Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 998/12
Data wyroku: 2013-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Orechwa-Zawadzka, Maria Jolanta Kazberuk, Marek Szymanowski
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie Społeczne
Podstawa prawna: art. 8 ust. 2a ustawy z 13.10.1998r. o sus

Sygn.akt III AUa 998/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2013r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Maria Jolanta Kazberuk (spr.)
Sędziowie: SA Barbara Orechwa-Zawadzka
SA Marek Szymanowski
Protokolant:  Agnieszka Charkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. w Białymstoku
sprawy z wnioskuSzpitala (...)wM.

przy udziale zainteresowanych:K. P.,T. K.,A. K.,G. K.,T. P.,S. O.,B. P. (1),U. P.,M. O.,B. P. (2),D. F.,G. O.,C. W. (1),K. S.,M. Ł.,B. K.,T. C.,W. R.,D. R.,M. P. (1),M. P. (2),Z. P.,W. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne
na skutek apelacjiSzpitala (...)wM.
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt IV U 1156/12

uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie IV Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

sygn. akt III AUa 998/12

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.decyzjami z dnia:

1
6 marca 2012 roku, znak:(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoK. P.,

2
5 marca 2012r., znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejT. K.,

3
5 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejA. K.,

4
5 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejG. K.,

5
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoT. P.,

6
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoS. O.,

7
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejB. P. (1),

8
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejU. P.,

9
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejM. O.,

10
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejB. P. (2),

11
5 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejD. F.,

12
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoG. O.,

13
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejC. W. (2),

14
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoK. S.,

15
5 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoM. Ł.,

16
5 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoB. K.,

17
5 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoT. C.,

18
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejW. R.,

19
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejD. R.,

20
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejM. P. (1),

21
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącąM. P. (2),

22
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanejZ. P.,

23
6 marca 2012r. znak(...) (...)- (...)dotyczącą zainteresowanegoW. T..

stwierdził podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne obejmujące wyżej wymienionych zainteresowanych należne z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę i umowy zlecenia łącznie u płatnika składek -Szpitala (...)wM..
Szpital (...)wM.w odwołaniach od powyższych decyzji wskazywał na naruszenieart. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznychi błędne zastosowanie tego przepisu poprzez przyjęcie, że płatnikiem składek za zainteresowanych w okresach wskazanych w zaskarżonych decyzjach jest Szpital. Mając na uwadze powyższe, Szpital wniósł o zmianę decyzji i ustalenie, że nie jest płatnikiem składek w zakresie wskazanym w decyzjach oraz zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zarządził do łącznego rozpoznania i wyrokowania sprawy: IV U 1156/12, IV U 1157/12, IV U 1158/12, IV U 1159/12, IV U 1160/12, IV U 1161/12, IV U 1162/12. IV U 1163/12. IV U 1164/12, IV U 1165/12, IV U 1166/12, IV U 1167/12, IV U 1168/12, IV U 1283/12, IV U 1284/12, IV U 1285/12, IV U 1286/12, IV U 1287/12, IVU 1288/12, IV U 1289/12, IV U 1290/12, IV U 1291/12, IV U 1292/12 i dalej prowadził je po sygnaturą IV U 1156/12.
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił odwołania.
Sąd Okręgowy ustalił, że wszyscy zainteresowani w spornym okresie byli pracownikami skarżącego. Jednocześnie Sąd ustalił, żeT. S.prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą. „(...)T. S.. W okresie od dnia 7 października 2011 roku do dnia 5 grudnia 2011 roku inspektorzy kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przeprowadzili wSzpitalu (...)wM.kontrolę prawidłowości i rzetelności obliczania, potrącania i opłacania składek oraz innych wpłat, do których pobierania zobowiązany jest ZUS. Kontrolą objęto okres od dnia 01 stycznia 2008 roku do dnia 31 lipca 2011 roku. W spornym okresieSzpital (...)wM.iT. S.łączyła umowa, na mocy której zleceniodawca zobowiązywał się za wynagrodzeniem do zapewnienia obsługi pielęgniarskiej. W celu realizacji wymienionej wyżej umowy, a także następnych, zawieranych na kolejne lata,T. S.zawierała z pracownikami Szpitala umowy zlecenia. W okresach wymienionych w zaskarżonych decyzjach zostały zawarte umowy zlecenia pomiędzyT. S., a zainteresowanymi. Na podstawie tych umów zainteresowani byli zobowiązani do wykonywania typowych czynności wchodzących w skład usług medycznych, których odbiorcą był pracodawca, a nie zleceniodawca. Nie było żadnej różnicy w sposobie wykonywania pracy, czy to w ramach umowy o pracę łączącej zainteresowanych z odwołującym, czy też w ramach umowy zlecenia łączącej zainteresowanych zT. S.. W czasie dyżuru pełnionego w ramach umów zlecenia zainteresowani wykonywali tożsame czynności, jak podczas normalnej pracy. Czynności te świadczyli pod nadzorem pielęgniarki oddziałowej, ordynatora i lekarza dyżurującego. Osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia miały zapewniony dostęp do środków i pomieszczeń znajdujących się na terenie Szpitala, niezbędnych do wykonywania działalności w zakresie świadczonych usług. Grafik dyżurów ustalała pielęgniarka naczelna z pielęgniarką oddziałową. Siostry oddziałowe przekazywały zainteresowanym projekty umów i po podpisaniu ich zwracały jeT. S.. W ramach umów zlecenia zainteresowani świadczyli pracę wyłącznie na rzecz odwołującego.
W ocenie Sądu Okręgowego, w sprawie zastosowanie znajdowałart. 8 ust.2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. Mając na uwadze treść tego przepisu, Sąd Okręgowy wskazał, że pojęcie pracownika na gruncie ustawy systemowej różni się od definicji pracownika wskazanej wart. 2 kp. Na gruncie ubezpieczeń społecznych pojęcie pracownika jest szersze i obejmuje z jednej strony osoby związane umową cywilnoprawną ze swoim pracodawcą, a z drugiej strony także osoby, które świadczą pracę na rzecz swojego pracodawcy, chociażby formalnie były związane umową zlecenia z osobą trzecią. W związku z powyższym, zdaniem Sądu I instancji, zawarcie umowy cywilnoprawnej z własnym pracownikiem skutkuje obowiązkiem odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne od sumy uzyskanych z tego tytułu przychodów. Jeśli zaś umowa została zawarta wprawdzie nie z własnym pracodawcą, ale jeśli w ramach takiej umowy wykonywana jest praca na rzecz pracodawcy, z którym osoba wykonująca umowę pozostaje w stosunku pracy, należy zgłosić taką osobę do ubezpieczenia społecznego i w następstwie tego odprowadzić także składki na ubezpieczenia na takich samych zasadach, jak w przypadku umowy o pracę. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu Okręgowego, bezsporne było, że zainteresowani w ramach umów zlecenia zawartych zT. S.świadczyli usługi medyczne na rzecz Szpitala, z którym wiązał ich stosunek pracy. Wykonywali typowe czynności wchodzące w zakres usług medycznych, których faktycznym odbiorcą był ich pracodawca, a nie zleceniodawca. Zainteresowani nie wykonywali czynności określonych umową zlecenia zawartą zT. S.na rzecz(...)lecz na rzeczSzpitala (...). Wprawdzie to(...)był związany umową ze Szpitalem i zobowiązany był do świadczenia usług medycznych w zakreślonym postanowieniami umowy zakresie, lecz czynności objęte przedmiotem umowy zlecenia realizowane były na oddziałach Szpitala przez osoby, które były związane stosunkiem pracy z tym Szpitalem, a nie zT. S.. Świadczenie usług medycznych przez zainteresowaną odbywało się z reguły na oddziałach, będących jednocześnie wskazanym przez pracodawcę miejscem pracy. Osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia zobowiązane były do wykonywania zadań zleconych, mieszczących się w granicach czynności określonych jako świadczenia zdrowotne wart. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej(tekst jednolity: Dz. U. z 2007 roku, Nr 14, poz. 89 ze zm.). Powyższe okoliczności, w ocenie Sądu Okręgowego, wynikały z treści wyjaśnień złożonych przezT. S.. Wprawdzie w odwołaniu od przedmiotowej decyzji Szpital wskazał, że zainteresowani w ramach zawartych umów zlecenia mogli świadczyć pracę także na rzecz innych jednostek służby zdrowia, jednak twierdzenie to nie zostało potwierdzone żadnym dowodem.
Sąd Okręgowy powołał się także na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące interpretacjiart. 8 ust.2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, między innymi na wyrok z dnia 22 lutego 2010 roku w sprawie I UK 259/09, który zapadł na tle identycznego stanu faktycznego, jak w rozpoznawanej sprawie.
Wobec powyższego, Sąd Okręgowy wskazał, iż nie ulegało wątpliwości, że skutkiem uznania osoby wskazanej wart. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznychza pracownika jest objęcie jej obowiązkowymi ubezpieczeniami emerytalnymi, rentowymi, chorobowymi i wypadkowymi jak pracownika (art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych). W związku z tym osoba taka podlega obowiązkowi zgłoszenia do wymienionych ubezpieczeń społecznych. Obowiązek ten obciąża płatnika składek (art. 36 ust. 1 i 2 ustawy). Zważywszy, że w stosunku do pracownika płatnikiem składek jest pracodawca, a art. 8 ust. 2a ustawy rozszerza pojęcie pracownika na jego dalszą aktywność w ramach umowy cywilnoprawnej, jeżeli w jej ramach świadczy on pracę na rzecz swojego pracodawcy, to także w zakresie świadczenia pracy na podstawie umowy zlecenia należy go uznać na potrzeby ubezpieczeń społecznych za pracownika tego właśnie pracodawcy (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2009 roku, II UZP 6/09). W związku z powyższym, Sąd I instancji uznał, że odwołanieSzpitala (...)wM.nie było uzasadnione. Zainteresowani jako pracownicy w rozumieniu art. 8 ust.2a ustawy podlegali w okresach wskazanych w zaskarżonej decyzji obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, a płatnikiem składek z tytułu tych ubezpieczeń byłSzpital (...). Sąd Okręgowy wskazał także, że objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego następuje z mocy prawa, co oznacza, iż obowiązek ten nie może być wolą stron zmieniony. W tej sytuacji bez znaczenia pozostawała podnoszona przez Szpital okoliczność trudności w prawidłowym rozliczeniu podatku dochodowego, czy składki zdrowotnej. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 kpcorzekł jak w sentencji wyroku.
Szpital (...)wM.zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnięart. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznychwyrażającą się niewłaściwym ustaleniem, iżSzpital (...)wM.jest płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne osób objętych zaskarżonymi decyzjami zatrudnionych na podstawie umów zlecenia wNiepublicznym Zakładzie (...)(...)z siedzibą wB.reprezentowanym przezT. S., z którą Szpital miał podpisane umowy o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne,

2
błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż usługi medyczne wykonywane przez osoby objęte zaskarżonymi decyzjami świadczone były na rzecz Szpitala,

3
naruszenie przepisów prawa procesowego tj.art. 227 oraz art. 233 kpcwyrażające się nieustaleniem przez Sąd pełnego stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie oraz nierozpoznanie przez Sąd I instancji istoty sprawy poprzez nierozważenie zarzutu Szpitala, dotyczącego błędnie przeprowadzonego postępowania kontrolnego u płatnika składek.

Wskazując na powyższeSzpital (...)wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzających go decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie odwołania od decyzji lub też uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu rentowego na rzeczSzpitala (...)kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Niezależnie od podniesionych zarzutów apelacyjnych, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu, postępowanie zniesieniu, a sprawa przekazaniu Sądowi Okręgowemu w Olsztynie IV Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do ponownego rozpoznania, bowiem zgodnie zart. 378 § 1 kpcSąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie należało wezwać do udziału w sprawieT. S.prowadzącąNiepubliczny Zakład (...)(...)w charakterze zainteresowanej.
Zgodnie zart. 47711kpcw postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych stronami są ubezpieczony, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy i zainteresowany. Zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli osoba taka nie została wezwana do udziału w sprawie przed organem rentowym, sąd wezwie ją do udziału w postępowaniu bądź z urzędu, bądź na jej wniosek lub na wniosek jednej ze stron. Zatem mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu jest podmiot, którego praw i obowiązków bezpośrednio dotykać może wynik toczącej się sprawy, przy czym nie chodzi tu o zainteresowanie w sensie potocznym, ani o automatyczne przypisywanie drugiej stronie kwestionowanej umowy tego przymiotu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2005 roku, I UK 236/04, LexPolonica nr 3905100, OSNP 2006, nr 1-2, poz. 28).
Przedmiotem niniejszej sprawy, wskutek wskazania przez organ rentowy podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, jest ustalenie, który z podmiotów –Szpital (...), czy teżT. S.prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą(...)wB.jest płatnikiem składek na ubezpieczenie pracownikówSzpitala (...), wykonujących jednocześnie pracę na podstawie zawartych umów zlecenia. Taka relacja, dotycząca statusu płatnika składek, mieści się w pojęciu sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, wpływa też na zakres obowiązkówT. S.jako osoby zatrudniającej pracownikówSzpitala (...)na podstawie umów zlecenia. Stąd też należało uznać, żeT. S.prowadzącaNiepubliczny Zakład (...)(...)wB.powinna zostać wezwana do udziału w niniejszej sprawie w charakterze zainteresowanej. Organ rentowy w zaskarżonej decyzji ustalił wysokość podstawy wymiaru składek łącznie u pracodawcy i zleceniodawcy oraz wskazał, że płatnikiem składek jestSzpital (...). Zatem pomimo braku wskazania w zaskarżonej decyzjiT. S.należy uznać, że skoro wiązały ją ze Szpitalem i zatrudnianymi osobami zawarte umowy, to z uwagi na istnienie tych umów powinna ona zostać wezwana do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanej. Umowy zawarte z pracownikamiSzpitala (...)są w świetle przepisówkodeksu cywilnegoważne, a ewentualne rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego, że decyzje organu rentowego są prawidłowe obciążySzpital (...)obowiązkiem zapłaty składek. Rozstrzygnięcie takie zatem wprost nie będzie się odnosić do zleceniodawcy, jednakże będzie dotyczyło wykonywanych przez pracowników umów zlecenia i obowiązkówT. S.jako zleceniodawcy, co z kolei będzie także miało wpływ na treść umowy zawartej przezT. S.zeSzpitalem (...).
Biorąc pod uwagęart. 8 ust.2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, należy jedynie wskazać, że u źródeł regulacji tego przepisu legło dążenie do ograniczenia korzystania przez pracodawców z umów cywilnoprawnych celem zatrudnienia własnych pracowników dla realizacji tych samych zadań, które wykonują oni w ramach łączącego strony stosunku pracy, by w ten sposób ominąć ograniczenia wynikające z ochronnych przepisów prawa pracy (m.in. w zakresie reglamentacji czasu pracy) oraz uniknąć obciążeń z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne od tychże umów. Chodziło również o ochronę pracowników przed skutkami fluktuacji podmiotowej po stronie zatrudniających w trakcie procesu świadczenia pracy, polegającej na przekazywaniu pracowników przez macierzystego pracodawcę innym podmiotom (podwykonawcom), którzy zatrudniają tychże pracowników w ramach umów cywilnoprawnych w ogóle nieobjętych obowiązkiem ubezpieczeń społecznych (umowa o dzieło) lub zwolnionych z tego obowiązku w zbiegu ze stosunkiem pracy (umowa agencyjna, zlecenia lub inna umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu). W art. 8 ust. 2a ustawy systemowej posłużono się jednak konstrukcją szerokiego rozumienia pojęcia pracownika na gruncie unormowań tego aktu, co rodzi szereg problemów w zakresie wykładni i stosowania tych przepisów. Norma art. 8 ust. 2a wykreowała nie tylko szerokie pojęcie „pracownika”, ale także szeroką definicję pracowniczego tytułu obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Tytułem tym jest łączący pracodawcę z pracownikiem stosunek pracy (który w tym układzie warunkującym powstanie obowiązku ubezpieczeń społecznych ma podstawowe znaczenie) oraz dodatkowo umowa cywilnoprawna zawarta przez pracownika z pracodawcą lub zawarta z osobą trzecią, ale wykonywana na rzecz pracodawcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2011 roku, III UK 22/2011, LexPolonica nr 3037228).
Nie ulega wątpliwości, iż brak udziału którejkolwiek ze stron w postępowaniu powoduje pozbawienie tej strony możności obrony jej praw i skutkuje nieważnością postępowania (art. 379 pkt 5 kpc). W orzecznictwie konsekwentnie wyrażany jest pogląd, że także niewezwanie przez sąd zainteresowanego do udziału w postępowaniu powoduje nieważność postępowania (art. 379 pkt 5 kpcw zw. zart. 477((
      11))§ 1kpc; por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 1998 roku, III ZP 20/98, LexPolonica nr 332440, OSNAPiUS 1998, nr 23, poz. 690, a także wyroki Sądu Najwyższego z dnia 3 października 1996 roku, II URN 36/96, LexPolonica nr 315388, OSNP 1997, nr 9, poz. 156, i z dnia 8 grudnia 2000 roku, II UKN 128/00, LexPolonica nr 356343, OSNP 2002, nr 15, poz. 368). Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w razie stwierdzenia kwalifikowanej wady nieważności postępowania apelacyjnego bez znaczenia pozostaje fakt, czy udział zainteresowanejT. S.w rozprawie miałby lub mógłby wywrzeć wpływ na wyrok Sądu Okręgowego, wydany po przeprowadzeniu rozprawy bez udziału zainteresowanego. Stwierdzenie nieważności postępowania wymaga bowiem zawsze uchylenia zaskarżonego wyroku, zniesienia postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu (art. 386 § 2 kpc), co następuje bez potrzeby, a nawet możliwości weryfikowania zasadności pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji. Stąd też przy ponowym rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd Okręgowy powinien wezwać do udziału w sprawieT. S.prowadzącąNiepubliczny Zakład (...)(...)i następnie ponownie przy udziale zainteresowanej rozpoznać odwołanieSzpitala (...)od zaskarżonej decyzji organu rentowego, przeprowadzając postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie.
W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 386 § 2 kpcorzekł jak w sentencji wyroku.
E.Z.