Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 924/13
Data wyroku: 2013-10-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Magdalena Bajor-Nadolska, Teresa Strojnowska, Cezary Klepacz
Słowa kluczowe: Odrzucenie Apelacji
Podstawa prawna: art. 367 w zw. z art. 369 par.1 kpc, art. 373 kpc w zw. z art. 370 kpc

Sygn. akt II Ca 924/13

POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Magdalena Bajor-Nadolska
Sędziowie:SO Cezary Klepacz (spr.)
SO Teresa Strojnowska
Protokolant: protokolant sądowy Agnieszka Baran

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2013 r.
sprawy z powództwaS. W. (1)
przeciwkoS. C.
o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 15 kwietnia 2013 r., sygn. akt III RC 129/13

postanawia: odrzucić apelację i zasądzić odS. W. (1)na rzeczS. C.kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 924/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2013 r., sygn. akt III RC 129/13, Sąd Rejonowy w Kielcach ustalił, że obowiązek alimentacyjnyS. W. (1)względemS. C.(poprzednie nazwiskoW.), wynikający z wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie I C 1993/11, wygasa z dniem 1 maja 2013 r.
Sąd ten ustalił następujący stan faktyczny.
Wyrokiem z dnia 27 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Kielcach rozwiązał przez rozwód małżeństwoS. W. (1)iS. W. (2)bez orzekania o winie stron, zasądzając odS. W. (1)na rzeczS. W. (2)alimenty w kwocie po 500 zł miesięcznie.
S. W. (2)ma obecnie 21 lat. Nie ma wyuczonego zawodu, nie pracuje, jest na urlopie wychowawczym, nie ma oszczędności i majątku. Zamieszkuje wspólnie z dzieckiem u swoich rodziców, którzy pomagają jej w utrzymaniu.S. W. (1)ma 31 lat. Z zawodu jest elektrykiem, pracuje na pół etatu jako specjalista ds. monitoringu wRadiu (...)i z tego tytułu osiąga dochód w kwocie 1.600 zł brutto miesięcznie. Zamieszkuje ze swoimi rodzicami w należącym do nich domu. Zajmuje tam jeden pokój. Dokłada się do utrzymania domu.
W tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd pierwszej instancji uznał, że przesłanki zart. 60 § 1 k.r.o.odpadły, albowiem pozwana będzie samodzielnie mogła na siebie zarabiać. Sama też wniosła o wygaszenie obowiązku powoda z dniem 1 maja 2013 r.
Apelację od tego wyroku wniósłS. W. (1), zaskarżając go w zakresie oznaczenia daty wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego, zarzucając naruszenie prawa procesowego:
–art. 5 k.p.c.– poprzez nieudzielanie przez Sąd pouczenia powodowi w zakresie oznaczenia żądanej daty ustania obowiązku alimentacyjnego,
–art. 233 k.p.c.poprzez pominięcie dowodów wskazanych przez powoda,
–art. 316 k.p.c.– poprzez przyjęcie przez Sąd stanu faktycznego nieistniejącego w dacie wyrokowania.
Wskazując na to, skarżący wniósł o zmianę wyroku w ten sposób, iż obowiązek alimentacyjny wygasa z dniem 7 lutego 2013 r., a także sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 15 kwietnia 2013 r. poprzez wykreślenie oświadczenia powoda o treści: „S. W. (1)wyraża zgodę na wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego z dniem 01 maja 2013”, gdyż powód nie złożył takiego oświadczenia, a wskazał, iż wnosi o rozpoznanie sprawy zgodnie ze swoim powództwem z dnia 7 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja podlega odrzuceniu.
Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku odniósł się do obowiązku alimentacyjnego od dnia 1 maja 2013 r., nie orzekł zaś o tym obowiązku w pozostałej części (powód domagał się uchylenia alimentów od dnia 27 lutego 2012 r. – k.2). Ponieważ apelacja odnosi się zaś do obowiązku alimentacyjnego od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2013 r., tj. dotyczy kwestii nieobjętej zaskarżonym wyrokiem, to apelacja skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawieart. 373w zw. zart. 370 k.p.c.
Wyrok może być zaskarżony tylko w takiej części, w jakiej istnieje, czy to wtedy, gdy uwzględnia powództwo, czy też, gdy je oddala. Zgodnie bowiem zart. 367w zw. zart. 369 § 1 k.p.c., apelacja przysługuje od wyroku wydanego, a więc istniejącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 11 września 2002 r., V CKN 1165/00 i z dnia 7 października 1998 r., II UKN 247/98,OSNP 1999/20/665). W przypadku, gdy Sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia w myślart. 351 § 1 k.p.c.wniosku o uzupełnienie wyroku. W niniejszej sprawie powód w przewidzianym terminie wniosku takiego nie złożył. Skoro zaś zaskarżonym orzeczeniem nie oddalono powództwa w części objętej żądaniem pozwu, to brak jest rozstrzygnięcia, które podlegałoby zaskarżeniu apelacją.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3w zw. zart. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę 90 zł tytułem wynagrodzenia jej pełnomocnika, ustalonego na podstawie§ 13 ust. 1 pkt 1w zw. z§ 6 pkt 2 i § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), biorąc pod uwagę, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi niespełna 1.500 zł (alimenty należne od powoda na rzecz pozwanej za okres od 7 lutego do 30 kwietnia 2013 r.).

SSO C. Klepacz SSO M. Bajor - Nadolska SSO T. Strojnowska