Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 67/13
Data wyroku: 2013-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Żak, Wiesław Kosowski, Barbara Suchowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności Seksualnej I Obyczajności
Podstawa prawna: art. 200§1 kk w zw. z art. 12 kk, art. 13§1 kk w zw. z art. 197§3 pkt. 2 kk w zw. z art. 197§2 kk

Sygn. akt : II AKa 67/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Barbara Suchowska

Sędziowie

SSA Mariusz Żak (spr.)
SSA Wiesław Kosowski

Protokolant

Agnieszka Przewoźnik

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Tomasza Janeczka
po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. sprawy
G. S.s.B.iG.,ur. (...)wZ.
oskarżonego zart. 200 § 1 kk, w zw. zart. 12 kk,art. 13 § 1 kkw zw. zart. 197 § 3 pkt 2 kkw zw. zart. 197 § 2 kkw zw. zart. 12 kk,art. 245 kk
na skutek apelacji prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2012 r.
sygn. akt. IV K 81/12

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Gliwicach) na rzecz adwokataM. W.– Kancelaria Adwokacka wG.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym;

3
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. II AKa 67/13

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z 20 listopada 2012 r. uznał oskarżonegoG. S.za winnego tego, że:

1
w bliżej nieustalonym czasie, w okresie pomiędzy 2009 r., a 5 marca 2010 r. wZ., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, doprowadził małoletniąD.J.ur. (...)do poddania się innym czynnościom seksualnym, polegającym na dotykaniu jej piersi i krocza, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 200 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

i za to na mocyart. 200 § 1 k.k.skazał go na 2 lata pozbawienia wolności;

2
w lipcu 2011 r. wZ.doprowadził małoletniąP. J.ur. (...)do poddania się innej czynności seksualnej polegającej na całowaniu jej w szyję oraz włożeniu ręki pod bluzkę i dotykaniu jej po brzuchu, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 200 § 1 k.k.,

i za to na mocyart. 200 § 1 k.k.skazał go na 2 lata pozbawienia wolności;

3
w okresie lipiec/sierpień 2011 r. wZ., przemocą, polegającą na przełamywaniu oporu poprzez przytrzymywanie, szarpanie, wkładanie rąk pod odzież, usiłował doprowadzić małoletniąP. J.ur. (...)do poddania się innej czynności seksualnej polegającej na dotykaniu jej piersi i krocza, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na opór pokrzywdzonej, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 197 § 3 pkt 2 k.k.w zw. zart. 197 § 2 k.k.,

i za to na mocyart. 197 § 3 pkt 2 k.k.w zw. zart. 14 § 1 k.k.skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;

4
na przełomie lipca i sierpnia 2011 r. wZ., użył wobec świadkaP. J.groźby bezprawnej w cel wywołania na nią wpływu, tj. przestępstwa wyczerpującego znamionaart. 245 k.k.,

