Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 93/13
Data wyroku: 2013-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ryszard Sułtanowski
Słowa kluczowe: Zasiłek Chorobowy
Podstawa prawna: art.46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Sygn. akt IV U 93/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Ryszard Sułtanowski
Protokolant: Agnieszka Zamojska

po rozpoznaniu w dniu 28.05.2013 r. w Jeleniej Górze
sprawy z odwołaniaP. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
na skutek odwołania od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 08.03.2013 r. znak(...)
w przedmiocie zasiłku chorobowego

odwołanie oddala.

UZASADNIENIE
WnioskodawcaP. S., wnosząc odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.ograniczającej mu prawo do zasiłku chorobowego do wysokości 100 % przeciętnego wynagrodzenia za okres od 01.02. do 19.02.2013 r., domagał się jej zmiany i przyznania zasiłku chorobowego za sporny okres w wysokości obliczonej wg podstawy wymiaru tego świadczenia. W uzasadnieniu odwołania wnioskodawca wskazał, ze strona pozwana ograniczyła mu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za okres od 01.02.2013 r. do 19.02.2013 r. na podstawie art. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego. Kwestionując zasadność tej decyzji wnioskodawca podniósł, że zwolnienie lekarskie zostało wystawione w dniu 29.01.2013 r., a więc w dacie, gdy wnioskodawca był pracownikiemfirmy (...) SAwS.. W piśmiennictwie wskazuje się, że pomimo iż literalna wykładania nakazywałaby przeliczać podstawę w każdym przypadku niezdolności do pracy po ustaniu stosunku pracy, to nie przelicza się jednak podstawy wymiaru zasiłku w razie niezdolności do pracy powstałej w czasie zatrudnienia i kontynuowanej po jego ustaniu.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu pisma strona pozwana wskazała, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawieart. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwazgodnie z którym podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100 % przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3 miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanych dla celów emerytalnych. Wnioskodawca był zatrudniony wfirmie (...) SAw okresie od 22.04.1996 r. do 31.01.2013 r., zaś na zwolnieniu chorobowym przebywa od 08.11.2012 r. W oparciu o art. 46 ww ustawy podstawa wymiaru zasiłku chorobowego została ograniczona z 5.590,68 zł. w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, do kwoty 3.510,22 zł. po ustaniu tytułu ubezpieczenia.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

WnioskodawcaP. S.był zatrudniony wfirmie (...) SAw okresie od 22.04.1996 r. do 31.01.2013 r. Od dnia 08.11.2012 r. wnioskodawca przebywał na zwolnieniu chorobowym. W okresie zatrudnieniaP. S.podstawa wymiaru jego zasiłku chorobowego wynosiła 5.590,68 zł., zaś po rozwiązaniu stosunku pracy ograniczona została do kwoty 3.510,22 zł.
dowód: okoliczności bezsporne

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie pozostawał bezsporny. Spór sprowadzał się jedynie do kwestii dopuszczalności ograniczenia wysokości podstawy zasiłku chorobowego po ustaniu stosunku pracy.
Zdaniem Sądu Rejonowego, strona pozwana prawidłowo ograniczyła wnioskodawcy wysokość podstawy zasiłku chorobowego po ustaniu ubezpieczenia chorobowego (ustaniu stosunku pracy).Art. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwastanowi,że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100 % przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3 miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanych dla celów emerytalnych. Przytoczone przez wnioskodawcę w odwołaniu pogląd sprowadzający się do tego, żeart. 46ww ustawy nie stosuje się do sytuacji, w której niezdolność do pracy powstała w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego ma charakter incydentalny w doktrynie. Odmienną interpretacjęart. 46ww ustawy przedstawił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 07.04.2009 r., gdzie wskazano, że ograniczenie wysokości podstawy obliczania zasiłku chorobowego wynikające zart. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwama zastosowanie także wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia (wyrok SN z dnia 07.04.2009 r., I UK 337/08, OSNP 2010/21-22/269). Sąd Rejonowy w pełni podziela powyższe stanowisko. Podkreślić bowiem należy, że odpowiedzialność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych po ustaniu tytułu ubezpieczenia społecznego ma charakter wyjątkowy. Brak jest racjonalnego uzasadnienia dla stanowiska, że zakres tej odpowiedzialności nie ulega zmianie po rozwiązaniu stosunku pracy, tym bardziej, że także sam art. 46 ustawy nie różnicuje tych dwóch sytuacji.
Mając powyższe na uwadze odwołanie wnioskodawcy na podstawie art.art. 47714§ 1 kpcpodlegało oddaleniu.