Sąd Okręgowy w Warszawie
V Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ca 1900/12
Data wyroku: 2012-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Cylc, Katarzyna Kisiel, Beata Gutkowska
Słowa kluczowe: Nieważność Umowy, Nieruchomości
Podstawa prawna: art. 58 k.c., art. 180 ustawy o gospodarce nieruchomościami
Teza: „ Trafnie Sąd Rejonowy nie podzielił zarzutu pozwanego, że umowa pośrednictwa jest nieważna, gdyż nie została zawarta przez pośrednika w obrocie nieruchomościami. Art. 180 ust. 2 przewiduje możliwość, aby pośrednik wykonywał czynności, o których mowa w ust. 1 , osobiście lub przy pomocy innych osób wykonujących czynności pomocnicze i działających pod jego bezpośrednim nadzorem, ponosząc za ich czynności odpowiedzialność zawodową określona w ustawie..”; 
„   to właśnie działania powoda doprowadziły finalnie do sprzedaży nieruchomości, zatem … przyjąć należało, że powód wywiązał się z zawartej umowy. Istotą bowiem umowy pośrednictwa jest podejmowanie wszelkich czynności faktycznych mających na celu stworzenie zainteresowanym warunków do zawarcia umowy głównej, w tym przypadku umowy sprzedaży, zaś na pozwanym ciąży obowiązek zapłaty umówionego wynagrodzenia. Tym samym, … należało się powodowi wynagrodzenie w umówionej wysokości.”

Sygn. akt V Ca 1900/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 października 2012 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Beata Gutkowska (spr.)

Sędziowie:

SO Ewa Cylc
SR del. Katarzyna Kisiel

Protokolant:

sekr. sądowy Marcin Ponikowski

po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaR. O.
przeciwkoT. F.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie

z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I C 951/11

1
oddala apelację;

2
zasądza odT. F.na rzeczR. O.kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej.

Sygn. akt V Ca 1900/12

UZASADNIENIE
W dniu 6 maja 2011 rokuR. O.prowadzący działalność podfirmą (...)wniósł przeciwkoT. F.pozew o zapłatę kwoty 20.862 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 8 stycznia 2010 roku do dnia zapłaty.
W dniu 18 maja 2011 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w sprawie o sygn. I Nc 3047/11 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w treści którego uwzględnił żądanie pozwu w całości.
T. F.zaskarżył sprzeciwem powyższy nakaz w całości. Wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.

      Wyrokiem z dnia 13 marca 2012 roku Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie zasądziła od pozwanegoT. F.na rzecz powodaR. O.kwotę 20.862,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 8 stycznia 2010 roku do dnia zapłaty i orzekł o kosztach postępowania.

Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 27 maja 2009 rokuT. F.zawarł zR. O.(posiadającym licencję zawodową nr(...)- k. 83-8v) prowadzącym działalność gospodarczą podfirmą (...)pisemnąumowę numer (...)pośrednictwa zbycia prawa do nieruchomości położonej wN.przyulicy (...). W imieniuR. O.występował zatrudniony przez niego pracownikS. M. (1)działający na podstawie pełnomocnictwa Nr(...)z dnia 1 stycznia 2009 r. Pośrednikiem odpowiedzialnym za wykonanie niniejszej umowy byłaE. M., posiadająca licencję zawodową nr(...).
Do biura nieruchomości prowadzonego przezR. O.mieszczącego się wP.zgłosił się takżeA. K.. Był on zainteresowany nabyciem nieruchomości. W dniu 15 października 2009 rokuA. K.pojechał wraz zS. M. (1)(pracownikiem biura pośrednictwa) obejrzeć nieruchomość położoną wN.przyul. (...). Ze względu na fakt, że w budynku mieszkalnym znajdującym się na tej nieruchomości mieszkałW. Z.(poprzedni właściciel tej nieruchomości)S. M. (1)zatelefonował wcześniej doT. F.by umówić termin okazaniaA. K.nieruchomości. Po ustaleniu terminu i po przybyciu na miejsceA. K.z pracownikiem biura pośrednictwa -S. M. (1)obejrzeli teren wokół budynku, a następnie weszli do domu posadowionego na nieruchomości przyul. (...). TamS. M. (1)pozostał zW. Z.na parterze, aA. K.udał się do pomieszczeń na piętrze budynku by je zobaczyć. Po obejrzeniu tej nieruchomościA. K.był zainteresowany jej nabyciem.
W okresie pomiędzy 3 a 11 listopadem 2009 rokuA. K.ponownie, ale już tym razem sam, przyjechał do domu przyul. (...)wN.w celu uzyskania kontaktu z właścicielem nieruchomości.A. K.poprosił mieszkającego wówczas w budynkuW. Z., by ten skontaktował się z właścicielem nieruchomości. Po naleganiuA. K.,W. Z.zatelefonował doT. F., po czym oddał słuchawkę telefonuA. K.. WówczasT. F.iA. K.przeprowadzili rozmowę i umówili się na spotkanie za około 2 dni. Od tej chwiliT. F.przestał kontaktować się zR. O.i pracownikami jego biura pośrednictwa, w tym przestał odbierać telefony odS. M. (1).

T. F.iA. K.po spotkaniu się i uzgodnieniu terminu zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości położonej wN.przyulicy (...)w formie aktu notarialnego Nr Rep.(...). Taką umowę zawarli w dniu 7 stycznia 2010 r. bez udziału i wiedzyR. O.lub jego pracowników.
T. F.nie uiścił na rzeczR. O.wynagrodzenia z tytułu zawartej pomiędzy stronami umowy pośrednictwa z dnia 2 maja 2009 r.
W swych rozważaniach Sąd Rejonowy wskazał, że w rozpoznanej sprawie poza sporem pozostawał fakt, iż pozwany zawarł umowę pośrednictwa z dnia 27 maja 2009 r. oraz, że nie zapłacił na rzecz powoda wynagrodzenia w wysokości wskazanej w tej umowie. Pozwany przyznaj- że zawarł umowę sprzedaży nieruchomości położonej wN.przyul. (...)nie informując o tym powoda oraz to, że nie wypowiedział umowy pośrednictwa.
Sąd I instancji podniósł, że spór dotyczył w zasadzie podnoszonego przez pozwanego zarzutu nieważności umowy pośrednictwa jako niezgodnej z przepisamiustawy o gospodarce nieruchomościami, oraz zawartej dla pozoru (art. 83 § l k.c.). Nadto pozwany podnosił, że umowa została wykonywana bez starannego działania i z tej przyczyny wnosił o zmniejszenie wynagrodzenia do kwoty 1.000 zł
Sąd Rejonowy biorąc pod uwagę treśćart. 180 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościamiuznał, że umowa pośrednictwa z dnia 27 maja 2009 r. była umową spełniającą kryteria ustawowe także pod względem formy jej zawarcia. Sąd I instancji zaznaczył przy tym, że z powyższego przepisu nie wynika obowiązek podawania w umowie pośrednictwa zakresu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. W toku postępowania Sąd Rejonowy ustalił również, żeE. M.nadzorowała na bieżąco czynności podejmowane przezS. M. (1)w związku z zawartą z pozwanym umową pośrednictwa. Tym samym, zdaniem Sądu I instancji, niezasadne były zarzuty pozwanego zawarte w sprzeciwie, że umowa pośrednictwa została zawarta niezgodnie z przepisamiustawy o gospodarce nieruchomościami.
Sąd Rejonowy nie podzielił również zarzutu pozwanego, że umowa pośrednictwa jest nieważna, gdyż nie została zawarta przez pośrednika w obrocie nieruchomościami. Sąd I instancji wskazał bowiem, że powódR. O.otrzymał w dniu 2 kwietnia 2001 r. licencję zawodową pośrednika w obrocie nieruchomościami nr(...). Nadto udzielił w dniu 1 stycznia 2009 r. pracownikowiS. M. (1)pełnomocnictwa, które m. in. obejmuje podpisywanie umów pośrednictwa, wykonywane w imieniu powoda czynności pomocniczych zmierzających do zawarcia umów zbycia i nabycia praw do nieruchomości oraz innych umów wymienionych szczegółowo w tym pełnomocnictwie, które w istocie powtarza dokładnie treśćart. 180 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd I instancji zaznaczył, żeart. 180 ust. 2przewiduje możliwość, aby pośrednik wykonywał czynności, o których mowa wust. 1, osobiście lub przy pomocy innych osób wykonujących czynności pomocnicze i działających pod jego bezpośrednim nadzorem, ponosząc za ich czynności odpowiedzialność zawodową określoną w ustawie. W związku z powyższym, zdaniem Sądu Rejonowego,S. M. (1)zawierając umowę pośrednictwa z pozwanym, zawarł ją w imieniu powodaR. O., a nie we własnym, jak dowodziła strona pozwana.
Odnośnie zarzutu nieważności umowy z uwagi na jej pozorność gdyż została zawarta w celu ukrycia innej czynności prawnej tj. umowy zlecenia, która została zawarta ustnie Sąd I instancji uznał, że powyższe nie zostało wykazane, gdyż przeczą temu zeznania pozwanego. Ponadto w ocenie Sądu Rejonowego o pozorności umowy pośrednictwa także nie świadczyła wysokość wynagrodzenia wskazanego w umowach o pracę, czy też fakt, iż termin na jaki zostało udzielone pełnomocnictwo jest dłuższy niż termin umowy o pracę.
Odnosząc się do zarzutów pozwanego odnośnie braku wykonywania umowy z należytą starannością, Sąd Rejonowy nie dostrzegł uzasadnienia, by podzielić w tym zakresie pogląd i ocenę pozwanego. Jako główny zarzut czyniony powodowi pozwany wskazał, że ten nie przedstawił odpisu z księgi wieczystej przy zawieraniu umowy sprzedaży nieruchomości i taki dokument pozwany musiał sam przedstawić. Jednocześnie zaznaczył, że powód nie miał wiedzy o tym, że nieruchomość przyul. (...)wN.ma być sprzedanaA. K.. W związku z tym Sąd I instancji uznał, iż bezzasadny jest zarzut braku starannego działania w wykonywaniu umowy. Skoro pozwany zdecydował się zawrzeć zA. K.umowę sprzedaży nie informując powoda, to trudno jest czynić powodowi zarzutu, że ten nie przedstawił odpisu z Kw. Nadto pozwany wskazał w swoich zeznaniach, że przypuszcza, że powód nie chciał jego skontaktować z potencjalnym nabywcą-A. K., gdyż dowiedział się odA. K., że pracownik powoda -S. M. (1)nie chciał podać nr telefonu pozwanego. W ocenie Sądu Rejonowego powyższe twierdzenia pozwanego są gołosłowne, a poza tym  istotą umowy pośrednictwa jest pośredniczenie w zawieraniu umów pomiędzy zbywcą a nabywcą. Jeśli zatem nawetS. M. (1)nie przekazałA. K.nr tel. pozwanego, to zachowanie takie w żaden sposób nie dowodziło, zdaniem Sądu I instancji, że powód wykonał umowę pośrednictwa niestarannie. Nadto Sąd Rejonowy wskazał, że z akt sprawy wynika, że powód podjął szereg działań związanych z prezentacją oferty pozwanego, w szczególności zamieścił ofertę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w swojej bazie danych, umieścił ofertę w internecie na 8 portalach branżowych, prezentował ofertą w witrynie biura, zaś w dniu 15.10.2009 r. zaprezentował ją potencjalnemu nabywcyA. K.. Po tej prezentacjiA. K.sam podjął działania by skontaktować się z pozwanym i w rezultacie nabyć od niego nieruchomość. Zdaniem Sądu I instancji niewątpliwie to właśnie działania powoda doprowadziły finalnie do sprzedaży nieruchomości, zatem należało przyjąć należało, że powód wywiązał się z zawartej umowy. Istotą bowiem umowy pośrednictwa jest podejmowanie wszelkich czynności faktycznych mających na celu stworzenie zainteresowanym warunków do zawarcia umowy głównej, w tym przypadku umowy sprzedaży, zaś na pozwanym ciąży obowiązek zapłaty umówionego wynagrodzenia. Tym samym, w ocenie Sądu Rejonowego, należało się powodowi wynagrodzenie w umówionej wysokości. Strony w umowie pośrednictwa ustaliły w pkt 2 wynagrodzenie pośrednika na poziomie 2 % wartości transakcji plus podatek Vat. W myśl zaś pkt 4 tej umowy, wynagrodzenie nie może być naliczane od kwoty niższej niż 90 % ceny ofertowej. Za cenę ofertową uznaje się kwotę określoną w pisemnej dyspozycji właściciela nieruchomości. Zdaniem Sądu I instancji ustalone przez strony wynagrodzenia dla powoda nie było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Pozwany wnosząc o obniżenie należnego powodowi wynagrodzenia do kwoty 1.000,00 zł w ocenie Sądu Rejonowego bagatelizował nakład pracy powoda, a przy tym nie wykazał, że istotnie umowa pośrednictwa nie została należycie wykonywana.
