Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 179/13
Data wyroku: 2013-04-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Żmuda, Sędzia Andrzej Jaracz, Marek Mazur
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: Art. 159 kk w zw. z art. 57 a kk
Teza: Pobicie człowieka z użyciem niebezpiecznych przedmiotów na ulicy przed wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym, w godzinach wieczornych bez powodu jest występkiem chuligańskim . Wpływa to w zasadniczy sposób na rodzaj orzeczonej wobec sprawców kary.

Sygn. akt V Ka 179/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 kwietnia 2013r.

Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący – Sędzia: SO Andrzej Jaracz (spr.)
Sędziowie: SO Marek Mazur
SO Przemysław Żmuda

Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Dzierżyńska
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. w Koszalinie Małgorzaty Siwek-Sokólskiej

po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013r. sprawy

1

O. A. (1), 2.P. K. (1), 3.B. A. (1), 4.D. L. (1), 5.B. Z. (1), 6.B. K. (1), 7.A. R. (1)

oskarżonych zart. 159w zw. zart. 57a kkw zw. zart. 64 § 1 kkdodatkowoad. 7zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoO. A. (1),P. K. (1),B. A. (1),D. L. (1)oraz przez obrońców oskarżonychB. Z. (1),B. K. (1)iA. R. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Sławnie
z dnia 31 października 2012 roku sygn. akt II K 91/12

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne,

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. L.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem obrony z urzędu oskarżonegoA. R. (1)w postępowaniu odwoławczym,

3
zwalnia wszystkich oskarżonych od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt V Ka 179/13

UZASADNIENIE
B. K. (1)iB. Z. (1)zostali oskarżeni o to, że:
w dniu 8 grudnia 2011 r. wS.działając wspólnie i w porozumieniu, publicznie, okazując lekceważący stosunek do porządku prawnego i z oczywiście błahego powodu, dopuścili się czynu chuligańskiego, poprzez bicie pięściami, kopanie oraz uderzanie niebezpiecznym przedmiotem w postaci pałki po całym cieleM. D. (1), przez co narazili wymienionego pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § l kklub 157§ 1 kk,
to jest o przestępstwo zart. 159 kkw zw. zart. 57a kk.
Sąd Rejonowy w Sławnie wyrokiem z 31 października 2012 r. w sprawie II K 91/12 :

I
uznał oskarżonychB. K. (1)iB. Z. (1)odnośnie zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia czynu, za winnych tego, że w dniu 8 grudnia 2011 r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu, publicznie, okazując lekceważący stosunek do porządku prawnego i z oczywiście błahego powodu, dopuścili się czynu chuligańskiego, poprzez bicie pięściami, kopanie oraz uderzanie pałkami po całym ciele i uderzenie butelkąM. D. (1), przez co narazili wymienionego pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § l kklub 157§ 1 kkczym wypełnili znamiona występku zart. 158 § l kkw zw. zart. 57a § l kki za to na podstawieart. 158 § l kkw zw. zart. 57a § l kkwymierzył oskarżonym kary po roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 415 § 1 kpkzasądził na rzecz pokrzywdzonegoM. D. (1), tytułem uwzględnionego w całości powództwa cywilnego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Sławnie, działającego na rzecz pokrzywdzonego, od:

a
B. Z. (1)2.000 (dwa tysiące) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia odpisu pozwu, tj. od dnia 26 czerwca 2012r. do dnia zapłaty,

b
B. K. (1)2.000 (dwa tysiące) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia odpisu pozwu, tj. od dnia 21 czerwca 2012r. do dnia zapłaty;

III
na podstawieart. 63 § l kkzaliczył na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolnościB. Z. (1)okres jego zatrzymania w dniach 10, 11 i 12 grudnia 2011 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi pozbawienia wolności;

IV
zwolnił oskarżonychB. Z. (1)iB. K. (1)od kosztów sądowych i nie wymierzył im opłaty.

Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońcy oskarżonychB. K. (1)orazB. Z. (1).
Obrońca oskarżonegoB. K.zaskarżył wyrok w całości.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.i438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił :

1
mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.

