Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 96/12
Data wyroku: 2013-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: do Artur Kosmala
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art.297 § 1 kk i inne

Sygn. akt II K 96/12
(2 Ds. 790/11/II)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Wrocław, dnia 27 maja 2013 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO del. do SR Artur Kosmala
Protokolant: sekr. sąd. Olga Lechowicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia - Śródmieścia Marcina Kaczmarka
po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. we Wrocławiu
na rozprawie sprawy

1
D. O. (1)synaE.iM.z domuK.

urodzonego dnia(...)roku wL.
PESEL (...)
oskarżonego o to, że:
w dniu 11 kwietnia 2011 r. wW., działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 150.000 złBank (...) S.A.z siedzibą wW.przyulicy (...), w ten sposób że w celu uzyskania kredytu wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonego co do możliwości i zamiaru spłaty zobowiązania, składając poświadczające nieprawdę zaświadczenie o dochodach wfirmie (...).P.H.U. (...)z siedzibą weW.ul. (...)oraz podrobioną Historięrachunku nr (...)za okres od 1.10.2010 r. do 31.03.2011 r., które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie, przy czym czyn ten popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

2)A. W. (1)córkiA.iŁ.z domuC.
urodzonej dnia (...)weW.
PESEL (...)
oskarżonej o to, że:
w dniu 29 marca 2011 r. wW.ułatwiłaD. O. (1)dokonanie czynu zabronionego polegającego na posłużeniu się przez niego wBanku (...).P. S.A. wW.w celu uzyskania kredytu w kwocie 150.000 zł poświadczającym nieprawdę zaświadczeniem o dochodach wfirmie (...).P.H.U. (...)z siedzibą weW.ul. (...)w ten sposób, że wystawiła dokument poprzez podpisanie pisemnego zaświadczenia o dochodach z dnia 29 marca 2011 r. w w/w firmie wiedząc, iżD. O. (1)nigdy nie był zatrudniony w tej firmie, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania kredytu,
tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kk

* * *

I
uznajeoskarżonegoD. O. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przyjmując, iż powyższego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym:

-

wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 21.10.1998 r., sygn. akt II K 673/98 za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 31.08.1999 r., sygn. akt II K 458/99 za czyn zart. 205 § 1 d.kkw zw. zart. 60 § 1 d.kkna karę 1 roku pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 4.10.1999 r., sygn. akt II K 78/99, za czyny zart. 205 § 1 d.kkw zw. zart. 60 § 1 d.kkna karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności, objętych następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 9.01.2007 r., sygn. akt II K 150/06, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od dnia 18.12.2005 r. do dnia 17.12.2007 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 4.02.2002 r., sygn. akt II K 1005/01 za czyn zart. 286 § 1 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 29.10.2002 r., sygn. akt II K 1169/00, za czynyart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 21.10.2003 r., sygn. akt II K 129/01, za czyny zart. 286 § 1 kkna karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 9.01.2007 r., sygn. akt II K 150/06, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od dnia 17.12.2007 r. do dnia 25.03.2009 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Wolsztynie z dnia 24.02.2004 r., sygn. akt VI K 8/04 za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Żninie z dnia 2.06..2004 r., sygn. akt V K 82/04 za czyny zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 26.07.2006 r., sygn. akt II K 113/06 za czyn zart. 286 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 9.01.2007 r., sygn. akt II K 150/06, którym wymierzono mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od dnia 25.03.2009 r. do dnia 25.09.2010 r.

tj. występku zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to, na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 kkkarę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych;

II
uznajeoskarżonąA. W. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 58 § 3 kkwymierza jej karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych;

III
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczaoskarżonemuD. O. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie od dnia 18 kwietnia 2011 r. do dnia 19 kwietnia 2011r.;

IV
na podstawieart. 44 § 2 kkorzeka przepadek przedmiotów wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych Drz nr 1/108, poz. 1-6 /k.184/, zarządzając ich pozostawienie w aktach sprawy;

V
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.O. G.kwotę 1033,20 zł (jeden tysiąc trzydzieści trzy złote i dwadzieścia groszy) obejmującą należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemuD. O. (1)z urzędu;

VI
na podstawieart. 624 § 1 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, w tym odstępuje od wymierzania im opłaty.

UZASADNIENIE

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Dnia 15 lutego 2011 r.D. O. (1)opuścił Zakład Karny nr 2 weW., w którym przebywał od dnia 3 listopada 2005 r. Po wyjściu z Zakładu KarnegoD. O. (1)nie był nigdzie zatrudniony i nie osiągał żadnych dochodów. Na prośbę swojego znajomego pomagał przy sprzedaży napojów izotonicznych. Podczas jednego ze spotkań handlowych poznałJ. W. (1), która miała pośredniczyć w dystrybucji napojów. W czasie jednej z rozmówD. O. (1)przyznał, że myśli o rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej, jednak nie dysponuje wystarczającą ilością gotówki.J. W. (1)zaoferowała pomoc w uzyskaniu kredytu wskazując, iż jej znajoma jest doradcą kredytowym w jednym z(...)banków. W tym celu poprosiłaD. O. (1)o kserokopię dokumentu tożsamości oraz prawa jazdy, a także o numer jego rachunku bankowego. W zamian za udzieloną pomocJ. W. (1)miała otrzymać 20% kwoty uzyskanego kredytu gotówkowego.D. O. (1)przystał na zaproponowane warunki.
dowód:- informacja Centralnego Zarządu Służby Więziennej –k. 324-328;
- częściowo zeznania świadkaJ. W.–

k. 100-101, 520-530;

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k. 71-74, 368-370;

W dniu 29 marca 2011 r.A. W. (1)prowadząca działalność gospodarczą podfirmą (...)PPHU (...)z siedzibą weW.podpisała zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach, w którym stwierdzone zostało, iżD. O. (1)jest zatrudniony wfirmie (...)PPHU (...)na podstawie umowy o pracę od dnia 1 września 2010 r. na czas nieokreślony na stanowisku kierownika spedycji, zaś jego średnie miesięczne wynagrodzenie za ostatnie trzy miesiące wynosi 12.000 zł brutto.A. W. (1)podpisała przedmiotowe zaświadczenie własnoręcznym podpisem oraz podbiła pieczęcią firmy mając świadomość, iżD. O. (1)nigdy nie był jej pracownikiem.
dowód:- zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach z dnia 29.03.2011 r. –k. 20;
- opinia biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów –

k. 190-205;

- częściowo wyjaśnienia oskarżonejA. W.–

k. 309, 370-371;

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k. 71-74, 368-370;

Na początku kwietnia 2011 r.J. W. (1)skontaktowała się ze swoją znajomąI. W. (1)zajmującą się pośrednictwem kredytowym, przesyłając jej na skrzynkę mailową dane trzech klientów chcących uzyskać kredyty gotówkowe. Jednym z klientów byłD. O. (1). Wśród przesłanej dokumentacji znajdowała się kserokopia dowodu osobistegoD. O. (1), kserokopia jego prawa jazdy, zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach wfirmie (...)PPHU (...)datowane na dzień 29 marca 2011 r. oraz wniosek kredytowy opiewający na kwotę 150.000,00 zł częściowo wypełniony przezJ. W. (1).I. W. (1)wydrukowała powyższe dokumenty, a następnie zaniosła doBanku (...)przekazując jeJ. S. (1)zajmującej się obsługą klientów indywidualnych.
W rozmowie telefonicznej zD. O. (3)pracownica banku ustaliła spotkanie na dzień 11 kwietnia 2011 r. w placówceBanku (...)wW., zobowiązującD. O. (1)do przedłożenia oryginałów dokumentów, których kserokopie uzyskała odI. W. (1), a także historię rachunku bankowego za ostatnie sześć miesięcy celem potwierdzenia wpływu wynagrodzenia na konto.

dowód:

- częściowo zeznania świadkaJ. W.–

k. 100-101, 529-530;

- zeznania świadkaJ. S.–k. 11-12, 517-518;

-

częściowo zeznania świadkaI. W.–

k. 49-50 516-517;

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k. 71-74, 368-370;

