Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 325/13
Data wyroku: 2013-07-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Tamara Pawlak SO Włodzimierz Śpiewla
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk

Sygn. akt XI Ka 325/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 lipca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym

w składzie:Przewodniczący: SSOElżbieta Daniluk – spr.
Sędziowie: S.A. w S.O.Tamara PawlakSOWłodzimierz Śpiewla

Protokolant:prot. Katarzyna Zabielska

przy udziale Prokuratora Ewy Stelmach
po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 roku
sprawyM. B. (1)iJ. Ż.
oskarżonych o czyny zart. 279 § 1 k.k.i in.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
z dnia 12 listopada 2012 roku sygn. akt II K 1004/10

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
z jego części dyspozytywnej eliminuje fragment od słów „i z kwalifikacji” do słów(...);

2
po uprzednim uchyleniu wymierzonych oskarżonym kar łącznych, uchyla wyrok w zakresie czynu z pkt III i w tej części sprawęM. B. (1)iJ. Ż.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania;

3
na podstawieart. 91 § 2 k.k.wymierza oskarżonemuM. B. (1)za przypisane mu ciągi przestępstw karę łączną 4 /czterech/ lat pozbawienia wolności i 150 /sto pięćdziesiąt/ stawek dziennych grzywny po 20 /dwadzieścia/ złotych każda;

4
za datę początkową okresu zaliczonego na poczet kary pozbawienia wolności wymierzonejJ. Ż.przyjmuje 26 stycznia 2009 roku;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację obrońcyM. B. (1)za oczywiście bezzasadną;

III
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze po 20 /dwadzieścia/ złotych zwrotu wydatków oraz tytułem opłaty: odM. B. (1)1.000 /tysiąc/ złotych, zaś odJ. Ż.800 /osiemset/ złotych.

XI Ka 325/13

UZASADNIENIE
M. B. (1)iJ. Ż.zostali oskarżeni o to, że:

I
w nocy z 19 na 20 grudnia 2008 roku wŁ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zgodnie z uprzednim podziałem ról dokonali włamania do samochodu osobowego markiA. (...)onr rej. (...)w ten sposób, że po pokonaniu w bliżej nieustalony sposób zabezpieczenia w postaci zamka drzwi dostali się do jego wnętrza a następnie po pokonaniu zabezpieczenia stacyjki dokonali jego zaboru w celu przywłaszczenia wraz ze znajdującymi się wewnątrz pojazdu dokumentami w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, powodując straty na szkodęS. D.o łącznej wartości 11000 złotych, przy czym powyższego czynuJ. Ż.dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

- to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w stosunku doJ. Ż.i zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w stosunku doM. B. (1);

II
w nocy z 19 na 20 grudnia 2008 roku wŁ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 13000 złotych na szkodęR. C.w ten sposób, że po pokonaniu w bliżej nieustalony sposób zabezpieczenia w postaci zamka drzwi dostali się do wnętrza pojazdu, lecz zamierzonego zaboru mienia nie dokonali z uwagi na niemożność pokonania zabezpieczenia pedałów hamulca i sprzęgła przy czym powyższego czynuJ. Ż.dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

- to jest o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w stosunku doJ. Ż.i zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w stosunku doM. B. (1);

III
w nocy z 21 na 22 grudnia 2008 roku wS., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...)w ten sposób, że po uprzednim przewierceniu ramy okiennej i podniesieniu klamki zabezpieczającej okno dostali się do jego wnętrza a następnie zabrali w celu przywłaszczenia papierosy luzem i w kartonach markim.,F.,N.,C.,M.,N.,S.,N.,L.,M.,G.,S.,F.,V.,V.,L.,T.i(...), wędliny w postaci mielonki tyrolskiej, mortadeli, boczku, szynki(...), kawę mieloną oraz rozpuszczalnąT., tytoń do paleniaS.iG., wyroby alkoholowe w postaci wódkiF.,P.W.,W.D., słodycze w postaci batonikówK.,G.,K.,T.,(...),M.,W.iS., lekiA.,R.,U.,I.,U.,C.,P.,P.,I., WapńW., prezerwatywy, zaplaniczki, masyznki do golenia, karty telefoniczne sieciE.,(...),O., oraz pieniądze w bliżej nieustalonej kwocie o różnych nominałach, o ogólnej wartości w kwocie 20000 złotych na szkodęA. P., przy czym powyższego czynuJ. Ż.dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

