Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 502/13
Data wyroku: 2013-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Kocyłowska, Ewa Madera, Bogumiła Burda
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 w zw. z art. 100 ust. 2 ustawy z 17.12.1998 r. o emerytuarch i rentach z FUS (Dz.U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227)

Sygn. akt

III AUa 502/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia12 września 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda (spr.)

Sędziowie:

SSA Urszula Kocyłowska
SSA Ewa Madera

Protokolant

st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar

po rozpoznaniu w dniu12 września 2013 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuZ. P.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek apelacji pozwanego
od wyrokuSądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia2 kwietnia 2013 r.sygn. aktIII U 1481/12

I
zmienia o tyle zaskarżony wyrok , że prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy przyznajeZ. P.od dnia 18 października 2012 r.,

II
dalej idącą apelację oddala.

Sygn. Akt III AUa 502/13

UZASADNIENIE
Decyzją z 3 grudnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówiłZ. P.ustalenia prawa do renty na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zmianami).
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, która uznała wnioskodawcę za zdolnego do pracy.

W odwołaniu od powyższej decyzji, skierowanym do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu,Z. P.domagał się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do świadczenia.
Dowodził, że stan zdrowia uniemożliwia mu wykonywanie jakiejkolwiek pracy fizycznej.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z 2 kwietnia 2013r. zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, że przyznał wnioskodawcyZ. P.prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od 9 października 2012r. do 31 grudnia 2013r.
W ocenie Sądu I instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że wnioskodawca jest częściowo okresowo niezdolny do pracy od 9 października 2012r. do 31 grudnia 2013r. i tym samym ma prawo do dochodzonego świadczenia.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Sąd powołałart. 47714§ 2 kpc.

Apelację od wyroku Sądu Okręgowego skierował do Sądu Apelacyjnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR..
Zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 12 i 13 w związku zart. 57 oraz art.100 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychorgan rentowy wniósł o
- zmianę kwestionowanego wyroku i oddalenie odwołania,
- ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu apelacji Zakład w pierwszej kolejności zarzucił Sądowi Okręgowemu dokonanie ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy na podstawie błędnej i mało wiarygodnej opinii biegłych sądowych, którzy uznali skarżącego za częściowo niezdolnego do pracy pomimo tego, że jest on w dalszym ciągu aktywny zawodowo. Niezależnie od powyższego zarzutu organ rentowy wskazał, że wyrok jest nieprawidłowy w zakresie daty, od której przyznano prawo do renty, a to z uwagi na fakt pobierania przez wnioskodawcę zasiłku chorobowego do 17 października 2012r.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Apelacja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest częściowo uzasadniona, w zakresie w jakim kwestionuje datę, od której Sąd I instancji przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Należy zgodzić się z organem rentowym, że w tej części wyrok wydany został z zarzucanym mu naruszeniemart. 100 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zmianami).
Zgodnie z powołanym przepisem – jeżeli ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wypłacane na podstawie przepisówKodeksu pracy, prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty szkoleniowej powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku, świadczenia lub wynagrodzenia.
Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest, że wnioskodawca pobierał zasiłek chorobowy do 17 października, co oznacza, że prawo do renty z tytułu częściowej okresowej niezdolności do pracy nabył od dnia 18 października 2012r.
Błędnie ustalona przez Sąd I instancji data przyznania świadczenia wymagała w tej sytuacji korekty i z tego względu orzeczono jak w pkt I wyroku stosownie doart. 386 § 1 kpc.
Dalej idącą apelację organu rentowego tut. Sąd uznał za pozbawioną podstaw faktycznych i prawnych.
Rozpoznając istotę sporu tj. kwestię uprawnieńZ. P.do świadczenia, Sąd I instancji nie naruszając przepisów prawa procesowego i materialnego dokonał trafnych ustaleń, że wnioskodawca z uwagi na stopień zaawansowania występujących u niego schorzeń o charakterze neurologicznym jest częściowo okresowo niezdolny do pracy.
Należy bowiem stwierdzić, że Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie wystarczającym dla dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a uzyskana przez ten Sąd opinia biegłego neurologa, wydana po zapoznaniu się z całą dostępną dokumentacją lekarską, wynikami badań oraz po przeprowadzeniu badania przedmiotowego, ze względu na należyte i przekonujące uzasadnienie wniosków końcowych mogła stanowić podstawę zasadniczych dla sprawy ustaleń o występowaniu częściowej okresowej niezdolności do pracy.
Z opinii biegłego jednoznacznie wynika, że choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią lędźwiową, przewlekły zespół bólowy z objawami korzeniowymi i skrzywienie boczne kręgosłupa lędźwiowego – kompensacyjne ze skróceniem prawej kończyny dolnej powodują częściową niezdolność do pracy. Biegły wyjaśnił, że zmiany zwyrodnieniowo – wytwórcze w strukturach kostnych są utrwalone, utrzymuje się zespół bólowy z nasileniami po wysiłku czy przebywaniu w stałej pozycji, co powoduje niezdolność do pracy wymagającej długotrwałego przebywania w wymuszonej siedzącej pozycji, wysiłku fizycznego, pochylania się czy też dźwigania.
Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów podnoszonych w apelacji, a odnoszących się do opinii biegłego neurologa, uznając przytoczone na ich uzasadnienie twierdzenia za polemikę z prawidłowymi w tym zakresie ustaleniami Sądu I instancji.
Nie zachodzi też potrzeba uzupełniania postępowania – jak tego chce organ rentowy – poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego specjalisty medycyny pracy, skoro w dotychczasowym postępowaniu sporne okoliczności zostały dostatecznie wyjaśnione.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny podzielił ocenę faktyczną i prawną sprawy dokonaną przez Sąd Okręgowy i wyrok tego Sądu w zakresie ustalającym prawo wnioskodawcy do renty z tytułu częściowej okresowej niezdolności do pracy uznał za trafny i zgodny z prawem.
Z tych też względów orzekł jak w pkt II wyroku stosownie doart. 385 kpc.