Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 463/13
Data wyroku: 2013-09-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Gąsior, Tomasz Ignaczak, Marta Legeny-Błaszczyk
Słowa kluczowe: Kara Łączna
Podstawa prawna: art. 226§1 kk, art. 222§1 kk, art. 224§2 kk

Sygn. akt IV Ka 463/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 września 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior
Sędziowie SO Marta Legeny-Błaszczyk (spr.)
SO Tomasz Ignaczak

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Rejonowego w Bełchatowie del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie TrybunalskimU. S.
po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 roku
sprawyC. P.
oskarżonego zart. 226 § 1 kk,art. 222 § 1 kk,art. 224 § 2 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 12 czerwca 2013 roku     sygn. akt VII K 184/13

na podstawieart.437§1 kpk,art.438 pkt 2 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z podstawy prawnej zawartego w punkcie 2 rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny eliminuje§2 art.86 kk;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od opłaty za drugą instancję i zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IV Ka 463/13

UZASADNIENIE
C. P.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 22 lutego 2013 roku o godzinie 00.40 wP.przyulicy (...)przy budynku Dworca PKP znieważył umundurowanych funkcjonariuszy publicznych -S.MiejskichK.Straży Miejskiej wP.w osobach mł inspP. K., strażnikaK. Ż.i aplikantaM. O.podczas i w związku z popełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w ten sposób, że używał w stosunku do nich słów powszechnie uznanych za obelżywe, tj. o czyn zart. 226 § 1 kk

II
w dniu 22 lutego 2013 roku o godzinie 00.40 wP.przyulicy (...)przy budynku Dworca PKP dokonał naruszenie nietykalności cielesnejS.K.Straży Miejskiej wP.w osobie strażnikaK. Ż.poprzez uderzenie rękoma w klatkę piersiową wymienionego strażnika podczas i w związku z wykonywanymi czynnościami służbowymi, tj. o czyn zart. 222 § 1 kk

III
w dniu 22 lutego 2013r. o godzienie 00.40 wP.przyulicy (...)przy budynku Dworca PKP działając groźbą bezprawną wywierał wpływ na umundurowanych funkcjonariuszyK.Straży Miejskiej wP.w osobach mł inspP. K., strażnikaK. Ż.i aplikantaM. O.w celu zmuszenia wymienionych funkcjonariuszy do zaniechania prawnej czynności służbowej, tj. o czyn zart. 224 § 2 kk

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 roku w sprawie VII K 184/13 uznał oskarżonegoC. P.za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach I, II i III aktu oskarżenia czynów, i za to :
- za czyn opisany wpkt Ina podstawieart. 226 § 1 kkwymierzył mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20.00 (dwudziestu) złotych,

-

za czyn opisany wpkt IIna podstawieart. 222 § 1 kkwymierzył mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20,00 (dwudziestu) złotych,

za czyn opisany wpunkcie IIIna podstawieart. 224§ ł i 2kkw zw. zart. 58 § 3 kkwymierzył mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20,00 (dwudziestu) złotych,

na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 i 2 kkorzekł wobec oskarżonego karę łączną grzywny w wymiarze 80 ( osiemdziesięciu) stawek dziennych po 20,00 (dwadzieścia) złotych każda,

zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 ( dziewięćdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Wyrok ten zaskarżył w całości Prokurator Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim na niekorzyść oskarżonegoC. P..
Apelacja wywiedziona została z podstawy prawnejart. 438 pkt 1 kpki zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 86 § 2 kkpoprzez bezpodstawne powołanie tej normy w podstawie prawnej wymierzenia oskarżonemu kary łącznej grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda stawka, podczas gdy wskazany przepis ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy połączeniu podlegają kary grzywny wymierzone w dwóch lub więcej wyrokach a więc gdy dochodzi do orzekania kary łącznej w wyroku łącznym.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej orzeczenia wobec oskarżonegoC. P.kary łącznej grzywny przepisuart. 86 § 2 kki przyjęcie iż podstawę rozstrzygnięcia w tym zakresie stanowi jedynie koniunkcja przepisówart. 85 kkiart. 86 § 1 kk.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 20.09.2013r. prokurator poparł skargę apelacyjną wniesioną przez Prokuratora Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim przy czym oświadczył, iż wniesiona apelacja jest w istocie apelacją na korzyść oskarżonego a ponadto zmodyfikował jej wniosek poprzez dodanie, iż w pozostałej części wnosi o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratura jest zasadna w takim zakresie, że na skutek jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku.
W odniesieniu do wywodów apelacji stwierdzić należy, że rację ma skarżący podnosząc, iż przepisart. 86 § 2 kkznajduje zastosowanie tylko wtedy, kiedy kara łączna grzywny zostaje orzeczona w wyroku łącznym, a tym samym niewłaściwym było powołanie tego przepisu przez sąd pierwszej instancji w rozstrzygnięciu o wymiarze kary łącznej grzywny wobec oskarżonegoC. P., gdyż nie mamy tu do czynienia z wyrokiem łącznym lecz z orzeczeniem kary łącznej w tym samym wyroku, w którym orzeczone zostały kary jednostkowe.
Stanowisko to jest zgodne z poglądami wyrażanymi w judykaturze {vide: wyrok Sądu Najwyższego z 09.10.2012 roku, WA 22/12, lex 1226807, wyrok Sądu Najwyższego z 12.12.2012r., II KK 312/12, lex 1231516, uchwała Sądu Najwyższego z 29.10.2012r.,I (...)17-12, OSNKW 2012-12-123, wyrok Sądu Najwyższego z 10.10.201 Ir., II KK 83-11, Prok. i Pr.-wkł. 2012/3/2, wyrok Sądu Najwyższego z 23.09.2008r., lex 622194), według których przepisart. 86 § 2 kkodnosi się wyłącznie do sytuacji wymiaru kary łącznej w formie wyroku łącznego. Trudno bowiem przyjąć, aby sąd orzekając jednocześnie o wymiarze kary za pozostające w zbiegu przestępstwa stosował różne stawki dzienne. Stąd też w tym wypadku nie będzie zachodziła potrzeba ustalenia na nowo wysokości stawki dziennej.
Mając powyższe na uwadze uznać należało, że sąd rejonowy nieprawidłowo powołał w podstawie prawnej wymiaru kary łącznej grzywny, w punkcie 2 zaskarżonego wyroku, przepis§ 2 art. 86 kk. W rozpoznawanej sprawie nie mamy bowiem do czynienia z wyrokiem łącznym, lecz wymiarem kary łącznej w tym samym postępowaniu, w którym rozstrzygana jest kwestia odpowiedzialności za pozostające w zbiegu przestępstwa. Uchybienie to nie stanowi jednakże, jak chce tego skarżący obrazy prawa materialnego, gdyż w niniejszej sprawie w/w przepis w ogóle nie jest stosowany, z uwagi na brak konieczności nowego ustalania wysokości stawki dziennej grzywny. Wysokość tej stawki za każdy z popełnionych czynów ustalona została bowiem na tym samym poziomie. Stanowi ono natomiast obrazę przepisów prawa procesowego w postaciart. 413 § 1 pkt 6 kpki polega na nieprawidłowym wskazaniu zastosowanych przepisów ustawy karnej.
Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.
Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym uznając, że przemawiają za tym względy słuszności.