Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 527/13
Data wyroku: 2013-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Mazurek, Mirosław Szwagierczak, Alicja Podczaska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art 107 , art 57 i art 12 ust 3 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt

III AUa 527/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia18 września 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak

Sędziowie:

SSA Irena Mazurek
SSA Alicja Podczaska (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy Elżbieta Stachowicz

po rozpoznaniu w dniu18 września 2013 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuT. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek apelacji wniesionej przez obie strony
od wyrokuSądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia2 kwietnia 2013 r.sygn. aktIII U 10/13

o d d a l a apelacje.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 listopada 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.przyznałT. B.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1.12.2012 r. do 30.11.2014 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, zarzucając
błąd w ustaleniach faktycznych.
Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 12.11.2012 r. stwierdziła, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy.
Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2013 r., sygn. akt III U 10/13 Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, że przyznałT. B.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od października 2012 r. do dnia 31 stycznia 2015 r., w pozostałym zakresie odwołanie oddalił.
Sąd ustalił, żeT. B.,ur. (...), był uprawniony do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do 30.09.2012 r. Zarówno orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 9.10.2012 r., jak i orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 12.11.2012 r. wnioskodawca został uznany za częściowo niezdolnego do pracy, okresowo do 30.11.2014 r.
Celem zweryfikowania oceny stanu zdrowia wnioskodawcy dokonanej w postępowaniu administracyjnym, Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych z zakresu: kardiologii, laryngologii i psychiatrii, którzy w opinii z dnia 29.01.2013 r. rozpoznali u badanego: stan po wszczepieniu sztucznej zastawki aortalnej w 1992 r., stan po operacji ucha lewego oraz plastyce przegrody nosa, organiczne zaburzenia nastroju, niedosłuch obustronny – stan po zaaparatowaniu i uznali go za częściowo niezdolnego do pracy od października 2012 r. do 31.01.2015 r. Wyniki postępowania dowodowego skutkowały zmianą czasokresu na, jaki przyznana została renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy i oddaleniem odwołania w pozostałym zakresie, ponieważ wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W apelacji od powyższego wyroku organ rentowy wniósł o jego zmianę w części dotyczącej daty przyznania dalszej wypłaty renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, określonej od października 2012 r., zarzucając naruszenie przepisów art. 57 w zw. z art. 129 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, poprzez jego niezastosowanie w sprawie.
Zdaniem organu rentowego wypłata renty mogła być kontynuowana najwcześniej od listopada 2012 r.
Wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu został zakwestionowany także przez wnioskodawcę, który domagał się jego zmiany i przyznania wnioskodawcy prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, względnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wnioskodawca zarzucił istotne uchybienie procesowe, mające wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenieart. 233 § 1 kpciart. 286 kpc, poprzez nieobiektywną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uwzględnienie opinii biegłych.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Przedmiotem sporu w sprawie jest prawoT. B.do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. jedn. 2009, nr 153,poz. 1227).
Pojęcie niezdolności do pracy zdefiniowane zostało wart. 12 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychjako całkowita lub częściowa utrata zdolności do pracy zarobkowej spowodowana naruszeniem sprawności organizmu, przy braku rokowań na odzyskanie zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym w wypadku całkowitej niezdolności chodzi o utratę zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast przy częściowej niezdolności o utratę w znacznym stopniu zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zatem ustalenie stopnia niezdolności do pracy wymaga z jednej strony oceny stopnia naruszenia sprawności organizmu i możliwości jej przywrócenia w drodze leczenia lub rehabilitacji, z drugiej zaś oceny możliwości wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej. Ocena pierwszego ze wskazanych elementów wymaga wiadomości specjalnych, stąd też zasadniczym dowodem w sprawach o przyznanie prawa do renty jest dowód z opinii biegłego lekarza lub zespołu biegłych.
Równocześnie zauważyć należy, że prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy może ulec zmianom w przypadku zmiany kwalifikacji niezdolności do pracy, jej ustania lub ponownego powstania. O zmianach w prawie i wysokości świadczeń rentowych przesądza wynik badania lekarskiego przeprowadzanego przez lekarza orzecznika ZUS oraz komisję lekarską ZUS, która dokonuje oceny niezdolności do pracy, jej stopnia i trwałości, następnie ocena ta jest poddana kontroli w postępowaniu sądowym.
Sąd I instancji celem ustalenia stanu zdrowia wnioskodawcy oraz zweryfikowania orzeczeń, które poprzedziły wydanie zaskarżonej decyzji ZUS, dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii, kardiologii i psychiatrii, którzy uznali wnioskodawcę za częściowo, okresowo niezdolnego do pracy. Opinia biegłych podlega ocenie Sądu z uwzględnieniem kryteriów oceny tego rodzaju dowodu, takich jak poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania sformułowanego stanowiska, stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej. Natomiast o ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość.
Ocena biegłych, iż schorzenia wnioskodawcy wywołują obecnie okresową, częściową niezdolność do pracy, skutkowała ustaleniem prawa do świadczenia rentowego z tego tytułu. Sąd nie mógł bowiem – wbrew opinii biegłych – oprzeć ustaleń w tym zakresie na własnym przekonaniu ani też polemizować z wnioskami biegłych w dziedzinie wymagającej wiedzy specjalistycznej. W przeciwnym wypadku doszłoby do naruszeniaart. 233 § 1 kpc( tak wyroki z 14.03.2007 r. III UK 130/06, OSNP 2008/7-8/113 oraz z 7.07.2005 r. II UKN 277/04, publ. OSNP 2006/5-6/97).
W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy przeprowadził w sprawie wyczerpujące postępowanie dowodowe, korzystając przy tym z opinii sądowo-lekarskiej oraz zgromadzonej w tym postępowaniu dokumentacji.
Wnioski, które Sąd I instancji wywiódł ze zgromadzonego materiału dowodowego były uzasadnione i w niczym nie naruszały zasady swobodnej oceny dowodów. Nie może zatem stanowić uzasadnionej podstawy apelacyjnej polemika wnioskodawcy z wynikiem postępowania dowodowego i jego oceną. Ocena ta, w przekonaniu Sądu Apelacyjnego jest swobodna, ale nie dowolna i nie narusza granic zakreślonych treścią przepisuart. 233 § 1 kpc.
Sąd poprawnie ustalił datę początkową prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, skoro wnioskodawca złożył wniosek o ponowne ustalenie prawa do świadczenia w dniu 11 września 2012 r. (k. 264 akt rentowych ).
W tej sytuacji należało w postępowaniu odwoławczym w zupełności podzielić ustalenia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, że wnioskodawca jest w częściowo niezdolny do pracy, a to skutkować musiało pełną akceptacją dokonanej przez Sąd I instancji oceny prawnej sprawy, sprowadzającej się do stwierdzenia, że odwołujący spełnia warunki określone w art. 57 w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS od października 2012 r.
Z podanych przyczyn Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawieart. 385 kpc.

(...)
(...)
(...)