Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 557/13
Data wyroku: 2013-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Wiśniewski
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Sygn. akt IX Ka 557/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Mirosław Wiśniewski

Protokolant st.sekr.sądowy Ewa Tylmanowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu
po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 roku
sprawyobwinionejA. N.obwinionej z art. 86 § 1 kw

na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcy
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie
z dnia 16 maja 2013 roku sygn. akt II W 307/11

I
uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpkw zw. zart.45 §1kw postępowanie umarza;

II
kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 557/13

UZASADNIENIE
A. N.została obwiniona o to, że:
w dniu 4 sierpnia 2011 r. ok. godz. 19.53 w m.K.nadrodze krajowej nr (...)kierując pojazdemN. (...)onr rej. (...)nie zachowała należytej ostrożności w ten sposób, że podczas manewru wymijania zjechała na przeciwny pas ruchu w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z pojazdemV.onr rej. (...)z naczepą onr rej. (...), którym kierowałG. S.czym stworzyła zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. o czyn z art. 86§1 kw

Sąd Rejonowy w Chełmnie wyrokiem z dnia 16 maja 2013 roku(sygn. akt II W 307/11) uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to wymierzył jej na podstawie tego przepisu karę 1000 złotych grzywny, obciążając ją kwotą 100 złotych tytułem opłaty sądowej oraz wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 1044,30 złotych.

Od powyższego wyrokuapelację wniósł obrońca obwinionej zaskarżając wyrok w całości.
Obrońca podniósł, że w sprawie doszło do przedawnienia karalności wykroczenia a więc wyrok należało uchylić i postępowanie umorzyć, a nadto podniósł zarzut:
1. obrazy przepisów postępowania która mogła mieć wpływ na jego treść, w szczególności:
-art. 7 kpkpoprzez dowolną ocenę dowodów i oparciu ustaleń na zeznaniach świadka, który miał interes w zeznawaniu na niekorzyść obwinionej,
-art. 201 kpkpoprzez oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z nowej opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych pomimo wykazania błędów i niejasności opinii biegłegoJ. P.wydanej w sprawie,
2. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez błędne przyjęcie, że obwiniona podczas manewru wymijania zjechała na przeciwny pas ruchu oraz nie zachowując należytej ostrożności spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Na tej podstawie obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionej od postawionego jej zarzutu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na skutek apelacji obrońcy obwinionej sąd odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i postępowanie na podstawieart. 5 §1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 §1kw umorzył.

Wyjść należy od tego, że materiał sprawy –właściwie oceniony przez sąd meriti-dostarczył dowodów winy obwinionej w zakresie przypisanego jej czynu. Pisemne motywy wyroku uzasadniają twierdzenie, że ocena materiału dowodowego dokonana przez sąd I instancji dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych wart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpw, a więc jest bezstronna, nie narusza reguł swobodnej oceny i jest też zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego ani nie zawiera błędów faktycznych lub logicznych.
Stanowisko skarżącego zaprezentowane w apelacji kwestionujące poprawność i rzetelność ocen i ustaleń Sądu Rejonowego jest polemiczne. Obrońca nie przytoczył skutecznych argumentów poddających w wątpliwość prawidłowość oceny dowodów oraz wynikających z niej ustaleń faktycznych. Ocena wyjaśnień obwinionej, zeznań świadków oraz opinii biegłego jest rzetelna, dokładna i dostatecznie wnikliwa. W analizie tej nie sposób doszukać się błędów czy zaniechań wypunktowanych w apelacji. Sąd I instancji ustalił i rozważył wszystkie okoliczności faktyczne w jakich doszło do kolizji pojazdów oraz w sposób poprawny ustalił przebieg, przyczyny i mechanizm zderzenia. Poddał wnikliwej ocenie sytuację drogową w której uczestniczyła obwiniona iG. S.trafnie przesądzając, że winę za zderzenie ponosi obwiniona, która jadącdrogą nr (...)nie zachowała należytej ostrożności i podczas manewru wymijania zjechała na przeciwny pas ruchu w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z pojazdemV.kierowanym przezG. S..
Trafnie natomiast obrońca dostrzegł, że zaskarżony wyrok nie mógł się ostać gdyż doszło do przedawnienia karalności czynu stanowiącego przedmiot osądu w sprawie. Zgodnie bowiem z regułą określoną w art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje jeżeli od czasu popełnienia wykroczenia upłynął rok; a jeśli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Skoro obwiniona zarzucony jej czyn popełniła 4 sierpnia 2012 roku to karalność przypisanego jej wykroczenia ustała z upływem 2 lat od tej daty a więc 4 sierpnia 2013 roku. Bezsprzecznie zatem zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego - rażąco naruszający przytoczony powyżej przepis prawa materialnego - dotknięty jest bezwzględną przyczyną odwoławczą sprecyzowaną wart. 104 § 1 pkt 7 kpw. Rozstrzygnięcie to bowiem zapadło mimo określonej wart. 5 § 1 pkt 4 kpwokoliczności wyłączającej postępowanie, a mianowicie mimo przedawnienia orzekania.
W świetle powyższego Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie o wykroczenie prowadzone przeciwko obwinionej, orzekając o kosztach tego postępowania w myślart. 118 § 2 kpw.