Sąd Okręgowy w Legnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 689/12
Data wyroku: 2013-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Pratkowiecki, Marek Poddębniak, Barbara Gabrysz
Słowa kluczowe: Uniewinnienie, Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 689/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Paweł Pratkowiecki

Sędziowie

SO Barbara Gabrysz
SO Marek Poddębniak (spr.)

Protokolant

stażysta Antonina Kubiena

po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r.
sprawyJ. P.(P.)
oskarżonego o przestępstwo zart. 212 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela prywatnego
od wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie
z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II K 951/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną,

II
kosztami postępowania odwoławczego obciąża oskarżyciela prywatnego i wymierza mu 60,00 złotych opłaty za II instancję.

Sygn. akt IV Ka 689/12

UZASADNIENIE
Oskarżyciel prywatnyJ. M.oskarżyłJ. P.o to, że w dniu 20 stycznia 2011 r. w KPP wG.w trakcie składania zeznań do sprawy sygn. akt 3 Ds. 419/11 pomówiłJ. M.o fizyczne i psychiczne znęcanie się nad jego dziećmi, sprawa prowadzona przez KPP wG.sygn. akt RSD – 288/11, które to pomówienia mogły poniżyćJ. M.w opinii publicznej,to jest o czyn zart. 212 § 1 k.k.

Sąd Rejonowy Głogowie wyrokiem z 25 września 2012 r. w sprawie II K 951/12 uniewinnił oskarżonegoJ. P.od popełnienia czynu zarzucanego mu w części wstępnej wyroku.
Na podstawieart. 632 pkt 1 k.p.k.kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Z wyrokiem tym nie zgodził się oskarżyciel prywatnyJ. M.składając osobistą apelację. Oskarżony wyrokowi Sądu I instancji zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku tj.art. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.polegającą na przekroczeniu prawa do swobodnej oceny dowodów i jednostronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego wyłącznie pod kątem jego interpretacji na niekorzyść oskarżyciela prywatnego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż brak jest podstaw do przyjęcia winy i sprawstwa oskarżonego w sytuacji, gdy zebranyw sprawie materiał dowodowy, a w szczególności akt Prokuratury Rejonowej wG.sygn. akt: 1 Ds 164/11, zeznania oskarżyciela prywatnego, częściowo wyjaśnienia oskarżonego oraz okoliczność związana z istnieniem konfliktu pomiędzy stronami potwierdza, iż doszło do popełnienia przestępstwa pomówienia przez oskarżonego

i powołując się na ten zarzut wnosił o uchylenie zaskarżonego wyrokui przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi i instancji.
Na rozprawie przed Sądem Okręgowym oskarżyciel prywatny popierał pisemną apelację i zawarty w niej wniosek, oskarżony i jego obrońca wnosilio utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela prywatnego nie było słuszna, nie zasługiwał też na uwzględnienie zawarty w niej wniosek.
Trafnie Sąd rejonowy oceniając niniejszą sprawę w głównej mierze opierał się na aktach 1 Ds. 164/11 Prokuratury Rejonowej wG.. Ma rację oskarżyciel prywatny, wskazując, iż oskarżony złożył zawiadomienieo popełnieniu przezJ. M.przestępstwa na szkodę swoich dzieci,a następnie odebrane zostały od niego zeznania w tej sprawie.
Zważyć jednak należało, że zachowanie to było następstwem informacji uzyskanych od dzieci oskarżonego, które także we wskazanym powyżej postępowaniu informacje przekazane ojcu (oskarżonemuJ. P.) potwierdziły. Treść zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, a następnie zeznań oskarżonego, nie stanowiła zatem w żadnym razie pomówienia oskarżyciela posiłkowego o zachowanie, o którym oskarżony wiedział, że nie miało miejsca, lecz była oczywistym przejawem dążenia do zagwarantowania ochrony praw dzieci oskarżonego, które to prawa wedle relacji tych dzieci były naruszane. Co więcej jak wynika to z postanowienia wydanego w toku postępowania przygotowawczego oskarżyciel prywatnyJ. M.dwukrotnie zadawał uderzenia małoletniemup. P., raz też uderzyłA. P.. Oskarżony zatem w żaden inny sposób nie mógł owego celuw postaci zapewnienia ochrony swoim dzieciom osiągnąć, albowiem nie dysponował on żadnymi uprawnieniami w tym zakresie. Nie miał też możliwości skutecznej weryfikacji twierdzeń swoich dzieci, co spowodowało, że udał się do organu właściwego dla oceny zachowania oskarżyciela prywatnego.
Wbrew twierdzeniom apelacji brak było jakichkolwiek podstaw do innej oceny zgromadzonych dowodów i w tym zakresie nie naruszono przepisów procedury. Oczywiście niesłuszny był też zarzut błędnych ustaleń, albowiem dokonane zostały one na podstawie całokształtu materiału dowodowego przy uwzględnieniu zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego.
Z tych względów zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.