Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 691/13
Data wyroku: 2013-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Zierkiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu

Sygn. akt II K 691/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2013 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Sylwia Zierkiewicz
Protokolant: Kamila Ciesielka
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Krzysztof Długosz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach : 09.07.2013 r. , 23.07.2013 r., 13.08.2013 r.,20.08. 3013 r.
s p r a w y :P. T.
synaW.iM.z domuJ.
ur. (...)wK.,

A. S.
synaG.iM.z domuW.
ur. (...)wK.

oskarżonych o to, że:
I. w dniu 21.04.2013 roku wK.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu przemocą w postaci bicia rękoma po twarzy, żebrach, kopania oraz groźbami zabicia i połamania kości usiłowali doprowadzićS. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 150 zł powodując uS. B.obrażenia w postaci rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, podbiegnięcia krwawego nad prawym łukiem brwiowym śr 5 cm, zadrapania skóry na grzbiecie nosa i na obu małżowinach usznych powodujących rozstrój zdrowia organizmu na okres poniżej 7 dni, lecz celu nie osiągnęli z uwagi na brak pieniędzy u pokrzywdzonego,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

II. w dniu 21.04.2013 roku wK.naul. (...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu przemocą w postaci przewrócenia na ziemię, bicia rękoma po twarzy i żebrach, oraz uderzeń nogami po całym ciele usiłowali doprowadzićS. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 150 zł powodując uS. B.obrażenia w postaci rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, podbiegnięcia krwawego nad prawym łukiem brwiowym śr 5 cm, zadrapania skóry na grzbiecie nosa i na obu małżowinach usznych powodujących rozstrój zdrowia organizmu na okres poniżej 7 dni, lecz celu nie osiągnęli z uwagi na nieposiadanie pieniędzy u pokrzywdzonego,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

a nadtoP. T.

III. w nieustalonym okresie czasu nie wcześniej jednak niż od 01 kwietnia 2013 a nie później niż 15 kwietnia 2013 r. wK.woj.(...)w(...)przyul. (...)wykorzystując wybitą szybę w oknie pomieszczenia kotłowni wszedł do środka skąd zabrał w celu przywłaszczenia drabinę aluminiową czterostopniową, kable elektryczne, cztery sterowniki do łóżek rehabilitacyjnych o łącznej wartości 400 zł, działając na szkodę Parafii(...)wK.,
tj. o czyn zart. 278§ 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoP. T.za winnego popełnienia tego, że w dniu 21.04.2013 roku wK.dwukrotnie w odstępie około pół godziny wspólnie i w porozumieniu zA. S.stosując przemoc poprzez bicie rękoma po twarzy, żebrach, kopania oraz groźbami zabicia i połamania kości działając w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności odS. B.w postaci pieniędzy w kwocie 150 zł, spowodowali uS. B.obrażenia w postaci rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, podbiegnięcia krwawego nad prawym łukiem brwiowym średnicy 5 cm, zadrapania skóry na grzbiecie nosa i na obu małżowinach usznych powodujących rozstrój zdrowia organizmu na okres poniżej 7 dni, tj. czynu zart. 191§1 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.i za to za podstawieart. 191§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.wymierza mu karę 1 /jednego/ roku i 6 / sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoP. T.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w pkt 3 części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone oskarżonemuP. T.w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 2 /dwóch/ lat pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej oskarżonemuP. T.kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 23 kwietnia 2013 roku do 15 maja 2013 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia w całości oskarżonegoP. T.od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierza mu opłaty;

VI
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturzei§ 14 ust 1 pkt 2 i ust 2 pkt 3 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. G.kwotę 1195,56 złotych (w tym podatek VAT), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu;

