Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 619/13
Data wyroku: 2013-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ignaczak, Anna Cieciura, Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania, Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 207§1 kk

Sygn. akt IV Ka 619/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA Stanisław Tomasik
Sędziowie SO Tomasz Ignaczak
del. SR Anna Cieciura (spr.)

Protokolant Agnieszka Olczyk

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opocznie del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Anny Jóźwik
po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 roku
sprawyJ. S.
oskarżonego zart.207§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 5 września 2013 roku     sygn. akt II K 115/13

na podstawieart. 437 § 2 kpk,art. 438 pkt 1 kpkiart. 440 kpkuchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoJ. S.i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Opocznie.

Sygn. akt IV Ka 619/13

UZASADNIENIE
J. S.został oskarżony o to, że w okresie czasu od 01 stycznia 2010 roku do 07 lutego 2013 roku w miejscowościS.nr(...), Gm.P., pow.(...), woj.(...)znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją matkąA. S.oraz ojcemZ. S.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, podczas których używał pod ich adresem słów powszechnie uznawanych za obelżywe , ubliżał im i poniżał, zakłócał spoczynek nocny i nie pozwalał spać, niszczył mienie domowe, groził im pozbawieniem życia poprzez zabójstwo przy użyciu niebezpiecznego narzędzia w postaci noża oraz spaleniem, szarpał, popychał, ciągnął matkęA.za włosy, ciągle niepokoił ich swoim zachowaniem
tj. o czyn zart. 207§1 kk.
Wyrokiem z dnia 5 września 2013 roku w sprawie sygn. akt. II K 115/13 Sąd Rejonowy w Opocznie, po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonymi, na podstawieart. 66§1 i 3 kkorazart. 67§ 1 kkpostępowanie karne wobec oskarżonegoJ. S.warunkowo umorzył na okres próby 1 roku. Ponadto Sąd na podstawie:
-art. 67§2 kkoddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
-art. 72§1 pkt 5 kkzobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz obciążył oskarżonego kosztami postępowania.
Powyższy wyrok został zaskarżony został w całości na niekorzyść oskarżonegoJ. S.przez Prokuratora.
Apelacja wywiedziona została zart. 438 pkt 1 i 2 kpki zarzuciła wyrokowi:
- obrazę przepisu prawa materialnego tj.art. 67§3 kkpoprzez jego nie zastosowanie przy orzekaniu obowiązku powstrzymania się oskarżonego od nadużywania alkoholu, a w jego miejsce błędne orzeczenie tego obowiązku na podstawieart. 72§1 pkt 5 kk;
- obrazę przepisu prawa procesowego tj.art. 186§1 kpkpolegającą na zaliczeniu w poczet materiału dowodowego przez Sąd I instancji zeznań świadkówM. M.iW. S., którzy to świadkowie przed rozpoczęciem rozprawy złożyli oświadczenia , iż korzystają z prawa do odmowy składania zeznań w oparciu oart. 182 kpk.
W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie apelacyjnej Prokurator podtrzymał apelację i wnioski w niej zawarte.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja rzecznika oskarżenia wywołała skutek w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku jednakże niezależnie od poniesionych w niej zarzutów.
Podstawą decyzji Sądu Okręgowego stanowił bowiem przepisart. 440 kpk.
Argumenty podnoszone w apelacji Prokuratora skutkowałyby jedynie korektą zaskarżonego wyroku w zakresie jego punktu trzeciego poprzez uzupełnienie podstawy prawnej orzeczonego środka karnego w postaci obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oart. 67§3 kk. Rację ma tutaj skarżący, iż nie zastosowanie dyspozycji tego artykułu stanowi naruszenie przepisu prawa materialnego.
Z kolei uchybienie Sądu meriti polegające na ujawnieniu i zaliczeniu w poczet materiału dowodowego zeznań świadków – członków najbliżej rodziny oskarżonego– którzy złożyli pisemne oświadczenia o skorzystaniu z prawa do odmowy składania zeznań, stanowiąc naruszenie przepisuart. 186§1kpknie jest jednocześnie takim uchybieniem, które mogłoby mieć wpływ na treść wyroku. Depozycje świadkówM. M.iW. S.miały bowiem charakter uzupełniający inne źródła dowodowe, w szczególności zeznania pokrzywdzonychA.iZ. S., które były podstawowym materiałem dowodowym w sprawie, wiarygodnym, korespondującym ze sobą i to na nim oparł się głównie Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny .
Zbyteczne jest dalsze bardziej szczegółowe rozwijanie zarzutów zawartych w apelacji Prokuratora, gdyż to inna okoliczność podniesiona przez Sąd Okręgowy z urzędu doprowadziła do kasatoryjnego rozstrzygnięcia.
I tak Sąd Rejonowy ferując wyrok dopuścił się naruszenia prawa materialnego tj.art. 66§1 kkstosując instytucję warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do sprawcy, który był już uprzednio karany za przestępstwo umyślne.
Zgodnie z dyspozycjąart. 66 § 1 kkSąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcynie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa.
Tymczasem z załączonej do akt sprawy na etapie postępowania odwoławczego aktualnej karty karnej oskarżonegoJ. S.z dnia 12.11.2013 roku wynika, iż oskarżony wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 5 lipca 2013 roku w sprawie sygn. akt. VII K 276/13 został skazany za występek umyślny tj. czyn zart. 178a§1kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat. Ponadto Sąd orzekł karę grzywny i środki karne. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu13 lipca 2013 roku.
Zatem na dzień wyrokowania przez Sąd Rejonowy w Opocznie w sprawie sygn. akt II K 115/13 tj.5 września 2013 rokuoskarżonyJ. S.był osobą uprzednio karaną za przestępstwo umyślne , co eliminowało możliwość zastosowania wobec niego instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego.
Fakt uprzedniej karalności oskarżonego uszedł niewątpliwie uwadze Sądu Rejonowego, który dysponował zbyt ”starą” kartą karną tego podsądnego tj. z dnia 30.01.2013 roku . Niewątpliwie Sąd ustrzegłby się tego uchybienia występując z urzędu o aktualne dane o karalnościJ. S., który podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego dał niejako sygnał (co prawda nieprecyzyjny) swojego skazania oświadczając , iż był karany przez Sąd Rejonowy w Opocznie za czyn zart. 178a§1kkw 2008 roku.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy niezależnie od podnoszonych zarzutów, a przy apelacji wywiedzionej jedynie przez Prokuratora, na podstawieart. 438 pkt 1 kpkorazart. 440 kpkwyrok Sądu Rejonowego uchylił z urzędu.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe idokona pełnej oraz wszechstronnej oceny wszystkich zgromadzonych w sprawie źródeł dowodowych , a następnie oceni zachowanie oskarżonego pod kątem wyczerpania przepisuart. 207§ 1 kklub innych przepisów ustawy karnej , w szczególności ponownie rozważy stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, stopień jego winy przy uwzględnieniu uprzedniej karalnościJ. S..
Mając na względzie powyższe okoliczności, a tym samym nie przesadzając rozstrzygnięcia, Sąd II instancji orzekł jak w sentencji wyroku.