Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 1070/12
Data wyroku: 2013-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Chojnowska, Przemysław Wasilewski, Krzysztof Kamiński –
Słowa kluczowe: Kara Pozbawienia Wolności, Czyn Ciągły
Podstawa prawna: art. 278§1 kk w zw. z art. 12 kk
Teza: "... jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego... Pojęcie "dobra osobiste" definiuje art. 23 kc (należą do nich m.in. zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia itd.) i z całą pewnością nie obejmuje ono "mienia" ("rzeczy")".

Sygn. akt VIII Ka 1070/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący-Sędzia SO Krzysztof Kamiński – spr.
Sędziowie: SO Marzanna Chojnowska
SO Przemysław Wasilewski
Protokolant: Agnieszki Malewskiej
w obecności prokuratora Haliny Dyszlatys, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. sprawyR. K.iK. S.oskarżonych o czyny zart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na skutek apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 18 października 2012 r. (sygn. akt III K 295/12):
I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że w zakresie obu zarzucanych oskarżonym czynów uznaje ich winnych tego, że w okresie od 15 lipca 2011 r. do 5 października 2011 r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z posesji przyul. (...)3 ton kostki granitowej szaro-rudej, 1,5 tony kostki granitowej czarnejS., jedenastu sztuk drewnianych i dwóch worków z włókna sztucznego o łącznej wartości 2.345-zł. na szkodęA.iM. Ś.oraz 1050 kg cementu o łącznej wartości 410,68-zł. na szkodę(...), tj. popełnienia czynu zart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i na mocy tychże przepisów skazuje ich, a na podstawieart. 278§1 k.k.wymierzaR. K.na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności iK. S.na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.
II. W pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy.
III. Zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VIII Ka 1070/12

UZASADNIENIE
R. K.iK. S.zostali oskarżeni o to, że:
I. w okresie od 15 lipca 2011 r. do dnia 5 października 2011 r. wK., rejonu(...)działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu wielokrotnie udawali się na posesję przyul. (...)skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia 3 ton kostki granitowej szaro-rudej, 1,5 tony kostki granitowej czarnejS., 11 sztuk drewnianych palet oraz dwóch worków z włókna sztucznego, o łącznej wartości 2345 zł, czym działali na szkodęA.iM. Ś.tj. o czyn zart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
II. w okresie od 15 lipca 2011 r. do dnia 5 października 2011 r. wK., rejonu(...)działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu wielokrotnie udawali się na posesję przyul. (...)skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia ok. 2 ton cementu o łącznej wartości 782,28 zł, czym działali na szkodęfirmy (...)tj. o czyn zart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 18 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 295/12:
I. OskarżonegoR. K.i oskarżonegoK. S.uznał za winnych popełnienia zarzucanych im aktem oskarżenia czynów, przyjmując iż dokonali zaboru w celu przywłaszczenia 1050 kg cementu o łącznej wartości 410,68 (czterystu dziesięciu i 68/100) zł na szkodę(...)a ponadto przyjmując, że czynów tych dopuścili się działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu, to jest w warunkach ciągu przestępstw i za tak przypisany ciąg przestępstw na mocyart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał ich, zaś na mocyart. 278§1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.wymierzył:
- oskarżonemuR. K.karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
- oskarżonemuK. S.karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.
II. Na mocyart. 69§1 i §2 k.k.w zw. zart. 70§1 pkt. 1 k.k.w zw. zart. 73§1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. K.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata i oddał go w tym czasie pod dozór kuratora.
III. Na mocyart. 69§1 i §2 k.k.w zw. zart. 70§1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoK. S.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
IV. Na mocyart. 71§1 k.k.orzekł wobec oskarżonych karę grzywny w wysokości po 30 (trzydzieści) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych.
V. Zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoR. K.kwoty 330 (trzystu trzydziestu) złotych tytułem opłaty, zaś od oskarżonegoK. S.kwotę 210 (dwustu dziesięciu) złotych tytułem opłaty i obciążył ich kosztami postępowania w wysokości po 70 (siedemdziesiąt) złotych.

