Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 178/13
Data wyroku: 2013-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kosecka-Sobczak, Piotr Żywicki, Irena Linkiewicz
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art.291§1 kk

Sygn. akt VI Ka 178/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Irena Linkiewicz (spr.)

Sędziowie:

SO Piotr Żywicki
SO Elżbieta Kosecka - Sobczak

Protokolant

sekr. sądowy Agnieszka Klinowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Krzysztofa Piwowarczyka
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013r.,
sprawy oskarżonychR. K.,R. Z.,E. M.,D. D.,J. Z. (1),J. D.
oskarżonych zart. 291 §1 kki inne
na skutek apelacji wniesionych przez Prokuratora Okręgowego w Elblągu oraz oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostródzie
z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt II K 505/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
w punktach 6, 11 i 16 wyroku uzupełnia podstawy prawne wymierzenia odpowiednio wobec oskarżonychR. Z.,E. M.iD. D.kar łącznych pozbawienia wolności o przepisart. 39 § 2 kks,

2
w punktach 19 i 22 uzupełnia podstawy prawne wymierzenia odpowiednio wobec oskarżonychJ. Z. (1)iJ. D.kar grzywien o przepisart. 33 § 1, § 2 i § 3 kk.

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelacje oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)za oczywiście bezzasadne;

III
zasądza od oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)na rzecz Skarbu Państwa po 1/6 części kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym tytułem opłat kwotę 800 zł od oskarżonegoR. K.i kwotę 330 zł od oskarżonegoJ. Z. (1), a pozostałych oskarżonychR. Z.,E. M.,D. D.iJ. D.zwalnia w całości od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
R. K.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od maja do października 2010r. wO., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący iż uczynił sobie z popełniania przestępstw, w tym skarbowych stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabył, w celu dalszego wprowadzenia do obrotu, uzyskany za pomocą czynu zabronionego, nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus, w ilości łącznej nie mniejszej niż 3700 litrów o łącznej wartości rynkowej nie mniejszej niż 303 400 zł, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż18500 zł.,

tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

R. Z.został oskarżony o to, że:

II
w okresie od maja do października 2010r. wO., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczynił sobie z popełnienia przestępstw, w tym skarbowych, stałe źródło dochodu, nabył wielokrotnie, w celu dalszego wprowadzenia do obrotu, uzyskany za pomocą czynu zabronionego, nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus, w ilości łącznej nie mniejszej niż 2000 litrów o łącznej wartości rynkowej nie mniejszej niż 164 000 zł, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 10 000 zł.,

tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw z w. zart.  65§lkk  w zw. zart. 12 kk

III
w czasie i miejscu jak w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczynił sobie z popełnienia przestępstw, w tym skarbowych, stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, wyroby tytoniowe bez wymaganych znaków skarbowych akcyzy, sprowadzone uprzednio przez inne osoby z terytorium Federacji Rosyjskiej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z pominięciem przepisów podatkowych i celnych w ilości łącznej co najmniej 160 000 sztuk, w tym marekJ.L.iV., która to ilość wskazywała na zamiar wprowadzenia ich do obrotu handlowego, a od którego to towaru należne było cło w kwocie 3 686 zł, podatek akcyzowy w kwocie 83 423 zł i podatek VAT w kwocie 20 572 zł,

tj. o czyn zart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54§1 i 2 kksw zb. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 2 kks

E. M.został oskarżony o to, że:

IV
w okresie od maja do października 201 Or. wO., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczynił sobie z popełnienia przestępstw, w tym skarbowych, stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabył z zamiarem dalszegowprowadzenia do obrotu, uzyskany za pomocą czynu zabronionego, nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus, w ilości łącznej nie mniejszej niż 1000 litrów, o łącznej wartości rynkowej nie mniejszej niż 82 000 zł, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 5.000 zł,

tj. o czyn zart. 291 §1kkw zw.art. 65 §1kkw zw. zart. 12 kk

V
w czasie i miejscu jak w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczynił sobie z popełnienia przestępstw, w tym skarbowych, stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, wyroby tytoniowe bez wymaganych znaków skarbowych akcyzy, sprowadzone uprzednio przez inne osoby z terytorium Federacji Rosyjskiej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z pominięciem przepisów podatkowych i celnych w ilości łącznej co najmniej 160 000 sztuk, w tym marekJ.L.iV., która to ilość wskazywała na zamiar wprowadzenia ich do obrotu handlowego, a od którego to towaru należne było cło w kwocie 3 686 zł, podatek akcyzowy w kwocie 83 423 zł i podatek VAT w kwocie 20 572 zł,

tj. o czyn zart. 65§1 i 3 kksw zb. 54§ 1 i 2 kksw zb. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 2 kks

