Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 427/13
Data wyroku: 2013-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art.184 ust. 1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 427/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Natalia Lipińska
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik

po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaK. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 14 lutego 2013 roku nr(...)
w sprawieK. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym

oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 427/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 5 czerwca 2013 r.

Decyzją z dnia 14 lutego 2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153,poz. 1227 ze zm.) oraz przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), odmówiłK. K.przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie spełnia wymogów określonych w art. 184 powołanej ustawy, od wystąpienia których uzależnione jest nabycie prawa do emerytury, ponieważ nie udokumentował 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze, a jedynie 4 lata, 11 miesięcy i 28 dni takiej pracy.

Od decyzji tej odwołał sięK. K., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że od 26 stycznia 1978 r. do 30 września 1988 r. pracował w szczególnych warunkach wZakładach (...)wT.na stanowisku oglądacza zwierząt- asystenta. Wskazał, że praca ta polegała na ocenie wzrokowej i dotykowej przydatności trzody, bydła i cieląt do produkcji oraz znaczeniu zwierząt poprzez wybijanie im numerów na uszach. Podniósł też, że pracę tę wykonywał nie tylko w zakładzie, ale i poza jego obrębem, w terenie i w punktach skupu żywca.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że wykonywana przez odwołującego w spornym okresie praca oglądacza zwierząt- asystenta nie została wymieniona w dziale X, zatytułowanym: „W rolnictwie i przemyśle spożywczym” wykazu A, stanowiącego załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującyK. K.,urodzony (...), w dniu(...)osiągnął 60 lat życia. Na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca udokumentował 25 lat, 8 miesięcy i 8 dni okresów składkowychi nieskładkowych oraz staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 4 lat, 11 miesięcyi 28 dni z tytułu zatrudnienia od 11 października 1972 r. do 7 października 1977 r. wGminnej Spółdzielni (...)wT.na stanowisku ubojowca.
We wniosku z dnia 20 grudnia 2012 r. ubezpieczony wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury.
Zaskarżoną decyzją z dnia 14 lutego 2013 r. ZUS Oddział wT.odmówiłK. K.przyznania prawa do emerytury, ponieważ wnioskodawca nie udokumentował 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze.
Odwołujący nie przystąpił do OFE.
(okoliczności bezsporne)

Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny:

Od 26 stycznia 1978 r. do 30 września 1988 r. odwołującyK. K.był zatrudniony wZakładach (...)wT.w pełnym wymiarze czasu pracyw charakterze oglądacza zwierząt rzeźnych- asystenta kontraktacji. Z dniem 1 października 1988 r. powierzono mu obowiązki instruktora hodowlanego.

dowód:

-

częściowo świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 11.02.2002 r.- k. 30 cz. III akt ZUS,

świadectwo pracy z dnia 30.01.1995 r.- akta osobowe, k. 30 cz. I akt ZUS,

umowa o pracę na okres próbny z dnia 25.01.1978 r.- k. 6 akt osobowych,

umowa o pracę z dnia 25.04.1978 r.- k. 10 akt osobowych,

karta stanowiska pracy z dnia 31.01.1978 r.- k. 7 akt osobowych,

angaże z dnia: 26.01.1985 r., 30.08.1986 r., 06.02.1987 r., 15.07.1987 r.i 20.06.1988 r.- k. 14-18 akt osobowych,

