Sąd Apelacyjny w Lublinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 153/12
Data wyroku: 2012-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Makarewicz, Bohdan Tracz, Andrzej Kaczmarek
Słowa kluczowe: Dowody
Podstawa prawna: art. 258 § 1 i 3 k.k.

Sygn. akt II AKa 153/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Zbigniew Makarewicz (sprawozdawca)

Sędziowie:

SA Andrzej Kaczmarek
SA Bohdan Tracz

Protokolant

st. prot. sądowy Agnieszka Góral - Izdebska

przy udziale Piotra Łopatyńskiego prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie
po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r.
sprawyP. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.,L. S.,P. C.,R. Ł.oskarżonych zart. 258 § 3 k.k.oraz zart. 258 § 1 k.k.i in.
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu
z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II K 148/09

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
na podstawieart. 69 § 1 k.k.i70 § 1 k.k.oraz73 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecR. Ł.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat i w tym okresie oddaje go pod dozór kuratora;

2
uchyla orzeczenie o wymierzeniu łącznych kar pozbawienia wolności odnośnie:A. J.,D. S. (1),M. P.iL. S.;

II
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynów przypisanych:A. J.w pkt IV,D. S. (1)w pkt VII,M. P.w pkt X orazL. S.w pkt XIII wyroku wyczerpujących dyspozycjęart. 258 § 1 k.k.i na podstawieart. 17 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne dotyczące tych czynów umarza;

III
zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za obie instancje: odP. M.4600 (cztery tysiące sześćset) zł, odA. J.4400 (cztery tysiące czterysta) zł, odD. S. (1)iM. P.po 3900 (trzy tysiące dziewięćset) zł, zaś odL. S.1900 (tysiąc dziewięćset) zł;

IV
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelacje: prokuratora, obrońcy oskarżonegoP. M.i obrońcy oskarżonegoP. C.za oczywiście bezzasadne;

V
zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za drugą instancję: odP. C.1300 (tysiąc trzysta) zł, zaś odR. Ł.1000 (tysiąc) zł częściowej opłaty, zwalniając go od jej uiszczenia w pozostałej części;

VI
zwalnia oskarżonych od uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego i określa, że ponosi je Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
P. M.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od września 1999 roku daty dziennej nieustalonej do grudnia 2002 roku, daty dziennej nieustalonej, wR.,S.,S.i innych miejscowościach na terenie województwa(...)i(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności czynów określonych wart. 282 kk, w ten sposób, iż w ramach utworzonej grupy, zlecał zadania i czynności oraz kierował ich wykonaniem przez podległych członków grupy, czym realizował cele dla których grupa została zorganizowana, - tj. o przestępstwo zart. 258 § 3 kkw zw. zart. 258 § 1 kk;

II
w okresie od września 1999 roku do września 2000 r. daty bliżej nieustalonej w miejscowościC.województwa(...), kierując zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zE. C. (1),A. J.,D. S. (1),M. P.,L. S.iR. Ł., kierując wobecI. K.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie jego oraz członków jego rodziny, doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 20.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

III
w okresie od stycznia 2000 do grudnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), kierując zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zE. C. (1)iA. J.oraz innymi nieustalonymi osobami, kierując wobecA. F.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia oraz jego córek, doprowadziłA. F.do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 5.000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

IV
w okresie od lutego do września 2001 roku, daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), kierując zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zE. C. (1),A. J.,D. S. (1),M. P.iP. C., kierując wobecJ. K. (1)oraz jego syna, groźby zamachu na życie i zdrowie, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę gwałtownego zamachu na jego mienie, doprowadziłJ. K. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 25.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

V
w okresie od czerwca 2001 do kwietnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), kierując zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zE. C. (1),A. J.,D. S. (1),M. P.iL. S., wywołując swoim zachowaniem uM. K.poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia, czym doprowadził go do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

VI
w okresie od maja 2002 roku do czerwca 2002 roku daty dziennej nieustalonej wR.województwa(...), kierując zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zE. C. (1),A. J.,D. S. (1),M. P.oraz nieustalonym mężczyzną, grożącJ. S.pobiciem oraz „połamaniem”, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na jego życie i zdrowie, żądając pieniędzy w kwocie 10.000 złotych, przy czym doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 7.000 złotych, czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

VII
w 2002 roku daty dziennej nieustalonej wM.orazR.województwa(...), kierując zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zE. C. (1),A. J.,D. S. (1)iM. P., grożącS. S. (1)pobiciem oraz zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie, a także kierując wobec niego groźby gwałtownego zamachu na jego mienie, poprzez zniszczenie prowadzonego przez pokrzywdzonego zakładu kamieniarskiego, doprowadziłS. S. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

A. J.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od września 1999 roku daty dziennej nieustalonej do grudnia 2002 roku, daty dziennej nieustalonej, wR.,S.,S.oraz innych miejscowościach na terenie województwa(...)i(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności czynów określonych wart. 282 kk, w ten sposób, iż akceptując cele grupy wykonywał zlecone lub przyjęte w ramach grupy zadania i czynności umożliwiające realizację celów, dla których grupa została zorganizowana, - tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 kk;

II
w okresie od września 1999 roku do września 2000 r. daty bliżej nieustalonej w miejscowościC.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),D. S. (1),M. P.,L. S.iR. Ł., kierował wobecI. K.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie jego oraz członków jego rodziny, doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 20.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

III
w okresie od stycznia 2000 do grudnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.iE. C. (1)oraz innymi nieustalonymi osobami, kierując wobecA. F.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia oraz jego córek, doprowadziłA. F.do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 5.000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk.

IV
w okresie od lutego do września 2001 roku, daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),D. S. (1),M. P.iP. C., kierując wobecJ. K. (1)oraz jego syna, groźby zamachu na życie i zdrowie, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę gwałtownego zamachu na jego mienie, doprowadziłJ. K. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 25.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

V
w okresie od czerwca 2001 do kwietnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),D. S. (1),M. P.iL. S., wywołując swoim zachowaniem uM. K.poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia, czym doprowadził go do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

VI
w okresie od maja 2002 roku do czerwca 2002 roku daty dziennej nieustalonej wR.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),D. S. (1),M. P.oraz nieustalonym mężczyzną, grożącJ. S.pobiciem oraz „połamaniem”, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na jego życie i zdrowie, żądając pieniędzy w kwocie 10.000 złotych, przy czym doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 7.000 złotych, czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

VII
w 2002 roku daty dziennej nieustalonej wM.orazR.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),D. S. (1)iM. P., grożącS. S. (1)pobiciem oraz zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie, a także kierując wobec niego groźby gwałtownego zamachu na jego mienie, poprzez zniszczenie prowadzonego przez pokrzywdzonego zakładu kamieniarskiego, doprowadziłS. S. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

D. S. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od września 1999 roku daty dziennej nieustalonej do grudnia 2002 roku, daty dziennej nieustalonej, wR.,S.,S.i innych miejscowościach na terenie województwa(...)i(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności czynów określonych wart. 282 kk, w ten sposób, iż akceptując cele grupy wykonywał zlecone lub przyjęte w ramach grupy zadania i czynności umożliwiające realizację celów dla których grupa została zorganizowana, - tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 kk;

II
w okresie od września 1999 roku do września 2000 r. daty bliżej nieustalonej w miejscowościC.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),M. P.,L. S.iR. Ł., kierując wobecI. K.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie jego oraz członków jego rodziny, doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 20.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

III
w okresie od lutego do września 2001 roku, daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),M. P.iP. C., kierując wobecJ. K. (1)oraz jego syna, groźby zamachu na życie i zdrowie, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę gwałtownego zamachu na jego mienie, doprowadziłJ. K. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 25.000 złotych, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

IV
w okresie od czerwca 2001 do kwietnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),M. P.iL. S., wywołując swoim zachowaniem uM. K.poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia, czym doprowadził go do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

V
w okresie od maja 2002 roku do czerwca 2002 roku daty dziennej nieustalonej wR.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),M. P.oraz nieustalonym mężczyzną, grożącJ. S.pobiciem oraz „połamaniem”, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na jego życie i zdrowie, żądając pieniędzy w kwocie 10.000 złotych, przy czym doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 7.000 złotych, czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

VI
w 2002 roku daty dziennej nieustalonej wM.orazR.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1)iM. P., grożącS. S. (1)pobiciem oraz zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie, a także kierując wobec niego groźby gwałtownego zamachu na jego mienie, poprzez zniszczenie prowadzonego przez pokrzywdzonego zakładu kamieniarskiego, doprowadziłS. S. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

M. P.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od września 1999 roku daty dziennej nieustalonej do grudnia 2002 roku, daty dziennej nieustalonej, wR.,S.,S.i innych miejscowościach na terenie województwa(...)i(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności czynów określonych wart. 282 kk, w ten sposób, iż akceptując cele grupy wykonywał zlecone lub przyjęte w ramach grupy zadania i czynności umożliwiające realizację celów, dla których grupa została zorganizowana, - tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 kk;

II
w okresie od września 1999 roku do września 2000 r. daty bliżej nieustalonej w miejscowościC.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),D. S. (1),L. S.iR. Ł., kierując wobecI. K.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie jego oraz członków jego rodziny, doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 20.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

III
w okresie od lutego do września 2001 roku, daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),D. S. (1)iP. C., kierując wobecJ. K. (1)oraz jego syna, groźby zamachu na życie i zdrowie, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę gwałtownego zamachu na jego mienie, doprowadziłJ. K. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 25.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