i za to na mocy tego przepisu skazał go na 3 miesiące pozbawienia wolności.
.
Na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd Okręgowy w Gliwicach orzekł karę łączną w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy i na jej poczet zaliczył oskarżonemu, w oparciu oart. 63 § 1 k.k., okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 23 listopada 2011 r. do 20 listopada 2012 r.
Na mocyart. 41a § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz jakichkolwiek kontaktów zD.J.iP. J.przez okres 3 lat, a nadto zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.
Wyrok zaskarżył prokurator na niekorzyść oskarżonego.
Powołując się na podstawę prawną zart. 438 pkt 4 k.p.k.zarzucił rażąca niewspółmierność kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoG. S.w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, poprzez błędne zastosowanieart. 85 k.k.przy wymiarze kary łącznej i wymierzenie jej na zasadzie asperacji, bliskiej pełnej absorpcji, podczas gdy między czynami sprawcy, za które został skazany, brak jest związku przedmiotowego i podmiotowego, który uzasadniałby zastosowanie wskazane reguły, tj. asperacji bliskiej pełnej absorpcji.
W oparciu o tak sformułowane zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 6 lat pozbawienia wolności oraz o utrzymanie wyroku w mocy w pozostałej części.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wywiedziona apelacja okazała się nieuzasadniona.
Domagając się zmiany zaskarżonego wyroku i wymierzenia oskarżonemu znacznie surowszej kary łącznej pozbawienia wolności prokurator zarzucił, że Sąd I instancji określając jej wysokość bezpodstawnie, tj. przez błędne zastosowanieart. 85 k.k., sięgnął po zasadę asperacji i to bliską pełnej absorpcji kar. W uzasadnieniu wskazał przede wszystkim na to, że pomiędzy poszczególnymi czynami, za które oskarżonyG. S.został skazany, nie zachodzi na tyle ścisły związek, aby trafnym było wymierzenie mu kary łącznej ukształtowanej w taki właśnie sposób.
Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić.
Pomija ono fakt, że trzy z przypisanych oskarżonemu przestępstw, o podłożu seksualnym, mają ten sam charakter i zostały popełnione w relatywnie krótkich odstępach czasu – oraz – co również istotne, stanowiły elementy tej samej, patologicznej sytuacji, jaka wytworzyła się w domuE. J.(konkubiny oskarżonego), przy jej całkowicie biernej postawie, niedługo po tym, jak oskarżony zamieszkał z nią i jej małoletnimi córkami.
Czwarte z przestępstw, zart. 245 k.k., godziło wprawdzie w odmienne dobro chronione prawem, ale jego ścisły związek z czynem zart. 197 § 3 pkt 2 k.k.popełnionym na szkodęP. J., jest ewidentny i wynika już z samego jego opisu.
Oczywiście zgodzi się należy z tą częścią wywodu autora apelacji, w której, powołując się na orzecznictwo sądowe, wskazał na to, że popełnienie więcej niż dwóch przestępstw, nadto na szkodę różnych osób (w rozpoznawanej sprawie – dwóch), przemawia za wymierzeniem sprawcy surowszej kary łącznej. Trzeba mieć jednak na uwadze także to, że ostateczna ocena prawidłowości zastosowanej represji karnej, która wynika z orzeczonej kary łącznej, musi być dokonana w oparciu o szersze kryteria, przewidziane wart. 53 k.k.i uwzględniać przede wszystkim to, czy jej wysokość i dolegliwość gwarantuje realizację celów, jakie ma osiągnąć w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.
Z tego punktu widzenia bardzo istotny jest stosunek oskarżonego do popełnionych przestępstw, ujawniony przez niego w toku przeprowadzonego postępowania sądowego. Zasadnie w tym kontekście Sąd Okręgowy wskazał w uzasadnieniu wyroku na to, że oskarżonyG. S.przyznał się do winy, wyraził skruchę oraz przeprosił pokrzywdzone. Potwierdził to na rozprawie apelacyjnej oświadczając, że zrozumiał naganność swoich czynów.
Deklaracje złożone przez oskarżonego oraz to, że nie wymaga on w celu resocjalizacji wieloletniego pozbawienia wolności, czego domaga się prokurator, znajdują pośrednio potwierdzenie w opinii wystawionej – na żądanie Sądu Apelacyjnego – przez jednostkę penitencjarną, w której przebywa od 25 listopada 2011 r.
Wskazano w niej między innymi na to, że w całym tym okresie jego zachowanie było właściwe, nie był karany dyscyplinarnie, nie stwarzał problemów wychowawczych, przestrzegał postanowień regulaminu, co już obecnie pozwoliło na sformułowanie umiarkowanie pozytywnej prognozy penitencjarnej (k. 478).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny uznał, że wymierzona oskarżonemu kara łączna 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, aczkolwiek relatywnie łagodna, nie nosi cech rażącej niewspółmierności i tym samym brak jest podstaw do tego, aby uwzględnić wywiedzioną apelację.
Kosztami postępowania odwoławczego obciążono, zgodnie zart. 636 § 1 k.p.k.Skarb Państwa.