Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII Kop 254/09
Data wyroku: 2009-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Hubert Gąsior
Słowa kluczowe: Europejski Nakaz Aresztowania
Podstawa prawna: art. 607r § 1 pkt 1 k.p.k.
Teza: „Zdaniem Sądu Okręgowego na podstawie art. 607 r § 1 pkt 1 kpk , powyższego wniosku nie można uwzględnić z uwagi na wymóg podwójnej przestępności czynu. Czyn ściganej , będący podstawą wydania europejskiego nakazu aresztowania, stanowiący przestępstwo w Belgii nie jest przestępstwem w rozumieniu polskiego prawa karnego. A.D. została przez sąd belgijski skazana za przestępstwo uprowadzenia swojej córki A.D.. Jak wynika z materiału zgromadzonego w aktach sprawy ścigana zgodnie z prawem polskim jest prawną opiekunką córki…”

Sygn. akt VIII Kop 254/09
V Ds. 53/08

POSTANOWIENIE
Dnia 20 listopada 2009 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR (del.) Hubert Gąsior
Protokolant: Grzegorz Gordon
przy udziale Prokuratora: Andrzeja Piasecznego
po rozpoznaniu sprawyA. D. (1)zd.S., c.E.iO.,
podejrzanej o popełnienie przestępstwa zartykułu 432belgijskiegokodeksu karnegobędącego odpowiednikiemart. 211polskiegokodeksu karnego,
na wniosek Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie,
w przedmiocie dopuszczalności wydania osoby ściganej,
na podstawieart. 607r § 1 pkt 1 kpk.

postanawia

1
odmówić wykonania europejskiego nakazu aresztowania i przekazaniaA. D. (1)z domuS.– obywatelki polskiej i belgijskiej, córkiE.iO.z domuK.,urodzonej (...)wW., - organom wymiaru sprawiedliwości Królestwa Belgii na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego w oparciu o postanowienie o tymczasowym aresztowaniu wydanym przez Sąd Penitencjarny Królestwa Belgii dnia 28 czerwca 2006 roku w celu wykonania kary 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji wB.z dnia 24 października 2005 roku w związku z przestępstwem wyczerpującym dyspozycjęart. 432belgijskiegokodeksu karnegobędącego odpowiednikiemart. 211polskiegokodeksu karnego,

2
kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
W dniu 16 lipca 2008 roku do tutejszego Sądu wpłynął wniosek prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie w przedmiocie przekazania osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. Zarządzeniem z dnia 06 października 2008 roku Sąd Okręgowy w Warszawie na podstawieart. 120 § 2 kpkuznał wniosek prokuratora za bezskuteczny albowiem wnioskodawca zobowiązany do uzupełnienia braku (przedstawienia europejskiego nakazu aresztowania) nie uczynił tego w zakreślonym terminie.
W dniu 21 października 2009 roku do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynął kolejny wniosek prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie w przedmiocie przekazania ściganejA. D. (1)organom Królestwa Belgii, na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego w oparciu o postanowienie o tymczasowym aresztowaniu wydanym przez Sąd Penitencjarny w Belgii z dnia 28 czerwca 2008 roku.
W dniu 28 lutego 2008 roku o godz. 23.50 funkcjonariusze Komisariatu(...)dokonali zatrzymaniaA. D. (1)poszukiwanej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Sąd Penitencjarny w Belgii w związku ze skazaniem ściganej na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności wyrokiem zaocznym Sądu Poprawczego wB.z dnia 24 października 2005 roku za to, że: od 07 listopada 2004 roku do 26 stycznia 2005 roku w Belgii uprowadziła córkęA. D. (2), tj. o czyn zart. 432belgijskiegokodeksu karnegobędącego odpowiednikiem przestępstwa zart. 211polskiegokodeksu karnego. W dniu 29 lutego 2008 roku ok. godz. 18.00 ścigana została zwolniona.

Analizując wniosek oraz załączone dokumentySąd ustalił, co następuje:

A. D. (1)jest poszukiwana na podstawie europejskiego nakazu aresztowania z dnia 28 czerwca 2006 roku wydanego przez Sąd Penitencjarny wB., do sprawy o sygn. akt sądowych:(...), prokuratorskich:(...), którą wyrokiem zaocznym Sądu Poprawczego wB.z dnia 24 października 2005 roku skazano na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności za przestępstwo wyczerpujące dyspozycjęart. 432belgijskiegokodeksu karnego.
Podczas przesłuchania w dniu 29 lutego 2008 roku ścigana nie przyznała się do popełnienia zarzucanego przestępstwa i nie wyraziła zgody na przekazanie jej organom ścigania Królestwa Belgii w celu wykonania kary 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem zaocznym Sądu Poprawczego wB.z dnia 24 października 2005 roku (k. 17).
Sąd zważył, co następuje:
Zdaniem Sądu Okręgowego na podstawieart. 607r § 1 pkt 1 kpk, powyższego wniosku nie można uwzględnić z uwagi na wymóg podwójnej przestępności czynu. Czyn ściganej, będący podstawą wydania europejskiego nakazu aresztowania, stanowiący przestępstwo w Belgi nie jest przestępstwem w rozumieniu polskiego prawa karnego.

