Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 87/01
Data wyroku: 2001-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Mieszczańska, Jan Dybek, Jolanta Śpiechowicz
Słowa kluczowe: "Ustawa Lutowa"
Podstawa prawna: art. 8 ustawy z 23.02.1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Sygn. akt: II AKa 87/01

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 marca 2001 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący

SSA Jolanta Śpiechowicz

Sędziowie

SA Jan Dybek (spr.)
SO del. Elżbieta Mieszczańska

Protokolant

Barbara Oleś

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Stefana Jarskiego
po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2001r.
sprawy z wnioskuJ. T.
- o odszkodowanie
z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 11 stycznia 2001r. sygn. akt XVI1 Ko 281/98

1
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

2
obciążą Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

II AKa 87/01

UZASADNIENIE
J. T.wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz odszkodowaniai zadośćuczynienia za okres od 4 kwietnia 1940r. do lipca 1943 za represjonowanie przez władze radzieckie. Sąd Okręgowy żądanie to oddalił.
Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy domaga się zmiany zaskarżonego wyrokui orzeczenia co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem pozwu lub uchylenia tegoż wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podnosiw szczególności, że sąd I instancji dokonał błędnej interpretacji art. 8 ust. 2a oraz2b ustawy z 23.02.1991r. (Dz. U. Nr 34) zwanej dalej ustawą lutową jako, że wywiezienieJ. T.do Kazachstanu nastąpiło z uwagi na działalność konspiracyjną szwagra, który został rozstrzelany.
Sąd odwoławczy zważył: Apelacja nie jest zasadna. Z ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd merytoryczny, opartych na zeznaniachJ. T.jako świadka, nie kwestionowanych zresztą przez strony procesowe wynika, że w kwietniu 1940r. mając 15 lat wraz z siostrą i rodzicami został deportowany przez władze byłego ZSRR zeS.do Kazachstanu. Tam w sierpniu 1943r. zgłosił się do Wojska Polskiego. Ani on, ani też jego ojciec przed deportacją nie prowadzili działalności politycznej. Należy w związku z tym stwierdzić, iż stanowisko prawne wyrażone przez Sąd Okręgowy jest trafne. Po pierwsze dlatego, że art. 8 ust. 2a i 2b ustawy lutowej w brzmieniu znowelizowanymustawą z 18 lipca 1998r.(Dz. U. Nr 97, poz. 604) stanowiącym podstawę żądanego odszkodowania dotyczy osób represjonowanych od 1 lipca 1944r. W tym czasie wnioskodawca był już w Wojsku Polskim a zatem nie był represjonowany. Po wtóreJ. T.co sam przyznał ani też jego ojciec nie prowadzili działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Nie ma tu więc związku z faktem rozstrzelania szwagra wnioskodawcy weL.w 1940r. w wykonaniu wyroku Sądu Najwyższego byłego ZSRR, jest zaś rzeczą znana powszechnie, iż masowa deportacja ludności polskiej ze wschodnich terenów Rzeczypospolitej Polskiej w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim,w głąb byłego Związku Radzieckiego była akcją zorganizowaną przez jego organy.Z tych powodów orzec należało jak we wstępie wyroku. O kosztach sądowych postanowiono w myśl art. 13 ustawy lutowej.