Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 470/13
Data wyroku: 2013-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agata Regulska, Anna Bałazińska-Goliszewska, Jerzy Menzel
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: 437kpk

Sygn. akt IV Kz 470/13

POSTANOWIENIE
Dnia 24 czerwca 2013 roku.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:  SSO Agata Regulska  (spr.)
Sędziowie:   SSO Jerzy Menzel
SSO Anna Bałazińska - Goliszewska
Protokolant: Aneta Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu –B. M.
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 roku we Wrocławiu
po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanegoJ. C.
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 24 kwietnia 2013r.
w przedmiocie dowodów rzeczowych
na mocyart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

uchylić zaskarżone postanowienie w odniesieniu do punktu II i w tym zakresie przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej:

I
na podst.art. 420§1 kpkiart. 44§6 kkorzekł przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie nr(...)pd poz. 5, Drz 27/11, w postacie amunicji – 243 sztuk nabojów pistoletowych kal. 7,65 x 17 m (7,65 Browning) produkcji czechosłowackiej oraz 5 łusek od wymienionych nabojów;

II
na podst.art. 420§1 kpkiart. 44§2 kkorzekł przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr(...), poz. 4, Drz 26/11 w postaci telefonu komórkowegomarki N. (...)nr(...):(...)wraz z kartą SIM nr(...).

Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazanyJ. C.za pośrednictwem swojego obrońcy, zaskarżając je w zakresie punktu II. W treści pisma zarzucono Sądowi Rejonowemu obrazę przepisu prawa materialnego, a toart. 44§2 kk, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące orzeczeniem przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci telefonu komórkowegoN.wraz z kartą SIM w sytuacji, gdy przedmioty te nie służyły ani nie były przeznaczone do popełnienia przestępstwa zarzucanego oskarżonemu.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w pkt II poprzez wyeliminowanie spośród dowodów podlegających przepadkowi telefonu komórkowego wraz kartą w nim opisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Postanowienie w zaskarżonym zakresie podlega uchyleniu, choć nie z uwagi na merytoryczne zarzuty zgłoszone w zażaleniu. Trzeba bowiem zauważyć, iż lakoniczność uzasadnienia Sądu I instancji, sprowadzające się de facto do powtórzenia treści przepisu sprawia, że Sąd Odwoławczy nie jest w stanie wypowiedzieć się co do jego merytorycznej poprawności i przeanalizować logiczności toku rozumowania Sądu orzekającego.
Wpływ w/w uchybienia na treść postanowienia jest oczywisty, gdyż orzeczenie takie nie tylko może być, ale jest prawnie wadliwe.
Wprawdzie przepisy ustawy karnoprocesowej nie określają - jak czyni toart. 424 kpkco do uzasadnienia wyroku - warunków, którym powinno odpowiadać uzasadnienie postanowienia, jednakże zasadnym jest przyjęcie, iż powinno ono- jak uzasadnienie wyroku - spełniać choćby minimalnie funkcję perswazyjną, to jest wyłuszczać powody podjęcia decyzji, by strony mogły przekonać się o jej słuszności, i funkcję kontrolną, to jest przedstawiać instancji odwoławczej podstawy do sprawdzenia tej słuszności (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 czerwca 2000 r., II AKz 219/00).
Sąd Rejonowy orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci telefonu komórkowego wraz z kartą SIM wskazując, iż decyzja taka znajduje umocowanie w przepisieart. 44§2 kk. Wskazany przepis umożliwia Sądowi orzeczenie przepadku na rzecz Skarbu Państwa przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa. Sąd Rejonowy w treści uzasadnienia winien zatem wskazać zarówno okoliczności przemawiające za uznaniem dowodu za należący do którejś w/w kategorii, a następnie (przy przyjęciu możliwości orzeczenia przepadku) przesłanki uzasadniające zastosowanie środka karnego w realiach sprawy ( fakultatywnego). Tymczasem Sąd I instancji w treści uzasadnienia ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że zabezpieczony telefon służył do popełnienia przestępstwa zart. 230§1 kk. Mając na uwadze rodzaj przedmiotu oraz charakter przestępstwa płatnej protekcji z pewnością nie można mówić o oczywistości powyższego stwierdzenia.
Nie odniesiono się również do celowości orzeczenia środka karnego w okolicznościach sprawy, która to winna być oceniana przede wszystkim w oparciu o realizację funkcji prewencyjnej.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie, uchylając zaskarżone postanowienie i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który to winien ponownie szczegółowo ją przeanalizować, mając na uwadze okoliczności wskazane powyżej, a następnie wydane orzeczenie w sposób należyty uzasadnić.