Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1295/12
Data wyroku: 2013-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Regulska, Krzysztof Głowacki, del do Izabela Krupa

Sygn. akt. IV Ka 1295/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 lutego 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Agata Regulska
Sędziowie  SSO Krzysztof Głowacki (spr.)
SSR del do SO Izabela Krupa
Protokolant   Jowita Sierańska
przy udzialeB. M.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013r.
sprawyJ. O. (1)
oskarżonego zart. 178 a § 1 kk.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 8 października 2012r.    sygn. akt II K 1041/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzony oskarżonemuJ. O. (1)w pkt IV części dyspozytywnej wyroku środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym obniża do 1(jednego) roku:

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza opłatę w kwocie 120 złotych za II instancję.

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej oskarżyłJ. O. (1)o to że:
w dniu 4 sierpnia 2012 r. weW.na drodze publicznej jaką jestul. (...)będąc w stanie nietrzeźwości posiadając 0,87 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny samochód markiF. (...)nr rej. (...);
to jest o czyn zart.178a§ 1 kk.

Wyrokiem z dnia 8 października 2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej sygn. akt II K 1041/12:

I
uznał oskarżonegoJ. O. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawieart.178a§1 kk. wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy ;

II
na podstawieart.69§1 i 2 kk. iart.70§1pkt.kk. wykonanie orzeczonej kary zawiesił warunkowo na () lata okresu próby;

III
na podstawieart.63§1 kk. na poczet orzeczonej kary zaliczył okres zatrzymania w dniach od 04 sierpnia 2012 r. do 05 sierpnia 2012 r.;

IV
na podstawieart.42§2 kk. orzekł wobec środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres () lat;

V
na podstawieart.63§2 kk. na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy w dniach od 04 sierpnia 2012 r. do 08 października 2012 r.;

VI
na podstawieart.49§2 kk. orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 400 (czterysta) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

VII
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych i wymierzył mu opłatę w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego zarzucając zaskarżonemu wyrokowi:

1
Rażącą niewspółmierność kary (art.438 pkt.4 k.p.k.) poprzez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w rażąco nadmiernej wysokości, z naruszeniem zasad zarówno prewencji ogólnej, jak i szczególnej, a nadto nie uwzględniającej należycie stopnia zawinienia sprawcy, jak i jego postawy po popełnieniu przestępstwa, oraz w toku postępowania przygotowawczego i sądowego.

2
Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia (art.438 pkt.2 k.p.k.) a toart.4 k.p.k.w zw. zart.7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów polegające na ukształtowanie przez Sąd przekonania o wysokim stopniu wytworzonego przez oskarżonego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym i dokonanie tejże oceny w sposób dowolny.

Podnosząc wyżej przytoczone zarzuty, apelujący wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoJ. O. (1)środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku; ewentualnie
2. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważy, co następuje.

Apelacja obrońcy oskarżonegoJ. O. (1)częściowo zasługiwała na uwzględnienie .
Obrońca oskarżonego kwestionując prawidłowość zaskarżonego wyroku zarzucił Sądowi I instancji rażącą niewspółmierność orzeczonej kary.
W tym miejscu wskazać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonego potwierdzone zostały zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, którego ocenę Sąd I instancji przeprowadził z dużą wnikliwością. Istotnym w rozpoznawanej sprawie okazały się zeznaniaP. N., funkcjonariusza policji który dokonał zatrzymania pojazdu kierowanego przez oskarżonego, wyjaśnieńJ. O. (2)przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu występku oraz wynik urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu(k.2).
W tym stanie rzeczy, nie mając wątpliwości, iż w chwili czynu oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do sprawstwa i winyJ. O. (2)w zakresie zarzucanego mu występku.
Odnosząc się do zarzutu zawartego w apelacji obrońcy oskarżonego zauważyć trzeba, że kara wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego nie nosi cech rażącej surowości. Nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart.438 pkt. 4 kpk, ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu niedającym się zaakceptować. Niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 30.05.2003 r., sygn. akt II AKa 163/03, OSA 2003/11/113). Ujawnione zaś w rozpoznawanej sprawie okoliczności, które mają zasadniczy wpływ na wymiar kary nie uzasadniają zarzutu obrońcy oskarżonego w tym zakresie. Sąd Rejonowy wymierzającJ. B.obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania świadczenie pieniężne na cel społeczny, prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary oraz zasady ukształtowane przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. W szczególności zwrócić w tej mierze należy uwagę na naruszenie przez oskarżonego ciążących na nim obowiązków, jako kierowcy. to jest prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu.
W zakresie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych poczynić należy kilka uwag o charakterze ogólnym. Określając czas trwania tego środka, Sąd powinien kierować się społeczną szkodliwością popełnionego czynu, stopniem winy sprawcy oraz względami prewencji szczególnej i ogólnej. Wynika to wyraźnie z regulacjiart.56 kk., nakazującego uwzględnianie przy orzekaniu środków karnych tych samych zasad i dyrektyw, które obowiązują przy wymiarze kary (art.53 kk.). Za oczywiste uznać również należy, że przy orzekaniu w przedmiocie środków karnych sąd winien mieć na uwadze przede wszystkim ich funkcję prewencyjną, odpowiadającą intencjom ustawodawcy (por. wyrok SN z 02.02.2007 r., V KK. 423/06, OSNwSK 2007/1/359).
W tym miejscu zgodzić się należy z apelującym, iż czyn oskarżonego nie cechował się wysokim stopniem wytworzonego przez niego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.J. O. (1)kierował bowiem samochodem osobowym w godzinach wieczornych, w dobrych warunkach atmosferycznych, z dozwolona prędkością na ulicy osiedlowej.
Nadto postawa prezentowana przez oskarżonego w trakcie postępowania daje podstawę do przyjęcia, iż ma on świadomość karygodności swojego postępowania. Uwzględniając również nienaganny dotychczasowy sposób jego życia, charakter jego pracy a także orzeczone, obok kary pozbawienia wolności, świadczenie pieniężne, Sąd Odwoławczy doszedł do przekonania, iż roczny okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych będzie wystarczający, abyJ. O. (1)wykształcił w sobie zdecydowanie krytyczny stosunek do popełnionego czynu, zmobilizował go do przestrzegania zasad ostrożności i uczulił na bezpieczeństwo innych uczestników ruchu.
Z uwagi na powyższe konstatacje, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w zakresie okresu na jaki orzeczony został środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze oparto o przepisyart.627 kpk. w zw. zart.634 kpk. oraz art.2 ust.1 pkt.2 w zw. z art.8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.(Dz. U. Nr 27, poz.152 z późn.zm.) o opłatach w sprawach karnych.