Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1453/12
Data wyroku: 2013-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Konrad Gradek, Marek Wojnar, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Znamiona Czynu Zabronionego
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 1453/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 września 2013 r.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Marek Wojnar (spr.)
Sędziowie:  SO Maciej Schulz
SR del. Konrad Gradek

Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Szymańska
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka
po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r.
sprawy
A. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 286§1 kk
R. B.
oskarżonego o przestępstwa zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców obu oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie

z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV K 1420/06

I. zmienia wyrok w zaskarżonej części w stosunku do oskarżonychA. P.iR. B.w ten sposób, że:
1. uniewinnia oskarżonegoA. P.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanegow punkcie 1 części wstępnej zaskarżonego wyroku i wydatki poniesione w sprawie w części na niego przypadającej przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;
2. uchyla wobec oskarżonegoR. B.orzeczenia o łącznej karze pozbawienia wolności z punktu VI zaskarżonego wyroku, o warunkowym zawieszeniu jej wykonania z punktu VII zaskarżonego wyroku oraz o obowiązku naprawienia szkody w kwocie 34 159,81 zł na rzeczfirmy (...) sp. z o.o.z punktu IX zaskarżonego wyroku;
3. uchyla wyrok wobec oskarżonegoR. B.co do zarzucanego mu czynuopisanego w punkcie 4 części wstępnej wyroku, a przypisanego w punkcie V części dyspozytywnej wyroku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania;
4. na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. B.kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności za zarzucany mu czynopisany w punkcie 3 części wstępnej wyroku i przypisany w punkcie V części dyspozytywnej wyroku warunkowo zawiesza, ustalając okres próby na 3 (trzy) lata;
II. utrzymuje tenże wyrok w mocy w pozostałej zaskarżonej części;
III. zwalnia oskarżonegoR. B.od opłat za obie instancje oraz od wydatków postępowania w sprawie w części na niego przypadającej, przejmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa;
IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoA. P.kwotę 2376,36 zł (dwa tysiące trzysta siedemdziesiąt sześć złotych 36/100) tytułem zwrotu kosztów obrony w obu instancjach;
V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. B.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonegoR. B.w postępowaniu odwoławczym oraz podatek od towarów i usług.
Sygn. akt. VI Ka 1453/12

UZASADNIENIE
A. P.został oskarżony o to, że:
w dniu 7.05.2003 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu zL. Ł.z góry powziętym zamiarem, jako właściciel i pełnomocnikfirmy (...)z siedzibą wW.przyul. (...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mienieniem własnymhurtownię (...)z siedzibą przyul. (...), w ten sposób, że nie uregulowali do chwili obecnej zobowiązania finansowego względem w/w hurtowni wynikającego zfaktury VAT o nr (...)na kwotę 1122,61 zł wystawionej na pobrany towar, czym działali na szkodę przedmiotowej hurtowni, tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.
