Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 315/13
Data wyroku: 2013-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska, Tomasz Nowak, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 315/13WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 28 maja 2013 rokuSąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:Przewodniczący: SSO Krzysztof SajtynaSędziowie: SO Bogna Kuczyńska (spr.)SO Tomasz NowakProtokolant: prot. sąd. Monika Malczykprzy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwkopo rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 rokusprawyG. F.oskarżonego o przestępstwa zart. 280 § 1 kk,art. 158 § 1 kk,art. 275 § 1 kk,art. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 157 § 1 kk.B. P.oskarżonego o przestępstwo zart. 280 § 1 kk,art. 158 § 1 kk,art. 275 § 1 kk,art. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoB. P.oraz obrońcę oskarżonegoG. F.od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskimz dnia 13 grudnia 2012 roku sygn. akt II K 1549/11Iutrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne;IIzwalnia oskarżonychB. P.iG. F.od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję.IX Ka 315/13UZASADNIENIEG. F.iB. P.zostali oskarżeni o to, że:Iw dniu 25 września 2011 roku wO.Św., w woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą, poprzez uderzenieO. G.pięściami, kopanie go po głowie i całym ciele oraz przytrzymywanie i wykręcanie lewej ręki – pobili wyżej wymienionego, przy czym z uwagi na intensywność zadawanych uderzeń, ich lokalizacjęi działanie w dwuosobowej grupie narazili go na nastąpienie u niego skutków określonych wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, a jednocześnie spowodowali pokrzywdzonemu obrażenia ciała w postaci: wylewu krwawego w tkankach miękkich oczodołu lewego, sińców obu okolic czołowych i analogicznie ciemieniowej lewej oraz skręcenia stawu łokciowego lewego, skutkujące u niego naruszeniem czynności narządów ciała trwającym nie dłużej niż 7 dni, przy czym nadtoG. F.używając wobecO. G.przemocy, polegającej na opisanym pobiciu, zabrał mu w celu przywłaszczenia rzeczy ruchome w postaci: telefonu komórkowego marki(...)2310 o nr(...)i o wartości 80 złotych, patelni o wartości 10 złotych, portfela z zawartością pieniędzyw kwocie 20 złotych, dowodem osobistym i legitymacją studencką, którym to dokumentem nie miał oprawa wyłącznie rozporządzaćtj o przestępstwo zart. 280 § 1 kkiart. 158 § 1 kkiart. 275 § 1 kkiart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwobecG. F., natomiast o przestępstwo zart. 158 § 1 kkw stosunku doB. P.a nadtoG. F.o to, że:IIw dniu 28 sierpnia 2011 roku wO.Św., w woj.(...), poprzez uderzenie swoją głową w twarzI. G., spowodował wymienionemu obrażenia ciała w postaci: stłuczenia nasady nosa ze złamaniem kości nosa i towarzyszącym temu krwiakiem przegrody tego organu oraz powierzchniowej rany okolicy nosa, a także podbiegnięć krwawych obu oczodołów, skutkujące u pokrzywdzonego naruszeniem czynności narządów jego ciała trwającym dłużej niż 7 dnitj o przestępstwo zart. 157 § 1 kkIIIw dacie bliżej nieustalonej w okresie od 10 lipca do 1 sierpnia 2011 rokuwD., pow.(...), w woj.(...), przywłaszczył sobie znalezioną rzecz ruchomą w postaci telefonu komórkowegomarki S. (...)model S 5620 nr(...)o wartości 300 złotych, będącego własnościąM. K.i na jego szkodętj o przestępstwo zart. 157 § 1 kkWyrokiem z 13 grudnia 2012r. Sąd Rejonowy w Ostrowcu ŚwiętokrzyskimIw ramach czynu zarzucanego oskarżonym w punkcie I aktu oskarżenia uznałG. F.iB. P.za winnych tego, że w dniu 25 września 2011 roku wO., w woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą, poprzez uderzenieO. G.pięściami, kopanie po głowie i całym ciele oraz przytrzymywanie i wykręcanie lewej ręki – pobili wyżej wymienionego,a następnie zabrali mu w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N. (...)o nr(...)o wartości 80 zł, przy czyn z uwagi na intensywność zadawanych uderzeń, ich lokalizację i