Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 619/13
Data wyroku: 2013-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Edyta Gajgał Waldemar Masłowski, Marek Buczek
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt VI Ka 619/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Marek Buczek  (spr.)
Sędziowie  SO Edyta Gajgał SO Waldemar Masłowski
Protokolant Jolanta Kopeć

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013r.
sprawyB. S.iP. S.
oskarżonych zart. 278 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Lwówku Śląskim
z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt VII K 485/13

I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonychB. S.iP. S.w ten sposób, że wpkt IIIjako podstawę wymiaru kary grzywny przyjmujeart. 33 § 2 kk,
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VIKa 619/13

UZASADNIENIE
P. S.iB. S.oskarżeni byli o to, że w dniu 07 czerwca 2013 r. wK.w powiecie(...), działając wspólnie i w porozumieniu z terenuposesji nr (...)zabrali w celu przywłaszczenia niezabezpieczony, zaopatrzony w oryginalny klucz samochód osobowy m – kiM. (...)nr rej. (...)wartości 3500 PLN, czym działali na szkodęD. T., tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 25.08.2013 r. Sąd Rejonowy w Lubaniu VII Wydział Zamiejscowy w Lwówku Śląskim w sprawie VIIK 485/13:

I
oskarżonychP. S.iB. S.uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 278 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkwymierzył im kary po 1 roku pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący w stosunku do każdego z nich 2 lata,

III
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonym kary po 50 stawek dziennych grzywny przyjmując w stosunku do każdego z oskarżonych, że jedna stawka dzienna stanowi równowartość kwoty 10 złotych,

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar grzywny dzień zatrzymania tj. 08.06.2013 r. przyjmując, iż dzień ten odpowiada dwóm stawkom dziennym grzywny,

V
na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie po 70, 00 złotych i na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył opłaty w kwotach po 230 złotych.

Apelację od tego wyroku wniósł prokurator.
Prokurator zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonegoP. S.iB. S., w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucił:

I
obrazę prawa materialnegoart. 33 § 2 kkiart. 71 § 1 kkpoprzez wymierzenie obu oskarżonym, uznanym winnymi popełnienia czynu zart. 278 § 1 kkobok wymierzonych im kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania kar grzywny na podstawieart. 71 § 1 kk, pomimo iż nie ulegało jakichkolwiek wątpliwości, iż sprawcy działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i korzyść taką osiągnęli, bo to wynika wprost z istoty przypisanego im czynu, realizującego dyspozycję normy określonej wart. 278 § 1 kk, co uzasadniało orzeczenie wobec obu oskarżonych grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk,

II
wydanie zaskarżonego wyroku przez osobę nieuprawnioną do orzekania, z uwagi na służbowe przeniesienie sędziego orzekającego w sprawie z dotychczas zajmowanego stanowiska Sędziego Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim na stanowisko Sędziego Sądu Rejonowego w Lubaniu na podstawie wadliwej i bezprawnej decyzji podjętej przez nieuprawnioną osobę działającą z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości, co skutkowało brakiem podstaw do wykonywania przez tegoż sędziego władzy jurysdykcyjnej w sądzie, do którego został przeniesiony.

Stawiając te zarzuty wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez ustalenie, iż podstawą grzywien wymierzonych obu oskarżonym obok wymierzonych im kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania jestart. 33 § 2 kk,
zaś w przypadku uznania zasadności zarzutu sformułowanego w pkt II niniejszej apelacji o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie prokurator zmodyfikował wniosek pisemny apelacji popierając tylko pierwszy zarzut.

Sąd Okręgowy, zważył, co następuję:

Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że przepisart. 71 § 1 kkstanowi podstawe do wymierzenia oskarżonym kary grzywny, przy przypisaniu im popełnienia przestępstwa zart. 278 § 1 kk. Taka podstawa wymierzenia grzywny wynika zdaniem sądu stąd, że działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie należy do znamion ustawowych tego przestępstwa, a ponadto opisu czynu zarzucony oskarżonym również nie zawiera takiego elementu.
Sąd I instancji przyjmując taką podstawę wymierzenia kary grzywny powołał się na wyroki: Sądu Najwyższego z 2.02.2010 r. sygn. IIIKK 431/09 i Sądu Apelacyjnego w Katowicach w sprawi IIAKa 158/12.
Powołane przez Sąd I instancji wyroki dotyczą czynów, przestępstw do których ustawowych znamion nie należy działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (między innymiart. 288 § 1 kk). W takich sytuacjach jest także możliwość wymierzenia kary grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk/z treści którego wynika, że Sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął/ ale tylko wówczas jeżeli z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wynika, że sprawca dopuścił się tego czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść taką osiągnął.
Inna natomiast jest sytuacja, gdy oskarżonemu przypisano popełnienie przestępstwa kradzieży zart. 278 § 1 kkjak w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji działanie sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osiągnięcie takiej korzyści wynika z istoty tego czynu. Kradzież należy do grupy przestępstw przeciwko mieniu i jej popełnienie polega na zabraniu rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Sprawca zabierając rzecz chce ją przywłaszczyć, a więc postąpić z nią tak jak właściciel, a więc dąży on do uzyskania trwałego władztwa nad rzeczą. Zabór rzeczy to bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającą i objęcie jej we własne władanie. Zabrane rzeczy mają wartość ekonomiczną, której wysokość decyduje o tym, czy dany czyn jest przestępstwem czy tylko wykroczeniem. W tej sytuacji przywłaszczenie rzeczy przez sprawcę powoduje iż on (ewentualnie inna osoba) osiąga korzyść majątkową. Z kolei korzyść majątkowa to zwiększenie aktywów lub pasywów majątkowych czyli przysporzenie sobie lub innej osobie (art. 115 § 4kw) majątku.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zaskarżony wyrok zmienić przyjmując jako podstawę wymiaru kary grzywnyart. 33 § 2 kk.
Uznając za słuszny w pozostałym zakresie wyrok, Sąd Okręgowy utrzymał go w mocy.
Mając na uwadze względy słuszności Sąd zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych (art. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk).

AP