Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1989/12
Data wyroku: 2013-07-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Grzelak-Kula
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: 119 § 1 kw

Sygn. akt II W 1989/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 23 lipca 2013 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodnicząca  SSR Aleksandra Grzelak - Kula
Protokolant Dagmara Nowicka

po rozpoznaniu w dniach 07 maja 2013 r., 13 czerwca 2013 r. i 23 lipca 2013 r.

sprawy przeciwkoZ. S.
synowiJ.iK.z d.M.
ur. (...)wJ.

obwinionemu o to, że:
w dniu 3 sierpnia 2012 r. około godziny 15.34 wJ.przy ul.(...)wsklepie (...)dokonał kradzieży 16 szt. golarekG.o łącznej wartości 207,84 zł, czym działał na szkodę(...) S.A.K.,
tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw;

I
uniewinnia obwinionegoZ. S.od popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku,

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwkosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 3 sierpnia 2012 r. około godziny 15:34Z. S.przyszedł dosklepu (...)przy ul.(...)wJ.. Podszedł do regału, na którym znajdowało się m. in. 16 sztuk golarekG.zapakowanych w karton.Z. S.wziął ten karton i poszedł z nim w głąb sklepu, gdzie zostawił golarki na innym regale i wyszedł ze sklepu.

dowód:wyjaśnieniaZ. S.k. 12, 44v
częściowo zeznaniaK. B.k. 9, 49
częściowo zeznaniaJ. M.k. 8, 57
nagranie z monitoringu k. 11
pismo kierownika sklepu k. 54

Z. S.ma 59 lat. Nie pracuje, utrzymuje się ze świadczenia pielęgnacyjnego. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu nie miał zniesionej ani ograniczonej w znacznym stopniu zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Był jeden raz karany za przestępstwo.

dowód:wyjaśnieniaZ. S.k. 12, 44v
opinia sądowo-psychiatryczna k. 34-35
dane o karalności k. 15

Obwiniony w toku czynności wyjaśniających nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznał, że mógł być 3 sierpnia 2012 r. wB., ponieważ kupuje tam artykuły spożywcze. Zaprzeczył, aby kupował maszynkiG.oraz podał, że nie brał ich z półki. Wyjaśnił, że ich nie ukradł.
Przed Sądem obwiniony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu wyjaśniając, że faktycznie wziął maszynki z półek, ale później je odłożył na inny regał.

Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnieniom obwinionego Sąd dał wiarę w pełni, ponieważ w znacznej mierze korespondują z nagraniem z monitoringu oraz zeznaniami świadków.
Są one wiarygodne co do tego, żeZ. S.był wsklepie (...)przy ul.(...)w dniu 3 sierpnia 2012 r. Był niewątpliwie na stoisku, gdzie znajdowały się maszynkiG., co przyznał po odtworzeniu mu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. nagrania, na którym rozpoznał siebie. Mimo że przed Policją obwiniony nie był pewien, czy był we wskazanym sklepie i podanej dacie, to jednak biorąc pod uwagę dużą liczbę sklepów tej sieci, jak również fakt, żeZ. S.robi tam zakupy, czego nie sposób zakwestionować, jego wyjaśnienia w podanym zakresie Sąd uznał za szczere.
Mimo że przesłuchani w sprawie świadkowie w sposób ewidentny wskazywali na obwinionego, jakoby to on miał dokonać kradzieży maszynekG., Sąd oparł się w tej mierze na odmiennych wyjaśnieniach obwinionego i nagraniu z monitoringu. Podkreślić przy tym należy, że aniJ. M.aniK. B.nie byli świadkami zabierania przez obwinionego towaru, lecz wniosek taki wysnuli po obejrzeniu nagrania w dniu następnym. Sąd oglądając wspomniane nagranie doszedł do wniosku, że nie można takiej tezy ze stuprocentową pewnością postawić. Na podstawie zeznań ww. świadków, jak również na postawie nagrania można ustalić jedynie to, że poprzedniego dniaJ. M.zamówiła golarki, a następnie zauważyła, że nie ma ich na regale oraz to, żeZ. S.wziął je z regału, a następnie zniknął z pola widzenia kamery, po czym wyszedł ze sklepu. Nie jest jednak z całą pewnością możliwe ustalenie, co obwiniony robił w czasie od momentu wzięcia maszynek z regału do momentu przejścia przez linię kas. Umiejscowienie kamer w tymsklepie (...)jest takie, że uniemożliwia śledzenie zachowania danej osoby w sposób ciągły. ChociażK. B.twierdził, że dobry pracownik jest w stanie „śledzić” trasę danej osoby cały czas, to jednak do ujawnienia braku maszynek doszło w dniu 4 sierpnia 2012 r., zaś żaden pracownik nie obserwowałZ. S., gdy ten był wB., a nagranie nie zawiera obrazu zachowania się obwinionego od momentu opuszczenia stoiska do przejścia przez linię kas. Żaden z przesłuchanych świadków nie widział obwinionego w sklepie w dniu 3 sierpnia 2012 r., obwiniony nie został też skontrolowany przez ochronę.J. M.przyznała nadto, że zna sporo osób, które nagminnie dokonują kradzieży, zatem nie można wykluczyć, że kradzieży dokonał ktoś inny. Świadkowie po obejrzeniu nagrania nie weryfikowali dalej, czy widać na nim inne osoby znane im z tego, że dokonują kradzieży. Sąd mając do dyspozycji wspomniane nagranie oraz zeznania świadków, którzy swoje przekonanie oparli na tym, że znająZ. S.jako osobę, która dokonuje kradzieży, uznał, że nie są one wystarczające do podważenia wyjaśnień obwinionego, który podawał, że owszem brał maszynki z półki, lecz później odłożył je w innym miejscu. Dlatego zeznaniaJ. M.iK. B.uznał za niewiarygodne w części dotyczącej jednoznacznego wskazania przez nich na obwinionego jako osobę, która dokonała zaboru maszynekG., ponieważ nie znajdują one potwierdzenia ani w nagraniu z monitoringu, ani w wyjaśnieniach obwinionego. Ponadto Sąd przesłuchującK. B.dostrzegł, że świadek ma negatywny stosunek do obwinionego nazywając go m. in. „cwanym lisem”, „hurtownikiem” wyrażający przekonanie, że skoro obwiniony jest osobą nagminnie dokonującą kradzieży, to z pewnością dokonał także kradzieży maszynekG.. Z tego względu zeznaniaK. B.Sąd oceniał z dużą ostrożnością.
Jako wiarygodne ocenił Sąd zebrane w sprawie dokumenty oraz nagranie. Ich wartość dowodowa nie była podważana przez strony postępowania, Sąd również nie dopatrzył się powodów, aby je kwestionować.
Sąd podkreśla, że przekonanie świadków oraz ich wiedza na temat wcześniejszych kradzieży dokonywanych przezZ. S.jest czym innym niż dowód w postępowaniu karnym, który w sposób nie budzący wątpliwości powinien wskazywać na sprawstwo danej osoby. W ocenie Sądu zebrane dowody świadczą o tym, że to prawdopodobnie obwiniony dokonał kradzieży maszynekG., ale nie można tego stwierdzić z całą pewnością, a co za tym idzie – przypisać mu sprawstwa. Brak jest bowiem dowodu przeciwnego wyjaśnieniu obwinionego co do tego, że odłożył te maszynki na inny regał przed przejściem przez kasy z racji tego, że kamera nie utrwaliła jego pobytu wsklepie (...)od momentu wzięcia maszynek do chwili przekroczenia linii kas oraz żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie obserwował obwinionego w dniu 3 sierpnia 2012 r.
Zachowanie obwinionego polegające na wzięciu maszynekG.z regału i odłożenie ich na inną półkę nie wyczerpuje znamion wykroczenia kradzieży ani żadnego innego czynu zabronionego. W związku z powyższym Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Konsekwencją uniewinnienia było obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania.

Zarządzenie:

1
odnotować,

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć oskarżycielowi publ.,

3
kal. 7 dni.

2.08.2013 r.