Sąd Okręgowy we Wrocławiu
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 1375/12
Data wyroku: 2013-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Gruszczyńska-Michurska, Małgorzata Kontrym, Jolanta Solarz
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c.

Sygn. akt II Ca 1375/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:SSO Jolanta Solarz
Sędziowie:SSO Patrycja Gruszczyńska - Michurska
SSR del. Małgorzata Kontrym (spr.)
Protokolant:Katarzyna Dudejcz
po rozpoznaniu po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2013 roku we Wrocławiu na rozprawie
sprawy z powództwa:(...)S.A.wW.
przeciwko:M. K. (1),A. Ś.,I. S.iP.
Ś.
przy udziale interwenienta ubocznegoGminyW.
o eksmisję
na skutek apelacji interwenienta ubocznego GminyW.od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2012 roku w sprawie sygn. akt I C 115/12

I
zmienia zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2012 roku wydany w sprawie sygn. akt I C 115/12 w pkt I w ten sposób, że powództwo w stosunku do pozwanejM. K. (1)oddala, uchylając jednocześnie pkt III, IV i V tego wyroku;

II
zasądza od strony powodowej na rzecz interwenienta ubocznego kwotę 260 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt ll Ca 1375/12

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11.07.2012 roku, wydanym w sprawie sygn. akt I C 115/12, Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków (zaocznym w stosunku do pozwanychM. K. (1)iA. Ś.) w pkt I nakazał pozwanejM. K. (1), aby opróżniła, opuściła i wydała stronie powodowej(...)S.A.wW.lokal mieszkalny nr (...), położony weW.przyul. (...). Sąd ustalił przy tym, iż pozwanejM. K. (1)przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego oraz wstrzymał wykonanie wyroku w pkt I do czasu złożenia tej pozwanej oferty najmu lokalu socjalnego. Tyułemkosztów procesu zasądzono od pozwanejM. K. (1)na rzecz strony powodowej kwotę 337 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu. Wobec pozwanychA. Ś.,I. S.iP. Ś.Sąd I instancji powództwo oddalił.
Sąd I instancji ustalił, że pozwaneM. K. (1)iA. Ś.na mocyart. 30 ust. 1 Ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, wstąpiły w stosunek najmu spornego lokalu mieszkalnego stanowiącego własność strony powodowej. Pozwane zalegały przy tym z zapłatą czynszu a ich zaległość z tego tytułu na dzień 06.09.2010 roku przekraczała trzy pełne okresy płatności. Pismem z dnia 06.09.2010 roku strona powodowa wezwała pozwanąM. K. (1)do zapłaty długu wyznaczając jej termin jednego miesiąca pod rygorem wypowiedzenia umowy najmu. Kierowane do pozwanej wezwanie było bezskuteczne, co skutkowało wypowiedzeniem umowy najmu wobec pozwanejM. K. (1)ze skutkiem na dzień 31.12.2010 roku. Obecnie w spornym lokalu zamieszkują jedynie pozwaneM. K. (1)iA. Ś..M. K. (2)ma 86 lat, otrzymuje emeryturę w kwocie 1 304,92 zł brutto miesięcznie oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 195,67 zł. Jej emerytura jest zajęta przez Komornika. Pozostali pozwani nie zamieszkują w przedmiotowym mieszkaniu.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji uznał zgłoszone żądanie za częściowo zasadne. Sąd uznał, że wypowiedzenie umowy najmu spornego lokalu winno zostać skierowane do obu pozwanych -M. K. (1)iA. Ś., jako faktycznie w nim zamieszkujących i posiadających tytuł do korzystania z lokalu w postaci prawa najmu. Sąd uznał, że sam fakt powstania zadłużenia z tytułu czynszu najmu nie był przez żadną ze stron kwestionowany oraz że wypowiedzenie

umowy najmu spornego lokalu było skuteczne jedynie wobec pozwanejM. K. (1), co skutkuje uznaniem, że pozwanaA. Ś.dysponuje w dalszym ciągu tytułem prawym do lokalu. Orzekając eksmisję pozwanejM. K. (1)Sąd I instancji uznał, że pozwana spełniała przesłanki do ustalenia, iż przysługuje jej uprawnienie do lokalu socjalnego. Orzeczenie o kosztach postępowania Sąd I instancji oparł o przepisart. 98 kpcbowiem pozwanaM. K. (1)niniejszy proces przegrała.
Apelację co do pkt I, III, IV i V powyższego wyroku wniósł interwenient uboczny GminaW.domagając się oddalenie powództwa w stosunku do pozwanejM. K. (1).
Interwenient uboczny zarzucił naruszenie przepisuart. 328 § 2 kpcpoprzez brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnienia podstawy prawnej zapadłego orzeczenia, które uzasadniałoby uwzględnienie żądania w stosunku do pozwanejM. K. (1), oraz naruszenie przepisuart. 222 § 1 kcpoprzez uznanie zgłoszonego żądania za zasadne mimo, iż pozwana posiadała tytuł prawny do zajmowania spornego lokalu jako uprawnienie pochodzące od prawa drugiej pozwanej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku a interwenient może jedynie domniemywać, że podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepisart. 222 § 1 kc.Interwenient wskazał, iż Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż pozwanejM. K. (1)skutecznie wypowiedziano umowę najmu jednakże nie wziął pod uwagę, że z chwilą rozwiązania umowy najmu między pozwanąA. Ś.a pozwanąM. K. (1)nawiązał się stosunek zbliżony do użyczenia. Zatem prawo pozwanejM. K. (1)do zajmowania spornego lokalu jest pochodną prawa najmu przysługującego pozwanejA. Ś.. Utrata tego uprawnienia może nastąpić najwcześniej z chwilą utraty przymiotu najemcy po stronie drugiej z pozwanych. W tym stanie rzeczy, zdaniem skarżącej Gminy, brak było podstaw do uznania żądania pozwu w oparciu o przepisart. 222 § 1 kc.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja interwenienta ubocznego GminyW.była zasadna w zakresie, w jakim zarzucono skarżonemu wyrokowi Sądu I instancji naruszenie przepisuart. 222 § 1 kc.Ustalenia faktyczne, które legły u podstaw skarżonego orzeczenia, zostały przez Sąd I instancji prawidłowo poczynione i Sąd Okręgowy przyjmuje je za własne, wywodząc z nich jednak odmienne skutki prawne.
Na wstępie zauważyć należy, że istotą powództwa opartego na przepisieart. 222 § 1 kcjest odzyskanie utraconego władztwa nad rzeczą a wydany w sprawie wyrok uwzględniający żądanie winien być podstawą do wydania lokalu przez osoby, które go zajmują nie posiadając przy tym do tego żadnego tytułu prawnego. Uwzględnienie powództwa w stosunku do jednej tylko z pozwanych

