Sąd Apelacyjny w Katowicach
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V ACz 1095/13
Data wyroku: 2013-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Kurzeja, Grzegorz Stojek, Anna Tabak
Słowa kluczowe: Zwrot Pozwu
Podstawa prawna: art. 130 kpc

Sygn. akt V ACz 1095/13

POSTANOWIENIE
Dnia 7 listopada 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny
w składzie następującym :
Przewodniczący SSA Barbara Kurzeja
Sędziowie SA Grzegorz Stojek
SA Anna Tabak (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. w Katowicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaJ. J.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Apelacyjnego w(...), Prezesowi Sądu(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego(...), Prezesowi Sądu Apelacyjnego w(...), Prezesowi Sądu Najwyższego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Apelacyjnego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Apelacyjnego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego(...), Prezesowi Sądu Rejonowego(...), Prezesowi Sądu Rejonowego(...), Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Okręgowego w(...), Prezesowi Sądu Apelacyjnego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...), Prezesowi Sądu Rejonowego w(...)
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Gliwicach
z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt I C 94/13
p o s t a n a w i a :

oddalić zażalenie.

Sygn. akt V ACz 1095/13

UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 8 października 2013 r. Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gliwicach zwrócił pozewJ. J., wobec nie uzupełnienia jego braków formalnych w wyznaczonym terminie.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 września 2013 r. wezwał pełnomocnika powoda – w terminie tygodniowym - do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez wskazania podstawy faktycznej żądania, a to w szczególności do podania w odniesieniu do każdej z powołanych spraw odrębnie – jakie konkretne czynności sądów lub innych organów w każdej z poszczególnych spraw powód uważa za wykonane opieszale (na czym polega opieszałość, tzn. niedokonanie jakich czynności i w jakim okresie spowodowało dla powoda szkodę niemajątkową, bądź jakie konkretne czynności powód uważa za niezgodne z prawem i pozostające w związku przyczynowym z powstałą dla niego szkodą niemajątkową).
W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik powoda – w piśmie z dnia 2 października 2013 r. – wskazał, iż podtrzymuje dotychczasowe uzasadnienie pozwu oraz podniósł, iż we wskazanych w pozwie postępowaniach sądowych powód został pozbawiony konstytucyjnego prawa do obrony, co wywołało u niego poczucie dyskryminacji, albowiem został potraktowany lekceważąco i instrumentalnie. Pełnomocnik podtrzymał także wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach wskazanych w pozwie spraw na okoliczność wykazania, że postępowania sądowe w tych sprawach prowadzone były opieszale.
Wobec powyższego, Sąd I instancji przyjął, iż pełnomocnik powoda nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych pozwu i zarządził jego zwrot.
Na powyższe zarządzenie pełnomocnik powoda wniósł w jego imieniu zażalenie, domagając się jego uchylenia. Podniósł, iż uzupełnił braki formalne pozwu bez konsultacji z powodem. W jego ocenie, wykonał zobowiązanie stosownie do swojej wiedzy, zaczerpniętej z akt sprawy, w szczególności z osobistego pozwu powoda oraz w takim zakresie, w jakim było to możliwe do wykonania. Wskazał, że nie miał faktycznej możliwości nawiązania kontaktu z powodem, albowiem ten przebywa w Areszcie Śledczym wW.. Z kolei oczekując na odpowiedź powoda naruszyłby tygodniowy termin, wyznaczony mu do uzupełnienia braków formalnych pozwu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 130 § 1 zd. 1 k.p.c.jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym.
Jednocześnie po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu (art. 130 § 2 k.p.c.).
Z kolei w myślart. 187 § 1 k.p.c.pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna, 2) przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu.
Wobec powyższego stwierdzić należało, iż zasadnie Sąd I instancji zwrócił pozew wobec nie uzupełnienia jego braków formalnych w wyznaczonym terminie. Pismo pełnomocnika powoda z dnia 2 października 2013 r. nie stanowiło bowiem wykonania zarządzenia zobowiązującego do uzupełnienia braków formalnych pozwu w sposób tam wskazany. Z pewnością nie stanowią wykonania zarządzenia zawarte w tymże piśmie wnioski dowodowe. Przytoczono w nim również argumentację na poparcie twierdzenia o niemożliwości wykonania zobowiązania, co jednak nie sanuje braku dokonania czynności prawnej w terminie i nie uchyla skutków procesowych z tym związanych. Termin minął bezskutecznie, a w postępowaniu zażaleniowym w przedmiocie zwrotu pozwu Sąd odwoławczy nie bada, czy czynność procesowa została dokonana w terminie, a jeżeli nie to czy stało się to z przyczyn zawinionych przez stronę.
W związku z powyższym zarządzenie o zwrocie pozwu wydane w oparciu oart. 130 § 1 i § 2 k.p.c.jest prawidłowe.
Z tej przyczyny, na podstawieart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.orazart. 398 k.p.c., Sąd orzekł, jak w sentencji.