Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 1071/12
Data wyroku: 2013-06-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Marchwicka
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Życiu, Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu, Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 280 § 1 k.k.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W.dnia 26 kwietnia 2013r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia w V Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący  SSR Agnieszka Marchwicka
Protokolant Anna Olszewska

przy udziale  Prokuratora Prokuratury Rejonowej nie stawił się zawiadomiony prawidłowo

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19.10.2012r., 14.12.2013r., 24.01.2012r., 08.03.2013r. i 23.04.2013r. weW.sprawy

A. N.(A. N.)
synaK.iL.z domuK.,
urodz. (...)weW.
PESEL (...)

oskarżonego o to, że:

w dniu 19 kwietnia 2012 r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimiD. K.iJ. P., dokonał rozboju na osobieD. C.w ten sposób, że używając przemocy w postaci przewrócenia go na ziemię i przytrzymywaniu za gardło doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)o wartości 300 zł, bluzyfirmy (...)o wartości 230 zł, czapki daszkiem o wartości 110 zł, koszulki bawełnianej o wartości 60 zł, paska z metalowa klamrą o wartości 20 zł, klucze w ilości 5 szt. o wartości 50 zł oraz pieniędzy w kwocie 1 zł oraz 1 USD, tj. mienia o łącznej wartości 777,50 zł na szkodęD. C.iJ. C. (1)

tj. o czyn zart. 280§1 k.k.

*****

I
uznaje oskarżonegoA. N.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart. 280§1 k.k.i za to na podstawieart.280§1 k.k.przy zastosowaniuart.60§6 pkt 3 k.k.wymierza mu karę1 (jednego) rokupozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69§1 k.k.iart.70 §2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

IV
na podstawieart.63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 27.04.2012r. do 28.04.2012r.;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w tym od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 19 kwietnia 2012r. około godziny 17:00 weW.przyul. (...)letni wówczasD.C.został zawołany przezJ. P.siedzącą wtowarzystwie (...)(pseudonim (...)) orazD. K.(pseudonim (...)). ZaproponowaliD. C.aby wspólnie udali się do parku w kierunkuO..
Po drodzeD. K.wraz zA. N.weszli do sklepu, gdzieK.powiedziałA. N.że zamierza napaść i okraśćD. C., mówiąc, żeN.ma mu pomóc.
Po wyjściu ze sklepu udali się w stronęO.,J. P.wraz zD. C.szli przodem, a za nimi szliA. N.zD. K..
WówczasD. K.mówiłA. N.co zamierza zrobićD. C., a mianowicie że chce go przewrócić a następnie lekko podsuszać.A. N.miał w tym czasie udawać, że odciągaD. K..
Idąc w kierunkuO.D. K.popchnął a następnie podciął nogiD. C., powodując jego upadek.
W tym czasieA. N.zgodnie ze wcześniejszym ustaleniem odciągałD. K.odD. C., zaśJ. P.odciągałaA. N., aby nic mu się nie stało, co również było ustalone zD. K..
NastępnieD. K.trzymającD. C.za gardło zaczął mu opróżnić kieszenie, po czym kazał mu ściągnąć, bluzę, koszulkę oraz pasek, a nadto czapkę które zabrał po czym kazał mu iść przez 10 minut nie odwracając się, a gdyby ktoś pytał, powiedzieć, że napadł go 2 metrowy mężczyzna w kominiarce.
D.C.był przestraszony i robił wszystko co kazał muD. K..
D. K.przekazałA. N.zabranąD. C.czapkę oraz bluzę, zaśJ. P.dostała pasek. Pozostałe przedmioty zabrałD. K..

/dowód: zeznania świadkaD. C.k.100-106, k.15v.-16v./
częściowo zeznania świadkaJ. P.k.106-112
częściowo zeznania świadkaD. K.k.23;
wyjaśnienia oskarżonegoA. N.k.96-98, k.41-41v., k.45

D. K.zabrałD. C.mienie w postaci telefonu komórkowegomarki S. (...)o wartości 300 zł, bluzyfirmy (...)o wartości 230 zł, czapki daszkiem o wartości 110 zł, koszulki bawełnianej o wartości 60 zł, paska z metalowa klamrą o wartości 20 zł, kluczy w ilości 5 szt. o wartości 50 zł oraz pieniędzy w kwocie 1 zł oraz 1 USD, tj. mienie o łącznej wartości 777,50 zł.
Pozostawił natomiastD. C.swoją koszulkę koloru zielonego.
/dowód: zeznania świadkaD. C.k.100-106, k.15v.-16v./
zeznania świadkaJ. C. (1)k. 98-100, k.3, k.202-203;
protokół zatrzymania rzeczy k.8-10/

Po powrocie do domuD. C.przedstawił swojej matce taką wersję wydarzeń jak nakazał muD. K.i w taki też sposób opisał zdarzenie na policji.
Dopiero w toku kolejnego przesłuchaniaD. C.jako sprawców napadu wskazał znanych mu(...)(D. K.) i(...)(wskazując, że była z nimi również dziewczynaJ. P.
/dowód: zeznania świadkaD. C.k.100-106, k.5, k.7v. k.15v.-16v.;
zeznania świadkaJ. C. (1)k. 98-100, k.3/

A. N.został zatrzymany w dniu 27 kwietna 2012r., zaś w dniu 28 kwietnia 2012r. zwolniony.
/dowód: protokół zatrzymania oskarżonegoA. N.k.36/

W toku przeszukaniaJ. P.w dniu 27.04.2012r. ujawniono pasek koloru czarnego.
/dowód: protokół przeszukaniaJ. P.k.26-28/

W toku przeszukaniaA. N.w dniu 27.04.2012r. ujawniono bluzę koloru niebieskiegoS. G. (1)oraz czapeczkę z daszkiemN. E. (1).
/dowód: protokół przeszukaniaA. N.k.30-32/

Pozostałe przedmioty nie zostały odzyskane.
/dowód: zeznania świadkaJ. C. (1)k.99/

A. N.urodził się 07 kwietnia 1995r., jest uczniem Liceum Ogólnokształcącego weW., jest kawalerem pozostaje na utrzymaniu rodziców.
/dowód: dane o osobie oskarżonegoA. N.k.95, k.40-40v.

A. N.nie był wcześniej karany.
/dowód: dane o karalności oskarżonegoA. N.k.65/

Postępowanie wobec nieletniegoD. K.o czyn zart.280§1 k.k.na szkodęD. C.zakończyło się postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków w sprawie III RNpw 342/12 odmową wszczęcia postępowania z uwagi na to, że na mocy wyroku z dnia 02 listopada 2012r. w sprawie III R Nk 6/12 został orzeczone umieszczenie nieletniego w zakładzie poprawczym.

/dowód: akta III RNpw 342/12 SR Wrocław – Krzyki/

Na rozprawie w dniu 19 października 2012r.A. N.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wyjaśnił wówczas
„W tamten dzień byłem z moją dziewczyną.D.zadzwonił, że chce się spotkać. Poczekaliśmy na niego przyulicy (...). W końcu przyjechał, porozmawiał z moją dziewczynąJ. P.. Spotkaliśmy się, gadaliśmy, po czym spotkaliśmyD..D.wpadł na pomysł, żeby na niego napaść. Wymyślił plan, żeby pójść nadO.i napić się piwa. PowiedziałA., żeby poszła z nim już nadO., a ja mam poczekać pod sklepem. Jak byliśmy sami powiedział, że mnie pobije, jak tego nie zrobimy, a moją dziewczynę wykorzysta. Zgodziłem się to zrobić. Potem poszliśmy nadO..D.się na niego rzucił, przewrócił go, zaczął go podduszać. Próbowałem go trochę odciągnąć, ale mnie uderzył. Odciągnęła mnie później dziewczyna.D.powiedział mu, żeby oddał wszystko co ma. Wziął od niego telefon, portfel, koszulkę, dał mu swoją koszulkę, zabrał mu bluzę i czapkę. Kazał mu ściągnąć i wziął. Kazał mu powiedzieć, że napadł go ktoś kto miał jakieś 2 metry.D.poszedł, a my poszliśmy w swoją stronę. Dał mi czapkę i bluzę. Wziąłem tą czapkę i bluzę i poszliśmy. To w sumie wszystko.”
Wyjaśnił również, że pokrzywdzonego znał przez swoją dziewczynęA., nie wie ile pokrzywdzony ma lat, powodem napadu było to, żeD.mówił, że potrzebuje pieniędzy na leki, przy czymD.nie znał tylko słyszał o nim. Odnośnie swojej dziewczyny wskazał, żeD.dał jej pasek.