W dniu 11 kwietnia 2011 r.D. O. (1)wtowarzystwie (...)udał się do siedzibyBanku (...)wW.. Przed wejściem do placówki otrzymał dokumenty, które miał przedłożyćJ. S. (1), tj. oryginał zaświadczenia o dochodach z dnia 29 marca 2011 r., sfałszowaną historię rachunku bankowego nr(...)oraz kserokopię umowy o pracę datowaną na dzień 1 września 2010 r. Umowa o pracę potwierdzała zatrudnienieD. O. (1)wfirmie (...)PPHU (...)na stanowisku kierownika spedycji od dnia 1 września 2010 r. za wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 12.000,00 zł brutto. Wyciągi z konta miały potwierdzać comiesięczny wpływ wynagrodzenia na rachunek kredytobiorcy. W obecności pracownikabanku (...)podpisał złożony wniosek kredytowy dołączając do niego otrzymane chwilę wcześniej dokumenty. Zajmująca się obsługą klientaJ. S. (1)poinformowałaD. O. (1), że po zweryfikowaniu prawdziwości danych zawartych we wniosku kredytowym zostanie on telefonicznie poinformowany o tym, czy kredyt w żądanej kwocie zostanie mu przyznany.

dowód:

- opinia biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów –

k. 190-205;

- zeznania świadkaJ. S.–k. 11-12, 517-518;
- częściowo zeznania świadkaJ. W.–

k. 100-101, 529-530;

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k. 71-74, 368-370;

W ramach procedury weryfikacyjnej zdolność kredytowąD. J.S.zadzwoniła pod numer telefonu widniejący na zaświadczeniu o dochodach z dnia 29 marca 2011 r. W rozmowie z kobietą przedstawiającą się jakoA. W. (1)pracownica banku uzyskała informację, iżD. O. (1)pracuje wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW.za wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 12.000,00 zł brutto. NastępnieJ. S. (1)zwróciła się doA.Banku o potwierdzenie wpłat wynagrodzenia dokonywanych na rachunek bankowyD. O. (1), przesyłając dołączone do wniosku kredytowego wyciągi z konta opatrzone pieczęcią oraz podpisem pracownikaOddziału (...)Banku wŚ.E. G. (1). W odpowiedzi na pismo(...) Bank S.A.poinformowałJ. S. (1), iż druki o nazwie „Historia rachunku” nie zostały wystawione przez pracownicęA.Banku. O poczynionych ustaleniachJ. S. (1)powiadomiła funkcjonariuszy policji.
dowód:- dokumentacja bankowa –k. 13-14;
- zeznania świadkaJ. S.–k. 11-12, 517-518;
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k. 71-74, 368-370;

W celu weryfikacji zatrudnieniaD. O. (1)wfirmie (...)PPHU (...)funkcjonariusze policji dokonali sprawdzenia w/w firmy pod kątem jej rejestracji w bazie REGON. Ustalono, iż siedziba firmy mieści się w lokalu mieszkalnym przyulicy (...)weW..
Pismem z dnia 14 kwietnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wW.poinformował Komendę Rejonową Policji wW., iż w okresie od 1 września 2010 r. do dnia wygenerowania odpowiedzi, tj. 14 kwietnia 2011 r.D. O. (1)nie był zgłoszony do ubezpieczeń społecznych oraz do ubezpieczenia zdrowotnego przezfirmę (...)PPHU (...)z siedzibą weW..
Po uzyskaniu powyższej informacji funkcjonariusze policji polecili pracownikomBanku (...)skontaktować się zD. O. (3)oraz poinformować go o przyznaniu kredytu w kwocie 150.000,00 zł, wyznaczając termin sfinalizowania umowy na dzień 18 kwietnia 2011 r.
W dniu 18 kwietnia 2011 r.D. O. (1)ponownie udał się doBanku (...)wW., celem odebrania gotówki. Na miejscu został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji

dowód:

- wyciąg REGON –

k. 2-3;

- pismo ZUS z dnia 14.04.2011 r. –

k. 5;

- zeznania świadkaJ. S.–k. 11-12, 517-518;
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k. 71-74, 368-370;

Jeszcze tego samego dnia,J. W. (1)dowiedziała się o zatrzymaniuD. O. (1).
dowód:- zeznania świadkaI. W.–k.49-50, 516-517;
Dnia 18 kwietnia 2011 r.A. W. (1)zgłosiłaD. O. (1)do ubezpieczenia społecznego, wykazując jego zatrudnienie od dnia 1 września 2010 r. Deklaracja podatkowa za 2010 r. została złożona z początkiem maja 2011 r.
dowód:- informacje z ZUS –k. 334-338, 409-411;
- deklaracje PIT –k. 360-364;
- polecenia przelewu –k. 387;
- częściowo wyjaśnienia oskarżonejA. W.–

k. 309, 370-371;

D. O. (1)przebywał w Zakładzie Karnym weW.w okresie od dnia 3 listopada 2005 r. do dnia 15 lutego 2011 r. W okresie od września 2010 r. do lutego 2011 r.D. O. (1)korzystał z przepustek:
- w dniu 24 września 2010 r. (powrót do ZK dnia 26 września 2010 r.)
- w dniu 10 października 2010 r. (powrót do ZK dnia 10 października 2010 r.)
- w dniu 15 października 2010 r. (powrót do ZK dnia 17 października 2010 r.)
- w dniu 31 października 2010 r. (powrót do ZK dnia 2 listopada 2010 r.)
- w dniu 7 listopada 2010 r. (powrót do ZK dnia 14 listopada 2010 r.)
- w dniu 27 listopada 2010 r. (powrót do ZK dnia 28 listopada 2010 r.)
- w dniu 24 grudnia 2010 r. (powrót do ZK dnia 3 stycznia 2011 r.)
- w dniu 8 stycznia 2011 r. (powrót do ZK dnia 9 stycznia 2011 r.)
- w dniu 22 stycznia 2011 r. (powrót do ZK dnia 23 stycznia 2011 r.)
- w dniu 4 lutego 2011 r. (powrót do ZK dnia 7 lutego 2011 r.)

dowód:

- informacja o udzielonych przepustkach –

k. 358-359;

- informacja Centralnego Zarządu Służby Więziennej –k. 324-328;
W opinii z biegłego zakresu kryminalistycznych badań dokumentów stwierdzone zostało, iż zaświadczenie o dochodach z dnia 29 marca 2011 r. w polu „pieczęć funkcyjna i podpis osoby upoważnionej do potwierdzenia danych” podpisane zostało przezA. W. (1), zaś w polu „podpis osoby, której dane dotyczą” przezD. O. (1).
Wniosek o udzielenie kredytuA.z pakietem ubezpieczeniowym datowany na dzień 11 kwietnia 2011 r. został podpisany przezD. O. (1).
Podpisy zamieszczone na historii rachunku bankowego poświadczające prawdziwość danych w zakresie transakcji z dnia 10 marca 2011 r., 9 lutego 2011 r., 10 stycznia 2011 r., 10 grudnia 2010 r., 10 listopada 2010 r., 8 października 2010 r. z uwagi na swą konstrukcję stanowiły podstawę jedynie do badań „na autentyczność”. W konfrontacji z wzorami autentycznych podpisów pracownikaA.Banku (...), na której nazwisko zostały złożone, stwierdzone zostało, iż nie stanowią one autentycznych podpisówE. G. (1).
Zapis w funkcji podpisu występujący w obrębie dokumentu „Umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony” z dnia 1 września 2010 r. w pozycji „podpis pracownika” występuje w postaci kopii, w oryginale prawdopodobnie został nakreślony przezD. O. (1).

dowód:

- opinia biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów –

k. 190-205;

- zeznania świadkaE. G.–

k. 181, 412-413;

OskarżonyD. O. (1)ma 41 lat i średnie wykształcenie. Jest kawalerem i nie ma nikogo na utrzymaniu. Oskarżony nie posiada żadnego majątku, nie jest nigdzie zatrudniony i pozostaje na utrzymaniu swojej rodziny.
D. O. (1)nie był leczony neurologicznie, psychiatrycznie ani odwykowo.
Był wielokrotnie karany sądownie za przestępstwa, w tym jedenastokrotnie za oszustwa.

dowód:

