Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 762/13
Data wyroku: 2013-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Starosta, Maria Leszczyńska, Wojciech Borodziuk
Słowa kluczowe: Odrzucenie Środka Zaskarżenia
Podstawa prawna: art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 762/13

POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2013 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w składzie następującym :
Przewodniczący : SSO Piotr Starosta
Sędziowie : SO Maria Leszczyńska (spr.)
SO Wojciech Borodziuk

po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku wierzyciela :(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.
przeciwko dłużnikowi :(...)Spółce Jawnej wW.

o: egzekucje świadczenia pieniężnego
na skutek zażalenia dłużniczki
na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 14 sierpnia 2013 r.
sygn. akt XII Co 21667/10
p o s t a n a w i a :

oddalić zażalenie.

Na oryginale właściwe podpisy

sygn. akt. II Cz 762/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2013r. wydanym w sprawie z wniosku wierzyciela(...)Spółki z.o.o. wB.z udziałem dłużnika(...)Spółka Jawna wW.o egzekucję świadczenia pieniężnego odrzucił zażalenia dłużnika na zarządzenie z dnia 2 lipca 2013r. oraz odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28 maja 2013r.
Wskazał Sąd, iż zgodnie zart. 394§1znajdującym odpowiednie zastosowanie także do zarządzeń poprzezart. 398 kpc, zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiot stanowią kwestie wymienione w zamkniętym katalogu zawartym w pkt-ach od 1 do 12art. 394 § 1 kpc. Przedmiotem zaskarżenia mogą stać się również orzeczenia, co do których podstawę ku temu stwarza przepis szczególny.
W żadnej z powyższych kategorii nie mieści się zarządzenie z dnia 02 lipca 2013r. w przedmiocie zwrotu wniosku dłużnika o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej należnej od zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013r. Zarządzenie powyższe może stać się przedmiotem oceny dopiero w postępowaniu zażaleniowym zmierzającym do kontroli orzeczenia o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013r., z powodu nieopłacenia tego zażalenia oplata sądową w zakreślonym terminie. Dopiero to orzeczenie ma bowiem charakter kończący postępowanie ze skargi dłużnika na czynności komornika w przedmiocie ustalenia kosztów egzekucji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał zażalenie na zarządzenie z dnia 02.07.2013r. za niedopuszczalne z mocy ustawy i na podstawieart. 370 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcw zw. zart. 398 kpc, postanowił, jak w pkt 1 sentencji.
Następnie wskazał Sąd, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 02 lipca 2013 roku, w związku z prawomocnym zwrotem wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych pismem doręczonym pełnomocnikowi w dniu 22.07.2013 r. dłużnik został zobowiązany do uiszczenia opłaty sądowej należnej od zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zauważyć przy tym należy, iż podstawę zwrotu wniosku dłużnika o zwolnienie od kosztów sądowych stanowiłart. 102 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Nie można bowiem uznać, iż sam fakt dołączenia do wniosku wzoru oświadczenia o sytuacji majątkowej strony spełnia warunek merytorycznego rozpoznania tego wniosku ustanowiony w treści art. 102 ust. 2 w/w ustawy, dotyczący dołączenia do wniosku oświadczenia obejmującego szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Mając na uwadze, iż w tym przypadku wzór oświadczenia dołączony do wniosku nie został w żaden sposób wypełniony ani opatrzony podpisem, brak jakichkolwiek podstaw dla uznania go za oświadczenie, o którym stanowi ustawa. Wzór oświadczenia pozostaje bowiem jedynie formularzem, a zatem nie spełnia warunku, o którym stanowi art. 102 ust. 2 uksc.
Skarżący nie zastosował się do wezwania otrzymanego dnia 22.07.2013r. do chwili obecnej.
Zgodnie zart. 370 k.p.c, znajdującym zastosowanie do zażaleń poprzezart. 397 § 2 k.p.c, sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie nieopłacone, niedopuszczalne, lub którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie wskazanych przepisów,
