Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 779/13
Data wyroku: 2013-10-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Kędzierski, Roger Michalczyk, Włodzimierz Wojtasiński-sprawozdawca
Słowa kluczowe: Powaga Rzeczy Osądzonej
Podstawa prawna: art. 17§1 pkt 7 k.p.k.
Teza: Posługiwanie się fakturami VAT w rozumieniu art. 62§2 k.k.s. w sytuacji gdy wcześniej sprawca został skazany za przestępstwo z art. 56§2 k.k.s. którego przedmiotem były te same faktury nie podlega odrębnemu ukaraniu.

Sygn. akt.IV Ka 779/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Mirosław Kędzierski
Sędziowie SO Roger Michalczyk
SO Włodzimierz Wojtasiński - sprawozdawca
Protokolant sekr. sądowy Marcin Białowąs
przy udziale Marty Dydyszko – Lewickiej prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz – Południe del. do Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 roku
sprawyP. K.
oskarżonego zart. 271§3 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 22 kwietnia 2013 roku sygn. akt VI K 1013/10,
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 kpkpostępowanie karne wobec oskarżonego umarza; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. R.– Kancelaria Adwokacka wI.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 22 kwietnia 2013r. w sprawie sygn. akt VI K 1013/10 oskarżonyP. K.został uznany za winnego tego, że w okresie od 1 października 2004r. do 27 kwietnia 2005r. wI., jako właściciel podmiotu gospodarczego Handel ObwoźnyK. P., z siedzibą wI., działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema innymi osobami, posłużył się nie mniej niż 72 nierzetelnymi fakturami VAT, wymienionymi w akcie oskarżenia , które nie odzwierciedlały faktycznych zdarzeń gospodarczych
tj. przestępstwa zart.62§2 kksw zw. zart.6§2 kks
i za to na podstawieart.62§2 kksskazany został na karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł.
Wymierzono oskarżonemu opłatę w kwocie 700 zł, zwalniając go od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając :

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, poprzez prowadzenie postępowania przeciwko oskarżonemuP. K., w sytuacji gdy postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone, a tym samym wystąpiła w niniejszej sprawie przesłanka procesowa powagi rzeczy osądzonej;

2
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj.art.410w zw. zart.424§1pktkpkw zw. zart.7 kpkw zw. zart.2§2 kpk, poprzez wskazanie przez sąd meriti dowodów, na podstawie których ustalił stan faktyczny nie odnosząc się do poszczególnych z nich poprzez ich ocenę i przyznanie bądź odmówienie im waloru wiarygodności.

Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zarzut podniesiony w apelacji wpunkcie 1, w pełni zasługiwał na uwzględnienie. Zgodzić się należy ze skarżącym, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa w postaci rzeczy osądzonej przewidziana wart.17§1 pkt 7 kpk.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 4 maja 2010r. w sprawie sygn. akt VI Ks 41/10 oskarżonyP. K.został uznany za winnego przestępstwa zart.56§1 kksw zw. zart.6§2 kks, którego przedmiotem były te same faktury, które zostały przyjęte w zaskarżonym wyroku za podstawę uznania oskarżonego za winnego przestępstwa zart.62§2 kks. W przedmiotowej sprawie występuje tożsamość podmiotowo-przedmiotowa zdarzenia historycznego, które było przedmiotem osądu sądu w sprawie VI Ks 41/10, w którym zapadł w dniu 4 maja 2010r. prawomocny wyroku. Wyrokiem tym uznano oskarżonego za winnego tego, że prowadząc w 2004r. i 2005r. wI.działalność gospodarczą w ramachfirmy Handel (...)z siedzibą wI.przyul. (...)(...)naruszył przepisy podatkowe poprzez to, że wI., w prowadzonej dokumentacji i deklaracjach podatkowych VAT-7, złożonych w Urzędzie SkarbowymI., podał nieprawdę, zawyżając podatek naliczony i powodując uszczuplenie w podatku od towarów i usług za ww. okres w wysokości łącznej 298.980 zł, tj. czynu zart.56§2 kksw zw. zart.6§2 kks.
Wyrokiem tym przyjęto inną kwalifikację prawną czynu niż w przedmiotowej sprawie, jednakże w obydwu czynach oskarżonemu przypisano posługiwanie się tymi samymi fakturami. Stawianie zarzutu w postaci posługiwania się przedmiotowymi fakturami VAT, co przewidujeart.62§2 kks, w sytuacji gdy wcześniej sprawcy przypisano przestępstwo zart.56§2 kksczyni ten zarzut współukaranym i nie podlegającym odrębnemu ukaraniu.
Mając powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok uchylono i postępowanie karne wobec oskarżonego umorzono na podstawieart.17§1 pkt 7 kpk.
Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa, zgodnie zart.632 pkt 2 kpk.