Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII Pa 12/13
Data wyroku: 2013-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ryszard Sułtanowski, Izabela Głowacka-Damaszko, Mirella Andrzejewska
Podstawa prawna: art. 189 kpc

Sygn. akt VII Pa 12/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Mirella Andrzejewska (spr)
Sędziowie: SSO Izabela Głowacka-Damaszko
SSR Ryszard Sułtanowski
Protokolant: Joanna Pajorska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. wJ.
sprawy z powództwaE. S.
przeciwko(...) Sp. z o.o.wB.
o ustalenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub pracy o szczególnym charakterze
na skutek apelacji strony pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego Sądu Pracy wB.
z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt IV P 70/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że powództwo oddala,

II
nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej za obie instancje.

Sygn. akt. VII Pa 12 / 13

UZASADNIENIE
PowódE. S.wniósł o ustalenie, że w trakcie zatrudnienia u strony pozwanej(...) Sp. z o.o.wB.w okresie od dnia 02.01.1995 r. do dnia 04.06.2009 r. na stanowisku operatora węzła betoniarskiego jego praca wykonywana była w trudnych warunkach lub o szczególnym charakterze oraz o zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda poniesionych kosztów postępowania.
W uzasadnieniu powód podał, że pracował u poprzednika pracodawcy Przedsiębiorstwie(...)wB.od dnia 01.02.1978 r. do dnia 20.12.1991 r. na stanowisku operatora urządzeń betonowych, a okres zatrudnienia przez pracodawcę został potwierdzony jako praca w szczególnych warunkach.(...)zostało przejęte przez(...) Sp. z o.o.wB.z dniem 17.04.1994 r. Powód z dniem 02.01.1995 r. został zatrudniony na tym samym stanowisku i wykonywał taką samą pracę tj. operatora węzła betoniarskiego zgodnie z wpisem w świadectwie pracy wystawionym przezI. (...)z dnia 04.06.2009 r. Mając powyższe na uwadze powód wniósł niniejsze powództwo.
W odpowiedzi na pozew(...) Sp. z o.o.wB.wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Strona pozwana wskazała, że jedną z niezbędnych przesłanek zmierzających do ustalenia, że dana praca wykonywana była w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, jest konieczność występowania stanowiska pracy, zajmowanego przez pracownika, w jednym z wykazów zawartych wRozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a nazwa stanowiska powinna w pełni odpowiadać nazwie wymienionej w powyższych wykazach. Stanowisko powoda operator węzła betoniarskiego nie zostało uwzględnione w przedmiotowym rozporządzeniu, zatem roszczenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

E. S.był zatrudniony u poprzednika pracodawcy w Przedsiębiorstwie(...)wB.od dnia 01.02.1978 r. do dnia 20.12.1991 r. na stanowisku betoniarz – zbrojarz oraz operator urządzeń betonowni. Okres zatrudnienia przez pracodawcę został potwierdzony jako praca w szczególnych warunkach.
W okresie od 02.01.1995 r. do 04.06.2009 r.E. S.został zatrudniony przez(...) Sp. z o.o.wB.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora węzła betoniarskiego i wykonywał taką samą pracę jak w(...)tj. pracował przy produkcji betonu kruszywowego, polegającej na obsłudze maszyny – węzła betoniarskiego, która mieszała składniki betonu – żwir, piasek, popioły, pospółkę, cement, barwniki niezbędne przy produkcji kostki brukowej i dachówki. Po rozwiązaniu umowy o pracę powód zwracał się do kadrowej o wydanie świadectwa, że pracował w szczególnych warunkach, jednak nie otrzymał takiego świadectwa. Obecnie powód zamierza wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o emeryturę.

Przy tak ustalonym stanie faktycznymSąd Rejonowy zważył,że podstawową przesłanką umożliwiającą wystąpienie z roszczeniem ustalenia rzeczywistej treści stosunku pracy jest istnienie interesu prawnego po stronie pracownika. Istotą sporu jest dążenie powoda do usunięcia obiektywnej – w jego ocenie – niezgodności treści zawartej z nim umowy o pracę z rzeczywistym rodzajem wykonywanej przezeń pracy zaliczanej do rodzaju pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. SN wypowiedział się wwyroku z dnia 5 grudnia 2002 r. (I PKN 629/01), stwierdzając, że pracownik ma interes prawny w ustaleniu rzeczywistej treści realizowanego stosunku pracy, jeżeli dochodzone ustalenie ma charakter niemajątkowy lub oparte na nim potencjalne roszczenia majątkowe mogą się zaktualizować dopiero w przyszłości. Zgodnie zart. 189 k.p.c.powód może żądać ustalenia przez sąd nie tylko istnienia stosunku prawnego, ale również prawa wynikającego z niespornego istnienia określonego stosunku prawnego. Żądanie ustalenia treści stosunku pracy nie ulega przedawnieniu(por. wyrok SN z 6 października 2006 r., V CSK 183/06).
W ocenie Sądu powódE. S.ma interes prawny w ustaleniu, że wykonywał pracę w szczególnych warunkach, bowiem zamierza on ubiegać się o przyznanie emerytury przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i postanowił zebrać w tym celu niezbędne dokumenty.
Na podstawie dokumentacji zebranej w sprawie i zeznań powoda Sąd ustalił, że powód pracował w(...) Sp. z o.o.wB.w okresie od 02.01.1995 r. do dnia 04.06.2009 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora węzła betoniarskiego tj. przy produkcji betonu kruszywowego, polegającej na obsłudze maszyny – węzła betoniarskiego, która mieszała składniki betonu – żwir, piasek, popioły, pospółkę, cement, barwniki niezbędne przy produkcji kostki brukowej i dachówki.
Zgodnie z § 2 ust.1 Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązujący na danym stanowisku pracy. Prace w szczególnych warunkach zostały wymienione w wykazie A, stanowiącym załącznik do w/w Rozporządzenia. W wykazie A Dziale V wskazano prace w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych. Pod numerem 15 tego działu wskazano prace przy produkcji betonu kruszywowego. Zdaniem Sądu praca powoda na stanowisku operatora węzła betoniarskiego była pracą przy produkcji betonu kruszynowego. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W związku powyższym Sąd uznał, że praca powoda była wykonywana w szczególnych warunkach.
Sąd nie podzielił argumentacji strony pozwanej, że nazwa stanowiska powoda powinna w pełni odpowiadać nazwie wymienionej w powyższych wykazach, aby uznać, że praca była wykonywana w szczególnych warunkach. Sąd stwierdził, że w wykazie A Dział V są wymienione rodzaje pracy (rzeczywiście wykonywanych zadań pracowniczych), a nie stanowiska, na których zatrudniani są pracownicy. Przedmiotem badań sądu było zatem ustalenie, jakie prace na swoim stanowisku wykonywał pracownik i czy są one ujęte w wykazie, a nie czy wymieniono nazwę jego stanowiska.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie zart. 98 k.p.c.Zgodnie zart. 96 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych–E. S.nie miał obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie, w związku z czym Sąd na mocy art. 113 ust 1 cytowanej powyżej ustawy obciążył stronę pozwaną tymi kosztami nakazując pobrać od niej na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego wB.kwotę 30 zł tytułem opłaty sądowej, od której powód był zwolniony.

Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana,zaskarżając go w całości i zarzucając:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności
a)§ 2 ust.1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.1983/8/43) przez przyjęcie, że powód wykonywał pracę w szczególnych warunkach, w sytuacji kiedy nazwa stanowiska, na którym była przez niego świadczona pracy nie jest zgodna z określoną w wykazie A,
b)§ 1 ust.3 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.1983/8/43) przez przyjęcie, że do powoda mają zastosowanie ww. przepisy rozporządzenia, w sytuacji kiedy strona pozwana nie jest objęta tymi przepisami i nie stosowała ich do stanowiska pracy, na którym zatrudniony był powód, a nadto strona pozwana tylko nabyła mienie po Przedsiębiorstwie(...)wB.i nie jest jego następcą prawnym;
2. sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego materiału dowodowego przez przyjęcie, że pozwany „I.— POLSKA”, Spółka z o.o. przejąłzakład Przedsiębiorstwo Produkcji (...)wB., w sytuacji kiedy mienie po tym zakładzie pozwany nabył od Skarbu Państwa-Wojewody(...);
Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o :
3. zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych;
4. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu apelacji strona pozwana podniosła, iż sąd błędnie przyjął, że pozwany przejął zakład, w którym wcześniej pracował powód, tj.Przedsiębiorstwo Produkcji (...)wB.albowiem pozwany kupił mienie po zlikwidowanym przedsiębiorstwie państwowym, co wynika z KRS pozwanego. Nie jest on jego następcą prawnym, a więc nie miał obowiązków stosowania przepisów ww. rozporządzenia Rady Ministrów.
Następnie pozwany podniósł, że dla uznania konkretnego rodzaju lub stanowiska pracy za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze decydujące znaczenie ma to, czy jest to praca wymieniona wrozporządzeniu z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, póz. 4 ze zm.) oraz w wykazach stanowiących załącznik do tego rozporządzenia, a stanowisko pracy powoda (operator węzła betoniarskiego) nie jest wymienione w ww. załącznikach do rozporządzenia.
Ponadto pozwany podnosił, że podmiotami uprawnionymi do wystawiania świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach byli i są ci pracodawcy, którzy stosowali i nadal stosują resortowe wykazy stanowisk pracy w szczególnych warunkach. Pozwany nie stosuje do tego rodzaju pracy, jaką wykonywał powód resortowych wykazów stanowisk pracy w szczególnych warunkach. Dlatego też pozwany nie wystawił powodowi świadectwa pracy o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach.
Na marginesie strona pozwana wskazała, że wyrok Sądu I instancji nie może być i nie będzie podstawą dla powoda do uzyskania przez niego wcześniejszej emerytury w związku z pracą w szczególnych warunkach, albowiem prawo do niej przysługuje tylko tym pracownikom, którzy świadczyli pracę w szczególnych warunkach w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, póz. 43 ze zm.). Sąd orzekający w swoim wyroku nie orzekł w tym zakresie, a zatem wyrok ten jest wewnętrznie ze sobą sprzeczny lub co najmniej niepełny.
W tych okolicznościach pozwany wniósł jednak przede wszystkim o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa w całości.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja strony pozwanej zasługiwała na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż zarzuty w niej podniesione i argumentacja przytoczona na ich poparcie.

W tej mierze zważyć bowiem należało, iż jakkolwiek w myślart. 378 § 1 kpc; sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji i w granicach zaskarżenia bierze z urzędu pod uwagę nieważność postępowania, co jednak nie oznacza , iż przepis ten zwalnia Sąd Odwoławczy od oceny trafności zastosowania przez Sąd I instancji materialnoprawnej podstawy spornego żądania.
W kontekście powyższego Sąd Okręgowy zważył, iż w istocie – tak jak wskazał to Sąd Rejonowy – podstawę prawną oceny żądania powoda mógł stanowić w pierwszej kolejności, albowiem mający w niniejszym sporze charakter prejudycjalny, tylkoart. 189 kpc, zgodnie z treścią którego ; powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Jak wynika z powyższej regulacji; warunkiem zastosowania tej instytucji prawnej jako materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia jest istnienie po stronie powoda interesu prawnego.
