Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 310/13
Data wyroku: 2013-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Adam Pietrzak, Agnieszka Połyniak
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 310/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 czerwca 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Waldemar Majka (spr.)

Sędziowie :

SO Adam Pietrzak
SO Agnieszka Połyniak

Protokolant :

Agnieszka Paduch

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 roku
sprawyB. C.
oskarżonego zart. 281 k.k.w zw. zart. 283 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 14 marca 2013 roku, sygnatura akt II K 1227/12

uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoB. C., a na podstawieart. 435 kpkrównież wobec oskarżonegoD. M.i sprawę przekazuje Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.

Sygnatura akt IV Ka 310/13

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Dzierżoniowie wniósł akt oskarżenia przeciwkoB. C.oskarżając go o to, że:
w dniu 25 sierpnia 2012 roku wB., działając wspólnie i w porozumieniu zD. M., w celu utrzymania się w posiadaniu zabranych rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży jednej sztuki piwaK.o wartości 1,45 zł. i jednej puszki piwa(...)o wartości 1,89 zł. na szkodę(...) S.A., użył wobec ochroniarzasklepu (...)przemocy, polegającej na kopnięciu go i odepchnięciu, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi – to jest o czyn zart.281 k.k.w zw. zart.283 k.k.

Wyrokiem z dnia 14 marca 2013 roku (sygn. akt II K 1227/12) Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie :

I
oskarżonegoB. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku zart. 281 k.k.w zw. zart. 283 k.k.i za to na podstawieart. 283 k.k.wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart.70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoB. C.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata, a na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuB. C.okres jego zatrzymania w dniach od 25 sierpnia 2012r. do 27 sierpnia 2012r., przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart.627 k.p.k.zasądził od oskarżonegoB. C.na rzecz Skarbu Państwa z tytułu wydatków kwotę 424,55 złotych, a na podstawieart.2 ust.1 pkt. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył opłatę w kwocie 180 złotych.

Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonegoB. C.zaskarżając wyrok w całości zarzucając:
obrazę przepisów prawa materialnego:

1
a mianowicieart.281 k.k.w zw. zart.283 k.k.przez jego zastosowanie, podczas gdy w rzeczywistości dopuścił się popełnienia dwóch czynów w postaci wykroczenia zart.119§1k.w. i przestępstwa zart.217§1 k.k.w zw. zart.13 k.k.;

obrazę przepisów prawa procesowego:

2
a mianowicie błąd w ustaleniach faktycznych, wynikający z naruszeniaart.7 k.p.k.polegający na przyjęciu, iż oskarżony w momencie interwencji ochroniarzaM. Z.w okolicy przystanku autobusowego był w posiadaniu skradzionego piwa(...), podczas gdy ujawnione okoliczności sprawy i wyjaśnienia oskarżonego wskazują jednoznacznie, iż przedmiotowego piwa w tym momencie nie posiadał

oraz
na przyjęciu, iż oskarżony kopnął ochroniarzaM. Z.podczas gdy ujawnione okoliczności sprawy i wyjaśnienia oskarżonego a także zeznania pokrzywdzonegoM. Z.wskazują jednoznacznie, iż oskarżony jedynie usiłował go kopnąć a cios z uwagi na małą siłę i celność jedynie otarł się o ramię oskarżonego nie powodując naruszenia jego nietykalności cielesnej;
a nadto:

3
przez zastosowanie rażąco niewspółmiernej kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości oraz winy, wynikającą z orzeczenia zbyt wysokiej kary za popełnione wykroczenie i występek, co powoduje, że nie spełni ona swej funkcji w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej i nie zaspokoi społecznego poczucia sprawiedliwości;

