Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 567/13
Data wyroku: 2014-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Magdalena Kuczka
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 92 § 1 k.w

Sygn. akt II W 567/13

WYROK NAKAZOWY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 stycznia 2014r.
Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie II Wydział Karnyw składzie:
Przewodnicząca: SSR Magdalena Kuczka

bez udziału stron
po rozpoznaniu w postępowaniu nakazowym sprawy z oskarżenia publicznego
przeciwko
P. S.,synowiJ.iK.z domuS.,urodz. (...)wB.

obwinionego o to, że:

I. w dniu 23 października 2013r. po godz. 14 kierując samochodem osobowym markiH.onr rej. (...)zaparkował wD.przyul. (...)na miejscu przeznaczonym dla pojazdu samochodowego uprawnionej osoby niepełnosprawnejo obniżonej sprawności ruchowej oraz dla kierującego pojazdem przewożącego taką osobę

to jest o czyn z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 52 ust. 1 i ust. 6 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31 lipca 2002r.

II. w dniu 24 października 2013r. ok. godz. 7:00 kierując samochodem osobowym markiH.onr rej. (...)zaparkował wD.przyul. (...)na miejscu przeznaczonym dla pojazdu samochodowego uprawnionej osoby niepełnosprawnejo obniżonej sprawności ruchowej oraz dla kierującego pojazdem przewożącego taką osobę

to jest o czyn z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 52 ust. 1 i ust. 6 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31 lipca 2002r.

I. obwinionegoP. S.uznaje za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcieI i II części wstępnej wyroku nakazowego, to jest wykroczeń z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 52 ust. 1 i ust. 6 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznychi Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31 lipca 2002r. (Dz. U.z 2002r., Nr 170, poz. 1393 ze zm.) i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 200 zł (dwieście złotych);

II. na podstawieart. 118 § 1 k.p.o.w. obciąża obwinionegoP. S.zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 50 zł, a na podstawieart. 21 pkt 2w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł (trzydzieści złotych).

Na oryginale właściwe podpisy.
Za zgodność.

Pouczenie:

1
Obwinionemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym ( tj. nieprzekraczalnym) 7 dni od dnia doręczenia tego wyroku (art. 94 § 1 k.p.w.w zw. zart. 506 § 1 k.p.k.). Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną (art. 94 § 1 k.p.w.w zw. zart. 506 § 2 k.p.k.).

2
W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc a sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych Sąd nie jest związany treścią wyroku nakazowego i może zapaść wyrok surowszy (art. 94 § 1 k.p.w.w zw. zart. 506 § 3 i 6 k.p.k.).

3
Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej (art. 94 § 1 k.p.w.w zw. zart. 506 § 5 k.p.k.).

4
Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny (art. 94 § 3 k.p.w.).