Sąd Okręgowy w Opolu
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 6/13
Data wyroku: 2013-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Polański, Waldemar Krawczyk, Jolanta Szajowska-Kulijewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: 178 a § 2 k.k.

Sygn. akt VII Ka 6/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 marca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Opolu w VII Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia S.O. Andrzej Polański (spr.)
Sędziowie: Sędzia S.O. Jolanta Szajowska-Kulijewicz
Sędzia S.O. Waldemar Krawczyk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Wiśniewska

przy udzialeJ. K.
Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Opolu
po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 roku
sprawyR. C.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Opolu
z dnia 15 listopada 2012 roku, sygn. akt II K 825/12

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną.

II
Koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt VII Ka 6/13

UZASADNIENIE

R. C.

został oskarżony o to, że:
w dniu 21 czerwca 2012r. o godz. 20:05 wO.przyul. (...)kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości alkoholowej 0,31 mg/l tj. 0,65 % zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu,
to jest o przestępstwo z art. l78a§ 2 k.k.

Sąd Rejonowy w Opolu wyrokiem z dnia 15 listopada 2012r. sygn. akt II K 825/12:

I
uznał oskarżonegoR. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 178a § 2 k.k.i za to na podstawie tego przepisu wymierzył karę grzywny w wymiarze 10 (dziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 10 (dziesięciu) złotych,

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 1 (jednego) roku,

III
na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 300 (trzystu) złotych,

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoR. C.zaskarżył prokurator, zarzucającobrazę przepisów prawa procesowegoart. 343 § 5 i 7 k.p.k.mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na wydaniu wyroku skazującego wobec oskarżonegoR. C.w trybieart. 343 § 1 k.p.k.w zw. zart. 335 § 1 k.p.k.za popełnienie występku zart. 178a § 2 k.k.pomimo istnienia sprzeczności co do treści wniosku prokuratora zawartego w akcie oskarżenia dotyczącego wymiaru kary grzywny, która nie odpowiadała faktycznie treści porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem, a w/w oskarżonym w dniu 19 lipca 2012r., co uzasadniało potrzebę zarządzenia przez sąd I instancji obowiązkowego udziału w takim posiedzeniu prokuratora oraz oskarżonego w celu skorygowania wniosku co do wymiaru kary grzywny, a w przypadku niemożności dokonania stosownej modyfikacji przez strony skierowania sprawy na rozprawę.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł ouchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowego w Opolu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja prokuratora, jako oczywiście bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie.
Nie ulega wątpliwości, iż sąd orzekający w trybieart. 343 k.p.k.jest związany wnioskiem umieszczonym przez prokuratora w akcie oskarżenia, gdyż jego treść jest wynikiem porozumienia oskarżyciela i oskarżonego, w szczególności co do kar i środków karnych (vide wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt WKN 16/2000, OSNKW 2000, nr 11-12, poz. 101). Sąd nie może więc orzec niezgodnie z takim wnioskiem. Jego zaś treść powinna być zawsze wynikiem porozumienia prokuratora i oskarżonego, który wyraża zgodę na wnioskowane w sprawie rozstrzygnięcie.
W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Opolu wydał wyrok właśnie w trybieart. 343 k.p.k.Z protokołu przesłuchania oskarżonego jako podejrzanego z dnia 19 lipca 2012 r. wynika, żeR. C.wyraził zgodę na skazanie go w trybieart. 335 § 1 k.p.k.i wymierzenie mu za popełnione przestępstwo kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda, zgodnie zart. 42 § 2 k.k.zakaz prowadzenia rowerów na okres 1 roku, zgodni zart. 49 § 2 k.k.świadczenie pieniężne na cel wskazany przez Sąd w wysokości 300 złotych. Z załączonego do aktu oskarżenia wniosku o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy wynika, iż prokurator wniósł o orzeczenie wobecR. C.za popełnione przestępstwo kary grzywny w wysokości 10 stawek dziennych po 10 złotych każda, zakaz prowadzenia rowerów na okres 1 roku, zgodnie zart. 42 § 2 k.k.oraz świadczenie pieniężne na cel wskazany przez Sąd w wysokości 300 złotych, zgodnie zart. 49a § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Opolu rozpoznał sprawę na posiedzeniu w dniu 15 listopada 2012 r., na którym nie było prokuratora oraz oskarżonego. Sąd ten uwzględnił wniosek prokuratora dołączony do aktu oskarżenia i wydał zaskarżony wyrok, wymierzając oskarżonemuR. C., za czyn zart. 178a § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 10 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 10 złotych, na podstawieart. 42 § 2 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 1 roku, na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 300 złotych oraz na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Wydany w przedmiotowej sprawie wyrok, zgodny jest z treścią wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego wobecR. C.bez przeprowadzenia rozprawy. Nie ma zatem racji apelujący, że zaskarżony wyrok wydany został z obraząart. 343 k.p.k.
Faktem jest natomiast, że wniosek o wydanie wyroku skazującego nie odpowiada ustaleniom prokuratora zR. C.zawartym w protokole przesłuchania z dnia 19 lipca 2012 r. (k. 9). Wtedy oskarżony zgodził się na wymierzenie mu kary 100 stawek dziennych grzywny każda po 10 złotych, tj. kary surowszej niż zawnioskowana przez prokuratora w akcie oskarżenia. Niewątpliwym jest, iż skoro oskarżony wyraził zgodę na wymierzenie mu kary w wyższym rozmiarze, brak jest przeszkód by przyjąć, że zgodą tą oskarżony obejmował orzeczenie wobec niego tej samej kary w niższym wymiarze. Z tego punktu widzenia można więc stwierdzić, że wniosek o wydatnie wyroku skazującego wobecR. C.bez przeprowadzenia rozprawy znajduje oparcie w jego porozumieniu z prokuratorem i przy ustaleniu, że jest on zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, Sąd I instancji mógł uwzględnić ten wniosek i wydać wobecR. C.wyrok bez przeprowadzenia rozprawy.
Prokurator w wywiedzionej apelacji zarzucił obrazę przepisów postępowania tj.art. 343 § 5 i 7 k.p.k., mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegającą na wydaniu wyroku skazującego wobec oskarżonegoR. C.w trybieart. 343 § 1 k.p.k.w zw. zart. 335 § 1 k.p.k., pomimo istnienia sprzeczności co do treści wniosku prokuratora zawartego w akcie oskarżenia dotyczącego wymiaru kary grzywny, która nie odpowiadała faktycznie treści porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem a oskarżonym. Poza naruszeniemart. 343 i 335 k.p.k., złożona apelacja nie zawiera odniesienia do stanowiska Sądu I instancji w zakresie w jakim Sąd ten wskazał powody orzeczenia kary grzywny w wysokości 10 stawek dziennych każda po 10 złotych za przypisaneR. C.przestępstwo. Zatem prokurator w wywiedzionej apelacji, nie zakwestionował wymiaru orzeczonej przez Sąd I instancji grzywny.
W tym stanie rzeczy, podzielając w pełni stanowisko Sądu Okręgowego w Słupsku wyrażone w wyroku z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt VI Ka 289/11 (patrz: POSAG 2011/3/164-168), Sąd Odwoławczy uznał, iż wobec faktu, że w środku odwoławczym nie zostało wykazane, że kara wymierzona zaskarżonym wyrokiem, wydanym po uwzględnieniu zgodnego z prawem wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy, jest karą rażąco niewspółmierną (art. 438 pkt 4 k.p.k.), to brak jest podstaw do uwzględnienia apelacji prokuratora.
Sąd Odwoławczy, zaaprobował wymiar orzeczonej przez Sąd I instancji kary grzywny uznając, iż kara ta została orzeczona w rozmiarze proporcjonalnym tak co do społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jak i stopnia jego zawinienia, z uwzględnieniem wszystkich dyrektyw określonych wart. 53 k.k.
W związku z powyższym, nie dopatrzywszy się uchybieńw postępowaniu Sądu Rejonowego, mających wpływ na treść wyroku, uznając wydany przez tenże sąd wyrok w stosunku do oskarżonegoR. C.za słuszny i zasadny, apelację wniesioną przez prokuratora, ocenić należało jako oczywiście bezzasadną.
Orzeczenie o kosztach za postępowanie odwoławcze uzasadniają przepisyart. 636 § 1 k.p.k.