Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 556/13
Data wyroku: 2013-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Śpiewla, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt XI Ka 556/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lipca 2013r.

Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym

w składzie:Przewodniczący: SSOKatarzyna Żmigrodzka - spr.
Sędziowie: SOElżbieta Kowalska
SOWłodzimierz Śpiewla

Protokolant:sekr. sąd. Daniel Dobosz

Przy udziale Prokuratora Krzysztofa Rubika
po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013r.
sprawyD. Z.
oskarżonego zart. 284 § 3 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 15 marca 2013 r. sygn. akt II K 1176/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z rozstrzygnięcia wydanego na podstawieart. 35 § 1 kkeliminuje stwierdzenie „wskazanej przez Sąd”;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. aktXI Ka 556/13

UZASADNIENIE
D. Z.oskarżony został o to, że: w dniu 06 maja 2012 r. wB.w rejonie parkingu przyul. (...)woj.(...)dokonał przywłaszczenia znalezionego telefonu komórkowegomarki S. (...)o nr(...)o wartości 300 zł pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 05 maja 2012 r. wB.na szkodęD. K.tj. o czyn zart. 284 § 3 k.k.

Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej wyrokiem z dnia 15 marca 2013r. oskarżonegoD. Z.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 284 § 3 kkskazał go i na tożsamej podstawie wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności; na podstawieart. 35 § 1 kkzobowiązał go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny zaliczyłD. Z.okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie tj. jego zatrzymanie dokonane w dniu 06 listopada 2012 roku, przyjmując, iż jeden dzień pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności; zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych.

Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator.
Na podstawieart. 425 kpkiart. 444 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego.
Powołującart. 437 § 1 i 2 kpkiart. 438 pkt 1 i 2 kpkzaskarżonemu wyrokowi zrzucił:
- obrazę przepisów prawa karnego materialnego w postaciart. 34 § 1 pkt 2 kkiart. 35 § 1 kkprzez orzeczenie, że zastosowana w stosunku do oskarżonegoD. Z.kara czterech miesięcy ograniczenia wolności ma polegać na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd w wymiarze 20 godzin miesięcznie;
- obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 343 § 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpkpolegającą na rozpoznaniu sprawy przeciwko oskarżonemuD. Z.na posiedzeniu i uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o skazanieD. Z.bez przeprowadzenia rozprawy oraz wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem pomimo, iż przewidywał on orzeczenie kary ograniczenia wolności wykonywanej w trybie, który nie jest przewidziany w ustawie.
Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonegoD. Z.- w całości i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest tylko częściowo zasadna, dlatego też wywiedzione w niej żądanie uchylenia zaskarżonego orzeczenia uznać należy za zbyt daleko idące. Zdaniem Sądu Odwoławczego, bowiem wystarczające i możliwe w świetle obowiązujących przepisów oraz okoliczności niniejszej sprawy będzie dokonanie zmiany tego wyroku.
Na wstępie stwierdzić należy, że wina oskarżonego nie jest w sprawie kwestionowana i nie budzi wątpliwości. Wyrok znajduje oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu-art. 410 kpk, zaś ocena tego materiału dowodowego przez Sąd I instancji została dokonana z uwzględnieniem reguł zawartych wart. 4, 5 i 7 kpk, a więc nie ma podstaw do jej podważenia i kwestionowania wyroku w tym zakresie. Również kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu jest prawidłowa. Nie ma także podstaw do podważenia orzeczenia Sądu I instancji w zakresie wymiaru kary ograniczenia wolności. W sprawie nie występują także okoliczności, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego wyroku, o jakich mowa wart. 439 § 1 kpkiart. 440 kpkbądź konieczność zmiany kwalifikacji prawnej na podstawieart. 455 kpk.
Przechodząc do apelacji, stwierdzić należy, iż pierwszy ze stawianych w niej zarzutów nie jest trafny. Zarzut bowiem obrazy prawa materialnego może być skutecznie postawiony jedynie w sytuacji, gdy stan faktyczny został w orzeczeniu prawidłowo ustalony, a nie zastosowano do niego normy bezwzględnie obowiązującej sąd do określonego rozstrzygnięcia lub zastosowano przepis mimo zakazu określonego rozstrzygania. Obrazy takiej nie stanowi korzystanie przez sąd z przysługującej mu możliwości określonego postąpienia ( zob. wyrok SN z 21 czerwca 1978r., I Kr 124/78, OSNPG 3/1979, poz. 51, wyrok SN z 6 grudnia 1999 r. VKKN 419/99, Prok. I PR. 2000, nr 5, poz. 13). W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy słusznie zastosował przepisart. 35 § 1 k.k.określający w jakim wymiarze godzin w stosunku miesięcznym może być orzeczona kara ograniczenia wolności i zgodnie z wnioskiem prokuratora orzekł taką karę w wymiarze przewidzianym przez wskazany przepis, a mianowicie 20 godzin. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Rejonowy nie dopuścił się również obrazyart. 34 § 1 pkt 2 k.k.Przepis ten bowiem określa obowiązki skazanego w czasie odbywania kary ograniczenia wolności, a wszak taka kara została orzeczona.
Słusznie natomiast podnosi skarżący, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania a mianowicieart.335 § 1 kpkiart. 343 § 7 kpk, która miała wpływ na jego treść.
W sprawie niniejszej zgodnie zart. 335 § 1 kpkprokurator umieścił w akcie oskarżenia wniosek o wydanie bez przeprowadzenia rozprawy wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary czterech miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społecznewskazanej przez Sądw wymiarze 20 godzin (k 85).
Wymiar kary został uzgodniony z oskarżonym (k 67-68), a Sąd Rejonowy uwzględnił w dosłownym brzmieniu wniosek prokuratora. Rzecz jednak w tym, że tak sformułowany wniosek nie uwzględniał treści przepisów obowiązujących po zmianach wprowadzonych od dnia 8 czerwca 2010 roku, zgodnie z którymi to nie sąd wskazuje rodzaj pracy, jaką ma wykonać skazany, ale kurator na etapie postępowania wykonawczego.
W takiej sytuacji nie zmieniając ustaleń faktycznych, ani wymiaru kary zaproponowanej i orzeczonej wobecD. Z., zaskarżony wyrok należało zmienić poprzez wyeliminowanie z orzeczenia wydanego na podstawieart. 35 § 1 k.k.sformułowania „wskazanej przez Sąd”.
Dodać należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy wskazał na powyższe uchybienie.
Z przytoczonych wyżej względów zaskarżony wyrok – poza wskazaną zmianą-w pozostałej części, należało na podstawieart. 437 § 1 kpkutrzymać w mocy.
Rozstrzygnięcie o wydatkach postępowania odwoławczego uzasadnia treśćart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpk(zasada słuszności).