- wyjaśnienia oskarżonegoD. O.–

k.
          71-72;
- sprawozdanie z wywiadu środowiskowego –k. 389-393;
- dane o karalności oskarżonegoD. O.–k. 427-428, 480-481;
Słuchany w charakterze podejrzanego w postępowaniu przygotowawczymD. O. (1)przyznał, że chciał uzyskać kredyt gotówkowy w kwocie 150.000,00 zł, jednak podkreślił, że nie miał zamiaru wyłudzić pieniędzy. Wyjaśnił, iż poznałJ. W. (1)w trakcie negocjacji handlowych związanych z dystrybucją napojów izotonicznych. Zaznaczył, że toJ. W. (1)zaoferowała mu pomoc w uzyskaniu kredytu na preferencyjnych warunkach pomimo tego, że mówił jej, iż nie pracuje i nie uzyskuje żadnych dochodów. W dniu 11 kwietnia 2011 r. wraz zJ. W. (1)udał się do banku wW.celem złożenia wniosku kredytowego oraz pozostałych dokumentów. Przed placówką banku poznał kobietę o imieniuI., która przekazała mu teczki z wymaganą dokumentacją. Oskarżony podkreślił, iż będąc w banku nie zapoznawał się z dokumentami znajdującymi się w teczce. Pracownica banku odczytała mu treść wniosku kredytowego, jednak nie znając terminologii bankowej oskarżony nie wiedział, co było potrzebne do uzyskania kredytu. Oskarżony wyjaśnił, iż podpisał wniosek kredytowy nie czytając jego treści. Podczas powrotu doW.J. W. (1)miała go zapewnić, że sprawa kredytu jest załatwiona. W dniu 14 kwietnia 2011 r. do oskarżonego zadzwoniła pracownica banku informującD. O. (1), że kredyt został mu przyznany. W dniu 18 kwietnia 2011 r. oskarżony pojechał doW.po odbiór gotówki. W placówce banku został zatrzymany przez policję.D. O. (1)podkreślił, iż zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach zfirmy (...)PPHU (...)z siedzibą weW.otrzymał odJ. W. (1)w dniu 11 kwietnia 2011 r. i tylko się na nim podpisał. Nigdy nie pracował w tej firmie i nie znaA. W. (1). Zaznaczył, iż nie widział wcześniej umowy o pracę datowanej na dzień 1 września 2010 r. oraz rachunków zA.Banku, jednak przyznał, że numer rachunku wskazany w wyciągach należy do niego. Wyjaśnił nadto, iż miał świadomość, że kredyt miał wynosić 150.000,00 zł. Pieniądze były mu potrzebne dla rozkręcenia działalności gospodarczej wiążącej się z handlem z Turcją. Kredyt miał był spłacany z osiąganych zysków. Około 20 % kwoty uzyskanego kredytuD. O. (1)miał przekazaćJ. W. (1).
Słuchany przed Sądem oskarżonyD. O. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 29 marca 2011 r. jest prawdziwe, zaś on sam od września 2010 r. pracował uA. W. (1). Początkowo jego dochody wynosiły 1.200 zł miesięcznie, zaś od stycznia 2011 r. 12.000 zł brutto miesięcznie. Oskarżony przyznał, że do 15 lutego 2011 r. przebywał w ZK, jednak nie przeszkodziło mu to świadczyć pracy dla oskarżonej, ponieważ często wychodził na 10-dniowe przepustki i niemal w każdy weekend wracał do domu doG.. ZG.dojeżdżał do pracy doW.. Uzyskiwane zarobki otrzymywał do ręki, a pieniądze nie były przelewane na jego konto. Oskarżony podkreślił, że w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniał w sposób odmienny ponieważ tak mu sugerowano, a on chciał jak najszybciej opuścić komisariat policji. Zaznaczył, iż zaprotokołowane słowa, jakoby nie znałA. W. (1)i nie pracował wfirmie (...)PPHU zostały przekręcone, zaś on sam nigdy tak nie twierdził.

***
OskarżonaA. W. (1)ma 50 lat i wykształcenie średnie techniczne. Jest zamężna, posiada dwoje dzieci w wieku 24 i 29 lat. Prowadzi własną działalność gospodarczą podfirmą (...)PPHU (...)z siedzibą weW.. Z tego tytułu uzyskuje dochód w kwocie od około 4.000 zł do 7.000 zł brutto miesięcznie.
A. W. (1)nie leczyła się neurologicznie, psychiatrycznie ani odwykowo. Nie była również karana sądownie.

dowód:

- wyjaśnienia oskarżonejA. W.–

k.219-220;

- sprawozdanie z wywiadu środowiskowego –k. 303;
- dane o karalności oskarżonejA. W.–k. 426, 478;
Zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i w czasie przesłuchania przed SądemA. W. (1)nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła złożenia wyjaśnień.
Odpowiadając na pytania Sądu podkreśliła, iżD. O. (1)był jej pracownikiem do 30 maja 2011 r., zaś ona sama terminowo odprowadzała za niego składki na ubezpieczenia społeczne.
Słuchana ponownie przed Sądem wyjaśniła nadto, iż zatrudniającD. O. (1)w swojej firmie miała świadomość, że odbywa on karę w ZK. Oskarżony miał pracować jako kierownik spedycji. Podkreśliła, iż żaden z pracownikówfirmy (...)P.nie może potwierdzić zatrudnieniaD. O. (1). Zatrudnienia nie mogą również potwierdzić kontrahenci firmy, ponieważ firma nie miała w tym okresie żadnych kontrahentów, to oskarżony miał ich dopiero pozyskać. Oskarżona przyznała, iż nieterminowo odprowadzała składki na ubezpieczenie społeczne, jednak dotyczyło to wszystkich jej pracowników nie tylkoD. O. (1). Informację podatkową za 2010 r. wysłała w okolicach maja 2011 r.

