Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 1714/12
Data wyroku: 2013-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Aneta Talaga
Słowa kluczowe: Funkcja Publiczna
Podstawa prawna: art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk, art. 224 § 2 kk

Sygn. akt V K 1714/12

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2013 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale V Karnym,
w składzie :
Przewodniczący :SSR Aneta Talaga
Protokolant : Teresa Kowalewska
przy udziale
Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Stare Miasto Marii Anioły
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia, 08 lutego, 26 lutego 2013 roku
sprawy karnej z oskarżenia publicznego:
D. O. (1)
s.E.iB.z d.J.
ur. (...)wO.
PESEL (...)
oskarżonego o to, że:
w dniu 05 października 2011 roku weW.zmusił funkcjonariusza Ruchu Drogowego sierż.B. G. (1)do zaniechania prawnej czynności służbowej w postaci kontroli drogowej, poprzez niezastosowanie się do jego sygnału nakazującego zatrzymanie pojazdu markiM.nr rej. (...)wraz z naczepąmarki W.nr rej. (...)w wyniku czego policjant musiał odskoczyć w bok w celu uniknięcia potrącenia, co uczynił w związku z wykonywanymi przez funkcjonariusza Policji obowiązkami służbowymi celem zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej
tj. o czyn zart. 224 § 2 k.k.

***

I
na podstawieart. 66 § 1 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie przeciwkoD. O. (1)o czyn opisany w części wstępnej wyroku tj. stanowiący występek zart. 224 § 2 k.k.warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1(jeden)rok;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt. 7 k.k.orzeka odD. O. (1)na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 700 zł(siedemset złotych),

III
na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalniaD. O. (1)od kosztów sądowych w tym od opłaty.

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia:

W dniu 5 października 2011 r. weW.około godz. 10.30D. O. (1)poruszał się jezdniąulicy (...)odulicy (...)w kierunkuul. (...)weW.ciągnikiem samochodowymM.onr rej. (...)wraz z naczepąW.onr rej. (...).

Dowody:
zeznania świadkaB. G. (1), k. 6 , 28-29,97-99 akt
zeznania świadkaK. N., k. 37,51,101 -102 akt
zeznania świadkaT. Z., k. 112-113 akt
wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1), k. 28,60,95-97 akt

W tym samym czasie i w tym samym miejscu , funkcjonariusze Policji w osobachB. G. (1)iK. N., w umundurowaniu służbowym zabezpieczali wypadek drogowy . W pewnym momencieB. G. (1)zauważył jak pomiędzy zaparkowanym radiowozem a pojazdem Straży Pożarnej próbuje przejechać(...)onr rej. (...)wraz z naczepąW.onr rej. (...). Kierowca tegoż samochodu gestykulował rękoma .

Dowody:
zeznania świadkaB. G. (1), k. 6 , 28-29,97-99 akt
zeznania świadkaK. N., k. 37,51,101 -102 akt
zeznania świadkaT. Z., k. 112-113 akt
wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1), k. 28,60,95-97 akt

