Sąd Okręgowy w Legnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 611/12
Data wyroku: 2012-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Gabrysz, Włodzimierz Przysłupski, Lech Mużyło
Słowa kluczowe: Uniewinnienie, Apelacja
Podstawa prawna: art. 456 kpk i art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt IV Ka 611/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2012 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Lech Mużyło

Sędziowie

SO Barbara Gabrysz
SO Włodzimierz Przysłupski (spr.)

Protokolant

stażysta Antonina Kubiena

przy udziale Bożeny Ławrowskiej

Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Legnicy
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r.
sprawyM. N.(N.)
oskarżonego o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Lubinie
od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy
z dnia 9 lipca 2012 r. sygn. akt VIII K 110/12

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonegoM. N.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IV Ka 611/12

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Lubinie oskarżyłM. N.o to, żew dniu 26 kwietnia 2006 r. na terenie(...)– Przedsiębiorstwo(...)Sp. z o.o. nr(...)wL.rej.(...), przyjął korzyść majątkową w kwocie 200,00 zł, w tym w kwocie 116,00 zł która to kwota wynika z taryfikatora opłat za przeglądy techniczne, w ten sposób, że pełniąc funkcję publiczną na podstawie upoważnienia Starosty Powiatowego wL.nr(...)z dnia 6 grudnia 2004 r. – diagnosty, po uprzednim przyjęciu w/w kwoty pieniędzy, poświadczył nieprawdę w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu –marki Y. (...)rok prod. 1989 o numerze identyfikacyjnym(...)co do okoliczności wykonania przeglądu technicznego w/w pojazdu, pomimo iż faktycznie powyżej wskazany motocykl nie wjechał na tzw. ścieżkę diagnostyczną, po czym wpisał w pozycji rodzaj pojazdu „motorower”, co jest zachowaniem stanowiącym naruszenie prawa
tj. o czyn zart. 228 § 3 k.k.iart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Sąd Rejonowy w Legnicy wyrokiem z dnia 9 lipca 2012 r. (sygn. aktVIII K 110/12) uniewinnił oskarżonegoM. N.od popełnienia zarzuconego mu czynu, a kosztami procesu w sprawie obciążył Skarb Państwa.

