Sąd Okręgowy w Kaliszu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 73/13
Data wyroku: 2014-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Przybylska, Jerzy Nowakowski
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280 § 2 k.k.

Sygn. akt III K 73/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2014r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący S.S.O. Jerzy Nowakowski
Ławnicy: Sylwia Przybylska
Marian Pawlak
Protokolant Damian Sobuś
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jarocinie Przemysława Wyrwińskiego
po rozpoznaniu w dniach 8, 9 i 10 stycznia 2014r. sprawy:

K. Ś.- synaM.iM.z domuW.,

urodz. (...)wJ.

oskarżonego o to, że:
w dniu 17 stycznia 2012 r. około godz. 16.50 wJ.woj.(...), w sklepie spożywczym znajdującym się przyAl. (...)dokonał rozboju na pracownicy sklepuA. M.w ten sposób, że poprzez wymachiwanie trzymanym w ręku nożem i żądanie wydania pieniędzy wzbudził wA. M.obawę natychmiastowego użycia noża i uszkodzenia jej ciała w przypadku odmowy wykonania żądania, a następnie dokonał zaboru kwoty 300 złotych, czym działał na szkodęGminnej Spółdzielni (...)z siedzibą wJ.orazA. M.,
tj. o popełnienie przestępstwa zart. 280§2 k.k.

1
OskarżonegoK. Ś.uznaje za winnego zarzucanego czynu z tym, iż przyjmuje, że czyn miał miejsce przed godziną 16:48 i przyjmując, iż czyn wypełnia dyspozycjęart. 280 § 2 k.k.na tej podstawie wymierza oskarżonemu karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zw. ze skazaniem zpunktu 1orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez uiszczenie na rzecz(...) S.A.wW.kwoty 300 (trzysta) zł.

3
Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt III K 73/13

UZASADNIENIE
Od 9 stycznia 2012 r. oskarżonyK. Ś.odbywał praktykę zawodową w zakładzie lakierniczymJ. K., znajdującym się przyulicy (...)wJ./ zeznaniaJ. K.k-221v, 848-848v/.
W dniu 17 stycznia 2012 r. po zakończonej praktyce w zakładzieJ. K.oskarżonyK. Ś.poszedł do , znajdującego się w odległości około 460 metrów ,sklepu (...), usytuowanego
wJ.przyAlei (...)/ zeznaniaA. M.k-176-177, 187v-188, 827v-829, 989-989v, 1043-1043v, 1557v-1558v w zw. z protokołem eksperymentu procesowego k-505-506, planem miastaJ.k-507 i zdjęciami k-508-510/.
Przed godziną 16:48 oskarżony wszedł do tego sklepu i podszedł do lady, za którą była sprzedawczyni – pokrzywdzonaA. M.. OskarżonyK. Ś.był ubrany w ciemne spodnie, czarną kurtkę prostą do pasa z kapturem koloru czarnego, szal koloru niebiesko-białego, założony na twarzy pod oczy i rękawiczki czarne, wełniane, pięciopalcowe, a na nogach miał buty sportowe. W prawej ręce oskarżony trzymał nóż o długości ostrza około 10 cm, a następnie, grożąc natychmiastowym użyciem wobec niej przemocy, poprzez wymachiwanie tym nożem przedA. M., oskarżony zażądał od niej wydania pieniędzy, wzbudzając w niej obawę natychmiastowego użycia tego noża i uszkodzenia jej ciała w przypadku odmowy wykonania żądania.A. M.poprosiła oskarżonego by ten nie robił jej krzywdy i powiedziała , że nie będzie miała z czego spłacić skradzionej kwoty. Wówczas oskarżony zażądał wydania „… chociaż 300 zł…” . Zaczął krzyczeć na pokrzywdzoną i wymachiwać nożem, co zwiększyło w niej obawę, iż
w przypadku niewykonania żądań napastnika, może on zrobić jej krzywdę.A. M.otworzyła szufladę z pieniędzmi i wyciągnęła z niej sześć banknotów o nominałach po 50 zł, które oskarżony zabrał i wybiegł ze sklepu. Po wybiegnięciuK. Ś.A. M.zatelefonowała doM. K., informując go o napadzie / zeznaniaA. M.k-176-177, 187v-188, 827v-829, 989-989v, 1043-1043v, 1557v-1559 w zw. z zeznaniamiM. K.k-184v, 846-846v/.
Po tym zdarzeniu do sklepu weszliŁ. M.iP. T..

Ł. M.kupił papierosy i alkohol, a następnie wyszedł ze sklepu na zewnątrz zapalić papierosa. W sklepie pozostałP. T.. WtedyA. M.zadzwoniła doS. O.i opowiedziała mu o napadzie. Po otrzymaniu tej informacjiS. O.powiadomił telefonicznie o zdarzeniu Policję. W chwilę później do sklepu ponownie wszedłŁ. M.. WtedyA. M.obydwu kazała wyjść ze sklepu, informując ich, że przyjedzie Policja. Następnie na miejsce zdarzenia przyjechali policjanci iS. O.

/ zeznaniaA. M.k-176-177, 187v-188, 827v-829, 989-989v, 1043-1043v, 1557v-1559 w zw. z zeznaniami :Ł. M.k-182v, 264v , 875-875v, 1564-1564v,

P. T.k-183v, 266v, 845-846, 1564v iS. O.k-233v, 848v-849/.
Po napadzie oskarżonyK. Ś.wybiegł ze sklepu i udał się
w kierunku centrum miasta, gdzie przed wiaduktem kolejowym został przypadkowo zauważony przez jadącego samochodem markiF. (...)od strony centrum miastaJ. S.. Ten zawołał oskarżonego i zjechał wulicę (...), gdzie zatrzymał samochód do czasu aż przyszedłK. Ś.. W samochodzie jechali jeszczeT. P.iM. S..J. S.zaproponował oskarżonemu odwiezienie do miejsca zamieszkania. Wcześniej pojechali naulicę (...)wJ.i kupili odK. K.marihuanę. W samochodzieK. Ś.dałJ. S.banknot 50 zł , by ten kupił również dla niego dwie porcje marihuany. Na pytanie skąd ma tyle pieniędzyK. Ś.odpowiedział, że dostał wypłatę na praktykach / zeznaniaJ. S.k-208v-209v, 214, 441v-442, 873v-874v, 1565
w zw. z zeznaniami:T. P.k-254v-255, 777v-778, 1565v,M. S.
k-341v-342, 850-850v, 1565v, 1566 i protokołem eksperymentu procesowego k-505-506, planem miastaJ.k-507 i zdjęciami k-508-510/.
Tego samego dnia około godziny 20:00 oskarżonyK. Ś.spotkał się wC.zD. S.i opowiedział mu o napadzie jakiego w tym dniu dokonał na pracownicy sklepu, znajdującego się przyfirmie (...)oraz pokazał mu posiadane pieniądze w kwocie 300 zł /zeznaniaD. S.k-110v, 139v-140, 771v-772, 1563v-1564/. Następnego dnia to jest 18 stycznia 2012 r. większą kwotę pieniędzy to jest około 300 do 400 zł zauważył u oskarżonegoJ. S.. Przy czym przynajmniej jeden z banknotów miał nominał 50 zł /zeznaniaJ. S.k-208v-209v, 214, 441v-442, 873v-874v, 1565/.
OskarżonyK. Ś.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że ma 183 cm wzrostu i oczy koloru niebieskiego, a nie wiedział ile waży. Powiedział, że jest leworęczny i raczej wszystko robi lewą ręką.
Oskarżony słuchany w śledztwie / k-211-212/ wyjaśnił, iż tego dnia od godziny 7:30 odbywał praktyki zawodowe w warsztacieJ. K.przyulicy (...)wJ.. Po pracyJ. K.wypłacił mu pieniądze w kwocie 87 zł w banknotach: 3 po 20 zł , 1 po 10 zł i drobne. Po praktyce gdy był naAlei (...)przy wiadukcie kolejowym, to zauważył goJ. S., który jechałF. (...)i zabrał go. W samochodzie dałJ. S.40 zł na kupno marihuany.
Konfrontowany ze świadkiemJ. S./k-214v/ oskarżony powiedział, że w samochodzie dałJ. S.banknot o nominale 50 zł i zaprzeczył by w kilka dni później wC.miał kwotę od 300 do 400 zł.
Słuchany jeszcze dwukrotnie w śledztwie / k-274v, 465v/ i na rozprawie /k-770, 771-771v/ oskarżony nie przyznawał się do popełnienia tego czynu.
Słuchany po raz pierwszy w śledztwie / k-33/ oskarżony podał , że ma 183 cm wzrostu, kolor oczu niebieski i waży 66 kg oraz ma bliznę po ranie ciętej w okolicy prawego oka. Słuchany ponownie w śledztwie / k-129/ podał , że ma 183 cm wzrostu i kolor oczu niebieski. Z kolei podczas poprzedniego rozpoznania sprawy na jednej z rozpraw oskarżony powiedział, że ma 185 cm wzrostu i waży 80 kg / k-990/.
Wyjaśnieniom oskarżonego w najistotniejszej części, w której zaprzeczał, że dokonał napadu sąd nie dał wiary. To prawda, że były to wyjaśnienia konsekwentne, ale niewiarygodne. Niniejsze rozważania należy rozpocząć od tego, że w toku rozprawy 8 stycznia 2014 r. sąd ustalił, iż oskarżony ma 181 cm wzrostu , waży 68,5 kg, jego oczy – tęczówki mają kolor niebieski, a w kąciku prawego oka ma bliznę /k-1557-1557v/. Jednak te dane dotyczące osoby oskarżonego nie spowodowały, iż sąd uznał , że zeznania świadkaA. M.były niewiarygodne co do rozpoznania napastnika jako oskarżonegoK. Ś.. W pierwszych , spontanicznych i szczerych zeznaniach złożonych w śledztwie, dla sądu najbardziej wiarygodnych, świadekA. M.zeznała, że napastnik miał 20 lat, wzrost 170 cm, wagę 70 kg, sylwetkę szczupłą, twarz pociągłą, oczy ciemne / k-176/. Zestawiając te dane wynikające z zeznań świadka, a faktycznym wyglądem oskarżonego należało stwierdzić co następuje. Jeżeli chodzi o kolor oczu oskarżonego to jest niebieski. Sąd z odległości około 20 cm najpierw przy świetle dziennym, naturalnym, a następnie przy świetle sztucznym – lamp jarzeniowych dokonał oględzin oczu oskarżonego i miały one kolor niebieski. Także w tych warunkach w kąciku prawego oka oskarżonego była widoczna blizna / k-1557/. Z kolei przed przesłuchaniem na rozprawie świadkaA. M.w warunkach jak wyżej z tym, że z odległości około 2 metrów sąd dokonał oględzin twarzy oskarżonego i z tej odległości blizna kącika prawego oka nie była widoczna, a kolor oczu oskarżonego w odbiorze był ciemny i na pewno z tej odległości nie dało się stwierdzić , że kolor oczu oskarżonego jest w rzeczywistości niebieski / por. k-1557-1557v/. Z zeznań pokrzywdzonej z rozprawy wynikało, że była w odległości około jednego metra od napastnika /k-1557v/. Wcześniej na tę okoliczność nie zeznawała. W oparciu o tę informację sąd dokonał oględzin twarzy oskarżonego z odległości 1 metra , przy czym najpierw przy tej odległości swoje spostrzeżenia przekazała pokrzywdzona. Tych oględzin dokonano przy oświetleniu lamp jarzeniowych /k-1559/.A. M.stwierdziła, że nie widzi z tej odległości blizny w kąciku prawego oka oskarżonego, a kolor jego oczu jest szary. Po tych stwierdzeniach pokrzywdzonej sąd dokonał własnej obserwacji i rzeczywiście z odległości 1 metra nie była widoczna blizna w kąciku prawego oka oskarżonego, a w odbiorze kolor oczu był szary / k-1559/. Te obserwacje i ustalenia pozwoliły sądowi na następujący wniosek. Istotnie kolor oczu oskarżonego- tęczówki – był niebieski, ale w zależności od oświetlenia , odległości, a przecież w sklepie było inne oświetlenie aniżeli podczas oględzin w sądzie /por. k-1559/, te oczy w odbiorze stawały się mniej lub bardziej ciemne. Nie oznacza to, że zmieniały kolor, bo były niebieskie, ale w odbiorze nie były takie w zależności od odległości i oświetlenia. Dlatego też określanie przez pokrzywdzoną oczu oskarżonego jako ciemne czy też niezauważenie blizny na twarzy w kąciku prawego oka nie dezawuują zeznań pokrzywdzonej, gdyż powyższe rozważania przekonują , że było to ze wszech miar usprawiedliwione. Jeżeli chodzi o wagę oskarżonego i sylwetkę określaną przezA. M.jako szczupłą, to te spostrzeżenia pokrzywdzonej były ze wszech miar trafne. Pokrzywdzona pomyliła się co do wzrostu oskarżonego. Oceniła jego wzrost na 170 cm , a
w rzeczywistości oskarżony mierzył 181 cm. Sama z resztą to przyznała /k-1558v/. Słuszna również była jej uwaga z rozprawy /k-1558v/,że na podstawie tego co sama widziała podczas napadu, to uznawała, że napastnik ma ciemne oczy, a nie koloru niebieskiego. Powyższe rozważania przekonują o słuszności tego stanowiska. Dlatego też sąd uważa, że pokrzywdzona prawidłowo rozpoznała oskarżonego, pomimo, że pomyliła się co do jego wzrostu, ale w świetle przebiegu zdarzenia , jego dynamiki i związanych z nim emocji jest to zrozumiałe i wytłumaczalne. Również w pierwszych zeznaniach złożonych w śledztwie pokrzywdzona powiedziała, że napastnik miał pociągłą twarz /k-176/. Zdjęcie pierwsze od lewej w środkowym rzędzie z załącznika do protokołu okazania / k-1110/ to potwierdza. Także w pierwszych zeznaniach ze śledztwa /k-176/ co do ubioru napastnikaA. M.podała, że był ubrany w ciemne spodnie , czarną kurtkę prostą do pasa z kapturem koloru czarnego. Była to kurtka z materiału. Napastnik miał również szal koloru niebiesko-białego, mógł to być szal klubowy(...)P.i rękawiczki czarne , wełniane. Słuchany po raz pierwszy w śledztwie świadekJ. S.zeznał: „… Przypomniałem sobie, że w tym roku też zabierałemK. Ś.z tego samego miejsca. Ja daty nie pamiętam. Nie wykluczam, że mogło to być 17 stycznia 2012 r. … . …Następnie wJ.jechałemAl. (...)w kierunkuŁ., od centrum. Było to między godziną 17:00 a 17:30, kiedy na wysokościul. (...)za wiaduktem zauważyłem idącego chodnikiem w kierunku centrum miastaK. Ś.… . … Był ubrany na ciemno i mógł mieć szalik. On nosił szalik koloru niebiesko-białego w barwyklubu (...)P.…” / k-208v-209/. Te zeznania odnośnie ubioru oskarżonego w dniu napadu potwierdzają w pewnym stopniu zeznaniaA. M.odnośnie ubioru napastnika. W drugim przesłuchaniu w śledztwie, przesłuchiwany przez prokuratora, świadekJ. S.zeznał : „ … z tego co pamiętam ubrany był w czarną kurtkę , czarne spodnie , chyba miał też założony niebieski szalik klubowy(...)P.… / k-442/.
Wprawdzie na poprzednim terminie rozprawy świadek ten powiedział, że podczas pierwszego przesłuchania sugerowano mu odpowiedzi odnośnie ubrania i szalika oskarżonego / k-874v/, to jednak temu sąd nie dał wiary, gdyż sam świadek na rozprawie stwierdził też, że podczas przesłuchania przed prokuratorem /k-441v-442/ nikt nic mu nie sugerował, a przecież wówczas powiedział to samo odnośnie ubioru oskarżonego z 17 stycznia 2012 r.
/ por. k-874v i k-208v-209v/. Na ostatniej rozprawie świadekJ. S.te swoje wcześniejsze zeznania potwierdził /k-1565/. Z kolei świadekT. P.słuchany po raz pierwszy w śledztwie / k-254v/ zeznał , że nie pamięta jak ubrany był 17 stycznia 2012 r. oskarżony, czy miał szalik lub plecak. Słuchany na rozprawach świadek te swoje zeznania potwierdził / k-777v-778, 1565v/. Dla sądu zeznania świadkaT. P.były wiarygodne aczkolwiek dla merytorycznych ustaleń nieistotne. Co do ubrania oskarżonego w dniu 17 stycznia 2012 r. zeznawał także świadekM. S.. Słuchany w śledztwie świadek zeznał : „… Jak pamiętamK. Ś.na głowie miał założony ciemny kaptur , swoją czapkę dżokejkę , swoją ciemną kurtkę. Więcej nie pamiętam…” /k-341v/. Na pierwszej rozprawie świadekM. S.zeznał: „… WtedyK.na pewno miał plecak i kurtkę, bo było zimno. Na głowie chyba miał kaptur. Ale nie pamiętam dokładnie. Nie pamiętam czyK.miał jakiś szalik …” /k-850/. W toku tego przesłuchania świadek ten zeznał jeszcze, że oskarżony ubrany był w dżinsy / k-850v/. Na ostatniej rozprawieM. S.potwierdził wcześniejsze zeznania ze śledztwa i z rozprawy z tym, że stwierdził, iż nie potrafi ustosunkować się do rozbieżności i uważał, że wcześniej lepiej pamiętał zdarzenie /k-1565v/. Sąd nie dał wiary świadkowiM. S.co do tego, że oskarżony był ubrany w dżinsy , miał plecak i czapkę dżokejkę. Sam świadek słuchany w śledztwie nic nie mówił o plecaku i dżinsach. Powiedział nawet: „ … Więcej nie pamiętam…” /k-341v/. Dopiero na pierwszej rozprawie powiedział o dżinsach i plecaku. Dla sądu było to niewiarygodne. Sam zresztą na ostatniej rozprawie powiedział, że wcześniej lepiej pamiętał zdarzenie. Również sąd nie dał wiary zeznaniomM. S.ze śledztwa, że oskarżony miał czapkę dżokejkę. Przeczyły temu wiarygodne dla sądu zeznaniaJ. S., który nie mówił , aby oskarżony miał czapkę dżokejkę, a jego zeznania w tej mierze były bardziej szczegółowe i pełniejsze. Także świadekA. M.zeznała , że napastnik miał kaptur koloru czarnego /k-176/ i nie mówiła , aby napastnik , w którym rozpoznała oskarżonego miał czapkę dżokejkę. Jeżeli chodzi o zeznania świadkaJ. C., to ich istotę najlepiej oddaje następujący fragment: „... Nie jestem w stanie sobie przypomnieć jak był ubranyŚ.w dniu 17 stycznia 2012 r. i czy w tym dniu miał plecak …”/ k-989/. Również z zeznań świadkaJ. K.zarówno tych ze śledztwa /k-221v/ jak i tych z rozprawy /k-848-848v/ nie wynikało jak oskarżony był ubrany 17 stycznia 2012 r. Świadek w tych zeznaniach mówił tylko ogólnie o różnych ubiorach oskarżonego. Także w tym zakresie sąd nie dał wiary zeznaniom świadkówM. Ś.iM. Ś. (1)– rodziców oskarżonego. Zeznania te zmierzały jedynie do zdeprecjonowania zeznań świadkaA. M.w tym zakresie, że pomyliła się co do rozpoznania oskarżonego jako sprawcy napadu poprzez wykazanie, że oskarżony chodził inaczej ubrany aniżeli napastnik, o którym mówiła pokrzywdzona, opisując sprawcę napadu. Przy czym świadekM. Ś.nie wiedział jak syn ubrany był 17 stycznia 2012 r. /k-826-826v/ , a świadekM. Ś. (1)w ogóle syna tego dnia nie widziała /k-772v-773v/. Dla sądu niezwykle istotne były okoliczności wynikające z przesłuchania, wówczas w charakterze podejrzanego, świadkaD. S.. Otóż słuchany 22 lutego 2012 r.D. S.powiedział , że podczas rozmowy zK. Ś.dowiedział się od niego, że w styczniu 2012 r. około połowy miesiąca miał on dokonać rozboju w sklepie przy(...)koło cmentarza wJ.. Byli tego dnia umówieni na spotkanie koło budynku dawnej dyskoteki(...)wJ., ale oskarżony nie przyszedł. Później około godziny 20:00 spotkali się w miejscu zamieszkania wC.i wtedy oskarżony pokazywał mu cztery banknoty po 50 zł i jeden banknot 100 zł oraz marihuanę / k-110v/. Te swoje wyjaśnieniaD. S.powtórzył przesłuchiwany przez prokuratora /k-139v-140/. Z kolei na ostatniej rozprawie świadekD. S.wskazał i zaznaczył na planie miastaJ./k-507/ niebieskim krzyżykiem w niebieskim kółku położeniehurtowni (...), a po przeciwnej stronieulicy (...)zaznaczył dwoma niebieskimi krzyżykami cmentarz /por. zeznaniaD. S.k-1563v-1564 w związku z protokołem eksperymentu procesowego k-505v-506v, planem miastaJ.k-507 i zdjęciami k-508-510/. Z tych zeznań świadka i wskazań na planie miastaJ.należało przyjąć , iż sklep , w którym oskarżony miał dokonać napadu według relacjiD. S.przedstawionych w śledztwie , to właśnie sklep , w którym pracowałaA. M.i w którym dokonano napadu. Przekonują o tym także zeznania świadkaT. W., który w śledztwie zeznał: „… O napadzie nasklep (...)przyulicy (...)obokzakładu (...)słyszałem od różnych osób…” /k-204v/. Zatem sąd dał wiaręD. S.co do tego, że oskarżonyK. Ś.mówił mu o dokonanym przez siebie napadzie w sklepie, znajdującym się naAlei (...)wJ.. To właśnie postawaD. S.spowodowała , że wyjaśnione zostały wszystkie okoliczności popełnionych wspólnie przezD. S.iK. Ś.przestępstw o czym zasadnie przekonuje uzasadnienie ze sprawy III K 32/12 / por. uzasadnienie k-1180-1200/. Również z tego uzasadnienia wynika, że na treść składanych przezD. S.wyjaśnień nie mieli wpływu funkcjonariusze Policji. Oczywistym jest, że nie wszystkie depozycje wynikające z wyjaśnieńD. S.były wiarygodne , chociażby te dotyczące udziałuJ. S.w napadzie / k-110v/, ale wiarygodne było to. żeD. S.dowiedział się o tym napadzie odK. Ś.. Wskazuje na to okoliczność dotycząca marihuany, bo przecież musiał o tym wiedzieć odK. Ś., z którym rozmawiał już 17 stycznia 2012 r. około godziny 20:00. Dla sądu istotna była jeszcze jedna okoliczność. Otóż z zeznańJ. S.wynikało, że na zakup marihuany otrzymał od oskarżonego banknot 50 zł / k-209/. Z kolei oskarżony wyjaśnił , że tego dnia otrzymał odJ. K.po zakończonej pracy trzy banknoty po 20 zł , jeden banknot 10 zł i drobne, a na zakup marihuany dał 40 zł /k-211-212/. Wiarygodny dla sądu świadekJ. K./k-221v, 848-848v/ zaprzeczył, aby tego dnia wypłacał oskarżonemu wynagrodzenie / k-221v/. Wprawdzie konfrontowany ze świadkiemJ. S.oskarżony przyznał, że na kupno marihuany dał banknot 50 zł /k-214v/, to jednak nie wskazał źródła ich pochodzenia, bo przecież nie były to pieniądze odJ. K., a wcześniej w trakcie napadu w sklepie sprawca zabrał właśnie sześć banknotów po 50 zł. Na rozprawie rodzice oskarżonego świadkowieM.iM. Ś.zeznawali, że oskarżony miał od nich pieniądze / por. k-772v-773v, k-826-826v/. Temu sąd nie dał wiary. Gdyby tak było, to oskarżony nie musiałby mówić nieprawdy zarówno co do pochodzenia pieniędzy jak i wysokości kwoty przekazanej na kupno marihuany. Mówił nieprawdę, bo chciał ukryć to, że pieniądze były z napadu podczas , którego zabrano tylko banknoty 50 zł. Jeżeli chodzi o leworęczność oskarżonego, to ze znajdującej się w aktach sprawy opinii na kartach 1242-1244 /1387-1388/ wynika , że jest osobą sprawną manualnie w granicach normy przy lateralizacji lewostronnej /k-1243 i 1387v/. Według słownika medycznego lateralizacja to czynnościowa asymetria ciała ludzkiego, wyrażająca się zwykle w większej sprawności prawej strony / ręka , noga, oko/ , rzadziej strony lewej.
