Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 704/13
Data wyroku: 2013-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Przykucki, Marek Mazur, Sędzia Marek Walentynowicz
Podstawa prawna: 437§1kpk

Sygn. akt V Ka 704/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2013r.

Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący – Sędzia: SO Marek Walentynowicz (spr.)
Sędziowie: SO Sławomir Przykucki
SO Marek Mazur

Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Dzierżyńska
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. w Koszalinie Małgorzaty Siwek-Sokólskiej

po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013r. sprawy

1

M. S. (2), 2.P. S.

oskarżonychad. 1zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,ad. 2zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,art. 281 kk(x2),art. 281 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,art. 278 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinku
z dnia 04 września 2013 roku    sygn. akt II K 203/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
wpunkcie Irozstrzygnięcia wobec obu oskarżonych przyjmuje kwalifikację prawną czynu zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,a na podstawieart. 14 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 60 § 1 kkiart. 60 § 6 pkt 3 kkkażdemu z nich wymierza karę po roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

b
rozwiązuje karę łączną orzeczoną w punkcie VII zaskarżonego wyrokui związane z nią rozstrzygnięcie z punktu IX wobecP. S.i na podstawieart. 91 § 2 kkw zw. zart. 85 kkłączy orzeczone wobec niego kary pozbawienia wolności i wymierza mu nową karę łączną3 (trzech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której, na zasadzieart. 63 § 1 kk, zalicza mu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 30 grudnia 2012 roku do14 stycznia 2013 roku oraz od 05 lutego 2013 roku do 26 kwietnia 2013 roku,

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

3
zwalnia obu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze,

4
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K.i adw.J. W.kwoty po 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem obrony z urzędu oskarżonych w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt V Ka 704/13

UZASADNIENIE
P. S.iM. S. (2)zostali oskarżeni o to, że:

I
w dniu 05.02.2013r. wS.naskrzyżowaniu ulic (...)działając wspólnie i w porozumieniu, poprzez uderzenie rękoma i kopanie użyli przemocy wobecB. K.w celu zaboru telefonu komórkowego i pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli wobec obrony pokrzywdzonego, interwencji policji oraz faktu, żeB. K.nie posiadał przy sobie telefonu komórkowego i pieniędzy, czym działali na szkodęB. K.,

tj. o czyn zart. 13 § l kkw zw. zart. 280 § l kk,

a ponadtoP. S.o to, że:

II
w dniu 17.11.2012r. wS.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym nieletnim dopuścił się zaboru w celu przywłaszczenia zesklepu (...)opakowania maszynek do goleniamarki G.o wartości 18 zł, a następnie w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, użył przemocy wobec interweniującej kierowniczkisklepu (...), która próbowała go zatrzymać, poprzez jej szarpanie, ciągnięcie przed sklep, oraz kopnięcie nogą w nos, oraz nieustalonego klienta, który usiłował go zatrzymać poprzez uderzenie ręką w twarz, czym działał na szkodęM. R.i nieustalonego mężczyzny oraz(...) Spółka z o.ow miejscowościM.,

tj. o czyn zart. 281 kk,

III
w listopadzie 2012r. wS.dopuścił się zaboru w celu przywłaszczenia zesklepu (...)dwa komplety ostrzyG.o wartości 33,98 zł, a następnie w celu utrzymania w posiadaniu zabranej rzeczy bezpośrednio po dokonaniu kradzieży użył przemocy wobec klientkisklepu (...), poprzez jej wyrywanie się gdy przytrzymywała go za kaptur bluzy, a następnie wobec sprzedawczyniE. K.poprzez jej odepchnięcie i przewrócenie, czym działał na szkodęJ. K.,(...) Spółka z o.ow miejscowościM.,

tj. o czyn zart. 281 kk,

IV
dniu 30.12.2012r. wS., dopuścił się zaboru w celu przywłaszczenia zesklepu (...)płyn do płukania ust i pastę do zębów o łącznej wartości 21,98 zł, a następnie w celu utrzymania się w posiadaniu zabranych rzeczy bezpośrednio po dokonaniu kradzieży użył przemocy wobec interweniujących pracownika ochronysklepu (...)oraz kasjeraŁ. P., którzy próbowali go zatrzymać poprzez szarpania się z nimi i wyrywanie się im, używając przy tym noża, którym spowodował uszkodzenie ciałaŁ. P.w postaci otwartej rany kłutej w okolicy podżuchwowej lewej o głębokości 4 cm, przy czym, w wyniku ciosu nożemŁ. P.doznał obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, czym działał na szkodęM. G.iŁ. P., oraz(...)Sp. z o.o w miejscowościM.,

tj. o czyn zart. 281 kkiart. 157 § l kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

V
w okresie od września 2012r. do 29.12.2012r. wS.w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dopuścił się zaboru w celu przywłaszczenia zesklepu (...)kosmetyków w postaci dezodorantów, szamponów, past do zębów, oraz słodyczy i maszynek do golenia o wartości nie niniejszej niż 600 zł, a ponadto usiłował dopuścić się zaboru 10 szt. dezodorantów i sztyftówmarki R.o wartości nie mniejszej niż 99,90 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec reakcji sprzedawczyni w sklepie, czym działał na szkodę(...) Spółka z o.ow miejscowościM.,

tj. o czyn zart. 278 § l kkiart. 13 § l kkw zw. zart. 278 § l kkw zw. zart. 12 kk.

Sąd Rejonowy w Szczecinku wyrokiem z dnia 04 września 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 203/13:

I
uznał oskarżonychP. S.orazM. S. (2)za winnych tego, że w dniu 05.02.2013 roku wS.naskrzyżowaniu ulic (...)działając wspólnie i w porozumieniu używając przemocy wobecB. K.polegającej na uderzaniu go rękoma i kopanie usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego i pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli wobec obrony pokrzywdzonego, interwencji policji oraz faktu, żeB. K.nie posiadał przy sobie telefonu komórkowego i pieniędzy, czym działali na szkodęB. K.tj. przestępstwa zart. 13 § l kkw zw. zart. 280 § 1 kki za to na podstawieart. 14 § l kkw zw. zart. 280 § l kkskazał każdego z nich na karę 2 lat pozbawienia wolności,

II
uznał oskarżonegoP. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 281 kk,

III
uznał oskarżonegoP. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 281 kk,

IV
ustalając, iż czyny opisane w punkcie II i III sentencji wyroku stanowią ciąg przestępstw zart. 281 kkna podstawieart. 91 § l kkw zw. zart. 281 kkskazał oskarżonegoP. S.na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,

V
uznał oskarżonegoP. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 281 kkiart. 157§ l kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 11 § 3 kkw zw. zart. 281 kkskazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności,

VI
uznał oskarżonegoP. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie V aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 278 § l kkiart. 13 § l kkw zw. zart. 278 § l kkw zw. zart. 12 kkz tym ustaleniem, iż sprawca dział w krótkich odstępach czasu i za to na podstawieart. 278§ 1 kkskazał oskarżonegoP. S.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

VII
na podstawieart. 91 § 2 kkw zw. zart. 85 kkorzeczone wobec oskarżonegoP. S.w punktach I, IV, V i VI sentencji wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu łączną karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

VIII
na podstawieart. 63 § l kkzaliczył oskarżonemuM. S. (2)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego zatrzymania w sprawie od dnia 06.02.2013r. do dnia 29.03.2013r., przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

IX
na podstawieart. 63 § l kkzaliczył oskarżonemuP. S.na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego zatrzymania w sprawie od dnia 30.12.2012r. do dnia 14.01.2013r. oraz od dnia 05.02.2013r. do dnia 26.04.2013r., przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

X
na podstawieart. 46 § l kkorzekł wobec oskarżonegoP. S.na rzecz pokrzywdzonych:

-

(...) Spółka z o.ow miejscowościM.kwotę 651,98 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem,

Ł. P.kwotę 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

XI
zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Szczecinku na rzecz adw.J. W.z Kancelarii Adwokackiej wS.kwotę 1195,56 zł obejmującą należną stawkę podatku VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuP. S.z urzędu,

XII
zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Szczecinku na rzecz adw.M. K.z Kancelarii Adwokackiej wS.kwotę 1195,56 zł obejmującą należną stawkę podatku VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. S. (2)z urzędu,

XIII
zwolnił oskarżonych od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania i nie wymierzył im opłat.

Powyższy wyrok apelacją zaskarżył obrońca oskarżonegoP. S.zarzucając:

1
obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 13 § 2 k.k.a przejawiające się w tym, że pomimo przyjęcia przez sąd I instancji, żeB. K.nie posiadał przy sobie telefonu komórkowego i pieniędzy, to oskarżony dopuścił się usiłowania popełnienia czynu zabronionego zart. 280 § l k.k.podczas gdy oskarżony faktycznie dopuścił się usiłowania nieudolnego popełnienia czynu zabronionego zart. 208 § l k.k.,

2
rażącą niewspółmierność /surowość/ orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności poprzez nie zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary i warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Zarzucając wyrokowi, na mocyart. 438 pkt l i 4 k.p.k., obrazę przepisów prawa materialnego oraz rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności, wniósł o zmianę kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia i zakwalifikowania go zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § l k.k.oraz o zmianę wyroku poprzez nadzwyczajne złagodzenie kar pozbawienia wolności orzeczonych za poszczególne przestępstwa z uwzględnieniemart. 54 § l k.k.iart. 60 § l k.k., nadzwyczajne złagodzenie kary łącznej, a następnie orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania połączonym z obowiązkami wynikającymi zart. 72 k.k.tj. informowania kuratora o przebiegu okresu próby, poddania się leczeniu odwykowemu, powstrzymywania się od przebywania wsklepie (...)oraz obowiązkiem wynikającym zart. 73 k.k.
Jednocześnie wniósł o zasądzenie wynagrodzenia powiększonego o należną stawkę podatku VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

Apelację złożyła również obrońca oskarżonegoM. S. (2)zarzucając:

-

na podstawieart. 438 pkt 3błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że zachowanie oskarżonego wypełniło w pełni znamiona występku zart. 280 § l k.k.w z w. zart. 13 § l k.k.podczas gdy z okoliczności zdarzenia wynika, żeB. K.w momencie napaści na niego nie miał przy sobie przedmiotów na których zabór byli nastawieni sprawcy i działanie sprawców nie mogło od początku odnieść zamierzonego skutku, co w konsekwencji dopuszcza ich zachowanie zakwalifikować jako usiłowanie nieudolne zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 §1 k.k.,

na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności polegającą na odstąpieniu od poddania oskarżonego instytucji probacji w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa jakiego usiłował dokonać oraz w relacji do celów jakie kara ta winna spełnić w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania.

Wskazując na zgłaszane wobec wyroku zarzuty, na zasadzieart. 427 § l k.p.k.i437 § 2 k.p.k.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zakwalifikowanie działania oskarżonego zart. 13 § 2w zw. zart. 280 § l k.k.i wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Obie apelacje są zasadne, gdzie wnoszą o zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonym w pkt I zaskarżonego wyroku i przyjęcieart. 13 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kk.
Ponadto apelacje skutkowały złagodzeniem kar orzeczonych wobec oskarżonych, jak w sentencji sądu ad quem, natomiast w pozostałej części obie apelacje są bezzasadne.
Nie ulega wątpliwości, że sąd a quo dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego przez przyjęcie w pkt. I wyroku kwalifikacji prawnej czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk, zamiast prawidłowej kwalifikacji prawnej zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kk, dotyczącej usiłowania nieudolnego. Argumentacja sądu a quo co do przyjęcia usiłowania udolnego jest chybiona. Już tylko przyjęty opis czynu przypisanego obu oskarżonym jednoznacznie wskazuje, że zabór musiał dotyczyć telefonu komórkowego i pieniędzy. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że sąd a quo prawidłowo ustalił, że pokrzywdzonyB. K.nie posiadał przy sobie pieniędzy ani telefonu komórkowego. Tym samym opis czynu nie zawiera elementów wskazujących, że oskarżeni mieli zamiar zabrać inne rzeczy znajdujące się w posiadaniu pokrzywdzonego. Już tylko to jest wystarczające do przypisania kwalifikacji czynu jako usiłowanie nieudolne. Jednocześnie odrzucenie przez sąd a quo argumentacji zawartej we wskazanych orzeczeniach Sądu Najwyższego jest nieuzasadnione. Po pierwsze sprzeciwia się temu przyjęty opis czynu, który ma znaczenie decydujące, a po drugie, nie można podzielić poglądu sądu a quo, że obiektywnie sprawcy mogli popełnić czyn, albowiem pokrzywdzony dysponował jakimś mieniem. Przecież sąd a quo nie ustalił, że zamiarem oskarżonych był zabór jakiejkolwiek rzeczy należącej do pokrzywdzonego, ale konkretnie ustalił, że sprawcy mieli na uwadze telefon komórkowy i pieniądze, a tych pokrzywdzony z całą pewnością nie posiadał. Stąd w ocenie sądu ad quem w apelacji obrońcyM. S. (2)nieprawidłowo sformułowano zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Skoro bezspornie ustalono, że pokrzywdzony nie posiadał wskazanych w opisie czynu rzeczy, to przy prawidłowych ustaleniach należało zarzucić jak, obrońcaP. S., obrazę prawa materialnego. Nie zmienia to oczywiście sytuacji, że obie apelacje obrońców wywarły skutek na korzyść oskarżonych w zakresie kwalifikacji prawnej czynu, a w konsekwencji w złagodzeniu kary. Sąd odwoławczy uznał więc za uzasadnione złagodzenie orzeczonej wobec oskarżonych kary bezwzględnej pozbawienia wolności za czyn zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kki stosując przepisy dotyczące nadzwyczajnego złagodzenia kary każdemu z oskarżonych wymierzył po roku i sześć miesięcy pozbawienia wolności.
Jednocześnie sąd rozwiązał karę łączną orzeczoną w pkt VII zaskarżonego wyroku i wymierzył oskarżonemuP. S.nową karę łączną 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie sąd ad quem nie podzielił wniosków obrońców o zastosowanie wobec oskarżonych instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Należy zgodzić się z sądem a quo, że stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonym jest wysoki. Ma rację tenże sąd, że dyrektywa zawarta wart. 54 § 1 kkstanowiąca, że wymierzając karę młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować co, nie oznacza jednocześnie konieczności pobłażania sprawcom takich czynów, jakich dopuścili się oskarżeni. Ma rację sąd, że rozbojów dopuszczają się często sprawcy młodociani i tak jak w przypadku obu oskarżonych sprawcy zdemoralizowani. Słusznie podkreśla sąd, że dotychczas stosowane środki wychowawcze nie przyniosły pozytywnych rezultatów wobec oskarżonych i jedyną karą celową jest bezwzględne pozbawienie wolności. W tym przedmiocie sąd odwoławczy w pełni podziela trafną argumentację sądu a quo zawartą w uzasadnieniu. Wymierzone więc aktualnie oskarżonym kary są adekwatne do stopnia szkodliwości społecznej czynów i nie przekraczają stopnia zawinienia oskarżonych uwzględniając jednocześnie przesłanki zart. 53 kk.
Zawarte wiec w obu apelacjach argumenty mające uzasadnić zastosowanie warunkowego zawieszenie wykonania kary nie zostały podzielone przez sąd odwoławczy.
Wobec powyższego na podstawieart. 437§ 1 kpksąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w pkt I rozstrzygnięcie wobec obu oskarżonych przyjął kwalifikację prawną czynu zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kk, a na podstawieart. 14 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kkiart. 60 § 1 kkiart. 60 § 6 pkt 3 kkkażdemu z nich wymierzył karę po roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, rozwiązał karę łączną orzeczoną w punkcie VII zaskarżonego wyroku i związane z nią rozstrzygnięcie z punktu IX wobecP. S.i na podstawieart. 91 § 2 kkw zw. zart. 85 kkpołączył orzeczone wobec niego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu nową karę łączną 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na zasadzieart. 63 § 1 kkzaliczył mu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 30 grudnia 2012 roku do 14 stycznia 2013 roku oraz od 05 lutego 2013 roku do 26 kwietnia 2013 roku, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpkz uwagi na sytuację majątkowa obu oskarżonych sąd odwoławczy zwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. O wynagrodzeniu obrońców orzeczono na podstawierozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Wobec powyższego nie stwierdzając uchybień zart. 439 i 440 kpknależało orzec jak w sentencji.