VII
uznaje oskarżonegoA. S.za winnego popełnienia tego, że w dniu 21.04.2013 roku wK.dwukrotnie w odstępie około pół godziny wspólnie i w porozumieniu zP. T.stosując przemoc poprzez bicie rękoma po twarzy, żebrach, kopania oraz groźbami zabicia i połamania kości działając w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności odS. B.w postaci pieniędzy w kwocie 150 zł, spowodowali uS. B.obrażenia w postaci rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, podbiegnięcia krwawego nad prawym łukiem brwiowym średnicy 5 cm, zadrapania skóry na grzbiecie nosa i na obu małżowinach usznych powodujących rozstrój zdrowia organizmu na okres poniżej 7 dni, tj. czynu zart. 191§1 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.i za to za podstawieart. 191§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.wymierza mu karę 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 2 kkwarunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobecA. S.kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 /pięć/ lat;

IX
na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonegoA. S.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

X
na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 k.k.zobowiązuje oskarżonegoA. S.w okresie próby do kontynuowania nauki;

XI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej oskarżonemuA. S.kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania w dniach 24 kwietnia 2013 roku i 25 kwietnia 2013 roku ( k. 252) przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia w całości oskarżonegoA. S.od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierza mu opłaty;

XIII
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturzei§ 14 ust 1 pkt 2 i ust 2 pkt 3 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. K.kwotę 1195,56 złotych (w tym podatek VAT), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.

UZASADNIENIE
W dniu 21 kwietnia 2013 roku około godziny 14S. B.siedział na ławce, poniżej ronda(...)wK.i oczekiwał na kolegę. W pewnym momencie podeszli do niegoP. T., który tego dnia wcześniej spożył alkohol w postaci 5 piw,A. S.iJ. K..P. T.zażądał do pokrzywdzonegoS. B.o zwrot 150 złotych za złom, który mu miał ukraść. Pokrzywdzony stwierdził, iż to jest pomyłka i próbował wyjaśnić zaistniałą sytuację, na coP. T.zażądał ponownie 150 złotych, po czym złapał pokrzywdzonego za ubranie, a następnie zaczął bić pięściami po twarzy i głowie. Na skutek zadawanych ciosów pokrzywdzony, który jest osobą w wieku 61 lat, wątłej postury i niższego wzrostu odP. T., przewrócił się na ziemię.P. T.po przewróceniu pokrzywdzonego na ziemię nadal zadawał mu ciosy w różne okolice ciała. W pewnym momencie doP. T.dołączył stojący obokA. S., który kopnął pokrzywdzonego w nogę. W czasie zadawania ciosówP. T.powiedział pokrzywdzonemu, że jeśli nie odda mu 150 złotych w ciągu dwóch dni to go zabije lub połamie kości. Całe zdarzenie obserwował świadekJ. K., który prosiłP. T., aby zostawił pokrzywdzonego w spokoju. Po zakończeniu bicia pokrzywdzonego sprawcy waz zJ. K., odeszli w stronęB.. Pokrzywdzony wstał i poszedł 100 metrów niżej miejsca zdarzenia, do płynącej obok rzeki, obmyć się z krwi. Następnie, gdy wracał z nad rzeki do około pół godzinie, spotkał kolegęT. W., któremu powiedział, iż został napadnięty i pobity i idzie zgłosić to zdarzenie na policję. Gdy pokrzywdzony wraz zT. W.szli, w pewnym momencie ponownie do pokrzywdzonego podeszli oskarżeni iJ. K., którzy wracali od strony miejscowego Lombardu, do którego wybrali się po pierwszym pobiciu pokrzywdzonego.P. T.słowami wulgarnymi przegoniłT. W., który na skutek agresywnej postawy słownejP. T.i obaw z tym związanych, zaczął oddalać się. W tym czasieP. T.mówił do pokrzywdzonego, żeby przyznał się, iż ukradł mu złom. Pokrzywdzony zaprzeczał iP. T.ponownie zaatakował pokrzywdzonegoS. B., którego na skutek zadawanych ciosów przewrócił na ziemię i tam ponownie bił po całym ciele. W czasie zadawania ciosów domagał się zwrotu 150 złotych, następnie po przyłączeniu się do biciaS. B.,A. S., który kopał pokrzywdzonego razem bili i kopali go po całym ciele.

Dowód:zeznania pokrzywdzonegoS. B.k,3-7,21-22, 104-105,, częściowe wyjaśnieniaP. T.k,29-30,100-102,260 odwrót, częściowe wyjaśnieniaA. S.k.64-67,72-75,192-194,260-261, zeznaniaJ. K.k.57, częściowe zeznaniaJ. K.k.275, zaznaniaT. W.k.18-19,274-275, protokół eksperymentu procesowego z udziałemP. T.k. 38-45.

W wyniku zadawanych ciosów pokrzywdzony doznał obrażeń w postaci rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, podbiegnięcia krwawego nad prawym łukiem brwiowym średnicy 5 cm, zadrapania skóry na grzbiecie nosa i na obu małżowinach usznych powodujących rozstrój zdrowia na okres poniżej dni 7.

Dowód: opinia sądowo-lekarska k.141.

PonadtoP. T.w okresie od 1 do 15 kwietnia 2013 roku wK.przez wybite okno dostał się do wnętrza budynku OS(...)przy ul(...)i dokonał kradzieży przedmiotów w postaci drabiny aluminiowej czternastostopniowej, kabli elektrycznych czterech sterowników do łóżek rehabilitacyjnych. Przedmioty zabrał na wózek, jednak jadąc z nim, zauważył nadjeżdżający samochód ochrony i porzucił uprzednio skradzione przedmioty. Pokrzywdzony wycenił wartość przedmiotów na szkodę 400 złotych, co odpowiadało rzeczywistej wartości przedmiotów. Wszystkie przedmioty zostały przez pokrzywdzonego odzyskane.

Dowód: protokół eksperymentu procesowego z udziałemP. T.k.38-41, częściowe wyjaśnieniaP. T.k.30, zeznaniaE. W.k.54-55, 165-166, protokół oględzin rzeczy k.167-170.

W toku prowadzonego postępowania przygotowawczego Prokurator powziął uzasadnione wątpliwości co do stanu poczytalności oskarżonegoP. T., dlatego teżP. T.został poddany jednorazowemu badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów. Biegli w wydanej opinii wskazali, iż nie jest on upośledzony umysłowo ani chory psychicznie. Stwierdzono u niego nieprawidłowe cechy osobowości, bez znaczenia orzeczniczego w niniejszej sprawie. W okresie obejmującym zarzut nie miał zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozumienia zarzucanych mu czynów ani pokierowania swoim postępowaniem. Może samodzielnie brać udział w postępowaniu karnym i realizować prawo do obrony.

Dowód: opinia sadowo-psychiatryczna k.186-187.

Jak dotychczasA. S.nie był karany za przestępstwa, zaśP. T.był karany czterokrotnie za przestępstwa zart. 279§1 k.k., za czyn zart. 288§1 k.k.i za czyn zart. 278§1 k.k.A. S.w miejscu swojego zamieszkania i w szkole posiada pozytywną opinię.

Dowód : karta karnaA. S.k.64-67,73-75, 134, karta karnaP. T.k. 204-205,wyrok II K 1049/12,II K 1328/12,II K 1174/12 k,48-51, wywiad środowiskowy dotyczącyA. S.k. 131-132.

