Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 515/13
Data wyroku: 2013-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lech Gutkowski, Andrzej Walenta, Mirosław Wiśniewski
Słowa kluczowe: Akcyza
Podstawa prawna: art. 65 § 4 kks

Sygn. akt IX Ka 515/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział IX Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO Andrzej Walenta
Sędziowie:  SO Mirosław Wiśniewski (spr.)
SO Lech Gutkowski
Protokolant:  st. sekr. sąd. Magdalena Maćkiewicz

przy udziale przedstawiciela Urzędu Celnego wT.T. K.
po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r.
sprawyP. P.oskarżonego zart. 65 § 4 kks
na skutek apelacji wniesionej przez Urząd Celny wT.
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie
z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II W 334/12

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 515/13

UZASADNIENIE
P. P.został oskarżony o to, że nabył przed dniem 21 czerwca 2012 r. tytoń do palenia w ilości 3 kg bez wymaganych znaków akcyzy, na którym ciążył podatek akcyzowy w wysokości 1761,00 zł, stanowiący przedmiot czynu zabronionego zart. 63 § 7 kks
- tj. o wykroczenie skarbowe zart. 65 § 4 kks

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie, sygn. akt II W 334/12, uniewinniłP. P.od popełnienia zarzucanego mu czynu, kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa.

Wyrok ten zaskarżyłw całości na niekorzyśćP. P.oskarżyciel publiczny, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uniewinnieniu oskarżonego, podczas, gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy prowadzi do wniosku, żeP. P.swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego określonego wart. 65 § 4 kks.
Powołując się na w/w zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego, jako bezzasadna w stopniu oczywistym, nie zasługiwała na uwzględnienie.

Aprobując przyjęte za podstawę zaskarżonego wyroku ustalenia faktyczne, skarżący zgłosił zastrzeżenia co do dokonanej przez sąd meriti prawnej oceny zachowaniaP. P.. W ocenie sądu odwoławczego nie sposób ich podzielić. Za prawidłowe uznać należy zarówno ustalenia poczynione co okoliczności nabycia przez niego tytoniu, jak i wniosek, że nie wynika z nich, by miał on lub choćby mógł i powinien mieć świadomość tego, że towar ten jest wprowadzany na rynek nielegalnie - z pominięciem opłat akcyzowych.
W mniemaniu skarżącego o tym, żeP. P.co najmniej powinien mieć wątpliwości co do legalności nabycia zamówionego tytoniu jednoznacznie przesądzała jego rażąco niska cena. Tego rodzaju okoliczność faktycznie może świadczyć o nielegalnym pochodzeniu nabywanego towaru. Sąd I instancji - którego uwadze nie umknęło, żeP. P., który kupował tytoń na własny użytek i z tej racji zaznajomiony był z cenami rynkowymi tytoniu, zdecydował się na jego zakup właśnie z powodu jego atrakcyjnej ceny - słusznie uznał, że w realiach sprawy okoliczność ta nie wystarczała do stwierdzenia, że co najmniej winien był on przypuszczać, że dokonanie zakupu wiązać się będzie z popełnieniem czynu zabronionego. Pozostałe okoliczności transakcji - oceniane z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego – nie tylko nie wskazywały na to, że oferowany do sprzedaży tytoń nie posiada wymaganych znaków akcyzy, ale czyniły uzasadnionym jego przekonanie, że transakcja będzie legalna.
Z wyjaśnień oskarżonego – podstaw do zakwestionowania których nie doszukał się także skarżący – wynikało wszak, że – jako sumienny konsument, który zetknął się z mogącą prima facie budzić wątpliwości z powodu wyjątkowo korzystnej ceny ofertą – podjął czynności w celu upewnienia się, że zakup jest legalny. Brak jest faktycznie informacji o tym, by przeglądał on jakieś strony internetowe w celu weryfikacji owej oferty. Z jego relacji wynika jednak, że – co zupełnie zbagatelizował skarżący - skorzystał on z innego, równorzędnego sposobu ustalenia szczegółowych warunków transakcji, dzwoniąc po prostu do sprzedawcy. Żadne z okoliczności, gdy oceniać je rozsądnie, nie nakazywały mu zaś powzięcia wątpliwości co do rzetelności uzyskanego wówczas bezpośrednio u osoby, która zgłosiła się pod podanym na ulotce numerem telefonu, zapewnienia, że transakcja nie narusza prawa. Oskarżony nie miał możliwości, by obejrzeć kupowany na odległość towar. Na niewielkiej, skromnej (czarno-biała, skserowana) ulotce, z której oskarżony dowiedział się o możliwości dokonania zakupu (była to ulotka inna, niż ta zawarta w aktach sprawy na k. 17), podana była informacja o tym, że tytoń posiada stosowane badania laboratoryjne oraz adres organu celnego. Taka treść rzeczywiście mogła u potencjalnego, przeciętnego odbiorcy wywołać wrażenie, że sprzedaż tytoniu jest legalna, jako odbywająca się za wiedzą organu celnego, który np. prowadzi sprzedaż tytoniu zatrzymywanego w toku podejmowanych przez siebie czynności. Wobec braku ulotki oraz treści wyjaśnień oskarżonego w istocie brak jest podstaw do wnioskowania o tym, czy znajdowała się na niej, czy nie, informacja o nazwie i siedzibie firmy sprzedającej. Nawet, gdyby jednak faktycznie informacji takiej w jej treści zabrakło, trudno byłoby uznać, że fakt ten sam w sobie winien wzbudzić podejrzeniaP. P., skoro sprzedawca nie uchylał się wcale od wystawienia faktury i deklarował, że nie będzie żadnych problemów z przesłaniem mu takiego dokumentu.
Zważywszy na powyższe stwierdzić należy, że sąd orzekający słusznie uznał, że brak było podstaw do uznaniaP. P.za winnego dopuszczenia się popełnienia zarzucanego mu wykroczenia skarbowego. Z poczynionych ustaleń wynikało, że zamierzał on nabyć tytoń po korzystnej cenie. Nic nie wskazywało jednak na to, by chciał on kupić tytoń pochodzący z nielegalnego źródła, ani by zdawał sobie sprawę, że tytoń ten jest wprowadzany na rynek nielegalnie - z pominięciem opłat akcyzowych lub że na podstawie towarzyszących transakcji okoliczności powinien był przewidywać, że tak jest.

Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też należało utrzymać go w mocy.

O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono po myśliart. 113 kksw zw. zart. 636 § 1 kpk, obciążając nimi Skarb Państwa.