A. D. (1)została przez sąd belgijski skazana za przestępstwo uprowadzenia swojej córkiA. D. (2). Jak wynika z materiału zgromadzonego w aktach sprawy ścigana zgodnie z prawem polskim jest prawną opiekunką córki. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 1999 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, na czas trwania postępowania o rozwód z powództwaA. D. (1)przeciwkoJ.D., ustalił miejsce zamieszkiwania małoletniej córki –A. D. (2)w każdorazowym miejscu zamieszkania matkiA. D. (1)oraz ustalił sposób kontaktowania się małoletniej córki z ojcem –J.D., sygn. akt(...)(k. 32). Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2000 roku (sygn. akt I Zca 1807/99, k. 32). Następnie kolejnymi orzeczeniami ustalono kontakty małoletniej z ojcem - postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 09 czerwca 2000 roku (k. 33) oraz z dnia 28 lutego 2002 roku (k. 37). Ponadto Sąd Rejonowy(...)wW.postanowieniem z dnia 08 czerwca 2005 roku w sprawie o sygn. akt V Nsm 160/05 oddalił wniosekJ.D.o wydanie małoletniejA. D. (2)(k. 42).
Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 09 grudnia 2003 roku, sygn. akt III KK 116/03 (orzeczenie dostępne w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 83761) oraz w postanowieniu z dnia 18 grudnia 1992 r. (I KZP 40/92, dostępne w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 22106.), że wykonywanie czasowej opieki i nadzoru nad małoletnim dzieckiem przez jednego z rodziców w wyniku decyzji sądu wydanej w trybieart. 443 § 1 k.p.c.nie pozbawia, nie ogranicza, jak również nie zawiesza władzy rodzicielskiej drugiego z rodziców. Tym samym należy przyjąć, że jeżeli sąd w trybieart. 443 § 1 k.p.c.powierza w toku procesu o rozwód tymczasowo małoletnie wspólne dziecko poniżej lat 15 pieczy jednego rodziców, to drugi z rodziców, który uprowadza lub zatrzymuje to dziecko, nie może być podmiotem przestępstwa zart. 211 k.k., chyba że uprzednio ograniczono już jego władzę rodzicielską albo w trybieart. 443 § 1 kpcrozstrzygnięto co do sprawowania pieczy przez drugiego z rodziców w sposób podobny do ograniczenia władzy rodzicielskiej, nie zawężając tej decyzji do samego powierzenia pieczy nad dzieckiem i nakazu wydania go danemu rodzicowi, a odebranie dziecka spod pieczy godzi w to ograniczenie lub w ograniczający władzę rodzicielską sposób sprawowania pieczy.
Należy również nadmienić, żeA. D. (2), przesłuchana w charakterze świadka w dniu 11 lipca 2008 roku wskazała, że od 4 lat dobrowolnie przebywa z matką w Polsce oraz, że przez cały czas pobytu w Polsce miała swobodę poruszania się, chodziła do szkoły i nigdy nie była przez matkę przetrzymywana, czy więziona (k. 137-138).
W ocenie Sądu zatem czyn, za który ścigana skazana została przez sąd belgijski nie należy do katalogu przestępstw określonych wart. 607w kpk.
Sąd rozważając wniosek wziął również pod uwagę, żeA. D. (1)jest obywatelką zarówno belgijską jak i polską, posiada w Polsce miejsce zameldowania wW.przyul. (...)oraz zamieszkania:W.ul. (...). (k. 15). Ścigana nie wyraziła też zgody na przekazanie jej organom wymiaru sprawiedliwości Królestwa Belgii (k. 17). Brak takiej zgody stanowi zgodnie z treściąart. 607s § 1 kpkstanowi negatywną przesłankę wykonania nakaz europejski wydanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności wobec osoby ściganej, będącej obywatelem polskim.
Jednocześnie mając na uwadze fakt, iż czyn ściganej nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego, Sąd odmawiając wykonania ENA nie orzekł o wykonaniu orzeczonej kary na podstawieart. 607s § 3 kpk.
Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sad orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.