Sąd Apelacyjny w Lublinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 837/12
Data wyroku: 2012-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Gawda, Krystyna Smaga, Małgorzata Rokicka-Radoniewicz
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 53 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 837/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Elżbieta Gawda (spr.)

Sędziowie:

SA Krystyna Smaga
SA Małgorzata Rokicka - Radoniewicz

Protokolant: st. sekr. sądowy Urszula Goluch-Nikanowicz

po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. w Lublinie
sprawyD. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o wysokość emerytury
na skutek apelacji wnioskodawczyniD. Z.
od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu
z dnia 9 lipca 2012 r.    sygn. akt VI U 668/12

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemuw Radomiu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania za drugą instancję.

III AUa 837/12

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w Radomiu oddalił odwołanie wnioskodawczyniD. Z.od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.przyznającej prawo do emerytury od dnia 1 marca 2012 r.
Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniach prawnych:
WnioskodawczyniD. Z.,urodzona (...), od dnia 1 lutego 2003 roku była uprawniona do emerytury.
W dniu 5 marca 2012 roku skarżąca złożyła wniosek o przyznanie emerytury z uwagi na ukończenie 60 lat. Decyzją z dnia 26 marca 2012 roku organ rentowy przyznał wnioskodawczyni prawo do emerytury od dnia 1 marca 2012 roku a w dniu 24 kwietnia 2012 rokuD. Z.złożyła odwołanie od powyższej decyzji, podnosząc, iż emerytura powinna być przeliczona z chwilą ukończenia 60 lat tj. 27 września 2007 roku
W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, przywołując przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz.U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Stosownie do treści art. 129 ust. 1 tej ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania do nich prawa, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
W ocenie Sądu Okręgowego organ rentowy prawidłowo ustalił datę przyznania prawa do emerytury.D. Z.złożyła wniosek o emeryturę w dniu 5 marca 2012 r., zatem prawo to przysługuje jej od dnia 1 marca 2012 r. Skarżąca miała możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa do emerytury we wcześniejszym terminie z uwagi na ukończenie 60 lat, czego nie uczyniła, zaś organ rentowy decyzję o przyznaniu prawa do świadczenia emerytalnego może wydać tylko na wniosek. Tym samym nie istnieje możliwość zmiany daty przyznania świadczenia, bowiem skarżąca nie przedstawiła nowych okoliczności podważających słuszność wydanej przez organ rentowy decyzji.
Z tych względów i na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.Sąd Okręgowy oddalił odwołanie.
Apelację od powyższego wyroku złożyła wnioskodawczyni zaskarżając wyrok w całości, wnosząc o jego zmianę i przeliczenie świadczenia. Apelująca wskazała, że emerytura przyznana w związku z osiągnięciem 60 lat życia powinna być obliczona z uwzględnieniem nowej kwoty bazowej, która została przez organ rentowy bezpodstawnie zaniżona.
Z treści apelacji należy wywieść, iż skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego wyroku i przyjęcia do obliczenia emerytury nowej kwoty bazowej.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja wnioskodawczyni zasługuje na uwzględnienie, jednakże przeprowadzony przez Sąd Okręgowy wywód nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia.
Wnioskodawczyni była uprawniona do emerytury od dnia 1 lutego 2003r. W dniu 27 września 2007 r. ukończyła 60 lat ale nie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie emerytury z tytułu ukończenia powszechnego wieku emerytalnego.
W dniu 5 marca 2012 r. skarżąca złożyła do organu rentowego wniosek o ponowne przeliczenie świadczenia emerytalnego, wskazując, iż przy pierwszym wniosku o emeryturę nie mogła wybrać do podstawy wymiaru najkorzystniejszych lat. Organ rentowy potraktował ów wniosek jako żądanie ustalenia prawa do emerytury w związku z ukończeniem 60 lat, przyznał skarżącej emeryturę od dnia 1 marca 2012 r., wskazując, że „nie zastosował 24% kwoty bazowej na dzień zgłoszenia wniosku”, gdyż wnioskodawczyni nie przepracowała 30 miesięcy po przyznaniu prawa do świadczenia.
W postępowaniu sądowym skarżąca nie kwestionowała faktu, iż organ rentowy przyznał jej emeryturę w związku z ukończeniem 60 lat życia, mimo że złożyła wniosek o przeliczenie emerytury, ale domagała się obliczenia wysokości świadczenia przy uwzględnieniu nowej kwoty bazowej. Takie też żądanie zgłosiła w odwołaniu od zaskarżonej decyzji i podtrzymała je w toku rozprawy. Sąd Okręgowy oddalił w całości odwołanie ale w ogóle nie odniósł się do żądania skarżącej w zakresie wysokości emerytury, gdyż w swoich rozważaniach skupił się wyłącznie na dacie przyznania świadczenia. Istotą sporu było zaś nie tylko przyznanie emerytury od wcześniejszej daty ale przede wszystkim obliczenie świadczenia przy zastosowaniu nowej kwoty bazowej, w trybie art. 53 w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 1cyt. ustawy.
Nierozpoznanie istoty sprawy prowadzi do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania.
Z tych względów i na mocyart. 386 § 4 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.