Sąd Rejonowy w Toruniu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 556/13
Data wyroku: 2013-10-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jakub Litowski
Słowa kluczowe: Zasiłek pogrzebowy
Podstawa prawna: art. 77, 78 i 73 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 556/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 października 2013 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Jakub Litowski

Protokolant:

st. sekr. sądowy Elżbieta Różańska

po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. w Toruniu
sprawyM. W. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wT.
w związku z odwołaniem od decyzji ZUS oddział wT.z dnia 25 czerwca 2013 r.
o zasiłek pogrzebowy
orzeka: zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyniM. W. (1)prawo do zasiłku pogrzebowego w kwocie 3959, 80 zł (trzy tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) z tytułu pokrycia kosztów pogrzebu zmarłegoL. S..
Sygn. akt IV U 556/13

UZASADNIENIE
W odwołaniu od decyzji ZUS oddział wT.z dnia 25 czerwca 2013 r. wnioskodaczyniM. W. (1)wskazała m.in., że wystąpiła do ZUS o wypłatę zasiłku pogrzebowego w związku z pokryciem kosztów pogrzebuA. S. (1), gdzie oświadczyła, że jest osobą obcą i koszty pogrzebu są pokryte w całości. Z uwagi na powyższe oprócz skróconego aktu zgonu, świadoma obowiązku udokumentowania wysokości poniesionych kosztów, dołączyła fakturę VAT na kwotę 3209, 80 zł, dowód wpłatyKPna kwotę 750 zł oraz specyfikacje kosztów pogrzebu. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dotychczasowej praktyce nie kwestionował takiego. Wnioskodawczyni podniosła także, że w dniu 22 maja 29013 rokuA. S. (1)zleciła jej zorganizowania i sfinansowanie pogrzebuL. S.. Oświadczył także, że jeżeli koszty pogrzebu przekroczyłyby kwotę zasiłku pogrzebowego zobowiązuje się do uregulowania tej nadwyżki, jednocześnie upoważnił wnioskodawczynieM. W. (1)do występowania do ZUS z wnioskiem o wypłatę zasiłku pogrzebowego po zmarłymL. S.w pełnej wysokości tj. w kwocie faktycznie poniesionych kosztów pogrzebu, jednak nie więcej niż 4000 zł . W tym samym dniu wnioskodawczyni podpisała umowę zlecenia pochówku zzakładem (...). Na mocy tej umowyfirma (...)zobowiązała się zorganizować ,na warunkach kredytowych w zakresie wyszczególnionym na rachunku i specyfikacji, pogrzebL. S.. Końcowe rozliczenie miało nastąpić po otrzymaniu od ZUS zasiłku pogrzebowego. Jedynym zlecającym i płatnikiem za usługi byłaM. W. (1). W związku z tym, że Zakład zakwestionował fakturę VAT odwołującaM. W. (1)gotówką uregulowała poniesione koszty pogrzebu.
W odpowiedzi na odwołanie organ ZUS wniósł o jego oddalenie, przywołując uzasadnienie jak w decyzji. Organ wskazał ponadto, że osobą, która zgłosiła zgon zmarłejL. G.do USC wT.byłA. S. (1), a ponadto, że złożył do Prokuratury RejonowejT.Centrum-Zachód wT.zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przezM. W. (1)w związku z wystąpieniem o zasiłki pogrzebowe po zmarłychL. G.,J. B.iL. S..

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 21 maja 2013 r. zmarłL. S., zamieszkały wT.przyul. (...). Zwłoki zmarłego znaleźli po kilku dniach funkcjonariusze policji. Zmarły miał żonę i córkę, z którą nie utrzymywał jednak żadnego kontaktu. Dlatego też funkcjonariusze policji podjęli najpierw bezskuteczną próbę skontaktowania się z siostrąL. S., a następnie udali się do miejsca zamieszkaniaA. S. (1)(syna przyrodniego brata zmarłego), który zobowiązał się do zorganizowania pochówku zmarłego.
