Sąd Rejonowy w Głogowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1388/12
Data wyroku: 2012-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daniel Ludwiczak
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 207 § 1 kk

Sygn. akt II K 1388/12
2 Ds. 543/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2012 roku

Sąd Rejonowy w Głogowie II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Daniel Ludwiczak
Protokolant:     Mariola Ratuś

przy udziale Marcina Knurowskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Głogowie
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 18 grudnia 2012 roku

sprawyS. S.,synaE.iA.z domuL.,urodzonego (...)wK.,

oskarżonego o to, że:

w okresie od czerwca 2009 roku do 14 maja 2012 roku wG., pow.G., woj.(...), znęcał się psychicznie i fizycznie nad żonąA. S. (1), córkąA. S. (2)i synemŁ. S.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał w domu awantury, w trakcie których kierował pod ich adresem wulgarne wyzwiska uznane powszechnie za obelżywe, groził im pozbawieniem życia, popychał i szarpał ich za odzież, córce napluł w twarz, a syna uderzył ręką w twarz;
to jest o czyn zart. 207 § 1 kk

I
oskarżonego uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 1388/12

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

S. S.orazA. S. (1)od dwóch lat pozostają w separacji. Zajmują wspólne mieszkanie wG.. Mieszkają z nimi córkaA. S. (2)oraz synŁ. S..S. S.nadużywa alkoholu. Jego żona miała to pretensje i dochodziło do kłótni małżeńskich, podczas których obie strony się wyzywały, przepychały.
W dniu 13 maja 2012 roku doszło do kłótni pomiędzyA. S. (1)aS. S.. Wezwała ona Policję do nietrzeźwego męża. Przed przyjazdem policjantówS. S.uciekł z mieszkania do swoich rodziców. Policjantom powiedział, że do żony tego dnia nie wróci i będzie nocował u matki. Następnego dnia ranoS. S.nie mógł się dostać do mieszkania, ponieważ drzwi wejściowe były zamknięte na dwa zamki, a on posiadał klucz do jednego. Po powrocie zG.A. S. (1)doszło do kłótni pomiędzyS. S.a jego żoną oraz córkąA. S. (2). Wobec żonyS. S.miał pretensje o to, że zamknęła drzwi wejściowe do mieszkania na dwa zamki i przez to nie mógł ich otworzyć. Doszło do wulgarnego wzajemnego wyzywania się przez małżonków. Ich córka próbowała załagodzić sytuację. Została przezS. S.szarpnięta za rękę i odepchnięta.S. S.był w stanie nietrzeźwości. Córce zarzucił, że nie jest w szkole na lekcjach.A. S. (1)wezwała Policję na interwencję. Podczas interwencjiS. S.zachowywał się spokojnie.
Dowody:
- zeznaniaM. K., k. 13, 61v.-62,
- zeznaniaP. G., k. 66v.,
- wyjaśnieniaS. S., k. 26, 61-61v.

S. S.został oskarżony o to, że w okresie od czerwca 2009 roku do 14 maja 2012 roku wG., pow.G., woj.(...), znęcał się psychicznie i fizycznie nad żonąA. S. (1), córkąA. S. (2)i synemŁ. S.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał w domu awantury, w trakcie których kierował pod ich adresem wulgarne wyzwiska uznane powszechnie za obelżywe, groził im pozbawieniem życia, popychał i szarpał ich za odzież, córce napluł w twarz, a syna uderzył ręką w twarz, to jest o czyn zart. 207 § 1 kk.

OskarżonyS. S.ma 41 lat. Jest żonaty i pozostaje w separacji. Ma dwoje dzieci. Ma wykształcenie zawodowe. Prowadzi gospodarstwo rolne. Był uprzednio karany sądownie. Nie był leczony psychiatrycznie ani neurologicznie. Leczył się odwykowo. W toku postępowania został zbadany przez biegłych psychiatrów, którzy stwierdzili, że w trakcie popełnienia zarzucanego mu czynu nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem oraz w aktualnym stanie zdrowia może brać udział w toczącym się postępowaniu.
Dowód:
- dane personalne oskarżonego, k. 25-26, 61,
- karta karna, k. 22,
- orzeczenie sądowo – psychiatryczne, k. 33-34.
OskarżonyS. S.przesłuchany w toku dochodzenia przyznał się w części do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w domu zdarzały się kłótnie, w czasie których kierował do domowników wulgarne wyzwiska, szarpał ich, popychał. Zaprzeczył, aby uderzał ich, opluwał czy groził im. Powodem awantur były uwagi członków rodziny na temat spożywania przez oskarżonego alkoholu. W dniach 13 i 14 maja 2012 roku były interwencje Policji.
W toku rozprawy głównej oskarżony nie przyznał się do zarzutu znęcania się i podtrzymał dotychczasowe wyjaśnienia. Podał, że to były zwykłe kłótnie rodzinne. Nie wywoływał awantur. Żona miała do niego pretensje o to, że pije alkohol. Zaprzeczył, aby szarpał czy popychał dzieci. W trakcie kłótni z żoną wzajemnie się popychali i wyzywali. Dzieci też go wyzywały.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego, k. 26, 61-61v.

Sąd zważył, co następuje:
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak było podstaw do przypisania oskarżonemu winy i sprawstwa zarzuconego aktem oskarżenia występku znęcania się. Brak było również podstaw do uznania, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona innego czynu zabronionego.
Pokrzywdzonymi w sprawie oskarżonegoS. S.byli jego żonaA. S. (1)oraz dzieciA. S. (2)iŁ. S.. Wymienione osoby w toku postępowania sądowego skorzystały z prawa do odmowy składania zeznań. Zatem ich dotychczasowe zeznania zgodnie zart. 186 § 1in finekpknie mogły służyć za dowód ani być odtworzone. Sąd, dokonując ustaleń faktycznych, zobowiązany był pominąć dowody z zeznań wskazanych świadków i oprzeć się na pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Podstawę ustaleń faktycznych stanowiły jedynie osobowe środki dowodowe w postaci wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków – interweniujących policjantów.
Oskarżony wyjaśnił, że dochodziło do awantur domowych. Powodem awantur było jego uzależnienie od alkoholu. Oskarżony podał, że żona się go „czepiała o alkohol”. Podczas kłótni dochodziło do wulgarnego wyzywania się stron konfliktu. Dzieci oskarżonego także brały w tym udział. Jednocześnie oskarżony zaprzeczył, aby stosował przemoc fizyczną wobec żony czy dzieci. Podał, że dochodziło w trakcie kłótni do przepychania.
Zeznania świadkówM. K.orazP. G.nie potwierdziły treści zarzutu, pod jakim stanął oskarżony. W istocie świadkowie mieli wiedzę jedynie o zachowaniuS. S.z dwóch dni, kiedy to przeprowadzali interwencje domowe. Policjanci nie byli bezpośrednimi świadkami zachowania oskarżonego objętego treścią zarzutu. Przebieg krytycznych zdarzeń z 13 i 14 maja 2012 roku znali z relacji pokrzywdzonych i oskarżonego. Co istotne, twierdzeniomA. S. (1)orazA. S. (2)w obecności policjantaM. K.zaprzeczyłS. S.(vide zeznania świadkaM. K., k. 13).
W toku przewodu sądowego oskarżony nie przyznał się do znęcania się nad żoną i dziećmi, a wobec obowiązku pominięcia zeznań wskazanych osób, nie sposób było wykazać przeciwieństwa twierdzeń oskarżonego.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze treśćart. 5 § 2 kpk, należało uniewinnić oskarżonegoS. S.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 632 pkt 2 kpk.