Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Kz 16/14
Data wyroku: 2014-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Słowa kluczowe: Tymczasowe Aresztowanie
Podstawa prawna: art. 249 § 1 k.p.k.

Sygn. akt X Kz 16/14

POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2014r.Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie:Przewodniczący: SSO Arkadiusz TomczakSędziowie: SO Mariusz Jackowski
SO Urszula Myśliwska-sprProtokolant: sekretarz sądowy Monika Parda
przy udziale Prokuratora Jolanty Pydyniak
po rozpoznaniu sprawy przeciwkoM. G.podejrzanego o czyny zart. 200 § 1 k.k, w zw. zart. 12 k.k.i inne
na skutek zażalenia wniesionego przez obrońcę podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dlaW.wW.z dnia 13 grudnia 2013r.
w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.
postanawia:
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy - wskazany w orzeczeniu Sądu I instancji - uprawdopodobnia sprawstwo podejrzanego w zakresie zarzucanych mu czynów w rozumieniuart. 249 § 1 k.p.k.
Podzielić należy argumentację Sądu Rejonowego, że w sprawie niniejszej istnieje uzasadniona obawa, iż w wypadku odstąpienia od stosowania środka izolacyjnego podejrzany będzie mógł bezprawnie utrudniać postępowanie. Uwzględniając okoliczności sprawy uzasadniona jest w chwili obecnej obawa matactwa podejrzanego w zakresie osobowych źródeł dowodowych. Okoliczności te sprawiają, że niezasadne jest odstąpienie od stosowania środka izolacyjnego. Działanie takie umożliwiłoby podejrzanemu kontakt ze światem zewnętrznym i bezprawne wpływanie na tok postępowania. Wykazanie realności obawy matactwa nie wymaga udowodnienia, że takie działania były podejmowane, czy też będą podejmowane w przyszłości. Dla ustalenia jej realności wystarczającym jest powołanie się na konkretne okoliczności związane bądź samym postępowaniem bądź charakterem popełnionego przestępstwa. Okoliczność ta sprawia, że zachodzi uzasadniona obawa, iż podejrzany - w przypadku uchylenia tymczasowego aresztowania - mógłby podjąć próby kontaktowania się ze nimi w celu ustalania wspólnej, korzystnej dla podejrzanego wersji wydarzeń.
Zważywszy na wagę stawianych podejrzanemu zarzutów za koniecznością stosowania tymczasowego aresztowania w stosunku doM. G.przemawia obecnie także kolejna przesłanka szczególna stosowania tego środka wskazana wart. 258 §2k.p.k.Jak wynika z akt sprawy, oskarżonemu zarzucono popełnienie czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 200 § 1 k.k.zagrożonego surową karą, co daje realne zagrożenie jej wymierzenia w przypadku stwierdzenia winy sprawcy.
Perspektywa wymierzenia - w wypadku uznania winy - surowej kary, co wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie Sądu Najwyższego, motywować może podejrzanego do bezprawnego utrudniania postępowania. Tym samym wbrew poglądom wyrażanym w środku odwoławczym odstąpienie w niniejszej sprawie od stosowania środka o charakterze izolacyjnym nie mogło zostać uznane na obecnym etapie postępowania za wystarczające do zapewnienia jego prawidłowego toku.
Okoliczności podnoszone w zażaleniu nie mają najmniejszego wpływu na zasadność stosowanego środka zapobiegawczego. Także złożenie przez podejrzanego wyjaśnień, nawet gdy - jak w mniejszej sprawie - zawierają one przyznanie się do winy, samo w sobie nie wyklucza konieczności zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i nie nakazuje uchylenia zastosowanego środka zapobiegawczego (por. postanowienie S.A. w Katowicach z dnia 04.07.2011, II Akz 488/01).
Tym samym wbrew poglądom wyrażanym w zażaleniu stosowanie w sprawie niniejszej środków o charakterze wolnościowym w postaci dozoru Policji, poręczenia majątkowego oraz zakazu opuszczania kraju, o co wnosi skarżący, nie mogły zostać uznane za wystarczające do zapewnienia prawidłowego toku postępowania.
W sprawie brak okoliczności wskazanych wart. 259 k.p.k.nakazujących odstąpienie od tymczasowego aresztowania podejrzanego.
Z tych powodów nie podzielono argumentów zażalenia i zaakceptowano stanowisko Sądu Rejonowego o konieczności stosowania środka izolacyjnego.