Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 283/13
Data wyroku: 2013-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158§1 kk w zb. z art. 157§1 i 2 kk w zw. z art. 11§2 kk

Sygn. akt IX Ka 283/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 lipca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Plewińska
Sędziowie SO Marzena Polak (spr.)
SO Rafał Sadowski
Protokolant st.sekr.sądowy Magdalena Maćkiewicz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak
po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 roku

sprawyK. D.
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
B. M.
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
Z. L.
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora, pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoi obrońcę oskarżonegoK. D.
od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy – VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Golubiu – Dobrzyniu
z dnia 5 marca 2013 roku sygn. akt VII K 5/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Brodnicy – VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Golubiu – Dobrzyniu do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IX Ka 283/13

UZASADNIENIE
Z. L.,B. M.orazK. D.zostali oskarżeni o to, że:
w dniu 26 listopada 2011 roku na terenie(...)w miejscowościE., gm.C., pow.(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu brali udział w pobiciuM. T.,K. T.orazP. T.w ten sposób, iż zadawali im uderzenia rękoma oraz kopali wymienionych po całym ciele, czym spowodowali u wymienionych obrażenia ciała w postaci w postaci:
-M. T.- lewostronnego złamania żuchwy, uszkodzenia więzozrostu barkowo obojczykowego prawego, otarcia naskórka głowy okolicy czołowej, zasinienia trzonu nosa, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządów ciała tj. funkcji żucia oraz ruchomości kończyny górnej prawej w stawie barkowym na czas powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego,
-K. T.- złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie lewej, złamania jarzmowo szczękowego po stronie lewej, zasinień oczodołu lewego, obrzęku tkanek miękkich okolicy skroniowej lewej, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządów ciała tj. funkcji żucia na czas powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego,
-P. T.- stłuczenia okolicy lewego stawu skroniowo żuchwowego, otarcia naskórka kolana prawego, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządów ciała na czas poniżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego,
tj. o przestępstwo zart. 158§ 1 kkw zb. zart. 157§ 1 i 2 kkw zw. zart. 11§2

    Sąd Rejonowy w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Golubiu-Dobrzyniu wyrokiem z dnia 5 marca 2013 roku(sygn. akt VII K 5/13):

I
uznał oskarżonychZ. L.,B. M.iK. D.za winnych tego, że w dniu 26 listopada 2011 roku na terenie(...)w miejscowościE., gm.C., pow.(...), woj.(...), brali udział w bójce z udziałemM. T.,K. T.orazP. T.w wyniku której spowodowano obrażenia ciała w postaci:

-M. T.- lewostronnego złamania żuchwy, uszkodzenia więzozrostu barkowo obojczykowego prawego, otarcia naskórka głowy okolicy czołowej, zasinienia trzonu nosa, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządów ciała tj. funkcji żucia oraz ruchomości kończyny górnej prawej w stawie barkowym na czas powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego,
-K. T.- złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie lewej, złamania jarzmowo szczękowego po stronie lewej, zasinień oczodołu lewego, obrzęku tkanek miękkich okolicy skroniowej lewej, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządów ciała tj. funkcji żucia na czas powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego,
-P. T.- stłuczenia okolicy lewego stawu skroniowo żuchwowego, otarcia naskórka kolana prawego, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządów ciała na czas poniżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego, tj. o przestępstwo zart. 158§ 1 kkw zb. zart. 157§ 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki na mocyart. 59 § 1 kkodstąpił od wymierzenia oskarżonym kary;

II
na mocyart. 415 § 1kpkw zw. zart. 415 kczasądził solidarnie od oskarżonychZ. L.,B. M.iK. D.na rzecz pokrzywdzonegoP. T.kwotę 500 zł (pięćset złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty tytułem częściowego zadośćuczynienia;

III
na mocyart. 415 § 1kpkw zw. zart. 415 kczasądził solidarnie od oskarżonychZ. L.,B. M.iK. D.na rzecz pokrzywdzonegoK. T.kwotę 1000 zł (jeden tysiąc) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty tytułem częściowego zadośćuczynienia;

IV
na mocyart. 46 § 2 kkorzekł wobec oskarżonegoZ. L.nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonegoM. T.;

V
na mocyart. 46 § 2 kkorzekł wobec oskarżonegoB. M.nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) na rzecz pokrzywdzonegoM. T.;

VI
na mocyart. 46 § 2 kkorzekł wobec oskarżonegoK. D.nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) na rzecz pokrzywdzonegoM. T.;

VII
zwolnił oskarżonych od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś obciążył ich wydatkami poniesionymi w sprawie, każdego z nich w 1/3 części, tj. po 186,18 zł (sto osiemdziesiąt sześć złotych osiemnaście groszy).

