Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 87/13
Data wyroku: 2013-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Elżbieta Marcinkowska, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 87/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Waldemar Majka (spr.)

Sędziowie :

SO Elżbieta Marcinkowska
SO Mariusz Górski

Protokolant :

Agnieszka Paduch

przy udziale Władysławy Kunickiej - Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 roku
sprawyT. N.
oskarżonego zart. 177 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 12 listopada 2012 roku, sygnatura akt III K 1119/11
I. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.z Kancelarii Adwokackiej wW.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym.

Sygnatura akt IV Ka 87/13

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wniósł akt oskarżenia przeciwkoT. N.oskarżając go o to, że:
w dniu 19 września 2011 roku wU., w woj.(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym kierując samochodem markiM. (...)z prędkością nie mniejszą niż 80 km/h przekraczającą co najmniej dwukrotnie administracyjne ograniczenie prędkości, a nadto nie dostosowaną do warunków atmosferyczno-drogowych i ukształtowania terenu doprowadzając w ten sposób do utraty przez pojazdM. (...)przyczepności z nawierzchnią jezdni, poślizgu oraz wjechania na przeciwległy pas ruchu w następstwie czego doszło do zderzenia z prawidłowo poruszającym się motoroweremmarki R.kierowanym przezH. G., który w wyniku zderzenia pojazdów doznał zmiażdżenia z wgłębieniem twarzoczaszki z wieloodłamowym złamaniem wszystkich kości, rozsianych ran z podbiegnięciami krwawymi powłok i złamaniami kości sklepienia czaszki z pęknięciem opony twardej i wypadaniem mózgu, wieloodłamowymi złamania kości podstawy okolicy czołowej, przednich dołów czaszkowych i podstawy kości, aż do siodełka tureckiego z przerwaniami opony twardej i wbiciem odłamów kostnych w mózg, zmiażdżenia i porozrywania tkanki mózgowej i całkowitego oderwania konara mózgu, rany lewego ramienia z rozwarstwieniem mięśnci, złamania mostka i czterech żeber po stronie prawej z pęknięciem podstawy płuca prawego i podbiegnięciem krwawym prawej kopuły przepony, pęknięcia lewej kopuły przepony z przemieszczeniem do jamy opłucnowej, żołądka, części poprzecznicy i części wątroby, pęknięcia śledziony, pęknięcia prawego płata wątroby z niewielkim krwawieniem do jamy otrzewnowej i podbiegnięciem krwawym łożyska śledziony, krezki poprzecznicy, złamania grzebienia prawej łopatki i bocznej części prawego obojczyka, pęknięcia kręgosłupa szyjnego między VI, a VII kręgiem, otarcia naskórka na kończynach i klatce piersiowej, barku prawego oraz rany grzbietowych powierzchni rąk, złamania dolnej nasady kości promieniowej prawej i zwichnięcia w stawie nadgarstkowym górnym, rany uda prawego z przerwaniem mięśnia, złamania dolnej nasady kości udowej prawej, dwupoziomowego złamania trzonu kości udowej lewej, otwartego wieloodłamowego złamania – strzaskania górnej nasady kości piszczelowej lewej, złamania trzonów obu kości podudzia lewego oraz złamania obu kości przedramienia lewego, które doprowadziły do śmierciH. G.,
to jest o czyn zart.177§2 k.k.

Wyrokiem z dnia 12 listopada 2012 roku (sygn. akt III K 1119/11) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu:

I
oskarżonegoT. N.uznał za winnego tego, że w dniu 19 września 2011 r. wU.nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że prowadził pojazdM. (...)z prędkością około 60 km/godz. w trudnych warunkach atmosferycznych i utracił panowanie nad pojazdem, wpadł w poślizg i wjechał na przeciwległy pas ruchu, zderzając się z poruszającym się na motorowerzeH. G., który na skutek wypadku i odniesionych obrażeń zmarł, to jest za winnego popełnienia występku zart.177§2 k.k.i za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart.69§1 k.k.wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby;

III
na podstawieart.42§1 k.k.orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat;

IV
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.M. P.kwotę 672 zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;

V
zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, poniesione wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od wyroku wywiódł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając:

I
obrazę przepisu prawa karnego procesowego w postaciart.413§2 pkt. 1 k.p.k.mającą wpływ na treść wyroku polegającą na niedokładnym określeniu czynu przypisanegoT. N.poprzez nie wskazanie konkretnych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym jakie naruszył oskarżony oraz obrażeń ciała będących przyczyną zgonu, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, żeT. N.przekroczył dozwoloną administracyjnie prędkość oraz nie dostosował jej do warunków atmosferyczno-drogowych i ukształtowania terenu, aH. G.doznał szeregu obrażeń ciała szczegółowo opisanych w zarzucie aktu oskarżenia, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w opisie czynu przypisanegoT. N.;

II
obrazę przepisu prawa karnego procesowego w postaciart.424 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na pominięciu w uzasadnieniu wyroku wskazania jakich konkretnie obrażeń ciała doznałH. G.w wyniku wypadku oraz ogólnikowym odniesieniu się do naruszonych przezT. N.zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, prędkości pojazdu i przesłanek zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary podczas, gdy prawidłowe stosowanie przepisu obliguje sąd do szczegółowego i precyzyjnego wskazania w uzasadnieniu ustaleń poczynionych przez sąd, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca i powoduje niemożność prawidłowej oceny wyroku bez analizy akt sprawy, a w przypadku naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym zachodzi rozbieżność pomiędzy opisem czynu, a uzasadnieniem wyroku;

