Sąd Okręgowy w Legnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 517/12
Data wyroku: 2012-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Pratkowiecka, Sabina Ziser, Robert Figurski

Sygn. akt II Ca 517/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2012 roku

Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Robert Figurski (spraw.)

Sędziowie:

SO Jolanta Pratkowiecka
SO Sabina Ziser

Protokolant:

sekr. sądowy Małgorzata Zielińska

po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 roku w Legnicy
na rozprawie
sprawy z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych wW.
przeciwko pozwanymM. Z.,B. Z.iJ. Z. (1)
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanegoJ. Z. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Jaworze
z dnia 1 czerwca 2012 roku
sygn. akt I C 53/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że nakaz zapłaty Sądu Rejonowego w Jaworze z 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt I Nc 949/11, w stosunku do pozwanegoJ. Z. (1)uchyla w całości i w tym zakresie powództwo oddala oraz zasądza od strony powodowej Agencji Nieruchomości Rolnych wW.na rzecz pozwanegoJ. Z. (1)kwotę 621 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;

II
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 828 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 517/12

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jaworze wyrokiem z 1 czerwca 2012 roku utrzymał w mocy nakaz zapłaty wydany przez ten Sąd 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt I Nc 948/11, w całości co do pozwanegoJ. Z. (1), odpowiedzialnego solidarnie zM. Z.iB. Z., w stosunku do których wyżej wymieniony nakaz zapłaty uprawomocnił się. Sąd pierwszej instancji uznał, że umowa dzierżawy z 30 kwietnia 2001 roku, za wynikające z której zobowiązania pozwanyJ. Z. (1)dokonał poręczenia, nie uległa rozwiązaniu z dniem 31 maja 2004 roku, ponieważ strona powodowa Agencja Nieruchomości Rolnych wW.cofnęła swoje oświadczenie woli w tym przedmiocie, a dzierżawcyS.iJ. Z. (2)na to cofnięcie wyrazili zgodę, lecz w dniu 30 listopada 2005 roku. Zdaniem tego Sądu, dla dalszego trwania umowy dzierżawy nie była wymagana zgoda pozwanego, gdyż nie był on stroną stosunku podstawowego, a jego odpowiedzialność wynikała jedynie ze stosunku wekslowego.
Rozstrzygnięcie to zaskarżył pozwany apelacją, w której zarzucił błędne ustalenie, że umowa dzierżawy z 30 kwietnia 2001 roku obowiązywała po 31 maja 2004 roku i że dochodzona pozwem kwota stanowiła równowartość czynszu dzierżawnego, a nie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości po tej dacie, za co pozwany nie poręczył. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od strony powodowej na jego rzecz zwrotu kosztów za obie instancje.

Sąd Okręgowy, akceptując ustalenia faktyczne orzeczenia pierwszej instancji i przyjmując je za własne, zważył, co następuje:

Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Pozwany, udzielając poręczenie wekslowego, przyjął odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości rolnych, zawartej 30 kwietnia 2001 roku przez stronę powodową zeS.iJ. Z. (2). Odpowiedzialność zatem pozwanego uzależniona była od istnienia tej umowy, w szczególności w okresach, których dotyczyła dochodzona pozwem należność, tj. w drugim półroczu 2004 roku, w pierwszym półroczu 2005 roku oraz w pierwszych trzech miesiącach drugiego półrocza 2005 roku. Spór wobec tego sprowadzał się do ustalenia, czy owa należność wynikała z umowy z 30 kwietnia 2001 roku, czy też z innej, później zawartej umowy dzierżawy tych samych gruntów i budynków, względnie czy stanowiła ona wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Zdaniem Sądu Okręgowego, nieusprawiedliwione było przyjęcie, że strona powodowa skutecznie cofnęła swoje oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy dzierżawy z 30 kwietnia 2001 roku z dniem 31 maja 2004 roku i że umowa ta została rozwiązana dopiero z dniem 30 listopada 2005 roku. Owszem, nie można wykluczyć możliwości odwołania oświadczenia woli już po tym, jak doszło ono do adresata, jednakże powinno to nastąpić w odpowiednim czasie i po wyrażeniu przez adresata zgody. O ile w okolicznościach tej sprawy można przyjąć, że dzierżawcyS.iJ. Z. (2)wyrazili zgodę, każdy w innej formie, na kontynuowanie umowy dzierżawy, o tyle trudno się zgodzić ze stwierdzeniem, że po prawie dziesięciu miesiącach strona powodowa skutecznie cofnęła oświadczenie o rozwiązaniu umowy. Umowa z 30 kwietnia 2001 roku, zgodnie z jednostronnym oświadczeniem woli złożonym przez stronę powodową w piśmie z 7 maja 2004 roku, została definitywnie rozwiązana z dniem 31 maja 2004 roku. Po tej dacie toczyła się – jak wynika z zeznań świadkaS. Z.– sprawa sądowa między stronami tej umowy o zwrot nakładów, prowadzone były między nimi negocjacje, zostało zawarte porozumienie z 1 marca 2005 roku w sprawie wykonania przezS.iJ. Z. (2)określonych prac, a w końcu zawarta została – jak zdaniem Sądu Okręgowego należało uznać – nowa umowa dzierżawy, z tym że na warunkach umowy z 30 kwietnia 2001 roku. Taki też wniosek można wyprowadzić z treści pisma strony powodowej z 16 marca 2005 roku (karta 83) oznajmiającegoS.iJ. Z. (2), że nadal przysługuje im prawo do dzierżawy nieruchomości rolnych Skarbu Państwa na warunkach określonych w umowach z 30 kwietnia 2001 roku (a nie że umowy te dalej obowiązują).
Skoro zaś umowa z 30 kwietnia 2001 roku uległa rozwiązaniu w pierwszym półroczu 2004 roku, to nie mogły być z nią związane zobowiązania do zapłaty czynszu dzierżawnego za drugie półrocze 2004 roku oraz dziewięć miesięcy roku 2005. Tymczasem pozwany poręczył tylko za zobowiązania wynikające z umowy dzierżawy z 30 kwietnia 2001 roku. W takim więc razie niezasadne było domaganie się od niego zapłaty należności z tą umową nie związanych.
Kierując się tymi wszystkimi względami i działając na podstawieart. 386 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w punkcie I sentencji.
W myśl zasady odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 § 1 k.p.c.) strona powodowa została obciążona obowiązkiem zwrotu pozwanemu poniesionych przez niego w obu instancjach kosztów procesu, obejmujących opłatę od zarzutów od nakazu zapłaty oraz opłatę od apelacji.