Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 865/13
Data wyroku: 2013-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Kupcewicz, Danuta Lesiewska, Włodzimierz Wojtasiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności, Naruszenie Nietykalności Cielesnej
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt.IV Ka 865/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2013 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Danuta Lesiewska
Sędziowie SO Piotr Kupcewicz
SO Włodzimierz Wojtasiński
Protokolant sekr. sądowy Hanna Płaska
przy udziale Ewy ŁączkowskiejProkuratora Prokuratury Okręgowejw Bydgoszczy
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku
sprawyJ. M.
oskarżonego zart. 190§1 k.k.iart. 217 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.,art. 190§1 k.k.,art. 222§1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 9 maja 2013 roku sygn. akt XVI K 542/12
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 60 (sześćdziesiąt) złotych za II instancjęi obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 maja 2013r. w sprawie sygn. akt XVI K 542/12 oskarżonyJ. M.został uznany za winnego tego, że:

1
w dniu 3 marca 2011r. 3 marca 2011r. w miejscowościD.na podwórzuposesji nr (...)groziłK. M.połamaniem kości, czym wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, iż groźby te zostaną spełnione oraz naruszył nietykalność cielesnąK. M.w ten sposób, że uderzył go dwukrotnie z otwartej dłoni w twarz i dwukrotnie pięścią w głowę, nie powodując obrażeń ciała, tj. za winnego popełnienia występku zart.190§1 kkw zw. zart.217§1 kkw zw. zart.11§2 kki za to w myślart.11§3 kki na mocyart.190§1 kkw zw. zart.11§3 kkskazany został na karę trzech miesięcy pozbawienia wolności;

2
w dniu 3 marca 2011r. w miejscowościD.na podwórzuposesji nr (...)groziłB. K.pobiciem jej konkubentaK. M.oraz ucięciem nogi jej córceS. M., które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. za winnego popełnienia występku zart.190§1 kki za to na podstawie tegoż przepisu skazany został na karę trzech miesięcy pozbawienia wolności;

3
w dniu 3 marca 2011r. w miejscowościD.wmieszkaniu nr (...)naposesji nr (...)naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza policji st. post.K. K.podczas i w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami służbowymi związanymi z interwencją podjętą wobec oskarżonego w ten sposób, że zaciśniętą pięścią lewej ręki uderzyłK. K.w okolicę splotu słonecznego, nie powodując obrażeń ciała, tj. za winnego popełnienia występku zart.222§1 kki za to na podstawie tegoż przepisu skazany został na karę trzech miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawieart.85 kkiart.86§1 kkpołączono orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności i w ich miejsce wymierzono łączną karę pozbawienia wolności w rozmiarze trzech miesięcy.
Na podstawieart.69§1 i 2 kkiart.70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat dwóch.
Wymierzono oskarżonemu opłatę w kwocie 60 zł i obciążono go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w toku postępowanie w sprawie.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego,zarzucając :

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że zachowanie oskarżonego wzbudziło u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę spełnienia gróźb, podczas gdy w świetle zeznań złożonych w toku postępowania przezB. K.wynika, iż nie ma ona pewności czy do zajścia doszło w dacie objętej aktem oskarżenia, jak również z uwagi na prezentowaną przez nią postawę polegającą na inicjowaniu kontaktu z oskarżonym na korytarzu sądowym, co w świetle zasad doświadczenia życiowego przeczy istnieniu stanu obawy;

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku tj.art.4 i art.410 kpkpoprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, z nieuwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego skutkującej odmową wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego z uwagi na ich sprzeczność z zeznaniamiK. M.,B. K.iS. M.pomimo niespójności zeznań tych świadków względem siebie, jak również niespójności zeznań złożonych przez nich w toku postępowania przygotowawczego względem zeznań złożonych przed sądem, które to zeznania Sąd I instancji uznał w pełni za wiarygodne, a także w zakresie zeznań złożonych przez policjantówT.iK.przesłuchiwanych w niniejszej sprawie;

3
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku tj.art.5§2 kpkpoprzez nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego wątpliwości związanych z zaistnieniem zdarzenia w dacie wskazanej w akcie oskarżenia w świetle zeznań świadkaB. K., która nie potrafiła z niepodważalną pewnością umiejscowić danego zdarzenia w czasie.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Zarzuty podniesione w apelacji
na uwzględnienie nie zasługują.

Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie dokonał trafnych i bezbłędnych ustaleń faktycznych, uwzględniając przy tym wszystkie zebrane w sprawie dowody, które poddał wnikliwej analizie i na ich podstawie wyprowadził prawidłowy wniosek o winie oskarżonego w odniesieniu do przypisanych mu czynów. Ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny jest wynikiem przeprowadzonej w sposób logiczny i niesprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, a zatem oceny mieszczącej się w granicach do tzw. oceny swobodnej wyrażonej wart.7 kpk.
W szczególności zgodzić się należy z dokonaną przez Sąd I instancji oceną zeznań pokrzywdzonychK. M.,B. K.,S. M.iK. K.które zostały uznane za wiarygodne. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przedstawiono bardzo obszerną argumentację przemawiającą za taką właśnie oceną tychże zeznań i argumentacji tej nie potrzeba powtarzać, wystarczy tylko stwierdzić, iż nie zawiera ona cech dowolności, co podnosi się bezpodstawnie w apelacji. Wbrew zarzutom podniesionym w apelacji Sąd I instancji poddał zeznania pokrzywdzonych bardzo wnikliwej i wszechstronnej ocenie, zaś wyciągnięte z niej wnioski uznać należy za prawidłowe. Podnieść przy tym należy, iż z zeznań wszystkich pokrzywdzonych wynika, że w dniu 3 marca 2011r. miały miejsce zdarzenia będące przedmiotem niniejszej sprawy, nie sposób przyjąć aby pokrzywdzeniK. M.,B. K.iS. M.porozumieli się z policjantamiK. K.iS. T.co do bezpodstawnego obciążania oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów!, co do powyższego stwierdzenia w apelacji nie zawarto żadnej argumentacji. Agresywne zachowanie się oskarżonego wobec policjantów przybyłych do jego mieszkania chcąc wyjaśnić okoliczności zdarzenia zgłoszonego przez pokrzywdzonegoK. M., uwiarygodnia jego zeznania, jak i zeznania jego córkiS. M.i konkubinyB. K.. Niewątpliwie pomiędzy oskarżonym iK. M.istnieje długotrwały konflikt sąsiedzki, obydwie strony wzajemnie oskarżają się o naganne wobec siebie postępowanie, jednakże fakt ten sam w sobie nie może świadczyć o tym, żeK. M.i jego rodzina składają kłamliwe , obciążające go zeznania. W ocenie Sądu odwoławczego gdyby tak chcieli faktycznie uczynić, to wymyśliliby całkowicie ze sobą zgodną wersję zdarzenia, mniej skomplikowaną od tej, którą w swych zeznaniach przedstawili. Wbrew temu co podnosi się w apelacji pokrzywdzeni składali zgodne z sobą zeznania, występujące pomiędzy nimi nieistotne sprzeczności. Słusznie uznane zostały przez Sąd I instancji za wynik upływu czasu jaki minął od czasu zdarzenia do czasu gdy byli przesłuchiwani w postępowaniu sądowym. Niezależnie od powyższego podnieść należy, iż w przedmiotowej sprawie w dniu 20 lipca 2011r. w sprawie sygn. akt XVI K 774/11 zapadł wyrok, w którym przyjęto, iż oskarżony dopuścił się czynów będących przedmiotem niniejszej sprawy i postępowanie karne warunkowo umorzono na okres próby lat dwóch. Postępowanie zostało podjęte postanowieniem z dnia 27 lutego 2012r. z uwagi na to, że oskarżony w okresie próby popełnił przestępstwo zart.178a§2 kk, za które został skazany prawomocnym wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011r. w sprawie sygn. akt XVI K 3483/11. Oskarżony w postępowaniu, które warunkowo umorzono, w toku postępowania mediacyjnego zawarł z pokrzywdzonymi ugodę, w której przeprosił ich za swoje naganne względem nich postępowanie ! Okoliczność powyższa w ocenie Sądu odwoławczego niewątpliwie winna mieć wpływ na ocenę wiarygodności jego wyjaśnień złożonych w toku niniejszego postępowania, jak i ocenę wiarygodności zeznań pokrzywdzonych, niezależnie od podniesionych w tym względzie argumentów w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Mając powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok jako słuszny, utrzymano w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zgodnie zart.636§1 kpk, obciążając nimi oskarżonego, nie znajdując podstaw do zwolnienia go od ich ponoszenia.