Sąd Apelacyjny w Gdańsku
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V ACa 1008/12
Data wyroku: 2013-01-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Przybylska, Renata Artska, Małgorzata Zwierzyńska
Podstawa prawna: 189 k.p.c.

Sygn. akt V ACa 1008/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Katarzyna Przybylska (spr.)

Sędziowie:

SA Renata Artska
SO del. Małgorzata Zwierzyńska

Protokolant:

sekretarz sądowy Joanna Makarewicz

po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. w Gdańsku na rozprawie
sprawy z powództwaE. T.
przeciwko(...)-(...)wB.

o ustalenie
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku
z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I C 131/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 3 (trzecim) o tyle tylko, że przyznaną w nim kwotę 3.600 złotych podwyższa do kwoty 7.200 (siedem tysięcy dwieście) złotych;

II
oddala apelację w pozostałej części;

III
zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2.200 (dwa tysiące dwieście) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, nie obciąża powódki pozostałymi kosztami procesu;

IV
przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Słupsku na rzecz adwokataZ. K.kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt V ACa 1008/12

UZASADNIENIE
PowódkaE. T.w pozwie skierowanym przeciwko(...)-(...)wB.domagała się ustalenia nieważności umowy poręczenia pożyczki z dnia 24 grudnia 1996r. wskazując, że umowę tę zawarła bez zgody męża, z którym pozostawała w ustroju wspólności ustawowej. Z tych samych przyczyn wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci ugody zawartej przed Sądem Okręgowym wS.w dniu 21 czerwca 200 lr. w sprawie(...).
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o jego odrzucenie, na podstawieart. 199 § 1 pkt 2 kpcwskazując, iż oba roszczenia były przedmiotem postępowania przed Sądem Okręgowym wK.w sprawie(...), ewentualnie o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu żądania oddalenia powództwa pozwany podniósł, iż w chwili podpisywania umowy poręczenia powódka posiadała majątek odrębny, który w ocenie pozwanego był wystarczający na zabezpieczenie roszczeń z tytułu umowy pożyczki z dnia 24 grudnia 1996r. zawartej pomiędzy pozwanym aZakładem (...) sp. z o.o., której zabezpieczeniem była m.in. umowa poręczenia zawarta z powódką.
Sąd I instancji postanowieniem z dnia 19 października 2011 r., na podstawieart. 840 § 1 kpcw związku zart. 843 § 1 kpc, wyłączył do odrębnego postępowania żądanie powódki dotyczące pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności (k. 118 akt), a postanowieniem z dnia 8 grudnia 201 lr. odrzucił pozew powódki w zakresie dotyczącym ustalenia nieważności zaskarżonej umowy poręczenia.
Powódka zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego wS.z dnia 8 grudnia 201 lr., zaś Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 lutego 2012r. zmienił zaskarżone postanowienie i odmówił odrzucenia pozwu wskazując, że powództwo o ustalenie nieważności stosunku prawnego, o którym jest mowa wart. 189 kpc, od strony materialnoprawnej składa się z okoliczności dotyczących stosunku prawnego i zagadnienia interesu prawnego. Dopiero więc ustalenie, że oba te elementy zostały rozstrzygnięte w sprawie posiadającej walor prawomocności, pozwala na odrzucenie pozwu, na podstawieart. 199 § 1 pkt 2 kpc. Taka sytuacja nie występowała jednak w niniejszej sprawie. Wobec tego Sąd Apelacyjny stwierdził brak podstaw do odrzucenia żądania powódki co do ustalenia nieważności umowy poręczenia zawartej między stronami w dniu 24 grudnia 1996r. Wyrokiem z dnia 2 października 2012r. Sąd Okręgowy w Słupsku oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach postępowania w sprawie.
Sąd Okręgowy poczynił następujące ustalenia.
W dniu 24 grudnia 1996r. poprzednik prawny pozwanego, udzieliłZakładowi (...) sp. z o.o.wM.pożyczki w kwocie 337.500 zł. Zabezpieczenie spłaty udzielonej pożyczki stanowiła hipoteka i poręczenie. W imieniufirmy (...)umowę podpisała powódka jako Prezes Zarządu Spółki. W dniu 24 grudnia 1996r. pomiędzy poprzednikiem prawnym pozwanego a powódką została podpisana umowa poręczenia celem zabezpieczenia wierzytelności przysługującej pozwanemu wobecfirmy (...)z tytułu ww. pożyczki. Na mocy umowy z pozwanym powódka udzieliła poręczenia do kwoty 337.500 zł za wszelkie zobowiązania spółki z tytułu ww. pożyczki.
W kwietniu 200 lr. pozwany skierował przeciwkoZakładom (...) sp. z o.o.wM.oraz powódce pozew o zapłatę solidarnie przez obu pozwanych na rzecz powoda kwoty 148.206,74 zł wraz z odsetkami tytułem niespłaconej części pożyczki udzielonejfirmie (...)w dniu 24 grudnia 1996r.