Funkcjonariusz PolicjiB. G. (1)podszedł zatem do kierowcy tegoż samochodu ciężarowego , od jego strony i poprosił go o okazanie dokumentów , w tym zezwolenia na poruszanie się tą drogą , w centrumW.obowiązuje bowiem zakaz poruszania się pojazdów powyżej 9 ton. Kierujący tym samochodem mężczyzna w odpowiedzi , potwierdził , iż takowe pozwolenie posiada i pokazał na jakąś kartkę na szybie samochodu znajdującą się po jego stronie .B. G. (1)odszedł od drzwi samochodu po stronie kierowcy i stanął przed samochodem na wysokości kierowcy , aby odczytać co jest na niej napisane . Jednocześnie zauważył również , iż kierowca tegoż samochodu nie ma zapiętych pasów bezpieczeństwa . Nagle samochód ten zaczął powoli ruszać w stronęB. G. (1), samochód ten powoli ruszał i stawał , przesuwając się do przodu , stojąc początkowo w odległości , ok. 3-4 metrów odB. G. (1).B. G. (1)podniósł rękę do góry w celu zatrzymania się tego pojazdu przez kierującego mężczyznę . Kierujący tym pojazdem mężczyzna nie zastosował się do wydanego polecenia , nie zatrzymał się tym pojazdem , kontynuował dalszą jazdę .
W celu uniknięcia potrącenia przez ten pojazdB. G. (1)odskoczył na bok , w prawą stronę . Gdy pojazd ten przejeżdżał obok niego chwycił za klamkę drzwi od strony kierowcy , otworzył je , lecz z uwagi na fakt gwałtownego przyśpieszenia tegoż pojazdu , puścił klamkę , pojazd ten odjechał .B. G. (1)zdążył zapisać numery rejestracyjne tegoż pojazdu .

Dowody:
zeznania świadkaB. G. (1), k. 6 , 28-29,97-99 akt
zeznania świadkaK. N., k. 37,51,101 -102 akt
zeznania świadkaT. Z., k. 112-113 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1), k. 28,60,95-97 akt

Po zakończeniu czynności na miejscu wypadkuB. G. (1)wraz zK. N.udali się naulicę (...)weW.na budowę , gdzie teoretycznie pojazd ten mógł się udać i gdzie według relacji kierowcy miał jechać . Tam na podstawie informacji przekazanych przez kierownika budowy ustalił , iż(...)onr rej. (...)wraz z naczepąW.onr rej. (...)tam przyjechał a jego kierowcą byłD. O. (1).

Dowody:
zeznania świadkaB. G. (1), k. 6 , 28-29,97-99 akt
zeznania świadkaK. N., k. 37,51,101 -102 akt
zeznania świadkaT. Z., k. 112-113 akt

Podczas przejazdu funkcjonariuszy PolicjiB. G. (2)iK. N.do Szpitala przyul. (...)naskrzyżowaniu ulic (...)zauważyli oni(...)onr rej. (...).B. G. (1)wydał polecenie kierowcy tegoż samochodu do zatrzymania się . Kierowcą tegoż samochodu byłD. O. (1), co do któregoB. G. (2)podejmował interwencję naulicy (...)weW..

Dowody:
zeznania świadkaB. G. (1), k. 6 , 28-29,97-99 akt
zeznania świadkaK. N., k. 37,51,101 -102 akt
zeznania świadkaT. Z., k. 112-113 akt
wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1), k. 28,60,95-97 akt

OskarżonyD. O. (1)urodził się 10 sierpnia 1964 roku wO.. Posiada wykształcenie wyższe, utrzymuje się z własnej działalności gospodarczej. Jest żonaty. Nie posiada majątku większej wartości . Nie był w przeszłości karany.

Dowody:
wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1), k. 59 akt
karta karna , k. 42 akt
wywiad środowiskowy , k. 117-119 akt
*********

W toku postępowania przygotowawczego, tj. w dniu 4 października 2012 roku oskarżonyD. O. (1)nie  przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień .(k. 60 akt )
W toku postępowania sądowego oskarżonyD. O. (1)nie przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu , odnośnie okoliczności zdarzenia wyjaśnił , iż istotnie jechałul. (...)w kierunkuul. (...), gdzie za skrzyżowaniem zul. (...)na jednym pasie ruchu stała straż pożarna i auta zjeżdżały z tego pasa na pas prawy , po prawej stronie stał wóz policyjny na pasie do parkowania samochodów. Zbliżając się do tych pojazdów, nagle zrobiło się wąsko gdyż auta stały koło siebie i na przeciwko miały lusterka , zatrzymał pojazd, otworzył prawą szybę, stanął na przeciwko busa policyjnego, gdzie siedział policjant, którego zapytał go czy mógłby podjechać trochę do przodu , w tym momencie policjant przerwał pisanie, przyszedł do niego z lewej strony, zapytał go o co chodzi . Odpowiedział mu , że zrobiło się bardzo wąsko a on nie chce zahaczyć o lusterka. Policjant zapytał go czy da radę przejechać , zapytał czy ma pozwolenie na poruszenie się w tym miejscu , odpowiedział że tak . W tym momencie policjant zaczął wychodzić z pomiędzy aut, a kiedy wyszedł on skupił uwagę na prawej stronie i zaczął spokojnie ruszać. Patrząc w lusterko ramkowe w celu zobaczenia tego lusterka gdyż było ono niżej niż kabina, nie było go widać i powoli podjeżdżając już widząc to lusterko, popatrzył jeszcze w lewą stronę żeby minąć lusterko straży pożarnej, w tym czasie policjant stał jakieś 3-4 metry przed jego samochodem.(...)uwagę na jeździe a policjant stał i patrzył , następnie odszedł przed samym autem i wówczas pojechał . Zadzwonił jeszcze na komendę gdyż uważał , że policjant powinien mu pomóc a nie utrudniać. Później w drugim, kursie wracając w kierunkuO.na światłach podjechał bus policyjny i przez szybę policjant poinformował go, że jest kontrola drogowa, aby jechał za nimi. Podjechał na przystanek, policjant przyszedł przedstawił się, wziął jego dokumenty, poszedł do busa, po czym wrócił i powiedział, że go zatrzymują ponieważ chciał go przejechać. Oskarżony w swych wyjaśnieniach zaprzeczył aby policjant prosił go o okazanie dokumentów samochodu, którym się poruszał , zaprzeczył również aby nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa. W ocenie oskarżonego policjant ten nie dawał mu sygnałów podnosząc rękę aby się zatrzymał, nie odskoczył on od jego samochodu a odszedł , nie zauważył również aby policjant próbował chwytać klamkę jego samochodu. Oskarżony zaprzeczył aby jego zamiarem było wjechanie na policjanta , myślał , iż policjant ten , jak on ruszy odejdzie, policjant stał wówczas ok. 3-4 metry przed samochodem .
***
Oceniając wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1)Sąd uznał, że można dać im wiarę jedynie w bardzo ograniczonym zakresie, albowiem nie znajdują one uzasadnienia i potwierdzenia w zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym, pozostając z nim w sprzeczności. Oskarżony w ramach przysługującego mu prawa do obrony mógł składać wyjaśnienia o treści korzystnej dla siebie, co też czynił. W szczególności wersja wydarzeń podawana przez oskarżonegoD. O. (2)stoi w rażącej sprzeczności z zeznaniami świadkówB. G. (1),K. N.orazT. Z., złożonymi również na etapie postępowania w sprawie o wykroczenie , o sygn. akt VI W 3285/11.