angaż z dnia 26.10.1988 r.- k. 20 akt osobowych,

zeznania świadkaJ. P.- 00:12:46,

zeznania odwołującegoK. K.- 00:30:34,

Zgodnie z Kartą stanowiska pracy, podpisaną przez odwołującego w dniu 31 stycznia 1978 r., do zakresu jego czynności należało w szczególności: regularne docieranie zgodniez ustalonym harmonogramem pracy do producentów poszczególnych wsi w celach kontraktacyjnych oraz przyjmowanie zgłoszeń na kontraktację trzody, bekonów i bydła; dokonanie wstępnej selekcji materiału zgłoszonego do kontraktacji oraz zawieranie umów(na książeczki dostaw i umowy indywidualne w odniesieniu do trzody bekonowej oraz umowy specjalne i wieloletnie oraz umowy indywidualne w odniesieniu do trzody i bydła); omówienie z producentami hodowli zakontraktowanych sztuk oraz udzielanie w tym zakresie porad i wskazówek; sprawdzenie postępu wychowu i dokonanie w trybie obowiązkowym przepisów zmian terminu dostawy zakontraktowanych sztuk trzody; dopilnowanie terminowej dostawy zakontraktowanych sztuk żywca oraz odbiór żywca bekonowego w punktach skupu; prowadzenie na bieżąco kontraktacji według obowiązujących przepisów i wzorów oraz dokonywanie okresowych rozliczeń kwartalnych z niezrealizowanych umów bekonowych. Odwołujący ponosił odpowiedzialność materialną za powstałe straty finansowe przy rozliczaniu z dostawcami, spowodowane nieodpowiednią dokumentacją, stanowiącą podstawę wypłaty za dostarczone sztuki żywca.

dowód:

-

karta stanowiska pracy z dnia 31.01.1978 r.- k. 7 akt osobowych,

W praktyce praca odwołującego polegała na docieraniu do gospodarstw, oglądaniu zwierząt, stwierdzaniu czy stanowią one odpowiedni materiał do kontraktacji, a w następnej kolejności na ich numerowaniu i tatułowaniu. W kioskach ruchu i w sklepach spożywczych znajdowały się zeszyty, do których rolnicy wpisywali zgłoszenia w sprawie kontraktacji. Każdy asystent sprawdzał wpisy w tych zeszytach i udawał się do rolnika, który chciał zakontraktować bydło i trzodę. Na miejscu asystent klasyfikował zwierzęta, a następnie je tatuował. W ramach klasyfikacji dotykał zwierzęta, żeby sprawdzić grubość słoniny. Ostateczne klasyfikowanie mięsa odbywało się w zakładach mięsnych już po ubojui dokonywane było przez pracownika zatrudnionego na tzw. rozbiorze mięsa. W ramach codziennych obowiązków odwołujący spisywał też z rolnikami umowy o dostawę danej sztuki żywca. Raz lub dwa razy w miesiącu uczestniczył w tzw. odprawie, tj. zebraniu, gdzie omawiano sprawy związane z kontraktacją. Praca odwołującego była głównie pracą w terenie wykonywana wT.i jego okolicach. Swoje obowiązki wnioskodawca realizował również w punktach skupu żywca. Jako asystent odwołujący był narażony na choroby odzwierzęce. Dwa razy zaraził się różycą. Na przestrzeni całego swojego zatrudnieniawZakładach (...)wT.wnioskodawca tylko dwa razy uczestniczył w uboju zwierząt.

dowód:

-

zeznania świadkaJ. P.- 00:12:46-00:22:29, 00:27:17,

zeznania odwołującegoK. K.- 00:30:34-00:33:52, 00:39:19,

Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, zeznania świadka i odwołującego.
Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów zgromadzone w aktach osobowych odwołującego, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, zaś ich treść i forma nie były kwestionowane przez strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich, jakie należałoby uwzględnić nawet z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego. Jeżeli chodzi o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkachz dnia 11 lutego 2002 r., Sąd opierał się na jego treści tylko i wyłącznie w zakresie, w jakim dokument ten potwierdzał okres zatrudnienia i zajmowane przez wnioskodawcę stanowiskow spornym okresie. Z uwagi na specyfikę postępowania sądowego w sprawie o prawo dotzw. wcześniejszej emerytury nie wiązała go natomiast dokonana przez pracodawcę kwalifikacja pracy ubezpieczonego.
Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadkaJ. P.oraz słuchanegow charakterze stronyK. K., którzy złożyli depozycje odnośnie rodzaju czynności wykonywanych przez odwołującego w spornym okresie wZakładach (...)wT.. Zeznania te zasługiwały na walor pełnej wiarygodności, gdyż były wewnętrznie spójne, wzajemnie ze sobą korespondowały, a przy tym były przekonujące w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Z zeznań tych wynika, że od 26 stycznia 1978 r. do30 września 1988 r. odwołujący pracował w charakterze asystenta kontraktacji i na co dzień zajmował się selekcją zwierząt zgłaszanych do kontraktacji oraz zawieraniem z rolnikami umów o dostawę żywca. Na podstawie zeznań świadka i odwołującego można też stwierdzić, że była to praca głównie w terenie, realizowana wT.i jego okolicach, a takżew punktach skupu żywca. Z całą pewnością nie była to więc praca w rzeźni. Taki charakter zatrudnienia odwołującego potwierdza dokumentacja pracownicza znajdująca się w aktach osobowych, z której wynika, że w spornym okresie w/w zajmował stanowisko asystenta kontraktacji i dopiero z dniem 1 października powierzono mu obowiązki instruktora hodowlanego. W Karcie stanowiska pracy, podpisanej przez ubezpieczonego w dniu31 stycznia 1978 r., wymienione zaś zostały szczegółowo czynności leżące w jego gestii jako asystenta kontraktacji, pokrywające się z obowiązkami, o jakich mówili słuchani przed SądemJ. P.iK. K..

Wobec oświadczenia odwołującego, że zawnioskowany przez niego świadekJ. S.przeszedł operację, przebywa obecnie wKlinice (...)wK.i nie wiadomo kiedy będzie mógł składać zeznania, jak też wyjaśnienia spornych kwestii w oparciuo zgromadzone w sprawie dowody, na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. Sąd pominął dowód z zeznań świadkaJ. S..

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony postępowania, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie zostały w całości ocenione przez Sąd jako wiarygodne.

Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnieniaw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat- dla kobieti 65 lat- dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2).
Wymagany w art. 184 ust. 1 pkt 2 okres składkowy i nieskładkowy przewidujeart. 27 powołanej ustawy, w świetle którego wynosi on co najmniej 20 lat dla kobieti 25 lat dla mężczyzn.
Przepis art. 32 ustawy statuuje natomiast, iż ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 1. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu- za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia orazo znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 ustawy, wiek emerytalny, o którym mowaw ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Mowa tu orozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Jak wynika z § 1 wskazanego rozporządzenia, stosuje się je do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.
W myśl § 2 ust. 1, okresami uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu uważa się okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (ust. 2).
Zgodnie zaś z § 4 ust. 1, prawo do emerytury nabywa pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A rozporządzenia, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz legitymuje się wymaganym okresem zatrudnienia, w tym co najmniej okresem 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Reasumując, praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jedenz rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Dla uznania konkretnego rodzaju lub stanowiska pracy za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze decydujące znaczenie ma zatem to, czy jest to praca wymienionaw powołanym rozporządzeniu oraz w wykazie stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia, przy czym obecna definicja pracy w szczególnych warunkach odwołuje się jedynie do powołanego rozporządzenia i to ono jest podstawą ustalenia, czy dana praca wykonywana była w takim charakterze (por. wyrok SN: z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10, LEX nr 950426; z dnia 19 maja 2011 r., III UK 174/10, LEX nr 901652; z dnia1 czerwca 2010 r., II UK 21/10; LEX nr 619638; wyroki SA we Wrocławiu: z dnia 16 lutego 2012 r., III AUa 1797/11, LEX nr 1130404; z dnia 9 lutego 2012 r., III AUa 1682/11,LEX nr 1120471; z dnia 24 stycznia 2012 r., III AUa 1499/11, LEX nr 1135413; z dnia19 kwietnia 2012 r., III AUa 222/12, LEX nr 1171355; z dnia 19 stycznia 2012 r., III AUa 1510/11, LEX nr 1113056).
Jednocześnie, zgodnie z utrwaloną w judykaturze Sądu Najwyższego linią orzeczniczą, dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. (por. wyroki SN: z dnia 19 maja 2011 r., III UK 174/10, LEX nr 901652;z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10, LEX nr 950426; z dnia 1 czerwca 2010 r.,II UK 21/10, LEX nr 619638; z dnia 14 września 2007 r., III UK 27/07, OSNP 2008/21-22/325; z dnia 19 września 2007 r., III UK 38/07, OSNP 2008/21-22/329; z dnia 6 grudnia 2007 r., III UK 66/07, LEX nr 483283; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 210/07, OSNP 2009/5-6/75 i z dnia 24 marca 2009 r., I PK 194/08, LEX nr 528152).
Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołujący osiągnął wiek 60 lat, posiadał na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany 25- letni okres ubezpieczenia i nie przystąpił do OFE.
Kwestią sporną pozostawała natomiast kwalifikacja jego pracy od 26 stycznia 1978 r. do 30 września 1988 r. wZakładach (...)wT..
Odmawiając odwołującemu zaliczenia do stażu pracy w szczególnych warunkach tego okresu zatrudnienia organ rentowy wskazał, że praca oglądacza zwierząt- asystenta nie została wymieniona w dziale X, zatytułowanym: „W rolnictwie i przemyśle spożywczym” wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
Z dokumentów zgromadzonych w sprawie, w szczególności tych znajdujących się aktach osobowych odwołującego (świadectwo pracy, umowy o pracę i angaże) wynika, żew okresie od 26 stycznia 1978 r. do 30 września 1988 r. wnioskodawca zajmował stanowisko oglądacza zwierząt rzeźnych- asystenta kontraktacji. Okoliczność ta nie była zresztą kwestionowana przez żadną ze stron postępowania.
Na podstawie zakresu czynności ujętego w Karcie stanowiska pracy, jak też dowodów o charakterze osobowym można zaś stwierdzić, że praca ta polegała na przyjmowaniu zgłoszeń na kontraktację trzody, bekonów i bydła, docieraniu do poszczególnych rolnikóww celach kontraktacyjnych, dokonywaniu selekcji zwierząt, co polegało na ich oglądaniu (również dotykaniu) i stwierdzeniu czy stanowią odpowiedni materiał do kontraktacji,a w następnej kolejności na ich numerowaniu i tatułowaniu, jak również na zawieraniuz rolnikami umów o dostawę żywca. Wiadomo również, że prace tę odwołujący wykonywał głównie w terenie i w punktach skupu żywca, a w uboju zwierząt w rzeźni w okresie całego swojego zatrudnienia wZakładach (...)wT.uczestniczył jedynie dwukrotnie.