W odczytanych wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczym (k.41-41v.)A. N.przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu.
Podał wówczas, że w czasie drogi nadO.wsklepie (...)powiedział mu że zamierza napaść na pokrzywdzonego i kazałA. N.pomóc sobie grożąc że stanie się coś niedobrego jeśli tego nie zrobi. Ustalili również w jkaki sposóbD. K.dokona napadu, jak również rolę jaką ma odegraćA. N., to znaczy na niby odciągaćD. K.. Według relacjiA. N.równieżJ. D.K.miał powiedzieć o swoich zamiarach i ustalił z nią jak ma się ona zachować. Gdy doszli na miejsce rzucił się naD. C., przewrócił go a następnie trzymał za gardło i podsuszał. W tym czasieA. N.udawał, że pomaga pokrzywdzonemu aJ. N.zgodnie z porozumieniem odciągałaA. N.jakby nie chciała zebu coś mu się stało. NastępnieD. K.nakazałC.opróżnienie kieszeni oraz zabrał mu bluzę i czapkę, które dałN.a także pasek który wraz z banknotem 1 dolarowym dałJ. P.. Następnie kazał pokrzywdzonemu iść przed siebie nie odwracając się, a gdyby ktoś go zapytał co się stało powiedzieć, że napadł go 2 metrowy mężczyzna w kominiarce.
A. N.opisał również, że po zdarzeniu udał się zJ. P.iD. K.naG.gdzie siedzieli razem na ławce do 18:30.
Wyjaśnienia te podtrzymał w czasie kolejnego przesłuchania (k.45).
Po odczytaniu tych wyjaśnieńA. N.podtrzymał je, wskazując, że prawdą jest że wcześniej ustalili kto ma mieć jaką rolę w przestępstwie.
Natomiast nie ustalali kto co dostanie, aM.nie wiedział, ile pokrzywdzony ma pieniędzy. Wyjaśnił również, że bluzę i czapkę zabrał do domu, chodził w tym z głupoty i sam nie oddał, zostało oddane, jak mu policja zabrała. Wskazał, że decydując się na pomocD.nie zdawał sobie sprawę z tego, co to jest za przestępstwo, był zastraszony. Wskazał jednak, że nie zdarzało się wcześniej, żebyK.na niego wpływał. Bał się, bo słyszał o nim opinie, że ma znajomych, którzy mogli coś zrobić. Jak podał znają się przezJ. P.. Nie umiał wyjaśnić dlaczego ona się na to zgodziła.
Wyjaśnił, że wystąpił w obronie, bo wcześniej zostało to ustalone, natomiast jego uderzenie przezK.gdy go odciągał nie było ustalone. Wyjaśnił, że o tym uderzeniu nie wyjaśniał na policji bo był w szoku. Wskazał również, że w czasie zdarzenia ani po nim nie przedstawił żądaniaK., że chce otrzymać część rzeczy. Zabrał czapkę i bluzę bo bał się, że wszystko będzie na niego, jednak nie zamierzał ich sprzedać i myślał że jak go spotka, to odda, ale mimo tego nosił to na sobie.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych mających na celu określene zakresu odpowiedzialności oskarżonegoA. N.Sąd dysponował jego wyjaśnieniami złożonymi zarówno na rozprawie jak i odczytaną relacją z postępowania przygotowawczego.
Sąd miał również możliwość przesłuchania świadkówJ. C. (2)orazD. C., jak równieżJ. P.orazD. K., przy czym nieletnich w obecności biegłych psychologów.
Ustalenia w zakresie sytuacji rodzinnej i majątkowej oskarżonego Sąd poczynił w oparciu o dane podawane przez niego , zaś odnośnie karalności o dane z Krajowego rejestru Karnego.
Sąd miał również na uwadze wyniki czynności przeszukania oraz zatrzymania rzeczy i dokumentację z tych czynności uznał za rzetelną.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonego Sąd miał na uwadze, iż prawem oskarżonego było złożenie ich takiej treści jaka najpełniej realizowała jego prawo do obrony.
Trzeba zauważyć, że oskarżonyA. N.w zasadzie nie kwestionował swojego udziału w zdarzeniu objętym zarzutem. Opisując jego przebieg wskazał – co było zbieżne z relacją pokrzywdzonego – że sprawcą aktywnym w całym zajściu, który zarówno stosował przemoc wobec pokrzywdzonego, jak i nakazał mu oddanie rzeczy byłD. K.. W tym zakresie relacja ta zbieżna była również z zeznaniamiJ. P.a po części również z zeznaniami nieletniegoD. K..
A. N.wskazywał jednak zarówno na rozprawie jak i w postępowaniu przygotowawczym, że zgodził się na udzielenie pomocyD. K.powodowany strachem, przy czym na rozprawie wskazał, że„jak byliśmy sami to powiedział, że mnie pobije, jak tego nie zrobimy, a moją dziewczynę wykorzysta” (k.95), zaś w postępowaniu przygotowawczym podał, „zastraszył mnie że jeżeli mu nie pomogę to będą problemy”(por. k.41).
Trzeba zauważyć, że przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym jako nieletni sprawca czynu karalnegoD. K.wyjaśnił (por. k.23) żeJ. P.iA. N.od razu wiedzieli, żeK.będzie chciałC.Zabrać telefon, natomiast wedługK.toN.namawiał go żeby „strzelił go w łeb”. WedługK.toN.chciał jego bluzę bo bardzo mu się podobała. Tym samym wersjaD. K.stała w sprzeczności z relacjąA. N., co do opisanych wyżej gróźb, choć dalsza część wyjaśnieńD. K.opisywała w sposób zbieżny z wyjaśnieniamiA. N.sam przebieg napadu naD. C..
Przesłuchany na rozprawie po raz pierwszy w dniu 14 grudnia 2012r. (por. k.137-139)D. K.wskazywał na to, żeA. N.był na miejscu zdarzenia, uspokajał go żeby zostawiłD. C.. Jego relacja wskazywać miała na to, że wcześniej nie informowałA. N.o zamiarze dokonania napadu naD. C., z w jego trakcie zagroziłN., że jak nie odejdzie to się na niego pogniewa. Zaprzeczył jakoby miał grozićN.że jeśli z nim nie pójdzie to coś mu zrobi.
Nie podtrzymał również składanych wcześniej wyjaśnień w charakterze nieletniego sprawcy czynu karalnego.
Słuchany po raz kolejny z udziałem psychologa na rozprawie wskazał jednak, że zmusiłA. N.do tego, żeby ten z nim poszedł (k.165) ale jednocześnie podtrzymał zeznania składane na rozprawie, po raz kolejny wycofując się z wersji podanej w postępowaniu przygotowawczym.
Odnośnie przebiegu czynności przesłuchania nieletniego Sąd przesłuchał funkcjonariusza policji przeprowadzającego tą czynność funkcjonariusza policjiA. Z., który zaprzeczył jakoby miały miejsce opisywane przezD. K.fakty, tj. że dano mu coś do podpisania, jak również potwierdził że w czasie przesłuchaniu była obecna matka nieletniegoD. K.. Ta ostatnia okoliczność była również przedmiotem przesłuchaniaI. K., która stanowczo zaprzeczyła jakoby miała uczestniczyć w przesłuchaniu syna na policji a odnośnie podpisu zawartego w jego treści przyznała wprawdzie, że to jej podpis, jednakże jak zeznała „panowie z komisariatu przywieźli mi go. Podsunęli pisemko. Syn powiedział, że to prawda i dlatego podpisałam.(por. k.205).
Jeżeli zatem przyjąć, żeI. K.faktycznie nie uczestniczyła w przesłuchaniu syna to nie winna być wskazana w treści protokołu jako osoba uczestnicząca w czynności. W ocenie Sądu trudno jednak przyjmować, aby przesłuchującyD.K.mieli jakiekolwiek racjonalne powody do tego, aby przesłuchanieD. K.przeprowadzić w sposób opisywany przez niego.
Oceniając zeznaniaD. K.Sąd posiłkował się opinią biegłego psychologaM. S., którą ocenił jako rzetelną., Biegła wskazała, że„odtwarzanie materiału wskazuje na przyjęcie postawy obronnej ‘przerzucanie’ odpowiedzialności na instytucje, osoby, sytuację, etc. Brak chęci współpracy, wysoką tendencję do pokazywania swojej osoby w korzystniejszym świetle, manipulacyjny, silnie roszczeniowy. To cechy nieprawidłowo rozwijającej się osobowości nie sprzyjają poprawnej chęci współpracy. Odtwarzany materiał cechuje niska rzetelność i wierność pod względem psychologicznym; wymagają znacznej ostrożności w zakresie podawanych przez niego faktów. Podawane informacje powinny być tym samym na bieżąco konfrontowane z innymi dostępnymi danymi” .
Dlatego też Sąd uznał, że relacjaD. K.była przekonująca jedynie w tym zakresie w jakim nie pozostawała w sprzeczności z pozostałymi dowodami, a zatem w tej części w której nieletni opisywał sposób dokonania napadu naD. C.i przebieg tego napadu.
ŚwiadekJ. P.słuchana w obecności psychologa w ocenie Sądu przedstawiła taką wersję wydarzeń jaka była najkorzystniejsza dla niej. Stąd też wskazywała na to, że nie wiedziała o wcześniejszym porozumieniu co do dokonania napadu naD. C., choć jak wskazała domyśliła się żeK.chceD.zabrać telefon. Tą część zeznańJ. P.ocenił jako nieprzekonującą.
Opisując przebieg zdarzenia podała, żeD. K.przewrócił pokrzywdzonego, założył mu „dźwignię” co zobrazowała pokazując tą czynność gestem (k.108), podała również, że trzymał go gdy ten leżał ba ziemi, a następnie zabierał mu rzeczy. Odnośnie udziałuA. N.wskazała, że stał razem z nią 2 metry obok,A.chciał podejść ale coś się stało iD.kazał mu odejść. GdyK.zabierał pokrzywdzonemu bluzę pasek i telefon to ona iA. N.stali. Przyznała, że dostała odK.pasek, który później nosiła go w torebce nie znajdując okazji do jego oddania, choć o tym, że to pasekD.dowiedziała się dopiero parę dni po zdarzeniu. Świadek podała również, że nie zawiadomili policji bo „tak jakby”D.ich powstrzymywał, nie widzieli sensu w tym, żeby kolegę zgłaszać na policję.
Świadek podała, że obawiała sięD. K., ale sprecyzowała, że groźba telefoniczna była jednorazowa i kontekst zeznań wskazywał na to, że miała miejsce po zatrzymaniuD. K..
Oceniając powyższe zeznania Sąd miał na uwadze treść opinii biegłej psycholog, która wskazała, że„opiniowana ujawnia symptomy zaburzeń zachowania, w tym nierespektowania norm zachowań społecznych, rysy psychopatyczne przejawiające się w niskim poziomie empatii, wrażliwości. Wobec motywów swojego postępowania nie ma wystarczającego krytycyzmu i refleksji. Jej zeznania osadzone są w realiach życia, nie zawierają treści o charakterze konfabulacji. Są ukierunkowane na ochronę własnej osoby. Opiniowana jest zdolna do odzwierciedlania rzeczywistości w sposób prawidłowy, z uwagi na zaburzenia zachowania jej zeznania należy traktować z ostrożnością”.
Przydając walor rzetelności opinii biegłej Sąd dokonał ostrożnej oceny relacjiJ. P., uznając ją za przekonującą w tej części w jakiej odpowiadała zeznaniom pokrzywdzonego oraz wyjaśnieniomA. N.. Wobec braku możliwości precyzyjnego ustalenia co stało się z banknotem 1 dolarowym, który według relacji pokrzywdzonego został zabrany przezD. K., a wedługA. N.miał zostać przekazanyJ. P., Sąd przyjął żeJ. P.z przestępstwa uzyskała jedynie pasek należący doD. C., który następnie został przy niej ujawniony w toku przeszukania.
Sąd nie znalazł natomiast powodów do odmówienia waloru wiarygodności zeznaniom matki małoletniego pokrzywdzonegoJ. C. (1). Świadek nie była naocznym obserwatorem i jej relacja pochodziła z informacji przekazanych jej przez syna, który w pierwszej wersji powiedział jej zgodnie z nakazemD. K., że został napadnięty i okradziony przez dwumetrowego mężczyznę w kominiarce.Wersja ta następnie została zmodyfikowana przez syna, który postanowił powiedzieć prawdę i opisał jej że napadu dokonało dwóch chłopaków(...)i(...)oraz że była z niemi również znana muJ. P..
Sąd nie kwestionował podawanej przez świadka wartości przedmiotów utraconych przez jej syna, zwłaszcza że zostały one w sposób zgodny z zasadami doświadczenia życiowego opisane w toku ponownego przesłuchania świadka w dniu 23.04.2013r. (k.202-203).
Sąd nie kwestionował również zeznań złożonych na rozprawie przez świadkaD. C., jak również zeznań świadka z postępowania przygotowawczego (k.15v.-16v.), a także podawanego w uprzednio składanych zeznaniach sposobu dokonania przestępstwa, kwestionując jedynie wiarygodność tych zeznań w zakresie wskazania jako sprawcy przestępstwa nieznanego mu mężczyzny w kominiarce.
Pokrzywdzony w sposób konsekwentny bowiem wskazywał na to, że w czasie zdarzenia(...)czyliD. K.zaczął go podsuszać, a w tym czasie(...)(A. N.) iA.mówili żeby przestał. NastępnieK.podstawił mu nogę, przewrócił go, jedną ręką trzymał za gardło a drugą przeszukiwał kieszenie zabierając mu telefon komórkowy, klucze do mieszkania, portfel z zawartością 1 dolara i 1 złotego, które zabrał, po czym kazał mu zdjąć bluzę, która zabrał podobnie jak koszulkę i czapkę oraz pasek. Opisując udziałA. N.podał, że widział, że w czasie zdarzenia stał obok zA.(k.15v.-16v.)
Podobną wersję świadekD. C.przedstawił na rozprawie w obecności biegłej psycholog, która w sporządzonej rzetelnej opinii wskazała, że pokrzywdzony wykazuje„odpowiednie do wieku ukształtowane zdolności spostrzegania, zapamiętywania, myślenia logicznego, interpretowania zdarzeń. W prezentowanych przez opiniowanego zeznaniach nie występowały treści oderwane od rzeczywistości, niespójne. Występujące rozbieżności chłopiec wyjaśnił w sposób logiczny. Zeznania są osadzone w rzeczywistości. Świadek jest zdolny do adekwatnego odbioru i relacjonowania zdarzeń, tj,. bez zniekształceń poznawczych.”
W ocenie Sądu opisywane przez nieletniegoD. C.motywy jakie kierowały nim w opowiedzeniu matce a następnie policji takiej wersji wydarzeń jaką nakazał mu przekazaćD. K.zasługiwały na wiarę. Można bowiem przyjąć tezę, że powodem takiego zachowania pokrzywdzonego była obawa przed dalszymi konsekwencjami jakie mogą go spotkać ze stronyD. K..
Mając na uwadze okoliczności związane z toczącymi się wobecD. K.postępowaniami w sądzie dla nieletnich za inne czyny karalne można przyjąć, że obawy te mogły być uzasadnione.
W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że zarówno sprawstwo jak i wina oskarżonegoA. N.w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości.
Treść wyjaśnień oskarżonego w powiązaniu z relacjami świadków wskazywała na to, że co prawda toD. K.użył przemocy wobec pokrzywdzonego a następnie dokonywał zaboru należących do niego przedmiotów, jednakżeA. N.wcześniej umówił się zD. K., że w czasie napadu będzie udawał, że odciąga napastnika od pokrzywdzonego, a nadto jak wskazywały wyjaśnieniaA. N., równieżJ. P.umówiła się zD. K.na określone zachowanie w tym zdarzeniu.
O współdziałaniu sprawców świadczył zatem fakt, że każdy z nich uczestniczył w zdarzeniu aktywnie wykonując określone czynności. Dla przyjęcia przestępstwa przypisanego oskarżonym nie miało natomiast znaczenia, który ze sprawców wykonywał poszczególne czynności sprawcze składające się w konsekwencji na czyn kwalifikowany zart.280§1 k.k.Ponadto trzeba zauważyć, że poszczególni uczestnicy zdarzenia dokonali podziału przedmiotami pochodzącymi z przestępstwa a zadysponował nimiD. K..
W konsekwencji Sąd uznał, że oskarżonyA. N.dopuścił się popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 19 kwietnia 2012 r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimiD. K.iJ. P., dokonał rozboju na osobieD. C.w ten sposób, że używając przemocy w postaci przewrócenia go na ziemię i przytrzymywaniu za gardło doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)o wartości 300 zł, bluzyfirmy (...)o wartości 230 zł, czapki daszkiem o wartości 110 zł, koszulki bawełnianej o wartości 60 zł, paska z metalowa klamrą o wartości 20 zł, klucze w ilości 5 szt. o wartości 50 zł oraz pieniędzy w kwocie 1 zł oraz 1 USD, tj. mienia o łącznej wartości 777,50 zł na szkodęD. C.iJ. C. (1), co wypełnia znamiona występku zart.280§1 k.k.
Zakładając nawet istnienie okoliczności podawanej przez oskarżonego a mianowicie, że zdecydował się na to aby wziąć udział w napadzie naD. C.pod wpływem groźby ze stronyD. K.(choć żaden dowód nie potwierdził takiego faktu) nie mogła ona stanowić podstawy do ekskulpacji oskarżonego. W żadnym wypadku taka okoliczność nie mogła powodować przyjęcia, iż oskarżony działał w warunkach usprawiedliwionego bądź też nieusprawiedliwionego błędu co do okoliczności wyłączającej bezprawność czynu. Opisana sytuacja mogła być jedynie zostać oceniona w kontekście motywacji oskarżonego w zakresie popełnionego czynu.
Oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu nie cierpiał niedostatków w zakresie swojej poczytalności. Będąc niewątpliwie świadomym bezprawności przedsiębranego czynu zdecydował się na jego wykonanie i tym samym naruszenie norm prawnych. W związku z tym wina oskarżonego nie budziła żadnych wątpliwości.
Wymierzając karę za przypisany czyn Sąd w pierwszej kolejności miał na uwadze wskazaniaart.53§1 k.k.tj. granice ich zagrożenia ustawowego karą i tak w przypadku czynu zart.280§1 k.k.karą od 2 do 12 lat pozbawienia wolności.