Przesłuchany w postępowaniu przygotowawczymP. T.przyznał się do przedstawionego mu czynu zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i wyjaśnił, iż faktycznie pobił pokrzywdzonego, albowiem ten zabrał mu złom z opuszczonego ośrodka wczasowego(...)mieszczącego się wK.Górnym.P. T.zaprzeczał, aby udział w zdarzeniu brali będący z nim koledzy w osobachA. S.iJ. K.. Przesłuchany po raz drugi w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia trzech zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, jednak konsekwentnie zaprzeczał aby drugi raz bił pokrzywdzonego. W czasie posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowaniaP. T.przyznał się do wszystkich stawianych mu zarzutów i skorzystał z prawa odmowy składania wyjaśnień. Przed Sądemna rozprawie głownej, przyznał się do zarzutu kradzieży oraz do jednokrotnego pobicia pokrzywdzonego w celu uzyskania od niego zwrotu długu za ukradziony złom, po czyn skorzystał z prawa odmowy składania wyjaśnień.
Przesłuchany w postępowaniu przygotowawczymA. S.przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż gdyP. T.bił pokrzywdzonego, podszedł do nich i kopnął w nogi,dwa razy pokrzywdzonego. Widząc jakP. T.mocno bije zaczął go odciągać od pokrzywdzonego. Przesłuchany po raz drugi podtrzymał uprzednio złożone wyjaśnienia i wskazał, że za drugim razem również kopnął pokrzywdzonego, gdy ten był bity przezP. T.. Przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym po raz trzeci podtrzymał złożone wyjaśnienia i przyznał się do zarzucanych mu czynów. Przed SądemA.S.zmienił swoje wyjaśnienia przyznał się tylko do udziału w pobiciu pokrzywdzonego za pierwszym razem i do kopnięcia pokrzywdzonego. Zaprzeczał, aby drugie zdarzenie polegające na ponownym pobiciu pokrzywdzonego miało w ogóle miejsce. Twierdził, iż za drugim razem z pokrzywdzonym, we trójkę tylko rozmawiali.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. S.w zakresie złożonych przez niego wyjaśnień co do dwukrotnego pobicia pokrzywdzonego wspólnie i porozumieniu zP. T., w celu zwrotu wierzytelności oraz wyjaśnieniomP.tary w zakresie , w którym wyjaśnił , iż pobił za pierwszym razem pokrzywdzonego oraz kradzieży przezP. T.przedmiotów w OW(...), gdyż wyjaśnienia te znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. W pozostałym zakresie Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonych z niewiarygodne.
Z pierwszych zeznań naocznego świadka wydarzeń z udziałem pokrzywdzonegoS. B.,J. K., wynika iż obaj oskarżeni zadawali ciosy pokrzywdzonemu,P. T.bijąc po całym ciele i kopiąc, zaśA. S.tylko kopiąc. W tym zakresie zeznania świadkaJ. K.uznano za wiarygodne. Przed Sądem świadek ten, który po wejściu na salęS.puścił doP. T.tzw. „oczko”, zmienił swoje zeznania wskazując, iż był świadkiem tylko jednego zdarzenia z udziałem pokrzywdzonego, w trakcie którego został on pobity przezP. T.i raz kopnięty przezA. S., który chciał odciągnąć go od pokrzywdzonego, a zeznania w zakresie drugiego zdarzenia były wymysłem przesłuchującego go funkcjonariusza policji. Zeznania złożone przed Sądem zaprzeczające zaistnieniu drugiego pobicia należało uznać z nieprawdziwe i ewidentnie zmierzające do uchylenia się oskarżonych od odpowiedzialności za czyn, albowiem stoją one w sprzeczności z konsekwentnymi, logicznymi zeznaniami pokrzywdzonegoS. B.orazT. W., którym Sąd w całości dał wiarę. Tworzyły one bowiem jedną logiczną całość z częściowymi wyjaśnieniami samych oskarżonych. Nieścisłości zaistniałe w zeznaniach świadkaT. W.złożonych przed Sądem, należało uznać z typowy objaw upływającego czasu i wiek świadka. Skoro z zeznańT. W.wynika, iż gdy odchodził kontem oka widział jakP. T.zaczyna atakować pokrzywdzonego, a wcześniej widział pokrzywdzonego już pobitego, który mówił mu, że go pobito i idzie na policję , nie może być wątpliwości co do przyjęcia, iż pokrzywdzony został drugi raz pobity o czym konsekwentnie zeznawała w czasie całego postępowania. Rozbieżność w zakresie zeznań pokrzywdzonego co do osób bitych go została wyjaśniona w czasie rozprawy głównej.
