Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 218/13
Data wyroku: 2013-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Krzysztof Głowacki, Stanisław Jabłoński, SWPiotr Wylegalski
Podstawa prawna: 437par1kpk

Sygn. akt IV Kz 218/13

POSTANOWIENIE
Dnia 25 marca 2013 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Stanisław Jabłoński(spr)
Sędziowie:(...)P. W.
SSO Krzysztof Głowacki
Protokolant Aneta Malewska
przy udzialeT. F.Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu
w sprawie przeciwkoD. A.
podejrzanemu o czyny zart. 62 ust. 1 i 2 i art. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk
zażalenia wniesionego przez obrońcę podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 21 lutego 2013r. sygn. akt II Kp 118/13
w przedmiocie przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437§1 kpk

postanowił:
zażalenia obrońcy podejrzanegoD. A.nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej postanowieniem z dnia 21 lutego 2013r. sygn. akt II Kp 118/13 przedłużył stosowanie wobec podejrzanegoD. A.tymczasowego aresztowania na okres kolejnych 3 (trzech) miesięcy tj. do dnia 27 maja 2013 roku.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł obrońca podejrzanego, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść orzeczenia, polegające na:
- naruszenieart. 249 § 1 kpkpoprzez przyjęcie, że stosowanie tymczasowego aresztowania w przedmiotowej sprawie jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania, podczas gdy zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia takiego ustalenia;
- naruszenieart. 7 kpk,art. 258 § 1 i § 2 kpkpoprzez dowolną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę zebranego materiału dowodowego co znalazło wyraz w przyjęciu, że zachodzi uzasadniona obawa, że podejrzany będzie w bezprawny sposób utrudniał toczące się przeciwko niemu postępowanie karne, przy jednoczesnym zaniechaniu przytoczenia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia okoliczności, w oparciu o które Sąd wskazaną obawę wywodził;
- błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że podejrzany będzie utrudniał w sposób bezprawny postępowanie, tj.art. 258 § 1 pkt 2 kpkw zw. zart. 7 kpk;
- naruszenieart. 258 § 2 kpkpoprzez nieuzasadnione przyjęcie przez Sąd I instancji, że podejrzanemu grozi realnie surowa kara pozbawienia wolności;
- naruszenieart. 251 § 3 kpkpoprzez lakoniczność uzasadnienia polegającą na zaniechaniu przytoczenia okoliczności wskazujących na istnienie podstawy i konieczność stosowania tymczasowego aresztowania i ograniczenie się w tym zakresie do ogólnikowych stwierdzeń niezawierających odniesienia do konkretnych okoliczności wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności poprzez zaniechanie wskazania, na jakich dowodach Sąd oparł ustalenia dotyczące istnienia uzasadnionej obawy utrudniania przez podejrzanego postępowania w warunkach wolnościowych, matactwa, ukrywania się oraz ustalenia dotyczące grożącej podejrzanemu realnej surowej kary.
Podnosząc powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zaprzestanie stosowania wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, a w jego miejsce zastosowania środków zapobiegawczych o charakterze wolnościowym, w szczególności zaś poręczenia majątkowego w kwocie dziesięciu tysięcy złotych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na obecnym etapie postępowania nadal aktualne pozostają przesłanki, które legły u podstaw zastosowania względemD. A.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. W dalszym ciągu realną pozostaje obawa, że w przypadku zastosowania względem podejrzanego nieizolacyjnych środków zapobiegawczych podejmie on próby ukrycia się przed wymiarem sprawiedliwości. Istotnym jest w tym zakresie fakt, że podejrzanemu grozi surowa kara do 10 lat pozbawienia wolności, wynikająca zart. 62 ust. 2 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
W tym miejscu, wobec treści zażalenia, przywołać należy stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w uchwale 7 sędziów z dnia 19.01.2012 r. (sygn. akt I KZP 18/11, OSNKW 2012/1/1), iż podstawy stosowania tymczasowego aresztowania, określone wart. 258 § 2 kpk, przy spełnieniu przesłanek wskazanych wart. 249 § 1 kpkiart. 257 § 1 kpki przy braku przesłanek negatywnych określonych wart. 259 § 1 i 2 kpk, stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego.
W odniesieniu do podejrzanego nie zachodzą natomiast żadne szczególne okoliczności, które po myśliart. 259§1 i 2 kpknakazywałyby odstąpienie od stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.
Mając na względzie powyższe, uznać należy, że niewystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania byłoby zastosowanie wobecD. A.postulowanych przez skarżącego środków zapobiegawczych o charakterze wolnościowym.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie.