Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 1999/12
Data wyroku: 2013-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Marchwicka
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 11 kwietnia 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia V Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Marchwicka
Protokolant:  Anna Olszewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Stare Miasto Jarosława Szymczyka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2013 r., 11 kwietnia 2013 r. weW.
sprawy
R. L.(R. L.)synaD.iL.z domuŚ.
urodzonego(...)r. wN.
PESEL: (...)

oskarżonego o to, że
w dniu 15 kwietnia 2012 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zabrał w celu przywłaszczenia odzież oraz obuwiemarki S.o łącznej wartości 669,40 złotych, czym działał na szkodę(...) Sp. z o.o.
tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoR. L.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierza mu karę10 (dziesięciu) miesięcypozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w ilości 20 (dwudziestu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

IV
na podstawieart. 72 § 2 k.k.zobowiązuje oskarżonego  do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłacenie pokrzywdzonemu(...) Sp. z o.o.wW.kwoty 209,80 zł (dwieście dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy), w terminie 6 (sześciu) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych oraz od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa

UZASADNIENIE
Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 15 kwietnia 2012 roku doW.przyjechałaW. M.wraz zR. L.. Chodzili po mieście, a następnie udali się doGalerii (...), gdzieR. L.namówiłW. M.do kradzieży rzeczy wsklepie (...). PoczątkowoW. M.odmówiła twierdząc, że była już karana za kradzież, aleR. L.nalegał mówiąc, że są dobre warunki do kradzieży, bo jest dużo klientów, a ekspedientki nie zauważą. Dał jej także nożyczki, którymi miała przeciąć zabezpieczenia przeciwkradzieżowe odzieży.

/dowód: zeznania świadkaW. M.k.122-124;
wyjaśnienia świadkaW. M.k. 22 – 22v, k. 122 – 124/

Około godz. 14:00R. L.iW. M.przyszli dosklepu (...)wGalerii (...).
Para ta rozglądała się po sklepie. W pewnym momencie wzięli kilka ubrań i poszli do przymierzalni. Po chwili z przymierzalni wyszedłR. L., podszedł do kasy i poprosił o pomoc przy wyborze prezentu dla dziewczyny. Nie mówił on składnie, długo zastanawiał się na swoimi wypowiedziami. Wrócił doW. M., po czym oboje wyszli z przymierzalni i udali się wyjścia. Mężczyzna wyszedł ze sklepu, zaś kobieta została jeszcze w sklepie. Mężczyzna czekał przed wejściem do sklepu. Para ta wzbudziła podejrzenie pracowników sklepu.

/dowód: zeznania świadkaM. K.k. 8, k. 110 – 112
zeznania świadkaW. M.k. 122 – 124
wyjaśnienia świadkaW. M.k. 22 – 22v,
zeznania świadkaA. B.k. 58v – 59, k. 109 – 110
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. L.k. 70v, k. 107 – 109

KiedyW. M.opuszczała sklep włączyły się bramki antykradzieżowe. W związku z tym pracownicasklepu (...)poprosiłaW. M.o ponowne przejście przez bramki.
Okazało się, że kobieta miała w torebce towar zesklepu (...), tj. buty o wartości 89, 90 zł, bluzkę o wartości 59, 90 zł, kamizelkę o wartości 99, 90 zł oraz 3 pary spodni o wartości: 119, 90 zł, 159, 90 zł i 139, 90 zł. Łączna wartość skradziony rzeczy wynosiła 669, 40 zł.
W przymierzalni odnaleziono paczkę chipsów, w której ukryte zostały metki oraz klipsy zabezpieczające. Do dalszej sprzedaży nadawały się jedynie buty i jedna para spodni. Natomiast pozostała odzież została uszkodzona w ten sposób, że odcięto od nich metki i klipsy.
Na miejsce zdarzenia wezwano funkcjonariusz Policji, którzy zatrzymaliW. M., natomiastR. L.oddalił się z miejsca zdarzenia.

/dowód: zeznania świadkaM. K.k. 8, k. 110 – 112
zeznania świadkaW. M.k. 122 – 124;
wyjaśnienia świadkaW. M.k. 22 – 22v.;
zeznania świadkaA. B.k. 58v – 59, k. 109 – 110
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. L.k. 70v, k. 107 – 109

R. L.ma 21 lat. Jest bezdzietnym kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie gimnazjalne. Nie posiada wyuczonego zawodu. Uczy się w(...) Szkole Zawodowej nr (...)wO.. Pozostaje na utrzymaniu rodziców. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie i odwykowo.
R. L.był wielokrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwa kradzieży.

Dowód: protokół przesłuchania podejrzanego k. 10 – 10v
wywiad środowiskowy k. 71
dane o karalności k. 91
wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Opolu Wydział VII Karny z dnia 10 marca 2011 roku, sygn. akt VII K 67/11 k. 72
wyrok Sądu Rejonowego w Opolu Wydział VII Karny z dnia 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt VII K 1042/11 k. 73 /

Na rozprawieR. L.nie przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu zdarzenia poszedł do Galerii. Nie wiedział jednak, żeW.chce coś ukraść. Ona prosiła oskarżonego, aby zaniósł jej ubrania do szatni. Później chodził po sklepie. Pytał o cenę biżuterii, bo chciał kupić dla swojej dziewczyny. Wyszedł ze sklepu i czekał. JakW.wychodziła z torbą to ją zatrzymali. Wyjaśnił, że pojechał doO., bo miał pociąg.
Na pytania Sądu wyjaśnił, że czekał naW.. Nie umawiali się co mają zrobić później.
Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego oskarżonyR. L.nie przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wyjaśnił, żeW. M.zna ze szkoły. W kwietniu 2012 roku pojechali razem doW.. Razem też byli wGalerii (...). W jednym ze sklepów, do którego weszliW.dała mu wybrane przez siebie ubranie i poprosiła, aby jej to ubranie zaniósł do przebieralni i tam je zostawił, po czym wyszedł z szatni, chodził po sklepie i oglądał ubrania oraz bransoletki. Rozmawiał także z ekspedientką. Wyszedł ze sklepu i na korytarzu czekał naW.. Kiedy po kilku minutach wyszła ze sklepu to włączyły się bramki antykradzieżowe i została zatrzymana przez ekspedientki.R. L.jeszcze chwilę czekał naW.na korytarzu, a ponieważ nie wychodziła ze sklepu, poszedł na pociąg. Gdy był już na dworcu to zadzwoniła do niegoW.i poprosiła, aby wrócił doGalerii (...)i się z nią spotkał i „przyjął karę”. Z dworca wrócił doGalerii (...), ale nie mógł jej znaleźć więc wrócił na dworzec i pojechał doO..
Wyjaśnił, że nie ma nic wspólnego z kradzieżą ubrań, którą dokonałaW.. Zaprzeczył, by ją do czegokolwiek namawiał i by do czegokolwiek ją zmuszał.
R. L.podtrzymał powyższe wyjaśnienia.
Na pytania Sądu wyjaśnił, że wO.nie rozmawiał zW.na temat zdarzenia, bo ma swoje sprawy.
Na pytania prokuratora wyjaśnił, że doO.wrócił sam. Kiedy poszli do sklepu nie rozmawiali o niczym. Po tym jakW.dała mu ubrania, zaniósł je do przymierzalni. Pochodził po sklepie. Później wyszedł i na nią czekał.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu przeprowadzone dowody pozwoliły na przyjęcie, iż sprawstwo i wina oskarżonego, nie budziły wątpliwości.
