Sąd Apelacyjny w Poznaniu
I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: I ACz 669/13
Data wyroku: 2013-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Mariola Głowacka Bogusława Żuber, Hanna Małaniuk
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 202 kpc, art. 46 kpc

POSTANOWIENIE
Dnia 30 kwietnia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący:  SSA Hanna Małaniuk (spr.)
Sędziowie: SA Mariola Głowacka SA Bogusława Żuber
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2013 r.
sprawy z powództwa(...) S.A.wP.
przeciwko
       Samodzielnemu Publicznemu(...)(...)wK.

na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 15 marca 2013 r.
sygn. akt I Nc 96/13
postanawia:

1.uchylić zaskarżone postanowienie
2. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawić orzeczeniu kończącemu postępowanie

/-/Bogusława Żuber /-/Hanna Małaniuk /-/Mariola Głowacka

UZASADNIENIE
Zaskarżonym orzeczeniem Sąd Okręgowy stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do Sądu Okręgowego Warszawie jako właściwemu miejscowo i rzeczowo. W uzasadnieniu wskazał, że strony w § 11 umowy poddały spory pod rozstrzygnięcie sądu właściwego rzeczowo wW.. Zgodnie zart. 46 § 1 k.p.c.sąd ten jest wyłącznie właściwy do rozpoznania sprawy. Nie ma przy tym zastosowaniaart. 202 k.p.c., bowiem nie dotyczy on właściwości wyłącznej. Nie mają tez powołane w pozwieart. 345 k.p.c.iart. 454 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił naruszenieart. 202 k.p.c.w zw. zart. 46 § 1 k.p.c.poprzez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, że właściwość wyłączna w rozumieniuart. 46 § 1 k.p.c.jest tożsama z właściwością usuwalną za pomocą umowy stron w rozumieniuart. 292 k.p.c.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 46.§ 1 k.p.c.strony mogą umówić się na piśmie o poddanie sądowi pierwszej instancji, który według ustawy nie jest miejscowo właściwy, sporu już wynikłego lub sporów mogących w przyszłości wyniknąć z oznaczonego stosunku prawnego. Sąd ten będzie wówczas wyłącznie właściwy, jeżeli strony nie postanowiły inaczej lub jeżeli powód nie złożył pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Tym niemniej jeżeli w takiej sytuacji strona skieruje sprawę do sądu właściwego według ustawy, a nie według umowy, to niewłaściwość ta nie może być uwzględniona przez sąd z urzędu, a jedynie na zarzut pozwanego wniesiony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy. Wbrew bowiem stanowisku wyrażonemu przez Sąd Okręgowy, w takim wypadku znajduje zastosowanie przepisart. 202 zd. 1 i 2 k.p.c., zgodnie z którym niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron sąd bierze pod rozwagę tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy. Sąd nie bada z urzędu tej niewłaściwości również przed doręczeniem pozwu. Istotnie jak stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu, przepisart. 202 k.p.c.nie odnosi się do właściwości wyłącznej, której strony i tak nie mogą wyłączyć poprzez zawarcie umowy prorogacyjnej (por.art. 46 § 2 k.p.c.).
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.uchylił zaskarżone postanowienie/pkt1/ oraz pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu końcowemu ,zgodnie zart. 108§ 1 kpc/ pkt 2/.

/-/Bogusława Żuber /-/Hanna Małaniuk /-/Mariola Głowacka