Sąd Rejonowy w Lubinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 163/12
Data wyroku: 2013-09-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Bielecka
Podstawa prawna: art. 157§2 k.k.

Sygn. akt II K 163/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 16 września 2013r.

Sąd Rejonowy w Lubinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Magdalena Bielecka
Protokolant: st. sekr. Sądowy Sylwia Wyraz

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubinie – Danuty Butrymowicz – Pawlickiej

po rozpoznaniu dnia 16 września 2013 r.
z oskarżenia publicznego Prokuratora Rejonowego Wrocław – Krzyki Zachód
sygn. akt 1 Ds 4080/11

sprawy karnej

M. S.z d.K.
c.R.iW.z domuW.
ur. (...)weW.

oskarżonej o to, że:

w dniu 25 lipca 2011r. weW.dokonała uszkodzenia ciała uH. K.w ten sposób, że złapała ją za prawą rękę i wykręciła kciuk, kopnęła kilka razy w kończyny dolne i szarpała za włosy, czym spowodowała u niej obrażenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych kciuka prawego,

tj. o przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.

I
na podstawieart. 414 § 1 kpkw zw. zart. 66§ 1 i§2 kkiart. 67§1 kkpostępowanie karne wobecM. S.oskarżonej o czyn opisany w części wstępnej wyroku, zmieniając uprzednio opis i kwalifikację prawną tego czynu w ten sposób, że ustala, iż oskarżonaM. S.w dniu 25 lipca 2011 r. weW.dokonała naruszenia czynności narządów ciałaH. J.w ten sposób, że złapała ją za prawą rękę i wykręciła kciuk, kopnęła kilka razy w kończyny dolne i szarpała za włosy, czym spowodowała u ww obrażenia w postaci urazu kręgosłupa szyjnego o cechach nadwyrężenia jego mięśni, urazu barku lewego o cechach bolesności i obrzęku okolicy nadobojczykowej prawej, urazu kciuka prawego o cechach jego skręcenia oraz urazu podudzia lewego o cechach stłuczenia, skutkujące naruszeniem czynności narządów na okres poniżej dni 7 oraz czyn ten kwalifikując jako występek zart. 157 § 2 kk- warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

II
na podstawieart. 67§3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkw zw. zart. 49§1 kkorzeka wobec oskarżonejM. S.świadczenie pieniężne w kwocie 300 (trzystu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

III
na podstawieart. 628 pkt 1 kpkw zw. zart. 629 kpkzasądza od oskarżonejM. S.na rzecz oskarżycielki posiłkowejH. J.kwotę 1.000 (jednego) tysiąca złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego;

IV
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 629 kpk,art. 7 Ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonejM. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i wymierza jej opłatę w kwocie 80,00 zł.

Sygn. akt II K 163/12

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 25 lipca 2011 r. pokrzywdzonaH. K.udała się wraz ze swoją siostrąD. K.doW.busem należącym dofirmy przewozowej (...). Pokrzywdzona wyjechała zL.o godz. 5,20 i około godz. 7,00 bus dojechał na końcowy przystanek przyul. (...)weW.. W tym samym czasie doW.z tygodniowych wakacji w Grecji wracała oskarżonaM. S.. Oskarżona wraz z dziećmi i siostrąJ. M. (1)przyleciała samolotem doK., skąd pasażerowie autobusem zostali odwiezieni doW.. Oskarżona poprosiła wcześniej swojego znajomegoJ. L., aby przyjechał po nią i dzieci swoim samochodem markiC. (...), odebrał ją z dworca i pomógł w transporcie bagaży.J. L.podjechał w pobliżu autobusu, którym przyjechała oskarżona, zatrzymując się w miejscu niedozwolonym i pomagał oskarżonej nosić bagaże. W tym czasie do samochodu markiR.podjechał bus, którym przyjechała pokrzywdzonaH. K.z siostrą, nie mogąc wjechać na parking z uwagi na zablokowanie wjazdu przez samochód(...)L.. Kierowca busa wysiadł i zwrócił uwagęJ. L.oraz zaczął robić telefonem komórkowym zdjęcia zaparkowanego samochodu. Doszło do wymiany zdań pomiędzy kierowcami, do której przyłączyła się oskarżona wraz z siostrą. W tym czasie pokrzywdzona ze swoją siostrą stały na zewnątrz busa i paliły papierosy i w pewnym momencie przyłączyły się kłótni, podczas której uczestnicy zaczęli wyzywać się słowami wulgarnymi i ordynarnymi. PokrzywdzonaH. K.z siostrą mówiły do oskarżonej: „k.myśli, że jak wraca z wczasów zG.to jest taka ważna”, na co oskarżona odpowiedziała:, zamknij się ty starak., bo jak cięj.to się nogami nakryjesz”. Wówczas siostra pokrzywdzonejD. K.odpowiedziała oskarżonej „to chodź ” Po chwili pomiędzy pokrzywdzonąH. J.i jej siostrąD. K.a oskarżonąM. S.i jej siostrąJ. M. (1)doszło do szarpaniny, w trakcie której oskarżonaM. S.złapała pokrzywdzoną za włosy. Doszło także do szarpaniny z kierowcą busa, pokrzywdzona i jej siostra oraz kierowca próbowali zatrzymać oskarżoną na miejscu zdarzenia. Wówczas oskarżona chwyciła pokrzywdzoną za prawą rękę, szarpnęła ją i wykręciła, a następnie zaczęła ją kopać po lewej łydce i piszczelach. Na miejsce wezwano funkcjonariuszy policji, którzy spisali dane osób biorących udział w zdarzeniu, a także ukarali mandatemJ. L.za zaparkowanie samochodu w miejscu zabronionym.

Dowód:wyjaśnienia oskarżonejM. S.k. 17-20, 100-101
zeznania świadków:H. K.k. 1-4 , 34-35,101-102
J. L.k. 23-25, 104
D. K.k.29-31, 102-103
M. K.k.37-38, 103
J. B.k. 122-123
Ł. C.k. 181
M. T.k. 181-182
karta informacyjna k. 7-8
świadectwo sądowo lekarskie oględzin ciała k. 9-10
protokół zatrzymania osoby k. 14
notatka urzędowaK.W.z dnia 25.07.2011 r. k.11

W wyniku zdarzenia pokrzywdzonaH. J.doznała następujących obrażeń ciała: skręcenia kręgosłupa szyjnego, stłuczenia barku i ramienia prawego, stłuczenia podudzia lewego, skręcenia ze stłuczeniem kciuka prawego, które mogły powstać w wyniku szarpania pokrzywdzonej za włosy i odginania głowy w rożnych kierunkach, kopania, a także złapania za kciuk i wykręcenia go z dużą siłą lub szarpania, trzymania za torebkę, które to obrażenia nie są obrażeniami ciężkimi w rozumieniuart. 156 § 1 kk– nie naraziły one pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia, a zgodnie zart. 157 § 2 kkspowodowały rozstrój zdrowia poniżej 7 dni.

Dowód:świadectwo sądowo lekarskie oględzin ciała k. 9-10
opinia biegłego lekarza medycyny sądowej k. 167-169
opinia ustna biegłegoW. G.k. 182
opinia ustna biegłegoW. E.k. 192
opinia lekarska biegłego specjalisty chirurgaW. W. (3)k. 198-201

OskarżonaM. S.liczy lat 38, jest rozwiedziona, na utrzymaniu ma dwójkę dzieci. Ma wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem - ogrodnikiem, obecnie nie pracuje, pozostaje na utrzymaniu matki. Oskarżona nie była w przeszłości karana sądownie.

