Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie
Sygnatura akt: VII W 194/13
Data wyroku: 2013-07-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Pośpiech
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 141 kw

Sygn. akt VII W 194/13

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 lipca 2013 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Pośpiech
Protokolant Monika Nowak

po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r.
z oskarżenia Komendanta Powiatowego Policji wW.
sprawy

J. R. W.
urodzonego w dniu (...)wS.s.Z.iS.z domuW.

obwinionego o to, że:
w dniu 26 stycznia 2013 r. około godz. 18:20 w miejscowościM.w okolicy sklepu używał słów nieprzyzwoitych,
tj. o czyn z art. 141 k.w.,
-----------------------------------------

      I.uznaje obwinionego

J. R. W.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 141 k.w., i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 100.-(stu) złotych grzywny;
II.na podstawieart.118§1 k.p.w.i§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (stu) złotych a na podstawieart. 119 k.p.w.w związku zart. 617 k.p.k.iart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 30 (trzydziestu) złotych.

Sygn. akt VII W 194/13

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

W dniu 26 stycznia 2013 rokuJ. R. W.przebywał w okolicy sklepu ogólnospożywczego w miejscowościM.. Pod tym samym sklepem pojawił się równieżW. K..J. R. W.znajdował się pod wpływem alkoholu i zachowywał się zaczepnie i agresywnie. GdyA. C., właścicielka sklepu i jednocześnie sołtys wsiM.zamykała drzwi od sklepuJ. R. W.zaczął używać słów wulgarnych w kierunkuW. K.krzycząc na głos „ty chuju, kurwa”.W. K.uciekał, aJ. R. W.zaczął go gonić.
Dowody: zeznania świadkaW. K.– k. 22, zeznania świadkaA. C.– k. 22.

J. R. W.został przesłuchany w toku postępowania wyjaśniającego i nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu twierdząc, że zarzut jest zemstąW. K.z zawiści i zazdrości i toW. K.„czepia się” jego dzieci mówiąc, że obwiniony nie jest ojcem swoich dzieci tylko wujkiem.

Sąd zważył, co następuje.

Wyjaśnienia obwinionego złożone w toku postępowania wyjaśniającego nie zasługują na wiarygodność, albowiem są sprzeczne z zeznaniami świadkówW. K.iA. C.. ObwinionyJ. R. –. W.nie stawił się na rozprawie i nie złożył w związku z tym wyjaśnień. Jednakże z treści sprzeciwu od wyroku nakazowego wynika, że obwiniony kwestionuje swoje sprawstwo z uwagi na fakt, że tego dnia, to jest 26 stycznia 2013 roku w ogóle nie przebywał w miejscowościM., do której powrócił dopiero w nocy. Przebywał bowiem wS.podW.. Te twierdzenia są całkowicie sprzeczne z zeznaniami świadkówW. K.iA. C., którzy zeznali, że tego dnia widzieli obwinionego pod sklepem wM.i opisali jego wulgarne i agresywne zachowanie wskazując, ze używał on słów wulgarnych pod adresemW. K.. Sąd nie dopatrzył się żadnego obiektywnego i realnego powodu, dla którego obaj świadkowie mieliby składać fałszywe zeznania i niezgodnie z prawdą wskazywać obwinionego jako sprawcę wykroczenia. Nie zmienia tego w niczym fakt, że świadekW. K.nie opisał dwóch zdarzeń z udziałem obwinionego lecz tylko jedno, w którym uczestniczył także jego młodszy brat, albowiem zarówno w jednym jak i w drugim przypadku wskazał na obecność obwinionego na miejscu zdarzenia jak i na używanie przez niego słów wulgarnych. Fakt drugiego, wcześniejszego zdarzenia z udziałem brataW. K.opisała świadekA. C.. Podawane przez obwinionego powody, dla których rzekomo świadkowie mieliby składać fałszywe zeznania należy uznać za gołosłowne twierdzenia obwinionego i nie wykazane w najmniejszym stopniu w toku przewodu sądowego.
Mając powyższe rozważania na względzie sąd uznał, że zarówno sprawstwo jak i wina obwinionego została udowodniona, a czynem swoim obwiniony wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 141 kw, albowiem w miejscu publicznym używał słów nieprzyzwoitych, czyli słów wulgarnych, które wykrzykiwał w obecności innych osób.
Sąd wymierzył obwianemu karę 100 złotych grzywny uznając, że będzie ona karą adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Nie cechuje się czyn obwinionego wysoką społeczną szkodliwością, jednakże jego zachowanie nie może pozostać całkowicie bezkarne zwłaszcza, że połączone było z działaniami agresywnymi i groźbami karalnymi, które powinny być przedmiotem osobnego postępowania karnego. Wymierzona kara spełni swoje cele i uświadomi obwinionemu naganność jego zachowania i konieczność używania w miejscu publicznym słów, które są uznane za powszechnie obelżywe i wulgarne, albowiem obniżają one i tak już mocno zdewastowaną kulturę języka w przestani publicznej i tym samym kulturę relacji międzyludzkich.
Na podstawie przepisów powołanych w punkcie II części dyspozytywnej wyroku sąd obciążył obwinionego zryczałtowanymi kosztami postępowania w wysokości 100 złotych oraz opłatą w kwocie 30 złotych.