Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 95/13
Data wyroku: 2013-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bałazińska-Goliszewska, Jerzy Menzel, Grzegorz Szepelak

Sygn. akt IV Kz 95/13

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiuw IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Szepelak(spr.)
Sędziowie: SSO Anna Bałazińska - Goliszewska
SSO Jerzy Menzel

Protokolant Aneta Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Janczyńskiego

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2013 r.
w sprawieR. K.
podejrzanego o czyny zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kk
zażalenia wniesionego przez obrońcę podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 17 stycznia 2013 r. sygn. akt XII Kp 10/13
w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania
na mocyart. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:
zażalenia obrońcy podejrzanegoR. K.nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. sygn. akt XII Kp 10/13 Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej na podstawieart. 249§1 kpkiart. 258 § 1 pkt 1 i 2 kpkprzedłużył stosowanie wobec podejrzanegoR. K.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres kolejnych 3 miesięcy, tj. do dnia 22 kwietnia 2013 r.
Wskazane postanowienie w całości zaskarżył obrońca podejrzanego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, a mający wpływ na jego treść, polegający na tym, że Sąd I instancji ustalił, że przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego nie ustały, przez co dalsze jego stosowanie jest zasadne, co jest niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie tymczasowego aresztowania względem podejrzanego i zastosowanie względem niego środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji oraz zakazu opuszczania kraju.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podzielić należy ocenę Sądu Rejonowego, iż zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy, w szczególności z wyjaśnień podejrzanego wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przezR. K.zarzucanych mu czynów, czego skarżący nie kwestionuje. Tym samym spełniona została ogólna przesłanka stosowania środków zapobiegawczych, w tym tymczasowego aresztowania, określona wart. 249 § 1 kpk.
W odniesieniu do podejrzanego zachodzą również szczególne przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania określone wart. 258 § 1 kpk. Za koniecznością zabezpieczenia niezakłóconego przez podejrzanego przebiegu postępowania, właśnie przez dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania, przemawia realna obawa ucieczki bądź ukrycia się podejrzanego. Podkreślenia wymaga, iżR. K.był w przeszłości wielokrotnie karany, zaś mnogość stawianych mu zarzutów, kwalifikowanych w warunkach recydywy sprawia, że istotnie grozi mu surowa kara pozbawienia wolności. Choć kara ta nie przekracza 8 lat i nie może w myślart. 258§2 kpkstanowić samodzielnej przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania, w powiązaniu z brakiem stałego miejsca zamieszkania podejrzanego implikuje poważną obawę ucieczkiR. K.przed wymiarem sprawiedliwości.
W odniesieniu do podejrzanego nie zachodzą przy tym żadne szczególne okoliczności, które po myśliart. 259§1 i 2 kpknakazywałyby odstąpienie od stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.
Mając zatem na względzie powyższe, uznać należy, że niewystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania byłoby zastosowanie wobecR. K.postulowanych przez skarżącego nieizolacyjnych środków zapobiegawczych.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie.