Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 839/12
Data wyroku: 2013-01-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Szybka, Anna Szczepaniak-Cicha, Lucyna Guderska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 28 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt: III AUa 839/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Iwona Szybka (spr.)
Sędziowie:SSA Lucyna Guderska
SSA Anna Szczepaniak-Cicha
Protokolant: stażysta Przemysław Trębacz

po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. w Łodzi
sprawyW. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi wŁ.
o emeryturę,
na skutek apelacji organu rentowego
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi
z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt: VIII U 388/12;

oddala apelację.

III AUa 839/12

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 3 marca 2011r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.odmówiłW. S.prawa do emerytury, z uwagi na brak wymaganych 20- lat okresów składkowych i nieskładkowych zgodnie z art. 28 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
W odwołaniu od powyższej decyzjiW. S.wniósł o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury podnosząc, że od 15 listopada 1969r. do 15 października 1970r. oraz od 15 listopada 1970r. do 10 maja 1972r. był zatrudniony uS. J., a od 9 lipca 1973 roku do 12 stycznia 1977r. był zatrudniony uZ. J., i te okresy winne być zaliczone do stażu pracy.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z dnia 6 marca 2012r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznałW. S.prawo do emerytury poczynając od dnia 8 stycznia 2011r.
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zapadło na podstawie poniższych ustaleń i wniosków:
W. S.ur. (...), w dniu 4 stycznia 2011r. złożył wniosek o przyznanie emerytury.
Organ rentowy uznał za udowodniony staż w wymiarze 18 lat, 8 miesięcy i 4 dni okresów składkowych oraz nieskładkowych wskazując, że okres zatrudnienia w zakładzie ślusarskimS. J.od 11 listopada 1969r. do 15 października 1970r. i od 15 listopada 1970r. do 10 maja 1972r. nie może być uwzględniony z powodu wystawienia świadectwa przez inną niż pracodawca osobę. Natomiast okres zatrudnienia uZ. J.od 9 lipca 1973r. do 12 stycznia 1977r. nie może być uwzględniony, bowiem wnioskodawca nie został zgłoszony przez pracodawcę do ubezpieczenia jako pracownik.
W. S.był zatrudniony wGminnej Spółdzielni (...)w okresie od 1 kwietnia 1971r. do 24 grudnia 1971r. na stanowisku ślusarza.
PracodawcaZ. J.prowadził działalność gospodarczą w okresie od dnia 4 stycznia 1972r. do dnia 18 lipca 1977r. i posiadał czynne konto pracownicze w okresie od lipca 1972r. do września 1975r. Od września 1975 roku do końca lipca 1976 roku nie zatrudniał pracowników, natomiastW. S.zatrudniał od dnia 1 sierpnia 1976r. jednak nie dokonał zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń.
W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd Okręgowy stwierdził, że odwołanie jest zasadne. Zebrany materiał dowodowy w postaci akt osobowych wnioskodawcy zGminnej Spółdzielni (...)wJ.i aktZ. J.pozwala na zaliczenie do stażu pracy wnioskodawcy okresu zatrudnienia w Gminnej Spółdzielni od 1 kwietnia do 24 grudnia 1971 roku czyli 8 miesięcy i 24 dni. Materiał dowodowy zebrany w toku postępowania przed Sądem pozwala również na uwzględnienie do stażu pracy wnioskodawcy okresu zatrudnienia uZ. J.od 1 sierpnia 1976r. do 18 lipca 1977r. Okoliczność podniesiona przez organ rentowy jakoby nie było podstaw zaliczenia tego okresu do stażu z uwagi na nieopłacanie składek na ubezpieczenia społeczne przez pracodawcę nie może wykluczyć tego okresu ze stażu ubezpieczeniowego, przynajmniej w okresie od sierpnia 1976 roku. Wnioskodawca pracował, był wynagradzany i miał prawo sądzić, że pracodawca płaci składki na ubezpieczenia. Wobec tego, że zaliczenie spornego okresu jako uzupełniającego staż pracyW. S.powoduje, że okres stażu wynosi 20 lat, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał prawo do emerytury.
