Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 650/13
Data wyroku: 2013-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Mądry, Zbigniew Paturalski, Małgorzata Tomkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

VII Ka 650/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Małgorzata Tomkiewicz,
Sędziowie SO Zbigniew Paturalski,
SO Piotr Mądry (spr.)

Protokolant: sekr. sąd. Elżbieta Łotowska,

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Waśniewskiego
po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r.
sprawyK. S. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 289 § 2 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku VI K 158/13 Sądu Rejonowego w Mrągowie, VI Zamiejscowego Wydziału Karnego w Biskupcu, z dnia 4 kwietnia 2013 r.
o r z e k a
Izmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :
- uchyla o karze łącznej orzeczonej w punkcie IV wyroku;
- łagodzi karę pozbawienia wolności orzeczoną za czyny z pkt. II wyroku do 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
- łagodzi karę pozbawienia wolności za czyn z pkt.III wyroku do 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
- na podstawieart. 85 kkiart. 86 kkw miejsce powyższych kar jednostkowych wymierza oskarżonemuK. S. (1)karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności
IIw pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
IIIzasądza od Skarbu Państwa na rzeczA..K. S. (2)kwotę 420 złotych tytułem opłaty za obronę urzędu wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz 96,60 zł. tytułem podatku VAT od tej należności.
IVzwalnia oskarżonego z kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VII Ka 650/13

UZASADNIENIE
K. S. (1)został oskarżony o to, że:

I
w dniu 4 lipca 2012 roku wmiejscowości D., Gm.(...)zabrał w celu krótkotrwałego użycia ciągnik rolniczymarki B.,nr rej. (...)w celu jego krótkotrwałego użycia, po czym porzucił go w miejscowościB., g,.(...)w stanie uszkodzonym, przy czym łączna wartość uszkodzeń wynosiła 800 zł na szkodęM. C.,

tj. o przestępstwo zart. 289 § 2 kk,

II
w okresie od miesiąca lutego 2012 roku do 4 lipca 2012 roku wmiejscowości D., Gm.(...)działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru co najmniej trzykrotnie kierował ciągnikiem rolniczymmarki B.nr rej. (...)pomimo prawomocnie orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Biskupcu, sygn. akt II K 225/07 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,

tj. o przestępstwo zart. 244 kkw zw. zart. 12 kk,

III
w dniu 4 lipca 2012 roku wmiejscowości D., Gm.(...)kierował ciągnikiem rolniczymmarki B.,nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości posiadając co najmniej 0,7 ‰alkoholu we krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości i pomimo prawomocnie orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Biskupcu, sygn. akt II K 225/07 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a nadto dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym za umyślne o przestępstwo podobne,

tj. o przestępstwo zart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Mrągowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Biskupcu wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 roku , sygn. akt VI K 158/13:

I
ustalając, iż oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zarzucanego mu wpkt IIi wyczerpującego dyspozycjęart. 244 kkw zw. zart. 12 kkna podstawieart. 17 § 1 pkt 3 kpkpostępowanie karne przeciwko niemu umorzył, kosztami postępowania w tym zakresie obciążając Skarb Państwa,

II
oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu wpkt Iczynu i za to z mocyart. 289 § 2 kkskazał go i wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

III
oskarżonego uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt III, z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym na trasieD.B.tj. popełnienia czynu zart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to z mocyart. 178 § 3 kkw zw. zart. 64 § 11 kkskazał go i wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,

V
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat,

VI
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. S. (2)kwotę 540 zł tytułem wynagrodzenia obronę z urzędu, w tym kwotę 180 z ł tytułem wynagrodzenia za obronę w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 124,20 zł tytułem podatku VAT od wynagrodzenia za obronę z urzędu, w tym kwotę 41,40 zł tytułem podatku VAT od wynagrodzenia za obronę w postępowaniu przygotowawczym,

VII
na podstawie art., 624§ 1 kpkzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Zapadłemu orzeczeniu zarzucił rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenie oskarżonemu za czyn zart. 289§ 2 kkkary 8 miesięcy pozbawienia wolności za s za czyn zart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 64 § 1 kkkary 1 roku pozbawienia wolności i co za tym idzie kary łącznej w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności poprzez:
- pominięcie, tego, że kary wymierzone są nieadekwatne do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu w szczególności, jeżeli weźmie się pod uwagę okoliczności łagodzące tj. przyznanie się oskarżonemu w całości do popełniania zarzuconych mu czynów, jego wyraźną skruchę i przeproszenie osób pokrzywdzonych oraz naprawienie wyrządzonej im szkody w całości,
- orzeczenie powyższej kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, pomimo istnienia przesłanek zart. 69 § 1 kkalbowiem w realiach sprawy biorąc pod uwagę postawęK. S. (1), jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia, przyznanie się do winy oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa poprzez aktywne uczestnictwo w zajęciach psychoterapeuty uzależnień wOśrodku (...)wB.(1), potwierdza, iż nie istnieje obecnie ryzyko powrotu wymienionego do popełnienia przestępstw ani też konieczność temu zapobieżenia.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku Sądu I instancji poprzez złagodzenie wymierzonych kar jednostkowych i kary łącznej oraz poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary łącznej na stosowny okres próby. Ponadto wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci Zaświadczenia Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wB.na okoliczność tego, że oskarżonyK. S. (1)podjął terapię antyalkoholową i uczęszcza do psychoterapeuty uzależnień w tamtejszymOśrodku (...).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Nie jest bowiem pozbawiony racji zarzut skarżącego rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i co za tym idzie kary łącznej w kontekście ich surowości.
Stwierdzić należy, że orzeczona przez Sąd I instancji kara 8 miesięcy pozbawienia wolności za czyny wypełniające znamiona przestępstw zart. 289 § 2 k kkoraz kara 1 roku pozbawienia wolności za czyn zart. 178a§ 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, co prawda mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia jednak w sposób właściwy, zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i zachowania oskarżonego po jego popełnieniu. Zauważyć również wypada, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wyraził skruchę, a także przeprosił pokrzywdzonych, a nadto naprawił wyrządzone im szkody w całości. Okoliczności te wskazują, żeK. S. (1)poddał swoje zachowanie krytycznej refleksji i zrozumiał jego naganność.
Z drugiej strony fakt uprzedniej wielokrotnej karalnościK. S. (1)oraz przede wszystkim popełnienie czynu z pkt III wyroku w warunkachart. 64 § 1 kkstoi na przeszkodzie złagodzeniu kary w kierunku postulowanym przez obrońcę oskarżonego w motywach apelacji, a mianowicie w sposób pozwalający na zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Wprawdzie dla zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary uprzednia karalność oskarżonego nie stanowi automatycznej przeszkody, ale każdorazowo musi być brana pod uwagę przy ocenie czy orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania wystarczy dla osiągnięcia wobec niego celów kary. Powyższe okoliczności prowadzą, w ocenie Sądu Okręgowego, do wniosku, że nie spełnione zostały przesłanki zart. 69 kk. Zwłaszcza gdy uwzględni się to, że sprawca był już czterokrotnie skazywany, w tym dwoma wyrokami za czyny zart. 178a § 1 i 2 k.k., a jednym wyrokiem został skazany za dwa czyny zart. 289 § 1 i 2 k.k.. Są to więc przestępstwa podobne do tych za które go skazano w niniejszej sprawie. Ponadto ostatni wspomniany wyrok został wydany w dniu 09. 02.2012 r. zaś wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono mu tytułem próby na okres 4 lat. Dopuścił się wiec przedmiotowych czynów w okresie próby, co jednoznacznie wskazuje na to, że lekceważy on porządek prawny i nie wykorzystał danej mu szansy.
O ile zatem przy wymiarze kary Sąd winien kierować się stopniem winy oskarżonego i stopniem społecznej szkodliwości czynu o tyle przy warunkowym zawieszeniu jej wykonania winien kierować się względami szczególno- prewencyjnymi. Zatem powoływanie się przez skarżącego na okoliczności wymienione wart. 53 § 1 k.k., nie może powodować zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary. Fakt uprzedniego skazania oskarżonego w nieodległej perspektywie czasowej wskazuje, że oskarżony całkowicie zignorował rozstrzygnięcie Sądu, a orzeczona kara wymierzona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie wywołała w wymienionym refleksji nad swoim zachowaniem.
Biorąc powyższe pod uwagę, okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają nawet wobec posiadanej informacji o podjęciu przez oskarżonego leczenia odwykowego, na nabranie przekonania, że oskarżony nie powróci do przestępstwa, a wykonanie wymierzonej kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzeganego porządku prawnego.
Wobec powyższego, uwzględniając całokształt rozstrzygnięcia Sądu I instancji, w ocenie Sądu Okręgowego kara 7 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z pkt II wyroku oraz kara 8 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z pkt III wyroku, oraz kara łączna w rozmiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności stanowić będzie dla oskarżonego wystarczająca dolegliwość, a także będzie uwzględniała wszystkie dyrektywy zart. 53 k.k.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i złagodził orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe pozbawienia wolności. Z uwagi na treść wskazanego orzeczenia należało również uchylić rozstrzygnięcie zawarte w pkt IV o karze łącznej pozbawienia wolności i na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzec karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności uwzględniając bliski związek przedmiotowy i podmiotowy popełnionych przez oskarżonego przestępstw.
Sąd Okręgowy w pozostałym zakresie wyrok jako słuszny utrzymał w mocy. (art. 437 § 1 i 2 k.p.k.).
Na marginesie wskazać także należy, iż uwadze Sądu Rejonowego umknął błędny opis czynu wskazanego w pkt II aktu oskarżenia, w postaci przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa polegającego na trzykrotnym kierowaniu ciągnikiem rolniczym pomimo prawomocnie orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Jak wynika bowiem z akt sprawy, a także z uzasadnienia Sądu Rejonowego i przyjętych przez niego ustaleń faktycznych oskarżony dwukrotnie jechał po drodze gruntowej prowadzącej bezpośrednio do gospodarstwa.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów apelacyjnych oraz Sądu Najwyższego ruchem lądowym jest nie tylko ruch na drogach publicznych i w strefach zamieszkania, ale także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2000 r., sygn. IV KKN 250/00, Prok. i Pr. 2001, oraz z dnia 5 maja 2009 r., sygn. IV KK 432/08). Do miejsc takich zalicza się drogi wewnętrzne, wymienione wart. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych- Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115 ze zm. Nie zalicza się do nich natomiast miejsc, w których dopuszczone jest do ruchu tylko wąskie grono osób, np. drogi dojazdowe czy polne. Natomiast grunt rolny, podobnie jak podwórko przydomowe, nie może być uznany za miejsce, gdzie odbywa się ruch lądowy pojazdów, a zatem nie korzysta z ochronyart. 178a § 1 k.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2012 r., V KK 358/11). Wprawdzie na gruncie rolnym używa się pojazdów mechanicznych lub konnych służących do prac polowych, jednak ruch tymi pojazdami odbywa się sporadycznie i obejmuje tylko wąskie grono użytkowników, co prowadzi do wniosku, że miejsce to nie jest ogólnie dostępne dla ruchu pojazdów.
Wobec braku zaskarżenia tej części wyroku powyższe rozważania mając jedynie czysto teoretyczny i informacyjny charakter.
O wynagrodzeniu za obronę oskarżonego wykonaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym, orzeczono na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r.- Prawo o adwokaturze(Dz. U. nr 16, poz.124 z późn. zm.)
Sąd Okręgowy z uwagi na sytuację materialną sprawcy uznał za słuszne zwolnić go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Z przytoczonych wyżej względów orzeczona jak wyżej.