Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1383/13
Data wyroku: 2013-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Ślusarczyk

Sygn. akt IX Ka 1383/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk
Protokolant: sekr.sądowy Katarzyna Komosa
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Augustyna Pindziaka
po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 roku
sprawyM. L.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Busku- Zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie
z dnia 17 czerwca 2013 roku sygn. akt X K 244/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla orzeczenie z punktu II co do środka karnego;

2
na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoM. L.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat;

3
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego zakazu zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od 20 marca 2013 roku;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję.

Sygn. akt IX Ka 1383/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju, X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w PińczowieM. L.został uznany za winnego tego, że w dniu 20 marca 2013 r. wP.kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiS. (...)onr rejestracyjnym (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości na poziomie 2,27 promila alkoholu we krwi, tj. przestępstwa zart. 178a § 1 kki za to sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Na podstawieart. 42 par 2 kkiart. 43 § 1 kksąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat z wyłączeniem pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 tony, zaliczając na poczet orzeczonego środka na podstawieart. 63 § 2 kkokres zatrzymania prawa jazdy od dnia 20 marca 2013 r.. Na podstawieart. 49 § 2 kkiart. 39 pkt 7 kkorzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej oraz orzekł o kosztach sądowych zasądzając od oskarżonego kwotę 408,56 zł w tym 208,56 z tytułu wydatków i 200 zł z tytułu opłaty.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator. Na podstawie art. 425 437 i art. 444 zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego. Wniósł o zmianę wyroku domagając się orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat bez wyłączania pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 tony oraz podwyższenia kwoty świadczenia pieniężnego do 800 złotych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora w części dotyczącej środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i orzeczenia tego zakazu bez wyłączenia pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 tony jest zasadna.
Na wstępie wskazać należy, iż apelacja prokuratora w istocie zawierała trzy wnioski, a to o: zmianę środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych poprzez orzeczenie tego zakazu bez wyłączenia pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 tony, podwyższenia okresu tego zakazu z 2 lat do 3 lat oraz podwyższenia wysokości świadczenia pieniężnego z kwoty 300 złotych do kwoty 800 złotych. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, główną przyczyną dla której sąd orzekł o zakazie prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 tony była treść oświadczenia oskarżonego, w którym podniósł on, iż po zwolnieniu z pracy, możliwe jest jego zatrudnienie przy sprowadzaniu samochodów ciężarowych z Francji (k. 48). Natomiast w czasie rozprawy apelacyjnej oskarżony oświadczył, iż obecnie pracuje jako pracownik gospodarczy (k. 60). Już z tego względu uznać należy, iż środek karny w kształcie orzeczonym przez sąd I instancji jest nieadekwatny z uwagi na fakt, że powód, dla którego z zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych sąd I instancji wyłączył pojazdy ciężarowe, stał się nieaktualny.
Co więcej, rację ma skarżący, wskazując na konieczność spełnienia zasad prewencji ogólnej w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, w szczególności biorąc pod uwagę czterokrotne przekroczenie przez oskarżonego dopuszczalnego stężenia alkoholu w chwili kierowanie samochodem. Choćby tylko z tego powodu oskarżonego należało bezwzględnie wyłączyć z ruchu także w zakresie prowadzenia samochodów ciężarowych w szczególności biorąc nadto pod uwagę większe niebezpieczeństwo mogące powstać na skutek kierowania przez oskarżonego samochodem dużo większych rozmiarów. Wszystkie wyżej wymienione okoliczności nie uzasadniały potraktowania oskarżonego w taki sposób jak uczynił to Sąd Rejonowy. Jeśli się zważy, że oskarżony w ogóle nie ma własnego samochodu osobowego to orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych z wyłączeniem prowadzenia samochodów ciężarowych tak na prawdę w ogóle by oskarżonego nie dotknęło a środek ten musi być odczuwalny i skutecznie eliminować oskarżonego z ruchu z uwagi na znaczny stan nietrzeźwości i poważne niebezpieczeństwo jakie oskarżony stworzył decydując się na jazdę w tym stanie. .
W odniesieniu do zarzutu związanego z rażącą niewspółmiernością orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wyrażającą się w jego orzeczeniu na okres jedynie 2 lat, stwierdzić należy, że zarzut ten jest chybiony. Rację ma sąd I instancji wskazując, że okres dwóch lat jest adekwatny zarówno do okoliczności czynu, jak i stanu nietrzeźwości oskarżonego. Co więcej, również uprzednia niekaralność oskarżonego przemawia za orzeczeniem wyżej wskazanego środka karnego na okres 2 lat, który to w ocenie sądu odwoławczego będzie czasem wystarczającym, aby oskarżony mógł wyciągnąć wnioski ze swojego nagannego postępowania.
Zdaniem Sądu Okręgowego, również zarzut dotyczący środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego jest niezasadny. Wysokość orzeczonego świadczenia pieniężnego, którego orzeczenie ma charakter fakultatywny ma uzasadnienie nie tylko w niewielkich dochodach, jakie uzyskuje oskarżony oraz jego żona i fakt obowiązku utrzymania dwójki uczących się dzieci, ale także w konieczności uregulowania przez oskarżonego grzywny, nałożonej przez sąd zaskarżonym wyrokiem oraz kosztów sądowych. Orzeczenie tego świadczenia w wysokości jedynie o 500 zł niższej od tej na jaką opiewa apelacja nie uzasadnia zarzutu rażącej niewspółmierności kary.
Mając na uwadze powyższe, sąd odwoławczy uchylił orzeczenie z pkt II wyroku, co do środka karnego. Na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat oraz na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego zakazu zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 20 marca 2013 roku. W pozostałej części sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy oraz na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na trudną sytuację majątkową i wysokość dochodów.
SSO Andrzej Ślusarczyk