Od powyższego wyrokuapelacje wnieśli: prokurator, obrońca oskarżonegoK. D.oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoM. T..

Prokuratorzaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych.
Wyrokowi zarzucił:
- obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 59 § 1 kk, poprzez jego błędne zastosowanie w punkcie I wyroku, w którym Sąd uznając oskarżonychZ. L.,B. M.,K. D.za winnych popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., na mocyart. 59 § 1 k.k.odstąpił od wymierzenia kary, gdy tymczasem w niniejszej sprawie brak było przesłanek do podjęcia takiej decyzji merytorycznej, gdyż odstąpienie od wymierzenia kary możliwe jest w sytuacji, gdy przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat, a w niniejszej sprawie, w myślart. 11 § 3 kk, przestępstwo, którego dopuścili się oskarżeni, jak przewiduje sankcja karna zart. 157 § 1 kk, zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 5,
- obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 115 § 2 k.k.poprzez nie wzięcie pod uwagę, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzuconego ww. oskarżonym wszystkich okoliczności ich dotyczących o charakterze przedmiotowym (rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu), jak i podmiotowym (przede wszystkim postać zamiaru, motywację sprawców), i w konsekwencji uznanie, że społeczna szkodliwość czynu zarzuconego oskarżonym nie jest znaczna,
- obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie niezastosowanie przepisuart. 415 § 1 kpk, zgodnie z którym w sytuacji, gdy Sąd skazuje oskarżonego, wówczas uwzględnia albo oddala powództwo cywilne w całości albo w części, w niniejszej zaś sprawie Sąd skazując oskarżonych nie odniósł się w żaden sposób do powództwa cywilnego wytoczonego przez prokuratora na rzeczM. T..
Powołując się na powyższe zarzuty prokurator wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Brodnicy VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Golubiu - Dobrzyniu.

Obrońca oskarżonegoK. D.zaskarżył w całości.
Wyrokowi zarzucił:
l/obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść wyroku, mianowicieart. 2 § 2 k.pk,art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkart. 6 kpk,7 kpk.art. 410 kpkiart. 424 § 1 kpkpolegającą na:
a/ stwierdzeniu, że oskarżony jest sprawcą przestępstwa zarzucanego mu w akcie oskarżenia, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie tylko wskazuje na istnienie istotnych wątpliwości, co do sprawstwa tego oskarżonego, ale także w sposób ewidentny wskazuje na to, iżK. D.nie brał udziału w jakiejkolwiek bójce, w szczególności w bójce z udziałemM. T.,K. T.,P. T.,Z. L.,B. M.i wielu innych osób, bowiem zaraz po pobiciu go wewnątrz samochodu pobiegł do recepcjiO.K.i jak wynika z zeznań świadkaA. C., wołał aby wezwać policję, chciał zmyć krew na twarzy, z ran zadanych mu , jak ustalił Sąd pierwszej instancji, na skutek pobicia go przezM.,P.iK. T., w czasie gdy oskarżony był w samochodzie,
b/ naruszeniu przez sąd pierwszej instancji, przy ocenie materiału dowodowego, zasady swobodnej oceny dowodów i rozstrzygnięciu istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, w sytuacji gdy zważy się, iż Sąd w poczynionych ustaleniach faktycznych w istocie wykluczył udziałK. D.w bójce, stwierdzając jedynie, żeK. D.po pobiciu go wewnątrz samochodu przez braciT., wysiadł z pojazdu, zaś doM. T.podbiegło kilku mężczyzn i doszło do ogólnej szarpaniny, zadawania ciosów, zaś z zeznań świadkaA. C., któremu Sąd dał wiarę, jednoznacznie wynika, żeK. D., gdy na zewnątrz trwała awantura, przybiegł do recepcji wołając o wezwanie policji, przy czym, okoliczność, iżK. D.uciekł z miejsca zdarzenia potwierdza nawet świadek związany z rzekomymi pokrzywdzonymi, mianowicieD. J., który już na etapie postępowania przygotowawczego (k. 26) zeznał, że „kierowca samochodu gdzieś wybiegł" i okoliczność tę potwierdził w trakcie przesłuchania na rozprawie w dniu 21.12.2012 r., zeznając:" wydaje mi się, że kierowca wybiegł z samochodu i gdzieś pobiegł. Nie było go".
c/ dokonanie ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym sprawy, a opartych jedynie na dowolnych domniemaniach, a nie na zebranych dowodach, w zakresie przypisania oskarżonemuK. D.udziału w bójce, w sytuacji gdy rzetelnie oceniony materiał dowodowy wyklucza udział tego oskarżonego w tym zdarzeniu,
2/ obrazę przepisów prawa procesowego, mianowicieart. 424 § 1 k.p.k.która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku a wynika z tego, że Sąd Rejonowy nie dopełnił obowiązku sporządzenia uzasadnienia wyroku w całości, pomijając w jego treści wskazania i oceny szeregu dowodów przemawiających za niewinnościąK. D., pozostawiając je tym samym poza podstawą orzeczenia a nadto nie dopełnił obowiązku i wskazania w uzasadnieniu wyroku dowodów, które w jakikolwiek sposób podważałyby prawdziwość wyjaśnieńK. D., iż nie brał on udziału w bójce,
3/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na :

