Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 1274/13
Data wyroku: 2013-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Bajor-Nadolska, Beata Piwko, Cezary Klepacz
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: 445§1 k.c.

Sygn. akt II Ca 1274/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:SSO Magdalena Bajor-Nadolska
Sędziowie:SO Beata Piwko
SO Cezary Klepacz (spr.)
Protokolant: protokolant sądowy Iwona Cierpikowska

po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. w Kielcach
na rozprawie
sprawy z powództwaD. N.
przeciwko(...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim
z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. I C 242/10

zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I (pierwszym) w ten sposób, że zasądza kwotę 14 500 (czternaście tysięcy pięćset) złotych zamiast kwoty 20 000 złotych, a w pozostałej części powództwo oddala, w punkcie III (trzecim) w całości i koszty procesu między stronami wzajemnie znosi, w punkcie IV (czwartym) w ten sposób, że nakazuje pobrać kwotę 1148,77 (jeden tysiąc sto czterdzieści osiem 77/100) złotych zamiast kwoty 947,74 złotych oraz w punkcie V (piątym) w ten sposób, że nakazuje pobrać kwotę 574,39 (pięćset siedemdziesiąt cztery 39/100) złotych zamiast kwoty 775,42 złotych; oddala apelację w pozostałej części i zasądza odD. N.na rzecz(...) S.A.wW.kwotę 637,50 (sześćset trzydzieści siedem 50/100) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 1274/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim zasądził od pozwanego(...) Zakładu (...)na rzecz powódkiD. N.kwotę 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia (pkt I); oddalił powództwo o zapłatę w pozostałym zakresie (pkt II); zasądził od pozwanego rzecz powódki kwotę 570 zł tytułem kosztów procesu (pkt III); nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa, tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych: od powódki kwotę 947,74 zł (pkt IV), a od pozwanego kwotę 775,42 zł (pkt V).
Sąd ten ustalił, że w dniu 11 września 2007 r. wG., gminyB., doszło do zderzenia się dwóch pojazdów mechanicznych. Jednym z nich kierowałaD. N., a drugimZ. R., wobec którego, jako sprawcy wypadku, Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim warunkowo umorzył postępowanie karne wyrokiem z dnia 8 lutego 2010 r., sygn. akt II K 1131/09.Z. R.posiadał obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów w(...) SAwW..
W wyniku wypadku powódka doznała uszkodzeń a w postaci: otarcia naskórka okolicy czołowej, podbiegnięć krwawych obu powiek oka lewego, otarcia naskórka powieki dolnej oka lewego, krwiaków podskórnych położonych w okolicach skroniowych, podbiegnięć krwawych w obrębie przedramienia lewego, niewielkiej rany w obrębie biodra lewego, licznych otarć naskórka w obrębie ud, wylewów krwawych do tkanki podskórnej uda i podudzia lewego, stłuczenia głowy, szyi, ściany klatki piersiowej, tułowia, miednicy i kończyny dolnej lewej, a także skręcenia lub stłuczenia stawu łokciowego lewego. Ten ostatni uraz skutkował 2% trwałym uszczerbkiem na zdrowiu.D. N.doznała także krótkotrwałego zaburzenia widzenia, tj. dwojenia obrazu przy patrzeniu wprost i ku dołowi. Stwierdzono u niej otyłość i zmiany zwyrodnieniowe barku lewego, kręgosłupa, stawów biodrowych i kolanowych, które nie mają związku ze zdarzeniem.