-

art. 4, art. 5 § 2 i art. 7 k.p.k.w zw. zart. 167 k.p.k.,art. 366 § l k.p.k.orazart. 410 k.p.k., polegającą na dowolnej ocenie zgromadzonego materiału oraz nie uwzględnieniu zasady obiektywizmu, a także rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść osk.B. K. (1), co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia wadliwego stanu faktycznego oraz nie wyjaśnienia faktycznych okoliczności dotyczących tego:

jaki był prawdziwy przebieg czynności z udziałem organów ścigania na etapie postępowania przygotowawczego? czy konfrontacje zostały przeprowadzone z wymogami stawianymi przezk.p.k.oraz akta wykonawcze obejmujące sposób funkcjonowania Policji? kto w nich faktycznie uczestniczył ? a jeżeli brały w nich udział osoby postronne, to kto? z jakich przyczyn?, na jakiej podstawie?, i jakie były tego konsekwencje w zakresie złożonych wyjaśnień przez współoskarżonych? i ich oceny ?;

z jakich przyczyn wyjaśnienia obciążające współoskarżonych były spójne i konsekwentne, skoro na rozprawie wszystkie z nich zostały odwołane i zakwestionowane?;

dlaczego, w konfrontacji z udziałemA. R. (1)brała udział również funkcjonariuszA. L., skoro miała być ona pokrzywdzoną ( bądź jej mąż) w związku ze zniszczeniem przez tego oskarżonego samochodu ? jaki wpływ miała obecność funkcjonariuszaS. C., na treść wyjaśnień składanych przez oskarżonegoA. R. (1)i oskarżonegoA.?;

-

skąd oskarżeni mieliby mieć taką wiedzę na temat szczegółów dotyczących przebiegu czynności dochodzeniowych, gdyby faktycznie nie doszło do tych zdarzeń ?;

-

z jakich przyczyn odstąpiono od zgromadzenia monitoringu miejskiego, skoro inne dowody takie jak wyjaśnieniaB. Z. (1)iP. G. (1)wskazują dokładnie na trasę, którą miał pokonać oskarżonyB. K. (1)i kwestionują jego udział w przedmiotowej bójce?;

-

w oparciu o jakie przesłanki doszło do przesłuchania przez policjantów małoletnich poniżej 15 roku (przesłuchanie trwało aż około dwóch godzin w gabinecie dyrektora) tj.W. S. (1)orazA. W. (1), a więc bez udziału Sądu, przedstawicieli ustawowych dzieci i biegłych?;

-

z jakich przyczyn nie została wyłączona biegła psychologE. T.podczas przesłuchania małoletniejW. S. (1), chociaż - z jej pytań do małoletniego świadka - wynikało, iż miała ona już wcześniej kontakt z małoletniąW. S. (2)iA. W. (1)na terenie szkoły? i jaki wpływ mógł mieć ten kontakt na treść zeznań w/w świadków ?;

-

czego dokładnie dotyczyły wcześniejsze czynności biegłej psychologE. T.z w/ w małoletnimi świadkami?;

-

jaki wpływ miał fakt przesłuchania przez policjantów w/w dziewczynek, w kontekście warunków, w jakich doszło do ich przesłuchania (tj. bez psychologa, przedstawicieli ustawowych i Sądu, z wykorzystaniem technik zmierzających do zastraszenia i wymuszenia na świadku określonej treści zeznań ) w kontekście zeznań złożonych przez tych świadków na etapie postępowania sądowego?;

-

czy wyjaśnienia obciążająceB. K. (1), złożone przez współoskarżonych, a także zeznania małoletnich z rażącym naruszeniem procedury karnej, na których oparł się Sąd I Instancji, można oceniać w kategoriach „owoców z zatrutego drzewa” ? a jeżeli tak, to jaki to ma wpływ na zakres odpowiedzialności tego oskarżonego?, a także;

-

obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia , polegającą na oparciu się przez Sąd I instancji w zakresie winy oskarżonegoB. K. (1)na materiale dowodowym, uzyskanym z naruszeniem treściart. 143§ l pkt 5 k.p.k.w zw. zart. 148§ li 2k.p.k.w zw. z§ 113 ust l pkt 3)i 6) zarządzenia nr 1426 Komendanta Głównego Policji z dnia 23 grudnia 2004r., poprzez przeprowadzenie konfrontacji z udziałem osób nieuprawnionych, w tym policjantaS. C.oraz przez funkcjonariuszaA. L., która z racji wątpliwości co do j ej bezstronności (w związku ze zniszczeniem samochodu jej męża)- winna podlegać wyłączeniu , a także przeprowadzenie konfrontacji w miejscu do tego nie przystosowanym;

