Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 218/13
Data wyroku: 2013-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Zawiślak, Jerzy Kozaczuk, Mariola Krajewska-Sińczuk
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 par. 1 kk
Teza: Sąd I instancji wydał orzeczenie z obrazą art. 4 i 410 kpk nie uwzględniając przy ferowaniu wyroku wszystkich okoliczności sprawy , ujawnionych na rozprawie głównej

Sygn. akt II Ka 218/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jerzy Kozaczuk

Sędziowie:

SO Mariola Krajewska - Sińczuk
SO Teresa Zawiślak (spr.)

Protokolant:

sekr. sąd. Anna Sieczkewicz

przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej - Małek
po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r.
sprawyJ. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 157 §1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II K 1046/12
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonegoJ. P.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II Ka 218/13

UZASADNIENIE
J. P.został oskarżony o to, że w dniu 29 lipca 2012r. w m.J.gm.M.pow.(...)woj.(...)spowodował naruszenie czynności narządów ciała uJ. K. (1)w ten sposób, że uderzył go dwukrotnie pięścią w twarz, a następnie gdy upadł na ziemię kopał go po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał, stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, złamania kości nosa, złamania kości jarzmowej lewej, złamania szczęki po stronie lewej oraz zadrapania ucha lewego i potłuczenia ogólnego, zwłaszcza tułowia i lewej kończyny dolnej, które to obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni siedmiu,
tj. o czyn zart. 157§1 kk.
Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyrokiem z dnia 19 marca 2013r. oskarżonegoJ. P.uznał za winnego popełnienia tego, że w dniu 29 lipca 2012r. w m.J.gm.M.pow.M.woj.(...), spowodował naruszenie czynności narządów ciała uJ. K. (1)w ten sposób, że uderzył go dwukrotnie pięścią w twarz, a następnie pokrzywdzony upadł na ziemię, w wyniku czego pokrzywdzony doznał stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, złamania kości nosa, złamania kości jarzmowej lewej, złamania szczęki po stronie lewej i potłuczenia ogólnego, zwłaszcza tułowia i lewej kończyny dolnej, które to obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni siedmiu, to jest czynu zart. 157§1 kki za czyn ten skazuje go na podstawieart. 157§1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawieart. 69§1 i 2 kkw zw. zart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata; na podstawieart. 71§1 kkorzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł; na podstawieart. 72§2 kkzobowiązałJ. P.do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczJ. K. (1)kwoty 1.000 zł w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia; zasądził od oskarżonego kwotę 280 zł tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu w części w kwocie 130 zł.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony, który zaskarżając to orzeczenie w całości na swoją korzyść zarzucił temu wyrokowi rażącą obrażę przepisów postępowania tj.art. 4, 5§2, 7, 366, 410 i 424§1 pkt 1 kpk, która miała wpływ na treść wyroku, a polegała na błędnej ocenie zabranych dowodów, w tym bezzasadne danie wiary pokrzywdzonemu i jednocześnie uznanie wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne; nie poddanie ocenie dowodów korzystnych dla oskarżonego tj. zeznań świadków:D. P.iE. T., a nadto uznanie opinii biegłego lekarzaJ. R.za jasną i wyczerpującą w sytuacji, gdy biegły ten nie ustosunkował się do okoliczności dotyczących pokrzywdzonego, a w szczególności nadużywaniu przez niego alkoholu, jego chorób oraz stwierdzonych przez świadków obrażeń ciała pokrzywdzonego przed przedmiotowym zdarzeniem i w konsekwencji mimo wątpliwości co do mechanizmu powstania obrażeń ciała uJ. K. (1), wbrewart. 5§2 kpkspowodował uznanie winy oskarżonego, bez właściwego uzasadnienia tego stanowiska w wyroku. W konkluzji oskarżony wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacji oskarżonegoJ. P.nie można odmówić słuszności i dlatego zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania.
Nie przesądzając ostatecznego wyniku tej sprawy, Sąd Odwoławczy stwierdził, że wydane w sprawie orzeczenie jest przedwczesne, bowiem Sąd I instancji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności doznania przez pokrzywdzonego obrażeń ciała.
Zgodzić się należy z zarzutem oskarżonego, iż Sąd I instancji wydał orzeczenie z obraząart. 4 i 410 kpknie uwzględniając przy ferowaniu wyroku wszystkich okoliczności sprawy, ujawnionych na rozprawie głównej. Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd w ogóle nie rozważał i nie oceniał zeznań przesłuchanych w sprawie świadkówD. P.iE. T.. Świadkowie ci, jakkolwiek nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia, to opisywali wygląd pokrzywdzonego przed spotkaniem pokrzywdzonego z oskarżonym w remizie strażackiej, a także odnosili się do czasu zdarzenia i czasu przebywania oskarżonego w remizie strażackiej oraz informacji przekazywanych przez oskarżonego po wyjściu z tej remizy. Przepisart. 410 kpkstanowi, iż podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Z doktryny i orzecznictwa sądów w zakresie tego przepisu bezspornie wynika, że wyroku nie wolno wydawać na podstawie części materiału dowodowego, musi on być wynikiem analizy wszystkich ujawnionych okoliczności, a więc zarówno tych, które tezę oskarżenia potwierdzają, jak i tych, które ją podważają. Pominięcie części dowodów przez Sąd może świadczyć o obrazieart. 4 kpk. Sformułowana w tym artykule zasada obiektywizmu wymaga, aby organy procesowe badały i uwzględniały okoliczności bezkierunkowego nastawienia do sprawy, zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a jest to osiągalne tylko wówczas, gdy przedmiotem zainteresowania, a następnie rozważań organu procesowego jestcałyzebrany w sprawie materiał dowodowy, bez pominięcia istotnych jego części. W świetle powyższego chociażby z tej przyczyny Sąd odwoławczy zobligowany był zaskarżony wyrok uchylić, a sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Niezależnie od powyższego zgodzić się należy z twierdzeniem apelującego, że Sąd I instancji nie dołożył wszelkiej staranności celem wszechstronnego wyjaśnienia przyczyn powstania u pokrzywdzonego obrażeń ciała. Jak wynika z akt sprawy, pokrzywdzonyJ. K. (1)niewątpliwie w dniu 29 lipca 2012r. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, złamania kości nosa, złamania kości jarzmowej lewej, złamania szczęki po stronie lewej i innych wskazanych w akcie oskarżenia. Z zeznań świadkaP. M.(k. 95) wynika, że kilka dni przed tym zdarzeniem widział u pokrzywdzonego krew na rękach i na twarzy (sączącą się) i widział, że w dniu zdarzenia pokrzywdzony był w stanie nietrzeźwym. Na temat obrażeń ciała u pokrzywdzonego przed zdarzeniem zeznawali takżeD. P.,E. T., a nawet żona pokrzywdzonego -Z. K.. Z dowodów zebranych w tej sprawie niewątpliwie wynika również, że pokrzywdzony ma problem z nadużywaniem alkoholu. Biegły lekarzJ. R.w swojej pisemnej opinii stwierdził, że opisane wyżej obrażenia ciałamogłypowstać jako skutek pobicia w mechanizmie opisanym przez poszkodowanego zaś mnogość i rozległość wylewów krwawych wynika przede wszystkim z faktu przyjmowania przez pokrzywdzonego przewlekle leku przeciwzakrzepowego –W.. Składając uzupełniającą opinię przed Sądem stwierdził natomiast, że złamania w obrębie twarzoczaszki „to najbardziej pasuje do bezpośredniego uderzenia pięścią w twarzoczaszkę” natomiast wstrząśnienie mózgu mogło powstać zarówno w mechanizmie czynnym jak i w mechanizmie biernym. Pozostałe udokumentowane i sfotografowane uszkodzenia ciała nie dowodzą agresji wobec pokrzywdzonego, ale są następstwem przewlekłego brania leku przeciwzakrzepliwego. Wydając opinię uzupełniającą biegły ten jednocześnie podał, iż nie zna zapisów historii choroby pokrzywdzonego, a zatem trudno uznać tę opinię za jasną i pełną. Ponadto, zważywszy na fakt, żeJ. K. (2)kategorycznie zaprzeczał, by przed tym zdarzeniem przyjmował lek przeciwzakrzepowyW.lub inne tego typu medykamenty, a także ze względu na stwierdzoną u niego po tym zdarzeniu cukrzycę i inne schorzenia, obowiązkiem Sądu było ustalenie, czy w sytuacji, gdy pokrzywdzony cierpiał na takie choroby, a jednocześnie nie brał wcześniej leków przeciwzakrzepowych, stwierdzone u niego obrażenia ciała mogły powstać w innych okolicznościach niż opisywał w zawiadomieniu o przestępstwie.
W tej sytuacji, dla bezspornego wyjaśnienia tych okoliczności konieczne jest ponowne rozpoznanie tej sprawy, w toku której Sąd I instancji przeprowadzi przewód sądowy od początku, w wyniku którego wyjaśni wszystkie okoliczności sprawy poprzez szczegółowe przesłuchanie oskarżonego, pokrzywdzonego oraz pozostałych świadków, a także powoła innego biegłego lekarza, który po zapoznaniu się ze wszystkimi dowodami w tej sprawie, w tym z historią choroby oskarżonego wypowie się co do mechanizmu powstania obrażeń ciała uJ. K. (1), w tym, czy obrażenia te mogły postać w terminie wcześniejszym, tj. co najmniej w godzinach rannych dnia 29 lipca 2012r., czy wskazywane przez świadków:D. P.,Z. K.,E. T.orazP. M.obrażenia ciała u pokrzywdzonego przed tym zajściem mogły mieć związek z później stwierdzonymi obrażeniami ciała, a nadto, czy stwierdzone u pokrzywdzonego choroby mogły mieć wpływ na te obrażenia.
Dopiero po wyjaśnieniu tych wszystkich okoliczności, Sąd I instancji rozważy i oceniwszystkieujawnione na rozprawie dowody i na ich podstawie ustali stan faktyczny przedmiotowego zdarzenia, a w konsekwencji wyjaśni, czy oskarżonyJ. P.ponosi winę za ten czyn.
W przypadku takiej konieczności, Sąd sporządzi uzasadnienie zgodnie z wymogamiart. 424 kpk.
Mając powyższe na uwadze i na podstawieart. 437§1 i 2 kpkSąd Odwoławczy orzekł, jak w wyroku.