Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 906/13
Data wyroku: 2013-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Menzel, Ewa Kilczewska, del do Justyna Kuriata-Pruszyńska

Sygn. akt. IV Ka 906/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 października 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Jerzy Menzel
Sędziowie  SSO  Ewa Kilczewska
SSR del do SO Justyna Kuriata-Pruszyńska (spr.)
Protokolant   Jowita Sierańska
przy udzialeC. T.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013r.
sprawyG. M.
oskarżonego zart. 276 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Trzebnicy
z dnia 21 maja 2013r.    sygn. akt II K 102/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemuw Trzebnicy do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IV Ka 906/13

UZASADNIENIE
G. M.został oskarżony o to, że w dniu 14 października 2012 roku z zaparkowanego na terenie stacji paliwB.wŻ.wyrzucił za ogrodzenie stacji portfel wiedząc, że znajduje się w nim dowód osobisty na nazwiskoE. G.seria (...)wyd. przez B.G. Ż., prawo jazdy, legitymacja studencka, dowód rejestracyjny, karta kredytowaM.C.banku (...), karta płatniczabanku (...)czym działał na szkodę wymienionej, tj. o czyn zart. 276 k.k.
Wyrokiem z dnia 21 maja 2013 roku (w sprawie o sygn. akt II K 102/13) Sąd Rejonowy w Trzebnicy uniewinnił oskarżonegoG. M.od popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonegoG. M.prokurator zarzucając:
I. obrazę przepisu postępowania –art. 167 k.p.k.orazart. 392 § 1 k.k.- mających wpływ na treść wyroku poprzez nie przesłuchanie na rozprawie w charakterze świadkaP. O.i odczytanie jego wyjaśnień złożonych w charakterze podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym w trybieart. 392 § 1 k.p.k., z obrazą tegoż przepisu, a także nie odczytaniu jego wyjaśnień złożonych przed sądem (k. 64), jak również poprzez nie przeprowadzenie na rozprawie konfrontacji pomiędzy oskarżonymG. M.aP. O.;
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności faktyczne zdarzenia z dnia 14 października 2012 roku, nie są wystarczające do przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, poprzez bezkrytyczne przyjęcie wyjaśnień oskarżonego jako wiarygodnych, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego w szczególności zeznań pokrzywdzonej, świadkaM. C.i wyjaśnieniaP. O.wskazuje, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 276 k.k.

Tak formułując zarzuty apelacji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd I instancji dopuścił się naruszenia podstawowych zasad postępowania karnego tj. zasady bezpośredniości i ustności.
Sąd Rejonowy na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. postąpił bowiem wbrewart. 392 § 1 k.p.k.uznając, iż bezpośrednie przeprowadzenie dowodu z zeznań świadkaP. O.nie jest niezbędne, mimo że dowód ten miał istotne znaczenie w sprawie w kwestii oceny sprawstwa i winy oskarżonegoG. M.odnośnie popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu. Stwierdzić należy, że treść relacji na temat zdarzenia przedstawiana przez świadkaP. O., uprzednio występującego w sprawie w charakterze współoskarżonego, pozostaje w ewidentnej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonegoG. M., który podczas całego postępowania konsekwentnie nie przyznawał się do zarzucanego mu przestępstwa, a także w sprzeczności z zeznaniami świadkaM. C.. Nadto wyjaśnieniaP. O., składane przez niego kilkukrotnie w toku postępowania, dotknięte są wewnętrznymi sprzecznościami. W tej sytuacji, przeprowadzenie bezpośredniego dowodu z zeznań wskazanego świadka było konieczne, zwłaszcza że nie istniały żadne przeszkody uniemożliwiające przesłuchanieP. O., bo do takich nie można zaliczyć niepodjęcia przez niego wezwania na pierwszy termin rozprawy.
W świetle treściart. 392 § 1 kpktylko w przypadku, gdy bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne, a wiec jeżeli dowód taki nie ma zasadniczego znaczenia dla sprawy, nie pozostaje w zasadniczej sprzeczności z innymi dowodami i jest wewnętrznie niesprzeczny, może być odczytywany na rozprawie(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4.05.2007 r., WZ 13/07, OSNwSK 2007/1/991).
W warunkach natomiast występujących sprzeczności, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, korzystanie przez sąd z formalnych uprawnień, wynikających zart. 392 kpk, należy uznać za niedopuszczalne, obrażające zasady ustności i bezpośredniości procesu(SN III KRN 120/94, OSNKW 1995, nr 1, poz. 8).Z uprawnień określonych w tym przepisie można korzystać głównie wtedy, gdy zeznania świadków nie są rozbieżne i mają służyć ustaleniu nie zasadniczych, lecz drugorzędnych okoliczności(SN V KRN 87/88, OSPiKA 1990, z. 1-3, poz. 193).
Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Trzebnicy do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Rejonowy winien powtórzyć postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do ustalenia istotnych dla sprawy i jej rozstrzygnięcia okoliczności, a w szczególności przesłuchać bezpośrednio na rozprawie w charakterze świadkaP. O., ujawnić wszystkie uprzednio składane przez niego w charakterze oskarżonego wyjaśnienia i wyjaśnić zachodzące w nich sprzeczności.
Następnie Sąd Rejonowy podda gruntownej analizie cały materiał dowodowy ujawniony w toku rozprawy głównej, wyda prawidłowy wyrok, który uzasadni w sposób zgodny z wymogamiart. 424 kpk.
Reasumując, nie przesądzając końcowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, zważywszy na wyżej wskazane uchybienia Sądu Rejonowego, należało uchylić zaskarżone orzeczenie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.