Sąd Rejonowy w Suwałkach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 18/13
Data wyroku: 2013-08-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Ineza Sztukowska

Sygn. akt: I. C. 18/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 sierpnia 2013 r.
Sąd Rejonowy w Suwałkach I. Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Aneta Ineza Sztukowska

Protokolant:

Julita Katarzyna Mikłaszewicz

po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. w Suwałkach
na rozprawie
sprawy z powództwaP. M.
przeciwko(...) S. A.wW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanego(...) S.A.wW.na rzecz powodaP. M.kwotę 5.000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 01.03.2012 r. do dnia zapłaty

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III
zasądza od pozwanego(...) S.A.wW.na rzecz powodaP. M.kwotę 230,80 zł (słownie: dwieście trzydzieści złotych 80/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Suwałkach), tytułem brakujących kosztów sądowych, następujące kwoty:

a
od powodaP. M.– 239,87 zł (słownie: dwieście trzydzieści dziewięć złotych 87/100)

b
od pozwanego(...) S.A.wW.– 196,26 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt sześć złotych 26/100).

SSR Aneta Ineza Sztukowska
Sygn. akt I. C. 18/13

UZASADNIENIE
PowódP. M.wystąpił przeciwko(...) S.A.wW.z pozwem o zapłatę kwoty 5.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.03.2012 r. do dnia zapłaty . Jednocześnie domagał się także zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadniając swe roszczenie powód wskazał, iż w wyniku kolizji drogowej z dnia 05.01.2012 r., spowodowanej przez osobę korzystającą z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ubezpieczeń, doznał obrażeń ciała i rozstroju zdrowia. Powód zgłosił pozwanemu roszczenie o zapłatę zadośćuczynienia; pozwany roszczenie to uznał co do zasady i wypłacił powodowi kwotę 4.000,00 zł. Kwota ta, zdaniem powoda, nie rekompensuje jednak krzywdy, jakiej doznał w związku z wypadkiem z dnia 05.01.2012 r. w związku z czym zdecydował się na sądowe dochodzenie swych roszczeń.
W odpowiedzi na pozew,(...) S.A.wW.nie uznał powództwa i domagał się jego oddalenia oraz zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Argumentując swe stanowisko w sprawie pozwany przyznał, iż – co do zasady - ponosi względem powoda odpowiedzialność za skutki kolizji samochodowej z dnia 05.01.2012 r. Podniósł jednak iż jeszcze przed procesem wypłacił powodowi tytułem zadośćuczynienia kwotę 4.000,00 zł, która to kwota – zdaniem pozwanego – jest adekwatna do cierpień fizycznych i psychicznych powoda związanych z wypadkiem z dnia 05.01.2012 r. oraz rozmiaru uszczerbku na zdrowiu, jakiego w wyniku przedmiotowego wypadku on doznał.
W toku procesu, a mianowicie w piśmie z dnia 17.06.2013 r. (k. 101-102) powód rozszerzył powództwo w zakresie żądania zapłaty zadośćuczynienia do kwoty 11.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 5.000,00 zł od dnia 01.03.2012 r. do dnia zapłaty i od kwoty 6.000,00 zł od dnia doręczenia tego pisma stronie pozwanej do dnia zapłaty. Tak rozszerzonego powództwa strona pozwana nie uznała, na poparcie swego stanowiska powtarzając argumentację z uzasadnienia odpowiedzi na pozew.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 05.01.2012 r., w miejscowościS., doszło do wypadku samochodowego, który spowodowałM. M.kierujący samochodem markiA. (...)nr rej. (...)i w którym obrażeń ciała doznałP. M.. W dacie powyższego wypadkuM. M.korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia posiadaczy pojazdów mechanicznych od odpowiedzialności cywilnej w(...) S.A.wW.(bezsporne, dodatkowo dowód: oświadczenieP. M.– w aktach szkodowych k. 40 koperta, potwierdzenie pokrycia ubezpieczeniowego– w aktach szkodowych k. 40 koperta)
