Sąd Rejonowy w Oławie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kp 19/13
Data wyroku: 2013-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Sławomir Pałka

Sygn. akt II Kp 19/13
Ds. 1614/12

POSTANOWIENIE
Dnia 31 stycznia 2013 r.

Sąd Rejonowy w Oławie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Sławomir Pałka
Protokolant: Barbara Stańczyk
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu w sprawie Ds. 1614/12
na skutek zażaleniaM. T.

postanawia

na podstawieart. 430 § 1 kpkw zw. zart. 429 § 1 kpkpozostawić bez rozpoznania zażalenieM. T.na postanowienie Komendy Powiatowej Policji wO.z dnia 30 listopada 2012 r., zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wO.w dniu 04 grudnia 2012 r., o umorzeniu dochodzenia.

Uzasadnienie:

Zgodnie zart. 306 § 1 kpkzażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania przysługuje stronom, przy czym stronami w postępowaniu przygotowawczym, jak wynika zart. 299 § 1 kpk, jest pokrzywdzony i podejrzany. Według Sądu zaś w stosunku do skarżącejM. T.wymienione okoliczności nie zachodzą, bowiem, mając na uwadze treśćart. 49 § 1 kpk, nie przysługuje jej przymiot osoby pokrzywdzonej czynem będącym przedmiotem postępowania przygoto­wawczego.
Wedługart. 49 § 1 kpkpokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Zatem z treściart. 49 § 1 kpkwynika, iż wymienione w nim podmioty uzyskują status pokrzywdzonego jedynie w przypadku, gdy ich dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo.
Natomiast już sam opis czynu, którego dotyczyło prowadzone w niniejszej sprawie dochodzenie nie pozwala na przyjęcie, aby czyn ten godził lub zagrażał bezpośrednio jakiemukolwiek chronionemu prawem, w stanie prawnym na dzień 05 września 2010 r., dobru skarżącej, jak wymaga tegoart. 49 § 1 kk. Zwrócić należy bowiem uwagę, iż realizacja znamion czynu zabronionego zart. 286 § 1 kkwymaga zachowania tożsamości podmiotu wprowadzanego w błąd, znajdującego się w błędzie lub niezdolnego do należytego pojmowania przedsiębranego działania oraz podmiotu doprowadzonego w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem (więcej M. Dąbrowska – Kardas, Piotr Kardas, Komentarz do art. 286 Kodeksu karnego, cyt. za Lex). W tej sytuacjiM. N., działając w sposób opisany w treści zaskarżonego postanowienia, mogła doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ewentualnie dostawcęusługi (...)spółkę (...) S.C.R. P.,I. K., bowiem to ten podmiot zostałby ewentualnie wprowadzony w błąd co do tożsamości użytkownika serwisu, który zamówił usługę. I, jak się wydaje, właśnie taki układ procesowy miał na myśli Sąd, kiedy to w postanowieniu z dnia 11 września 2012 r., II Kp 200/12, zwrócił oskarżycielowi publicznemu uwagę na konieczność rozważenia, czy w sprawie tej mogło dojść do popełnienia czynu zart. 286 § 1 kk.
Wobec powyższegoM. T.nie może być uznana za pokrzywdzoną czynem, co do którego w dniu 30 listopada 2012 r. wydano postanowienie o umorzeniu dochodzenia, a zatem nie przysługuje jej uprawnienie do skutecznego zaskarżenia decyzji oskarżyciela publicznego w tym zakresie.
Mając na uwadze treśćart. 430 § 1 kpkorazart. 429 § 1 kpk, zgodnie z którym Sąd pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli wniesiony został przez osobę nieuprawnioną, postanowiono jak części dyspozytywnej.