W okresie od 11 do 18 września 2007 r. powódka była leczona z powodu skutków wypadku drogowego w szpitalu. W trakcie hospitalizacji przeprowadzono szereg badań, w tym TK, USG, RTG, w wyniku których nie sierdzono u pacjentki zmian pourazowych połączonych z przerwaniem ciągłości tkanki kostnej zarówno w obrębie czaszki, jak i kręgosłupa szyjnego. Nie ujawniono także żadnych objawów ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego, objawów korzeniowych ubytkowych czy rozciągowych. Nie wystąpiła także u powódki nerwica pourazowa ani cerebrastenia. Nie stwierdzono zaburzeń somatyzacyjnych.D. N.została wypisana ze szpitala w stanie ogólnym dobrym i miejscowym dobrym, z zaleceniem stosowania środka przeciwzapalnego i przeciwbólowego. Bezpośrednio po zdarzeniu, przez kilkadziesiąt minut powódka odczuwała dotkliwy ból stłuczonych części ciała, który zmniejszył się po podaniu jej w szpitalu odpowiednich leków. W tym czasie, w obrębie tłuczonych części ciała występował u powódki ból znośny, łagodzony przez podawane środki przeciwbólowe. Później, przez okres kilku tygodni powódka odczuwała w obrębie gojących się tkanek i wchłaniających się krwiaków ból znośny. Dalsze leczenie w okresie od 19 września 2007 r. do 19 sierpnia 2008 r. kontynuowała ona u lekarza chirurga, który skierował ją do poradni rehabilitacyjnej, w której miała wykonywane zabiegi od 20 listopada do 10 grudnia 2007 r. Od dnia 30 stycznia 2009 r.D. N.zaczęła korzystać z opieki neurologicznej. Powódka była niezdolna do pracy od dnia zdarzenia do 11 marca 2008 r. Następstwa neurologiczne zdarzenia nie pozostawiły trwałych skutków, których nie należy spodziewać się także w przyszłości. Zdarzenie to nie miało także długotrwałego wpływu na stan psychiczny powódki, a przeżycia z nim związane nie spowodowały trwałych ustępstw w jej psychice. Nie stwierdzono u niej zaburzeń adaptacyjnych lękowych, depresyjnych, psychotycznych. Rokowania co do zdrowia psychicznego powódki nie budzą obaw.
W dniu 25 marca 2010 r. powódka zgłosiła szkodę pozwanemu, który wypłacił jej zadośćuczynienie w kwocie 3.500 zł. Z kolei sprawca wypadku, zobowiązany do tego wyrokiem karnym, zapłaciłD. N.odszkodowanie w kwocie 2.000 zł. Ponadto poszkodowana otrzymała z(...)kwotę 3.200 zł tytułem jednorazowego odszkodowania za wypadek w drodze do pracy.
W związku ze zdarzeniem powódka odczuwała lęk przed samodzielną jazdą samochodem, a do 2009 r. w ogóle nie prowadziła samochodu. Nie jeździ drogą, na której doszło do wypadku. Myśląc o zdarzeniu, odczuwa apatię i przygnębienie. Dojeżdżając na rehabilitację, korzystała z pomocy innych osób, co odczuwała jako upokorzenie. Stała się wycofana, zamknięta w sobie. Miała wahania nastroju, poczucie krzywdy. Czuła bezradność wobec odczuwanego bólu. Po powrocie ze szpitala do domu, w czynnościach związanych z myciem, ubieraniem i sprzątaniem pomagały jej koleżanki. Powódka nie może całkowicie wyprostować lewej ręki ani zgiąć jej całkowicie w łokciu.
Biorąc to pod uwagę, Sąd pierwszej instancji uznał powództwo o zadośćuczynienie w kwocie 45.000 zł za częściowo zasadne. Określił wysokość tego zadośćuczynienia na 23.500 zł, które pomniejszone o kwotę wypłaconą już przez pozwanego, daje zasądzone 20.000 zł.
W pozostałej części, także co do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego za szkody mogące powstać w przyszłości, oddalono powództwo jako bezzasadne.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 100w zw. zart. 108 § 1 k.p.c., zaś o nieuiszczonych kosztach sądowych – na podstawie art. 83 ust. 2 i art. 113 ust. 1 i 2 ustawyo kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Apelację od tego wyroku wniósł pozwany, zaskarżając go w pkt I, w części dotyczącej kwoty 18.500 zł oraz w pkt III i IV, zarzucając:
- obrazęart. 445 § 1 k.c.poprzez uznanie, że zasądzone zadośćuczynienie wraz z kwotą wypłaconą już przez skarżącego jest odpowiednie do stopnia pokrzywdzenia powódki;
- obrazęart. 233 § 1 k.p.c.poprzez przekroczenie granic swobody sędziowskiej i niewłaściwą ocenę materiału dowodowego, skutkujące zasądzeniem rażąco wysokiego zadośćuczynienia.