Niewątpliwie zachowanie oskarżonego było nacechowane dużym ładunkiem złej woli. Motywacja oskarżonego, który jak wskazał dopuścił się czynu z obawy przezD. K.z całą pewnością nie mogła stanowić usprawiedliwienia dla jego zachowania zwłaszcza że pokrzywdzonym był(...)latek. Sąd miał również na uwadze skutek czynu wobec pokrzywdzonego, nie tylko w zakresie rodzaju i wartości utraconego mienia, lecz również w odniesieniu do obawy przed przewidywanymi konsekwencjami jakie może ponieść ze strony sprawców w razie opowiedzenia prawdziwego przebiegu zdarzenia. Sąd miał również na uwadze, że po dokonaniu przestępstwa oskarżony nie zwrócił pokrzywdzonemu zabranych przedmiotów, tj. bluzy i czapki które zostały odzyskane dopiero po jego zatrzymaniu.
Wymierzając karę Sąd miał również na uwadze wskazania zart.54§1 k.k.zgodnie z którym wymierzając karę młodocianemu – a takim sprawcą jest oskarżony – sąd kieruje się przede wszystkim tym aby sprawcę wychować.
W ocenie Sądu względy określone tym przepisem przemawiały za tym, aby zastosować wobec oskarżonego, dobrodziejstwo nadzwyczajnego złagodzenia kary określone wart.60§1 k.k.
Trzeba zauważyć, że oskarżony nie był wcześniej karany, uczy się, zaś czynu dopuścił się niespełna dwa tygodnie po ukończeniu 17 lat. Zastosowanie kary łagodniejszej aniżeli przewidziana przepisemart.280§ k.k.przewidującego wyłącznie karę pozbawienia wolności od 2 do 12 lat w ocenie Sądu pozwoli na realizację celów kary w szczególności w zakresie prewencji szczególnej, ale również jako stanowiącej sprawiedliwą odpłatę za popełniony czyn.
W ocenie Sądu orzeczenie wobec oskarżonego kar poniżej dolnego zagrożenia ustawowego, zatem zgodnie zart.60§6 pkt 3 k.k.będzie wystarczające dla wzbudzenia u oskarżonego przekonania o nieopłacalności popełniania przestępstw, a jednocześnie z uwagi na jej dolegliwość będzie spełniała walor wychowawczy wobec oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe wskazania, a także z uwagi konieczność spełnienia celu kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Mając na względzie, iż w sytuacji oskarżonego, przy jednoczesnym orzeczeniu kary nie przekraczającej dwóch lat pozbawienia wolności spełnione zostały przesłanki wskazane wart. 69§1 i 2 k.k., uzasadnione wydaje się przekonanie, że dla spełnienia zadań kary i zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, wystarczająca będzie kara, której wykonanie zostanie warunkowo zawieszone.
Dlatego też Sąd na podstawieart.69§1 i 2 k.k.iart.70§2 k.k.orzekł o warunkowym zawieszeniu wykonania wymierzonej kary, określając próbę na trzy lata. W przekonaniu Sądu okres ten zważywszy na dotychczasowy nienaganny tryb życia oskarżonego będzie stanowił gwarancję tego, że czyn taki nie zostanie ponownie popełniony.
Jednocześnie z uwagi na wiek oskarżonego Sąd oddał go w okresie próby pod obligatoryjny dozór kuratora sądowego na zasadzieart.73§2 k.k.
Zgodnie z dyspozycjąart.63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania wynikający z protokołu jego zatrzymania.
Natomiast ze względu na sytuację materialną oskarżonego, który pozostaje na utrzymaniu rodziców, Sąd za niecelowe uznał obciążenie go kosztami postępowania oraz odstąpił od wymierzenia opłaty, co znajduje umocowanie w przepisachart. 624 § 1 k.p.k.oraz wart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych.