Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1412/13
Data wyroku: 2013-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Grzesiak, Krzysztof Sójka, Ewa Opozda-Kałka

Sygn. akt IX Ka 1412/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sójka (spr.)
Sędziowie: SO Ewa Opozda-Kałka
SO Leszek Grzesiak

Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Augustyna Pindziaka
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 roku
sprawyG. P. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 10 lipca 2013 roku sygn. akt IX K 187/13

uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawieart. 17 § 1 pkt. 3 kpkw zw. zart. 1 § 2 kkpostępowanie karne wobec oskarżonegoG. P. (1)umarza a kosztami procesu w sprawie na podstawieart. 632 pkt. 2 kpkobciąża Skarb Państwa.

IX Ka 1412/13

UZASADNIENIE
G. P. (1)oskarżony został o to, że:
w dniu 19 stycznia 2013r. wK.prowadził w ruchu lądowym samochód markiV. (...)nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, wynik I badania 0,28 mg/l, II badania 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu ,
tj. o przestępstwo zart. 178 a § 1 kk

Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 10 lipca 2013r.w sprawie sygn. akt IX K 187/13 orzekł :
I. na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoG. P. (1)za występek opisany w akcie oskarżenia na okres prośby wynoszący 1 rok;
II.na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkorzekł wobec oskarżonegoG. P. (1)środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 500 zł. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
III.na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 629 kpkzasądził od oskarżonegoG. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa ( Sąd Rejonowy w Kielcach) kwotę 375 złotych z tytułu zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 100 złotych tytułem opłat sądowych.
Apelację od wyroku tego w całości na niekorzyść oskarżonego wywiódł prokurator i na podstawieart. 438 pkt 1 i 4 kpkzarzucił:
I. obrazę przepisów prawa materialnego w postaciart. 42 § 1 i 2 kkpolegającą na nie orzeczeniu wobecG. P. (1)obligatoryjnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych lub pojazdów określonego rodzaju w sytuacji gdy jego sprawstwo czynu polegającego na kierowaniu pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości nie budzi wątpliwości;
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść przez przyjęcie, ze okoliczności popełnionego przezG. P. (2)czynu nie budzą wątpliwości, a jego wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, ponadto jego warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia przemawiają za takim uznaniem, że będzie on mimo warunkowego umorzenia postępowania przestrzegał porządku prawnego , a w szczególności nie popełni przestępstwa, podczas gdy wina oskarżonego i społeczna szkodliwość czynu są znaczne, w szczególności, że oskarżony będąc stanie nietrzeźwości kierował samochodem osobowym i włączył się do ruchu poprzez przejechanie szerokości jezdni i zaparkowanie na jej poboczu, ponadto zachowanie oskarżonego polegające na składaniu oświadczeń, że to nie on prowadził pojazd i wskazywanie na inną osobę jako kierującą nie przemawia za przyjęciem aby jego warunki i właściwości osobiste predystynowały go do zaniechania działań naruszających przestrzeganie porządku prawnego
wnosząc o:
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy rozważył co następuje:
Apelacja prokuratora okazała się słuszna jedynie co do zasady, bowiem jej wniesienie umożliwiło sądowi apelacyjnemu zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości na korzyść oskarżonegoG. P. (1)–art. 434 par. 2 kpk.
Wydając zaskarżone orzeczenie Sąd Rejonowy uznał między innymi, iż stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest nieznaczny, co umożliwiło warunkowe umorzenie wobec oskarżonego postępowania karnego na okres 1 roku próby.
Zdaniem natomiast Sądu odwoławczego prawidłowa ocena okoliczności podmiotowych i przedmiotowych mających wpływ na tę ocenę prowadzi do wniosku, iż stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znikomy.
W tej sytuacji zgodnie z treściąart. 1 § 2 kpkczyn zabroniony nie stanowi przestępstwa .
Z niekwestionowanych przez apelacje ustaleń faktycznych wynika, że oskarżonyG. P. (1)wyjechał naulicę (...)wK.tylko dlatego, że jego żonaW. P.posiadająca uprawnienia do kierowania samochodami osobowymi nie była w stanie sama pokonać zaspy śniegowej na posesji z której wyjeżdżał oskarżony. Włączanie się do ruchu oskarżonego ograniczyło się więc do pokonania kilku metrów (szerokości jezdni) zatrzymania pojazdu którym dalej miała kierować jego żona. Jak wynika z zeznań obu funkcjonariuszy policji przesłuchanych w sprawie natężenie ruchu drogowego było „znikome”. Stan nietrzeźwości oskarżonego nie był duży skoro wahał się w granicach od 0,28 mg/l do 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Już tylko te podnoszone wyżej okoliczności przedmiotowe wskazują, że zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego spowodowane przez oskarżonego było praktycznie , żadne.
Oskarżony zdecydował się pojechać kilka metrów samochodem tylko dlatego, że jego żona nie mogła poradzić sobie z wyjazdem z posesji z powodu zalegającego tam śniegu.
Nie ma żadnego dowodu na to, że oskarżony już po wyjeździe z posesji miał dalej zamiar kontynuowania jazdy, a zmienił się z żoną za kierownicą tylko dlatego, że zobaczył radiowóz policyjny. Funkcjonariusze policji w swoich zeznaniach nie mogli w sposób jednoznaczny takiej możliwości potwierdzić lub wykluczyć.
Skoro więc czyn zabroniony popełniony przez oskarżonegoG. P. (1)nie stanowił przestępstwa, toczące się przeciwko niemu postępowanie karne należało umorzyć na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 kpk, a kosztami procesu w sprawie obciążyć Skarb Państwa –art. 632 pkt 2 kpk.
Orzeczenie Sądu apelacyjnego oparte zostało na treściart. 437 § 2 kpk.
Na marginesie podnieść należy, że zupełnym nieporozumieniem było postawienie w treści apelacji prokuratora zaskarżonemu wyrokowi zarzutu obrazy prawa materialnego a toart. 42 § 1 i 2 kk( zarzut I apelacji). Skoro Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne w oparciu o przepisart. 66 § 1 i 2 kk, to zgodnie z treściąart. 67 § 3 kkmógł (a nie musiał) orzec także zakaz prowadzenia pojazdów o którym mowa wart. 39 pkt 3 kkna okres do 2 lat.
Jeśli tego zakazu nie orzekł tak jak w rozpoznawanej sprawie nie mógł naruszyćart. 42 § 1 i 2 kk, a wiec dopuścić się obrazy prawa materialnego, co zarzuca apelacja. Wspomniany przepis dotyczy bowiem sytuacji w której sprawca został skazany w warunkach określonych w przepisieart. 42 § 2 kk, o czym prokurator, autor apelacji, zapomina, skoro w jej treści sformułował wspomniany powyżej zarzut obrazy prawa materialnego oparty na przepisieart. 438 pkt 1 kpk.

SSO Ewa Opozda - Kałka SSO Krzysztof Sójka SSO Leszek Grzesiak