Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 148/13
Data wyroku: 2013-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 148/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2013r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Wieja
Protokolant Małgorzata Dzieniszewska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013r.
sprawyP. H.
oskarżonego zart. 278§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 8 stycznia 2013r. sygn. akt II K 1212/12

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. H.w ten sposób, że z punktu III części dyspozytywnej eliminuje sformułowanie „w okresie 3 (trzech) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku”,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
P. H.został oskarżony o to, że:
w dniu 27 września 2012 r. wB.naul. (...)wPrzychodni (...)zabrał w celu przywłaszczenia portfel o wartości l0 PLN z zawartością pieniędzy w kwocie 530 PLN o łącznej wartości 540 PLN na szkodęM. K.,
tj. o czyn zart. 278 § l k.k.

Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r. w sprawie II K 1212/12:

I. uznał oskarżonegoP. H.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo zart. 278 § l k.k.i za to na podstawieart. 278 § l k.k.w zw. zart. 58 § 3 k.k.wymierzył mu karę mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym:
II. na podstawieart. 63 § l k.k.na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności dnia 27 września 2012 r. przyjmując że jeden dzień zatrzymania równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności;
III. na podstawieart. 46 § l k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonejM. K.kwoty 138,81 (sto trzydzieści osiem 81/100) złotych w okresie 3 (trzech) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;
IV. na podstawieart. 624 § l k.p.k.w zw. zart. 17 ust. l ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Powyższy wyrok zaskarżył prokurator na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie orzeczenia o środku karnym, zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego,art. 46 § 1 k.k., polegającą na określeniu terminu obowiązku naprawienia szkody, przy braku ku temu podstawy prawnej, konsekwencją czego jest pozbawienie pokrzywdzonej możliwości wystąpienia do Sądu o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności przez okres 3 miesięcy.
W oparciu o powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie III jego sentencji poprzez uchylenie określenia terminu zapłaty kwoty 138,81 zł na rzeczM. K..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest oczywiście uzasadniona.
Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy przeprowadził w przedmiotowej sprawie prawidłowe postępowanie, a zgromadzone dowody poddał obiektywnej ocenie, i na tej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Wątpliwości nie budzi prawidłowość kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemuP. H.czynu. Orzeczona wobec oskarżonego kara, przy zastosowaniuart. 58 § 3 k.k., w żadnym razie nie jest rażąco niesprawiedliwa.
Nie sposób nie podzielić jednak zarzutu, że Sąd I instancji, skazującP. H.za przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.i orzekając wobec niego obowiązek naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k.z zakreśleniem terminu 3 miesięcy do wykonania tego obowiązku, dopuścił się obrazy przepisuart. 46 § 1 k.k.
Obowiązek naprawienia szkody orzekany przez sąd karny na podstawie przytoczonego przepisu stanowi środek karny (art. 39 pkt 5 k.k.) i jako instytucja prawa karnego materialnego ma charakter samoistny i imperatywny, a wynikające z jego treści zobowiązania oskarżonego i uprawnienia pokrzywdzonego, z chwilą uprawomocnienia się rozstrzygnięcia o jego orzeczeniu, będąc samodzielnym tytułem egzekucyjnym, nie wymagają już dalszego kształtowania przez jakikolwiek inny podmiot poza uprawnionym beneficjentem (art. 196 § 1 k.k.w.w zw. zart. 9 § 2 k.k.w.). W tym wypadku, tylko i wyłącznie wola uprawnionego rozstrzyga o terminie dochodzenia przezeń zasądzonego roszczenia, a zatem wykonanie tego obowiązku przez oskarżonego (skazanego) nie może być obwarowane z urzędu żadnymi terminami (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 października 2006 r., sygn. II AKa 262/06).
Tym właśnie środek karny orzekany na podstawieart. 46 § 1 k.k.różni się od, podobnego co do istoty, obowiązku probacyjnego polegającego na nałożeniu na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody (art. 72 § 2 k.k.), którego termin i sposób wykonania – stosownie do treściart. 74 § 1 k.k.– może zostać ukształtowany przez Sąd orzekający przy jednoczesnym uwzględnieniu stanowiska oskarżonego.
Skoro ustalenie przez Sąd orzekający w punkcie III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku trzymiesięcznego terminu dla wykonania orzeczonego środka karnego przez oskarżonegoP. H.nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, zaskarżony wyrok wymagał korekty zgodnie z wnioskiem końcowym apelacji. Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.zmienił zatem zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. H.w ten sposób, że z puntu III części dyspozytywnej wyeliminował sformułowanie „w okresie 3 (trzech) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku”, utrzymując zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd obciążył nimi Skarb Państwa ze względów słuszności, bowiem postępowanie odwoławcze skutkujące korektą zaskarżonego wyroku toczyło się wyłącznie z powodu uchybień Sądu I instancji.