III
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, żeT. N.swoim zachowaniem naruszył zasadę ruchu drogowego w postaci prowadzenia pojazdu z prędkością 60 km/h w trudnych warunkach drogowych, podczas gdy nie jest to żadna z zasad ruchu drogowego, a zgromadzony materiał dowodowy pozwala niewątpliwie na uznanie, że doszło do przekroczenia dopuszczalnej administracyjnie prędkości i jej nie dostosowania do warunków atmosferyczno-drogowych oraz ukształtowania terenu,

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył:

apelacji prokuratora nie można odmówić słuszności.
Zgodzić należy się ze skarżącym, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia normy prawa procesowego  tj.art. 413 § 2 pkt 1 kpk, którego treść nakłada na Sąd orzekający w sprawie obowiązek dokładnego określenia w wyroku skazującym przypisanego oskarżonemu czynu.
Naruszenie zasad bezpieczeństwa ruchu, stanowi znamię przestępstwa zart. 177 kki winno zostać doprecyzowane w ramach czynu przypisanego oskarżonemu, a jak trafnie wskazuje się w praktyce orzeczniczejznamiona przestępstwa muszą być zamieszczone w sentencji wyroku w opisie przypisanego czynu. Inaczej mówiąc, dokładne ustalenie czynu przypisanego przez sąd winno znaleźć się w samym wyroku i powinno obejmować wszystkie elementy czynu mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej. Opis czynu zawarty w wyroku skazującym nie może pomijać żadnego z tych elementów działania sprawcy, który dla kwalifikacji tej ma istotne znaczenie. Brak wskazania w opisie czynu przypisanego wszystkich znamion danego czynu zabronionego uniemożliwia zakwalifikowanie go jako przestępstwa (takw wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2012 roku II Aka 51/12).
Sąd Rejonowy wyrokując w przedmiotowej sprawie tego wymogu nie spełnił, uznając oskarżonegoT. P.za winnego popełnienia czynu zart. 177 § 2 kkw opisie czynu przypisanego oskarżonemu nie wykazał jaką konkretnie zasadę bezpieczeństwa w ruchu oskarżony swoim zachowaniem w czasie zdarzenia naruszył - pomimo, iż w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd stwierdza, iż oskarżony poruszał się z prędkością przekraczającą prędkość bezpieczną oraz prędkością dopuszczalną administracyjnie na odcinku drogi na którym doszło do zdarzenia, co wskazuje na zaistnienie sprzeczności pomiędzy wydanym wyrokiem a treścią jego pisemnego uzasadnienia - a ponadto w opisie czynu nie zawarł wskazania obrażeń ciała jakich pokrzywdzony doznał w następstwie zaistniałego wypadku prowadzących do jego śmierci. Powyższe naruszenieart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.miało istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia.
Wskazane uchybienia jakkolwiek istotne nie są jednak jedynymi uchybieniami do zaistnienia których doszło w toku procedowania. Słuszny jest bowiem również podniesiony przez skarżącego zarzut rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisuart. 424 kpk.
Zgodnie z wymogami zawartymi w dyspozycjiart. 424 kpkw uzasadnieniu wyroku winny znaleźć się wszystkie motywy, jakimi kierował się sąd rozpoznający sprawę wydając wyrok, powinno ono zatem zawierać wskazanie jakie fakty sąd uznał za udowodnione i na jakich dowodach się oparł, jak również wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku oraz wskazanie okoliczności, które Sąd miał na względzie przy wymiarze kary.
Tymczasem sposobu sporządzenia w niniejszej sprawie pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie można zaakceptować nie spełnia ono bowiem wskazanych wart. 424 kpkwymogów. W uzasadnieniu tym sąd rejonowy w sposób niezwykle lakoniczny, pobieżny i ogólnikowy odniósł się do kwestii naruszonych przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa w ruchu, a także prędkości z jaką poruszał się oskarżony w czasie zdarzenia. Ponadto użyte w pisemnym uzasadnieniu stwierdzenie, iż pokrzywdzonyH. G.w wyniku zdarzenia doznał ciężkiego, wielonarządowego uszkodzenia ciała, w szczególności urazu zmiażdżeniowego przedniej części głowy, co spowodowało jego śmierć bez wskazania jakich dokładnie obrażeń doznał pokrzywdzony w wyniku zdarzenia budzi istotne zastrzeżenia. Ponadto nie spełnia wymogu należytej oceny materiału dowodowego oznaczenie prędkości pojazdu na około 60 km/h, co pozostaje wynikiem braku należytej analizy materiału dowodowego, a w tym opinii biegłych (k.238).
Podnieść ponadto należy, iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przystępując do orzeczenia o karze sąd winien wykazać oprócz zasadności wymierzenia oskarżonemu takiej a nie innej kary również dlaczego zastosował wobec oskarżonego określone instytucje, natomiast sąd I instancji w swoich rozważaniach w sposób całkowicie niewystarczający uzasadnił powody – przyczyny które były podstawą zastosowania wobec oskarżonegoT. N.dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary, co w niniejszej sprawie powoduje, iż w tym zakresie niemożliwa jest prawidłowa kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku.
Z tych względów zaskarżony wyrok należało uchylić a sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji uwzględni powyższe sugestie, dokona oceny materiału dowodowego prowadzącej do wykazania jakie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym zostały przez oskarżonego naruszone i w jakim zakresie i jakie spowodowało to skutki.