Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 317/12
Data wyroku: 2012-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jan Krośnicki, Hanna Wnękowska, Krzysztof Karpiński
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art.280§1 kk

Sygn. akt II AKa 317/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 listopada 2012r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Jan Krośnicki (spr.)

Sędziowie: SA – Krzysztof Karpiński

SA – Hanna Wnękowska

Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska

przy udziale Prokuratora Jerzego Mierzewskiego
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2012 r.
sprawyR. D. (1)iP. D. (1)
oskarżonych ad. 1 zart. 280 § 1 k.k.ad. 2 zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych

od wyroku Sądu OkręgowegoW. P. w. W.

z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt  V K 181/10

1
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelacje obrońców oskarżonychR. D. (1)iP. D. (1)za oczywiście bezzasadne;

2
zwalnia oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych w tym opłat za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. T.iadw. M. P.z Kancelarii Adwokackich wW.kwoty po 738 zł obejmujących 23 % podatek VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonychR. D.iP. D.w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu OkręgowegoW. –. P. w. W.z dnia 30 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt. V K 181/10 oskarżony

R. D. (1)
uznany został za winnego tego, że w dniu7 lutego 2010 roku wW.na stacji(...)przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z posługującymi się niebezpiecznym przedmiotem w postaci nożaK. D. (1)iM. M. (1), dokonał rozboju na osobie pracownika w/wym. stacjiR. G.w ten sposób, że używając przemocy w postaci przewrócenia na ziemię, uderzenia młotkiem w plecy oraz krępując jego ręce taśmą, a także grożąc pozbawieniem życia i zdrowia dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telefonu komórkowego marki „N. (...)”, telefonu komórkowego marki(...)i kurtki o łącznej wartości 200 złotych na szkodęR. G.oraz pieniędzy w kwocie500 złotych na szkodę właściciela stacjiM. J.
tj. popełnienia czynu zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazany został na karę 2 lat pozbawienia wolności.
Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemuR. D. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 6 lipca 2010 roku do dnia 10 lutego 2012 roku.
Od powyższego wyroku apelację złożyłobrońca oskarżonegoR. D. (1).
Apelacja zarzuciła wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, w szczególnościart.4, art.7 i 410 k.p.k., polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego wbrew zasadom doświadczenia życiowego i logiki, poprzez nieobdarzenie wiarą:

- wyjaśnień oskarżonego, w zakresie w jakim wskazywał, że nie obejmował on zamiarem, celowym działaniem istoty czynu zaplanowanego i popełnionego przez współoskarżonych, podczas gdy wyjaśnił, że nie wiedział o planowanym popełnieniu przestępstwa,
- wyjaśnień współoskarżonychK. D. (1)iM. M. (1), w zakresie w jakim wskazywali oni, że oskarżonyR. D. (1)swoją świadomością i wolą nie obejmował przygotowania oraz istoty czynu zabronionego, podczas gdy spójnie i logicznie wyjaśniali, że oskarżony nie wiedział po co jadą, a dopiero na miejscu oskarżony został postawiony przed faktem dokonanym;
2. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia polegający na ustaleniu, że oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu z posługującymi się niebezpiecznym przedmiotem w postaci nożaK. D. (1)iM. M. (1), dokonał rozboju na osobie pracownika stacji(...)R. G.w ten sposób, że używając przemocy w postaci przewrócenia na ziemię, uderzenia młotkiem w plecy oraz krępując jego ręce taśmą, a także grożąc pozbawieniem życia i zdrowia dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telefonów komórkowych, kurtki oraz pieniędzy.
Podnosząc powyższe zarzuty apelacja wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoR. D. (1)od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoR. D. (1)jest oczywiście niezasadna.
W ocenie Sądu Apelacyjnego ustalenia faktyczne odnośnie czynu przestępczego przypisanego oskarżonemuR. D. (1)odnoście jego udziału w rozboju na pracowniku stacji(...)R. G.w dniu 7 lutego 2010 r. są prawidłowe, zostały one oparte na wyjaśnieniach współoskarżonychK. D. (1)iM. M. (1)oraz oskarżonegoR. D. (1)głównie złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Dowody powyższe zostały prawidłowo ocenione zgodnie z wymogamiart. 7 k.p.k.w oparciu o cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Wówczas oskarżonyR. D.niedługo po zatrzymaniu złożył wyjaśnienia, w których podał, że wiedział, iż oskarżeniK. D.iM. M.razem z nim „jadą zrobić napad”. W tymże przesłuchaniu dodał, że za udział w przestępstwie dostał kwotę 200 zł (k. 1963 0 1964). Składając wyjaśnienia po raz drugi (k. 1986 i v) oświadczył, iż nie wiedział, że współsprawcy dokonają napadu jednakże nieco później powiedzieli mu że będą robić napad, na co wyraził zgodę. Otrzymał on nich 200 zł. Z kolei na rozprawie sądowej (k. 3135 – 3136) oskarżony zdecydowanie przyznał, żeK. D.iM. M.poinformowali go jeszcze przed udaniem się na stację(...)że muszą zarobić pieniądze na co wyraził zgodę”. Relacje oskarżonegoR. D.potwierdzili współoskarżeniK. D.oraz jego brat przyrodniM. M.. Podali zgodnie, że pomysł napadu wyszedł odK. D. (1), zaś zaangażowanie w przestępstwie oskarżonegoR. D. (1)wynikało z tego, że był wówczas trzeźwy i posiadał samochód, którym zostali podwiezieni na miejsce napadu. Obydwaj podawali, że współoskarżonyR. D.mógł nie wiedzieć, że jadą dokonać przestępstwa, lecz niewątpliwie o tym dowiedział się kiedy przyjechali na miejsce w pobliżu wcześniej wytypowanej stacji. Wyjaśnili, że pozostali uczestnicy napadu, w tym, oskarżonyR. D., podzielili się pieniędzmi z rozboju.R. D.otrzymał 200 zł. Niewątpliwie współoskarżeniK. D.iM. M.w sposób nieprzekonujący próbowali „zmniejszyć” winę oskarżonegoR. D.jakoby ten na samym początku zdarzenia był nieświadomy tego co miało się wydarzyć. Przeczą temu nie tylko wyjaśnienia samegoR. D., ale także dalsze wyjaśnienia tychże współoskarżonych, którzy zgodnie przyznali, żeR. D.po zbliżeniu się do stacji(...), był zorientowany co do rzeczywistego powodu przyjazdu. Należy zwrócić uwagę, żeM. M.jako pretekst do wejścia na stację(...)wziął z domu butlę gazową. Fakt ten również przyznał oskarżonyR. D.. Ponadto napadu dokonano w późniejszych godzinach nocnych, po uprzednim zakupie kominiarek w sklepie do którego również podwoził sprawców oskarżonyR. D.. Zatrzymanie się oskarżonegoR. D.około200 m od stacji i oczekiwanie w samochodzie na powrót pozostałych oskarżonych wynikał z podziału czynności.
Wszystkie zatem przytoczone okoliczności w sposób bezsporny wskazują, że oskarżonyR. D. (1)wspólnie z obwinionymK. D. (1)iM. M. (1)dokonali przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.Sąd prawidłowo zakwalifikował działanie oskarżanego z tego przepisu albowiem słusznie przyjął, żeR. D.nie miał świadomości by oskarżonyK. D.posiadał nóż, którym się posłużył w trakcie dokonywania rozboju (k. 64 pisemnych motywów wyroku).
Wymierzona oskarżonemuR. D.kara dwóch lat pozbawienia wolności nie może być uznana za rażąco surową. Zważyć bowiem trzeba, że kara ta została orzeczona w najniższym ustawowym zagrożeniu, zaś oskarżony był uprzednio karany sądownie (k. 3020).
Mając zatem wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.