Sąd Rejonowy w Świdnicy
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 17/13
Data wyroku: 2014-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Gawin – Kwiatek
Słowa kluczowe: Wykroczenie, Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 119§ 1 kw

Sygn. akt VI W 17/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 stycznia 2014 roku

Sąd Rejonowy w Świdnicy VI Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Justyna Gawin – Kwiatek
Protokolant: Monika Pietrzak

po rozpoznaniu w dniach 29 lipca 2013 r. i 10 stycznia 2014 r.
sprawyW. S. (1)córki(...)z domuD.,urodzonej (...)wS.

obwinionej o to, że:

1
w dniu 22 sierpnia 2012 r. naul. (...)wK.gm.S.dokonała kradzieży butli 19 litrowej wody, paczki papieru toaletowego oraz zgrzewki wody mineralnej ogólnej wartości 65,59 zł na szkodę Zarządu Spółki z o.o.(...)wK.;

tj. o popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 kw

2
w dniu 29 sierpnia 2012 r. naul. (...)wK.gm.S.dokonała kradzieży dużej butli 19 litrowej wody o wartości 44,07 zł na szkodę Zarządu Spółki z o.o.(...)wK.;

tj. o popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 kw

I
obwinionąW. S. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku tj. występku z art. 119 § 1 kw;

II
obwinionąW. S. (1)uznaje za winną tego, że w dniu 22 sierpnia 2012 r. naul. (...)wK.gm.S.dokonała kradzieży paczki papieru toaletowego oraz zgrzewki wody mineralnej o łącznej wartości 21,52 zł na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wS.tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierza jej karę 150 (sto pięćdziesiąt) zł grzywny;

III
na podstawie art. 119 § 4 kw orzeka wobec obwinionej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wS.równowartości ukradzionego mienia w kwocie 21,52 (dwadzieścia jeden 52/100) zł;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. B.kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej obwinionej przed Sądem Rejonowym;

V
zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 złotych i zobowiązuje ją do uiszczenia 30 złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt VI W 17/13

UZASADNIENIE
W toku przeprowadzonego na rozprze postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
ObwinionaW. S. (1)była zatrudniona w charakterze sprzątaczki w pokrzywdzonymPrzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.wK.przyulicy (...).
W dniu 22 sierpnia 2012 roku obwiniona przez jedno z okien Przedsiębiorstwa wystawiła zgrzewkę 6 butelek wody mineralnej, wyrzuciła papier toaletowy oraz wystawiła 19 litrową butlę z wodą i drzwiami wyszła z budynku. Butlę obwiniona szybko schowała do swojego samochodu, poczym dostrzegła dochodzącego do niej nieznajomego mężczyznę i zaczęła pod oknem zakładu wyrywać chwasty. Mężczyzna zapytał obwinioną o drogę do kamieniołomów, gdy odszedłW. S. (1)rozglądając się na boki, schowała papier i zgrzewkę wody do auta i odjechała. Paczka papieru toaletowego warta była 14,99 zł, a zgrzewka wody mineralnej 6,53 zł. Rzeczy te stanowiły własność pokrzywdzonej spółki.
W dniu 29 sierpnia 2012 roku obwiniona przez okno firmy wystawiła na zewnętrzny parapet 19 litrową butlę z wodą i wyrzuciła worek z nieustalona zawartością. Po tym obwiniona przez to samo okno wyszła budynku, schowała do swojego samochodu wymienione rzeczy, a następnie odjechała.
Pracownicy wyżej opisanego Przedsiębiorstwa kilkakrotnie informowali kierownikaA. M.i prezesa SpółkiW. K.o kradzieżach na terenie zakładu, których sprawcą miała być obwiniona. Z uwagi na brak jakichkolwiek dowodów, w firmie postanowiono zamontować przenośną kamerę na zewnątrz w taki sposób, aby obejmowała ona miejsce, w którym sprzątaczkaW. S. (1)najczęściej parkowała swój samochód. Wskutek tego uzyskano nagrania obejmujące dwa zdarzenia opisane powyżej. Na stałe kamera zamontowana była przy drzwiach budynku firm.
W. S. (2)od ok. 2-3 lat korzystała z usług dostawcy zaopatrującego firmę w wodę i kupowała ją dla własnych celów. Kupiła wodę min. 7 i 21 sierpnia 2012 roku.