W ocenie Sądu Rejonowego powód zasadnie domagał się także odsetek ustawowych od dnia 8 stycznia2010 r.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.
Powyższy wyrok w całości zaskarżył pozwany zarzucając mu naruszenieart. 179 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościamipoprzez niezastosowanie przepisu do stanu faktycznego i uznanie, iż czynności podejmowane przez stronę powodową jako licencjonowanego pośrednika przy wykonywaniu umowy zawartej pomiędzy stronami w dniu 27 maja 2009 r. mogły być wykonywane w oddziale przedsiębiorstwa wP.przez osobę nie posiadającą zawodowej licencji pośrednictwa w obrocie, podczas gdy przepis ten wyraźnie formułuje zasadę wykonywania wyłącznie przez pośredników w obrocie nieruchomościami czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w sytuacji gdy powód prowadzi działalność pośrednictwa w wielu miejscach lub oddziałach; naruszenie art. 180 ust. 1, 2, 3 i 5 ww. ustawy w zw. zart. 58 kcpoprzez błędne zastosowanie ust. 1 art. 180
i przyjęcie, że umowa pośrednictwa jest ważna i skutecznie zawarta na rzecz powoda, podczas gdy faktycznie została zawarta i wykonywana przez osobę nie posiadającą licencji zawodowej, poprzez błędne zastosowanie ust. 2 art. 180 i przyjęcie, iż czynności pośrednictwa wykonywane przezS. M. (2)były wykonywane pod bezpośrednim nadzorem licencjonowanego pośrednikaE. M., podczas gdy wszelkie czynności wykonane w sprawie zostały samodzielnie przezS. M. (2)bez jakiegokolwiek nadzoru ze strony osób zobowiązanych, poprzez błędne zastosowanie ust. 3 art. 180 i 181 ust. 3 i przyjęcie, że w umowie pośrednictwa znalazło się oświadczenie o posiadanym przez nadzorującego czynnościS. M. (2)- licencjonowanego pośrednikaE. M.oświadczenie o posiadanym ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, podczas gdy oświadczenie złożone w umowie w pkt 13 dotyczyło powodaR. O., nadto polisy te obejmowały odpowiedzialności za działania osób trzecich, poprzez błędne zastosowanieust. 5 art. 180 oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, i przyjęcie, że ustalona kwota wynagrodzenia w pkt 2 Umowy powinna zostać zapłacona przez pozwanego wraz z naliczonym podatkiem VAT , podczas gdy powód jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą nie wystawił faktury VAT obejmującej dochodzoną należność w dacie 7 stycznia 2010 roku; naruszenie art. 181 ust. 1. ustawy w zw. zart. 58 kcpoprzez błędne zastosowanie i uznanie, iż stronie powoda doszło do dołożenia należytej staranności w trakcie wykonywania umowy, podczas gdy zatrudnienie pracownikaS. M. (2)i licencjonowanego pośrednikaE. M.na umowy o pracę na ¼ etatu nie mogło gwarantować należytego wykonania usługi w związku z brakiem fizycznej możliwości wykonywania nadzoru nad czynnościami pomocnika a także naruszenie standardów zawodowych - § 24 nie uzyskania pisemnej zgody obu stron transakcji na wykonywanie czynności pośrednictwa; naruszenia przepisówart. 388 par. 1 kcw zw. zart. 5 kcpoprzez nieuwzględnienie ewentualnego żądania pozwanego co do obniżenia wynagrodzenia powoda, którego kwota wynagrodzenia zasądzona od pozwanego wyrokiem nosi elementy wyzysku wobec nieekwiwalentności świadczeń oraz jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego; naruszenieart. 233 § 1 kpcpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, jak również poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego w niniejszym postępowaniu materiału dowodowego polegającą na błędnym uznaniu, iż powód poprzezE. M.należycie sprawował nadzór nad czynnościami pośrednictwa wykonywanymi przezS. M. (2)i nie zachodzą przesłanki do uznania umowy pośrednictwa zawartej pomiędzy stronami za nieważną, jak również iż umowa ta została skutecznie zawarta na rzecz powoda.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości z uwzględnieniem kosztów postępowania oraz zastępstwa procesowego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji z uwzględnieniem kosztów postępowania oraz zastępstwa procesowego za wszystkie instancje.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Sąd Rejonowy poczynił w analizowanej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego. Z poczynionych ustaleń wyciągnięte zostały prawidłowe wnioski prawne i poprawnie sąd pierwszej instancji zinterpretował treść oraz znaczenie zastosowanych przepisów. Także uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiadało wymogom określonym wart. 328 k.p.c., co pozwoliło Sądowi Okręgowemu na merytoryczną kontrolę orzeczenia. Stąd, w niniejszej sprawie sąd drugiej instancji na podstawieart. 382 k.p.c.przyjął ustalenia faktyczne i wnioski prawne Sądu Rejonowego jako swoje własne. W tej sytuacji rozważeniu podlegały jedynie zarzuty zawarte w apelacji.
Żaden z podniesionych zarzutów nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela rozważania Sądu Rejonowego, że cel zawartej między stronami umowy pośrednictwa został osiągnięty dzięki działalności powoda, ponieważ to jego działania, jak prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy, doprowadziły do skojarzenia stron umowy sprzedaży nieruchomości.
Twierdzenia pozwanego, że pracownik powoda nie tylko nie ułatwił tego zawarcia umowy, a wręcz do nie zniechęcał, nie zostały w tym postępowaniu udowodnione przez pozwanego.

Niezasadne są również zarzuty art.art. 179 ust. 5, 180 ust.1,2,3,i oraz 181ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Umowa z dnia 27 maja 2009 roku zawiera wszystkie niezbędne oświadczenia zgodnie z art. 180 ust. 3 ustawy, w tym dotyczące ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (pkt.12 warunków pośrednictwa, stanowiących integralną cześć umowy). Nie ma przy tym żadnego znaczenia czy oświadczenie to dotyczyło ubezpieczenia odpowiedzialności powoda czy jego pracownikaE. M., albowiem w tym procesie udowodniono, że obie te osoby w czasie zawierania umowy posiadały ubezpieczenie.
Trafnie Sąd Rejonowy nie podzielił zarzutu pozwanego, że umowa pośrednictwa jest nieważna, gdyż nie została zawarta przez pośrednika w obrocie nieruchomościami.
Art. 180 ust. 2 przewiduje możliwość, aby pośrednik wykonywał czynności, o których mowa w ust. 1, osobiście lub przy pomocy innych osób wykonujących czynności pomocnicze i działających pod jego bezpośrednim nadzorem, ponosząc za ich czynności odpowiedzialność zawodową określoną w ustawie. W związku z powyższym,S. M. (1)zawierając umowę pośrednictwa z pozwanym, zawarł ją w imieniu powodaR. O., a nie we własnym.
Również w tym procesie powód udowodnił, że czynności wykonywane przezS. M. (1)były nadzorowane przezE. M., mi.in. w ogłoszeniach które ukazały się w Internecie wskazana była ona jako agent (k.11.).

Przede wszystkim w ocenie Sądu Okręgowego powyższe zarzuty nie mają żadnego znaczenia, albowiem jak trafnie ustalił Sąd Rejonowy po nawiązaniu przez pozwanego kontaktu z przyszłym nabywcą nieruchomości pozwany w ogóle zaprzestał wszelkich kontaktów z agencją powoda i jego pracownikiem. Nie powiadomił nawet powoda o zawarciu umowy sprzedaży tej nieruchomości. Okoliczność tę Sąd Rejonowy ustalił na podstawie zeznań świadków - pracowników powoda orazW. Z.. Tak dokonana ocena zeznań tych świadków nie jest wbrew twierdzeniom pozwanego sprzeczna zart. 233 § 1 k.p.c.
Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sądart. 233 § 1 k.p.c.wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął sąd wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu (tak SN w orzeczeniu z 6 listopada 1998 r., II CKN 4/98 niepubl.).
Odnosząc powyższe rozważania trzeba zauważyć, iż zarzut naruszenia przepisuart. 233 k.p.c.nie znajduje podstaw w niniejszej sprawie. Ustalenia Sądu Rejonowego na podstawie tych dowodów są jak najbardziej logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, że także po spotkaniu zA. K.bezskutecznie próbował porozumieć się z powodem, czy to telefonicznie czy też osobiście w agencji nieruchomości. Materiał dowodowy wskazuje wręcz przeciwnie, że po dokonaniu uzgodnień co do jej sprzedaży, pozwany unikał kontaktu z pracownikiem powoda, albowiem chciał uniknąć płacenia wysokiej prowizji.

Z tych też powodów niezasadny jest zarzut naruszenia art. 181 ust. 1. ustawy w zw. zart. 58 k.c.poprzez błędne zastosowanie i uznanie, iż strona powodowa dołożyła należytej staranności w trakcie wykonywania umowy, podczas gdy zatrudnienie pracownikaS. M. (2)i licencjonowanego pośrednikaE. M.na umowy o pracę na ¼ etatu nie mogło gwarantować należytego wykonania usługi w związku z brakiem fizycznej możliwości wykonywania nadzoru nad czynnościami pomocnika a także naruszenie standardów zawodowych. Po nawiązaniu kontaktu z osobą zainteresowaną nabyciem nieruchomości pozwany stracił zainteresowanie dalszą współpracą z powodem. Nie sposób więc ocenić jakie dalsze czynności podjęliby pracownicy powoda w celu np. przygotowania dokumentów potrzebnych do zawarcia umowy czy też innych czynności. Organizacja zaś pracy w agencji powoda nie może być w związku z tym przedmiotem badania Sądu w tej sprawie.

Celowe unikanie przez pozwanego kontaktu z pracownikiem powoda, sprawia że nie może być uznany za zasadny zarzut naruszenia przepisówart. 388§. 1kcw zw. zart. 5 kcpoprzez nieuwzględnienie ewentualnego żądania pozwanego co do obniżenia wynagrodzenia powoda, którego kwota wynagrodzenia zasądzona od pozwanego wyrokiem nosi elementy wyzysku wobec nieekwiwalentności świadczeń oraz jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Pozwanemu była wiadoma wysokość wynagrodzenia powoda już w chwili zawierania umowy. Z samej treści umowy wynika, że w wyniku indywidualnych ustaleń została ona zmniejszona ze standartowych 2,9 % do 2 %. Wynika z tego, że była ona zależna jedynie od ceny nieruchomości, nie zaś nakładu pracy pośrednika. Taki sposób określania wysokości wynagrodzenia pośrednika jest standardowy i stosowany prawie we wszystkich umowach pośrednictwa. Fakt, że wynagrodzenie to był wysokie wynikało jedynie z wysokiej wartości nieruchomości, którą sam pozwany ocenił na 1.200.000 zł. W związku z tym nie może dopatrzeć się w tak ukształtowanym postanowieniu umownym cech wyzysku.

Nie jest również zasadny zarzut naruszeniaart. 180 ust. 5 oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, i przyjęcie, że ustalona kwota wynagrodzenia w pkt 2 Umowy powinna zostać zapłacona przez pozwanego wraz z naliczonym podatkiem VAT , podczas gdy powód jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą nie wystawił faktury VAT obejmującej dochodzoną należność w dacie 7 stycznia 2010 roku. Zgodnie z pkt. 2 warunków pośrednictwa wynagrodzenia pośrednika wynosi 2% wartości transakcji plus należny podatek VAT. Strony więc umówiły się co do wysokości wynagrodzenia, które miało obejmować również należny podatek VAT. Sama okoliczność wystawienia czy nie faktury przez powoda, nie ma znaczenia dla oceny zasadności roszczenia. Jest ona istotna jedynie z punkt prawa podatkowego, które musi pozostać poza strefą zainteresowaniaS.tym procesie.

Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.orzekł jak w sentencji wyroku. W pkt. 2 wyroku Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda (jako strony wygrywającej postępowanie apelacyjne -art. 98 k.p.c.) kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej, na podstawierozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).