IV
w okresie od czerwca 2001 do kwietnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),D. S. (1)iL. S., wywołując swoim zachowaniem uM. K.poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia, czym doprowadził go do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

V
w okresie od maja 2002 roku do czerwca 2002 roku daty dziennej nieustalonej wR.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),D. S. (1)oraz nieustalonym mężczyzną, grożącJ. S.pobiciem oraz „połamaniem”, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na jego życie i zdrowie, żądając pieniędzy w kwocie 10.000 złotych, przy czym doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 7.000 złotych, czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

VI
w 2002 roku daty dziennej nieustalonej wM.orazR.województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1)iD. S. (1), grożącS. S. (1)pobiciem oraz zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie, a także kierując wobec niego groźby gwałtownego zamachu na jego mienie, poprzez zniszczenie prowadzonego przez pokrzywdzonego zakładu kamieniarskiego, doprowadziłS. S. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 zł, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

L. S.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od listopada 1999 roku daty dziennej nieustalonej do grudnia 2002 roku, daty dziennej nieustalonej, wR.,S.i innych miejscowościach na terenie województwa(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności czynów określonych wart. 282 kk, w ten sposób, iż akceptując cele grupy wykonywał zlecone lub przyjęte w ramach grupy zadania i czynności umożliwiające realizację celów dla których grupa została zorganizowana, - tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 kk;

II
w okresie od września do grudnia 1999 roku daty bliżej nieustalonej w miejscowościC.województwa(...), biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),A. J.,D. S. (1),M. P.iR. Ł.oraz innymi nieustalonymi osobami, kierował wobecI. K.groźby zamachu na życie i zdrowie jego oraz członków jego rodziny, czym doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 20.000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

III
w okresie od czerwca 2001 do kwietnia 2002 roku daty dziennej bliżej nieustalone wS.województwa(...), biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się popełnianiem przestępstw przeciwko mieniu, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,E. C. (1),A. J.,D. S. (1)iM. P., kierował wobecM. K.groźby karalne, wywołując swoim zachowaniem u pokrzywdzonego poczucie zagrożenia jego życia i zdrowia, czym doprowadził wskazanego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 10.000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, - tj. o przestępstwo zart. 282 kkw zw. zart. 65 § 1 kk;

P. C.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od lutego do września 2001 roku, daty dziennej bliżej nieustalonej wS.województwa(...), wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),D. S. (1)iM. P., kierując wobecJ. K. (1)oraz jego syna, groźby zamachu na życie i zdrowie, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę gwałtownego zamachu na jego mienie, doprowadziłJ. K. (1)do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 25.000 zł, - tj. o przestępstwo zart. 282 kk.

R. Ł.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od września 1999 roku do września 2000 r. daty bliżej nieustalonej w miejscowościC.województwa(...), wspólnie i w porozumieniu zP. M.,A. J.,E. C. (1),M. P.,D. S. (1)iL. S., kierując wobecI. K.groźby karalne, a także zachowując się w sposób, który wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę zamachu na życie i zdrowie jego oraz członków jego rodziny, doprowadził wskazanego pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie kwoty 20.000 zł, - tj. o przestępstwo zart. 282 kk.

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012r. Sąd Okręgowy w Radomiu orzekł:
P. M.uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym, że ustalił, iż działał on w okresie od stycznia 1999 roku do grudnia 2002 roku i za czyn ten na podstawieart. 258§3kkw zw. zart. 258§1kkskazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 258§3kk,
P. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach od II - VII czynów, stanowiących przestępstwa określone wart. 282kkw zw. zart. 65kkwedług stanu prawnego na dzień 6.06.1997 roku, z tym, że przyjął, że każdego z tych czynów dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz stwierdzając, że popełnił je w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu oraz ustalił, iż czyn zarzucany mu w punkcie II aktu oskarżenia popełnił w dacie bliżej nieustalonej od stycznia 1999 roku do grudnia 1999 roku na podstawieart. 282kkw zw. zart. 65kkw zw. zart. 64§2kkw zw. zart. 91§1kkiart. 33§1, 2 i 3kkwymierzyłP. M.karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w ilości 400 (czterystu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
Na podstawieart.91§2kk,86§1 kkorzeczone wyżej wpunktach I i IIjednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzyłP. M.łączną karę 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
A. J.uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym, że przyjął, że działał on w okresie od stycznia 1999 roku do grudnia 2002 roku i za czyn ten na podstawieart. 258§1kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, ten sam przepis przyjął za podstawę wymiaru kary,
A. J.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach od II - VII czynów, stanowiących przestępstwa określone wart. 282kkw zw. zart. 65kkwedług stanu prawnego na dzień 6.06.1997 roku, z tym, że przyjął, że każdego z tych czynów dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, oraz stwierdził, że popełnił je w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu oraz ustalił, iż czyn zarzucany mu w punkcie II aktu oskarżenia popełnił w dacie bliżej nieustalonej od stycznia 1999 roku do grudnia 1999 roku na podstawieart. 282kkw zw. zart. 65kkw zw. zart. 64§2kkw zw. zart. 91§1kkiart. 33§1, 2 i 3kkwymierzyłA. J.karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w ilości 400 (czterystu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
Na podstawieart. 91§2kk,86§1 kkorzeczone wyżej wpunktach IV i Vjednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzyłA. J.łączną karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,
D. S. (1)uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym, że przyjął, że działał on w okresie od stycznia 1999 roku do grudnia 2002 roku i za czyn ten na podstawieart. 258§1kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, ten sam przepis przyjął za podstawę wymiaru kary,
D. S. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach od II - VI czynów, stanowiących przestępstwa określone wart.282kkw zw. zart. 65kkwedług stanu prawnego na dzień 6.06.1997 roku, z tym, że przyjął, że każdego z tych czynów dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, oraz stwierdził, że popełnił je w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu oraz ustalił, iż czyn zarzucany mu w punkcie II aktu oskarżenia popełnił w dacie bliżej nieustalonej od stycznia 1999 roku do grudnia 1999 roku na podstawieart. 282kkw zw. zart. 65kkw zw. zart. 64§2kkw zw. zart. 91§1kkiart. 33§1, 2 i 3kkwymierzyłD. S. (1)karę 3 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w ilości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
Na podstawieart.91§ 2 kk,86§1 kkorzeczone wyżej wpunktach VII i VIIIjednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzyłD. S. (1)łączną karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
M. P.uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym, że przyjął, że działał on w okresie od stycznia 1999 roku do grudnia 2002 roku i za czyn ten na podstawieart. 258§1kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, ten sam przepis przyjął za podstawę wymiaru kary,
M. P.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach od II - VI czynów, stanowiących przestępstwa określone wart. 282kkw zw. zart. 65kkwedług stanu prawnego na dzień 6. 06. 1997 roku, z tym, że przyjął, że każdego z tych czynów dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, oraz stwierdził, że popełnił je w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu oraz ustalając, iż czyn zarzucany mu w punkcie II aktu oskarżenia popełnił w dacie bliżej nieustalonej od stycznia 1999 roku do grudnia 1999 roku na podstawieart. 282kkw zw. zart. 65kkw zw. zart. 64§2kkw zw. zart. 91§1kkiart. 33§1, 2 i 3kkwymierzyłM. P.karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w ilości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
Na podstawieart.91§2kk,86§1 kkorzeczone wyżej wpunktach X i XIjednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzyłM. P.łączną karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
L. S.uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym, że ustalił, iż czynu tego dopuścił się w okresie od stycznia 1999 roku do grudnia 2002 roku i za czyn ten na podstawieart. 258§1kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, ten sam przepis przyjął za podstawę wymiaru kary,
L. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach od II- III czynów, stanowiących przestępstwa określone wart. 282kkw zw. zart. 65kkwedług stanu prawnego na dzień 6.06.1997 roku, z tym, że przyjął, że każdego z tych czynów dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, oraz stwierdził, że popełnił je w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu oraz ustalając, iż czyn zarzucany mu w punkcie II aktu oskarżenia popełnił w dacie bliżej nieustalonej od stycznia 1999 roku do grudnia 1999 roku, zaś czyn zarzucany mu w punkcie III w okresie po 9 czerwca 2001 roku do kwietnia 2002 roku, w dacie bliżej nieustalonej, lecz z wyłączeniem okresu od 18 czerwca do 29 czerwca 2001 roku na podstawieart. 282kkw zw. zart. 65kkw zw. zart. 64§2kkw zw. zart. 91§1kkiart. 33§1, 2 i 3kkwymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w ilości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
Na podstawieart.91§2kk,86§1 kkorzeczone wyżej wpunktach XIII i XIVjednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzyłL. S.łączną karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
P. C.uznał za winnego czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, z tym, że ustalił, iż działał on w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i na podstawieart. 282kkskazałP. C.na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33§1, 2 i 3kkwymierzył mu grzywnę 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
R. Ł.uznał za winnego czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, z tym, że ustalił, iż czynu tego dopuścił się w okresie od stycznia 1999 roku do grudnia 1999 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czyn ten zakwalifikował zart. 282kki skazałR. Ł.na podstawieart. 282kkna karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 282kk, na podstawieart. 33§1, 2 i 3kkwymierzył mu grzywnę w ilości 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość każdej stawki na kwotę po 50 (pięćdziesiąt) złotych,
Na podstawieart. 63§1kkna poczet orzeczonej wyżej kary pozbawienia wolności zaliczyłP. M.okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 stycznia 2009 roku do dnia 6 maja 2011 roku,A. J.od 19 stycznia 2009 roku do 10 marca 2009 roku, od 15 kwietnia 2010 roku do 6maja 2011 roku,D. S. (1)od dnia 9 czerwca 2009 roku do dnia 19 maja 2011 roku,M. P.od 9 czerwca 2009 roku do 20 maja 2011 roku,L. S.od dnia 23 lipca 2009 roku do dnia 6 maja 2011 roku,P. C.od dnia 21 marca 2011 roku do dnia 6 maja 2011 roku,R. Ł.od dnia 19 stycznia 2009 roku do dnia 1 października 2009 roku.
Oskarżonych:P. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.,L. S.,P. C.,R. Ł.obciążył kosztami w równej części, w tym wydatkami poniesionymi w niniejszej w sprawie oraz każdego z nich opłatą sądową.
Wyrok powyższy został zaskarżony przez prokuratora i obrońców oskarżonych.
Prokurator na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.powyższy wyrok zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonych:P. M.,A. J.(w zakresie czynów opisanych w pkt II-VII aktu oskarżenia i kary łącznej),D. S. (1)iM. P.(w zakresie czynów opisanych w pkt II-VI aktu oskarżenia i kary łącznej),L. S.(w zakresie czynów opisanych w pkt II-III aktu oskarżenia i kary łącznej)P. C.iR. Ł..
W oparciu o przepisyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 4 k.p.k.zarzucił:

