Sąd Okręgowy w Warszawie
XVI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XVI GC 843/10
Data wyroku: 2011-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt XVI GC 843/10

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2011 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XVI Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Irena Ciastek - Dryll Protokolant sądowy stażysta Anna Górecka
po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. w Warszawie
sprawy z powództwa:Zakładu Produkcyjnego (...)H. B.,J.
(...) Spółka JawnawB.
przeciwko:Bankowi (...) Spółka AkcyjnawW.
o zapłatę 3 424 428,00 zł

1
Powództwo oddala

2
Zasądza odZakładu Produkcyjnego (...)H. B.,J.(...) Spółka JawnawB.na rzeczBanku (...) SpółkaAkcyjna wW.kwotę 7217,00 złtytułem kosztów procesu ( zastępstwaprocesowego)

/-/ SSO Irena Ciastek-Dryll
Sygn. akt: XVI GC 843/10

UZASADNIENIE
Powód –Zakład Produkcyjny (...)H. B.,J. H. (1), spółka jawna wC.wystąpił przeciwko pozwanemu –Bank (...) s.a.wW.o:

-

zasądzenie kwoty zł. 3.424.428,00 tytułem wyrównania szkody (ew. zwrotu nienależnego świadczenia);

zobowiązanie pozwanego do złożenia pisemnego oświadczeniao przeproszeniu;

zobowiązania pozwanego do zamieszczenia w/w oświadczenia w prasie;

upoważnienie powoda do opublikowania w/w oświadczenia w prasiena koszt pozwanego.

Jako dowody powód powołał:

-

dokumenty dotyczące współpracy stron;

zeznania świadków (J. L.– k. 871,T. K.– k. 874);

przesłuchanie powoda (p.J. H. (1)) w charakterze strony.

Ponadto wnosił o:

-

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ds. instrumentów finansowych, rynków kapitałowych i walutowych oraz ekonomiki przedsiębiorstwna okoliczność charakteru i przydatności dla zabezpieczenia powodaprzez ryzykiem kursowym zawartych transakcji opcji, nieprawidłowościw zachowaniu pozwanego wobec powoda i wynikłego z tego naruszenia interesu powoda;

zwrócenie się przed sąd do(...) Banków (...)o przedstawienie dokumentów: Zasady Dobrej Praktyki Bankowej (załącza wydruk internetowy – k. 451);

zobowiązania pozwanego do przedstawienia sprawozdania z działalności (dołącza wydruk – k. 462) oraz wydruków dziennych z rachunku powoda.

Pozwany (k. 601) wnosił o oddalenie powództwa, kwestionując zasadność twierdzeń powoda.
Pozwany powołał dowody z:

-

dokumentów, dotyczących współpracy stron;

nagrań rozmów telefonicznych;

opinii prywatnej opracowanej przez prof. dr Hab.K. J.,którą uczynił integralną częścią swych wywodów;

zeznań świadków:M. K. (1)– k. 876,J. L.– k. 871,L. S.– k. 909 i autor w/w opinii p.K. J.(ten wniosek sąd pominął).

Ponadto wnosił o:

-

zobowiązanie powoda do przedstawienia dokumentów wskazującychile i jakiego rodzaju terminowych operacji finansowych, w szczególności opcji walutowych zawarł, w 2007 i 2008 roku, zBankiem (...) s.a.i z innymi bankami.

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny terminowych operacji finansowych na okoliczność zasad działania transakcji opcji.

na wypadek kwestionowania przez powoda autentyczności nagrań rozmów, wnosił o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny fonoskopii.

Strony składały kolejne pisma procesowe:

-

powód, dat. 24.01.2011 r. – k. 761, w którym wnosił o pominięcie wnioskuo zażądanie od powoda do przedstawienia danych o transakcjach opcji zawartych z innymi bankami jak również dowodu z zeznańśw. K. J., rozszerzył tezę dowodową odnośnie dowodu z opinii biegłegoi podtrzymywał zgłoszone przez siebie wnioski dowodowe oraz przedstawił polemikę z twierdzeniami pozwanego.

pozwany, dat. 11.02.2011 r. – k. 803, polemizował z twierdzeniami powodaz pisma j.w.

powód – dat. 03.03.2011 r. – k. 836, polemizował z pismem pozwanego– k. 803.

pozwany – dat. 16.03.2011 r. – k. 849, polemika z pismem k. 836, przedstawia wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu.

powód – dat. 31.03.2011 r. – k. 881, podsumowanie oraz ustosunkowanie się do wyroku Sądu okręgowego w Poznaniu (wskazuje różnice w stanie faktycznym).

pozwany – dat. 29.03.2011 r. – k. 886, zastrzeżenia do protokołu rozprawy, wniosek o sprostowanie.

pozwany – dat. 07.07.2011 r. – k. 911 wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Powód od 2002 r. prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki jawnej (została przekształcona ze spółki cywilnej) produkując głownie – vide pozew,p.K. H.w trybieart. 299 k.p.c.wyroby dla przemysłu stoczniowegoi głównie na eksport osiągając miesięczne obroty ok. 2.000.000,00 EUR w 2008 r. (z eksportu).
Bezsporne jest, że pertraktacje między stronami, w których efekcie doszło do zwarcia umowy, prowadzone były od początku 2008 r. –św. J. L.(k. 872)św. T. K.(k. 874),św. M. K.(k. 876),św. L. J.(k. 904),św. R. S.(k. 905). Ze strony powoda owe pertraktacje prowadziłśw. J. L., zatrudniony u powoda jako główny ekonomista, posiadający wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne – vide wydruk z Internetu – k. 693 (co do kwalifikacji zawodowychśw. J. L.powód prowadził polemikę– vide pismo procesowe, dat. 29.01.2011 r. – k. 768), a ze strony pozwanego głównieśw. M. K..
W trakcie negocjacji były powodowi przedstawiane prezentacje – k. 634 i nast., których otrzymania powód nie kwestionował, zgłaszał natomiast zarzutyco do rzetelności informacji – vide k. 773, pismo procesowe dat. 24.01.2011 r.
Transakcje opcji walutowych powód zawierał również z innymi bankami(powód korzystał z usług 6 – ciu banków, w których miał otwarte rachunki–św. J. L.), pozwany wnosił o zobowiązanie powoda do przedstawienia dokumentacji w tym zakresie (p. 5 odpowiedzi na pozew), sąd wniosek pominął.
W trakcie negocjacji były określane (wskazywane) ryzyka dla obu stron jakie mogą wyniknąć z transakcji (św.L.,św. M. K.,św. L. J.,św. R. S.).
W dniu 04.07.2008 r. strony podpisały umowę ramową, umowę dodatkową, umowę zabezpieczającą i suplement do umowy zabezpieczającej – k. 72 i nast.,ustalając dodatkowo:

-

wykaz osób upoważnionych do podpisywania potwierdzeń transakcji– k. 103 (p.J. H.– wspólnik powodowej spółki iśw. J. L.);

listę osób upoważnionych do negocjowania – k. 680 (p. H. (...)– wspólnik, p.J. H.– wspólnik,św. J. L.);

pełnomocnictwo do potrącania wymaganych kwot z transakcji realizowanych w ramach limitu skarbowego z rachunku bankowego powoda – k. 131

zlecenie – k. 135;

oświadczenie o poddaniu się egzekucji do kwoty zł. 11.250.000,00;

oświadczenia – k. 133, 134;

sporne jest miedzy stronami czy powód otrzymał opisy transakcjioraz regulamin opcji (powód przedstawił opisy transakcji – k. 86).

