Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 872/12
Data wyroku: 2012-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Alicja Podczaska, Bogumiła Burda, Janina Czyż
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 373 kpc

Sygn. akt III AUa 872/12

POSTANOWIENIE
Dnia28 listopada 2012r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda

Sędziowie:

SSA Janina Czyż (spr.)
SSA Alicja Podczaska

Protokolant

st.sekr.sądowy Elżbieta Stachowicz

po rozpoznaniu w dniu28 listopada 2012r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuB. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wJ.
o przeliczenie świadczenia
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Krośnie
z dnia25 czerwca 2012 r.sygn. aktIV U 577/12

p o s t a n a w i a:

odrzucić apelację.

Sygn. akt III AUa 872/12

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wJ.decyzją z dnia 16.3.2012 r. odmówił wnioskodawcyB. K.prawa do przeliczenia emerytury
wskutek zmiany podstawy wymiaru, gdyż ustalił, że przesłanki określone art .110
ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS nie zostały spełnione.
W szczególności ustalił, że wskazane przez wnioskodawcę zarobki pochodzą z okresu od 1961 do 1981 r. zostały osiągnięte przed nabyciem prawa do emerytury co uniemożliwia przeliczenie na podstawie wymienionego przepisu.
W odwołaniu od powyższej decyzji, wnioskodawca zarzucił, że po przyznaniu emerytury od 1.4.1983 r. do 31.12.1989 r. był zatrudniony w niepełnym wymiarze godzin w Urzędzie Miasta i GminyB., co uzasadnia wniosek o ponowne przeliczenie świadczenia na podstawie art. 108 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Wnioskodawca wnosił w odwołaniu o dokonanie przeliczenia w oparciu o wynagrodzenie osiągnięte w okresie od 1962 r. do 1981 r.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie i podniósł, że przeliczenie podstawy wymiaru w oparciu o zarobki z okresu od 1962 r. do 1981 r. nie jest możliwe, gdyż okres ten przypada przed przyznaniem wnioskodawcy prawa do emerytury, które nastąpiło w 1981 r.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie wyrokiemz dnia 25 marca 2012 r. oddalił odwołanie.
Rozpoznając odwołanie Sąd ustalił, że decyzją z dnia 17.12.1981 r. przyznano wnioskodawcy prawo do emerytury. Decyzją z dnia 27.1.1991 r. ustalono wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 195,47 %, a po ubruttowieniu 201,83 %.
W dniu 16.3.2007 r. wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury w związku z osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego. Na wniosek z dnia 25.1.2008 r. zakład ubezpieczeń społecznych decyzją z dnia 31.1.2008 r. odmówił wnioskodawcy przeliczenia świadczenia na podstawie art. 111 ustawy emerytalno-rentowej, gdyz wskaźniki wysokości podstawy wymiaru ustalone na podstawie przedłożonych dokumentów okazały się niższe od dotychczasowego wynoszącego201,82 %.
Wnioskodawca w kolejnym wniosku z dnia 29.3.2010 r. wniósł o przeliczenie świadczenia na podstawie art. 110 ustawy emerytalno-rentowej. Decyzją z dnia 28.4.2010 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przeliczenia świadczenia, a odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 7.7.2010 r.
W dniu 5.3.2012 r. wnioskodawca ponownie złożył w organie rentowym wnioseko ustalenie nowej podstawy emerytury z okresu od 1961 r. do 1981 r. na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy emerytalnej.
W ocenie Sądu wnioskodawca nie spełnia warunków do przeliczenia emerytury na podstawie art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, gdyż do przeliczenia świadczenia wskazał okres od 1962 r. do 1981 r. przypadający przed przyznaniem prawa do emerytury.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazał naart. 47714§ 1 kpc.
Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie wnioskodawca zaskarżył apelacją do Sądu II instancji.
We wniesionej apelacji wnioskodawca zarzucił, że Sąd I instancji nie ustalił, czy emerytura przyznana mu na dzień 30 marca 2007 r. została prawidłowo wyliczonai zarzucił, że organ rentowy błędnie wyliczył część socjalną emerytury.
Według apelującego, ZUS do wyliczenia części socjalnej emerytury nie przyjął wskaźnika 201,82%, jak również błędne przeciętne wynagrodzenie w kwocie 2.059,92 zł, zamiast kwoty 2.691,03 zł.
Według wyliczenia wnioskodawcy część socjalna jego emerytury winna wynosić 1303,44 zł.
Wnioskodawca wniósł o przeliczenie emerytury zgodnie z prawem.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie zart. 383 kpcw postępowaniu apelacyjnym nie można rozszerzyć żądania pozwu ani występować z nowymi roszczeniami. Przedmiotem postępowania przed sądem odwoławczym bowiem może być w całości lub części tylko to, co było przedmiotem procesu przed I instancją.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy apelacja jest niedopuszczalna, gdyż nie dotyczy rozstrzygnięcia Sądu I instancji, którego zakres został wyznaczony treścią zaskarżonej decyzji.
Rozstrzygnięcie Sądu I instancji dotyczy oddalenia odwołania od decyzji odmawiającej przeliczenia świadczenia wnioskodawcy na podstawie art. 110 ust. 1 i 2 ustawyo emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. z 2009 r. nr 153 poz. 1227).
Tymczasem apelacja wnioskodawcy zawiera zgłoszenie nowego roszczenia w przedmiocie zasadności wyliczenia części socjalnej emerytury przyznanej decyzją ZUS Oddział wJ.z dnia 30.3.2007 r.
Zgłoszenie nowego roszczenia oznacza zakaz badania go pod kątem podstaw merytorycznych, czyni apelację niedopuszczalną i skutkować musi jej odrzucenie.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1999 r. I PZ 24/99 i 30 sierpnia 2000 r. V CKN 1046/00, w których Sąd Najwyższy przyjął, że zgłoszenie nowego roszczenia w postępowaniu apelacyjnym powinno w świetleart. 383 kpcskutkować odrzuceniem apelacji.
Z wyżej przytoczonych względów Sąd Apelacyjny na zasadzieart. 373 kpcorzekł jak w sentencji postanowienia.

(...)
(...)