Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 650/13
Data wyroku: 2013-06-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Rosłoń
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: wyrok TK z 13.11.2012r. sygn. K 2/12

Sygn. akt V U 650/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSO Elżbieta Rosłoń
Protokolant: Irena Prochowicz

po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 roku w Białymstoku
na rozprawie
sprawyA. Ł.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o wyrównanie świadczenia
na skutek odwołaniaA. Ł.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 12 kwietnia 2013 roku
Nr(...)-1/15/E

I
Oddala odwołanie.

II
Zasądza odA. Ł.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.kwotę 60 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

sygn. akt V U 650/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 kwietnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwB., po rozpoznaniu wnioskuA. Ł.odmówił uchylenia decyzji z dnia 4 października 2011 r., w części, w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emeryturyza okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. Jako podstawę decyzji powołał przepisart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. z 2010 r. Nr 257, poz. 1726 ze zm.) zwanej dalej ustawą o zmianie ustawy o finansach publicznych, w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) zwanej dalej ustawą emerytalną.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia 4 października 2011 r. w oparciuo powołane przepisy zawiesił wnioskodawczyni prawo do wypłaty emerytury od1 października 2011 r. Dnia 18 grudnia 2012 r.A. Ł.złożyła wnioseko wznowienie wypłaty zawieszonych świadczeń emerytalnych i wypłatę świadczeń zaległych wraz z odsetkami w oparciu o wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r.
Decyzją z dnia 2 stycznia 2013 r., organ rentowy podjął wypłatę emerytury od dnia22 listopada 2012 r. Organ rentowy wskazał, że zarówno w wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. (K 2/12) jak i uzasadnieniu, Trybunał Konstytucyjny nie ustalił innej daty utraty mocy obowiązywania wskazanych przepisów i w związku z tym, na podstawieart. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejnależało uznać, iż orzeczenie Trybunału wchodziw życie z dniem ogłoszenia t.j. z dniem 22 listopada 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1285)i z tym dniem następuje utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego, którego dotyczy orzeczenie. W związku powyższym wyrok ten nie ma zastosowania do przypadającego przed dniem 22 listopada 2012 r. okresu zawieszenia emerytury w oparciu o powołane przepisy.
W odwołaniu od decyzjiA. Ł.wniosła o jej zmianę poprzez uchylenie decyzji z dnia 4 października 2011 r. w części, w jakiej decyzja ta zawiesza prawodo emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. i nakazanie organowi rentowemu wypłaty emerytury poczynając od 1 października 2011 r. wraz z ustawowymi odsetkami. Powołała wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn.K 2/12. Stanowisko swoje uzasadniała odmiennym od organu rentowego poglądem co do skutków czasowych tegoż orzeczenia.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że wnioskodawczyni nabyła prawo do emerytury od dnia1 września 2008 r., zatem nie należy do tej grupy ubezpieczonych, które nabyły prawodo emerytury bez konieczności rozwiązywania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą. Tym samym wyrok Trybunału Konstytucyjnego jej nie dotyczy.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje.
Decyzją z dnia 15 listopada 2008 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwB.przyznałA. Ł.prawo do emerytury od 1 września 2008 r. Wnioskodawczyni pozostawała zatrudniona w(...)wB.wobec czego tą samą decyzją organ rentowy zawiesił wypłatę emerytury. Następnie pismemz 13 stycznia 2009 r. poinformował wnioskodawczynię, żeustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych(Dz. U. Nr 228, poz. 1507), uchyliła ust. 2a art. 103 ustawy emerytalnej. Wobec powyższego wypłata emerytury, która podlegała zawieszeniu z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą,na rzecz którego emeryt wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawado emerytury, może być podjęta po złożeniu stosownego wniosku.
Wnioskodawczyni w dniu 29 stycznia 2009 r. złożyła wniosek i po jego rozpoznaniu organ rentowy w dniu 3 lutego 2009 r. wydał decyzję o ponownym ustaleniu i wznowieniu wypłaty świadczeń emerytalnych.
Następnie decyzją z dnia 4 października 2011 r. organ rentowy na podstawieart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychorazart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw, wstrzymał wpłatę emerytury, z uwagina kontynuowanie zatrudnienia.
W dniu 18 grudnia 2012 r. wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o wznowienie wypłaty zawieszonych świadczeń i wypłatę zaległych świadczeń wraz z odsetkami.
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2013 r. organ rentowy wznowił postępowaniew sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 4 października 2011 r. Decyzją z dnia2 stycznia 2013 r. wznowił wypłatę emerytury od 22 listopada 2012 r., wskazując, że decyzja w sprawie wyrównania emerytury zostanie wydana w terminie późniejszym.
Decyzją z dnia 12 kwietnia 2013 r.- obecnie zaskarżoną - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówił uchylenia decyzji z dnia 4 października 2011 r., w części, w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emerytury za okres od dnia 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.

Stosownie do treści art. 103a ustawy emerytalnej w brzmieniu obowiązującymod dnia 1 stycznia 2011 r., dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych, prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego z tym,że zgodnie z art. 28 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych, do emerytur przyznanych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, przepisy ustawy emerytalnejw brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. miały zastosowanie poczynając od dnia1 października 2011 r.
Przedstawiony stan prawny powodował, że emerytura w takiej sytuacji jakw niniejszej sprawie podlegała zawieszeniu.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. (Dz. U. z 2012, poz.1285) orzekł, że art. 28 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 r., w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodnyz zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Konsekwencją tego wyroku, z dniem 22 listopada 2012 r. przepisart. 103aw związkuzart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawutracił moc obowiązującą w stosunku do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy.
Z treści wyroku wynika, że zakwestionowanie wskazanych w nim przepisów prawa ma charakter ograniczony tylko do określonej kategorii osób, a zatem stwierdzenie niekonstytucyjności tych przepisów ma charakter częściowy.
Analiza przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych wskazuje, że wnioskodawczyni, która prawo do emerytury nabyła od dnia 1 września 2008 r., nie mieści się w kręgu osób, w stosunku do których Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność zKonstytucjąart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaww związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodanym przezart. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.
Jak wynika z treści wyroku Trybunału, niekonstytucyjność wskazanych przepisów stwierdzona została w zakresie, w jakim znajdują one zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. W sytuacji faktycznej zaistniałej w rozpoznawanej sprawie, wnioskodawczyni nabyła prawodo emerytury wprawdzie przed datą 1 stycznia 2011 r., jednak w okresie obowiązywaniaart. 103 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepis ten, obowiązujący do dnia 7 stycznia 2009 r. stanowił, że prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracyz pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawado emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.
Taka treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego została potwierdzona w jego pisemnym uzasadnieniu dotyczącym skutków wyroku, gdzie w sposób wyraźnyi jednoznaczny stwierdzono, że "obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury - nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r.", a więc po uchyleniu cytowanego wyżejart. 103 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a przed wejściem w życie art. 103a tej ustawy dodanego powołaną już wcześniej ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw.
Wobec powyższego, na podstawieart. 47714§ 1 kpc, Sąd orzekł jak w wyroku uznając, że nie ma podstaw do uwzględnienia odwołania.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpcw zw. zart. 99 kpcw zw. z§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).