a
przyjęciu za udowodnione istotnych faktów dotyczących oskarżonego bez należytej podstawy w materiale dowodowym sprawy,

b
dokonaniu ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym sprawy, a opartych jedynie na dowolnych domniemaniach, a nie na zebranych w sprawie dowodach,

c/ oparciu się przy orzekaniu w niniejszej sprawie na dowolnych wnioskach, sprzecznych z dokonanymi ustaleniami faktyczny w szczególności na przyjęciu, że:
- oskarżonyK. D.uczestniczył, na terenie(...)w bójce z udziałemM. T.,P. T.,K. T.,Z. L.,B. M., w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, który Sąd pierwszej instancji uznał za prawdziwy, wyklucza obecność tego oskarżonego w przedmiotowym zdarzeniu,
- w bójce do której doszło w(...)brała udział ustalona
i ograniczona grupa osób, gdy w istocie z materiału dowodowego wynika, że w zdarzeniu brało udział co najmniej kilkanaście, jeżeli nie kilkadziesiąt, nie zidentyfikowanych osób,
Powołując się na powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. D.od popełnienia zarzucanego mu czynu.

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoM. T.zaskarżył wyrok w części tj. w punktach I, IV, V i VI.
Wyrokowi zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający i przyjęciu, że kiedy oskarżonyK. D.przejeżdżał obok pokrzywdzonegoM. T., ten usiadł na prawy błotnik samochodu markiB.i uderzył w przednią szybę tego pojazdu, po czymM. T.zainicjował bójkę poprzez otwarcie przednich prawych drzwi samochodu i kopanie oskarżonegoK. D., gdy tymczasem prawidłowa ocena ustaleń faktycznych dokonanych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności zeznań świadków tj.M. T.,K. T.,P. T.,S. T.iD. J.- powinna prowadzić do wniosku, że oskarżonyK. D.umyślnie potrącił przechodzącegoM. T., a następnie kilka osób wśród których byli oskarżeni, dokonało pobicia poprzez kopanie i uderzanieM. T.,K. T.iP. T.
2. obrazę przepisów prawa materialnego mogącą mieć istotny wpływ na treść wyroku polegającym na:
-.niewłaściwym zastosowaniuart. 59 § 1 kkw zw. zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 i 2 kk. wbrew prawidłowo ustalonym okolicznościom faktycznym i przyjęciu że zachowanie oskarżonych przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu nie jest znaczny gdy tymczasem prawidłowa ocena prowadzi do wniosku, iż zachowanie oskarżonych było czynem nacechowanym w wysokim stopniu społecznej szkodliwości, a także,
- niewłaściwym zastosowaniuart. 59 § 1 kkw zw. zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, gdyż stosownie do dyspozycjiart. 59 § 1 kkodstąpienie od wymierzenia kary możliwe jest w przypadku gdy przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3 albo karą łagodniejszą, a z uwagi na uznanie oskarżonych za winnych popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 i 2kkw zw zart. 11 § 2 kk,- kara przewidziana w treściart. 157§1 k.k.jest zagrożona do wysokości 5 lat pozbawienia wolności, a w tym przypadku jest prawnie niedopuszczalne odstąpienie od wymierzenia kary.
- nie zastosowaniuart. 46§ 1 kk. poprzez przyjęcie, że przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw orzeczenia na rzecz pokrzywdzonegoM. T.solidarnie od oskarżonych zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 20.000 zł, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w sprawie w wystarczającym stopniu daję podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia w żądanej wysokości.
W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o:
1.uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia,
ewentualnie
2.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: wymierzenie oskarżonym kary pozbawienia wolności w granicach zaproponowanych przez oskarżyciela publicznego po zamknięciu przewodu sądowego, zasądzenia od oskarżonych solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoM. T.zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł, obciążenie oskarżonych kosztami postępowania w tym kosztów zastępowania procesowego według norm przypisanych,