Sąd przesłuchał w charakterze świadka funkcjonariusza policjiP. S.przesłuchującego świadkaJ. K.. Funkcjonariusz z uwagi na wiele czynności przesłuchań, które przeprowadza w ramach wykonywania zadań służbowych, nie pamiętał jak przebiegała czynność przesłuchaniaJ. K., jednak opisał w zeznaniach w jaki sposób przeprowadza tego rodzaju czynności. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, uznając je za wiarygodne. Funkcjonariusz policji jest osobą obcą dla świadka i w żaden sposób nie zainteresowaną rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie. Nie miał on żadnego interesu w tym, aby w zeznaniach świadka wpisywać okoliczności, które nie miały by miejsca, tym samym narażając się na utratę prawa wykonywania zawodu i odpowiedzialność karną.
ŚwiadekM. T.skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań jako osoba najbliższa dla oskarżonegoP. T.- matka, zaś zeznania świadkówA. T.iE. P.Sąd uznał za wiarygodne, jednak nie miały one większego znaczenia dla przedmiotowego postępowania.
Prymat wiarygodności posiadają zdaniem Sądu wszystkie dokumenty i protokoły. Korespondują one z dowodami osobowymi, pochodzą przy tym od osób uprawnionych do ich sporządzenia, zostały sporządzone w prawem przewidzianej formie, a żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności.
Prokurator przedstawił oskarżonymP. T.iA. S.dwa czyny zart. 13§1 k.k.w zw. zart282 k.k.iart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k., które popełnili wspólnie i w porozumieniu, a nadtoP. T.przedstawiono zarzut dokonania czynu zart. 278§1 k.k.
Sąd uznał, iż przyjęta kwalifikacja prawna dotycząca czynu zart. 278§1 k.k.jest prawidłowa. Nie można jednak zgodzić się z kwalifikacją przyjętą do czynów popełnionych przez oskarżonych wspólnie i w porozumieniu, albowiem Prokurator w obydwu czynach wskazał identyczne obrażenia, co nie jest w ocenie Sądu prawidłowością, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego wskazującego, iż pokrzywdzony został pobity dwukrotnie. Logicznym jest zważając na intensywność zadawanych przez sprawców ciosów, że za pierwszym razem jego obrażenia nie mogły być takie same jak za drugim razem. Z uwagi na fakt, iż nie można było wyodrębnić jakich obrażeń pokrzywdzony doznał za pierwszym a jakich za drugim razem, zdaniem Sądu zachowanie oskarżonych można uznać tylko za jeden czyn dokonany z półgodzinnym odstępem czasowym. Sąd nie zgodził się również z kwalifikacją wskazaną w akcie oskarżenia, albowiem w działaniach oskarżonych nie było zamiaru działania w osiągnięcia korzyści majątkowej. Jak wynika z zeznań samego pokrzywdzonego, świadkaJ. K., wyjaśnieńP.T., protokołu eksperymentu procesowego z udziałemP. T.oraz wyjaśnieńA. S.,P. T.do samego początku zdarzenia domagał się od pokrzywdzonego zwrotu 150 złotych za złom, który pokrzywdzony rzekomo miał mu ukraść z opuszczonego domu wczasowego, a wiec sprawcy działali wspólnie i w porozumieniu w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności jednocześnie stosując przemoc i groźby bezprawne.A. S.pomagającP. T.w biciu pokrzywdzonego, tym samym przystępując do działania wspólnie i w porozumieniu godził się na skutki i obrażenia doznane przez pokrzywdzonego, dlatego też przypisano mu kwalifikację taką samą jakP. T..
Zgodnie z aktualnie obowiązującą linią orzeczniczą, dla przyjęcia odpowiedzialności na gruncie przepisu zart. 191§2 k.k.ważne jest ustalenie subiektywnego przekonania sprawcy stosującego przemoc wobec pokrzywdzonego, że wierzytelność faktycznie istnieje( wyrok SN z dnia 08 maja 2012 roku w sprawie III KK 347/11 i inne ).Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.P. T.był w przekonaniu, iż pokrzywdzony ukradł mu złom pozostawiony przez niego w opuszczonym domu wczasowym(...)”, mimo iż nie widział jak mu ten złom kradnie, lecz widział tam pokrzywdzonego tego dnia, gdy składał złom. Tą okoliczność, że pokrzywdzony zabrał złomP. T.potwierdzają wszyscy uczestnicy zdarzenia , łącznie z pokrzywdzonym i świadkiemT. W..
Zdaniem Sądu zachowanie oskarżonych wyczerpało znamiona czynu zart. 191§2 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.Sąd omyłkowo wskazał wart. 191paragraf „§1”k.k.Jest to oczywista omyłka pisarska. Z treści opisu czynu, jak materiału dowodowego ewidentnie wynika, iż czyn wyczerpuje znamiona „§2”. Oczywistym jest, że podstawą wymiaru kary w tej sytuacji winien być równieżart. 191§2 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.a nie 191§1 k.k.w zw. zart. 11§3k.k. Sąd nie zastosował w przyjętej kwalifikacjiart. 12 k.k., albowiem w przedmiotowej sprawie trudno było przyjąć, iż sprawcy działając wspólnie i w porozumieniu mieli z góry powzięty zamiar dwukrotnego pobicia pokrzywdzonego w celu wymuszenia na nim zwrotu wierzytelności.
Sąd przyjął, że stopień społecznej szkodliwości dokonanego wspólnie i w porozumieniu czynu zart. 191§1 k.k.i inne jest wysoki. Szkodliwość ta przejawia się przede wszystkim w zuchwałym działaniu sprawców, w biały dzień, w miejscu publicznym oraz z użyciem przemocy wobec pokrzywdzonego – wątłego człowieka, praktycznie bez powodu. W zakresie czynu zart. 278§1 k.k.dokonanego przezP. T.Sad uznał, iż stopień społecznej szkodliwości jest znaczny. Dokonując oceny stopnia społecznej szkodliwości tegoż czynu Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar szkody, która de facto została naprawiona, gdyż oskarżony porzucił ukradzione przedmioty. Nie bez znaczenia był również fakt, iż oskarżony już wcześniej był karany za przestępstwa przeciwko mieniu, i ponownie działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim.
Przy wymiarze kary za czyn zart.191§1 k.k.w zw. zart.157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.wobecP. T.Sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające, do których zaliczył przede wszystkim działanie pod wpływem alkoholu oraz brutalność użytej przemocy wobec pokrzywdzonego działanie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, a także działanie przestępcze które mimo, iż oskarżony ma 19 lat, jest jego 6 czynem przestępczym. Z akt postępowania przygotowawczego wynika, iż przeciwko oskarżonemu zostały również skierowane inne akty oskarżenia o czyny przeciwko mieniu. Okoliczności łagodzących Sąd nie dopatrzył się .
Łącząc wymienione powyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 k.k., Sąd uznał, że wobec oskarżonego nieuzasadnione będzie orzekanie kar w górnych granicach zagrożenia ustawowego. Za każdy z przypisanych oskarżonemu przestępstw, Sąd jako adekwatną do społecznej szkodliwości czynów oraz do stopnia winy oskarżonego uznał karę z czyn zart. 191§1 k.k.w zw. zart.157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, które w wystarczającym stopniu oddają naganność zachowaniaP. T., przy uwzględnieniu okoliczności obciążających.Za czyn zart. 278§1 k.k.Sąd uznał za wystarczającą karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, mając na uwadze przyznanie się do winy oraz szczery opis dokonanego czynu. Zdaniem Sądu tylko kary jednostkowe pozbawienia wolności są w stanie uświadomić oskarżonemu nieopłacalność popełniania jakichkolwiek przestępstw i uświadomi mu to realność dolegliwości, tym bardziej, że już będąc tymczasowo aresztowanym przebywa w warunkach zupełnej izolacji. Tak wymierzone kary powinny spełnić wymogi wynikające z prewencji szczególnej, a w zakresie prewencji ogólnej zaspokoić społeczne poczucie sprawiedliwości i będą pozytywnie kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Jednostkowe kary wyższe stanowiłyby nadmierną i nieuzasadnioną okolicznościami sprawy dolegliwość.
