Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 555/13
Data wyroku: 2013-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Marzena Polak, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Kara
Podstawa prawna: art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 kk i art. 178a § 2 kk

IX Ka 555/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – S.S.O. Rafał Sadowski
Sędziowie: S.O. Marzena Polak
S.O. Aleksandra Nowicka (spr.)

Protokolant st. sekr. sąd. Anna Ryłow

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak

po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013r.
sprawy
M. M.oskarżonego zart. 177§2 kkw zw. zart. 178 kkiart. 178a§2 kk

na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora

od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 czerwca 2013r.,sygn. akt II K 525/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla pkt III , IV,

2
uchyla pkt V wyroku tylko co do kary łącznej, uznając, że orzeczone w nim warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności odnosi się do kary wymierzonej w pkt I zaskarżonego wyroku,

3
uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego jemu w pkt II aktu oskarżenia, ustalając, że został on popełniony w dniu 24 lipca 2012r. oraz , że stanowi on wykroczenieart. 87§1akw, po zastosowaniuart. 4 §1 kkna podstawieart. 87§1akw wymierza jemu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu,

4
na mocy art. 42§1 kw wykonanie kary aresztu warunkowo zawiesza na okres 1 (jednego) roku

5
na mocy art. 87§4 kw orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną;

III
zwalnia oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych należnych za obie instancje, a całością wydatków obciąża Skarb Państwa;

IV
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adw.D. N.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) zł brutto tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IX Ka 555/13

UZASADNIENIE
M. M.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 24 lipca 2012 r. wT.u zbiegu ul.(...)i(...)kierujący rowerem i będąc w stanie nietrzeźwości ( I badanie o godz. 11.37 – 0,43 mg/l, II badanie o godz. 12.05 – 0,38 mg/l, III badanie o godz. 12.19 – 0,36 mg/l, IV badanie – 0,38 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 33 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowymw ten sposób, że nie ustąpił pierwszeństwa pieszejK. T.doprowadzając do zderzenia z tą pieszą, następstwem czego doznała ona uszczerbku na zdrowiu w postaci krwiaka przymózgowego podoponowego lewostronnego z niedowładem prawostronnym oraz złamania żeber IV i V po stronie lewej, czym działał na szkodęK. T.

tj. o czyn zart. 177 § 2 kkw zw. zart. 178 kk

II
w dniu lipca 2012 r. wT.u zbiegu ul.(...)i(...)kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości (I badanie o godz. 11.37 – 0,43 mg/l, II badanie o godz. 12.05 – 0,38 mg/l, III badanie o godz. 12.19 – 0,36 mg/l, IV badanie o godz. 12.23 – 0,38 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu)

tj. o czyn zart. 178a § 2 kk

Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 roku(sygn. akt II K 525/13):

I
uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia czynu tj. występku zart. 177 § 2 kkw zw. zart. 178 § 1 kki za to na podstawieart. 177 § 2 kkw zw. zart. 178 § 1 kkwymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 3 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze;

III
uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia czynu, z tym ustaleniem, że został on popełniony 24 lipca 2012 r. tj. występku zart. 178a § 2 kki za to na podstawieart. 178a § 2 kkwymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów rowerowych w ruchu lądowym na okres 5 lat;

V
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie w myślart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;

VI
na podstawieart. 73 § 1 kkoddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

VII
na podstawieart. 415 § 1 kpkzasądził od oskarżonego na rzeczK. T.kwotę 2.500 złotych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznana krzywdę z ustawowymi odsetkami od dnia 08 czerwca 2013 r.;

VIII
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.D. N.kwotę 875,60 złotych brutto tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu;

IX
zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu, uprzedniej karalności za czyn zart. 178 a §1 kk, co sprawia, że orzeczona kara nie spełni wobec oskarżonego celu zapobiegawczego i wychowawczego, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności oraz o oddaniu oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na skutek apelacji prokuratora zaskarżony wyrok został zmieniony w kierunku sygnalizowanym przez prokuratora na rozprawie apelacyjnej.

