Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 237/13
Data wyroku: 2013-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Teza: Ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy, dlatego nie spełnia przesłanek do ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Sygn. akt IV U 237/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

st. sekr. sądowy Marzena Mazurek

po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaZ. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 31 stycznia 2013 r. Nr(...)
w sprawieZ. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie

Sygn. akt: IV U 237/13UZASADNIENIE

Decyzją z 31 stycznia 2013r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychodmówiłZ. Z.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionej nie stwierdzono niezdolności do pracy.
W odpowiedzi na powyższeZ. Z.złożyła pismo, w którym wskazała, że orzeczenie komisji lekarskiej, na podstawie którego organ rentowy wydał powyższą decyzję jest wadliwe i niezgodne z przepisamirozporządzenia w sprawie orzekania o niezdolności do pracy. Dlatego wydanie decyzji jest niezgodne z przepisami postępowania administracyjnego. PismoZ. Z.potraktowane zostało jako odwołanie od decyzji z 31 stycznia 2013r. (odwołanie k.2-3).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wW.z 21 stycznia 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5).

Sąd ustalił, co następuje:

UbezpieczonaZ. Z.była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31 stycznia 2013r. (decyzja o ustaleniu prawa do renty z 9 sierpnia 2012r. k.33 akt rentowych). W dniu 3 grudnia 2012r.Z. Z.wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.41 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 20 grudnia 2012r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 20 grudnia 2012r. k.43 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczona skierowana została na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 21 stycznia 2013r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.44 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 21 stycznia 2013r. k.49 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 31 stycznia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 31 stycznia 2013r. k.53 akt rentowych).
Biegli lekarze neurolog i ortopeda w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznali u ubezpieczonej zespół bólowy kręgosłupa C i L-S na podłożu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych bez objawów korzeniowych i stwierdzili, że schorzenie to nie powoduje u ubezpieczonej niezdolności do pracy. Biegli wskazali, że ubezpieczona jest leczona u neurologa z powodu zespołu bólowo-korzeniowego kręgosłupa szyjnego. Diagnostyka radiologiczna kręgosłupa potwierdza istnienie zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych będących przyczyną wymienionych dolegliwości bólowych i okresowych objawów korzeniowych. Badanie neurologiczne przeprowadzone przez biegłych nie potwierdziło istnienia objawów ogniskowego uszkodzenia OUN, a badanie części obwodowej układu nerwowego aktywnych objawów korzeniowych. Również stan morfologiczno-czynnościowy narządów ruchu nie potwierdza istnienia schorzenia, które naruszałoby funkcjonowanie organizmu w stopniu powodującym ograniczenie zdolności do pracy (opinia biegłego neurologaP. W.i biegłego ortopedyM. R.k.12-13 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonejZ. Z.okazało się nieuzasadnione i jako takie podlegało oddaleniu.
Zgodnie zart.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonej istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłego neurologa i ortopedy nie dała podstaw do uznania, ubezpieczona jest osobą niezdolną do pracy. W złożonej opinii biegli wskazali, że u ubezpieczonej istnieje schorzenie w postaci zespołu bólowego kręgosłupa C i L-S na podłożu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych bez objawów korzeniowych, ale stopień nasilenia tych zmian i będących ich wynikiem dolegliwości bólowych nie skutkuje u ubezpieczonej niezdolnością do pracy.
Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu neurologii i ortopedii, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej ubezpieczonej i jej badaniem. Ubezpieczona nie zgodziła się z ustaleniami biegłych i przedstawiła własną ocenę swojego stanu zdrowia. Okoliczności te nie podważają jednak ustaleń biegłych dysponujących wiedzą i doświadczeniem w zakresie diagnostyki, leczenia oraz oceny zdolności osoby do wykonywania pracy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należało, że ubezpieczona nie spełnia ustawowych przesłanek do przyznania jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i dlatego na podstawieart.477.14§1 kpcSąd orzekł jak w sentencji wyroku.