- to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w stosunku doJ. Ż.iart. 279 § 1 k.k.w stosunku doM. B. (1);
zaśM. B. (1)nadto o to, że:

IV
w dniu 13 marca 2007 roku wP., woj.(...)z parkingu niestrzeżonego przy bramie(...)Zakładów (...) S.A., dokonał włamania do samochodu osobowego markiA. (...)o nieustalonych bliżej niemieckich numerach rejestracyjnych w ten sposób, że po pokonaniu w bliżej nieustalony sposób zabezpieczenia w postaci zamka drzwi samochodu dostał się do wnętrza pojazdu a następnie po pokonaniu zabezpieczenia stacyjki dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował straty w łącznej kwocie 11500 złotych na szkodęR. Z.,

- to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

V
w nocy z 28 na 29 listopada 2008 roku wM., woj.(...), dokonał włamania do samochodu osobowego markiA. (...)onr rej. (...)w ten sposób, że po pokonaniu w bliżej nieustalony sposób zabezpieczenia w postaci zamka drzwi dostał się do jego wnętrza a następnie po pokonaniu zabezpieczenia stacyjki dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia, powodując straty na szkodęM. P. (1)o łącznej wartości 10500 złotych,

- to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

VI
w nocy z 11/12 grudnia 2008 roku wB., woj.(...)dokonał włamania do samochodu osobowegoA. (...)nr rej. (...)w ten sposób, że po pokonaniu w bliżej nieustalony sposób zabezpieczenia stacyjki dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia powodując straty w łącznej kwocie 12000 złotych na szkodęM. S.,

- to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

VII
w nocy z 21/22 grudnia 2008 roku wL., woj.(...)dokonał włamania do samochodu markiA. (...)nr rej. (...)w ten sposób, że po dokonaniu w bliżej nieustalony sposób jego zabezpieczenia w postaci zamka drzwi dostał się do jego wnętrza, a następnie po pokonaniu zabezpieczenia stacyjki dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia powodując straty w kwocie 12000 złotych – to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

VIII
w dniu 22 grudnia 2008 roku wŁ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, dokonał włamania do samochodu osobowego markiA. (...)onr rej. (...)w ten sposób, że po pokonaniu w bliżej nieustalony sposób zabezpieczenia w postaci zamka drzwi dostał się do jego wnętrza a następnie po pokonaniu zabezpieczenia stacyjki dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia, powodując straty na szkodęR. C.o łącznej wartości 13000 złotych,

- to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

IX
w czasie bliżej nieustalonym od początku grudnia 2008 roku do dnia 8 stycznia 2009 roku wK., woj.(...)przywłaszczył sobie dokument tożsamości w postaci dowodu osobistegoM. P. (2),

tj. o czyn zart. 275 § 1 k.k.;

X
w czasie bliżej nieustalonym od dnia 18 sierpnia 2006 roku do dnia 8 stycznia 2009 roku wK., woj.(...)przywłaszczył sobie dokument tożsamości w postaci dowodu osobistegoA. Z.,