W apelacji organ rentowy zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając: - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 28 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i ustalenie, że ubezpieczony spełnia warunki do nabycia prawa do emerytury, podczas gdy ubezpieczony nie wykazał wymaganego 20-letniego okresu zatrudnienia;
- naruszenie prawa procesowego, tj.art. 233 k.p.c.polegające na wydaniu wyroku bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Wskazując na powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu apelacji podniesiono, że uznany przez Sąd Okręgowy okres zatrudnienia od 1 kwietnia 1971r. do 24 grudnia 1971r. trwający 8 miesięcy i 24 dni, znajduje częściowe potwierdzenie w legitymacji ubezpieczeniowej i słusznie został uznany za niesporny. Natomiast Sąd w uzasadnieniu wyroku, opierając się na nadesłanych przez ZUS informacjach dotyczących płatnika składekZ. J., przyjął zatrudnienie wnioskodawcy w firmie w/w od 1 sierpnia 1976r., ale nie wskazał do jakiej daty. Jest to istotne, gdyż z akt sprawy wynika, że zatrudnienie to miało trwać tylko do 12 stycznia 1977r., zaś Sąd w uzasadnieniu prawdopodobnie przyjął dzień 18 lipca 1977r., czyli datę zakończenia przez pracodawcę działalności gospodarczej - stąd jego wskazanie na 11 miesięcy i 23 dni. Weryfikacja tej omyłki związanej z nieuzasadnionym wydłużeniem o kilka miesięcy okresu zatrudnienia wnioskodawcy uZ. J.powoduje, że nie został udowodniony wymagany 20 - letni okres zatrudnienia. Wymiar spornego okresu pracy od 1 sierpnia 1976r. do 12 stycznia 1977r., to 5 miesięcy i 12 dni, a w połączeniu z okresem uznanym przez ZUS, tj. 18 lat, 8 miesięcy i 4 dni oraz z dodatkowym okresem uznanym przez Sąd czyli 8 miesięcy i 24 dni - daje łącznie 19 lat, 10 miesięcy i 10 dni. W tej sytuacjiW. S.nie spełnił przesłanek do nabycia prawa do emerytury zgodnie z art. 28 ustawy o FUS.
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do kwestii określenia, czyW. S.legitymuje się 20-letnim okresem składkowym i nieskładkowym, którego posiadanie uprawnia do uzyskania emerytury na podstawieart. 28 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w zaskarżonej decyzji z 3 marca 2011r. określił, że ubezpieczony zdołał wykazać jedynie 18 lat, 8 miesięcy i 4 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Sąd I instancji natomiast ustalił, że wnioskodawca legitymuje się co najmniej 20- letnim okresem ubezpieczenia, co w konsekwencji skutkowało zmianą zaskarżonej decyzji i przyznaniemW. S.prawa do emerytury od 8 stycznia 2011r., tj. od ukończenia 65 roku życia.
W uzasadnieniu apelacji organ rentowy uznał za zasadne zaliczenie do stażu pracy okresu od 1 kwietnia 1971r. do 24 grudnia 1971r. i od 1 sierpnia 1976r. do 12 stycznia 1977r. Łącznie zatem uznany okres ubezpieczenia wyniósł 19 lat, 10 miesięcy i 10 dni. Brakujący okres to 1 miesiąc i 20 dni.
Zgodnie zart. 28 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009r. nr 153 poz. 1227 ze zm. ) ubezpieczeni urodzeni przed dniem 1 stycznia 1949r., którzy nie osiągnęli okresu składkowego i nieskładkowego o którym mowa wart. 27 pkt 2mogą przejść na emeryturę - mężczyzna - po osiągnięciu wieku 65 lat, jeżeli ma 20 - letni okres składkowy i nieskładkowy.
