Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 465/13
Data wyroku: 2013-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Wasilewski
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania, Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 220 § 1 kk w zb. z art. 157 §3 kk w zw. z art. 157 § 1 kk

Sygn. akt VIII Ka 465/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 lipca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
PrzewodniczącySSO Przemysław Wasilewski
Protokolant Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Wiesławy Sawośko-Grębowskiej
po rozpoznaniu w dniu 04 lipca 2013 roku
sprawyJ. K.iJ. S.
oskarżonych o czyny zart. 220 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 3 k.k.w zw. zart. 157 § 1 k.k.;
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 04 kwietnia 2013 roku, sygnatura akt III K 1617/12

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że za podstawę prawną warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonych (punkt 1. części dyspozytywnej wyroku) przyjmujeart. 66 § 1 i 2 k.k.,art. 67 § 1 k.k.

II
Zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
J. K.został oskarżony o to, że:
w dniu 31 sierpnia 2012 r. w(...)przyul. (...), będąc jako pracodawca odpowiedzialnym za bezpieczeństwo i higienę pracy swoich pracowników, nie dopełnił wynikających stąd obowiązków, w ten sposób że nie zapewnił swojemu pracownikowiM. Ś.bezpiecznych warunków pracy podczas wykonywania przez niego na terenie budowy kompleksu sportowo-rekreacyjnego prac montażowych przyłącza kanalizacji sanitarnej w wykopie wąskoprzestrzennym, wskutek czego doszło osunięcia się naM. Ś.ściany tego wykopu, nie posiadającego zabezpieczenia przez możliwością osunięcia się jego ścian, w wyniku czego pokrzywdzony doznał głębokiego stłuczenia tkanek miękkich ciała w okolicy miednicy po stronie lewej z wylewami krwi i złamania kości kulszowej lewej co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na czas powyżej 7 dni;
tj. o czyn zart. 220 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 3 k.k.w zw. zart. 157 § 1 k.k.
J. S.został oskarżony o to, że:
w dniu 31 sierpnia 2012 r. w(...)przyul. (...), pełniąc z ramieniafirmy (...)sp.j. nadzór na robotami budowlanymi prowadzonymi na terenie budowy kompleksu sportowo-rekreacyjnego i będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo i higienę pracy podczas powyższych robót, nie dopełnił wynikających stąd obowiązków, w ten sposób że dopuścił pracownika podwykonawcy powyższej firmy -M. Ś.do wykonywania prac montażowych przyłącza kanalizacji sanitarnej w wykopie wąskoprzestrzennym nie posiadającym zabezpieczenia ścian przed możliwością ich osunięcia, wskutek czego doszło do osunięcia się ściany wykopu na pracującego w nimM. Ś., w wyniku czego pokrzywdzony doznał głębokiego stłuczenia tkanek miękkich ciała w okolicy miednicy po stronie lewej z wylewami krwi i złamania kości kulszowej lewej co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na czas powyżej 7 dni;
tj. o czyn zart. 220 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 3 k.k.w zw. zart. 157 § 1 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 4 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt III K 1617/12 na mocyart. 66 § 1 i 3 k.k.,art. 67 § 1 k.k.postępowanie karne wobec oskarżonychJ. K.iJ. S.warunkowo umorzono na okres próby wynoszący 2 ( dwa) lata.
Zasądzono od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 100 (sto) złotych tytułem opłaty i obciążono ich kosztami postępowania w sprawie w kwotach po 94.08 (dziewięćdziesiąt cztery złotych 08/100) złotych.
Na zasadzieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.apelację od powyższego orzeczenia wniósł prokurator.
Na zasadzieart. 438 pkt 1 k.p.k.,art. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 § 1 i 2 k.p.k.zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 66 § 3 k.k.poprzez jego błędne zastosowanie w podstawie prawnej warunkowego umorzenia postępowania wobecJ. K.iJ. S., podczas gdy powyższy paragraf przewiduje możliwość zastosowania tej instytucji w stosunku do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, a w realiach niniejszej sprawy taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem czyn zarzucany oskarżonym zagrożony jest karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, a zatem prawidłową postawą warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec obydwu oskarżonych winien być przepisart. 66 § 1 i 2 k.k.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanieart. 66 § 1 i 2 k.k.orazart. 67 § 1 k.k.jako podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania wobecJ. K.iJ. S..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępnie należy wskazać, że w świetle materiału dowodowego fakt wyczerpania przez oskarżonych znamion przestępstwa i okoliczności z tym związane nie budzą wątpliwości. W tym zakresie Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia, czemu dał wyraz w uzasadnieniu orzeczenia.
Obraza przepisów prawa materialnego (error iuris) może polegać na błędnej wykładni przepisu,zastosowaniu nieodpowiedniego przepisulub zastosowaniu go w niewłaściwy sposób, w orzeczeniu opartym na prawidłowym ustaleniach faktycznych.
Nie kwestionując zarówno stanu faktycznego, jak i orzeczenia o winie oskarżonych zgodzić się należy z zarzutami apelacji Prokuratora, iż w podstawie prawnej warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do oskarżonych Sąd I Instancji nieprawidłowo wskazał art.§ 3 art. 66 k.k.
Zważyć bowiem należy, że oskarżeniJ. K.iJ. S.stanęli pod zarzutem przestępstwa zart. 220 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 3 k.k.w zw. zart. 157 § 1 k.k.Analizując zagrożenia ustawowe w kwalifikacji prawnej zarzucanych im czynów należy zauważyć, że sankcją za przestępstwo zart. 157 § 3 k.k.jest kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, zaś przestępstwo określone wart. 220 § 1 k.k.zagrożone jest karą do 3 lat pozbawienia wolności. Tym samym zastosowanie do sytuacji oskarżonych znajdujeart. 66 § 1 i 2 k.k.orazart. 67 § 1 k.k.Zgodnie zart. 66 § 1 k.k.sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Zgodnie zaś z § 2 powyższego przepisu warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonegokarą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.
W związku z tym zgodzić się należy z rzecznikiem oskarżenia, że Sąd I Instancji przyjął nieprawidłową podstawę warunkowego umorzenia postępowania, (art. 66 § 1 i 3 k.k.,art. 67 § 1 k.k.), która ma zastosowanie do szczególnej odmiany warunkowego umorzenia postępowania, która adresowana jest do sprawców przestępstw zagrożonych karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, w sytuacji pojednania się pokrzywdzonego ze sprawcą, naprawienia szkody lub uzgodnienia sposobu naprawienia szkody ze sprawcą.
Mając na uwadze powyższe konieczną okazała się zmiana wyroku w zaskarżonej części w ten sposób, że za podstawę warunkowego umorzenia postępowania wolności oskarżonymJ. K.iJ. S.przyjętoart. 66 § 1 i 2 k.k.,art. 67 § 1 k.k.
Zaskarżony wyrok nie jest dotknięty innymi wadami, które powinny być brane przez Sąd Odwoławczy z urzędu.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.
Na mocyart. 624 § 1 k.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, iż przemawiają za tym zasady słuszności.