R. B.został oskarżony o to, że:
I. w okresie od 6.02.2004 r. do 4 .03.2004 r. wW.działając wspólniei w porozumieniu zL. Ł.w krótkich odstępach czasuw wykonaniu z góry powziętego zamiaru jako prezes i wiceprezes Zarząduspółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.przyul. (...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnymE. T. (1)prowadzącego działalność pod nazwą(...), po uprzednim wprowadzeniu w/w w błąd w ten sposób, że wbrew wcześniejszym ustaleniom nie wywiązali się do chwili obecnejz zaciągniętego zobowiązania finansowego w kwocie 22.470,00 zł dotyczącej realizacji złożonego zamówienia, czym działali na szkodęE. T. (1)tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
II. w okresie od 28.04.2004 r. do 23.06.2004 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu zL. Ł.w krótkich odstępach czasu,w wykonaniu z góry powziętego zamiaru jako prezes i wiceprezes Zarząduspółki (...)sp z oo. z siedzibą wW.przy ululicy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mienieniem własnym firmęo nazwie B.sp z o.o. z siedzibą wO.przyul (...), po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd, w ten sposób, że wbrew wcześniejszym ustaleniom nie wywiązał się z zaciągniętego zobowiązania finansowego względem w/w spółki, która w myśl zawartej umowy z dnia 27.04.2004 r. dostarczyła beton o łącznej wartości 34.159,81 zł, za który to towar nie otrzymała zapłaty do chwili obecnej, czym działał na szkodę wskazanej spółki, tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

      Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV K 1420/06,na podstawieart. 17 §1 pkt 7 k.p.k.w zw. zart. 414 §1 k.p.k.postępowanie karne wobec oskarżonegoA. P.w zakresie czynu opisanego w pkt 1 umorzył; oskarżonegoR. B.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów wypełniających znamiona zart. 286 §1 k.k.w zw.zart. 12 k.k.i za to za czyn opisany wpkt 3na podstawieart. 286 §1 k.k.w zw. zart. 12skazał go i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, za czyn opisany wpkt 4na podstawieart. 286 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał goi wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; na podstawieart.85 § 1 i 2 k.k.orzeczone karyR. B.połączył i wymierzył karę łączną jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności; na postawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 §1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary oskarżonemuR. B.warunkowo zawiesił na okres próby3 lat; na podstawieart. 46 §1 k.k.zobowiązał oskarżonegoR. B.do naprawienia szkody w kwocie 22.470,00 zł na rzeczE. T. (1)oraz w kwocie 34.159,81 zł na rzecz(...) sp. z o.o.; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. B.kwotę 1848 zł + podatek VAT tytułem pełnionej obrony z urzędu; na podstawieart.44 § 2 kk. orzekł przepadek dowodów rzeczonych opisanych w wykazie dowodów rzeczowychnr rej (...)/04/PGpoz. 9-11poprzez zniszczenie(k. 480); na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonegoR. B.od kosztów postępowania i na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty postępowania w zakresie umorzenia postępowania co doA. P.przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońcy oskarżonychA. P.iR. B..

ObrońcaA. P.zostarżył ten wyrok na korzyść oskarżonego - co do pkt I i XII i na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 427 § 1 i 2 k.p.k.zarzucił mu wyjście poza granice skargi i wydanie orzeczenia umarzającego postępowanie w stosunku do czynu, który nie został oskarżonemu zarzucony.
W konkluzji apelacja wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Apelacja wniosła ponadto o zmianę orzeczenia o kosztach zawartego w pkt XII wyroku przez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzeczA. P.kosztów wynagrodzenia obrońcy z wyboru w pierwszej instancji, według stawek urzędowych.

ObrońcaR. B.zaskarżył ten wyrok na korzyść oskarżonegoR. B.w całości i zarzucił mu obrazę prawa materialnego, tj.:
- art.§ 9 ust 1. k.k., poprzez przyjęcie, że oskarżonyR. B.miał zamiar doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) sp. z o.o.orazE. T. (1), gdy tymczasem prawidłowe zastosowanie w/w przepisu do ustalonego stanu faktycznego winno prowadzić do wniosków odmiennych.
-art. 46 k.k.w zw. zart. 55 i 56 k.k., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na obciążeniu oskarżonegoR. B.obowiązkiem naprawienia szkody, wyrządzonej przestępstwem w całości, gdy tymczasem prawidłowa wykładnia w.w. przepisu powinna prowadzić do wniosku, żew niniejszej sprawie w przypadku konfiguracji wieloosobowej popełnienia przestępstwa, przy zastosowaniu zasady indywidualizacji odpowiedzialności oraz środków karnych, obowiązek naprawienia szkody może zostać w stosunku do oskarżonego jedynie w granicach jego udziału w przestępstwie - a więc jedynie w części.
W konkluzji apelacja wniosła o zmianę zaskarżonego wyrokui uniewinnienie oskarżonegoR. B.z obu zarzucanych mu czynów - tj. 3 i 4 aktu oskarżenia oraz uchylenie orzeczonego obowiązku naprawienia szkody.
Ponadto obrońca wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuR. B.z urzędu wg norm prawem przepisanych, które to koszt nie zostały pokryte przez oskarżonegow całości lub części.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoA. P.zasługuje na uwzględnienie, choć obrońca wadliwie podnosi zarzut istnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej określonej wart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
Apelacja obrońcy oskarżonegoR. B.w zakresie, w jakim kwestionuje orzeczenie w odniesieniu do zarzucanego temu oskarżonemu czynu opisanego w pkt 4 części wstępnej wyroku, a przypisanego w pkt V części dyspozytywnej wyroku i związane z tym rozstrzygnięcie o obowiązku naprawienia szkody na rzeczfirmy (...) sp. z o.o.nie jest pozbawione słuszności, chociaż wydanie wyroku refomatoryjnego byłoby przedwczesne. W pozostałym zakresie apelacja ta na uwzględnienie nie zasługuje.
Co się tyczy apelacji obrońcy oskarżonegoA. P..
Jak na wstępie wskazano apelacja ta jest zasadna, chociaż obrońca nietrafnie podnosi, iż zaskarżone rozstrzygnięcie wychodzi poza granice skargi i błędnie kwalifikuje to jako bezwzględną przesłankę odwoławczą określoną wart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
Wbrew twierdzeniu skarżącego Sąd Rejonowy nie wyszedł poza granice zarzutu stawianego oskarżonemuA. P.w akcie oskarżenia, bowiem orzekł dokładnie w zakresie czynu zarzucanego temu oskarżonemu, nie dokonując w nim żadnych modyfikacji.
Sąd I instancji natomiast nie dostrzegł, że w opisie czynu zarzucanego oskarżonemuA. P.w akcie oskarżenia, co do którego, bez żadnych zmian w tym zakresie zapadło orzeczenie umarzające postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.brak jest wszystkich ustawowych znamion przestępstwa określonego wart. 286 § 1 k.k.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, odnoszącą się do prawidłowego sformułowania wyroku, wyrokowe ustalenie czynu przypisanego powinno obejmować wszystkie elementy czynu mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej, zatem powinno zawierać wskazanie czasu i miejsca jego popełnienia oraz wszystkie elementy zachowania sprawcy wypełniające ustawowe znamiona czynu zabronionego (por. wyrok SN z dnia 26 stycznia 2011 r., IV KK 326/11, LEX nr 1119563, postanowienie z dnia 4 lutego 2008 r., V KK 245/07, LEX nr 361543 oraz wyroki: z dnia 22 października 2009 r., IV KK 111/09, LEX nr 550462; z dnia 23 czerwca 2010 r., III KK 373/09, LEX nr 598844). Nie użycie ustawowego zwrotu, określającego alternatywnie możliwe czynności sprawcze, dopuszczalne jest więc jedynie wtedy, gdy wskazuje się sposób zachowania sprawcy, który odpowiadałby co najmniej jednemu czasownikowemu znamieniu przestępstwa.
W niniejszej sprawie prokurator skierował akt oskarżenia, a Sąd Rejonowy kwestionowanym wyrokiem umorzył postępowanie wobecA. P.w zakresie czynu zarzucanego mu wpkt Itj. występku zart. 286 § 1 k.k., pomijając brak w opisie czynu znamienia konieczności zaistnienia po stronie sprawcy zamiaru w postaci wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Znamię to pominięte zostało również w opisie czynu zarzuconego oskarżonemuA. P.w toku postępowania przygotowawczego.