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o:



zmianę powyższego wyroku w pkt. I poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się dwóch czynów zabronionych w postaci wykroczenia kradzieży zart.119§1k.w. i przestępstwa usiłowania naruszenia nietykalności cielesnej zart.217§1 k.k.w zw. zart.13 k.k.;

na zasadzieart.17§1 pkt. 9 k.p.k.umorzenie postępowania w części dotyczącej popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego zart.217§1 k.k.w zw. zart.13 k.k.z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela;

za naruszenie art.119§1 k.w. poprzez kradzież jednej puszki piwa(...)o wartości 1,89 zł. na szkodę(...) S.A.wymierzenie oskarżonemu na zasadzie art.24§1 grzywny w kwocie 50 zł.;

ewentualnie o:



uchylenie powyższego wyroku i przekazanie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył:

apelacja obrońcy oskarżonego odniosła ten skutek, iż konieczne stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko wobecB. C.ale także w trybieart. 435 kpkwobec oskarżonegoD. M.oraz przekazanie sprawy obu wymienionych wyżej oskarżonych do ponownego rozpoznania.
W świetle całokształtu okoliczności sprawy wątpliwości budzi przyjęta przez sąd koncepcja prawna oceny zachowania oskarżonegoB. C.a także z uwagi na tożsame względy również ocena prawna zachowania oskarżonegoD. M..
Przepisart. 281 kkpenalizuje zachowanie polegające na stosowaniu,bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, przemocy wobec osoby lub groźby natychmiastowego jej użycia albo doprowadzenia człowieka do stanu nieprzytomności lub bezradnościw celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio zabranej rzeczy. Jakkolwiek w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż wymienieni oskarżeni dokonali w dniu 25 sierpnia 2012 roku kradzieży wyrobów alkoholowych wsklepie (...)wB., to jednak stwierdzenie, iż użyta przezB. C.orazD. M.wobecM. Z.przemoc miała miejsce bezpośrednio po dokonaniu przez wymienionych kradzieży, a celem użycia tejże przemocy pozostawała wola sprawców utrzymania się w posiadaniu przedmiotu zaboru w realiach przedmiotowej sprawy nie wydaje się zasadne.
Zauważyć należy, iż oskarżonyB. C.po dokonaniu kradzieży opuścił teren sklepu (wyszedł nie zatrzymywany wówczas przez nikogo z zatrudnionych tam pracowników) i zatrzymał się na przystanku autobusowy znajdującym się obok sklepu gdzie czekał naD. M., który po dokonaniu kradzieży alkoholu wyszedł ze wskazanego wyżej sklepu także przez nikogo wówczas nie zatrzymywany i podszedł do oskarżonegoB. C.. Wszelkie czynności wykonane przez pracownika ochronyM. Z.(w tym ustalenie czy rzeczywiście doszło do kradzieży produktów znajdujących się w ofercie wskazanego wyżej sklepu) zostały podjęte po tym jakS. M.powiadomiła wymienionego świadka, o swoich podejrzeniach odnośnie możliwości dokonania kradzieży przez osoby które wcześniej przebywały na terenie sklepu a następnie przeszły przez linię kas nie dokonując żadnych zakupów. W związku z powyższymM. Z.dokonał wówczas sprawdzenia zapisów z monitoringu znajdującego się w sklepie co wiązało się z odnalezieniem i odtworzeniem właściwego nagrania (w tym czasie świadekS. M.zaobserwowała, iż wskazane przez nią osoby znajdują się na przystanku autobusowym i dwie z nich są w posiadaniu wyrobów alkoholowych jakie można zakupić jedynie wsklepie (...)).
