Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 214/13
Data wyroku: 2013-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Skibińska
Podstawa prawna: art. 17 § 1pkt 1 kpk

Sygn. akt II K 214/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2013 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Anna Skibińska
Protokolant  Joanna Szajkowska

po rozpoznaniu w dniach 17 kwietnia 2013 r., 22 maja 2013 r., 10 lipca 2013 r., 21 sierpnia 2013 r. i 23 października 2013 r.

sprawyM. P.
córkiK.iB.z domuS.
urodzonej w dniu (...)wJ.

oskarżonej o to, że:
w dniu 09 kwietnia 2011roku wJ.woj.(...), przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobiciaM. R.w ten sposób, że bili go pięściami po głowie i ciele, a kiedy pokrzywdzony przewrócił się, kopali go po ciele i nogach, powodując u niego liczne zewnętrzne obrażenia głowy i ciała, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, czym działali na szkodęM. R..

to jest o czyn zart. 158 § 1 kk.;

I
uniewinnia oskarżonąM. P.od popełnienia zarzucanego jej czynu,

II
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.stwierdza, iż koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 214/13

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 09 kwietnia 2011 roku wJ.M. R.przebywał naulicy (...)wbudynku oznaczonym numerem (...). Przebywał w mieszkaniu swojej dziewczynyA. K., która zamieszkiwała wraz z matkąD. K.. W pewnym momencieD. K.wyszła na zewnątrz, by wyprowadzić kota. Została tam zaczepiona przez grupę osób znajdujących się przed budynkiem. Doszło do wymiany zdań.A. K.iM. R.wyszli na zewnątrz, przed budynek.P. P. (1),P. P. (2)iT. K. (1)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobiciaM. R.w ten sposób, że bili go pięściami po głowie i ciele, a kiedy pokrzywdzony przewrócił się, kopali go po ciele i nogach, powodując u niego liczne zewnętrzne obrażenia głowy i ciała, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, czym działali na szkodęM. R.. W tym samym czasie miedzy osobami obecnymi na miejscu zdarzenia toczyła się kłótnia, w której uczestniczyła między innymiM. P..M. P.szarpała się zA. K..
Dowód: wyjaśnienia oskarżonejM. P.– k. 45, 174, 242, zeznania świadkaM. R.– k. 5, 26, 175, 236, zeznania świadkaP. P. (1)– k. 15, zeznania świadkaD. K.– k. 57, 176, zeznania świadkaA. K.– k. 60, 176, zeznania świadkaM. S.– k. 84, 177, zeznania świadkaG. K.–k. 86, 176-177, zeznania świadkaT. K. (1)– k. 39-40, 174, 242.
M. P.nie był uprzednio karana.
Dowód: dane o niekaralności – k. 168.
M. P.posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest sprzedawcą. Była bezrobotna. Pozostawała na utrzymaniu konkubenta.
Dowód: dane o osobie – k. 242.
W toku postępowania przygotowawczegoM. P.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień, wskazując wyłacznie, iż jedynie kłóciła się z sąsiadami.
W toku postępowania sądowegoM. P.nie przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wskazywała, iż kłóciła się z sąsiadami.

Sąd zważył, co następuje:

W zakresie potwierdzającym dokonanie pobiciaM. R.przezP. P. (1),P. P. (2)iT. K. (1)Sąd ocenił zeznania świadkówM. R.,P. P. (1),T. K. (1),A. K.,D. K., za wiarygodne. Zeznania tych świadków wzajemnie ze sobą korespondują. Okoliczność ta nie stanowiła jednak przedmiotu rozpoznania w niniejszej sprawie na obecnym etapie postępowania.
Zeznania świadkaB. B. (2),D. G.,P. P. (2)iT. K. (2)pozostają nieistotne dla rozpoznania sprawy w zakresie zarzutu stawinegoM. P..
Treść dokumentów zawartych w aktach sprawy nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, gdyż zostały one sporządzone w prawidłowy sposób, przez osoby posiadające ku temu stosowne uprawnienia, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana.
M. P.zarzucono, iż w dniu 09 kwietnia 2011roku wJ.woj.(...), przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonali pobiciaM. R.w ten sposób, że bili go pięściami po głowie i ciele, a kiedy pokrzywdzony przewrócił się, kopali go po ciele i nogach, powodując u niego liczne zewnętrzne obrażenia głowy i ciała, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, czym działali na szkodęM. R., tj. czyn zart. 158 § 1 k.k.
Żaden z przesłuchanych w toku procesu świadków, w tym sam pokrzywdzonyM. R.nie twierdził, iżM. P.brała udział pobiciuM. R.. Przesłuchiwany kilkakrotnie pokrzywdzony wskazywał wprost, iżM. P.nie brała udziału w jego pobiciu, do którego doszło w dniu 09 kwietnia 2011 wJ.naulicy (...). Brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zeznań świadków, w tym zeznań pokrzywdzonegoM. R.. Sytuacja życiowaM. R.uległa zmianie. Nie pozostaje on już w związku zA. K.. Niemniej jednak okoliczność ta w żaden sposób nie może przekładać się na podważanie wiarygodności jego zeznań, w szczególności nie może prowadzić do dopatrywania się podstaw dla składania przez niego nieprawdziwych a korzystnych dla oskarżonej zeznań. Pokrzywdzony w pierwszych zeznaniach użył sformułowania: „wówczas ci mężczyźni i kobieta skierowali swoją agresję w moim kierunku, łącznie było tam 7 mężczyzn i 1 kobieta. W pewnym momencie cała ta grupa rzuciła się na mnie (…)”. Z takiego opisu nie sposób wyprowadzać w sposób nie budzący wątpliwości, iżM. P.uczestniczyła w pobiciuM. R.. Pokrzywdzony już w pierwszych zeznaniach nie wskazywał w sposób niebudzący wątpliwości, iżM. P.aktywnie atakowała go fizycznie wraz z innymi osobami. Nie wynika to również ze stwierdzenia, iż „(…) ja tylko zasłaniałemA., bo ta dziewczyna, która była w tej grupie zachowywała się, jakby chciała ją uderzyć.” Na późniejszym etapie postępowaniaM. R.konsekwentnie i zdecydowanie wykluczał, aby podawał wcześniej, iżM. P.uczestniczyła w jego pobiciu. Brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zeznań tego świadka.
Wobec twierdzeńM. R.Sąd uznał zeznania świadkaP. P. (1)w zakresie obciążającymM. P.za niewiarygodne. Mimo wskazań Sądu Odwoławczego świadkaP. P. (1)nie udało się przesłuchać przed Sądem. Rozbieżności pomiędzy zeznaniami świadkówP. P. (1)iM. R.oraz pozostałych przesłuchanych w sprawie świadków, wykluczających udziałM. P.w pobiciuM. R., zostały ocenione stosownie do wskazań wynikających zart. 5 § 2 k.p.k.Zeznania świadkaP. P. (1)to jedyny dowód wskazujący, iżM. P.uczestniczyła w pobiciu. Porównując jednak zeznania tego świadka z relacjami innych osób nie sposób nie dostrzec, iż inni świadkowie opisywali to zdarzenie dokładniej, opisując poszczególne etapy zdarzenia bardziej szczegółowo, a relacjaP. P. (1)była w tym zakresie pobieżna, szczątkowa. Skoro wersji przedstawionej przezP. P. (1)na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 07 czerwca 2011 nie dało się zweryfikować przed Sądem z przyczyn od Sądu niezależnych, Sąd uznał, iż twierdzenia tego świadka, wobec ich zdecydowanej sprzeczności z relacjami innych osób, nie mogą stanowić podstawy dla czynieni ustaleń stanu faktycznego.
Również z zeznania świadkaA. K.jasno wynika, iżM. R.był bity jedynie przez trzech mężczyzn.A. K.wskazała wprost, żeM. R.na pewno nie był bity przez konkubinę sąsiada. ŚwiadekD. K.wskazała, iż nie widziała, abyM. R.był bity przez konkubinę sąsiada. ŚwiadekM. S., funkcjonariusz Policji przeprowadzający interwencję po zdarzeniu również wskazywał, iż w toku interwencji Policji zgłaszający, a więcM. R., wskazywał, iż został kilka razy uderzony przez jednego ze stojących w grupie mężczyzn. Podobnie świadekG. K., drugi z funkcjonariuszy Policji interweniujących na miejscu zdarzenia, twierdził, iż zgłaszający wskazał, iż został uderzony przez mężczyznę lub mężczyzn z grupy osób obecnych na miejscu.
Sąd nie znajduje jakichkolwiek podstaw dla kwestionowania zeznań świadków wykluczających udziałM. P.w pobiciuM. R..
Mając na uwadze powyższe Sąd uniewinniłM. P.od stawianego jej zarzutu.
Konsekwencją uniewinnienia oskarżonej było stwierdzenie, iż koszty procesu ponosi Skarb Państwa.