Podkreślić przy tym należy, że podobnie jak wyrok skazujący stosownie doart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.powinien zawierać dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu i jego kwalifikację prawną tak samo wyrok umarzający postępowanie winien również stosownie doart. 414 § 2 k.p.k.w zw. zart. 322 § 2 k.p.k.zawierać dokładne jego określenie (opis czynu musi obejmować wszystkie niezbędne jego znamiona) oraz kwalifikację prawną czynu. Umorzenie postępowania z powodu istnienia ujemnej przesłanki procesowej określonej jako res iudicata –art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.może bowiem nastąpić jedynie w odniesieniu do czynu zabronionego, a więc takiego, który zawiera wszystkie niezbędne znamiona. Umorzenie na tej podstawie prawnej nie może nastąpić w stosunku do czynu, który nie wypełnia wszystkich znamion, ponieważ wówczas nie jest to czyn zabroniony.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie w stosunku do oskarżonegoA. P.zapadło z rażącym naruszeniem prawa procesowego -art. 414 § 2 k.p.k.i niewątpliwie miało istotny wpływ na jego treść. Skoro czyn zarzucany oskarżonemuA. P.w akcie oskarżenia nie zawierał w opisie wszystkich znamion czynu zabronionego określonego wart. 286 § 1 k.k.i Sąd meriti nie dokonał w tym zakresie żadnych modyfikacji to tym samym czyn ten nie wypełniał znamion czynu zabronionego, co zgodnie zart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.stanowi ujemną przesłankę procesową. Jeżeli stwierdzenie okoliczności wymienionych w tym przepisie nastąpi po rozpoczęciu przewodu sądowego to wówczas sąd wydaje wyrok uniewinniający. Brak w opisie czynu zarzucanego oskarżonemuA. P.wskazanego wyżej niezbędnego znamienia określającego czynność wykonawczą wobec wynikającego z kierunku apelacji zakazu reformationis in pius musiał zatem skutkować zmianą zaskarżonego wyroku w tej części i uniewinnieniem oskarżonegoA. P.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wprawdzie zaskarżony wyrok nie zawierał w odniesieniu do oskarżonegoA. P.rozstrzygnięcia o kosztach obrony i w tym zakresie nie było przedmiotu zaskarżenia, jednakże wobec wskazanej zmiany wyroku przez Sąd odwoławczy koniecznym stało się orzeczenie o kosztach obrony tego oskarżonego w obu instancjach. Rozstrzygnięcie o kosztach oparte jest o treśćart. 632 pkt 2 k.p.k.Wobec uniewinnienia oskarżonego należy mu się od Skarbu Państwa zwrot kosztów ustanowienia obrońcy. Koszty te zostały obliczone według stawek minimalnych określonych w przepisach§ 14 ust. 2 pkt 3 i 4 § 16 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jest to łącznie kwota 2376,36 zł (I instancja – 14 terminów, w których obrońca brał udział – 1859,76 zł oraz II instancja – 516,60 zł).
Co się tyczy apelacji obrońcy oskarżonegoR. B..
Apelacja ta, jak wskazano na wstępie, słusznie kwestionuje przypisanie temu oskarżonemu czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na szkodęfirmy (...) sp. z. o.o.i związane z tym rozstrzygnięcie o obowiązku naprawieniu szkody.
OskarżonyR. B.stanął pod zarzutem popełnienia oszustwa na szkodę(...) sp. z o.o.wspólnie i w porozumieniu zL. Ł.
. Bezspornym jest, że oskarżony był prezesem zarządu spółkiP., zaśL. Ł.pełnił funkcję wiceprezesa zarządu. Ustalenia faktyczne odnośnie tego czynu poczynione przez Sąd Rejonowy sprowadzają się do okoliczności działaniaL. Ł., którego sprawa w tym zakresie została wyłączona do odrębnego postępowania, natomiast Sąd ten nie poczynił żadnych ustaleń na czym polegało inkryminowane zachowanie oskarżonego. Przesłuchani na okoliczność tego zarzutu świadkowieZ. C.iA. Ł.w swych dotychczasowych zeznaniach mówili jedynie o zachowaniachL. Ł., natomiast w ich relacjach brak jest okoliczności świadczących na czym miał polegać udział oskarżonegoR. B.we wspólnym działaniu zL. Ł.. Sąd meriti nie ustalił czy przypisanie winy oskarżonemuR. B.w zakresie czynu na szkodęspółki (...)wynika jedynie z faktu pełnienia przez niego funkcji prezesa zarządu spółkiP.czy też z innych okoliczności. Słusznie bowiem podnosi skarżący, że odpowiedzialność karna jest odpowiedzialnością zindywidualizowaną. Zgodnie bowiem zart. 20 k.k.każdy ze współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności niezależnie od odpowiedzialności pozostałych współdziałających. Z poczynionych dotychczas ustaleń nie wynika czy oskarżonyR. B.był w jakikolwiek sposób zaangażowany w transakcję zB.i czy miał wiedzę o wszystkich działaniach podejmowanych w tym zakresie przezL. Ł., w szczególności odnośnie poczynionych przez niego ustaleń w kwestii wywiązywania się z płatności za zaciągnięte zobowiązania i czy je akceptował oraz czy wiedząc o nich działał z zamiarem i to bezpośrednim doprowadzenia pokrzywdzonej firmy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Wskazane mankamenty w ustaleniach co do roli i świadomości oskarżonegoR. B.w zakresie zarzucanego mu oszustwa na szkodęfirmy (...)sp. o.o. sprawiają, że ustalenia te, dotknięte błędem braku, nie pozwalały, bez wyjaśnienia powyższych okoliczności, na jednoznaczne przypisanie mu winy w zakresie tego czynu. Mając powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok w tej części należało uchylić i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania. Konsekwencją uchylenia wyroku skazującego w tym zakresie było również uchylenie opartego oart. 46 § 1 k.k.orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody na rzeczfirmy (...) sp. z o.o.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji uwzględni przedstawione wyżej uwagi i przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie zarzucanego oskarżonemuR. B.czynu na szkodęfirmy (...) sp. z o.o., w tym dokładnie przesłuchując świadkówZ. C.iA. Ł.na okoliczności transakcji międzyfirmą (...)afirmą (...), przesłuchując na te okoliczności oskarżonegoR. B., gdy będzie składał wyjaśnienia oraz występującego w tej sprawie w charakterze świadkaL. Ł., jak też przeprowadzi dowód z dokumentów dotyczących wskazanej umowy, poczym podda je wnikliwej analizie stosownie do wymogówart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.i w oparciu o nią poczyni niewadliwe ustalenia faktyczne odnośnie winy lub niewinności oskarżonegoR. B.co do czynu będącego przedmiotem ponownego rozpoznania.
Nietrafne są natomiast zarzuty apelacji obrońcy oskarżonegoR. B.dotyczące czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełnionego na szkodęE. T. (1), opisanego w pkt 3 części wstępnej wyroku i przypisanego w pkt V części dyspozytywnej wyroku, jak też związanego z tym orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody w tym zakresie.
W tym przypadku Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany w tej mierze materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne co do winy oskarżonegoR. B.. To bowiem nie kto inny jak oskarżonyR. B.zawarł umowę zE. T. (1)na wykonanie szamb na wskazanych budowach i to on zobowiązał się do zapłaty należności za te usługi, sam odebrał faktury zobowiązujące go do tych płatności, a następnie na przemian zL. Ł.wielokrotnie zwodził (wprowadzał w błąd)E. T. (1)co do zamiaru wywiązania się z płatności i w efekcie z obowiązku płatności się nie wywiązał doprowadzając pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W świetle tych okoliczności słusznie zatem Sąd Rejonowy uznał, że oskarżonyR. B.zawierając umowę zE. T. (1)nie miał zamiaru wywiązania się z płatności za wykonane przez pokrzywdzonego usługi. Wbrew twierdzeniom apelacji pokrzywdzonyE. T. (2)nie potwierdził podnoszonej przez obrońcę okoliczności, że oskarżonyR. B.godził się na odebranie wykonanych szamb z budowy. Wręcz przeciwnie z oskarżonymB.nie mógł się w tej sprawie skontaktować, a gdy pojawił się na budowie, aby zabrać wykonane szamba, wobec braku płatności, nie mógł tego uczynić, gdyż zarzucono mu naruszanie własności prywatnej. Nie budzi przy tym żadnej wątpliwości, że szamba wykonane przez pokrzywdzonego na budowach, w których jednym z wykonawców byłafirma (...)reprezentowana przez oskarżonegoR. B.jako jej prezesa, bez zapłacenia za tą usługę, były przysporzeniem dla oskarżonego, świadczyły o działaniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i jednocześnie stanowiły niekorzystne rozporządzenie mieniem przezE. T. (1). Zasadnie zatem Sąd meriti przyjął winę oskarżonegoR. B.co do popełnienia czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na szkodęE. T. (1), a skarżący nie przedstawił argumentacji, która skutecznie mogłaby podważyć to stanowisko.
