Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 532/13
Data wyroku: 2013-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska Tomasz Skowron, Barbara Żukowska
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 532/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Barbara Żukowska  (spr.)
Sędziowie  SO Klara Łukaszewska SO Tomasz Skowron
Protokolant Jolanta Kopeć

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Lesława Kwapiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013r.
sprawyM. K. (1)
oskarżonego zart. 278 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze
z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt VIII K 306/13

I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. K. (1)i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Kamiennej Górze do ponownego rozpoznania,
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. K.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt VI Ka 532/13

UZASADNIENIE
M. K. (1)został oskarżony o to, że:
w dniu 26 lutego 2013 roku wK.woj.(...)przyul. (...)dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że będąc praktykantemHurtowni (...)o nazwieE.wykorzystując chwilową nieuwagę innych osób, z kieszeni kurtki należącej doM. K. (2), wykonującego na terenie hurtowni prace hydrauliczne zabrałw celu przywłaszczenia telefon komórkowy markiH.o nr(...)o wartości 600 zł na szkodęM. K. (2),tj. o czyn zart. 278§1 kk.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 24 lipca 2013r. w sprawie sygn. akt VIII K 306/13:

I
M. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 278§1 kki za to na podstawieart. 278§1 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§2 kkwykonanie orzeczonej wobecM. K. (1)kary pozbawienia wolności zawiesił warunkowo na okres próby wynoszący3 lata;

III
na podstawieart. 73§2 kkoddałM. K. (1)w okresie próby pod dozór kuratora;

IV
na podstawieart. 72§1 pkt 4 kkzobowiązałM. K. (1)do podjęcia nauki, względnie podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej;

V
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. K.kwotę 664,20 zł;

VI
na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolniłM. K. (1)od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa i nie wymierzył mu opłaty.

Powyższy wyrok w całości zaskarżony został apelacją wywiedzioną przez obrońcę oskarżonego. Obrońca w apelacji – wskazując na przepisart. 438 pkt 2 i 3 kpk– zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, iż wartość skradzionegoM. K. (2)telefonuH.wynosi 600 zł, co stanowiło przesłankę do zastosowania w niniejszej sprawie kwalifikacji prawnej czynu zart. 278§1 kk, podczas gdy z zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również ustaleń Sądu Rejonowego wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż wartość przedmiotu kradzieży, zwłaszcza uwzględniając stopień jego zużycia, waha się w kwocie od 56.55 zł do 962,08 zł, przy czym stawki w górnej granicy dotyczą cen telefonów nowych wraz z niezbędnymi akcesoriami, co powinno skutkować rozstrzygnięciem tych wątpliwości co do ceny telefonu na korzyść oskarżonego i przyjęciem kwalifikacji prawnej czynu zart. 119kw;

2
naruszenie prawa procesowego wart. 5§2 kpkpoprzez brak rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego wątpliwości co do właściwej wartości skradzionego telefonu, w szczególności z uwagi na fakt, iż Sąd Rejonowy, choć nie wskazuje tego wprost – takie wątpliwości istnieją, skoro sam wskazuje, iż można nabyć takie telefony za cenę poniżej 250 zł;

3
naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to przepisówart. 4 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkpolegające na jednostronnej, dowolnej ocenie dowodów, przyjęciu za wiarygodne zeznaniaM. K. (2)w zakresie skradzionego telefonu, a zupełnie dowolną ocenę pozostałych dowodów w zakresie ustalenia wartości przedmiotu czynu, zwłaszcza nadmierne wyolbrzymianie tzw. „wartości upodobania” czyli praetium affectionis, skoro nawet pokrzywdzony o takim szczególnym upodobaniu tego telefonu nie mówił, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem w sytuacji prawidłowej oceny materiału dowodowego, czyn powinien być zakwalifikowany jako wykroczenie zart. 119kw, a nie zart. 278§1 kk.

Stawiając powyższe zarzuty, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, że oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 119 kw i na tej podstawie wymierzenie oskarżonemu łagodniejszej kary, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Nie jest pozbawiony słuszności zarzut błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, obrazy przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść tegoż wyroku polegające na ustaleniu, iż skradziony przez oskarżonegoM. K. (2)telefon miał wartość 600 zł wobec dowolnie prowadzonej oceny dowodów, a zatem koniecznym było uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
W toku rozprawy głównej Sąd Rejonowy nie przeprowadził żadnych dowodów, w oparciu o które ustalił wartość przedmiotowego telefonu.
PokrzywdzonyM. K. (2)w zeznaniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego (k. 6 i k. 23) nie określił wartości telefonu, nie opisał go, nie podał kiedy ów aparat nabył, w jakim był stanie w momencie zakupu i w momencie zaboru przez oskarżonego. Co do tej istotnej okoliczności nie jest zatem słuszny zarzut apelacji, iż Sąd Rejonowy dokonał „jednostronnej dowolnej oceny przyjmując za wiarygodne zeznaniaM. K. (2)w zakresie wartości skradzionego telefonu”.
Wartość przedmiotowego telefonu (600 zł) została wymieniona wyłącznie w „notatce urzędowej” zamieszczonej na k. 1 akt sprawy, nie została wskazana w żadnym z dowodów, powołanych przez Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a to w zeznaniach świadków:M. K. (2),G. Ż.,W. Ż.,D. S.,P. A.. Z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, w oparciu o jaki dowód Sąd I instancji ustalił, iż oskarżonyM. K. (1)dokonał kradzieży telefonu wartości 600 zł na szkodęM. K. (2).
W toku rozprawy głównej Sąd Rejonowy nie odniósł się do wniosku złożonego przez obrońcę oskarżonego o przeprowadzenie dowodu „ze strony internetowej www.(...)dotyczącej cen używanych telefonów komórkowych”, nie wydał postanowienia o uwzględnieniu bądź nieuwzględnieniu tego wniosku. W toku rozprawy głównej Sąd ten nie przeprowadził również dowodów, na które powołał się w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wprost przyznał, iż „…w dniu sporządzania pisemnego uzasadnienia wyroku…” (sędzia) zapoznał się z cenami telefonów oferowanych na portalach aukcyjnych.
Oczywistym jest, iż podstawę orzeczenia – w myśl przepisuart. 410 kpk– stanowić może tylko całokształt tych okoliczności, które ujawnione zostały w toku rozprawy głównej. Sąd ten ferując wyrok nie może opierać się na tym co nie zostało ujawnione lub wyłącznie na części materiału dowodowego.
Skoro rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd I instancji nie przeprowadził żadnego dowodu, z którego wynikałaby wartość telefonu utraconego przezM. K. (2)w wyniku działaniaM. K. (1), to tym samym zapadły wyrok musiał być uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy winien przeprowadzić w sposób bezpośredni dowód z zeznań pokrzywdzonego dążąc do ustalenia wartości przedmiotowego telefonu (daty zakupu, stopnia zużycia) a – o ile będzie to konieczne – przeprowadzić inne dowody celem zweryfikowania wartości wskazanej w zarzucie aktu oskarżenia.
Dopiero w wyniku oceny przeprowadzonych istotnych dowodów możliwym będzie poczynienie prawidłowych ustaleń faktycznych i – w konsekwencji – prawidłowe zakwalifikowanie czynu przypisanego oskarżonemu.