Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 120/13
Data wyroku: 2013-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Żurawski

Sygn. akt II K 120/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 maja 2013 roku

Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący SSR Marek Żurawski
Protokolant Katarzyna Małolepsza

Prokurator Prokuratury Rejonowej w ŚwidnicyJ. J. (1)
po rozpoznaniu dnia 20.03.2013r., 29.04.2013r., 20.05.2013r. i 24.05.2013r. sprawy karnej

Ł. K. (1)

ur. (...)wW.

synaZ.iE.z domuD.

oskarżonego o  to, że:
w dniu 30 września 2012r. wŚ.woj.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości – 1,18 promila (I badanie) i 1,12 (II badanie) zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód m-kiH. (...)onr rej. (...)/tablice norweskie/,

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

I
oskarżonegoŁ. K. (1)uniewinnia od czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkoszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoŁ. K. (1)zwrot opłaconych przez niego kosztów obrony w kwocie 768 (siedemset sześćdziesiąt osiem) złotych.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 września 2012rŁ. K. (1)przebywał wraz z żonąE. K. (1)i córką u teściowejK. H.zamieszkałej przyul. (...)wŚ., na przyjęciu imieninowym.K. K. (1)w trakcie tej wizyty, która trwała od godziny 16:30 do 22:30 spożywał alkohol w postaci czterech puszek piwa i ok. 200 ml Whisky.E. K. (1)nie spożywała alkoholu.
E. K. (1)wyszła pierwsza z mieszkaniaK. H.aby około godziny 21:00 odwieźć samochodem do domu swojego brata i bratową wraz z dzieckiem, po czym wróciła do mieszkaniaK. H.. Po powrocieE. K. (1)zaparkowała samochód obok szkoły nr 12 naul. (...). Wtedy z mieszkania wyszedłŁ. K. (1)i udał się do swojego samochodu m-kiH. (...)nr rej (...), zaparkowanego obok Komendy Powiatowej Policji wŚ.na parkingu w pobliżu szkoły nr 12, aby poprawić i przygotować fotelik dla dziecka zakładany na tylnym siedzeniu tyłem do kierunku jazdy.
GdyŁ. K. (1)udawał się z mieszkania teściowej do zaparkowanego samochodu, chwiał się na nogach i miał problemy z zachowaniem równowagi, z uwagi na wcześniejsze spożywanie alkoholu.Ł. K. (1)przechodził wtedy obok radiowozu policyjnego, który znajdował się pod budynkiem KPP wŚ.. W radiowozie znajdowali się funkcjonariusze PolicjiP. S. (1)iS. S. (1), którzy widzieli jakŁ. K. (1)udał się do samochodu m-kiH. (...)nr rej (...), otworzył w nim tylne drzwi i zaczął tam coś przekładać lub czegoś szukać. Po chwili jednak radiowóz odjechał aŁ. K. (1)pozostał przy samochodzie nie niepokojony przez policjantów. Radiowóz zatrzymał się kilka metrów za skrzyżowaniemul. (...).B.w kierunkuul. (...).
W tym czasie do samochodu zaparkowanego przy szkole nr 12 podeszli inni uczestnicy spotkania, wszyscy wsiedli do samochodu. Za kierownicą samochodu usiadłaE. K. (1),Ł. K. (1)usiadł obok żony na fotelu pasażera, na tylnym siedzeniu usiadłaA. M. (1), w foteliku umieszczona córkę państwaK..
GdyE. K. (1)ruszyła samochodem, pojechałaulica (...)a następnie skręciła wulice (...).B.a potem wulicę (...)w kierunkuOsiedla (...). Kierująca zauważyła na skrzyżowaniu oboksalonu (...), że jedzie za nią radiowóz policyjny.E. K. (1)pojechała dalej w kierunkuŻ.a następnie skręciła wul. (...). Na wysokości bramy nr 36 radiowóz dał jej sygnał do zatrzymania. GdyE. K. (1)zatrzymała kierowany przez nią pojazd, do samochodu podszedłS. S. (1)i poleciłE.iŁ. K. (1)udać się do radiowozu. W radiowozie okazało się, żeE. K. (1)nie posiada dowodu rejestracyjnego kierowanego przez nią pojazdu. Polecono jej wysiąść z radiowozu a w radiowozie pozostałŁ. K. (1).Ł. K. (1)zarzucano, że to on kierował samochodem naul (...), czemuŁ. K. (1)zdecydowanie zaprzeczał. Policjant poleciłE. K. (1)udanie się samochodem po dowód rejestracyjny.E. K. (1)odwiozła do miejsca zamieszkaniaA. M. (1)wzięła z mieszkaniaK. H.dowód rejestracyjny i udała się na KPP wŚ.. Tam ona korytarzu oczekiwała na mężaŁ. K. (1), z którym wykonywano czynności procesowe polegające m.in. na badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Następnie wszczęto postępowanie przygotowawcze przeciwkoŁ. K. (1), które zakończono skierowaniem aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w Świdnicy.
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoŁ. K. (1)w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił zgodnie z opisanym stanem faktycznym. Przed sądemŁ. K. (1)ponownie nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił jak w postępowaniu przygotowawczym.
Ł. K. (1)nie był do tej pory karany.

Dowody:
WyjaśnieniaŁ. K.k; 7-10, 19-21, 25-26, 27-28, 64-65,
ZeznaniaP. S./ częściowo / k; 11-13,39,65-66,
ZeznaniaS. S./ częściowo / k; 22-24,37,66
ZeznaniaE. K.k; 14-16,66
ZeznaniaA. M.k; 29-30,17-18,66,
Informacja zK.k; 31,70,68,

Sąd zważył, co następuje:

Sąd powziął zasadnicze wątpliwości co do sprawstwa i winy oskarżonegoŁ. K. (1)odnośnie zarzucanego my czynu, zważywszy na niewiarygodną zdaniem sądu wersję zdarzenia relacjonowaną przez funkcjonariuszy policji.
Ustalając stan faktyczny sprawy sąd za wiarygodne uznał wyjaśnieniaŁ. K. (1), zeznaniaE. K. (1)iA. M. (3)a także okoliczności wynikające z logicznej interpretacji tych zeznań i wyjaśnień. Fakty wynikające z tych dowodów są spójne, wzajemnie się uzupełniają i są zgodne z doświadczeniami życiowym.
W przeciwieństwie do w/w dowodów, sąd nie mógł uznać za w pełni wiarygodne zeznań policjantówS.iS., w szczególności o rzekomej „pułapce” którą zastawiali na pijanegoŁ. K. (1), najpierw krążąc wokół jego samochodu radiowozem a następnie czekając na niego na najbliższym skrzyżowaniu. W ocenie sądu niewiarygodnym fragmentem zeznań tych świadków jest ten fragment w którym opisują oni zachowanieŁ. K. (1)po zaobserwowaniu, że jest on pijany i zajmuje się samochodem na parkingu - do czasu udania się w „pościg” za samochodem od skrzyżowaniaul. (...)i ks.B.. Za taką oceną przemawiają następujące fakty:
Z zeznań świadkaP. S. (1)nie wynika, aby poza jedną osobą, która pojawiła się jego zdaniem obok samochoduH. (...)w okolicach bramy nr 17 naul. (...)do samochodu zbliżała się lub wsiadała jakakolwiek inna osoba/ k – 12 /,a przecież bezspornym jest, jak okazało się po zatrzymaniu samochodu, że jechała nim nie tylkoE. K. (1)wraz z mężem ale takżeA. M. (1)i dziecko państwaK., które przed rozpoczęciem podróży należało bezpiecznie umieścić w foteliku. Okoliczność ta przemawia za ustaleniem sądu, iż jednak Policjanci nie obserwowali w ogóle, bądź bez przerwy, pojazduH. (...), w szczególności wtedy gdy sami przemieszczali się naul. (...).B.celem zastawienia „pułapki” na pijanegoŁ. K. (1), i nie widzieli, bądź przeoczyli moment wsiadania do samochoduH. (...)innych osób, oraz tego kto zajął miejsce za jego kierownicą. Gdyby istotnie było tak, że policjanci stracili z oczu pojazd oskarżonego tylko na kilkanaście sekund jak zeznają, to niemożliwym byłoby niezauważenie przez nich tego, kto i jakie miejsca zajmuje w samochodzie.
Gdyby uznać wersje zdarzenia relacjonowaną przez policjantów za prawdziwą, należało by przyjąć, że funkcjonariusze policji w przypadku tej interwencji popełnili przestępstwo a co najmniej rażąco naruszyli zasady pragmatyki służby. Zważyć należy, iż policjanci najpierw zastawiają „pułapkę” na pijanegoŁ. K. (1)i dopuszczają do zajęcia przez niego miejsca za kierownica samochodu, następnie dopuszczają aby pijany kierowca podjął kierowanie pojazdem po drodze publicznej tj.ul. (...), a nadto dopuszczają do tego, iż pijany kierowca kontynuował jazdę po drogach publicznych, kierując samochodem przez kilka kilometrów, aż do wyjazdu zeŚ.. Przed sądem świadekP. S. (1)nie potrafił rzeczowo wyjaśnić z jakich to przyczyn funkcjonariusze policji, nie podeszli do pojazduH.jeszcze naul. (...)aby zatrzymać ewidentnie pijanego w ich ocenie kierującego. Nie potrafił także wyjaśnić dlaczego nie użyto sygnałów świetlnych i dźwiękowych radiowozu jako pojazdu uprzywilejowanego, aby niezwłocznie zatrzymać pijanego kierującego naulicy (...)i uniemożliwić mu włączenia się do ruchu na ulicach miasta/ k – 66 /.Podobne w treści zeznania na temat zaskakującego zachowania funkcjonariuszy policji w obliczu popełnianego przestępstwa złożył świadekS. S. (1)/ k – 66/.Zeznania tegoż świadka, gdyby dać im wiarę, wskazują na determinacje z jaką „zastawiano pułapkę” naŁ. K. (1), świadekS.zeznaje „wtedy zobaczyłem , żeH.rusza …. . i wjeżdża wJ.miejsce było bardzo dobrze oświetlone i widać było, że w samochodzie siedzi tylko mężczyzna. My wtedy wróciliśmy do radiowozu …… postanowiliśmy zrobić jeszcze jedna rundkę wokół klombu, aby zobaczyć, czy ponownie samochód ruszy”. / k – 37 /.
