Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 1171/13
Data wyroku: 2013-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Stankiewicz
Słowa kluczowe: Dodatki Do Emerytur I Rent
Podstawa prawna: art.75 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 1171/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 listopada 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSO Stanisław Stankiewicz
Protokolant: Bożena Radziusz

po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 roku w Białymstoku
na rozprawie
sprawyH. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o dodatek pielęgnacyjny
na skutek odwołaniaH. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 29 maja 2013 roku
Nr(...)-ser2

oddala odwołanie

sygnatura akt V U 1171/13

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją z dnia 29 maja 2013 r. w oparciu o przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.) odmówiłH. P.prawa do dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła u wnioskodawczyni niezdolności do samodzielnej egzystencji.
H. P.kwestionując ustalenia ZUS co do aktualnego stanu jej zdrowia domagała się zmiany powyższej decyzji organu rentowego i przyznania jej dodatku pielęgnacyjnego.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia decyzji.

Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił i zważył co następuje:

Ubezpieczona do marca 2013 r. uprawniona była do dodatku pielęgnacyjnego. Orzeczeniem z dnia 22 maja 2013 r. Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, żeH. P.nie jest całkowicie niezdolna do samodzielnej egzystencji. Orzeczenie to było podstawą wydania przez organ rentowy zaskarżonej decyzji.
Zgodnie zart. 75 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty, jeżeli osoba ta została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia. Niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeka się w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych (art. 13 ust. 5).
Odwołującaurodzona (...)w oparciu o przesłankę wieku nie może skutecznie domagać się przyznania jej dodatku pielęgnacyjnego.
Celem ustalenia aktualnego stanu zdrowiaH. P., Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu neurologii.
Biegły po przeprowadzeniu stosownych badań lekarskich oraz dokonaniu analizy dostępnej dokumentacji lekarskiej, rozpoznał u odwołującego schorzenia, które szczegółowo wymienił w opinii (k. 13). Zdaniem biegłego schorzenia te nie powodują u badanej naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych.
Odwołująca nie zgodziła się z biegłym.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się na ocenie stanu zdrowia dokonanej przez biegłego sądowego.
Zdaniem Sądu opinia biegłego jest fachowa, obiektywna, wszechstronna, należycie uzasadniona i z tych powodów zasługuje na uwzględnienie. Należy dodać, że autor opinii legitymuje się wiedzą medyczną z zakresu schorzeń rozpoznanych u odwołującej, doświadczeniem zawodowym a także znajomością zasad orzeczniczych określonych wustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Podkreślić też trzeba, iż o uznaniu za niezdolną do samodzielnej egzystencji osoby ubiegającej się o dodatek pielęgnacyjny, decyduje bezstronna ocena stanu jej zdrowia dokonana poprzez lekarzy specjalistów. Subiektywne odczucia odwołującego i zgłaszane dolegliwości nie mogą stanowić podstawy orzekania, jeżeli nie znajdują potwierdzenia w obiektywnych dowodach, jakimi są wyniki badań.
Skoro w toku postępowania sądowego nie udało się skutecznie wykazać, że schorzenia występujące uH. P.powodują utratę zdolności do samodzielnej egzystencji, to odwołanie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze na mocyart. 47714§ 1 kpcorzeczono jak w sentencji wyroku.