Dowód:Informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, k.26
Dane osobowe oskarżonej k. 41

W toku postępowania przygotowawczego oskarżonaM. S.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że w dniu zdarzenia ok. godz. 7.00 rano wróciła autokarem z wakacji doW.wraz ze swoją siostraJ. M. (1)oraz dziećmi. Podała, iż siostra stale zamieszkuje za granicą. Stwierdziła, że przed zdarzeniem zadzwoniła do swojego znajomegoJ. L.aby przyjechał po nie i pomógł w transporcie bagaży. Przyznała, żeJ. L.zaparkował swoim samochodem m-kiC. (...)przed busem, którego kierujący zwrócił jemu uwagę, że parkuje w miejscu przeznaczonym dla autobusów. Oskarżona wskazała, żeJ. L.odpowiedział, że zaparkował tylko w celu przeniesienia bagaży, co jak najszybciej starali się uczynić. Wyjaśniła że przy busie stały dwie starsze kobiety, które głośno komentowały sytuację i w pewnym momencie ona z uwagi na zmęczenie i rozdrażnienie po podróży powiedziała do nich żeby się odczepiły, a ponadtoJ. M. (1)uspokajała sytuację, mówiąc że tylko się przepakują i odjadą. Podała, że po zapakowaniu bagaży i umieszczeniu dzieci w samochodzieJ. L.odjechał z tego miejsca , a ona idąc do niego i przechodząc obok pokrzywdzonej i jej siostry mogła do nich powiedzieć wulgarne słowa. Stwierdziła, że w tej chwili kierowca busa dzwonił już na policję, a pasażerki busa złapały ja za torbę i nie chciały jej puścić, w związku z czym zaczęła się szarpać i wyrywać, w trakcie czego mogła chwycić za rękę któraś z kobiet. Oskarżona stwierdziła, że nie kopnęła celowo żadnej z kobiet ani nie szarpała żadnej z nich za włosy. Podała, że kiedy kobiety ją puściły, złapał ją kierowca busa, ona zaczęła się wyrywać , w trakcie czego mężczyźnie spadły okulary oraz został zerwany telefon komórkowy , który miał zawieszony na szyi. Podała, że kierowca złapał także i ciągnął po ziemi jej siostrę. Wyjaśniła, że po przyjeździe policji spisano dane osobowe oraz poinformowano o dalszym sposobie wyjaśnienia sprawy. Stwierdziła, że jej siostra nie brała udziału w szarpaninie, którą spowodowały pasażerki busa i kierowca, a której powodem było nieprawidłowe zaparkowanie samochodu przezJ. L..
Przesłuchana w trakcie postępowania przed Sądem oskarżonaM. S.ponownie nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że wróciła autobusem z wycieczki zG.z córkami naul. (...)weW.. Podał, że wcześniej poprosiła znajomegoJ. L., żeby po nich przyjechał i odtransportował do domu - byli po 30-godzinnej podróży, dzieci były bardzo zmęczone. Stwierdziła, żeJ. L., zaparkował na końcuul. (...)na chodniku i powiedział, żeby się pospieszyli, bo jakiś człowiek z busa trąbił na niego, była awantura o to, że źle zaparkował. Wskazała, że bus był tuż za jegoc., a za busami zatrzymał się ich autobus, z którego wszyscy wysiadali. Wyjaśniła, żeJ. L.mówił, że komuś przeszkadzają, zapakowali dzieci do auta, ona z panemL.nosiłam bagaże. Podała, że pokrzywdzona stała vis a vis kierowcy busa, ona zJ. L.chodziła chodnikiem i nosili bagaże i za każdym razem kierowca i ta pani im dogadywali. Stwierdziła, że kierowca busa był bardzo agresywny, chodził i robił zdjęcia tego zaparkowanego samochodu i powiedział, że zgłosi to na policję. Przyznała, że auto stało na chodniku i potem okazało się, że samochód jest nieprawidłowo zaparkowany. Oskarżona wskazała, że kierowca wyzywał panaL., że mu przeszkadza, a panie wyzywały ją, mówiły: zjeżdżajcie stąd, „ta kurwa myśli, że jak ją na wszystko stać, jak wróciła zG., to może stawać na chodniku”. Wyjaśniła, ze zapakowali bagaże,J. L.wsiadł i odjechał, a ona poszła do autobusu sprawdzić, czy czegoś nie zostawiła i wtedy panie się na nią rzuciły. Podała, że wcześniej im powiedziała, żeby sięo., a one rzuciły się na nią, chwyciły za torbę, krzyczały do kierowcy, żeby dzwonił na policję, bo ona ucieka i szarpały się. Stwierdziła, że kierowca busa wysiadł i złapał ją, ciągnął po ulicy, krzyczał „gleba”, powykręcał jej ręce i działo się to na środku ulicy. Wyjaśniła, że kierowcy spadły okulary i wtedy ją puścił, a ona zadzwoniła od razu do firmy i złożyłam na niego skargę, później wezwała policje i czekała na jej przyjazd. Stwierdziła, że kierowca też chyba dzwonił na policję. Podała, że jak przyjechała policja, to spisała zeznania, spytali, czy coś się komuś stało, a ponieważ nikt nie doznał obrażeń, pouczono ich o tym, że mogą wnieść sprawę do Sądu Cywilnego. Jednocześnie przyznała, żeJ. L.dostał mandat za nieprawidłowe parkowanie. Podała, że była przesłuchiwana dopiero jak pokrzywdzona złożyła na policji zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, w dniu zdarzenia policja spisała tylko krótką notatkę, a ona była zatrzymana, bo pokrzywdzona złożyła obdukcję i policja zatrzymała ją jak groźnego przestępcę. Wyjaśniła, że jej siostra była z nią, ona nazywa sięJ. M. (2), obecnie przebywa za granicą, wD., dorabia tam. Wskazała, że miała urwany zegarek, siniaki na dłoniach, ale nie była u lekarza.

