Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 924/13
Data wyroku: 2013-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy W Związku Z Wypadkiem Przy Pracy
Podstawa prawna: art. 6 ust 1 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r., nr 167 poz 1322 ze zm.), Art. 57 ust 1ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 924/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaB. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 29 kwietnia 2013 roku nr(...)
w sprawieB. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej
oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 924/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 23 grudnia 2013 r.

    Decyzją z dnia 29.04.2013 r., nr(...),Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
, na podstawie przepisówustawy z dnia 30.10.2002 r.o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.) oraz przepisówustawy z dnia 17.12.1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłB. K.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej, ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 24.04.2013 r. stwierdziła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej.
W odwołaniu od tej decyzjiB. K.domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związkuz wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że jest osobą schorowaną i od wypadku, jakiemu uległ w dniu 18.10.2011 r. pozostaje w stałym leczeniu w poradni ortopedyczno- traumatologicznej wskutek doznanego wieloodłamowego złamania wyrostka łokciowego ręki prawej z przemieszczeniem odłamów oraz złamania kości kulszowej prawej. Jak zauważył odwołujący, pomimo stałego leczeniai rehabilitacji, stan jego zdrowia nie uległ poprawie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowywniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia komisji lekarskiej ZUS.

    Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeB. K., urodzony(...)r., ma wykształcenie zawodowe o specjalności elektromonter, ostatnio zaś prowadził działalność gospodarczą w zakresie handlu. W dniu 18.10.2011 r., upadając z drabiny, ubezpieczony uległ wypadkowi przy prowadzeniu działalności gospodarczej, doznając złamania nasady bliższej kości łokciowej prawej oraz złamania kości kulszowej prawej.
Od 17.04.2012 r. do 11.04.2013 r. ubezpieczony pobierał świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej.
W dniu 18.12.2013 r. odwołujący wystąpił do organu rentowego z wnioskiemo przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem, jakiemu uległ przy prowadzeniu działalności gospodarczej.
W orzeczeniu z dnia 13.03.2013 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do komisji lekarskiej ZUS, któraw orzeczeniu z dnia 24.04.2013 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez lekarza orzecznika.
Na tej podstawie, zaskarżoną decyzją z dnia 29.04.2013 r. ZUS Oddział wT.odmówiłB. K.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracyw związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej,
(okoliczności bezsporne)
Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
W odwołującego zdiagnozowano:

-

stan po złamaniu wyrostka łokciowego kości łokciowej prawej,

stan po złamaniu kości kulszowej prawej,

stan po uszkodzeniu stożka rotatorów barku prawego.

Odwołujący jest zdolny do pracy zgodnej z wykształceniem i pracy ostatnio wykonywanej.
Po operacji z powodu złamania wieloodłamowego wyrostka łokciowego kości łokciowej prawej i usunięciu zespolenia, u opiniowanego występuje ograniczenie zgięciao 20°, a wyprostu o 10°. Po złamaniu kości kulszowej prawej brak jest natomiast ograniczeń ruchomości w stawie biodrowym prawym czy dysfunkcji miednicy.
Uszkodzenie stożka rotatorów, operowane i rehabilitowane, przebiegaz ograniczeniem ruchomości w stawie ramiennym prawym zgięcia o 20°, odwiedzenia o 30°, z ograniczeniem obu rotacji i zmniejszeniem masy mięśniowej mięśnia naramiennego prawego oraz nieznaczną dysfunkcją mięśnia dwugłowego ramienia prawego.
W badaniu neuralgicznym nie stwierdzono deficytu czy nieprawidłowych odruchówi objawów.
W zakresie ruchów kończyny górnej prawej stwierdza się u badanego znaczną poprawę po rehabilitacji i zaleconych ćwiczeniach.
Obrażenia odniesione w wyniku wypadku powodują u odwołującego zaburzenia funkcji narządu, ale nie w stopniu uzasadniającym orzeczenie niezdolności do pracy zgodnej z wykształceniem i prowadzoną działalnością gospodarczą. Odwołujący jest trwale niezdolny do ciężkiej pracy fizycznej wymagającej dźwigania i noszenia ciężkich przedmiotów.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 08.10.2013 r.- k. 8-10,

Odwołujący wraz z żoną prowadzi sieć sklepów spożywczo- przemysłowych(...). Na terenieT.jest ich sześć. Księgowością i sprawami kadrowymi zajmuje się żona odwołującego, która wraz z mężem podejmuje wszystkie strategiczne decyzje dotyczące firmy. Rola odwołującego sprowadza się do sprawowania codziennego nadzoru i kontroli nad siecią sklepów. Odwołujący zatrudnia wraz z uczniami 43 osoby. W każdym sklepie pracuje od 3 do 7 osób. Towar do sklepu dostarczają hurtownie. Raz na dwa tygodnie niewielka ilość towaru jest też „przerzucana między sklepami”. Kontrolę nas przerzucaniem towaru sprawuje odwołujący, który towar ten przewozi własnym samochodem osobowym z dużym bagażnikiem. Po wypadku odwołujący nie zajmuje się jednak przenoszeniem przerzucanego towaru. Towar pakują do samochodu i wypakowywują z niego pracownicy sklepu. Przed wypadkiem odwołujący zajmował się również remontami w sklepach, tj. układaniem płytek, malowaniem ścian czy wymianą przewodów. Obecnie do realizacji tych czynności odwołujący zatrudnia pracownika. Remonty odbywają się co pięć lat.
dowód:

-

zeznania świadkaL. B.- 00:06:37-00:09:35,

zeznania świadkaG. J.- 00:12:28-00:17:36,

zeznania świadkaD. C.- 00:19:40-00:24:37,

zeznania świadkaA. K.- 00:26:20-00:32:55,

Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadków i treść opinii biegłych sądowych z zakresu chirurgii ortopedii- traumatologii i neurologii.
Zeznaniom świadkówL. B.,G. J.,D. C.iA. K.Sąd przyznał walor wiarygodności w całości. Wymienieni świadkowie wskazali na okoliczności istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, dotyczące charakteru prowadzonej przez odwołującego działalności gospodarczeji realizowanych przez wnioskodawcę w ramach tej działalności czynności. Zeznania świadków zasługiwały na walor pełnej wiarygodności, gdyż były wewnętrznie spójne, wzajemnie ze sobą korespondowały, a przy tym były przekonujące w świetle zasad logikii doświadczenia życiowego.
Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa i neurologa, albowiem opinia ta sporządzona została w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz bardzo szczegółowej i wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występujących u wnioskodawcy jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonego badania, co czyni opinię wewnętrznie spójną, logiczną i kompletną. Opinia w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazuje stan zdrowia odwołującego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzyga kwestię wpływu stwierdzonych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskiej odnośnie zdolności badanego do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej
Wydana w sprawie opinia została zakwestionowana przez odwołującego, który podniósł, że nie jest zdolny do wykonywania obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą z uwagi na występujące u niego schorzenia. Dodał też, że przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, a także możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Mając to na uwadze, odwołujący wniósł o dopuszczenie w sprawie dowodu z opinii uzupełniającej biegłych sądowych celem ustalenia, czy utracił on zdolność do wykonywania swoich dotychczasowych obowiązków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Sformułowane przez odwołującego zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż nie nasuwały wątpliwości zarówno fachowość biegłych sądowych, jak i rzetelność przeprowadzonego przez nich badania. Opinia w sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzyga kwestię wpływu stwierdzonych u niego schorzeń na zdolność do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowieniao powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie badania odwołującego, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami, oraz analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach organu rentowego, w tym wyników badań specjalistycznych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. Wydana w sprawie opinia jest pełna, jasnai poprawna metodologicznie. W szczególności wydający ją specjaliści dokonali oceny stanu zdrowia wnioskodawcy z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycją art. 12 ustawyz dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS- wyraźnie wskazując, że opiniowanypomimo występujących u niego schorzeń z zakresu narządu ruchu nie jest osobą niezdolną do pracy zgodnej z wykształceniem i pracy ostatnio wykonywanej. Wydając opinię w sprawie, biegli brali więc pod uwagę kwalifikacje wnioskodawcy, jak tego wymaga powołany wyżej art. 12 ustawy. Na stronie 1 opinii wyraźnie zresztą zauważyli, że odwołujący z zawodu jest elektromonterem, ostatnio zaś prowadził działalność gospodarczą w zakresie handlu.W uzasadnieniu wskazali co prawda, że ubezpieczony jest niezdolny do ciężkiej pracy fizycznej wymagającej dźwigania i noszenia ciężkich przedmiotów, niemniej - co należy podkreślić - pracą taką nie jest zarówno praca elektromontera, co wynika z zasad logikii doświadczenia życiowego, jak i zasadnicza praca wykonywana przez odwołującego w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Jak wynika z zeznań słuchanychw sprawie świadków, odwołujący wraz z żoną w ramach sieci prowadzi sześć sklepów spożywczo- przemysłowych i zatrudnia ponad 40 osób. Jego żona zajmuje się księgowościąi sprawami kadrowymi, a ponadto pomaga mu w sprawowaniu nadzoru i kontroli nad firmą. Uczestniczy też w podejmowaniu wszystkich strategicznych decyzji.
Analiza treści zeznań świadków prowadzi do wniosku, że odwołujący jest osobą zarządzającą (menadżerem) w firmie i w żadnym razie w jego gestii nie pozostają czynności, które wymagałyby ciężkiej pracy fizycznej wymagającej dźwigania i noszenia ciężkich przedmiotów. W szczególności, towar do sklepów dowożą hurtownicy, co jest uzasadnione, gdy zważy się na zakres działalności (sześć sklepów i 43 zatrudnionych pracowników). Odwołujący zajmuje się co prawda tzw. przerzucaniem towaru, jednak z relacji świadków wynika, że jego rola polega tylko na przewożeniu przerzucanego towaru i zapewne sprawowaniu kontroli nad tym, co należy przetransportować z jednego do drugiego sklepu, ponieważ towar pakują do samochodu i wypakowywują z niego osoby zatrudnione w sklepie. Dokonanej oceny nie zmienia fakt, że ubezpieczony po wypadku nie może prowadzić remontów w sklepach, np. ułożyć płytek, wymalować ścian czy wymienić przewodów. Wszak trzeba mieć na uwadze, że takie czynności nie wchodzą w zakres prowadzonej przez odwołującego działalności, gdyż nie trudni się on i nigdy nie trudnił jednoosobowo świadczeniem usług remontowych. Zwykle czynności remontowe zleca się do wykonania innej osobie i tak też wygląda to po wypadku u odwołującego.
Jak zatem widać, niemożność wykonywania z uwagi na doznany wypadek przy prowadzeniu działalności gospodarczej ciężkiej pracy fizycznej wymagającej dźwigania i noszenia ciężkich przedmiotów w żadnym razie nie uniemożliwia odwołującemu prowadzenia tej działalności.
Uwzględniając powyższe, na podstawie tej właśnie opinii, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze, że okoliczności sporne zostały w sprawie dostatecznie wyjaśnione, Sąd oddalił wniosek dowodowy organu rentowego o dopuszczenie w sprawie dowodu z opinii uzupełniającej biegłych ortopedy- traumatologa i neurologa, uznając, że nie wniosłoby to niczego nowego do sprawy, zmierzając jedynie do przewłoki postępowania. Wydanaw sprawie opinia jest wyczerpująca i wyjaśnia wszystkie kwestie sporne w sposób pełny, powołując się na rzeczowe, konkretne i przekonujące argumenty. W tym miejscu należy jedynie zauważyć, iż w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że potrzeba powołania innego (kolejnego) biegłego (biegłych) powinna wynikać z okoliczności sprawy,a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej (złożonych) opinii. Jeżeli więc opinia biegłego jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił, to fakt, iż opinia taka jest niepełna dla stron procesowych, nie jest przesłanką dopuszczenia w sprawie kolejnej opinii (por. wyrok SN z dnia 06.05.2009 r.,II CSK 642/08,
    Legalis, postanowienie SN z dnia 06.06.2012 r., I UK 113/12,

