Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VIII C 417/13
Data wyroku: 2013-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Martyniec
Słowa kluczowe: Umowa Przewozu
Podstawa prawna: art. 33 a ustawy prawo przewozowe

Sygn. akt VIII C 417/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 października 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia Wydział VIII Cywilny
w składzie :

Przewodniczący : SSR Anna Martyniec
Protokolant: Anna Jakimów

po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy
z powództwaGminyW.
przeciwkoA. P.
o zapłatę
I. zasądza od pozwanegoA. P.na rzecz strony powodowej GminyW.kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 6 stycznia 2012r. do dnia zapłaty;
II. oddala dalej idące powództwo;
III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 13 listopada 2012 r. do Sądu Rejonowego w Lublinie, strona powodowa GminaW., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagała się zasądzenia od pozwanegoA. P.kwoty 122,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 6 stycznia 2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztów sądowych według norm przepisanych.
W uzasadnieniu podała, iż pozwany w dniu 22 grudnia 2011 r. korzystał ztramwaju linii nr (...)weW.bez ważnego biletu. Na skutek przeprowadzonej kontroli, strona powodowa wystawiła pozwanemu wezwanie do zapłaty, w którym zobowiązała go do uiszczenia w terminie 14 dni kwoty 122,40 zł, na którą składają się kwota 120 zł tytułem opłaty dodatkowej i kwota 2,40 zł tytułem opłaty za przejazd. Wysokość przedmiotowych opłat wynika z uchwały Rady MiejskiejW.nr XXI/682/08 z dnia 15 maja 2008 r. w sprawie zmiany uchwały nr VIII/275/99 w sprawie zasad odpłatności za usługi przewozowe świadczone środkami lokalnego transportu zbiorowego. Termin do zapłaty wyznaczony przez stronę powodową upłynął bezskutecznie, w związku z czym ponownie skierowała ona do pozwanego wezwanie do zapłaty. Wezwanie to również okazało się bezskuteczne.
W dniu 7 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Lublinie wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, od którego pozwany skutecznie wniósł sprzeciw, w związku z czym nakaz zapłaty utracił moc, a sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi.
W uzasadnieniu sprzeciwu przyznał, iż korzystał ze wskazanego w treści pozwu środka komunikacji. Podniósł jednakże, iż posiadał przy sobie ważny bilet, jednakże w tym dniu bardzo źle się czuł, w związku z czym nie był w stanie go odnaleźć. Ponadto podniósł zarzut przedawnienia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 22 grudnia 2011 r. pozwanyA. P.poruszał się tramwajem, o nr(...), linii nr 17. O godz. 20.18 w pojeździe miała miejsce kontrola biletów przeprowadzona przez pracowników strony powodowej.
Pozwany posiadał ważny biletu na przejazd. Jednakże nie okazał go kontrolerom, gdyż nie mógł go odnaleźć. Kontrolerom przedstawił bilet nr(...)znaleziony w tramwaju, skasowany trzy dni wcześniej. W związku z powyższym kontroler wystawił wezwanie do zapłaty nr(...)zobowiązując pozwanego do zapłaty kwoty 122,40 zł, na którą składały się opłata za przejazd w wysokości 2,40 zł oraz opłata dodatkowa w wysokości 120 zł. Pozwany przyjął wezwanie do zapłaty poświadczając odbiór własnoręcznym podpisem. Po wyjściu z tramwaju odnalazł bilet.
Dowód:

-

wezwanie do zapłaty nr(...)z dnia 22.12.2011 r., k. 20;

bilet MPK k. 49;

przesłuchanie pozwanego k. 52.

W dniu kontroli pozwanego bolał ząb, w związku z czym źle się czuł. W dniu 26 grudnia 2011 r. pozwany zgłosił się na Szpitalny Oddział Ratunkowy 4(...) Szpitala (...)weW.gdzie rozpoznano u niego obwodowe uszkodzenie nerwu twarzowego prawego.

Dowód:

-

Karta informacyjna k. 50;

Przesłuchanie pozwanego k. 52.

