Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 266/13
Data wyroku: 2013-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Grodek, Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Warunkowe Zawieszenie Wykonania Kary, Uzasadnienie Orzeczenia
Podstawa prawna: art. 178a§2 kk

Sygn. akt IV Ka 266/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 maja 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA Stanisław Tomasik
Sędziowie SO Ireneusz Grodek (spr.)
p.o. SO Tomasz Ignaczak

Protokolant Agnieszka Olczyk

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie TrybunalskimS. K.
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 roku
sprawyR. W.
oskarżonego zart.178a§2 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 5 marca 2013 roku     sygn. akt II K 762/12

na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 636 § 1 kpk,art. 9 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami)utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 266 / 13

UZASADNIENIE
R. W.oskarżony został o to, że w dniu 09.11.2012 r. o godz. 16.44 w m – ściK., gm.S., pow.O., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,98 mg / l alkoholu wydychanym powietrzu, kierował rowerem po drodze publicznej, tj. o czyn zart. 178 a § 2 kk.
Sąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 5 marca 2013 roku w sprawie II K 762 / 13:

1
oskarżonego uznał za winnego dokonania zarzuconego mu czynu i na podstawieart. 178 a § 2 kkwymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat;

3
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w ilości 40 stawek dziennych, przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 20 złotych;

4
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów po drodze publicznej, w strefie zamieszkania i w strefie ruchu na okres 3 lat;

5
na podstawieart. 50 kkorzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie go na tablicy ogłoszeń Urzędu GminyS.na okres 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

6
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 260 złotych tytułem opłaty i 90 złotych tytułem „ kosztów procesu ”.

Powyższy wyrok, w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator, podnosząc zarzuty:
- obrazy przepisu prawa materialnego, tj.art. 69 § 2 kk, poprzez jego niepowołanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności;
- mającej wpływ na treść wyroku obrazy przepisów postępowania, tj.art. 424 § 1 pkt 2 i § 2 kpk, poprzez nie wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku przesłanek prawnych warunkowego zawieszenia wykonania kary i nie przytoczeniu tych, które wynikają zart. 69 § 2 kk.
W konkluzji prokurator wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności takżeart. 69 § 2 kk, w pozostałym zaś zakresie o utrzymanie wyroku w mocy.
Na rozprawie apelacyjnej:
- prokurator popierał swoją apelację i wnioski w niej zawarte;
- oskarżony wnosił o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Co do pierwszego z zarzutów – jeśli chodzi o wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, przywołanieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkczyniło zadość wymogom, o jakich mowa wart. 413 § 1 pkt 6 kpk. Jej uzupełnienie przez Sąd Rejonowy o przepisart. 69 § 2 kkbyło dopuszczalne, ale nie bezwzględnie konieczne.Art. 69 § 1 kkzawiera bowiem pełny katalog przesłanek – tak formalnych ( wymierzenie kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna ), jak i materialnych ( pozytywna prognoza osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa ), na podstawie których decyzja o zawieszeniu wykonania kary jest podejmowana. Porównując treśćart. 69 § 1 kkdo§ 2tego przepisu stwierdzić należy, iż ten ostatni wymienia jedynie – w sposób przykładowy – okoliczności, które należy brać pod uwagę przy badaniu prognozy, o jakiej mowa wart. 69 § 1 kk. Względemart. 69 § 1 kknie zawiera jednak żadnych wyjątków, czy dodatkowych ( nowych ) przesłanek podejmowania decyzji o warunkowym zawieszeniu wykonania kary ( w odróżnieniu np. od obostrzeń, o jakie wynikają zart. 69 § 3 i 4 kk). W pewnym uproszczeniu można stwierdzić, iż przepisart. 69 § 2 kkpełni rolę zbliżoną np. do przepisuart. 53 kk( katalog okoliczności i dyrektyw rzutujących na wymiar kary ), czyart. 115 § 2 kk( katalog okoliczności branych pod uwagę przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu ). Przepisy te, jakkolwiek Sąd musi je uwzględniać podczas orzekania, to jednak nie ma potrzeby, aby je przywoływać w podstawie prawnej orzeczenia. W niniejszej sprawie wystarczającym zatem było, jeżeli Sąd Rejonowy:
- wymierzając karę pozbawienia wolności wskazał naart. 178 a § 2 kk,
- wymierzając karę grzywny przywołałart. 71 § 1 kk;
- warunkowo zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności przywołałart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kk.
Co do drugiego z zarzutów – rzeczywiście, uzasadnienie zaskarżonego wyroku, wbrew wymogom wynikającym zart. 424 kpk, nie zawiera wywodu tłumaczącego w sposób wszechstronny przyczyn decyzji o warunkowym zawieszeniu wykonania kary. Tyle tylko, że podnoszenie uchybień ze sfery prawa procesowego ma rację bytu, o ile skarżący wykaże, ze mogły one mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku i w związku z tym domaga się jego korekty, względnie uchylenia. W szczególności dotyczy to przepisuart. 424 kpk, albowiem niespełnienie wymagań ustawowych w zakresie sporządzonego uzasadnienia nie musi być tożsame z wadliwością samego rozstrzygnięcia ( por. Bratoszewski Jerzy, Gardocki Lech, Gostyński Zbigniew, Przyjemski Stanisław M., Stefański Ryszard A., Zabłocki Stanisław - komentarz do art. 424 kpk w: Z. Gostyński (red.), J. Bratoszewski, L. Gardocki, S.M. Przyjemski, R.A. Stefański, S. Zabłocki, Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II, Dom Wydawniczy ABC, 1998 ). Utrzymanie zaskarżonego orzeczenia w mocy będzie zatem dopuszczalne, jeśli mimo wad uzasadnienia, stanowisko wyrażone przez sąd meriti w sentencji wyroku jest trafne. Tymczasem skarżący, jakkolwiek podnosi zarzut obrazy art.art. 424 § 1 pkt 2 i § 2 kpk, to jednak nie próbuje nawet wykazać, by mogło to mieć jakikolwiek wpływ na zaskarżony wyrok. Mało tego, sam de facto przyznaje ( o czym świadczą wnioski odwoławcze jego apelacji, w których domaga się jedynie uzupełnienia podstawy prawnej decyzji o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności o przepisart. 69 § 2 kk), że samo rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania tej kary jest trafne i nie zamierza kwestionować orzeczenia w tym zakresie. Przypomnieć więc należy, że jeśli mankamenty uzasadnienia nie są takiego rzędu, by uniemożliwiały merytoryczną kontrolę orzeczenia, czy poddawały w wątpliwość jego słuszność, to zarzuty z tym związane nie będą skuteczne. Skoro więc prokurator trafności samej decyzji o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności w ogóle nie kwestionuje i nie wskazuje powodów, dla których uznać by je należało na niesłuszne, to podnoszenie uchybień proceduralnych związanych ze sposobem uzasadnienia tej decyzji ma jedynie charakter czysto teoretyczny, przy świadomości skarżącego o braku wpływu tego uchybienia na treść wyroku.
Mając na uwadze, iż apelacja prokuratora okazała się oczywiście bezzasadna, Sąd Okręgowy na podstawieart. 636 § 1 kpkwydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciążył Skarb Państwa.