Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 123/13
Data wyroku: 2013-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt XKa 123/13

UZASADNIENIE
J. N.został oskarżony o to, żew dniu 7 lipca 2011 roku wW.naul. (...)kierował w ruchu lądowym samochodowym osobowym markiO. (...)nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, I badanie - 0,76 mg/l, II badanie - 0,82 mg/l, zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc uprzednio prawomocnie skazanym przez Sąd Rejonowy wM.zart. 178 a § 1 kksygn. akt IIK 299/06, tj. o czyn zart. 178a § 1 i 4 k.k.

    Wyrokiem zaocznym z dnia 16 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy dlaW., w sprawie o sygn. akt XIV K 1018/11:

1
oskarżonegoJ. N.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia, tj. występku zart. 178a § 1 i 4 k.k.i za to na podstawie tych przepisów skazał go a na podstawieart. 178 § 4 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie w dniu 7 lipca 2011 roku, uznając, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi pozbawienia wolności,

3
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych, określając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator. Zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoJ. N.zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego tj;artykułu 42 § 2 kk, polegającą na nie zastosowaniu tego przepisu w wydanym wyroku skazującym oskarżonegoJ.
N.za czyn zart. 178 a § 1 i 4 kkpomimo tego, że jego zastosowanie w tym wypadku było obligatoryjne.
Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez dodatkowe wymierzenie oskarżonemuJ. N.środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.
Na rozprawie w dniu 13 marca 2013 roku:

-

prokurator popierał wniesioną apelację,

obrońca wnosił o oddalenie apelacji prokuratora, wnosił o ewentualne orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 1 roku, ponadto wnosił o zasądzenie kosztów wynagrodzenia za obronę z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części,

oskarżony przyłączył się do stanowiska swojego obrońcy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna.
Na wstępie należy wskazać, że sąd I instancji nie dopuścił się żadnych podlegających uwzględnieniu z urzędu uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, stosownie do wymogówart. 439 k.p.k.czyart. 440 k.p.k.
Rację ma prokurator, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego tj.art. 42 § 2 kk, polegającej na nie zastosowaniu tego przepisu w wydanym wyroku skazującym oskarżonegoJ. N.za czyn zart. 178a § 1 i 4 kk. Zgodnie bowiem zart. 42 § 2 kksąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w§ 1był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego wart. 173, 174 lub 177. Wymierzenie zatem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów we wskazanych powyżej okolicznościach jest obligatoryjne. W przedmiotowej sprawie takie okoliczności miały miejsce, albowiem Sąd Rejonowy skazałJ. N.za
czyn z art. 178a § 1 i4kk.
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonegoJ. N.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat. W ocenie Sądu Okręgowego orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, a zatem faktyczne wyeliminowanie oskarżonego z możliwości uczestniczenia w ruchu lądowym jako kierowcy, właśnie w takim okresie będzie wystarczające i osiągnie cele prewencji ogólnej i szczególnej.
O kosztach obrony z urzędu w instancji odwoławczej sąd orzekł na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163 poz.1348 z póź. zm).
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.