Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ca 18/13
Data wyroku: 2013-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Rafał Krawczyk, Jadwiga Siedlaczek, Ilona Dąbek
Słowa kluczowe: Podział Majątku Wspólnego
Podstawa prawna: art. 370 kpc w zw. z art. 373 zd. 1 kpc i art. 13 par. 2 kpc

Sygn. akt  VIII Ca 18/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Jadwiga Siedlaczek (spr.)

Sędziowie:

SSO Ilona Dąbek
SSO Rafał Krawczyk

Protokolant:

sekr. sądowy Natalia Wilk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r.
sprawy z wnioskuZ. D. (1)
z udziałemZ. D. (2)
o podział majątku wspólnego
na skutek apelacji uczestnika
od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 21 listopada 2012 r.
sygn. akt XI Ns 1244/09
p o s t a n a w i a :

1
odrzucić apelację co do punktu VII (siódmego) zaskarżonego postanowienia,

2
oddalić apelację w pozostałej części,

3
przyznać od Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokatE. W.kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) plus 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowiZ. D. (2)w instancji odwoławczej.

Sygn. akt VIII Ca 18/13

Uzasadnienie pkt 1 postanowienia z dnia 10 kwietnia 2013 r.

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w Toruniu:

I
podzielił majątek wspólnyZ. D. (1)iZ. D. (2), w skład którego wchodzą wyłącznie:

1
nakład z majątku wspólnego na majątek osobisty uczestniczki w kwocie 49.428,57,

2
działka numer (...)o kw nrKW (...)o wartości 64.000 zł,

3
działka numer (...)o kw nr(...)o wartości 55.000 zł

4
lodówko-zamrażarka o wartości 100 zł

5
radioodbiornik(...)o wartości 200 zł

6
chodnik wełniany bez wartości,

7
zestaw komputerowy bez wartości,

8
pralka o wartości 15 zł

II
przyznał wnioskodawczyniZ. D. (1)składniki majątku wspólnego opisane w pkt. I 1, 3, 4, 5, 6, 7,

III
przyznał uczestnikowiZ. D. (2)pozostały opisany w pkt. I majątek wspólny,

IV
zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika spłatę w kwocie 20.439,29 płatną w dwóch równych rocznych ratach: pierwsza rata płatna w ciągu roku od dnia uprawomocnienia się postanowienia w sprawie; druga rata płatna w ciągu dwóch lat od dnia uprawomocnienia się postanowienia w sprawie wraz ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności każdej z rat;

V
przyznał biegłemuD. A.kwotę 954 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii w sprawie;

VI
nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Kasy Sądu Rejonowego w Toruniu od wnioskodawczyni kwotę 1230,21 zł tytułem wydatków w sprawie;

VII
zasądził od Skarbu Państwa – Kasy Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz Indywidualnej Kancelarii Adwokackiej adwokatE. W.kwotę 600 zł plus podatek VAT tytułem pomocy prawnej z urzędu.

Rozstrzygniecie o wynagrodzeniu pełnomocnika uczestnika z urzędu Sąd Rejonowy oparł na§ 7 ust.1 pkt 10w zw. z§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz.U.02.163.1348 ze zm.).

Uczestnik – zastępowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu –wywiódł apelację od pkt I ppkt 1, 2 i 3 oraz pkt. II, III, IV i VII powyższego postanowienia. W zakresie pkt VII zarzucił naruszenie przepisów §7 ust.1 pkt.10 w zw. z§6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduDz.U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) poprzez wadliwe zastosowanie polegające na zasądzeniu na rzecz pełnomocnika uczestnika kwoty 600 zł plus VAT, podczas gdy z powołanych przepisów wynika, że tytułem zwrotu kosztów Sąd Rejonowy winien zasądzić na jego rzecz kwotę 3.600 zł.
Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia – w zakresie pkt VII – przez zasądzenie na rzecz pełnomocnika uczestnika kwoty 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi w I instancji. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej w II instancji pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja uczestnika w zakresie pkt VII postanowienia Sądu Rejonowego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu nie zostało wprawdzie ujęte w zamkniętym katalogu postanowień zart. 394 § 1 k.p.c., od których przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji; w praktyce orzeczniczej przyjmuje się jednak dopuszczalność składania takiego zażalenia przez pełnomocnika z urzędu w drodze analogii doart. 394 § 1 pkt 9 in fine k.p.c.(uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2009 r. III CZP 36/09, Lex nr 503592).
W postępowaniu cywilnym uprawnionymi do złożenia zażalenia są strony, a także wskazane w ustawie osoby trzecie – w kwestiach dotyczących ich osobiście np. świadkowie, biegli, pełnomocnicy (w sprawach określonych wart. 394 § 1 pkt 5 k.p.c.). Należy zarazem podkreślić, że warunkiem skutecznego złożenia zażalenia jest posiadanie interesu prawnego skarżącego w tym zaskarżeniu, który polega - najogólniej - na niezgodności orzeczenia z żądaniem zgłoszonym w procesie przez określoną stronę (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010 r. , II PZ 32/09, Lex nr 585789, i z dnia z dnia 27 kwietnia 2005 r. I CK 62/05, Lex nr 550933).
Nie ulega wątpliwości, że strona reprezentowana w sprawie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie ma tak rozumianego interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia o kosztach należnych pełnomocnikowi z urzędu od Skarbu Państwa. Koszty te nie obciążają bowiem strony; nadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnik składa nie w imieniu strony, lecz we własnym (§ 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduDz.U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).  Natomiast co oczywiste interes prawny w zaskarżeniu takiego orzeczenia miałby pełnomocnik ustanowiony z urzędu.
W sprawie niniejszej cała apelacja, a więc także i w zakresie pkt. VII postanowienia Sądu Rejonowego została wniesiona w imieniuZ. D. (2)coexpressis verbiswynika z jej części wstępnej, podczas gdy, jak wyżej wskazano, pełnomocnik mógł to rozstrzygnięcie zaskarżyć jedynie we własnym imieniu. Apelacja uczestnika postepowania w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w wypadku przyznania tych kosztów pełnomocnikowi od Skarbu Państwa jest niedopuszczalna (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2009 r. III CZP 36/09). Z tego względu apelacja uczestnika podlegała odrzuceniu we wskazanym zakresie (art. 370 k.p.c.w zw. zart. 373 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.).