Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 889/13
Data wyroku: 2013-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogumił Goraj, Janusz Kasnowski, Aurelia Pietrzak
Słowa kluczowe: Zabezpieczenie Wierzytelności
Podstawa prawna: art. 730^1^ § 1 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 889/13

POSTANOWIENIE
Dnia 8 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy

w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Bogumił Goraj
Sędziowie: SO Janusz Kasnowski
SO Aurelia Pietrzak (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaR. W.,M. M.,J. C.
przeciwko Gminie(...), przy interwencji ubocznejP. G.

o ustalenie
na skutek zażaleń powodów na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt I C 5667/12
postanawia:

1
odrzucić zażalenie powodówM. M.,J. C.,

2
oddalić zażalenie powodaR. W..

Sygn. akt II Cz 889/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, w sprawie o sygn. akt I C 5667/12, uchylił postanowienie z dnia 18 grudnia 2012 r. w przedmiocie zabezpieczenia powództwa. W uzasadnieniu wskazał, że interwenient uboczny wniósł o uchylenie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie KMN 16/12 do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy I C 5667/12, wskazując, że nie ma podstaw do udzielenia powodom zabezpieczenia. Podał, że pomiędzy obowiązanym aR. W.toczy się postępowanie egzekucyjne o wprowadzenie wierzyciela w posiadanie nieruchomości, nie zaś o opróżnienie przedmiotowej nieruchomości, jak twierdził wnioskodawca. Postępowanie egzekucyjne nie zmierza zatem do eksmisjiR. W.i osób zamieszkujących na nieruchomości. Wprowadzenie w posiadanie prowadzi do przekazania faktycznego władztwa nad nieruchomością, nie zaś do opróżnienia lokalu.
Sąd Rejonowy przywołał treśćart. 742 k.p.c.i 7301k.p.c.i wskazał, że postępowanie dowodowe wykazało, że odpadła podstawa do udzielenia zabezpieczenia, gdyż interwenient uboczny wykazał, że wobec powodaR. W.nie toczy się postępowanie o opróżnienie nieruchomości, lecz o wprowadzenie wierzyciela w posiadanie przysądzonej nieruchomości. Ponadto powodowie na rozprawie podali, że nie mają wiedzy o tym, aby toczyło się postępowanie sądowe mające na celu ich wyeksmitowanie.
Powołując się naart. 1046 k.p.c.w brzmieniu na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego Sąd I instancji przyjął, że samo przysądzenie własności nie uprawnia wierzyciela do usunięcia osób zamieszkałych na nieruchomości. Wierzyciel musi najpierw wytoczyć powództwo eksmisyjne i dopiero w razie uzyskania prawomocnego i wykonalnego wyroku będzie możliwe wykonanie eksmisji. Tylko wyrok eksmisyjny przeciwkoM. M.i małoletniemuJ. C.uprawniałby do usunięcia ich z nieruchomości.
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu Rejonowego, zostały ujawnione okoliczności świadczące o braku interesu powodów w udzieleniu zabezpieczenia. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez wierzyciela nie utrudni bowiem osiągnięcia celu postępowania.
Ponadto wskazana przez powodów na rozprawie okoliczność, że nie był wobec nich orzeczony wyrok o opróżnienie w lokalu poddała w wątpliwość uprawdopodobnienie roszczenia opartego w pozwie o przepis art. 24 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu cywilnego(t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.).
Zażalenie na postanowienie złożyli powodowie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.
Odrzucenie zażaleniaM. M.iJ. C.wynikało z faktu, iż powódR. W.nie jest pełnomocnikiem pozostałych powodów. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 9 lipca 2013 r. ogłoszonego na rozprawie w dniu 15 lipca 2013 r. złożył wyłącznie powódR. W.we własnym imieniu (k. 104 akt). PowodowieM. M.iJ. C.takiego wniosku nie złożyli, jak również w terminie ustawowym ni złożyli zażalenia.
W związku z powyższym, należało uznać, iż postanowienie z dnia 9 lipca 2013r. uprawomocniło się wobec powodówM. M.iJ. C.z dniem 16 lipca 2013 r., a zażalenie złożone w dniu 5 sierpnia 2013 r. przez powodaR. W.zostało skutecznie wniesione tylko w jego imieniu. Biorąc powyższe pod uwagę, jak i fakt, iż skarżący nie miał umocowania pozostałych powodów, Sąd Okręgowy na podstawieart. 373 k.p.c.w zw. zart. 370 k.p.c.,art. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.odrzucił zażalenia powodówM. M.iR. C..
Przechodząc do rozpoznania merytorycznego zażalenia powodaR. W., należy wskazać, iż zgodnie z treściąart. 7301§ 1 k.p.c.udzielenie zabezpieczenia uwarunkowane jest wykazaniem prawdopodobieństwa istnienia roszczenia i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Obie przesłanki muszą wystąpić łącznie. Sposób zabezpieczenia musi uwzględniać interesy stron, tak by uprawnionemu zapewnić należytą ochronę, a obowiązanego nie obciążać ponad miarę (art. 730 § 3 k.p.c.). W sytuacji, gdy przyczyna zabezpieczenia roszczenia odpadnie lub zmieni się, obowiązany może w każdym czasie żądać uchylenia lub zmiany prawomocnego postanowienia, którym udzielono zabezpieczenia (art. 742 § 1 k.p.c.). Stosownie zaś doart. 1046 k.p.c.orazart. 791 k.p.c.w brzmieniu na moment wszczęcia egzekucji przeciwko dłużnikowi – wierzyciel nie może żądać usunięcia osób zamieszkałych na nieruchomości. Postanowienie o przysądzeniu własności nie jest wystarczającym tytułem do podjęcia tego rodzaju działań.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy słusznie zauważył, iż wierzyciel w tej konkretnie sytuacji, aby eksmitować osoby zajmujące nieruchomość, musi wytoczyć powództwo eksmisyjne i uzyskać w toku tego postępowania tytuł wykonawczy. Jak wskazali sami powodowie postępowanie w tej sprawie nie toczyło się, potwierdził to również wierzyciel. Tym samym należało przyjąć za Sądem I instancji, iż odpadła przesłanka zart. 7301k.p.c.dotycząca uprawdopodobnienia roszczenia, gdyż na chwilę obecną nie ma obawy, że powodowie zostaną usunięci z zajmowanej przez nich nieruchomości.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie w myślart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.wobec powodaR. W..