Powyższy wyrok, na podstawieart. 425§1, 2 i 4 k.p.k., w zakresie dotyczącym orzeczenia o karze na korzyść oskarżonychR. K.iK. S., zaskarżył prokurator.
W oparciu o przepisyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437§1 k.p.k.iart. 438 pkt 1 kpkzarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 91§1 k.k.poprzez jego błędne zastosowanie w podstawie wymiaru kar orzeczonych wobec oskarżonych za przypisany im ciąg przestępstw w sytuacji, gdy ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny wskazuje, że zachowanie oskarżonych wyczerpało dyspozycję jednego czynu zart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a zatem w opisanej sytuacji Sąd winien orzec jedną karę pozbawienia wolności wobec obydwu oskarżonych na podstawie w/w przepisów.
Wskazując na powyższe prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż oskarżonyR. K.iK. S.swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycję czynu zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kki w związku z powyższym uczynienie w/w przepisów podstawą ich skazania oraz wymiaru kary oraz utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycjąart. 12 k.k.dwa lub więcej zachowania, podjęte w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uważa się za jeden czyn zabroniony.
Dodać należy, że zgodnie z treścią w/w przepisu, jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego. Przy czym z tego rodzaju sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Pojęcie „dobra osobiste” definiujeart. 23 k.c.(należą do nich m.in. zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia itd.) i z całą pewnością nie obejmuje ono „mienia” („rzeczy”).
Zgromadzony w sprawie materiał dowody wskazuje, że obaj oskarżeni w okresie od 15 lipca 2011 r. do 5 października 2011 r., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia materiałów budowlanych z posesji przyul. (...)wK..
W tej sytuacji trudno zrozumieć powody, dla których Sąd I instancji podzielił pogląd prokuratora, zgodnie z którym zachowania oskarżonych należy traktować jako dwa odrębne przestępstwa.
Dlatego należało, w ramach obu zarzucanych oskarżonym czynów, uznać ich za winnych jednego przestępstwa zart. 278§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
W konsekwencji tego w/w przepisy należało przyjąć za podstawę skazania, a przepisart. 278§1 k.k.za podstawę wymiaru kary.
Orzekając wobecR. K.iK. S.karę pozbawienia wolności Sąd Okręgowy uwzględnił m.in. stopień winy oskarżonych i społecznej szkodliwości przypisanego im występku, który określa wartość skradzionych przedmiotów oraz działanie w warunkach „czynu ciągłego, właściwości i warunki osobiste oskarżonych, m.in. uprzednią karalność sądowąR. K.oraz niekaralność sądowąK. S..
Dlatego orzeczono, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
Sąd Okręgowy podzielił w pełni stanowisko Sądu I instancji (oraz związaną z tym argumentację) w zakresie pozostałych elementów składających się na wymiar kary (m.in. prognozy kryminologicznej wobec oskarżonych, konsekwencją której jest warunkowe zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności).
W ocenie Sądu Okręgowego orzeczona wobec oskarżonych kara, rozumiana jako całokształt kar i środków karnych, jest w pełni adekwatna do stopnia ich winy i społecznej szkodliwości czynu i spełni pokładane w niej cele, zwłaszcza w zakresie wychowawczym i zapobiegawczym.
Na marginesie, oczywistym jest, że Sąd I instancji orzekając wobec oskarżonych karę grzywny wskazał wadliwą podstawę prawną, do czego przyznał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Przy czym korekta wyroku w tym zakresie jest niemożliwa z uwagi na kierunek (na korzyść oskarżonych) oraz zakres apelacji i to nie tylko przez sąd odwoławczy (videart. 434§1 k.p.k.), ale i sąd I instancji ponownie rozpoznający sprawę (videart. 443 k.p.k.). Zmiana podstawy prawnej w/w rozstrzygnięcia rodziłaby bowiem skutki niekorzystne dla oskarżonych. Opłata od grzywny orzeczonej na podstawieart. 33§2 k.k.jest bowiem dwukrotnie wyższa od opłaty orzeczonej na podstawieart. 71§1 k.k.(videart. 3 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223).
Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, orzeczono, jak w pkt. II sentencji niniejszego wyroku.
Zważywszy, że postępowanie odwoławcze było wynikiem ewidentnego uchybienia Sądu I instancji i wyrok tegoż Sądu zmieniony został na korzyść oskarżonych, na mocyart. 624§1 k.k.w zw. zart. 634 k.k.– ze względów słusznościowych – zwolniono ich od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.