W aktach organu rentowego znajduje się świadectwo wykonywania pracyw szczególnych warunkach z dnia 11 lutego 2002 r. (k. 13 cz. III akt ZUS), wskazujące na zatrudnienie ubezpieczonego w spornym okresie wZakładach (...)wT.w charakterze oglądacza zwierząt- asystenta, która to praca wymieniona została w dziale X, poz. 8 pkt 6 wykazu A, stanowiącego załącznik Nr 1 do zarządzenia Nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarski Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze (Dz. Urz. MRLiGŻ z 1988 r. Nr 2). Świadectwo to zostało zakwestionowane w toku postępowania przed ZUS przez ten organ z uwagi na to, iż pracodawca nie powołał w nim odpowiedniej pozycji obowiązującego obecnie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
Jeżeli chodzi o zarządzenie resortowe, załącznik Nr 1 do tego zarządzenia, zawierający wykaz stanowisk pracy obejmujących dział X, zatytułowany: „ W rolnictwiei przemyśle rolno- spożywczym” pod pozycją 8 (prace wykonywane bezpośrednio przy uboju zwierząt, peklowaniu) w punkcie 6 wymieniał lekarza weterynarii, weterynaryjnego kontrolera sanitarnego oraz oglądacza zwierząt rzeźnych i mięsa- zatrudnionych w rzeźni.
Obowiązującerozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzew wykazie A, w dziale X, zatytułowanym: „W rolnictwiei przemyśle rolno- spożywczym” nie wymienia obecnie oglądacza zwierząt rzeźnychi mięsa. W punktach 7, 8 i 9 wskazuje jedynie na prace w chłodniach składowychi przyzakładowych o temperaturze wewnętrznej poniżej 0°C (pkt 7), prace wykonywane bezpośrednio przy uboju zwierząt (pkt 8) i prace wykonywane bezpośrednio przy utylizacji surowców zwierzęcych (pkt 9).
Nie są to jednak prace tożsame z pracą oglądacza zwierząt rzeźnych i mięsa.
Jak zaś wskazał Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2013 r., III AUa 1221/12 (LEX nr 1264359), wykazy resortowe muszą być dostosowane do treści załącznika dorozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8,poz. 43 z późn. zm.), w którym zawarty jest kompletny wykaz stanowisk pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Gdy zatem określają one tego rodzaju stanowiska pracy niezgodnie z załącznikiem do powołanego rozporządzenia, nie wywołują skutków przewidzianych w art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Wykonywanie więc pracy na stanowisku określonym w zarządzeniu resortowym, której nie wymieniono w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego1983 r. nie uprawnia do uzyskania emerytury na podstawie art. 32 powołanej wyżej ustawy (por. wyrok SN z dnia 20 października 2005 r., I UK 41/05, OSNP 2006/19-20/306; wyrok SA w Łodzi z dnia 21 lutego 2013 r., III AUa 941/12, LEX nr 1280532).
W uzasadnieniu wyroku z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 21/10 (LEX nr 619638) Sąd Najwyższy podniósł, że wykazy resortowe muszą być dostosowane do treści załącznika,w którym zawarty jest kompletny wykaz stanowisk pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Gdy zatem określają one tego rodzaju stanowiska pracy niezgodniez załącznikiem do rozporządzenia, nie wywołują skutków przewidzianych w art. 32 ustawyz dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Podobnych konsekwencji w sferze prawa do emerytury nie implikuje zakwalifikowanie przez pracodawcę stanowiska nie objętego załącznikiem do rozporządzenia do prac wykonywanych w szczególnych warunkach.
Skoro więc praca oglądacza zwierząt rzeźnych i mięsa nie została wymienionaw wykazie A, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., nie można mieć żadnych wątpliwości, że odwołujący w spornym okresie nie pracował w szczególnych warunkach. Podkreślić przy tym trzeba, że wspomniany wykaz stanowisk pracy pod pozycją 8 w punkcie 6 wymieniał oglądacza zwierząt rzeźnych i mięsa- zatrudnionego w rzeźni. Wnioskodawca tymczasem był oglądaczem zwierząt rzeźnych- asystentem kontraktacji i swoją pracę wykonywał co do zasady w terenie oraz w punktach skupu żywca, zaś na przestrzeni całego swojego zatrudnienia wZakładach (...)wT.w uboju zwierząt w rzeźni uczestniczył tylko dwukrotnie. Tak więc i w tym przypadku (tj. z powołaniem się na rozporządzenie resortowe) pracodawca w sposób nieprawidłowy dokonał kwalifikacji pracy odwołującego.
W tym miejscu zaznaczyć jedynie należy, że w piśmie z dnia 6 lutego 2013 r., skierowanym do odwołującego, po zakwestionowaniu przez organ rentowy świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach,(...) S.A.Oddział wT.odmówił wystawienia wnioskodawcy nowego świadectwa pracy, podnosząc, że pracy w/ww spornym okresie nie da się zakwalifikować według przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., jak też zarządzenia resortowego.

Reasumując, uznać należało, że w spornym okresie odwołujący nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego orazart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.