Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 278/13
Data wyroku: 2013-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Dąbrowska, Wiesław Oryl, Anna Łaszczych –
Słowa kluczowe: Rozbój, Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 280§1 kk w zw. z art. 64§1 kk, art. 157§2 kk i inne

Sygn. akt II Ka 278/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSO. Anna Łaszczych – spr.
Sędziowie SSO. Magdalena Dąbrowska
SSO. Wiesław Oryl
Protokolant Marlena Achcińska
przy udziale Prokuratora Okręg. Andrzeja Luchcińskiego
po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r.

    sprawyA. S.

oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zw. 64§ 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,art. 278 § 1 kk,art. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce
z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt. II K 274/12

o r z e k a :

I utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście
bezzasadną
II zwalnia oskarżonego od kosztów i opłat sądowych za drugą instancję

III zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. O.kwotę 516, 60 złotych ( w tym VAT) za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym
Sygn. akt II Ka 278/13

UZASADNIENIE
A. S.został oskarżony o to, że :

I
w dniu 27 stycznia 2012 roku wO.na dworcu(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.dokonali rozboju na osobieC. G.w ten sposób ,że używali wobec pokrzywdzonego przemocy w postaci bicia pięścią po twarzy i po głowie czym spowodowali obrażenia ciała w postaci rany ciętej policzka prawego oraz rany tłuczonej nosa co spowodowało rozstrój jego zdrowia na okres poniżej siedmiu dni a następnie po przeszukaniu kieszeni oraz rzeczy osobistych pokrzywdzonego zabrali w celu przywłaszczenia z reklamówki radio koloru szarego o wartości 35 złotych oraz buty o wartości 20 złotych i rękawiczki z materiału o wartości 10 złotych na szkodęC. G.przy czym czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po obyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne

tj. o czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

II
w dniu 4 lutego 2012 roku w miejscowościR.K.gminaR.działając wspólnie i porozumieniu zL. S.z terenuposesji (...)zabrali w celu przywłaszczenia dwie przekładnie napędowe od koparkim-ki W. (...)oraz metalową taczkę na gumowym kole o łącznej wartości 2540 złotych na szkodęJ. M.

to jest o czyn zart.278§ 1 kk

III
w dniu 5 lutego 2012 roku wO.przyulicy (...)na terenie dworca autobusowego(...)usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do kiosku RUCH na szkodęG. S.w ten sposób że w zamiarze dokonania kradzieży po uprzednim wybiciu szyby w okienku kasowym kiosku zamierzonego celu nie zrealizował ze względu na reakcje osób postronnych

to jest o czyn zart. 13§1 kkw zw. zart. 279§1 kk

Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013 roku w sprawie II K 274/12:

1
oskarżonegoA. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt. I aktu oskarżenia i za to na podstawieart.280§1 kkw zw.art. 64§1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart.11 §2 kkskazał go ,zaś na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 §3 kkwymierzyłmu z nich karę 2 (dwa) lata pozbawienia wolności;

2
oskarżonegoA. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt. II aktu oskarżenia z tym ,że przyjął że oskarżonyA. S.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne to jest czynu zart.278 § 1 kkw zw. zart.64§ 1 kki na tej podstawieA. S.skazał, zaś na podstawieart.278§ 1 kkwymierzyłA. S.karę l/jednego/ roku pozbawienia wolności,

3
oskarżonegoA. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt. III aktu oskarżenia z tym ,że przyjął że czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne i czyn ten zakwalifikował zart. 13 § 1 kkw zw. zart.279§ 1 kkw zw. zart.64§ 1 kki za to skazał go , zaś na podstawieart. 279§1 kkw zw. zart. 14§ 1 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

4
na podstawieart.85kkiart. 86§1 kkorzeczone wpunktach 1 ,2 i 3wobec oskarżonegoA. S.kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

5
na podstawieart. 63 §1 kkzaliczył na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonemuA. S.okres zatrzymania w sprawie od dnia 27 stycznia 2012 roku do 28 stycznia 2012 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności

6
na podstawieart.230§2 kpkdowód rzeczowy w postaci umowy kupna sprzedaży pozycja nrwykazu nr(...)(k.187) uznał za zbędny i zwrócił goJ. B.z pozostawieniem kopii w aktach sprawy

7
zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania i przejął je na rachunek Skarbu Państwa

Wyrokiem powyższym zostali skazaniJ. G.iL. S., w stosunku do których wyrok uprawomocnił się.
Apelację od wyroku złożył oskarżonyA. S.. Apelacja nie spełnia wymogów formalnych. Z treści apelacji wynika, że oskarżony kwestionuje ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w zakresie czynu z pkt. I aktu oskarżenia. Oskarżony neguje swój udział w rozboju dokonanym naC. G.i przerzuca odpowiedzialność na współoskarżonąJ. G.. Odnośnie pozostałych czynów to zdaniem oskarżonego czyn z pkt. II powinien być zakwalifikowany jako wypadek mniejszej wagi, bo szkoda została naprawiona, zaś czyn z pkt. III potraktowany jako wykroczenie, bo szkoda była niewielka. Według oskarżonego czyn z pkt. I, za który został skazany powinien być ewentualnie zakwalifikowany jako przestępstwo paserstwa. Oskarżony nie precyzuje wniosków, ale treść apelacji wskazuje, że uważa kary wymierzone za poszczególne przestępstwa i karę łączną za surowe.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonegoA. S.jest oczywiście bezzasadna i nie została uwzględniona.
Stanowisko oskarżonego zawarte w apelacji, że błędne są ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w zakresie czynu z pkt. I tj. rozboju dokonanego przez oskarżonychA. S.iJ. G.na osobieC. G.nie znajduje żadnego oparcia w dowodach przeprowadzonych w sprawie. Wersja oskarżonego, że oskarżonaJ. G.zabrała torbę pokrzywdzonemu i wyszła na zewnątrz dworca, a oskarżony za nią, po czym „przeszukała torbę i wsunęła mu radyjko do kieszeni” w świetle zebranych dowodów jest nie do przyjęcia. PokrzywdzonyC. G.w sposób konsekwentny przedstawiał w swoich zeznaniach przebieg zdarzenia na dworcu(...). Z zeznań tych wynika, że oskarżonyA. S.w trakcie zajścia kilkakrotnie uderzył go pięścią w twarz i krzyczał,aby oddał pieniądze. Pokrzywdzony nie miał żadnych pieniędzy i oskarżony zabrał mu buty, które stały obok ławki. Obawiając się dalszego bicia przez oskarżonych, pokrzywdzony wybiegł z dworca, ale oskarżonyA. S.dogonił go, włożył mu palec do nosa, pociągnął rozrywając go. W czasie zajścia została zabranaC. G.torba, w której był odbiornik radiowy o wartości 35 zł i rękawiczki o wartości 10 złotych. Buty zostały znalezioneprzez policję i oddane pokrzywdzonemu. Zeznania świadkaC. G.są wiarygodne. Przed sądem świadek był przesłuchany w obecności biegłego psychologa i z opinii biegłego wynika, że treści, które przedstawił stanowiły odbicie jego przeżyć i doznań, a zdolność jego postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń były łagodnie zmniejszone, ale nie ograniczone. W trakcieprzeszukania odzieżyA. S.wkrótce po dokonanym rozboju na pokrzywdzonym znalezionoradio będące własnością pokrzywdzonego. Wersję pokrzywdzonego potwierdza także dokumentacja medyczna stwierdzająca obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej nosa i rany ciętej policzka lewego, a także dowód z oględzin z zapisu monitoringu przemysłowego, który wskazuje bezpośrednio na udział oskarżonegoA. S.w rozboju. Nie może być zatem mowy o przestępstwie paserstwa, jak chciałby oskarżony.
Całkowicie bezpodstawne jest stanowisko oskarżonego, że popełnione przez niego czyny powinny być potraktowane jako wypadek mniejszej wagi. Przestępstwa rozboju, oskarżony dopuścił się w miejscu publicznym, na dworcu, w stanie nietrzeźwości, zabierając pokrzywdzonemu wszystko co posiadał. Bezczelnością ze strony oskarżonego jest twierdzenie, że czyn ten cechuje znikoma społeczna szkodliwość. Wszystkich trzech przestępstw oskarżonyA. S.dopuścił się w warunkach recydywy. Oskarżony był dotychczas 9 – krotnie karany sądownie.
Istotnie pokrzywdzonyJ. M.odzyskał skradzione przekładnie napędowe od koparkimarki W. (...)oraz taczkę. Zostały one zwrócone pokrzywdzonemu przez policjantów po ich odzyskaniu z punktu złomu i nie ma w tym żadnej zasługi oskarżonego.
Prawidłowa jest kwalifikacja prawna czynu z pkt. III. Oskarżony usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do kiosku Ruch na terenie dworca(...), wybijając szybę w okienku, chciał ukraść papierosy, ale zamierzonego celu nie zrealizował w uwagi na reakcje osób postronnych. Wartość szkody w postaci wybitej szyby nie ma znaczenia dla kwalifikacji prawnej przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kk. Czyn ten nie może być potraktowany jako wykroczenie.
Sąd Okręgowy nie podzielił także stanowiska oskarżonego odnośnie rażącej surowości wymierzonych mu kar pozbawienia wolności za poszczególne przestępstwa, jak i kary łącznej. Orzeczona wobec oskarżonego przez Sąd Rejonowy kara należycie uwzględnia całokształt okoliczności przedmiotowych i podmiotowych niniejszej sprawy. Sąd Rejonowy miał na uwadze wszystkie te okoliczności. Wymierzona kara pozbawienia wolności w pełni uwzględnia dyrektywy określone wart. 53 kk. Brak jest podstaw do jej złagodzenia.
Z tych względów z mocyart. 437 § 1 kpkSad Okręgowy orzekł jak w wyroku.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze i opłatach orzeczono na zasadzieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychz późniejszymi zmianami.
O wynagrodzeniu za obronę z urzędy w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie§ 14 ust. 1 pkt 4 i § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.