Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 42/13
Data wyroku: 2013-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogumiła Metecka-Draus, Janusz Jaromin, Piotr Brodniak
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Życiu, Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 k.p.k.

Sygn. aktII AKa 42/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodnicząca:

SSA Bogumiła Metecka-Draus (spr.)

Sędziowie:

SA Janusz Jaromin
SA Piotr Brodniak

Protokolant:

sekr. sądowy Emilia Biegańska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Masierowskiego
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. sprawy
S. N.
oskarżonego zart. 156 § 3 k.k.
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.
z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 102/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze i wymierza mu opłatę w kwocie 400 (czterysta) złotych za obie instancje.

      Piotr Brodniak Bogumiła Metecka-Draus Janusz Jaromin

Sygn. akt II AKa 42/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 102/12 uznanoS. N.winnego tego, że w dniu12 lutego 2012 r. wG.. w lokalu(...)przyul. (...)nieumyślnie spowodował śmierćE. W.w ten sposób, że zadał mu cios pięścią w głowę w okolicy lewego ucha, przez co spowodował upadek pokrzywdzonego i uderzenie prawą stroną głowy o twardą nawierzchnię i związanyz tym ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci stłuczenia mózgu i masywnego krwotoku podpajęczynówkowego z przebiciem się do komór mózgowycha w konsekwencji jego śmierć, którą oskarżony mógł i powinien przewidzieć, co stanowi występek, tj. popełnienia czynu zart. 155 k.k.i za to na podstawieart. 155 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności na poczet której zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 15.02.2012 r. do dnia 17.02.2012 r.
Nadto Sąd, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe,w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 400 (czterysta) złotych.
Od tego wyroku apelacje wnieśli obrońcy oskarżonego adw.J. S.i adw.I. K..
Obrońca oskarżonego adw.J. S.zaskarżył wyrok w całości zarzucając:

1
Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.

a
art. 2 § 2 oraz 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.- wynikającąz jednostronnej i dowolnej oceny materiału dowodowego sprawy,z wyraźnym pominięciem okoliczności dla oskarżonego korzystnych oraz zlekceważeniem istoty zachowania się pokrzywdzonego oraz osób mu towarzyszących,

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, mający wpływa na jego treść, a polegający na przyjęciu, że:

a
oskarżony zaatakował pokrzywdzonego prawą dłonią zwiniętą w pięść, w sytuacji gdy oczywistym jest, że była to ręka lewa, a co do pięści wywody sądu pozostają dowolne i nie poparte materiałem dowodowym,

b
zachowanie pokrzywdzonego było spokojne, pasywne i nie mające związku z przebiegiem wydarzeń w godzinach wczesnoporannychw lokalu(...)wG.w dniu 12.02.2012 r.

    Niezależenie od powyższego, zaskarżonemu wyrokowi zarzucam także:

3
rażącą niewspółmierność – surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności, wynikającą z braku należytego rozważenia stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia i rodzaju zawinienia, naruszonych reguł ostrożności, niewłaściwej oceny pozostałych okoliczności zdarzenia,a w tym zachowania i postawy w toku całego zajścia po stronie pokrzywdzonego, przy wyraźnym pominięciu także oceny sylwetki oskarżonego, jako dotychczasowego trybu życia, dorobku, postawy względem ogólnie przyjętych norm postępowania, a także zachowania się po popełnieniu przestępstwa.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyjęcie, że kontakt oskarżonego z pokrzywdzonym miał miejsce dłonią lewej reki, a pokrzywdzony nie był pasywny, a zainteresowany rozwojem bójki, i w konsekwencji znaczne złagodzenie orzeczonej wobec oskarżonegoS. N.kary pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby, ewentualnie - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie.
Obrońca oskarżonego adw.I. K.zaskarżyła wyrok w całości zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia,a polegający na przyjęciu, żeS. N.przed zdarzeniem zachowywał się w sposób agresywny i zmierzający do fizycznej konfrontacji,w przeciwieństwie do pokrzywdzonego i innych osób z jego otoczenia, co doprowadziło do nieprawdziwych ustaleń dotyczących okoliczności jego czynu, sposobu oraz motywów jego działania, a przez to także do nieuzasadnionego obciążenia oskarżonego i w efekcie – wymierzenia mu rażąco surowej kary;

2
rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu polegającą na orzeczeniu jej w górnych granicach ustawowego zagrożenia – bez możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania, podczas gdy okoliczności zdarzenia, w szczególności motywy i sposób działania oskarżonego, a także okoliczności dotyczące jego osoby – w tym linia życiowa, dotychczasowa niekaralnośći wyrażany żal, sprzeciwiają się orzeczeniu wobec niego tak surowej kary.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty obrońca oskarżonego wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez znaczne złagodzenie wymierzonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby, ewentualnie – uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wlkp.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Apelacje obrońców oskarżonego zasługują na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że sąd pierwszej instancji licząc się nakazem – wynikającym zart. 2 § 2 k.p.k.– dążenia do prawdy, prawidłowoi w wyczerpujący sposób, na ile było to oczywiście możliwe, zgromadził i ujawniłw sprawie materiał dowodowy. Zadośćuczynił tym samym wymogomart. 410 k.p.k.Zaś uzasadnienie wyroku, wbrew temu, co twierdzą apelujący, odpowiada dyspozycjiart. 424 § 2 k.p.k., a w konsekwencji pozwala na pełną kontrolę procesu myślowego, który doprowadził Sąd Okręgowy do wniosku o sprawstwie i winie oskarżonego.
W sposób prawidłowy ocenił też Sąd pierwszej instancji zgromadzone dowody trafnie uznając, iż najistotniejszym w sprawie dowodem są nagrania z monitoringuw lokalu(...). Zapis na płycie CD, bezspornie w sposób najbardziej obiektywny przedstawia zachowanie oskarżonego, pokrzywdzonego i innych osób przebywających w lokalu.
Wbrew temu, co twierdzą autorzy apelacji z zeznań przesłuchanych świadkówW. G.,M. Z.,K. M.iD. Z.wynika, iż to nie pokrzywdzony, aR. S.oraz oskarżony nie zaproszeni tam, podchodzili do loży zajmowanej przez towarzystwo pokrzywdzonego, zaczepiał ich i przy czymR. S.prowokowałD. Z.do bójki. Także nagranie z monitoringu obrazuje zachowanieR. S., jako zdecydowanie prowokującei agresywne. Trudno zatem zgodzić się z depozycją skarżących, że to pokrzywdzonyi jego kolegaD. Z.zachowywali się niewłaściwie skoro reagowali na zaczepki ze stronyR. S., któremu towarzyszył oskarżony. Natomiast zasadnie skarżący podnoszą, iż Sąd rozstrzygający dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjmując na stronie 3 pisemnych motywów, że oskarżony uderzyłE. W.prawą pięścią. Z zapisu na płycie CD z nagrania monitoringu lokalu, którym posłużył się Sąd meriti do ustalenia stanu faktycznego, wynikaw sposób niebudzący wątpliwości, iż oskarżony uderzył pokrzywdzonego istotnie lewą, a nie prawą pięścią, co przemawia za potraktowaniem sformułowania użytego przez Sąd pierwszej instancji w kategoriach pomyłki. Należy jednak wskazać apelującym, że Sąd Okręgowy oceniając cios oskarżonego położył nacisk nie tyle na fakt posłużenia się przezeń prawą pięścią, ale co wyraźnie widoczne na nagraniu - szeroki rozmach ręki poprzedzający uderzenie wskazujący na siłę i znaczny stopień agresji.
Słusznie też Sąd Okręgowy uznał, że przed uderzeniem pokrzywdzonyE. W.stał przy ścianie spokojnie, z założonymi na piersi rękoma obserwując zajście pomiędzyD. Z., aR. S., kiedy niespodziewanie otrzymał od stojącego za nim oskarżonego, cios w okolice ucha. Tę sytuację obrazuje bowiem w sposób dowodny zapis na płycie CD.
Okoliczność, na którą powołują się skarżący, że pokrzywdzony zdjął zegareki przekazał go narzeczonej oraz podwinął rękawy koszuli, a więc przejawiał zachowanie agresywne nie dotyczyły tej części zdarzenia w holu, a sytuacji wcześniejszej przy stoliku, kiedy to zarównoR. S., jaki i oskarżony zaczepiali osoby, w gronie których przebywał pokrzywdzony. Tymczasem przed zdarzeniem, jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy, pokrzywdzony swoim zachowaniemw żaden sposób nie dał powodu oskarżonemu do jakichkolwiek agresywnych zachowań. Także prezentowana przez skarżących teza, że motywem zachowania oskarżonego była chęć udzielenia zagrożonemu ze stronyD. Z.koledzeR. S.nie wytrzymuje krytyki w świetle konfrontacjiz zachowaniemR. S.zobrazowanym zapisem z monitoringu.R. S.jawi się tam jako osobnik górujący nad wszystkimi obecnymi osobami - zarówno wzrostem, jak i atletyczną budową, a także agresywnymi, prezentującymi gotowość do konfrontacji siłowej, zachowaniami.
W tych warunkach należało przyjąć za Sądem orzekającym, że nie było podstaw do uznania by pokrzywdzony sprowokował oskarżonego do agresywnego zachowania albo w jakikolwiek sposób zagrażałR. S..
Zasadny natomiast okazał się zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobecS. N.kary 4 lat pozbawienia wolności. Trafnie skarżący podnoszą, iż wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności w górnych granicach ustawowego zagrożenia przestępstwa zart. 155 k.k.(do 5 lat pozbawienia wolności), Sąd rozstrzygający położył nacisk głównie na istniejące w sprawie okoliczności obciążające, marginalizując występujące przecież istotne okoliczności przemawiające za oskarżonym. Tymczasem zauważyć należy, że oskarżony choć bez powodu uderzył pokrzywdzonego to jednak poprzestał na jednym uderzeniu, nie dopuszczając się innych zachowań agresywnych, a cios – co wynika z opinii biegłego lekarzaW. C., nie pozostawił uchwytnych obrażeń na głowie pokrzywdzonego, co wskazuje na to, że uderzenie nie było szczególnie mocne. Do zdarzenia doszło na tle wcześniejszych nieporozumień między mężczyznami, na które niewątpliwie miał wpływ spożyty przez nich alkohol. Nie tylko pokrzywdzony był pod działaniem alkoholu, ale także co sam przyznał, alkohol spożywał oskarżony. OskarżonyS. N.nie był dotąd karny, prowadził nienaganny tryb życia, wyraził skruchę, a w ramach czynnego żalu podjął się wolontariatu w Hospicjum(...)wG.(k. 360). Te okoliczności w przekonaniu sądu odwoławczego przemawiają za uznaniem wymierzonej w pierwszej instancji oskarżonemu kary 4 lat pozbawienia wolności, jako nadmiernie dotkliwej, rażąco

surowej, w realiach rozpoznawanej sprawy nie dającej się zaakceptować i z tego powodu niesprawiedliwej.
Dlatego Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną karę pozbawienia wolności obniżył do 2 lat i 6 miesięcy.
Tak ukształtowana kara w sposób właściwy oddaje stopień zawinienia i jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, czyni zadość dyrektywom wymiaru kary, wymienionym wart. 53 k.k.Rozstrzygnięcie o wydatkach postępowania odwoławczego zostało oparte o przepisart. 634 k.p.k.iart. 627 k.p.k., a o opłacie na podstawieart. 10 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatachw sprawach karnychz późn. zm.