Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 345/13
Data wyroku: 2013-06-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Kamiński
Słowa kluczowe: Postępowanie W Sprawach O Wykroczenia, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 107 kw

Sygn. akt VIII Ka 345/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący-Sędzia SO Krzysztof Kamiński
Protokolant: Aneta Chardziejko
bez udziału oskarżyciela publicznego,po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. sprawyA. K.obwinionej o czyn z art. 107 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 12 lutego 2013 r. (sygn. akt XIII W 2880/12):

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

II
Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 40-zł. (czterdziestu złotych) tytułem opłaty za II instancję i obciąża ją zryczałtowanymi wydatkami za postępowanie odwoławcze w kwocie 50-zł. (pięćdziesięciu złotych).

UZASADNIENIE
A. K.została obwiniona o to, że w okresie od dnia 7 maja 2012r. do dnia 25 maja 2012r. w(...), w celu dokuczeniaD. M.wykonywała „głuche” połączenia telefoniczne z numeru(...)na numer(...)o różnych porach dnia, tj. o czyn z art. 107 k.w.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt XIII W 2880/12 obwinionąA. K.uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 107 k.w. wymierzył jej karę 400 (czterystu) złotych grzywny;
Zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 40 (czterdzieści) złotych tytułem opłaty i kwotę 100 (stu) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania.
Powyższy wyrok na podstawieart. 103§1, 2 i 4 k.p.w.zaskarżyła w całości obwiniona i na podstawieart. 109§2 k.p.w.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi powyższemu zarzuciła obrazę przepisów postępowania tj.art. 82§1 i 2 pkt 1 k.p.w.w zw. zart. 413§1 pkt 4 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia.
Podnosząc powyższy zarzut na zasadzieart. 109 k.p.w.w zw. zart. 427§1 k.p.k.orazart. 437§1 i 2 k.p.k., mając także na uwadze treśćart. 455 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.w.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionej od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia.
Nadto w przypadku nie podzielenia przez Sąd Odwoławczy powyższego zarzutu sformułowała zarzut alternatywny.
Na podstawieart. 109§2 k.p.w.w zw. zart. 438 pkt 1 i 3 k.p.k.wyrokowi powyższemu zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 107 k.w. oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść oraz obrazęart. 4 k.p.k.,art. 5§2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w..
Podnosząc powyższy zarzut na zasadzieart. 109§2 k.p.w.w zw. zart. 427§1 k.p.k.orazart. 437§1 i 2 k.p.k.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionej od zarzucanego jej wykroczenia, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji, tj. Sądowi Rejonowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom apelującej, Sąd Okręgowy nie stwierdził uchybień, które rodziłyby wątpliwości co do merytorycznej trafności zaskarżonego wyroku. Postępowanie rozpoznawcze w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo. W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sądmeritipoddał logicznej analizie zgromadzone w sprawie dowody. Wnioski ocenne Sądu pierwszej instancji nie wykraczają poza granice ocen zakreślonych dyspozycjąart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.Jako takie nie wzbudziły wątpliwości Sądu Okręgowego.
Zasadnicze zarzuty apelacyjne są wynikiem odmiennej oceny dowodów (ograniczają się do przedstawienia okoliczności czynu z punktu widzenia apelującej) i jako takie nie zasługują na uwzględnienie. Jak bowiem wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy (por. m.in. wyrok z 24 marca 1975 r., II KR 355/74, OSNPG 1975 r., Nr 9, poz. 84) możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu, nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd wadliwej oceny dowodów. Zwłaszcza wówczas, gdy – jak w przedmiotowej sprawie –:
- po pierwsze, Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko, wskazując przy tym fakty, jakie uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych;
- po drugie, po drugie, sądowa ocena dowodów nie wykazuje błędów natury faktycznej (niezgodności z treścią dowodu, pominięcia pewnych dowodów) lub logicznej (błędów rozumowania i wnioskowania) oraz nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy.
Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku odniósł się do większości zagadnień podnoszonych w apelacji. Wskazał przy tym fakty, które uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Okoliczności te zwalniają Sąd Okręgowy od odnoszenia się w szerszym zakresie do zarzutów apelacyjnych, gdyż byłoby to jedynie zbędnym powtórzeniem poglądów przedstawionych przez Sąd I instancji (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2003 r., sygn. akt III KK 108/02, Lex nr 81194).
W tym miejscu wskazać jedynie należy, że Sąd I instancji wskazał w sposób logiczny powody, dla których nie dał wiary wyjaśnieniomA. K.. Wykazał przy tym, że przedstawiona przez nią wersja wydarzeń, która miała uzasadniać okoliczności, w jakich powzięła wiedzę o istnieniu numeru(...)jest niewiarygodna, a tłumaczenia dotyczące dostrzeżonego przez nią związku między właścicielką w/w numeru a SMS-ami wykluczają zgromadzone w sprawie dowody.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, działaniom obwinionej przyświecał wyraźny motyw (podejrzewała pokrzywdzoną o romans ze swoim mężem).
Bezzasadne są zarzuty kwestionujące przyjętą przez Sąd I instancji kwalifikację prawną czynu. Intensywność wykonanych przez obwinioną w okresie od 7 do 25 maja 2012 r. telefonów, sposób „komunikowania się” z „odbiorcą” (tzw. „głuche telefony”) oraz ignorowanie „połączeń zwrotnych” dowodzą, że zachowaniem swoim złośliwie niepokoiła pokrzywdzoną, w celu dokuczenia jej. Tym samym zrealizowała znamiona czynu z art. 107 k.w.
Dodać przy tym należy, że do znamion w/w czynu nie należy niepokojenie pokrzywdzonego wyłącznie „w porze nocnej”.
W świetle powyższych dowodów Sąd I instancji słusznie nie dał wiary wyjaśnieniomA. K., traktując je w kategoriach przyjętej przez obwinioną linii obrony.
Końcowo wskazać należy, że cechy oczywistej bezzasadności wykazuje zarzut naruszenia przez Sąd I instancjiart. 5§2 k.p.k.(w zw. zart. 8 k.p.w.). O naruszeniu tej regulacji można mówić jedynie wówczas, gdy sąd (a nie strona), mimo powziętych w sprawie wątpliwości co do stanu faktycznego, przyjmuje wersję wydarzeń niekorzystną dla oskarżonego (vide m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 r., V KK 61/12, LEX nr 1228657). Analiza uzasadnienia wyroku Sądu I instancji nie daje żadnych podstaw do twierdzenia, że takie wątpliwości powziął.
Reasumując, ustalenia faktyczne Sądu I instancji z całą pewnością nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów i pozostają pod ochronąart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.
Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, zważywszy, że orzeczonej wobec obwinionej kary nie sposób uznać za niewspółmierną, a zwłaszcza w stopniu rażącym (videart. 438 pkt 4 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.w.), należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
O kosztach sądowych orzeczono – w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu – na mocyart. 119 k.p.w.w zw. zart. 636§1 k.p.k., w tym o wysokości zryczałtowanych wydatków w sprawach o wykroczenia za postępowanie przed sądem drugiej instancji na mocy§3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r.w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków …. (Dz. U. Nr 118 , poz. 1269), zaś o opłacie na mocyart. 119 k.p.w.w zw. zart. 617 k.p.k.w zw. zart. 21 pkt 2w zw. zart. 8w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).