działaniew dwuosobowej grupie narazili pokrzywdzonego na nastąpienie u niego skutków określonych wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, a jednocześnie spowodowali mu obrażenia ciała w postaci: wylewu krwawego w tkankach miękkich oczodołu lewego, sińców obu okolic czołowych i analogicznie ciemieniowej lewej oraz skręcenia stawu łokciowego lewego, skutkująceu niego naruszeniem czynności narządów ciała trwającym nie dłużej niż 7 dni, to jest występku zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 280 § 1 kkw zw.zart. 11 § 3 kkwymierzył im kary po 2 lata pozbawienia wolności;IIoskarżonegoG. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu, stanowiącego występek zart. 157 § 1 kki za to na podstawieart. 157 § 1 kkskazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;IIIna podstawieart. 46 § 2 kkzasądził od oskarżonegoG. F.na rzecz pokrzywdzonegoI. G.nawiązkę w kwocie 1000zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;IVoskarżonegoG. F.w ramach czynu zarzucanego w pkt III aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że w okresie pomiędzy 25 lipca a 11 sierpnia 2011 roku wD., pow.(...), nie zawiadomił organu Policji o znalezieniu telefonu komórkowegomarki S. (...)model S 5620 nr(...)o wartości 220 zł, będącego własnościąM. K., to jest wykroczenia z art. 125 kw i za to na podstawie art. 125 kw wymierzył mu karę nagany;Vna podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkorzeczone wobec oskarżonegoG. F.w pkt I i II kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności;VIna podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoB. P.kary pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania oskarżonego w sprawie od dnia 26 września 2011 roku do dnia 26 października 2011 roku;VIIna podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoG. F.w pkt V kary pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania oskarżonego w sprawie od dnia 25 września 2011 roku do dnia 10 stycznia 2012 roku, od dnia 20 stycznia 2012 roku do dnia 24 lutego 2012 roku, od dnia 10 marca 2912 roku do dnia 19 marca 2012 roku;VIIIna podstawieart. 230 § 2 kpkzwrócił pokrzywdzonemuO. G.dowód rzeczowy w postaci spodni męskich zielonych „bojówek”;IXna podstawieart. 230 § 2 kpkzwrócił pokrzywdzonemuM. K.telefon komórkowymarki S. (...)nr(...);Xzwolnił oskarżonychG. F.iB. P.od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa.Apelacje od powyższego wyroku wywiedli oskarżonyB. P.i obrońca oskarżonegoG. F..OskarżonyG. P.nie sprecyzował zarzutów apelacji, ale z jej treści wynika, że skarży wyrok w całości. Oskarżony kwestionował w apelacji przeprowadzoną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów, zwłaszcza zeznań świadkówJ. B.iP. Ł.oraz opinii z zakresu badań DNA oraz ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy polegające na przyjęciu, że dopuścił się on przypisanego mu przestępstwa rozboju, chociaż zgromadzone w sprawie dowody na takie ustalenia nie pozwalały. Oskarżony podniósł w apelacji również rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności przez nie zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary.OskarżonyB. P.wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokui warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.Obrońca oskarżonegoG. F.zaskarżyła wyrok w punkcie I w całości.Na podstawieart. 438 pkt 1, 2 i 3 kpkzarzuciła1obrazę prawa materialnego, a to przepisart. 280 § 1 kkpoprzez błędne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się rozboju na pokrzywdzonymG.w sytuacji, gdy czyn ten jest przestępstwem kierunkowym, a sam Sądw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podnosi, że zachowanie oskarżonego skierowane było przeciwko zdrowiu (str. 16, 21 uzasadnienia) a także zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności zeznania pokrzywdzonego jak i wyjaśnienia oskarżonego wskazują, iż oskarżony nie działał z zamiarem zaboru mienia pokrzywdzonego, nie zmuszał pokrzywdzonego do wydania przedmiotów należących do niego, nie przeszukiwał mu kieszeni, nie zabrał przedmiotów do niego należących, dlatego też zarzucany czyn powinien zostać zakwalifikowany co najwyżej doart. 