-

obrazęart. 185a k.p.k.w zw. zart. 185 b k.p.k., poprzez przesłuchanie małoletnich świadków poniżej 15 roku życia , tj.A. W. (1)iW. S. (2)dwukrotnie, w tym także na etapie postępowania przygotowawczego wyłącznie przez policjantów, podczas gdy w/w przepisy nakazują przeprowadzić w tym celu posiedzenie przez Sądem, z udziałem przedstawiciela ustawowego oraz biegłego sądowego oraz jednokrotne przesłuchanie świadka;

obrazęart. 196 § 3 k.p.k.w zw. zart. 185 a k.p.k.iart. 185 b k.p.k., poprzez udział w przesłuchaniu w/w małoletnich poniżej 15 roku życia biegłej psychologE. T., która w związku z tym, iż miała już wcześniej kontakt pozasądowy ze świadkami (w związku z czynem dotyczącym przedmiotowej sprawy) winna zostać wyłączona;

-

art. 424 § l pkt l kpkpoprzez sumaryczne powołanie w uzasadnieniu wyroku dowodów, bez wyszczególnienia na jakich konkretnych dowodach oparto ustalenia poszczególnych faktów, co uniemożliwia skontrolowanie toku rozumowania Sądu oraz utrudnia podjęcie polemiki ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu;

2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, iż oskarżonyB. K. (1)dopuścił się przypisanemu mu w pkt I sentencji wyroku -występku zart.158 § l k.k.w zw. zart. 57 a § l k.k.- podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania oskarżonemu w ogóle winy, natomiast sam czyn , z uwagi na działanie domniemanych sprawców na pustym podwórku , zimą. , w godzinach wieczornych i z powodu w którym mowa w wyjaśnieniach oskarżonegoG.- nie może mieć charakteru chuligańskiego.
Natomiast wyłącznie z ostrożności procesowej na zasadzieart. 438 pkt 4 kpk, zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił ponadto :
3) rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemuB. K. (1), przez nieuwzględnienie w dostatecznym stopniu wszystkich okoliczności dotyczących samego oskarżonego, a w szczególności jego sytuacji życiowej przed wszczęciem postępowania, jak i podczas jego trwania, i w konsekwencji wymierzenie mu kary z naruszeniem zasady indywidualizacji kary w zakresie okoliczności osobistych oraz bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Na zasadzieart. 427 § l i 437 § 2 k.p.k.- wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonegoB. K. (1)od czynu zart. 158§ l k.k.w zw. zart. 57a§ l k.k.;
ewentualnie, w przypadku uwzględnienia zarzutu naruszenia prawa procesowego o:
- uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Sławnie do ponownego rozpoznania.
Z kolei obrońca oskarżonegoB. Z. (1)także zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonegoB. Z.w części dotyczącej Z kolei obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonegoB. Z.w części dotyczącej pkt I i VI f.
Przeciwko skarżonemu orzeczeniu podniósł następujące zarzuty:
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć istotny wpływ na treść wydanego wyroku, polegający na bezzasadnym przyjęciu przez sąd meriti, iż oskarżonyB. Z. (1)miał brać udział w pobiciuM. D. (1)w dnu 8 grudnia 2011 roku wS., podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że oskarżony co prawda przebywał niedługo przed zajściem ze sprawcami, jednakże po powzięciu informacji odnośnie werbalizowanego przez nich zamiaru przestępnego postanowił niezwłocznie oddalić się z miejsca zdarzenia wraz zB. K. (1), wyrażając tym samym brak zamiaru popełnienia przestępstwa i dystansując się w stosunku do zachowania sprawców.
Obraza prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść skarżonego wyroku, polegająca na naruszeniu wynikającej zart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez przeprowadzenie oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i wbrew wskazaniom doświadczenia życiowego, co w szczególności uwidacznia się przy ocenie zeznań oskarżonych:P. G. (1),O. A. (1).P. K. (1),B. A. (1),D. L. (1),B.Z.,M. M. (1),B. K. (1)iA. R. (1), a także oceny dowodu z monitoringu zesklepu (...)(k.393 akt).
Z ostrożności procesowej podnoszę zarzut rażącej niewspółmierności (surowości) kary pozbawienia wolności orzeczonej względem oskarżonegoB. Z. (1), poprzez brak orzeczenia kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania, mimo wystąpienia ku temu przesłanek w realiach niniejszej sprawy.
Powołując się na wskazane wyżej zarzuty wniósł o zmianę wyroku w skarżonej części i uniewinnienie oskarżonegoB. Z. (1)od czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia.
Z ostrożności procesowej, w razie nieuwzględnienia wniosku zawartego w punkcie 4 petitum niniejszej apelacji, złożył wniosek ewentualny — o zmianę skarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemuB. Z. (1)kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacje nie zasługują na uwzględnienie.
Co do apelacji obrońcy oskarżonegoB. K. (1).
Niesłuszny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mającego wpływ na jego treść. Oskarżony ten najpierw w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu przestępstwa, potem jednak przed prokuratorem przyznał się do niego.
Wyjaśnił, że był jednym z napastników, którzy kopali i bili pokrzywdzonego. Na osobę tego oskarżonego jako jedynego ze współsprawców pobiciaM. D. (1)wskazuje w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczegoP. G. (1). Wówczas twierdził on, żeB. K.miał z sobą pałkę drewnianą oraz butelkę którą uderzył pokrzywdzonego. Był jednym z czynnych sprawców pobicia. Na B.K.jako sprawcę pobicia wskazał także w swoich pierwszych wyjaśnieniach współoskarżonyO. A. (1). On także wskazywał naK.jako osobę mającą przy sobie butelkę po piwie, którą rzucił w pokrzywdzonego, którego wcześniej kopał. Na tego oskarżonego jako sprawcę pobicia wskazał także oskarżonyB. A. (1)w toku postepowania przygotowawczego. Udział B.K.w pobiciuM. D.na tym etapie postępowania potwierdził także oskarżonyD. L. (1).
To, że ci oskarżeni przed sądem złożyli odmienne wyjaśnienia i odwołali te wcześniejsze, w których obciążali oskarżonegoB. K.nie może mieć decydującego znaczenia. Zmiana wyjaśnień przez nich, podobnie jak i przez samego B.K.jest nielogiczna i niespójna. Słusznie sąd I instancji nie dał wiary wyjaśnieniom złożonym przed sądem. Pierwsze wyjaśnienie złożone w postępowaniu przygotowawczym „na gorąco” wkrótce po popełnieniu przestępstwa, a potwierdzone potem przed prokuratorem były najbardziej wiarygodne. Wyjaśnienia tychże oskarżonych w znacznym zakresie pokrywały się z sobą. Oskarżeni nie potrafili podać wiarygodnego powodu tak radykalnej zmiany swoich wyjaśnień. W tym względzie sąd odwoławczy popiera stanowisko Sądu Rejonowego w Sławnie, który słusznie uznał, że oskarżonyB. K.popełnił zarzucane mu przestępstwo. Słusznie także sąd ten uznał, że tenże oskarżony podobnie jak i pozostali współoskarżeni dopuścili się występku o charakterze chuligańskim, co kwestionuje jego obrońca.
Zdarzenie miało miejsce przed wejściem do klatki schodowej wielorodzinnego budynku mieszkalnego , w centrumS.. Było to miejsce powszechnie dostępne dla każdego. Sprawcy działali w godzinach wieczornych. W każdej chwili w miejscu zajścia mogła się znaleźć przypadkowa osoba. Oskarżony podobnie jak i pozostali uczestnicy pobicia nie miał żadnego powodu aby napaść i pobićM. D.. Bijąc go myśleli, że napadli na inną osobę, co w żadnym wypadku nie zwalnia ich z winy. W sposób rażący okazali lekceważenie obowiązującego porządku prawnego. Uznanie działania sprawców, w tym B.K.za występek chuligański przez sąd I instancji sąd odwoławczy aprobuje.
To, że nie wszyscy oskarżeni wskazują na B.K.jako uczestnika zdarzenia nie może mieć istotnego znaczenia. Samo zdarzenie miało charakter dynamiczny, stąd przy wielości napastników, nazwiska niektórych z nich mogły być pominięte w ich wyjaśnieniach, wtedy gdy przyznawali się do popełnienia tego występku.
Niesłuszny jest także zarzut obrazy przepisów postępowania. Obrońca zarzuca naruszenie przepisówart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkiart. 7 kpkw zw. zart. 167 kpkiart. 410 kpk.
Analiza akt sprawy nie potwierdziła naruszenia zasad obiektywizmu w postępowaniu sądu jak też naruszenia zasady in dubio pro reo oraz zasady swobodnej oceny dowodów.
Obrońca eksponuje przy tym błędy proceduralne powstałe na etapie postępowania przygotowawczego.
Wzięcie udziałuA. L.w konfrontacji z udziałem A.R.w związku ze zniszczeniem przez tego oskarżonego samochodu nie może być istotnym błędem proceduralnym. To samo dotyczy obecności policjantaS. C.w czasie wyjaśnień składanych przezA. R.iB. A.. Obrońca eksponując te kwestie nie wskazuje w jakim zakresie mogłoby to wpłynąć na sytuację procesową B.K.. Większość oskarżonych odwołując swoje pisemne wyjaśnienia twierdziła, że uczyniła tak pod presją funkcjonariuszy policji. Kwestię tę wziął pod uwagę sąd I instancji i określił w uzasadnieniu wyroku dlaczego nie dał wiary ich zmienionym wyjaśnieniom.
Obrońca nadmiernie eksponuje dowód z zeznańW. S. (1)orazA. W. (1)i warunków w jakich zostały one przesłuchane oraz udziału biegłego psychologa w ich przesłuchaniu.
ZeznaniaW. S.orazA. W.nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie były one przecież bezpośrednimi uczestnikami zdarzenia , a ich zeznania dotyczące głównie tego kogo spotkały, przebywając w piwnicy budynku przyulicy (...). Jakkolwiek ich zeznania Sąd Rejonowy w Sławnie wziął pod uwagę to nie ulega wątpliwości , że ich zeznania nie są decydujące. Obraza przepisówkpkmoże być podstawą do uchylenia lub zmiany zaskarżonego wyroku jeżeli mogła mieć ona wpływ na jego treść (art. 438 pkt 2 kpk). Zdaniem sądu odwoławczego pewne błędy proceduralne były mało znaczące i nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia, także z uwagi na to, że dowód ten miał znaczenie marginalne.