D. D.została oskarżona o to, że:

VI
w okresie od maja do października 2010r. wO., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczyniła sobie z popełnienia przestępstw, w tym skarbowych, stałe źródło dochodu, nabyła wielokrotnie, w celu dalszego wprowadzenia do obrotu, uzyskany za pomocą czynu zabronionego, nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus, w ilości łącznej nie mniejszej niż 500 litrów o łącznej wartości rynkowej nie mniejszej niż 41 000 zł, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 2 500 zł,

tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65§lkk w zw. zart. 12 kk

VII
w czasie i miejscu jak w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczyniła sobie z popełnienia przestępstw, w tym skarbowych, stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywała, wyroby tytoniowe bez wymaganych znaków skarbowych akcyzy, sprowadzone uprzednio przez inne osoby z terytorium Federacji Rosyjskiej na terytoriom Rzeczpospolitej Polskiej z pominięciem przepisów podatkowych i celnych w ilości łącznej co najmniej 160 000 sztuk, w tym marekJ.L.iV., która to ilość wskazywała na zamiar wprowadzenia ich do obrotu handlowego, a od którego to towaru należne było cło w kwocie 3 686 zł, podatek akcyzowy w kwocie 83 423 zł i podatek VAT w kwocie 20 572 zł

tj. o czyn zart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 2 kks

J. Z. (1)został oskarżony o to, że:

VIII
w okresie od maja do października 2010r. wO., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób wskazujący, iż uczynił sobie z popełnienia przestępstw, tym skarbowych, stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, w celu dalszego wprowadzenia do obrotu, uzyskany za pomocą czynu zabronionego, nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus, w ilości łącznej nie mniejszej niż 1000 litrów o łącznej wartości rynkowej nie mniejszej niż 82 000 zł, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 5 000 zł,

tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

J. D.został oskarżony o to, że:

IX
wiosną 2010 roku wK., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nabył nie mniej niż dwukrotnie, w celu dalszego wprowadzenia do obrotu, uzyskany za pomocą czynu zabronionego, nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus, w ilości łącznej nie mniejszej niż 500 litrów o łącznej wartości rynkowej nie mniejszej niż 41.000 zł, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 2 500 zł,tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

Sąd Rejonowy w Ostródzie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt II K 505/12

1
oskarżonegoR. K.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa, które kwalifikował zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkskazał go, zaś na podstawieart. 294§ 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkorazart. 33 § 2 kkwymierzył mu kary 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 100 /stu/ stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 /dwudziestu pięciu/ złotych;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 2 kk,art. 73 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. K.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 /trzech/ lat tytułem próby, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego;

3
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoR. K.środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 18 500 /osiemnastu tysięcy pięciuset/ złotych,

4
oskarżonegoR. Z.uznał za winnego popełnienia przestępstwa zarzuconego mu w pkt II aktu oskarżenia, które kwalifikował zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkskazał go i wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku i 3 /trzech/ miesięcy pozbawienia wolności,

5
oskarżonegoR. Z.uznał za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego zarzuconego mu w pkt III aktu oskarżenia, które kwalifikował zart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb.art. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksi w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 kksi za to na podstawieart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb.art. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksskazał go, zaś na podstawieart. 65 § 3 kksw zw. zart. 7 § 2 kksw zw. zart. 38 § 1 pkt 2 kkswymierzył mu kary 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności i grzywny ustalając liczbę stawek dziennych na 20 /dwadzieścia/ zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na kwotę 60 /sześćdziesięciu/ złotych,

6
na podstawieart. 20 § 2 kksw zw. zart. 85 kk,art. 39 § 1 kksw miejsce orzeczonych wobec oskarżonegoR. Z.kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył łączną karę 1 /jednego/ roku i 4 /czterech/ miesięcy pozbawienia wolności,

7
na podstawieart. 41a § 1 i 2 kkswykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. Z.łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 /czterech/ lat tytułem próby, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

8
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoR. Z.środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 10.000 /dziesięciu tysięcy/ złotych,

9
oskarżonego skarżonegoE. M.uznał za winnego popełnienia przestępstwa zarzuconego mu w pkt IV aktu oskarżenia, które zakwalifikował zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkskazał go i wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności,

10
oskarżonegoE. M.uznał za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego zarzuconego mu w pkt V aktu oskarżenia, które zakwalifikował zart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb.art. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksi w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 kksi za to na podstawieart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb.art. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksskazał go, zaś na podstawieart. 65 § 3 kksw zw. zart. 7 § 2 kksw zw. zart. 38 § 1 pkt 2 kkswymierzył mu kary 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności i grzywny ustalając liczbę stawek dziennych na 20 /dwadzieścia/ zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na kwotę 60 /sześćdziesięciu/ złotych,

11
na podstawieart. 20 § 2 kksw zw. zart. 85 kk,art. 39 § 1 kksw miejsce orzeczonych wobec oskarżonegoE. M.kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył łączną karę 1 /jednego/ roku i 2 /dwóch/ miesięcy pozbawienia wolności,

12
na podstawieart. 41a § 1 i 2 kkswykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoE. M.łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 /czterech/ lat tytułem próby, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

13
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoE. M.środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 5 000 /pięciu tysięcy/ złotych,

14
oskarżonąD. D.uznał za winną popełnienia przestępstwa zarzuconego jej w pkt VI aktu oskarżenia, które zakwalifikował zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkskazał ją i wymierzył jej karę 9 /dziewięciu/ miesięcy pozbawienia wolności,

15
oskarżonąD. D.uznał za winną popełnienia przestępstwa skarbowego zarzuconego jej w pkt VII aktu oskarżenia, które zakwalifikował zart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb.art. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksi w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 kksi za to na podstawieart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 54 § 1 i 2 kksw zb.art. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksskazał ją zaś na podstawieart. 65 § 3 kksw zw. zart. 7 § 2 kksw zw. zart. 38 § 1 pkt 2 kkswymierzył jej kary 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności i grzywny ustalając liczbę stawek dziennych na 20 /dwadzieścia/ zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na kwotę 60 /sześćdziesięciu/ złotych,

16
na podstawieart. 20 § 2 kksw zw. zart. 85 kk,art. 39 § 1 kksw miejsce orzeczonych wobec oskarżonejD. D.kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył łączną karę 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności,

17
na podstawieart. 41 a § 1 i 2 kkswykonanie orzeczonej wobec oskarżonejD. D.łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 /trzech/ lat tytułem próby, oddając ją w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

18
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonejD. D.środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 2 500 /dwóch tysięcy pięciuset/ złotych,

19
oskarżonegoJ. Z. (1)uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa, które zakwalifikował zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkskazał go i wymierzył mu kary 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 30 /trzydziestu/ stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 /dwudziestu pięciu/ złotych,

20
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 2 kk,art. 73 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoJ. Z. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 /trzech/ lat tytułem próby, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

21
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoJ. Z. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 5 000 /pięciu tysięcy/ złotych,

22
oskarżonegoJ. D.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa, które kwalifikuje z art. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawie art. o czyn zart. 291 § 1 kkskazuje go i wymierza mu kary 8 /ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 20 /dwudziestu/ stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 /dwudziestu pięciu/ złotych,

23
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoJ. D.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 /trzech/ lat tytułem próby,

24
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoJ. D.środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 2 500 /dwóch tysięcy pięciuset/ złotych,

25
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonychR. K.,R. Z.,E. M.,D. J.Z.,J. D.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

Apelacje od powyższego wyroku wnieśli oskarżeniR. K.iJ. Z. (1)oraz Prokurator Okręgowy w Elblągu.

OskarżeniR. K.iJ. Z. (1)zaskarżyli wyrok w całości w zakresie ich dotyczącym. Z treści wywiedzionych , a następnie uzupełnionych apelacji wynika, iż skarżący wyrokowi temu zarzucili błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść będący wynikiem naruszeniaart. 7 kpkoraz innych przepisów postępowania , a mianowicieart.424 kpk,art. 410 kpk,art.167 kpk, polegający na bezpodstawnym uznaniu ich za winnych popełnienia przypisanych im czynów.
Podnosząc niniejsze zarzuty oskarżeniR. K.iJ. Z. (1)wnieśli o uniewinnienie ich od popełnienia zarzucanych im aktem oskarżenia czynów.

Natomiast Prokurator Okręgowy w Elblągu zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych :R. Z.,E. M.,D. D.,J. Z. (1)iJ. D.- w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Skarżący zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego i tak:
-art. 39 § 2 kks,poprzez pominięcie tego przepisu w podstawie prawnej wymierzenia kary łącznej wobec oskarżonych :R. Z.,E. M.orazD. D., pomimo tego, że przywołany przepisart. 39 § 2 kks( w zw. zart. 39 § 1 kksiart. 85 kk) stanowi podstawę wymierzania kary łącznej w przypadku skazania oskarżonych za przestępstwo skarbowe i przestępstwa określone w innej ustawie karnej,
-art. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kk( w stosunku do oskarżonegoJ. Z. (2)) orazart. 291 § 1 kk( w stosunku do oskarżonegoJ. D.), polegającą na ich wadliwym zastosowaniu, a w szczególności wymierzeniu na ich podstawie kary grzywny wobec tych oskarżonych, pomimo tego, że wskazane przepisy nie przewidują w swojej sankcji możliwości wymiaru takiej kary, zaś prawidłową podstawą wymierzenia tym oskarżonym kary grzywny winien stanowić przepisart. 33 § 2 kk( oraz§ 1 i 3tego artykułu ).
Prokurator Okręgowy  na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez :

1
przyjęcie za podstawę prawną rozstrzygnięcia o karze łącznej wymierzonej wobec oskarżonych :R. Z.,E. M.orazD. D.przepisówart. 39 § 2 kksw zw. zart. 39 § 1 kksiart. 85 kk,

2
przyjęcie za podstawę prawną wymierzenia wobec oskarżonychJ. Z. (1)iJ. D.kary grzywny przepisuart. 33 § 1, 2 i 3 kk,

3
utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie w mocy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacje oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)jako oczywiście bezzasadne nie zasługiwały na uwzględnienie.
Natomiast jako zasadną należało uznać apelację wywiedzioną przez Prokuratora Okręgowego w Elblągu.
Na wstępie rozważań należy zaznaczyć ,że Sąd Rejonowy w Ostródzie przeprowadził w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący , a zebrane dowody poddał wnikliwej analizie i na tej podstawie wyprowadził słuszne wnioski zarówno co do winy oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)jak również pozostałych oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów, jak i subsumcji prawnej ich zachowań pod wskazane przepisy ustaw karnej oraz karnej skarbowej, a także wymiaru orzeczonych wobec nich zarówno kar jednostkowych , jak i kar łącznych.
W ocenie Sądu odwoławczego przedmiotem rozważań Sądu I instancji , co wynika z analizy uzasadnienia zaskarżonego wyroku ,były nie tylko dowody obciążające oskarżonych ale również dowody im przeciwne, a wszystkie one zostały ocenione zgodnie z zasadami logicznego rozumowania , wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego . Zatem wyprowadzone na tej podstawie stanowisko Sądu Rejonowego korzysta z ochrony przewidzianej wart. 7 kpk, a ponieważ jednocześnie nie zostało ono w żaden rzeczowy i przekonywujący sposób podważone przez skarżącychR. K.iJ. Z. (1), dlatego też w całej rozciągłości zasługuje również na aprobatę Sądu odwoławczego.
Odnosząc się szczegółowo do apelacji wniesionych przez oskarżonychR. K.iJ. Z. (1), a uzupełnionych przez ich obrońcę na rozprawie apelacyjnej, stwierdzić należy ,iż brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania zasadności podnoszonych zarzutów.
Według skarżących , Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisuart.424§1 pkt 1 kpkpoprzez sumaryczne wyliczenie dowodów przyjętych za podstawę orzeczenia, niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nazwisk osób od których oskarżeni nabywali nielegalnie odkażony alkohol etylowy – spirytus oraz brak ustaleń w zakresie sposobu wyliczenia osiągniętych korzyści z przypisanych im przestępstw.
W ocenie Sądu odwoławczego stwierdzić należy ,iż z punktu widzenia metodyki sporządzania pisemnego uzasadnienia wyroku nie jest wskazane globalne powoływanie dowodów stanowiących podstawę dokonywanych przez Sąd ustaleń faktycznych. Zastosowanie takiej techniki nie stanowi jednak samo przez się obrazyart.424 kpk, jeżeli analiza całości motywów wyroku nie pozostawia wątpliwości , co do tego, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione , na jakich w tej mierze dowodach się oparł i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.
Wnikliwa analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku jednoznacznie wskazuje , co stwierdzono już powyżej , iż w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd I instancji wyraźnie wskazał jakie fakty uznał za udowodnione i na jakich oparł się dowodach oraz jakich dowodów i dlaczego nie uznał za wiarygodne. Podana przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu orzeczenia argumentacja nie pozostawia w tym zakresie żadnych wątpliwości . Zatem żadna ze stron postępowania , a w szczególności autorzy apelacji ,nie zostali pozbawieni możliwości ustosunkowania się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku , a tok rozumowania Sądu I instancji jest jak najbardziej możliwy do prześledzenia przez Sąd odwoławczy.
Natomiast w kwestii podnoszonego przez skarżących braku imiennego wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przez Sąd I instancji konkretnych osób (G.iK.) od których oskarżeniR. K.iJ. Z. (1)nabywali nielegalnie odkażony alkohol etylowy – spirytus należy wskazać ,iż zgodnie zart. 42 ust. 3 Konstytucji RP, każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu .Zasadę tę zwaną zasadą domniemania niewinności, zawiera takżeart. 5 kpkstanowiąc, że oskarżonego uważa się za niewinnego dopóki wina jego nie zostanie udowodniona. Zagadnienie to znajduje także swoje odzwierciedlenie w szeregu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka . Jak wynika z załączonego do akt przedmiotowej sprawy odpisu aktu oskarżenia między innymiA. G.iD. K.zostali oskarżeni o czyny zart. 258§1 kkiart.291§1 kkw zw. zart.294§1 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.12 kk,które pozostawały w związku z czynami przypisanymi oskarżonymR. K.iJ. Z. (1). Jednakże postępowanie karne przeciwko wyżej wymienionym toczące się przed Sądem Okręgowym w Łodzi nie zostało prawomocnie zakończone. W zaistniałej sytuacji Sąd I instancji nie był uprawniony do poczynienia ustaleń, że oskarżeniR. K.iJ. Z. (1)nabywali nielegalnie odkażony alkohol etylowy – spirytus odA. G.iD. K.. Dlatego też stanowisko Sądu Rejonowego zawarte w uzasadnieniu wyroku o braku podstaw do poczynienia w tej mierze autorytatywnych ustaleń (k.520) należało uznać za słuszne.
Nie sposób zgodzić się także z zarzutem skarżących ,iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wskazano sposobu wyliczenia przez Sąd orzekający wysokości uzyskanych przez oskarżonych korzyści majątkowej z przypisanych im przestępstw.
Należy wskazać skarżącym ,iż w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd Rejonowy powołał się w szczególności na dowody w postaci wyjaśnieńA. G.,na podstawie których możliwe było poczynienie przybliżonych ustaleń zarówno co do ilości dostarczanego skarżącym odkażonego alkoholu etylowego- spirytusu , ceny za 1 litr tego alkoholu , ceny za jaką oskarżeni następnie zbywali alkohol co w sumie umożliwiało ustalenie łącznej ilości nabytego przez skarżących w celu dalszego wprowadzenia do obrotu nielegalnie odkażonego alkoholu etylowego- spirytusu, jego ogólnej wartości według ceny rynkowej regulowanej (82 zł. za 1 litr) i ostatecznie pozwalało na wyliczenie osiągniętej korzyści majątkowej.
Z uznanych przez Sąd Rejonowy za wiarygodne wyjaśnieńA. G.bezsprzecznie wynikało ,iż oskarżeniR. K.iJ. Z. (1)nabyli nielegalnie odkażony alkohol etylowy - spirytus odpowiednio w ilości 3700 litrów i 1000 litrów w cenie po około 7 zł.- 7,50 zł. za 1 litr. Natomiast zarówno z wyjaśnieńA. G.jak też zeznań świadkaJ. D.wynikało ,iż cena czarnorynkowa tego alkoholu następnie wprowadzanego do dalszego obrotu była wyższa o od ceny zakupu o około 4-5 zł. za 1 litr . Zatem Sąd Rejonowy zasadnie przyjął , tak jak w akcie oskarżenia , iż oskarżeniR. K.iJ. Z. (1)uzyskali korzyść majątkową odpowiednio w kwotach 18.500 zł. i 5.000 zł.
Odnosząc się zaś do kolejnego z podniesionych zarzutów ,a mianowicie naruszenia przepisuart. 410 kpkpoprzez ujawnienie bez odczytywania dowodów zawnioskowanych do przeprowadzenia aktem oskarżenia , bez ich zindywidualizowania stwierdzić należy ,iż zarzut ten również nie jest zasadny.
Istotą przepisuart.410 kpkjest to ,że sąd ferując wyrok nie może opierać się na tym , co nie zostało ujawnione na rozprawie, jak również i to ,że wyroku nie wolno wydawać na podstawie części ujawnionego materiału dowodowego, a musi on być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc i tych, które je podważają.
Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 22 stycznia 2013 r. , Sąd Rejonowy na podstawieart.394§1 i§2 kpkpostanowił uznać za ujawnione bez odczytywania i zaliczyć w poczet materiału dowodowego dowody zawnioskowane w akcie oskarżenia do odczytania na rozprawie oraz inne dowody ,które zostały wyszczególnione w niniejszym postanowieniu.
Dokonując porównania treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wykazem dowodów wymienionych w akcie oskarżenia nie sposób uznać ,iż Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych oparł się na nieujawnionych dowodach. Nadto treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotem analizy Sądu był całokształt zgromadzonego i ujawnionego materiału dowodowego. Podkreślić też należy ,iż wykaz dowodów zawnioskowanych aktem oskarżenia do ujawnienia na rozprawie znany był skarżącym z racji otrzymania odpisu aktu oskarżenia . Wskazać też należy ,iż zgodnie z treściąart.394§1 i 2 kpkwyszczególnione w powołanym przepisie dane, protokoły i dokumenty uznaje się za ujawnione bez odczytywania ,a należy je odczytać wyłącznie na żądanie oskarżonego lub obrońcy. Tymczasem żaden ze skarżących nie żądał ich odczytania , na co jednoznacznie wskazuje protokół rozprawy.
Kolejny zarzut zawarty w skardze apelacyjnej , to dopuszczenie się przez Sąd Rejonowy błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , mającego wpływ na jego treść wskutek poczynienia dowolnej oceny wyjaśnień złożonych w toku śledztwa przez przesłuchanego w charakterze podejrzanegoA. G..
Odnośnie podniesionego zarzutu naruszenia dyrektywy zart. 7 kpknależy wskazać ,że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną niniejszego przepisu ,jeżeli tylko : jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. W ocenie Sądu skarżący nie wykazali , aby którykolwiek z powyższych warunków nie został dotrzymany. Dlatego też także i zarzut obrazyart. 7 kpknie mógł w realiach niniejszej sprawy zostać uwzględniony, a w konsekwencji skutkować uniewinnieniem oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)od przypisanych im czynów. Podkreślić należy, że krytyka odwoławcza ,aby była skuteczna, musi wykazywać braki w zakresie logicznego rozumowania Sądu orzekającego. Jeżeli tego nie czyni ,a ogranicza się jedynie do twierdzeń, że skarżący nie dopuścili się zarzucanych im przestępstw ,to nie może być uwzględniona przez Sąd odwoławczy. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku nie może sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego ,lecz powinien polegać na wykazaniu jakich uchybień w świetle wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd w dokonanej ocenie materiału dowodowego. Tymczasem skarżący nie przedstawili żadnej argumentacji na poparcie podnoszonego zarzutu.
W ocenie Sądu odwoławczego wina oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)w popełnieniu przypisanych im zaskarżonym wyrokiem czynów nie budzi wątpliwości pomimo, że wszelkie w tym zakresie ustalenia Sądu Rejonowego w zasadzie zostały oparte na jednym dowodzie osobowym, a mianowicie na wyjaśnieniach podejrzanegoA. G..
Wnikliwa analiza całokształtu zebranego materiału dowodowego utwierdza Sąd odwoławczy w przekonaniu ,iż Sąd Rejonowy zasadnie uznał wersję zdarzeń wynikającą z wyjaśnień , następnie przesłuchanego w przedmiotowej sprawie w charakterze świadka ,A. G., za zgodną z prawdą. Brak było bowiem jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania wiarygodności tego dowodu osobowego i odrzucenia go jako fałszywego pomówienia.
Należy zaznaczyć ,że nie wolno pomówień traktować a limine jako dowodu niepełnowartościowego. Skoro ustawa karnoprocesowa traktuje zeznania świadka, (wyjaśnienia współpodejrzanego) jako jeden ze środków dowodowych, niepodobna przechodzić na tym do porządku i przyjmować ,iż pomówienie stanowi jedynie informację o faktach. Pomówienie w procesie karnym jest dowodem traktowanym na równi z innymi środkami dowodowymi , co znajduje odzwierciedlenie zarówno wart. 7 kpk, jak iart. 175 i 176 kpk. Jednocześnie pomówienie jest środkiem dowodowym , które wymaga szczególnie precyzyjnej weryfikacji w oparciu o całokształt materiału dowodowego oraz zasady logicznego myślenia i doświadczenia życiowego.
Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej pomówienie może być dowodem winy, jednakże sąd rozpoznający daną sprawę ma obowiązek każdorazowego zbadania, czy pomówienie wytrzymuje krytykę z punktu widzenia doświadczenia życiowego i logiki, czy jest konsekwentne , a jeżeli jest zmienione, to dlaczego pomimo tego – można mu nadać walor wiarygodności , czy osoba od której pochodzi pomówienie nie miała interesu osobistego lub procesowego w szkodzeniu oskarżonemu i czy pomówienie znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich.
( v. wyrok SA w Katowicach z dnia 17.02.2005 r., II Ka 411/04 niepubl.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy , należy stwierdzić ,że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego przezA. G.i zasadnie uznał je za wiarygodne ,a tym samym prawidłowo ustalił stan faktyczny przemawiający za winąR. K.iJ. Z. (1).
Podkreślić należy ,iż Sąd Rejonowy uznając za wiarygodne wyjaśnienia podejrzanegoA. G.poddał dowód ten drobiazgowej analizie, ocenił go w powiązaniu z całokształtem zebranych dowodów w tym także z zeznaniami świadkaD. M., a nadto zbadał wszelkie okoliczności mogące ewentualnie podważyć prawdziwość podawanego przez wyżej wymienionego przekazu.
Rozważania te zostały obszernie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Zatem wszelkie poczynione przez Sąd I instancji w tym zakresie ustalenia i oceny zasługują w pełni na aprobatę Sądu odwoławczego i powtarzanie ich należy uznać za zbędne.
Wskazać jedynie w ślad za Sądem Rejonowym należy ,iżA. G.będąc kilkakrotnie przesłuchiwany w charakterze podejrzanego na etapie postępowania przygotowawczego, w tym przez prokuratora , konsekwentnie podawał wszelkie okoliczności dotyczące źródła pozyskiwania nielegalnie odkażonego alkoholu etylowego, sposobu dostarczania alkoholu doO., opisał osoby które nabywały ten alkohol w określonej ilości i cenie pobieranej za 1 litr. Nadto w czasie przeprowadzonego eksperymentu procesowego wskazał on dokładnie miejsca zamieszkania osób , które nabywały nielegalnie pozyskany spirytus celem dalszej odsprzedaży , w tym miejsca zamieszkania oskarżonychK.iZ..
W ocenie Sądu odwoławczego wiarygodności powyżej wskazanego dowodu nie podważa postawaA. G., który przesłuchany na rozprawie sądowej skorzystał ze słusznie przyznanego mu prawa do odmowy składania zeznań. W złożonym oświadczeniu stwierdził on ,iż w postępowaniu sądowym nie przyzna się on do zarzucanego mu czynu albowiem przyjął taką linię obrony. Nadmienić należy ,że termin rozprawy w Sądzie Okręgowym w Łodzi w sprawie między innymi przeciwko oskarżonemuA. G.został wyznaczony na 23.06.2013 r.
Zważywszy na wyżej powołaną okoliczność ,zarzut nie zażądania przez Sąd I instancji odpisu protokołu przesłuchaniaA. G.w charakterze oskarżonego w Sądzie Okręgowym w Łodzi nie był możliwy do realizowania. Ponadto wskazać skarżącym należy ,iż oskarżony zgodnie z przysługującymi mu uprawnieniami, może bronić się w dowolny sposób.
Abstrahując od zaistniałej sytuacji podać też należy ,że w sferze oceny dowodów zasadnicze znaczenie faktycznie mają dowody przeprowadzone przez Sąd orzekający. Jednakże nie oznacza to, że dowody utrwalone w postępowaniu przygotowawczym pozbawione są znaczenia.
Przypomnieć należy, iż zgodnie z orzecznictwem SN w razie sprzeczności w wyjaśnieniach poszczególnych osób występujących w procesie karnym wartość dowodowa wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym jest taka sama , jak złożonych przez taką osobę na rozprawie , tym bardziej że wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego służą zweryfikowaniu wyjaśnień złożonych przed sądem.
Dlatego też stwierdzić należy ,iż fakt żeA. G.w toku postępowania sądowego może zmienić uprzednio złożone wyjaśnienia , nie ma aż tak istotnego wpływu na ocenę ich wiarygodności, bowiem wyjaśnienia złożone podczas śledztwa tworzą jasny i jednoznaczny obraz inkryminowanych zdarzeń oraz nie stoją w sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Nadto z całą mocą podkreślić również należy ,iż nie ustalono jakichkolwiek powodów dla którychA. G.miałby fałszywie obciążyć swoimi wyjaśnieniami występujących w przedmiotowej sprawie oskarżonych ,a w szczególności oskarżonych –R. K.iJ. Z. (1). Znamiennym jest także ,iż wymienieni oskarżeni wyraźnie oświadczyli ,iż nie pozostawali w konflikcie zarówno zA. G.jak też zD. K.. Nie ustalono także jakichkolwiek okoliczności wskazujących na złożenie przezA. G.wyjaśnień z wyłączeniem zasad przeprowadzania przesłuchania określonych wustawie Kodeks postępowania karnego, tym bardziej ,że wymieniony był przesłuchiwany zarówno przez funkcjonariuszy policji jak i przez prokuratora.
W konsekwencji Sąd Okręgowy nie mógł zaaprobować stanowiska skarżących ,iż argumentacja i rozważania Sądu Rejonowego ( aczkolwiek w głównej mierze istotnie oparte na uznanych za wiarygodne wyjaśnieniach złożonych podczas śledztwa przezA. G.) są wadliwe . Nota bene sam fakt oparcia orzeczenia skazującego na wyjaśnieniach lub zeznaniach nawet tylko jednej osoby , również w sytuacji nie przyznania się oskarżonego do winy , nie może stanowić podstawy do zarzutu błędnych czy dowolnych ustaleń faktycznych. Nie istnieje bowiem żadna reguła dowodowa , która uzasadniałaby pogląd ,że zeznania jednego świadka ( w tym przypadku podejrzanego) są niewystarczającą podstawą skazania. ( v. wyrok SN z dn. 11.01.1996 r. II KRN 178/95, M. Prawn. 1996/10/376).
Rzecz w tym ,że tego rodzaju jedyny dowód, jak wykazał to dogłębnie Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku , nie wywołuje żadnych zastrzeżeń i nie został w żaden sposób podważony pod względem jego wiarygodności.
Ponadto podkreślić należy ,iż wyjaśnienia złożone przezA. G.znajdują w pewnych częściach potwierdzenie w innych dowodach osobowych jak wyjaśnieniachD. K., świadkówJ. M.,K. M.,T. Ł.oraz wyjaśnieniach oskarżonychJ. D.iJ. Z. (3).
Mając na względzie powyższe rozważania według Sądu odwoławczego nie zachodzą żadne wątpliwości co do popełnienia przez skarżących czynów przypisanych im zaskarżonym wyrokiem.
Sąd Okręgowy w pełni też podziela ustalenia poczynione przez Sąd I instancji w zakresie wymierzonych oskarżonymR. K.iJ. Z. (1)kar zarówno pozbawienia wolności ,grzywny jak też obligatoryjnie orzeczonego przepadku korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstw. Należy uznać ,iż orzeczone kary są współmierne do okoliczności i wagi popełnionych czynów oraz znacznego stopnia ich społecznej szkodliwości. Oceniając ich wymiar stwierdzić należy ,iż wymierzone kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania oraz umiarkowanej wysokości kary grzywny stanowią kary sprawiedliwe , które spełnią swoją rolę zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak też generalnej.

Natomiast odnosząc się do apelacji Prokuratora Okręgowego w Elblągu należało w pełni przychylić się do argumentacji przedstawionej na poparcie podniesionych w apelacji zrzutów.
Sąd Rejonowy w punktach 6, 11 i 16 zaskarżonego wyroku wymierzając odpowiednio oskarżonymR. Z.,E. M.iD. D.kary łączne pozbawienia wolności powołał przepisyart. 20§2kks,art.85 kkiart.39§1 kks.
W ocenie Sądu odwoławczego niniejsze przepisy powinny być uzupełnione oart.39§2 kksalbowiem stanowi on ,że w razie skazania za zbiegające się przestępstwo skarbowe i przestępstwo określone w innej ustawie karnej , sąd wymierza karę łączną na zasadach określonych w niniejszym kodeksie.
Identyczne stanowisko w tej kwestii wyraził powołany w uzasadnieniu apelacji Prokuratora Okręgowego, Sąd Apelacyjny w Gdańsku w sprawie sygn. akt II A Ka 371/11 , a także Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 28 maja 2009 r., sygn. II AKa 125/09.( LEX nr 519651, KZS 2009/12/86). Sąd ten stwierdził ,że w przypadku skazania za zbiegające się przestępstwo skarbowe i przestępstwo określone w innej ustawie karnej sąd wymierza karę łączną na zasadach określonych wkodeksie karnym skarbowym, a więc na zasadach wynikających z treściart. 39§1 kks. Wynika to wprost z przepisuart.39§2 kks. Prawidłowo więc sąd przy orzekaniu kary łącznej winien powołać przepisart.39§2 kksw zw. zart.39§1kkk ( jest on odpowiednikiemart.86§1 kk, który nie ma tu zastosowania) , a nadto przepisart. 85 kk, który formułuje ogólne podstawy orzekania kary łącznej i zgodnie z treściąart.20§ 2 kksma zastosowanie.
Za zasadny należało też uznać drugi zarzut podniesiony w apelacji Prokuratora , to jest obrazy prawa materialnego –art.291§1 kkw zw. zart.65§1 kkw stosunku do oskarżonegoJ. Z. (1)iart. 291§1 kkw stosunku do oskarżonegoJ. D., polegający na wymierzeniu na ich podstawie kary grzywny . Jak słusznie zaznaczył skarżący wymienione przepisy nie przewidują w swojej sankcji możliwości wymierzenia kary grzywny. Podstawą wymierzenia kary grzywny wyżej wymienionym oskarżonym powinien stanowić przepisart. 33§2 kk.
W związku z powyższym Sąd odwoławczy uznał apelację oskarżonychR. K.iJ. Z. (1)za oczywiście bezzasadne , a uwzględnił apelację Prokuratora Okręgowego w Elblągu. Dlatego też na podstawieart. 437§1i§2 kpkzmienił zaskarżony wyrok w ten sposób ,że w punktach 6, 11 i 16 uzupełnił podstawy prawne wymierzenia odpowiednio wobec oskarżonychR. Z.,E. M.iD. D.kar łącznych pozbawienia wolności o przepisart.39§2 kks. W punktach 19 i 22 wyroku uzupełniono podstawy prawne wymierzenia odpowiednio wobec oskarżonychJ. Z. (1)iJ. D.kar grzywien o przepisart.33§1,§2 i §3 kk. W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny utrzymano w mocy.
Na podstawieart. 626§1 kpk,art. 633 kpk,art.634 kpkorazart. 8 , art.2 ust.1 pkt 3 i 4 , art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) Sąd Okręgowy zważywszy na sytuację materialną oskarżonych zasadził odR. K.iJ. Z. (1)na rzecz Skarbu Państwa po 1/6 części kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w tym opłaty odpowiednio w kwotach 800 zł. i 330 zł., zaś pozostałych oskarżonychR. Z.,E. M.,D. D.,J. D.,na podstawieart. 624§1 kpk, zwolnił w całości od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.