Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 370/13
Data wyroku: 2013-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Nowicka
Słowa kluczowe: Koszty Sądowe
Podstawa prawna: art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Sygn. akt II Cz 370/13

POSTANOWIENIE
Dnia 9 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczyw składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Barbara Nowicka

po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. w Świdnicy
na posiedzeniu niejawnym
zażalenia powodaT. K.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy, z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt IC 372/13, oddalające jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa- Aresztowi Śledczemu wŚ.o zapłatę 16.000 zł
p o s t a n a w i a:

I
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić powoda od kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od opłaty od pozwu ponad kwotę 400 zł;

II
oddalić dalej idące zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił wniosek powodaT. K.o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując że fakt pozbawienia go wolności nie może wpływać na ocenę jego możliwości finansowych, gdyż obecny pobyt w zakładach penitencjarnych jest okolicznością zawinioną jedynie przez powoda. Zatem fakt ten nie może automatycznie stać się powodem do zwolnienia go od ponoszenia kosztów sądowych. Ponadto o ile powód obecnie nie osiąga dochodu, to jednak zdarzenia z których wywodzi skutki prawne miały miejsca już od czerwca 2012 r, wobec tego nosząc się z zamiarem wystąpienia na drogę sądową w celu obrony swoich praw, powód winien był w tym okresie zgromadzić stosowne fundusze.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego zmianę przez zwolnienie od kosztów sądowych, ewentualnie o
jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji zarzucając mu:
- sprzeczność ustaleń faktycznych z materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie polegającym na uznaniu, iż podczas pobytu w Areszcie Śledczym wŚ., a następnie w Zakładzie Karnym weW.mógł zgromadzić środki do wystąpienia na drogę sądową w celu ochrony swoich praw, podczas gdy w rzeczywistości z uwagi na stosunki rodzinne oraz właściwości majątkowe nie miał możliwości zgromadzenia przedmiotowych środków, a nadto z uwagi na stan zdrowia nie miał możliwości podjęcia zatrudnienia w zakładzie penitencjarnym w celu ich zgromadzenia, co uniemożliwia mu dochodzenie swoich praw na drodze postępowania sądowego.
Zażalenie jest częściowo zasadne.
Regułą w postępowaniu cywilnym jest, obowiązek ponoszenia kosztów sądowych przez strony, zaś instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest wyjątkiem od tejże reguły stanowiąc szczególną formę pomocy państwa dla osób ubogich, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą tych kosztów uiścić, bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania, a niezbędna jest natychmiastowa ochrona prawna. Osoba ubiegająca się o taką pomoc winna jednakże czynić oszczędności we własnych wydatkach i dopiero gdy nie jest to możliwe, ubiegać się o pomoc państwa.
Jak wynika z oświadczenia majątkowego powoda nie uzyskuje on żadnego dochodu podczas pobytu w zakładzie karnym. Jednak w pozwie wskazał, że będzie tam przebywał do końca lutego 2013 r. Zatem w chwili obecnej jest na wolności i jego sytuacja materialna zapewne uległa poprawie. Powód w żaden sposób nie udowodnił, że jest niezdolny do pracy i nie ma możliwości uzyskania środków na swoje utrzymanie a w pozwie podał jedynie, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności w stopniu lekkim. Powinien więc poczynić starania o znalezienie zatrudnienia. Wnosząc sprawę do Sądu winien przygotować się do niej finansowo ograniczając bieżące wydatki do niezbędnego minimum, zwłaszcza że roszczenie z którym wystąpił w tej sprawie nie ulegnie wkrótce przedawnieniu. Jednakże zważywszy na to, że niedawno opuścił zakład karny a nie posiada żadnego majątku, zdaniem Sądu Okręgowego, powód jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dziecka uiścić część kosztów sądowych, które obecnie ograniczają się uiszczenia opłaty od pozwu w wysokości 800 zł tj. połowę tej opłaty.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawieart. 386§1 kpcw zw. zart. 397§2 kpczmienił zaskarżone postanowienie zwalniając powoda od kosztów sądowych częściowo, od opłaty od pozwu ponad kwotę 400 zł, zaś dalej idące zażalenie oddalił z mocyart. 385 kpcw zw. zart. 397§2 kpc.jako nieuzasadnione.