- to jest o czyn zart. 275 § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 12 listopada 2012r., Sąd Rejonowy w Łukowie uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, przy czym przyjął, iż czyny opisane w punktach I, II i III aktu oskarżenia popełnili oni z inną ustaloną osobą i z kwalifikacji prawnej tych czynów wyeliminował nazwiskoP. K. (1)i czyn z punktu I aktu oskarżenia wyczerpał dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § l k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § l k.k.w stosunku doJ. Ż.i zart. 279 § l k.k.w zb. zart. 275 § l k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w stosunku doM. B. (1); czyn z punktu II aktu oskarżenia wyczerpał dyspozycjęart.13 § l k.k.w zw. zart.279 § l k.k.w zw. zart. 64 § l k.k.w stosunku doJ. Ż.iart.13 § l k.k.w zw. zart.279 § l k.k.w stosunku doM. B. (1)i przyjął, iż czyny te stanowiły ciąg przestępstw w rozumieniuart.91 § l k.k.i za to przyjął za podstawę wymiaru karyart. 279 § l k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 64 § l k.k.iart.91 § kkorazart. 33 § 2 k.k.w stosunku doJ. Ż.iart. 279 § l k.k.w zb. zart. 11 § 3 k.k.iart.91§ Ik.k.iart. 33 § 2 k.k.w stosunku doM. B. (1)skazałJ. Ż.na karę 4 (cztery) lata pozbawienia wolności oraz wymierzył karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych;M. B. (1)skazał na karę 3 (trzy) lata pozbawienia wolności oraz wymierzył karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych; za czyn z punktu III aktu oskarżenia wyczerpujący dyspozycjęart. 279 § l k.k.w zw. zart. 64 § l k.k.w stosunku doJ. Ż.iart. 279 § l k.k.w stosunku doM. B. (1)skazał na podstawieart. 279 § l k.k.w zw. zart. 64 § l k.k.iart. 33 § 2 k.k.J. Ż.na karę 3 (trzy) lata pozbawienia wolności oraz wymierzył karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych;M. B. (1)na podstawieart.279 § l k.k.skazał na karę 2 (dwa) lata pozbawienia wolności oraz wymierzył karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych;M. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach od IV do VIII aktu oskarżenia i przyjął, iż stanowiły one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § l k.k.i za to na podstawieart. 279 § l k.k.w zw. zart. 91 § l k.k.iart. 33 § 2 k.k.skazał go na karę 3 (trzy) lata pozbawienia wolności oraz wymierzył karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych;M. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach IX i X aktu oskarżenia, przy czym przyjął, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart.91 § l k.k.i za to na podstawieart. 275 § l k.k.w zw. zart.91 § 1 k.k.skazał go na karę l (jeden) rok pozbawienia wolności; na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § l i 2 k.k.połączył orzeczone wobecM. B. (1)iJ. Ż.kary pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzyłM. B. (1)karę łączną 4 (cztery) lata pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych;J. Ż.wymierzył karę łączną 4 (cztery) lata pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równa kwocie 20 (dwadzieścia) złotych; na podstawieart. 46 § l k.k.orzekł wobecM. B. (1)iJ. Ż.solidarnie obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłacenie na rzecz pokrzywdzonych:S. D.kwoty 11.000 (jedenaście tysięcy) złotych, na rzeczA. P.kwoty 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych oraz odM. B. (1)orzekł obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłacenie na rzecz pokrzywdzonychR. Z.kwoty 11.500 (jedenaście tysięcy pięćset) złotych, na rzeczM. P. (1)kwoty 10.500 (dziesięć tysięcy pięćset) złotych, na rzeczM. S.kwoty 12.000 (dwanaście tysięcy) złotych, na rzeczR. C.kwoty 13.000 (trzynaście tysięcy) złotych, na rzeczZ. Ż.kwoty 12.000 (dwanaście tysięcy) złotych; powództwo cywilne złożone przezS. D.pozostawił bez rozpoznania; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataF. G.kwotę 2.789,64 (dwa tysiące siedemset osiemdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt cztery grosze) tytułem kosztów obrony udzielonej z urzędu; na podstawieart. 63 § l k.k.zaliczyłM. B. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 8 stycznia 2009 roku do dnia 25 stycznia 2009 roku;J. Ż.zaliczył na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 28 stycznia 2009 roku do dnia 15 grudnia 2009 roku.

Wyrok powyższy zaskarżyliM. B. (1)i jego obrońca oraz obrońcaJ. Ż..
ObrońcaM. B. (1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności i wnosił o złagodzenie tej kary bądź warunkowe zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby.
W tej też części zaskarżył wyrokM. B. (1), zarzucając orzeczeniu o karze rażącą surowość.
ObrońcaJ. Ż.zaskarżył wyrok w całości, zarzucając mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:
1/obrazęart. 424§1 p-kt.1kpkpoprzez:
- nie wskazanie sposobu działaniaJ. Ż.w popełnieniu zarzuconych przestępstw i dowodów na podstawie Sąd ustalił okoliczności sprawy;
- nie rozważenie dowodów przemawiających za wykluczeniem udziału oskarżonego w popełnieniu zarzucanych mu przestępstw w tym:
- wyjaśnieńM. B. (1)
-wyjaśnień i zeznańM. K.
-dokumentów zawierających linie papilarne pobrane z miejsca włamania do sklepu wS.;
2/ obrazęart. 167 kpk, 366P1kpkorazart. 424 p-kt 1kpkprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, w tym:
- uznanie wysokości szkody w sklepie wS.bez dokonania jej wyceny, a także nie uwzględnienie wartości mienie odzyskanego;
- nie wyjaśnienie całości okoliczności związanych ze zmianą wyjaśnień przezP. K. (2);
3/obrazęart. 4 kpk,5 kpk,7 kpk, 410kpkiart. 424§1 kpkpolegającą za zaniechaniu szczegółowej analizy okoliczności sprawy, a wydanie wyroku na podstawie ogólnikowej sumarycznej oceny dowodów.
Wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Spośród wniesionych apelacji, w toku instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku, jako bezzasadne w stopniu oczywistym okazały te wniesione przezM. B. (1)i jego obrońcę. Na uwzględnienie w części odnoszącej się do czynu z pkt.III okazała się zasadna natomiast apelacja obrońcyJ. Ż., co skutkować musiało uwzględnieniem. jej wniosku także w stosunku doM. B. (1).
Przed przystąpieniem do merytorycznego odniesienia się do wniesionych środków odwoławczych Sąd Okręgowy zauważa ewidentne uchybienie Sądu meritii, plasujące się w ramach rażącej obrazy prawa materialnego, a mianowicieart.91§1 kk.
Otóż w świetle wskazanego przepisu, jednolitego orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów powszechnych i poglądów doktryny, nie może budzić wątpliwości, iż przyjęcie konstrukcji przestępstwa ciągłego i w konsekwencji wymierzenia jednej kary jest możliwe /oczywiście pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek/ tylko i wyłącznie w przypadku tych przestępstw, z których każde wyczerpuje znamiona tych samych przepisów. Innymi słowy, jeśli jedno z przestępstw wyczerpuje znamiona kilku przepisów, a kolejne tylko jednego z nich, lub wielu, ale nie wszystkich takich samych, to konstrukcja ciągu przestępstw jest niedopuszczalna, nawet jeśli podstawą wymiaru kary miałby być ten przepis, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje.
W świetle powyższego, Sąd Rejonowy w sposób oczywiście nieprawidłowy przyjął, że czyny z pkt.: I – zakwalifikowany zart. 279§1 kkw zw. zart. 275§1 kkiart.11§2i II. zakwalifikowany wyłącznie zart. 13§1 kkw zw. zart. 279§1 kkstanowią ciąg przestępstw i wymierzył za nie oskarżonym jedną karę.
Uchybienie to może być jedynie wytknięte Sądowi Rejonowemu wobec zaskarżenia wyroku wyłącznie na korzyść oskarżonych.
Na uwzględnienie, choć nie w całości, zasługiwała apelacja obrońcyJ. Ż.. Przede wszystkim przyznać należy rację skarżącemu o ile wskazuje, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku dalekie jest od ideału, nader zwięzłe, wręcz lakoniczne. Tym niemniej spełnia wszystkie wymogiart. 424§1 pkt.1 kpk. Sąd Rejonowy posługując się swoistą metodą rozbudowywania o pewne okoliczności i dowody zarzutów aktu oskarżenia wskazał w nim fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których w tej mierze się oparł i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Podkreślić w tym miejscu należy, że oskarżonemuJ. Ż.zarzucono popełnienie dwóch przestępstw kradzieży z włamaniem oraz usiłowania kradzieży z włamaniem w ramach współsprawstwa. Rola każdego ze współdziałających wynika wprost z zeznań prawomocnie już skazanegoP. K. (2), w tej części, w której Sąd Rejonowy obdarzył je wiarą i jest to dowód o charakterze priorytetowym. Trafność tej oceny nie budzi żadnych zastrzeżeń Sądu Okręgowego, stosowna argumentacja w tym zakresie została zaprezentowana w pisemnych motywach wyroku – jest ona logiczna i przekonująca. Zauważyć przy tym należy, że realizując zasadę bezpośredniości, Sąd I instancji ze wszystkimi przeprowadzonymi dowodami zetknął się osobiście. Tym więc bardziej jego stanowisko w przedmiocie ich wiarygodności i miarodajności uznać należy za trafne. Wskazuje na to analiza argumentów zaprezentowanych w uzasadnieniu wyroku, która świadczy również o trafności ostatecznych wniosków – za wyjątkiem tych odnoszących się do czynu polegającego na kradzieży z włamaniem do sklepu wS.. Istotnie,P. K. (2)składając po raz drugi wyjaśnienia podczas pierwszego przewodu sądowego oraz przesłuchiwany w toku niniejszej rozprawy w charakterze świadka, zmienił swoje pierwotne wyjaśnienia w sposób diametralny co do osoby współdziałającej z nim przy popełnieniu czynów z pkt.I – III aktu oskarżenia twierdząc ostatecznie, że wszystkich przestępstw dokonał wspólnie i wyłącznie zM. B. (1)i zaprzeczając udziałowi w nichJ. Ż.. Wskazał powody, które zadecydowały o pomówieniuJ. Ż.. Zostały one poddane stosownej analizie przez Sąd meritii, a Sąd Okręgowy dokonując trafności wyprowadzonych na jej podstawie wniosków nie stwierdza ich wadliwości. Domniemany konflikt na podłożu osobistym, który miał doprowadzić do złośliwego, nieprawdziwego pomówienia, został przez świadka zrelacjonowany w sposób chwiejny, labilny i obarczony sprzecznościami. Co więcej, relacja ta co do tła nieporozumień pozostaje w opozycji do wyjaśnień samegoJ. Ż./k.1177/ co do jego przyczyn. Zauważyć przy tym i zaakcentować należy zasadnicza wręcz ewolucję w relacjonowaniu przezP. K. (2)powodów pomówieniaJ. Ż.. O ile bowiem pierwotnie k.1366-1367 świadek twierdził, że jego osobę jako współdziałającego „wymyślił” odpowiadając na pytanie przesłuchującego o współsprawców, motywowany ww urazą, to już zeznając w niniejszej sprawie zaprezentował rozbudowaną wersję stosowania wobec niego przez przesłuchujących drastycznych form nacisku psychicznego oraz przemocy fizycznych obliczonych na wymuszenie na nim wskazania właśnie osobyJ. Ż.. Wersji tej przeczą nie tylko dowody, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ale również postawaP. K. (2)w toku całego postępowania przygotowawczego i postępowania przed sądem, w tym reakcja na wyjaśnieniaM. B. (1)złożone podczas pierwszego przewodu sądowego. Z tych przyczyn w rozumowaniu Sądu Rejonowego w zakresie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza całokształtu twierdzeńP. K. (2)iM. B. (1)i ich dyskredytacji co do udziału w przestępstwachJ. Ż.nie sposób dopatrywać się jakiejkolwiek dowolności. Cechuje się ono logiką, jest przekonujące i w pełni odpowiada dyrektywomart. 7 kpkco powoduje, że nie może być skutecznie podważone. Reasumując, Sąd Okręgowy nie dostrzega w tym zakresie żadnych mankamentów / za wyjątkiem wskazanych we wstępnej części niniejszego uzasadnienia/, także brak jest w apelacji argumentów wykazujących wadliwość stanowiska Sądu I instancji do prawidłowości wniosków co do winy oskarżonego w zakresie czynów z pkt.I i II skonkretyzowanych w części dyspozytywnej wyroku.
Rację należy natomiast przyznać skarżącemu, o ile kwestionuje trafność rozstrzygnięcia co do czynu z pkt. III, wskazując na uchybienia, jakich w tym zakresie dopuścił się Sąd Rejonowy. Są one oczywiste.
Pokrzywdzeni wysokość szkody powstałej na skutek kradzieży z włamaniem dosklepu (...)/ nie(...)/ wS.oszacowali na kwotę 20.000 złotych. O ile nie budzi większych wątpliwości kwota pieniędzy zabranych z automatów do gier – wynika ona wprost z wyjaśnieńP. K. (2)co do ich sumy i kwot przypadających na sprawców z podziału łupów, to już pewności takiej nie ma co do wartości pozostałych skradzionych towarów i wartości mienia odzyskanego.A. P.iJ. P., bezpośrednio po ujawnieniu przestępstwa wskazali ogólną wartość strat i co do niej byli konsekwentni. Nie wiadomo jednak, na jakiej podstawie ów szacunek został przeprowadzony – pokrzywdzeni tego nie wskazali, nie przedstawili żadnych dowodów w postaci spisów czy wyliczeń.
Jeśli przy tym zważyć, że wartość towarów odzyskanych znajdujących się w czterech porzuconych przez sprawców dwóch workach została przez pokrzywdzonych oszacowana na kwotę 2000 złotych, zaś z wyjaśnieńP. K. (2), że cały skradziony towar został zapakowany do sześciu worków, z których dwa zostały przez nich zabrane, a cztery porzucone w pobliżu sklepu podczas ucieczki wywołanej pojawieniem się nn osoby, to ogólna wartość towarów zabranych ze sklepu musi budzić wątpliwości.
Nie została w sposób wystarczający wyjaśniona wartość towarów porzuconych oraz odnalezionych w toku przeszukań, które pokrzywdzeni odzyskali.
A. P.składając zeznania twierdziła, że odzyskane towary w zasadzie nie nadawały się do sprzedaży i „tak naprawdę je wyrzuciła”, bowiem ich opakowania uległy zniszczeniu i była konsekwentna co do pierwotnie podanej, łącznej wysokości strat jako rzeczywistej. Jej twierdzeniom zdają się przeczyć zeznaniaJ. P., który ostatecznie wysokość strat oszacował na kwotę ok. 18.000 zł /k.1200, 1714/, uwzględniając w niej właśnie wartość artykułów odzyskanych.
Zeznaniom pokrzywdzonej przeczy także dokumentacja fotograficzna /k. 266-272/z której wynika, iż część porzuconych artykułów znajdowała się w opakowaniach foliowych / w tym ofoliowanych zbiorczych/, metalowych lub szklanych co budzi dodatkową wątpliwość co do zaliczenia ich do wartości szkody wobec utraty ich przydatności do sprzedaży.
Wskazane braki mają istotne znaczenie już choćby tylko z tego powodu, że oskarżeni zostali zobowiązani do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w kwocie 20.000 złotych.
Z tych przyczyn wyrok w zakresie omawianego czynu musiał być uchylony i sprawa w tym zakresie w stosunku do oskarżonychM. B. (1)iJ. Ż.przekazana Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Oczywistym jest przy tym, że rozstrzygnięcie to obejmuje również nałożony na oskarżonych obowiązek naprawienia szkody na rzeczA. P..
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości odnoszącej się do dowodów związanych z kradzieżą z włamaniem dosklepu (...), unikając uchybień o których była mowa powyżej i tych, o których mowa w apelacji i koncentrując się na wyjaśnieniu wszystkich okoliczności mających wpływ na ustalenia w zakresie wyrządzonej szkody, także w aspekcie środka karnego na podstawieart. 46kk. Wszechstronna i kompleksowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego będzie warunkiem sine qua non prawidłowości rozstrzygnięcia, jakie w sprawie zostanie wydane. Jego treści Sąd Okręgowy nie wskazuje, sygnalizuje jednak, że w postępowaniu przygotowawczymM. B. (1)nie pozostawał pod zarzutem popełnienia ww czynu, zatem objęcie nim aktu oskarżenia niewątpliwie stanowiło naruszenie prawa tego oskarżonego do obrony w tym postępowaniu.
Wobec tego, że apelacja obrońcy oskarżonegoJ. Ż.została skierowana przeciwko całości wyroku, kontroli odwoławczej podlegało także rozstrzygnięcie o karze, wobec uchylenia wyroku w zakresie czynu z pkt. III ograniczonej do kary wymierzonej za ciąg przestępstw. Także w tym zakresie wyrok jest prawidłowy. Sąd Rejonowy we właściwy sposób zważył tak stopień społecznej szkodliwości czynów, jak i okoliczności osobiste oskarżonego. Kara jest zatem adekwatna, odpowiada dyrektywomart. 53§1 i 2 kki nie nosi żadnych cech niewspółmierności. Za ukształtowaniem jej na tym poziomie przemawia działanie oskarżonego w sposób zaplanowany, w ramach przestępczego porozumienia oraz wzgląd na dotychczasową linię jego życia analizowaną przez pryzmat uprzedniej karalności. Od 2003r. do daty popełnienia przypisanych przestępstw, czyli na przestrzeni 5 lat oskarżony był pięciokrotnie karany za różnego rodzaju przestępstwa, w tym umyśle przestępstwa podobne i także na kary pozbawienia wolności orzekane w wymiarze bezwzględnym. Przypisanych mu przestępstw dopuścił się w warunkachart. 64§1 kki zaledwie 10 miesięcy po opuszczeniu zakładu karnego po uzyskaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia /k.269-270/. Oznacza to, że dotychczas wymierzane oskarżonemu kary nie odniosły spodziewanego efektu resocjalizacyjnego i wychowawczego.J. Ż.nie ma oporów przed wchodzeniem w kolizję z prawem, dopuszczając się ponownie przestępstw o wysokim stopniu społecznej szkodliwości. W tym stanie kara wymierzona oskarżonemu jawi się jako odpowiadająca społecznemu poczuciu sprawiedliwości, nie nosząca cech nadmiernej dolegliwości i zdolna do zrealizowania funkcji w zakresie stosownej represji oraz prewencji indywidualnej i generalnej.
Nie zasługują natomiast na uwzględnienie apelacjeM. B. (1)i jego obrońcy, o ile wymierzonej temu oskarżonemu karze zarzucają jej rażącą surowość. Są one bezzasadne w stopniu oczywistym. Mimo uchylenia wyroku w zakresie czynu z pkt. IIII, konsekwencją czego będzie ponowne rozstrzygnięcie co do winy oskarżonego w tej części, zaś w przypadku uznania go winnym również rozstrzygnięcie o karze, Sąd Okręgowy nie stwierdza, by wymierzona oskarżonemu kara była surowa w stopniu nie nadającym się do akceptacji. Deklarowana przez oskarżonego chęć podjęcia leczenia od uzależnienia od hazardu oraz pracy zarobkowej w celu uzyskania środków na zadośćuczynienie pokrzywdzonym nie należą do tych okoliczności, które mają wpływ na sam wymiar kary i jako takie mogłyby prowadzić do wniosku o jej rażącej niewspółmierności, a wypada przy tym nadto zauważyć, że od daty popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu przestępstw do daty wydania wyroku upłynął okres ponad czterech lat, zatem miał bardzo dużo czasu, by już dokonać stosownych zmian w swoim sposobie życia, a nie oczekiwać na to, by zamiar ich wprowadzenia wykorzystać jako argument w postępowaniu odwoławczym.
Równie chybione są argumenty podniesione przez obrońcę oskarżonego. Koncentrując się na tych okolicznościach, które skarżący ocenia jako łagodzące, podejmuje on jednocześnie próbę wykazania, że wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wysokości umożliwiającej warunkowe zawieszenie jej wykonania umożliwi oskarżonemu wcześniejsze wywiązanie się z nałożonego obowiązku naprawienia szkody pokrzywdzonym. Nie dostrzega przy tym, że istota tego obowiązku – w zasadniczej części kompensacyjna, nie może pozostawać w opozycji do zasad wymiaru kary i celów, jakie kara winna realizować. Akceptacja prezentowanej w apelacji argumentacji musiałaby prowadzić do nieuprawnionego wniosku o konieczności orzekania wyłącznie kar o charakterze wolnościowym, a to w celu wykonania przez oskarżonych środków karnych lub probacyjnych o charakterze kompensacyjnych – co nie mieści się w dyrektywach wymiaru kary.
Nie dostrzega przy tym skarżący tych okoliczności, które zostały uwzględnione przez Sąd Rejonowy przy wymiarze kar jednostkowych za ciągi przestępstw i kary łącznej. Zatem powtórzyć należy, żeM. B. (1)na przestrzeni roku dopuścił się szeregu przestępstw, w tym kradzieży z włamaniem samochodów, powodując tym istotne straty w mieniu pokrzywdzonych, jego zachowanie cechowała znaczna determinacja, popełniał przestępstwa w sposób przemyślany i przygotowany – przedmiotem zamachu w przypadkach kradzieży z włamaniem były samochody określonych marek, gwarantujących zbyt ich w całości lub w częściach, zaś współdziałając z innymi osobami, sprawował inicjującą i kierowniczą rolę.
Zaakcentować również należy, iżM. B. (1)nie jest sprawcą przypadkowym. Był już wielokrotnie karany, także za umyślne przestępstwa podobne, odbywał kary pozbawienia wolności. Powyższe prowadzi do jednoznacznego wniosku, że wymierzone oskarżonemu kary za mu ciągi przestępstw są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów i nie przekraczają stopnia winy oraz spełniają wszystkie wymogiart. 53§1 i 2 kk. Tym samym ani tych kar ukształtowany w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, ani kary łącznej, przy orzekaniu której została zastosowana zasada asperacji, nie sposób uznać za rażąco niewspółmiernie surowe, nie ma zatem podstaw do ich złagodzenia, a ich wysokość czyni bezprzedmiotowym rozważanie co do możliwości warunkowego zawieszenia wykonania.
Z tych przyczyn i przy braku przesłanek zart. 439§1 kpkSąd Okręgowy orzekł jak w dyspozytywnej części swojego wyroku.