Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 460/13
Data wyroku: 2013-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Andrzej Walenta, Barbara Plewińska
Słowa kluczowe: Kara, Przestępstwa Karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 65 § 3 kks, art. 65 § 4 kks w zw. z art. 91 § 4 kks w zw. z art. 7 § 1 kks

Sygn. akt IX Ka 460/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 października 2013 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Andrzej Walenta
Sędziowie SO Barbara Plewińska
SO Marzena Polak (spr.)
Protokolant st.sekr.sądowy Magdalena Maćkiewicz
przy udziale oskarżyciela – przedstawiciela Urzędu Celnego wT.–D. P.
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 roku
sprawyG. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 65 § 3 kks,art. 65 § 4 kksw zw. zart. 91 § 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kks
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 22 maja 2013 roku sygn. akt II K 327/13

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że wysokość stawki dziennej grzywny orzeczonej w punkcie I, zmniejsza do 70 (siedemdziesięciu) złotych;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adw.T. C.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za II instancję, a wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 460/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 22 maja 2013r. wydanym w sprawie II K 327/13 uznałG. K.winnym popełnienia:
- czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia stanowiącego przestępstwo skarbowe zart. 65 § 3 kksi za to w myślart. 65 § 3 kksw zw. zart. 23 § 1 i § 3 kkswymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka jest równoważna kwocie 100 złotych;
- czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia stanowiącego wykroczenie skarbowe zart. 65 § 4 kksw zw. zart. 91 § 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksi za to w myślart. 7 § 2 kksna podstawieart. 65 § 4 kksw zw. zart. 48 § 1 i § 4 kkswymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych;
Nadto Sąd Rejonowy, na podstawieart. 29 pkt 1 kksw zw. zart. 30 § 1 i § 2 kksw zw. zart. 31 § 6 kks, orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci tytoniu do palenia o łącznej wadze 114kg, przechowywanego w magazynie Urzędu Celnego wT.pod poz.(...)poprzez zniszczenie. Natomiast, na podstawieart. 29 pkt 1 kksw zw. zart. 30 § 1 kksiart. 49 § 1 i § 3 kksw zw. zart. 31 § 6 kksorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci 13 paczek a’20 papierosówmarki J. (...)oraz 30 paczek a’20 papierosówmarki M. (...), przechowywanych w magazynie Urzędu Celnego wT.pod poz.(...)poprzez zniszczenie. Ponadto Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. C.kwotę 720 złotych powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Zarzucił temu orzeczeniu rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary zarówno za czyn opisany w punkcie 1, jak i w punkcie 2, podczas gdy stopień winy, społecznej szkodliwości, cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz właściwości i warunki osobiste oraz rodzinne oskarżonego uzasadniają orzeczenie kar łagodniejszych za przypisane mu czyny.

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o:

1
zmianę wyroku w części objętej zaskarżenie poprzez wymierzenie oskarżonemu za czyn opisany w punkcie 1 wyroku kary w wysokości 150 stawek dziennych, przyjmując, iż jedna stawka jest równoważna kwocie 70 złotych, oraz za czyn opisany w punkcie 2 wyroku kary grzywny w kwocie 200 złotych;

2
zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kosztów obrony oskarżonego za instancję odwoławczą wg norm przepisanych, gdyż nie zostały one pokryte w żadnej części.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy zasługuje w części na uwzględnienie.

W zakresie, w jakim Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, nie ma potrzeby powielania argumentacji zawartej w uzasadnieniu apelacji, a wystarczy odesłać do lektury jej treści.

Jednakże, na samym wstępie stwierdzić należy, iż zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji przeprowadził postępowanie przed Sądem I instancji w sposób właściwy, dokonując niezbędnych czynności dowodowych, koniecznych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego mieściła się przy tym w granicach sędziowskiej swobody, należycie uwzględniając zasady logiki i prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Pozostawała ona wobec powyższego pod ochroną dyspozycjiart. 7 kpk, spotykając się w związku z tym, z akceptacją Sądu Okręgowego.

W związku z tym, iż Sąd Odwoławczy, co do zasady, aprobuje stanowisko Sądu Rejonowego w zakresie ustalonego stanu faktycznego, oceny materiału dowodowego, jak i w przedmiocie winy oskarżonego. Nie ma więc potrzeby, aby w tym miejscu szerzej przytaczać argumentację zawartą w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, a za wystarczające uznać należy odwołanie się do niej.

Jednakże faktycznie, Sąd Rejonowy nie uzasadnił w wyczerpujący sposób wymiaru orzeczonej kary za czyn z punktu I zarzutu aktu oskarżenia – wymierzając równocześnie karę za ten czyn w dość wysokim wymiarze. Słusznie zauważył to apelujący w swoim środku zaskarżenia i w tym zakresie, należy w pełni zgodzić się z argumentacją zawartą w uzasadnieniu apelacji. Nie ma potrzeby powielania tej argumentacji, a wystarczy odesłać do jej lektury.
Jeżeli zaś chodzi o zarzut rażącej niewspółmierności kary, wymierzonej za czyn z punktu II zarzutu aktu oskarżenia – to Sąd Odwoławczy nie podzielił stanowiska apelującego, uznając, iż wymierzona za ten czyn kara grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i spełni role jaskie kara winna spełnić.

W związku z powyższym, Sąd Okręgowy dokonał korekty zaskarżonego wyroku, tak jak w sentencji wyroku odwoławczego.

Z uwagi na sytuację majątkową i finansową oskarżonego Sąd Okręgowy zwolnił go od uiszczenia kosztów sądowych za drugą instancję.