OskarżonyP. T.został skazany za dwa przestępstwa pozostające w realnym zbiegu na kary pozbawienia wolności, dlatego tez też należało mu wymierzyć karę łączną. Za właściwą zasadę przy wymierzaniu kary łącznej, mając na względzie okoliczności danej sprawy, Sąd uznał zasadę asperacji, czyli częściowej absorpcji. Orzeczona bowiem kara łączna jest wyższa od najsurowszej z wymierzonych kar, ale jednocześnie niższa niż suma łączonych kar jednostkowych. Sąd zważył bowiem na istniejącą pomiędzy występkami oskarżonego bliskość czasową i miejscową. Przeciwko zastosowaniu pełnej absorpcji przemawiały jednak odmienny sposób działania oraz mimo wszystko wymiar kar jednostkowych. Jako karę łączną uwzględniającą wszystkie aspekty sprawy Sąd uznał karę 2 lat pozbawienia wolności. Tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności jest w stanie spełnić wymogi wynikające z prewencji szczególnej w stosunku do oskarżonego, który mimo 19 lat życia niemal nagminnie dokonuje przestępstw.
Na poczet orzeczonej kary zasadnym było zliczenie okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania oskarżonegoP. T.w okresie od 23 kwietnia 2013 roku do dnia 15 maja 2013 roku, a wiec do dnia wprowadzenia do wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności do sprawy II K 1174/12.
Z uwagi na fakt, iż oskarżonyP. T.jest pozbawiony wolności i nie ma możliwości faktycznych pozyskiwania środków pieniężnych, nie zasadnym byłoby obciążanie go kosztami i opłatami postępowania, dlatego też mając na uwadze treśćart. 624§1 k.k.Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów i opłat.
W postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem oskarżonyP. T.korzystał z pomocy obrońcy z urzędu w osobie adw.E. G., dlatego też mając na uwadze przepisy przytoczone w pkt VI wyroku, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kwotę 1195,56 groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.
Przy wymiarze kary za czyn zart.191§1 k.k.w zw. zart.157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.wobecA. S.Sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające, do których zaliczył przede wszystkim działanie wspólnie i w porozumieniu, bez powodu, gdyż zwrotu wierzytelności domagał sięP. T., aA. S.nawet nie wiedział o jaki konkretnie złom chodzi a podbiegł doP. T., gdy ten bił dużo mniejszego od siebie człowieka i zaczął go kopać po nogach.
Jako okoliczności łagodzące przy wymiarze karyA. S.Sąd potraktował jego dotychczasowy sposób życia, warunki osobiste, opinię jaką oskarżony miał w środowisku, w którym żył oraz uprzednią niekaralność.
Łącząc wymienione powyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 k.k., Sąd uznał, że wobec oskarżonegoA. S.nieuzasadnione będzie orzekanie kar w górnych granicach zagrożenia ustawowego. Za czyn przypisany oskarżonemu, Sąd jako adekwatną do społecznej szkodliwości czynu oraz do stopnia winy oskarżonego uznał karę z czyn zart. 191§1 k.k.w zw. zart.157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.6 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony ma ukończone 17 lat i zgodnie z przepisemart. 