Sąd Okręgowy w Słupsku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Cz 1/14
Data wyroku: 2014-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Jaroszewicz, Mariusz Struski, Dorota Curzydło
Słowa kluczowe: Uzupełnienie Orzeczenia
Podstawa prawna: art. 350 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc

sygn. akt IV Cz 1/14

POSTANOWIENIE
Dnia 15 stycznia 2014 r .
Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym
Przewodniczący: SSO Dorota Curzydło (spr.)
Sędziowie: SO Elżbieta Jaroszewicz
SO Mariusz Struski

po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku wierzyciela(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.
za udziałem dłużnikaS. P.
na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt VI Co 151/13

p o s t a n a w i a :

1
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że uzupełnić postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt VI Co 151/13 i zasądzić od dłużniczkiS. P.na rzecz wierzyciela(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego;

2
zasądzić od dłużniczkiS. P.na rzecz wierzyciela(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sygn. akt IV Cz 1/14

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt VI Co 151/13 Sąd Rejonowy w Lęborku oddalił wniosek wierzyciela o uzupełnienie postanowienia z dnia 8 października 2013 r. poprzez przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał Sąd pierwszej instancji, że postanowieniem z dnia 8 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Lęborku, uznając za oczywiście zasadne zażalenie wierzyciela, uchylił swoje postanowienie z dnia 24 czerwca 2013 r. , nie rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego. Zważył Sąd Rejonowy, iż wniosek wierzyciela o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego nie może zostać uwzględniony bowiem postanowienie z dnia 8 października 2013 r. nie jest orzeczeniem kończącym sprawę w instancji a nadto wydając postanowienie na podstawieart. 395 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.Sąd nie działał jako Sąd drugiej instancji.
Z postawieniem nie zgodził się wierzyciela, który zaskarżył postanowienie w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił, że Sąd dokonał błędnej wykładni przepisów ustawy, opierając się wyłącznie na literalnej wykładni przepisuart. 108 § 1 k.p.c.,art. 395 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.W ocenie skarżącego okoliczność, że postanowienie z dnia 8 października 2013 r. jest wynikiem skorzystania przez Sąd pierwszej instancji z uprawnienia przewidzianego wart. 395 § 2 k.p.c.nie oznacza, że w postępowaniu zakończonym w taki sposób, stronie wygrywającej nie należą się koszty postępowania zażaleniowego. Zarzucił nadto, że postanowienie wydane przez Sąd ma przymiot orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie w danej instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Zasadne okazały się podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji wskazanych w zażaleniu przepisów prawa procesowego. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 marca 2012 r. II CZ 177/11 (Legalis 473598) wyraził pogląd, który Sąd Okręgowy w pełni podziela, że okoliczność, iż uwzględnienie zażalenia jest wynikiem skorzystania przez Sąd Okręgowy z uprawnienia przewidzianego wart. 395 § 2 KPCnie oznacza, że w postępowaniu zakończonym w taki sposób, stronie wygrywającej nie należą się koszty postępowania zażaleniowego. Postępowanie zakończone wydaniem postanowienia w trybieart. 395 § 2 k.p.c.zostało wszczęte na skutek zażalenia strony, strona była przy tym zastępowana przez pełnomocnika. Niewątpliwie więc w tym postępowaniu strona poniosła zwykłe koszty postępowania zażaleniowego a tylko istnienie tego szczególnego przepisu, pozwalającego na autokontrolę, spowodowało, że zażalenie zostało rozpoznane przez sąd, który je wydał, a nie sąd instancyjnie wyższy, do którego kierowane było zażalenie. Powyższe argumenty przemawiają za przyjęciem, że w przypadku, w którym sąd o zażaleniu rozstrzyga na podstawieart. 395 § 2 k.p.c., stronie wygrywającej, zgodnie z ogólną regułą zart. 98 k.p.c.odpowiedzialności za wynik procesu, należą się koszty tego postępowania, jako postępowania zażaleniowego.

W ocenie Sądu Okręgowego Sad pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie naruszył takżeart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 §2 k.p.c.uznając, że postanowienie z dnia 8 października 2013 r. nie jest postanowieniem, w którym Sąd winien orzec o kosztach postępowania zażaleniowego. Jak słusznie zarzucił skarżący rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego w sytuacji , gdy o zażaleniu rozstrzyga Sąd pierwszej instancji w trybieart. 395 § 2 k.p.c., nie jest możliwe oparcie się wyłącznie na językowej wykładniart. 108 § 1 k.p.c.Konieczna jest wykładni funkcjonalna powołanego przepisu , odwołująca się do celu regulacji prawnej. Przepisart. 108 § 1 k.p.c.stanowiący, że Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji statuuje zasadę koncentracji i unifikacji kosztów, która przeciwstawia się zasadzie rozdrabniania kosztów procesu i uzależniania ich od wyników poszczególnych czynności procesowych (np. zażaleń, wniosków o odrzucenie pozwu itp.). Zasada koncentracji i unifikacji kosztów wyraża się w tym, że o kosztach sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w danej instancji. Zdaniem Sądu Okręgowego o tym czy Sąd uwzględniający zażalenie na własne postanowienie ma obowiązek orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego zależy od tego czy po wydaniu w trybieart. 395 § 1 k.p.c.orzeczenia będzie nadal toczyło się postępowanie, które zakończy się wydaniem orzeczenia końcowego, w którym Sąd pierwszej instancji zobowiązany będzie orzec o kosztach. Jeżeli takie postępowanie nie będzie się toczyło orzeczenie Sądu pierwszej instancji jakie zapadło w trybieart. 385 § 1 k.p.c.uznać należy za orzeczenie kończące sprawę w instancji. Inna interpretacjaart. 108 § 1 k.p.c.prowadziłaby do sytuacji, w której strona (uczestnik postępowania) , mimo iż jej zażalenie było zasadne, pozbawiona zostałaby możliwości dochodzenia kosztów postępowania zażaleniowego . Podkreślić bowiem należy, że koszty postępowania sądowego są definitywnie rozliczane w postępowaniu którego dotyczą i nie mogą być dochodzone w odrębnym procesie.

Wobec powyższego na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie i na podstawieart. 351 § 1 k.p.c.,98 k.p.c.i .art. 108 § 1 k.p.c.przy zastosowaniu 13§ 2 k.p.c.uznając, że sprawie koszty poniesione przez wierzyciela w postępowaniu zażaleniowym (w zakresie zażalenia na postanowienie z dnia 8 października 2013r.) stanowią koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela poniesione koszty, na które składają się opłata od zażalenia – 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika § 13 ust. 2 pkt 1 i § 11 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) – 60 zł .
Nadto w punkcie 2 uznając, że koszty poniesione przez wierzyciela w postępowaniu zażaleniowym (w zakresie zażalenia na postanowienie z dnia 19 listopada 2013 r) stanowią koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, Sąd zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela poniesione koszty, na które składają się opłata od zażalenia – 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika § 13 ust. 2 pkt 1 i § 11 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) – 60 zł .