Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 762/12
Data wyroku: 2012-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Mazurek, Alicja Podczaska, Janina Czyż
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia7 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Irena Mazurek (spr.)

Sędziowie:

SSA Janina Czyż
SSA Alicja Podczaska

Protokolant

st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar

po rozpoznaniu w dniu7 listopada 2012 r.
na rozprawie
sprawyz wnioskuA. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Przemyślu
z dnia28 maja 2012 r.sygn. aktIII U 162/12

oddala apelację

Sygn. akt III AUa 762/12

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 7 listopada 2012 r.

Decyzją z dnia 26 stycznia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyA. K.prawa do rentyz tytułu niezdolności do pracy, dochodzonego wnioskiem z dnia 22 listopada 2011 r. w trybie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
Powołując w podstawie prawnej decyzji art. 12 w/w ustawy, organ rentowy stwierdził, że wnioskodawca nie spełnia zasadniczej przesłanki nabycia prawa do dochodzonego świadczenia, skoro - w świetle orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu z dnia 20 stycznia 2012 r. - jest zdolny do pracy.

WnioskodawcaA. K.odwołał się od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu.
W odwołaniu z dnia 9 lutego 2012 r. wnioskodawca wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez potwierdzenie jego uprawnienia do dochodzonego świadczenia rentowego, zarzucił organowi rentowemu błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących oceny stanu jego zdrowa jako stanu nie sięgającego granic niezdolności do pracy. Podając w uzasadnieniu odwołania, na jakie schorzenia cierpi i jakie w związku z nimi występują u niego dolegliwości, odwołujący stwierdzał, że wbrew stanowisku ZUS upośledzają one w sposób istotny jego zdolność do wykonywania zatrudnienia.

W odpowiedzi na odwołanie z dnia 24 lutego 2010 r. pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR., wnosił o oddalenie żądania wnioskodawcy, z tego samego względu, który legł u podstaw zaskarżonej decyzji. Jednocześnie w uzupełnieniu postawy prawnej przyjętego rozstrzygnięcia organ rentowy wskazywał na treść art.57 ustawy emerytalno-rentowej.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu, po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcyA. K., wyrokiem z dnia 28 maja 2012 r. (sygn. akt III U 162/12) oddalił odwołanie.
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawcaA. K.ur. (...)wykonujący ostatnio pracę kierowcy-operatora, wystąpił w dniu 22 listopada 2011 r. z wnioskiem do ZUS o ustalenie prawa do renty, co skutkowało odmowną – zaskarżoną w niniejszym postępowaniu - decyzją organu rentowego z dnia 26 stycznia 2012 r., opartą na orzeczeniach: lekarza orzecznika ZUS z dnia 3 stycznia 2012 r. (poprzedzonym opinią lekarza konsultanta reumatologa z dnia 23 grudnia 2011 r.) i Komisji Lekarskiej Zakładu z dnia 20 stycznia 2012 r., zgodnie uznających wnioskodawcę za zdolnego do pracy. Przeprowadzony w postępowaniu sądowym dowód z łącznej biegłych lekarzy: reumatologa, kardiologa i urologa będącego jednocześnie specjalistą z zakresu medycyny pracy, mający na celu weryfikację dotychczasowej oceny stanu zdrowia odwołującego z postępowania administracyjnego – pozwolił z kolei Sądowi Okręgowemu w Przemyślu na poczynienie w sprawie zasadniczego ustalenia o zachowaniu przez wnioskodawcę zdolności do wykonywania zatrudnienia zgodnego z poziomem posiadanych kwalifikacji zawodowych. Jak podkreślił bowiem Sąd Okręgowy - opierając się w tym względzie w zupełności na wyżej powołanej opinii biegłych (uznając tym samym dowód ten za w pełni miarodajny, przy podkreśleniu zarówno fachowości biegłych, zupełności ich opinii a także wyjątkowo zgodnej oceny stanu zdrowia odwołującego w całym toku postępowania przez specjalistów z zakresu medycyny), choć u wnioskodawcy występuje niedomoga bólowa kręgosłupa lędźwiowego na tle choroby zwyrodnieniowej, choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych, nadciśnienie tętnicze oraz stan po operacji wodniaka jądra prawego(luty 2011 r.), to jednak w aktualnym stopniu zaawansowania tych schorzeń nie upośledzają one w istotny sposób sprawności organizmu wnioskodawcy, stanowiąc tym samym o możliwości wykonywania przez niego pracy w zawodzie kierowcy – operatora. Przede wszystkim bowiem narząd ruchu jest w pełni wydolny i brak jest objawów ubytkowych, występująca choroba zwyrodnieniowa jest w fazie początkowej, pomimo występującego nadciśnienie tętniczego wnioskodawca jest wydolny krążeniowo (nigdy też z przyczyn kardiologicznych nie był hospitalizowany), zaś przebyta operacja wodniaka jądra nie doprowadziła do jakiegokolwiek upośledzenia funkcji ustroju. W świetle zaś powyższego ustalenia o zdolności do pracy wnioskodawcy, Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu uznał odwołanieA. K.za nieuzasadnione, a zaskarżoną decyzję ZUS za trafną i odpowiadającą prawu, z uwagi na nie wystąpienie po stronie wnioskodawcy określonej wart. 57 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) zasadniczej przesłanki nabycia prawa do dochodzonego świadczenia rentowego.
W podstawie prawnej wyroku powołany także zostałart. 47714§ 1 kpc.

Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu z dnia 28 maja 2012 r. zaskarżony został przez wnioskodawcęA. K..W lapidarnej co do swej treści apelacji z dnia 12 czerwca 2012 r. (v. k. 34) wnioskodawca wnosząc – jak należy ostatecznie wywieść z treści złożonego środka odwoławczego - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez potwierdzenie jego uprawnienia do dochodzonego świadczenia rentowego zarzucił, że wbrew stanowisku Sądu I instancji jego stan zdrowia uniemożliwia wykonywanie pracy w zawodzie kierowcy – operatora, z uwagi na występujące dolegliwości zarówno ze strony narządu ruchy jak i układu krwionośnego, które się wciąż nasilają.

Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji wnioskodawcy (v. e-protokół 00:07:59 – oświadczenie pełnomocnika ZUS złożone na rozprawie apelacyjnej).

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, rozpoznając apelację wnioskodawcyA. K.zważył, co następuje:

Apelacja jest nieuzasadniona i jako taka podlega oddaleniu.
Wyrok bowiem Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznychw Przemyślu z dnia 28 maja 2012 r. jest – w ocenie tut. Sądu - wyrokiem trafnym i odpowiadającym prawu, zaś w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie występują jakiekolwiek przesłanki zaskarżenia mogące wyrok ten wzruszyć, w szczególności te, które Sąd II instancji ma na uwadze z urzędu (art. 378 § 1 kpc).

Przede wszystkim, już na wstępie stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy w Przemyślu przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia, czy wnioskodawcaA. K.w aktualnym stanie zdrowia jest choćby częściowo niezdolny do pracy. Dokonana zaś przez ten Sąd ocena dowodów nie jest oceną dowolną, ale mieszczącą się w granicach oceny swobodnej o jakiej stanowiart. 233 § 1 k.p.c.mający swe pełne zastosowanie, także do oceny dowodu z opinii biegłych, na których to dowodzie osobowym oparł się Sąd I instancji w swoim rozstrzygnięciu. Sąd Okręgowy w Przemyślu podzielając bowiem konkluzję łącznej opinii biegłych lekarzy: reumatologa, kardiologa i urologa będącego jednocześnie specjalistą z zakresu medycyny pracy o braku podstaw do uznania odwołującego za osobę choćby częściowo niezdolną do pracy, miał na względzie te wszystkie wypracowane w orzecznictwie sądowym kryteria oceny tego dowodu, które przemawiają za przyjęciem jego miarodajności (bliżej o tych kryteriach w orzeczeniach Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1990 r. I PR 148/90 OSP 1991 nr 11-12, poz. 300, 14 września 1995 r. II URN 31/95 OSNAP 1996 r., nr 7, poz. 103, czy z dnia 7 listopada 2000r. I CKN 1170/98- OSNC 2001/4/64). I tak już na wstępie zauważyć przyjdzie, że biegli dysponowali wiadomościami specjalistycznymi, niezbędnymi do stwierdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy (dobór biegłych lekarzy uwzględniał wszystkie zasadnicze występujące u skarżącego schorzenia), a z kolei wydanie opinii poprzedzone zostało analizą dokumentacji medycznej wnioskodawcy – w tym wyników jego badań specjalistycznych - oraz przeprowadzonym z nim wywiadem i jego badaniem przedmiotowym. Biegli nadto w wyczerpujący sposób uzasadnili swoje stanowisko o zachowaniu przez odwołującego zdolności do pracy, poprzez stwierdzenie, że pomimo występującej u niego niedomogi bólowej kręgosłupa lędźwiowego i zwyrodnienia stawów kolanowych, narząd ruchy jest w pełni wydolny, podobnie jak układ krążenia pomimo istnienia nadciśnienia tętniczego, a z kolei operacja wodniaka jądra prawego nie doprowadziła również w żadnym stopniu do upośledzenia funkcji ustroju. Za uznaniem miarodajności omawianego dowodu z opinii biegłych przemawiał także fakt wyjątkowej jednomyślności oceny stanu zdrowia wnioskodawcy zarówno z postępowania administracyjnego jak i sądowego (łącznie przecież aż 8 lekarzy nie uznałoA. K.za osobę choćby częściowo niezdolną do pracy, a zauważyć w tym względzie dodatkowo przyjdzie, że w uprzednim postępowaniu rentowym jakie toczyło się na skutek wniosku z dnia 21 stycznia 2011 r. podobne stanowisko o braku niezdolności do pracy odwołującego wyraziło również 7 lekarzy). Przy dodatkowym więc braku jakichkolwiek zarzutów skarżącego do treści omawianej opinii biegłych (pomimo jej doręczenia z zakreśleniem 7 dniowego terminu do wniesienia ewentualnych zastrzeżeń – v. k. 16 i 17), Sąd I instancji miał pełne podstawy do poczynienia w sprawie zasadniczego ustalenia o zachowanej zdolności do pracyA. K.. Wszystko to razem – przy braku dalszych jakichkolwiek zarzutów merytorycznych skarżącego do dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny dowodów (opinii biegłych) w postępowaniu apelacyjnym - prowadzić musiało do podzielenia w postępowaniu odwoławczym zasadniczego ustalenia Sądu I instancji o zdolności do pracyA. K., a to z kolei przekłada się na pełną akceptację oceny prawnej tego Sądu o nie spełnieniu przez odwołującego zasadniczej przesłanki nabycia prawa do dochodzonego świadczenia rentowego przewidzianej wart. 57 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).

Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów i na podstawieart. 385 kpcorzeczono jak w sentencji.

Zarządzenie:

(...)
(...)
(...)