Podała, że jak wysiadała z autobusu to miała na nogach japonki.

Dowód:wyjaśnienia oskarżonejM. S.k.17-20, 100-101

Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje:

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał, żeM. S.w dniu 25 lipca 2011 r. weW.dokonała naruszenia czynności narządów ciałaH. J.w ten sposób, że złapała ją za prawą rękę i wykręciła kciuk, kopnęła kilka razy w kończyny dolne i szarpała za włosy, czym spowodowała u ww. obrażenia w postaci urazu kręgosłupa szyjnego o cechach nadwyrężenia jego mięśni, urazu barku lewego o cechach bolesności i obrzęku okolicy nadobojczykowej prawej, urazu kciuka prawego o cechach jego skręcenia oraz urazu podudzia lewego o cechach stłuczenia, skutkujące naruszeniem czynności narządów na okres poniżej dni 7.
O powyższym świadczą logiczne, spójne i rzeczowe zeznania świadkówH. J.,D. K.,M. K., częściowo zeznania świadkaJ. L., częściowo wyjaśnienia samej oskarżonejM. S.oraz nieosobowy materiał dowodowy: karta informacyjna, świadectwo sądowo lekarskie oględzin ciała, protokół zatrzymania osoby, a także opnie biegłych z zakresu medycyny odnośnie charakteru obrażeń odniesionych przez pokrzywdzoną.

