Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 459/13
Data wyroku: 2013-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Andrzej Walenta
Słowa kluczowe: Kara, Ciąg Przestępstw
Podstawa prawna: art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 270 § 1 kk i art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, art. 286 § 1 kk, art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

Sygn. akt IX Ka 459/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący - SSO Andrzej Walenta
Sędziowie - SO Marzena Polak
- SO Barbara Plewińska / spr /

Protokolant - st. sekr. sąd Magdalena 
  Maćkiewicz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marzenny Mikołajczak

po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 roku
sprawyM. G.
oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw.zart. 11 § 2 kk,art. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,art. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 27 czerwca 2013 roku sygn. akt II K 394 / 13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchylapunkt III,

2
z ciągu przestępstw zpunktu IIeliminuje czyn opisany wpunkcie IXaktu oskarżenia,

3
wpunkcie IIuzupełnia podstawę prawną skazania o przepisyart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

4
uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie IX aktuoskarżenia, z tym ustaleniem, że stanowi on występek zart. 286 § 1 kki na podstawie tego przepisu skazuje go na karę6 / sześciu / miesięcy pozbawienia wolności, a na mocyart. 33 § 2 kkwymierza mu10 / dziesięć /stawek dziennychgrzywny, ustalając wysokość jednej stawki na20,- / dwadzieścia / zł.,

5
na mocyart. 91 § 2 kkw zw. zart. 86 § 1 i 2 kkw miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny wymierzonych oskarżonemu wpunkcie I ust. 4niniejszego wyroku ipunktach IiIIzaskarżonego wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną1 / jednego / rokui 8 / ośmiu / miesięcy pozbawienia wolnościoraz20 / dwudziestu / stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na20,-/ dwadzieścia / zł.,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, zaś wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 459/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy w Toruniu w punkcie I uznałM. G.za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach I i II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż stanowiły one ciąg przestępstw zart. 13 § 1 kw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki w myślart. 91 § 1 kki11 § 3 kkna podstawieart. 286 § 1 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a na mocyart. 33 § 2 kkwymierzył karę 20 stawek dziennych grzywny przyjmując, iż każda stawka dzienna jest równoważna kwocie 20,- zł.
Ponadto, w punkcie II wyroku sąd uznałM. G.za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach od III do X aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż stanowią one ciąg przestępstw zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to w myślart. 91 § 1 kkiart. 11 § 3 kkna podstawieart. 286 § 1 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 kkkarę 20 stawek dziennych grzywny, przyjmując iż jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 20,- zł.
Na mocy art. 86§lkki91§2kkwmiejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny orzeczonych w punktach I i II sąd orzekł karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 20 stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka jest równoważna kwocie 20,- zł.
W punkcie IV wyroku na podstawieart. 69 § 1 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kksąd warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na 5 letni okres próby, oddając go w tym czasie na mocyart. 73 § 1 kkpod dozór kuratora sądowego (pkt V wyroku), a na mocyart. 72 § 2 kkzobowiązał go do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz:

a
Przedsiębiorstwa (...)z/s wB.kwoty 1.000,- zł.

b
(...) Sp. z o.o.z/s wT.kwoty 3.000,- zł.

c
(...) Sp. z o.o.(...)z/s wP.kwoty 1.200,-zł.

d
(...) Sp. z o.o.z.s wL.kwoty 1.000,- zł.

e
(...) S.A.z/s wG.kwoty 370,50 zł.

f
(...) Sp. z o.o.z/wP.kwoty 2.000,- zł.

w terminie jednego roku od uprawomocnienia się orzeczenia.
Sąd zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kwoty 380,- zł. tytułem opłaty oraz obciążył go kosztami sadowymi w kwocie 90,- zł.
Od powyższego wyroku apelacją wywiódł prokurator zaskarżając wyrok na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenie o karze.
Wyrokowi zarzucił:

I
obrazę prawa procesowego tj.art. 413 § 2 pkt 1 kpk, która miała wpływ na treść wyroku poprzez zaniechanie wskazania przez sąd orzekający w punkcie II wyroku pełnej kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu w ramach przyjętego przez sąd ciągu przestępstw w sytuacji, gdy w ramach tych czynów zabronionych wchodziły oprócz przestępstw zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkrównież występki zart. 286 § 1 i art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

II
obrazę prawa procesowego - tj.art. 91 § 1 kkpoprzez przyjęcie, iż czyn opisany w punkcie IX aktu oskarżenia został popełniony w podobny sposób do czynów opisanych w punktach III do VIII i X aktu oskarżenia w sytuacji, gdy czyn ten wyczerpuje ustawowe znamiona występku zart. 286 § 1 kk, a tym samym nie został popełniony w podobny sposób do czynów stanowiących podstawę przyjęcia tego ciągu przestępstwa.