Bezpośrednio po wypadkuP. M.zgłosił się do Oddziału Ratunkowego w Szpitalu wS., gdzie udzielono mu pomocy medycznej, wykonano badania radiologiczne kręgosłupa oraz wykonano badanie przedmiotowe z rozpoznaniem: skręcenie kręgosłupa szyjnego. Zalecono wówczasP. M.noszenie kołnierza miękkiego na szyję (który ww. nosił przez około 6 tygoni), przyjmowanie leków przeciwbólowych i kontrolę w(...). Wobec utrzymujących się dolegliwości bólowych w okresie od dnia 16.01.2012 r. do dnia 18.01.2012 r.P. M.był hospitalizowany w Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Szpitala wS.z rozpoznaniem: Skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa. Stłuczenie kręgosłupa C-Th. Po tej hospitalizacjiP. M.nie leczył się już ortopedycznie ani neurologicznie; korzystał jednie z zabiegów fizykalnych w warunkach domowych i doraźnie przyjmował leki przeciwbólowe. Poddał się też leczeniu psychologicznemu wSzpitalu (...)wE., gdzie rozpoznano u niego ostrą reakcję na stres i zaburzenia adaptacyjne (dowód: dokumentacja medyczna w aktach szkodowych k. 40 koperta, opinia biegłego sądowego z zakresu neurologiiR. Z.k. 65-67, opinia biegłego sądowego z zakresu ortopediiG. K.k. 86-88).
W okresie około 3-4 tygodni po wypadkuP. M.odczuwał znaczne bóle kręgosłupa szyjnego i bóle barku. W miarę upływu czasu dolegliwości te zmniejszały się. Aktualnie nasilenie dolegliwości bólowych nie powoduje konieczności stałego, systematycznego przyjmowania leków przeciwbólowych. Dolegliwości te pojawiają się przy tym uP. M.przy obciążaniu kręgosłupa szyjnego stałą, niezmienną pozycją (np. przy pracy siedzącej) i przy obciążeniu związanym z ruchami skrętnymi kręgosłupa szyjnego (np. podczas pływania). Istnieje szansa na ich ustąpienie w przyszłości, przy czym dla osiągnięcia tego celu wymagane jest skorzystanie z rehabilitacji. Dolegliwości te nie mają wpływu na aktualną aktywność zawodowąP. M.; mają natomiast wpływ na jego aktywność życiową – ograniczają go w zajęciach sportowo-rekreacyjnych (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu neurologiiR. Z.k. 65-67, opinia biegłego sądowego z zakresu ortopediiG. K.k. 86-88).
W związku z wypadkiem z dnia 05.01.2012 r.P. M.doznał 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci pourazowych zaburzeń korzonkowych bólowych i ruchowych w odcinku szyjnym, 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci pourazowego zespołu adaptacyjnego i 4% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci urazu związanego z obrażeniami kręgosłupa - w rozumieniu zapisów Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz.U. Nr 234 poz. 1974 (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu neurologiiR. Z.k. 65-67, opinia biegłego sądowego z zakresu ortopediiG. K.k. 86-88).
P. M.w dacie wypadku z dnia 05.01.2012 r. miał lat 30. Był osobą w pełni sprawną fizycznie, grał w piłkę nożną, pływał. Po wypadku musiał ograniczyć aktywność fizyczną, wskutek czego przytył około 15 kg. Powyższe ograniczenia stanowiły dla niego źródło dyskomfortu (dowód: zeznaniaP. M.k. 41-42).
Pismem z dnia 30.01.2012 r.P. M.wezwał(...) S.A.wW.do zapłaty m.in. zadośćuczynienia w kwocie 9.000,00 zł z tytułu urazu kręgosłupa szyjnego i piersiowo-lędźwiowego oraz potłuczeń ogólnych, doznanych w wyniku wypadku z dnia 05.01.2012 r. (dowód: pismo z dnia 30.01.2012 r. – w aktach szkodowych). W odpowiedzi na to wezwanie, decyzją z dnia 20.02.2012 r.,(...) S.A.wW.przyznał mu zadośćuczynienie w kwocie 2.000,00 zł (dowód: decyzja z dnia 20.02.2012 r. – w aktach szkodowych). Następnie, po przedstawieniu przezP. M.dodatkowej dokumentacji medycznej,(...) S.A.wW.zweryfikował swe stanowisko i decyzją z dnia 26.04.2012 r. przyznałP. M.zadośćuczynienie w łącznej kwocie 4.000,00 zł (dowód: dokumentacja medyczna – w aktach szkodowych, decyzja z dnia 26.04.2012 r. k. 35 i w aktach szkodowych k. 40 koperta).
Z tytułu wypadku z dnia 05.01.2012 r., poza zadośćuczynieniem w kwocie 4.000,00 zł wypłaconym przez(...) S.A.wW.,P. M.nie otrzymał żadnego innego świadczenia (dowód: zeznaniaP. M.k 41-42, akta szkodowe k. 59 i 60 koperta).

Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych– zwanej dalej ustawą (...) - Dz.U. nr 124, poz. 1152 z późn. zm., z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
W kontekście powyższej regulacji rozpatrywać należało odpowiedzialność pozwanego w sprawie niniejszej. Żądanie swe powód wywodził bowiem z faktu, iż doznał uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia na skutek szkody wyrządzonej w związku z ruchem pojazdu mechanicznego kierowanego przez osobę, której pozwany ochrony ubezpieczeniowej w zakresie OC udzielał.
Odpowiedzialność sprawcy kolizji z dnia 05.01.2012 r. za szkodę na osobie powoda na gruncie sprawy niniejszej wątpliwości nie budziła. Okoliczności tej pozwany nie kwestionował bowiem. W tym stanie rzeczy porządkująco jedynie zauważyć należy, iż odpowiedzialność sprawcy kolizji z dnia 05.01.2012 r. znajduje swe źródło wart. 436§2 kcw zw. zart. 436§1 kci415 kc.
Bezspornym w sprawie niniejszej było także i to, że sprawca kolizji z dnia w dacie zdarzenia korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie ubezpieczenia obowiązkowego posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. W takich zaś okolicznościach odpowiedzialność za szkodę zgłoszoną przez powódkę przypisać można też pozwanemu (art. 35 ustawy (...)). Odpowiedzialności tej zresztą – co do zasady – pozwany nie kwestionował.
Treść żądania zgłoszonego przez powoda wskazywała, iż w związku z kolizją z dnia 05.01.2012 r. przypisuje on pozwanemu odpowiedzialność w zakresie roszczenia o zadośćuczynienie. Rzeczą Sądu stało się rozstrzygnięcie czy żądanie powoda zasługuje na uwzględnienie, a jeżeli tak – to w jakiej części.
Zadośćuczynienie o jakim mowa wart. 445 kcma przede wszystkim na celu naprawienie krzywd wyrządzonych deliktem oraz złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych - zarówno tych już doznanych, jak też tych mogących wystąpić w przyszłości. Przy czym nie tylko trwałe, lecz także przemijające zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu mogą usprawiedliwiać przyznanie zadośćuczynienia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie V CKN 909/00, LEX 56027).
Natomiast wysokość zadośćuczynienia, z uwagi na jego kompensacyjny charakter, powinna być adekwatna do doznanej krzywdy oraz uwzględniać wszystkie zachodzące okoliczności takie jak nasilenie cierpień – zarówno fizycznych jak i psychicznych, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa czy trwałe następstwa zdarzenia. Rozmiar zadośćuczynienia musi przy tym przedstawiać dla pokrzywdzonego ekonomicznie odczuwalną wartość. Jednocześnie określenie wysokości zadośćuczynienia powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2002 r. w sprawie IV CKN 1266/00, LEX nr 80272).
Z opinii biegłych sądowychG. K.iR. Z.sporządzonych na potrzeby niniejszego postępowania (które to opinie ocenił Sąd jako w pełni wiarygodne, gdyż są wnikliwe i sporządzone przez specjalistów odznaczających się wysokim poziomem fachowości) wynika jednoznacznie, iż w związku z wypadkiem z dnia 05.01.2012 r. powód doznał obrażeń ciała. Stan zdrowia powoda po ww. wypadku szczegółowo opisany został w części ustaleniowej uzasadnienia stąd zbędnym jest powtórne jego opisywanie. Należy jedynie przypomnieć, że uszkodzenia ciała powoda zlokalizowane były w miejscu znacząco utrudniającym normalne funkcjonowanie w życiu codziennym (szyja). I choć leczenie ich nie było długotrwałe (około 6 tygodni) i nie wiązało się dla powoda ze szczególnymi utrudnieniami (wymagało jedynie noszenia kołnierza miękkiego, a także ograniczenia aktywności fizycznej), to jednak nie doprowadziło ono do przywrócenia sprawności organizmu powoda do stanu sprzed wypadku. Urazy doznane przez powoda w wypadku z dnia 05.01.2012 r. mają charakter długotrwały i są znaczące (łącznie z tytułu uszczerbku na zdrowiu fizycznym wynoszą 9%). Ograniczają one przy tym powoda w życiu codziennym w zakresie rodzaju uprawianych sportów i wykonywanych czynności. Ograniczeń tych, przed wypadkiem z dnia 05.01.2012 r., powód nie doznawał zaś.
