Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 3510/12
Data wyroku: 2013-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech SAWICKI
Teza: skazujący

Sygn. akt VI W 3510/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 maja 2013 roku.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSR Wojciech SAWICKI
Protokolant   Aleksandra DZIAŁAK

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2013 roku,
w obecności osk. publicznego –E. Z.ze Straży MiejskiejW.,

sprawy przeciwkoE. K.-B.
synowiJ.iJ.,
urodzonemu (...)weW.,

obwinionego o to, że:
w dniu 21 lutego 2012 roku o godzinie 11:43 weW.naul. (...), kierując pojazdem markiF.onr rej. (...)przekroczył dozwoloną prędkość na tym odcinku drogi o 21 km/h uzyskując prędkość według wskazania fotoradaru 71 km/h, czym nie dostosował się do ograniczenia prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h,
tj. o wykroczenie z art. 92a kw:

I
uznaje obwinionegoE. K.-B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. za winnego wykroczenia z art. 92a kw i za to na podstawie art. 92a kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

II
obciąża obwinionego kosztami postępowania w sprawie w wysokości 100 (stu) złotych oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 (trzydziestu) złotych.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 21 lutego 2012 roku o godzinie 11:43 weW.naulicy (...)(na wysokości Pracowniczych(...), w pobliżu Podstacji Energetycznej) Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)zarejestrował fakt przekroczenia dozwolonej prędkości przez kierującego samochodem osobowym markiF.onr rej. (...)– wskazany pojazd w momencie dokonywania pomiaru poruszał się z prędkością 71 km/h przy obowiązującym w tym miejscu ustawowym ograniczeniu prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h. Ustalono bez żadnych wątpliwości, iż kierującym samochodem osobowym markiF.onr rej. (...)we wskazanym miejscu i czasie był obwinionyE. B., przy czym wskazany pojazd użytkowany jest przezFirmę (...) Spółka z o.o.z/s weW.przyulicy (...)(obwiniony pełni funkcję Prezesa Zarządu tejże Spółki). Ponadto ustalono, iż Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)ustawiony naulicy (...)weW.w dniu 21 lutego 2012 roku w godzinach przedpołudniowych obsługiwał funkcjonariuszSM (...)(nr służbowy 796), który posiadał odpowiednie przeszkolenie w zakresie obsługi radarowego miernika prędkości typu(...)– ustalono także, iż wskazane urządzenie rejestrujące w krytycznym czasie było technicznie sprawne i posiadało stosowną legalizację wystawioną przez Dyrektora Okręgowego(...)M. (...)wŁ.. Nie potwierdzono natomiast, jakoby w krytycznym czasie doszło do uszkodzenia bądź też nieprawidłowej pracy wskazanego urządzenia rejestrującego – tak samo nie potwierdzono, jakoby fakt przechodzenia w pobliżu nad jezdniąulicy (...)napowietrznych linii przesyłowych wysokich napięć oraz obecność w pobliżu Podstacji Energetycznej w jakikolwiek sposób powodował w krytycznym czasie zakłócenie pracy Fotoradaru Straży MiejskiejW.nr(...), a w tym ewentualne zafałszowanie wyników pomiarów prędkości pojazdów przejeżdżających w tym czasieulicą (...)– w tym samochodu osobowego markiF.onr rej. (...)kierowanego przez obwinionego. Ponadto ustalono, iż Straż MiejskaW.uzgodniła z Wydziałem Ruchu DrogowegoK.weW.harmonogram, na podstawie którego m.in. wskazane urządzenie rejestrujące wykonywało pomiary prędkości pojazdów przejeżdżającychulicą (...)weW.w dniu 21 lutego 2012 roku w godzinach przedpołudniowych.

(dowód: zeznania świadkaP. R., karty 59-60 akt; częściowo wyjaśnienia obwinionego, karty 12-13, 36-37 i 55-56 akt; także: wydruk z urządzenia rejestrującego, karta 4 akt; pismo(...), karta 8 akt; wizerunek obwinionego z Wydziału Spraw Obywatelskich UMW., karta 15 akt; świadectwo legalizacji ponownej Fotoradaru nr(...), karta 71 akt; certyfikat poświadczający ukończenie szkolenia przez funkcjonariuszaSM (...), karta 72 akt i pismo Naczelnika Wydziału Ruchu DrogowegoK.weW., karta 78 akt)

E. B.z zawodu jest politologiem i z tytułu pełnionej przez siebie funkcji wFirmie (...) Spółka z o.o.osiąga miesięczny dochód w wysokości około 5.000 złotych netto. Stan rodzinny - wolny, na utrzymaniu jedno dziecko. Obwiniony nie był uprzednio karany sądownie za przestępstwa - od 2010 roku był natomiast dwukrotnie karany w postępowaniu mandatowym za wykroczenia drogowe oraz przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze za przekroczenie dozwolonej prędkości.

(dowód: dane osobo-poznawcze, karta 55 akt; informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, karta 50 akt)

E. B.na każdym etapie postępowania konsekwentnie i stanowczo nie przyznawał się do zarzuconego mu wykroczenia.
W toku czynności wyjaśniających obwiniony przesłał do Straży MiejskiejW.pismo procesowe (opatrzone datą 07 kwietnia 2012 roku), w którym przedstawił obszernie swoje liczne zastrzeżenia odnośnie prawidłowości pomiaru prędkości wykonanego przez wskazane urządzenie rejestrujące w krytycznym czasie oraz zażądał przedstawienia mu odpowiednich dokumentów dotyczących samego urządzenia rejestrującego ustawionego naulicy (...)weW.w krytycznym czasie (vide: karty 12-13 akt).
W sprzeciwie od wydanego uprzednio w niniejszej sprawie wyroku nakazowegoE. B.podkreślił, iż do chwili obecnej nie otrzymał wyczerpujących odpowiedzi na pismo procesowe z dnia 07 kwietnia 2012 roku wystosowane uprzednio do Straży MiejskiejW., tj. wyjaśnienia oskarżyciela publicznego zostały mu udzielone „w sposób zupełnie lakoniczny”. Obwiniony podkreślił także, iż „kwestia występowania zakłóceń mechanicznych, elektromagnetycznych i innych w miejscu usytuowania radarowego przyrządu pomiaru (…) ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowości dokonywanych przez ten sprzęt pomiarów prędkości” (vide: karty 36-37 akt).
Na pierwszym terminie rozprawy w dniu 01 lutego 2013 rokuE. B.podtrzymał w całości uprzednio składane wyjaśnienia – jednocześnie obwiniony wprost przyznał, iż to on właśnie kierował samochodem osobowym markiF.onr rej. (...)we wskazanym miejscu i czasie. Obwiniony zaznaczył także, iż w krytycznym czasie poruszał się z prędkością dopuszczalną i miał świadomość, że w tym miejscu naulicy (...)ustawiony jest Fotoradar Straży MiejskiejW.– ponadtoE. B.przyznał, iż rozpoznaje się na zdjęciu wykonanym przez urządzenie rejestrujące. Obwiniony ponownie podkreślił, iż kwestionowany przez niego pomiar prędkości „wykonany był w miejscu gdzie występuje wysokie pole elektromagnetyczne wytwarzane przez napowietrzne sieci elektroenergetyczne wysokich napięć” (vide: karty 55-56 akt).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując wnikliwej oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego uznać należy, iż sprawstwo oraz winaE. B.odnośnie zarzucanego mu wykroczenia są oczywiste i nie mogą budzić żadnych wątpliwości. W przekonaniu Sądu Rejonowego całokształt materiału procesowego pozwala na przyjęcie w sposób jednoznaczny, iż obwiniony swoim zachowaniem we wskazanym miejscu i czasie (tj. w dniu 21 lutego 2012 roku o godzinie 11:43 weW.naulicy (...)) wyczerpał ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 92a Kodeksu wykroczeń, albowiem kierowany przez niego samochód osobowy markiF.onr rej. (...)w momencie dokonywania pomiaru przez Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)poruszał się z prędkością 71 km/h przy obowiązującym w tym miejscu ustawowym ograniczeniu prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h. Obwiniony ponadto nie kwestionuje, że to on właśnie kierował wskazanym pojazdem we wskazanym miejscu i czasie – dodatkowo zdjęcie kierowcy na wydruku z urządzenia rejestrującego (vide: karta 4 akt) jest na tyle wyraźne i czytelne, że pozwala na jednoznaczną identyfikację kierującego samochodem markiF.onr rej. (...)w krytycznym czasie.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy oparł się przede wszystkim na zeznaniach funkcjonariusza Straży MiejskiejW.P. R.oraz dowodach z dokumentów, a także - co do okoliczności niespornych - na wyjaśnieniach obwinionego.