***
Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się w całości na zeznaniach świadkówJ. S. (1),E. G. (1)orazI. W. (1). Jedynie częściowo uwzględniono zeznania świadkaJ. W. (1). Istotną podstawę poczynionych ustaleń faktycznych stanowiły wyjaśnienia oskarżonegoD. O. (1)złożone na etapie postępowania przygotowawczego. Jako przydatne i zasługujące na przymiot wiarygodności oceniono zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów. Ich rzetelność oraz prawdziwość w zakresie inkryminowanych czynów nie budziła wątpliwości, a nadto nie była kwestionowana.
WyjaśnieniaoskarżonegoD. O. (1)złożone na etapie postępowania przygotowawczego zasługiwały na częściowe uwzględnienie. Oceniając wiarygodność przedmiotowych wyjaśnień Sąd miał na względzie, że oskarżony od początku przyznawał się jedynie do podjęcia działań mających na celu uzyskanie kredytu gotówkowego w kwocie 150.000,00 zł, nie zaś do próby jego wyłudzenia, jednak w sferze faktu przedstawiona przez niego wersja wydarzeń nie pozostawiała żadnych wątpliwości odnośnie rzeczywistego zamiaruD. O. (1)w momencie składania wniosku kredytowego. Przede wszystkim Sąd zwrócił uwagę na okoliczności, w jakich oskarżony podjął decyzję o zaciągnięciu kredytu. W czasie spotkania zJ. W. (1)oskarżony nie posiadał stałej pracy, nie prowadził działalności gospodarczej, z której uzyskiwałby jakikolwiek dochód, a nadto po opuszczeniu Zakładu Karnego nie zdołał zgromadzić żadnego majątku, co sam przyznał w trakcie swoich pierwszych wyjaśnień przed prokuratorem i co zostało uwidocznione w treści protokołu przesłuchania. W efekcie, jego tłumaczenia, jakoby zamierzał spłacać raty kredytu z zysków osiągniętych w ramach działalności gospodarczej, którą dopiero zamierzał podjąć – jawiły się jako nielogiczne i nieprzekonujące. Oskarżony nie potrafił nawet precyzyjnie wyjaśnić, na czym owa działalność miałaby polegać ograniczając się do stwierdzenia, iż pieniądze z kredytu pozwoliłyby mu powrócić do handlu zT.. Co więcej, z jego relacji wynikało, iż nie poczynił wcześniej żadnych kroków, aby ustalić, czy zamierzony rodzaj działalności ma jakiekolwiek szanse powodzenia, zaś podjęcie decyzji o handlu zagranicznym stanowiło jeden z pomysłów na życie, którego realizacja miała nastąpić w nieokreślonej przyszłości po opuszczeniu Zakładu Karnego.
Niezależnie od powyższego Sąd doszedł do przekonania, iż w pozostałym zakresie wyjaśnieniaD. O. (1)złożone w toku śledztwa zasługiwały na wiarę i to zarówno odnośnie ówczesnej sytuacji majątkowej oraz zawodowej oskarżonego, jak i podjętych działań w celu uzyskania gotówki w kwocie 150.000,00 zł.
I tak, Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony mówił prawdę kiedy wskazywał, iż nie zna osoby o nazwiskuA. W. (1)i nigdy nie był zatrudniony wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW.. Kierując się względami logiki oraz zasadami doświadczenia życiowego stwierdzić należy, iż brak było jakichkolwiek uzasadnionych powodów, aby oskarżony bezpośrednio po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy policji miał świadomie mijać się z prawdą w tym zakresie. Wręcz przeciwnie, gdybyD. O. (1)rzeczywiście pracował u oskarżonej nic nie stało na przeszkodzie, aby ów fakt potwierdził już podczas swojego pierwszego przesłuchania, nie narażało go to bowiem na żadne negatywne konsekwencje, a mogło jedynie uwiarygodnić informacje zawarte w zaświadczeniu o dochodach, którym posłużył się wBanku (...). Tymczasem oskarżony nie tylko zaprzeczył znajomości zA. W. (1), ale także podkreślił, iż jest osobą bezrobotną i pozostaje na utrzymaniu rodziny. Bez wątpienia w toku przesłuchania oskarżony miał zagwarantowaną pełną swobodę wypowiedzi, co zresztą przyznał słuchany przed Sądem. W tym stanie rzeczy, Sąd nie miał żadnych powodów, aby podważyć jego pierwsze wyjaśnienia dotyczące sytuacji zawodowej i majątkowej. Niezależnie od powyższegoD. O. (1)precyzyjnie opisał także przebieg spotkania zJ. W. (1), okoliczności w jakich poznałI. W. (1)oraz warunki pomocy udzielonej mu przez obie kobiety w procedurze uzyskania kredytu gotówkowego. W tym zakresie jego wyjaśnienia pozostawały zgodne z zeznaniamiI. W. (1)oraz częściowo z zeznaniamiJ. W. (1). Pewne nieznaczne odmienności dotyczące tego, kto przygotował dokumentację potrzebną do uzyskania kredytu oraz w którym dokładnie momencie oskarżony wszedł w jej posiadanie nie miały znaczenia dla poczynionych przez Sąd ustaleń odnośnie świadomości oskarżonego, iż dokumenty, które przedłożył wBanku (...)w dniu 11 kwietnia 2011 r. poświadczały nieprawdę. Należało pamiętać, iżD. O. (1)od początku przyznawał się do chęci uzyskania kredytu w kwocie 150.000,00 zł. W efekcie nie musiał dysponować jakąkolwiek wiedzą z zakresu bankowości, aby w momencie podejmowania decyzji kredytowej zdawać sobie sprawę, że dla uzyskania kwoty 150.000,00 zł każdy bank będzie wymagał od niego dokumentów potwierdzających stałe zatrudnienie oraz wysokość uzyskiwanych dochodów. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, iż w treści wniosku kredytowego (strona 3) oskarżony wymienił wszystkie te dokumenty, tj. zaświadczenie o zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach oraz historię rachunku bankowego za ostatnie 6 miesięcy. Biegły z zakresu badania autentyczności dokumentów potwierdził w swej opinii, że wskazany fragment wniosku oskarżony wypełnił własnoręcznie. Co więcej, na zaświadczeniu o dochodach z dnia 29 marca 2011 r.D. O. (1)własnoręcznie się podpisał, co również potwierdziła opinia biegłego. Wobec powyższego jako osoba bezrobotna i nie osiągająca żadnych dochodów oskarżony niewątpliwie zdawał sobie sprawę, iż zaświadczenie, które podpisał, a następnie przedłożył w banku na okoliczność swojego zatrudnienia wfirmie (...)PPHU (...)poświadczało nieprawdę. Analogiczny wniosek należało wyprowadzić w odniesieniu do podrobionej historii rachunku bankowego nr(...).D. O. (1)starał się wprawdzie wykazać, iż w momencie składania wniosku o kredyt nie wiedział, że do wniosku dołączony został wyciąg z jego konta, jednak i tej okoliczności przeczył wpis w treści wniosku dokonany przez oskarżonego na stronie trzeciej. W tym stanie rzeczy uznać należało, iżD. O. (1)ubiegając się o kredyt gotówkowy w kwocie 150.000,00 zł w sposób w pełni świadomy i celowy wprowadził w błąd pracownicę banku odnośnie swojej zdolności kredytowej, zaś jego wyjaśnienia odnośnie braku świadomości co do rodzaju dokumentów przedkładanych razem z wnioskiem Sąd był władny oceniać wyłącznie w kategoriach przyjętej przez oskarżonego linii obrony.