Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1021/12
Data wyroku: 2012-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Nowiński

Sygn. akt. IV Ka 1021/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 listopada 2012r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Jerzy Nowiński (spr.)

Protokolant   Artur Łukiańczyk
po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012r.
sprawyM. D.
obwinionego z art. 86 § 1 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków
z dnia 21 czerwca 2012r.    sygn. akt V W 1852/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza opłatę w kwocie 30 złotych za II instancję.

Sygn. akt: IV Ka 1021/12

UZASADNIENIE
M. D.został obwiniony o to, że w dniu 17 czerwca 2011 r. około godz. 13:30 weW., kierując samochodem osobowym markiF. (...)onr rej. (...), jadąc jezdniąul. (...)od stronyul. (...)w kierunkuul. (...), nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu, w wyniku czego zderzył się z kierującą samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)stojącej na jezdniul. (...)z przyczyn wynikłych w ruchu drogowym, czynem swym powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o czyn z art. 86 § 1 kw.

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r.Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Krzyków:

I
uznał obwinionegoM. D.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

II
na podstawieart.118 § 1 kpwiart. 617 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 (stu) złotych oraz kwotę 30 (trzydziestu) złotych tytułem opłaty sądowej;

III
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania w części obejmującej wydatki związane z wydaniem w sprawie pisemnej opinii przez biegłego sądowego mgr inż.D. K., zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósłobwiniony,który zarzucił Sądowi Rejonowemu błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na wadliwym przypisaniu mu sprawstwa i winy oraz oparciu się na nielogicznych, wewnętrznie sprzecznych a przez to niewiarygodnych zeznaniach pokrzywdzonej.
Wskazując na powyższe, obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie go od stawianego mu zarzutu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obwinionego była bezzasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy sprawy, zasadnie przypisując obwinionemu popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 kw. W świetle ujawnionych w sprawie dowodów nie budziło bowiem wątpliwości, że obwiniony doprowadził do kolizji z pojazdem prowadzonym przez pokrzywdzonąA. K., zaś zarówno jego wyjaśnienia jak i zarzuty zawarte w jego apelacji stanowiły wyłącznie polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi Sądu I instancji.
W kontekście stawianego obwinionemu zarzutu podkreślenia wymagało zwłaszcza, że pokrzywdzona nie miała żadnego interesu w fałszywym pomawianiu obwinionego, który jest dla niej osobą całkowicie obcą. Niezwłocznie po zdarzeniu pokrzywdzona udała się na komisariat Policji, podała dane pozwalające na identyfikację sprawcy i złożyła spójne i logiczne zeznania. Jak się potem okazało, uszkodzenia powstałe na jej pojeździe rzeczywiście mogły zostać wyrządzone przez prowadzony przez obwinionego pojazdF. (...), co jednoznacznie wynikało z opinii biegłego sądowegoD. K.. W pełni zasadnie Sąd I instancji podkreślił przy tym, że wątpliwości budzi fakt, iż obwiniony, który jest zatrudniony na stanowisku handlowca i wykonuje miesięcznie szereg kursów, tak dokładnie zapamiętał szczegóły zdarzenia. Wszak wykonywany przez niego w dniu zdarzenia manewr drogowy nie miał charakteru nadzwyczajnego i gdyby rzeczywiście obwiniony wykonał go w sposób prawidłowy (bezkolizyjny), to niewątpliwie nie potrafiłby po tak długim okresie czasu odtworzyć jego przebiegu z drobnymi szczegółami. W pełni zasadnie Sąd I instancji podkreślił więc, że wiarygodność wyjaśnień obwinionego podważona została jego własną postawą, a zwłaszcza faktem złożenia tak szczegółowych, w wielu fragmentach zbieżnych z zeznaniami pokrzywdzonej wyjaśnień.
Podkreślić wreszcie należy, że choć wyboru którejś ze sprzecznych ze sobą wersji przebiegu zdarzenia Sąd dokonywać musi w sposób swobodny, to przy ocenie tej obowiązany jest odwołać się do treści pozostałych dowodów a także do wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Zajęte w sprawie stanowisko Sąd Rejonowy bardzo szczegółowo uzasadnił, odwołując się m.in. do treści opinii biegłegoK.oraz do wskazań doświadczenia życiowego, przez co przeprowadzony w sprawie proces wnioskowania niewątpliwie nie wykraczał poza granice zakreślone normąart. 7 kpki nie mógł zostać skutecznie podważony.
W ocenie Sądu Okręgowego argumentacja wyrażona przez obwinionego stanowiła wyłącznie próbę uniknięcia odpowiedzialności za popełniony przez niego czyn zabroniony. Pozostawała ona w sprzeczności z treścią pozostałych przeprowadzonych w sprawie dowodów, a konsekwencji musiała być uznana za polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi oraz w pełni poprawnym rozstrzygnięciem Sądu I instancji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy apelacji obwinionego nie uwzględnił i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 119 § 1kpsw w zw. zart. 626 § 1 kpkiart. 3 ust. 1w zw. zart. 8 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnych.