Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1111/13
Data wyroku: 2013-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Milczarek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 i 58 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Teza: Niezdolność do pracy jedną z przesłanek orzeczenia prawa do renty

Sygn. akt VI U 1111/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Milczarek
Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka

po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. w Bydgoszczy
na rozprawie
odwołania:A. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 11 marca 2013 r.,(...)
w sprawie:A. M.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuA. M.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 marca 2013 r. na okres dwóch lat,

2
stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Na oryginale właściwy podpis.

Sygn. akt VIU 1111/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 11 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia(...)odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony wnosząc o przyznanie mu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Ubezpieczony podniósł, że stan jego zdrowia nie uległ poprawie i w dalszym ciągu uniemożliwia mu podjęcie zatrudnienia.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w decyzji.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W myśl art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
UbezpieczonyA. M.był uprawniony do renty z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy do dnia(...)r. W wyniku rozpoznania kolejnego wniosku o rentę Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia(...)r. stwierdziła, że badany nie jest niezdolny do pracy.

okoliczności bezsporne

W celu zweryfikowania ustaleń dokonanych przez organ rentowy Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych z dziedziny neurologii, kardiologii i chorób wewnętrznych.
Biegli po zapoznaniu z dokumentacja medyczną, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania, rozpoznali u ubezpieczonego następujące schorzenia:

1
Chorobę niedokrwienną serca pod postacią dusznicy bolesnej

stabilnej II klasy wg.(...)

2
Nadciśnienie tętnicze

3
Zmiany hipodensyjne w kręgach(...)do dalszej diagnostyki

4
Dyskopatię(...)i(...)bez klinicznie uchwytnej dysfunkcji układu

Nerwowego

5
H.

W dalszej części orzeczenia biegli stwierdzili, że badany jest nadal częściowo niezdolny do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji na okres dwóch lat od poprzednio zakończonej niezdolności. Przyczyną stwierdzonej niezdolności jest choroba niedokrwienna serca pod postacią dusznicy bolesnej stabilnej II klasy wg. CCS oraz nadciśnienie tętnicze. W porównaniu z poprzednim badaniem nie nastąpiła poprawa w stanie zdrowia ubezpieczonego. Schorzenia mają bowiem tendencje do progresji i są nieuleczalne. Biegli nie zgodzili się w związku z powyższym z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS.

        dowód:

      opinia biegłych sądowych lekarzy z dnia(...)(k.(...)akt)

Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii biegłych wskazują w nich, że badania wydolnościowe układu krążenia pozwalają rozpoznać jedynie dusznicę bolesną I stopnia(...)i nadciśnienie tętnicze bez zmian narządowych co nie skutkuje niezdolnością do pracy. Brak jest w ocenie organu rentowego klinicznych i diagnostycznych kryteriów potwierdzających II stopień(...). Orzeczenie kardiologa jest w tym zakresie wadliwe podobnie jak jego sugestia o braku możliwości poprawy.
      (vide k.(...)akt)

W opinii uzupełniającej biegli podtrzymali swoje stanowisko wskazując, że zgodnie ze skalą SCORE opartą na wynikach badań statystycznych uznanych przez(...)za wiarygodne, że nadciśnienie tętnicze współistniejące z CHNS, niezależnie od stopnia zaawansowania, a dodatkowo jeszcze z hipercholesterolemią stanowią bardzo duże zagrożenie dla zdrowia i życia takimi powikłaniami jak udar mózgu, zawał serca czy też nagły zgon sercowy. Z tego powodu ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy , co oznacza, że może wykonywać jedynie lekką pracę fizyczną bez narażenia na w/w powikłania.

        dowód:

      opinia uzupełniająca (k.(...)akt)

Organ rentowy wniósł także zastrzeżenia do opinii uzupełniającej nie przedstawiając jednak żadnych istotnych zarzutów medycznych. (vide k.(...)akt)

Sąd nie uwzględnił zastrzeżeń organu rentowego, podzielił natomiast wnioski zawarte w opinii biegłych. Nie budzi wątpliwości, iż ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy wymaga z reguły wiadomości specjalnych, w niniejszym przypadku przede wszystkim opinii biegłych z zakresu z zakresu kardiologii. Jednakże ostateczna ocena, czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy musi uwzględniać także inne elementy, w tym zwłaszcza poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Ocena taka ma charakter prawny i może jej dokonać wyłącznie sąd, a nie biegły. Zastrzeżenia pozwanego Zakładu podnoszone w sprawie stanowiły wyłącznie nietrafną polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłych sądowych.
Sąd podzielił w całości opinię biegłych sądowych specjalistów. Opinia specjalistów, w tym opinia uzupełniająca jest wyczerpująca, a wnioski oparte na badaniach logiczne i zgodne z zakresami fachowej wiedzy medycznej. Biegli lekarze sądowi są doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadają schorzeniom wnioskodawcy. Opinię wydali po zapoznaniu się z dokumentami leczenia, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania. Wbrew twierdzeniom pozwanego organu, schorzenie ubezpieczonego, uniemożliwiają mu w dalszym ciągu kontynuowanie pracy w zawodzie dotychczas wykonywanym, tj. zawodzie stolarza. Przede wszystkim jednak należy podnieć, że ubezpieczony był dotychczas uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a w stanie jego zdrowia nie nastąpiła poprawa mogąca skutkować orzeczeniem o zdolności do podjęcia zatrudnienia.
Mając na względzie powyższą argumentację Sąd uznał, iż ubezpieczony spełnia nadal wszystkie warunki dla przyznania mu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres dwóch lat od daty zakończenia poprzedniej niezdolności do pracy.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
Przedmiotem rozstrzygnięcia pozostawało także w niniejszej sprawie, czy organ rentowy w ramach swoich uprawnień i kompetencji poczynił wszystkie możliwe ustalenia faktyczne i wyjaśnił wszystkie okoliczności konieczne do wydania decyzji. W zakresie tym Sąd ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych na etapie postępowania orzeczniczego dysponował odpowiednimi dowodami pozwalającymi na ustalenie, że występuje u badanego częściowa niezdolność do pracy. Wywiad zebrany od badanego przez Lekarza Orzecznika ZUS i Komisję Lekarską ZUS odpowiada swą treścią danym zebranym przez biegłych lekarzy sądowych. Zespół specjalistów powołanych przez Sąd dysponował dokładnie tymi samymi dokumentami leczenia i wynikami badań, jakie stanowiły podstawę wadliwego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS. W niniejszej sprawie niewątpliwe jest, że zmiana decyzji w postępowaniu odwoławczym była uzasadniona ustaleniami faktycznymi, które powinny być i były znane organowi rentowemu. Opinia biegłych została wydana w oparciu o dokładnie takie same dokumenty diagnostyczne jakimi dysponował organ rentowy. Kliniczny stan ubezpieczonego również nie uległ zmianie albowiem dane z wywiadu i badanie fizykalne nie wskazują na to by powód w trakcie badania przez biegłych zgłaszał i cierpiał na inne dolegliwości aniżeli te, które znane były lekarzom wchodzącym w skład Komisji Lekarskiej ZUS. Z uwagi na powyższe w punkcie II wyroku stwierdzono, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, zgodnie z art. 118 ust 1a ustawy emerytalnej.

SSO Ewa Milczarek