Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 620/13
Data wyroku: 2013-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Nowak, Aleksandra Babilon-Domagała, Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 620/13WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 27 czerwca 2013 rokuSąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:Przewodniczący: SSO Tomasz NowakSędziowie: SO Aleksandra Babilon- DomagałaSO Anna Szeliga (spr.)Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudekprzy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwkopo rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 rokusprawyH. K. (1)oskarżonego o przestępstwa zart. 280 § 1 kkiart.158 § 1 kkw zw. zart.11 § 2 kkna skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonegood wyroku Sądu Rejonowego w Kazimierzy Wielkiejz dnia 18 grudnia 2012 roku sygn. akt II K 236/12Izmienia zaskarżony wyrok w części w ten sposób, że:1orzeczoną wobecH. K. (1)w punkcie III wyroku karę pozbawienia wolności łagodzi do 8 (ośmiu) miesięcy;2zasądza odH. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty za obie instancje;IIw pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;IIIzasądza od oskarżonegoH. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa 10 (dziesięć) złotych tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze.IX Ka 620/13UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w Kazimierzy Wielkiej z dnia 18 grudnia 2012r. w sprawie o sygn. akt II K 236/12 oskarżeniG. P. (1)iH. K. (1)zostali uznani za winnych tego, że:w dniu 10 czerwca 2012r. wP., powiatu(...), województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciuM. J. (1)w ten sposób, że zadawali mu uderzenia pięściami po twarzy, ramionach i klatce piersiowej, powodując u niego obrażenia ciała w postaci zaczerwienienia ucha i zadrapania na szyi, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub skutku określonego wart. 157 par. 1 k.k.a nadto oskarżonyG. P. (1), po uprzednim zastosowaniu w/w przemocy wobecM. J. (1)czym doprowadził go do stanu bezbronności i dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki N. (...)wartości 300 złotych na szkodęM. J. (1)tj. popełnienia przez oskarżonegoG. P. (1)przestępstwa zart. 280 par. 1 k.k.iart. 158 par. 1 k.k.w zw. zart. 11 par. 2 k.k., zaś przez oskarżonegoH. K. (1)popełnienia przestępstwa zart. 158 par. 1 k.k.i za to na mocyart. 280 par. 1 k.k.iart. 33 par. 1, 2 i 3 k.k.w zw. zart. 11 par. 3 k.k.wymierzyłG. P. (1)karę 2 lat pozbawienia wolności i karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych, zaś na podstawieart. 158 par. 1 k.k.wymierzył oskarżonemuH. K. (1)karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na mocyart. 69 par. 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 par. 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoG. P. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 5 a na podstawieart. 73 par. 1 k.k.oddał go w okresie próby pod dozór kuratora; na mocyart. 69 par. 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 par. 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoH. K. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 4 a na podstawieart. 73 par. 2 k.k.oddał go w okresie próby pod dozór kuratora; na podstawieart. 71 par. 1 k.k.iart. 33 par. 1 i 3 k.k.wymierzył oskarżonemuH. K. (1)karę 60 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; na podstawieart. 415 par. 2 k.p.k.powództwa adhezyjne pozostawił bez rozpoznania; zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoG. P. (1)kwotę 830 złotych a od oskarżonegoH. K. (1)kwotę 530 złotych tytułem kosztów sądowych.Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoH. K. (1)zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonego i zarzucając:1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku skazującego, polegający na błędnym przyjęciu i ustaleniu przez Sąd, że oskarżonymH. K. (1)w dniu 10.06.12r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1), wziął udział w pobiciuM. J. (1)w ten sposób, że zadawali mu uderzenia pięściami po twarzy, ramionach, klatce piersiowej, powodując obrażenia ciała w postaci zaczerwienienia ucha, podrapowaniu na szyi, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, lub skutku zart. 157 par.1 k.k., podczas gdy przeprowadzone dowody w sprawie nie dawały podstawy do takiego ustalenia, a oskarżony winien być uniewinniony od przypisanego mu czynu,2. naruszenie przepisuart. 5 par. 2 k.p.k.przez to, że Sąd mimo wątpliwości co do udziału oskarżonegoH. K. (1), wątpliwości tych nie usunął, przez co naruszył przepisart. 5 par. 2 k.p.k.,3. rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu, polegającą na tym, że Sąd wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 4 lat, oddając pod dozór kuratora, oraz grzywny, podczas gdy szereg okoliczności łagodzących dawało podstawę do wymierzenia kary znacznie łagodniejszej.Podnosząc powyższe zarzuty obrońca H.K.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu lub o znaczne złagodzenie kary wymierzonej oskarżonemu tak kary pozbawienia wolności jak i kary grzywny, albo o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zwolnienie oskarżonegoH. K. (1)od kosztów sądowych za II instancję.Sąd Okręgowy zważył, co następuje:Apelacja obrońcy oskarżonegoH. K. (1)jest w części zasadna i doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku jak w części dyspozytywnej orzeczenia.Podniesione w apelacji zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych jak i obrazy przepisów prawa procesowego tj.art. 5 par. 2 k.p.k.nie są zasadne. Sąd Rejonowy starannie i wnikliwie przeprowadził całe postępowanie. Zgromadził wszystkie niezbędne do wydania wyroku dowody i poddał je prawidłowej ocenie. W sposób szczegółowy uzasadnił, którym dowodom dał wiarę, a które uznał za niewiarygodne i dlaczego. Uzasadniając wyrok nie pominął żadnego istotnego dowodu i okoliczności mającej znaczenie w sprawie. Sąd Okręgowy w pełni tę ocenę akceptuje.Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonegoH. K.wyrażonym w apelacji Sąd I instancji nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych. Zarzut ten został sformułowany ogólnikowo i sprowadza się w istocie do wyrażenia odmiennego poglądu, co do oceny zachowania oskarżonego, jak i odmówienia przymiotu wiarygodności zasadniczej części jego wyjasnień. Wielokrotnie w orzecznictwie sądów powszechnych podkreślano, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może być skuteczny tylko i wyłącznie wówczas, gdy skarżący wykaże konkretne uchybienia w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd I instancji, stosujący reguły logicznego rozumowania, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie może on jednak osiągać celu zamierzonego przez wnoszącego środek odwoławczy, jeżeli sprowadza się w swej istocie do polemiki z rozważaniami sądu I instancji, zawartymi w pisemnych motywach wyroku. Tak też została sformułowana apelacja w niniejszej sprawie.Z treści apelacji wynika, że skarżący kwestionuje ustalenia Sądu Rejonowego, co do tego, że oskarżonyH. K.miał świadomość od samego początku, że razem zG. P.mają pobić pokrzywdzonego. Skarżący pominął przy tym wyjaśnienia H.K., że rozmawiali o tym przed zdarzeniem, że wbrew jego późniejszym twierdzeniom tak z zeznańM. J.jak i wyjaśnień współsprawcy wynika, że pokrzywdzony został zaatakowany nagle, bez żadnego powodu, a następnie H.K.czynnie uczestniczył w jego pobiciu. Dowody te zostały prawidłowo, całościowo ocenione przez Sąd I instancji. Trafnie nadano przymiot wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonego. Apelujący nie wykazał żadnych błędów w rozumowaniu Sądu Rejonowego przywołując jedynie w środku odwoławczym fragmentaryczną treść dowodów, która w żaden sposób nie podważa dokonanych ustaleń.Wbrew zarzutowi apelującego nie zachodziły również podstawy do zastosowania wobec oskarżonegoart. 5 par. 2 k.p.k.Wątpliwości, o jakich mowa wart. 5 par. 2 k.p.k., to wątpliwości sądu, a nie strony procesowej, wyrażającej odmienny pogląd w przedmiocie oceny całokształtu ujawnionego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności oceny wiarygodności dowodów, stanowiących podstawę ustaleń faktycznych. Podkreślić należy, że wątpliwości, o jakich mowa w przepisieart. 5 par. 2 k.p.k., odnoszą się do zagadnień związanych z ustaleniami faktycznymi, a więc do sytuacji, gdy z zebranego materiału dowodowego wynikają różne wersje, a żadnej z nich nie daje się wyeliminować drogą dostępnej weryfikacji. Nie należą do nich natomiast wątpliwości związane z problemem oceny dowodów, a więc, który z wzajemnie sprzecznych dowodów zasługuje na wiarę, a który tego waloru nie ma. Jeżeli sąd dokona ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów, odpowiadającej zasadom logiki i doświadczenia życiowego i w zgodzie z przepisemart. 410 k.p.k., a ustalenia te są stanowcze – jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to nie może zachodzić obrazaart. 5 par. 2 k.p.k.Skarżący podniósł nadto w apelacji zarzut rażącej surowości wymierzonych H.K.kar tak pozbawienia wolności jak i grzywny wnosząc o ich znaczne złagodzenie. W ocenie Sądu Okręgowego apelacja ta w części jest zasadna tj. co do wysokości wymierzonej H.K.kary pozbawienia wolności.Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wskazał, czym się kierował wymierzając oskarżonemu kary w podanym wyżej rozmiarze. Uwzględniono, żeH. K.nie był dotychczas karany, ale zarzucanego mu czynu dopuścił się w stanie nietrzeźwości, nie wyraził także skruchy, nie przeprosił pokrzywdzonego nawet w tym zakresie, w jakim przyznawał się do udziału w zdarzeniu na jego szkodę.W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji wymierzając H.K.karę pozbawienia wolności nie uwzględnił w sposób prawidłowy wszystkich okoliczności, które winny mieć wpływ na jej wymiar. Należało ocenić karygodność czynu, stopień społecznej szkodliwości jak i stopień zawinienia. Niewątpliwie stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny, oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim godząc w jedno z podstawowych dóbr innego człowieka tj. w jego zdrowie. Stopień zawinienia należy jednak ocenić w kontekście zachowania obu sprawców. Rola oskarżonegoH. K.w stosunku doG. P.była podrzędna. To drugi ze sprawców był pomysłodawcą przestępstwa, wykazał się znaczną agresją i brutalnością oraz oprócz pobicia dopuścił się przestępstwa rozboju. Porównując kary wymierzone obu sprawcom kara pozbawienia wolności 1 roku i 6 miesięcy za czyn zart. 158 par. 1 k.k.wymierzonaH. K. (1), jaki się, jako rażąco surowa.Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy złagodził wymierzoną oskarżonemuH. K.karę ł pozbawienia wolności do 8 miesięcy.Brak jest natomiast podstaw do złagodzenia orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny. Wymierzono karę w dolnych granicach zagrożenia. Jak trafnie podniesiono w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oskarżony jest młody, zdrowy, nie ma nikogo na utrzymaniu i ma możliwości podjęcia pracy choćby dorywczej by uzyskać pieniądze na zapłacenie grzywny. Jest to realna dolegliwość, która powinna wychowawczo wpłynąć na oskarżonego i powstrzymać go od popełniania tego typu przestępstw w przyszłości.Mając na uwadze powyższe działając na podstawieart. 437 par. 2 k.p.k.należało zmienić zaskarżony wyrok jak w części dyspozytywnej orzeczenia.O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono w oparciu o przepisart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.SSO A. Szeliga SSO A. Babilon -Domagała SSO T. Nowak