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na rozprawie, w którychD. O. (1)w istotny sposób zmodyfikował swoją pierwotną wersję wydarzeń utrzymując, iż był jednak zatrudniony wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW.od dnia 1 września 2010 r. Sąd nie miał wątpliwości, iż tak radykalna zmiana wyjaśnień była podyktowana wyłącznie linią obrony przyjętą przez oboje oskarżonych. Co jednak szczególnie istotneD. O. (1)nie potrafił logicznie wytłumaczyć, jak to możliwe, że jego rzekome zatrudnienie u oskarżonejA. W. (1)zbiegło się z pobytem w Zakładzie Karnym nr 2 weW.. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie były bardzo chaotyczne i wybiórcze. PoczątkowoD. O. (1)utrzymywał, że w pracy bywał „prawie codzienne”, zaś listę obecności podpisywał codzienne, albo zbiorczo „za kilka dni”. Powyższe twierdzenia pozostawały w oczywistej sprzeczności z dokumentacją nadesłaną przez Zakład Karny nr 2 weW., z której wynikało, że w okresie od 1 września 2010 r. do 15 lutego 2011 r. oskarżony przez większą część miesiąca przebywał w ZK, a przepustki, które otrzymywał w zdecydowanej większości wynosiły jeden bądź dwa dni w miesiącu. Tym samym twierdzenie oskarżonego, iż wielokrotnie korzystał z 10-dniowych przepustek oraz że praktycznie co weekend wracał do swojego domu wG.– nie znalazło pokrycia w zgromadzonym materiale dowodowym. Jako całkowicie niewiarygodne Sąd potraktował i te wyjaśnienia oskarżonego, w których starał się wykazać, że pracując jeden bądź dwa dni w miesiącu otrzymywał wynagrodzenie w kwocie 1200 zł brutto, zaś od stycznia 12.000 zł brutto. W ocenie Sądu nie sposób znaleźć żadnego logicznego wytłumaczenia dla sytuacji, w której nowozatrudniony pracownik pomimo tego, iż nie świadczy pracy otrzymuje od pracodawcy pełne wynagrodzenie. Co przy tym istotne, brak było w sprawie jakichkolwiek dowodów na to, że oskarżony rzeczywiście otrzymywał wskazane we wniosku kredytowym wynagrodzenie w kwocie 12.000,00 zł brutto miesięcznie. Na rachunku bankowym oskarżonego nie odnotowano takich wpływów, zaś twierdzenie, iż gotówka była mu przekazywana bezpośrednio do ręki ocenić należało jako absurdalne i niewiarygodne.
Ustalając stan faktyczny sprawy Sąd nie uwzględnił wyjaśnieńoskarżonejA. W. (1). Pozostawały one w oczywistej sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z wyjaśnieniami oskarżonegoD. O. (1)złożonymi na etapie śledztwa, jak również z dokumentacją nadesłaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wobec powyższego Sąd nie dał im wiary w jakiejkolwiek części. Przeciwko twierdzeniom oskarżonej, jakbyD. O. (1)był zatrudniony wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW.przemawiało szereg okoliczności faktycznych ujawnionych w toku niniejszego postępowania. W pierwszej kolejności Sąd zwrócił uwagę na akcentowaną wcześniej kwestię związaną z pobytem oskarżonego w Zakładzie Karnym. Wszystkie dokumenty pracownicze dostarczone przez oskarżoną, w tym podanie o zatrudnienie oraz umowa o pracę w firmie transportowej wskazywały na to, iżD. O. (1)podpisał je w dniu 1 września 2010 r. Co znamienne w dniu 1 września 2010 r. oskarżony przebywał w Zakładzie Karnym nr 2 weW., a co za tym idzie nie miał możliwości podpisana żadnego z tych dokumentów. Oskarżona utrzymywała również, żeD. O. (1)świadczył pracę na rzeczfirmy (...)P.gdy wychodził na przepustki, co rzekomo stanowiło podstawę dla wypłaty należnego mu wynagrodzenia. Jest to okoliczność o tyle zastanawiająca, że jak wynikało z list obecności przedłożonych przezA. W. (1)do akt sprawy, we wrześniu 2010 r. oskarżony miał być w pracy przez 1 dzień, w październiku 2010 r. – również przez 1 dzień, w listopadzie 2010 r. – przez 5 dni, w grudniu 2010 r. – 0 dni (ponadto w grudniu 2010 r.D. O. (1)miał otrzymać 6 dni urlopu wypoczynkowego) oraz w styczniu 2011 r. – 0 dni. Nie sposób znaleźć logicznego wytłumaczenia dla sytuacji, w której pracodawca wypłaca pracownikowi wynagrodzenie w kwocie 12.000 zł brutto pomimo jego permanentnej nieobecności w pracy. Co równie istotne – samaA. W. (1)przyznała w swych wyjaśnieniach, że nikt nie może nawet potwierdzić zatrudnienia oskarżonego wfirmie (...)P., ponieważ żaden z pozostałych pracowników zatrudnionych u oskarżonej nie widywałD. O. (1). W efekcie jedynym dowodem na wskazaną okoliczność były słowa osoby bezpośrednio zainteresowanej, a więc samejA. W. (1), co uznać należało za wysoce niewystarczające.
Oceniając wiarygodność oskarżonej Sąd zwrócił także uwagę na rozbieżności występujące pomiędzy poszczególnymi umowami o pracę, mającymi rzekomo potwierdzać zatrudnienieD. O. (1)wfirmie (...)PPHU (...). Kopia umowy o pracę datowanej na dzień 1 września 2010 r. przedłożona przez oskarżonego do wniosku kredytowego (karta 20 akt sprawy) stwierdzała, iż zarobki oskarżonego wynosiły 12.000 zł brutto miesięcznie i to już od dnia 1 września 2010 r. Szczegółowa analiza przedmiotowego dokumentu nie pozostawiała wątpliwości, iż poza prawdopodobnym podpisem oskarżonegoD. O. (1)widniała na niej także pieczęć firmowa oskarżonejA. W. (1). Analogiczne pieczęcie wraz z podpisem oskarżonej zostały zamieszczone na dwóch innych umowach o pracę, które oskarżona przedłożyła do akt sprawy w dniu 19 kwietnia 2011 r., a więc dzień po zatrzymaniu oskarżonego przez funkcjonariuszy policji. Ponieważ jednak wygląd oraz treść przedmiotowych umów w zasadniczy sposób odbiegała od treści i wyglądu pierwotnej umowy przedłożonej przez oskarżonego wraz z wnioskiem kredytowym, Sąd nie miał wątpliwości, iż dwie ostatnie umowy zostały sporządzone wyłącznie na potrzeby toczącego się postępowania, celem potwierdzenia linii obrony przyjętej przezA. W. (1)w toku niniejszego procesu. Niezależnie od powyższego Sąd zwrócił również uwagę na sprzeczności zachodzące w wyjaśnieniach oskarżonej. PoczątkowoA. W. (1)utrzymywała, że potwierdzeniem zatrudnieniaD. O. (1)wfirmie (...)PPHU (...)będą dokumenty poświadczające terminowe zgłoszenie oskarżonego w ZUS oraz regularne opłacanie składek pracowniczych na ubezpieczenia społecznie. Jak się następnie okazało wskazana okoliczność nie znalazła żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z druków(...)wynikało, iż zgłoszenie oskarżonego do ubezpieczenia społecznego nastąpiło dopiero z dniem 18 kwietnia 2011 r., a więc w tym samym dniu, w którym doszło do zatrzymaniaD. O. (1)przez funkcjonariuszy policji. Powyższą okoliczność potwierdziły także informacje nadesłane przez ZUS w trakcie śledztwa. Na dzień 14 kwietnia 2011 r. oskarżony nie figurował w bazie ZUS jako osoba zgłoszona do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego przez(...)PPHU (...)z siedzibą weW.. Takie zgłoszenie nastąpiło dopiero później, już po zatrzymaniuD. O. (1). W ocenie Sądu wiedzę o zatrzymaniu oskarżonegoA. W. (1)niewątpliwie posiadała. Jest bowiem wysoce prawdopodobne, iż poinformowała ją o tym fakcieJ. W. (1), która już kilkanaście minut po akcji policyjnej wBanku (...)wW., powzięła wiadomość o zatrzymaniuD. O. (1). Wprawdzie świadekJ. W. (1)zaprzeczyła znajomości z oskarżonąA. W. (1), jednak Sąd ocenił jej zeznania w tym zakresie jako niewiarygodne.

