Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 177/13
Data wyroku: 2013-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Głowacki, Alojzy Zawadzki, Dorota Kropiewnicka
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: 437par1kpk

Sygn. akt. IV Ka 177/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Alojzy Zawadzki
Sędziowie  SSO  Krzysztof Głowacki (spr.)
SSO Dorota Kropiewnicka
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Leszka Karpiny
po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013r
sprawy:K. P.
oskarżonego o przestępstwo zart.178a§1 kk.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej
z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. akt II K 1341/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczony w pkt III części dyspozytywnej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym podwyższa do lat 3 (trzech);

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej oskarżyłK. P.o to, że:
w dniu 13 września 2012 r. weW.naul. (...)kierował samochodem osobowym markiT. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając 1,43 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
to jest o czyn zart. 178a § 1 kk.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej wyrokiem zaocznym z dnia 13 grudnia 2012r., sygn. akt II K 1341/12:

I
oskarżonegoK. P.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo zart.178a§1 kk. i za to na podstawieart.178a§1 kk. wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart.69§1 i §2 kk. iart.70§1 pkt.1 kk. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoK. P.kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart.42§2 kk. orzekł wobec oskarżonegoK. P.środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku;

IV
na podstawieart.49§2 kk. orzekł w stosunku do oskarżonegoK. P.świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwieście) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

V
na podstawieart.63§1 kk. zaliczył oskarżonemuK. P.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania w dniu 14 września 2012 roku;

VI
zasądził od oskarżonegoK. P.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych i wymierzył mu opłatę sądową w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego zarzucając zaskarżonemu wyrokowi:
I. rażącą niewspółmierność orzeczonej w stosunku do oskarżonegoK. P.kary pozbawienia wolności w wysokości 6 (sześciu) miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata, wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia okoliczności obciążających, a w szczególność motywacji, sposobu działania, zamiaru, stopnia społecznej szkodliwości czynu, celów zapobiegawczych i wychowawczych, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które prawidłowo ocenione przemawiały za wymierzeniem kary surowszej,
II. rażącą niewspółmierność orzeczonego wobec oskarżonegoK. P.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku, wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia okoliczności obciążających, a w szczególności motywacji, sposobu działania, zamiaru, stopnia społecznej szkodliwości czynu, celów zapobiegawczych i wychowawczych, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które prawidłowo ocenione przemawiały za wymierzeniem kary surowszej,

Podnosząc wyżej przytoczone zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemuK. P.:

a
kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata

b
orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat

przy jednoczesnym utrzymaniu w mocy pozostałych rozstrzygnięć Sądu Rejonowego.

Sąd Okręgowy zważy, co następuje.
Apelacja prokuratora częściowo zasługiwała na uwzględnienie.
Apelujący nie kwestionując prawidłowość ustaleń faktycznych zaskarżonego wyroku zarzucił Sądowi I instancji rażącą niewspółmierność orzeczonej kary.
W tym miejscu wskazać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonego potwierdzone zostały zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, którego ocenę Sąd I instancji przeprowadził z dużą wnikliwością. Istotnym w rozpoznawanej sprawie okazały się zeznaniaT. F., funkcjonariusza policji który dokonał zatrzymania pojazdu kierowanego przez oskarżonego, wyjaśnieńK. P.przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu występku oraz wynik urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu(k.2,3)
W tym stanie rzeczy, nie mając wątpliwości, iż w chwili czynu oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do sprawstwa i winyK. P.w zakresie zarzucanego mu występku.
Odnosząc się do zarzutów apelacyjnych zauważyć trzeba, że kara zasadnicza pozbawienia wolności wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego nie nosi cech rażącej surowości. Nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart.438 pkt.4 kpk, ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu niedającym się zaakceptować. Niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 30.05.2003 r., sygn. akt II AKa 163/03, OSA 2003/11/113). Ujawnione zaś w rozpoznawanej sprawie okoliczności, które mają zasadniczy wpływ na wymiar kary zasadniczej nie uzasadniają zarzutu apelacyjnego w tym zakresie. Sąd Rejonowy wymierzającK. P.obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania świadczenie pieniężne na cel społeczny, prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary oraz zasady ukształtowane przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. W szczególności zwrócić w tej mierze należy uwagę na naruszenie przez oskarżonego ciążących na nim obowiązków, jako kierowcy. to jest prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu.
Odmiennie należy ocenić orzeczenie okresu środka karnego w zakresie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wobec oskarżonego.
Trafne są bowiem w tym zakresie argumenty prokuratora, zawarte w apelacji, a dotyczące określenia czasu trwania tego środka. Sąd powinien kierować się społeczną szkodliwością popełnionego czynu, stopniem winy sprawcy oraz względami prewencji szczególnej i ogólnej. Wynika to wyraźnie z regulacjiart.56 kk., nakazującego uwzględnianie przy orzekaniu środków karnych tych samych zasad i dyrektyw, które obowiązują przy wymiarze kary (art.53 kk.). Za oczywiste uznać również należy, że przy orzekaniu w przedmiocie środków karnych sąd winien mieć na uwadze przede wszystkim ich funkcję prewencyjną, odpowiadającą intencjom ustawodawcy (por. wyrok SN z 02.02.2007 r., V KK. 423/06, OSNwSK 2007/1/359).
W tym miejscu zgodzić się należy z apelującym, iż czyn oskarżonego cechował się wysokim stopniem wytworzonego przez niego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
K. P.kierował bowiem samochodem osobowym, mając w wydychanym powietrzu 1,43 mg/l alkoholu tj. wartości zbliżonej do 3‰ zawartości alkoholu we krwi. Trafnie zauważa apelujący, iż oskarżony wielokrotnie przekroczył dozwoloną przez ustawodawcę normę zawartości alkoholu, a nadto przewoził w tym czasie pasażera -A. A..
Sytuacja powyższa w kontekście nagminności tego rodzaju przestępstw w skali całego kraju czyni zasadnym zarzut apelacyjny w zakresie orzeczonego środka karnego.
Sąd Odwoławczy doszedł do przekonania, iż dopiero trzyletni okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wykształci uK. P.zdecydowanie krytyczny stosunek do popełnionego czynu, zmobilizuje go do przestrzegania zasad prawnych, szczególnie związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego, w tym innych uczestników ruchu, a także spełni w pełni przesłanki prewencji ogólnej
Z uwagi na powyższe konstatacje, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w zakresie okresu na jaki orzeczony został środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Orzeczenie zawarte w punkcie III wyroku Sądu Okręgowego oparto o przepisart.624§1 kpkw zw. zart.634 kpk. ZwalniającK. P.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uwzględniono sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego.