Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 277/13
Data wyroku: 2013-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 572 kpk

Sygn. akt - IX Ka 277/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4. lipca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący - S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Sędziowie: S.S.O. Barbara Plewińska
S.S.O. Marzena Polak
Protokolant - st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Barbary Dryzner

po rozpoznaniu w dniu 4. lipca 2013 r.
sprawyM. D.-skazanego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Toruniu —
z dnia 17.08.2004 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 550/03,
z dnia 22.10.2009 r. w sprawie o sygn. akt X K 970/09,
z dnia 13.07.2010 r. w sprawie o sygn. akt XII W 3363/10,
z dnia 25.08.2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 1481/10,
z dnia 26.10.2010 r. w sprawie o sygn. akt II K 861/11,
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego,
od Wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 4. kwietnia 2013 r.,sygn. akt II K 1393/12,
uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Toruniu do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IX Ka 277/13

UZASADNIENIE
M. D.został skazany m.in. wyrokami Sądu Rejonowego w Toruniu:

1
w sprawie VIII K 550/03 z dnia 17,08.04r.

2
w sprawie X K 970/09 z dnia 22.10.09 r.

3
w sprawie XII W 3363/10 z dnia 13.07.10 r.

4
w sprawie II K 1481/10 z dnia 25. 08. 11r.

5
w sprawie II K 861/ 11 z dnia 26.10. 10 r.

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Toruniu,sygn. akt II K 1393/12,na mocyart. 572 kpk, postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego umorzył.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adw.P. P.147, 60 zł tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu.
Kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa.

Wyrok ten zaskarżyłw całości obrońca skazanego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 570 kpkw zw. zart. 575 kpkpoprzez niewydanie wyroku łącznego, pomimo, że zachodzą ustawowe przesłanki połączenia kar jednostkowych: pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie II K 144/11 oraz ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie II K 232/11 z dnia 26 maja 2011 r., które to kary objęte zostały karą łączną wymierzoną w wyroku łącznym w sprawie II K 861/11 oraz kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie II K 1481/10 zapadłym po wydaniu wyroku łącznego za czyn popełniony w lipcu 2010 roku.
Powołując się na powyższe skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez wydanie wyroku łącznego i wymierzenie nim kary łącznej obejmującej w/w skazania przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy - po zapoznaniu się z całokształtem zgromadzonego materiału, treścią zaskarżonego wyroku, treścią jego uzasadnienia oraz treścią apelacji - doszedł do przekonania, iż zaskarżony wyrok należy uchylić, a sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu, celem jej ponownego rozpoznania.
Skarżący zasadnie zarzucił, że orzeczenie o umorzeniu w całości na podstawieart. 572 kpkpostępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego, jako zapadłe z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania dotyczących orzekania o wyroku łącznym, było błędne. Dostrzegając, że czyn osądzony wyrokiem w sprawie II K 1481/10, zapadłym po wydaniu poprzedniego wyroku łącznego, którym po analizie wszystkich dotychczasowych skazańM. D.wymierzono mu dwie kary łączne, pozostaje w zbiegu realnym z dwoma niepołączonymi nim skazaniami, sądmeritistwierdził, że - z uwagi na to, iż w obu w/w wypadkach zapadły kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania - nie widzi jednak możliwości objęcia ich karą łączną z orzeczoną w sprawie II K 1481/10 karą bezwzględną i w związku z tym w całości umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Analiza relacji zachodzących pomiędzy poszczególnymi skazaniamiM. D.jednoznacznie wskazuje tymczasem, że – tak, jak podniósł skarżący – uwadze sądu I instancji umknął fakt, iż kara wymierzona w sprawie II K 1481/10 spełnia warunki do połączenia jej z karami orzeczonymi w sprawach II K 144/11 i II K 232/11, objętymi jedną z kar łącznych orzeczonych w wydanym wcześniej wyroku łącznym. Wymierzona została ona wszakM. D.za czyn popełniony w lipcu 2010 roku, a więc przed wydaniem wyroku w sprawie II K 144/11. Pojawienie się kolejnego skazania tej samej osoby nieobjętego dotychczasowym wyrokiem łącznym, które w świetle przesłanek zart. 85 kknadaje się do połączenia z niektórymi ze skazań objętych istniejącym wyrokiem łącznym powoduje powstanie potrzeby wydania nowego wyroku łącznego w tym zakresie. Sądmeritizobligowany był zatem do wymierzenia nowej kary łącznej obejmującej wszystkie skazania spełniające materialnoprawne przesłanki orzeczenia o karze łącznej.
Stwierdzenie powyższego uchybienia implikowało konieczność uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Wbrew temu, czego domagał się skarżący, sąd odwoławczy nie był władny do orzeczenia kary łącznej, gdyż naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności. Wymiar kary łącznej w wyroku łącznym jest najistotniejszą, a w istocie jedyną kwestią orzeczniczą, która ma znaczenie dla stron i pozostaje w zakresie swobody sędziowskiego uznania. Dlatego obie strony muszą mieć możliwość zaskarżenia kary łącznej, zaś orzeczenie reformatoryjne, którego domagał się skarżący, przekreślałoby tą możliwość.