Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1952/13
Data wyroku: 2013-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Iwona Siuta, Zbigniew Ciechanowicz, Sławomir Krajewski
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 385§1kpc

Sygn. akt II Cz 1952/13

POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Iwona Siuta
Sędziowie: SO Sławomir Krajewski (spr.)
SO Zbigniew Ciechanowicz
po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2013 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaJ. W.iR. W.
przeciwko(...)orazK. K.
o zapłatę
na skutek zażalenia powodówJ. W.iR. W.na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 8 sierpnia 2013 roku, w sprawie o sygn. akt I C 1121/13
postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2013 roku Przewodniczący w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie zwrócił pozew, uzasadniając to tym, że profesjonalny pełnomocnik powodów w dniu 7 marca 2013 roku wniósł do Sądu Okręgowego w Szczecinie pozew z żądaniem zapłaty kwoty 4400 zł. Pozew nie został opłacony w żadnej części. Przewodniczący wskazał, iż zgodnie z przepisemart. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychopłata stosunkowa pobierana od pozwu w niniejszej sprawie wynosi 220 zł, a w myśl treściart. 1302§ 1 kpcpismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, które nie zostało należycie opłacone, przewodniczący zwraca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu. Na podstawieart. 187 § 1 kpcpowyższe przepisy odnoszą się także do pozwu.
Wobec powyższego w ocenie Przewodniczącego należało dokonać zwrotu pozwu stronie powodowej.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiedli powodowie i zaskarżając  zarządzenie w całości i zarzucając mu naruszenie prawa procesowegoart.17 pkt 1 kpcprzez to, że do właściwości sądów okręgowych należą sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe i naruszenieart.7, art.8 i art.87 ust. l, art. 30, art. 31 ust. l i 3, art. 32, art. 45, art. 47, art. 77 Konstytucjirównież przez dyskryminację powodów w zakresie nie rozpatrzenia sprawy przez właściwy sąd, gdyż wyłącznie właściwym sądem o naruszenie dóbr osobistych i roszczeń majątkowych z mocyart. 17 pkt 1 kpcjest sąd okręgowy, a nie sąd rejonowy, wnieśli o zmianę zaskarżonego zarządzenia przez jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi właściwemu zgodnie z pozwem powodów z dnia 21 listopada 2012 roku Sądowi Okręgowemu w Szczecinie i o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż powodowie w części ogólnej wskazali na różne sygnatury akt przedmiotowej sprawy i nie dokonali ich analizy przez to, że są to sprawy administracyjne rejestracyjne ze wskazaniem, że pozew powodów jest z dnia 21 listopada 2012 roku o ochronę dóbr osobistych przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Szczecinie iK. K.solidarnie (art. 441 § 1 kc) o pierwotnej sygn. akt: I C 1203/12. Zdaniem powodów w zaskarżonym zarządzeniu o zwrocie pozwu w sentencji błędnie podano, że jest to pozew o zapłatę, a tym samym sentencja jest fałszywa w świetleart. 325 kpc, w związku zart. 362 kpc, gdyż wedle ustawy -art. 325 kpciart. 362 kpcnie podaje prawdziwego oznaczenia przedmiotu sprawy oraz rozstrzygnięcia sądu o żądaniach stron, skoro pozew powodów dotyczy ochrony dóbr osobistych powodów i roszczeń majątkowych, co rozciąga się na uzasadnienie. Ponadto skarżący podnieśli, iż ustawodawca wart. 17 pkt 1 kpcustalił zasadę procesową, zgodnie z którą do właściwości sądów okręgowych należą sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe,które należy związać z treścią pozwu powodów. Zdaniem skarżących odmienne decyzje sądów - sędziów w skutkach prawnych procesowych odbierają im prawo do właściwego sądu zart. 45 Konstytucji, stosownie do treści którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy,niezależny,bezstronny i niezawisły sąd.Jednocześnie żalący wskazali na naruszenie ich prawa ujęte wart.30, art.31 ust. l i 3, art.32, art. 47, art.77 Konstytucjiprzez dyskryminację powodów zart.32 Konstytucjiw świetle konstytucyjnych źródeł prawa zart.8 i art. 87 ust. 1 Konstytucji, którą stosuje się bezpośrednio, a co skutkuje także naruszeniem zasady praworządności zart.7 Konstytucjii złamaniem istoty państwa prawa zart.2 Konstytucji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.
Sąd Odwoławczy podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Przewodniczącego w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia i przeprowadzone w ich świetle rozważania prawne. Nie zachodzi, przeto konieczność i potrzeba powielania tychże wywodów (vide: wyrok SN z dnia 16 lutego 2006 r., IV CK 380/05, LEX nr 179977).
Przeciwko zasadności rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym zarządzeniu nie mogą przemawiać zarzuty podniesione w zażaleniu skarżących.
Nie może budzić wątpliwości, że opłata sądowa stosunkowa pobierana od pozwu w niniejszej sprawie wynosi 220 zł, bowiem skarżący wnieśli powództwo przeciwko pozwanym o zapłatę kwoty 4400 zł wraz z odsetkami, czyli roszczenie majątkowe. Zgodnie zaś z treściąart. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychopłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100.000 złotych.
Wbrew stanowisku zaprezentowanym przez skarżących analiza treści pozwu jednoznacznie wskazuje na wystąpienie przez nich przeciwko pozwanym wyłącznie z roszczeniem majątkowym, a biorąc pod uwagę treść przepisu art.(...)§ 1 kpc, za bezzasadne uznać należy zażalenie powodów, skoro nie uiścili oni opłaty sądowej od pozwu o zapłatę.
Sąd Odwoławczy jako nieuzasadnione uznać również zarzuty podniesione w zażaleniu dotyczące naruszenia konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez właściwy sąd.
Wystarczy tu przypomnieć, że kwestia właściwości w sprawie sądu rejonowego została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2013 roku, sygn. akt II ACz 507/13.
Mając na uwadze powyższe należało, na podstawieart. 385 kpc, w zw. zart. 397 § 2 kpc, orzec jak w sentencji.

.

(...)

1
(...)

2
(...)

3
(...)

4
(...)