I
rażącą niewspółmierność kar jednostkowych za czyny opisane w akcie oskarżenia w pkt I oraz II-VII (w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności) i kary łącznej orzeczonej wobecP. M.w stosunku do bardzo wysokiej szkodliwości przypisanych mu przestępstw, stopnia zawinienia, niskich pobudek, którymi kierował się oskarżony, jego roli w popełnionym w zorganizowanej grupie przestępczej czynie, wskutek czego tak orzeczona kara nie zapewnia spełnienia celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych;

II
rażącą niewspółmierność kary jednostkowej za czyny opisane w akcie oskarżenia w pkt II-VII (w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności) i kary łącznej orzeczonych wobecA. J.w stosunku do bardzo wysokiej szkodliwości przypisanych mu przestępstw, stopnia zawinienia, niskich pobudek, którymi kierował się oskarżony, jego roli w popełnionym w zorganizowanej grupie przestępczej czynie, wskutek czego tak orzeczona kara nie zapewnia spełnienia celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych;

III
rażącą niewspółmierność kary jednostkowej za czyny opisane w akcie oskarżenia w pkt II-VI (w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności) i kary łącznej orzeczonych wobecD. S. (1)w stosunku do bardzo wysokiej szkodliwości przypisanego mu przestępstwa, stopnia zawinienia, niskich pobudek, którymi kierował się oskarżony, jego roli w popełnionym w zorganizowanej grupie przestępczej czynie, wskutek czego tak orzeczona kara nie zapewnia spełnienia celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych;

IV
rażącą niewspółmierność kary jednostkowej za czyny opisane w akcie oskarżenia w pkt II-VI (w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności) i kary łącznej orzeczonych wobecM. P.w stosunku do bardzo wysokiej szkodliwości przypisanych mu przestępstw, stopnia zawinienia, niskich pobudek, którymi kierował się oskarżony, jego roli w popełnionym w zorganizowanej grupie przestępczej czynie, wskutek czego tak orzeczona kara nie zapewnia spełnienia celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych;

V
rażącą niewspółmierność kary jednostkowej za czyny opisane w akcie oskarżenia w pkt II-III i kary łącznej orzeczonych wobecL. S.w stosunku do bardzo wysokiej szkodliwości przypisanych mu przestępstw, stopnia zawinienia, niskich pobudek, którymi kierował się oskarżony, jego roli w popełnionym w zorganizowanej grupie przestępczej czynie, wskutek czego tak orzeczona kara nie zapewnia spełnienia celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych;

VI
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobecP. C.w stosunku do bardzo wysokiej szkodliwości przypisanego mu przestępstwa, stopnia zawinienia, niskich pobudek, którymi kierował się oskarżony, wskutek czego tak orzeczona kara nie zapewnia spełnienia celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych;

VII
niesłuszne niezastosowanie wobecP. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.,L. S.,P. C.orazR. Ł.środków karnych w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonych przestępstwami szkód, podczas gdy okoliczności sprawy jednoznacznie przemawiają za orzeczeniem środków tego rodzaju.

Stosownie do treściart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

I
wymierzenieP. M.za czyn określony w pkt I aktu oskarżenia kary pięciu lat pozbawienia wolności, za czyny określone w pkt II-VII aktu oskarżenia obok wymierzonej kary grzywny – kary ośmiu lat pozbawienia wolności, kary łącznej dziesięciu lat pozbawienia wolności;

II
wymierzenieA. J.za czyny określone w pkt II-VII aktu oskarżenia obok wymierzonej kary grzywny – kary sześciu lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, kary łącznej siedmiu lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności;

III
wymierzenieD. S. (1)za czyny określone w pkt II-VI aktu oskarżenia obok wymierzonej kary grzywny – kary sześciu lat pozbawienia wolności, kary łącznej siedmiu lat pozbawienia wolności;

IV
wymierzenieM. P.za czyny określone w pkt II-VI aktu oskarżenia obok wymierzonej kary grzywny – kary sześciu lat pozbawienia wolności, kary łącznej siedmiu lat pozbawienia wolności;

V
wymierzenieL. S.za czyny określone w pkt II-III aktu oskarżenia kary pięciu lat pozbawienia wolności i kary grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych po 50 zł każda, kary łącznej sześciu lat pozbawienia wolności;

VI
wymierzenieP. C.kary pięciu lat pozbawienia wolności i kary grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych po 50 zł każda;

VII
wymierzenieR. Ł.kary czterech lat pozbawienia wolności i kary grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 50 zł każda;

VIII
orzeczenie wobec oskarżonychP. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.,L. S.iR. Ł.obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości, tj. w kwocie 20.000 zł solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoI. K.;

IX
orzeczenie wobec oskarżonychP. M.iA. J., obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości, tj. w kwocie 5.000 zł solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoA. F.;

X
orzeczenie wobec oskarżonychP. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.iP. C.obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości, tj. w kwocie 25.000 zł solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoJ. K. (1);

XI
orzeczenie wobec oskarżonychP. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.iL. S.obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości, tj. w kwocie 10.000 zł solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoM. K.;

XII
orzeczenie wobec oskarżonychP. M.,A. J.,D. S. (1)iM. P.obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości, tj. w kwocie 7.000 zł solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoJ. S.;

XIII
orzeczenie wobec oskarżonychP. M.,A. J.,D. S. (1),M. P.obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości, tj. w kwocie 10.000 zł solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoS. S. (2);

Obrońca oskarżonegoP. M.na podstawieart. 444 k.p.k.zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w punktach I, II, III i XIX w części dotyczącej oskarżonego na jego korzyść. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 i art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił powyższemu wyrokowi:

I
naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść orzeczenia:

1
art. 4 k.p.k.iart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.p.k.poprzez oddalenie wniosków dowodowych złożonych przez obrońców skutkujących niewyjaśnieniem szeregu okoliczności faktycznych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym przede wszystkim oddalenie wniosku dowodowego, o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu antroskopii złożonego w dniu 21 czerwca 2011r., która to opinia pozwoliłaby na ustalenie, czy którakolwiek z osób znajdująca się na zdjęciach złożonych przezJ. K. (2)toP. M.,

2
art. 172 k.p.k.poprzez uznanie za dopuszczalną konfrontację pośrednią polegającą na ujawnieniuE. C. (1)podczas przesłuchania z dnia 25.03.2009r. zeznań świadkówS. W.,I. K.,J. K. (1),A. F.iS. S. (2), podczas gdy takiej czynności procesowej za dopuszczalną uznać nie można, bowiem zasugerowałaE. C. (1), w jaki sposób ma uściślić sprzeczności i luki w swoich wyjaśnieniach;

3
art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie oceny dowodów wbrew wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez dowolne nadanie waloru wiarygodności zeznaniomE. C. (1), w sytuacji gdy wiarygodność jego zeznań została w toku niniejszego procesu wielokrotnie podważona przez zeznania innych świadków, w tym zeznania świadka koronnegoM. S., zeznania pokrzywdzonychM. K.,J.iZ. K.,S. S. (1), którzy w wielu istotnych aspektach takich jak przebieg zdarzeń, skład osobowy, wygląd sprawców, czy w ogóle fakt popełnienia przestępstwa zeznawali odmiennie,

4
art. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 92, art. 424 § 1 i § 2 k.p.k., polegającą na jednostronnej i niekorzystnej dla oskarżonego ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz rozstrzygnięciu wszelkich wątpliwości wbrew zasadzie in dubio pro reo na niekorzyść oskarżonego oraz procedowaniu nieuwzględniającemu zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz charakteryzującego się brakiem obiektywizmu w dążeniu do prawdy materialnej, a przede wszystkim przełamaniu zasady domniemania niewinności i przyjęcia a priori winy oskarżonego, jak również braku w treści uzasadnienia wyroku wnikliwej oceny wiarygodności dowodów, czy raczej dowodu, z zeznań świadkaE. C. (1)na podstawie którego sąd uznał oskarżonegoP. M.winnym zarzucanego mu czynu, a także dostatecznego wyjaśnienia dlaczego sąd odmówił wiarygodności dowodom przeciwnym, a w szczególności zeznaniom świadka koronnego i zawnioskowanym przez obrońców świadków, którzy zaprzeczyli aby, okoliczności które wskazywałE. C. (1)były prawdą, a co za tym idzie, abyP. M.istotnie brał udział w przedmiotowych przestępstwach;

II
błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą zaskarżonego orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść przez:

1
przyjęcie bez jakiejkolwiek wątpliwości, iż oskarżonyP. M.brał udział w popełnieniu zarzucanych mu czynów podczas gdy brak jest podstaw do ustalenia, że oskarżony dopuścił się popełnienia tych czynów, a jedynym dowodem wskazującym na jego ewentualny udział w popełnieniu tych przestępstw jest niewiarygodny dowód z zeznańE. C. (1)i równie niewiarygodny dowód z zeznańJ. K. (2), w zakresie w którym stwierdził on, że jednym ze sprawców zdarzenia na jego szkodę byłP. M., bowiem świadek ten w toku procesu wielokrotnie zeznawał odmiennie, podawał różne wersje przebiegu zdarzenia, a których zeznania nie znalazły żadnego potwierdzenia w innych przeprowadzonych w niniejszej sprawie dowodach,

2
uznanie, iż świadkowie zawnioskowani przez oskarżonegoP. M.mieli interes w tym, aby składać korzystne zeznania na jego rzecz, w sytuacji gdy brak jest jakichkolwiek dowodów podważających wiarygodność składanych przez nich zeznań,

3
uznanie, iż podnoszona w toku procesu okoliczność możliwości popełniania wymienionych w akcie oskarżenia przestęsptw przezE. C. (1)z innymi niż oskarżeni osobami tj. zR. N.iR. C., stanowiła tylko tak przyjętą linię obrony, w sytuacji gdy okoliczność ta podnoszona była nie tylko przez oskarżonych, ale przez wielu zeznających w niniejszej sprawie świadków w tym m.in.M. S.,M. C.,J. K. (3),I. K.w zakresie w jakim wskazał on, że jednym ze sprawców była osoba, która rysopisem odpowiadałaR. N.ps. (...),

4
uznanie, iż zeznaniaE. C. (1)w pełni zasługują na wiarę w sytuacji gdy szereg dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie podważa prawdziwość podawanych przez niego okoliczności, w tym między innymi zeznania świadków tj.:

-M. S.w zakresie w jakim zaprzeczył on braniu udziału w zdarzeniu na szkodęK.oraz w zakresie w jakim zaprzeczył on istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej którą kierować miałP. M.,
-J. K. (1)w zakresie w jakim zaprzeczył on przelaniu kwoty 25 tysięcy na kontoE. C. (1)i przekazania mu prostownika,
-M. K.w zakresie w jakim konsekwentnie twierdził, iż żadnego zdarzenia na jego szkodę nie było,
-T. O.w zakresie w jakim zaprzeczył on aby brał jakikolwiek udział w zdarzeniu na szkodęM. K.,
-S. W.iI. K.w zakresie w jakim odmiennie wskazywali oni liczbę sprawców, ich wiek, wygląd, a także sam przebieg zdarzenia, w tym między innymi kwestie przekazywania ewentualnych pieniędzy,
-A. F.w zakresie w którym odmiennie opisywał przebieg zdarzenia, w tym w szczególności odnośnie tego kto i ile osób kontaktowało się z nim w celu wymuszenia niekorzystnego rozporządzenia mieniem,
-J. S.w zakresie w jakim opisał on zachowanie poszczególnych sprawców, tego co mieli powiedzieć, a także w zakresie w jakim świadek odmiennie odE. C. (1)wskazywał markę i kolor samochodu, którym mieli przyjeżdżać sprawcy.
Wskazując na powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoA. J.zaskarżył wyrok w pkt IV, V, VI oraz XIX zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że oskarżonyA. J.dopuścił się czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia, podczas gdy całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi;

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 4 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, polegającą na uznaniu, za wiarygodne wyjaśnień i zeznańE. C. (1), w których podnosił, że oskarżonyA. J.brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, kierowanej przezP. M., w których opisując zaangażowanieA. J.w działanie tej grupy wskazywał, że uczestniczył on w planowaniu działania grupy i podziale zysków oraz kierował samochodem markiV. (...), którym poruszali się sprawcy w sytuacji, gdy po pierwsze stoją one w sprzeczności z konsekwentnymi i spójnymi wyjaśnieniami oskarżonegoA. J., który stanowczo nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów; po drugie nie znajdują bezpośredniego potwierdzenia w żadnym innym dowodzie przeprowadzonym w sprawie; po trzecie złożenie takiej treści zeznań i wyjaśnień przezE. C. (1)stanowi pomówienie oskarżonegoA. J., które bierze źródło z faktu, żeE. C. (1)jest skonfliktowany z oskarżonymA. J., a po czwarte są sprzeczne z zeznaniami świadków a zwłaszcza sprzeczne:

a
w odniesieniu do czynu z pkt I aktu oskarżenia z zeznaniami świadkaM. S., z których wynika, żeP. M.nie kierował zorganizowaną grupą przestępczą, gdyż nie miała ona stałego składu osobowego i pozbawiona była jakiegokolwiek stopnia trwałości;

b
w odniesieniu do czynu z pkt II aktu oskarżenia z zeznaniami świadkówS. W.iI. K., którzy odmiennie opisali skład osobowy sprawców, liczbę sprawców, ich wygląd, a także sam przebieg zdarzenia, a zwłaszcza sprzeczne z zeznaniamiS. W., który stwierdził, że kierowcą samochodu była osoba młoda, około dwudziestopięcioletnia, co w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania wyklucza udziałA. J.w tym czynie;

c
w odniesieniu do czynu z pkt III aktu oskarżenia z zeznaniami świadkaA. F.w zakresie okoliczności poprzedzających rozporządzenie mieniem oraz zeznaniamiJ. K. (3)w części dotyczącej jego pośrednictwa w odebraniu pieniędzy od pokrzywdzonego;

d
w odniesieniu do czynu z pkt IV aktu oskarżenia z zeznaniamiJ. K. (1)iZ. K.w zakresie dotyczącym przebiegu zdarzenia, ilości sprawców, ich wyglądu oraz okoliczności przelania pieniędzy przezJ. K. (1)na rachunek bankowyE. C. (1);

e
w odniesieniu do czynu z pkt V aktu oskarżenia z zeznaniami świadkaM. K., w których konsekwentnie zaprzeczał, by takie przestępstwo zostało na jego szkodę popełnione oraz z zeznaniami świadkówT. O.iM. S., którzy spójnie podnosili, że nie brali udziału w zdarzeniach związanych z wymuszeniem rozbójniczym dotyczącymM. K.;

f
w odniesieniu do czynu z pkt VI aktu oskarżenia z zeznaniami świadkaJ. S.w tej części, w której świadek konsekwentnie twierdził, że sprawcy przyjeżdżali do niego samochodem osobowym markiM.koloru żółtego lub ceglastego oraz w części dotyczącej przebiegu zdarzenia, wyglądu oraz liczby sprawców i ich zachowania się;

g
w odniesieniu do czynu z pkt VII aktu oskarżenia z zeznaniamiS. S. (1), który odmiennie opisał skład osobowy sprawców, liczbę sprawców, ich wygląd, udziałE. C. (1)w tym przestępstwie, a także sam przebieg zdarzenia;

a nadto w sytuacji, gdy kolejne wyjaśnieniaE. C. (1)składane w toku postępowania przygotowawczego nie były konsekwentne i spójne, jeśli chodzi o udział oskarżonychD. S. (1),M. P.,L. S.,R. Ł.iP. C.w poszczególnych czynach zarzuconychA. J., a ponadto, gdy w wyjaśnieniach i zeznaniachE. C. (1)zachodzi szereg wewnętrznych sprzeczności, jeśli chodzi o przebieg poszczególnych czynów, okoliczności poprzedzające te zdarzenia jak i mające po nich miejsce;

3
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 4 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, polegającą na przyjęciu, że wyjaśnienia i zeznaniaE. C. (1)w zakresie, w którym podnosił, iż oskarżonyA. J.brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezP. M., korespondują z zeznaniamiD. O.iM. S., podczas gdy z zeznań tych osób wynika tyle, żeP. M.iA. J.byli kolegami i się spotykali, że ich razem widywano, a co za tym idzie z tych okoliczności nie można wywodzić, że ich relacje wykraczały poza wspomniany zakres;

4
obrazę przepisów postępwoania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 4 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.w zw. zart. 172 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów polegającą na przyjęciu, że wyjaśnienia i zeznaniaE. C. (1)zasługują na wiarę, w sytuacji gdy przeprowadzona w toku postępowania przygotowawczego niedopuszczalna konfrontacja pośrednia polegająca na ujawnieniuE. C. (1)podczas przesłuchania z dnia 25.03.2009 r. zeznań świadkówS. W.,I. K.,J. K. (1),A. F.iS. S. (2)zasugerowałaE. C. (1), w jaki sposób ma uściślić sprzeczności i luki w swoich wyjaśnieniach;