Powyższy wyrok zaskarżył apelacją Prokurator Rejonowy w Lubinie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na dowolnym, przekraczającym granice swobodnej oceny dowodów i niezgodnym z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzyi doświadczenia życiowego przyjęciu przez Sąd I instancji, iż zgromadzonyw sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanego mu akcie oskarżenia czynu, w szczególności poprzez nieprzeanalizowanie we wzajemnym powiązaniu zeznańM. S.,D. K.oraz dowodów w postaci kopii briefu pojazduY.(...)oraz Katalogu marek i typów pojazdów eksploatowanych w Polsce z 2000 r.,z uwzględnieniem powinności diagnosty wynikających z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, podczas gdy prawidłowa, przeprowadzona zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego analiza zgromadzonego w postępowaniu, wskazanego wyżej materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu.
Stawiając taki zarzut, apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna.
Trafnie bowiem apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi błędną ocenę zgromadzonych w sprawie dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego uniewinnienia oskarżonegoM. N.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd odwoławczy na wstępie swoich rozważań chciałby zauważyć, że niniejsza sprawa jest już po raz drugi przedmiotem oceny sądu II instancji.
Uchylając poprzedni wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy i przekazując sprawę oskarżonegoM. N.do ponownego rozpoznania, Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. (IV Ka 666/11) stwierdził, że dokonana przez sąd I instancji ocena dowodów, w szczególności zeznań świadkaM. S.budzi poważne wątpliwości. Jednocześnie sąd odwoławczy przedstawił swoje zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania. W szczególności wskazał, że „przy ponownym rozpoznaniu sąd przeprowadzi postępowanie dowodowe od początku, koncentrując się na przesłuchaniu oskarżonego oraz świadkówM. S.iE. S.” (k – 344).
Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę Sąd Rejonowy ograniczył postępowanie dowodowe do przesłuchania świadkówM. S.iE. S., a także świadków:D. J.– funkcjonariusza Policji, który wykonywał czynności procesowe w toku postępowania przygotowawczego orazC. I., który w krytycznym czasie był kierownikiem stacji diagnostycznej wL.k/P..
Jeżeli chodzi o świadkówM. S.iE. S., to należy stwierdzić, że obaj świadkowie zasłonili się niepamięcią z uwagi na upływ czasu od chwili zdarzenia, w związku z czym sąd odczytał ich uprzednio złożone zeznania. Po odczytaniu, zarównoM. S., jak iE. S.podtrzymali swoje dotychczasowe zeznania. Odnośnie kwestii podania policjantowi do notatki podczas rozpytania, że wraz z synem zawiózł motocykl na stację diagnostyczną wL.,E. S.zeznał, że nie wie dlaczego opisał policjantowi fakt bytności na stacji diagnostycznej (k – 411).
NatomiastM. S.zeznając na tę okoliczność oświadczył, że nie pamięta czy mówił policjantowi o tym, iż razem z ojcem zawiózł motocykl na stację diagnostyczną (k – 412).
Nie zmienił się zatem stan dowodowy sprawy, a mimo to Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku odrzucił zawartą w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 stycznia 2012 r. ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zapatrywania prawne sądu odwoławczego.
Jednocześnie sąd I instancji dokonał własnej oceny faktycznej i prawnej zgromadzonych w sprawie dowodów, która nie może być zaakceptowana.
W szczególności Sąd Rejonowy uznał, że zeznaniaM. S.iE. S., będące podstawą oskarżenia – nie są ani konsekwentne, ani spójne, chociaż sąd odwoławczy w uzasadnieniu swojego wyroku stwierdził, że świadekM. S.„pozostaje bardzo konsekwentny w swoich zeznaniach – opisując szczegółowo okoliczności, w jakich oskarżony wystawił dokument badania technicznego motocykla” (k – 343 odwrót).
Dowodem, który zdaniem Sądu Rejonowego podważa wiarygodność zeznań świadkaM. S.iE. S.– jest treść notatek służbowych, sporządzonych przez policjantaD. J.z rozpytania obu mężczyzn w dniach 25-26 listopada 2009 r. (k – 40-44). Zgodnie bowiemz treścią tych notatek, obaj świadkowie mieli podać funkcjonariuszowi Policji, że zawieźli motocykl na przyczepce z działki kołoO.do stacji diagnostycznej wP..
Zdaniem sądu odwoławczego, dokonanie takiej oceny zeznań świadkówM. S.iE. S.przez Sąd Rejonowy – nastąpiło z rażącym naruszeniem zakazu dowodowego, określonego wart. 174 k.p.k.W przepisie tym stwierdza się, że „dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych”.
Jedyną bowiem formą utrwalania dowodów z zeznań świadkówi wyjaśnień oskarżonego – jest forma protokołu (art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k.). Notatki urzędowe z przeprowadzonej rozmowy z określoną osobą, którą należało przesłuchać np.: w charakterze świadka, nie są więc wystarczającym dokumentem procesowym dla prawnie przewidzianych czynności śledczychz określonymi skutkami prawnymi i dowodowymi w sprawie (vide: wyrok SNz 29.12.1981 r., I KR 296/81, OSNPG 1982 nr 5 poz. 71).
Należy przy tym zauważyć, że autor notatek urzędowych – policjantD. J.po pewnym czasie przesłuchałM. S.w charakterze świadka po uprzednim pouczeniu go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Wówczas teżM. S.szczegółowo opisał w jakich okolicznościach doszło do sporządzenia przez diagnostę wL.zaświadczenia o przeprowadzonym przeglądzie motocykla(...)bez oglądania tego pojazdu. Przedstawioną wówczas wersję świadek ten podtrzymywał w czasie dalszych etapów niniejszego procesu.
Inny zaś funkcjonariusz Policji przesłuchał w charakterze świadkaE. S., który zeznał, że „nie przypominam sobie abym ja z nim(z synemM. S.) jeździł dokonywać przeglądu technicznego motoroweru” (k – 59). W kwestii tej świadek ten był też konsekwentny w toku całego procesu.
Nie do zaakceptowania jest zatem odmowa wiarygodności zeznań obu tych świadków, w oparciu o dowód z notatki urzędowej funkcjonariusza Policji. Należy przy tym wskazać na bezsporny fakt, że złożone w tej sprawie zeznania – były w istocie samooskarżeniem sięM. S., czego skutkiem jest prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie (sygn. akt II K 1882/10) za przestępstwa korelujące przedmiotowo z zarzutami stawianymi oskarżonemuM. N..
Niezrozumiałe jest zatem stwierdzenie zawarte w zaskarżonym wyroku, że „prowadzące w konsekwencji do samooskarżenia zeznaniaM. S.nie przemawiają za jego wiarygodnością, ponieważ praktycznie nie miały one większego znaczenia”. Rzecz bowiem w tym, że zeznania te miały istotne znaczenie dla dalszego losuM. S., skoro w sprawie o sygn. aktII K 1882/10 został on skazany na stosunkowo surową karę.
W sposób dowolny Sąd Rejonowy odniósł się także do poruszonejw wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31.01.2012 r. – kwestii odnoszącej się do przyczyny wyboru przezM. S.stacji diagnostycznej wL., skoro zamieszkiwał wL., gdzie znajduje się dostateczna ilość takich zakładów.
Otóż sąd I instancji uznał, że „motocykl miał być przechowywany na działce wO., a obie te miejscowości są międzyL., aP.w odległości około 12 km” (k – 422).
Jest to oczywiście błędne ustalenie, albowiem ogródki działkowe, na których miał być przechowywany motocykl położone są w granicach administracyjnych miastaL.przy trasie prowadzącej doO., zaś odległość z tego miejsca doL.wynosi około 18-20 km.
Zaskarżony wyrok nie mógł się zatem ostać.
Ze wskazanych wyżej względów Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonegoM. N.przekazał Sądowi Rejonowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy powinien skorzystaćz uprawnienia przewidzianego wart. 442 § 2 k.p.k.i poprzestać na ujawnieniu dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku.
Bezpośrednie przesłuchanie na rozprawie świadkaM. S.wydaje się jednak konieczne.