Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 393/13
Data wyroku: 2013-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Tomasz Skowron, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: 437§1 kpk

Sygn. akt VI Ka 393/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie   SO Andrzej Wieja
SO Waldemar Masłowski
Protokolant  Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r.
sprawyA. K.
oskarżonej zart. 233 § 1 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 3 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 1066/13

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonejA. K.w ten sposób, że na podstawieart. 67 § 3 kkwymierza jej świadczenie pieniężne w kwocie 300 (trzysta) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 393/13

UZASADNIENIE
A. K.została oskarżona o to, że:
w dniu 15 września 2011 r. wZ., będąc prawidłowo uprzedzona o odpowiedzialności karnej za składanie zeznań niezgodnych z prawdą, w toku prowadzonego postępowania o wykroczenie IIW 761/11 zeznała przed Sądem Rejonowym w Zgorzelcu nieprawdę, co do okoliczności związanych z miejscem pobytuM. K.w dniu 3 czerwca 2011 roku, tj. o czyn zart. 233§1kk.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 03 czerwca 2013r. sygn. akt IIK 1066/12:

I
ustalił, iż oskarżonaA. K.dopuściła się czynu opisanego w części wstępnej wyroku, co stanowi występek zart. 233§1kki uznał, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne na podstawieart. 66§1 i 2kkorazart.67§1kkpostępowanie karne wobec niej warunkowo umorzył na okres 1 roku próby od dnia uprawomocnienia się orzeczenia,

II
na podstawieart. 624§1 kpkzwolniłA. K.od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa i na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.067.1973r. o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył jej opłaty.

Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze. Wyrokowi temu zarzucił:
- rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecA. K.kary, a wyrażającej się nieorzeczeniem wobec niej żadnych dolegliwości finansowych, co przy uwzględnieniu charakteru naruszonego dobra prawnego oraz jej postawy w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego i sądowego sprawia, iż orzeczony wobec wyżej wskazanej oskarżonej wyrok nie spełnia swych funkcji tak w zakresie indywidualnego oddziaływania, jak i w zakresie prewencji ogólnej.
Stawiając powyższy zarzut Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, a polegającą na warunkowym umorzeniu postępowania karnego na okres próby wynoszący 1 rok i orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie 600 złotych, jak również zasądzenie kosztów i wymierzenie opłaty.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora zasługuje na uwzględnienie.
Zgodzić się należy ze skarżącym, iż wobec braku orzeczenia świadczenia finansowego wyrok, w którym warunkowo umorzono postępowanie wobecA. K.jest wyrokiem rażąco, niewspółmiernie łagodnym. Rację ma skarżący wskazując na niesprawiedliwość zapadłego przeciwkoA. K.rozstrzygnięcia wyrażającego się w tym, iż nie orzeczono w stosunku do niej jakiejkolwiek dolegliwości finansowej w sytuacji, gdy taką orzeczono w stosunku doK. M.(grzywna 20 stawek dziennych po 30 zł – wyrok z dnia 01.08.2012r., k. 46), który w tym samym postępowaniu odpowiadał z takiego samego przepisu (art. 233§1 kk).
W tej sytuacji rację ma Prokurator, iż samo warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonejA. K.bez orzeczenia w nim jakichkolwiek dolegliwości natury ekonomicznej nie spełnia wymogów w zakresie oddziaływania zarówno ogólno, jak i szczególnoprewencyjnego. Tym bardziej, iż sytuacja materialna i rodzinna oskarżonej nie jest tak ciężka, aby nie mogła ona takiemu obowiązkowi sprostać.A. K.bowiem pracuje, otrzymuje stały dochód w kwocie ponad 2.000 zł miesięcznie, a na utrzymaniu ma jedno dziecko.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy uwzględnił postulat apelacji częściowo i zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 67§3kkwymierzył oskarżonejA. K.świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 300 zł. Zdaniem Sądu Odwoławczego świadczenie pieniężne w tej wysokości w sposób prawidłowy i pożądany zwiększy dolegliwość w tym sensie, że uświadomi oskarżonej w bezpośredni spośród ekonomiczną nieopłacalność wchodzenia w konflikt z prawem.
W pozostałej części zaskarżony wyrok, jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonej od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 624§1kpok w zw. zart. 634 kpk).
uk.