5
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 4, art. 5 §2, art. 92, art. 424 § 1 i § 2 k.p.k., polegającą na: dokonaniu wybiórczej i niekorzystnej dla oskarżonego analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na nie korzyść oskarżonego, prowadzeniu postępowania w sposób charakteryzujący się brakiem obiektywizmu w dążeniu do prawdy materialnej oraz nie zawarcie w uzasadnieniu wyroku wszechstronnej oceny wiarygodności dowodów, a w szczególności dowodu z zeznań świadkaE. C. (1), na podstawie którego Sąd uznał oskarżonegoA. J.winnym zarzucanych mu czynów, a także wyczerpującego wyjaśnienia, dlaczego Sąd odmówił wiarygodności dowodom przeciwnym, a zwłaszcza zeznaniom świadka koronnegoM. S.;

6
obrazę przepisów postępowania, który miał wpływ na treść orzeczenia tj.art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k.poprzez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie konfrontacjiE. C. (1)iJ. K. (3), mimo istniejących sprzeczności pomiędzy ich zeznaniami, a które ujawniły się na tle okoliczności pośrednictwaJ. K. (3)w przekazaniu pieniędzy od pokrzywdzonego do rąkE. C. (1), podczas gdy okoliczności te wyjaśnienia wymagały, a ponadto niewątpliwie dostarczyłyby dodatkowych przesłanek do dokonania oceny zeznań tych świadków;

7
obrazę przepisów postępowania, który miał wpływ na treść orzeczenia tj.art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.polegającego na bezpodstawnym oddaleniu wniosku dowodowego o przesłuchanie świadkaM. D., podczas gdy przesłuchanie tego świadka było istotne dla zweryfikowania wyjaśnieńE. C. (1)w części dotyczącej rzekomego popełnienia przestępstwa na szkodęJ. S., zaś Sąd wniosek ten oddalił mimo, że nie podjął wystarczających wysiłków dla ustalenia adresu tego świadka.

Wskazując na powyższe podstawy wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoM. P.zaskarżył wyrok w całości zarzucając:

I
mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania –art. 2 § 2 k.p.k.,art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na:

1
dowolnym, nie odzwierciedlającym zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, obdarzeniu walorem wiarygodności wyjaśnień i zeznańE. C. (2)w zakresie, w jakim wskazuje on na udział i rolęM. P.w popełnieniu przestępstw na osobachI. K.,J. K. (1),M. K.,J. S.iS. S. (1)oraz w zakresie, w jakim wskazuje on na działanie oskarżonego w ramach grupy przestępczej,

2
dowolnym, nie odzwierciedlającym zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, przyjęciu, iż wyjaśnienia i zeznaniaE. C. (1), odnoszące się do osoby oskarżonego, działania przez oskarżonego w ramach grupy przestępczej i dokonania przez oskarżonego wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przestępstw – wymuszeń rozbójniczych, mogą stanowić podstawę do przypisania oskarżonemu sprawstwa czynów opisanych w akcie oskarżenia, pomimo, że dowody te nie znajdują we wskazanym zakresie poparcia w innych, zgromadzonych w przedmiotowym postępowaniu dowodach, zaś samE. C. (1), określając oskarżonego jako współsprawcę wymuszeń rozbójniczych i członka tej samej co on niewielkiej, kilkuosobowej grupy przestępczej, nazywa go per „ten krępy”, nie potrafiąc nawet wskazać imienia lub pseudonimu oskarżonego,

3
dowolnym, nie odzwierciedlającym zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, przyjęciu, że wyjaśnienia i zeznaniaE. C. (2), zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności, bez należytego uwzględnienia faktu, iż dowody te stanowią pomówienia, złożone przez osobę żywotnie zainteresowaną wynikiem postępowania karnego oraz, jak można zasadnie wnioskować, mogą zmierzać do przerzucenia odpowiedzialności za przestępstwa na inne osoby czy też do uniknięcia odpowiedzialności karnej,

4
pominięciu pojawiających się w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym okoliczności, które mogły, w razie uznania ich za istotne i prawdziwe, doprowadzić do dokonania ustaleń odmiennych niż poczynione i przyjęte za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, w szczególności zaś brak dostatecznego rozważenia, iż żaden z przesłuchanych w sprawie pokrzywdzonych nie wskazuje na oskarżonego jako na sprawcę dokonanych na nim wymuszeń,

5
braku dostatecznego rozważenia faktu, że jedyną osobą, której rolę i udział w czynach objętych aktem oskarżenia potwierdzają inne dowody, przede wszystkim dowody o charakterze osobowym, jestE. C. (1),

II
obrazę przepisów prawa materialnego –art. 4 § 1 k.k.,art. 101 § 1 pkt 4 k.k.iart. 258 § 1 k.k.– polegającą na braku rozważenia, czy w okolicznościach przedmiotowej sprawy odnośnie czynu zarzuconego oskarżonemu w pkt I aktu oskarżenia nie należy stosować przepisów względniejszych dla oskarżonego w zakresie ustawowego zagrożenia karą oraz przedawnienia karalności czynu, to jest przepisów obowiązujących w dacie popełnienia przestępstwa.

Mając powyższe na uwadze wniósł o:
- uchylenie zaskarżonego orzeczenia w pkt I (zarzut udziału oskarżonego w grupie przestępczej i umorzenie postępowania,
- zmianę zaskarżonego orzeczenia w pkt II – VI i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie we wskazanym zakresie uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoD. S. (1)zaskarżył wyrok w całości zarzucając:

1
rażące naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a polegające na naruszeniu:

a
art. 171 § 1 oraz § 4 k.p.k.w ten sposób, że świadkowiE. C. (1)odczytano treść zeznań innych świadków, co mogło zasugerować mu treść odpowiedzi na zadane pytanie;

b
art. 7 k.p.k., poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, bez uwzględnienia wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego;

c
art. 410 k.p.k.poprzez oparcie wyroku jedynie na wyjaśnieniachE. C. (1)oraz pominięcie okoliczności wynikających z zeznań innych świadków;

d
art. 5 § 2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie niedających usunąć się wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego, na niekorzyść oskarżonegoD. S. (1);

e
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 167 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.poprzez niedopuszczenie dowodu z zeznań świadkaM. D., który to dowód miał na celu podważenie wiarygodności zeznańS. S., a jego przeprowadzenie wbrew twierdzeniom Sądu było możliwe;

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, że oskarżonyD. S.popełnił zarzucane mu w akcie oskarżenia przestępstwa, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do odmiennego wniosku.

Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o:
- uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie
- o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonychP. C.iR. Ł.na podstawieart. 444 k.p.k.iart. 427 § 1 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonych. Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.powyższemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

a
art. 7 Konstytucji RPw zw. zart. 1 k.p.k.iart. 172 k.p.k.poprzez ustalenie stanu faktycznego sprawy w oparciu o czynności procesowe dokonane przez organy postępowania bez podstawy prawnej, polegające na odczytaniu podczas przesłuchaniaE. C. (1)zeznań złożonych przez innych świadków;

b
art. 4, 7 i 410 k.p.k.poprzez uznanie za wiarygodne informacji uzyskanych z zeznańE. C. (2)na temat sprawstwaR. Ł., w sytuacji gdy nie są one przyznane przez pomówionego; potwierdzone innymi dowodami, choćby w części; nie są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, ale po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi; nie pochodzą od osoby bezstronnej; nie są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, a także zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające; nie pochodzą od osoby o nieposzlakowanej opinii, ale przestępcy obeznanego z mechanizmami procesu karnego, a udzielający informacji, a nadto pozostają one w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, zgromadzonym w sprawie, a którego Sąd nie rozważył, co skutkowało błędnym ustaleniem okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności przez przyjęcie, iż oskarżonyR. Ł.iP. C.dopuścili się zarzucanych im czynów;

c
art. 4, 7 i 410 k.p.k.poprzez uznanie za wiarygodne informacji uzyskanych z zeznańE. C. (1)na temat sprawstwaP. C., w sytuacji gdy pozostają one w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, zgromadzonym w sprawie, a którego Sąd nie rozważył, co skutkowało błędnym ustaleniem okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności przez przyjęcie, iż oskarżonyP. C.dopuścił się zarzuconego mu czynu;

d
art. 4, 7 i 410 k.p.k.poprzez uznanie za wiarygodne zeznańJ. K. (1), w sytuacji gdy są one wewnętrznie sprzeczne, niespójne, pozostają one w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, zgromadzonym w sprawie, a którego Sąd nie rozważył, co skutkowało błędnym ustaleniem okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności przez przyjęcie, iż oskarżonyP. C.był w biurze pokrzywdzonegoJ. K. (1);

e
art. 170 § 1 k.p.k.w zw. zart. 192 § 2 i 193 § 1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie świadkaJ. K. (1)z udziałem biegłego psychologa oraz dopuszczenie dowodu z opinii psychologicznej na okoliczność stanu psychicznego rzeczonego świadka oraz zdolności postrzegania i odtwarzania poczynionych spostrzeżeń, w sytuacji gdy przeprowadzenie tego dowodu mogło przyczynić się do wyjaśnienia istotnych okoliczności dla odpowiedzialności oskarżonegoP. C., a przeprowadzeniu dowodu nie sprzeciwiała się żadna z przesłanek określonych wart. 170 § 1 k.p.k.;

f
art. 366 § 1 k.p.k.poprzez nieustalenie przez Sąd w sposób dokładny czasu, w jakim doszło do wizyty uJ. K. (1), w której miał brać udziałP. C., pomimo powołania w postępowaniu przez jego uczestników faktów to umożliwiających, a co mogło w istotny sposób przyczynić się do zweryfikowania alibi podanego przez rzeczonego oskarżonego;

g
art. 4, 7 i 410 k.p.k.poprzez nierozważenie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania, w szczególności poprzez pominięcie zeznań świadka koronnegoM. S., z których wynika, iż osoby będące wraz zP. M.uJ. K. (1), po tym jak dowiedzieli się o fikcyjności faktur, nie podejmowały żadnych działań wobec pokrzywdzonego, co stawia w wątpliwość ustalenia Sądu, iż wszyscy uczestnicy mieli wiedzę, że faktura była fałszywa;

h
art. 366 § 1 k.p.k.poprzez niewyjaśnienie przez Sąd sprzeczności wyłaniającej się z zeznańJ. K. (1)złożonych na rozprawie w dniu 14 września 2010 r., dotyczącej tego, czy o sytuacji z fałszywymi fakturami powiedział(...), czy też wszystkim uczestnikom;

i
art. 4, 7 i 410 k.p.k.poprzez nierozważenie okoliczności dotyczących strony podmiotowej oskarżonegoP. C., w szczególności faktu, iż nie brał udziału w ustaleniach dotyczących wyjazdu do pokrzywdzonegoK., w związku z czym mógł nie wiedzieć o fikcyjności faktury z której miała pochodzić dochodzona wierzytelność, a w konsekwencji mógł działać ze świadomością celu w postaci zwrotu wierzytelności;