Wskazując na to, pozwany wniósł o uchylenie wyroku, oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz od powódki kosztów postępowania apelacyjnego, ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznawania, przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja zasługuje na częściowe jedynie uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 445 § 1 k.c., w wypadkach przewidzianych wart. 444 § 1 k.c., tj. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Prawidłowe ustalenie sumy zadośćuczynienia wymaga uwzględnienia wszystkich okoliczności, mogących mieć w danym przypadku znaczenie, rozważanych indywidualnie w związku z osobą pokrzywdzonego. Zadośćuczynienie ma mieć przy tym charakter kompensacyjny, a więc przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość.
W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy dokładnie ustalił, jakich obrażeń ciała doznała powódka w wyniku niezawinionego przez nią wypadku drogowego w dniu 11 września 2007 r., jak przebiegało jej leczenie i jakie są dla niej następstwa tego zdarzenia. Nie ulega również wątpliwości, gdyż nie zostało to zakwestionowane przez pozwanego, że po wypadkuD. N.odczuwała lęk przed samodzielną jazdą samochodem (do 2009 r. w ogóle nie prowadziła samochodu), apatię i przygnębienie, stała się wycofana i zamknięta w sobie, miała wahania nastroju i poczucie krzywdy. Musiała korzystać z pomocy innych osób, dojeżdżając na rehabilitację, a także wykonując czynności związane z myciem, ubieraniem się i sprzątaniem w domu po powrocie ze szpitala. Powódka nie może całkowicie wyprostować lewej ręki ani zgiąć jej całkowicie w łokciu.
Z drugiej strony, następstwa neurologiczne wypadku w postaci bólów głowy i kręgosłupa, a przede wszystkim krótkotrwałego zaburzenia widzenia nie pozostawiły trwałych skutków, których nie należy się również spodziewać w przyszłości. Zdarzenie to nie miało także długotrwałego wpływu na stan psychiczny powódki, przeżycia z nim związane nie spowodowały trwałych następstw w psychice pokrzywdzonej. Nie stwierdzono u niej zaburzeń dezadaptacyjnych lękowych, depresyjnych i psychotycznych. Nie budzą obaw rokowania co do zdrowia psychicznegoD. N..
Wszystkie te okoliczności uzasadniają uznanie za odpowiednie zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł. Pomniejszając je kwotę 3.500 zł otrzymaną już przez powódkę od pozwanego oraz kwotę 2.000 zł zapłaconą przez sprawcę wypadku, otrzymujemy należne zadośćuczynienie w kwocie 14.500 zł.
Mając to na uwadze, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.zmieniono zaskarżone orzeczenie wpunkcie Iprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 14.500 zł, zamiast kwoty 20.000 zł i oddalenie powództwa w pozostałej części.
Takie rozstrzygnięcie o żądaniu głównym powoduje zmianę orzeczenia o kosztach procesu (pkt III), które podlegają wzajemnemu zniesieniu między stronami, zgodnie zart. 100 zdanie pierwsze k.p.c.oraz orzeczenia o nieuiszczonych kosztach sądowych – skoro powództwo zostało uwzględnione mniej więcej w1/3, to w takiej części pozwany powinien ponieść te koszty, co daje kwotę 574,39 zł, a w pozostałym zakresie (1.148,77 zł) obciążają one powódkę.
Na podstawieart. 385 k.p.c.oddalono apelację w pozostałej części jako bezzasadną.
O kosztach postępowania apelacyjnego, na które składają się: opłata od pozwu – 925 zł (k.290) i wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego będącego radcą prawnym – 1.200 zł, obliczone zgodnie z § 6 pkt 5 w zw. z§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 490), orzeczono na podstawieart. 100 zdanie pierwszew zw. zart. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., stosownie do stopnia uwzględnienia żądania pozwanego w postępowaniu odwoławczym.

SSO B. Piwko SSO M. Bajor - Nadolska SSO C. Klepacz