Dowody:

⚫

zeznania świadków:W. K.– k. 50 odw., 95,A. M.– k. 13, 50v., 95 – 95 odw., .

częściowo wyjaśnienia obwinionejW. S. (1)– k. 20-22, 98v., 115-11 5 odw.

zgłoszenie kradzieży z dnia 29 października 2012 roku – k. 6,

faktura VAT z dnia 21 sierpnia 2012 roku – k. 7-8,

faktura VAT z dnia 9 sierpnia 2012 roku – k. 9,

faktura VAT z dnia 18 września 2012 roku – k. 10,

protokół zatrzymania rzeczy – k. 16-18,

protokół oględzin – k. 24-26,

dowody wpłat – k. 93,

ObwinionaW. S. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy, na niedorozwój umysłowy, ani na inne krótkotrwałe zaburzenia czynności psychicznych. Nie stwierdzono u niej żadnych zaburzeń depresyjno-lękowych. Tempore criminis obwiniona miała zachowaną zdolność do rozumienia znaczenia czynów, jak i do pokierowania swoim postępowaniem, w stosunku do zarzucanych jej czynów warunki art. 17§1 i 2 kw nie zachodzą. Obwiniona może brać udział w postępowaniu, stawać przed Sądem i składać wyjaśnienia, a ewentualną karę pozbawienia wolności odbywać w zwykłym zakładzie karnym.

Dowód:

⚫

opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 8 maja 2013 roku – k. 62- 64,

opinia uzupełniająca z dnia 26 listopada 2013 roku – k. 107-110.

ObwinionaW. S. (1)nie była dotychczas karana sądownie. Obwiniona jest mężatką, obecnie prowadzi działalność gospodarczą – usługi transportowe. Była leczona psychiatrycznie, nie leczona odwykowo, ani neurologicznie.

Dowody:

⚫

informacja o osobie z KRK – k. 40,

kwestionariusz wywiadu środowiskowego – k. 43-45,

dane osobo-poznawcze – k. 94

ObwinionaW. S. (1)nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i w toku czynności sprawdzających odmówiła składania jakichkolwiek wyjaśnień.
Przed Sądem obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i wyjaśniła, że faktycznie w sierpniu przez okno wynosiła dwie butle wody, które zakupiła u dostawcy, który przywoził do firmy wodę, a ona też korzystała z jego usług. Jak wynika z treści jej wyjaśnień – robiła to przez okno dlatego, by nie chodzić dookoła albowiem ma problemy z kręgosłupem. Kierowca z tej firmy, kiedy jechał w kierunkuR., to zostawiał jej przed domem wodę. Raz było tak, że butla zginęła, w takiej sytuacji zaczął zostawiać tę wodę u obwinionej w pracy. Podała, że wodę zakupuje od momentu, kiedy dostawca zaczął przyjeżdżać do firmy, chyba od 3-4 lat. Podała, że ta zgrzewka wody mineralnej również była jej. Podała, iż było tak, że kierownik wysłał ją do hurtowni doS.po alkohol z uwagi na jakąś imprezę, wtedy obwiniona kupiła sobie zgrzewkę wody mineralnej. Wodę tę obwiniona zabierała przed weekendem do domu. Podkreśliła, że kierownikA. M.ją „zgnębił”. Prosiła go o wystawienie wody w dystrybutorze i za każdym razem słyszała „wypierdalaj”. Wskazała, że wodę kupowała w firmie od 2-3 lat i za każdym razem wynosiła ją przez okno.
Z kolei stwierdziła, że papier toaletowy był jej własnością, zakupiła go dla pracowników, ponieważ jako sprzątaczka miała problemy z tym, że pracownicy zapychali toalety gazetami, a pan kierownik zapominał zostawić klucze do schowka, w którym był papier.
Na rozprawie głównej w dniu 10 stycznia 2014 roku obwiniona wyjaśniła, że mężczyzna z nagrania, to był nieznajomy kierowca, który pytał o drogę. Stwierdziła, że na filmie po min. 5:25 wyrywa chwasty. Ponadto wskazała, że firma w poz. 10 wykazała papier toaletowy 36 sz. po 1,39 i to był papier dla firmy, ale jako, że to obwiniona sama robiła te zakupy, to kupiła wówczas papier i dla siebie.

Dowód:

⚫

wyjaśnienia obwinionejW. S. (1)– k. 20-22, 94 odw., 115-115 odw.,

Sąd zważył, ponad to co następuje:
W świetle przedstawionych dowodów wina i sprawstwo obwinionejW. S. (1)w popełnieniu zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie I nie budzą żadnych wątpliwości, lecz nie w pełnym jego zakresie. Natomiast na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd powziął uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy w zakresie czynu opisanego w punkcie II wniosku o ukaranie.
Konstruując stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd oparł się w głównej mierze na dokumentach w postaci: faktury VAT z dnia 21 sierpnia 2012 roku, faktury VAT z dnia 9 sierpnia 2012 roku, protokołu zatrzymania rzeczy, tj. płyty DVD+R z nagraniem video z dnia 22 sierpnia 2012 roku i z dnia 29 sierpnia 2012 roku oraz protokołu oględzin z tejże płyty. Istotne znaczenie miały również zeznania świadkówW. K.iA. M.i dowód z nagrania odtworzonego w toku rozprawy.
Z treści relacji kierownikaPrzedsiębiorstwa (...), jak i prezesa SpółkiW. K.jednoznacznie wynika, że kilkakrotnie otrzymywali informacje od pracowników firmy o kradzieżach na terenie zakładu, których sprawcą miała być sprzątaczka, tj. obwinionaW. S. (1). Z uwagi na brak jakichkolwiek dowodów postanowiono zamontować przenośną kamerę na terenie zakładu w ten sposób, aby obejmowała miejsce, w którym obwiniona najczęściej parkowała swój samochód. Na skutek powyższego wymienieni uzyskali dwa nagrania, tj. z dnia 22 sierpnia 2012 roku i z dnia 29 sierpnia 2012 roku, przedstawiające zachowania obwinionejW. S. (1).
W ocenie Sądu podane przez wyżej wymienione osoby okoliczności, takie jak czas, miejsce oraz sposób działania obwinionej – polegają na prawdzie. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby wpływać negatywnie na wiarygodność świadków. Ich relacje są zgodne i konsekwentne w toku całego postępowania.
Niewątpliwie treść odtworzonego nagrania z dnia 22 sierpnia 2012 roku obrazuje w pełni sposób działania obwinionej a to taki, że przez okno zakładu wystawia zgrzewkę wody mineralnej, wyrzuca papier toaletowy oraz wystawia butlę z 19 litrową wodą, następnie obwiniona wychodzi drzwiami i wymienione rzeczy pakuje do swojego samochodu. W międzyczasie doW. S. (1)podchodzi nieznajomy mężczyzna, na co obwiniona reaguje w taki to absurdalny sposób, że zaczyna wyrywać chwasty. Sąd dostrzegł także, że zachowanie obwinionej było dziwne, podejrzane,W. S. (1)ewidentnie rozglądała się na boki i była niespokojna, widać, że obawia się tego, że zostanie zauważona. Do tego, o ile uzasadnić można wystawienie ciężkiej, 19 litrowej butli o tyle uzasadnienia takiego nie można znaleźć dla papieru toaletowego i to w sytuacji, gdy obwiniona wyrzuca go przez okno, a następnie wychodzi z budynku drzwiami.W. S. (1)mogła przecież papier wynieść wychodząc z budynku, ale tylko wtedy gdyby w istocie papier ten stanowił jej w własność, a mając świadomość, że wyniesienie go przez drzwi budynku zostanie zarejestrowane obwiniona wyrzuciła go przez okno. Nie mogła przecież wiedzieć, że akurat wówczas kamera rejestrowała tę część zabudowań firmy.
Z nagrania z dnia 29 sierpnia 2012 roku bezsprzecznie wynika, iż obwiniona wystawia 19 litrową butlę z wodą na parapet okna i wyrzuca przez nie foliowy worek na śmieci z zawartością, następnie wychodzi przez okno, chowa do auta wymienione rzeczy i odjeżdża. Choć odtworzone nagranie Sąd uznał za wiarygodne źródło dowodowe, to w kontekście treści wyjaśnień obwinionejW. S. (1)w tym zakresie, a przede wszystkim przedstawionych przez nią dowodów dostaw z dnia 7 sierpnia 2012 roku i 21 sierpnia 2012 roku, Sąd uznał je za niewystarczające do przypisania obwinionej sprawstwa i winy w zakresie kradzieży 19 litrowych butli z wodą.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd uznał, że wyjaśnienia obwinionejW. S. (1)odnośnie okoliczności kradzieży paczki papieru toaletowego oraz zgrzewki wody mineralnej o łącznej wartości 21,52 zł stanowią jedynie jej linię obrony, ukierunkowaną na uniknięcie odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Okoliczności podawane przez obwinioną w tym zakresie zasadniczo odbiegają od rzeczywistego przebiegu zdarzenia, dlatego też Sąd odmówił im wiary. Osobnego osądu natomiast wymaga kradzież 19 litrowych butli z wodą. W tym zakresie obwiniona wyjaśniła, że faktycznie w sierpniu przez okno wyniosła dwie butle wody, ale będące jej własnością, bo zakupione u dostawcy, który przywoził do firmy wodę, a ona również korzystała z jego usług. Podkreśliła, iż tę wodę kupowała w firmie od 2-3 lat i za każdym razem wynosiła ją przez okno po to, by nie chodzić dookoła albowiem ma problemy z kręgosłupem. Na wskazaną okoliczność obwiniona przedstawiła dwa dowody dostawy, tj. datowane na dzień 7 sierpnia i 21 sierpnia 2012 roku. Oczywiście Sąd miał wątpliwości, czy wyniesione w dniach 22 i 29 sierpnia 2012 roku dwie butle z wodą są tymi samymi, które obwiniona faktycznie zakupiła, ale zgodnie zart. 8 kpww zw. zart. 5§2 kpknie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
Z wymienionych na wstępie faktur bezsprzecznie wynika, że pokrzywdzona(...) Sp. z o.o.wS.faktycznie zakupiła w dniu 21 sierpnia 2012 roku papier toaletowy, zaś w dniu 9 sierpnia 2012 roku wodę gazowaną w zgrzewkach.
W sprawie została sporządzona pisemna opinia sądowo-psychiatryczna oraz opinia uzupełniająca, którym Sąd w pełni dał wiarę. Dowody te zostały sporządzone przez osobę kompetentną, o stosownych kwalifikacjach, posiadającą specjalistyczną wiedzę, wobec powyższego zostały one uznane przez Sąd za dowód pewny, stanowiący podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Nie ulega wątpliwości zatem, iż obwinionaW. S. (1)swoim działaniem wyczerpała ustawowe znamiona wykroczenia z art. 119§1 kw, a opisanego w punkcie I wniosku o ukaranie, z tymże Sąd z opisu czynu wyeliminował 19 litrową butlę z wodą, co też skutkowało zmianą wartości szkody na kwotę 21,52 zł. Strona podmiotowa wykroczenia z art. 119§1 kw obejmuje umyślność o zamiarze bezpośrednim i kierunkowym. Podmiotową cechą kradzieży jest bowiem zabór w celu przywłaszczenia, czyli chęć włączenia skradzionego mienia do majątku sprawcy lub postąpienia z nim jak z własnym, a więc czyn kierunkowy, co wskazuje na zamiar bezpośredni sprawcy (zob. wyr. SN z dnia 29 października 2001 r., III KKN 364/01, OSN Prok. i Prawo 2002, nr 3, poz. 14).
Z uwagi zatem na powyższe uznającW. S. (1)za winną tego, że w dniu 22 sierpnia 2012 roku naul. (...)wK.gm.S.dokonała kradzieży paczki papieru toaletowego oraz zgrzewki wody mineralnej o łącznej wartości 21,52 zł na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wS., tj. wykroczenia z art. 119§1 kw Sąd wymierzył jej karę 150 zł grzywny.
Brak natomiast podstaw do przypisania obwinionej sprawstwa i winy w zakresie wykroczenia objętego zarzutem z punktu II. Poza wszelkimi wątpliwościami pozostaje fakt, iż obwiniona przez okno zakładu pracy wyniosła butlę z wodą, ale bardzo poważne wątpliwości budzi ustalenie, czy woda ta nie była jej własnością. Żadna, ewentualna czynność dowodowa nie wniosłaby nic nowego do sprawy. Konkludując - w świetle przedstawionych Sądowi orzekającemu dowodów, jak i zebranych w toku rozprawy, zarzut wniosku o ukaranie w omawianym zakresie jest jedynie hipotetycznym. Taki stan rzeczy, zgodnie z obowiązującymi podstawowymi standardami prawa ujętymi w zasadzie domniemania niewinności, nie pozwala na dokonanie pewnego ustalenia, iż obwiniona zarzucane jej wykroczenie popełniła. Konsekwencją powyższego było orzeczenie uniewinniające obwinioną od popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie II.
W ocenie Sądu wymierzonaW. S. (1)kara stanowić będzie dla niej adekwatną i wystarczającą dolegliwość z uwagi na rodzaj i charakter popełnionego wykroczenia, a nadto niewątpliwie spełni cel wychowawczy.
Przy wymiarze kary, kierując się dyrektywami opisanymi w przepisie art. 33§2, 3 i 4 kw, Sąd wziął w szczególności pod uwagę rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy i pobudki oraz warunki i właściwości osobiste obwinionej, a także jej sposób życia przed i po popełnieniu wykroczenia. Okolicznością łagodzącą jest stosunkowo niewielki rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem i uprzednia niekaralność obwinionej.
W ocenie Sądu wymierzona kara uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionej, a nadto będzie wystarczająca do spełnienia celów zapobiegawczych i wychowawczych.
W punkcie III wyroku Sąd na podstawie art. 119§4 kw orzekł wobec obwinionej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wS.równowartości ukradzionego mienia w kwocie 21,52 zł. W ocenie Sądu koniecznym jest, by obwiniona poniosła odpowiedzialność za swoje postępowanie i szkoda przez nią wyrządzona została naprawiona.
Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. B.kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej obwinionej przed Sądem Rejonowym – a odpowiadającą nakładowi pracy obrońcy. Podstawa orzeczenia był 618§ 1 pkt 11 kpkw zw. zart. 119 kpw§ 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwiart. 118§1 kpwSąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa jedynie zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 zł i zobowiązał ją do uiszczenia 30 zł tytułem opłaty.