Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 691/13
Data wyroku: 2013-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Alicja Bochenek, Piotr Filipiak, Robert Kirejew
Słowa kluczowe: Areszt
Podstawa prawna: art. 259 §1 pkt 1 kpk

Sygn. akt II AKz 691/13

POSTANOWIENIE
Dnia 13 listopada 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący - Sędzia S.A. Alicja Bochenek
Sędziowie:   S.A. Robert Kirejew (spr.)
S.S.O. (del.) Piotr Filipiak
Protokolant Oktawian Mikołajczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Dariusza Wiory
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoP. B.
oskarżonemu o przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i inne
zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 21 października 2013 roku, sygn. akt IV K 108/13
w przedmiocie dalszego określenia czasu trwania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

postanawia
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach przedłużył do dnia 30 stycznia 2014 roku stosowanie środka zapobiegawczegow postaci tymczasowego aresztowania, zastosowanego wobec oskarżonegoP. B., postanowieniem Sądu Rejonowego wZ.z dnia 8 marca 2013 roku, sygn. akt(...).
Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art.:

–

259§ 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na błędnym uznaniu, iż nie zachodzą szczególne względy do odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego;

251§ 2 k.p.k.poprzez nieoznaczenie w postanowieniu o zastosowaniu tymczasowego aresztowania czasu jego trwania.

Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę poprzez zastosowanie wobec oskarżonegoP. B.środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji i zakazu opuszczania kraju.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, iż funkcją środka zapobiegawczego jest zabezpieczenie prawidłowego toku całego procesu karnego, a więc nie tylko postępowania dowodowego, ale też kolejnych jego etapów – łącznie z przystąpieniem do wykonania kary, o czym świadczy treść przepisuart. 249 § 4 k.p.k.
W ocenie sądu odwoławczego, na obecnym etapie postępowania, po wydaniu przez sąd I instancji nieprawomocnego wyroku, w dalszym ciągu zachodzi konieczność stosowania wobec oskarżonegoP. B.najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania w oparciu o przesłankizart. 249 § 4 k.p.k.iart. 258 § 2 k.p.k.
Sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów zostało stwierdzone treścią nieprawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 września 2013 roku, w sprawie o sygn. akt. IV K 108/13.
Ponadto wskazać należy, iż wymienionym wyrokiem Sąd Okręgowyw Gliwicach wymierzyłP. B.karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, a zatem została spełniona przesłanka szczególna dalszego stosowania tego środka zapobiegawczego wymieniona wart. 258 § 2 k.p.k.Orzeczona wobec oskarżonego kara uzasadnia potrzebę przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania, albowiem perspektywa odbycia surowej kary skutkuje uzasadnioną obawą, że oskarżony mógłby zakłócać w tej chwili prawidłowy tok postępowania odwoławczego np. poprzez ucieczkę bądź też ukrywanie się przed wymiarem sprawiedliwości.
Nie sposób zgodzić się z zarzutami obrońcy naruszenia przez sąd pierwszej instancji przepisówart. 251 § 2 k.p.k.orazart. 259 § 1 pkt 1 k.p.k.
Odnosząc się do zarzutu pierwszego uchybienia, wskazać należy, iż przepisart. 251 § 2 k.p.k.nie nakłada na sąd obowiązku określenia czasu trwania tymczasowego aresztowania w postanowieniu o kolejnym przedłużeniu tymczasowego aresztowania, które jest kontynuacją postanowienia o jego zastosowaniu. Wzdaniu drugimprzepisuart. 251 § 2 k.p.k.mowa jest bowiem jedynie o określeniu terminu, nie natomiast o czasie trwania tymczasowego aresztowania, co daje podstawę do wnioskowania, iż określenie czasu trwania tymczasowego aresztowania jest obowiązkiem sądu orzekającego o jego zastosowaniu po raz pierwszy, co wynika zezdania pierwszego art. 251 § 2 k.p.k.W tej sytuacji zarzut obrońcy naruszenia wskazanego wyżej przepisu okazał się chybiony.
Podobnie też na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut naruszeniaart. 259 § 1 pkt 1 k.p.k.Skarżący poza słownymi twierdzeniami nie przedstawił żadnych dowodów mogących świadczyć o zagrożeniu życia lub zdrowia oskarżonego, a poza tym wskazać należy, iżP. B.przebywa w Zakładzie Karnym wW., gdzie ma w razie potrzeby zagwarantowaną pomoc medyczną, a nadto jak wynikaz treści wyroku z dnia 23 września 2013 roku, Sąd Okręgowy w Gliwicach wymierzając mu karę pozbawienia wolności określił, iż winna ona być wykonywanaw zakładzie karnym, w którym stosuje się szczególne środki lecznicze, o których stanowi przepisart. 95 § 1 k.k.
Reasumując, stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy w Gliwicach w sposób prawidłowy ustalił, iż dalsze przedłużenie wobec oskarżonegoP. B.tymczasowego aresztowania uzasadnione jest potrzebą zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania odwoławczego i właśnie taka procesowa konieczność stoiu podstaw wydanego rozstrzygnięcia.
Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

ZARZĄDZENIE
- o treści postanowienia zawiadomić
oskarżonego i jego obrońcę.
Katowice, dnia 13 listopada 2013 roku.