Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 75/13
Data wyroku: 2013-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 75/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Magdalena Telesz

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 roku
sprawyR. A.
oskarżonego zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 30 października 2012 roku, sygnatura akt II K 1211/12

uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoR. A.i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IV Ka 75/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemR. A.uznany został za winnego, że w dniu 21 sierpnia 2012 roku wW., województwo(...)poprzez bicie i kopanie po całym ciele wziął udział w pobiciuM. R.narażając go na niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart.156§1 k.k.lub wart.157§1 k.k.,
to jest popełnienia występku zart.158§1 k.k.i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając :

I
obrazę prawa materialnego zart.64§1 k.k.poprze jego niesłuszne niezastosowanie i wyeliminowanie z opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemuR. A.działania w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych wart.64§1 k.k.w sytuacji, gdy uprzednie skazanie tego oskarżonego za czyn zart.224§2 k.k.popełniony w użyciem groźby, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach orzeczonej wyrokiem łącznym kary łącznej w okresie od 12 maja 2003 r. do 1 września 2003 r., od 11 września 2003 r. do 7 listopada 2003 roku, od 30 września 2005 r. do 10 lipca 2006 r. i od 22 lutego 2008 r. do 30 maja 2008 roku winno uzasadniać przyjęcie, że czynu zart.158§1 k.k.na szkodęM. R.w dniu 21 sierpnia 2012 roku dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa;

II
rażącą niewspółmierność kary polegającą na orzeczeniu wobec skazanegoR. A.za czyn zart.158§1 k.k.kary sześciu miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji gdy prawidłowe ustalenia działania tego oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa, jego sposób życia przed popełnieniem tego czynu, w szczególności nadużywanie alkoholu i popełnianie w związku z tym szeregu przestępstw, stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i względy zapobiegawcze i wychowawcze, które kara winna osiągnąć wobec skazanego, a także mając na względzie potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przemawiają za koniecznością orzeczenia wobecR. A.kary roku pozbawienia wolności.

Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie go Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zdaje się zasługiwać na uwzględnienie.
I tak, Sąd Rejonowy po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów w zakresie sprawstwa i zawinienia oskarżonego, jednak oczywiście błędnie wyeliminował z podstawy skazaniaR. A.działanie w warunkachart.64§1 k.k.Uchybienie to dostrzegł sam Sąd I instancji, który w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia przyznał, że faktycznie oskarżony przypisany mu czyn popełnił w warunkach powrotu do przestępstwa.
Zauważyć jednak trzeba, że Sąd ów stwierdza jednoznacznie, iż wskazany w a/oart.224§2 k.k.nie mógł być podstawą dla przyjęcia odpowiedzialnościR. A.w warunkachart.64§1 k.k., a podstawę taką winno stanowić jego uprzednie skazanie za czyn zart.160§1 k.k.
Znamienne przy tym jest, iż skarżący w dalszym ciągu twierdzi, że podstawą dla skazania oskarżonego w warunkach recydywy winna być jego uprzednia karalność zart.224§2 k.k., zaś w ogóle nie wspomina oart.160§1 k.k.
Tym samym Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien zastanowić się czy jednakart.224§2 k.k.nie jest podobnym do występków zart.158§1 k.k.(por. wyrok SN z 30.06.2009 r., V K.K. 71/09, lex 512076).
Jeśli dojdzie do przekonania, że apelujący nie ma racji winien zastanowić się, czy możliwe jest powołanie dla odpowiedzialnościR. A.w warunkachart.64§1 k.k.– jego skazania zart.160§1 k.k., czy też byłoby to wyjście poza granice apelacji w rozumieniuart.434§1 k.p.k.

Z uwagi na powyższe zdecydowano jak w wyroku.