Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 258/13
Data wyroku: 2013-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Pieńkowski, Magdalena Dąbrowska, Marek Konrad
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Sygn. akt II Ka 258/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2013r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:

Przewodniczący SSOMagdalena Dąbrowska(spr.)

Sędziowie SOMarek Konrad

SOMichał Pieńkowski

ProtokolantMarlena Achcińska

w obecności ProkuratoraAndrzeja Ołdakowskiego

po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r.
sprawy przeciwkoK. W.
oskarżonemu o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.
z powodu apelacji obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce  z dnia 23 maja 2013 roku w sprawie IIK 1378/12
orzeka:

I
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce

II
zasądza ze Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. C.kwotę 516, 60 złotych brutto z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Sygn. akt IIKa 258/13

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Ostrołęce oskarżyłaK. W.o to, że:

w dniu 25 października 2012 roku wO.z placu warsztatu samochodowego przyul. (...)zabrał w celu przywłaszczenia tylnie lewe drzwi samochodowe od pojazdu markiN. (...)o wartości 350 złotych oraz tłumik od pojazdu markiA. (...)o wartości 50 złotych o łącznej wartości strat w kwocie 400 złotych na szkodęM. K.przy czym podczas popełnienia czynu miał zdolność rozumienia znaczenia czynu ograniczoną w stopniu znacznym
tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.

Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 23 maja 2013r. w sprawie II K 1378/12 :

1
oskarżonegoK. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czyni w a/o i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazał go i na podstawieart. 278 § 1 k.k.nie stosując nadzwyczajnego złagodzenia kary wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

2
na podstawieart. 231 § 1 k.p.k.dowód rzeczowy w postaci dokumentu- umowa- kupna sprzedaży o nr 513/10/12 z dnia 25 października 2012 roku, zapisaną pod nr Drz 2446/12- pozostawił na przechowanie w aktach sprawy

3
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. C.prowadzącego Kancelarię Adwokacką wO.ul. (...), kwotę 516,60 złotych tytułem nieopłaconej obrony z urzędu.

4
zasądził od oskarżonego koszty sądowe w kwocie 76,23 złotych w tym kwotę 120 złotych tytułem opłaty sądowej na rzecz Skarbu Państwa

Apelację od w/w wyroku złożył obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Wyrokowi zarzucił:
- mającą wpływ na jego treść obrazę prawa procesowego tj. obrazęart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 193 § 1 k.p.k.polegająca na nie wyjaśnieniu przez sąd orzekający istotnych okoliczności sprawy, w szczególności rzeczywistej szkody wskutek nie powołania biegłego celem wyceny skradzionych rzeczy w konsekwencji:
- błąd w ustaleniach faktycznych skutkujący przyjęciem błędnej kwalifikacji prawnej czynu zabronionego zarzucanego oskarżonemu i uznaniem, że wypełnił on znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 k.k., choć w istocie stanowi wykroczenie zart. 119 § 1k.w.
Stawiając powyższe zarzuty, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o :
- uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego była zasadna i skutkowała uchyleniem przedmiotowego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Słusznie obrońca podnosi, iż Sąd nie wyjaśnił w sposób prawidłowy istotnej okoliczności sprawy , a mianowicie wartości skradzionych przedmiotów.
Sąd wyrokując w przedmiotowej sprawie oparł się jak należy przypuszczać na zeznaniach pokrzywdzonego. Sąd jednak w treści uzasadnienia nawet jednym słowem nie omówił tych zeznań, ani też nie odniósł się do wartości skradzionych przedmiotów
Jak wynika z akt sprawy pokrzywdzony wycenił wartość przedmiotów na sumę 400 złotych ( 350 złotych drzwi i 50 złotych tłumik). Z zeznań jednak świadka nie wynika w jakim stanie były drzwi, czy też tłumik, ile lat miały skradzione przedmioty. Z kolei z protokołu oględzin tych przedmiotów wynika, że drzwi były pozbawione tapicerki zewnętrznej, nie posiadały szyby, ani uchwytów czy klamek, posiadały duże wgięcie, z kolei tłumik był mocno skorodowany i posiadał liczne wypalenia.
W tych okolicznościach wartość tych przedmiotów powinna budzić wątpliwości , a Sąd winien był poczynić w tym zakresie dokładniejsze ustalenia, ma to bowiem wpływ na kwalifikację prawną czynu zarzucanego oskarżonemu.
Mając na uwadze wyżej wskazane uchybienia, Sąd Okręgowy uznał, że wypowiadanie się w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd Rejonowy za podstawę orzeczenia na obecnym etapie postępowania za przedwczesne.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien dokładnie przeprowadzić postępowanie dowodowe, przesłuchać dokładnie pokrzywdzonego na okoliczność wyglądu, cech wewnętrznych skradzionych przedmiotów, a także ich wieku. Dopuścić dowód z opinii biegłego na okoliczność wartości skradzionych przedmiotów.
Dopiero tak zebrany w sprawie materiał dowodowy winien być poddany wszechstronnej ocenie co pozwoli na zajęcie właściwego merytorycznie stanowiska.
Jeśli zajdzie taka potrzeba, Sąd sporządzi uzasadnienie, które będzie spełniało wymogi wynikające zart. 424 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podst.art. 437§1 i 2 k.p.k.orzekł jak w sentencji.