10§4 k.k.w stosunku do sprawcy, który popełnił występek po ukończeniu 17 lat, lecz przed ukończeniem 18 lat, Sąd zamiast kary stosuje środki wychowawcze, lecznicze albo poprawcze przewidziane dla nieletnich, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają. Zdaniem SąduA. S.mimo młodego wieku, w toku procesu prezentował złą postawę wskazującą, iż nie zrozumiał naganności swojego postępowania. Przed Sądem nie złożył wyjaśnień polegających na prawdzie, zaprzeczył, aby za drugim razem kopał pokrzywdzonego a nawet wyjaśnił, iż takie zdarzenie nie miało miejsca tym samym próbując pomóc w uniknięciu odpowiedzialności za brutalne pobicie pokrzywdzonego przez głownieP. T.. Ponadto przed Sądem wyjaśnił, iż przeprosił pokrzywdzonego, co również nie było prawdą, albowiem przesłuchany pokrzywdzony zeznał, iż faktycznie widział się zA. S.„na mieście” wK., lecz nie przeprosił pokrzywdzonego, lecz prosił aby ten wycofał oskarżenie i zeznawał fałszywie, że został pobity jeden raz, a nie tak jak to miało miejsce w rzeczywistości dwa razy. Powyższe okoliczności wskazują na demoralizacjęA. S.i brak poszanowania obowiązujących norm prawnych. Nie okazał również żadnego współczucia dla pokrzywdzonego, a jego przeprosiny przed Sądem uznać należy za wybieg obrończy zmierzający do rozważenia przez Sąd warunkowego umorzenia postępowania.
Przestępstwo zart. 191§1 k.k., będące podstawą wymiaru kary zagrożone jest karą od 3 miesięcy pozbawienia wolności do lat 5. Sąd uznał, iż karą właściwą za czyn dokonany przezA. S.i jego postawę po popełnieniu przestępstwa, motywy dla których działał, pobudki będzie kara wychodząca poza dolną granicę ustawowego zagrożenia 3 miesięcy, w wymiarze 6 miesięcy.
Kara orzeczona względem oskarżonego nie przekracza dwóch lat pozbawienia wolności, istniały więc formalne podstawy warunkowego zawieszenia jej wykonania. Przed popełnieniem przypisanegoA. S.przestępstwa, nie był on karany, dlatego też Sąd zastosował dobrodziejstwo instytucji warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej mu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. W chwili obecnej, dla osiągnięcia celów kary nie jest konieczne pozbawienie go wolności. Uzasadniona jest pozytywna prognoza kryminologiczna w jego przypadku i można wnioskować, że pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności, w przyszłości nie popełni on więcej żadnych przestępstw i wyciągnie wnioski ze swojego zachowania. Dla osiągnięcia celów kary i weryfikacji postawionej pozytywnej kryminologicznej celowe będzie określenie okresu próby na maksymalny okres 5 lat.
Sąd działając na podstawieart. 63§1 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniach 24 i 25 kwietnia 2013 roku.
Dla skutecznego oddziaływania wychowawczego wobec 17 letniego sprawcy celowe było oddanie go pod dozór kuratora sądowego na podstawiaart. 73 § 2 k.k., a także zobowiązanie go w okresie próby do kontynuowania nauki (art. 72 § 1 pkt 4 k.k.). Pozwoli to na stałą i dokładną kontrolę zachowania sprawcy w okresie próby.
OskarżonyA. S., nie osiąga żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu matki, dlatego też Sąd nie obciążył go kosztami i opłatami postępowania, uznając iż ich zasądzenie faktycznie obciążało by matkę skazanego, co nie byłoby słuszne, gdyż dolegliwość związana z procesem winna dotykać tylko oskarżonego.
Na podstawieart. 29 ust.1 ustawy - Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz wyznaczonego obrońcy z urzędu adw.J. K.koszty obrony z urzędu za działanie w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem w wysokości 1195,56 złotych, w tym podatek od towarów i usług, bowiem nie została ona opłacona.

Zarządzenie:
1.odnot
2. odpis wyroku wraz z odpisem uzasadnienia doręczyć PR w/m, adw.J. K.
3. kal. 14 dni