Trudno także mówić o obrazieart. 46 § 1 k.k.orazart. 55 k.k.iart. 56 k.k.skoro orzeczenie środka karnego, przewidzianego wart. 46 § 1 k.k., dopuszczalne jest również w postaci solidarnego zobowiązania współsprawców przestępstwa do naprawienia wyrządzonej szkody w całości albo w części (por. uchwała SN z dnia 13 grudnia 2000 r., I KZP 40/00,OSNKW 2001/1-2/2). Zasadnie zatem Sąd I instancji orzekł wobec oskarżonegoR. B.obowiązek naprawienia całości szkody na rzeczE. T. (1), bowiem to wspólne działanie tego oskarżonego razem z inną ustaloną osobą doprowadziło do powstania szkody. OskarżonyR. B., odpowiadający w zakresie tego zarzutu w niniejszej sprawie samodzielnie, odpowiada za całość wyrządzonej szkody i jego odpowiedzialność odszkodowawcza jest niezależna od ewentualnej odpowiedzialności innego sprawcy, którego sprawa jest wyłączona do odrębnego postępowania. Odpowiedzialność w tym zakresie regulujeart. 441 § 2 k.c., stanowiąc, że "(...) ten, kto szkodę naprawił, może żądać od pozostałych zwrotu odpowiedniej części zależnie od okoliczności, a zwłaszcza od winy danej osoby oraz od stopnia, w jakim przyczyniła się do powstania szkody". W świetle treści uzasadnienia rządowego projektukodeksu karnego z 1997 r., rozwiązanie przewidziane wart. 441 § 2 i 3 k.c., regulujące roszczenia zwrotne m.in. między współsprawcami przestępstwa, a nie między pokrzywdzonym a współsprawcami wyrządzonej przestępstwem szkody, odpowiada intencji ustawodawcy karnego. Ustawodawca, wprowadzając środek karny określony wart. 46 § 1 k.k., miał bowiem na uwadze przede wszystkim uchronienie pokrzywdzonego "od dochodzenia roszczeń w żmudnym procesie cywilnym".
Brak było zatem podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonegoE. T. (1).
Kara orzeczona wobec oskarżonegoR. B.za czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełniony na szkodęE. T. (1), opisany w pkt 3 części wstępnej wyroku i przypisany w pkt V części dyspozytywnej wyroku nie może być uznana za rażąco niewspółmierną (surową) w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k., skoro jest to kara pozbawienia wolności oscylująca w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd meriti prawidłowo uwzględnił całokształt okoliczności istotnych dla wymiaru kary stosownie do dyrektyw określonych wart. 53 § 1 i 2 k.k.Wobec rozwiązania kary łącznej pozbawienia wolności i orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności oraz uchylenia zaskarżonego wyroku odnośnie czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., opisanego w pkt 4 części wstępnej wyroku i przypisanego w pkt V części dyspozytywnej wyroku i przekazania sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sąd Okręgowy warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn opisany w pkt 3 części wstępnej wyroku i przypisany w pkt V części dyspozytywnej wyroku ustalając okres próby na 3 lata. Przy orzeczeniu tym Sąd odwoławczy miał na uwadze okoliczności podniesione już przez Sąd I instancji, które pozwalały na postawienie wobec oskarżonegoR. B.pozytywnej prognozy na przyszłość.
Orzeczenie o kosztach sądowych w sprawie w stosunku do oskarżonegoR. B.oparto o przepisart. 624 § 1 k.p.k.
Jednocześnie na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 4 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduorzeczono o wynagrodzeniu obrońcy z urzędu dla oskarżonegoR. B.w postępowaniu odwoławczym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.