2
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i mogących mieć wpływ na jego treść przez uznanie, że oskarżonyP. C.wszedł w porozumienie pokrzywdzonego pozostałymi oskarżonymi, jak również iż kierował wobec pokrzywdzonegoJ. K. (1)i jego syna groźby zamachu na życie i zdrowie, a także gwałtownego zamachu na mienie, przy czym działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sytuacji, gdy żaden z dowodów zgromadzonych w materiale dowodowym nie pozwala na takie ustalenie.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uniewinnienie oskarżonych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoL. S.adw.J. K. (4)zaskarżyła wyrok w całości zarzucając:
1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to:
-art. 4 i 7 k.p.k.– poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w zakresie pozbawienia waloru wiarygodności wyjaśnień osk.L. S.; bezkrytyczną ocenę wyjaśnień – zeznańE. C. (1)w zakresie uczestnictwa oskarżonegoL. S.tak w zorganizowanej grupie przestępczej jak i wymuszeniach wobecI. K.iM. K.– mimo ewidentnych braków i „ułomności” w ich treści, w sposobie relacji o osobach uczestniczących w przestępstwach, sposobu „uzyskiwania” zeznań i wyjaśnień odE. C. (1), które dyskwalifikują je jako pełnowartościowe dowody w sprawie;
-art. 5 § 2 k.p.k.– poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego a to w odniesieniu do relacji: wyjaśnienia – zeznaniaE. C. (1)oraz zeznania świadków:I. K.iS. W.;
2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na:
- wyciągnięciu błędnego wniosku z relacji świadkówI. K.iS. W.co do obecności wśród osób przybyłych do pokrzywdzonegoI. K.oskarżonegoL. S.poprzez przypisanie wyglądu osoby, który to opis nie jest kompatybilny z wyglądem oskarżonego, w konsekwencji błędne ustalenie, że to oskarżonyL. S.uczestniczył w przedmiotowym przestępstwie jak również ustalenia w zakresie jego uczestnictwa w wymuszeniu na osobieM. K.– mimo braku dostatecznych dowodów w tym zakresie;
- nie znajdującym oparcia w materiale dowodowym ustaleniu, żeosk. L. S.miał popełnić zarzucane mu przestępstwa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.
Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoL. S.adw.R. B.na zasadzieart. 444 k.p.k.zaskarżył wyrok w całości. Na zasadzieart. 427 § 2 i 438 p. 1,2 i 3k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa materialnegoart. 4 § 1 k.k.,art. 101 § 1 p. 4 k.k.iart. 258 § 1 k.k.poprzez zastosowanie przy orzekaniu przepisów obowiązujących w dacie orzekania, podczas gdy względniejsza dla oskarżonego jest ustawa obowiązująca w chwili popełnienia przestępstwa, która winna skutkować uznaniem za przedawnione karanie za przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.i umorzeniem w tym zakresie postępowania.

2
obrazę prawa procesowego:

a
art. 171 k.p.k., poprzez odczytanieC.w postępowaniu przygotowawczym w czasie jego przesłuchania w dniu 25.03.09r. zeznań pokrzywdzonych, co nie jest czynnością dozwoloną Ustawą, co doprowadziło, poprzez niedozwoloną sugestię do złożenia kolejnych zeznań, uzupełnionych o zasugerowane nowe szczegóły, dotyczące zarówno przebiegu zdarzeń jak i innych nowych współdziałających ze świadkiem sprawców, o których nie było mowy wcześniej,

b
art. 4,7 i 410 k.p.k.poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegającej na bezkrytycznym daniu wiary zeznaniom świadkaE. C. (1), podczas gdy jego zeznania:

- nie są potwierdzone innymi dowodami, nie są spontaniczne, są złożone w bardzo odległym czasie od zdarzeń, nie są konsekwentne i stanowcze, są wyrazem osobistego zainteresowania świadka, przerzuceniem winy na inne osoby, umniejszeniem stopnia własnego zawinienia, pochodzą od przestępcy obeznanego z mechanizmami procesu karnego,
- są sprzeczne z zeznaniami świadka koronnegoS., pokrzywdzonychW.,K.,K.,K.,S., świadkówK.iO.,

c
art. 4,5§ 2, 92 i 424 k.p.k.poprzez:

- dokonanie analizy materiału dowodowego w sposób wybiórczy i niekorzystny dla oskarżonego, przy braku w uzasadnieniu motywów dyskwalifikacji zeznań świadków i dokumentów dla oskarżonego korzystnych, szczególnie psychologaE. K.,J. R.i dokumentacji medycznej, w sytuacji gdy dowody te przemawiają za tym, że w roku 1999 oskarżonyS.nie był w stanie popełniać zarzucanych mu przestępstw (na szkodęK.) bo przeżył załamanie nerwowe, był w trakcie terapii psychologicznej, podjął próbę samobójczą i był leczony,
- rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, mimo, że do takich wątpliwości należał m.in. brak ustalenia dat przestępstw przypisanych oskarżonemuS.i brak ten nie został usunięty w procesie skutecznie uniemożliwiając obronę oskarżonego,
- brak wskazania z jakiego powodu Sąd nie daje wiary zeznaniom świadka koronnegoS., zeznającego odmiennie niż świadekC.w bardzo istotnych kwestiach, np. co do przywódcy i istnienia grupy, jej składu i stopnia trwałości, podczas gdy status tych dwóch świadków różni się znacznie, odmienna jest też waga ich zeznań,
- obliczenie okresu popełnienia przestępstwa na szkodęM. K.dokonane przez Sąd I instancji jako okresu od 9 czerwca 2001r. do kwietnia 2002r.z wyłączeniem okresu od 18 czerwca do 29 czerwca 2001r.przy zastosowaniu stronniczego wnioskowania, polegającego na tym, że skoroS.przebywał za granica od 18 do 29 czerwca 2001r., to wtedy przestępstwo nie mogło mieć miejsca, podczas gdy Sąd winien potraktować tę wątpliwość na korzyść oskarżonego zakładając, że nic nie przeczy zaistnieniu przestępstwa właśnie w tej dacie i stanowi to kolejną nieusuwalną wątpliwość, która winna być potraktowana na korzyść oskarżonego,
- przemilczenie w uzasadnieniu skarżonego wyroku faktu, że oskarżonyS.został zatrzymany parę miesięcy po zatrzymaniu współoskarżonych, nie ukrywał się, prowadził normalne życie, w sytuacji gdy wR.mówiło się od dłuższego czasu o przyczynach aresztowania współoskarżonych iS., gdyby miał powód, mógłby z łatwością ukryć się nawet za granicą, dysponował paszportem, w okresie o którym mowa wyjechał i wrócił z wakacji w Egipcie.
3. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżonyL. S.popełnił zarzucane mu aktem oskarżenia czyny
Na zasadzieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k.obrońca wniósł o:
zmianę wyroku w stosunku do oskarżonegoL. S.i wydanie wyroku uniewinniającego go od zarzucanych mu czynów.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonych w zakresie w jakim kwestionują winę oskarżonych odnośnie przypisanych im czynów na uwzględnienie nie zasługują.
Podstawowym zarzutem podnoszonym przez wszystkie apelacje jest kwestia obdarzenia wiarą przez sąd wyjaśnień i zeznań świadkaE. C. (1).
Skarżący słusznie podnoszą, żeE. C. (1)występując w sprawie jako współpodejrzany, skorzystał z unormowaniaart. 60 § 3 k.k.i ujawnił przestępstwa, które popełnił wraz z oskarżonymi.
Skorzystał on więc z instytucji wprowadzonej przez ustawodawcę, która miała głównie przyczynić się do zwalczania przestępczości zorganizowanej. Fakt skorzystania przez sprawcę z instytucji ustawowej nie może przesądzać twierdzenia, że jego wyjaśnienia są niezgodne z prawdą i celowo lub złośliwie pomawia on współoskarżonych o dokonanie przestępstw. Dlatego twierdzenia apelacji zmierzające do takiej oceny wyjaśnień i zeznańE. C. (1)nie mogą zasługiwać na aprobatę.
Należy wskazać, że okoliczności dotyczące niniejszej sprawy oskarżony wskazał samorzutnie podczas przesłuchania w toku postępowania w sprawie Ap V Ds. 5/09/sp dotyczącej współdziałania w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezJ. K. (3).
Okoliczności dotyczące czynów będących przedmiotem osądu nie były znane organom ścigania i w trakcie postępowania w sprawie były weryfikowane. Szczegółowa analiza w szczególności wstępnych wyjaśnień złożonych przezE. C. (1)występującego wówczas w charakterze podejrzanego, pozwala na stwierdzenie, że zarzuty apelacji sprowadzające się do twierdzeń, iż są one konfabulacją, czy też celowym obciążeniem współoskarżonych w imię własnych korzyści procesowych nie mogą być uznane za zasadne. We wszystkich wyjaśnieniach na k. 32-36, 52-56, 74-76E. C. (1)nie podał prowadzącemu postępowanie wyuczonej treści wyjaśnień, które miałyby bezpodstawnie obciążyć współoskarżonych. Przeciwnie wyjaśnienia te wskazują, że z dużą ostrożnością wskazywał on na współsprawców dokonanych przestępstw. Oskarżony był przesłuchiwany w dniu 4 listopada 2008r. na temat zdarzeń, które miały miejsca w okresie od stycznia 1999r. do grudnia 2002r.
Naturalną jest więc rzeczą, co wynika z zasad doświadczenia życiowego, że szczegółów poszczególnych zdarzeń, z uwagi na upływ czasu, nie pamiętał i odtwarzał je sobie w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego. Wskazał jednak na dokonanie wspólnie z współoskarżonymi sześciu przestępstw, których okoliczności w trakcie postępowania były weryfikowane.
Słusznie wskazują apelacje, że konfrontacja pośrednia przeprowadzona przez funkcjonariusza CBŚ w dniu 25.03.2009r. (k. 293-300) polegająca na odczytaniuE. C. (1)części zeznań pokrzywdzonych może budzić wątpliwości. Na tą okoliczność apelacje obrońcówP. M.,A. J.,P. C.iR. Ł.zasadnie powołują poglądy orzecznictwa i doktryny. Podstawowe orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1981r. Rw 96/81, LEX nr 19716 jest jednak błędnie interpretowane. Wyrażony w tym orzeczeniu pogląd Sądu Najwyższego stwierdza, że nie można poprzestać na odczytaniu świadkom czy oskarżonym zeznań innych świadków lub wyjaśnień innych oskarżonych, pomiędzy którymi zachodzą sprzeczności, w takich wypadkach bowiem należy - w myślart. 157 § 3 k.p.k.– dokonać konfrontacji przesłuchiwanych osób w celu wyjaśnienia sprzeczności.
Pogląd ten nie wyklucza więc możliwości odczytywania zeznań i wyjaśnień odmiennie zeznających świadków i oskarżonych, lecz wskazuje na to, że nie można poprzestać jedynie na odczytaniu, bowiem w celu wyjaśnienia sprzeczności należy dokonać konfrontacji odmiennie zeznających osób.
Apelacje starają się nie dostrzegać, że wprawdzie nie prowadzący postępowanie przygotowawcze, lecz sąd takiej konfrontacji dokonał (k. 3220-3232, 4652-4653). Konfrontacja ta miała miejsce podczas rozpraw w dniu 18 października 2010r. i 28 kwietnia 2011r., a więc po uzyskaniu przez oskarżonego korzystnego wyroku, który został wydany w dniu 8 czerwca 2010r. (k.2546-2547).
W dacie dokonanych konfrontacji oskarżony mimo, że nie miał interesu prawnego aby „fałszywie”, zgodnie ze stanowiskiem skarżących, obciążać współoskarżonych, podtrzymywał swoje wyjaśnienia złożone w sprawie.
W tych warunkach nawet gdyby przyjąć, że przesłuchanieE. C. (1)w dniu 25.03.2009r. (k.293-300) zostało dokonane z obrazą prawa procesowego, to zgodnie zart. 438 pkt 2 k.p.k.obraza ta nie miała wpływu na treść orzeczenia. Okoliczności podawane podczas tego przesłuchania nie były jedynym i podstawowym dowodem uznania winy współoskarżonych.
Należy w szczególności wskazać, że mimo braku wcześniejszych powiadomień organów ścigania, pokrzywdzeni, pozaM. K., przesłuchani na temat okoliczności podawanych przezE. C. (1)potwierdzili fakty dokonanych przestępstw. NatomiastM. K.w swoich pierwszych zeznaniach w sprawie (k.103v) zawarł kredo swojej postawy prezentowanej w toku postępowania w sprawie „wiem, że pieniędzy nie odzyskam, chcę mieć spokój, oni mają kolegów na wolności, boję się tych ludzi.” PokrzywdzonyK.zasłaniając się niepamięcią nie potwierdził okoliczności, które podałE. C. (1), nie dlatego, że przestępstwo na jego szkodę nie zostało dokonane, lecz dlatego, że nadal bał się oskarżonych.
Powyższe okoliczności sąd meriti miał na uwadze i szczegółowo w stosunku do każdego z pokrzywdzonych wskazał jakie dowody zadecydowały o uznaniu winy oskarżonych za udowodnione.
W tych warunkach brak jest podstaw do uznania za zasadne zarzutów podnoszonych we wszystkich apelacjach, że sąd pierwszej instancji orzekł w sprawie z obrazą prawa procesowego wskazaną w apelacjach.
Odnośnie braku obrazyart. 172 k.p.k.podnoszonej w apelacjach obrońców:P. M.,A. J.,P. C.iR. Ł.sąd wypowiedział się w poprzedzającej części uzasadnienia. Sąd meriti również miał na uwadze to zagadnienie i szeroko ustosunkował się do niego wskazując, że nieprawidłowości przesłuchaniaE. C. (1)przez funkcjonariusza CBŚ w dniu 25.03.2009r. (k.293-300) wobec faktu późniejszej konfrontacji z pokrzywdzonymi, nie miały wpływu na treść orzeczenia.
Apelacje obrońców oskarżonych:M.,J.,S.,C.iŁ.zarzucają również obrazęart. 170 § 1 k.p.k., która miałaby polegać na tym, że sąd nie uwzględnił wszystkich wniosków zgłaszanych przez wyżej wymienionych. Taka ocena jest błędna, to sąd a nie strona ocenia zasadność wniosku dowodowego i w przypadku stwierdzenia jego niezasadności z powodów określonych wart. 170 § 1 k.p.k.orzeka o jego oddaleniu. Inny sposób procedowania polegający na uwzględnieniu wszystkich wniosków dowodowych zgłoszonych przez strony powodowałby w wielu przypadkach niemożliwość merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd pierwszej instancji każdorazowo ocenił zasadność zgłoszonych wniosków dowodowych i w przypadku podjęcia decyzji merytorycznych o ich oddaleniu prawidłowo je uzasadnił, zaś Sąd Apelacyjny nie stwierdził błędu w tym zakresie. Odmienna ocena ich trafności ze strony skarżących nie może decydować o uznaniu ich za wadliwe.
Brak jest również podstaw do uznania za zasadne zarzutów obrazyart. 92 k.p.k.i410 k.p.k.podnoszonych przez obrońców oskarżonych:M.,J.,P.,C.,Ł.iS.. Przepisy te zawierają tożsamą normę prawną, że podstawę orzeczenia – wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania – rozprawy.
Apelacje nie wskazują jakie dowody sąd pominął podczas oceny materiału dowodowego, czy też na podstawie jakich dowodów nie ujawnionych w toku rozprawy wydał zaskarżone orzeczenie.
Podobnie apelacje obrońcy oskarżonegoP. M.i obrońcy oskarżonychP. C.iR. Ł.nie konkretyzują na czym polega obrazaart. 366 k.p.k.Bezsporne bowiem jest w sprawie, że przewodniczący kierował rozprawą i doprowadził do wydania orzeczenia. Okoliczność, że jest ona niekorzystna dla oskarżonych nie przesądza obrazyart. 366 § 1 k.p.k.