zamieszkujących w spornym lokalu celu tego nie realizuje w sytuacji, kiedy druga z nich posiada dalej status najemcy i ma prawo tym lokalem nadal władać w oparciu o łączącą strony umowę najmu. W tak ustalonym stanie faktycznym, czyli w sytuacji, w której nie doszło do wypowiedzenia umowy najmu spornego lokalu drugiej z pozwanych, żądanie powoda nie może zostać uwzględnione bowiem tak wydany wyrok nie zapewni realizacji celu powództwa opartego na przepisieart. 222 § 1 kca dopóki powódka jest związana umową najmu tego lokalu nie może domagać się jego wydania na swoją rzecz. W tym stanie rzeczy uznać należy, że dla uwzględnienia powództwa w stosunku do pozwanejM. K. (1)konieczne było skuteczne wypowiedzenie umowy najmu również wobec pozwanejA. Ś.i objęcie wyrokiem eksmisyjnym obu pozwanych. Z tego powodu drugorzędne znaczenie ma kwestia ewentualnego uprawnienia do zamieszkiwania w tym lokalu, pochodnego od uprawnienia obecnego najemcy choć Sąd II instancji podziela przy tym pogląd wyrażony w apelacji, że pozwanaM. K. (1)dysponuje tytułem prawnym do lokalu pochodnym od prawa najemcy.
Sąd Okręgowy nie miał przy tym wątpliwości, że podstawą zapadłego rozstrzygnięcia był przepisart. 222 § 1 kcw powiązaniu z przepisami Ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianieKodeksu cywilnego, regulujących tryb wypowiadania umów najmu. Choć pierwsza z wymienionych podstaw nie została wprost przywołana w zaskarżonym rozstrzygnięciu, co słusznie zauważa skarżący zarzucając naruszenie przepisuart. 328 § 2 kpc, to jednak według Sądu II instancji oraz judykatury naruszenie tego przepisu z reguły nie ma wpływu na treść wyroku, gdyż uzasadnienie sporządzane jest po jego wydaniu. O uchybieniu przepisowiart. 328 § 2można mówić jedynie wtedy, gdyby uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie zawierało danych pozwalających na kontrolę tego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 21 listopada 2001 r., I CKN 185/01, Lex nr 52726, zob. też wyroki SN: z dnia 18 marca 2003 r, IV CKN 1862/00, Lex nr 109420, z dnia 5 października 2005 r., I UK 49/05, M.Praw. 2006, nr 4, s. 214). Przytoczony pogląd koresponduje z zapatrywaniami doktryny, że naruszenie przepisu o sposobie uzasadnienia wyroku o tyle może stanowić przyczynę uchylenia wyroku, o ile uniemożliwia sądowi wyższej instancji kontrolę, czy prawo materialne i procesowe zostało należycie zastosowane (J. Krajewski (w:)Kodeks postępowania cywilnego...,t. 2, red. J. Jodłowski, K. Piasecki, s. 537). Nieprzytoczenie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie uzasadnia zatem samo przez się podstawy zaskarżenia, jeżeli z uzasadnienia wyroku wynika, że sąd zastosował prawidłowo właściwe przepisy prawne (tak na tle dawnego k.p.c. wyrok SN z dnia 19 stycznia 1957 r., 3 CR 187/56, OSPiKA 1957, z. 2, poz. 36, z glosą M. Lisiewskiego). W rozpatrywanym przypadku sporządzone przez Sąd I instancji uzasadnienie zaskarżonego wyroku umożliwiało przeprowadzenie jego kontroli instancyjnej.
Uznając zatem wniesioną apelację za zasadną Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w pkt I i powództwo w stosunku do pozwanejM. K. (1)oddalił uchylając jednocześnie wyrok w pkt III, IV i V o czym orzeczono jak w sentencji w oparciu o przepisart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 222 § 1 kc.
Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego oparto o przepisart. 98 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpcmając na uwadze, że apelacja interwenienta ubocznego została uwzględniona w całości a apelujący, na mocy przepisuart. 15 ust. 3 Ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego, był uprawniony do działania wbrew interesom strony, do której przystąpił.