Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1291/12
Data wyroku: 2013-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Bałazińska-Goliszewska, Ewa Kilczewska, Joanna Żelazny

Sygn. akt. IV Ka 1291/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 stycznia 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Ewa Kilczewska
Sędziowie  SSO Joanna Żelazny (spr.)
SSO Anna Bałazińska-Goliszewska
Protokolant   Artur Łukiańczyk
przy udzialeT. F.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013r.
sprawyM. K.
oskarżonej o przestępstwa zart. 278 § 1 k.k., zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., zart. 284 § 2 k.k.oraz zart. 286 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 10 września 2012r.    sygn. akt II K 776/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej) na rzecz adwokataS. Z.kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i60/100, w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

sygn. akt IV Ka 1291/12

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia - Fabrycznej oskarżyłaM. K.o to, że:
I. w okresie od lipca do sierpnia 2008 roku, weW., w mieszkaniu przyul. (...), dokonała zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 950 złotych, czym działała na szkodęT. K.,

tj. o czyn  zart. 278 § 1 k.k.;
II. w okresie od lipca sierpnia 2008 roku, weW., dokonała przywłaszczenia powierzonej jej torbym-ki A.wraz z dwiema bluzami polarowymi o wartości około 260złotych, czym działała na szkodęŁ. K.,

tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;
III. w sierpniu 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemR. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze za kurs instruktora kulturystyki i zobowiązała się dostarczyć certyfikat odbytego kursu, z której to umowy nie wywiązała się, ani nie miała zamiaru wywiązać się, czym spowodowała straty w wysokości 300 złotych na szkodęR. K.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
IV. w październiku 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemR. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze na opłacenie wycieczki do Egiptu, z której to umowy nie wywiązała się, ani nie miała zamiaru wywiązać się, czym spowodowała straty w wysokości 700 złotych na szkodęR. K.,
tj. o czyn zart.  286 §1 k.k.;
V. w okresie od października do listopada 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemT. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze na opłacenie wycieczki do Egiptu, z której to umowy nie wywiązała się, ani nie miała zamiaru wywiązać się, czym spowodowała straty w wysokości 400 złotych na szkodęT. K.,
tj. o czyn zart.  286 § 1 k.k.;
VI. w grudniu 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowych doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemR. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze na zmianę daty wylotu na bilecie lotniczym z Egiptu, z której to umowy nie wywiązała się, ani nie miała zamiaru wywiązać się, czym spowodowała straty w wysokości 1400 złotych na szkodęR. K.,
tj. o czyn zart.  286 § 1 k.k.;
VII. w okresie od listopada do grudnia 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyścimajątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemŁ. K.wten sposób, że pobrała pieniądze na spłatę kredytu mieszkaniowego, których nie zwróciła, aninie miała zamiaru zwrócić, czym spowodowała straty w wysokości 3000 złotych na szkodęŁukaszaK.,
-tj. o czyn zart.  286 § 1 k.k.;
VIII. w 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła doniekorzystnego rozporządzenia mieniemŁ. K.w ten sposób, że pobrałapieniądze na opłacenie kolacji sylwestrowej, która nie odbyła się, ani nie miała się odbyć,czym spowodowała straty w wysokości 500 złotych na szkodęŁ. K.,
tj. o czyn zart.  286 § 1 k.k.;
IX. w okresie od marca do kwietnia 2009 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyścimajątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemŁ. K.wten sposób, że pobrała pieniądze na spłatę kredytu, których nie zwróciła, ani nie miałazamiaru zwrócić, czym spowodowała straty w wysokości 3000 złotych na szkodę ŁukaszaKalbarczyka,
tj. o czyn zart.  286 § 1 k.k.;
X. w kwietniu 2009 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemT. K., w ten sposób, że pobrała pieniądze na wynajęcie pokoi dla gości weselnych, których to pokoi nie wynajęła, ani nie miała zamiaru wynająć, czym spowodowała straty w wysokości 2000 złotych na szkodęT. K.,