Zarzuty: obrazyart. 171 § 1 i § 4 k.p.k.podnoszony przez obrońcęD. S. (1)i zarzut obrazyart. 171 k.p.k.podnoszony przez obrońcę oskarżonegoL. S., ściśle łączą się z zarzutami obrazyart. 172 k.p.k., i wbrew twierdzeniom skarżących wskazywane nieprawidłowości przesłuchaniaE. C. (1)nie maiła istotnego znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Nie mogą być uznane ze słuszne również zarzuty podniesione przez apelację obrońcy oskarżonychP. C.iR. Ł.obrazyart. 7 Konstytucji RPorazart. 192 § 2 k.p.k.i193 § 1 k.p.k.
Zgodnie zart. 7 Konstytucjiorgany władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Brak jest podstaw do uznania, że sąd procedował w sprawie wbrew przepisomkodeksu postępowania karnego. Fakt wydania niekorzystnego wyroku dla oskarżonych nie przesądza zasadności takiego twierdzenia. Działając zgodnie z prawem sąd może zarządzić przesłuchaniu świadka z udziałem biegłego tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy istnieją wątpliwości co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego oraz zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń. Fakt, żeJ. K. (1)rozpoznał oskarżonegoC.jako sprawcę przestępstwa nie uzasadnia poddania w wątpliwość jego zeznań oraz zdolności postrzegania i odtwarzania.
Z zasad doświadczenia życiowego wiadomym jest, że odtworzenie zdarzeń z przed kilku lat jest często bardzo utrudnione i może powodować rozbieżności w zeznaniach świadka, lecz nie jest to powodem do korzystania z unormowańart. 192 § 2 k.p.k.i193 § 1 k.p.k.
Apelacja obrońcy oskarżonychP. C.iR. Ł.zarzuca również obrazęart. 4 k.p.k., zaś apelacja obrońcy oskarżonegoM. P.obrazęart. 2 § 2 k.p.k.iart. 4 k.p.k., natomiast apelacje obrońców pozostałych oskarżonych zarzucają obrazęart. 4 k.p.k.i5 § 2 k.p.k.Lektura wymienionych apelacji wskazuje, że skarżący błędnie interpretują zasady wymienione we wskazanych przepisach – zasadę prawdy materialnej, zasadę obiektywizmu i in dubio pro reo.
Powyższe zasady zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie zostały zdefiniowane w sposób jednoznaczny i nie nakazują one sądowi interpretacji materiału dowodowego sprawy jedynie na korzyść oskarżonego, lecz obligują do dokonania ustaleń zgodnie z zasadą prawdy materialnej określonej wart. 2 § 2 k.p.k.natomiast zasada obiektywizmu określona wart. 4 k.p.k.nakazuje organom prowadzącym postępowanie, zachowanie obiektywizmu w stosunku do stron i innych uczestników postępowania, a także do sprawy będącej przedmiotem rozpoznania.
Podobnie zasada in dubio pro reo nie może stanowić pretekstu do uproszczonego traktowania wątpliwości, co starają się czynić skarżący. Z brzmieniaart. 5 § 2 k.p.k.wynika, że reguła ta ma zastosowanie dopiero wtedy, gdy mimo wszystkich starań organu prowadzącego postępowanie, nie da się usunąć występujących w sprawie wątpliwości. Przepis ten dotyczy wątpliwości jakie może powziąć sąd orzekający a nie strona, dopiero gdyby sąd je powziął i nie rozstrzygnął na korzyść oskarżonego, zasadny byłby zarzut naruszenia tego przepisu.
Z treści motywów zaskarżonego wyroku nie wynika, aby takie wątpliwości sąd powziął. Skarżący słusznie wskazują, co podnosi również sąd meriti, że sprawa niniejsza jest bardzo trudna, głównie z uwagi na upływ czasu. WspółoskarżonyE. C. (1)oraz pokrzywdzeni starali się odtworzyć przebieg zdarzeń z przed wielu lat. Naturalną jest więc rzeczą, że pamięć przesłuchiwanych świadków nie jest jednolita i w ich zeznaniach mogły istnieć rozbieżności.
Należy więc postawić pytanie czy rozbieżności te są na tyle istotne, aby sprawcy przestępstw pozostali bezkarni.
Sąd meriti miał te okoliczności na uwadze i wskazał na nie w motywach zaskarżonego wyroku. Analizując materiał dowodowy sprawy wskazał odnośnie każdego z czynów jakie dowody miał na uwadze uznając winę oskarżonych w zakresie ich dokonania za udowodnioną.
Dowody te poszczególne apelacje obrońców starają się interpretować odmiennie zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i dążąc do uzyskania bezkarności sprawców.
Możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu, co czynią apelacje, nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Odmienna ocena dowodów korzystna dla oskarżonego jest prawem obrońcy. Nie wynika z niej jednak samo przez się by ocena dokonana przez sąd orzekający charakteryzowała się dowolnością.
W orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego jak i Sądów Apelacyjnych powszechnie akceptowany jest pogląd, że bezpośredni kontakt z osobą przesłuchiwaną ma bardzo istotne znaczenie dla prawidłowej oceny wiarygodności tego dowodu, zaś zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzanych przez sąd z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania.
Kontrola odwoławcza takiej oceny sprowadza się do sprawdzania, czy nie wykazuje ona błędów natury faktycznej lub logicznej i czy nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym i wskazaniami wiedzy.
W ocenie Sądu Apelacyjnego przeprowadzona przez sąd I instancji ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie zawiera błędów natury faktycznej i logicznej i wbrew twierdzeniom apelacji podnoszącym zarzut obrazuart. 7 k.p.k., spełnia wymagania tego przepisu.
Sąd meriti mając bezpośredni kontakt ze świadkiemE. C. (1)podczas przesłuchania w toku rozprawy zgodnie z uprawnieniami wynikającymi zart. 7 k.p.k.był uprawniony do powzięcia przekonania o wiarygodności jego zeznań i wykazał, że dowód ten nie jest w sprawie odosobniony, lecz znajduje potwierdzenie w dowodach wskazanych w motywach zaskarżonego wyroku.
Wskazywana w apelacjach odmienna ocena poszczególnych dowodów jest polemiką z prawidłowymi ustaleniami tegoż sądu i na uwzględnienie nie zasługuje. W sytuacji gdy kontrola apelacyjna uzasadnia twierdzenie, że zaskarżony wyrok znajduje pełne oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu (art. 410 k.p.k.) nie ma podstaw do zdyskwalifikowania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok SN z 6 października 1987r. VI KR 263/87, OSNKW 1988/3-4/28).
Natomiast zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, podzielając ocenę materiału dowodowego przyjętą przez sąd pierwszej instancji sąd odwoławczy nie jest zobowiązany „powtarzać rozważań” zawartych w uzasadnieniu wyroku tegoż sądu, ani też „przytaczać nowych” (por. postanowienia SN: z 5 maja 2003r., VKK 170/02, LEX nr 78398; z 24 listopada 2009r., II KK 134/09, LEX nr 550470).
Uwzględniając powyższe i podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji, Sąd Apelacyjny uznał, że wina oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów została w pełni udowodniona, a apelacje kwestionujące powyższe ustalenia na uwzględnienie nie zasługują.
Zasadne są zaś zarzuty podniesione w apelacjach obrońcy oskarżonegoM. P.i obrońcy oskarżonegoL. S.– adw.R. B., wniosek zgłoszony przez obrońcęA. J.podczas rozprawy apelacyjnej oraz wniosek prokuratora zgłoszony podczas rozprawy apelacyjnej na podstawieart. 440 k.p.k.w zw. zart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.o umorzenie postępowania odnośnie czynów wyczerpujących dyspozycjęart. 258 § 1 k.k.przypisanych oskarżonym:A. J.,D. S. (1),M. P.iL. S..
Orzekając odnośnie tych czynów sąd błędnie zastosował ustawę obowiązującą w dacie orzekania, mimo iż w przypisanych oskarżonym czynach przyjął, że oskarżeniu dokonali ich w okresie od stycznia 1999r. do grudnia 2002r. Zgodnie zart. 4 § 1 k.k.sąd zobowiązany był podczas orzekania zastosować ustawę z daty popełnienia przestępstwa bowiem była ona względniejsza dla sprawcy.
W dacie popełnienia przestępstwa czyny zart. 258 § 1 k.k.przypisane oskarżonym zagrożone były karą pozbawienia wolności do 3 lat i zgodnie zart. 101 § 1 pkt 4 k.k.ich karalność w dacie orzekania uległa przedawnieniu, bowiem postępowanie karne w stosunku do oskarżonych zostało wszczęte po upływie 5 lat od daty ich popełnienia.
Uwzględniając powyższe Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok w zakresie wymienionych czynów i w tym zakresie na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne umorzył.
Odnosząc się na podstawieart. 447 § 1 k.p.k.do wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonych Sąd Apelacyjny stwierdził, że za wyjątkiem oskarżonegoR. Ł.nie mogą być one uznane za niewspółmiernie surowe.
Sąd orzekł wobec oskarżonych kary proporcjonalne w stosunku do ilości popełnionych przestępstw. Przy wymiarze kary miał na uwadze przesłanki zart. 53 k.k.oraz uwzględnił okoliczności obciążające i łagodzące wobec oskarżonych a przedstawione stanowisko za wyjątkiem oskarżonegoR. Ł.Sąd Apelacyjny w pełni podziela.
Natomiast odnośnieR. Ł.w toku postępowania odwoławczego do akt sprawy został dołączony kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k.5629-5630), z którego wynika, że oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia, ma stałą pracę, dobre warunki bytowe i obecnie nie jest notowany przez policję.
Uwzględniając powyższe oraz fakt, że w przeszłości był on tylko dwa razy karany (k.1378, 4428) i orzeczono wobec niego karę wolnościową, zaś od daty czynu upłynął okres 13 lat, Sąd Apelacyjny uznał, że nie zachodzi potrzeba orzeczenia wobec niego kary izolacyjnej, bowiem orzeczona wobec niego kara wolnościowa również spełni pożądane cele zapobiegawczo – wychowawcze. Z tego względu Sąd Apelacyjny wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił.
Sąd Apelacyjny miał także na uwadze, że oskarżonyP. C.również został skazany tylko za jeden czyn na taką samą karę jakR. Ł.i wywiad środowiskowy wobec niego jest pozytywny (k.5658). Sąd zważył jednak, że oskarżony był w przeszłości wielokrotnie karany (k.1385-1386, 4425-4426), ostatnio za przestępstwa przeciwko mieniu na karę 7 lat pozbawienia wolności, którą odbył w warunkach Zakładu Karnego, zaś czyn przypisany oskarżonemu w sprawie niniejszej powinien był być osądzony w powyższej sprawie w zbiegu realnym.
Powyższa okoliczność uzasadnia brak możliwości zastosowania wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Uwzględniając całokształt omówionych okoliczności Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku. Zasądzenie od oskarżonych opłaty na rzecz Skarbu Państwa uzasadniaart. 627 k.p.k.
Zgodnie zart. 457 § 2 k.p.k.prokurator nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku i z tego względu nie zachodzi potrzeba ustosunkowania się przez sąd odwoławczy do zarzutów podniesionych w apelacji prokuratorskiej.