B. G. (1)przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego na okoliczność zdarzenia z dnia 5 października 2011 roku, w sposób szczegółowy opisał przebieg zdarzenia z udziałem oskarżonegoD. O. (1). Z jego relacji wynikało, iż przedmiotowego dnia podczas pełnienia służby patrolowej wraz z funkcjonariuszem policjiK. N.w trakcie obsługi wypadku drogowego, który zaistniał naul. (...)na skrzyżowaniu zul. (...), po zakończeniu czynności na jezdniul. (...)na skrzyżowaniu zul. (...), w trakcie wypełniania dokumentacji zauważył jak kierujący samochodem ciężarowym wraz z naczepą, próbuje przejechać pomiędzy stojącym radiowozem a wozem straży pożarnej stojącym na pasie ruchu. Zauważył kierującego , który był wyraźnie zdenerwowany, coś gestykulował, wyszedł zatem do niego . Podszedł do drzwi od strony kierowcy , przedstawił się zapytał go czy ma zezwolenie na przejazd samochodem w obrębie w centrumW., ponieważ w całym centrumW.obowiązuje zakaz poruszania się pojazdów powyżej 9 ton. Kierujący nie miał zapiętych pasów . Zapytał go czy jest problem z przejazdem, stwierdził, że tak ale sobie poradzi, Poprosił jednocześnie kierującego o przygotowanie dokumentów do kontroli, w związku z tym, że wcześniej zapytał go czy ma pozwolenie na przejazd pojazdem, który zwalnia z obowiązku do stosowania się do znaku do 9 ton, kierujący wskazał na przednią szybę swojego pojazdu i powiedział że tak ma. W celu zobaczenia tejże kartki wyszedł przed pojazd , stanął , w tym momencie kierowca ten zaczął ruszać, na początku powoli, kiedy zaczął ruszać wyciągnął rękę aby zatrzymać go i uwidocznić siebie. Kiedy zobaczył , iż kierowca ten nie zamierza się zatrzymać, w celu uniknięcia potrącenia odskoczył w prawą stronę . Kierujący gwałtownie ruszył a on w tym momencie chwycił z klamkę jego pojazdu, otworzył drzwi , on wówczas przyśpieszył , tak więc puścił klamkę a on odjechał z tymi otwartymi drzwiami. Kierujący oddalił się w kierunkupl. (...), zdążył tylko zapamiętać numer rejestracyjny ciągnika. Zdarzenie to zgłosił dyżurnemu(...)W., w celu ustalenia właściciela pojazdu po spisanym numerze rejestracyjnym , z którym ustalili , iż skoro znają numer rejestracyjny to wezwiemy kierującego w późniejszym terminie, po czym wrócił dalej do obsługi poprzedniego zdarzenia. Po zakończeniu czynności na miejscu wypadku, udali się naul. (...), ponieważ kierujący, z którym wcześniej rozmawiał wskazał to miejsce gdzie obsługuje budowę, po rozpytaniu ochroniarzy na budowie znajdującej się naul. (...), ustaliłem numer rejestracyjnej pojazdu, które mogłyby pasować do numeru zapisanego przez niego w notatniku. W tym samym czasie kiedy rozpytywał pracownika ochrony przyjechał kierownik budowy, który podał mi imię nazwisko, adres i numer telefonu kierującego . W związku z tym, iż obsługiwali wypadek drogowy, udaliśmy się do szpitala naul (...), w drodze na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)zauważyli , że stoi samochód ciągnik z naczepą, którego kierowcą jak się później okazało na kontroli naul. (...)byłD. O. (1). Zeznania te w ocenie Sądu są logiczne, spójne i konsekwentne, korespondują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami świadkówK. N.orazT. Z..
ŚwiadekK. N.złożył zeznania tożsame z zeznaniami świadkaB. G. (1)co do wszystkich istotnych okoliczności zdarzenia z dnia 5 października 2011 roku a dotyczących przyczyny podjęcia interwencji wobecD. O. (2), sposobu jego zachowania oraz okoliczności dotyczących nie zastosowania się do poleceń wydawanych mu przezB. G. (1)i podjętych działań w celu nie podporządkowania się nim . Świadek całość zdarzenia obserwował z pozycji osoby siedzącej w radiowozie na miejscu zdarzenia .
