Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Ua 20/13
Data wyroku: 2013-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski, Katarzyna Antoniak, Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 385 kpc
Teza: Polemika z prawidłowym ustaleniami sądu i przedstawienie własnej wersji wydarzeń nie stanowi wystarczającej podstawy uwzględnienia apelacji.

Sygn. akt IV Ua 20/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 listopada 2013r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Jerzy Zalasiński (spr.)

Sędziowie:

SSO Katarzyna Antoniak
SSO Jacek Witkowski

Protokolant:

st.sekr.sądowy Iwona Chojecka

po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. w Siedlcach
na rozprawie
sprawy z wnioskuJ. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do zasiłku chorobowego
na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 maja 2013r. sygn. akt IV U 53/13

oddala apelację.

Sygn. akt IV Ua 20/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22.05.2013r. Sąd Rejonowy w Siedlcach Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z dnia 10.01.2013r. , 22.02.2013r., 01.03.2013r., 26.03.2013r. w ten sposób, że przyznałJ. S.prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 09.11.2012r. do dnia 22.03.2013r.
Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, żeJ. S.w okresie od 28.06.2011r. do 21.10.2012r. był niezdolny do pracy z powodu odczynowego zapalenia stawów w przebiegu infekcji wirusowej. W okresie od 09.11.2012r. do 22.03.2013r. był niezdolny do pracy z powodu jałowej martwicy głowy kości udowej lewej. Sąd Rejonowy po przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego lekarza i powołując się na treśćart.8 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(tekst jednolity Dz.U. z 2010r. Nr 77, poz. 512 ze zm.) stwierdził, że ubezpieczony w okresie od 09.11.2012r. do 22.03.2013r. był niezdolny do pracy z powodu innej choroby niż w okresie wcześniejszym. Z tego względu oba okresy nie mogą być zaliczone do tego samego okresu zasiłkowego.
Od wyroku tego apelacje złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarzucając naruszenie prawa materialnego tj.art.9 ust.1i 2w związku zart. 8 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(tekst jednolity Dz .U. z 2010r. Nr 77, poz. 512 ze zm.) poprzez błędną wykładnię tych przepisów oraz naruszenie prawa procesowego tj.art. 233 par.1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów. Podnosząc te zarzuty skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania ubezpieczonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do Sądu Rejonowego w Siedlcach.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja jest niezasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń i wydał trafne, odpowiadające prawu rozstrzygnięcie. Logicznie uzasadnił swoje stanowisko. Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i ocenę prawną Sądu I instancji, zatem nie zachodzi konieczność ich powtarzania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 08.10.1998r. IICKN 923/97, OSNC 1999/3/60). Odnosząc się do zarzutów apelacji podnieść należy, że w żaden sposób nie podważają one prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oceniając wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania zgodnie zart. 233 par.1 kpc. Ustalenia Sądu Rejonowego zostały potwierdzone dowodem z opinii biegłegoK. K.. Niewątpliwie powołany wyżej przepis ustawy o świadczeniach… wlicza okresy poprzedniej niezdolności do pracy w przypadku przerwy krótszej niż 60 dni w sytuacji zaistnienia tej samej choroby. W sprawie mamy do czynienia z dwoma odrębnymi jednostkami chorobowymi. Fakt, że druga choroba jest wynikiem procesu leczenia choroby pierwszej nie ma w sprawie znaczenia. Przepis mówi wyraźnie o tej samej chorobie, a nie o chorobach pozostających ze sobą w związku przyczynowym.
Z tych względów i na mocy powołanych powyżej przepisów oraz na podstawieart.385 KPCSąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.