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na skutek uwzględnienia zarzutów podniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoK. D.a także zarzutu naruszenia przepisu prawa materialnego pod postaciąart. 59 §1 kkpodniesionego przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Brodnicy –VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą wG.D.do ponownego rozpoznania.

Z uwagi na zasadniczą zbieżność zarzutów wszystkich apelacji Sąd odwoławczy odniósł się do nich łącznie, choć z racji tego, że pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego kwestionował również poprawność ustalenia w przedmiocie prowokacyjnego zachowaniaM. T.polegającego na uszkodzeniu samochodu, które miało miejsce bezpośrednio przed zdarzeniem opisywanym w zarzucie a/o oraz poprawności przyjęcia, że zajście miało formę bójki a nie pobicia, kilka wstępnych uwag poświęconych będzie wyłącznie analizie zarzutów apelacji tego pełnomocnika..

Wyjść należy od tego, że nie ma racji pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego kiedy sugeruje, że ustalenie wskazujące na to, żeM. T.uszkodził samochód, którym jechałK. D.nie polegają na prawdzie. Pełnomocnik stara się wykazać, że zachowanieM. T.było poprawne a źródłem szarpaniny było jego potrącenie przez jadącego samochodemK. D.oraz, że oskarżeni dokonali pobiciaM. T.,K. T.iP. T., jednak stanowisko takie jest wybitnie polemiczne gdyż wynika z fragmentarycznej analizy dowodów. Analiza Sądu meriti jest natomiast w tym zakresie wszechstronna, wnikliwa i rzetelna a wyniki tej oceny przekonują w istocie, że zdarzenie stanowiące przedmiot osądu w niniejszej sprawie było bójką a nie pobiciem oraz, żeM. T.zachował się w sposób ustalony przez Sąd I instancji. Ta ostatnia okoliczność została zresztą przesądzona w sprawie II K(...), w którejM. T.został skazany za czyn zart. 288 §1 kkw zw. zart. 57a §1 kkpolegający na uszkodzeniu samochodu na szkodęZ. L.iM. L.w sposób opisywany przez oskarżonych (k. 311). Ocena dowodów jaką dokonał w tym zakresie Sąd I instancji jest kompletna i jasna i należy odesłać do lektury uzasadniania wyroku jako wyczerpującej tę materię. Jeśli chodzi zaś o przyjęcie, że zdarzenie stanowiące przedmiot zarzutów a/o było bójką a nie pobiciem to apelujący forsując stanowisko, że zachowanie oskarżonych wyczerpało znamiona pobicia akcentuje wyłącznie twierdzenia „pokrzywdzonych” tj.M. T.,K. T.czyP. T.pomijając zupełnie wymowę pozostałych dowodów i chodzi tu nie tylko o wersje prezentowane przez oskarżonych lecz także postronnych świadków jak np.J. K.,A. T.K.czy funkcjonariuszy policji przeprowadzających interwencję. Logika zdarzenia oraz ciąg następujących po sobie zachowań jego uczestników a także analiza wszystkich zebranych w sprawie dowodów – ocenianych przez pryzmat zasad logiki, doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania - przekonały, że zajście przybrało formę bójki, w której oskarżeni i braciaT.zadawali sobie wzajemnie ciosy i obopólnie się atakowali. Nie sposób bowiem przyjąć, żeM. T., który sprowokował do zaistnienia zdarzenia poprzez stłuczenie szyby w samochodzie i uszkodzenie maski samochodu, powstrzymał się przed zaatakowaniem (wspólnie z braćmi) oskarżonych skoro już w początkowym etapie zdarzenia wykazywał się agresywną i napastliwą postawą wobecK. D.zadając mu uderzenia i kopiąc go gdy ten siedział w samochodzie. Wywód Sądu I instancji, w którym wyjaśnił powody przyjęcia, że zdarzenia było bójką jest jasny, logiczny i nie ma podstaw by prawidłowość tej oceny kwestionować zwłaszcza, że apelacja kwestionująca powyższe ustalenie jest lakoniczna a zarzuty w tym zakresie obrońca formułował powołuje się jedynie na „przekonanie” braciT.podając, że „pokrzywdzonyM. T.oraz pozostali pokrzywdzeni uważają, że zostali pobici przez oskarżonych”.

Mimo poprawności powyższych ocen, zaskarżony wyrok nie mógł się jednak ostać zważywszy na zaniechania Sądu meriti przy ocenie dowodów w odniesieniu do zachowania oskarżonegoK. D.. O ile bowiem udział oskarżonychB. M.iZ. L.w zdarzeniu stanowiącym przedmiot osądu w niniejszej sprawie nie budził najmniejszych wątpliwości (najwyraźniej zresztą oskarżeni ci zgadzają się z wyrokiem Sądu I instancji skoro nie wnieśli apelacji), o tyle jednak kwestia udziału oskarżonegoK. D.w zdarzeniu nie została dostatecznie wyjaśniona. Na obecnym etapie sprawy ustalenia wskazujące na popełnienie przezK. D.przypisanego mu czynu są dowolne gdyż nie poprzedzała ich wszechstronna ocena dowodów lecz ocena selektywna i niezwykle wybiórcza. Rzecz bowiem w tym, że oskarżonyK. D.konsekwentnie nie przyznawał się do winy twierdząc, że nie brał udział w zajściu. Opisując rzeczowo zdarzenie od początku podał, żeM. T.znajdujący się grupce kilku osób, która chwilę wcześniej utrudniała mu przejazd samochodem, w pewnym momencie dobiegł do niego i wybił szybę w drzwiach samochodu oraz uszkodził pokrywę silnika.K. D.wyjaśnił dalej, że doM. T.podbiegliK. T.iP. T.i zaczęli zadawać mu uderzenia a po otwarciu drzwi kierowcyM. T.zaczął go kopać.K. D.dodał, że doT.dołączyli jeszcze inni mężczyźni lecz on zdołał opuścić samochód i wówczas udał się do łazienki by sprawdzić czy nic mu się nie stało a następnie poszedł na recepcję by wezwać policję. Z relacjiK. D.wynika więc, że nie brał on udziału w bójce a jedynie w początkowej fazie zdarzenia kiedy został zaatakowany przezT.w samochodzie po czym uciekł i udał się na recepcję osadyK.by wezwać pomoc, policję.
Tymczasem Sąd meriti ustalając, że było inaczej niż to wynikało z wyjaśnieńK. D.a więc, że wziął on (razem zB. M.iZ. L.) czynny udział w bójce, nie zweryfikował twierdzeń oskarżonego w jakikolwiek sposób. Próżno szukać w treści pisemnych motywów wyroku jakiejkolwiek analizy twierdzeńK. D.i prezentowanej przez niego linii obrony. Miało to zaś w sprawie o tyle istotne znaczenie, że wina oskarżonego budzi wątpliwości biorąc pod uwagę nie tylko jego wersję, lecz również przez wzgląd na zeznania świadkówA. C.iD. J., którzy wersję tę uzupełniają.A. C.potwierdził, że w dniu zdarzenia kiedy był na recepcji widział, żeK. D.„podbiegł i krzyczał aby wezwać policję”. Świadek dodał, żeK. D.„był na twarzy podrapany. On miał krew na twarzy, poszedł do łazienki pewnie ją zmyć” (k. 294). Ta część zeznań, która została całkowicie pominięta przy ocenie dowodów wyraźnie potwierdza wiarygodność twierdzeń oskarżonego odnośnie tego, ze w czasie zajścia był na recepcji, a wcześniej w łazience. Co prawdaA. C.wspomina o tym, żeK. D.był zakrwawiony i miał zadrapania na twarzy, co mogłoby wskazywać, że odniósł te obrażenia już w bójce i że zgłosił się do recepcjonisty już po całym zdarzeniu, lecz należy pamiętać, że oskarżony był bity w czasie kiedy siedział w samochodzie a więc w początkowej fazie zajścia kiedy bójka się jeszcze nie rozwinęła a więc obrażenia twarzy najpewniej odniósł właśnie na tym etapie zajścia. Zresztą oskarżony przyznał, że po opuszczeniu samochodu poszedł do łazienki się „obmyć” co wskazuje, że miał krew na twarzy.
Poza tym Sąd meriti uchylił się od oceny zeznańD. J.co miało oczywisty wpływ na ustalenia odnośnie sprawstwaK. D.. Świadek w postępowaniu przygotowawczym prezentował zasadniczo różne wersje zdarzenia bowiem zeznając po raz pierwszy akcentował jedynie utarczkęM. T.zK. D.siedzącym w samochodzie nie wspominając nic o szarpaninie i bójce z udziałem kilkunastu osób. Świadek podał, że widząc kłótnięM. T.zK. D.podszedł do samochodu i „kiedy otworzył drzwi do samochodu nagle zbiegło się dużo innych osób to my wtedy już odchodziliśmy, po chwili przyjechała policja” (k. 26). W czasie drugiego przesłuchania natomiastD. J.opisywał jak doszło do zaatakowaniaM. T.przez grupkę około pięciu mężczyzn, którzy przewrócili go i okładali po całym ciele i kopali. Poza tym świadek podał, że ta grupka mężczyzn była stroną atakującą a on i braciaM. T.próbowali odciągnąć bijących się przez co sami otrzymali kilka ciosów. Treść zeznańD. J.wyraźnie wskazuje, że zeznawał on w sposób tendencyjny by chronić siebie i braciT.przed ewentualną odpowiedzialnością karną za udział w bójce a dodatkowoM. T.za uszkodzenie samochodu. Nie wspominał bowiem w ogóle o tym, żeM. T.uszkodził samochód, którym jechałK. D.a zdarzenia tego akurat nie sposób kwestionować zważywszy na wymowę dowodów, na które powołał się Sąd meriti czyniąc takie właśnie ustalenie oraz mając na względzie prawomocny wyrok w sprawie II K(...), w którejM. T.został skazany za uszkodzenie samochodu. Istotne z punktu widzenia oceny dowodów pod kątem odpowiedzialności oskarżonegoK. D.mają zeznaniaD. J.z rozprawy kiedy to zapytany o udziałK. D.w zdarzeniu stwierdził: ”wydaje mi się, żekierowca w trakcie zajścia wybiegł z samochodu, gdzieś pobiegł, nie było go” (k. 293). Tych twierdzeń świadka Sąd Rejonowy w ogóle nie przeanalizował lekceważąc je zupełnie. Niewątpliwie zaś skoroD. J.-będący znajomym braciT.i który ewidentnie w niniejszym postępowaniu zeznaje na ich korzyść – sugeruje, że w czasie zajściaK. D.nie było bo gdzieś wybiegł z samochodu, to należało te twierdzenia uważnie przeanalizować zważywszy, że uzupełniają one wersję utrzymywaną przez oskarżonego, który właśnie bronił się tym, że po zaatakowaniu przezM. T.wybiegł z samochodu i udał się do łazienki i na recepcję, co z kolei potwierdza świadekA. C..
Mając na uwadze powyższe Sąd odwoławczy uznał, że ustalenia wskazujące na winę oskarżonegoK. D.są dowolne a ocena dowodów, która doprowadziła Sąd meriti do takiego przekonania bardzo powierzchowna i wybiórcza. Z tego też powodu zaskarżony wyrok został uchylony a sprawa przekazana Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Kwestia udziałuK. D.w bójce wymaga powtórnej analizy dowodów i weryfikacji wersji oskarżonego w kontekście całokształtu materiału dowodowego, zwłaszcza zeznańA. C.iD. J., a które w dotychczasowym postępowaniu zostały pominięte.

Choć powyżej omówione uchybienia świadczą wyłącznie o błędach w ocenie materiału dowodowego w odniesieniu do oskarżonegoK. D., to jednak sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w całości a więc również w stosunku do oskarżonychB. M.iZ. L.. U podstaw takiego rozstrzygnięcia legło przekonanie, że dopiero poprawne ustalenia faktyczne poprzedzone prawidłową oceną dowodów w zakresie zachowaniaK. D.pozwolą na prawidłowe ustalenia faktyczne w zakresie zachowańB. M.iZ. L.. Przesądzenie kwestii czyK. D.wziął udział w bójce czy nie, zaważy np. na opisie czynu przypisanegoB. M.iZ. L.. Wszyscy trzej oskarżeni mają bowiem postawiony zarzut działania wspólnie i w porozumieniu a więc ewentualne ustalenie, żeK. D.nie uczestniczył w bójce będzie musiało skutkować odpowiednią modyfikacją opisu przypisanego im czynu. Nadto wydaje się, że kwestia udziału (bądź nie)K. D.ma też znaczenie chociażby dla prawidłowej oceny społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonym czynu. Ilość osób uczestniczących w bójce wespół z osobą, której zachowanie poddawane jest prawno-karnej ocenie, ma bowiem wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwość czynu tego sprawcy. Z tych też względów nie można było postąpić inaczej jak tylko uchylić zaskarżony wyrok w całości w stosunku do wszystkich trzech oskarżonych.

Decyzję o uchyleniu zaskarżonego wyroku w całości warunkowało nadto istotne uchybienie Sądu meriti, które dotyczyło już całego orzeczenia a na które zwrócił uwagę prokurator oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, mianowicie naruszenie przepisu prawa materialnego pod postaciąart. 59§1 kk. Trafnie skarżący ci podnieśli, że w niniejszej sprawie w/w przepis został błędnie zastosowany. Otóż Sąd Rejonowy – powołując się naart. 59 §1 kk kk- odstąpił od wymierzenia oskarżonym kar, lecz podejmując taką decyzję zupełnie pominął, że konstrukcja odstąpienia od wymierzenia kary zart. 59§1 kkma zastosowanie jedynie wówczas gdy przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat albo kara łagodniejszego rodzaju. Tymczasem oskarżonym przypisano m.in. czyn zart. 157 §1 kk, który jest zagrożony karą do lat 5. Powyższe wykluczało możliwość odstąpienia od wymierzenia oskarżonym kary a więc rozstrzygniecie w tej części jest oczywiści wadliwe w stosunku do wszystkich trzech oskarżonych. Dodać należy, że w tych okolicznościach, rozważania Sądu meriti w przedmiocie stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez nich czynu w kontekście spełnienia drugiej przesłanki warunkującej skorzystanie z konstrukcji przewidzianej wart. 59 §1 kktj. aby społeczna szkodliwość czynu nie była znaczna, stały się bezprzedmiotowe, podobnie zresztą jak zarzuty prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, którzy podnosili zarzuty dokonania błędnych ocen w tym zakresie.
Wreszcie należy nadto wytknąć Sądowi I instancji, iż ten zupełnie bezpodstawnie orzekł od oskarżonych na rzeczP. T.iK. T.odszkodowania (punkt II i III zaskarżonego wyroku) oraz od każdego z oskarżonych nawiązki na rzeczM. T.(punkty IV, V i VI zaskarżonego wyroku). Rzecz bowiem w tym, że skoro Sąd Rejonowy (całkowicie prawidłowo) uznał, że zachowanie oskarżonych nie było pobiciem lecz że zdarzenie stanowiące przedmiot osądu w niniejszej sprawie stanowiło bójkę, to nie wchodziło w grę zasądzanie od którejkolwiek z uczestników bójki świadczeń odszkodowawczych. W przypadku przyjęcia konstrukcji bójki nie ma bowiem podziału uczestników na napastników i broniących się (atakujących i atakowanych) ale wszyscy jednocześnie bronią się i atakują wspólnie narażając się na niebezpieczeństwo spowodowania uszczerbku na zdrowiu i życiu. Nie może być zatem mowy tym, że któraś z osób jest osobą pokrzywdzoną a któraś napastnikiem, co z kolei wyklucza możliwość przyznawania uczestnikowi bójki świadczeń o charakterze odszkodowawczym. O powyższym należy pamiętać w toku ponownego rozpoznania sprawy.

Mając na uwadze powyższe uchybienia, sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Brodnicy –VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Golubiu Dobrzyniu do ponownego rozpoznania.