Obrońca sugeruje, że wiedzę dotyczącą przedmiotowego zażalenia wszyscy oskarżeni mogą mieć z innego źródła i mogłoby to im zasugerowane przez przesłuchujące osoby. Brak jest jednak ku temu powodów aby tak twierdzić. Wielość podawanych przez oskarżonych szczegółów na wczesnym etapie postępowania przygotowawczego wskazuje na to, że szczegóły te wiążą się z tym, że byli oni sprawcami tego zdarzenia i znaczna ich część dobrze je w tym czasie pamiętała.
Obrońca twierdzi, że nagła zmian wyjaśnień oskarżonegoB. K.i odwołanie wcześniejszej wersji w których przyznał się do popełniania przestępstwa była skutkiem stosowania niedozwolonego wpływu i swoistego straszenia go określonym i ujemnym skutkiem. W tym zakresie podnosi w szczególności rzekome wpływanie na oskarżonego przez prokuratora P. Bochyńskiego i złożone w związku z tym oświadczenie przez obrońcę B.K.z tego okresu –adw. J. D.. Sąd I instancji odniósł się w uzasadnieniu wyroku i do tej kwestii. Uznał zeznaniaP. B.za wiarygodne. Jego zeznania zostały ocenione przez pryzmat całokształtu zebranego materiału dowodowego i słusznie uznano, że oskarżeni, w tym takżeB. K. (1)jest winien popełniania zarzucanego mu czynu. Istotne jest także to, iż Sąd Rejonowy w Sławnie z uwagi na trudny charakter sprawy poddał weryfikacji dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym, w tym także te, które dotyczyły podnoszonych przez oskarżonych, w tym także przezB. K.nieprawidłowości. Podnoszenie ich przez obrońcę przy prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym przed sądem nie jest słuszne. Przed sądem przesłuchano oskarżonych jak i świadków i w oparciu o całość materiału dowodowego wydano wyrok w sprawie.
Nie można także zgodzić się ze stwierdzeniem jakoby sąd dopuścił się obrazyart. 424 § 1 pkt 1 kpk. Na wstępie należy zaznaczyć, że wprost przeciwnie pisemne uzasadnienie wyroku jest obszerne i szczegółowe. Nie może to dziwić biorąc pod uwagę to, że w sprawie było oskarżonych 9 osób, a wielość różnorodnego materiału dowodowego wymagała jego oceny i weryfikacji. Sąd ten w uzasadnieniu uwypukla pewne ważne dowody, z kolei inne traktuje nieco marginalnie. Nie można zgodzić się z tym, że nie można ustalić poszczególnych faktów na podstawie powołanych w uzasadnieniu wyroku dowodów, a co miałoby obrońcy utrudnić i uniemożliwić kontrolę toku rozumowania sądu i podjęcie polemiki ze stanowiskiem sądu I instancji. Takie twierdzenie obrońcy jest zresztą zbyt ogólnikowe. Nie bardzo wiadomo o jakie dowody i fakty chodzi, gdyż z apelacji to nie wynika i nie są podane żadne przykłady wskazujące na nieprawidłowości sądu w tym zakresie.
Także złożony przez obrońcę alternatywny wniosek o złagodzenie oskarżonemu orzeczonej kary pozbawienia wolności i wymierzenie kary nieizolacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji słusznie wymierzył oskarżonym, w tym takżeB. K. (1)bezwzględną karę pozbawienia wolności. Popełnił on przecież występek o charakterze chuligańskim. Zgodnie z treściąart. 69 § 4 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie tej kary tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Zdaniem tego sądu wobec B.K.taki wypadek nie zachodził. Podkreślone w pisemnym uzasadnieniu wyroku przesłanki takie jak działanie w stanie nietrzeźwości, pobicie przypadkowo napotkanej osoby oraz spowodowanie u pokrzywdzonego niemałych obrażeń skutkujących poważnymi cierpieniami fizycznymi musiało skutkować wymierzeniem takiej kary. Stanowisko tego sądu co do rodzaju i wysokości orzeczonej wobec B.K.kary podlega pełnej aprobacie ze strony Sądu Okręgowego w Koszalinie. Nie może tego zmienić fakt, że oskarżony podjął we wrześniu 2012 r. naukę w zaocznym liceum, nadto podjął pracę zarobkową. Względy prewencji ogólnej przemawiają za wymierzeniem kary izolacyjnej, a podnoszone przez obrońcę okoliczności, jak również dołączone do apelacji dowody z dokumentów nie mogą w decydujący sposób wpłynąć na złagodzenie orzeczonej wobec niego kary. Sąd Rejonowy w Sławnie w sposób prawidłowy zrealizował wytyczne wymiaru kary płynące z treściart. 53 § 1 i 2 kk.