/dowód: odpis skrócony aktu zgonu – k. 6
zeznania świadkaA. S.– k. 54-55/
W sprawie pogrzebu zmarłego A.S.– po uzyskaniu karty zgonu oraz zgody Prokuratury na pochówek – skontaktował się z zakładem pogrzebowym Z.U.H.S., któremu wcześniej dwukrotnie zlecał pogrzeby członków jego rodziny. Po zabraniu zwłok (które z uwagi na zaawansowany rozkład musiano umieścić w dwóch workach) A.S.udał się do jednego z oddziałówfirmy (...), gdzie w rozmowie z pracownikiem ustalił warunki pochówku (m.in. rodzaj trumny, treść tzw. klepsydr, wybór kwiatów). A.S.- pamiętając, żezakład (...)w trakcie organizowania pochówku jego ojca zajął się wszelkimi formalności, w tym również złożeniem wniosku o zasiłek pogrzebowy - wyraził zainteresowanie, by pogrzeb L.S.odbył się na podobnych zasadach; A.S.kierował się również tym, że ze swoim wujkiem nie pozostawał w zażyłych relacjach, jak też dążył w ten sposób do zminimalizowania kosztów pogrzebu. W tym celu pracownik zakładu skontaktował się telefonicznie z wnioskodawczyniąM. W. (1)(zatrudnioną wfirmie (...)na stanowisku pracownika obsługi klienta, będącą zarazem siostrą i córką wspólników spółki cywilnej prowadzącej Z.U.H.(...)), która w rozmowie z A.S.poleciła mu podpisanie upoważnienia, uprawniającego ją do przejęcia na siebie wszelki czynności organizacyjnych oraz finansowych związanych z pogrzebem.
/dowód: zeznania świadkaA. S.– k. 53 – 55
przesłuchanie wnioskodawczyniM. W.– k. 57 – 58/
W dniu 22 maja 2013 r. A.S.podpisał dokument zatytułowany „Upoważnienie-zlecenie” o treści: „JaA. S. (1)zlecam PaniM. W. (1)zorganizowanie i sfinansowanie pogrzebu śp.L. S.. Jeśli koszty pogrzebu przekroczyłyby kwotę zasiłku pogrzebowego zobowiązuję się do uregulowania tej nadwyżki do dwóch tygodni po ceremonii pogrzebowej. Jednocześnie upoważniam PaniąM. W. (1)do występowania z wnioskiem o wypłatę zasiłku pogrzebowego w pełnej wysokości tj. w kwocie faktycznie poniesionych kosztów pogrzebu przez PaniąM. W. (1)jednak nieprzekraczającej kwoty zasiłku pogrzebowego tj. 4 tysięcy złotych”.
Dokument ten podpisała również wnioskodawczyni. Zawarła ona nadto zfirmą (...)umowę zlecenia pochówku, na podstawie którejzakład (...)przyjął zorganizowanie na warunkach kredytowych w zakresie wyszczególnionym w rachunku oraz specyfikacji pogrzebu śp.L. S.. Zgodnie z tą umową końcowe rozliczenie finansowe kosztów pogrzebu miało nastąpić po otrzymaniu z ZUS zasiłku pogrzebowego.
/dowód: upoważnienie – k. 10
umowa – k. 11/
W dniu 24 maja 2013 r. odbył się pogrzebL. S., w którym udział wziął m.in. A.S.. Osoba ta podpisała w dniu 27 maja 2013 r. oświadczenie, że którym potwierdził, że Z.U.H.(...)zorganizował ceremonię pogrzebową w/w dniu, i że usługa ta została wykonana zgodnei z fakturą i specyfikacją.
/dowód: zeznania świadkaA. S.– k. 53 – 55
oświadczenie – k. 12/
Łączny koszt pogrzebu wyniósł 3959, 80 zł. Objął on cenę: zakupu trumny (980 zł), koszt obsługi pogrzebu (1500 zł, tj. 5 żałobników po 150 zł każdy oraz karawan do transportu trumny za cenę 750 zł), zakupu krzyża z tabliczką (150 zł), klepsydr (75 zł), przewozu zwłok z domu do chłodni (300 zł), 2 worków na zwłoki (140 zł, 70 zł za worek) oraz opłatę za przechowanie zwłok (64,80 zł, tj. 3 doby po 21, 60 zł). Na koszty te składała się również wydatek za wykopanie grobu ziemnego, dekorację i ułożenie wieńców; koszt ten poniesiono na rzeczfirmy Usługi (...)(podmiotu zewnętrznego w stosunku do Z.U.H.(...)).
W Z.U.H.(...)trumna za kwotę 980 zł stanowiła trumnę o najniższym standardzie. Koszty stałe stanowił nadto koszt obsługi pogrzebu oraz zakupu krzyża z tabliczką.