Z wiarygodnych zeznańA. M.wynikało, że napastnik trzymał w prawej ręce nóż i wymachiwał nim /k-176/. Skoro zatem oskarżony jest sprawny manualnie w normie , a lewą stronę ma bardziej sprawną , to wydaje się , iż trzymanie i wymachiwanie nożem nie było czynnością , której nie mógłby wykonać prawą ręką. W materiale sprawy nie ma bezpośredniego dowodu na to gdzie udał się oskarżony po wybiegnięciu ze sklepu. Na ostatniej rozprawie świadekA. M.zeznała , że nie widziała tego, w którą stronę udał się napastnik po wyjściu ze sklepu /k-1557v/. Wcześniej na tę okoliczność zarówno w śledztwie jak i na rozprawie nie była słuchana. Z protokołu eksperymentu procesowego
/k-505v-506v/ wynika , że na wysokości sklepu znajduje się skrzyżowanie zulicą (...), aulica (...)na wysokości sklepu biegnie prostym , płaskim odcinkiem w obu kierunkach /k-505v/. Dlatego też dla sprawcy napadu niewątpliwie bezpieczniej było udać się wulicę (...)aniżeli w jedną czy w drugą stronęulicy (...), skoro biegnie ona tam w obu kierunkach prostym, płaskim odcinkiem. Potwierdzeniem tego są zeznania świadkówP. T.iŁ. M..

P. T.zeznał, że wówczas po pracy szedłulicą (...), a następnieulicą (...), przechodząc najpierw obokulicy (...), później obok sklepu gdzie był napad i doszedł do przystanku autobusowego / por. zeznaniaP. T.k-183v, 845-846, 1564v w związku z planem miastaJ.k-507/. Z koleiŁ. M.zeznał , że po pracy wysiadł z samochodu naulicy (...), a następnie szedłulicą (...)na przystanek autobusowy na tej ulicy, gdzie spotkałP. T.
/ por. zeznaniaŁ. M.k-182v, 875-875v, 1564-1564v w związku z planem miastaJ.k-507/. Skoro zatemP. T.iŁ. M.szli z przeciwnych kierunkówulicą (...)na przystanek autobusowy i nie spotkali nikogo na tej ulicy kto odpowiadałby rysopisowi napastnika, to jest to dowód, że napastnik nie oddalił sięulicą (...), lecz udał się wulicę (...). Sąd uznał zeznania świadkówP. T.iŁ. M.za wiarygodne. Jednak to, że nie widzieli oni tego dnia oskarżonego nie stanowi jeszcze dowodu, że oskarżony tego napadu nie dokonał. Przy czym należy też pamiętać, że świadkowie ci podawali godziny z pewną tolerancją. ŚwiadekŁ. M.zeznał , że doJ.przyjechał około godziny 16:50 / k-182v/, a przecież wysiadł naulicy (...)i poszedł na przystanek autobusowy naulicę (...)i miał do przejścia około 250 metrów, gdyż odległość od sklepu do skrzyżowaniaulicy (...)zulicą (...)wynosi 267,40 metrów /k-506/, a od sklepu do przystanku autobusowego jest odległość 19,40 metrów /k-505v/. Z koleiP. T.zeznał, że gdy doszedł na przystanek autobusowy , to mogła być godzina 16:45, może trochę później, aŁ. M.przyszedł na przystanek około godziny 16:50 / k-183v/. Napad miał miejsce przed godziną 16:48 / k-187v/. Również sąd nie dał wiary temu, iż pokrzywdzonaA. M.w rozpoznaniu oskarżonego sugerowała się zdjęciem przedstawiającym domniemanego sprawcę , zamieszczonym wGazecie (...)i zdjęciem oskarżonego, zamieszczonym na portalu społecznościowym /por.k-868,868,957-959/ . Wiarygodna dla sądu świadekA. M.temu zaprzeczyła /k-989-989v/ , a w materiale sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu , który potwierdzałby, że tak było. Również nie ma żadnego dowodu , żeA. M.dlatego wskazała na oskarżonego jako sprawcę, iż znała jego