Wyjść należy od tego, że sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzuconych mu w punktach I i II a/o zachowań nie budzi wątpliwości. Z uwagi jednak na zasadniczą zmianę przepisów wynikającą z ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 9 listopada 2013 r., zaskarżony wyrok nie mógł się ostać w zakresie rozstrzygnięć dotyczących czynu z punktu II a/o.
Sąd Rejonowy uznając, że oskarżony dopuścił się czynu polegającego na prowadzeniu roweru po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości, skazał go za przestępstwo zart. 178a§ 2 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł na podstawieart. 42 §2 kkśrodek karny w postaci zakazu kierowania rowerami w ruchu lądowym na okres 5 lat.
Rozstrzygnięcie sądu meriti należałoby zaakceptować gdyby nie uchylenie z dniem 9 listopada 2013 roku przepisuart. 178a§ 2 kkoraz towarzyszące temu dodanie art. 87 § 1a kw. Na skutek zmian wprowadzonych w/w ustawą zachowanie zarzucone oskarżonemu wpunkcie IIa/o, które do tej pory wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 178a§2 kk, stanowi na gruncie aktualnie obowiązujących przepisów wykroczenie z art. 87 § 1a kw.
W związku z powyższym, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił punkty III i IV oraz punkt V co do kary łącznej uznając, że orzeczone w nim warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności odnosi się do kary wymierzonej w punkcie I zaskarżonego wyroku.
W odniesieniu do czynu opisanego w punkcie II zarzutów aktu oskarżenia sąd odwoławczy uznał oskarżonego za winnego popełnienia tego czynu ustalając, że został on popełniony 24 lipca 2012 roku oraz że stanowi on wykroczenie zart. 87 § 1akw i za to po zastosowaniuart. 4 §1 kk, na podstawie 87§ 1akw wymierzył mu karę 30 dni aresztu, której wykonanie warunkowo zawiesił w trybieart. 42 §1kw na okres jednego roku.
Wymiar kary 30 dni aresztu determinowało stosunkowo wysokie stężenie alkoholu w organizmie obwinionego a także okoliczność, że oskarżony był już raz karany za jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości. Nadto sąd odwoławczy orzekając karę najsurowszego rodzaju w maksymalnej wysokości miał na uwadze poważne konsekwencje zachowania oskarżonego. Otóż oskarżony jadąc rowerem w stanie nietrzeźwości spowodował wypadek. Naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i nie ustępując pierwszeństwa prawidłowo idącej chodnikiem pieszej zderzył się z nią powodując u niej ciężki uszczerbek na zdrowiu. Kara w niższym wymiarze niż 30 dni bądź łagodniejszego rodzaju nie odpowiadałaby stopniowi społecznej szkodliwości jego czynu a także byłaby karą w społecznym odczuciu niesprawiedliwą i zbyt łagodną.
Jednocześnie jednak sąd odwoławczy zdecydował się na warunkowe zawieszenie wymierzonej oskarżonemu kary aresztu, kierując się analogicznymi przesłankami jakie legły u podstaw przekonania sądu meriti, iż żeby zrealizować wobec oskarżonego cele kary wystarczy orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem. Dotychczasowa karalność oskarżonego nie sprzeciwiała się warunkowemu zawieszeniu zważywszy, że poprzedni wyrok zapadł przeszło pięć lat temu. Oskarżony zasługuje na szansę w postaci dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia. Dodać należy, że taka decyzja nie wywoła u oskarżonego poczucia bezkarności. Niewątpliwie odczuje on konsekwencje niniejszego skazania. Poza koniecznością bezwzględnego przestrzegania porządku prawnego w okresie próby oraz ograniczeniami wynikającymi z bieżącej kontroli kuratora sądowego, oskarżony ma zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze (punkt I zaskarżonego wyroku) oraz obowiązek o charakterze finansowym w postaci konieczności zapłaty pokrzywdzonej kwoty 2.500 złotych tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną jej krzywdę.
Nadto sąd odwoławczy za czyn z punktu II a/o orzekł wobec oskarżonego na podstawie art. 87 §4 kw zakaz prowadzenia rowerów w ruchu lądowym na okres 3 lat. Orzeczenie w/w środka karnego było konieczne bowiem oskarżony zagraża bezpieczeństwu w ruchu drogowym, o czym świadczą najdobitniej okoliczności zdarzenia stanowiącego przedmiot osądu w sprawie.
W pozostałym zaś zakresie zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy utrzymał w mocy bowiem apelacja prokuratora była oczywiście bezzasadna zaś nie zachodziły żadne uchybienia mogące stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze stanowiące podstawę do uchylenia bądź zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.
O kosztach sądowych za drugą instancję sąd odwoławczy orzekł na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonego z obowiązku ich uiszczenia i obciążając wydatkami postępowania odwoławczego – w tym kosztami nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu - Skarb Państwa, gdyż przemawiają za tym względy słuszności albowiem postępowanie odwoławcze toczyło się a zaskarżony wyrok uległ zmianie z przyczyn niezależnych od oskarżonego tj. z powodu zmiany przepisów.