/dowód: zeznania świadkaB. S.– k. 55 – 56
faktura – k. 8 akt zasiłkowych
specyfikacja – k. 9 akt zasiłkowych
dowód wpłaty – k. 10 akt zasiłkowych/
W ramach organizacji oraz rozliczenia kosztów pochówkuM. W.zajęła się przygotowaniem dokumentacji dla organu rentowego, a także wypełnieniem i złożeniem wniosku o wypłatę zasiłku pogrzebowego. Po uzyskaniu kwoty zasiłku wnioskodawczyni zamierzała przelać pieniądze na rachunek bankowy Z.U.H.(...). Sam A.S.nie uczestniczył w organizacji pochówku, a jedynie wskazał grabarzom miejsce pochówku (by nie doszło do omyłki) oraz ustalił datę pogrzebu z księdzem, który wymagał w takiej sytuacji osobistego kontaktu z rodziną zmarłego, by zapoznać się z aktem zgonu, a także ustalić np. czy zmarły w okresie poprzedzającym zgon przyjmował kolędę.
Organizacją pochówków na w/w zasadach wnioskodawczyni zajmowała się od około 2 lat. Natomiast Z.U.H.(...)praktykę organizowania i kredytowania kosztów pogrzebu wprowadził jeszcze w 2003 r., uznając, że dzięki niej mogą wyręczyć rodzinę zmarłego w wykonywaniu niektórych czynności. W zależności od stopnia pokrewieństwa osoby zmarłej do osoby zlecającego, praktyka ta przybiera różną postać. Jeśli była to osoba najbliższa (rodzice, dzieci, dziadkowie), zakład pogrzebowy otrzymywał stosowne upoważnienie od rodziny, składał następnie wniosek w imieniu rodziny do ZUS, a ten przelewał zasiłek na konto zakładu pogrzebowego. W przypadku zlecania przez osobę obcą (w rozumieniu przepisów aktu prawnego regulującego prawo do zasiłku pogrzebowego) pogrzebu, pracownik zakładu pogrzebowego mógł – w uzgodnieniu z tą osoba - wystąpić do ZUS o zasiłek (jako osoba obca, która pokryła koszt pogrzebu).
/dowód: zeznania świadkaA. S.– k. 53 – 55
zeznania świadkaB. S.– k. 55 – 56
przesłuchanie wnioskodawczyniM. W.– k. 57 – 58/
W dniu 3 czerwca 2013 r. wnioskodawczyni złożyła w organie rentowym wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego, dołączając do niego m.in. fakturę, specyfikację kosztów pogrzebu oraz dokument KW, wystawiony przez S.J. Z..
Decyzją z dnia 25 czerwca 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówił jej prawa do zasiłku pogrzebowego, wskazując jako podstawę prawnąart. 78 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych. W uzasadnieniu decyzji, wskazano m.in., że wątpliwości organu rentowego wzbudził fakt, że jest to kolejny wniosek o wypłatę zasiłku po osobie niespokrewnionej. W dniu 17 czerwca 29013 roku wnioskodawczyni osobiście stawiła się w ZUS i oświadczyła, że jako pracownik zakładu pogrzebowego, który zajmował się pogrzebem występowała ona, jako wnioskodawca o zasiłek pogrzebowy zamiast dalszej rodziny, która nie chciała składać wniosku w zakładzie. Ponadto, oświadczyła, że dokona przelewu na konto zakładu pogrzebowego w wysokości wypłaconego zasiłku pogrzebowego po otrzymaniu go z ZUS. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, wskazujące, że wnioskodawczyni nie jest osobą, która pokryła koszty pogrzebu zmarłegoL. S., a tylko osobą, na którą wystawiono fakturę VAT, organ rentowy postanowił jak w sentencji decyzji.
/dowód: decyzja – k. 1 akt zasiłkowych/

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie sąd ustalił na podstawie dokumentów, których autentyczności nie podważała żadna ze stron, a także zeznań świadkówA. S.,B. S.oraz wnioskodawczyniM. W. (1), którym Sąd dał wiarę z racji ich spójności, logiczności, wzajemnej zgodności oraz niesprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym.
W świetle zebranych dowodów nie ulega wątpliwości, żeA. S.zleciał wnioskodawczyni zorganizowanie pochówku L.S.. Nie można kwestionować również tego – z uwagi m.in. na treść przedłożonych dokumentów – żeA. S.faktycznie zmarł oraz został pochowany zgodnie z katolickim rytuałem, zaś ceremonia jego pogrzebu została przygotowana i zrealizowana przezZakład Usług (...), przy udziale podmiotu zewnętrznego (firmy S.J. Z.), w sposób wyszczególniony w specyfikacji. Poza sporem pozostaje nadto fakt, że – z racji zorganizowania pogrzebu L.S.– A.S.nie poniósł do chwili obecnej żadnych kosztów.
