Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 8/13
Data wyroku: 2013-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Brewczyńska, Marek Charuza, Michał Marzec
Słowa kluczowe: Gwarancje Procesowe, Ciąg Przestępstw
Podstawa prawna: art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk, art. 434§1 kpk

Sygn. akt : II AKa 8/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 marca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Bożena Brewczyńska

Sędziowie

SSA Marek Charuza
SSA Michał Marzec (spr.)

Protokolant

Oktawian Mikołajczyk

przy udzialeProkuratora Prok. Okręg. del. Wandy Ostrowskiej
po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. sprawy
R. L., s.H.iM.,ur. (...)wK.,
oskarżonego zart. 280 § 2 kkiart. 279 §1 kkprzy zast.art. 11 §2 kkw zw. zart. 65 §1 kk
na skutek apelacji prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt. V K 64/12

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części, dotyczącej oskarżonegoR. L.w ten sposób, że:

- z podstawy prawnej skazania przypisanego oskarżonemu czynu popełnionego w nocyz 4 na 5 grudnia 2000 roku wK.eliminuje przepisart. 65 § 1 kk,
- ustala, iż podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania kary w pkt 3 wyroku stanowi przepisart. 69 § 1 i 3 kkorazart. 70 § 2 kk,
- na mocyart. 73 § 2 kkoddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz adwokatJ. K.– Kancelaria Adwokacka wK., kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT, z tytułu obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuR. L.w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia oskarżonegoR. L.od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt II AKa 8/13

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 8 października 2012 roku uznał oskarżonegoR. L.za winnego popełnienia w ramach ciągu przestępstw czynów zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kki za to na mocyart. 280 § 2 kkprzy zast.art. 91 § 1 kkorazart. 60 § 3 i 6 pkt 2 kkorazart. 33 § 1 i 2 kkskazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił na okres próby 5 lat.
Apelację od tego wyroku wniósł prokurator. Zarzucił obrazę przepisów prawa materialnegoart. 69 § 1 i 3 kkorazart. 70 § 2 kkpoprzez ich błędne nie powołaniew wyroku orazart. 73 § 2 kkpoprzez nie orzeczenie obligatoryjnego dozoru kuratora. Prokurator wniósł o zmianę wyroku we wskazanym zakresie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja okazała się zasadna.
OskarżonemuR. L.przypisano popełnienie, w warunkach ciągu przestępstw, czynu zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kk
Art. 65 § 1 kkstanowi, że przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobecsprawcy określonego wart. 64 § 2, stosuje się także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu
Nie może zatem ulegać wątpliwości, że określone wart. 69 § 3 kkw stosunku do sprawców zart. 64 § 2 kkograniczenie warunkowego zawieszenia wykonania kary do wyjątkowego wypadku, uzasadnionego szczególnymi okolicznościami dotyczy także osób, tak jak oskarżonyL., skazanych w warunkachart. 65 § 1 kk.
Skoro Sąd Okręgowy uznał, że w wypadku oskarżonegoR. L.taki wypadek zachodzi, czego nie kwestionuje prokurator w apelacji, to w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia należało powołać obokart. 69 § 1 kk, także § 3 tego przepisu. Konsekwentnie w podstawie prawnej okresu próby należało powołać przepisart. 70 § 2 kk, a nieart. 70 § 1 pkt 1 kk. Należało także, na mocyart. 73 § 2 kk, orzec wobec oskarżonego obligatoryjny dozór kuratora. Wyrok musiał więc w tym zakresie ulec zmianie.
Ma rację prokurator, co podniósł w toku rozprawy odwoławczej, że drugiz czynów przypisanych oskarżonemu w warunkach ciągu przestępstw, popełnionyw dniu 4/5 grudnia 2000 roku został błędnie zakwalifikowany jako przestępstwozart. 280 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kk. Treść przypisanego oskarżonemu czynu nie pozostawia wątpliwości, iż w jego opisie brak znamion uczynienia sobiez popełnionego przestępstwa rozboju stałego źródła dochodów.
Znamiona przestępstwa muszą być opisane w sentencji wyroku /.../ przez co należy rozumieć, że nie jest możliwe skazanie oskarżonego za czyn, którego wszystkie znamiona nie zostały wymienione w części dyspozytywnej orzeczenia /wyrokSN III KK 87/12 z dnia 29.05.2012 roku Prok. i Pr. – wkł. 2012/12/15/. Skoro w opisie przypisanego oskarżonemu czynu nie ujęto wskazanych znamion stałego źródła dochodów, a prokurator nie zaskarżył wyroku w tej części na niekorzyść oskarżonego, to wyrok należało zmienić na korzyść oskarżonego poprzez wyeliminowaniez podstawy prawnej skazania za czyn popełniony w nocy 4/5 grudnia 2000 roku przepisuart. 65 § 1 kk.
Postulowana przez prokuratora w toku rozprawy odwoławczej zmiana wyroku w dalszym zakresie poprzez przyjęcie realnego zbiegu dwóch przestępstwi wymierzenie dwóch odrębnych kar jednostkowych i kary łącznej była niemożliwa, gdyż w oczywisty sposób godziłaby w zasadę reformationis in peius zart. 434 § 1 kpk. Przepis ten stanowi, że sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylkow granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika, sąd odwoławczy możeorzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym lub podlegających uwzględnieniu z urzędu.W sytuacji gdy prokurator w apelacji zaskarżył wyrok tylko w części dotyczącej karyi żadnych uchybień dotyczących wskazanego braku nie podnosił, to zmiana wyroku na skutek rozszerzenia zakresu apelacji w toku rozprawy odwoławczej skutkowałaby orzeczeniem na niekorzyść oskarżonego. Ocena czy mamy do czynieniaz orzeczeniem na niekorzyść oskarżonego musi być dokonywana z uwzględnieniem konkretnych realiów sprawy. Nie ma więc znaczenia czy np. zastosowana wobec oskarżonego konstrukcja ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kkdaje teoretyczną możliwość podwyższenia górnej granicy możliwej do orzeczenia kary, a realny zbieg przestępstw nie, ale czy konkretna sytuacja oskarżonego, po ewentualnej zmianie wyroku będzie mniej korzystna czy też nie. Nawet zakładając, że postulowana przez prokuratora kara łączna wynosiłby 2 lata, z więc tyle samo jak kara wymierzona za ciąg przestępstw, to sytuacja oskarżonego byłaby oczywiście gorsza. Przy przyjęciu konstrukcji prokuratora oskarżony były skazany za dwie odrębne kary jednostkowe po 2 lata pozbawienia wolności, co jest oczywiści mniej korzystne niż jedna kara, gdyż choćby przy ewentualnym przyszłym wyroku łącznym, uwzględniającym inne konfiguracje czynów, mogłoby pogorszyć sytuację oskarżonego.
Dlatego też wyrok musiał ulec zmianie tylko w zaskarżonym zakresie.
Orzeczenie o kosztach postępowania jest konsekwencją wydanego wyroku,a zwolnienie oskarżonego od tych kosztów jest skutkiem zarówno jego trudnej sytuacji materialnej, jak i tego, że uwzględnienie apelacji prokuratora było wyłącznie skutkiem błędów sądu I instancji.