Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 991/13
Data wyroku: 2013-06-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Hanna Nowicka de Poraj, Józef Wąsik, Andrzej Struzik
Słowa kluczowe: Dokumenty
Podstawa prawna: art. 129 § 2 kpc, art. 788 kpc

Sygn. akt I ACz 991/13

POSTANOWIENIE
Dnia 17 czerwca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Andrzej Struzik

Sędziowie:

SA Hanna Nowicka de Poraj
SA Józef Wąsik

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2013 r.
w Krakowie
sprawy z wnioskuM. M.
z udziałem(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwC.
o nadanie klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień
na skutek zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 6 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII GCo 10/13
p o s t a n a w i a:

1
zmienić zaskarżone postanowienie w części i nadać wyrokowi Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt VII GC 155/11 klauzulę wykonalności na rzeczM. M.w zakresie zasądzonej punktem I tego wyroku kwoty 599.260,86 zł (pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych i osiemdziesiąt sześć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od wymienionych tam kwot oraz zasądzić od dłużnika(...) spółki z o.o.wC.na rzecz wierzycielaM. M.kwotę 110 zł (sto dziesięć złotych) tytułem kosztów postępowania;

2
oddalić zażalenie w pozostałej części;

3
zasądzić od dłużnika(...) spółki z o.o.wC.na rzeczwierzycielaM. M.kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił wniosekM. M.o nadanie na jego rzecz klauzuli wykonalności wyrokowi tamtejszego sądu z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt VII GC 155/11. Uzasadniając to postanowienie sąd I instancji wskazał, że ww. wyrokiem zasądzono od(...) Sp. z o.o.wC.na rzecz(...) Sp. z o.o.wW.kwotę 599.260,86 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. Stosownie doart. 788 § 1 k.p.c.jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciw tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Urzędowego poświadczenie podpisów dokonuje notariusz stosownie do przepisuart. 88 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie. Zdaniem Sądu Okręgowego dołączone do wniosku dokumenty nie spełniają powyższych wymogów. W szczególności podpisy osób reprezentujących cedenta złożone na umowie przelewu wierzytelności z dnia 19 listopada 2012 r., obejmującej zasądzone ww. wyrokiem koszty procesu w kwocie 37.181 zł, zostały potwierdzone przez notariusza, co wynika z przedłożonego odpisu. Jednakże brak takiego potwierdzenia podpisu cesjonariusza, gdyż odpis poświadczenia został złożony na osobnej kartce, a w treści poświadczenia nie wymieniono dokumentu, pod którym został złożony podpis wnioskodawcy, a na samej umowie brak jest pieczęci notariusza, którego zastępował asesor notarialny poświadczający podpis. W konsekwencji z odpisu tego nie wynika, że poświadczenie dotyczyło podpisu złożonego przez wnioskodawcę pod umową z dnia 19 listopada 2012 r. Z kolei w odniesieniu do umowy przelewu wierzytelności z dnia 29 grudnia 2011 r. obejmującej wierzytelność główną zasądzoną ww. wyrokiem wraz z odsetkami urzędowo poświadczony został podpis tylko jednej z dwóch osób reprezentujących cedenta, a toJ. G.oraz podpis cesjonariusza, brak natomiast urzędowego poświadczenia podpisu drugiej z osób reprezentujących cedenta, to jestP. A.. Tymczasem z odpisu KRS znajdującego się w aktach sprawy sygn. VII GC 155/11 wynika, że reprezentacja(...) Sp. z o.o.jest dwuosobowa, zaśP. A.nie jest ani członkiem zarządu, ani prokurentem spółki.
Postanowienie powyższe zostało zaskarżone przez wnioskodawcę w całości z wnioskiem o jego zmianę i uwzględnienie wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu wnioskodawca zarzucił naruszenieart. 788 § 1 k.p.c.poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i przyjęcie, iż wierzyciel nie wykazał przejścia na niego uprawnień dokumentami prywatnymi z podpisami urzędowo poświadczonymi, naruszenieart. 205 § 1 kodeksu handlowegopoprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, żeJ. G.nie może samodzielnie reprezentować cedenta, naruszenieart. 88 prawa o notariaciepoprzez niewłaściwą jego wykładnię i przyjęcie, iż podpis złożony przez wierzyciela w dniu 3 grudnia 2012 r. przed asesorem notarialnymR. J.nie dotyczył umowy przelewu wierzytelności z dnia 19 listopada 2012 r. oraz błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że zarząd(...) Sp. z o.o.był dwuosobowy.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione w części, w której dotyczy zasądzonej wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. należności głównej w kwocie 599.260,86 zł wraz z odsetkami od wymienionych w tym wyroku poszczególnych części tej kwoty. Trafnie skarżący zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących sposobu reprezentacji cedenta. Zarówno odpis z Krajowego Rejestru Sądowego zawarty w aktach sprawy sygn. VII GC 155/11, na który powołuje się sąd I instancji, jak też taki odpis dołączony do zażalenia jednoznacznie wskazują, że zarząd(...) Sp. z o.o.był i nadal jest jednoosobowy, a jednym jego członkiem jestJ. G.. Zawarty w tym rejestrze wpis dotyczący sposobu reprezentacji spółki dotyczy jedynie sytuacji, kiedy zarząd byłby wieloosobowy, co wynika tak z treści tego wpisu, jak też przepisuart. 205 kodeksu spółek handlowych(w zażaleniu błędnie powołanokodeks handlowy, co należy uznać za oczywistą omyłkę), który normuje sposób reprezentowania spółki tylko w wypadku, gdy zarząd jest wieloosobowy. W przypadku zarządu jednoosobowego taka regulacja jest zbędna, jako że wówczas spółka jest reprezentowana przez zarząd w pełnym jego składzie osobowym, a zatem zgodnie z przepisemart. 201 § 1 k.s.h.
W odniesieniu do wierzytelności obejmującej zasądzone ww. wyrokiem koszty procesu, której przelew nastąpił umową z dnia 19 listopada 2011 r. zasadnie sąd I instancji zakwestionował odpis tejże umowy dołączony do wniosku, jako nie dający podstaw do przyjęcia, że podpis cesjonariusza złożony pod tą umową został urzędowo poświadczony. Powołany już we wniosku przepisart. 129 § 2 k.p.c.zezwala na złożenie zamiast oryginału dokumentu jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez będącego pełnomocnikiem strony radcę prawnego, a przepis ten, z mocyart. 13 § 2 k.p.c., znajduje zastosowanie także do dokumentów wymaganych przezart. 788 § 1 k.p.c.Do wniosku zostały dołączone dokumenty opatrzone stosownym poświadczeniem będącego radcą prawnym pełnomocnika wnioskodawcy. Odpis dokumentu nie musi stanowić jego fotograficznej kopii, jednak musi zawierać jego pełną treść wraz z treścią umieszczonych na nim pieczęci, wskazania ich umiejscowienia, a w wypadku trwałego połączenia i opieczętowania poszczególnych kart dokumentu musi zawierać także stwierdzenie tego faktu. W przypadku zaś złożenia kopii dokumentu odzwierciedlającej jego wygląd i poświadczonej w sposób przewidziany przezart. 129 § 2 k.p.c.kopia ta musi wiernie odzwierciedlać wszystkie szczegóły wyglądu dokumentu. Uprawnienie udzielone profesjonalnym pełnomocnikom stron przezart. 129 § 2 k.p.c.dotyczy wyłącznie stwierdzenia, że odpis dokumentu jest zgodny z oryginałem, nie zaś stwierdzenia, że sam dokument został sporządzony zgodnie z wymogami prawa. Ocena tej ostatniej kwestii należy do kompetencji sądu. Zasadnie Sąd Okręgowy stwierdził, że przedstawiona kserokopia, poświadczona za zgodność z oryginałem, nie zawiera koniecznych elementów umożliwiających stwierdzenie, iż podpis wnioskodawcy – cesjonariusza został urzędowo poświadczony. Do zażalenia dołączono jednak oryginał umowy z dnia 19 listopada 2012 r., spełniający wszelkie wymogi związane z urzędowym poświadczeniem podpisu wnioskodawcy i w ten sposób usunięto brak stojący u podstaw oddalenia wniosku dotyczącego przelewu wierzytelności objętego tą umową.
Pomimo dołączenia do zażalenia oryginału umowy z dnia 19 listopada 2012 r., a przez wykazania dokumentem prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym, że został zawarta pomiędzy(...) Sp. z o.o.iM. M.umowa przelewu wierzytelności z tytułu kosztów procesu w kwocie 37.181 zł zasądzonych wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt VII GC 155/11, nie można przyjąć, że fakt przejścia uprawnienia z tego tytułu na wnioskodawcę został wykazany dokumentem urzędowym lub dokumentem prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Umowa ta stanowi w § 4, że przeniesienie praw do wierzytelności następuje z chwila dokonania zapłaty pełnej ceny to jest 13.000 zł w terminie do dnia 30 listopada 2012 r. Wnioskodawca dołączył do wniosku kopię wydruku dokonania stosownej operacji w systemie bankowości internetowej opatrzony poświadczeniem za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika – radcę prawnego. Poświadczenie to dowodzi, że złożona kopia wydruku jest zgodna z oryginalnym wydrukiem. Wydruk taki nie stanowi ani dokumentu urzędowego, ani dokumentu prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym, a w konsekwencji nie spełnia wymogu zart. 788 § 1 k.p.c.w konsekwencji przejście uprawnienia w tym zakresie nie zostało wykazane w sposób przewidziany przez powołany przepis.
Na marginesie zauważyć trzeba, że umowa przelewu wierzytelności z dnia 29 grudnia 2011 r. obejmująca świadczenie główne z odsetkami zawierała analogiczne postanowienie, jak wyżej opisane. Do wniosku dołączono jednak poświadczony przez pełnomocnika – radcę prawnego odpis potwierdzenia przelewu poświadczonego przez bank. Stosownie do przepisuart. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowetego rodzaju potwierdzenie transakcji wystawione przez bank ma moc dokumentu urzędowego, a zatem spełnia wymóg określony przezart. 788 § 1 k.p.c.
Z powyższych przyczyn zaskarżone postanowienie w części należało zmienić na podstawieart. 13 § 2w zw. zart. 397 § 2i zart. 386 § 1 k.p.c., a w pozostałej części oddalić na podstawieart. 13 § 2w zw. zart. 397 § 2i zart. 385 k.p.c.
Mając na uwadze wysokość wierzytelności, co do której wniosek i zażalenie uwzględniono oraz tej, co do której wniosek i zażalenia oddalono, sąd na podstawieart. 100 zd. 2 k.p.c.zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela całość kosztów postępowania za obie instancje.