    Legalis
).
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie od decyzji ZUS Oddział wT.z dnia 29.04.2013 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.), ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy. Równocześnie w myśl art. 3 ust. 3 pkt 8 powołanej ustawy, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu podczas wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych. Na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, przy ustalaniu między innymi prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy stosuje się odpowiednio przepisyustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), rentaz tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z opinii sądowo- lekarskiej biegłych chirurga ortopedy- traumatologai neurologa, odwołujący pomimo stwierdzonych u niego schorzeń w postaci stanu po złamaniu wyrostka łokciowego kości łokciowej prawej, stanu po złamaniu kości kulszowej prawej i stanu po uszkodzeniu stożka rotatorów barku prawego, nie jest osobą niezdolną do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Po doznanych złamaniach u opiniowanego występuje ograniczenie zgięcia o 20°, a wyprostu o 10°, brak jest natomiast ograniczeń ruchomości w stawie biodrowym prawym czy dysfunkcji miednicy. Uszkodzenie stożka rotatorów, operowane i rehabilitowane, przebiega z ograniczeniem ruchomości w stawie ramiennym prawym zgięcia o 20°, odwiedzenia o 30°, z ograniczeniem obu rotacji i zmniejszeniem masy mięśniowej mięśnia naramiennego prawego oraz nieznaczną dysfunkcją mięśnia dwugłowego ramienia prawego. W zakresie ruchów kończyny górnej prawej stwierdza się znaczną poprawę po rehabilitacji i zaleconych ćwiczeniach. Obrażenia odniesione w wyniku wypadku powodują u odwołującego zaburzenia funkcji narządu, ale nie w stopniu uzasadniającym orzeczenie niezdolności do pracy zgodnejz wykształceniem i prowadzoną działalnością gospodarczą.
Okoliczność , że ubezpieczony prowadzący i zarządzający siecią sklepów w związku z wypadkiem przy pracy, nie może wykonywać niektórych tylko czynności fizycznych (przenoszenia ciężkich towarów) lub dokonywania remontów sklepów , których osobiste wykonywanie w przez niego zasadniczo nie warunkuje dalszą możliwość prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej, nie czyni ubezpieczonego niezdolnym do pracy przedsiębiorcy czyli do pracy zgodnej z poziomej umiejętności (kwalifikacji). Nie można w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego przyjąć , iż fakt , że odwołujący nie może np. samodzielnie układać gresu lub ładować ciężkich towarów ogranicza go w możliwości prowadzenia przedsiębiorstwa w postaci sieci 6 sklepów zatrudniających łącznie ponad 40 pracowników. Przy tego rodzaju i rozmiarach działalności gospodarczej oraz zatrudnieniu ponad 40 pracowników, te sporadycznie wykonywane czynności fizyczne, mogą być z powodzeniem zlecone jednemu z dotychczasowych pracowników lub kolejnemu nowozatrudnionemu pracownikowi. Ubezpieczony nie wykonuje bowiem działalności gospodarczej polegającej na osobistym ( bez zatrudniania pracowników) wykonywaniu prac remontowo – budowlanych lub prac transportowych lecz polegającej na zarządzaniu siecią sklepów. Skutki wypadku przy pracy nie ograniczają i to w z stopniu znacznym zdolności do prowadzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Skoro więc zaskarżona przez odwołującego decyzja ZUS Oddział wT.z dnia 29.04.2013 r. była zasadna, jego odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia powołane wyżej przepisy prawa materialnego orazart. 47714§ 1 k.p.c.
(...)
(...)

-

(...)

(...)

(...)

(...)