Sąd Rejonowy w Legnicy
VII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VII C 1179/13
Data wyroku: 2013-08-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Murawska
Podstawa prawna: treścią art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, art. 98 § 3 k.p.c, art. 678 k.c.)., 333§1 pkt 3 k.p.c

Sygn. akt: VII C 1179/13

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 sierpnia 2013 r.

Sąd Rejonowy VII Wydział Cywilny w Legnicy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Aneta Murawska

Protokolant:

sekr. sądowy Mariola Artymowicz

po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2013 r.
na rozprawie
sprawy z powództwaGminy(...)wL.
przeciwkoN. Ż.iD. Ż.
o wydanie lokalu mieszkalnego

I. nakazuje pozwanym:N. Ż.iD. Ż., aby wraz z rzeczami prawa ich reprezentującymi opuścili, opróżnili i wydali stronie powodowej Gminie(...)wL.lokal mieszkalny nr (...), położony wL.przyul. (...);

II. orzeka, że pozwanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego;

III. nakazuje wstrzymanie wykonania pkt. I wyroku w stosunku do pozwanych do czasu złożenia przez GminęL.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

IV. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 320,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

V. wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt VII C 1179/13

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 26 czerwca 2013 roku a skierowanym przeciwkoD. Ż.orazN. Ż.powód Gmina(...)wL.wniósł o nakazanie pozwanym opróżnienie, opuszczenie i wydanie powodowilokalu mieszkalnego nr (...)położonego wL.przyul. (...). W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że pozwani zajmują w/w lokal bez tytułu prawnego; wobec bowiem zaległości czynszowych powód wypowiedział pozwanym umowę najmu zawartą w dniu 07 maja 1993 roku.
Pozwani nie ustosunkowali się do żądania pozwu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Strona powodowa- Gmina(...)działająca przez(...)wL.jest właścicielemlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wL.przyul. (...).
Na mocy umowy najmu z dnia 07 maja 1993 roku najemcą tego lokalu jestD. Ż..
W związku z zaległościami czynszowymi powód pismem z dnia 01 marca 2011 roku wypowiedział w/w najemcy zawartą w dniu 07 maja 1993 roku umowę najmu w/w lokalu mieszkalnego z okresem wypowiedzenia, który upływał w dniu 30 kwietnia 2011 roku.
Pismem z dnia 19 maja 2011 roku powód wezwał w/w do wydania lokalu oraz do zapłaty stosownego odszkodowania.
W dniu 02 czerwca 2011 roku pozwana zawarła z powodem porozumienie co do ratalnej spłaty zadłużenia powstałego w związku z zajmowaniem w/w lokalu. Pozwana nie realizuje postanowień w/w umowy.
PozwanaD. Ż.nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy wL., nie korzysta ze świadczeń wypłacanych przez MOPS wL..
PozwanyN. Ż.korzysta ze świadczeń wypłacanych przez MOPS wL..

Dowód:
- akta lokalowe
- porozumienie w sprawie ratalnej spłaty zadłużenia z dnia 02 czerwca 2011 roku- k. 7-8,
- wezwanie do zapłaty i opróżnienia lokalu z dnia 19 maja 2011 roku- k. 9,
- wypowiedzenie umowy najmu- k. 10,
- umowa najmu z dnia 07 maja 1993 roku-k.11,
- informacja z Powiatowego Urzędu Pracy wL.- k. 22,
- informacja z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wL.- k. 24
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne.
Zgodnie z treścią przepisuart. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Jak wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu, statuowane w tym przepisie tzw. roszczenie wydobywcze nieposiadającego właściciela przeciwko posiadającemu niewłaścicielowi unicestwia skuteczne wobec właściciela prawo władania rzeczą (art. 222 § 1in finek.c.). Jednym więc ze sposobów obrony pozwanego w procesie windykacyjnym jest podniesienie takiego zarzutu hamującego. Nie wyłącza on roszczenia windykacyjnego na stałe, a wstrzymuje jego realizację na czas przysługiwania pozwanemu skutecznego wobec właściciela uprawnienia do władania rzeczą, wynikającego zprawa rzeczowego, np. użytkowania (art. 252 k.c.), ze stosunku zobowiązaniowego, np. umowy dzierżawy (art. 693 k.c.), najmu (art. 659 k.c.), z przysługującego pozwanemu prawa zatrzymania (art. 461 k.c.). Zaznaczyć należy, że o ile użytkowanie jakoprawo rzeczowejest zawsze skuteczne wobec każdego, w tym też właściciela, o tyle wymienione wyżej prawa obligacyjne są skuteczne tylko wtedy, gdy to właściciel rzecz wynajął, wydzierżawił lub wstąpił w stosunek obligacyjny (w szczególności na podstawieart. 678 k.c.). Innymi sposobami obrony pozwanego mogą być: zaprzeczenie prawa własności powoda; twierdzenie, że rzecz nie znajduje się we władaniu pozwanego; podniesienie w przypadku roszczenia dotyczącego rzeczy ruchomej zarzutu przedawnienia, wskazanie, że właściciel żądając wydania rzeczy nadużywa w okolicznościach sprawy przysługującego mu prawa podmiotowego (art. 5 k.c.).
W realiach przedmiotowej sprawy bezspornym pozostawało zarówno prawo własności powoda spornego lokalu, jak i brak skutecznego względem powoda prawa pozwanych do władania sporną rzeczą.
W tych okolicznościach żądanie pozwu jako mające swoją podstawę w treści w/w regulacji należało uwzględnić.
Rozstrzygnięcie z pkt II wyroku znajduje uzasadnienie w treści poniższej regulacji.
Zgodnie z treściąart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j.: Dz. U. 2005r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Stosownie do brzmienia art. 14 ust. 3 cytowanej ustawy, sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, bierze pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu przez osoby, których nakaz dotyczy oraz uwzględnia szczególną sytuację materialną i rodzinną tych osób. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 4 cytowanej ustawy, sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:1)kobiety w ciąży, 2)małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3)obłożnie chorych, 4)emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5)osoby posiadającej status bezrobotnego, 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
W realiach przedmiotowej sprawy za przyznaniem pozwanym prawa do lokalu socjalnego przemawia fakt, iż pozwanyN. Ż.korzysta ze świadczeń wypłacanych przez MOPS wL.i wraz z pozwanąD. Ż.prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. W tej sytuacji korzystanie z pomocy socjalnej pozwanegoN. Ż.rozciąga się także na sytuację materialną drugiego z pozwanych, który pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z w/w pozwanym.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.Stosownie do brzmieniaart. 98 § 3 k.p.c.do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Strona powodowa poniosła koszty procesu w łącznej wysokości 320 zł. , na którą to wysokość składają się koszty sądowe w wysokości 200 zł tytułem opłaty od pozwu(art. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. z 2005r. Nr 167 poz. 1398 z późn.zm.) oraz 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego(§ 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz.U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349 z późn.zm.).
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawieart. 333§1 pkt 3 k.p.c.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.