Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 157/13
Data wyroku: 2013-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Barbara Plewińska
Słowa kluczowe: Akcyza, Grzywna, Kara, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 65 § 4 kks

Sygn. akt IX Ka 157 /13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - SSO Barbara Plewińska / spr /
Sędziowie -  SO Marzena Polak
- SO Rafał Sadowski
Protokolant - st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska

przy udziale
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 roku
sprawyB. C.
oskarżonego o czyny zart. 65 § 4 kks
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 23 stycznia 2013 roku sygn.  akt II W 245/12

I
na podstawieart. 105 § 1 i 2 kpkprostuje oczywistą omyłkę pisarską w podstawie wymiaru kary poprzez przyjęcie„art. 65 § 4 kks”w miejsce„art. 65 §4 kk”,

&

II
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższa wymierzoną oskarżonemu w punkcie I karę grzywny do400,-/czterystu /z/.;

III
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za drugą instancję, zaś wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 157/13

UZASADNIENIE
B. C.został oskarżony o to, że przechowywał w dniu 13 grudnia 2011 r. na targowisku miejskim wT.przyul. (...)wyroby akcyzowe w postaci 2,79 kg pociętego tytoniu do palenia znajdującego się w 6 workach foliowych bez znaków akcyzy stanowiące przedmiot czynu zabronionego zart. 63 § 7 kksna którym ciążył podatek akcyzowy w wysokości 1477,00 zł,
- tj. o wykroczenie skarbowe zart. 65 § 4 kks.
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 roku (sygn. akt II W 245/12) uznał oskarżonegoB. C.za winnego popełnienia czynu zarzucanego w akcie oskarżenia, tj. wykroczenia skarbowego zart. 65 § 4 kksi za to na podstawieart. 65 § 4 kkwymierzył mu karę 150 złotych grzywny, zaś na podstawieart. 49 § 2 kksiart. 31 § 6 kksorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci tytoniu przechowywanego w magazynie Urzędu Celnego wT.pod pozycją magazynową(...)i zarządził jego zniszczenie.
Oskarżony został zwolniony od obowiązku uiszczenia opłaty, a wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciążony został Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku apelację wniósł oskarżyciel publiczny zaskarżając wyrok w zakresie orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Zarzucając wyrokowi orzeczenie kary rażąco niewspółmiernie łagodnej w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu oraz stopnia zawinienia oskarżonego, oskarżyciel wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zarzut apelacji oskarżyciela publicznego okazał się zasadny i odprowadził do zmiany zaskarżonego wyroku w kwestionowanym zakresie.
Należało się zgodzić ze skarżącym, że wymierzona oskarżonemu kara grzywny w wymiarze 150 złotych - biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu oraz uprzednią karalność oskarżonego za tożsame czyny jak ten stanowiący przedmiot niniejszego postępowania - była niewspółmiernie łagodna. Dotychczasowa postawa oskarżonego wykazała, że orzeczona kara nie była w stanie spełnić celów wychowawczych i prewencyjnych.
Wyjść należało od tego, że oskarżony przechowywał tytoń w takiej ilości, że ciążył na nim podatek akcyzowy w wysokości 1.477 złotych. Oskarżony przechowywał 2,79 kg tytoniu. Stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu jak i stopień jego winy nie uzasadniały orzeczenia kary grzywny w wymiarze 150 złotych, która biorąc pod uwagę okoliczności czynu była zbyt łagodna. Karą adekwatną uwzględniającą dyrektywy wymiaru kary będzie kara grzywny w wysokości 400 złotych.