Zgodnie zart. 77 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. w Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm. - zwanej dalej „ustawą”) zasiłek pogrzebowy przysługuje w razie śmierci: 1) ubezpieczonego, 2) osoby pobierającej emeryturę lub rentę, 3) osoby, która w dniu śmierci nie miała ustalonego prawa do emerytury lub renty, lecz spełniała warunki do jej uzyskania i pobierania, a także 4) członka rodziny osoby wymienionej w pkt 1 i 2. Zasiłek pogrzebowy przysługuje osobie, która pokryła koszty pogrzebu (art. 78 ust. 1 ustawy). W razie poniesienia kosztów pogrzebu przez inną osobę niż wymieniona wart. 77 ust. 1 pkt 4, pracodawcę, dom pomocy społecznej, gminę, powiat, osobę prawną kościoła lub związku wyznaniowego, zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości udokumentowanych kosztów pogrzebu, nie wyższej jednak niż określona w art. 80, tj. niż kwota 4.000 zł (art. 79 ust. 1 ustawy).
Powyższe rozważania Sąd pragnąłby poprzedzić refleksją, że za pewną normę krajową uznać należy to, że zakłady pogrzebowe wykonując swoje usługi, oczekują zapłaty za nie już po ich realizacji. Wiąże się to ze specyfiką pochówku, który ma miejsce zwykle 2-3 dni po śmierci (zazwyczaj nagłej i nieprzewidzianej) danej osoby, kiedy osoby najbliższe – zlecające pochówek – intensywnie przeżywają odejście osoby bliskiej i nie mają zarówno psychicznych i fizycznych sił, jak też zebranych środków majątkowych, by dokonać szczegółowych rozliczeń z zakładem pogrzebowym. Dlatego też, osoba zlecająca pochówek często występuje z wnioskiem o zasiłek pogrzebowy do ZUS jeszcze przed fizycznym pokryciem kosztów pogrzebu (a jedynie po zaciągnięciu z tego tytułu pewne zobowiązanie), mimo, że na obowiązującym w praktyce ZUS druku oświadcza, że takie koszty pokryła. Niejednokrotnie koszty takie zostają rozliczone dopiero po uzyskaniu przez taką osobę zasiłku pogrzebowego, stanowiącego przecież świadczenie celowe, służące pokryciu wydatków związanych z organizacją ceremonii pogrzebowej.
Wypada zauważyć, że samo zobowiązanie się do uiszczenia danych kosztów, przy jednoczesnym spełnieniu usługi, rodzi już po stronie zakładu pogrzebowego roszczenie o zapłatę. Ma on zatem możliwość wytoczenia powództwa zmierzającego do wymuszenia na zleceniodawcy zapłaty za wykonaną usługę. Odroczenie zatem terminu zapłaty, znane przecież prawu cywilnemu (zwłaszcza przy umowach konsensualnych, gdzie dla ważności więzi prawnej wystarczy zaciągnięcie zobowiązania), nie oznacza, że nie można danej osoby postrzegać jako zobowiązanej do ponoszenia kosztów, zwłaszcza gdy przy zobowiązaniach wzajemnych druga strona wykonała swoją powinność. Już z chwilą zawarcia danej umowy osoba taka staje się dłużnikiem świadczeniobiorcy (zobligowaną do zapłaty), zaś ustalenie terminu zapłaty stanowi w istocie kwestię drugorzędną.
