Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 103/13
Data wyroku: 2013-03-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Krzysztof Głowacki, Anna Bałazińska-Goliszewska, Joanna Żelazny
Słowa kluczowe: Koszty Sądowe

Sygn. akt IV Kz 103/13

POSTANOWIENIE
Dnia 11 marca 2013 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiuw IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Joanna Żelazny (spr.)
Sędziowie: SSO Anna Bałazińska - Goliszewska
SSO Krzysztof Głowacki

Protokolant Aneta Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 marca 2013 r.
sprawyA. M.
oskarżonej o czyn zart. 270§1 kk
na skutek zażalenia wniesionego przezA. M.
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków
z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt VII K 538/12
w przedmiocie ustalenia kosztów procesu
na mocyart. 437§1 kpk

p o s t a n o w i ł :
zażaleniaA. M.nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2013 r. sygn. akt VII K 538/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków ustalając, że oskarżonaA. M.dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu z tym, iż czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi kwalifikowany zart. 270 § 2a kk, warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwkoA. M.na okres 1 roku próby, licząc od uprawomocnienia się wyroku. Jednocześnie Sąd Rejonowy na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 629 kpkorazart. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych i wymierzył jej opłatę w kwocie 60 zł (k. 75).
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt VII K 538/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków ustalił koszty procesu należne Skarbowi Państwa od oskarżonejA. M.na sumę 1.358,90 zł, na którą składają się następujące kwoty:
- za doręczenie wezwań i innych pism – 40 zł;
- karta karna - 50 zł;
- należności biegłych wyznaczonych do wydania opinii – 1.208,90 zł;
oraz opłata w wysokości 60 zł.
Orzeczenie to zaskarżyłaA. M., wnosząc o umorzenie wskazanej w postanowieniu kwoty, albowiem znajduje się ona w bardzo trudnej sytuacji, jest bezrobotna, a na utrzymaniu ma 15-letniego syna oraz pomaga finansowo drugiemu synowi przebywającemu w Zakładzie Karnym. Skarżąca zakwestionowała przy tym zasadność sporządzanych w sprawie opinii biegłych sądowych (k. 92-93).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

ZażalenieA. M.nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Okręgowego kluczowe znaczenie ma w tym przedmiocie rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 7 stycznia 2013 r. sygn. akt VII K 538/12.
Wspomnianym wyrokiem, Sąd Rejonowy określił precyzyjnie, kto i w jakiej części ponosi koszty procesu, gdyż zasądzono odA. M.na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych oraz wymierzono jej opłatę w kwocie 60 zł.
Nie ulga wątpliwości, że w niniejszej sprawie zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i sądowym Skarb Państwa poniósł konkretne wydatki od chwili wszczęcia postępowania karnego, a przedstawiały się one następująco:

1
ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism:

⚫

w postępowaniu przygotowawczym – 20 zł;

w postępowaniu przed Sądem I instancji – 20 zł;

2
karta karna (k. 47) – w kwocie 50 złotych;

3
opinia biegłego sądowego z zakresu grafologii i badań dokumentów – 770,02 zł (k. 35);

4
opinia sądowo – psychiatryczna – 438,88 zł (k. 76 i k. 79).

Wszystkie wspomniane wydatki zgodnie z przepisemart. 619 § 1 kpkwykładał tymczasowo Skarb Państwa, zaś przeprowadzenie dowodów w postaci opinii biegłego z zakresu grafologii i badań dokumentów oraz biegłych psychiatrów miało znaczenie procesowe. Dopiero w wyroku z dnia 7 stycznia 2013 r. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków obciążono nimiA. M., czego ta nie zakwestionowała, gdyż nie wniosła środków odwoławczych.
W tej sytuacji, Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne i zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.
W tym miejscu przytoczyć można słuszne stanowisko Sądu Apelacyjnego w Krakowie, wyrażone w postanowieniu z dnia 15 maja 2003r. sygn. II Akz-173/03: „Przesądzenie w wyroku zasady uiszczenia kosztów wyklucza możliwość późniejszego badania przesłanek zasadności zwolnienia od ponoszenia kosztów, bo naruszałoby to powagę osądzenia tego przedmiotu. W takiej sytuacji orzekanie o kosztach sprowadza się do zbadania, czy zostały one prawidłowo obliczone. Gdyby zaś obciążony kosztami nie był w stanie ich zapłacić, może odrębnie ubiegać się, by odroczono ich zapłatę, rozłożono ją na raty bądź nawet umorzono.” (Krakowskie Zeszyty Sądowe 2003, z. 5, poz. 51).
Mając zaś na względzie, że wniesiony w rozpoznawanej sprawie środek odwoławczy zawierał w swej istocie również wniosek o umorzenie kosztów sądowych, w tym zakresie winien on zostać rozpoznany przez Sąd Rejonowy.