Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 384/13
Data wyroku: 2013-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Stanisław Stankiewicz
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 384/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 maja 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz
Protokolant: Bożena Radziusz

po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 roku w Białymstoku
sprawyE. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o emeryturę
na skutek odwołaniaE. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 04 marca 2013 roku
Nr(...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeE. B.od 1 lutego 2013 roku prawo do wcześniejszej emerytury.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 4.03.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówił przyznaniaE. B.prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie art.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Organ rentowy uznał, że wnioskodawca nie spełnia warunku 15 lat pracy w warunkach szczególnych, gdyż udowodnił takie zatrudnienie tylko w wymiarze 13 lat, 10 m-cy i 22 dni. Odmówił mu uwzględnienia zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wS.w latach 1985 – 89 ze względu na szczątkowy charakter dowodów dotyczących pracy w tym okresie.
W odwołaniu od tego orzeczenia wnioskodawca zarzucił O.ZUS bezpodstawną odmowę przyznania mu emerytury. W spornym okresie pracował jako spawacz. Potwierdzenie tego znajduje się w złożonych przez niego dokumentach.
Na tej podstawie w sposób pośredni zażądał zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania mu dochodzonego świadczenia.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

OdwołanieE. B.jest zasadne.

Zgodnie z treściąart.184 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego wart.32/60 lat/,jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1/ okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat dla mężczyzn /60/ oraz
2/ okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 /25 lat/.
Według brzmienia art.32 ust.1 i 2 ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art.27 ust.1. Za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.
W myśl § ust.Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzepracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnił łącznie następujące warunki:
a) osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,
b) ma wymagany okres zatrudnienia w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Organ rentowy uznał, że wnioskodawca w szczególnych warunkach przepracował mniej niż 15 lat.
Według świadectwa pracy z dnia 27.12.1989 r.E. B.od 1.07.1985 r. do 31.12.1989 r. był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wS.Rejonowej Ekspozyturze wŁ.na stanowisku spawacza.

Na rozprawie w dniu 21 maja okazał zaświadczenia z dnia 18.04.1973 r. i 5.12.1973 r. wydane przezWojewódzki Zakład (...)wB.potwierdzające ukończenie kursów spawacza elektrycznego i gazowego. Wnioskodawca – jak wynika z pisma z 11.06.1985 r. – pracownikiem(...)wB.został na mocy porozumienia zakładów pracy.W (...)Zakładzie (...)wL.pracował jako ślusarz – spawacz. Była to praca w szczególnych warunkach.
Pracodawca w pismach z lat 1986 – 89 zwracał się do niego jako spawacza. W każdym powierzał mu obowiązki spawacza. Według umowy z 1.07.1985 r. został zatrudniony na stanowisku spawacza.
Według SąduE. B.na pewno był spawaczem od 1.07.1985 r. do 31.05.1989 r., czyli prawie 4 lata. W piśmie z 21.01.1989 r. został określony jako mechanik – spawacz. To pismo jest jedynym sugerującym, że mógł zajmować się też jakimiś naprawami lub konserwacją urządzeń mechanicznych.
Uznanie określonego okresu zatrudnienia jako pracy w szczególnych warunkach dopuszczalne jest tylko wówczas gdy określona praca została uznana przez Radę Ministrów za wykonywaną w szczególnych warunkach. Według treści wykazu A, działu XIV poz.12 (załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r.) prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym zostały zaliczone do prac w szczególnych warunkach.
Okresami pracy uzasadniającymi prawo do wcześniejszej emerytury są okresy, w których praca w szczególnych warunkach była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Według Sądu wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako spawacz przez okres, który dodany do uznanego przez organ rentowy dał mu prawo do dochodzonego świadczenia.
Z podanych wyżej względów Sąd na mocyart.47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i przyznał mu od 1.02.2013 r. prawo do emerytury.