Sąd Okręgowy w Słupsku
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 228/13
Data wyroku: 2013-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Żyluk, Robert Rzeczkowski
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 k.p.k.

Sygn. akt VI Ka 228/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2013 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Witold Żyluk
Sędziowie: SO Robert Rzeczkowski
del. do SO SR KlaudiaŁ.
Protokolant Katarzyna Gill
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej Michała Krzemianowskiego
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 roku
sprawyE. W.
oskarżonej o czyn zart. 278 § 1 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Lęborku VII Zamiejscowy Wydział Karnyz siedzibą wB.
z dnia 7 marca 2013 roku w sprawie VII K 57/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawęE. W.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Lęborku VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wB.do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt VI Ka 228/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lęborku – VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą wB., z dnia 07 marca 2013r.,E. W.,
oskarżona o to, że: w dniu 16 lipca 2012r. wT., gminaT., dokonała kradzieży pieniędzy w kwocie 1.200 zł, czym działała na szkodęG. K.,
tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kk;
uznana została za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi i za to, na podstawieart. 278 § 3 kkw zw. zart. 35 § 1 kkskazana została na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Na podstawieart. 36 § 2 kkw zw. zart. 72 § 2 kkoskarżona zobowiązana została do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 1.200 zł, w terminie roku od uprawomocnienia się wyroku.
W wyroku zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.kwotę 1.047, 96 zł tytułem wynagrodzenia obrońcy z urzędu. Zasądzono też od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzono jej 180 zł tytułem należnej opłaty.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonej, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, poprzez przyjęcie, iż oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu mimo braku wystarczających dowodów.
Apelujący zarzucił nadto obrazę przepisów postępowania, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. przepisyart. 4 kpkiart. 5 § 2 kpk, nakazujące rozstrzygać na korzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości.
Zarzucił także rażącą niesprawiedliwość orzeczenia, poprzez zastosowanie wobec oskarżonej domniemania winy, pomimo oczywistego braku dowodów świadczących przeciwko niej.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wyrok należało uchylić, jednakże z innych przyczyn niż podane w apelacji. Rażące naruszenie prawa przez Sąd Rejonowy nie pozwoliło Sądowi Okręgowemu na merytoryczny osąd apelacji. W przedmiotowej sprawie doszło zatem do naruszeniaart. 410 kpkiart. 182 § 1 kpk, co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Nie może być poddany merytorycznej ocenie wyrok oparty na dowodach przeprowadzonych wbrew przepisom ustawy. A za takie działanie uznać należy doprowadzenie przez Sąd Rejonowy do przesłuchania w sprawie świadkaD. W., która zgodnie z przysługującym jej wart. 182 § 1 kpkprawem odmówiła składania zeznań.
Niezrozumiałym w tym przypadku staje się zapis zawarty na stronie 7 uzasadnienia, jakoby Sąd orzekając w sprawie, nie wziął pod uwagę zeznań tego świadka, podczas gdy świadek faktycznie zostaje przepytywany i poddany konfrontacji na rozprawie w dniu 08.01.2013r.
Naruszenia rygoru zart. 182 kpknie łagodzi w żaden sposób odnotowana w protokole rozprawy uwaga, iż „świadek nie będzie przesłuchiwany na okoliczność związaną z kradzieżą pieniędzy…, a jedynie w zakresie dot. wizyt policji w ich miejscu zamieszkania i sposobu przesłuchania jej męża… i w tym zakresie świadek nie może skorzystać z prawa do odmowy składania zeznań.”
Podkreślić należy, iż sprawa toczy się cały czas z oskarżenia publicznego przeciwkoE.W.– córce świadka i rażącym błędem było udzielanie przez Sąd Rejonowy powyższego pouczenia wobecD. W..
Bez przesądzania o końcowym orzeczeniu, stwierdzić należy, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Rejonowy powinien także dążyć do ustalenia i należycie ocenić kwestię obecnościS. W.w samochodzie pokrzywdzonego, tak aby wyeliminować wszelkie wątpliwości, jakie mogą wiązać się z obecnością tej osoby na miejscu zdarzenia. Jak wynika z ustaleń Sądu Rejonowego, pokrzywdzonyG. K.i oskarżonaE. W.nie byli cały czas sami, towarzyszył im także ojciec oskarżonej - przez co krąg poszlak w przedmiotowej sprawie znacznie się rozszerza.
W świetle powyższych ustaleń, zaskarżony wyrok należało więc uchylić, albowiem Sąd Rejonowy przeprowadził dowód w postaci zeznań osoby, która posiadała uprawnienia do domowy składania zeznań i z uprawnień tych skorzystała.
Z tych względów, na mocyart. 437 § 2 kpk, orzeczono jak w sentencji.