Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 411/13
Data wyroku: 2013-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 60§2 kpow

Sygn. akt VI Ka 411/13WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 27 września 2013 r.Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:Przewodniczący – Sędzia  SO Klara ŁukaszewskaProtokolant Jolanta Kopećpo rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r.sprawyŁ. S.obwinionego z art. 87 § 1 kw i innez powodu apelacji, wniesionej przez obwinionegood wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górzez dnia 22 kwietnia 2013 r. sygn. akt II W 668/13uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionegoŁ. S.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.Sygn. akt VI Ka 411/13UZASADNIENIEŁ. S.został obwiniony o to, że:1. w dniu 13 listopada 2012r. około godz. 7:30 wJ.na drodze publicznej, tj. naulicy (...), prowadził samochód markiS. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu (wynik badania 0,27 promila alkoholu we krwi), tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 kw,2. w dniu 13 listopada 2012r. około godz. 7:30 wJ.naulicy (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu wynika badania 0,27 promila alkoholu we krwi), kierując samochodem markiS. (...)onr rej. (...), nie zachował należytej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących na drodze warunków, w wyniku czego zjechał na przeciwległy pas jezdni i uderzył w prawidłowo poruszający się z naprzeciwka pojazd markiA. (...)onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 2 kw.Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2013r. w sprawie sygn. akt II W 668/13:I. uznał obwinionegoŁ. S.za winnego popełniania czynów opisanych w części wstępnej wyroku, tj. wykroczeń z art. 87 § 1 kw i art. 86 § 2 kw i za to na podstawie art. 87 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 550 złotych,II. na podstawie art. 29 § 1 i 2 kw w zw. z art. 87 § 3 kw orzekł w stosunku do tego obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku,III. na podstawie art. 29 § 3 kw nałożył na obwinionego obowiązek zwrotu dokumentów uprawniających do prowadzenia pojazdów,IV. na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119kpow, zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.Apelację od powyższego wyroku wywiódł obwinionyŁ. S.zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości.Skarżący wyrokowi zarzucił:na zasadzieart. 438 pkt 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwobrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to naruszenie:art. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez nieprzeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego i nieujawnienie w trakcie postępowania sądowego dowodów zgromadzonych w sprawie przemawiających na korzyść obwinionego tj. notatki informacyjnej z dnia 13 listopada 2012r. sporządzonej przez Komendę Miejską Policji wJ.zapisanej w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji pod numerem zgłoszenia(...), co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia, tj. przyjęcie przez Sąd, że obwiniony w momencie zdarzenia znajdował się w stanie po spożyciu alkoholu i swoim zachowaniem wyczerpał znamiona określone w art. 86 § 2 i art. 87 § 1 kw podczas gdy obwiniony podczas przedmiotowego dla sprawy zdarzenia był trzeźwy,-art. 4 kpww zw. zart. 60 § 2 kpwpoprzez nie zawiadomienie obwinionego o terminie posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku o skazane bez przeprowadzenia rozprawy, bowiem Sąd kierował adresowaną do obwinionego korespondencję na inny adres niż ten wskazany przez niego, co ograniczyło mu prawo do obrony w trakcie toczącego się postępowania,-art. 4 kpww zw. zart. 67 § 1 kpwpoprzez nie doręczenie obwinionemu wniosku o ukaranie, co ograniczyło mu prawo zapoznania się z jego treścią i w konsekwencji uniemożliwiło mu skorzystanie z przysługującego prawa do obrony w trakcie toczącego się postępowania,2. na zasadzieart. 438 pkt 4 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwrażącą niewspółmierność zastosowanego wobec obwinionego środka karnego, tj. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, na okres 1 roku, podczas gdy obwiniony jest kierowcą zawodowym i takie orzeczenie spowoduje pozbawienie go możliwości uzyskiwania środków na utrzymanie siebie oraz swoich dzieci.W związku z powyższymi zarzutami obwiniony wniósł o:I. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze,II. nie obciążenie obwinionego kosztami postępowania w I i II instancji z uwagi na spełnienie przesłanek o których mowa wart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw.Sąd Okręgowy zważył, co następuje:Apelacja obwinionego jest zasadna, co skutkowało uwzględnieniem wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż jako dalej idące należy rozpoznać zarzuty apelacji obwinionego w zakresie w jakim dotyczyły one naruszenia przepisów postępowania, a które skutkowały naruszeniem jego prawa do obrony.Nie ulega wątpliwości, iż stosownie doart. 60 § 2 kpww zw. zart. 60 § 1 pkt. 1 kpww sytuacji gdy oskarżyciel publiczny wystąpił z wnioskiem o skazanie obwinionego bez przeprowadzenia rozprawy o terminie posiedzenia należy zawiadomić obwinionego, a dopiero niestawiennictwo prawidłowo powiadomionego obwinionego nie tamuje toku postępowania.W niniejszym postępowaniuŁ. S.przesłuchany w toku czynności wyjaśniających w dniu 13 lutego 2013 r. jako obwiniony i pouczony o treściart. 38 § 2 kpwwskazał jako adres zamieszkaniaul. (...)wJ.. Na ten adres zostało przesłane zawiadomienie o terminie posiedzenia w przedmiocie wniosku złożonego przez oskarżyciela publicznego. Obwiniony nie podjął zawiadomienia pod wskazanym adresem i po podwójnym awizowaniu przesyłka została zwrócona do sądu. Sąd I instancji uznając, iżŁ. S.jest prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia uwzględnił wniosek oskarżyciela publicznego o wydanie wyroku skazującego co do obwinionego bez przeprowadzenia rozprawy. Wyrok ten ponownie doręczył na wskazany adres. Jednakże po ponownym nie podjęciu odpisu orzeczenia przez obwinionego, odpis wyroku wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia został przesłany na adresul. (...)weW., tj. adres wskazany przezŁ. S.jako adres do doręczeń przy pierwszym przesłuchaniu go w niniejszej sprawie jeszcze w charakterze świadka (k. 38). Pod wskazanym adresem obwiniony odebrał przesłany mu odpis wyroku z pouczeniem i podjął czynności zmierzające do zaskarżenia zapadłego przeciwko niemu orzeczenia.Skoro zatem Sąd I instancji sam uznał, iż zawiadomienie obwinionego na termin posiedzenia i doręczenie mu odpisu wyroku na adres wskazany w dniu 13 lutego 2013 r. było nieskuteczne i podjął czynności zmierzające do doręczenia mu odpisu wyroku pod uprzednio wskazany przezŁ. S.adres do doręczeń to zarzut skarżącego o braku prawidłowego zawiadomienia o terminie posiedzenia należy uznać za skuteczny. Brak tym samym prawidłowego zawiadomienia obwinionego o terminie posiedzenia uniemożliwiał procedowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku oskarżyciela publicznego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i w sposób oczywisty skutkował naruszeniem prawa obwinionego do obrony. Stosownie zatem doart. 438 pkt. 2 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 kpwzaskarżone orzeczenie należało uchylić, gdyż wskazana obraza przepisów postępowania mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, w szczególności że obwiniony kwestionuje swoje sprawstwo co do prowadzenia w dacie czynu pojazdu w stanie nietrzeźwości a nadto podnosi okoliczności, które w jego ocenie winny mieć wpływ na wymiar ewentualnie orzeczonego względem niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.Do wydania orzeczenia w postępowaniu odwoławczym wystarczającym było rozpoznanie wyżej omówionego zarzutu apelacji obwinionego. Stąd też na podstawieart. 436 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 kpwSąd Okręgowy zwolniony był od rozpoznania pozostałych zarzutów wniesionego środka odwoławczego.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy, będąc zobowiązanym do przestrzegania wszelkich gwarancji procesowych obwinionego, przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości, mając na uwadze podnoszone w środku odwoławczym przez oskarżonego zarzuty co do przypisanego mu czynu. Niecelowym jest bowiem w tej sytuacji ponowne wyznaczanie posiedzenia w przedmiocie wniosku oskarżyciela publicznego. Następnie zgromadzony materiał dowodowy podda swobodnej ocenie zgodnie zart. 7 k.p.k.przestrzegając przy tym reguł prawidłowego wnioskowania. Dopiero prawidłowo zgromadzony i ujawniony materiał dowodowy, poddany prawidłowej ocenie będzie mógł stanowić podstawę ustaleń fatycznych, w przedmiocie winy, bądź niewinności obwinionego.Wyk. J.K.