157 § 2 kk.2obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a to przepisu:-art. 5 § 2 kpkpoprzez nie wyjaśnienie wszelkich wątpliwości nie dających się rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego tj uznanie, iż to oskarżonyF.krzyczał do pokrzywdzonego „dawaj kasę” i to on przeszukiwał mu kieszenie w sytuacji, gdy świadkowie zdarzenia wielokrotnie zeznawali sprzecznie, czym notabene zajęła się prokuratura w związku popełnieniem, przestępstwa zart. 233 kk, i którzy sprzeczności te tłumaczyli chęcią pomocy oskarżonemuP.i oczyszczeniem go z zarzutu rozboju, przerzucając tym samym ciężar winy na oskarżonegoF.-art. 5 § 2 kpkpoprzez przyznanie, że to oskarżonyF.krzyczał do pokrzywdzonego „dawaj kasę” w sytuacji, gdy sam pokrzywdzony zeznałw Sądzie, że „po pierwszych ciosach ktoś mówił dawaj kasę, wydaje mi się, że mówił to ktoś inny niżF.z uwagi na brzmienie jego głosu” (k. 390),w poprzednich zeznaniach twierdził, że nie wie który mężczyzna go przeszukiwał, a oskarżony od początku logicznie i spójnie wyjaśniał, iż nie miał on zamiaru zaboru mienia pokrzywdzonego, nie zabrał oskarżonemu żadnych rzeczy a tym bardziej nie zmuszał go do ich wydania-art. 7 kpkpoprzez oskarżonemuF.próbę stworzenia wersji zdarzenia dla siebie korzystnej przerzucając odpowiedzialność za popełniony czyn na współoskarżonego i tym samym nie dając wiary jego wyjaśnieniomw sytuacji, gdy jego klient od samego początku przyznawał się do winy, ko9nsekwentnie relacjonował przebieg zdarzeń, zaś oskarżonyP.jeszcze przed postawieniem mu zarzutów mataczył, umniejszał swoją rolę w zdarzeniu, zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym wielokrotnie zmieniał swoją wersję wydarzeń i mimo tego Sąd jego słowom dał większą wiarę niż oskarżonemuF., poprzez uznanie za wiarygodne zeznania świadkówL.,B.iŁ.we części obciążającej oskarżonegoF.w sytuacji, gdy po wszczęciu przez prokuraturę postępowania w związku z podejrzeniem popełnienia przez wymienionych świadków przestępstwa zart. 233 kkprzyznali, że chcieli oni pomócP., który ma rodzinę i dziecko i nie chcieli aby został osadzonyw zakładzie karnym-art. 424 § 1 punkt 1 kpkpunkt 1 kpkpoprzez nie odniesienie się Sądu do całokształtu materiału dowodowego z ekspertyzy dotyczącej badania profilu DNA odzieży wierzchniej pokrzywdzonegoG.-art. 424 § 1 punkt 2 kpkpoprzez istnienie sprzeczności między ustalonym stanem faktycznym a rozważaniami sądu, wzajemnie się wykluczających twierdzeń m. in. takich jak ustalenie, iż to oskarżonyP.wyjąłz plecaka pokrzywdzonego patelnię i uderzył go nią w głowę (str. 4 uzasadnienia) następnie Sąd w dalszej części uzasadnienia pisze, że patelnia ta wypadła z plecaka podczas szarpaniny, którą później napastnicy bili pokrzywdzonego (str. 14 uzasadnienia) po czym na str. 17i 20 stwierdza już, że to jedynie oskarżonyF.uderzał oskarżonego patelnią; poprzez uznanie, że zamiarem oskarżonego Fina był zabór mienia pokrzywdzonego, co należy do znamion czynu zabronionego określonego wart. 280 kkpo czym stwierdzenie na stronie 14 uzasadnienia, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie, że oskarżonyF.z bliżej nieznanych powodów biegł za pokrzywdzonym; stwierdzenie, że oskarżony zaatakował pokrzywdzonegoG.tylko dlatego, że ten szedł ulicą (str. 17 uzasadnienia) po czym akapit niżej Sąd podnosi, że motywem działania oskarżonego była chęć uzyskania środków finansowych3błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez błędne przyjęcie, ze oskarżonyF.działałw celu zaboru mienia pokrzywdzonegoG., w sytuacji gdy zebranyw sprawie materiał dowodowy zdecydowanie przeczy takiemu twierdzeniu, w szczególności takie fakty jak to, że oskarżonyF.wyrzucił telefon pokrzywdzonego pokazując tym samym, że jego zamiarem nie było wejście w jego posiadanie, to, że nie zabrał on portfela pokrzywdzonego, w którym znajdowały się pieniądze, butów, które notabene zabrał świadekL.czy patelni, która również została wyrzucona, w sytuacji, gdy podczas przeszukania nie znaleziono u oskarżonego żadnych rzeczy należących do pokrzywdzonegoG..Obrońca oskarżonegoG. F.wniosła o1na życzenie klienta, o uniewinnienie go od zarzucanego mu czynu w punkcieI zaskarżonego wyroku2z ostrożności procesowej, gdyby sąd nie uwzględnił żądania zawartegow punkcie 1 o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i zmianę kwalifikacji czynu naart. 