tj. o czyn zart.  286 § 1 k.k.;
XI. w kwietniu 2009 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemŁ. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze na dokonanie wpłat zaliczkowych na organizację wesela, których to wpłat nie dokonała, ani nie miała zamiaru dokonać, czym spowodowała straty w wysokości 7600 złotych na szkodęŁ. K.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
XII. w dniu 6 maja 2009 roku, weW., w mieszkaniu przyul. (...), dokonała kradzieży karty debetowejG. M.Banku, a następnie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemT. K., w ten sposób, że wypłaciła przy użyciu tej karty pieniędzy w kwocie 1000 złotych, czym działała na szkodęT. K.,
tj. o czyn zart. 278§1 i 5 k.k.iart. 286 §1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;
XIII. w dniu 6 maja 2009 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemT. K.w ten sposób, że pobrała z konta pieniądze na opłacenie studiów, których to studiów nie opłaciła, ani nie miała zamiaru opłacić, czym spowodowała straty w wysokości 1700 złotych na szkodęT. K.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
XIV. w dniu 7 maja 2009 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemT. K.w ten sposób, że pod pretekstem pożyczki, przy użyciu karty bankomatowej wypłaciła z konta pieniądze w kwocie 800 złotych, których to pieniędzy nie miała zamiaru zwrócić czym działała szkodęT. K.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
XV. w maju 2009 roku, weW., w mieszkaniu przyul. (...), dokonała przywłaszczenia powierzonego jej aparatu fotograficznegom-ki C.wraz z pięcioma kartami pamięci o łącznej wartości 1700 złotych, czym działała na szkodęR. K.,

tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;
XVI. w dniu 11 maja 2009 roku, weW., w mieszkaniu przyul. (...), dokonała kradzieży telefonu komórkowegom-ki S. (...)wraz z ładowarką o wartości 400 złotych oraz walizkę na kółkach o wartości 75 złotych, czym działała na szkodęŁ. K.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.;
XVII. w lutym 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemP. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze na opłatę mieszkania, których to pieniędzy nie zwróciła, ani nie miała zamiaru zwracać, czym spowodowała straty w wysokości 10.000 złotych, czym działała na szkodęP. K.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
XVIII. w lutym 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemP. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze na ulokowanie ich na trzymiesięcznej lokacie, z której to umowy nie wywiązała się, ani nie miała zamiaru wywiązać się, czym spowodowała straty w wysokości 10.000 złotych na szkodęP. K.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
XIX. w okresie od maja czerwca 2008 roku, weW., dokonała przywłaszczeniapowierzonego jej telefonu komórkowegomarki S. (...)o wartości 350 złotych i aparatu fotograficznegoC.P. (...)o wartości 1000 złotych, czym działała naszkodęP. K.,

tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;=
XX. w lutym 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści doprowadziła doniekorzystnego rozporządzenia mieniemP. K.w ten sposób, że pobrała pieniądze naspłatę zadłużenia w celu odzyskania zdolności kredytowej, których nie zwróciła, ani nie miałazamiaru zwracać, czym spowodowała szkodę w wysokości 3.500 złotych na szkodę PiotraKacika,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;

XXI
w 2008 roku, weW., w celu osiągnięcia korzyści doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemP. K.w ten sposób, że nie zapłaciła rachunków telefonicznych za użytkowany przez nią telefon komórkowy, z czego nie miała zamiaru wywiązywać się, czym spowodowała straty w wysokości 3.500 złotych na szkodęP. K.,

XXII
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;

XXIII
w grudniu 2005 roku, wG., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemD. K.w ten sposób, że uzyskała pieniądze w kwocie 5800 złotych, wprowadzając w błąd co swojej sytuacji życiowej i zdrowotnej oraz zamiaru zwrotu uzyskanej kwoty, czym spowodowała szkodę w wysokości 5800 złotych na szkodęD. K.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 10 września 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II K 766/12, Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej:

I
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawie przepisu tego artykułu wymierzył jej karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynów opisanych w punktach II i XIX części wstępnej wyroku, odnośnie których ustala, że zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i odpowiadają kwalifikacji prawnej zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył jej karę 10(dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynów opisanych w punktach III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XIII, XIV, XVII, XVIII i XX części wstępnej wyroku, odnośnie których ustala, że zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i odpowiadają kwalifikacji prawnej zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., a nadto ustalił, że czyn opisany w punkcie VIII części wstępnej wyroku został popełniony w okresie pomiędzy październikiem a listopadem 2008 roku, a także, że oskarżona wprowadziła w błąd pokrzywdzonego co do zamiaru organizowania wycieczki do Egiptu i przewidzianej w ramach niej kolacji sylwestrowej, ustalił także, że czyn opisany w punkcie XI części wstępnej wyroku popełniony został w okresie pomiędzy lutym a marcem 2009 roku, zaś czyn opisany w punkcie XX części wstępnej wyroku popełniony został w kwietniu 2009 roku, a odnośnie wszystkich wyżej wymienionych czynów ustalił, iż oskarżona wprowadzała pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru wywiązania się z przyjętych na siebie zobowiązań, i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył jej karę 2(dwóch) lat i 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, z tym, że ustala, iż oskarżona dokonała przy użyciu zabranej bez wiedzy i zgody karty debetowejG. M.Banku, należącej do pokrzywdzonejT. K., zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy z konta pokrzywdzonej w kwocie 1000 złotych i eliminując z opisu czynu działanie oskarżonej polegające na doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pokrzywdzonej, tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawie przepisu tego artykułu wymierzył jej karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.i za to na podstawie przepisu tego artykułu wymierzył jej karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawie przepisu tego artykułu wymierzył jej karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
uznał oskarżonąM. K.za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XXII części wstępnej wyroku, z tym, że ustala, iż czyn został popełniony wS., tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawie przepisu tego artykułu wymierzył jej karę 10(dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
uniewinnił oskarżonąM. K.od popełnienia opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku czynu, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.i w tej części kosztami procesu obciążył Skarb Państwa;

IX
na podstawieart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone w stosunku do oskarżonej jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył jej karę łączną 3(trzech) lat pozbawienia wolności;

X
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataS. Z.kwotę 619.92 złotych (sześciuset dziewiętnastu złotych i dziewięćdziesięciu dwóch groszy) tytułem wynagrodzenia za udzieloną oskarżonej w urzędu pomoc prawną;

XI
zwolnił oskarżoną od kosztów sądowych.

Apelację od w/w wyroku wywiodła w przepisanym terminie oskarżonaM. K.za pośrednictwem swojego obrońcy zaskarżając orzeczenie w zakresie kary. W treści pisma zarzucono zaskarżonemu orzeczeniu:

1

1
rażącą niewspółmierność kary,

2
obrazę przepisów postępowania tj.art. 438 pkt 2 kpkw zw. zart. 4 kpkpoprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonej tj. współpracy z organami wymiaru sprawiedliwości, przyznania się do winy, sposobu życia o popełnieniu przestępstw, zobowiązania do naprawienia szkody.

Wskazując na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat oraz zobowiązanie do całkowitego naprawienia szkody względem wszystkich pokrzywdzonych w okresie próby oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Po zapoznaniu się i szczegółowym przeanalizowaniu akt sprawy należy uznać, iż Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie rozpoznawcze w sposób prawidłowy, z należytą starannością. W toku rozprawy głównej przesłuchano szczegółowo oskarżoną, która to przyznała się do stawianych jej aktem oskarżenia zarzutów oraz podtrzymała treść złożonych przez siebie uprzednio wyjaśnień, a także ujawniono za zgodą stron zeznania świadków i dokumenty zebrane w toku postępowania. Przyznanie się do winy i sprawstwa przez oskarżoną nie budziło wątpliwości Sądu orzekającego i nie budzi wątpliwości Sądu Odwoławczego.M. K.w treści swoich relacji opisała bowiem szczegółowo przebieg kolejnych czynów oraz zamiar jaki jej towarzyszył podczas ich popełniania. Treść jej wyjaśnień koresponduje w istotnym zakresie z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków, pozwalając na odtworzenie przebiegu zdarzeń stanowiących przedmiot postępowania. Sąd poddał wszechstronnej analizie logicznej zebrane dowody, w sposób w pełni przekonujący oraz zgodny ze wskazaniami wiedzy i życiowego doświadczenia.
Wina i sprawstwo oskarżonej w odniesieniu do przypisanych jej czynów, w kształcie i kwalifikacjach prawnych prawidłowo przyjętych przez Sąd I instancji, zostały wykazane w sposób niewątpliwy, a prawidłowość tych ustaleń nie była przedmiotem zarzutów apelacji. Również nie sposób kwestionować zasadności decyzji Sądu Rejonowego o uniewinnieniu oskarżonej od zarzutu opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku, a przedstawiona w treści uzasadnienia argumentacja przekonuje o braku możliwości przypisaniaM. K.w odniesieniu do tego czynu zamiaru wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd.
Wymiar kary łącznej pozbawienia wolności, a de facto jej bezwzględny charakter - w ocenie apelującego – czynił orzeczenie o karze nadmiernie surowym i był przedmiotem zarzutu apelacji.
Zgodnie z treściąart. 53 §1 i 2 k.k.Sąd wymierzając karę, czyni to według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę. Winien jednak brać pod uwagę szereg ogólnych oraz szczególnych dyrektyw, do których należą m.in. stopień winy, społecznej szkodliwości czynu, cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na wymiar kary winny mieć również wpływ motywacja i sposób zachowania się sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa oraz zachowanie się po jego popełnieniu.
Analizując treść uzasadnienia wyroku i akta sprawy należy stwierdzić, iż Sąd I instancji uczynił zadość wszystkim wymienionym wyżej dyrektywom ujętym wart. 53 § 1 i 2 k.k., a co za tym idzie kary jednostkowe orzeczone wobec oskarżonej nie noszą z pewnością znamion nadmiernej surowości. Oskarżona, pomimo młodego wieku, jest osobą uprzednio wielokrotnie karaną za popełnianie przestępstw przeciwko mieniu. Poprzednie kary pozbawienia wolności orzekane z warunkowym zawieszeniem wykonania nie odniosły pożądanego skutku,M. K.nie zmieniła swojego postępowania, nadal wchodząc w konflikt z prawem. Wskazywanie przez apelującego na niski stopień demoralizacji