Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 614/13
Data wyroku: 2013-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Bogusz-Patyra, Elżbieta Jóźwiakowska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt XI Ka 614/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2013 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym

w składzie:Przewodniczący: SSOKatarzyna Żmigrodzka– spr.
Sędziowie: SOElżbieta Jóźwiakowska
SOEwa Bogusz - Patyra

Protokolant:prot. Katarzyna Zabielska

przy udziale Prokuratora Marty Baranowskiej
po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 roku
sprawyJ. L.
oskarżonego zart. 270 § 1 k.k.i in.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt VII K 1024/11

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej i karach jednostkowych pozbawienia wolności oraz o karze grzywny;

2
uniewinnia oskarżonego od czynu zarzuconego mu w pkt II i w tej części wydatkami poniesionymi w postępowaniu obciąża Skarb Państwa;

II
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynu zarzuconego w pkt I i w tej części sprawę oskarżonegoJ. L.przekazuje Sądowi Rejonowego w Białej Podlaskiej do ponownego rozpoznania.

Sygn. aktXI Ka 614/13

UZASADNIENIE
J. L.oskarżony został o to, że:
I. w dniu 31 marca 2011 r. doD., gm.Ł., powiatu(...), woj.(...)w czasie kontroli drogowej funkcjonariuszy Policji użył jako autentyczne sfałszowane ukraińskie prawo jazdy kat. ABC nr(...)okazując je funkcjonariuszom Policji jako autentyczne tj. o czyn zart. 270 § 1 kk;
II. w dniu 01 kwietnia 2011 roku wB.woj.(...)usiłował wyłudzić poświadczenie nieprawdy od urzędnika Referatu(...)Urzędu Miasta wB.składając wniosek o wymianę ukraińskiego dokumentu prawa jazdy kat. ABC nr(...)na jego polski odpowiednik, wiedząc, że to prawo jazdy zostało uprzednio podrobione, jednak celu swojego nie osiągnął z uwagi na odmowę załatwienia wniosku to jest o przestępstwo określone wart. 13 § 1 kkw zw. zart. 272 kk.

Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej wyrokiem z dnia 6 marca 2013r.J. L.uznał za winnego zarzucanych mu czynów opisanych aktem oskarżenia i za czyn z pkt. I na mocyart. 270 § 1 kkskazał na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś za czyn z pkt. II na mocyart. 14 § 1 kkw zw. zart. 272 kkna karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, na mocyart. 85 § 1 kkorzeczone wobecJ. L.jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i jako łączną wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; na mocyart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch) i na mocyart. 71 § 1 kkorzekł 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięciu) zł każda; zwolnił oskarżonego od opłaty i zwrotu poniesionych wydatków obciążając nimi Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na:
a) uznaniu oskarżonegoJ. L.za winnego popełnienia obu zarzuconych mu czynów pomimo, iż nie pozwala na to zebrany w sprawie materiał dowodowy;
b) przyjęciu, że oskarżony w dniu 1 kwietnia 2011 roku usiłował wyłudzić poświadczenie nieprawdy od urzędnika Urzędu Miejskiego wB., składając wniosek o wymianę ukraińskiego prawa jazdy kat. A,B,C na jego polski odpowiednik wiedząc, że prawo jazdy zostało uprzednio podrobione, podczas gdy wszystkie ujawnione w czasie rozprawy dowody oraz prawidłowa ocena tych dowodów prowadzą do odmiennego wniosku, iż usiłowanie nie miało miejsca, gdyż oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion przestępstwa zart. 272 kk. Nie posiadał przy sobie ukraińskiego prawa jazdy które znajdowało się w policji a nadto nie miał świadomości, że zostało ono podrobione;
2. obrazę przepisów prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść wyroku:
a)art. 4 kpk,art. 5 § 2, 7, 410, 424 § 1 kpkpolegając na dowolnej, nie uwzględniającej zasad wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie materiału dowodowego, nienależytym rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności w postaci zeznań świadków oraz opinii biegłego, nie uwzględnienie wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwego wyroku;
c)art. 167, 193 kpkwobec zaniechanie podjęcia przez Sąd z urzędu jakichkolwiek czynności dowodowych w celu wezwania na rozprawę i przesłuchania wydających opinię biegłych z laboratorium Kryminalistycznego KWP wL.w celu zadania im pytań co do metod badawczych jakimi posługiwali się wydając opinię a zwłaszcza na jakim materiale porównawczym oparli opinie i skąd pozyskali materiał porównawczy w postaci plastikowych dokumentów praw jazdy, ile tych dokumentów wykorzystali do badań, czy dokumentami tymi w ogóle dysponowali i w ogóle je badali, czy oparli się wyłącznie na opracowaniu(...)wydanym przed 8 laty;
d) nie wskazanie na jakich Sąd oparł się dowodach przyjmując, że oskarżony wiedział, że przedmiotowy dokument jest sfałszowany oraz z jakich przyczyn nie uznał dowodów przeciwnych w postaci jego wyjaśnień złożonych na rozprawie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie, jednak zawarty w niej wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów jest zasadny jedynie częściowo, a to w odniesieniu do czynu zart. 272 k.k.W pozostałym zakresie wniosek ten należało uznać za co najmniej przedwczesny, a sprawa w części dotyczącej czynu zart.13 §k.k.w zw. zart. 270 §1 k.k.z uwagi na uchybienia popełnione przez Sąd Rejonowy podlegała uchyleniu do ponownego rozpoznania.
Przechodząc do apelacji, słusznie podnosi skarżący, iż przypisany oskarżonemu czyn zart. 272 k.k.w swoim opisie nie zawiera ustawowych znamion czynu zabronionego przewidzianych w tym przepisie. Przestępstwo zart. 272 k.k.polega na wyłudzeniu poświadczenia nieprawdypoprzez podstępne wprowadzenie w błądosoby wydającej takie oświadczenie. Zgodnie z poglądem wyrażonym w wyroku Sadu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2010 roku w sprawie II KK 267/10 (LEX nr 794972), dla wypełnienia znamion strony przedmiotowej występku zart. 272 k.k.nie wystarcza złożenie nieprawdziwego oświadczenia, gdyż nie stanowi ono podstępnego zabiegu. Ponieważ "podstępne wprowadzenie w błąd" jest szczególną formą "wprowadzenia w błąd", wymaga podjęcia innych jeszcze podstępnych zabiegów w celu wyłudzenia od osoby uprawnionej określonej treści dokumentu, na przykład "przebiegłych, pozorujących jego zgodność z rzeczywistością i utrudniających wykrycie prawdy".
Z treści zarzutu oraz opisu czynu przypisanego oskarżonemu nie wynika, aby podjął on owe zabiegi zmierzające do podstępnego wprowadzenia w błąd. Za takie nie sposób uznać złożenie wniosku o wymianę dokumentu, nawet, jeśli nastąpiło to przy świadomości, że dokument został poprzednio podrobiony. Również z pisemnego uzasadnienia orzeczenia nie wynika, w jaki sposób oskarżony miałby podstępnie zabiegać o wydanie mu polskiego prawa jazdy. Sąd bowiem jego zachowanie opisał w sposób identyczny jak w zarzucie.
W takiej sytuacji wobec braku znamienia czynu zabronionego w czynie przypisanym i wobec zaskarżenia wyroku wyłącznie na korzyść oskarżonego, wyrok ten w opisanym zakresie należało zmienić iJ. L.uniewinnić od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia. Rozstrzygnięcie o wydatkach postępowania poniesionych w części dotyczącej tego zarzutu oparte zostało na treści przepisu 632pkt 2 kpk.
W odniesieniu do zarzutu zart. 13 §k.k.w zw. zart. 270 §1 k.k.wyrok należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Dopuścił się on, bowiem podniesionej w środku odwoławczym obrazyart. 410 kpk, która niewątpliwie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia. Sąd ten, jak wynika z uzasadnienia wyroku, oparł się na wyjaśnieniach oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego (k. 16), których jednak nie ujawnił na rozprawie. Wyjaśnienia te winny być oskarżonemu odczytane w trybieart. 389 kpkz uwagi na złożenie na rozprawie wyjaśnień odmiennej treści i zaprzeczenie stawianym mu zarzutom. W takiej sytuacji Sąd powinien również zwrócić się do oskarżonego o wyjaśnienie stwierdzonych sprzeczności. Niewątpliwie wyjaśnienia oskarżonego w niniejszej sprawie stanowią dowód zasadniczy, a ich ocena ma znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Z tych względów koniecznym było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w zakresie czynu zarzuconego oskarżonemu w pkt I.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe od początku.
W szczególności przesłucha oskarżonego, oczywiście o ile nie skorzysta on z przysługującego mu prawa do odmowy złożenia wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na zadane pytania, prawidłowo stosującart. 389 kpk.
Nadto Sąd Rejonowy przeprowadzi dowody nieosobowe, zgodnie z przepisamikpki ewentualnie inne dowody z urzędu lub na wniosek stron, których potrzeba wyłoni się w toku postępowania. Na uwadze będzie miał przy tym zarzuty zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego.
Tak zgromadzony materiał dowodowy podda wnikliwej analizie. Oceny wszystkich dowodów dokona zgodnie z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, w granicach określonych wart. 7 kpkoraz respektując zasady wynikające zart. 4 kpk. Na tej podstawie ustali stan faktyczny, który podda właściwej ocenie prawnej. W razie potrzeby Sąd Rejonowy swoje stanowisko uzasadni, zgodnie z wymogamiart. 424 § 1 kpk.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy na zasadzieart. 437 § 1 i 2 kpkorzekł jak w wyroku.