Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 81/13
Data wyroku: 2013-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Powództwo
Podstawa prawna: art. 415 kpk

Sygn. akt VI Ka 81/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli

Protokolant Anna Potaczek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r.
sprawyR. J.
oskarżonego zart. 288 § 1 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze
z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. akt IIK 635/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. J.,

II
stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
R. J.został oskarżony o to, że w dniu 13 października 2012r. wK., woj.(...), przyul. (...)dokonał uszkodzenia mienia w postaci drzwi lewych przednich i lewych tylnych samochodu osobowego markiT. (...)onr rej. (...)poprzez zarysowanie ich, czym spowodował straty w wysokości 800 złotych na szkodęK.iK. L., tj. o czyn zart. 288 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012r. w sprawie sygn. akt II K 635/12:
1.R. J.uznał za winnego popełniania czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 288 § 1 kk, i za to, na podstawieart. 288 § 1 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
2. na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobecR. J.kary pozbawienia wolności zawiesił warunkowo na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata,
3. zasądził odR. J.na rzeczK.iK. L.kwotę 800 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od 13 października 2012r. do dnia zapłaty,
4. na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 kkzobowiązałR. J.do przeproszenia pokrzywdzonych na piśmie, w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku,
5. na podstawieart. 627 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądził odR. J.ma rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 złotych z tytułu kosztów sądowych, i wymierzył mu opłatę w kwocie 120 złotych.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze i na niekorzyść oskarżonegoR. J..
Na podstawieart. 425 kpk,art. 427 § 1 i 2 kpkiart. 438 pkt 2 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania tj.art. 413 § 1 pkt 6 kpkmającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na zaniechaniu wskazania w wyroku zastosowanego przepisu karnego, będącego podstawą zasądzenia kwoty 800 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od 13 października 2012r. do dnia zapłaty odR. J.na rzeczK.iK. L..
Na zasadzieart. 437 § 1 i 2 kpkskarżący wniósł o zmianę powyższego wyroku w pkt 3 poprzez wskazanie podstawy prawnej zasądzenia powództwa cywilnego prokuratora, tj.art. 415 § 1 kpk.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zgodzić należy się ze skarżącym że Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w innej sprawie – w części w tym samym składzie co obecnie – w podobnym stanie prawnym i przy takim samym zarzucie apelacji dotyczącym obrazyart. 413 § 1 pkt 6 k.p.k., apelację prokuratora uwzględnił zmieniając zaskarżony wyrok poprzez przyjęcie jako podstawy prawnej zasądzonych powództw cywilnychart. 415 § 1 k.p.k.Sąd Okręgowy argumentował wówczas żeart. 415 k.p.k.jest normą determinującą rozstrzygnięcie o powództwie cywilnym w postępowaniu karnym i brak przywołania takiej podstawy może spowodować iż oskarżony będzie miał kłopoty ze zrozumieniem merytorycznej istoty zapadłego rozstrzygnięcia a zwłaszcza jego identyfikacji ( czy jest to środek karny, środek probacyjny czy orzeczenie o powództwie cywilnym – zob. w. S.O. w Jeleniej Górze z 30.10.2012 r. sygn. akt VI Ka 330/12 ). Obecnie Sąd Okręgowy zmienił swoje stanowisko co po części spowodowane było trafną argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Art. 413 § 1 pkt 6 k.p.kstanowi iż każdy wyrok powinien zawierać wskazanie zastosowanych przepisów ustawy karnej. W ocenie Sądu Okręgowego chodzi tutaj o normy materialnoprawne ( nie zaś procesowe ) na których oparte zostało rozstrzygnięcie. Nawet jeżeli przyjąć żeart. 415 § 1 k.p.k.jest przepisem o charakterze materialnoprawnym zawartym w ustawie karnej procesowej ( w ocenie Sądu Okręgowego uprawnione jest prezentowanie takiego poglądu ) trafna wydaje się argumentacja Sądu I instancji zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku że rozstrzygnięcie o uwzględnieniu powództwa cywilnego w postępowaniu karnym w istocie jest orzeczeniem cywilnoprawnym nie wymagającym – podobnie jak wyroki sądowe w postępowaniu cywilnym – przywołania w sentencji wyroku podstawy prawnej orzeczenia. Nie wydaje się decydujący argument o potrzebie dokładnej identyfikacji rozstrzygnięcia z punktu widzenia prawa do obrony oskarżonego tym bardziej że w sprawie niniejszej wyrok zapadł na posiedzeniu w trybieart.335 k.p.k.iart. 343 § 6 k.p.k.a więc orzeczenie o powództwie cywilnym było wcześniej uzgodnione z oskarżonym. W konsekwencji uznać należało że zaniechanie zawarciaart. 415 § 1 k.p.k.w rozstrzygnięciu z pkt. 3 zaskarżonego wyroku nie stanowiło obrazyart. 413 § 1 pkt 6 k.p.k.Końcowo jedynie wskazać należy że zarzut apelacji prokuratora dotyczył obrazy przepisów postępowania, a więc dla jego skuteczności niezbędne było wykazanie że mogła ona mieć wpływ na treść wyroku. Skarżący nie przedstawił argumentów dotyczących spełnienia tej przesłanki w realiach niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy wobec oskarżonegoR. J..

Na podstawieart.636 § 1 k.p.k.Sąd Okręgowy stwierdził że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.