Trzeba też mieć na względzie, że poza sferą typowo „uszkodzeniową”, pokazującą wymierne, bo zewnętrzne skutki wypadku, powód doznał też w związku z kolizją z dnia 05.01.2012 r. szkód w sferze psychicznej. Sfery też nie można, zdaniem Sądu, ani pominąć ani bagatelizować oceniając zasadność roszczenia o zadośćuczynienie.(...)psychiczne człowieka stanowi bowiem podstawę prawidłowego jego funkcjonowania w rodzinie, życiu zawodowym czy ogólnie rzecz biorąc - życiu społecznym. Wszelkie jego zachwiania rodzą zatem dla człowieka ujemne konsekwencje nie tylko medyczne, ale też we wszystkich innych przejawach jego dotychczasowej aktywności życiowej.
W kontekście powyższych uwag podkreślić trzeba, że w dacie kolizji powód był osobą młodą (30 lat), w pełni sprawną i aktywną fizycznie – uprawiał piłkę nożną i pływanie. Doznane przez niego w wypadku obrażenia i wyzuły go z dotychczasowego trybu życia, co z całą pewnością stanowiło dla powoda źródło dyskomfortu psychicznego. Wskazywały na to zeznania powoda, które obdarzył Sąd wiarą jako że stanowiły odzwierciedlenie przeżyć powoda. Jak wynika przy tym z opinii biegłego sądowegoR. Z.sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania wypadek z dnia 05.01.2012 r. wywołał u powoda pourazowy zespół adaptacyjny. Podkreślenia wymaga, że zespół tenże spowodował u powoda 5% długotrwały uszczerbek na zdrowiu psychicznym – w rozumieniu zapisów Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz.U. Nr 234 poz. 1974. Powyższe oznacza, iż wypadek z dnia 05.01.2012 r. pozostawił trwałe ślady nie tylko na zdrowiu fizycznym, ale też na zdrowiu psychicznym.
Uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności roszczenie powoda z tytułu zadośćuczynienia ocenił Sąd jako usprawiedliwione do kwoty 5.000,00 zł. Łącznie z kwotą wypłaconą mu przez pozwanego jeszcze przed procesem daje to sumę 9.000,00 zł, co uznać należy za kwotę z jednej strony stanowiącą dla powoda realnie odczuwalną wartość pozwalającą zniwelować cierpienia wywołane wypadkiem, a z drugiej – za kwotę akceptowalną z punktu widzenia poszanowania dobra jakim jest zdrowie ludzkie. Stąd też Sąd orzekł jak w pkt I wyroku, przy czym o odsetkach rozstrzygnięto z mocyart.481 §1 i 2 kcw zw. zart. 14 ust. 1cytowanej na wstępieustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Żądanie pozwu w zakresie zadośćuczynienia ponad kwotę 5.000,00 zł ł uznać zaś należało za nieusprawiedliwione. Wyrazem tego jest pkt II wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 100 kpcw zw. z§ 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. z 2002r. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Proces niniejszy powód wygrał w ok. 45%, łączna zaś wysokość jego kosztów ukształtowała się na poziomie 5.884,00,00 zł (250,00 zł – opłata od pozwu uiszczona przez powoda, 300,00 zł – opłata od rozszerzonego powództwa uiszczona przez powoda, 500,00 zł – zaliczka na wynagrodzenie biegłego uiszczona przez powoda, 2.417,00 zł – wynagrodzenie fachowego pełnomocnika reprezentującego powoda powiększone o opłatę skarbową od pełnomocnictwa, 2.417,00 zł – wynagrodzenie fachowego pełnomocnika reprezentującego pozwanego powiększone o opłatę skarbową od pełnomocnictwa). W tej sytuacji, ostatecznie, pozwany winien zapłacić na rzecz powoda kwotę 230,80 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
O brakujących kosztach sądowych orzeczono natomiast w oparciu o art.art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.) w zw. zart. 100 kpc– obciążając nimi powoda w 55% i pozwanego w 45%/
SSR Aneta Ineza Sztukowska