Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 858/13
Data wyroku: 2013-10-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zbigniew Ciechanowicz, Mariola Wojtkiewicz, Marzena Ernest
Słowa kluczowe: Zaskarżalność Orzeczeń Sądowych
Podstawa prawna: art. 767 § 1 kpc

Sygn. akt II Cz 858/13

POSTANOWIENIE
Dnia 11 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Mariola Wojtkiewicz
Sędziowie:  SO Marzena Ernest (spr.)
SO Zbigniew Ciechanowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w dniu 11 października 2013 r. wS.
sprawy ze skargi dłużnikaB. P. (1)
na czynność Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w SzczecinieD. D. (1)D.z dnia 17 lipca 2012 roku w postaci wezwania dłużnika do wskazania mienia oraz wezwania do zapłaty należności w sprawie o sygn. Km(...)
przy udziale wierzycielaBanku (...) Spółki AkcyjnejwW.oraz dłużnikaB. P. (2)
na skutek zażalenia dłużnikaB. P. (2)na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2013 r., sygn. akt IX Co 6498/12

p o s t a n a w i a

oddalić zażalenie.

Sygn. akt II Cz 858/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie odrzucił zażalenie złożone przez dłużnikaB. P. (2)na postanowienie z dnia 14 listopada 2012 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności Zastępcy Komornika SądowegoD. D. (1)D.z dnia 17 lipca 2012 roku w postaci wezwania dłużnika do wskazania mienia oraz wezwania do zapłaty należności w sprawie o sygn. Km(...).
Sąd Rejonowy w uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, iż zażalenie na ww. postanowienie należało odrzucić jako niedopuszczalne na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 370 k.p.c.W ocenie Sądu I instancji na postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na ww. czynności komornika czy też w przedmiocieart. 759 § 2 k.p.c.w zakresie wydania lub odmowy wydania poleceń komornikowi nie przysługuje zażalenie. Uprawnienie do zaskarżenia tego orzeczenia zgodnie z twierdzeniem Sądu Rejonowego wynikać musi zart. 394 k.p.c.bądź też z przepisów szczególnych.

W wywiedzionym zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu zażalenia dłużnikB. P. (2)wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, m.in. iż jego zażalenie jest „dopuszczalne i wymagalne”, zaś Sąd I instancji dokonał niewłaściwej wykładniart. 370 k.p.c..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W postępowaniu egzekucyjnym zażalenie na postanowienie sądu I instancji przysługuje wyłącznie w wypadkach w ustawie wskazanych (art. 7674§ 1 k.p.c.), a także na orzeczenia sądu wymienione wart. 394 k.p.c., poprzez jego odpowiednie stosowanie w tym postępowaniu (art. 13 § 2 k.p.c.). Niewątpliwym jest, iż przepisy normujące postępowanie egzekucyjne nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu rozstrzygającego skargę na czynność komornika sądowego, polegającą na wezwaniu do zapłaty należności oraz wezwaniu do wskazania mienia. Zgodnie zart. 13 § 2 k.p.c., przepisy o procesie stosuje się odpowiednio do innych rodzajów postępowań, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej, w tym również do postępowania egzekucyjnego. W postępowaniu egzekucyjnym znajduje zatem odpowiednie zastosowanie m.in.art. 394 § 1 k.p.c.stanowiący, że zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie a ponadto postanowienia enumeratywnie wymienione w dalszej części powołanego przepisu. Postanowienie oddalające skargę na czynności komornika z dnia 14 listopada 2012 r. nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. W postępowaniu egzekucyjnym bowiem przez „kończące postępowanie w sprawie” należy pojmować tylko takie orzeczenia sądowe, które kończą samodzielną część tego postępowania (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 1997 r., III CZP 55/97).
Na skutek oddalenia skargi postępowanie egzekucyjne ani jego część nie zostało zakończone zaś dłużnik nie został pozbawiony jakichkolwiek praw w tym postępowaniu. Z tego też względu postanowienia z dnia 14 listopada 2012 r. nie można uznać za kończące postępowanie w sprawie. Nie mieści się ono także w katalogu postanowień wymienionych wart. 394 § 1 k.p.c.w punktach od 1 do 12 tego przepisu. Z tych też względów postanowienie to nie podlegało zaskarżeniu. W konsekwencji oznacza to, iż wywiedzione zażalenie było niedopuszczalne i jako takie, na zasadzie przepisuart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., podlegało odrzuceniu. Należało więc przyjąć Sąd Rejonowy prawidłowo zinterpretowałart. 370 k.p.c.Tym samym zarzuty poczynione przez skarżącego okazały się nietrafne.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy w oparciu o przepisart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.oddalił środek zaskarżenia kwestionujący to rozstrzygnięcie.

(...)

(...)

1
(...)

2
(...)

3
(...)

4
(...)