Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 1209/13
Data wyroku: 2013-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Beata Wolfke-Kobzar, Sławomir Jurkowicz, Franciszek Marcinowski
Słowa kluczowe: Zabezpieczenie Roszczenia
Podstawa prawna: art. 730^1^k.p.c., ART. 731 (1) K.P.C.

Sygn. akt I ACz 1209/13

POSTANOWIENIE
Dnia 26 czerwca 2013 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący Sędzia SA:

Sławomir Jurkowicz

Sędzia SA:
Sędzia SA:

Franciszek Marcinowski
Beata Wolfke-Kobzar (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu
sprawy z powództwa:B. J.
przeciwko:(...) Spółce jawnejz siedzibą wL.

o zakazanie naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy i o wydanie korzyści powódki

na skutek zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 6 maja 2013 r. sygn. akt X GC 219/13

p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek powódkio zabezpieczenie jej roszczeń związanych z ochroną znaku towarowego przyjmując prawdopodobieństwo roszczeń powódki, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się prawdopodobieństwa interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia. Zdaniem Sądu I instancji ów interes musiałby się wyrażać w zagrożeniu renomy znakua takiego powódka nie uprawdopodobniła. Nadto, zdaniem Sądu Okręgowego, postulowane sposoby zabezpieczenia nie są adekwatne do właściwie pojmowanego celu zabezpieczenia, i w tym wypadku należy je uznać za obciążające pozwaną Spółkę ponad miarę.
Powódka zaskarżyła postanowienie w całości, wnosząc o jego zmianę przez uwzględnienie jej wniosku bądź o uchylenie i przekazanie wniosku do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenieart. 7301i 7311kpcprzez błędną ocenę jej wniosku przez pryzmat w/w przepisów, orazart. 328 kpcprzez zaniechanie wyjaśnienia przesłanek tej oceny.Pozwana domagała się oddalenia zażalenia i przyznania jej kosztów postępowania zażaleniowego, powielając argumenty Sądu Okręgowego i podkreślając, że powódka od co najmniej pięciu lat nie używa znaku.

Sąd Apelacyjny zważył:

W świetle argumentów przytoczonych w odpowiedzi na pozew na zażalenie powódki rodzi się wątpliwość co do prawdopodobieństwa roszczenia powódki. Bazując jednak na treści pozwu, który był dla Sądu Okręgowego jedyną podstawą oceny wniosku powódki – co jest właściwe postępowaniu zabezpieczającemu – należy, jak Sąd Okręgowy, przyjąć że roszczenie zostało dostatecznie uprawdopodobnione świadectwem ochronnym i wydrukami oferty handlowej pozwanej spółki.
Ma też Sąd Okręgowy rację, że powódka nie uprawdopodobniła interesu prawnego w zabezpieczeniu, rozumianego jako potrzeba doraźnej ochrony dla osiągnięcia celu postępowania, tu: także przez zapobieżenie dolegliwych dla powódki skutkom dalszych naruszeń prawa do znaku towarowego.
Rzecz jednak w tym, że – jak trafnie podnosi powódka – Sąd Okręgowy szerzej nie umotywował swojego stanowiska, koncentrując się w uzasadnieniu postanowienia na innych kwestiach, tj. adekwatności żądanych sposobów zabezpieczenia i nadmiernej ich dolegliwości dla pozwanej Spółki.
Sąd Apelacyjny stoi natomiast na stanowisku, że właściwie rozumianego interesu prawnego w udzieleniu jej zabezpieczenia powódka nie uprawdopodobniła już choćby dlatego, że zabrakło w pozwie nie tylko jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego używanie przez powódkę zastrzeżonego znaku, ale nawet stanowczego twierdzenia, że jest przez powódkę używany. Powódka jedynie ogólnikowo wspomniała o sobie jako o producentce tak oznaczonej odzieży.Co więcej, przedłożyła także informację z(...)o wniosku włoskiejfirmy (...), sugerującym nieużywanie przez powódkę znaku. Nie sposób w takie sytuacji mówić o prawdopodobieństwie faktycznego, a nie tylko hipotetycznego zagrożenia interesów powódki przez pozwaną.
Tym samym motywy, dla których Sąd Apelacyjny uznał zażalenie powódkiza niezasadne, ostatecznie pokryły się z argumentami obronnymi strony pozwanej, tyle że swoje stanowisko Sąd Apelacyjny wywiódł już z treści wniosku powódki,w którym zabrakło jednej z dwu kumulatywnie wymaganych przesłanek zabezpieczenia roszczenia.
Mimo oddalenia zażalenia na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc, Sąd Apelacyjny nie zasądził żądanych przez pozwaną kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ żądania zart. 108 § 1 kpczaliczają się one do ogółu kosztów w sprawie i zostaną między stronami rozliczane w orzeczeniu końcowym, stosownie do wyniku procesu.

MW