157 § 2 kki w konsekwencji o wymierzenie kary jednostkowej za ten czyn w dolnych granicach ustawowego zagrożenia idąc w ślad za stanowiskiem Sądu Rejonowego, który orzekając w niniejszej sprawie podnosi, iż w związku z faktem, że popełniony przez oskarżonego czyn zabroniony nie spowodował trwałych skutków u pokrzywdzonego a wartość utraconego mienia jest niewielka wymierzył oskarżonemu karę w dolnych granicach ustawowego zagrożenia (str. 18 uzasadnienia) oraz na podstawieart. 85 kki86 § 1 kkorzeczenie kary łącznej3ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Okręgowy zważył, co następuje.Apelacje oskarżonegoG. P.i obrońcy oskarżonegoG. F.nie zasługują na uwzględnienie.Ponieważ obie apelacje kwestionują ustalenia faktyczne w zakresie czynu popełnionego wspólnie i w porozumieniu, zostaną łącznie omówione.Na wstępie stwierdzić trzeba, że w toku prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy zgromadził wszystkie dowody niezbędne dla rozstrzygnięcia. Dowody te poddał wnikliwej analizie a swoje stanowisko należycie umotywował w pisemnym uzasadnieniu wyroku, wskazał w nim szczegółowo, którym dowodom dał wiarę i dlaczego, a którym – i na jakiej podstawie – cech wiarygodności odmówił. O ile rację ma obrońca oskarżonego zarzucając, że w pisemnym uzasadnieniu wyroku sąd I instancji nie odniósł się do opinii sporządzonej przez Pracownię Genetyki Sądowej(...)wK.to jednocześnie obrońca nie wskazuje czy i jaki wpływ ma to uchybienie na wynik procesu. Zważyć trzeba, że przedmiotem badań DNA były ślady biologiczne – ślady krwi – ujawnione na spodniachO. G., pokrzywdzonego w sprawie. Wnioski biegłycho wykluczenie pochodzenia śladów krwi ujawnionych na zamku w pobliżu rozporka spodni i na wewnętrznej części prawej kieszeni przedniej nie mają żadnego znaczenia w sprawie. Znamienne, że z akt sprawy nie wynika, i na taki fakt nie powołują się obie apelacje, aby oskarżeni odnieśli rany w wyniku zdarzeniai w związku z tym krwawili zatem powyższa opinia dotycząca badań śladów krwi nie wniosła do sprawy żadnych istotnych okoliczności. W związku z tym fakt, że Sąd Rejonowy nie odniósł się do niej w pisemnych motywach wyroku nie ma żadnego wpływu na treść orzeczenia.Jak wynika pisemnego uzasadnienia wyroku Sąd Rejonowy oparł ustalenia faktyczne przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonegoO. G.. Jeżeli obrońca oskarżonegoG. F.podniósł w apelacji, że tenże oskarżony od początku przyznawał się do winy i konsekwentnie relacjonował przebieg zdarzeń, to nie odniósł się w ogóle do treści tych wyjaśnień i ich sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego. Całkowicie odosobnione w sprawie jest twierdzenie oskarżonegoF.o tylko dwukrotnym uderzeniu pokrzywdzonego i o tym, że nie brał udziałuw dalszej części zdarzenia.Uzupełnieniem zeznańO. G.były zeznaniaA. L.,J. Ł.iP. B.. Ocena tych zeznań nie budzi żadnych wątpliwości. Sąd Rejonowy odniósł się do kolejnych zeznań wymienionych świadków, występujących w nich różnic i podanych przez świadków motywów składania określonych zeznań. Brak jest podstaw aby kwestionować wnioski sądu I instancji. Na pewno nie można tego uczynić w oparciu tylko o wyjaśnienia obu oskarżonych, które są nie tylko sprzeczne ale i odosobnione w postępowaniu. Dotyczy to również ustaleń związanych z zaborem pokrzywdzonemu telefonu komórkowego. Skarżący obrońca oskarżonegoG. F.powołał się w tym zakresie tylko na nieprecyzyjne zeznania