Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1595/13
Data wyroku: 2013-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 1595/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna
Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Hojnowskiego
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 roku
sprawyG. B.
oskarżonego o przestępstwo zart.178 a § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą we Włoszczowie
z dnia 30 lipca 2013 roku sygn. akt VII K 320/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelacje za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 140 (sto czterdzieści) złotych tytułem kosztów sądowych za II instancję.

Sygn. akt IX Ka 1595/13

UZASADNIENIE
G. B.został oskarżony o to, że:
w dniu 9 marca 2013r. w m.S.Pierwsze, gm.Ł., woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy m-kiB.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadającw I badaniu – 0,91 mg/l oraz w II badaniu – 0,81 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy we Włoszczowe sygn. akt II K 37/11 z dnia 22.02.2011r.
to jest o przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.

Sąd Rejonowy w Jędrzejowie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą we Włoszczowe wyrkiem z dnia 30 lipca 2013r. w sprawie sygn. akt VII K 320/13 orzekł co następuje:

I
oskarżonegoG. B.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 178a § 4 k.k.i za to z mocy tego przepisu wymierzył mu karę4 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat;

III
na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych;

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 złotych tytułem wydatków, zwalniając go z mocyart. 624 § 1 k.p.k.od opłaty od kary, którą obciążył Skarb Państwa.

Powyższy wyrok w zakresie orzeczonej kary zaskarżył obrońca oskarżonego, który wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność kary
i wnosił o:
zmianę wyroku w zaskarżonej części przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest w stopniu oczywistym bezzasadna.
Całkowicie chybiony jest zarzut rażącej niewspółmierności kary.
W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę, że autor apelacji nie precyzuje w zarzucie na czym ta niewspółmierność kary ma polegać i którego rozstrzygnięcia, ta rażąca niewspółmierność (trzeba domniemywać, że surowość) ma dotyczyć.
Dopiero z wniosku apelacyjnego i uzasadnienia można wywieść, iż kwestionowany jest wymiar kary pozbawienia wolności, a rażąca surowość tej kary ma polegać na braku warunkowego zawieszenia jej wykonania.
W żadnym razie nie można podzielić wywodów apelacji. Zgodniez przepisemart. 69 § 4 k.k.wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 k.k.sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Jedyny argument mający przemawiać, według autora apelacji, za istnieniem tego szczególnie uzasadnionego wypadku, a mianowicie pomoc matce w prowadzeniu dużego gospodarstwa rolnego, zarówno samoistnie, jaki w odniesieniu do innych okoliczności przemawiających przeciwko uznaniu wystąpienia tego szczególnie uzasadnionego wypadku, nie stanowi istotnego uzasadnienia do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Fakt pomocy jednemu z rodziców w prowadzeniu dużego gospodarstwa rolnego ma uboczne znaczenie w zakresie dyrektyw wymiaru karu i w żadnym razie nie może zmieniać oceny konieczności zastosowania kary o charakterze izolacyjnym.
Z kolei eksponowany fakt przyznania się do popełnienia czynu i nie utrudniania postępowania w sytuacji, gdy dowody popełnienia przestępstwa były jednoznaczne, nie może świadczyć o krytycznym spojrzeniu oskarżonego na czyn, którego się dopuścił po upływie 2 lat od poprzedniego skazania za przestępstwo podobne.
Po stronie oskarżonego nie występują żadne istotne okoliczności podmiotowe lub przedmiotowe, które mogłyby wskazywać na wyjątkowość sytuacji, w jakiej znalazł się oskarżony jako sprawca przestępstwa zart. 178a § 4 k.k.Z tego też względu nie ma podstaw do przyjęcia zaistnienia szczególnie uzasadnionego wypadku zart. 69 § 4 k.k.i warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
W konsekwencji wyrok jako słuszny podlegał utrzymaniu w mocy.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 456 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.O kosztach sądowych za II instancję orzeczono na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 2w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23.06.73 r. o opłatachw sprawach karnych.
/SSO Krzysztof Sajtyna/