Sąd Rejonowy w Świdnicy
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 133/13
Data wyroku: 2013-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Kiwała
Słowa kluczowe: Funkcja Publiczna, Alkohol
Podstawa prawna: art. 281§1 kk i art. 157§1 pkt 1 kk w związku z art. 11§2 kk

Sygn. akt VI K 133/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 maja 2013 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy, VI Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący  SSR Alicja Kiwała
Protokolant  Małgorzata Makara

przy udziale Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kłodzku delegowanego do Prokuratury Rejonowej w Świdnicy - Anna Czarnul
po rozpoznaniu w dniu 06.05.2013 roku sprawy karnej

B. P.,
synaI.iJ.z domuM.,urodzonego (...)wŚ.,

oskarżonego o to, że:
I. w dniu 13 stycznia 2013 r. wŚ., woj.(...)naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji sierż.W. Z. (1), podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w trakcie prowadzonej interwencji policyjnej w jego miejscu zamieszkania, w ten sposób że pchnął pokrzywdzonego funkcjonariusza na futrynę drzwi,
tj. o czyn zart. 222 § 1 kk,

II.w dniu 13 stycznia 2013 r. wŚ., woj.(...)naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji post.Ł. M. (1), podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w trakcie prowadzonej interwencji policyjnej w jego miejscu zamieszkania, w ten sposób że uderzył pokrzywdzonego funkcjonariusza pięścią w twarz, powodując u niego obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka okolicy lewego oka, skutkujące rozstrojem zdrowia na okres poniżej dni siedmiu,
tj. o czyn zart. 222 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

III.w dniu 13 stycznia 2013 r. wŚ., woj.(...)znieważył funkcjonariusza Policji sierż.W. Z. (1)słowami uznanymi powszechnie za obelżywe, podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w trakcie prowadzonej interwencji policyjnej w jego miejscu zamieszkania
tj. o czyn zart. 226 § 1 kk,

IV.w dniu 13 stycznia 2013 r. wŚ., woj.(...)znieważył funkcjonariusza Policji post.Ł. M. (1)słowami uznanymi powszechnie za obelżywe, podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w trakcie prowadzonej interwencji policyjnej w jego miejscu zamieszkania,
tj. o czyn zart. 226 § 1 kk,

I
oskarżonegoB. P.uznaje za winnego popełnienia czynów opisanego w pkt. I i II części wstępnej wyroku, tj. występków zart. 222§1kkiart. 222§1 kki157§2kkw zw. zart. 11§2kki za to na podstawieart. 222§1kkw zw. zart. 11§3 kkprzy zastosowaniuart. 91§1kkwymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności, na podstawieart. 35 § 1 kkzobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

II
oskarżonegoB. P.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. III i IV części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 226§1kki za to na podstawie tego przepisu przy zastosowaniuart. 91§1kkwymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności, na podstawieart. 35 § 1 kkzobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

III
na podstawieart. 85 kkiart. 91§2kkłączy orzeczone wpkt. I i IIkary ograniczenia wolności i wymierza oskarżonemu łączną karę 7 (siedmiu) miesięcy ograniczenia wolności, na podstawieart. 35 § 1 kkzobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie III wyroku łącznej kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie od dnia 13.01.2013r. do 14.01.2013r. przyjmując jeden dzień zatrzymania za równoważny dwóm dniom kary ograniczenia wolności,

V
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Sygn. akt VI K 133/13

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 13 stycznia 2013 roku, około godz. 220, funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji wŚ., tj. posterunkowyŁ. M. (1)i sierżantW. Z. (1)udali się z polecenia oficera dyżurnego na interwencję domieszkania numer (...)przyul. (...). Czynność miała być przeprowadzona w związku z zakłócaniem ciszy nocnej. Funkcjonariusze ubrani byli w mundury typu moro z widocznymi – odblaskowymi – napisami »Policja«.
W mieszkaniu ww. zastali oskarżonegoB. P.. Mężczyzna spożywał wówczas z żoną alkohol i puszczał bardzo głośną muzykę. Oskarżony nie chciał wpuścić policjantów do mieszkania i był bardzo agresywny. Znieważał ich jednocześnie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe. W trakcie interwencji pchnąłW. Z. (1)na futrynę drzwi i uderzyłŁ. M. (1)pięścią w twarz.
Oskarżony został zatrzymany i osadzony w PDOZ KPP wŚ..B. P.odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w organizmie.
W wyniku ciosu zadanego przezB. P.pokrzywdzonyŁ. M. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otarcia naskórka okolicy lewego oka. Obrażenia te naruszyły prawidłowe czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni.

Dowód:

–

wyjaśnienia oskarżonego, k. 17v-18

zeznaniaŁ. M., k. 6

zeznaniaW. Z., k. 11

protokół użycia alkomatu, k. 2

opinia sądowo – lekarska, k. 22

B. P.ma 52 lata, jest żonaty, ma troje dorosłych dzieci, nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Ma wykształcenie średnie, z zawodu jest ślusarzem mechanikiem. Jest bezrobotny, nie ma żadnego majątku. Nie był dotychczas karany sądownie.