Gdyby przy tym zaaprobować stanowisko organu rentowego, wielu wnioskujących nie otrzymałoby zasiłku pogrzebowego, z tego względu, że na dzień składania wniosku nie ponieśli kosztów, które zostały skredytowane przez zakład pogrzebowy. Prowadziłoby to niekiedy, w przypadku osób ubogich, do zjawiska określanego mianem „błędnego koła”. Osób tych, bez wsparcia ze strony ZUS (w postaci zasiłku pogrzebowego) nie byłoby stać na pokrycie kosztów pogrzebu, a bez uprzedniego uiszczenia takich wydatków, nie otrzymały by one przedmiotowego świadczenia. W wielu również przypadkach, organizujący pochówek musiałby go odwlec w czasie i najpierw zaciągnąć kredyt lub pożyczkę w banku lub instytucji parabankowej, by wpłacić pieniądze na konto zakładu pogrzebowego i nie narażać się na odmowę przyznania zasiłku pogrzebowego. Kłóciłoby się to nie tylko z ideą zasiłku pogrzebowego, ale także eskalowałoby niepotrzebnie wydatki (związane np. z kosztami obsługi kredytu) i wydłużałoby czas przeprowadzenia pogrzebu, co z uwagi na wysokie koszty przechowywania zwłok oraz naturalny i szybko postępujący proces rozkładu ciała denata byłoby wysoce niepożądane
Należy podkreślić, że pochówek osoby zmarłej (często bliskiej osobie wnioskującej) stanowi sytuację wymagającą szczególnej delikatności i taktowności: zrozumieć to winien również ZUS. Z taką intencją trzeba wykładać przedstawione przepisy. Omawiana norma stanowi oczywiście o poniesionych kosztach pogrzebu, jednak ma ona przede wszystkim na celu ochronę osoby, która faktycznie zorganizowała pochówek (zapewnienie jej środków na ten cel). Przepis ten, nie ma natomiast służyć organowi rentowemu, który przy jego pomocy mógłby dokonywać odmowy należnego zasiłku pogrzebowego. Przepisy dotyczące zasiłku pogrzebowego bardzo wąsko przy tym określają osoby bliskie (tj. rodziców, dziadków dzieci), którym należy się zasiłek pogrzebowy w kwocie ryczałtowej, bez potrzeby przedstawiania dokumentów poniesionych kosztów. Bliską rodzina w rozumieniu przepisów prawa cywilnego (np. bratanków), przepisy regulujące sporne uprawnienie traktują już jako osoby obce. Osoby te mogą otrzymać zasiłek wyłącznie w wysokości odpowiadającej wartości udokumentowanych kosztów, nie przekraczającej 4.000 zł.
Kierując się zasadami doświadczenia życiowego i normami obyczajowymi, należy zauważyć, że umierające osoby samotne, nie posiadające bliskiej rodziny (w rozumieniu omawianych przepisów), chowane są zwykle przez członków dalszej rodziny, z którą miały znikomy kontakt. Osoby te czują moralny obowiązek wypełnienia ostatniej posługi względem zmarłego, jednak z drugiej strony – z uwagi na obowiązki życia codziennego (m.in. konieczność zajmowania się najbliższą rodziną) – zlecają często wykonanie tych czynności o charakterze administracyjnym, osobom mającym w tym zakresie większe doświadczenie. Do osób takich zaliczyć trzeba niewątpliwie pracowników zakładów pogrzebowych. Obie strony odnoszą w tej sytuacji korzyść: z jednej strony członek dalszej rodziny nie musi samodzielnie (często nie mając o tym pojęcia) wykonywać czynności o charakterze administracyjnym czy formalnym (np. załatwianie pewnych spraw urzędowych, pozyskiwanie dowodów poniesienia kosztów itp.), natomiast zakład pogrzebowy zdobywa w ten sposób klienta, czego nie sposób deprecjonować z uwagi na znaczną konkurencję w tej sferze usług.
Nie ma zarazem znaczenia dla osoby zmarłej kto zorganizuje pogrzeb, czy bezpośrednio czynności te podejmą osoby, które znał czy też osoby obce. Nie powinno zatem również mieć to znaczenia przy ubieganiu się o prawo do zasiłku pogrzebowego. Zarówno dalsza rodzina, jak też osoby nie spokrewnione ze zmarłym, uważane są bowiem za osoby obce. Wymaga także podkreślenia, że z racji oczywistej funkcji zasiłku pogrzebowego docelowym beneficjentem tych pieniędzy staje się zakład pogrzebowy lub podmioty zaangażowane w organizację ceremonii pogrzebowej lub przygotowanie miejsca pochówku (np. kamieniarz wykonujący płytę nagrobną). Nie stanowi on zatem przysporzenia majątkowego po stronie osoby wnioskującej, lecz służy wyłącznie zrekompensowaniu jej poniesionych wydatków. Zysk w tej sytuacji odnoszą jedynie osoby świadczące usługi pogrzebowe (w szerokim rozumieniu). Nie powinno się tym samym traktować jako faktu prawnie relewantnego czy daną kwotę przekaże zakładowi pogrzebowemu członek rodziny zmarłego, czy też osoba zupełnie dla niego obca (również w potocznym tego słowa znaczeniu), np. pracownik tego zakładu.
Wypada w tym miejscu przytoczyć wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2010 r. (I UK 222/10, OSNAP 2012/5-6/70), w którym wyjaśniono, że przepisy art. 78-79 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń określają zasadę wypłaty zasiłku pogrzebowego lub zwrotu kosztów pogrzebu w udokumentowanej wysokości – oprócz bliskich – także osobom obcym, bez jakiegokolwiek ich różnicowania, oraz na rzecz podmiotów wymienionych w art. 78 ust. 2 tej ustawy. Użyte w art. 78 ust. 1 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych określenie „osoba” obejmuje wszystkie osoby fizyczne i wskazane osoby prawne. W obrębie ogólnej kategorii osób fizycznych nie zachodzi żadne pierwszeństwo krewnych lub innych osób bliskich przed osobami obcymi; od wszystkich wymagane jest pokrycie kosztów pogrzebu. Tym samym przepisy art. 78-79 ustawy wprowadzają zasadę wypłaty zasiłku pogrzebowego lub zwrotu kosztów pogrzebu w udokumentowanej wysokości - oprócz bliskich - także osobom „obcym”, bez jakiegokolwiek ich różnicowania, oraz na rzecz podmiotów wymienionych w art. 78 ust. 2 (pracodawca, dom pomocy społecznej, gmina, powiat, osoba prawna kościoła lub związek wyznaniowy). Jedynymi podmiotami wyłączonymi z możliwości ubiegania się o zasiłek pogrzebowy, pomimo zorganizowania pogrzebu i pokrycia jego kosztów, są na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy – oprócz Państwa, co jest oczywiste – organizacje polityczne lub społeczne, jeżeli zasiłek nie przysługuje im z tytułu pokrycia kosztów pogrzebu własnego pracownika. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to podziela i przyjmuje jako własne, zwłaszcza, że zostało ono sformułowane w podobnym stanie faktycznym (poniesienie kosztów przez kierownika zakładu pogrzebowego).
Rekapitulując, nie można zgłaszać zastrzeżeń do przyjętej przez Z.U.P.(...)praktyki wyręczania przy organizacji pochówku osób, które przeprowadzenie danego pogrzebu zleciły. Nie należy także wnosić zastrzeżeń do roli, jaką w organizacji pochówku odegrała wnioskodawczyni oraz przyjęciu przez nią – w stosunku do zakładu pogrzebowego – zobowiązania do uiszczenia kosztów tego pogrzebu. Pozostawanie w relacjach prawno-rodzinnych ze wspólnikami prowadzącymi zakład, czy też wykonywanie na jego rzecz pewnych czynności w ramach stosunku pracy, nie pozbawiałoM. W.możliwości zawarcia umowy cywilnoprawnej, na mocy której zobligowała się do pokrycia kosztów pogrzebu. Nie istniały również żadne przeciwwskazania do zwolnienia z obowiązku zwrotu kosztów (do wysokości zasiłku pogrzebowego) A.S.. W ocenie Sądu, porozumieniom tym nie można zarzucać nieważności (na podstawieart. 58 lub art. 83 kc), skoro mieściły się one w granicach wyznaczonych przez przepisykodeksu cywilnego, jak również pozostawały w zgodzie zasadami współżycia społecznego. Jednocześnie, wykluczały one powinność zapłaty przezA. S.kosztów zorganizowania pogrzeb, zwłaszcza wtedy gdy nie przekroczyły one – jak w niniejszym przypadku – kwoty zasiłku pogrzebowego. Nawet więc gdyby Z.U.P.(...)zażądał od niego zapłaty poniesionych wydatków, A.S.mógł zwolnić się od takiej odpowiedzialności, na podstawieart. 392 i art. 393 kc.Ostatecznym płatnikiem tej kwoty stawał sięM. W..
Skoro zatem zobligowana – w świetle zawartych porozumień – do pokrycia kosztów pogrzebu pozostawała wyłącznieM. W., to ona winna otrzymać w całości zasiłek pogrzebowy w kwocie wykazanej stosownymi dokumentami. Jeszcze raz trzeba podkreślić, że łączny koszt pogrzebu nie przewyższył kwoty 4 000 zł. Wnioskodawczyni była więc jedyną uprawnioną do żądania zasiłku pogrzebowego, co zwalniało Sąd z obowiązku wzywania kogokolwiek do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanego. Uwaga ta wydaje się o tyle istotna, że w analogicznych sprawach z udziałem wnioskodawczyni, organ rentowy w apelacji od wyroku podniósł taki zarzut (choć wcześniej przez cały etap postępowania administracyjnego oraz pierwszoinstancyjnego nie dostrzegał takiej potrzeby).
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie przepisuart. 47714§2 k.p.c.orzekł jak w sentencji wyroku.