Sąd w zasadniczej części nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoR. L., w których nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wskazał, że nie widział, byW.chciała coś ukraść i zaprzeczał, by miał ją namawiać do kradzieży. Jego wyjaśnienia były sprzeczne z zeznaniami świadkaW. M., którym Sąd dał wiarę w całości. Wersja przedstawiona przezR. L.była uzasadniona zważywszy na rolę, w jakiej występuje w niniejszym postępowaniu. Stanowiły obraną linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się głównie na zeznaniachW. M.iM. K.. Natomiast jedynie posiłkowo potraktował zeznania funkcjonariusza PolicjiA. B., który nie był naocznym świadkiem zdarzenia. Został wezwany dosklepu (...)po ujawnieniu kradzieży. Jego zeznania stanowią głównie opis relacji przedstawionej przezW. M..
W. M.natomiast konsekwentnie podawała, że dokonywała kradzieży razem zR. L.. Zeznała, że to on namówił ją do kradzieży wsklepie (...). Razem zW. M.przyniósł ubrania do przymierzalni i podał nożyczki. Następnie przyszedł do niej ponownie poinformować ilu jest pracowników, czy się zbliżają.R. L.stał przed przymierzalnią i obserwował czy nikt nie idzie. Potem wyszedł ze sklepu.W. M.kiedy wychodziła ze sklepu włączyły się bramki antykradzieżowe.
Całą sytuację, tj. już od momentu wejściaW. M.iR. L.do sklepu obserwowałaM. K.. Dokładnie opisała wygląd klientów i ich zachowanie na terenie sklepu. Podała, iż wzbudzili podejrzenie pracowników sklepu. Wskazała, że ze sklepu wyszedł najpierw mężczyzna, zaś kobieta chodziła jeszcze po terenie sklepu. Kiedy i ona wychodziła włączyły się bramki antykradzieżowe. Świadek podała jakie rzeczy zostały skradzione i wskazała, że łączną wartość skradzionych rzeczy wynosiła 669, 40 zł.
W toku postępowania przesłuchano także funkcjonariusza PolicjaA. B., który zeznał, że udał się dosklepu (...)na polecenie dyżurnego. Przekazał relacjęW. M.na temat przedmiotowego zdarzenia. Podał także jakie rzeczy zabezpieczono i wskazał, że łączna wartość skradzionych rzeczy wynosiła 669, 40 zł.
Zeznania przesłuchanych w sprawie świadków były spójne, logiczne i konsekwentne. Fakt, iż na etapie postępowania jurysdykcyjnego świadkowie nieco osłabili pewność przyjętego i przedstawionego wcześniej ciągu okoliczności, podając, że nie pamiętają już dokładnie szczegółów zdarzenia, nie deprecjonowało ich zeznań w żadnej mierze. W ocenie Sądu, przyczyną niepamięci jest głównie upływ czasu, zaś dodatkowo w stosunku doM. K.iA. B.charakter ich pracy, gdzie dość często spotykają się ze zdarzeniem kradzieży. Zatem niepamięć o pewnych okolicznościach należało uznać za naturalną. Sąd nie znalazł powodów, by odmówić wiarygodności zeznaniom tychże świadków oraz, by świadkowie ci mieli złożyć nieprawdziwe zeznania oskarżając oskarżonego o dokonanie kradzieży.
Zdaniem Sądu, nie budziła również wątpliwości wiarygodność dokumentów stanowiących dowód w sprawie w postaci danych o karalności, wywiadu środowiskowego oraz odpisów wyroków. Dokumenty te pochodziły od uprawnionych do ich wydania podmiotów. Nadto, dowodów tych nie podważała żadna ze stron, do czego i Sąd nie znalazł podstaw, jak również nie ujawniono w zgromadzonym materiale dowodowym innych dowodów mogących mieć wpływ na ocenę odmienną od przyjętej.

