Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 412/13
Data wyroku: 2013-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Przemysław Majkowski, Antoni Smus, Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Służebność Przesyłu
Podstawa prawna: art. 253 ze zn. 1 kc

Sygn. akt I Ca 412/13

POSTANOWIENIE
Dnia 27 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO Barbara Bojakowska
Sędziowie: SSO Antoni Smus
SSO Przemysław Majkowski
Protokolant: stażysta Kinga Majczak
po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 roku w Sieradzu
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. F.iS. F.
z udziałem(...) S. A.wL.Oddział(...)wŁ.
o ustanowienie służebności przesyłu
na skutek apelacji wnioskodawców
od postanowienia Sądu Rejonowego w Sieradzu
z dnia 09 sierpnia 2013 roku, sygn. I Ns 426/13

postanawia:

oddalić apelację.

Sygn. akt I Ca 412/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Sieradzu oddalił wniosekA. F.iS. F.o ustanowienie służebności przesyłu na nieruchomości stanowiącej ich własność położnej we wsiR.gm.S.składającej się z działki gruntu oznaczonej w rejestrze gruntów Starostwa Powiatowego wS.numerem(...), dla której Sąd Rejonowy w Sieradzu Wydział Ksiąg Wieczystych powadziksięgę wieczystą nr (...). Ponadto sąd a quo oddalił wniosekA. i. S. F.o zasądzenie od uczestnika postępowania(...) S.A.z siedzibą wL.na ich rzecz kwoty 10.868,00 zł tytułem wynagrodzenia za ustanowienie wnioskowanej służebności.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach:

W dniu 6 sierpnia 1985 r. został zatwierdzony pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacyjny inwestycji sieciowej obejmującej linię NN(...)V, linię SN 15 kV oraz stacje transformatorowe w miejscowościR., gminaS.. Decyzją z dnia 24 października 1985 roku wydaną na podstawie art. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (tekst jednolity Dz. U. nr 22, poz. 99 z 1985 r.). po rozpatrzeniu wniosku Centralnego(...). Zakładu(...)wŁ.z dnia 26 września 1985 r. znak:(...)- Naczelnik Gminy wS.orzekł o zezwoleniu Centralnemu(...),Zakładowi (...)wŁ.na wejście w teren z budową linii energetycznej napowietrznej oraz stacji trafo we wsiR.. W decyzji określono, iż przedmiotowa linia będzie przebiegać przez grunty prywatne zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym przezWojewódzkie Biuro (...)wS.nr(...). 8380-(...)z dnia 6 sierpnia 1985 r. W treści decyzji wskazano, iż osobom upoważnionym przez Centralny(...),Zakład (...)wŁ.przysługuje prawo każdorazowego dostępu do przewodów i urządzeń w celu wykonania czynności związanych z ich konserwacją. W decyzji wskazano ponadto, że prawo przeprowadzenia linii energetycznej, budowy stacji trafo i każdorazowego dostępu do nich jest ograniczonymprawem rzeczowym, które może być ujawnione w księdze wieczystej. Centralny(...).Zakład (...)wŁ.został zobowiązany do ustalenia ewentualnych zniszczeń w prawach polowych wynikłych w trakcie budowy linii oraz budowy stacji trafo. W decyzji uregulowano, że wysokość odszkodowania strony będą ustalać na podstawie wzajemnego porozumienia, w razie sporu natomiast - odszkodowanie to ustali Naczelnik GminyS.na wniosek zainteresowanej strony.
Sąd a quo ustalił, że właścicielem zabudowanej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numeremdziałki (...), o powierzchni 0,1012 ha położonej w miejscowościR., gminaS., dla której w Sądzie Rejonowym w Sieradzu prowadzona jest księga wieczysta Kw nr SR 1(...)są wnioskodawcyS. F. (1)iA. F.na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Przedmiotową działkę wnioskodawcy nabyli w dniu 30 stycznia 2001 r. na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności gruntowej Przez działkę onumerze geodezyjnym (...)przebiega linia napowietrzna średniego napięcia 15 kV będąca własnością pozwanego. Linia ta została wybudowana na podstawie decyzji z dnia 6 sierpnia 1985 r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego inwestycji linii niskiego napięcia oraz linii 15 kV i stacji trafo a także na podstawie decyzji Naczelnika GminyS.z dnia 24 października 1985 roku wydanej na. podstawieart. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia. 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Aktualnym właścicielem przedmiotowej napowietrznej linii średniego napięcia jest uczestnik postępowania(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wL.. Pierwotnie poprzednik prawny uczestnika postępowania nosił nazwę -Przedsiębiorstwo Państwowe Zakłady (...). Na podstawie zarządzenia numer 18 Naczelnego DyrektoraZjednoczenia (...)z dnia 12 sierpnia 1975 roku w sprawie dostosowania terenowej organizacji energetyki do podziału administracyjnego państwa, w/w podmiot otrzymał nazwęZakład (...)wŁ.. Podmiot ten wchodził wskład Zakładów (...)wW.. W wyniku podziału przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Centralny(...)wW.zarządzeniem nr 14/(...)/89 z dnia 16 stycznia 1989 roku Ministra Przemysłu, z dniem 1 stycznia 1989 roku utworzone zostało przedsiębiorstwo państwowe pod nazwąZakład (...)wŁ.. Powyższe przedsiębiorstwo państwowe aktem notarialnym rep.(...)z dnia 12 lipca 1993 roku przekształcone zostało w jednoosobową spółkę Skarbu PaństwaZakład (...) Spółkę AkcyjnąwL.. W dniu 15 grudnia 1998 rokuZakład (...) Spółka AkcyjnawŁ.zmienił nazwę na(...) Spółka AkcyjnawŁ., a od 1 września 2010 roku stał się oddziałemspółki (...) S.A.z siedzibą wL.. W dalszej części Sąd Rejonowy ustalił, że decyzją z dnia 27 marca 1997 r. Wojewoda(...)stwierdził nabycie z dniem 5 grudnia 1990 r. przezZakład (...)wŁ.z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego wS.przyul. (...)oznaczonego numerem geodezyjnymdziałki (...), dla którego w Sądzie Rejonowym w Sieradzu prowadzona jestksięga wieczysta Kw nr (...)stanowiącego własność Skarbu Państwa a będącego w zarządzie tego przedsiębiorstwa. Jednocześnie stwierdził też nabycie na własnośćZakładu (...)wŁ.naniesień znajdujących się na tym gruncie.
Dokonując rozważań prawnych Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd a quo podniósł, żeart. 75 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. (Dz. U. nr 22 z 1985 roku poz. 99), stanowił, że „zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomościach, zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji, ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary. gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń technicznych łączności i sygnalizacji, a także innych podziemnych lub nadziemnych urządzeń technicznych niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, wymaga zezwolenia terenowego organu administracji państwowej", zaś „jednostkom i osobom zobowiązanym do wykonywania czynności związanych z eksploatacją i konserwacją przewodów i urządzeń przysługuje prawo wstępu na nieruchomości oraz dostępu do tych przewodów i urządzeń". Zgodnie zaś zart. 79wskazanego aktu prawnego „zezwolenia, o których mowa wart. 75mogą być udzielone tylko wówczas, gdy właściciel nie wyraża zgody na działanie określone w tych przepisach". Sąd Rejonowy podkreślił, że należy mieć na uwadze, że ustanowienie służebności jeszcze przed rozpoczęciem inwestycji w drodze przewidzianej prawem decyzji administracyjnej, uprawnia przedsiębiorcę przesyłowego do zajęcia cudzej nieruchomości w trakcie budowy w zakresie niezbędnym dla realizacji inwestycji, a później właściciel obciążonej nieruchomości musi znosić zainstalowanie cudzych urządzeń przesyłowych na jego gruncie, z równoczesnym uprawnieniem przedsiębiorcy do dalszego następującego w miarę potrzeby wstępu na obciążoną nieruchomość w celu podejmowania czynności wykonywanych dla utrzymania, konserwacji i remontu wybudowanych urządzeń. Sąd I instancji wskazał, że poprzednik prawny uczestnika postępowania umieszczając na nieruchomości wnioskodawców oraz szeregu innych nieruchomościach linię energetyczną uczynił to na wiele lat, jako że wiązać się to miało z dostawą prądu elektrycznego na cele przemysłowe i komunalne całych rzecz społeczeństwa, w tym także osób przez których grunty taka linia miała przebiegać. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego sąd a quo podkreślił, że przepis dający prawo do wydania decyzji jakim byłart. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r., stanowił o ograniczeniu własności nieruchomości przez uniemożliwienie lub zmniejszenie możliwości korzystania z tej jej części, na której została zbudowana linia oraz obowiązek znoszenia wkraczania na nieruchomość przez przedstawicieli przedsiębiorstwa przesyłowego w celach konserwatorskich, zawsze gdy to potrzebne, a więc stałego dostępu do linii energetycznej. Konkludując swoje rozważania Sąd Rejonowy podniósł, że skorodziałka oznaczona numerem (...)stanowiąca własnośćS.iA.małżonkówF.została już obciążona na rzecz poprzednika prawnego uczestnika postępowania służebnością przesyłu w drodze decyzji Naczelnika GminyS.z dnia 24 października 1985 roku wydanej na podstawieart. 75 ust. ii 2ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, która to decyzja daje obecnie uczestnikowi prawo do korzystania z tej nieruchomości, stanowiąc przy tym tytuł prawny dla każdoczesnego dostępu do tej linii i mając na względzie, że prawo to może być ujawnione w księdze wieczystej nieruchomości należącej doS. F. (1)iA. F.- to w ocenie Sądu, w tak ustalonym stanie faktycznym, brak jest przesłanek warunkujących ustanowienie objętej wnioskiem służebności.
O kosztach postępowania sąd I instancji rozstrzygnął w oparciu oart. 520 § 2 k.p.c.uznając, że każdy z uczestników powinien ponieść koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.
Z postanowieniem Sądu Rejonowego oddalającym wniosek nie zgodził się w całości pełnomocnik wnioskodawców, który w złożonej apelacji rozstrzygnięciu temu zarzucił naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.poprzez danie wiary dokumentowi przedłożonemu przez uczestnika, w sytuacji gdy jest to nie poświadczona za zgodność, nie w pełni czytelna kopia złożona bez załączników.
W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania względnie w przypadku gdyby Sąd uznał, iż nie ma ku temu podstaw o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku w całości i zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania za I i II instancję.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawców nie zasługuje na uwzględnienie – stanowi ona bowiem jedynie niezasadną polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi i słusznymi rozważaniami prawnymi Sądu Rejonowego, który orzekając w niniejszej sprawie, dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, trafnie oceniając przy tym zgromadzone w sprawie dowody. Z treści zebranego materiału dowodowego Sąd I instancji wyprowadził właściwe ustalenia i wnioski, w oparciu, o które prawidłowo zastosował normy prawa materialnego, zaś sposób procedowania w sprawie odpowiadał wymogom określonym w przepisachKodeksu postępowania cywilnegotym samym Sąd Okręgowy w całej rozciągłości przyjmuje ustalenia i wnioski Sądu I instancji jako własne (art. 328 § 2 k.p.c.w zw. zart. 391§ 1 zd. 1 k.p.c.). Skarżący podniósł w apelacji tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia przez sąd a quoart. 233 § 1 k.p.c.poprzez danie wiary dokumentowi przedłożonemu przez uczestnika, w sytuacji gdy jest to nie poświadczona za zgodność, nie w pełni czytelna kopia złożona bez załączników. Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, że wbrew stanowisku skarżącego do akt załączono na k. 38 poświadczoną za zgodność przez radcę prawnegoA. S.– umocowanego pełnomocnika uczestnika – kopię decyzji, która jest sporządzona pismem maszynowym i w całości czytelna. Tym samym jedyny zarzut apelacji musi być uznany za chybiony. Reasumując w zakresie zarzutów apelacji dotyczących naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.podnieść należy, że powołany przepis przyznaje Sądowi swobodę w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zarzut naruszenia tego uprawnienia tylko wtedy może być uznany za usprawiedliwiony, jeżeli Sąd zaprezentuje rozumowanie sprzeczne z regułami logiki bądź z doświadczeniem życiowym. Wbrew odmiennym wywodom apelacji dokonana przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego spełnia kryteria określone wart. 233 § 1 k.p.c., jest wnikliwa, logiczna i obejmuje cały materiał dowodowy. Brak jest zatem podstaw do jej kwestionowania. Dodać należy, iż postawienie zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.nie może polegać na zaprezentowaniu przez skarżącego stanu faktycznego ustalonego przez niego na podstawie własnej oceny dowodów. Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego, przeprowadzone dowody rozważył i omówił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Ostateczne wnioski i konkluzje wynikające z ustalonego stanu faktycznego z punktu widzenia istotnego dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy są jednoznaczne i pozbawione sprzeczności.
Mając na uwadze powyższe rozważania zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu, a apelację, jako oczywiście bezzasadną, oddalić - o czym orzeczono na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.

Z/(...).