Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1156/13
Data wyroku: 2013-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kilczewska, Małgorzata Szyszko, do Agata Chmielnikowska

Sygn. akt. IV Ka 1156/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 listopada 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Małgorzata Szyszko
Sędziowie SSO Ewa Kilczewska
SSR del. do SO Agata Chmielnikowska (spr.)
Protokolant   Artur Łukiańczyk
przy udziale Leszka Karpiny Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013r.
sprawyA. M.
oskarżonego o przestępstwo zart. 281 k.k.w zw. zart.64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
z dnia 2 sierpnia 2013 roku    sygn. akt V K 193/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonegoA. M.uznaje za winnego tego, że w dniu 15 listopada 2010 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. W., dokonał kradzieży sześciu sztuk spodni męskichmarki H.o łącznej wartości 2399,70 złotych, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyki II Wydział Karny sygn. akt II K 503/03 z dnia 6 listopada 2003 r. za czyny zart. 280 § 1 k.k.i inne na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 19 kwietnia 2005 r. do 15 maja 2006 r. to jest za winnego popełniania przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to , na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia) na rzecz adwokataJ. A.kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i60/100, w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

sygn. akt: IVKa 1156/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej, V Wydział Karny (sygnatura akt: VK 193/13) uznałA. M., oskarżonego o popełnienia przestępstwa zart. 281 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., za winnego popełnienia przestępstwa zart. 281 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., z opisu czynu i kwalifikacji którego wyeliminował skutek w postaci doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń ciała, naruszających czynności narządów na czas poniżej 7 dni, i wymierzył mu, na podstawieart. 281 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., karę 2 lat pozbawienia wolności.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, w oparciu o przepisart. 63 § 1 k.k., Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 15 listopada 2010 roku do 17 listopada 2010 roku.
Sąd ponadto, na podstawieart. 415 § 3 k.p.k., pozostawił bez rozpoznania powództwo cywilne wytoczone przez prokuratora na rzecz pokrzywdzonego.
Orzekając w przedmiocie kosztów, Sąd, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., zwolnił oskarżonego od obowiązku ich ponoszenia, orzekł też o wynagrodzeniu obrońcy z tytułu nieopłaconej obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonego.
Jak wynika z uzasadnienia wyroku, Sąd Rejonowy, ustalając stan faktyczny w sprawie, oparł się na zgromadzonym z toku postępowania materiale dowodowym w postaci zeznań świadkówP. G.,W. M.oraz częściowo na zeznaniach świadkaŁ. W.i częściowo na wyjaśnieniach oskarżonego, a także na dowodach z dokumentach w postaci protokołu przeszukania, protokołu oględzin płyty CD-R, obrazującej czas i miejsce zdarzenia, protokołu zatrzymania, dokumentacji medycznej, opinii sądowo-lekarskiej i opinii sądowo-psychiatrycznej, danych o karalności, odpisach wyroków oraz aktach sprawy Sadu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia, sygn. VK 364/11.
W oparciu o wskazany wyżej materiał dowodowy Sąd Orzekający ustalił, że oskarżony w dniu 15 listopada 2010 roku, weW., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał kradzieży rozbójniczej 6 par spodni męskich, o łącznej wartości 2399,70 złotych, a następnie w celu utrzymania się w posiadaniu ich użył wobecP. G.przemocy w postaci popchnięcia go. Nadto Sąd Rejonowy ustalić, że oskarżony czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, za podstawę działania w których przyjął skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków, II Wydział Karny, sygn. akt IIK 503/03, z dnia 6 listopada 2003 roku, za czyny zart. 280 § 1 k.k.i inne, na krę 3 lat pozbawienia wolności, którą oskarżony odbywał w okresie od 19 kwietnia 2005 roku do 15 maja 2006 roku.
Uzasadniając wymiar kary Sąd Rejonowy powołał się na dyrektywy określone wart. 53 k.k., w świetle których, uznał orzeczoną karę pozbawienia wolności za stanowiącą dolegliwość współmierną do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu. Niezastosowanie zaś wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd I-ej Instancji uzasadnił brakiem pozytywnej prognozy kryminologicznej, na którą wskazuje dotychczasowy tryb życia oskarżonego, w szczególności jego uprzednia karalność, w tym działanie w warunkach powrotu do przestępstwa.
Powyższy wyrok w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia zawartego w pkt I części dyspozytywnej, zaskarżył, wniesioną w terminie ustawowym apelacją, obrońca oskarżonego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia a polegający na ustaleniu, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 281 k.k.a nie wyłączenie zart. 278 § 1 k.k., podczas, gdy za taką oceną przemawiają i wyjaśnienia oskarżonego, i zeznania świadkaŁ. W., a także zmienne i niepewne w tej kwestii zeznania pokrzywdzonegoP. G..
Alternatywnie, na wypadek, gdyby Sąd Odwoławczy nie podzielił tego zarzutu, obrońca oskarżonego podniósł, że oskarżony opuszczając miejsce zdarzenia, nie znajdował się w posiadaniu skradzionych rzeczy, a zatem jego zachowanie nie mogło z tego względu wyczerpać znamion przestępstwa zart. 281 k.k.
Reasumując, powołując się na powyższe, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się wyłączenie popełnienia przestępstwa stypizowanego w przepisieart. 278 § 1 k.k.i o wymierzenie mu kary 1 roku pozbawienie wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.
W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na przypisanie oskarżonemu sprawstwa przestępstwa, którego znamiona stypizowane zostały w przepisieart. 281 k.k.
Sąd I-ej Instancji ustalenia oparł w tej kwestii oparł na zmiennych i niepewnych co do opisu sposobu zachowaniaA. M.zeznaniach świadkaP. G.. I tak,P. G.słuchany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym w sposób enigmatyczny wskazał jako na sprawców użycia przemocy wobec niego polegającej na odepchnięciu oskarżonego iŁ. W.. Z zeznań pokrzywdzonego wynikało ponadto, że ruszył w pościg zaŁ. W.i w czasie próby ujęcia tego sprawcy wdał się z nim w szamotaninę, która zakończyła się upadkiem ich obu i doznaniem przezP. G.obrażeń ciała naruszających czynności narządów na czas poniżej 7 dni.
Słuchany po raz kolejnyP. G., opisując przebieg zdarzenia z dnia 15 listopada 2010 roku, zeznał odepchnięty, przed podjęciem ucieczki przez sprawców, został przez mężczyznę w białej bluzie, czyli oskarżonego, a potem w czasie ucieczki szarpał się z ujętym przez niegoŁ. W., z którym też spadł ze schodów. Wskazując jako na sprawcę odepchnięcia mężczyznę odzianego w dniu zdarzenia w białą bluzę, czyli oskarżonego,P. G.wyraził niepewność co do osoby, którą wskazał. Składając zeznania w postępowaniu sądowym z kolei pokrzywdzony powołał się na niepamięć, podtrzymując jednocześnie i pierwsze, i drugie ze złożonych przez siebie w postępowaniu przygotowawczym zeznań.
Mając zatem na uwadze występującą w zeznaniachP. G.rozbieżność co od przebiegu zdarzenia, jak i brak możliwości jej wyjaśnienia spowodowany jego niepamięcią, a także spójnymi w zakresie niedopuszczenia się użycia przemocy wobec pokrzywdzonego wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadkaŁ. W., uznać należało, że sprawstwoA. M.w tym zakresie nie zostało udowodnione w sposób niebudzący wątpliwości.
Z tych też, względów, zdaniem Sądu Odwoławczego, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy możliwe było jedynie przypisanie oskarżonemu winy i sprawstwa przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.
Za niesłuszne Sąd Okręgowy uznał natomiast stanowisko wyrażone w apelacji stanowisko obrony w kwestii możliwości przypisania, co do zasady, sprawstwa przestępstwa zart. 281 k.k.tylko tej osobie, która znajduje się fizycznie w posiadaniu rzeczy w sytuacji, gdy mamy do czynienia z działaniem podjętym wspólnie i w porozumieniu, a podejmowane czynności wynikają albo ze z góry ustalonego podziału ról, albo podejmowane są wprawdzie ad hoc, ale za akceptacją każdego ze współdziałających sprawców. Dlatego też, stanowisko to nie legło u podstaw dokonanej przez Sąd Odwoławczy zmiany wyroku Sądu I-ej Instancji.
Jako konsekwencję dokonanej zmiany kwalifikacji prawnej czynu, którego sprawstwo zostało przypisane ostatecznieA. M., Sąd Okręgowy za zasadne uznał dokonanie także zmiany orzeczenia Sądu Rejonowego w odniesieniu do wymiaru kary.
Wymierzona oskarżonemu kara 2 lat pozbawienia wolności, wobec dokonanej zmiany kwalifikacji prawnej i przypisaniaA. M.sprawstwa przestępstwa zagrożonego karą znacznie mniej surową niż przewidziana przez przepisart. 281 k.k., stała się karą rażąco  niewspółmierną w świetle dyrektyw wymiaru kary określonych wart. 53 k.k.
Z tych też, względów Sąd Odwoławczy na nowo ukształtował wymiar orzekanej wobec oskarżonego kary.
Sąd Okręgowy podzielił natomiast stanowisko Sądu I-ej Instancji w zakresie braku podstaw do zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, z uwagi na działanie przez oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa i jego dotychczasowy tryb życia nie pozwalający na przyjęcie w wypadkuA. M.pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Mając zatem na uwadze powyższe rozważania na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt I wyroku, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymując w mocy.
O wynagrodzeniu obrońcy, z tytułu świadczonej w postępowaniu odwoławczym z urzędu na rzecz oskarżonego nieopłaconej pomocy prawnej, orzeczono w oparciu o przepisyart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturzeoraz§ 14 ust. 2 pkt 4w zw.§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Orzeczenie o kosztach oparto na treściart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.