ZeznaniaświadkaJ. W. (1)Sąd uwzględnił wyłącznie na okoliczność znajomości z oskarżonymD. O. (3)oraz działań podjętych przez świadka w celu uzyskania przez oskarżonego kredytu gotówkowego. W pozostałym zakresie Sąd ocenił zeznania tego świadka, jako niewiarygodne. Nie budziło wątpliwości Sądu, iżJ. W. (1)za wszelką cenę starała się umniejszyć swoją rolę w całym zdarzeniu przecząc okolicznościom podawanym przez oskarżonego, tak w zakresie wynagrodzenia jakie miała uzyskać za pomoc udzielonąD. O. (1)w uzyskaniu kredytu gotówkowego, jak również odnośnie swojego udziału w przygotowaniu dokumentacji przedłożonej przez oskarżonego w banku oraz odnośnie swojej znajomości zA. W. (1).
ZeznaniaświadkaI. W. (1)Sąd uwzględnił wyłącznie na okoliczność jej znajomości z oskarżonymD. O. (3), na okoliczność rodzaju dokumentów otrzymanych odJ. W. (1)w związku z zapoczątkowaną procedurą kredytową oraz na okoliczność rozmowy odbytej zJ. W. (1)odnośnie zatrzymania oskarżonego przez funkcjonariuszy policji. W pozostałym zakresie zeznania świadka nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiemI. W. (1)nie dysponowała żadną wiedzą na temat sytuacji majątkowej oskarżonego, jego zdolności kredytowej oraz powiązań zfirmą (...)PPHU (...)z siedzibą weW..
Dokonując ustaleń w sprawie, Sąd posłużył się również jednoznacznymi i obiektywnymi zeznaniamiświadkaJ. S. (1)zajmującej stanowisko kierownika zespołu bankowości osobistej w(...). Złożone przez świadka zeznania były nie tylko spójne, logiczne i konsekwentne, ale również zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w postaci dokumentów źródłowych potwierdzających fakt złożenia wniosku o kredyt przez oskarżonegoD. O. (1), przedłożenia poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o zatrudnieniu i osiąganych zarobkach oraz sfałszowanej historii rachunku bankowego nr(...)na nazwiskoD. O. (1). Sąd miał na uwadze, że swoje informacje o zdarzeniuJ. S. (1)czerpała głównie z dokumentacji będącej w posiadaniuBanku (...), niemniej jednak w niniejszej sprawie nie było żadnego powodu, by kwestionować wiarygodność samej dokumentacji, jak i treści zeznań świadka składanych na jej podstawie. Z tego też względu zeznaniaJ. S. (1)należało ocenić jako wiarygodną relację odnośnie podjęcia przez oskarżonegoD. O. (1)próby uzyskania kredytu gotówkowego w kwocie 150.000,00 zł oraz podstaw dla podjętej decyzji o zawiadomieniu funkcjonariuszy policji. Równocześnie Sąd nie stwierdził żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na to, żeJ. S. (1)miała jakikolwiek powody, aby składać zeznania bezpodstawnie obciążające oskarżonegoD. O. (1).
Sąd w całości podzielił zeznaniaświadkaE. G. (1)na okoliczność tego, iż to nie świadek sporządziła fikcyjne historie rachunku bankowego nr(...)albowiem przedmiotowe zeznania znalazły pełne pokrycie w opinii biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów, a co za tym idzie nie istniały powody, aby odmówić wskazanym zeznaniom wiarygodności i mocy dowodowej.
Sąd uznał, że pełnowartościowym dowodem w sprawie jest również sporządzona na potrzeby niniejszego postępowania opinia z przeprowadzonych badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów. Opinia została przygotowana przez biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów, a zatem przez osobę dysponującą wiadomościami specjalnymi, w sposób rzetelny i kompleksowy w oparciu o materiał dowodowy w postaci: wniosku o udzielenie kredytuA.z pakietem ubezpieczeniowym, zaświadczenia o zatrudnieniu i dochodach z dnia 29 marca 2011 r., historiirachunku nr (...), umowy o pracę z dnia 1 września 2010 r. oraz na podstawie materiału porównawczego w postaci wzoru pisma ręcznego i podpisuD. O. (1),A. W. (1),J. W. (1),I. W. (1)orazE. G. (1). Na tej podstawie w sposób niebudzący wątpliwości wykazane zostało, że pomiędzy pismem ręcznym w pozycji „podpis osoby, której dane dotyczą” w zaświadczeniu o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 29 marca 2011 r. oraz pismem ręcznym występującym w obrębie „wniosku o udzielenie kredytu” na stronie drugiej i trzeciej dokumentu, jak również w pozycji „własnoręczny podpis wnioskodawcy” zachodzi szereg zgodności z grafizmem oskarżonegoD. O. (1)w zakresie takich cech jak: typ grafizmu, tempo pisania, stopień wprawy w kreśleniu, impuls, kąt nachylenia, czy proporcje elementów liter. To zaś pozwalało przyjąć, że jeden z podpisów zawartych w zaświadczeniu o dochodach oraz część wniosku kredytowego, a także podpis pod wnioskiem zostały nakreślone przez oskarżonegoD. O. (1). Biegły nie miał również wątpliwości, iż drugi z podpisów zamieszczonych w pozycji „pieczęć funkcyjna i podpis osoby upoważnionej do potwierdzenia danych” w zaświadczeniu o zatrudnieniu i dochodach z dnia 29 marca 2011 r. należy do oskarżonejA. W. (1). Nadto biegły wykluczył, aby podpisy widniejące na dokumencie zatytułowanym „historiarachunku nr (...)” przedłożonym przez oskarżonego do wniosku kredytowego jako autentyczny wyciąg z konta zostały nakreślone przez pracownicęA.Banku (...). Ponieważ rzetelność i profesjonalizm sporządzonej opinii nie wzbudziła wątpliwości Sądu, została ona zaliczona w poczet materiału dowodowego stanowiąc istotny element poczynionych ustaleń faktycznych.
Za niekwestionowany dowód winy obojga oskarżonych Sąd uznał także zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach uzyskiwanych wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW., które oskarżony przedłożył wbanku (...)ubiegając się o kredyt, stwierdzające, żeD. O. (1)pozostaje zatrudniony wfirmie (...)od dnia 1 września 2010 r. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na stanowisku kierownika spedycji, zaś jego średnie miesięczne wynagrodzenie z tego tytułu wynosi 12.000,00 zł brutto. Zaświadczenie zostało opatrzone pieczęcią firmową oraz podpisane przezA. W. (1)iD. O. (1). Z powodów szczegółowo wyżej omówionych, Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że przedmiotowe zaświadczenie zawierało informacje niezgodne z prawdą i to zarówno odnośnie zatrudnienia oskarżonego wfirmie (...), zajmowanego stanowiska pracy, jak i uzyskiwanych dochodów, a nadto miało istotne znaczenie w procedurze ubiegania się o kredyt gotówkowy.
Poczynione przez Sąd ustalenia odnośnie terminów w jakich oskarżonaA. W. (1)odprowadzała składki na ubezpieczenia społeczne na rzecz oskarżonegoD. O. (1)oraz wykazywanych przezA. W. (1)przychodów w deklaracjach podatkowych za lata 2010-2011 zostały w całości oparte na informacjach uzyskanych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 kwietnia 2011 r., z dnia 29 maja 2012 r. oraz z dnia 6 lipca 2012 r., jak również na informacjach z Urzędu Skarbowego wG.z dnia 21 czerwca 2011 r. Sąd nie znalazł żadnych powodów, by podważyć wiarygodność i rzetelność uzyskanych w ten sposób danych, uznając że stanowią one istotną podstawę dla przyjętych przez Sąd ustaleń odnośnie osoby oskarżonegoD. O. (1)w kontekście jego rzekomego zatrudnienia wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW..
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd nie uwzględnił dokumentacji pracowniczej dołączonej do akt sprawy przez oskarżonąA. W. (1). W zestawieniu z dokumentacją nadesłaną przez Centralny Zarząd Służby Więziennej, w której wskazano terminy przepustek udzielonych oskarżonemuD. O. (1)nie sposób potraktować informacji zawartych w dokumentacji pracowniczej jako rzetelnych i przedstawiających prawdziwy stan rzeczy. Część dokumentów rzekomo sporządzonych bądź podpisanych przez oskarżonegoD. O. (1)została datowana na dzień 1 września 2010 r. Tymczasem w tym właśnie dniu oskarżonyD. O. (1)przebywał w Zakładzie Karnym nr 2 weW.wychodząc na przepustkę dopiero dnia 24 września 2010 r. W ocenie Sądu nie sposób logicznie wytłumaczyć powodów, dla których oskarżony miałby antydatować swoje podanie o pracę oraz pozostałe dokumenty, które do tego podania dołączył ubiegając się o zatrudnienie w firmie oskarżonej. Co więcej, żaden z przedłożonych dokumentów pracowniczych nie pozwalał poczynić kategorycznych ustaleń odnośnie momentu ich sporządzenia. Jedyny dokumentem opatrzonym urzędową pieczęcią był formularz(...), z którego wynikało, iż zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych oskarżonegoD. O. (1)nastąpiło dopiero w dniu 18 kwietnia 2011 r., a więc w dniu zatrzymania oskarżonegoD. O. (1)przez funkcjonariuszy policji. Wskazana okoliczność stanowiła, zdaniem Sądu, dodatkowe wzmocnienie tezy, iż przedmiotowa dokumentacja została sporządzona na potrzeby postępowania przygotowawczego oraz sądowego i miała wyłącznie na celu uwiarygodnienie wersji forsowanej przez oskarżonąA. W. (1).
Dokumenty znajdujące się w aktach sprawy w postaci danych o karalności oskarżonych oraz sprawozdań z przeprowadzonych wywiadów środowiskowych nie były kwestionowane przez strony, a nadto zostały sporządzone prawidłowo i przedstawiały okoliczności, na które je sporządzono.

***
W świetle poczynionych ustaleń faktycznych oraz zgromadzonych dowodów Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżonyD. O. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu stypizowanego w przepisieart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Przestępstwo oszustwa określone wart. 286 kkjest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Zamiar kierunkowy sprawcy winien zatem obejmować zarówno ów cel, jak i sposób działania zmierzający do jego realizacji (tak, wyrok SN z dnia 14 stycznia 2004 r., sygn. akt IV KK 192/03). Zgodnie z utrwalonym poglądem prezentowanym w orzecznictwie zachowanie sprawcy wyczerpuje znamiona występku zart. 286 § 1 kk, jeżeli w czasie podejmowania działań mających na celu uzyskanie kredytu, jak też w momencie zawierania umowy z instytucją zajmującą się jego udzielaniem sprawca nie dysponuje zdolnością kredytową lub też kieruje się z góry powziętym zamiarem jego niespłacenia w przyszłości (tak, wyrok SN z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt II KK 297/07, Biul.PK 2008/8/6; SA wK.z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II Aka 49/11, LEX nr 846493).
Jak wynikało ze zgromadzonego materiału dowodowego oskarżonyD. O. (1), w momencie przedkładania wbanku (...)wniosku o udzielenie kredytu w kwocie 150.000,00 zł, nie był zatrudniony wfirmie (...)PPHU (...)z siedzibą weW.na umowę o pracę za wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 12.000,00 zł. brutto. W efekcie zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach z dnia 29 marca 2011 r., jak i historia rachunku bankowego nr(...), które to dokumenty oskarżony przedłożył pracownikowi banku w dniu 11 kwietnia 2011 r. poświadczały nieprawdę, co do istotnych okoliczności warunkujących zgodę banku na udzielenie kredytu. Co więcej, jak to zostało już wcześniej zaakcentowane oskarżonyD. O. (1)w momencie ubiegania się o kredyt miał świadomość, iż przedkładane dokumenty mają na celu wprowadzenie w błąd pracownika banku odnośnie rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonego. SkoroD. O. (1)w tym czasie nie pracował i jak sam deklarował zamierzał dopiero rozpocząć działalność gospodarczą oczywiste jest, że pokrzywdzonybank (...)w przypadku udzielenia kredytu gotówkowego, w sposób rażąco dla siebie niekorzystny rozporządziłby mieniem w kwocie 150.000,00 zł. Mając to na uwadze, Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomD. O. (1), w których negował on swój zamiar oszukania kredytodawcy. Jeżeli sprawca świadomie przekłada w banku poświadczające nieprawdę dokumenty mające istotne znaczenie w procedurze badania zdolności kredytowej, to niewątpliwie działa z kierunkowym zamiarem jego wyłudzenia, albowiem istota jego zachowania skupia się na wprowadzeniu w błąd instytucji kredytowej, zaś działanie to motywowane jest celem osiągnięcia konkretnej korzyści majątkowej.
Z uwagi na postawę pracownikówbanku (...)oskarżonyD. O. (1)nie zdołał uzyskać kredytu gotówkowego, w związku z czym Sąd zakwalifikował jego działanie jako zmierzające bezpośrednio do dokonania przestępstwa zart. 286 1 kki w ślad za aktem oskarżenia przywołał w przyjętej kwalifikacji prawnej czynuart. 13 § 1 kk.
Przedkładając poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach wraz z wnioskiem o udzielnie kredytu gotówkowego,D. O. (1)wypełnił nie tylko znamiona występku stypizowanego w przepisieart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk, ale nadto znamiona przestępstwa zart. 297 § 1 kkpenalizującego działanie w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego jednej z wymienionych w tym przepisie form wsparcia finansowego i polegającego na przedkładaniu podrobionych, przerobionych, poświadczających nieprawdę albo nierzetelnych dokumentów albo nierzetelnych, pisemnych oświadczeń dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu. Przedłożenie w banku dokumentu poświadczającego nieprawdę wiązało się w takim przypadku z przedłożeniem dokumentu autentycznego (a więc wydanego przez osobę uprawnioną w odpowiedniej formie), lecz zawierającego informacje nieprawdziwe. Bez wątpienia wystawiająca zaświadczenieA. W. (1)była osoba uprawnioną do jego podpisania albowiem z racji prowadzonej działalności gospodarczej przysługiwał jej przymiot pracodawcy. Ponieważ jednakD. O. (1)nie był jej pracownikiem, okoliczności stwierdzone w przedmiotowym zaświadczeniu nie odpowiadały prawdziwemu stanowi rzeczy.
Czyn zabroniony przewidziany wart. 297 § 1 kkma charakter umyślny, zaś znamię działania w celu uzyskania jednej z wymienionych w tym przepisie form wsparcia finansowego przesądzało o konieczności wykazania kierunkowego nastawienia sprawcy dla osiągnięcia powyższego celu. Ponieważ zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i w postępowaniu przed Sądem oskarżony podkreślał, że uzyskanie kredytu w kwocie około 150.000,00 zł. było bezpośrednim celem, dla osiągnięcia którego posłużył się wystawioną przez siebie dokumentacją Sąd uznał, że wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu zart. 297 § 1 kknie budzą jakichkolwiek wątpliwości.
Sąd przywołał w przyjętej kwalifikacji prawnejart. 11 § 2 kkalbowiem oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona określone w dwóch przepisach ustawy karnej i było to niezbędne dla oddania pełnej zawartości kryminalnej przypisanego mu przestępstwa.
Ponieważ oskarżonyD. O. (1)dopuścił się przypisanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa w przyjętej kwalifikacji prawnej uwzględniono również przepisart. 64 § 1 kk. Jak wynikało z dołączonej do akt sprawy aktualnej karty karnej oskarżonego był on wcześniej wielokrotnie karany za przestępstwa podobne. W tym stanie rzeczy Sąd miał obowiązek wskazać w opisie czynu przypisanego oskarżonemu wszystkie wyroki skazujące za przestępstwa podobne, które odpowiadały zakresowi ustawowej definicji recydywy podstawowej. Skoro oskarżony popełnił przypisany mu występek w dniu 11 kwietnia 2011 r. to działał w warunkach powrotu do przestępstwa o którym mowa wart. 64 § 1 kkbędąc uprzednio skazanym
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 21.10.1998 r., sygn. akt II K 673/98 za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 31.08.1999 r., sygn. akt II K 458/99 za czyn zart. 205 § 1 d.kkw zw. zart. 60 § 1 d.kkna karę 1 roku pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 4.10.1999 r., sygn. akt II K 78/99, za czyny zart. 205 § 1 d.kkw zw. zart. 60 § 1 d.kkna karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności,objętych następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 9.01.2007 r., sygn. akt II K 150/06, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od dnia 18.12.2005 r. do dnia 17.12.2007 r.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 4.02.2002 r., sygn. akt II K 1005/01 za czyn zart. 286 § 1 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 29.10.2002 r., sygn. akt II K 1169/00, za czynyart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 21.10.2003 r., sygn. akt II K 129/01, za czyny zart. 286 § 1 kkna karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 9.01.2007 r., sygn. akt II K 150/06, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, odbytą w całości w okresie od dnia 17.12.2007 r. do dnia 25.03.2009 r.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Wolsztynie z dnia 24.02.2004 r., sygn. akt VI K 8/04 za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Żninie z dnia 2.06..2004 r., sygn. akt V K 82/04 za czyny zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 26.07.2006 r., sygn. akt II K 113/06 za czyn zart. 286 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności,objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 9.01.2007 r., sygn. akt II K 150/06, którym wymierzono mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od dnia 25.03.2009 r. do dnia 25.09.2010 r.
W świetle poczynionych ustaleń faktycznych oraz zgromadzonych dowodów Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżonaA. W. (1)swoim zachowaniem wyczerpała znamiona pomocnictwa do przestępstwa „oszustwa kredytowego”, tj. czynu stypizowanego w przepisieart. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kk
Stosownie do treści przepisuart. 18 § 3 kkodpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji.
OskarżonaA. W. (1)mając świadomość, iżD. O. (1)nie był nigdy jej pracownikiem podpisała się na zaświadczeniu o zatrudnieniu i dochodach, które miało zostać wykorzystane dla celów kredytowych i poświadczyła tym samym okoliczności nieprawdziwe, które mały jednak istotne znaczenie w bankowej procedurze weryfikacyjnej zdolność kredytowąD. O. (1).
W ocenie Sądu działanie oskarżonej było w pełni zamierzone. Wskazywało na to zachowanieA. W. (1)w dniu 11 kwietnia 2011 r., kiedy to w rozmowie telefonicznej z pracownicąbanku (...)potwierdziła fakt zatrudniania oskarżonego wfirmie (...)PPHU (...)oraz poświadczyła prawdziwość danych zawartych w zaświadczeniu. Należało również pamiętać, że oskarżona nigdy nie kwestionowała tego, że podpisała zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach z dnia 29 marca 2011 r. na potrzeby procedury kredytowej, a jej linia obrony sprowadzała się właściwie wyłącznie do próby wykazania, iżD. O. (1)był jej pracownikiem. O bezpośrednim zamiarze oskarżonej świadczyło i to, żeA. W. (1)zdawała sobie sprawę, w jakim celu przedmiotowe zaświadczenie miało zostać wykorzystane, dlatego też niezwłocznie po ujawnieniu przestępstwa podjęła kroki mające na celu uwiarygodnienie informacji zawartych w dokumencie. Wszystko to pozwalało przypisać oskarżonej działanie z zamiarem bezpośrednim pomocnictwa do oszustwa kredytowego. Co istotne bez dokumentu podpisanego przez oskarżoną, dokonanie przezD. O. (1)czynu stypizowanego wart. 297 § 1 kkbyłoby niemożliwe, o czym przekonuje stylistyka przywołanego przepisu, traktująca przedłożenie poświadczającego nieprawdę dokumentu o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu gotówkowego, jako jedno ze znamion występku zart. 297 § 1 kk.
***
Wymierzając karę oskarżonemuD. O. (1)oraz oskarżonejA. W. (1)Sąd kierował się ogólnymi dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi wart. 53 kkbacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy każdego z oskarżonych, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów, biorąc pod uwagę uprzednią karalność oskarżonegoD. O. (1)oraz niekaralności oskarżonejA. W. (1), jak również mając na względnie zapobiegawcze i wychowawcze cele wymierzonej kary.
Dokonując ustaleń w zakresie stopnia winy Sąd przyjął, że oboje oskarżeni mieli pełną możliwość rozpoznania znaczenia swoich czynów, przy uwzględnieniu ich poziomu rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego, a także stanu ich wiedzy i doświadczenia życiowego. W przypadku żadnego z oskarżonych nie zachodziła również żadna anormalna sytuacja motywacyjna, która w jakikolwiek sposób tłumaczyłaby ich naganne postępowanie. Z pewnością za taką anormalną sytuację motywacyjną nie można uznać trudnej sytuacji finansowej, w jakiej miał rzekomo znajdować się oskarżonyD. O. (1), która uniemożliwiała mu rozpoczęcie zamierzonej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu żadne trudności finansowe nie mogą stanowić uzasadnienia dla podjęcia działań mających na celu wyłudzenie cudzych pieniędzy. Co równie istotne, nie można przyjąć, aby decyzja o podpisaniu poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o zatrudnieniu i dochodach (w przypadkuA. W. (1)) oraz wprowadzeniu w błąd pracownika banku co do zdolności kredytowej (w przypadkuD. O. (1)) miała charakter nagły, czy nieprzemyślany. Wręcz przeciwnie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób wystarczający wykazał, iż działanieD. O. (1)orazA. W. (1)było starannie zaplanowane i nieprzypadkowe.
W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, że stopień zawinienia każdego z oskarżonych jest znaczny.

Przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd kierował się kryteriami wskazanymi wart. 115 § 2 kk. Stosownie do przywołanej regulacji, Sąd miał na uwadze rodzaj i charakter naruszonych oraz zagrożonych dóbr prawnych, będących zasadniczymi i pobocznymi przedmiotami ochrony na gruncie naruszonych przepisów w postaci cudzego mienia, wiarygodności dokumentów, pewności obrotu prawnego oraz prawidłowego funkcjonowania obrotu gospodarczego.
W przypadkuD. O. (1)na wyższy ładunek społecznej szkodliwości czynu wskazywała wielkość kwoty, którą oskarżony próbował wyłudzić oraz kierunkowa postać zamiaru oskarżonego, mającego nie tylko pełną świadomość, że jego działania są nakierowane na wprowadzenie w błąd pracownika banku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ale także w pełni świadomie zmierzającego do doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniembanku (...). Sąd uwzględnił jednak także, iż na skutek działań oskarżonego nie doszło w efekcie do wyrządzenia szkody majątkowej pokrzywdzonemu, przy czyn należało mieć na względzie, iż taki stan rzeczy był możliwy wyłącznie dzięki postawie pracownikówbanku (...), nie zaś dzięki postawie oskarżonego.
W przypadkuA. W. (1)na wyższy ładunek społecznej szkodliwości czynu wskazywała motywacja oskarżonej, która dla uzyskania konkretnej korzyści majątkowej, jaka niewątpliwie miała przypaść jej w udziale za udzielonąD. O. (1)pomoc w uzyskaniu kredytu, zdecydowała się poświadczyć nieprawdę w dokumencie mającym istotne znaczenie w procedurze kredytowej. Sąd uwzględnił również i to, żeA. W. (1)działała z zamiarem bezpośrednim udzielenia oskarżonemu pomocy do przestępstwa oszustwa kredytowego mając świadomość, iż podpisany przez nią dokument ma istotne znaczenie dla realizacji tego przestępstwa.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że stopień społecznej szkodliwości każdego z oskarżonych był znaczny.
Mając na uwadze znaczny stopień zawinienia oskarżonegoD. O. (1)oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkSąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności uznając, że orzeczona kara wzbudzi w oskarżonym przekonanie o konieczności przestrzegania norm prawnych i pomoże mu wykształcić w sobie krytyczny stosunek do popełnionego czynu, którego oskarżony nie prezentował w toku niniejszego procesu. Jednocześnie Sąd uznał, iż brak jest argumentów uzasadniających wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Uwagę Sądu zwróciło przede wszystkim to, że w ciągu ostatnich kilku latD. O. (1)był wielokrotnie karany sądownie za oszustwa. Ponowne wejście na drogę przestępstwa i to zaledwie w dwa miesiące po opuszczeniu ZK świadczyło o tym, że oskarżony absolutnie nie wyciągnął wniosków z własnego zachowania, a stosowane wobec niego środki prawnokarne nie odniosły żadnych rezultatów w zakresie kształtowania jego prawidłowej postawy społecznej. Takie zachowanie oskarżonego świadczy zdaniem Sądu o tym, że bagatelizuje on wagę popełnianych przestępstw, a przy tym nie wywiązuje się z nałożonego na niego obowiązku przestrzegania porządku prawnego. Dokonywane przez oskarżonego wybory nie pozwalają uwierzyć w to, żeD. O. (1)szczerze myśli o zmianie przyjętego stylu życia. Jego zachowanie świadczy zaś o tym, że nie ma on wpojonego poszanowania prawa, wykazuje ponadto cechy zdemoralizowania. Te cechy jego osobowości nie uzasadniają zatem łagodzenia wymierzonych mu kar. Świadczą one jedynie, że oskarżony wymaga dalszego poddawania go resocjalizacji, przy czym w ocenie Sądu winna to być resocjalizacja w warunkach izolacji zakładu karnego, albowiem tylko taka kara może odnieść skutek w odniesieniu do osoby oskarżonego, gdy inne łagodniejsze środki okazały się być nieskuteczne.
Z uwagi na fakt, że zachowanie oskarżonegoD. O. (1)było ukierunkowane na osiągnięcie korzyści majątkowej w postaci środków pieniężnych w kwocie 150.000,00 zł. na podstawieart. 33 § 2 k.k.Sąd wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł. Przy wymiarze kary grzywny Sąd kierował się wskazaniami określonymi w przepisieart. 33 § 3 k.k.uznając, że sytuacja majątkowa i osobista oskarżonego pozwala na jej uiszczenie we wskazanej wysokości. Przede wszystkim Sąd miał na względzie, iż w momencie zatrzymania u oskarżonego zabezpieczono gotówkę w kwocie 1.500 zł, dzięki czemu zachodzi pewność, iż orzeczona grzywna zostanie w całości wykonana. Dodatkowo wskazana kara spełni także swoją funkcję prewencyjną i wychowawczą stanowiąc dla oskarżonego istotną dolegliwość finansową, która uświadomiD. O. (1)nieopłacalność naruszania porządku prawnego.
Mając na uwadze znaczny stopień zawinienia oskarżonejA. W. (1)oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego je czynu, na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 297 §1 kkw zw. zart. 58 § 3 kkSąd wymierzył jej karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 zł. Biorąc pod uwagę fakt, iż przestępstwo zart. 297 § 1 kkjest zagrożone wyłącznie kara pozbawienia wolności do lat 5 Sąd zdecydował się skorzystać z możliwości jaką dajeart. 58 § 3 kk. W ocenie Sądu nie sposób przyjąć, aby oskarżona stanowiła takie zagrożenie dla porządku prawnego, że konieczne staje się jej osadzenie w zakładzie karnym. Wymierzając karę grzywny Sąd przyjął, że będzie ona wystarczająca, ale zarazem konieczna do osiągnięcia celu niniejszego postępowania oraz przekonania się o trafności prognozy kryminologicznej przyjętej przez Sąd wobec oskarżonej. Prewencja indywidualna oraz cele wychowawcze były także jednym z podstawowych elementów decydujących o surowości represji. Zapobiegawczy sens wymierzonej kary miał na celu odstraszenie oskarżonej od ponownego wejścia na drogę przestępstwa, natomiast jej cel wychowawczy miał zostać zrealizowany przez ukształtowanie adekwatnej do wieku oskarżonej i jej poziomu rozwoju psychospołecznego postawy wobec własnego czynu, jak i przestępstwa w ogóle. Ustalając wysokość orzeczonej grzywny Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę możliwości majątkowe i zarobkowe oskarżonej.A. W. (1)jest osobą aktywną zawodowo, której dochody oscylują od 4.000 do 7.000 zł miesięcznie. Tym samym w ocenie Sądu będzie ona w stanie uiścić orzeczoną grzywnę.
Mając na względzie treść przepisuart. 44 § 2 kkSąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przedmiotów wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych Drz nr 1/108, poz. 1-6 /k.184/ jako służących do popełnienia przestępstwa, zaś na podstawieart. 195 kkwzarządził ich pozostawienie w aktach sprawy.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemuD. O. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie.
Aby zapewnić należytą realizację kar grzywny orzeczonych wobec oskarżonegoD. O. (1)oraz oskarżonejA. W. (1)na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 17ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.),Sąd zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, odstępując także od wymierzenia im opłaty.