W przekonaniu Tutejszego Sądu zeznania świadkaP. R.uznać należy za w pełni wiarygodne, ponieważ są one logiczne i spójne, zostały złożone spontanicznie, a także (co bardzo istotne) całkowicie korespondują z dowodami z dokumentów. Należy w tym miejscu podkreślić, iżP. R.jest dla obwinionego całkowicie osobą obcą, która w krytycznym czasie w dobrej wierze i z należytą starannością (nie można przecież uznać inaczej) wykonywała tylko swoje obowiązki służbowe. Nie ma żadnych - nawet najmniejszych podstaw do przyjęcia założenia, iż wskazany funkcjonariusz Straży MiejskiejW.jest osobą negatywnie nastawioną doE. B.i celowo podaje w swoich zeznaniach okoliczności niegodne z prawdą (byłoby to raczej absurdalne założenie). Podkreślić także należy, iż na rozprawie Sędzia Referent nie wyczuł żadnego negatywnego nastawieniaP. R.do osoby obwinionego, a wręcz przeciwnie – Tutejszy Sąd zauważył, iż wskazany świadek nie starał się podkreślić wagi i znaczenia własnych twierdzeń. Ponadto w przekonaniu Sądu Rejonowego świadekP. R.logicznie, wnikliwie oraz przekonywująco wyjaśnił, dlaczego eksponowane przezE. B.„wysokie pole elektromagnetyczne wytwarzane przez napowietrzne sieci elektroenergetyczne wysokich napięć” nie miało żadnego wpływu na prawidłowość pomiarów prędkości wykonywanych przez Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)ustawiony naulicy (...)w krytycznym czasie.
Twierdzeniom obwinionego zawartym w złożonych przez niego obszernych wyjaśnieniach Sąd Rejonowy dał wiarę wyłącznie co do okoliczności niespornych. W pozostałym zakresie wyjaśnieniaE. B.stanowią wyłącznie nieudolną próbę realizacji przyjętej przez jego osobę linii obrony. Można wręcz zaryzykować twierdzenie, że linia obrony obwinionego w rzeczywistości oparta jest o maksymę „kłamstwo wystarczająco długo powtarzane staje się prawdą”. Na marginesie zważyć należy, iż pismo procesoweE. B.z dnia 07 kwietnia 2012 roku wystosowane do Straży MiejskiejW.stanowi tak naprawdę wierną kopię „wzorcowego” pisma dostępnego na forach internetowych założonych przez osoby doradzające, jak uniknąć opłacenia mandatu wystawionego właśnie za przekroczenie dozwolonej prędkości. Na podkreślenie zasługuje także okoliczność, iż w toku przewodu sądowego nie przeprowadzono praktycznie żadnego dowodu mogącego świadczyć o niewinności obwinionego lub mogącego choćby budzić jakiekolwiek wątpliwości co do faktu popełnienia przezeń zarzuconego mu czynu. PonadtoE. B.nie był w stanie logicznie i przekonywująco wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)ustawiony naulicy (...)w krytycznym czasie miałby dokonać rzekomo nieprawidłowego pomiaru prędkości prowadzonego przez niego pojazdu.
Zgodnie z jednoznaczną dyspozycjąart. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym(tj. Dz.U. z 2005 roku, Nr 108, poz. 908 ze zmianami) prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym (poza strefą zamieszkania) w godzinach 05:00 - 23:00 wynosi 50 km/h. Oznacza to, że kierujący pojazdem mechanicznym na obszarze zabudowanym między godziną 05:00 a godziną 23:00 poruszający się z prędkością znacznie ponad wartość 50 km/h ewidentnie popełnia wykroczenie stypizowane przez ustawodawcę wart. 92a Kodeksu wykroczeń, albowiem (co logiczne i oczywiste) nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą. Mając na uwadze charakter i okoliczności niniejszej sprawy Tutejszy Sąd uznaje, że winaE. B.odnośnie zarzucanego mu wykroczenia przyjmuje postać winy umyślnej (zamiaru ewentualnego), albowiem jeżeli obwiniony w krytycznym czasie przejeżdżająculicą (...)faktycznie miał świadomość dokonywania pomiaru przez ustawiony w tamtym miejscu Fotoradar Straży MiejskiejW.i mimo to nie zwolnił do prędkości około 50 km/h, to znaczy że co najmniej przewidywał możliwość popełnienia wykroczenia polegającego właśnie na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości i godził się na to.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Rejonowy uznał, iż obwiniony swoim zachowaniem we wskazanym miejscu i czasie wyczerpał ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 92a Kodeksu wykroczeń. UznającE. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu Sąd Rejonowy wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych. Kara ta winna być uznana jako w pełni adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości wykroczenia będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Tutejszy Sąd nie widział absolutnie żadnej możliwości odstąpienia od wymierzenia kary bądź poprzestania na zastosowaniu wobecE. B.środków oddziaływania wychowawczego. Taka decyzja Sądu była bezwzględnie konieczna. Obwiniony dopuścił się bowiem zarzucanego mu wykroczenia z winy umyślnej okazując lekceważenie porządku prawnego, a w toku przewodu sądowego okazując dodatkowo brak szacunku dla funkcjonariusza Straży MiejskiejW.. Ponadto nie można tracić z pola widzenia faktu uprzedniej karalności obwinionego za wykroczenia drogowe – w tym za przekroczenie dopuszczalnej prędkości. Tutejszy Sąd zważył także na nagminność wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji na terenie miastaW.. Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa zachowanie, którego obwiniony w krytycznym czasie się dopuścił.
Orzekając o kosztach postępowania Tutejszy Sąd nie widział żadnych podstaw, aby zwolnić obwinionego od ponoszenia tychże kosztów – było by to wręcz sprzeczne ze społecznym poczuciem sprawiedliwości.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 21 lutego 2012 roku o godzinie 11:43 weW.naulicy (...)(na wysokości Pracowniczych(...), w pobliżu Podstacji Energetycznej) Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)zarejestrował fakt przekroczenia dozwolonej prędkości przez kierującego samochodem osobowym markiF.onr rej. (...)– wskazany pojazd w momencie dokonywania pomiaru poruszał się z prędkością 71 km/h przy obowiązującym w tym miejscu ustawowym ograniczeniu prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h. Ustalono bez żadnych wątpliwości, iż kierującym samochodem osobowym markiF.onr rej. (...)we wskazanym miejscu i czasie był obwinionyE. B., przy czym wskazany pojazd użytkowany jest przezFirmę (...) Spółka z o.o.z/s weW.przyulicy (...)(obwiniony pełni funkcję Prezesa Zarządu tejże Spółki). Ponadto ustalono, iż Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)ustawiony naulicy (...)weW.w dniu 21 lutego 2012 roku w godzinach przedpołudniowych obsługiwał funkcjonariuszSM (...)(nr służbowy 796), który posiadał odpowiednie przeszkolenie w zakresie obsługi radarowego miernika prędkości typu(...)– ustalono także, iż wskazane urządzenie rejestrujące w krytycznym czasie było technicznie sprawne i posiadało stosowną legalizację wystawioną przez Dyrektora Okręgowego(...)Miar wŁ.. Nie potwierdzono natomiast, jakoby w krytycznym czasie doszło do uszkodzenia bądź też nieprawidłowej pracy wskazanego urządzenia rejestrującego – tak samo nie potwierdzono, jakoby fakt przechodzenia w pobliżu nad jezdniąulicy (...)napowietrznych linii przesyłowych wysokich napięć oraz obecność w pobliżu Podstacji Energetycznej w jakikolwiek sposób powodował w krytycznym czasie zakłócenie pracy Fotoradaru Straży MiejskiejW.nr(...), a w tym ewentualne zafałszowanie wyników pomiarów prędkości pojazdów przejeżdżających w tym czasieulicą (...)– w tym samochodu osobowego markiF.onr rej. (...)kierowanego przez obwinionego. Ponadto ustalono, iż Straż MiejskaW.uzgodniła z Wydziałem Ruchu DrogowegoK.weW.harmonogram, na podstawie którego m.in. wskazane urządzenie rejestrujące wykonywało pomiary prędkości pojazdów przejeżdżającychulicą (...)weW.w dniu 21 lutego 2012 roku w godzinach przedpołudniowych.

(dowód: zeznania świadkaP. R., karty 59-60 akt; częściowo wyjaśnienia obwinionego, karty 12-13, 36-37 i 55-56 akt; także: wydruk z urządzenia rejestrującego, karta 4 akt; pismo(...), karta 8 akt; wizerunek obwinionego z Wydziału Spraw Obywatelskich UMW., karta 15 akt; świadectwo legalizacji ponownej Fotoradaru nr(...), karta 71 akt; certyfikat poświadczający ukończenie szkolenia przez funkcjonariuszaSM (...), karta 72 akt i pismo Naczelnika Wydziału Ruchu DrogowegoK.weW., karta 78 akt)

E. B.z zawodu jest politologiem i z tytułu pełnionej przez siebie funkcji wFirmie (...) Spółka z o.o.osiąga miesięczny dochód w wysokości około 5.000 złotych netto. Stan rodzinny - wolny, na utrzymaniu jedno dziecko. Obwiniony nie był uprzednio karany sądownie za przestępstwa - od 2010 roku był natomiast dwukrotnie karany w postępowaniu mandatowym za wykroczenia drogowe oraz przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze za przekroczenie dozwolonej prędkości.

(dowód: dane osobo-poznawcze, karta 55 akt; informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, karta 50 akt)

E. B.na każdym etapie postępowania konsekwentnie i stanowczo nie przyznawał się do zarzuconego mu wykroczenia.
W toku czynności wyjaśniających obwiniony przesłał do Straży MiejskiejW.pismo procesowe (opatrzone datą 07 kwietnia 2012 roku), w którym przedstawił obszernie swoje liczne zastrzeżenia odnośnie prawidłowości pomiaru prędkości wykonanego przez wskazane urządzenie rejestrujące w krytycznym czasie oraz zażądał przedstawienia mu odpowiednich dokumentów dotyczących samego urządzenia rejestrującego ustawionego naulicy (...)weW.w krytycznym czasie (vide: karty 12-13 akt).
W sprzeciwie od wydanego uprzednio w niniejszej sprawie wyroku nakazowegoE. B.podkreślił, iż do chwili obecnej nie otrzymał wyczerpujących odpowiedzi na pismo procesowe z dnia 07 kwietnia 2012 roku wystosowane uprzednio do Straży MiejskiejW., tj. wyjaśnienia oskarżyciela publicznego zostały mu udzielone „w sposób zupełnie lakoniczny”. Obwiniony podkreślił także, iż „kwestia występowania zakłóceń mechanicznych, elektromagnetycznych i innych w miejscu usytuowania radarowego przyrządu pomiaru (…) ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowości dokonywanych przez ten sprzęt pomiarów prędkości” (vide: karty 36-37 akt).
Na pierwszym terminie rozprawy w dniu 01 lutego 2013 rokuE. B.podtrzymał w całości uprzednio składane wyjaśnienia – jednocześnie obwiniony wprost przyznał, iż to on właśnie kierował samochodem osobowym markiF.onr rej. (...)we wskazanym miejscu i czasie. Obwiniony zaznaczył także, iż w krytycznym czasie poruszał się z prędkością dopuszczalną i miał świadomość, że w tym miejscu naulicy (...)ustawiony jest Fotoradar Straży MiejskiejW.– ponadtoE. B.przyznał, iż rozpoznaje się na zdjęciu wykonanym przez urządzenie rejestrujące. Obwiniony ponownie podkreślił, iż kwestionowany przez niego pomiar prędkości „wykonany był w miejscu gdzie występuje wysokie pole elektromagnetyczne wytwarzane przez napowietrzne sieci elektroenergetyczne wysokich napięć” (vide: karty 55-56 akt).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując wnikliwej oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego uznać należy, iż sprawstwo oraz winaE. B.odnośnie zarzucanego mu wykroczenia są oczywiste i nie mogą budzić żadnych wątpliwości. W przekonaniu Sądu Rejonowego całokształt materiału procesowego pozwala na przyjęcie w sposób jednoznaczny, iż obwiniony swoim zachowaniem we wskazanym miejscu i czasie (tj. w dniu 21 lutego 2012 roku o godzinie 11:43 weW.naulicy (...)) wyczerpał ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 92a Kodeksu wykroczeń, albowiem kierowany przez niego samochód osobowy markiF.onr rej. (...)w momencie dokonywania pomiaru przez Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)poruszał się z prędkością 71 km/h przy obowiązującym w tym miejscu ustawowym ograniczeniu prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h. Obwiniony ponadto nie kwestionuje, że to on właśnie kierował wskazanym pojazdem we wskazanym miejscu i czasie – dodatkowo zdjęcie kierowcy na wydruku z urządzenia rejestrującego (vide: karta 4 akt) jest na tyle wyraźne i czytelne, że pozwala na jednoznaczną identyfikację kierującego samochodem markiF.onr rej. (...)w krytycznym czasie.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy oparł się przede wszystkim na zeznaniach funkcjonariusza Straży MiejskiejW.P. R.oraz dowodach z dokumentów, a także - co do okoliczności niespornych - na wyjaśnieniach obwinionego.
W przekonaniu Tutejszego Sądu zeznania świadkaP. R.uznać należy za w pełni wiarygodne, ponieważ są one logiczne i spójne, zostały złożone spontanicznie, a także (co bardzo istotne) całkowicie korespondują z dowodami z dokumentów. Należy w tym miejscu podkreślić, iżP. R.jest dla obwinionego całkowicie osobą obcą, która w krytycznym czasie w dobrej wierze i z należytą starannością (nie można przecież uznać inaczej) wykonywała tylko swoje obowiązki służbowe. Nie ma żadnych - nawet najmniejszych podstaw do przyjęcia założenia, iż wskazany funkcjonariusz Straży MiejskiejW.jest osobą negatywnie nastawioną doE. B.i celowo podaje w swoich zeznaniach okoliczności niegodne z prawdą (byłoby to raczej absurdalne założenie). Podkreślić także należy, iż na rozprawie Sędzia Referent nie wyczuł żadnego negatywnego nastawieniaP. R.do osoby obwinionego, a wręcz przeciwnie – Tutejszy Sąd zauważył, iż wskazany świadek nie starał się podkreślić wagi i znaczenia własnych twierdzeń. Ponadto w przekonaniu Sądu Rejonowego świadekP. R.logicznie, wnikliwie oraz przekonywująco wyjaśnił, dlaczego eksponowane przezE. B.„wysokie pole elektromagnetyczne wytwarzane przez napowietrzne sieci elektroenergetyczne wysokich napięć” nie miało żadnego wpływu na prawidłowość pomiarów prędkości wykonywanych przez Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)ustawiony naulicy (...)w krytycznym czasie.
Twierdzeniom obwinionego zawartym w złożonych przez niego obszernych wyjaśnieniach Sąd Rejonowy dał wiarę wyłącznie co do okoliczności niespornych. W pozostałym zakresie wyjaśnieniaE. B.stanowią wyłącznie nieudolną próbę realizacji przyjętej przez jego osobę linii obrony. Można wręcz zaryzykować twierdzenie, że linia obrony obwinionego w rzeczywistości oparta jest o maksymę „kłamstwo wystarczająco długo powtarzane staje się prawdą”. Na marginesie zważyć należy, iż pismo procesoweE. B.z dnia 07 kwietnia 2012 roku wystosowane do Straży MiejskiejW.stanowi tak naprawdę wierną kopię „wzorcowego” pisma dostępnego na forach internetowych założonych przez osoby doradzające, jak uniknąć opłacenia mandatu wystawionego właśnie za przekroczenie dozwolonej prędkości. Na podkreślenie zasługuje także okoliczność, iż w toku przewodu sądowego nie przeprowadzono praktycznie żadnego dowodu mogącego świadczyć o niewinności obwinionego lub mogącego choćby budzić jakiekolwiek wątpliwości co do faktu popełnienia przezeń zarzuconego mu czynu. PonadtoE. B.nie był w stanie logicznie i przekonywująco wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku Fotoradar Straży MiejskiejW.nr(...)ustawiony naulicy (...)w krytycznym czasie miałby dokonać rzekomo nieprawidłowego pomiaru prędkości prowadzonego przez niego pojazdu.
Zgodnie z jednoznaczną dyspozycjąart. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym(tj. Dz.U. z 2005 roku, Nr 108, poz. 908 ze zmianami) prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym (poza strefą zamieszkania) w godzinach 05:00 - 23:00 wynosi 50 km/h. Oznacza to, że kierujący pojazdem mechanicznym na obszarze zabudowanym między godziną 05:00 a godziną 23:00 poruszający się z prędkością znacznie ponad wartość 50 km/h ewidentnie popełnia wykroczenie stypizowane przez ustawodawcę wart. 92a Kodeksu wykroczeń, albowiem (co logiczne i oczywiste) nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą. Mając na uwadze charakter i okoliczności niniejszej sprawy Tutejszy Sąd uznaje, że winaE. B.odnośnie zarzucanego mu wykroczenia przyjmuje postać winy umyślnej (zamiaru ewentualnego), albowiem jeżeli obwiniony w krytycznym czasie przejeżdżająculicą (...)faktycznie miał świadomość dokonywania pomiaru przez ustawiony w tamtym miejscu Fotoradar Straży MiejskiejW.i mimo to nie zwolnił do prędkości około 50 km/h, to znaczy że co najmniej przewidywał możliwość popełnienia wykroczenia polegającego właśnie na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości i godził się na to.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Rejonowy uznał, iż obwiniony swoim zachowaniem we wskazanym miejscu i czasie wyczerpał ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 92a Kodeksu wykroczeń. UznającE. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu Sąd Rejonowy wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych. Kara ta winna być uznana jako w pełni adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości wykroczenia będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Tutejszy Sąd nie widział absolutnie żadnej możliwości odstąpienia od wymierzenia kary bądź poprzestania na zastosowaniu wobecE. B.środków oddziaływania wychowawczego. Taka decyzja Sądu była bezwzględnie konieczna. Obwiniony dopuścił się bowiem zarzucanego mu wykroczenia z winy umyślnej okazując lekceważenie porządku prawnego, a w toku przewodu sądowego okazując dodatkowo brak szacunku dla funkcjonariusza Straży MiejskiejW.. Ponadto nie można tracić z pola widzenia faktu uprzedniej karalności obwinionego za wykroczenia drogowe – w tym za przekroczenie dopuszczalnej prędkości. Tutejszy Sąd zważył także na nagminność wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji na terenie miastaW.. Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa zachowanie, którego obwiniony w krytycznym czasie się dopuścił.
Orzekając o kosztach postępowania Tutejszy Sąd nie widział żadnych podstaw, aby zwolnić obwinionego od ponoszenia tychże kosztów – było by to wręcz sprzeczne ze społecznym poczuciem sprawiedliwości.