Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 417/13
Data wyroku: 2013-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 417/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2013 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Waldemar Majka

Protokolant :

Aneta Pawlicka

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 roku
sprawyŁ. S.
oskarżonego zart. 178 a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 11 kwietnia 2013 roku, sygnatura akt III K 1110/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki związane z tym postępowaniem na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 417/13

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wniósł akt oskarżenia przeciwkoŁ. S.oskarżając go o to, że w dniu 23 sierpnia 2012 roku wW.woj.(...)będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu o stężeniu I. 1,31 mg/l i II. 1,27 mg/l kierował w ruchu lądowym samochodem markiH. (...)onr rej. (...)tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2013 roku (sygn. akt III K 1110/12) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu :

I
oskarżonegoŁ. S.uznał za winnego tego, że w dniu 23 lipca 2012r. wW.będąc w stanie nietrzeźwości (2,5 promila alkoholu we krwi) prowadził w ruchu lądowym samochód osobowyH. (...)onumerze rejestracyjnym (...), tj. za winnego popełnienia występku zart. 178a § 1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 kkwykonanie orzeczonej kary zawiesił warunkowo na okres 3 lat próby;

III
na podstawieart. 73 § 1 kkw okresie próby oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

IV
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu;

V
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat;

VI
na podstawieart. 49 § 2 kkorzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 300 zł;

VII
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary zaliczył zatrzymanie oskarżonego w dniach 23.07.2012r. i 24.07.2012r. ;

VIII
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 23.07.2012r.;

IX
zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, poniesione wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości zarzucając :

1
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu w sposób sprzeczny z zebranym materiałem dowodowym, że oskarżony w chwili prowadzenia w dniu 23 lipca 2012r. samochodu markiH. (...)znajdował się w stanie nietrzeźwości,

2
rażącą niewspółmierność wymierzonego oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat,

a podnosząc wskazany zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wałbrzychu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył:

apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola odwoławcza zaskarżonego orzeczenia nie wykazała aby sąd rejonowy dopuścił się zarzucanych w apelacji uchybień.
Za niezasadne uznać należy stanowisko skarżącego wyrażające się uznaniem, iż sąd rejonowy rozpoznając sprawę dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Godzi się w tym miejscu zauważyć, iż ma on miejsce wówczas gdy wnioski wyciągnięte przez sąd rozpoznający sprawę z ujawnionego materiału dowodowego nie odpowiadają zasadą logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego taka zaś sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Sąd rejonowy dokonał rzetelnej i obiektywnej analizy oraz oceny wszystkich zgromadzonych dowodów w sposób szczegółowy odnosząc się do wyjaśnień oskarżonego oraz opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej, a także zeznań przybyłych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy policjiJ. S.iD. W.i trafnie ustalił, iż oskarżony prowadził pojazd znajdując się pod wpływem alkoholu.
Przedstawione przez skarżącego w uzasadnieniu wniesionej apelacji wywody w których poddaje w wątpliwość sprawstwo oskarżonego nie mogą być uznane za trafne, mają one bowiem jedynie charakter polemiczny z ustaleniami dokonanymi przez sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie opartymi (w przeciwieństwie do wnioskowań skarżącego) na kompleksowej analizie materiału dowodowego.
Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na fakt, iż jak wynika z zeznań funkcjonariuszy policji przybyłych na miejsce zdarzenia w związku ze zgłoszonym zawiadomieniem o nietrzeźwym kierującym poruszającym sięulicą (...), a co do których brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, w samochodzieH.znajdującym się na poboczu wskazanej wyżej ulicy ujawnili onina miejscu kierującego pojazdemosobę, którą po wylegitymowaniu okazał sięŁ. S.. Analizując argumentację skarżącego zauważyć należy, iż już w momencie gdy funkcjonariusze policji podeszli do wymienionego wyczuwalna była woń alkoholu. ŚwiadekJ. S.w swojej relacji opisując przebieg przeprowadzonej interwencji stwierdził „od kierującego wyczuwalna była woń alkoholu, mężczyzna przyznał, że to on prowadził pojazd” (k. 26).Powyższa okoliczność znalazła również potwierdzenie w zeznaniach złożonych przez świadkaD. W., co skarżący pomija w swojej argumentacji.
W związku z podejrzeniem, iż wymieniony znajdował się pod wpływem alkoholu został on poddany badaniu poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazało o godz. 23:43 - 1,37 mg/l, a o godz. 00:07 - 1,27 mg/l, a także dodatkowo poddany badaniu krwi celem ustalenia zawartości alkoholu w organizmie. Przeprowadzone badanie wykazało, iż w pobranych od oskarżonego próbkach krwi znajdował się alkohol w stężeniu odpowiednio 2,5 promila oraz 2,4 promila. W złożonych w sprawie wyjaśnieniach oskarżony podawał, iż kierując samochodem był trzeźwy a alkohol spożył dopiero po zatrzymaniu pojazdu. Twierdzenia te nie mogą być uznane za wiarygodne, bowiem w okresie pomiędzy 23:43 23 lipca (kiedy jak wskazano powyżej przeprowadzono pierwsze badanie), a godziną 1:05 24 lipcamiała już miejsce faza wydalania alkoholu uŁ. S..Jak zauważył opiniującynieprawdopodobne jest zatem abyŁ. S.spożył na tak krótki czas przed pierwszym badaniem pół litra wódki i jedno piwo i był już w fazie wydalania alkoholu.Biegły w wydanej opinii zaznaczył ponadto, iż wypicie pół litra wódki i jednego piwa wymaga pewnego czasui przy tak znacznej ilości napojów alkoholowych w ciągu kilkunastu minut alkohol tak szybko by się nie wchłonął ażeby już doszło do fazy wydalania alkoholu– tym bardziej, jeśli od powiadomienia o nietrzeźwym kierującym do czasu przyjazdu patrolu policji minęło mniej niż 30 minut (k. 32) na co trafnie zwrócił trafnie uwagę sąd rejonowy a corównież zostałocałkowicie pominięte przez skarżącego. Przytaczana wcześniej opinia jest pełna, jasna, logiczna i pozbawiona sprzeczności, a tym samym posiada niewątpliwy walor dowodowy.
Na marginesie poczynionych w tej części rozważań zauważyć ponadto należy, iż przedstawiona przez skarżącego w uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego teza, iż „w czasie przybycia patrolu policyjnegoojciec oskarżonego zajmował się samochodem, a oskarżony spożywał alkohol” sprzeczna jest z wyjaśnieniami samego oskarżonego w których stwierdził on, iż alkohol wypił zaraz po rozmowie telefonicznej ze swoim ojcem jak podał „moim zdaniem ja wypiłem ten alkohol w czasiemaksymalnie 10 minut. Od momentu wykonania przeze mnie telefonu do ojca do czasu przyjazdu na miejsce rodziców minęło około 15-20 minut nie dłużej” (k. 30).
W świetle powyższego wyjaśnienia oskarżonego nie mogą być uznane za wiarygodne, a i ujęty w apelacji wniosek dowodowy zmierzający do wykazania trzeźwości oskarżonego w czasie prowadzenia pojazdu kierowany jest jedynie chęcią przedłużenia postępowania.
Odnosząc się do pozostałej argumentacji apelującego stwierdzić ponadto należy, iż orzeczonego wobec oskarżonego obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3, przy tak znacznym stężeniu alkoholu we krwi oskarżonego, w czasie kiedy prowadził on samochód i bardzo poważnym zagrożeniu bezpieczeństwa w ruchu drogowym (skoro oskarżony nie był w stanie panować nad pojazdem) nie można uznać za surowy, a tylko stwierdzenie rażącej surowości nakazywałoby jego zmianę.
Z przytoczonych względów apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonego od ponoszenia tych kosztów zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.