Poza tym także postawa oskarżonego uzasadniała podwyższenie kary grzywny. Założenie Sądu Rejonowego, iż w dotychczasowym sposobie życia oskarżonego nie znaleziono podstaw by orzec karę grzywny wyższą niż 150 złotych okazało się całkowicie bezpodstawne. Na rozprawie apelacyjnej ujawniono bowiem - z inicjatywy oskarżyciela publicznego - dwa wyroki skazujące oskarżonego na kary grzywny za czyny zart. 65 § 4 kkstj. wyrok w sprawie II W 215/12 Sądu Rejonowego w Toruniu oraz w sprawie II W 12/13 Sądu Rejonowego w Toruniu. Oskarżony jest zatem sprawcą niepoprawnym. Już bowiem po raz trzeci w tym samym miejscu przechowywał wyroby tytoniowe bez znaków akcyzy, co oznacza, że zachowanie zarzucone mu a/o wniesionym w niniejszej sprawie nie miało ani przypadkowego, ani incydentalnego charakteru.
Co ważne, wszystkie czyny, za które oskarżony został ukarany dwoma poprzednimi wyrokami jak i czyn z niniejszej sprawy oskarżony popełnił dokładnie w tym samym miejscu tj. na targowisku miejskim przyul. (...). Ujawnienie torby z tytoniem w dniu 13 grudnia 2011 roku przez funkcjonariuszy Izby Celnej (data popełnienia czynu stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania) oraz związane z tym prowadzenie postępowania w sprawie o czyn zart. 65 §4 kks, nie powstrzymały oskarżonego przed popełnieniem po raz kolejny identycznych czynów, których dopuścił się 18 lipca 2012 roku oraz 23 grudnia 2012 roku. Co więcej chronologicznie ostatni czyn (objęty wyrokiem w sprawie II W 12/13) oskarżony popełnił 23 grudnia 2012 roku czyli trzy miesiące po tym jak został ukarany w sprawie IIW 215/12 oraz miesiąc po tym jak w przedmiotowej sprawie zapadł wyrok nakazowy wymierzający mu karę grzywny 150 złotych.
Wszystko to przekonało, że oskarżony lekceważąco podchodził do wydawanych wyroków, a orzekane kary grzywny nie spełniły celów prewencyjnych. Wzgląd zatem na konieczność realizacji przez karę celów wychowawczych i zapobiegawczych przemawiał za podwyższeniem wymiaru orzeczonej przez sąd meriti kary grzywny do poziomu 400 złotych i w tym zakresie zaskarżony wyrok został przez sąd odwoławczy zmieniony.
Dodać należało, że zmianie wyroku w tym kierunku nie sprzeciwiała się sytuacja majątkowa oskarżonego, na którą powołał się sąd meriti formułując stanowisko, że brak jest podstaw do wymierzenia oskarżonemu kary grzywny w wysokości wyższej niż 150 złotych. Sąd Rejonowy pominął, że zła sytuacja majątkowa nie powstrzymała oskarżonego przed trzykrotnym popełnieniem wykroczeń skarbowych. Co istotne, drugi z kolei czyn (objęty wyrokiem w sprawie II W 215/12) oskarżony popełnił mając świadomość prowadzenia niniejszego postępowania, a więc w sytuacji kiedy liczył się z tym, że poniesie karę o charakterze finansowym, zaś trzecie wykroczenie popełnił mając świadomość ukarania w sprawie II W 215/12 na karę grzywny w wysokości 300 złotych. Poza tym skoro oskarżony wygospodarowywał z budżetu domowego środki na trzykrotny zakup tytoniu w dużej ilości (w przypadku czynu z niniejszej sprawy chodziło o kwotę rzędu 210 złotych bowiem jak przyznał oskarżony za jeden półkilogramowy worek z tytoniem zapłacił 35 złotych, a worków takich miał aż sześć), to należało wyjść z założenia, że pozyska też środki na uiszczenie kary grzywny, która i tak w wymiarze 400 złotych nie jest karą surową.
Niezależnie od zarzutów podniesionych przez oskarżyciela publicznego zaskarżony wyrok został także zmodyfikowany - w drodze sprostowania - w zakresie podstawy prawnej wymiaru kary. Sąd Rejonowy omyłkowo wskazał, że podstawą prawną wymiaru kary był przepis „art. 65 § 4 kk", gdy tymczasem przypisał oskarżonemu czyn zart. 65 § 4 kks, a zatem podstawą prawną wymiaru kary stanowił właśnie ten przepis. W związku z powyższym sąd odwoławczy na podstawieart. 105 § 1 i 2 kpksprostował oczywistą omyłkę pisarską w podstawie wymiaru kary poprzez przyjęcie przepisu „art. 65 §4 kks" w miejsce przepisu „art. 65 §4 kk".
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy utrzymał w mocy. Nie wystąpiły bowiem żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.
Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpksąd odwoławczy zwolnił oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych należnych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, albowiem przemawia za tym jego sytuacja majątkowa.