Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 1028/12
Data wyroku: 2013-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Wylegalska
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 280§1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 lutego 2013 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu XII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR Elżbieta Wylegalska
Protokolant:  Magdalena Szostak
przy udziale Prokuratora: Dariusz Cieślak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 stycznia 2013 r. i 20 lutego 2013 r.,
sprawy:
J. N.(N.)
synaK.iG.z domuD.
urodzonego (...)weW., (PESEL (...))

oskarżonego o to, że:

w dniu 01 listopada 2012 r. weW.przyul. (...)dokonał rozboju naB. B.w ten sposób, że złapał ją od tyłu i zakrył usta rękami, szarpał i ciągnął w kierunku pobliskich zarośli, w wyniku czego pokrzywdzona upadła na ziemię i doznała obrażeń w postaci otarcia naskórka twarzy w okolicy żuchwy i otarcia naskórka obu kolan i podudzia prawego, które naruszyły czynność narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia na czas nie przekraczający dni siedem, a następnie zerwał jej z ramienia i zabrał w celu przywłaszczenia torebkę wraz z zawartością portmonetki z pieniędzmi w kwocie 100 zł., karty bankowej(...) S.A.,U.z funkcją płatniczą(...) S.A., telefonu komórkowegomarki S.o wartości 300 zł wraz z ładowarką, kosmetyków kluczy do mieszkania a także zabrał jej w celu przywłaszczeniaI.marki A.o wartości 900 zł. czym działał na szkodęB. B.,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

* * *

I
uznaje oskarżonegoJ. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcypozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności, zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach: od 01 listopada 2012 r. do dnia 20 lutego 2013 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Adw.B. S.kwotę 988,92 zł (wraz z podatkiem VAT) tytułem kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu;

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i odstępuje od wymierzenia mu opłaty.

UZASADNIENIE
W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 01 listopada 2012 roku, w godzinach popołudniowych, pokrzywdzonaB. B., będąca studiującą na PolitechniceW.obywatelką Turcji, wracała z imprezy „Halloween Party” do swojego mieszkania. Z uwagi na fakt, że pasujący jej autobus miał przyjechać dopiero za kilkanaście minut, postanowiła pójść na piechotę. Pokrzywdzoną, która szłaulicą (...)w kierunkuulicy (...), zauważył oskarżonyJ. N.. Tego dnia chodził on w okolicachcentrum handlowego (...)i szukał okazji, aby kogoś napaść, ponieważ potrzebował pieniędzy na papierosy i alkohol.

Dowód:

- zeznania świadkaB. B.k. 13-15;
- wyjaśnienia oskarżonegoJ. N.k. 27-29, 78-79, 109;

W pewnym momencie pokrzywdzona zorientowała się, że idzie za nią jakiś mężczyzna, jednak z uwagi na fakt, że znajdował się od niej w znacznej odległości, nie poczuła się zagrożona. Po chwili usłyszała jednak dobiegające z tyłu szybkie kroki i w tym samym momencie poczuła, że jest atakowana. OskarżonyJ. N.chwycił pokrzywdzoną od tyłu i zakrył jej usta rękami, a następnie zaczął ją szarpać za włosy i ciągnąć w kierunku pobliskich krzaków.B. B.krzyczała i szarpała się, próbując się uwolnić, jednak po chwili upadła. Oskarżony w dalszym ciągu usiłował zaciągnąć dziewczynę w pobliskie zarośla, jednak po chwili puścił ją, zerwał jej z ramienia torebkę koloru czerwonego oraz zabrałI.marki A., który upadł pokrzywdzonej na ziemię i uciekł.

Dowód:

- zeznania świadkaB. B.k. 13-15;
- wyjaśnienia oskarżonegoJ. N.k. 27-29, 78-79, 109;

OskarżonyJ. N.schował się w pobliskich krzakach i sprawdził zawartość torebki zabranej pokrzywdzonej. Znajdowała się w niej portmonetka z pieniędzmi w kwocie 100 zł, karta bankowa(...) S.A.,U.z funkcją płatniczą(...) S.A., telefon komórkowymarki S.o wartości 300 zł wraz z ładowarką, kosmetyki i klucze do mieszkania. Oskarżony zabrał pieniądze, telefon z ładowarką, ipoda, klucze i lutersko, wyrzucając pozostałe rzeczy. NastępnieJ. N.poszedł na stację(...)przyulicy (...), gdzie kupił papierosy i alkohol.

Dowód:

- zeznania świadkaB. B.k. 13-15;
- wyjaśnienia oskarżonegoJ. N.k. 27-29, 78-79, 109;

W tym samym czasie pokrzywdzonaB. B.pobiegła do pobliskiego McDonalds’a, prosząc personel o pomoc i zawiadomienie o całym zdarzeniu policji. Po przyjeździe nieumundurowanego patrolu, pokrzywdzona opowiedziała jednemu z funkcjonariuszy o przebiegu zajścia, opisała sprawcę, a następnie wraz z policjantami udała się radiowozem na penetrację terenu. Po krótkiej chwili na jednym z przystanków autobusowych dziewczyna rozpoznała oskarżonegoJ. N.i bez wahania wskazała go funkcjonariuszom, jako poszukiwanego mężczyznę. Policjanci zatrzymali oskarżonego, przeszukali go, znajdując przy nim należące do pokrzywdzonej rzeczy. Mężczyzna od razu przyznał się do napadu na pokrzywdzoną. Został także przebadany na zwartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wynik – 1,55 mg/l. W trakcie przedmiotowego zajścia oskarżony był trzeźwy.

Dowód:

- zeznania świadkaB. B.k. 13-15;
- zeznania świadkaS. D.k. 19-20, 130;
- wyjaśnienia oskarżonegoJ. N.k. 27-29, 78-79, 109;
- protokół zatrzymania oskarżonego k. 4;
- protokół przeszukania oskarżonego k. 5-7;
- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości alkomatem k. 8;

W wyniku przedmiotowego zdarzenia pokrzywdzonaB. B.doznała otarcia naskórka twarzy w okolicy żuchwy oraz otarcia naskórka obu kolan i podudzia prawego, które to obrażenia naruszyły czynność narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia na czas nieprzekraczający dni siedmiu.

Dowód:

- zeznania świadkaB. B.k. 13-15;
- protokół oględzin pokrzywdzonej k. 16-18;
- opinia sądowo – lekarska k. 74;

W dniu 26 października 2012 roku oskarżony został zwolniony z Aresztu Śledczego, gdzie przebywał tymczasowo aresztowany do sprawy o sygn. akt XII K 558/12, w której został nieprawomocnie skazany za czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 197 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.oraz zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 29 kwietnia 2012 roku. W w/w postępowaniu oskarżony w całości przyznał się do dokonania rozboju, zaprzeczył natomiast usiłowaniu gwałtu.

Dowód:

- odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie sygn. akt XII K 558/12 k. 41-52;
- wyjaśnienia oskarżonegoJ. N.k. 27-29;

OskarżonyJ. N.nie jest chory psychicznie w rozumieniu psychozy obecnie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie. Nie jest także upośledzony umysłowo. Stwierdzono u niego zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu z psychodegradacją. Poziom intelektualny oskarżonego pozwala mu znać i rozumieć podstawowe normy społeczno-prawne i konsekwencje ich przekraczania.
Tempore criminis oskarżony nie znajdował się pod wpływem upicia alkoholowego o charakterze atypowym lub patologicznym i nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

Dowód:

- opinia sądowo – psychiatryczna k. 80-82;

OskarżonyJ. N.ma 39 lat, jest kawalerem, ojcem dwojga małoletnich dzieci. Ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest aparatowym przetwórstwa owoców i warzyw. Obecnie przebywa w Areszcie Śledczym weW.. Według oświadczenia nie był leczony psychiatrycznie i neurologicznie, był natomiast leczony odwykowo w zakresie uzależnienia od alkoholu.
Oskarżony nie figuruje obecnie w Krajowym Rejestrze Karnym.