środowisko towarzyskie zC., w którym miała bywać. Oczywistym jest co wynika niezbicie z uzasadnienia sądu odwoławczego /por. uzasadnienie strona 9-21 k-1451-1457/, że w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego i sądowego popełniono szereg błędów dotyczących rozpoznania napastnika przez pokrzywdzoną. Zostały one w uzasadnieniu obszernie opisane. Jednak pomimo tych mankamentów sąd dał wiaręA. M., że to oskarżony był sprawcą napadu. Przy czym należy też stwierdzić, że te wszystkie mankamenty wynikały z popełnionych błędów przez procedujące organy procesowe , a nie były zawinione przez pokrzywdzoną. Również należy stwierdzić , że osobowość pokrzywdzonej, jej możliwości spostrzegania , zapamiętywania , odtwarzania i percepcyjne w pełni pozwalały jej na złożenie wiarygodnych zeznań. Tak naprawdę , to pokrzywdzona pomyliła się wyłącznie co do wzrostu oskarżonego, co sama zresztą przyznała /k-1558v/. Również co do swoich danych dotyczących rysopisu oskarżony nie był wiarygodny. W śledztwie twierdził , że ma wzrostu 183 cm /k-33, 129/ , a na rozprawie powiedział, że ma 185 cm wzrostu / k-990/. Z kolei w śledztwie mówił , że waży 66 kg / k-33/, a na rozprawie mówił, że waży 80 kg /k-990/.
Te wszystkie powyższe rozważania i ustalenia oparte przede wszystkim na zeznaniachA. M., wspartych zeznaniamiD. S.,J. S.i częściowoM. S.co do ubioru oskarżonego w tej części, że miał założony ciemny kaptur i ubrany był w ciemną kurtkę /k-341v/ pozwoliły sądowi na przypisanie oskarżonemu sprawstwa zarzucanego mu czynu. Zeznania świadków :M. K./k-184v, 856-846v/,K. O./k-199v-200, 847/ ,B. B./k-202v, 392v, 847-848/ iS. O./k-233v, 848v-849/ były wiarygodne, ale dla merytorycznych ustaleń nie aż tak istotne. W niniejszej sprawie nie zaszła żadna z okoliczności wyłączających winę , bezprawność, karalność. Sprawca swój czyn zawinił, a szkodliwość społeczna była większa niż znikoma.
Mając na uwadze dokonane ustalenia i zaprezentowaną ocenę materiału dowodowego sąd przyjął, iż czyn przypisany oskarżonemu wypełnił dyspozycjęart.280§2 k.k.. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym w celu kradzieży pieniędzy. Działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźbę natychmiastowego użycia przemocy i używając noża.
Przy wymiarze oskarżonemu kary pozbawienia wolności za zbrodnię rozboju sąd miał na uwadze jako okoliczności obciążające: złą opinię środowiskową /k-295-298, 320-322/ , stosowanie wobec oskarżonego jako nieletniego środków wychowawczych /k-118-119/. Jako okoliczności łagodzące sąd przyjął: wiek oskarżonego – sprawca młodociany i niekaralność w czasie popełnienia czynu /k-1541/. Wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia szkodliwości społecznej czynu przypisanego oskarżonemu i spełni cele kary zarówno w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej . Skoro firma ubezpieczeniowa naprawiła pokrzywdzonemu szkodę , to sąd zobowiązał oskarżonego do uiszczenia na jej rzecz kwoty 300 zł z tytułu tej szkody /k-656/. Na podstawieart.624§1 k.p.k.mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego, że nie posiada on majątku i dochodów – sąd zwolnił go od uiszczenia kosztów sądowych , uznając, iż byłoby to dla niego zbyt uciążliwe.