Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1703/13
Data wyroku: 2013-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Karamara

Sygn. akt IX Ka 1703/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Zbigniew Karamara
Protokolant:  sekr.sądowy Katarzyna Komosa
przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r.
sprawyP. G.
obwinionej o wykroczenie z art.86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 17 lipca 2013r. sygn. akt XI W 4737/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionejP. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania odwoławczego.

Sygn. akt IX Ka 1703/13

UZASADNIENIE
P. G.została obwiniona o to, że:
w dniu 25 czerwca 2012 roku ok. godz. 15:30 wK.naul. (...)kierując samochodemA.onr rej. (...)spowodowała zagrożenie bezpieczeństwaw ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachowała szczególnej ostrożnościw trakcie manewru cofania i doprowadziła do zderzenia z pojazdemS.onr rej. (...), powodując w nim straty na szkodęR. P.
tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw

Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 17 lipca 2013r. w sprawie XI W 4737/12 orzekł co następuje:

I
obwinionąP. G.uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w związku z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył jej karę grzywnyw wysokości 400 złotych;

II
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądził od obwinionejP. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Powyższy wyrok zaskarżył w całości na korzyść obwinionejP. G.jej obrońca, który powołując się na przepisart. 109 § 2 kpww zw. zart. 438 pkt 2 kpkzarzucił:
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na błędnych przyjęciu, iż obwiniona w dniu 25.06.2012r. wK.naul. (...)dopuściła się czynu stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw, podczas gdy w postępowaniu przed Sądem I instancji nie zgromadzono materiału dowodowego dającego podstawę do przypisania obwinionej popełnienia wskazanego wykroczenia a nadto polegający na oparciu treści rozstrzygnięcia na selektywnie wybranym oraz ocenianym w sposób dowolny, z pominięciem zasady swobodnej oceny dowodów materiale dowodowym, przyjęciu za wiarygodne wyłącznie dowody przemawiające na niekorzyść obwinionej,w szczególności zeznania świadkaP. P., przy jednoczesnym odmówieniu waloru wiarygodności dowodom przemawiającym na korzyść obwinionej. W szczególności wyjaśnieniom obwinionej oraz zeznaniom świadkaM. Z.oraz rozstrzygnięciu niedających się wyjaśnić wątpliwości na niekorzyść obwinionej
i wnosił o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionej od zarzucanego jej wykroczenia
ewentualnie
o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy SądowiI instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważy co następuje:

Apelacja nie jest zasadna.
Wbrew twierdzeniom apelacji Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o rzetelną o rzeczową analizę całokształtu zebranegow sprawie materiału dowodowego i ujawnionych w toku przewodu sądowego okoliczności, opierając się na kryteriach określonych wart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpw. Tak dokonana ocena dowodów jako swobodna, a nie dowolna, podlega ochronie prawa procesowego. Swoje stanowisko odnośnie wskazania jakie fakty uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze opierał się dowodachi dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w tym dlaczego tylko częściowo dał wiarę wyjaśnieniom obwinionej i świadkaM. Z., Sąd orzekający gruntownie motywował w pisemnych motywach swojego rozstrzygnięcia. Odmienne twierdzenia apelacji ignorujące wręcz ustalenia sądu i wywody przedstawione na ich uzasadnienie stanowi więc tylko polemikę z trafnymi ustaleniami Sądu Rejonowego zwłaszcza, że apelujący nie wykazał jakich to konkretnych uchybie w zakresie zasad logiki, zasad wiedzy i doświadczenia życiowego miałby się on dopuścić w ocenie materiału dowodowego. Wywody apelującego sprowadzają się w istocie do odwołania się do treści wyjaśnień obwinionej i świadkaZ.i potraktowanie tych dowodów jako jedynych w sprawie i przekonywujących. Rzecz w tym, że Sąd analizował też i uwzględnił w swoich rozważaniach także zeznaniaP. P., drugiej uczestniczki kolizji drogowej i poddał prezentowane przez obie strony wersje zdarzenia drogowego – przeciwstawne co do podstawowej okoliczności a mianowicie w zakresie który z kierowanych przez nich pojazdów najechał na drugi przy manewrach – weryfikacji w kontekście ustaleń i wniosków wynikających z opinii biegłegoW. S.. Trafnie więc Sąd uznał, czego potwierdzeniem są rozważania Sądu na k. 120-120 uzasadnienia, iż to mechanizm powstania uszkodzeń na kolidujących pojazdach sprzeciwia się uznaniu wyjaśnień obwinionej i wspierających ją zeznań świadkaZ.za wiarygodne. Apelującyw swej skardze w ogóle nie dostrzega istnienia w sprawie dowodu z opinii biegłegoS., stąd całość wywodów apelacji sprowadza się jedynie do przeciwstawieniu ustaleniom Sądu orzekającego odmiennego, subiektywnego i dowolnego poglądu. Tu jedynie podnieść należy, iż Sąd odwoławczy w całości akceptuje stanowisko Sądu orzekającego – odnośnie oceny opinii biegłegoS.jako logicznej i gruntownie uargumentowane bez potrzeby odnoszenia się odrębnie do tych kwestii skoro apelujący nie stawia zastrzeżeń odnośnie fachowości jej sporządzenia czy też nie przedstawia konkretnych zarzutów z czego wywodzić należy że jest niejasna, niepełna czy niespójna.
W konsekwencji Sąd Rejonowy trafnie uznał, że wyjaśnienia obwinionej co do zasady nie są wiarygodne i stanowią jedynie wyraz prezentowanej przez nią linii obrony, a tym samym uznać należało ze ustalenia Sądu są zgodne z zebranymw sprawie materiałem dowodowym należycie ocenionym zgodnie z dyrektywąart.7 kpk.
Reasumując Sąd Okręgowy w całości podziela stanowisko Sądu I instancji co do winy, kwalifikacji prawnej jak i w zakresie rozstrzygnięcia o karze w zakresie przypisanego obwinionej wykroczenia.
Mając na uwadze podniesioną wyżej argumentację rozstrzygnięcia oparto na podstawieart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwo kosztach postępowania odwoławczego na podstawieart. 636 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw.

/SSO Zbigniew Karamara/