Istotne w tym zakresie są zwłaszcza zeznania naocznego świadkaT. Z., który to jako kierowca samochodu osobowego obserwował całe zdarzenie i opisał jego okoliczności , okoliczności te korespondują z wersją wydarzeń podawaną zarówno przezB. G. (1)jak iK. N.. W swej relacji świadek ten nie miał wątpliwości co do tego , iż kierujący samochodem ciężarowym chciał odjechać z naruszeniem przepisów , z jego strony wyglądało to tak jakby chciał potracić policjanta i odjechać z miejsca zdarzenia. Zdarzenie obserwował z pozycji kierującego samochodem osobowym w odległości około 10 metrów , stał wówczas na jezdni oczekując na przejazd , , zauważył wówczas jak z naprzeciwka nadjeżdża ciężarówka, funkcjonariusz policji wydał polecenie zatrzymania się kierującemu ciężarówką, wyciągnął rękę przed siebie i krzyczał do niego „stój”, ciężarówka na chwilę się zatrzymała, po czym policjant podszedł do ciężarówki.Kierowca wedle ceny tegoż świadka lekko „stuknął policjanta” i on odskoczył on od samochodu , kierowca wymusił również aby policjant odskoczył od ciężarówki. Funkcjonariusz Policji uprzednio po rozmowie z kierowcą pojazdu stanął przed pojazdem na drodze . Wówczas kierowca zaczął ruszać a funkcjonariusz policji chciał go zatrzymać , kiedy to mu się nie udało odskoczył na bok. Policjant , kiedy kierowca ruszył ciężarówką, chciał otworzyć mu boczne drzwi, ale on wówczas przyśpieszył i nie był w stanie otworzyć tych drzwi,po czym ciężarówka odjechała. Sąd uznał powyższe zeznania świadka jako wiarygodne .Nie ulega jednak wątpliwości , iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło do kontaktu kierowanego pojazdu przezD. O. (1)z osobąB. G. (1). Świadek w tym zakresie mógł nie dostrzec tej okoliczności , powyższe wynikało zapewne z możliwości obserwacji zdarzenia . W pozostałym zakresie relacja świadka koresponduje z zeznaniami zarówno świadkaB. G. (1)jak iK. N..
Reasumując , Sąd nie uznał za wiarygodnych wyjaśnień oskarżonegoD. O. (2), w których próbował dowieść jakoby to funkcjonariusz Policji nie wydawał mu polecenia zatrzymana się , jakoby to nie wiadomym mu było , iż wskutek ruszenia przez niego samochodem był zmuszony do odskoczenia , jakoby to funkcjonariusz Policji nie próbował chwycić za klamkę kierowanego przez niego samochodu . Wyjaśnienia te są sprzeczne z relacją przedstawioną przez świadkówB. G. (1),K. N.orazT. Z.. Niewątpliwie, jak wskazuje oskarżony nie było jego zamiarem przejechanie funkcjonariusza Policji , ale poprzez swoje zachowanie zmusił on go do podjęcia reakcji w celu uniknięcia ewentualnego potrącenia . Sam oskarżony również w ostateczności przyznaje , iż myślał jakoby policjant ten , kiedy on ruszy odejdzie. Powyższe wprost dowodzi , iż oskarżony zamierzał odjechać z miejsca , nie stosując się do poleceń funkcjonariusza policji , unikając w ten sposób jego interwencji aczkolwiek jego zamiarem nie było potrącenie interweniującego funkcjonariusza Policji . W przeciwieństwie do wyjaśnień oskarżonego , zeznania świadkówB. G. (1),K. N.,T. Z.były od samego początku spójne , konsekwentne , wzajemnie się uzupełniając , odzwierciedlając tym samym przebieg zdarzenia z dnia 5 października 2011 roku. Relacjom zatem przedstawionym przez tych świadków Sąd dał w całości wiarę .
Istotnym źródłem ustaleń faktycznych były również dowody z dokumentów w postaci: akt VI W 3285/11Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia, danych o karalności , wywiadu przeprowadzonego przez zawodowego kuratora sądowego .

Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, iż zarówno sprawstwo jak i wina oskarżonegoD. O. (1)w zakresie przypisanego mu czynu nie budzą najmniejszych wątpliwości.
Dokonując ustaleń faktycznych, Sąd oparł się na dowodzie z zeznań świadków: pokrzywdzonegoB. G. (1), a także zeznańK. N.orazT. Z.. Stanowiły one spójny, logiczny i wzajemnie się uzupełniający materiał dowodowy, mogący stanowić podstawę dla czynienia jednoznacznych i stanowczych ustaleń faktycznych.
Wobec poczynionych ustaleń faktycznych i poczynionej oceny materiału dowodowego Sąd uznał, że oskarżonyD. O. (1)swym zachowaniem polegającym na tym, iż w dniu 5 października 2011 roku weW.zmusił funkcjonariusza Ruchu Drogowego sierż.B. G. (1)do zaniechania prawnej czynności służbowej w postaci kontroli drogowej , poprzez niezastosowanie się do jego sygnału nakazującego zatrzymanie pojazdu markiM.onr rej. (...)wraz z naczepąmarki W.nr rej. (...)w wyniku czego policjant odskoczył w bok w celu uniknięcia potrącenia co uczynił w związku z wykonywanymi przez funkcjonariusza Policji obowiązkami służbowymi w celem zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej , czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art.art. 224 § 2 k.k.
Przepisart. 224 § 2 k.k.sankcjonuje zachowanie polegające na stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej. Przedmiotem ochrony wskazanego przepisu jest swoboda podejmowania decyzji przez właściwe organy i funkcjonariuszy. Pojęcie „groźby bezprawnej” należy rozumieć tak jak na gruncie przepisuart. 115 § 12 k.k.iart. 191 k.k.W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie oskarżonyD. O. (1)poprzez swoje zachowanie , ruszenie kierowanym samochodem ciężarowym markiM.zmusił funkcjonariusza PolicjiB. G. (1)podejmującego wobec niego interwencję , nakazującego mu zatrzymanie kierowanego pojazdu do odskoczenia w bok celem uniknięcia ewentualnego potrącenia . Zachowanie to w ocenie Sądu miało na celu uniknięcie poddaniu się prowadzonej przez tegoż funkcjonariusza Policji czynności służbowej –kontroli drogowej . Wprawdzie oskarżony w tym przypadku nie stosował wobec tegoż funkcjonariusza bezpośredniej fizycznej przemocy, tym niemiej posłużył się w tym celu kierowanym przez siebie samochodem ciężarowym . Oczywistym jest , iż w niniejszej sprawie podjęta przez funkcjonariusza policji czynność w ramach interwencji, mieściła się w ramach posiadanych przez niego uprawnień.
W ocenie Sądu również oskarżonyD. O. (1)miał pełną świadomość , iż poprzez swoje zachowanie zmusi interweniującego funkcjonariusza Policji do zaniechania podejmowanej przez niego czynności służbowej . Poprzez ruszanie kierowanym samochodem , ruszanie charakterystyczne , zmusiłB. G. (1)do zejścia z drogi , co pozwoliło mu w ostateczności na odjechanie . Oskarżony również nie zatrzymał się pomimo faktu ponownego usiłowania przez funkcjonariusza Policji zatrzymania go , poprzez złapanie za klamkę drzwi kierowanego przez niego samochodu ciężarowego . Uniknął w ten sposób podejmowanej wobec jego osoby interwencji.
NiewątpliwieD. O. (1)zdawał sobie sprawę z naganności i bezprawności swojego postępowania, co częściowo stwierdza składając wyjaśnienia w niniejszej sprawie. Sąd uznał jednakże, iż stopień jego zawinienia nie jest znaczny. .
Uwzględniając bowiem , uprzednią niekaralność i dotychczasowy sposób życia oskarżonegoD. O. (1)należy stwierdzić, iż popełniony przez niego czyn zabroniony był jedynie zdarzeniem epizodycznym, wynikającym ze zbiegu okoliczności, a nie wyrazem określonej – ugruntowanej, lekkomyślnej postawy wobec naruszonego dobra, tj. swobody podejmowania decyzji przez funkcjonariuszy publicznych.
W ocenie Sądu już samo wszczęcie postępowania karnego wobec oskarżonegoD. O. (1)uświadomiło mu naganność zachowania i w przyszłości nie popełni on ponownie przestępstwa.