Dowód:

- dane osobopoznawcze k. 27, 109;
- dane o karalności k. 54;

OskarżonyJ. N.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że siedział w Areszcie Śledczym weW.do sprawy o rozbój i usiłowanie gwałtu. W dniu 26 października 2012 roku został skazany za te czyny i sąd zwolnił go z aresztu. Po opuszczeniu aresztu nie miał gdzie mieszkać, ponieważ pustostan przyulicy (...), w którym wcześniej mieszkał, został spalony. Nocował więc w baraku koło kościoła przyulicy (...), nie miał się z czego utrzymywać. W dniu 01 listopada 2012 roku był koło(...)weW., chodził sobie, aby popatrzeć na ludzi idących na cmentarz. Z uwagi na fakt, że nie miał pieniędzy, szukał okazji, żeby kogoś napaść. Zobaczył dziewczynę idącą ulicą w pobliżu(...), która niosła w ręce dziwny kapelusz i szła sama. Oskarżony wyjaśnił dalej, że szedł za nią kawałek, czekając na dobry moment, aby na nią napaść. Następnie uderzył ją w twarz, szarpał za włosy i torebkę, którą miała na ramieniu. Dziewczyna przewróciła się na ziemię, wówczas oskarżony zabrał jej torebkę i uciekł. Dodał, że pokrzywdzona miała w ręce ipoda koloru jasnego, który upadł jej na ziemię, gdy była przez niego szarpana. Dodał, że podniósł go z ziemi i zabrał ze sobą. Gdy uciekł w pobliskie krzaki, to sprawdził, co zabrał napadniętej dziewczynie. W torebce był telefon komórkowy, ładowarka, pieniądze w kwocie 90 zł, karty do bankomatu, klucze i kosmetyki. Oskarżony wyjaśnił, że zabrał tylko telefon, ładowarkę, ipoda, pieniądze i klucze, przy czym te ostatnie wziął przez przypadek. Resztę rzeczy wyrzucił, zabierając jeszcze lusterko, ponieważ chciał się ogolić. Wyjaśnił, że prawdą jest, że chciał wciągnąć pokrzywdzoną w krzaki, ale nie robił tego, aby ją zgwałcić. Chciał ją tam wciągnąć, aby nikt nie widział, że zabiera jej torebkę. Nie chciał jej zgwałcić, ani dotykać jej w miejsca intymne. Potrzebował tylko pieniędzy na alkohol i papierosy. Po całym zdarzeniu poszedł na stację(...), gdzie kupił za zabrane pieniądze papierosyV.i 200 ml wódki cytrynówki oraz piwo. WŻ.przyulicy (...)dokupił jeszcze 200 ml cytrynówki i czekoladę. Gdy siedział na przystanku autobusowym przyulicy (...), podjechał radiowóz, w którym siedziała pokrzywdzona. Dodał, że dziewczyna go rozpoznała, a policjanci go przeszukali i zatrzymali. Znaleźli przy nim rzeczy należące do pokrzywdzonej. Wyjaśnił, że po zdarzeniu wypił 200 ml cytrynówki i jedno piwo, nie zdążył zaś wypić drugiej cytrynówki. Przed zdarzeniem nic nie pił, był trzeźwy. Dodał, że od czasu opuszczenia aresztu nie pił alkoholu, nie popełniał też żadnych innych przestępstw. To był pierwszy raz. Podczas napadu nie mówił nic do pokrzywdzonej, ona też się do niego nie odzywała, nie wiedział więc nawet, że dziewczyna nie jest Polką. Dowiedział się tego dopiero od policjantów.
W toku kolejnego przesłuchania oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia. Dodał, że żałuje, tego co zrobił, a jak zostanie wypuszczony z zakładu, to zamierza iść do pracy, wyjechać doG.i założyć rodzinę.
Przed Sądem oskarżony również przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił składania wyjaśnień, podtrzymując wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego.

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd zważył, co następuje:

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że wina oskarżonego jak i okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości.
Ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy, który w całości był bezsporny, Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonejB. B.oraz świadkaS. D., a także na wyjaśnieniach oskarżonegoJ. N.. W toku całego postępowania nie budziły żadnych wątpliwości okoliczności przedmiotowego zajścia, a oskarżony w całości przyznał się do winy i złożył obszerne wyjaśnienia. Dlatego też Sąd nie znalazł podstaw, aby jego wyjaśnieniom odmówić przymiotu wiarygodności, tym bardziej, że w pełni korelują one z pozostałym, uznanym za wiarygodny, zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności w postaci zeznań w/w świadków.
Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonejB. B., ponieważ jej relacja jest jasna, logiczna i rzetelna, a także w całości została potwierdzona przez oskarżonego w jego wyjaśnieniach. Jej zeznania są bardzo wyważone, a dokonywana przez nią rekonstrukcja zdarzeń nie nosi cech tendencyjności i dążenia do przejaskrawienia zachowańJ. N.. Brak jest zatem podstaw do zdyskredytowania jej zeznań, tym bardziej, że znalazły one potwierdzenie również w innych dowodach zebranych w toku postępowania. Pokrzywdzona podała okoliczności przedmiotowego zajścia w sposób szczegółowy i konkretny, dlatego też Sąd uznał, iż zeznania te są w pełni wiarygodne i w związku z tym stanowiły podstawę do ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Sąd dał także wiarę zeznaniom świadkaS. D., gdyż są one spójne, logiczne i korespondują z treścią innych dowodów, w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonejB. B.oraz wyjaśnieniami oskarżonego. Wskazany świadek nie był wprawdzie bezpośrednim obserwatorem zdarzenia z dnia 01 listopada 2012 roku, a więc jest to wyłącznie tzw. świadek ze słyszenia, który swoją wiedzę o tym konkretnym czynie zarzucanymJ. N.ukształtował na podstawie informacji uzyskanych od pokrzywdzonej, jednakże pośrednio potwierdza on sprawstwo oskarżonego. Należy bowiem zauważyć, iż świadek ten podał przebieg całego zajścia w sposób spójny i zbieżny z relacją pokrzywdzonej, a ponadto dokonał zatrzymania oskarżonego, u którego ujawniono rzeczy należące do pokrzywdzonej i który potwierdził funkcjonariuszowi swoje sprawstwo. Zeznania tego świadka są jasne i spójne, dlatego też Sąd nie dopatrzył się żadnych podstaw, aby je podważać.
Reasumując należy zatem przyjąć, że zeznania pokrzywdzonejB. B.i świadkaS. D.oraz wyjaśnienia oskarżonegoJ. N., uzupełnione dokumentacją sporządzaną bezpośrednio po przedmiotowym zajściu, tworzą jednolitą całość potwierdzającą ustalony stan faktyczny w sprawie.
Moc dowodowa została przypisana także pozostałym zgromadzonym w sprawie dokumentom, zwłaszcza protokołom z dokonanych przez organy ścigania czynności, opinii sądowo- lekarskiej dotyczącej obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną, a także jako nie budzącej wątpliwości dokumentacji fotograficznej włączonej do akt sprawy. Sąd uznał za wiarygodną również opinię dotyczącą stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoJ. N..
Mając na uwadze przeprowadzoną w opisany powyżej sposób analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że oskarżonyJ. N.swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa opisanego w przepisieart. 280 § 1 k.k.Niewątpliwe bowiem jest, że oskarżony użył wobec pokrzywdzonejB. B.przemocy polegającej na tym, że najpierw złapał ją od tyłu i zakrył usta rękami, a następnie, szarpiąc ją i ciągnąc w kierunku pobliskich zarośli, zabrał jej w celu przywłaszczenia torebkę wraz z jej zawartością oraz ipoda. Z uwagi na rodzaj obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną, które powstały u niej po przewróceniu się w trakcie szarpania jej przez oskarżonego, zachowanieJ. N.wyczerpało także przesłanki określone wart. 157 § 2 k.k.Nie budzi także wątpliwości Sądu, że oskarżony zabrał pokrzywdzonej w celu przywłaszczenia kartę uprawniającą do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego, co z kolei wyczerpało ustawowe znamiona czynu stypizowanego wart. 278 § 5 k.k.
Rozważając nad wymiarem kary Sąd baczył, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, który jednak w przypadku oskarżonegoJ. N., działającego w zamiarze bezpośrednim, był wysoki. Niewątpliwie znaczny był również stopień społecznej szkodliwości czynu. Za taką oceną przemawiają zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe- przede wszystkim rodzaj i charakter naruszonych dóbr, tj. mienie i zdrowie człowieka, a także sposób i okoliczności popełnienia przestępstwa, a w końcu zasługująca na potępienie motywacja oskarżonego, którą była chęć szybkiego i łatwego zdobycia pieniędzy na alkohol i papierosy. Oskarżony działał więc z niezwykle niskich pobudek, a przy tym jego zachowanie było w pełni zamierzone i zaplanowane. Jak bowiem sam wyjaśnił, w dniu zdarzenia obserwował ludzi wracających z cmentarza i szukał ofiary, którą mógłby napaść.