Powołując się na wskazane wyżej zarzuty prokurator wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelację prokuratora należało uznać za zasadną.
Odnosząc się do pierwszego z podniesionych zarzutów apelacyjnych związanych z naruszeniemart. 413 § 2 pkt 1 kpknależało wskazać, iż istotnie w ramach czynów zabronionych uznanych przez sąd pierwszej instancji jako ciąg przestępstw - wskazany w punkcie II zaskarżonego wyroku, poza występkami zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2wchodziły również przestępstwa stanowiące występki zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwskazane w punktach V-VIII i X aktu oskarżenia. Uchybienie to zostało dostrzeżone przez sąd pierwszej instancji w treści sporządzonego uzasadnienia (k. 313), przy czym ustalenia faktyczne dokonane w tym zakresie przez Sąd Rejonowy nie były kwestionowane we wniesionym środku odwoławczym.

Należało również uznać zasadność drugiego z podniesionych zarzutów, w którym stwierdzono, iż czyn zarzucony oskarżonemu w punkcie IX aktu oskarżenia stanowi występek, który winien być kwalifikowany wyłącznie zart. 286 § 1 kk, a więc w sposób odmienny od kwalifikacji przyjętej w akcie oskarżenia tj.art. 286 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Konsekwencją przyjęcia tej błędnej kwalifikacji było przyjęcie, iż czyn powyższy czyn wchodził w skład ciągu przestępstw, który został wskazany w punkcie I zaskarżonego wyroku. Poczynione przez Sąd Rejonowy w tym przedmiocie ustalenia faktyczne wskazują jednoznacznie, iż oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion występku zart. 270 § 1 kk. Oskarżony poświadczył nieprawdę we wniosku o udzielenie pożyczki, jak również w oświadczeniu o zatrudnieniu w(...)wI.. Nie można zatem przyjąć, aby działanie oskarżonego polegało na podrobieniu lub przerobieniu dokumentu w celu użycia jako dokumentu autentycznego, jak również aby polegało na używaniu jako autentycznego dokumentu, który został podrobiony lub przerobiony. Konsekwencją przyjęcia, iż czyn ten stanowił występek zart. 286 § 1 kkmusiało być wyeliminowanie przedmiotowego czynu z ciągu przestępstw wskazanego w punkcie II zaskarżonego wyroku. Zgodnie zart. 91 § 1konstrukcję ciągu przestępstw można przyjąć w sytuacji, gdy sprawca w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu popełnia dwa lub więcej przestępstw. Na kanwie poczynionych ustaleń nie można było przyjąć, iż wskazany czyn został popełniony w sposób tożsamy z innymi czynami kwalifikowanymi, jako występki zart. 286 § 1 kki270 § 1 kk. Użyte wart. 91 § 1 kksformułowanie „na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje” oznacza, że przyjęcie ciągu przestępstw jest możliwe tylko w wypadku identyczności podstawy kwalifikacji prawnej w odniesieniu do każdego przestępstwa składającego się na ciąg. Innymi słowy podstawę ciągu mogą stanowić jedynie zachowania, z których każde wyczerpuje identycznie określony zestaw znamion typu czynu zabronionego oraz które mają identycznie określone ustawowe granice kary (tak. m.in. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt II Aka 192/2013 Lex Polonica 7392907).

W konsekwencji Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok poprzez:

1
uchylenie punktu III - tj. rozstrzygnięcia w przedmiocie kar łącznych,

2
wyeliminowanie z ciągu przestępstw z punktu II czynu opisanego w punkcie IX aktu oskarżenia,

3
uzupełnienie wpunkcie IIpodstawy skazania o przepisyart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

4
uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie IX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż czyn ten stanowi występek zart. 286 § 1 kki na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na mocyart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 10 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 20,- zł.,

5
na podstawieart. 91 § 2 kkw zw. zart. 86 § 1 i 2 kkw miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywien wymierzonych oskarżonemu w punkcie I ust. 4 wyroku Sądu Okręgowego i w punktach I i II wyroku sądu pierwszej instancji wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20,- zł.

Orzeczona kara łączna 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz kara łączna grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych po 20,- zł jest tożsama z karą uzgodnioną przez oskarżonego z prokuratorem w trybieart. 335 § 1 kpk.
W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, gdyż nie wystąpiły żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze stanowiące podstawę jego uchylenia, bądź zmiany ponad granice zaskarżenia wskazane we wniesionym środku odwoławczym.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia, a wydatkami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa. W ocenie sądu za powyższym rozstrzygnięciem przemawiają względy słuszności, gdyż postępowanie odwoławcze stanowiło konsekwencję błędu sądu pierwszej instancji, co też skutkowało zmianą wyroku.