oskarżonej pozostaje zatem całkowicie gołosłowne. Okoliczność zarządzenia w dniu 1 kwietnia 2011r. wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej uprzednio wobec oskarżonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach (IIIK 582/09) przeczy twierdzeniom apelującego o tym, że przez ostatnie trzy lataM. K.nie naruszała porządku prawnego. Trzeba przy tym zauważyć, iż każda z kar jednostkowych wymierzonych przez Sąd I instancji plasuje się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Przy czym zaznaczyć należy ,że każdy z przypisanych oskarżonej czynów cechuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości . Za taką oceną przemawiał zresztą dokładnie przemyślany sposób działania oskarżonej , ukierunkowany w pierwszej kolejności na wzbudzenie zaufania u pokrzywdzonych , by następnie łatwiej mogli stać się ofiarą jej działań . Wszystkie zawiązywane przez nią relacje z innymi temu przecież celowi służyły , co przekonuje o głębokim stopniu demoralizacji oskarżonej i przedmiotowym traktowaniu innych .I oceny takiej nie zmieniały deklaracje oskarżonej , prezentowane po osadzeniu w zakładzie karnym , iż zmieniła swój dotychczasowy tryb życia , ponieważ pozostaje aktualnie w związku konkubenckim , z którego pochodzi jej małoletnie dziecko.Ponieważ w świetle dotychczasowej linii życiowej oskarżonej , do tych informacji należy podchodzić ostrożnie , a dopiero czas spędzony w zakładzie karnym ( kiedy dotychczas stosowane środki nieizolacyjne nie okazały się skuteczne ) , będzie podstawą do faktycznej weryfikacji stosunku oskarżonej do norm prawnych i społecznych .
Równocześnie Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska apelującego w zakresie, w jakim ten utrzymywał, że kara łączna 3 lat pozbawienia wolności jest karą nazbyt dolegliwą, uznając, że także w tym zakresie Sąd I instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie i należycie uzasadnił swoje stanowisko.
Zgodnie z przepisemart. 86§1 kkSąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy (nie przekraczając przy tym, w przypadku kary łącznej pozbawienia wolności, granicy 15 lat ). W niniejszej sprawie zatem Sąd Rejonowy mógł orzec wobec oskarżonej karę od 2 lat i 6 miesięcy do 6 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Na wysokość kary łącznej winny mieć wpływ: charakter związków podmiotowo – przedmiotowych między zbiegającymi się przestępstwami, a także odstęp czasowy między nimi. Bliskość czasowa między tymi przestępstwami, a także silne związki podmiotowo – przedmiotowe uzasadniają ukształtowanie kary łącznej przy uwzględnieniu zasady absorpcji, zaś brak tych związków nakazuje zastosowanie w tym względzie zasady kumulacji kar.
Jakkolwiek czyny przypisane oskarżonej były przestępstwami podobnymi (przeciwko mieniu, popełnianymi w celu uzyskania korzyści majątkowej) to czas popełnienia jedynie w odniesieniu do niektórych z nich pozostaje zbliżony. Różni są także pokrzywdzeni. Nie sposób zatem uznać, że zasadnym byłoby wymierzenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, choć i taka kara ( 2 lata i 6 miesięcy) z uwagi na treśćart. 69§ 1 kknie mogłaby zostać warunkowo zawieszona. Zresztą wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji byłaby sprzeczna z podstawowymi założeniami wymiaru tej kary . Ponieważ poprzez swoje ukształtowanie nie jest ona i nie może być nagrodą za popełnianie kolejnych przestępstw przez sprawcę . Zasadę pełnej absorpcji stasuje się w sytuacjach wyjątkowych , w przypadku kiedy sprawca dopuszcza się ewentualnie dwóch przestępstw i z okoliczności sprawy można wnioskować , że miały one charakter incydentalny . Nie natomiast w okolicznościach takich , jak w niniejszej sprawie , kiedy oskarżona z popełniania przestępstw przeciwko mieniu uczyniła sobie sposób na życie .Zatem zasada absorpcji byłaby zupełnie niezasłużoną i niewychowawczą”premią” za popełnienie większej liczby przestępstw .
Mając powyższe na uwadze powyższe zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.art. 634 kpkw zw. zart.624§1 kpk.
Wysokość kwoty zasądzonej od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. Z.z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu wynika z§ 14 pkt 2 ust. 4 oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.