Pismem z dnia 27 lutego 2012 r., doręczonym w dniu 21 marca 2012 r., strona powodowa wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 122,40 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania.
Dowód:

-

pismo z dnia 27.02.2012 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 30-31.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się uzasadnione w przeważającej części.
W niniejszej sprawie bezspornym było, iż pozwanyA. P.podróżował w dniu 22 grudnia 2011 r.tramwajem linii numer (...). Pozwany nie kwestionował także faktu, iż w tramwaju przeprowadzona została kontrola biletu, a on okazał kontrolerom nieważny bilet znaleziony w tramwaju. Podnosił jednakże, iż w chwili kontroli miał przy sobie ważny bilet, ale nie mógł go odnaleźć.
Po analizie całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż roszczenie strony powodowej zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.
W ocenie Sądu zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności twierdzenia pozwanego, który wskazywał, iż posiadał skasowany bilet. Przedłożył on bowiem skasowany, o właściwej godzinie, bilet na przejazd tramwajem, w którym miała miejsce kontrola. Jednakże Sąd stoi na stanowisku, iż okoliczność ta nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii czy jest on obowiązany do zapłaty opłaty dodatkowej. Przepisyprawa przewozowegojednoznacznie bowiem wskazują, w jakim przypadku podróżny może zostać zwolniony z obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej, jeżeli podczas kontroli nie okazał biletu. Mianowicie
zgodnie zart. 33a ust 3-5 ustawy prawo przewozowe, w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. W razie stwierdzenia braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego albo ulgowego przejazdu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Pobrana należność za przewóz i opłata dodatkowa, po uiszczeniu opłaty manipulacyjnej odpowiadającej kosztom poniesionym przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego, podlegają zwrotowi, a w przypadku wezwania do zapłaty - umorzeniu, w przypadku udokumentowania przez podróżnego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia przewozu, uprawnień do bezpłatnego lub ulgowego przejazdu. W razie posiadania przez podróżnego ważnego dokumentu przewozu, którego nie miał podczas przejazdu, do zwrotu i umarzania należności za przewóz i opłaty dodatkowej stosuje się przepisust. 4 zdanie drugie.
Jak wynika z tego przepisu pozwany posiadając ważny bilet na przejazd, którego nie okazał podczas kontroli, mógł zwolnić się z obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej przedkładając posiadany bilet, w terminie 7 dni. Jednakże pozwany nie dochował tego aktu staranności. W związku z tym, w ocenie Sądu obecnie brak jest jakichkolwiek podstaw do nie uwzględnienia roszczenia strony powodowej o zapłatę opłaty dodatkowej.
Sąd nie przychylił się do argumentacji pozwanego, który wskazywał, iż w tym dniu bardzo źle się czuł, w związku z czym nie był w stanie odnaleźć biletu. Sąd zważył, że powód o pomoc lekarską zwrócił się dopiero kilka dni później. Ponadto, jak wynika z dowodu z przesłuchania pozwanego, złe samopoczucie nie stanęło na przeszkodzie temu, aby pozwany odnalazł w tramwaju inny bilet i posłużył się nim w trakcie kontroli.
Na uwzględnienie nie zasługiwał także podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia. Zgodnie zart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Stosownie zaś do treściart. 77 ust. 1 prawa przewozowego, stanowiącego przepis szczególny w stosunku doart. 120 k.c.roszczenia dochodzone na podstawie ustawy lub przepisów wydanych w jej wykonaniu przedawniają się z upływem roku. Mając zatem na uwadze, iż strona powodowa w dniu 13 listopada 2012 r. wniosła przedmiotowe powództwo, nie nastąpiło jego przedawnienie.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe, Sąd uznał żądanie strony powodowej za usprawiedliwione w części dotyczącej opłaty dodatkowej w wysokości 120 zł. Z uwagi natomiast na fakt, iż pozwany posiadał bilet na przejazd brak było podstaw do zasądzenia na jej rzecz kwoty 2,40 zł tytułem należności za przejazd, dlatego też Sąd oddalił powództwo w tym zakresie.
Zapłatę odsetek ustawowych od ww. kwoty uzasadniała treśćart. 481 § 1 k.c., z którego wynika, iż w przypadku opóźnienia się przez dłużnika ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Roszczenie strony powodowej było wymagalne już w dniu 5 stycznia 2012 r., zatem zasadne było żądanie odsetek od dnia 6 stycznia 2012 r.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec, jak w punkcie I i II wyroku.
Orzeczenie o kosztach procesu oparto o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w przepisieart. 98 k.p.c., z którego wynika, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Strona powodowa wygrała niniejszą sprawę w przeważającej części, dlatego też Sąd zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składają się opłata od pozwu w wysokości 30 zł oraz kwota 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W tym stanie rzeczy, o kosztach postępowania orzeczono, jak w punkcie III wyroku.