Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 719/13
Data wyroku: 2013-09-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Chudy, Anna Górczyńska, Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: ar.437§2 kpk, art. 438 pkt.1 kpk

Sygn. akt VII Ka 719/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Dariusz Firkowski (spr.),
Sędziowie:  SO Magdalena Chudy,
SO Anna Górczyńska,

Protokolant  st. sekr. sądowy Marzena Wach

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013r.

sprawyJ. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 226§1kk

na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 24 kwietnia 2013r. sygn. akt II K 33/13

I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie z pkt. II sentencji i w pozostałej części utrzymuje go w mocy,
II zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze,
III zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. J.kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonegoJ. P.w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty

Sygn. akt VII Ka 719/13

UZASADNIENIE
J. P.został oskarżony o to, że w dniu 27 sierpnia 2012 r. wK.w mieszkaniu naulicy (...)znieważył kuratora sądowego Sądu Rejonowego w KętrzynieS. J., podczas i w związku z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych, jakim była wizyta kontrolna, w ten sposób, że wyzywał ją słowami powszechnie uznanymi za obelżywe,
tj. o czyn zart. 226 §1 kk.

Sąd Rejonowy w Bartoszycach wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawieII K 33/13

orzekł

I. oskarżonegoJ. P.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 226 §1 kki za to na podstawieart. 226 §1 kkskazał oskarżonego i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych.
II.zobowiązał oskarżonego do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonejS. K..
III. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelariiadwokackiej (...)kwotę 360 złotych wraz z należnym od tej sumy podatkiem VAT za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu sądowym.
IV. na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, poza opłatą, którą na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądził w kwocie 80 (osiemdziesięciu) złotych.

Powyższy wyrok zaskarżył Prokurator Rejonowy w Kętrzynie w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonegoJ. P..

Skarżący na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 1 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicieart. 72 § 1 k.k.poprzez zastosowanie przewidzianego w tym przepisie zobowiązania skazanego do przeproszenia pokrzywdzonej w sytuacji, gdy nie było to możliwe, bowiem w sprawie nie orzeczono kary z zawieszeniem jej wykonania.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez eliminację punktu II z treści wyroku, przy jednoczesnym pozostawieniu w mocy pozostałych rozstrzygnięć.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że zgromadzone dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, czemu dał wyraz w pisemnych motywach skarżonego wyroku. Przedstawiony w nich tok rozumowania jest zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a nadto nie wykracza poza granice przyznanej Sądowi swobody. Podnieść ponadto należy, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku w sposób wyczerpujący podaje przesłanki rozstrzygnięcia o sprawstwie oskarżonego co do zarzucanego mu czynu, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną w tym zakresie argumentację.
Przede wszystkim w pełni zasadnie Sąd I instancji dał wiarę twierdzeniem pokrzywdzonej co do przestępczego zachowania oskarżonego albowiem brak jest podstaw do podważenia jej zeznań. Wymieniona podawała szczerze i logicznie o okolicznościach związanych z zaistniałym zdarzeniem, a będąc funkcjonariuszem publicznym nie miała żadnego interesu w tym, aby zeznawać fałszywie.
Sąd Okręgowy podzielił również ocenę wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań pozostałych świadków dokonaną przez Sąd I instancji. Relacje świadkaA. P.odnoszące się do przebiegu zdarzenia pokrywały się z zeznaniami pokrzywdzonej, co potwierdziło ostatecznie sprawstwoJ. P.. Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu, zaś w trakcie rozprawy głównej przed Sądem Rejonowym przyznał się do popełnienia tego czynu. Sąd Odwoławczy popiera również wyrażoną przez Sąd meriti w uzasadnieniu wyroku ocenę opinii biegłych lekarzy psychiatrów, którzy stwierdzili u oskarżonego zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu.
Sąd Okręgowy w pełni podzielił stanowisko skarżącego zaprezentowane w złożonym środku odwoławczym, uznając za słuszny podniesiony w nim zarzut. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż Sąd Rejonowy błędnie zastosował instytucję przeproszenia pokrzywdzonej, dopuszczając się obrazy przepisów prawa materialnego, to jestart. 72 § 1 k.k.Zważyć bowiem należy, iżwarunkiem zastosowania instytucji przeproszenia pokrzywdzonego jest orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca z uwagi na orzeczenie kary grzywny bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Bezsporna jest naganność zachowania oskarżonego, który jednak w toku postępowania wyraził chęć przeproszenia pokrzywdzonej. Jednakże zobowiązanie oskarżonego wyrokiem do przeproszeniaS. J.było chybionym rozstrzygnięciem dokonanym z oczywistą obrazą prawa materialnego, wymagającym zmiany w toku postępowania odwoławczego.
Wobec powołanych okoliczności przedmiotowej sprawy, które nie budzą wątpliwości, zachodziła konieczność dokonania korekty rozstrzygnięcia Sądu I instancji poprzez eliminację z treści wyroku punktu II, przy jednoczesnym pozostawieniu w mocy pozostałych rozstrzygnięć. Tak ukształtowany wymiar kary winien odzwierciedlać społeczną szkodliwość czynu i stopień zawinienia oskarżonego oraz spełnić wobec wymienionego cele wychowawcze jak również właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa.

Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok w stosunku doJ. P.zmieniono w sposób wyżej opisany, a w pozostałym zakresie jako trafny utrzymano go w mocy -art.437§2 kpk,art.438 pkt.1 kpk.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, poza opłatą, którą na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądzono w kwocie 80 (osiemdziesięciu) złotych.
Ponadto zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz kancelariiadwokackiej (...)kwotę 360 złotych wraz z należnym od tej sumy podatkiem VAT za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu sądowym.