Z dowodów tych jednoznacznie wynika, iż oskarżonaM. S.w czasie awantury ulicznej dokonała uszkodzeń ciała pokrzywdzonejH. J.w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym uzasadnienia. O powyższym świadczą przede wszystkim spójne i konsekwentne zeznania świadkówH. J.,D. K.iM. K., którzy zarówno w trakcie postępowania przygotowawczego, jak i podczas rozprawy przed Sądem przedstawiali i podtrzymywali wersję wydarzeń, z której wynikało, iż to oskarżonaM. S.wskutek ostrej wymiany zdań zaatakowała pokrzywdzoną, doprowadzając do powstania u niej obrażeń ciała opisanych w opiniach biegłych z zakresu medycyny. Zeznania te zostały potwierdzone przez zeznania interweniujących na miejscu zdarzenia funkcjonariuszy policji oraz dowody obiektywne w postaci dokumentacji lekarskiej dot. pokrzywdzonej, protokołu zatrzymaniaM. S.i opinii biegłych. Sąd jedynie częściowo dał wiarę zeznaniomJ. L.i wyjaśnieniom oskarżonejM. S.w części dotyczącej czasu, miejsca i okoliczności zdarzenia, natomiast nie uwzględnił ich w tej części, gdzie rola oskarżonej w zdarzeniu była umniejszana, a pokrzywdzona i jej siostra zostały przedstawione jako jedyne osoby atakujące i agresywne w zdarzeniu będącym przedmiotem sprawy. Zeznania te i wyjaśnienia pozostają bowiem w rażącej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie, w szczególności z dokumentacją medyczną dot. obrażeń, jakie poniosła pokrzywdzonaH. J.. Faktem pozostaje, iż tylko ta pokrzywdzona odniosła w wyniku zdarzenia obrażenia ciała, opisując jednocześnie logicznie i przekonująco mechanizm ich powstania, co zostało potwierdzone przez świadkówD. K.iJ. L.. Z tych względów Sąd nie uwzględnił i nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonejM. S.i zeznaniom świadkaJ. L., jakoby to oskarżona była osobą zaatakowaną przez pokrzywdzoną i jej siostrę, albowiem pozostają one w rażącej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i w opinii Sądu stanowią jedynie przyjętą przez oskarżoną linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo
Oskarżyciel publiczny w akcie oskarżenia zarzuciłM. S., że w dniu 25 lipca 2011r. weW.dokonała uszkodzenia ciała uH. K.w ten sposób, że złapała ją za prawą rękę i wykręciła kciuk, kopnęła kilka razy w kończyny dolne i szarpała za włosy, czym spowodowała u niej obrażenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych kciuka prawego – tj. popełnienia przestępstwa zart. 157 § 1 k.k.Zarzut taki został sformułowany w oparciu o świadectwo sądowo-lekarskich oględzin ciała wydane w dniu 25 lipca 2011 r. przez lekarzaW. G.– pracownika Akademii Medycznej weW., który nie jest biegłym sądowym. Dokument ten został przedłożony przez pokrzywdzoną i stwierdzał, iż obrażenia ciała, jakie poniosła ona w wyniku zdarzenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia trwające dłużej niż dni siedem, co miało zadecydować o kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonej jako przestępstwo zart. 157 § 1 kk. W trakcie postępowania sądowego powzięto uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności tej opinii i Sąd zadecydował do dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowejW. E.celem stwierdzenia, jakich obrażeń ciała doznałaH. J.w wyniku zdarzenia z dnia 25 lipca 2011 r., w jakich okolicznościach te obrażenia mogły powstać, ewentualnie czy możliwe było ich powstanie w okolicznościach podanych przez pokrzywdzoną oraz na jaki okres czasu spowodowały one naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia. W wydanej na potrzeby postępowania opinii biegły stwierdził u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci urazu kręgosłupa szyjnego o cechach nadwyrężenia jego mięśni, urazu braku prawego o cechach jego bolesności i obrzęku okolicy nadobojczykowej prawej, urazu kciuka prawego o cechach jego skręcenia, urazu podudzia lewego o cechach jego stłuczenia (podbiegnięcie krwawe, obrzęk, bolesność). Według biegłego powyższe obrażenia powstały od działania przedmiotów tępych, tępokrawędzistych albo od uderzenia o taki rodzaj przedmiotów i mogły one powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzoną, tj. w czasie przedmiotowego pobicia np. chwytania, szarpania i kopania. Biegły zaopiniował, że obrażenia te są inne niż wymienione wart. 156 § 1 pkt 2 kki brak jest pełnych podstaw do przyjęcia, aby naruszyły one czynność narządów i czyniły rozstrój zdrowia powyżej dni siedmiu. W ocenie biegłego, kierując się wiedzą sądową oraz doświadczeniem chirurgicznym obrażenia te w podanej formie naruszyły czynność narządów i rozstrój zdrowia na okres poniżej dni siedmiu w myślart. 