Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 110/12
Data wyroku: 2012-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Białecka, Anna Polak, Zofia Rybicka – Szkibiel
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art. 49 § 1 usp.

Sygn. akt III AUz 110/12

POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Polak

Sędziowie:

SSA Zofia Rybicka – Szkibiel
SSA Barbara Białecka (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawyM. T.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek zażaleniaC. T.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt VII U 329/10

p o s t a n a w i a :

1

uchylić zaskarżone postanowienie;

2

zwrócićC. T.z Kasy Sądu Okręgowego w Szczecinie kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) uiszczoną tytułem opłaty od zażalenia.

Sygn. akt III AUz 110/12

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 października 2011r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń w sprawieM. T.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy wymierzył pełnomocnikowi ubezpieczonejC. T.karę porządkową grzywny w wysokości 5000 zł. za ubliżenie w piśmie procesowym z dnia 22 września 2011r. sędziemu Sądu Okręgowego w Szczecinie –A. Ł.oraz biegłej sądowej z zakresu psychiatriiI. B.oraz za naruszenie powagi sądu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pomimo wcześniejszego pisemnego pouczenia pełnomocnika ubezpieczonej, że używanie obraźliwych sformułowań godzących w dobre imię sądu i biegłych sądowych może skutkować ukaraniem grzywną do kwoty 10.000 zł.,C. T.w dniu 22 września 2011r. sporządził pismo procesowe (wpłynęło do akt 26 września 2011r.) zawierające szereg obelg pod adresem biegłej oraz sędziego. Powołując treść art. 49 § 1 usp Sąd Okręgowy uznał, że ubliżenie na piśmie jest o wiele bardziej naganne niż emocjonalne, spontaniczne słowa wypowiedziane w czasie rozprawy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódłC. T., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że nie nastąpiła żadna obraza Sądu ani nie została naruszona niczyja godność. Ponadto powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2011r. w sprawie IKZP 8/11.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu aczkolwiek prawidłowo ustalił Sąd Okręgowy, żeC. T.w piśmie z dnia 22 września 2011r. zawarł treści naganne, obraźliwe w stosunku do sędziego i biegłej sądowej.
Jednakże z treściart. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych(Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządkuczynności sądowychalbo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 10.000 złotych lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni; osobie pozbawionej wolności, w tym także tymczasowo aresztowanej, można wymierzyć karę przewidzianą w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności albo w przepisach o wykonywaniu tymczasowego aresztowania.
W związku z ujawnionymi rozbieżnościami w orzecznictwie sądowym w tej materii Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów w dniu 26 października 2011r. w sprawie IKZP 8/11, podjął uchwałę, że kary porządkowe określone w art. 49 § 1 u.s.p. mogą być stosowane tylko wobec osób obecnych w czasie i miejscu wykonywania czynności sądowych, gdy osoby te bądź to naruszają powagę, spokój lub porządek tych czynności, bądź to ubliżają sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w tej czynności, niezależnie od tego, w jakiej formie to czynią. Kar tych nie stosuje się natomiast do czynów co prawda naruszających dobra chronione przepisem art. 49 § 1 wskazanej wyżej ustawy, dokonanych jednak poza miejscem i czasem rozprawy, posiedzenia lub innej czynności sądowej, w tym w szczególności w formie pisma złożonego do sądu (OSNKW 2011/10/87, LEX nr 1023740). Sąd Najwyższy przyjął, iż istota unormowań składających się na "policję sesyjną" sprowadza się do doraźnego utrzymania powagi sądu, co jest potrzebne i możliwe jedynie wtedy, gdy określone w tym przepisie kary porządkowe zapewniają możliwość natychmiastowego reagowania przez sąd orzekający na naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżanie sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w rozprawie, posiedzeniu albo w innej czynności procesowej z udziałem sądu.
Skoro zatem skarżący ubliżył sędziemu i biegłej sądowej w piśmie procesowym nie może mieć do niego zastosowania omawiany wyżej przepis. Jednakże taka wykładnia przepisu nie zapewnia bezkarności osób przejawiających zachowania naruszające dobra wymienione w tym przepisie, tyle tylko, że podejmowane poza miejscem i czasem rozprawy, posiedzenia lub innej czynności sądowej, a zatem także bezkarności autorów pism naruszających powagę sądu albo ubliżających w pismach kierowanych do sądu temu organowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie. W razie stwierdzenia, że tego rodzaju czyny zawierają znamiona przestępstw ściganych z urzędu (np. określonych wart. 226 § 1 k.k.,art. 232 k.k.,art. 245 k.k.), sąd powinien zawiadomić, na podstawieart. 304 § 2 k.p.k., właściwego prokuratora, natomiast w odniesieniu do czynów zawierających znamiona przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego (np. określonych wart. 212 § 1 k.k.,art. 216 § 1 k.k.) powinien w miarę potrzeby, na podstawieart. 16 § 2 k.p.k., udzielić osobom pokrzywdzonym informacji o obowiązujących w tej kwestii przepisach.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawieart. 397 § 1 i 2 k.p.c.w związku zart. 386 § 4 k.p.c.
O kosztach Sąd Apelacyjny orzekł na podstawieart. 79 ust.1 pkt 1c ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych( t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 90 poz.594 ze zm.).