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych, popełnienie przezR. L.zarzucanego mu czynu nie budziło żadnych wątpliwości.
Odpowiedzialności karnej za czyn zart. 278 § 1 kk. podlega ten, kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą.
Przez zabór należy rozumieć wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby nią władającej (właściciela, posiadacza lub dzierżyciela) i objęcie we własne władanie. Chodzi tutaj o faktyczne władztwo nad rzeczą, które w wyniku zaboru zostaje wbrew woli posiadacza naruszone. W swych konsekwencjach jednak zabór taki godzi w prawo własności, gdyż sprawca zaboru działa w celu przywłaszczenia zabranej rzeczy, tj. włączenia jej do swego stanu posiadania lub bezprawnego rozporządzenia nią na rzecz innej osoby. Należy podkreślić, że stanowiący istotę kradzieży zabór następuje bezprawnie, bez żadnej ku temu podstawy i bez zgody właściciela lub osoby, której mienie (rzecz) zabrano (wyrok SN z dnia 18 grudnia 1998 r., IV KKN 98/98, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 7-8).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona omawianego przestępstwa, bowiem w dniu 15 kwietnia 2012 roku działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zabrał w celu przywłaszczenia odzież i obuwie maki Stradivarius o łącznej wartości 669, 40 zł, czym działał na szkodę(...) sp. z o.o.Na działanie wspólnie i w porozumieniu wskazywało to, iż oskarżony razem zW. M.udał się dosklepu (...)w celu dokonania kradzieży, ponadto przekazał jej nożyczki, aby odcinała nimi zabezpieczenia, zaś stojąc przed przymierzalniami patrzył czy nikt z pracowników nie nadchodzi.
Na podstawie stosownych przepisów Sąd wymierzyłR. L.karę w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę na zasadzieart.33§2 k.k.w ilości 20 stawek, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł.
Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności za przypisane mu przestępstwo Sąd baczył, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Sąd uznał, że wymierzona kara pozbawienia wolności będzie adekwatna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu oraz uczyni zadość wymaganiomart. 53 § 1 i § 2 kk. W przekonaniu Sądu, kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze spełni stawiane jej cele zapobiegawcze i wychowawcze w odniesieniu do oskarżonego. Winna ona unaocznić mu naganność jego zachowania, oraz zapobiec powrotowi do naruszania przez niego porządku prawnego. Natomiast w ramach prewencji ogólnej wymierzona oskarżonemu kara, z jednej strony powinna odstraszać potencjalnych sprawców tego rodzaju występków, a z drugiej ukazując naganność tego rodzaju zachowań oraz nieuchronność kary, winna pozytywnie kształtować świadomość prawną społeczeństwa.
Ze względu na wychowawczo-prewencyjne funkcje grzywny, gdyż pozbawia ona sprawcę przestępstwa bezprawnej korzyści, uświadamiając mu nieopłacalność popełnienia przestępstwa, Sąd orzekł obok kary pozbawienia wolności karę grzywny.
Okolicznością obciążającą przy wymiarze kary była uprzednia karalność, nagminność tego rodzaju czynów oraz działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Sąd nie dopatrzył się szczególnych okoliczności łagodzących.
W ocenie Sądu, mimo uprzedniej karalności oskarżonego uzasadnionym było warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na 3 – letni okres próby.
Ustalając okres próby Sąd doszedł do przekonania, że w przypadkuR. L.konieczny będzie wydłużony okres probacji. Osiągnięcie celu wychowawczego, który jednocześnie w sposób realny potwierdzi trafność postawionej względem oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej, wymaga dłuższego okresu próby. Ewentualne wejście oskarżonego w konflikt z prawem, będzie uprawniało Sąd do zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary w sytuacji, gdyby prognoza kryminologiczna co do oskarżonego okazała się nietrafna. Sąd uznał więc, że w tym konkretnym przypadku orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności nie jest konieczne i cele kary zostaną spełnione, mimo nie orzekania bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie powyższe winno zmotywować sprawcę do zmiany postępowania.
Zważywszy, że oskarżony jest osobą młodocianą Sąd na podstawieart. 72 § 2 k.k.był zobligowany do oddania oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Instytucja dozoru jest podstawowym elementem poddania sprawcy próbie, umożliwiającym efektywną kontrolę nad wykonywaniem przez sprawcę nałożonych obowiązków próby i przestrzeganiem porządku prawnego. Rola dozoru nie ogranicza się jednak do funkcji kontrolnej, wiąże się bowiem z oddziaływaniem wychowawczym na sprawcę i zapobieganiem w ten sposób jego powrotowi na drogę przestępstwa.
Sąd uznał, że celowe będzie orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku częściowego naprawienia szkody poprzez zapłacenie pokrzywdzonemu(...) Sp. z .o.o.wW.kwoty 209, 80 zł, w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku (art. 72 § 2 k.k.). Orzeczenie to zrekompensuje rzeczywiste szkody poniesione przez pokrzywdzonego przestępstwem. Wysokość obowiązku Sąd ustalił mając na uwadze, iż część przedmiotów która nie została uszkodzona powróciła do dalszej sprzedaż, jak również fakt, że czym został popełniony wspólnie z inną osobą. Tym samym wysokość częściowego naprawienia szkody to kwota 209, 80 zł.
Uznając, iż uiszczenie kosztów sądowych przezR. L.byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację majątkową i rodzinną, Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia tychże kosztów, jak również opłaty od wymierzonej kary pozbawienia wolności oraz grzywny.