Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 1009/13
Data wyroku: 2013-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt X Ka 1009/13

UZASADNIENIE
S. C.został oskarżony o to, że

1
w dniu 14 lipca 2012r. wW., przyul. (...)będący uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego wI.o sygn. IIK 233/10 umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone wart. 45 ust. 1 pkt 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowymw ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości 1,16 mg/l; 1,16 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym markiD. (...)nr rej. (...), tym samym nie stosując się do ciążącego na nim zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem sądu wymienionego powyżej treści zarzutu, w ten sposób, że kierował w/w pojazdem tj. o czyn zart. 178 a § 1 i 4 k.k.w zb. zart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

2
w dniu 14 lipca 2012 roku pod nieobecność i bez zgody właścicieliM. W.orazJ. K., pojazduD. (...)onr rej. (...)dokonał jego krótkotrwałego zaboru w ten sposób, że wyjechał nim z komisu samochodowego(...)mieszczącego się przyul. (...)wW., a następnie przejechał nim w rejonul. (...)gdzie został zatrzymany do kontroli drogowej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy KRP Warszawa I przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, to jest o przestępstwo określone wart. 289 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

Wyrokiemzaocznym Sądu Rejonowego dlaW.z dnia 28 marca 2013 roku w sprawie V K 757/12:
1.oskarżonegoD. C.w ramach zarzuconego mu czynu z pkt. 1 uznał za winnego tego, że w dniu 14 lipca 2012r. wW., przyul. (...)będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010r., Sądu Rejonowego wI.o sygn. II K 233/10, w okresie obowiązywania orzeczonego w/w wyrokiem zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone wart. 45 ust. 1 pkt. 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowymw ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości 1,16 mg/l;l,22 mg/l, 1,16 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym markiD. (...)nr rej. (...), przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart. 178 § 2 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.z dnia 16 października 2007r., w sprawie o sygn. III K 510/07 i czyn ten kwalifikuje z art. zart. 178a § 1 i 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za tak przypisany czyn skazuje oskarżonego, zaś na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
2.oskarżonegoD. C.uznał za winnego zarzuconego mu czynu zpkt. 2i za to na podstawieart. 289 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 289 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
3.na podstawieart.85 k.k.,art.86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych w pkt. 1 i 2 wyroku kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemuD. C.karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
4.na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoD. C.za czyn z pkt. 1 środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 lat;
5.na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt. 3 wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania w dniu 14 lipca 2012r.;
6.na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego z kosztów postępowania karnego przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacją złożoną we własnym imieniu oskarżonyD. C.zaskarżył powyższy wyrok w całości. Skarżący podniósł, że „odwołuje się od wyroku zaocznego i wnosi o ponowną rozprawę”.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna, o ile skutkuje modyfikacją zaskarżonego wyroku.
Sąd I instancji przeprowadził przewód sądowy zgodnie z wymogami procedury karnej i nie dopuścił się takich podlegających uwzględnieniu z urzędu uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionego zarzutu, stosownie do wymogówart. 439 k.p.k.czyart. 440 k.p.k.Sąd odwoławczy podziela zapatrywania sądu rejonowego oraz poczynione przez niego ustalenia faktyczne. Oparto je na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, dokonując ich analizy zgodnie ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. W pisemnym uzasadnieniu wyroku sąd rejonowy dostatecznie rozważył okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a rozważania te poparł wystarczającą argumentacją. Pisemne motywy uzasadnienie spełniają wymagania przepisuart. 424 k.p.k., przedstawiają wystarczająco tok rozumowania, które doprowadziło do wydania kwestionowanego apelacją rozstrzygnięcia.
Wnioski wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie uchybiają ani regułom logicznego rozumowania ani wskazaniom wiedzy czy też zasadom doświadczenia życiowego. Poczynione w oparciu o tą ocenę ustalenia faktyczne należy uznać za poprawne, pozbawione błędów mających wpływ na treść orzeczenia.
Wadliwością obarczone jest jedynie rozstrzygnięcie poprzez zastosowanieart. 64 § 1 k.k.w opisie czynu wskazanego w pkt. 2 aktu oskarżenia i w podstawie skazania za ten czynD. C.. Zgodnie z przepisemart. 64 § 1 k.k., jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Analiza akt sprawy, a w szczególności karty karnej nie daje podstaw do przyjęcia, że oskarżony popełniając czyn zart. 289 § 1 k.k., działał w warunkach powrotu do przestępstwa. Wyrokiem z dnia 26 maja 2010 roku Sąd Rejonowy dlaW.wW.w sprawie VIII K 933/10 uznałD. C.za winnego czynu zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 12 kki skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która była wykonywana od dnia 29 września 2010 roku do dnia 28 marca 2011 roku (k.119). Wprawdzie oskarżony dopuścił się czynu zabronionego zart. 289 § 1 kkw okresie 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności. Wskazane powyżej czyny są przestępstwami podobnymi w rozumieniuart. 115 § 3 kk, niemniej jednak okres odbywania kary za przestępstwo podobne do przestępstwa, przypisanego wpunkcie 2zakwestionowanego orzeczenia, nie wynosił co najmniej 6 miesięcy. Nie został spełniony zatem jeden z koniecznych warunków przypisania oskarżonemu powrotu do przestępstwa w rozumieniu§ 1 art. 64 kk.
Z uwagi na powyższe koniecznym było wyeliminowanie z kwalifikacji prawejart. 64 § 1 k.k.
O kosztach postępowania przed sądem odwoławczym orzeczono zgodnie zart. 636 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.
Z wyżej wymienionych względów orzeczono, jak w wyroku.