Na rozprawie w dniu 21 czerwca 200lr. przed Sądem Okręgowym wS.w sprawie(...)została zawarta ugoda, na mocy którejZakład (...) sp. z o.o.wM.i powódka zobowiązali się zapłacić na rzecz pozwanego kwotę 138.786 zł.
Powódka w chwili zawierania umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r. pozostawała w związku małżeńskim, a małżonkowie nie zawierali umów majątkowych.
Sąd Okręgowy wS.na mocy prawomocnego postanowienia wydanego w dniu 10 czerwca 2002r. w sprawie(...)oddalił wniosek pozwanego o nadanie klauzuli wykonalności ugodzie sądowej zawartej w dniu 21 czerwca 200lr. przed Sądem Okręgowym wS.w sprawie(...)przeciwko małżonkowi powódki.
W kwietniu 2003r. powódka skierowała do Sądu Okręgowego wS.pozew o ustalenie nieważności umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r. do umowy pożyczki z tego samego dnia. Wyrokiem z dnia 31 lipca 2003r. wydanym w sprawie(...)Sąd Okręgowy wS.oddalił to powództwo. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd meriti wskazał, że powódka nie ma interesu prawnego w rozumieniuart. 189 kpc, gdyż po nadaniu klauzuli wykonalności ugodzie sądowej z dnia 21 czerwca 201 lr. ma możliwość ochrony swych praw w drodze przewidzianych ustawą powództw przeciwegzekucyjnych.
Powódka zaskarżyła powyższy wyrok. Sąd Apelacyjny wG.wyrokiem wydanym w dniu 19 lutego 2004r. w sprawie(...)oddalił apelację powódki potwierdzając, iż powódka nie posiadała interesu prawnego do wytoczenia powództwa na podstawieart. 189 kpc. Przeciwko powódce został bowiem wydany tytuł wykonawczy, a skoro przeczyła ona zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, to przysługiwało jej prawo wszczęcia postępowania szczególnego wobec postępowania określonego wart. 189 kpc, to jest postępowania określonego wart. 840 § 1 pkt 1 kpc. Czyniona ze strony powódki próba wywiedzenia kasacji od tegoż wyroku okazała się bezskuteczna.
Powódka jest właścicielką mieszkania położonego wK., które stanowi jej majątek odrębny. Do tego majątku pozwany skierował egzekucję wierzytelności, która przysługuje mu wobec powódki na podstawie tytułu wykonawczego w postaci ugody sądowej z dnia 21 czerwca 200lr., zawartej przed Sądem Okręgowym wS.w sprawie(...).
W kwietniu 2004r. powódka skierowała do Sądu Okręgowego wK.pozew, w którym domagała się ustalenia nieważności umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r. do umowy pożyczki zawartej w tym samym dniu oraz wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci ugody sądowej zawartej przed Sądem Okręgowym wS.w dniu 21 czerwca 200lr. w sprawie(...)w całości.
W uzasadnieniu powyższego żądania powódka podniosła, iż umowę poręczenia zawarła bez zgody i wiedzy męża, a definitywna odmowa potwierdzenia tej umowy przez jej męża w czasie czynności procesowych przed Sądem Okręgowym wS.sprawiła, Ze w myślart. 37 § 1 kroumowa ta stała się nieważna od chwili jej zawarcia - co czym zasadnym jej wniosek o ustalenie jej nieważności. Tym samym zasadnym jest jej wniosek o pozbawienie zaskarżonego tytułu wykonawczego wykonalności w całości, co znajduje uzasadnienie w treściart. 840 § 1 kpc.
Prawomocnym wyrokiem wydanym w tej sprawie przez Sąd Okręgowym wK.w dniu 28 lipca 2005r., sygn. akt(...), Sąd w punkcie I odrzucił pozew w zakresie żądania ustalenia nieważności umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r., a w punkcie II wyroku oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
W uzasadnieniu powyższego wyroku co do punktu I Sąd meriti wskazał, że podstawą odrzucenia pozwu w zakresie ustalenia nieważności umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r. był stan powagi rzeczy osądzonej ze sprawą(...), która toczyła się przed Sądem Okręgowym wS.. W obu bowiem sprawach zachodziła tożsamość podstawy faktycznej i podstawy prawnej żądania pozwu.
W ocenie Sądu I instancji powódka w toku obecnego procesu wykazała interes prawny w wytoczeniu niniejszej sprawy wskazując, iż istnieje niepewność co do tego, czy zawarta przez nią w 1996r. z poprzednikiem prawnym pozwanego umowa poręczenia jest ważna czy też z powodu braku zgody na nią współmałżonka - jest czynnością nieważną. Nie zachodziła nadto powaga rzeczy osądzonej, mimo wskazanych orzeczeń Sądów Okręgowych wS.i wK.. Poza tym Sąd I instancji stwierdził, że za wynikający z ww. umowy poręczenia dług odpowiada swoim majątkiem odrębnym powódka jako poręczyciel, stąd oddalił roszczenie powódki o ustalenie nieważności tej umowy poręczenia.
W apelacji od powyższego wyroku powódka zarzuciła:

I
Naruszenie prawa materialnego, a mianowicieart. 37 krio(w jego brzmieniu obowiązującym do dnia 20 stycznia 2005r.) polegające na błędnej wykładni tego przepisu poprzez nietrafne przyjęcie, że udzielenie przez jednego z małżonków pozostających we wspólności majątkowej poręczenia w większym rozmiarze, stanowiące czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem wspólnym, wobec niewyrażenia zgody przez drugiego małżonka na potwierdzenie tej czynności, nie jest czynnością nieważną i nie wyłącza ona w konsekwencji odpowiedzialności za taki dług małżonka z jego majątku odrębnego, pomimo że strony nie zawarły w umowie poręczenia uregulowania przewidującego ograniczenie odpowiedzialności za dług wynikły z umowy poręczenia do majątku odrębnego.

II
Naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 98 kpcorazart. 108 § 1 i § 2 kpcoraz§ 6 pkt 7) i § 13 ust. 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163 poz. 1348) polegające na ustaleniu kosztów zastępstwa procesowego z urzędu w niewłaściwej wysokości w stosunku do wartości przedmiotu sporu oraz na pominięciu w zaskarżonym wyroku w ogóle rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu w postępowaniu zażaleniowym w instancji odwoławczej przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku pomimo, że przytoczone przepisy określały minimalne koszty pełnomocnika z urzędu w wysokości 7.200 zł oraz nakładały na sąd I instancji obowiązek rozstrzygnięcia także o kosztach w postępowaniu odwoławczym.

Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie w całości żądania pozwu oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych za wszystkie instancje, jak również zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa procesowego za wszystkie instancje we właściwej wysokości, bowiem nie zostały one pokryte przez skarżącą, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z poleceniem uwzględnienia przy ponownym orzekaniu kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika procesowego z urzędu za wszystkie instancje.
W uzasadnieniu apelacji skarżąca wskazała, iż należało ustalić nieważności umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r., którą zawarła bez zgody męża, nie zawierając w tej umowie uregulowania o ograniczeniu odpowiedzialności za dług wynikający z tej umowy do majątku odrębnego skarżącej. Podniosła również, że wartość przedmiotu sporu wynosi w niniejszej sprawie 337.500 zł. Zważywszy na treść § 6 pkt 7) ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. pełnomocnikowi z urzędu należało zatem przyznać wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej wedle minimalnej stawki wynoszącej w tym wypadku kwotę 7.200 zł + VAT. Nadto skarżąca stwierdziła, iż była zastępowana przez ustanowionego dla niej pełnomocnika z urzędu nie tylko w postępowaniu I instancji, lecz także w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Apelacyjnym. Zgodnie zaś z treściąart. 108 § 2 kpckwestię kosztów w postępowaniu odwoławczym powinien rozstrzygnąć w swym orzeczeniu Sąd I instancji, a § 13 ust. 2 pkt 2) ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. określa, iż w postępowaniu zażaleniowym przed sądem apelacyjnym koszty zastępstwa procesowego wynoszą 50% stawki minimalnej.
W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od skarżącej zwrotu kosztów postępowania przed Sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany wskazał, że wiążąca strony umowa poręczenia jest ważna, a skarżąca odpowiada za zobowiązanie z niej swoim majątkiem odrębnym.
Sąd Apelacyjny zważył i ustalił co następuje:
Apelacja zasługiwał na uwzględnienie jedynie w zakresie kwoty przyznanej pełnomocnikowi z urzędu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu przed Sądem I instancji.
Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego i przyjmuje je za
własne.
Na wstępie rozważań należy odnotować, że dopuszczalność powództwa o ustalenie, o którym jest mowa wart. 189 kpc, a z tego rodzaju powództwem mamy do czynienia w niniejszej sprawie, zależy od istnienia interesu prawnego. Dlatego też słusznie Sąd I instancji badał, czy powódka miała interes prawny w wytoczeniu niniejszego powództwa i czy interes ten istniał w chwili wydania wyroku.
Prawidłowo stwierdził Sąd Okręgowy, iż skarżąca w toku procesu wykazała interes prawny w wytoczeniu niniejszej sprawy wskazując, iż istnieje niepewność co do tego, czy zawarta przez nią w 1996r. z poprzednikiem prawnym pozwanego umowa poręczenia jest ważna czy też z powodu braku zgody współmałżonka skarżącej jest czynnością nieważną. Z uwagi na wskazane przez powódkę okoliczności zawarcia umowy poręczenia z dnia 24 grudnia 1996r. (umowa poręczenia opiewała na znaczną sumę i została zawarta przez powódkę pozostającą we wspólności ustawowej bez uzyskania zgody jej współmałżonka), umowa ta w świetleart. 36 § 2 krioiart. 37 § 1 i 2 kriomogła budzić wątpliwości co do jej ważności. W związku z powyższym, skarżąca miała prawo żądać usunięcia stanu niepewności co do ważności wspomnianej umowy.
Należy się zgodzić z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2012r. w sprawie I CSK 325/11 LEX nr 1171285, iż o prawnym charakterze interesu, czyli o potrzebie wszczęcia oznaczonego postępowania i uzyskania oznaczonej treści orzeczenia, decyduje istniejąca obiektywnie potrzeba ochrony sfery prawnej powoda. Tak pojmowany interes prawny może wynikać zarówno z bezpośredniego zagrożenia prawa powoda, jak i też może zmierzać do zapobieżenia temu zagrożeniu. Interes prawny występuje także wtedy, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa. Pojęcie interesu prawnego powinno być zatem interpretowane z uwzględnieniem oceny, czy wynik postępowania doprowadzi do usunięcia niejasności i wątpliwości w zakresie praw i obowiązków stron oraz zapewni powodowi ochronę jego prawnie chronionych interesów, a więc czy definitywnie zakończy istniejący między stronami spór lub zapobiegnie takiemu sporowi w przyszłości.
Skarżąca wytaczając niniejsze powództwo zmierzała faktycznie do wykazania, iż nie jest zobowiązana wobec pozwanego, na podstawie zaskarżonej przez nią umowy poręczenia, albowiem umowa ta jest nieważna, gdyż została zawarta z naruszeniemart. 37 § 1 i § 2 krioi nigdy nie została konwalidowana przez jej męża. W prawidłowej ocenie Sądu I instancji tak określony przez powódkę interes prawny, zasługiwał na poszukiwanie ochrony prawnej w trybieart. 189 kpc.
Przechodząc do analizy i oceny prawnej umowy poręczenia zawartej pomiędzy stronami w dniu 24 grudnia 1996r., należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że umowa ta jest ważna w takim zakresie, w jakim dotyczy odpowiedzialności skarżącej jej majątkiem odrębnym.
Dokonując oceny prawnej spornej umowy Sąd Okręgowy słusznie, kierował się treściąart. 65 kci miał w szczególności na uwadze okoliczności zawarcia tej umowy. Umowa ta została zawarta przez skarżącą w ramach wykonywanej przez nią funkcji Prezesa Zarządu spółki(...)i dotyczyła zobowiązań tej spółki. Toteż skoro w umowie w żaden sposób nie wskazano, czy i jakim majątkiem poręczyciel ewentualnie będzie odpowiadał za poręczony przez niego dług, to w sytuacji, kiedy małżonek skarżącej odmówił konwalidowania spornej umowy poręczenia, należy przyjąć, że za wynikający z tego poręczenia dług odpowiada majątkiem odrębnym sama skarżąca jako poręczyciel. Dokonując takiej wykładni zaskarżonej umowy Sąd Okręgowy słusznie miał na uwadze stanowisko Sądu Najwyższego przedstawione w wyroku z dnia 16 kwietnia 2003r. w sprawie II CKN 1461/00 (a dotycząceart. 37 kriow brzmieniu obowiązującym do dnia 20 stycznia 2005r.). W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd Najwyższy m.in. wskazał że istota umowy poręczenia stosownie doart. 876 § 1 kcwyraża się w zaciąganiu przez poręczyciela własnego zobowiązania, które rodzi odpowiedzialność osobistą, bez ograniczenia do konkretnego przedmiotu czy masy majątkowej. Oznacza to, że poręczyciel za dług wynikający z poręczenia odpowiada obiema masami majątkowymi. Toteż niewyrażenie zgody na potwierdzenie umowy poręczenia przez współmałżonka nie oznacza, że umowa ta staje się nieważna i nie wyłącza odpowiedzialności wierzyciela za taki dług jego majątkiem odrębnym. Takie stanowisko było reprezentowane również przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 20 czerwca 1997r. II CKU 47/97 (OSNC 1997 Nr 12 poz. 204) i z dnia 19 grudnia 2000r. V CKN 167/00 (niepubl.), a więc w okresie, kiedy strony zawierały przedmiotową umowę. Należy też podzielić pogląd wyrażony w wyroku SN z dnia 12 stycznia 2006r., II CK 347/05, iż z samego charakteru umowy poręczenia nie wynika obowiązek uzyskiwania zgody małżonka poręczyciela na udzielenie poręczenia, gdy skutkiem takiego poręczenia jest ustanowienie odpowiedzialności za cudzy dług tylko z majątku odrębnego poręczyciela.
W niniejszej sprawie wiadomym jest, że obecny pozwany dochodzi realizacji roszczenia z zaskarżonej umowy poręczenia jedynie z majątku odrębnego powódki. Brak jest więc w ocenie Sądu podstaw do ustalenia, że przedmiotowa umowa poręczenia jest nieważna. Nie doprowadziła ona bowiem do uszczuplenia majątku wspólnego powódki i jej męża, a brak jest podstawy prawnej do ustalenia, iż małżonek nie może rozporządzać swoim majątkiem odrębnym, obciążać go lub ponosić z niego odpowiedzialność za swoje prawnie skuteczne zobowiązania bez zgody drugiego małżonka. Mając na względzie poczynione uwagi Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 kpcorzekł jak w pkt II sentencji.
Rozstrzygając o kosztach postępowania w pierwszej instancji (pkt I sentencji) Sąd Apelacyjny wziął pod uwagę, iż w zakresie kosztów przyznanych za postępowanie przed Sądem I instancję winien znaleźć zastosowanie§ 6 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, dlatego Sąd Apelacyjny podniósł kwotę należną pełnomocnikowi z urzędu do 7.200 zł zwiększoną o należny VAT. Przyznana na rzecz pełnomocnika z urzędu kwota odpowiada bowiem nakładowi pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie w zakresie postępowania w I instancji.
Zasądzając od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym Sąd Apelacyjny kierował się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 kpc), jednakże uznając, przypadek powódki za szczególnie uzasadniony (art. 102 kpc) z uwagi na jej sytuację majątkową Sąd zasądził od strony przegrywającej, czyli skarżącej zwrot tylko części kosztów procesu, co znalazło wyraz w treści pkt III sentencji wyroku.
O przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej z urzędu kwoty 5.400 zł z tytułu pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu apelacyjnym (pkt IV sentencji wyroku) Sąd orzekł mając na względzie § 6 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 13 ust. 1 pkt 2) tego samego rozporządzenia.