Sąd Okręgowy w Legnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 737/12
Data wyroku: 2013-01-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Pratkowiecki, Barbara Gabrysz, Andrzej Środek
Słowa kluczowe: Wymiar Kary, Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk, art. 506 kpk

Sygn. akt IV Ka 737/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 stycznia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Paweł Pratkowiecki (spr.)

Sędziowie

SO Barbara Gabrysz
SO Andrzej Środek

Protokolant

stażysta Antonina Kubiena

przy udziale Józefa Stryjaka

Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Legnicy
po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r.
sprawyK. R.(R.)
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jaworze
z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II K 415/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 69 § 1 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności warunkowo zawiesza na okres roku próby,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IV Ka 737/12

UZASADNIENIE
OskarżonyK. R.stanął pod zarzutem tego że w dniu 14 lipca 2012 roku wJ., woj.(...), naul. (...), znajdując sięw stanie nietrzeźwości, mając 1,37 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził rower po drodze publicznej
to jest o czyn zart. 178a § 2 k.k.

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2012 roku Sąd Rejonowy w Jaworzew sprawie o sygn. akt II K 415/12:

I
uznał oskarżonegoK. R.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występekz art. i za to na podstawieart. 178a § 2 k.k.w zw. zart. 34 § 1 i § 2 k.k.orazart. 35 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując go w tym czasie do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społecznew wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na drogach publicznych i strefach zamieszkania na okres 1 (jednego) roku;

III
na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych;

IV
na podstawiaart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawyo opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Jaworze) koszty postępowania w kwocie 90,00 złotych i wymierzył mu 60,00 złotych opłaty.

Powyższy wyrok zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze oskarżony i wniósł o wydanie orzeczenia łagodniejszego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.
Mając na uwadze okoliczności, w jakich doszło do popełnienia przestępstwa, a zwłaszcza to, że oskarżony jechał rowerem w godzinach minimalnego natężenia ruchu drogowego, a także dostrzegając jego postawę życiową, w tym fakt podjęcia i kontynuowania zatrudnienia oraz to, że oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa, Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, iż orzeczona przez sąd pierwszej instancji kara w realiach niniejszej sprawy razi swą surowością. Nie bez znaczenia dla takiej oceny jest również rodzaj i charakter wykonywanej przez oskarżonego pracy zawodowej, która polega na zatrudnieniu w piekarni, przede wszystkim w godzinach nocnych.W tych okolicznościach konieczność wykonywania dodatkowej pracy w ramach odbywania kary ograniczenia wolności wydaje się być zbyt dolegliwaw stosunku do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu.
Nie ma natomiast podstaw, gdy się uwzględni treśćart. 42 § 2 k.k., do kwestionowania prawidłowości orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie to było bowiem obligatoryjne.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrokw ten sposób, że wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary warunkowo zawiesił na okres roku próby.
Jedynie na marginesie sąd odwoławczy pragnie zauważyć, że pewne wątpliwości budzi decyzja Sądu Rejonowego o wymierzeniu oskarżonemu kary surowszej od orzeczonej w wyroku nakazowym, od którego sprzeciw złożył jedynie oskarżony. Bo choć ustawodawca nie wprowadził do postępowania nakazowego zakazureformationis in peiusw razie wniesienia sprzeciwu, tow doktrynie konsekwentnie wyrażone jest stanowisko, iż w takiej sytuacji orzeczenie w późniejszym wyroku surowszych konsekwencji karnych jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy w toku przewodu sądowego ujawnione zostaną nowe, istotne okoliczności obciążające oskarżonego, które wcześniej nie były znane sądowi wydającemu wyrok nakazowy (por. m.in. Komentarz do K.p.k. pod red. J. Grajewskiego, LEX 2012, teza 14 do art. 506). A w niniejszej sprawie, po tym gdy tylko oskarżony złożył sprzeciw od wyroku nakazowego, nie pojawiły się żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać orzeczenie kary surowszej niż wymierzona w tymże wyroku nakazowym. Tak więc i z tej przyczyny sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok na korzyść oskarżonego.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.kierując się względami słuszności.