Sąd Apelacyjnyw Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 320/13
Data wyroku: 2013-08-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Dziczek, Przemysław Kurzawa, Zbigniew Cendrowski
Słowa kluczowe: Użytkowanie Wieczyste
Podstawa prawna: art.78 ustawy o gospodarce neruchomościami

Sygn. akt I ACa 320/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  14 sierpnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie   I Wydział Cywilny w składzie:

       Przewodniczący – Sędzia SA – Przemysław Kurzawa

       Sędzia SA – Zbigniew Cendrowski

Sędzia SA – Roman Dziczek (spr.)

       Protokolant – st. sekr. sąd. Aneta Zembrzuska

po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. w Warszawie
na rozprawie sprawy z powództwa(...) Państwowych S.A.
wW.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi(...)W.

o ustalenie
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie
z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt I C 667/12

1
oddala apelację;

2
zasądza od(...) Państwowych S.A.wW.na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt I ACa 320/13

UZASADNIENIE
Powódka –(...) Państwowe S.A.z siedzibą wW.(dalej –(...)) wniosła o uznanie, że podwyższenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę ewid. Nr(...)z obrębu(...)o pow. 8089 m(

      2)położoną wW.przyul. (...)wW.jest nieuzasadnione.
Pozwany Skarb Państwa – Prezydent(...)W.wniósł o oddalenie powództwa wskazując, że powódka uchybiła terminowi do złożenia wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wW.o kontrolę wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej.
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie oddalił powództwo i orzekł o kosztach postępowania.
Sąd ten ustalił, że pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. Skarb Państwa – prezydent(...)
W.wypowiedział wysokość dotychczasowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej wW.przyul. (...), stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej jako działka ewid. nr(...)z obrębu(...)o pow. 8089 m(

      2), ustalając z dniem 1 stycznia 2010r. nową opłatę roczną w wysokości 311 345,61 zł. Wypowiedzenie zostało doręczone powódce na adres:W.,ul. (...).
Wnioskiem z dnia 14 października 2010 r. nadanym na poczcie 18 października 2010 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wW.(dalej – SKO)(...)wniosła o ustalenie, że wypowiedzenie opłaty rocznej jest nieuzasadnione.
Orzeczeniem z dnia 2 lutego 2012 r. SKO oddaliło wniosek, wskazując, że został on złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Sąd pierwszej instancji ustalił także, że(...)pismem z dnia 10 lutego 2003 r. poinformowała pozwanego, że w związku ze zmianami organizacyjnymi w(...)obowiązki związane z opłatami z tytułu użytkowania wieczystego przejmujeZakład (...)przyul. (...)wW.. Następnie, pismem z dnia 31 października 2006 r.(...) Oddział (...)wskazał, że od 1 stycznia 2007 r. przejął obowiązki związane z opłatami z tytułu użytkowania wieczystego, wskazując adres do doręczania faktur – przyul (...)wW.. W piśmie wskazanodziałki o numerach (...).
Skarb Państwa dokonując aktualizacji opłat rocznych w 2006 r. co do działek:(...)przesłał wypowiedzenia na adres przyul. (...)wW..
W rejestrze gruntów wskazany jest adres do doręczeń przyul. (...), jako właściwy dla nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...).
W Krajowym Rejestrze Sądowym jako adres siedziby powódki wskazanoul. (...)wW..
W tym stanie faktycznym Sąd Okręgowy przywołał treśćart. 77 ustawy o gospodarce nieruchomościami(dalej – u.g.n.) oraz art. 72 i art. 78 tej ustawy. W myśl tego ostatniego przepisu wieczysty użytkownik może w terminie 30 dni od otrzymania wypowiedzenia złożyć do SKO wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości. Termin ten jest terminem zawitym i nie podlega przywróceniu.
Powód złożył wiosek z uchybieniem terminu, a zatem powództwo podlegało oddaleniu.
Wypowiedzenie zostało doręczone w dniu 6 sierpnia 2009 r. na adres wskazany w 2003 r. i było to skuteczne. Natomiast wniosek (pozew) o ustalenie skierowany został do SKO w dniu 18 października 2010 r.
Powód nie wykazał, aby doręczył pismo z 2006 r. o zmianie adresu, pozwanemu. Nadto, odnosiło się ono do innych działek, niż działka przedmiotowa.
Zdaniem Sądu obowiązek doręczania korespondencji może wynikać zarówno z wpisu do KRS – u, jak i ze wskazania zainteresowanej osoby prawnej.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Od wyroku tego w całości apelację wniosła powódka zarzucając Sądowi I instancji naruszenie: art. 78 ust. 1 u.g.n. iart. 45 k.p.a., a takżeart. 41 k.c.,art. 96 k.c.iart. 368 k.s.h.Podniosła także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do wiążącego charakteru wskazania adresu do korespondencji z 2006 r.
Wniosła o zmianę wyroku i oddalenie powództwa ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja nie jest uzasadniona, chociaż jej wniosek końcowy sprowadzający się do żądania oddalenia powództwa odpowiada stanowisku Sądu drugiej, który podziela trafność rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji.
Zasadniczą kwestia w sprawie było, czy doszło do skutecznego doręczenia aktualizacji w 2009 r., na adres przyul. (...)wW..
Apelująca nie podważyła prawidłowości ustaleń Sądu w tym zakresie – nie zgłosiła stosownych zarzutów w tym przedmiocie (naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.), a zarzut błędnych ustaleń faktycznych został podniesiony jedynie w stosunku do wskazania z X 2006 r.
Zatem wskazanie z 2003 r. było skuteczne, a zmiana z 2006 r. nie odnosiła się do przedmiotu sprawy.
Powódka kwestionując prawidłowość wskazania z 2006 r. potwierdzała niejako pośrednio, że wskazanie wcześniejsze – z 2003 r. – obowiązywało.
W tych warunkach nie doszło do naruszenia powołanych w apelacji przepisów prawa materialnego.
Pogląd o możliwości wskazania adresu do korespondencji jest ugruntowany w literaturze, a twierdzenia przeciwne w apelacji nie mają usprawiedliwionych podstaw.
Nie budzi też wątpliwości, że termin do złożenia wniosku do SKO –(późniejszy pozew, po przejściu do etapu sądowego – art. 80 ust.2 u.g.n.) - jest przesłanką prawa materialnego, decydującą o bycie roszczenia (art. 78 ust.2 u.g.n.).
W sprawie niniejszej powódka uchybiła terminowi zawitemu, co miało ten skutek, że utraciła roszczenie o ustalenie.
Z tych względów, na podstawieart. 385 k.p.c.Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
O kosztach procesu w instancji odwoławczej Sąd drugiej instancji orzekł na podstawieart. 108 § 1, art. 98 i art. 99 k.p.c.w zw. zart. 391 k.p.c.zasądzając na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej.