Sąd Okręgowy w Kaliszu
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 781/13
Data wyroku: 2013-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Romuald Kompanowski
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 781/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski
Protokolant Anna Werner-Dudek
po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. w Kaliszu
odwołaniaJ. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 30 kwietnia 2013 r. Nr(...)
w sprawieJ. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o emeryturę

zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.z dnia 30 kwietnia 2013 r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemuJ. S.prawo do emerytury poczynając od dnia 05 marca 2013 r.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30 kwietnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wO., odmówiłJ. S.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia wZakładach (...)wK.w latach 1977-91, albowiem w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych pracodawca nie powołał przepisów resortowych, a ponadto w wystawionym świadectwie pracy pracodawca wskazał, iż wnioskodawca pracował jako pracownik produkcyjny.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłJ. S.wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1977 – 91 jako okresu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił, co następuje:
OdwołującyJ. S.,urodzony dnia (...), w okresie 01.09.1977 r. – 12.01.2004 r. był pracownikiemZakładów (...)wK., do dnia 7 sierpnia 1994 r., a od dnia 8 sierpnia 1994 r. – pracownikiemfirmy (...)wK., zatrudnionym najpierw na stanowisku kierowcy ciągnika. Kolejnym stanowiskami pracy odwołującego było stanowisko buchtowego w punkcie skupu, wartownika, ładowacza (dowód: umowy o pracę, dekrety płacowe w aktach osobowych).
Pierwszym stanowiskiem zajmowanym przez odwołującego wZakładach (...)było stanowisko kierowcy ciągnika. Odwołujący pracował na takim stanowisku od dnia nawiązania stosunku pracy tj. od dnia 1 września 1977 r. W ramach tak nawiązanego stosunku pracy, odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy ciągnika rolniczego przewożąc na polecenie przełożonych towary wyprodukowane przez zakłady bądź też towary używane w zakładzie do produkcji. Taki stan utrzymywał się do dnia 5 sierpnia 1991 r. Innych prac odwołujący w tym czasie nie wykonywał (dowód: zeznania świadków:H. T.,W. K., zeznania odwołującego, umowy o pracę, dekrety płacowe w aktach osobowych). Z dniem 6 sierpnia 1991 r. odwołujący został przeniesiony na stanowisko buchtowego w punkcie skupu (dowód: pismo zakładu z dnia 5.08.1991 r. w aktach osobowych).
Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 26 lat 8 miesięcy i 12 dni. Uznany przez ZUS okres pracy w warunkach szczególnych na powyższy dzień wynosi 1 rok i 7 miesięcy. Przypada on poza badanym okresem.
(bezsporne)
Odwołujący nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (dowód: zeznania odwołującego).
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę dokumentom znajdującym się w aktach osobowych odwołującego w postaci umów o pracę oraz dekretów płacowych. W ocenie sądu nie zachodzi sprzeczność między treścią świadectwa pracy a wskazanymi wyżej dokumentami zważywszy, że świadectwo pracy wystawił pracodawca będący następcą prawnymZakładów (...)wK.i obejmuje ono okres od sierpnia 1994 r. Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. nr 162 poz.1118 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli:

-

okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat

oraz

-

okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.

Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym). W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się ponad 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący wykonywał od dnia 1 września 1977 r. do dnia 5 sierpnia 1991 r. pracę traktorzysty. Była to praca wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca ta spełniała warunki wymienione w wykazie A dział VIII punkt 3 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Zaliczenie tego okresu, wynoszącego ponad 13 lat 11 miesięcy i 5 dni po zsumowaniu z okresem pracy w warunkach szczególnych uznanym przez ZUS sprawi, iż odwołujący legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych.
Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. 25-letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia. Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego.
Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany decyzji jak w sentencji wyroku.