Co do apelacji obrońcy oskarżonegoB. Z. (1).
Także ona na uwzględnienie nie zasługuje.
Brak jest podstaw do uznania, że sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych i mającego wpływ na rozstrzygnięcie zapadłego wyroku. Zebrany materiał dowodowy potwierdził to, iż jednym ze sprawców pobiciaM. D. (1)był oskarżonyB. Z. (1). O jego udziale w tym zdarzeniu w toku postępowania przygotowawczego mówią współoskarżeniP. G. (1),O. A. (1)iD. L. (1). Jakkolwiek odwołali oni przed sądem swoje wyjaśnienia w części dotyczącej udziału tego oskarżonego w pobiciu to zmiana ta na wiarę nie zasługuje. Ich wyjaśnienia z postepowania przygotowawczego złożone wkrótce po zdarzeniu były spontaniczne i spójne. Zasługiwały wiec na wiarę. Słusznie dał im wiarę sąd I instancji, a sąd odwoławczy te ich wyjaśnienia, mimo iż potem je odwołano aprobuje.
W przypadku oskarżonegoZ.fakt, że został zarejestrowany podczas pobytu w sklepie między 20:11 a 20:12 przez kamerę nie może świadczyć na jego korzyść. Sam zresztą obrońca nie traktuje tego dowodu jako jednoznacznie korzystnego dla oskarżonego z uwagi na kilkuminutową odległość czasową od czasu pobiciaM. D.. Budowanie przez oskarżonegoB. Z.na takim dowodzie alibi mija się z celem. Tak też został dowód ten prawidłowo oceniony przez Sąd Rejonowy w Sławnie.
Oskarżony, który faktycznie nie przyznał się do popełnienia tego przestępstwa twierdził jedynie, że widział się z pozostałymi oskarżonymi, nie biorąc jednak udziału w samym zajściu, gdyż opuścił ich. Przy uznaniu wiarygodności wyjaśnieńP. G.,O. A.orazD. L.w których obciążyli oni B.Z.nie można uznać podanej przez niego wersji wydarzeń dotyczących nie uczestniczenia w pobiciu pokrzywdzonego za wiarygodną.M. D.nie rozpoznał B.Z.jako sprawcę pobicia go. Nie może to jednak dziwić biorąc pod uwagę wieczorną porę zdarzenia i ilość uczestników zajścia. Wcześniej już omówione dowody w postaci wyjaśnień części oskarżonych przy prawidłowej ich interpretacji są wystarczającymi do uznania winy B.Z.. Obrońca stara się w apelacji podważyć wiarygodność wyjaśnień tych oskarżonych którzy B.Z.obciążają eksponując warunki w jakich byli słuchani w pomieszczeniach(...)policji. Nie wskazuje jednak w apelacji dlaczego warunki te miałyby mieć ujemny i decydujący wpływ na B.Z.i jego sytuację procesową. Odwołanie wcześniejszych wyjaśnień przez kilku oskarżonych, którzy obciążali wcześniej B.Z.i twierdzenie, że odszedł on od reszty grupy i nie brał udziału w pobiciu wskazuje na to, że starali się oni celowo dopasować swoje wyjaśnienia do wersji przedstawionej przez tegoż oskarżonego. To, że oskarżeniP. K.,M. M.oraz A.R.w ogóle nie wskazywali na sprawstwo B.Z.nie może być brane pod uwagę. Sąd I instancji brał pod uwagę wszystkie wersje wyjaśnień dziewięciu oskarżonych i na jej podstawie słusznie uznał , żeB. Z.był jednym ze sprawców pobicia. Sąd ten także w uzasadnieniu wyroku ustosunkował się do kwestii rzekomego wywierania na oskarżonych presji natury psychicznej oraz fizycznej. Obrońca wskazuje, że część oskarżonych mogła mieć powody, aby na określonym etapie postepowania przygotowawczego, obciążyć bezpodstawnie B.Z., jednak nie przytacza w swojej apelacji w tym zakresie żadnych konkretów. Tak więc należy uznać, że ustalenia Sądu Rejonowego w Sławnie były prawidłowe i słusznie uznał on sprawstwo B.Z.w zakresie popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.
Nietrafny jest także zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Tak jak i w przypadku oskarżonegoB. K.sąd nie naruszył tej zasady, w sposób swobodny a nie dowody oceniając całość zebranego materiału dowodowego. Prawidłowo ocenił wyjaśnienia części oskarżonych, w których obciążali oni B.Z.i słusznie doszedł do wniosku, że tenże oskarżony jest współsprawcą pobiciaM. D.. Obszerne uzasadnienie wyroku omawia dowody w tym zakresie i stanowisko sadu dlaczego dał wiarę dowodom obciążającym B.Z., a nie dał wiary dowodom przeciwnym. Stanowisko to sąd odwoławczy aprobuje.
Złożony przezB. Z.alternatywny wniosek o złagodzenie orzeczonej wobec niego kary także nie może być uwzględniony. Oskarżony nie zasługuje na karę nieizolacyjną z przyczyn o których wcześniej w uzasadnieniu napisano oceniając w tej części apelację obrońcy oskarżonegoB. K.. To że jest on osobą młodą, obecnie studiującą, na początkowym etapie swojego życia, której bezwzględna kara pozbawienia wolności może skomplikować dalszą drogę życiową to zbyt słabe argumenty aby warunkowo zawiesić mu wykonanie kary pozbawienia wolności , co zgodnie z treściąart. 69 § 4 kkjest szczególnym wyjątkiem w przypadku występku chuligańskiego. Takie rozstrzygnięcie kłóciłoby się zresztą z wewnętrzną sprawiedliwością wyroku, skoro pozostali uczestnicy pobicia zostali skazani także na bezwzględne kary pozbawienia wolności. Wytyczne wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kksprzeciwiają się złagodzeniuB. Z.orzeczonej kary. Orzeczona kara roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności , jakkolwiek dość surowa to z pewnością trzeba ją uznać za rażąco surową w rozumieniuart. 438 pkt 4 kpk.
Reasumując należało utrzymać w mocy zaskarżony wyrok , uznając apelacje obrońców oskarżonychB. K.oraz B.Z., podobnie jak i pozostałe za oczywiście bezzasadne.
Orzeczenie sadu II instancji zapadło w oparciu o przepisart. 437 § 1 kpk.

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze wobec oskarżonych orzeczono w myślart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk.