Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1098/12
Data wyroku: 2013-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Pańczyk-Kujawska, Ewa Madera, Bogumiła Burda
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184  ustawy z 17 XII.1998r o emeryturach i rentach z FUS i art. art. 316 i 385 kpc

Sygn. akt

III AUa 1098/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia29 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda

Sędziowie:

SSA Ewa Madera
SSA Marta Pańczyk-Kujawska (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy Anna Budzińska

po rozpoznaniu w dniu29 stycznia 2013 r.
na rozprawie
sprawyz wnioskuT. Ż.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wJ.
o ustalenie daty przyznania emerytury
na skutek apelacji pozwanego organu rentowego
od wyrokuSądu Okręgowego w Krośnie
z dnia13 września 2012 r.sygn. aktIV U 301/12

I

o d d a l a apelację,

II

z a s ą d z a od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wJ.na rzecz wnioskodawcyT. Ż.kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt III AUa 1098/12

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wJ.decyzją wydaną 24 stycznia 2012r. odmówiłT. Ż.przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach, w uzasadnieniu podając, iż wnioskodawca nie udokumentował rozwiązania stosunku pracy z ostatnim pracodawcą, a ponadto na datę 1 stycznia 1999r. nie wykazał wymaganego 15- letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Niezależnie od powyższego organ rentowy podniósł że na ww. datę wnioskodawca legitymuje się łącznie okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym 28 lat, 8 miesięcy i 16 dni.
W odwołaniu od powyższej decyzji skierowanym do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie wnioskodawca, działając przez ustanawianego pełnomocnika, sformułował wniosek o jej zmianę, poprzez przyznanie prawa do dochodzonej emerytury od 17 lutego 2012r. oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu odwołujący zarzucił, iż nieuprawnione było stwierdzenie organu rentowego tyczące charakteru pracy w spornym okresie ( od 8 kwietnia 1974 – 30 kwietnia 1991r.), którego to okresu nie uznał jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.
Niezależnie od powyższego, w odwołaniu zostało zawarte stwierdzenie, że w dacie 17 grudnia 2012r. odwołujący ukończył 60 lat, i z tym dniem nastąpiło rozwiązanie, łączącego go z ostatnim pracodawcą, stosunku pracy.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalanie, w uzasadnieniu przywołując tę samą argumentację, która legła u podstaw zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając odwołanie Sąd I instancji przeprowadził dowód z zeznań zawnioskowanych przez odwołującego świadkówA. H.orazK. T., a także wnioskodawcyT. Ż.i dalej z jego akt emerytalnych prowadzonych przez stronę pozwaną, a także akt osobowych prowadzonych w sprawie wnioskodawcy przez(...) Przedsiębiorstwo (...)wS., ze świadectwa pracy wydanegoT. Ż.17 lutego 2012r. przez Zakład(...)wB., a następnie wyrokiem wydanym 13 września 2012r. zmienił kwestionowaną odwołaniem decyzję, poprzez przyznanie odwołującemu prawa do dochodzonej emerytury, począwszy od 17 lutego 2012r. „wobec uwzględnienia mu okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych od 08.04.1974r. do 30.04.1991r. w(...)Przedsiębiorstwie(...)wS.-(...)na stanowisku robotnika wykonującego pracę przy produkcji materiałów ogniotrwałych oraz wyrobów ceramicznych
tj. stanowisku wyszczególnionym w wykazie Adział V pkt 11 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
( Dz. U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.)” - pkt I .
W dalszej części Sąd zawarł rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego – pkt II, i dalej stwierdził brak odpowiedzialności organu rentowego w kwestii nie ustalenia ostatniej okoliczności w zakresie uprawnień wnioskodawcy do świadczenia emerytalnego.
Uzasadniając rozstrzygnięcie zawarte w pkt. I - Sąd wskazał na miarodajne w jego ocenie, wszystkie przeprowadzone dowody, w szczególności zeznania świadków oraz samego wnioskodawcy. Następnie szczegółowo opisał sposób i charakter wykonywanej przez wnioskodawcę pracy w Cegielni.
W końcowym fragmencie uzasadnienia, odnoszącym się do ustaleń tyczacych stanu faktycznego, Sąd wskazał na datę ukończenia przez wnioskodawcę wieku 60 lat (17 grudnia 2012r. ), akcentując że w tymże to dniu nastąpiło rozwiązanie przez niego, łączącej go z pracodawcą umowy o pracę, co potwierdza dołączone do akt sprawy na k. 25 świadectwo pracy.
Dokonując oceny prawnej sprawy Sąd przywołał treść przepisu art. art. 184
ust. 1 i 2 i 32 ustawy emerytalno – rentowej z 17 grudnia 1998r., a także
§ 3 i 4 rozporządzenia RM z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudniony w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. nr 8 poz. 43 z póżn. zm.) - stwierdzając, że wnioskodawca spełnił w dacie 17 lutego 2012r. wszystkie wymagane powyższymi przepisami warunki, gdyż osiągnął wiek 60 lat życia, z tym dniem rozwiązał stosunek pracy, jak również, co potwierdziły wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego na datę 1 stycznia 1999r., wykazał wymagany 15 - letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonując pracę robotnika zatrudnionego przy produkcji wyrobów ceramicznych w(...) Przedsiębiorstwie (...)wB.jak i na tę datę „odpowiedni okres ubezpieczenia”, co oznacza, iż po jego stronie powstało uprawnienie do dochodzonej emerytury, i co skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia zawartego w pkt. I wyroku.
Ustalenie tyczące daty początkowej przyznanego uprawnienia emerytalnego Sąd uzasadnił ponownie wskazując na fakt ukończenia 60 roku życia 17 lutego 2012r, i rozwiązaniem w tej to dacie stosunku pracy.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt III Sąd uzasadnił przywołując treść przepisu
art. 118 ust. ust. 1 i 1a ustawy emerytalno - rentowej stwierdzając, że dopiero postępowanie sądowe dozwoliło w sposób prawidłowy zakwalifikować pracęT. Ż.jako wykonywaną w szczególnych warunkach , co uzasadniało stwierdzenie braku odpowiedzialności w tym zakresie organu rentowego.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku Sąd uzasadnił, powołując stosowne przepisy ustawy cywilnej procesowej oraz rozporządzenia MS z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrok powyższy apelacją do Sądu II instancji zaskarżył pozwany ZUS Oddział wJ.zarzucając, iż jego wydanie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego przy wskazaniu na art. art. 32 w zw ze 184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, wniósł o jego zmianę w części dotyczącej ustalenia daty powstania prawa wnioskodawcy do wcześniejszej emerytury. W uzasadnieniu apelujący zaznaczył, iż przyznanie prawa do świadczenia emerytalnego od 17 lutego 2012r. przez Sąd I instancji jest błędne, gdyż w tej to dacie wnioskodawca pozostawał w zatrudnieniu.
Na uzasadnienie powyższego stwierdzenia, apelujący przywołał wydany przez tut. Sąd Apelacyjny 9 lutego 2012r. wyrok do sygn. oznaczonej nr. III AUa 42/12 .
W odpowiedzi na apelację wnioskodawca działający przez ustanowionego pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd II instancji zważył co następuje:

Apelacja jest nieuzasadniona i dlatego podlega oddaleniu.
Na wstępie wypadnie przypomnieć, iż wniesiony środek zaskarżenia przez stronę pozwaną, w istocie dotyczył wyłącznie tej części kwestionowanego nią wyroku, która dotyczyła daty początkowej przyznanego na rzecz wnioskodawcy prawa do emerytury, w obniżonym wieku, z tytułu pracy w szczególnych warunkach i sformułowany w niej wniosek, przywołany już we wstępnej części uzasadnienia, zasługuje w tym miejscu na powtórzenie, że jedynie w części dotyczącej tej właśnie daty, apelujący zawnioskował o jego zmianę.
W tym miejscu również odnotowania wymaga fakt, wynikający z treści zalegającego w aktach sądowych na k. 25 - świadectwa pracy, że 17 lutego 2012r. wygasła - zawarta na czas określony umowa o pracę, wnioskodawcyT. Ż.z ostatnim jego pracodawcą tj.Zakładem (...)(...)Cegielnia (...)wB..
Należy również zwrócić uwagę, iż Sąd I instancji prawidłowo oceniał uprawienie do dochodzonej przezT. Ż.emerytury w oparciu o przepis art. 184 ustawy z 17 grudnia 1998r. z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jedn. Dz. U. Nr 153 z 2009r., poz. 1227 ze zm.) z uwagi na jego wiek (ur. (...)).
Przyjdzie jednak w tym miejscu stwierdzić, że w dacie wydawania wyroku przez Sąd I instancji ustalenie daty początkowej uprawnienia wnioskodawcy do emerytury było nieprawidłowe , gdyż w tej to dacie ( 17 luty 2012r. ) pozostawał on jeszcze w zatrudnieniu u ww. pracodawcy.
Konieczne w tym miejscu, zdaniem tut. Sądu jest odnotowanie, że przepis
art. 184 ust.2 otrzymał nowe brzmienie z mocy zapisu zawartego w art. 1 pkt 20 ustawy z 11 maja 2012r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych ustaw, która weszła w życie 1 stycznia 2013r. – z treści to którego wynika, iż ustawodawca od tej daty nie warunkuje uprawnienia do emerytury przewidzianej w art. 184 ust. 1 - od rozwiązania stosunku pracy w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Odnosząc powyższą regulacje, w oparciu o przepisart. 316 kpc- do okoliczności w rozpoznawanej przez tut Sad Apelacyjny 29 stycznia 2013r. apelacji, przyjdzie stwierdzić, że nie znajduje ona uzasadnienia prawnego, gdyż fakt pozostawania wnioskodawcy 17 lutego 2012r. w zatrudnieniu, nie może stanowić negatywnej przesłanki w ustaleniu na jego rzecz prawa do emerytury jeśli się zważy, co istotne, że w tej to dacie spełnił on wszystkie pozostałe, przewidziane w omawianym przepisie art. 184 ustawy emerytalno - rentowej, warunki do jej nabycia.
Powyższe uzasadniało rozstrzygnięcie zawarte w pkt. I wyroku, którego podstawę prawną stanowi przepisart. 385 kpc.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku uzasadnia przepisart. 98 kpcoraz § 12 ust. 2 i 13 rozporządzenia MS z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1348).

Zarządzenie:

1.(...)
2.(...)