Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 193/13
Data wyroku: 2013-08-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Kasnowski
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art. 509 i n. k.c.

Sygn. aktIICa 193/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 sierpnia 2013r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski
po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa

(...)Funduszu(...)z siedzibą wG.

przeciwko
M. G.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda i apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 22 listopada 2012r.
w sprawie o sygn. IC 3746 /12
orzeka:
oddala obie apelacje.

II Ca 193/13

UZASADNIENIE
Powód(...)Fundusz(...)wG.domagał się zasądzenia od pozwanegoM. G.kwoty 1 803,72 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu z tytułu zaległości w spłacie kredytu gotówkowego oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 listopada 2012r. Sąd rejonowy w Bydgoszczy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 298,45 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 kwietnia 2012r. (w punkcie 1 wyroku); oddalił powództwo w pozostałej części (w punkcie 2) i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 465,84 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (w punkcie 3 wyroku).
Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 24.04.2009r. pozwanyM. G.zawarł z poprzednikiem prawnym powoda umowę o kredyt na zakup towarów z oprocentowaniem w wysokości 5% w stosunku rocznym. Niespłacenie kredytu i odsetek w ustalonym terminie – zgodnie z ustaleniem stron umowy – prowadziło do powstania zadłużenia przeterminowanego, od którego kredytodawca miał prawo naliczenia odsetek od zaległego kapitału w wysokości czterokrotności obowiązującej stopy lombardowej NBP. Pozwany nie spłacił kredytu w całości, bo do zapłaty pozostał kapitał w kwocie 1 119,95 zł wraz z odsetkami i kosztami. Umową z dnia 26.04.2011r. zadłużenie pozwanego zakupił powód.
Przechodząc do oceny prawnej tych ustaleń Sąd Rejonowy uznał, że poprzednik prawny powoda zawarł z pozwanym umowę pożyczki (w ujęciuart.720 kc). Stwierdził, że w toku postępowania pozwanyM. G.przyznał, iż zobowiązany jest zapłacić powodowi kwotę 1 119, 95 zł z ustawowymi odsetkami od tej należności głównej, ale zakwestionował zasadność żądania od niego zapłaty kosztów i dodatkowych odsetek. Uznał, że powód nie udowodnił istnienia wierzytelności z tytułu opłaty administracyjnej w kwocie 101,36 zł, kosztów korespondencji w kwocie 80 zł, kosztów windykacji w kwocie 105 zł oraz kosztów komorniczych w kwocie 33,90 zł. Nie było też możliwe – zdaniem Sądu – skontrolowanie prawidłowości wyliczenia przez powoda odsetek ustawowych w wysokości 27,28 zł, bowiem powód nie wskazał od jakich kwot i za jaki okres te odsetki naliczył. Z tej samej przyczyny nie było możliwe skontrolowanie prawidłowości wyliczenia odsetek karnych dochodzonych przez powoda w wysokości 48,72 zł, bowiem nie wskazał on kiedy stały się wymagalne raty kredytu, od których naliczono te odsetki i ile tych rat było. Sąd uwzględnił natomiast kwotę 38 zł z tytułu odsetek ustawowych obliczonych od kwoty niespłaconego kapitału za okres od wypowiedzenia pozwanemu umowy kredytowej w dniu 21.01.2011r. do chwili cesji wierzytelności przez bank w dniu 26.04.2011r., a w pozostałym zakresie obejmującym kwotę 147,01 zł powództwo oddalił, bowiem powód nie wykazał, jak została ona wyliczona. Za usprawiedliwione uznał żądanie powoda w zakresie odsetek od przeterminowanej części należności, obliczonych zgodnie z &20 umowy kredytowej w wysokości 63,42 zł. Sąd uwzględnił też nabytą przez powoda od uprzedniego wierzyciela kwotę 77,08 zł stanowiącą koszty postępowania zasądzone na jego rzecz prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 07.04.2011r. w sprawie XII Co 4869/11. Zatem zasądził ostatecznie od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 298,45 zł z tytułu roszczenia głównego, a w pozostałym zakresie roszczenia głównego powództwo oddalił. Uznał też, że pozwany nie wykazał, aby po jego stronie zachodziły szczególne okoliczności przemawiające za rozłożeniem spłaty zasądzonej należności na raty (co dopuszczaart.320 kpc). O kosztach postępowania w sprawie orzekł – jak wskazał – stosunkowo je rozdzielając (zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem – k.63 oraz 75 – 77).

