Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 80/13
Data wyroku: 2013-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Stanisław Jabłoński, do Sławomir Pałka, Dorota Kropiewnicka

Sygn. akt: IV Kz 80/13

POSTANOWIENIE
Dnia 4 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym- Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący: SSO Dorota Kropiewnicka (spr.)
Sędziowie: SSO Stanisław Jabłoński
SSR del. do SO Sławomir Pałka
Protokolant: Aneta Malewska
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 4 marca 2013 r.
w sprawie oskarżonychB. K.iP. K.
zażalenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z dnia 14 stycznia 2013 r.
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia
z dnia 2 stycznia 2013 r., sygn. akt: II K 1093/12
w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych
na podstawieart. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2013 r.Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieściaodmówił zwolnienia oskarżyciela subsydiarnegoC. J.od obowiązku uiszczenia zryczałtowanej równowartości wydatków, uznając że sytuacja finansowa oskarżyciela nie jest na tyle zła, by uzasadniała zwolnienie go od uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 300 zł.

Powyższe postanowienie zaskarżyłpełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, który zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenieart. 623 kpkpoprzez niewłaściwe uznanie, iż oskarżyciel posiłkowy jest w stanie uiścić zryczałtowaną równowartość wydatków w wysokości 300 zł, podczas gdy jego sytuacja majątkowa uniemożliwia zapłacenie takiej kwoty.
Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zwolnienie oskarżyciela od obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości 300 zł.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego było bezzasadne.
Instytucja zwolnienia strony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez uczestników procesu kosztów związanych z prowadzeniem ich spraw sądowych. Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił sytuację osobistą i majątkową oskarżyciela posiłkowego, zasadnie uznając że nie uzasadnia ona zwolnienia oskarżyciela od obowiązku ponoszenia zryczałtowanej równowartości wydatków w wysokości 300 zł.
Z analizy akt prowadzonego w sprawie postępowania przygotowawczego wynika, że oskarżyciel posiłkowy złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia pięciu przestępstw, w tych dwóch czynów wyczerpujących znamiona zart. 286 § 1 kk, polegających na wyłudzeniu od oskarżyciela posiłkowego- w okresie od maja do lipca 2011 r.- pieniędzy w łącznej kwocie 1 300 zł, które oskarżyciel miał przekazać oskarżonym tytułem pożyczki. Już chociażby z powyższego wynika, że pokrzywdzony, mimo deklarowanych niskich dochodów, był w stanie zgromadzić oszczędności, które przekazał następnie oskarżonym.
Od daty czynu opisanego w subsydiarnym akcie oskarżenia minęło prawie 2 lata i w tym okresie pokrzywdzony mógł poczynić dalsze, stosowne oszczędności, licząc się z możliwością prowadzenia postępowania sądowego ze skargi subsydiarnej. Przypuszczenie takie oskarżyciel mógł podjąć co najmniej od 2 kwietnia 2012 r., kiedy to postanowienie o umorzeniu dochodzenia w zakresie czterech spośród pięciu czynów zostało prawomocnie umorzone. Wydatek w wysokości 300 zł nie ma przy tym charakteru wygórowanego, zaś strona inicjująca postępowanie sądowe powinna być przygotowana na jego uiszczenie.
Jednocześnie nieuzasadniony był zarzut skarżącego, że Sąd Rejonowy nienależycie ocenił sytuację majątkową oskarżyciela, bowiem odwołał się do nieaktualnych danych o jego sytuacji finansowej. Wszak we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wprost wskazywał, że podstawą rozstrzygnięcia Sądu powinno być oświadczenie o sytuacji majątkowej oskarżyciela zawarte w aktach II Kp 842/12. Pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego w żaden sposób nie sygnalizował przy tym Sądowi I instancji zmiany w jego sytuacji majątkowej, przez co podniesiony w zażaleniu zarzut należało uznać za oczywiście bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy zażalenia pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego nie uwzględnił i zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.