157 § 2 kk. Tym samym biegłyW. E.nie podzielił kwalifikacji prawnej lekarza obducenta w kwestii dotyczącej naruszenia czynności narządów i rozstroju zdrowia na okres dłuższy niż siedem dni.
W trakcie konfrontacji przed Sądem biegłyW. E.w całej rozciągłości podtrzymał wnioski płynące z wydanej przez niego opinii, natomiast dopuszczony do postępowania w charakterze biegłegoW. G.stwierdził, że generalnie podtrzymuje treść swojej opinii, jednak przyznał, iż w sprawie zachodzi przypadek graniczny.
Wobec powyższego Sąd dopuścił dowód z kolejnej opinii biegłego z zakresu chirurgiiW. W. (3), który stwierdził u pokrzywdzonej skręcenie kręgosłupa szyjnego, stłuczenie barku i ramienia prawego, stłuczenia podudzia lewego i skręcenie ze stłuczeniem kciuka prawego, które to obrażenia mogły powstać w wyniku szarpania pokrzywdzonej za włosy i odginania głowy w różnych kierunkach, uderzenia o słupek w trakcie szarpania, kopnięcia, złapania za kciuk i wykręcenia go z dużą siłą. Biegły podał, że obrażenia poniesione przez pokrzywdzoną nie są obrażeniami ciężkimi w myślart. 156 § 1 kk, nie naraziły one pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia i zgodnie zart. 157 § 2 kkspowodowały rozstrój zdrowia poniżej dni siedmiu. W wyniku konfrontacji z udziałem biegłych oraz po zapoznaniu się z opiniąW. W. (3), Sąd, kierując się zasadąin dubio pro reo,przyjął wersję zdarzenia najkorzystniejszą dla oskarżonej, uznając, iż pokrzywdzonaH. J.w wyniku zdarzenia poniosła obrażenia, które naruszyły czynność narządów i rozstrój zdrowia na okres poniżej dni siedmiu, co implikowało zmianę opisu czynu i zmianę kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przez oskarżonąM. S.na przestępstwo zart. 157 § 2 kk.
Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył dotychczasową niekaralność sądową oskarżonej. Istotnym elementem było także zachowanie pokrzywdzonejH. J.i jej siostryD. K., które wyzywały oskarżoną i jej siostrę słowami wulgarnymi i przyczyniły się do wywołania awantury, która następnie przekształciła się w szarpaninę, w trakcie której pokrzywdzona doznała obrażeń ciała,
Po przeanalizowaniu okoliczności podmiotowych i przedmiotowych sprawy Sąd zadecydował o zastosowaniu wobec oskarżonejM. S.dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania. OskarżonaM. S.nie była karana sądownie, wychowuje dwójkę dzieci. Reasumując Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi niecelowość wymierzenia oskarżonej kary za popełniony przez nią czyn ze względu na cechy osobowościowe oskarżonej, a także fakt, iż w tych konkretnych okolicznościach społeczna szkodliwość popełnionego przez nią czynu nie jest znaczna, podobnie jak jej wina. Postawa oskarżonej, jej dotychczasowa niekaralność, właściwości i warunki osobiste uzasadniają w opinii Sądu przypuszczenie, iż pomimo umorzenia postępowania będzie ona przestrzegała w przyszłości porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd uznał, iż czyn ten miał charakter epizodyczny, a w stosunku do oskarżonej postawić mnożna pozytywną prognozę kryminologiczną.
Reasumując i biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności, Sąd na podstawieart. 66§1 i §2 kk,art. 67§1 kkpostępowanie karne przeciwkoM. S.o czyn opisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku warunkowo umorzył na okres próby 1 roku
Na podstawieart. 67§3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkiart. 49§1 kkorzeczono wobec oskarżonejM. S.świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów dla oskarżycielki posiłkowej tytułem wyłożonych kosztów zastępstwa adwokackiego oraz kosztów procesu nastąpiło na podstawie przepisów powołanych w tej mierze w części dyspozytywnej wyroku.