Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 521/13
Data wyroku: 2013-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Marian Raszewski, Henryk Haak
Podstawa prawna: art. 446§4 k.c.

Sygn. akt II Ca 521/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia 19 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Janusz Roszewski

Sędziowie:

SSO Henryk Haak (spr.)
SSO Marian Raszewski

Protokolant:

st. sekr. sąd. Jolanta Bąk

po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. w Kaliszu
sprawy z powództwaM. W.
przeciwkoTowarzystwu (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 7 czerwca 2013r. sygn. akt I C 597/11

I
oddala apelację,

II
nie obciąża powódki kosztami postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 521/13

UZASADNIENIE
PowódkaM. W.wniosła przeciwko pozwanemuTowarzystwu (...) S.A.z siedzibą wW.o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 7.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę po stracie najbliższego członka rodziny wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 18 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty. Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 zł oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił powództwo w całości oraz rozstrzygnął o kosztach procesu.
Sąd Rejonowy dokonał następujących ustaleń.
W dniu 15 grudnia 2009 r. około godz. 18.00 na odcinku drogi międzyG.aB., w miejscowościB., doszło do wypadku drogowego, na skutek którego śmierć poniósł ojciec powódki –J. J.. Zmarły w chwili zdarzenia szedł w kierunkuB., w odległości około 0,5 m do 1 m od krawędzi jezdni, tyłem do nadjeżdżającego pojazdu ciężarowego. Miał we krwi 1,81 promila alkoholu.D. T., kierujący samochodem ciężarowym markiR. (...)z przyczepą, uderzył idącego poboczemJ. J.lewą częścią pojazdu, tj. narożem i zewnętrznym lewym lusterkiem w prawą tylną część ciała, podczas manewru wyprzedzania. Wcześniej właściwie obserwował przedpole jezdni i nie widział pieszego. Przed i w trakcie manewru wyprzedzania samochodu markiF. (...)nie użył świateł drogowych.
D. T.został oskarżony o to, że w dniu 15 grudnia 2010 r. w miejscowościB., gm.B., kierując samochodem ciężarowym markiR. (...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc z włączonymi światłami mijania, przystępując do manewru wyprzedzania samochodu osobowegoF. (...)nie zachował szczególnej ostrożności i rozpoczął manewr bez właściwego rozpoznania przedpola jazdy, a zaniechając wykorzystania przy rozpoczęciu tego manewru świateł drogowych pozbawił się możliwości rozpoznania obecności pieszego idącego prawidłowo lewą stroną jezdni powodując potrącenie pieszego kierowanym przez siebie pojazdem, w następstwie czego pieszy –J. J.doznał złamania kości łonowej, rozerwania stawu krzyżowo – biodrowego lewego, złamania kości kulszowej, złamania żeber po stronie lewej, powierzchniowego rozerwania nerki prawej, rozerwania miąższu nerki lewej, co doprowadziło do zgonu pokrzywdzonego z powodu niewydolności nerek spowodowanego wstrząsem krwotocznym, tj. o czyn zart. 177 § 2 k.k.Prawomocnym wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII K 1511/11 Sąd Rejonowy w Kaliszu uniewinniłD. T.od zarzucanego mu czynu.
Wyrok z dnia 7 czerwca 2013 r. – apelacją z dnia 2 sierpnia 2013 r. – powódka zaskarżyła „w części oddalającej powództwo”. Wniosła ona w pierwszym rzędzie o zmianę zaskarżonego przez siebie wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 7.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę po stracie najbliższego członka rodziny wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 18 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty. Równocześnie powódka złożyła ewentualny wniosek o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Pozwany wniósł o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja nie jest zasadna.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego.
Skarżąca podnosi w swojej apelacji w pierwszym rzędzie zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.Zarzut ten nie jest uzasadniony.

W myślart. 233 § 1 k.p.c.sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów.
Cechą istotną swobodnej oceny dowodów jest ich bezstronna ocena (por. np. K. Piasecki, w:Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1 - 50514, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, t. I, s. 1026). Takiej właśnie – tj. bezstronnej oceny – dokonał Sąd I instancji.
Wszechstronne rozważenie zebranego materiału oznacza uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, a mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (por. W. Siedlecki,Realizacja zasady swobodnej oceny dowodów w polskim procesie cywilnym, NP 1966, nr 4, s. 20). Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał. Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił.
Istotnie, wedługart. 11 zdanie pierwsze k.p.c., tylko ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Powyższe miał tu należycie na względzie Sąd Rejonowy zauważając, że wprawdzie ustalenia prawomocnego wyroku sądu karnego uniewinniającegoD. T.od zarzucanego mu czynu nie wiążą sądu w postępowaniu cywilnym, to jednak sąd cywilny ma możliwość dokonania podobnej oceny prawnej poszczególnych elementów stanu faktycznego. Sąd Rejonowy prawidłowo stwierdził, iżD. T.– z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – nie naruszył zasad ruchu drogowego podczas manewru wyprzedzania, a tym samym nie ponosi winy za wypadek.
W tym miejscu trzeba podnieść, że przy postępowaniu zmierzającym do ustalenia faktów sprawy należy uwzględniać rozkład ciężaru dowodu. Zwrot ten jest używany w dwóch podstawowych znaczeniach: formalnym (procesowym) i materialnoprawnym. W znaczeniu formalnym (procesowym) wskazuje on podmioty, które powinny przejawiać inicjatywę w zbieraniu dowodów i wykazywaniu twierdzeń. W znaczeniu materialnoprawnym określa on, kto ponosi ujemne konsekwencje tego, że istnienie doniosłego dla rozstrzygnięcia sprawy faktu nie zostało w toku postępowania sądowego udowodnione. Kwestię tę rozstrzygaart. 6 k.c.stanowiąc, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jeżeli więc ktoś powołuje się przed sądem na pewien fakt, z którym prawo wiąże jakieś korzystne dla niego konsekwencje prawne, a fakt ten nie zostanie udowodniony, wówczas przegra sprawę, czyli jego roszczenie nie zostanie przez sąd uwzględnione (por. Z. Radwański,Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2005, s. 64-65).
Za Sądem Rejonowym pozostaje tu podkreślić, iż w sprawie nie zostało wykazane, zgodnie z regułą dowodową zart. 6 k.c., iżD. T.– ubezpieczony jest odpowiedzialny za spowodowanie wypadku drogowego, na skutek którego śmierć poniósł ojciec powódkiJ. J..
Już wobec powyższego apelacja podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c.). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in.art. 102 k.p.c.

K., dnia 2 stycznia 2014 r.