Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 865/13
Data wyroku: 2013-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabella Pękala, Ireneusz Bieniek, Urszula Gubernat
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji

Sygn. akt IV Ka 865/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Ireneusz Bieniek (spr.)
Sędziowie:  SO Urszula Gubernat
SR del. Izabella Pękala
Protokolant:  st. prot. Ewa Krzyk
przy udziale Marii Zębali Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku, sprawy

J. G.
oskarżonego o przestępstwo zart 178a§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wadowicach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Suchej Beskidzkiej z dnia 4 czerwca 2013r. sygn. akt VII K 158/13
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy i zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 230 (dwieście trzydzieści) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Urszula Gubernat  SSO Ireneusz Bieniek  SSR Izabella Pękala

Sygn. akt IV Ka 865/13

UZASADNIENIE
J. G.został oskarżony o to, że:
w dniu 03 maja 2013 roku w miejscowościS., woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiB.onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 2,69 promila (1,28 mg/l) alkoholu w wydychanym powietrzu
tj. o czyn zart. 178a§1kk
Sąd Rejonowy w Wadowicach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Suchej Beskidzkiej wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 roku, sygn. akt VII K 158/13 orzekł w tym przedmiocie następująco:

I
oskarżonegoJ. G.uznaje za winnego popełnia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego występek zart. 178a§1kki za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 kktak orzeczoną karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na mocyart. 71 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych, a to w zw. zart. 33§3 kk;

IV
na mocyart. 42 § 2 kkorzeka środek karny w postaci zakazu prowadzenia przez oskarżonego wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czerech) lat;

V
na mocyart. 43 § 3 kknakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów do właściwego miejscowo wydziału komunikacji;

VI
na zasadzieart. 627 kpkorazart. 2 i 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(teks jedn. Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 572,09 (pięćset siedemdziesiąt dwa 09/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając w apelacji:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu zart. 178a§1 kk

2
obrazę przepisów prawa procesowego, a zwłaszczaart. 5 i 7 kpkprzez bezzasadną odmowę wiary wyjaśnieniom oskarżonego.

W oparciu o powyższe zarzuty apelujący wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia,

ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna, a podniesione w niej zarzuty nietrafne. Chybione są zarzuty obrazy przepisówart. 5 i 7 kpk.
Wbrew tym zarzutom Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów zgodnej z dyrektywamiart. 7 kpk, a więc z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego. Jest to zatem ocena swobodna, pozbawiona cech dowolności, korzystająca w konsekwencji z ochrony wyżej wskazanego przepisu. Ocena dowodów została przedstawiona w wyczerpujący sposób w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Argumentacja zawarta w apelacji nie podważa prawidłowego toku rozumowania Sądu I instancji, a jest jedynie niezasadną polemiką z trafną oceną dowodów dokonaną przez ten Sąd. W szczególności trafne są ustalenia, iż oskarżony po raz drugi przyjechał pod sklep pomiędzy 1500a 1600.. Sąd nie pomija przy tym rozbieżności w zeznaniach świadków w tym zakresie. Należy jednak wykluczyć aby było tak jak zeznał świadekR. B., iż oskarżony rozmawiał ze świadkiemM. P.około południa. Po rozmowie z nietrzeźwym oskarżonymM. P.zawiadomiła Policję, a policjant udał się na interwencję z polecenia dyżurnego około godziny 1610. Nie ulega więc wątpliwości, iż powtórny przyjazd oskarżonego pod sklep miał miejsce pomiędzy godz. 1500a 1600i wówczas to oskarżony rozmawiał zM. P..
Z opinii retrospektywnej biegłego wynika natomiast w sposób niewątpliwy, że oskarżony około godz. 1530, a więc pomiędzy 1500a 1600znajdował się w stanie nietrzeźwości.
Chybiony jest zarzut obrazy przepisuart. 5 § 2 kpk. Po przeprowadzonej prawidłowej ocenie dowodów Sąd meriti nie miał żadnych wątpliwości co do któregokolwiek z elementów stanu faktycznego, a nie ma ich także i Sąd Odwoławczy. Brak jest również podstaw do powzięcia takich wątpliwości, które zgodnie z dyspozycjąart. 5 § 2 kpknależałoby rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego. W konsekwencji po przeprowadzonej prawidłowej ocenie dowodów Sąd Rejonowy trafnie ustalił stan faktyczny, nie dopuszczając się błędu w tych ustaleniach.
W związku z powyższym uznając apelację za niezasadną, a nadto mając na uwadze, iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 439, 440 i 455 kpk) Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (art. 437 § 1 kpk) i w związku z tym kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążył oskarżonego (art. 636 § 1 kpk).

SSO Urszula Gubernat SSO Ireneusz Bieniek SSR Izabella Pękala

E.K.