Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 298/13
Data wyroku: 2013-10-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: del) – Małgorzata Janicz, Marek Czecharowski, Maria Mrozik-Sztykiel
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania, Odroczenie Wykonania Kary
Podstawa prawna: art.17§1 pkt.5 kpk

Sygn. akt II AKa 298/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

      Dnia21 października 2013 r.

      Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

      Przewodniczący Sędzia SA – Maria Mrozik - Sztykiel

      Sędziowie SA - Marek Czecharowski

SO ( del) – Małgorzata Janicz ( spr.)

      Protokolant – st . sekr. sąd. Anna Grajber

przy udziale prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali
po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r.
sprawyR. W.
o zadośćuczynienie za represje związane z niesłusznym skazaniem z powodu działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy

      od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia  28 maja 2013   r.   sygn. akt XII Ko  15/ 12

1. zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie na mocyart. 17§1 pkt.5 k.p.k.w sprawie umarza ,
2.  koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu(...)Okręgu Wojskowego wW.z dnia 20 stycznia 1982 r. (sygn. akt SoW 17/82)R. W.został uznany winnym, tego, że:
- w dniu 17 grudnia 1981 r. około godziny 17:00 wW.naPlacu (...), w celu rozpowszechniania przenosił 28 sztuk ulotek zawierających fałszywe wiadomości mogące wywołać niepokój publiczny lub rozruchy,
tj. popełnienia przestępstwa zart. 48 ust. 3 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym,
za które to przestępstwo wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę dodatkową 3 lat pozbawienia praw publicznych.
Wnioskodawca pozostawał pozbawiony wolności od dnia 23 grudnia 1981 r. do 1 sierpnia 1983 r.
Wyrokiem z dnia 4 lutego 1992 r. (sygn. akt WRN 146/91) Sąd Najwyższy Izba Wojskowaw. W., w trybie rewizji nadzwyczajnej, zmienił przedmiotowy wyrok Sądu(...)Okręgu Wojskowego wW.z dnia 20 stycznia 1982 r. (sygn. akt SoW 17/82) i uniewinniłR. W.od zarzutu popełnienia przypisanego mu przestępstwa.
Pismem z dnia 15 marca 1992 r.R. W.wniósł o zasądzenie 100.000.000 zł odszkodowania za doznane krzywdy i poniesione straty w związku ze skazaniem wyrokiem Sądu(...)Okręgu Wojskowego wW.z dnia 20 stycznia 1982 r. (sygn. akt SoW 17/82). Postanowieniem Wojskowego Sądu Okręgowegow. W.z dnia 21 grudnia 1992 r. (sygn. akt Żo 90/12) zasądzono na rzeczR. W.kwotę 60.000.000 zł tytułem odszkodowania za szkodę wynikłą z niesłusznego skazania i kwotę 40.000.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
W dniu 3 kwietnia 2012 r. do Wojskowego Sądu Okręgowegow. W.wpłynął wniosek pełnomocnikaR. W.o zasądzenie uzupełniającego zadośćuczynienia w kwocie 100.000 złotych za represje związane z niesłusznym skazaniem wyrokiem Sądu(...)Okręgu Wojskowego w dniu 20 stycznia 1982 r. Argumentując wniosek pełnomocnik podniósł, że kwota przyznanego dotychczas zadośćuczynienia po denominacji wyniosła 4.000 złotych i jest rażąco niewystarczająca.
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 roku Wojskowy Sąd Okręgowyw. W.sprawęR. W.o zadośćuczynienie przekazał Sądowi Okręgowemuw. W.(k. 33 - 37).
Wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt XII Ko 15/12 Sąd Okręgowyw. W.wniosekR. W.o zasądzenie zadośćuczynienia oddalił.
Z treścią wyroku nie zgodził siępełnomocnik wnioskodawcyi zaskarżył orzeczenie w całości na korzyść. Zarzucił:
1. naruszenieart. 8 ust 4 ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, poprzez jego nie zastosowanie i uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie dodatkowego zadośćuczynienia osobie, która w przeszłości taką rekompensatę już otrzymała;
2. naruszenieart. 4 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., które miało wpływ na treść wyroku, poprzez dokonanie dowolnej, wybiórczej i jednostronnej oceny zebranego materiału dowodowego, dokonanej z przekroczeniem przez Sąd Okręgowy granic swobodnej oceny dowodów, przeprowadzonej tylko i wyłącznie na niekorzyść Wnioskodawcy, bez uwzględnienia jego zeznań i okoliczności przemawiających na jego korzyść oraz po dokonaniu oceny materiału dowodowego w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie względy słuszności nie przemawiają za przyznaniem Wnioskodawcy zadośćuczynienia.
Na zasadzieart. 427§1 k.p.k.oraz437 § 1 i §2 k.p.k.wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez zasądzenie na rzecz wnioskodawcy uzupełniającego zadośćuczynienia w kwocie 100.000 zł lub też w kwocie właściwej według uznania Sądu, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania celem.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów Sąd odwoławczy ma obowiązek badania z urzędu czy nie doszło do wystąpienia którejś z bezwzględnych przyczyn odwoławczych. W sprawie tej na etapie postępowania odwoławczego doszło do sytuacji wskazanej wart. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.
Jak wynika z akt sprawy k. 216 (odpis skrócony aktu zgonu) wnioskodawcaR. W.zmarł w dniu 13 lipca 2013 r .
Mając na uwadze powyższe poprzez wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej przewidzianej wart. 17 par. 1 pkt. 5 k.p.k.- zgon wnioskodawcy - zaskarżony wyrok należało uchylić i postępowanie w sprawie umorzyć.