Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1591/13
Data wyroku: 2013-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 477^9^§ 3^1^ kpc w zw. z art. 14 ust. 1 pkt. 1  ustawy z dn. 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1591/13

POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2013 r.

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnowie
w składzie: SSO Kazimierz Kostrzewa
po rozpoznaniu w dniu 14.10.2013 r. w Tarnowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawyT. D.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołania od decyzji z dnia 04.09.2013 r. znak:(...)

postanawia

odrzucić odwołanie

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.decyzją z dnia 04.09.2013 r. odmówił odwołującemu przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Uzasadniając decyzję organ rentowy podał, iż Lekarz Orzecznik Oddziału orzeczeniem z dnia 20.08.2013 r. uznał, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
W dniu 02.10.2013 r.T. D.wniósł skierowane do Sądu Okręgowego w Tarnowie odwołanie od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do renty, gdyż z powodu niezdolności do pracy nie może podjąć zatrudnienia i nie maśrodków do życia.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy wskazał, że przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika z dnia 20.08.2013 r. stwierdzającego , że odwołujący się nie jest niezdolny do pracy. Od powyższego orzeczenia odwołujący nie wniósł sprzeciwu. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił odwołującemu prawa do renty, ponieważ nie spełnia warunku w postaci występowania u niego niezdolności do pracy.
Sąd rozważył co następuje:
OdwołanieT. D.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.z dnia 04.09.2013 r. podlega odrzuceniu na podstawieart. 4779§ 31kpc.
Stosownie do treści powołanego przepisu Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, Sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Zgodnie zart. 14 ust 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. nr 39 poz. 353.) - od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia.
Ust 2c powołanego przepisu stanowi, iż Komisja Lekarska nie rozpatruje sprzeciwu wniesionego po terminie. W uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez Sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym wart. 4779§ 31ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Stosownie do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2006 r. II UZP 17/05 na podstawieart. 4779§ 31k.p.c.sąd odrzuca odwołanie, w którym ubezpieczony podnosi wyłącznie zarzuty przeciwko orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS w kwestiach określonych wart. 14 ust. 1 pkt 1 - 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) (OSNP 2006/15-16/245).
W niniejszej sprawie orzeczeniem z dnia 20.08.2013 r. Lekarz Orzecznik nie uznał odwołującego za niezdolnego do pracy. Odpis tego orzeczenia doręczono mu w dniu badania, przedmiotowe orzeczenie zawiera pouczenie w przedmiocie przysługującego badanemu prawa do wniesienia sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołujący nie złożył sprzeciwu.T.odwołania nie wskazuje, iż odwołujący w jakikolwiek sposób usprawiedliwia uchybienie terminu, w szczególności przyczynami od niego niezależnymi. Odwołujący jednocześnie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności dotyczących niezdolności do pracy powstałych po dniu wydania orzeczenia przez Lekarza Orzecznika, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia oraz ponowne rozpoznanie sprawy na podstawieart. 4779§ 21kpc.

W świetle powyższego odwołanie od zaskarżonej decyzji należało odrzucić w oparciu oart. 4779§ 31kpc. odwołujący bowiem , mimo prawidłowego pouczenia nie wniósł w ustawowym terminie 14 dni sprzeciwu do Komisji Lekarskiej od orzeczenia Lekarza Orzecznika, a odwołanie od wydanej w wyniku przedmiotowego orzeczenia decyzji oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących przedmiotowego orzeczenia