Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Kp 1055/10
Data wyroku: 2010-10-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Tymczasowe Aresztowanie

Sygn. akt III Kp 1055/10

Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania

Dnia 21 października 2010 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Lidia Hojeńska
Protokolant: Edyta Makowska
Prokurator Prokuratury Okręgowej nie stawił się zawiadomiony prawidłowo
po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia- Krzyki Wschód z dnia 14 października 2010 roku, sygn. akt 2 Ds. 103/10, o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobecP. S. (1)
na podstawieart. 249 § 1 k.p.k.iart. 258 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 263 § 2 k.p.k.

postanawia

przedłużyć do dnia26 stycznia 2011 r.tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 29 lipca 2010 roku, sygn. akt VII Kp 370/10 wobecP. S. (1), s.S.iI.z d.G.urodzonego (...)weW., podejrzanego o to, że:
I. w dniu 26 lipca 2010 roku weW.przyul. (...)posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci marihuany w ilości 504,78 grama;
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku
II. w dniu 26 lipca 2010 roku weW.w garażu przyul. (...)posiadał znaczą ilość środków odurzających w postaci marihuany w ilości 53,54 grama oaz suszu z zawartością grzybków halucynogennych w ilości 1,84 grama;
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku
III. w dniu 26 lipca 2010 roku weW.przyul. (...)w samochodzie markim. (...)posiadał znaczą ilość środków odurzających w postaci marihuany w ilości 22,98 grama
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2010 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków zastosował wobecP. S. (1)środek z zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.
Sąd Okręgowy uznał, że fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw jest w znacznym stopniu uprawdopodobniony, zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności, w postaci wyników przeszukań, oględzin, wyników użycia testera narkotykowego, zeznańS. R.,P. S. (2), wyjaśnieńM. W., jak również częściowo wyjaśnień samego podejrzanego.
Jednocześnie zakończenie śledztwa na obecnym etapie jest niemożliwe, gdyż należy przeprowadzić jeszcze szereg czynności procesowych, a w tym, między innymi zachodzi konieczność uzyskania opinii biegłego z zakresu informatyki, ustalenia pozostałych osób, które miały współdziałać z podejrzanym w przestępczym procederze, przeprowadzenia konfrontacji.
Za uzasadnione należy uznać dalsze istnienie przesłanek określonych w przepisachart. 258 § 1 pkt 1 i 2 kpkprzemawiających za potrzebą dalszego stosowania orzeczonego środka zapobiegawczego. Sąd Okręgowy zważył, że nadal istnieje obawa, że podejrzany będzie się ukrywał przed organami wymiaru sprawiedliwości lub w inny sposób utrudniał prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, zwłaszcza biorąc pod uwagę charakter i okoliczności popełnienia zarzucanych podejrzanemu czynów, jak również fakt, iż zna on niektóre osoby występujące w niniejszym postępowaniu w charakterze świadków oraz podejrzanych. Nie bez znaczenia pozostaje również i to, iż część z tych osób pozostaje na wolności, nie ujęto wszystkich uczestników przestępczego procederu. Powyższe rodzi uzasadnioną obawę, iż przebywając na wolności podejrzany może podjąć próby wpływu na ich relacje, uprzedzić o ewentualnym zatrzymaniu, jak również dążyć do ustalenia korzystnej dla niego wersji celem umniejszenia roli jaką odegrał w popełnieniu zarzucanych mu czynów.
Należy również podkreślić iż w przypadku podejrzanegoP. S. (1)występuje samoistna przesłanka stosowania tymczasowego aresztowania, określona wart. 258 § 2 kpk, albowiem przestępstwa, które są zarzucane, zagrożone są wysoką kara pozbawienia wolności.
Ponadto Sąd Okręgowy nie stwierdził w przypadku podejrzanego warunków uzasadniających odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania, opisanych wart. 259 § 1 i 2 kpk.
W świetle dokonanych ustaleń jedynie przedłużenie wobecP. S. (1)najsurowszego ze środków zapobiegawczych, jakim jest tymczasowe aresztowanie, na okres kolejnych trzech miesięcy, pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego.
Z uwagi zatem na fakt, iż postępowania karnego nie można było ukończyć w terminie określonym wart. 263 § 1 k.p.k., a także powody wskazane powyżej, orzeczono jak w sentencji.