Sąd Okręgowy w Krakowie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Ko 509/13
Data wyroku: 2013-09-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Wojciech Kolanko.
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 36 kpk

Sygn. akt III Ko 509/13

POSTANOWIENIE
Dnia 2 września 2013 roku

Sąd Okręgowy w Krakowie w III Wydziale Karnym w składzie
Przewodniczący: SSR del. Wojciech Kolanko.
Protokolant: st. sekr. sąd Elżbieta Kowalczyk
pod nieobecność Prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 2 września 2013 roku
w sprawieD. M.,K. P.iA. P.,
oskarżonych o przestępstwa zart. 279 § 1 kki inne
wniosku Sądu Rejonowego wW.z 12.07.2013 roku, sygn. II K 413/13 w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu

na zasadzieart. 36 kpk,art. 17 § 1 pkt 11 kpk

postanawia

1
przekazać sprawę oskarżonychK. P.iA. P.do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Podgórza wK.;

2
umorzyć postępowanie z wniosku Sądu Rejonowego wW.o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu sprawy oskarżonegoD. M..

UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego wW.wpłynął akt oskarżenia przeciwkoD. M.,K. P.iA. P., w którym zarzucono wyżej wymienionym popełnienie 28 przestępstw zart. 279 § 1 kki in. W odniesieniu doD. M.Prokurator dołączył do aktu oskarżenia wniosek o skazanie oskarżonego bez przeprowadzania rozprawy w trybieart. 335 § 1 kpk.
Postanowieniem z 12.07.2013 roku Sąd Rejonowy wW.zwrócił się do Sądu Okręgowego wK.o przekazanie w trybieart. 36 kpksprawy „D. M.i innych” do Sądu Rejonowego dla Krakowa Podgórza wK..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego wW.zasługuje na uwzględnienie w odniesieniu do oskarżonychK. P.iA. P.. Jak słusznie zauważył sąd wnioskujący, wszyscy oskarżeni zamieszkują na terenieK., w tym dwóch w dzielnicy Podgórze. Spośród 34 świadków, którzy mają być wezwani na rozprawę, 19 mieszka wK., z czego 17 w dzielnicy Podgórze. Pozostali świadkowie zamieszkują na obszarze właściwości innych sądów, przy czym żaden świadek nie mieszka wW.. W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że względy ekonomii procesowej przemawiają za zastosowaniem opisanego wart. 36 kpkwyjątku od zasady ogólnej właściwości miejscowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że większość, czyli 22 z 37-miu osób mających być wezwanymi na rozprawę, zamieszkuje w pobliżu Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza wK.(z czego 20 osób w samym Podgórzu), a z dala od Sądu Rejonowego wW..
Powyższa okoliczność przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Podgórza wK., ale tylko w odniesieniu do oskarżonychK. P.iA. P..
Odmiennie sprawa przedstawia się w odniesieniu do oskarżonegoD. M..
Wobec złożenia przez Prokuratora wniosku w trybieart. 335 § 1 kpk- sprawa tego oskarżonego postanowieniem z 16.05.2013 roku została wyłączona do odrębnego rozpoznania i zarejestrowana pod nową sygnatura (k. 1187). Jak ustalono, w sprawie tej zapadł w dniu 24.07.2013 roku do sygn. akt II K 415/13 wyrok, który jak dotąd nie jest prawomocny. Skoro sprawęD. M.wyłączono do odrębnego rozpoznania i nadano jej bieg w Sądzie Rejonowym wW., to brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania wniosku w odniesieniu do tego oskarżonego. Sąd w sprawie II K 413/13 uprawniony był do orzekania jedynie w sprawieK. P.iA. P.. Nie miał natomiast prawa wystąpienia z wnioskiem o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu sprawy oskarżonegoD. M.objętej odrębnym postępowaniem. Objęcie jednym wnioskiem sprawy wszystkich oskarżonych po jej rozdzieleniu było niewłaściwe z proceduralnego punktu widzenia i stanowiło najpewniej wynik oczywistego niedopatrzenia ze strony Sądu Rejonowego. Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał, że zachodzi okoliczność wyłączająca rozpoznanie tego wniosku w odniesieniu doD. M.i uzasadniająca umorzenie postępowania.
Na marginesie należy podnieść, że już samo złożenie wniosku w trybieart. 335 § 1 kpk, implikujące duże prawdopodobieństwo skierowania sprawy na posiedzenie w trybieart. 343 kpk, wyłącza możliwość przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybieart. 36 kpk.Art. 36 kpkuzależnia bowiem możliwość przekazania sprawy sądowi równorzędnemu z uwagi na miejsce zamieszkania osób, które należy wezwać na rozprawę, a nie na posiedzenie. Jak podkreślano w piśmiennictwie, „Jeżeli procedowania na rozprawie w ogóle się nie przewiduje - zachodzi faktyczny brak podstaw do inicjowania przez właściwy sąd postępowania związanego z przekazaniem sprawy w drodze delegacji. Przed wystąpieniem należy zatem zbadać sprawę także pod kątem możliwości merytorycznego zakończenia jej na posiedzeniu (wyrokiem lub postanowieniem)”. (A. Zachuta, Właściwość sądu z delegacji w sprawach karnych (art. 36 k.p.k.). Teza 3, Prok. i Pr. 2004/2/149-155) . Podobne stanowisko zajęła też Zofia Świda w artykule pt: „Właściwość sądu i prawo strony do rozstrzygania sprawy "w rozsądnym terminie".” podnosząc, że przekazanie sprawy w trybieart. 36 kpkjest niedopuszczalne „w wypadku rozstrzygania sprawy na posiedzeniu w trybieart. 341 k.p.k.lub 343k.p.k.” (PiP 2005/10/36-48).

W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji.

SSR (del). Wojciech Kolanko