Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 722/13
Data wyroku: 2013-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Chudy
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze, Wykroczenie
Podstawa prawna: art.437§2 kpk w zw. z art.109§2 kpw

Sygn. akt VII Ka 722/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący:  SSO Magdalena Chudy
Protokolant:  st.sekr.sądowy Katarzyna Filipiak

przy udziale oskarżyciela KWP wO.sierż. szt.A. S.
po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013r.
sprawy obwinionegoT. M.s.B.
o wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 39 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydziału Karnego
z dnia 3 czerwca 2013r. sygn. akt II W 275/13
orzeka:
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Giżycku przekazuje.

UZASADNIENIE
T. M.został obwiniony o to, że:
w dniu 11 stycznia 2013 roku około godziny 14:50 wG.ul. (...)kierując samochodem markiH. (...)onr. rej.(...)nie zastosował się do obowiązku korzystania z pasów podczas jazdy
tj. o czyn zart.97kw w zw. zart.39 ust.1 Prawa o ruchu drogowym
Sąd Rejonowy w Giżycku, wyrokiem z dnia 3 czerwca 2013 r., sygn. akt II W275/13:

I
obwinionegoT. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na zasadzie art.97kw w zw. z art.24§1kw skazał go na karę grzywny w wysokości 100 zł,

II
na zasadzieart. 119kpww zw. zart.624§1kpkzwolnił obwinionego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w sprawie przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku złożył obwiniony, zaskarżając orzeczenie w całości. Skarżący w swej nieformalnej apelacji wyrokowi zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uznania obwinionego winnym zarzucanego czynu poprzez niezasadne danie wiary zeznaniom złożonym w sprawie przez świadków funkcjonariuszy Policji. Obwiniony zakwestionował w szczególności możliwość zaobserwowania przez świadków – funkcjonariuszy policji, że tego dnia prowadził pojazd bez zapiętych pasów.
W oparciu o powyższy zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionego zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzić należy, że jakkolwiek rozważania apelującego, oparte są na polemice z dokonaną przez Sąd meriti oceną dowodów, skutkującą przyjęciem sprawstwa obwinionego w zakresie zarzucanego mu czynu to jednak zgodzić się należy ze skarżącym, iż z uwagi naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania wyrok w sprawie należało uchylić.
Na wstępie, zauważyć należy, że Sąd Rejonowy wydał wobec obwinionego wyrok zaoczny opierając się o regulację zawartą wart.67§3kpw. W sprawie istotnym jest , iż obwiniony został w dnu 15 lutego 2013 r. pozbawiony wolności w innej sprawie i w chwili obecnej przebywa w Areszcie Śledczym wB.. W dniu rozprawy przebywał w areszcie śledczym. Zgodnie zart.69kpww odniesieniu do zaistniałej sytuacji procesowej należało przeanalizować kwestię uczestnictwa obwinionego w rozprawie w oparciu również o przepisykpk.
W przypadkuobwinionego pozbawionego wolności(w innej sprawie) należy - po porozumieniu się z organem, w którego dyspozycji obwiniony pozostaje - zarządzić sprowadzenie go na rozprawę (art. 350 § 2 k.p.k.), z tym że uwzględniając, iż obecność obwinionego na rozprawie wedługk.p.w.nie jest co do zasady obowiązkowa, prezes sądu najpierw powinien rozstrzygnąć, czy niezbędny jest udział obwinionego w tej rozprawie (art. 65 § 1 i 3), i jeżeli uzna, że nie - przekazuje mu jedynie zawiadomienie o rozprawie z pouczeniem o możliwości nadesłania wyjaśnień na piśmie (art. 67 § 3); gdyby natomiast pozbawiony wolności obwiniony zażądał wówczas umożliwienia mu uczestnictwa w rozprawie albo gdyby sam prezes sądu lub sąd uznały jego udział w rozprawie za niezbędny, należy zarządzić sprowadzenie obwinionego na tę rozprawę.
W sprawie nie ulega wątpliwości, iż obwiniony nie mógł stawić się na rozprawę przed sądem. Jego nieobecność była usprawiedliwiona, wynikała z decyzji Sądu , który nie uznał ją za niezbędną. Wątpliwości Sądu Odwoławczego budzi okoliczność, czy decyzja Sądu Rejonowego o nie sprowadzeniu obwinionego na rozprawę była właściwa. Podnieść należy, iż obwiniony od początku nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Kwestionował zeznania funkcjonariuszy policji. Skonfrontowanie jego wyjaśnień z zeznaniami świadków wydawało się więc konieczne dla prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie.
Poważne zastrzeżenia również budzi treść pouczenia przesłana obwinionemu wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Z pisma tego k-26 nie wynika, aby miał on świadomość, iż może żądać sprowadzenia na rozprawę i wzięcia w niej udziału.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę pod nieobecność obrońcy obwinionego, uchybił przepisowiart.67§3kpww zw. zart.350§2kpk., co w konsekwencji doprowadziło do ograniczenia prawa obwinionego do obrony przez uniemożliwienie mu uczestnictwa w rozprawie, mimo, iż kwestionował on swoje zawinienie i nie miał świadomości, iż może żądać sprowadzenia na rozprawę.
Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Giżycku do ponownego rozpoznaniaart. 437 § 2 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.). Procedując powtórnie, Sąd pierwszej instancji uwzględni przedstawione wyżej uwagi, co powinno pozwolić na przeprowadzenie postępowania dowodowego zgodnie z zasadamikodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, a w konsekwencji na wydanie słusznego wyroku.