W apelacji od wyroku powód(...)Fundusz(...)wG.domagał się jego zmiany w części tj. w punkcie 2 (drugim) poprzez zasądzenie od pozwanegoM. G.dalszej kwoty 471,37zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 kwietnia 2012r. oraz kosztami postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, a ewentualnie domagał się uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Powód podniósł kilka zarzutów, a mianowicie:
a/ w ramach naruszenia prawa materialnego:
-art.481 kcpoprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że powodowi nie należą się odsetki ustawowe od kwoty kapitału od dnia nabycia wierzytelności do dnia wniesienia pozwu;
-art.509 kcpoprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że powód nabył wierzytelność w ograniczonym zakresie tj. z pominięciem kwoty kosztów w postaci opłaty administracyjnej w kwocie 101,36 zł, kosztów korespondencji w kwocie 80 zł i kosztów windykacji w kwocie 105 zł;
b/ w ramach naruszenia przepisów postępowania:
- art.233ò1kpcpoprzez dowolną ocenę dowodów, a w konsekwencji przyjęcie, że powód nie udowodnił istnienia i wysokości wierzytelności w zakresie nabytych kosztów obsługi wierzytelności, a nadto w zakresie części naliczonych odsetek przez poprzedniego wierzyciela, podczas gdy wyciąg z załącznika do umowy cesji wierzytelności oraz umowa kredytowa w pełni odzwierciedlają wysokość nabytej wierzytelności oraz uprawnienie do naliczenia odsetek oraz kosztów.
W dalszej części apelacji skarżący przedstawił szersze uzasadnienie wyżej przywołanych zarzutów (k.88 - 94).

Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wniósł także pozwanyM. G., w której domagał się jego zmiany w części obciążającej obowiązkiem zapłaty należności na rzecz powoda, jedynie poprzez rozłożenie jej spłat na raty w kwotach po 100 zł miesięcznie.
Wskazał, że jest zatrudniony w ramach umowy o pracę na czas nieokreślony, zarabia 1 500 zł miesięcznie (brutto) i nie jest w stanie dokonać spłaty zasądzonej kwoty jednorazowo (k. 80).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obie apelacje nie podlegały uwzględnieniu. W stanie faktycznym ustalonym w sprawie orzeczenie Sądu Rejonowego jest prawidłowe.
Jedynie w ramach uporządkowania postawy prawnej wyroku wskazać należy, że pozwanyM. G.zawarł z poprzednikiem prawnym powoda(...) Bankiem S.A.wW., od którego powód nabył wierzytelność w ramach umowy cesji, nie pożyczkę (w ujęciuart.720 kc), jak przyjął Sąd Rejonowy, ale umowę kredytu bankowego na zakup towarów (w ujęciuart.69 ust.1 i 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. Prawo bankowe– uprzedni j.t. w Dz.U. 72 z 2002r. poz. 665 ze zm.). Ta uwaga pozostaje jednak bez istotnego wpływu na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia, które odpowiada prawu.
Wbrew zarzutom podniesionym w apelacji powoda Sąd Rejonowy – przy ocenie stanu faktycznego w sprawie - nie naruszył przepisów prawa materialnego, a dokładniej aniart.509 kc, aniart.481 kc.Zastosował je w sprawie w takim zakresie, w jakim uzasadniał to ustalony stan faktyczny.
Trafnie też uznał, że choć sytuacja majątkowa i rodzinna pozwanego nie jest łatwa, to jednak nie stanowiszczególnie uzasadnionego wypadku(w ujęciuart.320 kpc), przemawiającego za rozłożeniem należności zasądzonej wyrokiem, uznanej w istocie przez pozwanego, na raty.
W tym stanie rzeczy Sąd odwoławczy oddalił obie apelacje, jako nieuzasadnione (na podstawieart.385 kpcw związku zart.13&3kpc).