Rozważenia wymaga w tym miejscu kwestia wszystkich elementów przedmiotowych i podmiotowych rzutujących na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu.
Przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych z założenia cechuje duży ładunek społecznego niebezpieczeństwa, a przepisy karne sankcjonują z całą surowością przede wszystkim czyny uderzające w nietykalność cielesną jak i swobodę podejmowania decyzji przez funkcjonariuszy publicznych. Nie ulega wątpliwości, że czyn oskarżonego wypełniający znamiona czynnościowe przestępstwa zart. 224 § 2 k.k.cechuje społeczna szkodliwość jednakże, uwzględniając wszystkie okoliczności natury podmiotowej i przedmiotowej, jego stopień nie jest znaczny. Wskazuje na to analiza i ocena stanu zagrożenia wywołanego czynem oskarżonegoD. O. (2).
Należy bowiem uwzględnić fakt, że pokrzywdzony funkcjonariusz publiczny nie odniósł na skutek działania oskarżonego żadnych konsekwencji zdrowotnych. W reakcji na zachowanie oskarżonego wprawdzie odskoczył aby uniknąć zderzenia z kierowanym przez niego pojazdem , tym niemniej nie spowodowało to żadnych dla niego negatywnych skutków. Powyższe świadczy , iż samochód prowadzony przez oskarżonego poruszał się w tym momencie powoli , co również potwierdzają świadkowie a interweniujący funkcjonariusz Policji odczytał zamiary oskarżonego . Niewątpliwe w ocenie Sądu oskarżony poprzez swoją jazdę zmusił funkcjonariusza policji do odejścia sprzed jego pojazdu , jego zamiarem nie było jednak wyrządzenie mu jakiejkolwiek szkody , czy spowodowanie u niego obrażeń ciała. Jak wskazuje w swych zeznaniach pokrzywdzony zachowanie oskarżonego nie spowodowało u niego zagrożenia , które mogło doprowadzić do powstania u niego większej krzywdy, choć gdyby stał mógł zostać potrącony przez samochód prowadzony przez oskarżonego . W ocenie Sądu , gdyby istotnie zagrożenie to było duże funkcjonariusze Policji udali by się natychmiast za oskarżonym i dokonali jego zatrzymania.W związku z powyższym Sąd doszedł do przekonania , iż zachowanie oskarżonego nie niosło ze sobą znacznej szkodliwości społecznej .
Niewątpliwie w odniesieniu oskarżonego konieczna jest reakcja prawnokarna. Z drugiej jednak strony brak znaczności społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia, przesuwa granicę możliwej tolerancji dla sprawcy.
Mając powyższe na uwadze, wobec kumulatywnego spełnienia przesłanek pozytywnych (okoliczności czynu i wina nie budzą wątpliwości, stopień winy i stopień społecznej szkodliwości nie jest znaczny) oraz braku jakiejkolwiek negatywnej (uprzednia niekaralność i zagrożenie karą), Sąd uznał, iż w odniesieniu doD. O. (1)zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania na okres próby wynoszący 1 rok , na podstawieart. 66 § 1 k.k.iart. 67 § 1 k.k.W przekonaniu Sądu jest to wystarczające dla osiągnięcia celów postępowania karnego i spełni zadania w zakresie indywidualnego oddziaływania naD. O. (1), jak też prewencji generalnej.
Za takim rozstrzygnięciem przemawia również pozytywna, zdaniem Sądu, prognoza kryminologiczna. Postawa oskarżonego , jego właściwości i warunki osobiste, nienaganny dotychczas sposób życia, uzasadniają bowiem przypuszczenie, że bez wymierzenia mu kary będzie przestrzegać porządku prawnego, a popełnione przez niego występek – był i pozostanie jedynie epizodem.
Dla pełnego uświadomieniaD. O. (1)naganności postępowania Sąd uznał za celowe orzeczenie na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt 7 k.k.środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 700 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Jednocześnie Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w tym od opłaty na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.).