieżona. Przy wnęce drzwi garażowych z jej lewej strony była usytuowana pryzma śnieżna. To samo w sobie stanowiło przeszkodę w otwarciu drzwi garażu o szerokości skrzydła 120 cm w kącie większym niż 90 stopni a zbliżonym do 120 stopni. Z drugiej strony taką przeszkodą była wkopana opona.B. S.był użytkownikiem samochodu markiO. (...)o długości 449 cm i szerokości 184 cm. W tej sytuacji próba wjazdu przezB. S.jego samochodem do garażu była istotnie utrudniona. Odległość jego samochodu w trakcie manewrowania od samochodu markiR. (...)jak i drzwi garażowych wynosiłaby kilka centymetrów. Manewrowanie przy tym było dodatkowo utrudnione w skutego pokrywającego nawierzchnię podjazdu do garażu śniegu powodującego ryzyko uślizgów bocznych. Wjazd do garażu był lekko podniesiony i jakikolwiek uślizg opon prowadziłby do kontaktu wjeżdżającego samochodu z drzwiami garażowymi lub samochodem markiR. (...).
dowód: dokumentacja fotograficzna k. 12-15, 17, 51-54, 83-84, 93;
umowa najmu k. 21-22;
notatka urzędowa k. 26;
zeznaniaS. I.k. 49, 50;
zeznaniaW. B.k. 49, 50;
zeznaniaB. S.k.50;
informacja(...)k. 56-58;
opinia biegłegoJ. D.k. 63-68, 86, 94, 95-97;

J. G.nie był karany za popełnienie wykroczeń przeciwko porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji.
dowód: informacja k. 41;

J. G.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż miejsce, w którym zaparkował swój samochód nie było droga publiczną. Natomiast wjazd do garażu nie powinien być problematyczny.
vide: wyjaśnieniaJ. G.k. 48-49, 50,

Podstawą ustaleń stały się: dokumentacja fotograficzna, umowa najmu, notatka urzędowa, zeznaniaS. I., zeznaniaW. B., zeznaniaB. S., informacja(...)i opinia biegłegoJ. D..

Dokumentacja fotograficzna oddająca miejsce zdarzenia jak i lokalizację samochodu markiR. (...)nie budzi jakichkolwiek wątpliwości i w tym właśnie zakresie stała się ona podstawą ustaleń.

Umowa najmu garażu przyul. (...)weW., jako sytuująca interes i uprawnienia pokrzywdzonegoB. S.także została uznana, jako niewątpliwa.

Podobnie odniesiono się do pisma(...)w przedmiocie charakteru prawnego – części drogi publicznej miejsca zdarzenia.

Notatka urzędowa sporządzona przezS.Miejskich korespondująca z ich zeznaniami stała się podstawą ustaleń w przedmiocie miejsca i czasu zdarzenia.
ZeznaniaS.MiejskichS. I.iW. B.oraz pokrzywdzonegoB. S.korespondują ze sobą jak i dokumentacją fotograficzną w przedmiocie usytuowania samochoduJ. G.względem garażu użytkowanego przezB. S.. Z tego powodu dano im wiarę.

Jako odpowiadającą zasadom wiedzy i doświadczenia życiowego uznano za przydatną opinię biegłegoJ. D.. Biegły wypowiedział się w sposób zrozumiały i w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego. Nawet sama analiza dokumentacji fotograficznej niepoparta wyliczeniami dla osoby mającej nawet przeciętną wiedzę o sposobie poruszania się samochodów pozwala na stwierdzenie, iż w przedmiotowych okolicznościach wjazd do garażu samochodem markiO. (...)wymagał zwiększenia uwagi i podjęcia dodatkowych czynności, co można było pominąć gdyby samochód markiR. (...)byłby zaparkowany w innym miejscu. Szczegółowe wyliczenia wyrażone w formie graficznej w ocenie Sądu nie zawierają matematycznych i logicznych nieprawidłowości. Zaś odniesienie się do stanu nawierzchni jak i istniejących pryzm śniegu jest w pełni oczywistym, jako uwzględnienie stanu rzeczywistego z momentu zdarzenia.

Sąd nie dał wiaryJ. G.kwestionującego prawny charakter miejsca zdarzenia jak i istnie trudności we wjeździe do garażu wobec sprzeczności z opisanym wyżej materiałem dowodowym.

Sąd zważył.

Dla odekdowania pojęcia „utrudnianie” należy posłużyć się wykładnią języka prawniczego (por. L.Morawski: Zasady wykładni językowej, Kwartalnik Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, Wydawnictwo C.H.Beck, zeszyt 1/2011 s. 23, 24, 26, 27, 28, 33, 35). W tym zakresie zasadnym wydaje się sięgniecie do dorobku nauki prawa wypracowanego w oparciu o art. 90 kw, który również odsyła do terminu „utrudnianie”. Utrudnianiem ruchu, w świetle wymienionego przepisu, jest zachowanie polegające na wywołaniu na drodze sytuacji zmuszających innych uczestników ruchu do wzmożonej uwagi i wykonywania dodatkowych manewrów (por. W.Kotowski: Kodeks Wykroczeń. Komentarz, Zakamycze 2004, s.382).

Zatrzymanie lub postój pojazdu wbrew zakazom wynikającym zart. 49 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) może stanowić wykroczenie zart. 90kw (tamowanie lub utrudnianie ruchu), a gdy naruszony zostaje zakaz wynikający ze znaku - zart. 92 § 1kw, a w innych wypadkach zart. 97kw (R.A.Stefański: Prawo o ruchy drogowym. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC 2005, s. 330). Stąd należy przyjąć, iż uchybienie zakazowi przewidzianemu w art. 49 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy stanowi wybryk zart. 97kw. Ustawodawca wart. 97kw nie określił jednoznacznie w myśl art. 5 kw, że zachodzi tu jedynie umyślność zaś blankietowy charakter tego przepisu nie pozwala na zastosowanie reguł doszukujących się umyślności w istocie samego wykroczenia, jak to ma miejsce w przypadku czynów z art. 119 § 1 kw czy 51 § 1 kw (por. M. Bojarski, W. Radecki: Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2005, s. 101-102).
W okolicznościach niniejszej sprawy przyjęto, iż usytuowanie samochodu markiR. (...)zmuszałoB. S., zamierzającego wjechać do swojego garażu, do wzmożenia uwagi i podjęcia czynności daleko przekraczających konieczne dla tej czynności w sytuacji gdyby samochodu markiR. (...)tam nie było. Dokonane ustalenia nie pozwoliły na ustalenie byJ. G.świadomie zamierzał utrudnićB. S.wjazd do garażu. W ocenie Sądu takie zaparkowanie samochodu przezJ. G.było rezultatem jedynie niezachowania należytej ostrożności.
Stąd przyjęto, iżJ. G.parkując swój samochód w dniu 19 lutego 2013 r. w miejscu gdzie został sfotografowany nieumyślnie dopuścił się czynu z art. 97 kw.

Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego.
Jako okoliczność łagodzącą przyjęto prowadzenie przezJ. G.nienagannego trybu życia. Okoliczności obciążających nie dostrzeżono.