Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 286/13
Data wyroku: 2013-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Aleksandra Żurawska
Słowa kluczowe: Pełnomocnik procesowy
Podstawa prawna: art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym

Sygn. akt II Cz 286/13

POSTANOWIENIE
Dnia 5 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Aleksandra Żurawska

po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu
niejawnym zażaleniaI. D.na postanowienie Sądu Rejonowego
w Kłodzku z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt I Co 2754/12, oddalające jego
wniosek o ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi konstytucyjnej

p o s t a n a w i a:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2013 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosekI. D.o ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi konstytucyjnej, wskazując, że przedmiotem skargi może być jedynie ustawa lub inny akt normatywny stanowiący podstawę dla sądu wydania orzeczenia z zakresu wolności, praw i obowiązków określonych wKonstytucji, a niezgodnych z nią. Takiego charakteru – w ocenie Sądu – nie ma postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. akt I ACo 19/12, zwłaszcza że orzeczeniem tym odrzucono zażalenieI. D.od postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, którego przedmiotem było oddalenie wniosku sędziów Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o wyłączenie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i ustanowienie adwokata, wnioskodawca podniósł, że każde orzeczenie, wydane niezgodnie zKonstytucją, podlega zaskarżeniu do Trybunału Konstytucyjnego i to nie Sąd, lecz przyznany adwokat jest upoważniony do podjęcia decyzji co do możliwości zaskarżenia treści normatywnej lub samego orzeczenia, które godzi w prawa i wolności, takim zaś orzeczeniem jest, zdaniem skarżącego, postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2012 r.
Sąd Okręgowy zważył:
Zażalenie podlegało oddaleniu. Skarga konstytucyjna może dotyczyć jedynie przepisów prawa stanowiących podstawę orzeczenia merytorycznego, kończącego postępowanie w sprawie (art. 46 i 47 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym- Dz. U. Z 1997 r. Nr 102, poz. 643 ze zm.), takim orzeczeniem nie jest natomiast postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2012 r., wydane w sprawie o sygn. akt I ACo 19/12. Orzeczeniem tym Sąd odrzucił zażalenieI. D.na postanowienie oddalające wniosek sędziów Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o wyłączenie, dotyczyło więc ono kwestii incydentalnej – wpadkowej, nie kończącej sprawy merytorycznie. W takich sprawach, jak to wynika z treści powołanych wyżej przepisów, skarga konstytucyjna nie jest dopuszczalna. Skoro zatem zamierzona przez skarżącego skarga nie dotyczyła przepisów stanowiących podstawę orzeczenia merytorycznego, a przy tym zaskarżone postanowienie nie naruszało jego praw i wolności konstytucyjnych (postanowienie o oddaleniu wniosku sędziów o ich wyłączenie nie podlega zaskarżeniu, zatem Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił wniesione w tym przedmiocie przezI. D.zażalenie), to z oczywistych względów jako niedopuszczalna podlegałaby odrzuceniu. W świetle powyższych okoliczności Sąd Rejonowy zasadnie odmówił ustanowienia pełnomocnika, w tym bowiem zakresie znajduje zastosowanieart. 117 § 5 kpc, zgodnie z którym sąd uwzględni wniosek, jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego w sprawie uzna za potrzebny. Trzeba też podkreślić, że skarga konstytucyjna ma na celu usuwanie z systemu prawa norm prawnych niezgodnych zKonstytucją, nie jest natomiast środkiem służącym kontroli i wzruszaniu zapadłych w toku postępowań prawomocnych rozstrzygnięć. Tymczasem skarżący upatruje w skardze możliwość dalszego kwestionowania prawomocnego orzeczenia sądowego, które w jego odczuciu narusza jego prawa. Taka praktyka jest jednak niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpciart. 13 § 2 kpc, oddalił zażalenie jako bezzasadne.