Sąd Apelacyjny oceniając zebrany w sprawie materiał dowody doszedł do przekonania, że wnioskodawca ostatecznie udowodnił 20-letni okres składkowy i nieskładkowy. Rację ma organ rentowy wskazując w apelacji na błąd Sądu Okręgowego, który przyjął, żeW. S.pracował uZ. J.nie, jak wskazuje zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – do 12 stycznia 1977r., ale do 18 lipca 1977r., to jest do momentu zakończenia prowadzenia przezZ. J.działalności gospodarczej. Omyłka ta nie mogła jednak wpłynąć na zmianę orzeczenia, bowiem w aktach sprawy znajduje się poświadczenie ubezpieczenia pracowników ( k. 126-129 akt ZUS), z którego wynika, żeW. S.podlegał ubezpieczeniu społecznemu pracowników z tytułu zatrudnienia w zakładzie ślusarskim od 2 kwietnia 1973r. do 2 stycznia 1974r., natomiast wystawione przezZ. J.w dniu 25 marca 1997r. świadectwo pracy określa okres zatrudnienia wnioskodawcy od 9 lipca 1973r. do 12 stycznia 1977r. Jednocześnie z zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak i z zeznańZ. J.wynika, że konto pracownicze miał on czynne od lipca 1972r. do września 1975r.
Mając zatem na uwadze zeznaniaZ. J., zeznania wnioskodawcy, treść świadectwa pracy oraz legitymacji ubezpieczeniowej, z której wynika, że wnioskodawca pracował w zakładzie ślusarskimZ. J.od 9 lipca 1973r. do 12 stycznia 1977r., Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, żeW. S.pracował w zakładzie ślusarskimZ. J.również po dniu 2 stycznia 1974r. co najmniej przez okres niezbędny do uzupełnienia brakującego stażu pracy. Nie ma bowiem dowodów przeciwnych, które pozwalałyby na obalenie domniemania wynikającego z treści świadectwa pracy, znajdującego potwierdzenie w legitymacji ubezpieczeniowej, zeznaniach wnioskodawcy oraz świadkaZ. J.. Dlatego też nie można zbyt dużej wagi nadać oświadczeniuZ. J.złożonemu w ZUS, że zatrudnił on wnioskodawcę dopiero od 1 sierpnia 1976r. Oświadczenie to jest sprzeczne z okresem ubezpieczenia uznanym przez ZUS ( 2.04.1973 – 2.01.1974), że świadectwem pracy i wpisami do legitymacji ubezpieczeniowej. Jest także sprzeczne z zeznaniami wnioskodawcy. Natomiast z kwestionariusza dotyczącego okresów składkowych i nieskładkowych złożonego przez ubezpieczonego w 2007r. wraz z wnioskiem o rentę z tytułu niezdolności do pracy wynika, że w 1974r. wnioskodawca nie był zatrudniony w innym zakładzie pracy.
Zaliczenie zaś do okresu pracy ubezpieczonego od 1 sierpnia 1976r. do 12 stycznia 1977r. ( 5 miesięcy i 12 dni), w połączeniu z okresem uznanym przez ZUS, tj. 18 lat, 8 miesięcy i 4 dni i okresem uznanym przez Sąd I instancji - 8 miesięcy i 24 dni, co stanowi łącznie 19 lat, 10 miesięcy i 10 dni – okresu zatrudnienia po 2 stycznia 1974r. daje ponad 20-letni okres zatrudnienia.
Reasumując stwierdzić należy, żeW. S.spełnił wszystkie – przewidziane w przepisie art. 28 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – przesłanki do nabycia prawa do emerytury, w tym udowodnił wymagany 20- letni staż pracy.
Mając na uwadze powyższe, uznając że pomimo błędnego uzasadnienia wyrok Sądu Okręgowego odpowiada prawu, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.orzekł o oddaleniu apelacji, jako niezasadnej.