Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 412/13
Data wyroku: 2013-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Gosławski, Anna Hanus-Klara, Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Szkoda
Podstawa prawna: art. 278§1 kk

Sygn. akt IV Ka 412/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 06 września 2013 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Sławomir Gosławski (spr.)
Sędziowie SA Stanisław Tomasik
del. SR Anna Hanus - Klara

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie TrybunalskimSławomira Kierskiego
po rozpoznaniu w dniu 06 września 2013 roku
sprawyW. R.
oskarżonego zart.278§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 09 maja 2013 roku     sygn. akt II K 600/12

na podstawieart.437§1 i 2 kpk,art.438 pkt 2 i 3 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje w opisie zarzucanego oskarżonemu czynu, iż wartość skradzionego telefonu wynosi 809 (osiemset dziewięć) złotych;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

IV Ka 412/13

UZASADNIENIE
W. R.został oskarżony o to, że:
w dniu 14 września 2012 roku około godziny 12.40 wO., woj.(...)dokonał kradzieży mienia w ten sposób, ze wykorzystał nieuwagę pokrzywdzonego i z ławy znajdującej się w mieszkaniu przyul. (...), zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy m-ki(...):(...)wartości 300 zł, czym działał na szkodęA. M.,
tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 9 maja 2013 roku w sprawie II K 600/12;

1
oskarżonegoW. R.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 278 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki na 10 złotych;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie wymierzonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2;

3
na podstawieart. 72 § 2 kkzobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoA. M.kwoty 809 złotych w terminie 4 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku,

4
wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 200 złotych i zasądził koszty postępowania w kwocie 90 złotych.

Powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zaskarżył Prokurator.
Na podstawieart. 438 pkt 2 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania która miała wpływ na treść orzeczenia a mianowicieart. 413 § 2 pkt 1 kpkpoprzez jego niezastosowanie i niezamieszczenie w sentencji w wyroku - wbrew wymogom w/w przepisu - dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu.
W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie w opisie czynu, że wartość telefonu komórkowego pokrzywdzonego wynosiła 809,00 złotych, a w pozostałym zakresie wniósł o utrzymanie wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja podlegała uwzględnieniu.
Akceptując "propozycję" prokuratora co do opisu czynu zawartą w akcie oskarżenia, sąd orzekający używając zwrotu „uznaje oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycje…” - przeistacza tym samym czyn zarzucany w czyn przypisany.
W praktyce oznacza to nic innego, jak to, że organ jurysdykcyjny w pełni akceptuje ogół znamion zawartych w opisie czynu zawartym w akcie oskarżenia w tym wysokość szkody. Tylko treść wyroku, a nie jego uzasadnienie bądź np. materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, określa jaki czyn został oskarżonemu ostatecznie przypisany, a więc za winnego popełnienia jakiego czynu został uznany. Podkreślić przy tym trzeba iż uznanie oskarżonego w wyroku za winnego opisanego tam czynu oznacza, że wszystko to, ale też i tylko to, co zostało ujęte w opisie czynu zostało oskarżonemu przez sąd przypisane.
Tymczasem, z poczynionych przez sąd meriti ustaleń faktycznych, wynika, że wartość telefonu komórkowego będącego przedmiotem zaboru nie wynosiła 300 złotych, jak to ujął w zarzucie oskarżyciel publiczny ( bazując na wstępnych danych, podanych przez pokrzywdzonego), a 809 złotych – jak to prawidłowo ustalił Sąd I instancji na podstawie dowodów przeprowadzonych w postępowaniu sądowym (zobacz zeznaniaA. M.k 40, zaświadczenie k 45). Taki stan rzeczy naturalnie wymagał korekty w odpowiedniej części sentencji wyroku, a jej zaniechanie stanowiło uchybienie i musiało podlegać skorygowaniu w postępowaniu odwoławczym.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż wartość zagarniętego mienia ma wiodące znaczenie dla bieżącej oceny trafności przyjętej kwalifikacji prawnej czynu (tzw. czyny przepołowione) a w szczególności przy rozstrzyganiu roszczeń odszkodowawczych. W odniesieniu do tego ostatniego aspektu trzeba podnieść, iż sąd merytoryczny wykazał (prawidłową skorygowaną w oparciu o uzupełnione postępowanie dowodowe) wartość telefonu – w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oraz orzekając obowiązek naprawienia szkody (punkt 4 wyroku).
Dlatego sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjął w opisie czynu, iż wartość skradzionego telefonu wynosiła 809 zł.
Z tych względów sąd okręgowy orzekł, jak w sentencji. Z uwagi na to, że postępowanie odwoławcze wywołał błąd sądu merytorycznego, zasady słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.