Jakkolwiek Sąd I instancji na uzasadnienie istnienia po stronie powoda takiegoż interesu prawnego i wydanego w konsekwencji na tej podstawie, a zaskarżonego przez stronę pozwaną, rozstrzygnięcia powołał się na stanowisko Sądu Najwyższegoz dnia 5 grudnia 2002 r. (I PKN 629/01), przytoczone w części wstępnej uzasadnienia, i - trzeba przyznać - wyrażone w stanie faktycznym adekwatnym do niniejszego sporu pomiędzy stronami , to jednak Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę stanowiska tego jako incydentalnego na tle stosunkowo bogatego orzecznictwa tegoż Sądu na niwie spornej instytucjiart 189 kpcw kontekście przedmiotowego sporu, nie podziela, akceptując natomiast i podzielając w całości ugruntowany już co do zasady pogląd, w myśl którego: skoro kwalifikacja określonej pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach dla celów emerytalno – rentowych ( a taka była motywacja w wytoczeniu powództwa przez powoda , co wynika wprost z uzasadnienia Sądu Rejonowego ) może być dokonywana wyłącznie w postępowaniu przed organem rentowym w sprawie o przyznanie świadczenia z ubezpieczeń społecznych ( ewentualnie w postępowaniu sądowym wywołanym wniesieniem odwołania od decyzji organu rentowego ), to pracownik wytaczający w tej materii przed sądem pracy powództwo o ustalenienie wykazuje w ogóle interesu prawnego w rozumieniuart. 189 kpc,niezależnie od tego przeciwko komu ( pracodawcy , czy organowi rentowemu ) skierował pozew.
( porównaj :uzasadnienie Postanowienia SN z dnia 19. stycznia 2012 r., I PK 108 / 11 i powołane tam orzecznictwo,pkt 5 tezy Wyroku SN z dnia 20. 05. 2011 r., II PK 295 / 10, LEX nr 898699, oraz per analogiam : Wyrok SN z dnia 07. 04. 2011, I UK 363 / 10, LEX 863948 ).
Mając na uwadze powyższe oraz treśćart. 189 kpc, a kontestując jednocześnie powołane przez Sąd Rejonowy jako podstawę swojego rozstrzygnięcia orzeczenie Sądu Najwyższego z 2002 r. , Sąd Odwoławczy zważył, iż w realiach przedmiotowej sprawy nie sposób przyjąć, iż pomiędzy powodem jako byłym pracownikiem i stroną pozwaną – byłym pracodawcą istniał i istnieje jakikolwiek spór co do charakteru łączącego ich stosunku prawnego, skoro okolicznością bezsporną przecież było, że strony te łączył stosunek prawny w formie stosunku pracy na warunkach określonych w zawartej uprzednio przez nich umowie o pracę, zawierającą essentialia negotii jej realizacji i dla bytu prawnego której nie jest wymagane zastrzeżenie, że praca będzie bądź też nie, wykonywana w warunkach szczególnych. Nie sposób również przyjąć, iż nawet pozytywne w spornej materii dla powoda rozstrzygnięcie ( ustalenie wykonywania pracy w warunkach szczególnych ) będzie w jakikolwiek sposób determinowało jakiegokolwiek jego prawa ( roszczenia ) względem byłego pracodawcy, skoro dochodził on jego ustalenia dla celów emerytalnych ani też, na tym etapie i w tej konfiguracji podmiotowej tj. pracownik – pracodawca , że będzie także mógł skutkować uzasadnionym – w ocenie powoda – a skierowanym już wobec organu rentowego, żądaniem przyznania prawa do tzw. wcześniejszej emerytury, albowiem swój zakres wiążący, o którym mowa wart. 365 §1kpcodnosi się do rozstrzygnięcia sporu pomiędzy stronami, których on dotyczy, zaś - jak wskazano wyżej- przy tak określonym żądaniu pozwu brak jest podstawy prawnej w rozumieniuart. 189 kpcdo przypisania powodowi interesu prawnego w żądaniu ustalenia charakteru wykonywanej pracy u byłego pracodawcy , zwłaszcza że orzeczenie takie ( pozytywne ) w niczym nie pozbawiałoby organu rentowego możliwości kwestionowania jego treści w sprawie zainicjowanej przez powoda w trybie postępowania ubezpieczeniowego o prawo do emerytury, którego stroną sporu dla powoda ( tamże – wnioskodawcy ) będzie już zupełnie inny podmiot ( Zakład Ubezpieczeń Społecznych ), co z kolei oznacza, że już we własnym zakresie i samodzielnie organ rentowy na podstawie przepisów w tej mierze obowiązujących, zgodnie zart. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13. 10. 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ustali okresy przebyte w ubezpieczeniu społecznym jak również i wszystkie inne przesłanki, w tym także min. :okres pracy wykonywanej przez powoda (wnioskodawcę )w warunkach szczególnych, jej wymiar i „stałość „, warunkujące nabycie prawa do emerytury przy obniżonym wieku emerytalnym. I w tym akurat zakresie trafna jest argumentacja strony pozwanej, podniesiona na marginesie apelacji, co do braku znaczenia prawnego zaskarżonego a korzystnego dla powoda orzeczenia Sądu I instancji w kontekście uzyskania tegoż jedynie jako środka dowodowego dla potrzeb emerytalnych, skoro sam fakt ustalenia nawet w wyroku sądowym w sporze z pracodawcą, że dana osoba wykonywała pracę w warunkach szczególnych nie wyczerpuje jeszcze w pełni oceny spełnienia pozostałych przymiotów charakteryzujących jej wykonywanie w świetle obowiązujących przepisów z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Reasumując tę część zważeń, mając na uwadze powyżej przytoczone okoliczności, skonkludować należało, iż w tym stanie rzeczy i sprawy brak było po stronie powoda interesu prawnego w ustaleniu dochodzonego w istocie faktu, albowiem nie – prawa w rozumieniuart 189 kpcco, pomimo nie przystających do podstawy wydanego przez Sąd II instancji rozstrzygnięcia zarzutów apelacji, z uwagi na wadliwość zastosowania przez Sąd Rejonowy materialnoprawnego przepisu, skutkowało na podstawieart. 386 § 1 kpczmianą zaskarżonego orzeczenia w całości poprzez oddalenie powództwa.
Odnosząc się natomiast już na marginesie , jako że to nie one miały istotne znaczenie dla reformatoryjnego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Odwoławczy, do dwóch podstawowych zarzutów strony pozwanej rozwiniętych w uzasadnieniu apelacji, to zważyć należało, że były one bezzasadne o tyle, że dla oceny pracy wykonywanej w warunkach szczególnych – już w procesie pomiędzy właściwymi podmiotami – nie ma żadnego znaczenia ani status własnościowy pracodawcy, ani też, co jest konsekwencją tego, objęcie tegoż ostatniego przepisami branżowymi ( resortowymi ) w zakresie ustalenia wykazu stanowisk prac zaliczanych do wykonywania ich w szczególnym charakterze lub warunkach szczególnych, jako że w tej mierze przepisy rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze mają charakter przepisów powszechnie obowiązujących, a zatem odnoszących się do każdego podmiotu zatrudniającego pracowników. W tym kontekście nie ma również większego znaczenia, na co trafnie co do zasady wskazał Sąd I instancji w swoim uzasadnieniu, określenie przez pracodawcę nazwy zajmowanego przez pracownika stanowiska pracy albowiem o jej zakwalifikowaniu decyduje nie tyle sama nazwa stanowiska określona w umowie o pracę, czy też poszczególnych angażach ile rodzaj i charakter pracy faktycznie przez niego wykonywanej, których ocena w spornej sytuacji pozwala na przypisanie jej wykazowi stanowiącemu załącznik do powoływanego rozporządzenia, zwłaszcza że godzi się zauważyć, iż poza wyjątkowymi przypadkami , określającymi w tymże załączniku konkretne z nazwy stanowiska pracy, w zdecydowanej większości tamże ustawodawca posługuje się znacznie częściej formułą : „ prace przy .... „ lub „... związane z ... „, wskazując zatem dla oceny ich charakteru bardziej opisowy charakter aniżeli sformalizowane nazewnictwo konkretnych stanowisk.
Jak już wskazano wyżej, jakkolwiek powód uległ tak merytorycznie jak i procesowo stronie pozwanej, to jednak mając na względzie całokształt okoliczności sprawy, w tym również niejednolite stanowisko Sądu Najwyższego w spornej materii prawnej, Sąd Odwoławczy na podstawieart. 102w zw. zart. 391 § 1 i 108 kpcnie obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.