Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 99/12
Data wyroku: 2012-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marta Pańczyk-Kujawska, Urszula Kocyłowska, Bogumiła Burda
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 477 (9) par. 3 (1) kpc

Sygn. akt III AUz 99/12

POSTANOWIENIE
Dnia13 grudnia 2012r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń

      Społecznych w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda (spr.)

Sędziowie:

SA Urszula Kocyłowska
SA Marta Pańczyk- Kujawska

po rozpoznaniu w dniu13 grudnia 2012r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuJ. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem
na skutekzażalenia wnioskodawcy
od postanowieniaSądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia12 września 2012r., sygn. aktIV U 1342/12

p o s t a n a w i a:

o d d a l i ć zażalenie-

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 września 2012r. Sąd Okręgowy Sąd Pracyi Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie odrzucił odwołanieJ. W.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia2 sierpnia 2012r. odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.
Powołując w podstawie prawnej orzeczeniaart. 4779§ 31kpcSąd Okręgowy uznał, iż wobec nie złożenia przez wnioskodawcę sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 18 lipca 2012r. nie uznającego go za całkowicie niezdolnego do pracy, zaistniały przewidziane w powołanym przepisie przesłanki do odmowyz przyczyn procesowych merytorycznego rozpatrywania sprawy, jako że odwołanie wnioskodawcy sprowadza się wyłącznie do kwestionowania przez niego w/w orzeczenia lekarskiego. Równocześnie Sąd I instancji podkreślał, żeJ. W.otrzymał odpis powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ZUS-potwierdzając osobiście jego odbiór już w dniu badania i tym samym został prawidłowo pouczonyo możliwości złożenia w ciągu 14 dni od orzeczenia tego sprzeciwu do komisji lekarskiej Zakładu, czego jednak zaniechał.
Postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 12 września 2012r. zaskarżone zostało przez wnioskodawcę.
W zażaleniu wnioskodawca domagał się – jak należy sądzić z treści tego środka odwoławczego - uchylenia zaskarżonego orzeczenia, celem merytorycznego rozpoznania złożonego odwołania od decyzji organu rentowego z dnia 2 sierpnia 2012r. Podniósł, że jego stan zdrowia po wypadku czyni go niezdolnym do pracy, podkreślając przy tym, że czas, który minął od wypadku jest zbyt krótki, aby pracować jako kierowca. W żaden zaś sposób skarżący nie wyjaśniał nadal przyczyn zaniechania złożenia sprzeciwu od niekorzystnego dla niego orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.
Pozwany organ rentowy nie ustosunkował się do treści zażalenia wnioskodawcy .

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie rozpoznając zażalenie wnioskodawcy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 20 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o zmianie ustawyo emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 121, poz.1264) prawo wniesienia sprzeciwu i zgłoszenia wadliwości orzeczenia, wydanegoprzez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przysługuje od orzeczeń wydanych począwszy od dnia 1 stycznia 2005r. Z tym też dniem wszedłw życie, korespondujący z tym zapisem, przepisart. 4779§ 31Kodeksu postępowania cywilnegozgodnie, z którym Sąd odrzuca odwołanie w sprawieo świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji,a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a odwołanie jest oparte na zarzutach dotyczących wyłącznie tego orzeczenia.
Odnosząc powyższą regulację do okoliczności przedmiotowej sprawy, przyjdzie zaś stwierdzić, że lekarz orzecznik wydał w sprawieJ. W.w dniu 18 lipca 2012r. orzeczenie, pod którego treścią znalazło się pouczenie o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu. Pouczenie to jest czytelnei wyraźne , a z akt sprawy - postępowania przed organem rentowym- wynika, że odpis powyższego orzeczenia doręczony został bezpośrednio odwołującemu już w dniu badania (v. k.- 67 akt rentowych). Wnioskodawca jednak z powyższego uprawnienia zgłoszenia sprzeciwu nie skorzystał, stąd też pozwany organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję z dnia 2 sierpnia 2012r. odmawiającą mu prawa do dochodzonego świadczenia.
W tej sytuacji złożenie przez wnioskodawcę odwołania opartego wyłącznie na zarzutach tyczących tego orzeczenia (powielonych także w zażaleniu) stanowiło dostateczną , a przewidzianą we wskazanym przez Sąd I instancjiart. 4779§ 31kpcprzesłankę do odmowy merytorycznego rozpatrywania sprawy (odrzucenia odwołania).
O konieczności takiego postąpienia w sytuacji nie wyczerpania przez ubezpieczonych dwuinstancyjnego trybu orzeczniczego przed ZUS wypowiedział się także Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 15 marca 2006r. II UZP 17/05 OSNP 2006/15-16/245.

Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów – akceptując w pełni przyjęte przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie wynikające z faktu nie zachowania przez odwołującego dwuinstancyjnego trybu orzeczniczo– lekarskiego w postępowaniu administracyjnym – bez wdawania się w spór co do meritum sprawy - na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcorzeczono jak w sentencji.

Na koniec tut. Sąd pragnie zauważyć, że w zaistniałej sytuacji procesowej istnieje możliwość złożenia przez wnioskodawcę bezpośrednio w pozwanym organie rentowym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia omawianego sprzeciwu, w trybieart.14 ust. 2 lit. c ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2004r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) – co przy uwzględnieniu tego wniosku, prowadzić może do wydania kolejnej decyzji, podlegającej już merytorycznej kontroli sądu w przypadku jej zaskarżenia.

(...)

(...)
(...)
(...)
(...)
(...)