Okolicznością działającą na niekorzyśćJ. N.jest ponadto w dużej mierze fakt, że do przedmiotowego zdarzenia doszło po upływie niecałego tygodnia od opuszczenia przez niego Aresztu Śledczego, gdzie był tymczasowo aresztowany do sprawy o sygn. akt XII K 558/12. We wskazanym postępowaniu zapadł wprawdzie na razie nieprawomocny wyrok skazujący, jednakże wyjaśnienia oskarżonego złożone w tejże sprawie, w których przyznał się do dokonania rozboju w dniu 29 kwietnia 2012 roku oraz okoliczności tego zdarzenia wskazują, że sposób działania oskarżonego w obu sprawach był bardzo podobny. Dlatego też wielce karygodnym w ocenie Sądu jest sposób działaniaJ. N., który mimo toczącego się wobec niego innego postępowania karnego i zapadnięcia nieprawomocnego wyroku skazującego go na bezwzględną karę pozbawienia wolności, dopuścił się w krótkim okresie czasu kolejnego przestępstwa rozboju.
Sąd miał także na uwadze nagminność tego rodzaju przestępstw w skali całego kraju. W przekonaniu Sądu właśnie z uwagi na ten element kara powinna spełniać również cele w zakresie świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd w pełni podziela stanowisko, zgodnie z którym jakakolwiek nagminność określonego rodzaju przestępstw stanowi fakt leżący poza konkretnie popełnionym przestępstwem, to jednak sprawca- jeżeli ma lub może mieć świadomość takiego stanowiska- przyłącza się niejako do zachowań, które ze względu na swą masowość stanowią zagrożenie ładu społecznego o takim natężeniu, że fakt ten może być uwzględniony jako okoliczność obciążająca przy wymiarze kary.
Zdaniem Sądu na korzyść oskarżonegoJ. N.przemawia fakt, iż od początku przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a co więcej - jego wyjaśnienia były szczegółowe, niczego nie ukrywał, wskazał sposób działania i miejsce popełnienia przestępstwa. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował ponadto fakt, iż w chwili obecnej oskarżony nie figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym.
Wszystkie wskazane wyżej okoliczności zdaniem Sądu znalazły odzwierciedlenie w wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonego w niniejszej sprawie. Charakter i rodzaj przesłanek działających na niekorzyść oskarżonegoJ. N.nie pozwalają w ocenie Sądu na postawienie wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej, a w rezultacie na orzeczenie kary w jej najniższym ustawowym wymiarze (tj. 2 lat pozbawienia wolności), a tym bardziej na zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd uznał, że w przypadku oskarżonegoJ. N., tylko kara pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym i w wysokim wymiarze może zagwarantować realizację spodziewanych efektów resocjalizacyjnych, a także uzmysłowi oskarżonemu, że popełnianie przestępstw jest nieopłacalne, gdy grozi za nie nieuchronna, surowa kara. Zdaniem Sądu, czas spędzony przez oskarżonego w zakładzie karnym pozwoli mu na przemyślenie tego, czego się dopuścił, zweryfikowanie swego lekceważącego stosunku do prawa i zasad współżycia społecznego, a przede wszystkim nauczy go poszanowania dla zdrowia innego człowiek oraz jego mienia.
Z uwagi na orzeczony w niniejszej sprawie środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania i stosowania tegoż środka od 01 listopada 2012 roku do 20 lutego 2013 roku.
W trakcie procesu przed Sądem, jak i w toku postępowania przygotowawczego oskarżony korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, dlatego też Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatB. S.kwotę 988,92 złotych (w tym VAT), tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą obronę oskarżonego przed Sądem I instancji i w toku śledztwa, stosownie doart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.oraz§ 2 ust. 3w zw. z§ 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. z 2002 r. , Nr 163 , poz. 1348 z późn. zm. ).
Orzeczenie o kosztach Sąd oparł na przepisachart. 624 § 1 k.p.k.i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach karnych (Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) uwzględniając sytuację materialną oskarżonegoJ. N., przede wszystkim brak stałego źródła utrzymania oraz orzeczenie wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

Zarządzenie:
- odnotować;
- odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonegoadw. B. S.;
- kal. 14 dni.