Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Ga 27/13
Data wyroku: 2013-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Umowa O Dzieło
Podstawa prawna: art. 627 kc

Sygn. akt.

VIII Ga 27/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2013r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie:

Przewodniczący
Sędzia
Sędzia

SSO Barbara Jamiołkowska
SO Marek Tauer ( spr. )
SR del. Artur Fornal

Protokolant

stażysta Joanna Dudzińska

po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013r. w Bydgoszczy

na rozprawie

sprawy z powództwa:B. W.

przeciwko :W. S.

o zapłatę

na skutek apelacji wniesionej przez pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 9 października 2012r., sygn. akt VIII GC 1260/12

1
oddala apelację;

2
przyznaje radcy prawnemuK. C.ze Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Bydgoszczy wynagrodzenie w kwocie 1.476 zł ( jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych ) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

VIII Ga 27/13

UZASADNIENIE
PowódB. W.wniósł pozew przeciwko pozwanemuW. S.domagając się zasądzenia kwoty 29.529 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25 marca 2011 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że strony łączyła umowa zlecenia z dnia 19 lutego 2011 r. i dlatego powód wystawił za wykonane zleceniefakturę nr (...)z terminem płatności 24.03.2011 r. Pozwany jednak nie zapłacił należności. W odpowiedzi na wezwania do zapłaty pozwany udzielił odpowiedzi, że jego zwłoka wynika z braku wpływu należności od jego kontrahentów.
Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwany wniósł sprzeciw przeciwko nakazowi i wywodził, że opóźnienie zapłaty dla powoda za 4 tablice, które powód postawił w złych miejscach oraz nieterminowo spowodowało, że reklamodawcy z tego powodu nie chcą mu zapłacić. W konsekwencji wskazał, że jest zmuszony wnieść sprawę do Sądu o wynagrodzenie za wykonane tablice.
Na rozprawie strony podtrzymały swoje stanowiska, a pełnomocnik pozwanego
wskazał, że brak zapłaty dla powoda wynika z faktu, że pozwany nie otrzymał swoich
należności za wykonane tablice.
Wyrokiem z dnia października 2012 r., sygn. akt VIII GC 1260/12 Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 29 520,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25 marca 2011 r. do dnia zapłaty. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.476,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd przyznał również pełnomocnikowi pozwanego ze Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 2.952,00 zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Sąd Rejonowy wydał rozstrzygnięcie w oparciu o następujące ustalenia i wnioski.
Pozwany zlecił wykonanie powodowi tablic reklamowych. Powód wykonał zlecenie i wystawił fakturę zgodnie z umową na kwotę dochodzona pozwem.
Pomimo upływu terminu zapłaty pozwany nie uregulował należności. Powód wezwał go do zapłaty pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r. W odpowiedzi pozwany pisemnie zwrócił się do powoda o przedłużenie terminu do zapłaty. Nie kwestionował swojego zobowiązania i
powołał się na zwłokę w zapłacie przez jego kontrahenta. Zapewnił o chęci zapłaty po otrzymaniu swoich należności.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych od akt sprawy, których żadna ze stron nie kwestionowała i nie budziły one wątpliwości Sądu co do ich zgodności z prawdziwym stanem faktycznym.
Sąd Rejonowy podkreślił, że unormowaniakodeksu postępowania cywilnegoprzywiązują duże znaczenie do zasad kontradyktoryjności i dyspozycyjności, co znajduje szczególny wyraz w tym, że to strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 6 kc,art. 3 i 232 kpc). W myśl ogólnych zasad, na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 1982 r., w sprawie I CR 79/82, nie publ.).
W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy nie miał wątpliwości co do tego, że okoliczności faktyczne podane przez powoda są zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Powód należycie udowodnił, że nawiązał współpracę z pozwanym oraz, że w ramach umowy wykonał na rzecz pozwanego usługę określoną w spornej fakturze VAT, a także że pozwany odebrała tablice reklamowe (pismo na k. 12), ale za usługę nie zapłacił. Natomiast pozwany w żaden sposób nie wykazała swoich zarzutów, opierając je jedynie na gołosłownych twierdzeniach zawartych w sprzeciwie od nakazu zapłaty, które w świetle przytoczonych wyżej zasad procesowych nie są wystarczające.
Mając powyższe okoliczności na uwadze na podstawieart. 627 kcw zw. zart. 481 § 1 i 2 zd. 1 kcSąd zasądził dochodzona kwotę wraz z ustawowymi odsetkami.
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocyart. 98 kpciart. 99 kpc, mając na uwadze fakt, że stroną przegrywającą proces jest pozwany, a powód poniósł koszty opłaty sądowej od pozwu w kwocie 1476 zł. zł
Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu pozwanego została ustalona w
oparciu o przepisy § 2 punkt 2 i 3 oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu - Dz.U. 2002 Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Apelację od wyroku wniósł pozwany domagając się zmiany wyroku w punkcie 1 poprzez rozłożenie zasądzonej kwoty na raty w wysokości 1.000,- zł. miesięcznie, jak również zmiany wyroku w punkcie 2 poprzez nie obciążenie pozwanego kosztami procesu. Skarżący zarzucił
naruszenie przepisuart. 320 kpc, poprzez nie rozłożenie zasądzonej kwoty 29.520,- zl na raty orazart. 102 kpcpoprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu. Podniósł, że zaskarżony wyrok nie uwzględnia sytuacji zdrowotnej i materialnej pozwanego. Wskazał, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może bowiem nie obciążać strony kosztami oraz rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. W obliczu dramatycznej sytuacji materialnej pozwany skierował do Sądu takie wnioski, które nie zostały jednak uwzględnia.
Na rozprawie apelacyjnej powód wniósł o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelację pozwanego należało uznać za bezzasadną.
Przede wszystkim podkreślić należy, że wbrew zarzutom apelacji pozwany nie składał
w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wniosków w przedmiocie nieobciążenia pozwanego
kosztami procesu oraz rozłożenia na raty zasądzonego świadczenia. Takie wnioski nie zostały
złożone w sprzeciwie jak również w późniejszych pismach procesowych. Takie wnioski nie
zostały również złożone na rozprawie poprzedzającej wydanie zaskarżonego wyroku.
Pozwany w sprawie złożył wniosek o zwolnienie o od kosztów oraz wniosek o ustanowienie
pełnomocnika z urzędu. Sąd Rejonowy wnioski te uwzględnił. Dla pozwanego został bowiem
ustanowiony radca prawny z urzędu. Pozwany został również zwolniony z obowiązku
uiszczenia opłaty od apelacji. W tych decyzjach' Sąd Rejonowy uwzględnił sytuacje
majątkową i rodziną pozwanego. Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 320 kpcto wskazać
należy, że przepis ten jest stosowany przez sąd fakultatywnie i z urzędu to jednak
rozstrzygnięcie w tym zakresie wymaga dokonania oceny pozytywnej prognozy spłaty
zadłużenia. Celem bowiem uregulowania zart. 320 kpcjest zapewnienie dłużnikowi
możliwości spłaty zadłużenia. Pozwany w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie składając
wniosku w przedmiocie rozłożenia na raty zasądzonego świadczenia własnym działaniem
uniemożliwił Sądowi Rejonowemu dokonanie takiej oceny. Obowiązkiem pozwanego było
precyzyjne określenie swoich możliwości spłaty by można było określić, że zasądzone na raty
świadczenie spełni. Przy czym należy w tym miejscu podkreślić, że ochrona, jaką zapewnia
pozwanemu dłużnikowiart. 320 kpc, nie może być stawiana ponad ochronę wierzyciela w
procesie cywilnym i wymaga uwzględnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym
uzasadnionego interesu powoda jako podmiotu inicjującego proces. W niniejszej sprawie
powód również powoływał się na trudną sytuację materialną, a mimo tych okoliczności uiścił
wymaganą opłatę sądową w wysokości 1.476.00 zł. Również podkreślenia wymaga i to, że
rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty jest racjonalne, gdy dłużnik dysponuje środkami
umożliwiającymi wykonanie obowiązku w sposób odczuwalny ekonomicznie dla wierzyciela.
W niniejszej sprawie pozwany nie przedstawił w tym względzie żadnych konkretnych
dowodów.
W tych też względów na podstawieart. 385 k.p.c.apelację należało oddalić jako bezzasadną.
O kosztach orzeczono przy uwzględnieniu okoliczności, że w sprawie pozwany został
zwolniony od uiszczenia opłaty sądowej od apelacji i był reprezentowany przez radcę
prawnego ustanowionego z urzędu. Koszty w tym zakresie poniósł Skarb Państwa bowiem
nie istniały podstawy do obciążenia nimi powoda ( art.113 ust. 1 u.o.k.s.c). W sprawie nie
było podstaw do zastosowaniaart. 102 k.p.c.Zgodnie z tym przepisem w wypadkach
szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów
albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sam fakt osiągania niskich dochodów nie jest
przesłanka do zastosowaniaart. 102 k.p.c.( zob. postanowienie S.A. w Katowicach z 17
stycznia 2007 r., I ACz 27/07, Lex nr 337333 - „ Okoliczności dotyczące złego stanu
majątkowego powoda i istnienie w związku z tym przesłanek do przyznania zwolnienia od
kosztów sądowych nie stanowią o względach słuszności, które przemawiają za
zastosowaniemart. 102 k.p.c.przez odstąpienie od obciążenia strony przegrywającej
kosztami procesu"). Odpowiedzialność strony przegrywającej wynika zart. 98 § 1 k.p.c.
statuującego zasadę, zgodnie z którą strona przegrywająca obowiązana jest na żądanie
wygrywającego zwrócić koszty procesu. Zatem skoro powód w pozwie zażądał zwrotu
kosztów procesu, zachodziła podstawa do ich zasądzenia. W sprawie nie występują bowiem
żadne okoliczności, które uprawniałyby do odstąpienia od zasady zwrotu kosztów. Należy tu
podkreślić, że podstawa pozwanego zmierzała do odroczenia płatności nawet części
należności mimo, że uzyskał od reklamodawców zaliczki za wykonane tablice. Brak płatności
spowodował konieczność wytoczenia procesu i poniesienia przez powoda opłaty sądowej.
Przy czym w sprawie koszty które pozwany ostatecznie poniósł wynoszą jedynie
równowartość opłaty sądowej od pozwu tj. 1476,00 zł. Powód bowiem w sprawie działał bez
pełnomocnika prawnego i tylko z tego tytułu pozwany nie miał obowiązku zwrócić
powodowi kosztów zastępstwa prawnego w łącznej kwocie 3600,00 zł. Również
ustanowienie dla pozwanego pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów w zakresie
opłaty od apelacji spowodowało poniesienie tych kosztów przez Skarb Państwa w łącznej
wysokości 5904,00 zł..