Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 494/12
Data wyroku: 2012-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Budzianowska, Małgorzata Woźnowska-Gallos, Krystyna Merker
Słowa kluczowe: Zawieszenie, Wstrzymanie Lub Zmniejszanie Emerytury I Renty
Podstawa prawna: art. 103a ustawy z dnia 17.12.1998 o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 494/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Krystyna Budzianowska (spr.)

Sędziowie

SSA Krystyna Merker
SSA Małgorzata Woźnowska-Gallos

Protokolant

Aneta Szafruga

po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaM. J.(M. J.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
o podjęcie wypłaty emerytury
na skutek apelacji ubezpieczonegoM. J.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Katowicach

z dnia 11 stycznia 2012r. sygn. akt XI U 2874/11

1
zmienia zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego i zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.do wypłaty na rzecz ubezpieczonegoM. J.emerytury od dnia 1 października 2011 roku,

2
zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.

/-/ SSA K.Merker /-/ SSA K.Budzianowska /-/ SSA M.Woźnowska-Gallos

Sędzia Przewodniczący Sędzia

Sygn. akt III AUa 494/12

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r., wydanym w sprawie o sygn. akt XI U 2874/11, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach oddalił odwołanie ubezpieczonegoM. J.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.z dnia 3 października 2011 r., w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczenia.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany oraz przywrócenia prawa do emerytury. W uzasadnieniu argumentował, iż regulacjaart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jedn. tekst Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) -ewidentnie pozbawiająca odwołującego się nabytych uprawnień emerytalnych -w sposób jaskrawy i jednoznaczny narusza normy i zasadyKonstytucji RP, zwłaszcza jejart. 2stanowiącego, iż Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym orazart. 32kreującego zasadę równości obywateli wobec prawa.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji ustalił,że ubezpieczonemuM. J.przyznane zostało prawo do emeryturyz dniem 1 marca 2009 r. i wskazał, iż rozstrzygnięcie swoje oparł na dyspozycji normy prawnej wyrażanej przezart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jedn. tekst Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
Apelację od powyższego wyroku wywiódł ubezpieczony, zaskarżając wyrok ten w całości. Jako zarzuty apelacyjne ubezpieczony podniósł:

-

nierozpoznanie istoty odwołania poprzez brak odniesienia się do zarzutów stawianych przez odwołującego tj. niezgodności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 października 2011 r. z normąart. 2 i 32 Konstytucji,

błędną wykładnię prawa materialnego tj.art. 103a ustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zw. zart. 2 Konstytucjipoprzez uznanie, że odwołujący się nie został pozbawiony praw nabytych, albowiem jest nadal uprawniony do emerytury, a wstrzymana została jedynie jej wypłata, podczas gdy w rzeczywistości zawieszenie tego prawa oznacza pozbawienie ekonomicznego substratu świadczenia, gdyż nawet w przypadku odwieszenia wypłaty świadczenia skarżący nie otrzyma należności za okres zawieszenia.

Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie zaskarżonej decyzji organu rentowego, a także o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania drugoinstancyjnego.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja jest uzasadniona.

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt K 2/12, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia2010 r., o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. 257, poz. 1726 ze zm.) w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jedn. tekst Dz. U.z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia16 grudnia 2010 r., w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, i umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.
Sąd II instancji pragnie podkreślić, iż w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Sądu I instancji dokonane zostało w stosunku do ubezpieczonego, który nabył prawodo emerytury z dniem 1 marca 2009 r. (a zatem przed dniem 1 stycznia 2011 r.),w oparciu oart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jedn. tekst Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
W świetle powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza to,iż rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego zawarte w zaskarżonym orzeczeniu ostać sięnie może.
Sąd Apelacyjny dostrzega, iż w dacie wydania przez ten Sąd wyrokuw niniejszej sprawie, w/w orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie było jeszcze promulgowane w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, tym niemniej treść tego wyroku była Sądowi Apelacyjnemu znana z innych źródeł.
Sąd Apelacyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, iż orzekanie w oparciuo przepis prawa wyeliminowany z obrotu przez Trybunał Konstytucyjny, przed opublikowaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli treść wyroku Trybunału jest Sądowi znana, byłoby przejawem nadmiernego formalizmu i prowadziłoby tylko do dalszego, zbędnego mnożenia postępowań, co wobec oczywistości rozstrzygnięcia w takim wypadku, byłoby całkowicie niecelowe.

Niezależnie od poczynionych powyżej uwag przypomnieć wypada, iż z mocyart. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejsądy mogą dokonywać samodzielnej oceny konstytucyjności zawartych w aktach prawnych rangi ustawy rozwiązań prawnych, czemu dał już wyraz uprzednio, w uzasadnieniu wyroku z dnia9 października 2012 r., sygn. akt III AUa 90/12 Sądu Apelacyjnego w Katowicach.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na mocyart. 386§ 1 kpc.
O obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego orzeczono w oparciuoart. 98 § 1 kpcw zw. zart. 98 § 3 kpc, w zw. zart. 99 kpc, w zw. zart. 391 § 1 kpc, w związku z§ 12 ust. 1 pkt 2, w zw. z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

/-/ SSA K.Merker /-/ SSA K.Budzianowska /-/ SSA M.Woźnowska-Gallos

Sędzia Przewodniczący Sędzia

ek