Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 356/13
Data wyroku: 2013-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, Marek Klebanowicz Waldemar Masłowski
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt VI Ka 356/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 września 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron  (spr.)
Sędziowie  SO Marek Klebanowicz SO Waldemar Masłowski
Protokolant Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013r.
sprawyP. C. (1)
oskarżonego zart. 279 § 1 kkiart. 275 § 1 kkiart. 276 kkz zw. zart. 11 § 2 kki inne
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 907/12

zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. C. (1)w ten sposób, że uniewinnia go od popełniania zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 1, 4, 5, 6, 7 i 8 części wstępnej wyroku koszami postępowania obciążając Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 356/13

UZASADNIENIE
P. C. (1)został oskarżony o to, że:

1
w dniu 10 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia zamka w tylnych drzwiach samochoduO. (...)onr rej. (...)dostał się do jego wnętrza skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia radioodtwarzacza DVDmarki S.o wartości 300 PLN,radia (...)o wartości 400 PLN, laptopaA.o wartości 2600 PLN, kompletu kluczy fabrycznychO.o wartości 500 PLN, ładowarki do telefonu wartości 40 PLN, słuchawek do telefonu o wartości 40 PLN oraz dowodu osobistego, książeczki wojskowej, praw jazdy, dowodu rejestracyjnego pojazduO. (...)na szkodęM. K.i dowodu rejestracyjnego samochoduM.onr rej. (...)oraz dowodu zawarcia umowy ubezpieczenia OC na szkodęW. K., tj. o czyn zart. 279§1kk,art. 275§1kkiart. 276kkw zw. zart. 11§2kk,

2
w dniu 10 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia zamka w prawych przednich drzwiach samochoduV. (...)onr rej. (...)dostał się do jego wnętrza, skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia radioodtwarzacza CDmarki P.o wartości 200 PLN na szkodęT. S., tj. o czyn zart. 279§1kk,

3
w dniu 10 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia wszystkich zamków w drzwiach i klapie bagażnika samochoduF. (...)onr rej. (...)dostał się do jego wnętrza skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia okularów leczniczych w czarnych drucianych oprawkach o wartości 100 PLN na szkodęA. W., tj. o czyn zart. 279§1kk,

4
w nocy z 11 na 12 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia trzech zamków w samochodzieV. (...)o nr rej.(...)dostał się do jego wnętrza i ze skrzynki bezpiecznikowej dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 4 sztuk przekaźników samochodowych o łącznej wartości 400 PLN na szkodęK. K., tj. o czyn zart. 279§1kk,

5
w nocy z 11 na 12 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia zamka w prawych przednich drzwiach samochoduF. (...)onr rej. (...)dostał się do jego wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 50 PLN, transmitera fal radiowych o wartości 30 PLN oraz trzech kluczy wartości 30 PLN i 3 sztuk kolczyków o wartości 60 PLN na szkodęP. C. (2)iD. C. (1)oraz reklamówki z zawartością spodni i bluzy męskiej o wartości 100 PLN na szkodęK. C., tj. o czyn zart. 279§1kk,

6
w nocy z 11 na 12 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim siłowym otwarciu przy pomocy nieustalonego narzędzia zamka w lewych przednich drzwiach samochoduA. (...)onr rej. (...)dostał się do jego wnętrza skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia radioodtwarzacza CDmarki S.(...)o wartości 150 PLN, subwooferaB.o wartości 200 PLN, wzmacniaczaB.o wartości 200 PLN, umowy kupna samochoduA.onr rej. (...)oraz męskich ubrań roboczych o wartości 30 PLN na szkodęR. N., tj. o czyn zart. 279§1kkiart. 276kkw zw. zart. 11§2kk,

7
w nocy z 11 na 12 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia zamka w lewych przednich drzwiach samochoduP. (...)onr rej. (...)dostał się do jego wnętrza skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia odmrażacza do szyb samochodowych o wartości 100 PLN i 3 szt. wkładów do zniczy o łącznej wartości 6 PLN i 2 szt. kamizelek odblaskowych o łącznej wartości 10 PLN oraz kalkulatora, czym działał na szkodęD. C. (2), tj. o czyn zart. 279§1 kk,

8
w nocy z 11 na 12 stycznia 2012r. wK.woj.(...)po uprzednim wyłamaniu przy pomocy nieustalonego narzędzia klamki w prawych tylnych drzwiach samochoduD. (...)onr rej. (...)i uszkodzeniu zamka bagażnika dostał się do wnętrza samochodu, z którego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia kurtki o wartości 20 PLN, portfela z zawartością dowodu osobistego, legitymacji szkolnej czym działał na szkodęM. L.iD. L., tj. o czyn zart.279§1kk,art. 275§1kkiart. 276kkw zw. zart.11§2kk.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013r. sygn. akt IIK 907/12:

I
uznał oskarżonegoP. C. (1)winnym tego, że w okresie od 10 do 12 stycznia 2012r. wK.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjął od bliżej nieustalonej osoby uzyskane za pomocą czynów zabronionych przedmioty: radioodtwarzacz DVDmarki S.o wartości 300 PLN,radio (...)o wartości 400 PLN, laptopA.o wartości 2600 PLN, komplet kluczy fabrycznychO.o wartości 500 PLN, ładowarkę do telefonu o wartości 40 PLN, słuchawki do telefonu o wartości 40 PLN stanowiące własnośćM. K., 4 przekaźniki samochodowe o łącznej wartości 400 PLN stanowiące własnośćK. K., transmiter fal radiowych o wartości 30 PLN, trzy klucze wartości 30 PLN, 3 sztuki kolczyków o wartości 60 PLN stanowiące własnośćP. C. (2)iD. C. (1), reklamówkę z zawartością spodni i bluzy męskiej o wartości 100 PLN stanowiące własnośćK. C., radioodtwarzacz CDmarki S.(...)o wartości 150 PLN, subwooferB.o wartości 200 PLN, wzmacniaczB.o wartości 200 PLN, męskie ubrania robocze o wartości 30 PLN, odmrażacz do szyb samochodowych o wartości 100 PLN, 3 wkłady do zniczy o łącznej wartości 6 PLN, 2 kamizelki odblaskowe o łącznej wartości 10 PLN, kalkulator stanowiące własnośćD. C. (2), kurtkę o wartości 20 PLN, portfel stanowiące własnośćM. L.iD. L., a nadto ukrywał dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w postaci dowodu osobistego, książeczki wojskowej, prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego pojazduO. (...)stanowiące własnośćM. K., dowodu rejestracyjnego samochoduM.onr rej. (...)oraz dowodu zawarcia umowy ubezpieczenia OC stanowiące własnośćW. K., umowy kupna samochoduA.onr rej. (...)stanowiące własnośćR. N., dowodu osobistego i legitymacji szkolnej stanowiących własnośćD. L., tj. czynu zart. 291§1kkiart. 276kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 12kki za to na podstawieart. 291§1kkw zw. zart. 11§3kkwymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności,

II
uniewinnił oskarżonegoP. C. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 2 i 3 części wstępnej wyroku,

III
na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonegoP. C. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego w części, w pkt I na korzyść oskarżonego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj.art. 5§1 i 2 kpkorazart. 7 kpk, poprzez przyjęcie, przekraczając swobodną ocenę dowodów z naruszeniem zasady domniemania niewinności, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że oskarżonyP. C. (1)dopuścił się zarzucanych mu czynów, w sytuacji kiedy brak jest bezpośrednich dowodów na sprawstwo i winę oskarżonego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów opisanych w części wstępnej wyroku w pkt 1,4 – 8 w sytuacji kiedy samochodem, w którym zostały znalezione przedmioty pochodzące z przestępstwa nie poruszał się wówczas oskarżony,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na wyrażeniu poglądu, że dowody ujawnione w toku postępowania przygotowawczego i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodnione popełnienia zarzucanych czynów,

4
obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 63§1 kkpoprzez niezaliczenie na poczet kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania w sytuacji kiedy areszt był stosowany.

Z ostrożności procesowej, w sytuacji nieuwzględnienia powyższych zarzutów, obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary, polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze dwóch lat.
Wskazując na powyższe uchybienia procesowe i braki nieprawidłowości ocenne zaskarżonego wyroku, obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie niniejszego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonegoP. C. (1)okazała się skuteczna. Doprowadziła ona bowiem do zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego, lecz nie z przyczyn wskazanych w treści apelacji.
Rozważania w sprawie zacząć należy od przypomnienia, iż Sąd I instancji dokonując oceny zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych oraz czyniąc na kanwie tejże oceny ustalenia faktyczne, doszedł do przekonania, iż wprawdzie oskarżonyP. C. (1)nie wyczerpał swym zachowaniem znamion czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, niemniej, dokonując odmiennej oceny prawnej tychże czynów w ramach ustalonego stanu faktycznego możliwym było przypisanie mu sprawstwa za czyn kwalifikowany z innej podstawy prawnej. Innymi słowy, pozostając i respektując – wedle Sądumeriti– granice oskarżenia wyznaczone przez zdarzenia faktyczne opisane w oskarżeniu, Sąd Rejonowy uznał, że wprawdzie „żaden z dowodów nie przekonuje o zasadności przyjęcia, iż to oskarżony osobiście dokonał kradzieży z włamaniem”, to poczynione ustalenia faktyczne dają asumpt do przypisaniaP. C. (1)przestępstwa stypizowanego wart. 291 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Z takim stanowiskiem Sądu pierwszej instancji zgodzić się nie można.
Kluczową kwestią, która skutkowała wydaniem przez Sąd Okręgowy wyroku uniewinniającego pozostaje rażące naruszenie przez Sąd Rejonowy wymienionej w przepisieart. 14 § 1 k.p.k.zasady skargowości. Oczywistym jest, iż ramy postępowania jurysdykcyjnego zakreślone skargą zasadniczą (aktem oskarżenia) wiążą się właśnie z problematyką tożsamości czynu zarzucanego i przypisanego sprawcy, określanego, jako zdarzenie faktyczne (historyczne) opisane w oskarżeniu przez rzecznika oskarżenia. W judykaturze przyjmuje się, że granice oskarżenia zostają utrzymane dopóty, jak długo w miejsce czynu zarzucanego, w ramach tego samego zdarzenia historycznego, można przypisać oskarżonemu czyn, nawet ze zmienionym opisem i jego oceną prawną, ale mieszczący się w tym samym zespole zachowań człowieka. Pojęcie zdarzenia historycznego wyznaczają natomiast takie elementy, jak identyczność przedmiotu zamachu, identyczność kręgu podmiotów oskarżonych o udział w zdarzeniu, tożsamość określenia jego miejsca i czasu, ale także zachowanie choćby części wspólnych znamion czynu zarzuconego i przypisanego, które winny się ze sobą pokrywać, mając jakiś wspólny obszar wyznaczony znamionami tych czynów.
W niniejszej sprawie – jak już wcześniej wskazano – oskarżonemuP. C. (1)zarzucono dopuszczenie się w czasookresie pomiędzy 10, a 12 stycznia 2012 roku ośmiu kradzieży z włamaniem i zaboru licznych rzeczy ruchomych, szczegółowo wymienionych w opisach zarzucanych czynów. Skarżonym wyrokiem uznano oskarżonego winnym tego, że „w okresie od 10 do 12 stycznia 2012 roku wK.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjął od bliżej nieustalonej osoby uzyskane za pomocą czynów zabronionych przedmioty (…)”. Z lektury pisemnych motywów wyroku wynika jednakże, iż ujawnienie przedmiotów pochodzących z przestępstwa miało miejsce w nocy z 11 na 12 stycznia 2012 roku wM.(vide: strona 3 uzasadnienia wyroku).
W świetle tego, w ocenie Sądu Odwoławczego, gdy mieć na uwadze ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji zawarte w uzasadnieniu wyroku, nie zachodziła wskazana wcześniej tożsamość czynów zarzucanych oskarżonemu w stosunku do czynu przypisanego w wyroku, ani wreszcie tożsamość sposobu działania w tychże czynów. Zważyć bowiem należy, iż dla zaistnienia tożsamości czynu zarzucanego i przypisanego niezbędne jest istnienie między nimi choćby części wspólnych znamion, a podstawa faktyczna odpowiedzialności, na której zbudowano oskarżenie, nie ulega zmianie tylko wówczas, jeżeli chociaż część przypisanego działania lub zaniechania pokrywa się z takimi zachowaniami zarzucanymi aktem oskarżenia (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2005 r., V KK 446/04, OSNKW 2005, z. 11, poz. 110, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 lutego 2006 r., II AKa 271/07, LEX nr 399929). W realiach sprawy, mamy w istocie do czynienia z zupełnie innym (ustalonym i przypisanym) zdarzeniem historycznym aniżeli te, które stanowiły podstawę faktyczną aktu oskarżenia.
Nie negując zatem, że możliwe jest przypisanie osobie, której zarzucono przestępstwo kradzieży lub kradzieży z włamaniem zamiast tego przestępstwa paserstwa, należy podkreślić, że nie można mówić o tożsamości czynów, jeżeli przestępstwo paserstwa, przypisywane zamiast zarzucanego przestępstwa (przestępstw) kradzieży lub kradzieży z włamaniem nie miało miejsca – jak wynika z ustaleń faktycznych – w tym samym czasie (miało miejsce w jakiś już czas po tej kradzieży z włamaniem, do czego implikuje treść uzasadnienia wyroku), miejscu i w okolicznościach wskazanych w opisach i podstawie faktycznej czynów zarzucanych, jako kradzież z włamaniem. W takim wypadku nie chodzi bowiem tylko o odmienny sposób wejścia w posiadanie rzeczy pochodzącej z czynu zabronionego, lecz o zupełnie inne zdarzenie faktyczne, w którego ramach doszło do uzyskania takiego posiadania (vide: postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 14 lipca 2011 roku, IV KK 139/11, SNKW 2011/9/84; wyrok Sadu Najwyższego z dnia 23 października 1934 roku, II KK 1198/34).
Konkludując, przypisany oskarżonemu czyn przyjęty, jako paserstwo nie stanowił zachowania – podlegającego reakcji karnej – tożsamego z czynami zarzuconymi. Był to bowiem całkowicie odmienne czyn, który wychodził poza granice wyznaczone aktem oskarżenia. Skoro nie udowodniono oskarżonemuP. C. (1), że dopuścił się zarzucanych mu kradzieży z włamaniem, nie można było w miejsce czynów zarzucanych skazać go za zupełnie inny czyn. W tym warunkach Sąd Odwoławczy zobligowany był uniewinnić oskarżonego od popełnienia czynów zarzucanych mu, a opisanych w pkt 1, 4, 5, 6, 7 i 8 części wstępnej wyroku. Zastrzec przy tym trzeba, iż ponieważ uniewinnienie dotyczyło właśnie przestępstw zarzucanych oskarżonemuP. C. (1), a nie przestępstw przypisanych mu z naruszeniem granic skargi przez Sąd pierwszej instancji, to te ostatnie, jako stanowiące odrębne czyny, mogą być nadal ścigane, jako że nie zachodzi tu powaga rzeczy osądzonej i zakazne bis in idem.
Zważywszy na treść wydanego przez Sąd Odwoławczy orzeczenia, odnoszenie się do zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego pozostaje zbędne i bezprzedmiotowe (art. 436 k.p.k.).
Orzeczenie o kosztach procesu znajduje swoje umocowanie w treściart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.
uk.