Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 262/13
Data wyroku: 2013-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Grodek, Agnieszka Zielińska, Tadeusz Węglarek
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Postępowanie Odwoławcze, Warunkowe Zawieszenie Wykonania Kary
Podstawa prawna: art. 178a§4 kk

Sygn. akt IV Ka 262/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 maja 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Ireneusz Grodek
Sędziowie SO Tadeusz Węglarek (spr.)
del. SR Agnieszka Zielińska

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie TrybunalskimI. S.
po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 roku
sprawyT. R.
oskarżonego zart. 178a§4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim
z dnia 25 lutego 2013 roku     sygn. akt II K 1186/12

na podstawieart.437§ 1 kpk,art.438 pkt 2 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku o przepisart.69§4 kk;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IV Ka 262/13

UZASADNIENIE
T. R.został oskarżony o to, że:
w dniu 24 września 2012 roku około godziny 13:40 naul. (...)wT.woj.(...), kierował samochodem markiF. (...)nr. rej (...)w strefie ruchu lądowego znajdując się w stanie nietrzeźwości – 0,84 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim w sprawie o sygn. akt II K 177/08 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości,
tj. o czyn zart. 178 a § 4 kk

Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim w II Wydziale Karnym wyrokiem z dnia 25 lutego 2013 roku w sprawie II K 1186/12:

1
oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 178 a § 4 kki za to na podstawieart. 178 a § 4 kkwymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił i ustalił okres próby 3 lat;

3
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wartość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych;

4
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 4 lat;

5
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego środka karnego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 24.09.2012 roku;

6
na podstawieart. 49 § 2 kkzasądził od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 100 złotych tytułem świadczenia pieniężnego;

7
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 590 złotych tytułem kosztów.

Powyższy wyrok na podstawieart. 425 § 1 i 2 kpk,art. 444 i art. 447 § 2 kpkw części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator.
Na podstawieart. 427 § 2 i art. 438 pkt 2 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, wyroku a mianowicie:
-art. 413 § 1 pkt 6 kpkpoprzez niewskazanie w treści wyroku zastosowanych przepisów ustawy karnej, dotyczących zawieszenia kary pozbawienia wolności w postaciart. 69 § 4 kk, który to przepis winien być powołany w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy czynu zart. 178 a § 4 kk, oraz
-art. 424 § 1 pkt 2 i § 2 kpkwyrażającą się w sprzeczności sentencji wyroku, w której zaniechano wskazaniaart. 69 § 4 kk- z treścią uzasadnienia wyroku, gdzie sąd meriti powołał się na treść w/w przepisu ustawy karnej, uzasadniając zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.
W konkluzji wniósł o zmianę wyroku poprzez orzeczenie w podstawie prawnej zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności przepisuart. 69 § 4 kk,w pozostałej części o utrzymanie wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora okazała się zasadna. W wyniku jej wniesienia Sad Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, ze uzupełnił podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 2 wyroku o przepisart. 69 § 4 kk, natomiast w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Rację ma skarżący podnosząc, iż podstawą prawną zawartego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej w stosunku do oskarżonegoT. R.kary 10 miesięcy pozbawienia wolności winien być nie tylkoart. 69 § 1 i 2 kk kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kk, ale również przepisart. 69 § 4 kk, który stanowi, że wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Mając na uwadze, żeT. R.został oskarżony o czyn zart. 178a § 4 kkuznać należało, że Sąd Rejonowy podejmując decyzję o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary 10 miesięcy pozbawienia wolności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie również na podstawieart. 69 § 4 kkjako lex specialis.
Nie można jednak zgodzić się ze skarżącym, jakoby w niniejszej sprawie zachodziła obraza przepisu postępowania -art. 424 § 1 pkt 2 i § 2 kpk- która to obraza miałaby wyrażać się w sprzeczności sentencji wyroku, w której zaniechano wskazaniaart. 69 § 4 kkz treścią uzasadnienia wyroku, gdzie sąd meriti powołał się na treść w/w przepisu ustawy karnej, uzasadniającej zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Wszak dokładna lektura uzasadnienia Sądu I instancji wskazuje, iż sąd meriti lojalnie przyznaje, iż przy zawieszeniu wykonania kary cyt”… błędnie pominął podstawę prawnąart. 69 § 4 kk”. Zupełnie niezrozumiałe jest zatem dlaczego to skarżący z takiego sformułowania zawartego w uzasadnieniu sądu meriti wywodzi, iż cyt ”… sąd podjął próbę ratowania wadliwego orzeczenia”, podczas gdy prawidłowa analiza dowodzi, iż sąd nie próbował „ratować” orzeczenia a jedynie lojalnie i sumiennie przyznał się do dopuszczenia się obrazy przepisów postępowania. Wspomniana obraza przepisu prawa procesowego nie miała wpływu na treść wyroku – co jest oczywiste – jak oczywiste jest i to, że skarżący nie wykazał w odwołaniu rzekomych relacji uzależnienia między rzeczoną ewidentną omyłką a treścią wyroku.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.
Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym uznając, że przemawiają za tym względy słuszności.