Dowód:

–

dane osobo – poznawcze, k. 17-17v

–

dane o niekaralności, k. 20

OskarżonyB. P.na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Podał, że działał pod wpływem alkoholu i nie chciał wpuścić policjantów do swojego mieszkania w związku z zakłóceniem ciszy nocnej. Pod wpływem emocji przepychał się i szarpał z interweniującymi funkcjonariuszami. Złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze.

Dowód:

–

wyjaśnienia oskarżonego, k. 17v-18

Sąd zważył, co następuje:

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia żadnych wątpliwości, że oskarżonyB. P.dopuścił się zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów.
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd opierał się przede wszystkim na szczegółowych i konsekwentnych zeznaniach pokrzywdzonych. Każdy z nich dokładnie opisał przebieg wydarzeń, a ich relacje są spójne, wzajemnie się pokrywają i uzupełniają, a także w racjonalny i logiczny sposób tłumaczą bieg poszczególnych wypadków. ZeznaniaŁ. M. (1)iW. Z. (1)były w ocenie Sądu w pełni obiektywne i stanowią wartościowy materiał dowodowy.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonego, Sąd stwierdził, że nie sposób kwestionować ich wiarygodności.B. P.wyraźnie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, a jego wyjaśnienia zgodne są z ustalonym w sprawie stanem faktycznym.
Dokumenty dołączone do akt sprawy uznane zostały przez Sąd za nie budzące zastrzeżeń co do ich wiarygodności i prawdziwości, w związku z czym fakty z nich wynikające zostały uznane za udowodnione.
Policja (jej funkcjonariusze) to umundurowana formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do jej podstawowych zadań należy zwalczanie przestępstw i wykroczeń, ochrona życia i zdrowia ludzi przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych.
Niewątpliwie więc interwencja w dniu 13 stycznia 2013 roku w mieszkaniu oskarżonegoB. P.realizowana była przezŁ. M. (1)iW. Z. (1)podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, w ramach udzielonych im ustawowo upoważnień i przysługujących kompetencji.
Oskarżony doskonale zdawał sobie z powyższego sprawę, a popychającW. Z. (1)na futrynę drzwi naruszył jego nietykalność cielesną, czym wypełnił znamionaart. 222 § 1 kk. Natomiast uderzającŁ. M. (1)pięścią w twarz i powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka okolicy lewego oka co skutkowało rozstrojem zdrowia na okres poniżej dni 7 zart. 222 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. PonadtoB. P.podczas interwencji znieważył ww. funkcjonariuszy słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, czym dopuścił się czynów zart. 226 § 1 kk.
Przy wymiarze kar Sąd kierował się dyrektywami opisanymi w przepisieart. 53 § 1 i 2 kkiart. 58 § 1 kki wziął w szczególności pod uwagę zarówno obiektywne elementy społecznej szkodliwości, takie jak: rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionych przestępstw.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił niekaralność oskarżonego. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał fakt, iż w trakcie popełniania zarzucanych mu czynów oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Sąd wymierzył oskarżonemu odpowiednio: za czyn I i II – przy przyjęciuart. 91 § 1 kk– karę 5 miesięcy ograniczenia wolności, a za czyn III i IV – przy przyjęciuart. 91 § 1 kk– karę 7 miesięcy ograniczenia wolności.
Wymierzając kary ograniczenia wolności Sąd w każdym z przypadków, na podstawieart. 35 § 1 kk, zobowiązałB. P.do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Kierując się dyspozycjąart. 85 kki91 § 2 kkorzeczono karę łączną stosując zasadę absorpcji. Kształtując ją na takim poziomie Sąd miał na uwadze więź czasową między przypisanymi oskarżonemu czynami, przedmiotowo – podmiotową oraz cele kary w ramach prewencji indywidualnej i ogólnej.
Sąd połączyłB. P.kary ograniczenia wolności i wymierzył mu karę łączną 7 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go na podstawieart. 35 § 1 kkdo wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 300 godzin w stosunku miesięcznym.
Przy podstawie wymiaru kary łącznej Sąd powoła przepisart. 85 kk. Jednakże jak słusznie wskazał SA wB.: „przepisart. 91 § 2 kkodwołuje się wprost doart. 85 kki warunkiem zastosowania tego pierwszego jest wystąpienie wszystkich przesłanek określonych w tym drugim. Tym samym wskazanie w podstawie prawnej kary łącznejart. 91 § 2 kkstanowi stwierdzenie istnienia przesłanek, o jakich mowa wart. 85 kk. Stąd też można uznać, że powoływanie przy rozstrzygnięciu o karze łącznejart. 85 kkobokart. 91 § 2 kkjest zbędne. Nie jest jednakże żadnym błędem wskazanie w podstawie prawnej kary łącznej obu tych przepisów” (tak SA w Białymstoku w wyroku z dnia 25 września 2012 roku, II AKa 157/12).
Ponieważ oskarżony był zatrzymany w sprawie od dnia 13 stycznia 2013 roku do dnia 14 stycznia 2013 roku, okres ten zgodnie z dyspozycjąart. 63 § 1 kk, należało zaliczyć mu na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia wolności.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych. Nie posiada on żadnego majątku do którego można by skierować ewentualną egzekucję. Dlatego też przyjęto, że windykacja kosztów byłaby nieskuteczna i orzeczono w oparciu o względy słuszności – uznając, że rozstrzygnięcie o kosztach na podstawieart. 627 kpkbyłoby niewykonalne.