Natomiast bezsporne jest, że limit skarbowy wymagany do zawierania przez powoda transakcji ustalony został w kwocie zł. 7.500.000,00.
Bezsporne jest również, że strony zawarły tylko jedną transakcję typuE.T.– w dniu 09.07.2008 r., obejmującą 24 opcje sprzedaży 100.000 EURkażda wystawione przez pozwanego (część B) oraz 24 opcje kupnapo 200.000 EUR każda (część C) wystawione przez powoda z terminem realizacji miesięcznych począwszy od 08.08.2008 r. z ustalonym kursem realizacji3,467 EUR – k. 136 i nast.
Powód nie kwestionował upoważnienia do prowadzenia negocjacji przez świadkówW. J.,R. S.iM. K., reprezentujących pozwanego.
Transakcja została zawarta w systemie zerokosztowym – vide również zeznania świadków i powoda – a więc premie opcyjne znosiły się wzajemnie.
W ramach tej transakcji realizacja poszczególnych opcji miała polegać na tym, żew przypadku gdy rzeczywisty kurs, w dacie realizacji, był niższy niż uzgodniony pozwany miał obowiązek kupić oferowane mu przez powoda 100.000 EURpo kursie uzgodnionym, a w przypadku gdy kurs w dacie realizacji będzie wyższyto powód miał obowiązek sprzedać pozwanemu 200.000,00 EUR po uzgodnionym kursie.
Transakcja posiadała ograniczenie maksymalnego poziomu zysku – 50.000,00 zł., po przekroczeniu którego cała struktura ulegała automatycznemu wyłączeniu.
Sporne miedzy stronami jest czy owa bariera dotyczyła zysku powoda(jak twierdzi pozwany) czy też zysków obu stron (jak twierdzi powód).
Transakcja była realizowana – vide wyciągi bankowe – k. 201 i nast.oraz zawiadomienia o realizacji – k. 332 i nast. W ramach tych rozliczeń powód otrzymał zł. 20.700,00, natomiast od września 2008 r., kiedy to kurs EUR zaczął się podwyższać pozwany pobrał z konta powoda łącznie zł. 3.400,127,47(vide zestawienie k. 22, pozew).
W październiku 2008 r. pozwany zaproponował powodowi zawarcie aneksudo umowy – k. 272, aneks nie został podpisany.
Zarówno przed zawarciem umowy oraz zawarciem transakcji opcji jak też w toku dalszej współpracy strony, zgodnie z § 12 umowy ramowej, dokonywały uzgodnień w rozmowach telefonicznych – vide transkrypcja słowna rozmów – k. 722 i nast.
Od marca 2009 r. – vide pismo z 09.03.2009 r. – k. 345, realizując rozliczeniaz tytułu spornej transakcji powód czynił to z zastrzeżeniem zwrotu, vide również pisma powoda z 30.03.2009 r. – k. 349, 08.04.2009 r. – k. 352, 08.05.2009 r.– k. 357, 21.05.2009 r. – k. 361, 08.06.2009 r. – k. 364, 08.07.2009 r. 367.
Pozwany zaś prezentował odmienne stanowisko – vide pismo z 26.03.209 r.– k. 376, z 03.04.2009 r. – k. 379, nawiązujące do rozmów stron z 02.04.2009 r. (propozycja udzielenia kredytu na pokrycie kwot rozliczenia), z 15.04.2009 r.– k. 382, z 14.05.2009 r. – k. 383, z 05.06.2009 r. – k. 384, z 15.06.2009 r. – k. 385, z 30.07.2009 r. – k. 386, z 20.08.2009 r. – k. 389, zawierające wezwanie do zapłaty zł. 127.660,00, z 24.08.2009 r. – k. 391.
Powód odpowiedział pismem z 24.08.2009 r. – k. 395.
Pismem z 31.08.2009 r. – k. 399 pozwany złożył powodowi oświadczenieo rozwiązaniu umów (w powołaniu na § 24 ust. 1 pkt 1 a umowy ramowej) anonsując żądanie rozliczenia, które – na kwotę zł. 1.644.894,58 przedstawiłw piśmie z 01.09.2009 r. – k. 400.
Strony prowadziły korespondencję:

-

powód – k. 402, domagał się przedstawienia danych do wyliczeń;

pozwany – k. 405 – przedstawił wyjaśnienia;

powód – k. 413 – zapowiada wystąpienie do sądu.

Pismem z 15.09.2009 r. – k. 417, pozwany wezwał powoda do zapłaty zł. 3.128,91, powód k. 418, kwestionował, pozwany – k. 422 – polemizował.
Pismem z 02.12.2009 r. – k. 423 powód wezwał pozwanego do zapłatyzł. 2.865.860,00, pozowany – k. 427 – odmówił, powód – k. 429 i k. 433, podtrzymał swoje stanowisko, a pozwany – k. 432, 436 – swoje.
Pismem z 20.07.2009 r. – k. 437 powód wezwał pozwanego do zapłatyzł. 3.599.032,52 oraz przeprosin w prasie a pismem z 27.07.2009 r. – k. 445 oświadczył, że cofa zgodę na nagrywanie rozmów telefonicznych.
Pozwany, pismo z 28.07.2009 r. i z 04.08.2009 r. – k. 448, k. 480 odmówił spełnienia żądań.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Powód domaga się zasądzenia dochodzonej kwoty tytułem: zwrotu bezpodstawnego wzbogacenia, nienależnego świadczenia bądź wyrównania szkody popełnionej czynem niedozwolonym –art. 415 k.c.wyrażającym się w popełnieniu czynów nieuczciwej konkurencji określonych wart. 3 ust. 1, art. 10 ust. 1,ustawy z 16.04.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – u.z.n.k.a przeprosin w oparciu o art. 18 ust. 1 pkt 3 u.z.n.k
Stosownie doart. 405 k.c.obowiązek zwrotu korzyści majątkowej spoczywana osobie, która tę korzyść uzyskała bez podstawy prawnej.
Stosownie doart. 410 § 2 k.c.świadczenie jest nienależne jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany, lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzonycel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązującado świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.
W oparciu oart. 415 k.c.wyrównania szkody może domagać się od tego kto szkodę wyrządził z winy, przy czym przypisanie winy może mieć miejsce wówczas,gdy zachodzi wadliwość postępowania zarówno obiektywna, polegającana bezpodstawności zachowania się jak i subiektywna, polegająca na podjęciu działania ze świadomością jego szkodliwych skutków lub na niedołożeniu należytej staranności przy ocenie skutków podejmowanego działania.
Powód, ogólnie mówiąc, wywodzi, że pozwany sprzecznie z dobrymi obyczajami oferował mu produkt błędnie ten produkt opisując jako przydatny do potrzeb powoda – art. 3 ust. 1, art. 10 ust. 1 u.z.n.k., czym popełnił czyn nieuczciwej konkurencji za który ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych, zgodniez art. 18 ust. 1 u.z.n.k.
Niezależnie od tego powód ponosi jeszcze szereg zarzutów, które – w jego ocenie – czynią transakcję sprzeczną z prawem.
- Zgodnie z umową ramową - § 12 i 13- uzgodnienia warunkowo konkretnej transakcji dokonywane były telefonicznie, przez osoby upoważnione (wskazanena piśmie).
Z zapisów rozmów telefonicznych przedstawionych przez pozwanego– k. 721 i nast., szczegółowo cytowanych w wywodach odpowiedzi na pozew, wynika, że doszło do zawarcia spornej transakcji. Wypowiedzi reprezentującego powodaśw. J. L.wskazują na to, że w/w znał rodzaje i zasady transakcji jak też, zasady dotyczące zawieranej transakcji, a wiec również to, żejest ona asymetryczna (Zawiera ustalenie wartości sprzedanych przez powoda dewiz w wysokości dwukrotnej w stosunku do wartości dewiz sprzedanychprzez powoda) oraz to, że ów „wyłącznik” (wyłączenie transakcji po osiągnięciu skumulowanego zysku w wysokości 50.000,00 zł.) dotyczy tylko zysku osiąganego przez powoda. Potwierdzają to prezentacje – k. 634 i nast., których otrzymania powód nie kwestionował (polemika wyrażona w piśmie procesowym,dat. 24.01.2011 r. – k. 773, dotyczy kwestii formalnych (nazewnictwo),do czego z kolei ustosunkował się pozwany – pismo procesowe dat. 11.02.2011 r.– k. 811 v. i nast.).
Ponadto, na co zasadnie zwraca uwagę pozwany – k. 606 verte i nast.– w odpowiedzi na pozew, wskazać należy, że – po odwróceniu się trendu kursów (osłabienie złotego) w rozmowach dotyczących rozliczeń – vide nagrania rozmów telefonicznych – k. 721 i nast. oraz korespondencja dotycząca depozytu– z 18.02.2009 r. – k. 701, powód nie podnosił, że – w jego ocenie – wyłącznik działa dwustronnie (czynił to od marca 2009 r.).
Wskazać przy tym należy, że bezprzedmiotowa jest polemika stronco do kwalifikacji, wiedzy fachowej i doświadczenia w obrocie jakie posiadałśw. J. L.. Skoro powód w/w świadka desygnował do prowadzenia rozmów, to tym samym powoda obciążał obowiązek sprawdzenia wiedzy i doświadczenia zawodowego owego świadka i ewentualne ryzyko braku tej wiedzy i doświadczenia.
Powód podnosi, że pozwany, jako bank jest instytucją zaufania publicznego. Niezależnie od tego, że istotnie bank winien być instytucją rzetelną to przecież bank działa w obrocie mając na względzie wypracowanie zysku. Rzetelność informacji o produkcie, o realiach jego działalności nie oznacza więc, żebank winien działać niejako jako reprezentujący podmiot zawierający (jako powód) określoną transakcją obrotu bankowego. Zasadniczą sprawą, leżąca u podstaw rozważań – w ogóle – co do zawarcia transakcji zabezpieczających przed zmianami kursu walut było niewątpliwie prowadzenie, na dużą skalę, rozliczeń w walucie obcej. Powód sam określa swoje obroty – w eksporcie, czyli wiążące sięz płatnościami na rzecz powoda - na znaczne kwoty (2000.000,00 EUR miesięcznie).
Pozwany produkt przedstawił, a powód winien sam ocenić (jak przy zawieraniu każdej umowy) czy ów produkt mu odpowiada, przy czym wielkości zmian kursów walut, a w szczególności tak drastycznych ich rozmiarów również pozwanynie był w stanie przewidzieć. Za całkowicie niezasadny sąd uznał zarzut powoda, że pozwany, namówił go do zawarcia tej transakcji, że wprowadził powoda w błądczy też, że negocjacje prowadził nieuczciwie, a tym samym, że naruszył zasady współżycia społecznego i dobre obyczaje czy też postanowienia Zasad Dobrej Praktyki Bankowej. Za działania spółki, a więc również powoda, odpowiada zarząd, który winien podejmować przemyślane decyzje i jeśli istotnie uważał, że oferowany mu produkt bankowy jest skomplikowany nieczytelny czy niezrozumiały to winien powstrzymać się z zawieraniem transakcji, która przecież nie stanowiła warunku prowadzenia obrotów z kontrahentami z zagranicy, a pozwany nie był (i nie jest) monopolistą na rynku bankowym.
Podnoszona przez powoda okoliczność, że druk potwierdzenia transakcji (uzgodnionej uprzednio ustnie - § 12 umowy ramowej) został powodowiprzesłany z uchybieniem terminu określonego w § 13 w/w umowy jesto tyle bezprzedmiotowy, że powód treści tego potwierdzenia nie zakwestionował,a przeciwnie przystąpił do realizacji.
Skoro nie doszło do zawarcia aneksu do umowy to bezprzedmiotowejest odwoływanie się do jego treści.
Wskazać należy, że powód (również w korespondencji przed wytoczeniem sporu) nie kwestionował samego wyliczenia kwot żądanych i rozliczonych przez pobrania z rachunku powoda kwot (objętych w konsekwencji pozwem) a tylko zasadnośćich pobrania, zarzucając głównie, że ów „wyłącznik” ma działanie dwustronnea tym samym, że wobec osiągnięcia przez pozwanego zysku w kwocie zł. 50.000,00 cała transakcja winna ulec wyłączeniu.
Wskazać również należy, że strony prowadziły też rozmowy co do zakończeniatej transakcji m. in. przez zawarcie innej – rozmowa telefoniczna z 05.09.2008 r.św. R. S.iśw. J. L., zeznania w/w świadków, czy też zamknięcia tej transakcji – dowody j.w. oraz prezentacja, korespondencja – k. 669 i nast.
Wbrew zarzutom powoda przedstawiony w sprawie materiał dowodowy (dokumenty, zeznania świadków i strony powodowej) – w ocenie Sądu – wskazuje, że strony uzgodniły rodzaj i warunki transakcji a nadto pozwana nie przekroczyła umocowania, gdyż, jak to wyżej wskazano:

-

szczegółowe zasady tej transakcji zostały uzgodnione telefoniczniea przekroczenie terminu dostarczenia pisemnego potwierdzenia pozostało bez wpływu na obowiązywanie transakcji;

pozwany nie przekroczył umocowania a przeciwnie, dokonując rozliczeńz rachunku bankowego powoda działał w ramach udzielonego,wraz z zawarciem umowy, pełnomocnictwa, przy czyn zarzut powoda– vide k. 28, pozew, dotyczy w istocie jego stanowiska co do tego, żeowe kwoty rozliczeń były nienależne, co wiąże się z generalnym zarzutemco do dwustronności działania owego „wyłącznika” (na tym również opierają się dalsze zarzuty jak p. V.5 pozwu) a zastrzeżenia zwrotu czynione od marca 2009 r. owego pełnomocnictwa nie uchylały.

Wbrew zarzutom powoda i niezależnie od wyjaśnień pozwanego (k. 623 v., 624)co do obowiązywania wskazywanej przez powoda Dyrektywy 2006/73/WE stwierdzić należy, że pozwany bank spełnił wszystkie tam stawiane wymogi oferując produkt adekwatny do prowadzonych przez powoda rozliczeń, dostatecznie upewniwszy się co do tego, że powód rozumie produkt(przecież przedstawiono wady i zalety –św. J. L.a za wahania kursów pozwany nie ponosi odpowiedzialności, przy czym fakt, że kursy walut ulegają zmianie i to w obu kierunkach jest znany nie tylko profesjonalistom w obrocieale nawet niewykształconym drobnym ciułaczom – osobom fizycznym).
Nie jest zasadne mówienie o konflikcie interesów jaki rzekomo pozwanymiał zataić przed powodem skoro transakcja wyraźnie i czytelnie określała prawai obowiązki stron odnośnie sprzedaży i zakupów obcej waluty w zależnościod kursu tej waluty do złotego, z których to zasad jasno i wyraźnie wynikało, że powód odniesie zysk gdy kurs ten będzie niski a pozwany – gdy będzie wysoki. Nikt niczego przed nikim nie zatajał, taka była istota tej transakcji. To samoodnosi się do zarzutu braku ekwiwalentności świadczeń i spekulacyjnego(po stronie pozwanego) charakteru tej transakcji, a tym samym – w ocenie sądu – brak jest podstaw do uznania, że umowa była nieważna (art. 3531in finek.c.).
Sąd podziela stanowisko pozwanego k. 630, odpowiedzi na pozew,co do ogólnikowości zarzutu o braku określenia celu, przyczyny (causa) zawarcia umowy, skoro ową przyczyną było uzyskanie przez obie strony prawdo wzajemnych obrotów walutowych w konfiguracji zależnej od wysokości kursów.
W związku z powyższym – w ocenie sądu – brak jest podstaw do uznania, że pozwany dopuścił się czynu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 3 ust. 1i art. 10 ust. 1 u.z.n.k. a tym samym nie wyrządził powodowi szkody a korzyści (pobrane z konta rozliczenia) uzyskał na podstawie ważnej, zawartej w wyniku prawidłowo prowadzonych pertraktacji.
Za bezprzedmiotowe sąd uznał rozważania (i zarzuty powoda w tym zakresie)co do tego czy pozwany zachował termin 14 – dniowy na udzielenie odpowiedzina pozew.
Przede wszystkim spóźnione złożenie odpowiedzi na pozew nie oznacza obowiązku (dla sądu) wydania wyroku zaocznego –art. 47918k.p.c., a poza tymów 14 – dniowy termin należy liczyć od doręczenia stronie odpisu pozwua nie od daty w której, wykonując uprawnienie zart. 9 k.p.c., pozwany zapoznał się z pozwem. Ale nawet spóźnione złożenie odpowiedz na pozew nie skutkuje– jak to błędnie wywodzi powód – pominięciem twierdzeń i dowodóww tej odpowiedzi zawartych.
Dokonując ustaleń sąd oparł się na przedstawionych w sprawie dokumentach prywatnych, których autentyczność nie była kwestionowana. Jednakże przedstawiona opinia prywatna, jako dokument prywatny, w rozumieniuart. 245 k.p.c., nie mógł stanowić podstawy do dokonywania ustaleń przez sąd gdyż zawiera ocenę i stanowisko jej autora a dowodem dla sądu mogłaby być, w takim wypadku, wyłącznie opinia biegłego.
Jednocześnie sąd pominął wnioski obu stron o przeprowadzenie dowodów z opinii biegłych (przy czym odnośnie biegłego z zakresu fonografii to powódnie kwestionował, że rozmowy, których zapisy przedstawił pozwany, prowadziły wskazane przez pozwanego osoby) uznając, że – w świetle przedstawionychw sprawie dowodów sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sąd oparł się również na zeznaniach świadków i przesłuchaniu powoda,w trybieart. 299 k.p.c., uznając te zeznania za wiarygodne, zważywszy, żesą one zgodne co do chronologii zdarzeń natomiast przedstawiane przez te osoby oceny pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Sąd pominął wniosek o przeprowadzenie odwodu z zeznań, w charakterze świadka, autora opinii posadowej na okoliczności wyartykułowane w tej opinii, zważywszy, że tam sama opinia pisemna jak też ustne wyjaśnienia tej osoby nie mogą być podstawą do dokonywania przez sąd ustaleń.
Zasady Dobrej Praktyki Bankowej oraz sprawozdanie z działalności pozwanego banku powód przedstawił, przy czym co do w/w zasad to, niezależnie od ocenyich mocy prawnej, nie zostały naruszone natomiast wyniki działalności bankusą bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy a w szczególności brak podstawdo uznania, że ewentualny wzrost dochodów pozwanego stanowi szkodę(lub nienależne świadczenie) ze strony powoda.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie zart. 98 k.p.c.oraz § 2 ust. 1 i § 6 pkt 7 rozp. Min. Spr. z 28.09.2002 r. w sprawie… DZ. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.
SSO Irena Ciastek - Dryll