Sąd postanowił, jak w pkt 2 sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła dłużniczka.
Zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych i uznanie, iż dłużniczka nie  opłaciła zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013 r., podczas, gdy dłużniczka dokonała opłaty w wysokości 30 zł w dniu 26 czerwca 2013 r. (dowód: dowód uiszczenia opłaty z dnia 26 czerwca 2013 r.), a więc w tym samym dniu w którym zostało nadane listem poleconym zażalenie z dnia 24 czerwca 2013 r. na postanowienie z dnia 28 maja 2013 r., w konsekwencji czego brak było podstaw do wyzwania dłużniczki pismem z dnia 3 lipca 2013 r.(oraz zwracaniem wniosku o zwolnienie od opłaty od zażalenia - zarządzeniem z dnia 2 lipca 2013 r.), albowiem opłata została już dawno opłacona, a więc brak jakichkolwiek podstaw do odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013 r., 2. naruszenie art. 102 § 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. zart. 130 kpcprzez zwrot wniosku dłużniczki o zwolnienie od opłaty od zażalenia, -zarządzeniem z dnia 2 lipca 2013 r.- pomimo, że dłużniczka załączyła do zażalenia z dnia 24 czerwca 2013 r. oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie dłużniczki zasługiwało na uwzględnienie.
Po pierwsze słusznie postąpił Sąd I instancji odrzucając zażalenie dłużniczki na zarządzenie z dnia 2 lipca 2013r. w przedmiocie zwrotu wniosku dłużnika o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej należnej od zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013r. Na powyższe zarządzenie zażalenie w świetle przepisuart. 394§1 kpca contrario nie przysługiwało.
Dodatkowo jedynie wyjaśnić należy, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia art. 102§4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Prawidłowo bowiem ocenił sąd, że sam fakt dołączenia do wniosku wzoru oświadczenia o sytuacji majątkowej strony nie spełnia warunku dołączenia do wniosku oświadczenia obejmującego szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów.
Bezpodstawnie zatem twierdzi skarżąca, że dołączając do wniosku formularz, który w żaden sposób nie został wypełniony, ani opatrzony podpisem spełniła swój obowiązek złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Pusty druk formularza, nie jest zarówno dokumentem, jak i pismem procesowym, a zatem nie było rzeczą sądu wzywanie dłużniczki do usunięcia jego braków formalnych.
Nie miała również racji skarżąca twierdząc, że Sąd Rejonowy bezpodstawnie odrzucił jej zażalenie na postanowienie z dnia 28 maja 2013r. Wprawdzie do zażalenia dłużniczka dołączyła dowód przelewu kwoty 30 zł na konto Sądu Rejonowego, jednak z dokumentu tego w żaden sposób nie wynika, by opłata ta dotyczyła przedmiotowej sprawy. Mianowicie przelew nastąpił z konta Kancelarii Adwokackiej pełnomocnika dłużniczki, nie wynika jednak, by dotyczył sprawy XII Co 21667/10. Nie wskazuje się bowiem w tym przelewie ani sygnatury akt sprawy, ani nawet daty postanowienia, którego dotyczy opłata od zażalenia.
Sama zbieżność daty wysłania zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013r. z datą przelewu opłaty jest niewystarczająca do uznania, że pełnomocnik dłużniczki uiścił opłatę konkretnie w niniejszej sprawie.
W zaistniałej sytuacji Sąd Rejonowy prawidłowo postąpił wzywając pełnomocnika dłużniczki do uiszczenia opłaty sądowej należnej od zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2013r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Dłużniczka w zakreślonym terminie nie uiściła opłaty od zażalenia. Znamienne jest również to, że w terminie do uiszczenia tej opłaty dłużniczka nie powoływała się na okoliczność, że opłata ta została już wcześniej uiszczona przelewem.
Pośrednio świadczy to w ocenie Sądu Okręgowego o tym, że przelew 30 zł dokonany przez pełnomocnika dłużniczki w dniu 26.06.2013r. nie dotyczył przedmiotowej sprawy.
W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu O+kręgowego brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia. Podlegało ono oddaleniu w oparciu o przepisart. 385 kpcw zw. zart. 397§2 kpc.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność z oryginałem