Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 310/13
Data wyroku: 2013-07-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Ossolińska-Plęs
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 2, 449, 456 kodeksu postępowania karnego w związku z art. 109 § 2 kodeksu postępowania o wykroczenia

Sygn. akt II Ka 310/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSO Marzena Ossolińska-Plęs
Protokolant: st. sekr. sądowy Katarzyna Czeluśniak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r.
sprawy obwinionegoM. B.o wykroczenie z art. 98 kw w zw.z art. 23 ust. 1 p 3 lit. a b
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 27 lutego 2013 r., sygnatura akt II W 1217/12

uchylazaskarżony wyrok i sprawęprzekazujeSądowi Rejonowemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II Ka 310/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II W 1217/12 uznał obwinionegoM. B.za winnego tego, że w dniu 8 marca 2012 r. ok. godz. 06:20 wR.naul. (...)poza drogą publiczną kierując samochodem ciężarowym m-kiR.nr rej. (...)wraz z naczepąmarki S.onr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru cofania uszkadzając pojazd markiV.onr rej. (...)wraz z naczepąmarki F.onr rej. (...). Czynem swoim spowodował zagrożenie bezpieczeństwa innych osób, tj. popełnienia czynu z art. 98 kw i za to na mocy powołanego przepisu skazał go na karę grzywny w kwocie 300 zł, nadto zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 617,90 zł tytułem zryczałtowanych wydatków oraz w kwocie 30 zł tytułem opłaty.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obwinionyM. B., który nie precyzując podstaw odwoławczych wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku zarzucając, iż Sąd wydając wyrok oparł się tylko i wyłącznie na zeznaniach p.J. N.i błędnej opinii rzeczoznawcy ds. techniki samochodowej, a pominął okoliczności przytoczone w zeznaniach obwinionego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obwinionego zasługuje na uwzględnienie.
Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że wyrok wydany przez Sąd I instancji jest przedwczesny.
Słusznie zauważa skarżący, iż postępowanie dowodowe nie miało charakteru kompleksowego, ograniczało się w zasadzie do przesłuchania świadkaJ. N. (2)oraz przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.
Weryfikując ten ostatni dowód wskazać należy, że biegły w zasadzie nie odniósł się do wersji wydarzeń prezentowanej przezM. B., a konkretnie nie zajął stanowiska czy w okolicznościach podanych przez obwinionego na samochodzie markiV.mogły powstać opisane w protokole oględzin i uwidocznione na dokumentacji fotograficznej uszkodzenia.
Rację ma również autor apelacji, podając, że w toku postępowania nie zabezpieczono wykresów z tachografów obu pojazdów, co niewątpliwie pomogłoby w rekonstrukcji przebiegu zdarzenia, nie podjęto ponadto próby ustalenia osób, które były świadkami przedmiotowej kolizji. Tymczasem z relacji obwinionego (k. 92) wynika, że bezpośrednio po zajściu rozmawiał z mężczyzną, który widział jego przebieg.
Mając na uwadze ogół wskazanych wyżej mankamentów Sąd Okręgowy zmuszony był uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (art. 437 § 2 kpk,art. 449, art. 456 kpkw zw. zart. 109 § 2kpow).
Rzeczą tego sądu będzie zweryfikowanie wyjaśnień obwinionego, po uprzednim uzyskaniu wykresów z tachografów samochodów uczestniczących w kolizji, przeprowadzeniu uzupełniającej (ustnej lub pisemnej) opinii biegłego, ustalenie danych, a następnie przesłuchanie w charakterze świadka kierowcy samochodu ciężarowego, który tuż po zajściu rozmawiał z obwinionym.