Dopiero po odtworzeniu tego nagrania i stwierdzeniu, iż kradzież rzeczywiście miała miejsce świadekM. Z.podjął działania zmierzające do sprowadzenia wymienionych oskarżonych do sklepu w związku z podejrzeniem kradzieży a następnie zawiadomienia policji o powyższym fakcie.M. Z.wyszedł ze sklepu i podszedł do znajdujących się na przystanku mężczyzn, chwytając oskarżonegoB. C.za przedramię mówiąc aby wrócili do sklepu gdyż nie zapłacili za zabrany towar. W swoich zeznaniachM. Z.podał„ja nie próbowałem im zabrać tego piwa, tylko wzywałem aby weszli do sklepu”(...) „Ja wyszedłem po to aby sprowadzić oskarżonych wraz z piwem do sklepu. Nie mam prawa odbierać skradzionych rzeczy” (k. 140).D. M.w czasie zajścia na przystanku odepchnąłM. Z., któryodchodząc w stronę sklepuzostał uderzony w plecy przezB. C..
Zauważyć w tym miejscu należy, iż nie można uznać za zasadne stanowisko skarżącego, który we wniesionym środku odwoławczym poddaje w wątpliwość okoliczność uderzenia – kopnięcia w plecy interweniującego pracownika ochronysklepu (...)przez oskarżonegoB. C.. Analizując przedstawioną przez skarżącego w tym zakresie argumentację zauważyć należy, iż świadekM. Z.w swoich zeznaniach konsekwentnie wskazywał na fakt, iż w czasie zajścia w momencie gdy był już odwrócony tyłem do wskazanych mężczyzn znajdujących się na przystanku i zaczął iść w stronę sklepu poczuł uderzenie w plecy. Jak wskazał świadek „gdy szedłem w kierunku sklepu byłem tyłem do tych mężczyzn, ale w pewnym momenciepoczułem jak jeden z mężczyzn kopnął mnie w plecy w okolice prawego podżebrza” (k.6). Po odczytaniu na rozprawie uprzednio złożonych zeznańM. Z.podtrzymał te zeznania, w swojej relacji z przebiegu zdarzenia wskazując także, iż mężczyźnie który go wówczas uderzył w plecy ześlizgnęła się noga i zadane mu uderzenie „to było lekkie kopnięcie” (k. 140). Nie można w tym miejscu także pominąć, iż okoliczności uderzenia – kopnięcia pracownika ochrony sklepu w czasie zdarzenia nie zaprzeczył również sam oskarżonyB. C.- wręcz przeciwnie wymieniony już w swoich pierwszych wyjaśnieniach podał „na pewno ja go kopnąłem. Zdenerwował mnie tym, że mnie szarpał”(k. 37) a fakt ten potwierdził również w swoich kolejnych składanych w sprawie wyjaśnieniach. Powyższe przeczy twierdzeniom skarżącego zawartym we wniesionej apelacji, jakoby oskarżonyB. C.jedynie usiłował kopnąćpracownika ochrony a zadany przez wskazanego oskarżonego cios z uwagi na małą siłę i celnośćjedynie otarł się o ramię wymienionego nie powodując naruszenia nietykalności cielesnej.
Mając na względzie powyższe nie wydaje się zasadnym przyjęcie, iżB. C.iD. M.zastosowali wobecM. Z.opisane wart. 281 kkdziałania bezpośrednio po dokonaniu kradzieży jak również, aby ich zachowanie miało miejsce w trwającym nieprzerwanie pościgu za sprawcą. Nie sposób również przyjąć, iż używana przemoc wynikała z woli utrzymania się w posiadaniu przedmiotu zaboru. W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów podjęte przez oskarżonych działania mające miejsce na przystanku autobusowym po opuszczeniu teren sklepu gdzie doszło do kradzieży, nie można uznać za jedno zdarzenie tak jak przyjął sąd rejonowy z tym jakie miało miejsce w sklepie - kradzieżą alkoholu lecz jako dwa odrębne zdarzenia.
Powyższe uchybienie mającej niewątpliwy wpływ na treść wydanego orzeczenia stało się już wystarczającą podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku wobec oskarżonegoB. C.jak również z tych samych powodów także wobec oskarżonegoD. M.i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Z uwagi na konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku wobec wymienionych oskarżonych i przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania merytoryczne odniesienie się do podniesionego przez skarżącego zarzutu rażącej niewspółmierności kary jest bezprzedmiotowe (art. 436 kpk). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I Instancji oceni poszczególne zachowania oskarżonych odrębnie odpowiednio je kwalifikując nie zapominając o wartości przedmiotów zaboru.