pokrzywdzonego, który nie potrafił wskazać, kto powiedział „dawaj kasę”. Sąd Rejonowy w tym zakresie oparł się na zeznaniachP. Ł., z którymi korelowały wyjaśnieniaB. P.. Kwestionując ustalenia, kto wypowiedział słowa „dawaj kasę” obrońca oskarżonegoG. F.pominął, że słowa te zostały wypowiedziane na pewno podczas bicia pokrzywdzonego przez oskarżonych, w świetle tych ustaleń, prawidłowe są wnioski sądu co do zamiaru sprawców. Wywodząc o sprzeczności motywów Sądu Rejonowego w tym zakresie obrońca oskarżonegoG. F.pominął rozważania sądu znajdujące się na str. 14 uzasadnienia wyroku iż celem pobicia, który ujawnił się w trakcie zajścia, był zabór wartościowego mienia na szkodęO. G.. Z wnioskiem tym nie stoiw sprzeczności ustalenie o przyczynach zaatakowania pokrzywdzonego przez oskarżonegoF.. Warunkiem realizacji znamion przestępstwa określonego wart. 280 § 1 kknie jest to, aby zamiar zaboru rzeczy powstał przed zaatakowaniem pokrzywdzonego, to samo dotyczy porozumienia między współsprawcami. Również o braku zamiaru przywłaszczenia telefonuO. G.przezG. F.nie może decydować fakt, że ten oskarżony po kolejnym pobiciu i ucieczce pokrzywdzonego, rzucił o ziemię zabrany telefon. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy oskarżony postąpił z tym telefonem jak właściciel. Zabór telefonu nastąpił po przeszukaniu kieszeni pokrzywdzonemu, nie było to zatem przypadkowe wejście w posiadanie rzeczy, ale po podjęciu czynności w tym celu.W tym stanie rzeczy nie przekonują argumenty obrońcyG. F.a odnoszące się do innych rzeczy pokrzywdzonego – portfela, plecaka, butów czy patelni. SądI instancji słusznie przyjął, że zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia sprawcy obejmowali tylko zabrany pokrzywdzonemu telefon komórkowy. Bez istotnego znaczenia w sprawie pozostają ustalenia faktyczne dotyczące patelni pokrzywdzonego, a ustalenia dotyczące uderzania pokrzywdzonego przezB. P.znajdują potwierdzenie w zeznaniachJ. B.(k. 50v).Skarżący nie wykazali aby ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy były sprzeczne z wynikami postępowania dowodowego.W świetlne tych ustaleń nie budzi wątpliwości ocena prawna zachowania obu oskarżonych. Rozbój charakteryzuje się podwójną kierunkowością, obejmującą zarówno działania skierowane przeciwko osobie, jak i przeciwko mieniu. Nie budzi wątpliwości, że czyn oskarżonych skierowany był także przeciwko zdrowiu pokrzywdzonego, co znalazło odzwierciedlenie w jego kwalifikacji prawnej. Nie przeczy to przyjęciu, że dopuścili się oni przestępstwa rozboju, co próbuje podważać w apelacji obrońca oskarżonegoG. F..Sąd Okręgowy w całości podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do winyi kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonym w punkcie I wyroku.Wymierzając oskarżonym kary Sąd Rejonowy uwzględnił i należycie rozważył wszystkie istotne okoliczności. Kary te są dostosowane do winy oskarżonychi szkodliwości społecznej ich czynu. Odnosząc się do apelacji oskarżonegoB. P.stwierdzić trzeba, że Sąd Rejonowy rozważał kwestię zastosowania wobec tego oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Okoliczności czynu i sposób zachowania oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia wykluczają przyjęcie, że zachodzą warunki zart. 69 kk. Przede wszystkim wobec oskarżonego nie można ustalić pozytywnej prognozy kryminologicznej, decydującej o warunkowym zawieszeniu wykonania kary. Nie kwestionując sytuacji rodzinnejB. P., o której oskarżony piszew apelacji, okoliczności te nie mogą przesądzić o warunkowym zawieszeniu wykonania kary.W tym stanie rzeczy, na podstawieart. 437 § 1 kpkSąd Okręgowy utrzymałw mocy zaskarżony wyrok.Mając na uwadze treść zarzutów apelacji i ich argumentację, uznano je za oczywiście bezzasadne.Uwzględniając sytuacje materialne obu oskarżonych na podstawieart. 624 kpkw zw. zart. 634 kpkSąd Okręgowy zwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję./SSO Bogna Kuczyńska/ /SSO Krzysztof Sajtyna/ /SSO Tomasz Nowak/