Sąd Okręgowy w Legnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 123/13
Data wyroku: 2013-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Kornatowicz

Sygn. akt II Ca 123/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym :
Przewodniczący – Sędzia SO Sylwia Kornatowicz
po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 roku w Legnicy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.
przeciwko pozwanemuS. D.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie
z dnia 22 listopada 2012 roku, sygn. akt I C 956/12 upr

I
zmienia zaskarżony wyrok o tyle, że:

- w punkcie I kwotę zasądzoną od pozwanego na rzecz strony powodowej określa na 2.365,98 złotych (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt pięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy), w miejsce kwoty 2.894,05 zł, w tym kwotę 1.567,18 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 września 2010 roku, w miejsce kwoty 2.095,25 zł, a dalej idące powództwo oddala,
- w punkcie III kwotę należną od pozwanego na rzecz strony powodowej tytułem zwrotu kosztów procesu określa na 277 zł, w miejsce kwoty 481 zł;
II. oddala dalej idącą apelację;
III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 174 zł tytułem zwrotu kosztów instancji odwoławczej.

Sygn. akt II Ca 123/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Głogowie uwzględnił częściowo powództwo(...) sp. z o.o.wK.i wyrokiem z dnia 22.11.2012 r. (sygn. akt I C 956/12 upr) zasądził na jej rzecz od pozwanegoS. D.kwotę 2.894,05 zł z ustawowymi odsetkami, liczonymi osobno od trzech należności, składających się na zasądzoną kwotę, w tym 2.095,25 zł z odsetkami od 2.09.2010 r. (punkt I). Dalej idące powództwo Sąd Rejonowy oddalił (punkt II) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów procesu w wysokości 481 zł (punkt III).
W apelacji pozwany zarzucił naruszenie przepisów postępowania –art.227, 228, 230-233, 236 k.p.c.oraz obrazę prawa materialnego, tj.art.120§1 zd.2. k.c.S. D.wniósł o dopuszczenie w postępowaniu apelacyjnym dowodu z dokumentu na okoliczność okresów rozliczeniowych za dostawę energii elektrycznej oraz o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja okazała się częściowo zasadna, po części zaś chybiona. Jej obszernie sformułowane i uzasadnione zarzuty sprowadzają się do dwóch kwestii: 1/ legitymacji procesowej powodowej spółki i 2/ przedawnienia roszczenia.
Co do legitymacji czynnej stwierdzić przede wszystkim należy, że w pierwszej instancji zarzut pozwanego w tym względzie nie dotyczył następstwa prawnego(...) Sp. z o.o.wK.wobec poprzedników:(...) S.A.weW.oraz(...) Sp. z o.o.weW.– to następstwo było bezsporne, a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zostało przez Sąd Rejonowy dodatkowo przeanalizowane i wyjaśnione. Zarzut pozwanego dotyczył relacji prawnej między(...) Sp. z o.o.wK.a(...) Sp. z o.o.Zarzut ten był chybiony, albowiem wierzycielem pozwanego jest powodowa spółka, na co wskazywały również przedsądowe wezwania do zapłaty i pisma w toku korespondencji powoda z pozwanym. Obie wskazane spółki należą do grupy(...), przy czym powodowa spółka zajmuje się sprzedażą energii elektrycznej i jest stroną umów z odbiorcami, natomiast(...) Sp. z o.o.weW.świadczy usługi w zakresie czynności obsługi takich odbiorców i ma liczne Punkty(...)Klienta, m.in. wL.. Zobowiązanie do zapłaty za dostawę energii elektrycznej przypada więc wobecspółki (...), natomiastspółka (...)zajmuje się, zgodnie zresztą ze swoją nazwą, zapewnieniem odbiorcom obsługi i kontaktu z dostawcą energii. Ma to wyraz w treści faktur i pism powoda do pozwanego, w których jako wierzyciel wskazywany byłT.Sprzedaż i to przedstawiciele tej spółki podpisywali pisma, natomiast(...)Klienta Wydział wL.figurował jako adresat do korespondencji. W tym stanie rzeczy zarzuty i argumenty apelacji, dotyczące następstwa(...) spółki (...)wobec wskazanych wyżej poprzedników EnergiaPro są spóźnione, a poza tym nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w której nie ma wątpliwości co do istnienia legitymacji procesowej po stronie powodowej w stosunku doS. D.w zakresie objętym zgłoszonym roszczeniem.
Zarzut w przedmiocie przedawnienia jest zasadny i po części skuteczny. Wynika to z następującej analizy. Zgodnie z umową z dnia 9.08.2006 r. rozliczenie za energię elektryczną następować miało w okresach określonych w Taryfie dla energii elektrycznej, nie rzadziej niż raz na rok (§8 pkt 2 umowy). W ten sposób strony uzgodniły, że jeśli nawet Taryfa przewiduje częstsze niż roczne rozliczenia, to dopuszczone jest między stronami rozliczenie tylko raz w roku. Dlatego zbędne było sięganie w postępowaniu dowodowym do takiej Taryfy i stąd oddalenie przez Sąd Okręgowy zawartego w apelacji wniosku dowodowego, niezależnie od okoliczności, że załączona Taryfa pochodzi z 2011 roku, przez co tylko częściowo dotyczy okresu objętego żądaniem pozwu, tj.od 30.10.2007 r. do 3.06.2011 r.
Za ten okres wystawiono trzy faktury, na których strona powodowa oparła roszczenie, mianowicie:
1/ faktura z sierpnia 2010 r., płatna do dnia 1.09.2010 r. za okres
30.10.2007- 18.08.2010
2/ faktura z grudnia 2010 r., płatna do dnia 5.01.2011 r., za okres
18.08.2010- 22.12.2010
3/ faktura z czerwca 2011 r., płatna do dnia 17.06.2011 r., za okres
22.12.2010- 3.06.2011.

Z powyższego jasno wynika, na co nie zważył Sąd Rejonowy, że dostawca energii uchybił umowie w zakresie zachowania co najmniej rocznego terminu rozliczenia. Widać to wyraźnie w przypadku pierwszej z wymienionych faktur, która objęła prawie trzyletni okres, a nie przedstawiono w procesie faktur z kolejnych lat 2007 - 2009. Skoro ta faktura zakończyła rozliczenie na 18.08.2010 r., to powinna obejmować najwyżej okres roku wstecz, czyli od 19.08.2009 r. Należności za wcześniejszy czas winny być objęte wcześniejszymi fakturami – byłyby to odpowiednio okresy: 30.10.2007 - 18.08.2008 oraz 19.08.2008 - 18.08.2009. Przez analogię do omawianej faktury z sierpnia 2010 r., termin płatności tych dwóch niewystawionych faktur należy oznaczyć kolejno na 1.09.2008 r. oraz do 1.09.2009 r. Przy dwuletnim terminie przedawnienia zart.555 k.c.w zw. zart.554 k.c.roszczenia o zapłatę należności z tych dwóch faktur przedawniły się odpowiednio z dniem 1.09.2010 r. i 1.09.2011 r. Zatem na dzień wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie (1.02.2012 roku)roszczenia w tym zakresie były już przedawnione. Nieprzedawniona jest pozostała należność, wymagalna (płatna) do 1.09.2010 r. – a ona mogła obejmować jedynie okres od 19.08.2009 r., co rozważano powyżej. W odniesieniu do przedłożonej przez powoda faktury z sierpnia 2010 roku daje to należności, naliczone począwszy od 1.01.2010 r., wcześniejsze bowiem naliczono na 1.03.2009 r., czyli w momencie objętym już przedawnieniem. Dlatego ze wskazanej faktury nieprzedawniona pozostaje w sumie kwota brutto 1.567,18 zł, a nie ja błędnie uznał Sąd Rejonowy – cała kwota z tej faktury, tj. 2.095,25 zł. Przez uchybienie obowiązkowi rocznego rozliczania energii elektrycznej strona powodowa doprowadziła do obejścia przepisu o dwuletnim terminie przedawnienia, podczas gdy zgodnie zart.119 k.c.ustawowe terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Oczywiście, jak słusznie uznał Sąd Rejonowy, nieprzedawnione pozostają też należności z dwóch później wystawionych faktur na kolejne kwoty 358,58 zł oraz 440,22 zł jako wymagalne po 1.02.2010 r.
Wobec powyższego obciążającaS. D.należność w wykonaniu umowy z dnia 9.08.2006 r. stanowi sumę kwot 1.567,18 zł + 358,58 zł + 440,22 zł, co daje 2.356,98 zł, w miejsce zasądzonej zaskarżonym wyrokiem kwoty łącznej 2.894,05 zł – zawyżonej wskutek niezasadnego nieuwzględnienia co do części roszczenia zarzutu przedawnienia.
W wyniku takich rozważań i rozliczeń Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I na mocyart.386§1 k.p.c.Apelacja dalej idąca nie mogła zostać uwzględniona i podlegała oddaleniu na podstawieart.385 k.p.c., albowiem przedawnienie objęło tylko część dochodzonej pozwem należności, w pozostałym zaś zakresie skarżący pozostaje dłużnikiem powoda.
Konsekwencją zmiany orzeczenia co do meritum jest korekta rozstrzygnięcia orzeczenia o kosztach procesu w pierwszej instancji. Wygrana strony powodowej jest bowiem mniejsza i ostatecznie wyniosła 70%, co daje tej stronie zwrot 462 zł. Pozwanemu przysługuje zwrot 30% poniesionych kosztów, tj. 185 zł. Po wzajemnym potrąceniu powodowi należy się od pozwanego zwrot kosztów w wysokości 277 zł.
W drugiej instancji wygrana skarżącego wyniosła 18%, co w odniesieniu do wyłożonych kosztów (400 zł) stanowi 72 zł. W przypadku strony powodowej jest to odpowiednio kwota zwrotu 246 zł, czyli 82% z 300 zł. Przy stosunkowym rozdzieleniu kosztów zart.100 k.p.c.pozwany winien zwrócić stronie powodowej 174 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.