Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 284/13
Data wyroku: 2013-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Elżbieta Mieszczańska, Wiesław Kosowski, Bożena Summer-Brason
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 426 kpk

Sygn. akt II AKz 284/13

POSTANOWIENIE
Dnia 22 maja 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SA Elżbieta Mieszczańska
Sędziowie:  SA Bożena Summer-Brason
SA Wiesław Kosowski  (spr.)
Protokolant:   Bożena Waniek
przy udzialeProkuratora Prok. Apel. Tomasza Janeczka
po rozpoznaniu w sprawieA. F.(A. F.)
podejrzanemu o czyny zart. 190 § 1 k.k.i inne
zażalenia wniesionego przez podejrzanego
na zarządzenie
Przewodniczącego Wydziału VII Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 26 kwietnia 2013 roku, sygn. akt VII Kz 59/13
w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu OkręgowegowK.z dnia 20 marca 2013 roku, sygn. akt(...)
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 466 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 4 lutego 2013 roku (sygn. akt(...)Sąd RejonowywS.orzekł w stosunku do podejrzanegoA. F.konieczność przeprowadzenia badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną przez okres 4 tygodni w celu stwierdzenia jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego, stanu poczytalności oraz zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał na konieczność przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki podejrzanego w warunkach szpitalnych, albowiem powołani biegli nie byli w stanie postawić ostatecznego rozpoznania w warunkach jednorazowego badania ambulatoryjnego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł podejrzany oraz jego obrońca kwestionując zasadność powyższego rozstrzygnięcia oraz wnosząc zgodnie o jego uchylenie.
Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 roku (sygn. akt VII Kz 59/13) Sąd OkręgowywK.zażaleń nie uwzględnił i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w dniu 22 marca 2013 roku jedynie przez podejrzanego, który domagał się wstrzymania wykonania postanowienia Sądu Okręgowego oraz jego uchylenia. W piśmie z dnia 26 marca 2013 roku zarzucił on nadto obrazęart. 426 § 2 k.p.k., poprzez uznanie postanowienia Sądu Okręgowego za prawomocne,a w kolejnym piśmie z dnia 24 kwietnia 2013 roku zaniechanie czynności poprzez nierozpoznanie jego zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 roku (sygn. akt VII Kz 59/13) Przewodniczący Wydziału VII Karnego Odwoławczego odmówił przyjęcia zażalenia podejrzanegoA. F.na postanowienie Sądu Okręgowego wK.z dnia 20 marca 2013 roku, sygn. akt(...).
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł podejrzany zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie, albowiem w jego ocenie mógł on zgodnie z obowiązującymi przepisami wnieść zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia20 marca 2013 roku
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podejrzanego nie może zostać uwzględnione.
Zgodnie z treściąart. 426 §1 k.p.k.od orzeczeń wydanych przez sąd odwoławczy oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy na skutek odwołania nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyrażona w treści przepisu zasada dwuinstancyjności postępowania karnego ma jednoznaczną wymowę i jest w postępowaniu sądowym wiążąca. Każdy zatem środek odwoławczy wniesiony od orzeczenia sądu odwoławczego wydanego na skutek odwołania jest środkiem odwoławczym "niedopuszczalnym z mocy ustawy" w ujęciuart. 429 §1 k.p.k., i żaden sąd nie jest uprawniony do jego rozpoznania.Wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia sądu odwoławczego wydanego na skutek odwołania nie wywołuje więc żadnych skutków prawnych, a zwłaszcza nie obliguje sądu do podjęcia jakichkolwiek czynności procesowych. Brak jest bowiem podstawy prawnej do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia omawianego środka odwoławczego w trybie określonym wart. 429 § 1 k.p.k.przez prezesa sądu odwoławczego(albo też przez przewodniczącego wydziału lub upoważnionego sędziego sądu odwoławczego). Przytoczony przepis zawiera wyraźną dyspozycję w tym względzie, adresowaną do odpowiednich organów sądu pierwszej instancji i wystarczające byłoby poprzestanie na zarządzeniu administracyjno-porządkowym i załączeniu pisma do aktz poinformowaniem adresata lub zwrócenia mu pisma (vide: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2010 roku, sygn. akt III KZ 18/10, publ. OSNwSK 2010/1/418, LEX Nr 843520; z dnia 22 marca 2000 roku, sygn. akt V KZ 23/00, publ. OSNKW 2000,z. 5-6, poz. 52 i z dnia 19 lipca 1994 roku, sygn. akt II KO 52/94, publ. OSNKW 1994,z. 9-10, poz. 62).
W przedmiotowej sprawie prawidłowo Sąd Okręgowy wskazał w zaskarżonym zarządzeniu, iż został wyczerpany cały tok instancji i nie jest dopuszczalne rozpoznanie kolejnego zażalenia, albowiem stałoby to w sprzeczności z zasadą dwuinstancyjności wyraźnie wskazaną w treściart. 426 § 1 k.p.k.Podejrzany złożył już bowiem zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 4 lutego 2013 roku i zostało ono rozpoznane przez Sąd Okręgowy w Katowicach w dniu 20 marca 2013 roku. Złożenie zatem zażalenia na postanowienie Sądu drugiej instancji przez podejrzanego w dniu 22 marca2013 roku nie było w ogóle dopuszczalne. Słusznie podkreśla Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, iż w realiach niniejszej sprawy nie może mieć zastosowania treśćart. 426 § 2 k.p.k., albowiem przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego było postanowienie Sądu Rejonowego, a wspomniany przepis przyznaje prawo do wniesienia środka odwoławczego tylko w stosunku do orzeczeń zapadłych przed Sądem odwoławczym, działającym jako Sąd pierwszej instancji.
W związku z powyższym należało utrzymać w mocy zaskarżone przez podejrzanegoA. F.zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2013 roku.
Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, by w przyszłości w tego typu sytuacjach nie były wydawane decyzje o odmowie przyjęcia środka odwoławczego, lecz by poprzestano na zarządzeniu administracyjno-porządkowym. Prowadzi to bowiem do zbędnego wydłużania procesu poprzez uruchamianie trybu kontroli instancyjnej.

ZARZĄDZENIE
O treści postanowienia zawiadomić podejrzanego.
K., dnia 22 maja 2013 roku.