Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Cz 257/13
Data wyroku: 2013-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Kończal
Słowa kluczowe: Zwolnienie Od Kosztów
Podstawa prawna: art. 386 §1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc

Sygn. akt  VIII Cz 257/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący – SSO Małgorzata Kończal
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w dniu 17 maja 2013 r.
sprawy z powództwaK. W.
przeciwkoR. T.
o zapłatę
w przedmiocie wniosku powódki o zwolnienie od kosztów sądowych
na skutek zażalenia powódki
od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 17 kwietnia 2013 r.
sygn. akt I C 1108/13
p o s t a n a w i a :

zmienić zaskarżone postanowienie o tyle, że zwolnić powódkę częściowo od kosztów sądowych, tj. od opłaty od pozwu w całości.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie z powództwaK. W.przeciwkoR. T.o zapłatę oddalił wniosek powódki o zwolnienie do kosztów sądowych.
Sąd Rejonowy wskazał, że z oświadczenia powódki wynika, iż utrzymuje się z zasiłku rehabilitacyjnego w wysokości 1.200 zł ma mieszkanie o pow. 65 m2i nie ma innego majątku, ani oszczędności. Wydaje natomiast 610 zł na spłatę kredytu mieszkaniowego, 430 zł na czynsz do spółdzielni oraz 77 zł na Internet i telewizję, 25 zł na telefon i po 50 zł na prąd, spłatę karty bankomatowej i spłatę rat innemu bankowi. Opłata zaś od pozwu wynosi 1250 zł. Zdaniem Sądu Rejonowego wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. W szczególności wydatki (1.322 zł) przekraczają dochody powódki (1.200 zł), oświadczenie majątkowe zaś nie obejmuje jeszcze innych wydatków choćby na wyżywienie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła powódka, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianępoprzez zwolnienie od opłaty od pozwu, gdyż nie jest w stanie pokryć tych kosztów. Skarżąca podkreśliła, że z trudem pokrywa konieczne wydatki, czego nie mogłaby czynić bez pomocy rodziny i przyjaciół. Bieżące potrzeby opłaca zaś kartą kredytową, którą spłaca w kolejnym miesiącu. Koszty wyżywienia ogranicza do minimum, często jada u mamy, odzież otrzymuje od przyjaciół, pożycza pieniądze od rodziny i znajomych.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z treściąart. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.), zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym warunkiem zwolnienia od kosztów sądowych jest dopiero wykazanie za pomocą powołanych w oświadczeniu okoliczności oraz załączonych do niego dokumentów, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zdaniem Sądu Okręgowego, powódka w sposób wystarczający wykazała, że uzyskiwany przez nią miesięczny dochód z zasiłku rehabilitacyjnego (ok. 1200 zł), jest jej jedynym dochodem i jego wysokość nie pozwala jej na uiszczenie opłaty od pozwu w żadnej części bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla powódki.
Stan zdrowia powódki nie pozwala jej na podjęcie pracy. W zażaleniu powódka wyjaśniła, z czego ponosi koszty utrzymania nie znajdujące pokrycia w jej dochodach. Wskazała, że często jada u mamy, odzież dostaje od znajomych lub kupuje w sklepach z tanią odzieżą lub na wyprzedażach. Ponadto, zadłuża się na karcie kredytowej, korzysta też z pożyczek od rodziny i znajomych.
Okoliczności te, w ocenie Sądu Okręgowego, uzasadniają uwzględnienie zażalenia i zwolnienie powódki od opłaty od pozwu. Opłata od pozwu w kwocie 1250zł przekracza miesięczne dochody powódki, powódka nie posiada też żadnego majątku. Wobec powyższego, nie jest w stanie zgromadzić oszczędności pozwalających na uiszczenie opłaty. To zaś oznacza, że odmowa zwolnienia od kosztów sądowych zamyka jej dostęp do sądu.
Mając zatem na uwadze powyższe rozważania Sąd Okręgowy, na podstawieart. 386 §1 kpcw zw. zart. 397 §2 zdanie pierwsze kpcorzekł jak w sentencji postanowienia.