Aby ewentualnie uprawdopodobnić wersje zdarzenia relacjonowaną przez funkcjonariuszy PolicjiS.iS., sąd zwrócił się z pytaniem do Komendanta KPP wŚ., czy Policja odebrał jakakolwiek informację od jakiejkolwiek osoby o fakcie, iż naul. (...)miano zaobserwować pijanego mężczyznę, który miał podjąć próbę kierowania samochodem. / ŚwiadekE. K.zeznała, iż policjanci informowali ją, że na jej męża „doniósł anonimowy świadek /. Zapytano także, czy członkowie patrolu policji wskładzie (...)zgłaszali fakt podjęcia interwencji wobec pijanej osoby prowadzącej pojazd naul. (...)./ k – 68 /.W piśmie z dnia 10.04.2013r udzielono jednak niejasnej i niepełnej odpowiedzi, że członkowie patrolu w dniu 30.09.2012r „ podejmowali czynności służbowe wobec w/w w ramach interwencji „własnej”, a funkcjonariusze podejmujący interwencję „własne” informują każdorazowo o tym fakcie dyżurnego jednostki”/ k – 71 /.W tym stanie rzeczy sąd ponownie zwrócił się pismem z dnia 30.04.2013r o udzielenie jasnej i niebudzącej wątpliwości odpowiedzi czy, patrol policji zgłaszał w dniu 30.09.2012r fakt podjęcia interwencji wobec pijanego kierowcy naul (...)/ k - 74 /.Wobec lakoniczności udzielonej odpowiedzi z której wynikało, że patrol informował o bliżej nieokreślonej interwencji wobec bliżej nieokreślonego kierowcy w bliżej nieokreślonym miejscu, sąd zdecydował o zaprzestaniu tej bezowocnej korespondencji.
Zdaniem sądu, sytuacja taka jak opisują policjanci nie miała miejsca, a samochódH. (...)został zatrzymany naOsiedlu (...)do rutynowej kontroli, po czym funkcjonariusze policji skojarzyliŁ. K. (1)z chwiejącym się mężczyzna naul. (...)i błędnie założyli, że to on, co najmniej przeparkowywał pojazd, a następnie zamienił się przy kierownicy z żoną. Takie rozumowanie w ocenie sądu, oraz przemożna chęć ukaraniaŁ. K. (1)doprowadziły do skierowania aktu oskarżenia przeciwko niemu do sądu.
Zdaniem sądu również oskarżyciel publiczny nie dał wiary wersji zdarzenia o której zeznają policjanci, gdyż w aktach spraw brak jest jakichkolwiek dowodów, na to iż prokurator w ogóle rozważał ewentualną bezprawność zachowania policjantów, którzy dopuścili do jazdy pijanego kierowcę a następnie jeździli za nim poŚ.. Dodatkowo nie odniesiono się także do faktu badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu uŁ. K. (1), którego nie zatrzymano za kierownicą pojazdu. Notatka urzędowa k- 1 stwierdza o wykonaniu czynności, która de facto nie miała miejsca, tj. nigdy nie doszło do zatrzymania naul. (...)wŚ., pojazduH. (...)nr rej(...), którego kierującym byłŁ. K. (1), a zatem badanieŁ. K. (1)na zawartość alkoholu/ k- 2 /należy uznać za bezpodstawne.
Zeznania świadkaN. K.nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy/ k – 67, 41-42 /.
Reasumując, biorąc pod uwagę całokształt wyżej wymienionych okoliczności jedynym możliwym i sprawiedliwym orzeczeniem w niniejszej sprawie, uwzględniającym zasadę o której mowa wart. 5 § 2 kpk, było uniewinnienieŁ. K. (1)od zarzucanego mu czynu. Konsekwencją takiego orzeczenia jest obciążenie Skarbu Państwa kosztami w sprawie.