Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 107/13
Data wyroku: 2013-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Czajkowski, Leszek Kulik, Alina Kamińska, Andrzej Ulitko, Nadzieja Surowiec
Słowa kluczowe: Dożywotnie Pozbawienie Wolności
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt II AKa 107/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Andrzej Ulitko (spr.)

Sędziowie

SSA Alina Kamińska
SSA Nadzieja Surowiec
SSA Leszek Kulik
SSA Dariusz Czajkowski

Protokolant

Agnieszka Rezanow-Stöcker

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – upoważnionej do udziału w sprawie przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku

po rozpoznaniu w dniu 19.06.2013r.sprawy oskarżonych:

1
G. O.o czyn zart. 148 § 2 pkt.1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt.2w zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk

2
S. C.o czyn zart. 148 § 2 pkt.1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt.2w zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

3

A. K.o czyn zart. 148 § 2 pkt.1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt.2w zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

4

M. S.o czyn zart. 148 § 2 pkt.1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt.2w zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

5

G. B.o czyn zart. 148 § 2 pkt.1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt.2w zb. zart. 280 § 1 kk

na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, pełnomocnika oskarżycielki posiłkowejL. C.oraz obrońców oskarżonychG. O.,S. C.,M. S.iG. B.

od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży
z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn. akt II K 12/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. K.,H. S.,W. P.iA. A.kwoty po 738 złotych, w tym 138 złotych podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonych oraz oskarżycielkę posiłkowąL. C.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
G. O.został oskarżony o to, że:
nocą z 18 na 19 października 2011 roku wŁ.i miejscowościR.woj.(...)działając w wspólnie i w porozumieniu zM. S.,S. C.,A. K.orazG. B.w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a także w związku z rozbojem oraz ze szczególnym okrucieństwem, co najmniej kilkunastokrotnie uderzał go pięściami i kopał w okolice głowy, klatki piersiowej, brzucha oraz kończyn górnych, a nadto nadeptywał pokrzywdzonego w okolicach klatki piersiowej, uderzał go pogrzebaczem i polewał wrzącą wodą po twarzy w wyniku czegoK. C.doznał obrażeń ciała w postaci licznych, tępych urazów głowy, twarzy, klatki piersiowej i brzucha, stłuczenia kończyn górnych o charakterze obronnym, otwartego wieoodłamowego złamania kości nosowej, przegrody kostnej i chrzęstnej nosa, złamania zespołu jarzmowo – szczękowego lewego, złamania mostka oraz obustronnych, symetrycznych złamań żeber – od pierwszego do dziewiątego w linii odśrodkowej obojczykowej do pachowej tylnej, masywnego urazu nadbrzusza z pęknięciem tętnicy krezkowej górnej, stłuczenia trzustki oraz z obfitym krwotokiem zaotrzewnowym pomiędzy listki otrzewnej nad i śródbrzusza oraz krwawienia podtwardówkowego i podpajęczynówkowego, po czym zabrał mu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, telefon komórkowy(...)o wartości nie niższej niż 499 złotych oraz cztery karty bankomatowe przy pomocy, których po uzyskaniu kodów PIN, z bankomatubanku (...)przyul. (...)podjął nieudolną próbę wypłaty środków finansowych z rachunków bankowychK. C., a następnie przewiózł go i pozostawił bez ubrania na łące położonej w okolicy miejscowościR., gdzie w następnie wstrząsu krwotocznego wywołanego krwotokiem zewnętrznym i wewnętrznymK. C.zmarł, przy czym wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 21 listopada 2009 r. do 9 marca 2011 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wŁ.z dnia 24 października 2008 r. w sprawie II K(...)za czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

      tj. o przestępstwo zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk.

S. C.został oskarżony o to, że:
nocą z 18 na 19 października 2011 roku wŁ.i miejscowościR.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.,A. K.,G. O.orazG. B.w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a także w związku z rozbojem ze szczególnym okrucieństwem, co najmniej kilkunastokrotnie uderzał go pięściami i kopał w okolice głowy, klatki piersiowej, brzucha oraz kończyn górnych, a nadto nadeptywał pokrzywdzonego w okolicach klatki piersiowej, w wyniku czegoK. C.doznał obrażeń ciała w postaci licznych, tępych urazów głowy, twarzy, klatki piersiowej, i brzucha, stłuczenia kończyn górnych o charakterze obronnym, otwartego wieoodłamowego złamania kości nosowej, przegrody kostnej i chrzęstnej nosa, złamania zespołu jarzmowo – szczękowego lewego, złamania mostka oraz obustronnych, symetrycznych złamań żeber – od pierwszego do dziewiątego w linii odśrodkowej obojczykowej do pachowej tylnej, masywnego urazu nadbrzusza z pęknięciem tętnicy krezkowej górnej, stłuczenia trzustki oraz z obfitym krwotokiem zaotrzewnowym pomiędzy listki otrzewnej nad i śródbrzusza oraz krwawienia podtwardówkowego i podpajęczynówkowego, po czym zabrał mu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, telefon komórkowy(...)o wartości nie niższej niż 499 złotych oraz cztery karty bankomatowe przy pomocy, których po uzyskaniu kodów PIN, z bankomatubanku (...)przyul. (...)podjął nieudolną próbę wypłaty środków finansowych z rachunków bankowychK. C., a następnie przewiózł go i pozostawił bez ubrania na łące położonej w okolicy miejscowościR., gdzie w następnie wstrząsu krwotocznego wywołanego krwotokiem zewnętrznym i wewnętrznymK. C.zmarł, przy czym wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 30 grudnia 2008 r. do 7 lipca 2009 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wŁ.z dnia 10 listopada 2005 roku w sprawie VII K(...)za przestępstwo zart. 193 kk,158 § 1 kk,190 § 1 kk,

      tj. o przestępstwo zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

A. K.
został oskarżony o to, że:
nocą z 18 na 19 października 2011 roku wŁ.i miejscowościR.woj.(...)działając w wspólnie i w porozumieniu zM. S.,S. C.,G. O.orazG. B.w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a także w związku z rozbojem oraz ze szczególnym okrucieństwem, co najmniej kilkunastokrotnie uderzał go pięściami i kopał w okolice głowy, klatki piersiowej, brzucha oraz kończyn górnych, a nadto nadeptywał pokrzywdzonego w okolicach klatki piersiowej, w wyniku czegoK. C.doznał obrażeń ciała w postaci licznych, tępych urazów głowy, twarzy, klatki piersiowej, i brzucha, stłuczenia kończyn górnych o charakterze obronnym, otwartego wieoodłamowego złamania kości nosowej, przegrody kostnej i chrzęstnej nosa, złamania zespołu jarzmowo – szczękowego lewego, złamania mostka oraz obustronnych, symetrycznych złamań żeber – od pierwszego do dziewiątego w linii odśrodkowej obojczykowej do pachowej tylnej, masywnego urazu nadbrzusza z pęknięciem tętnicy krezkowej górnej, stłuczenia trzustki oraz z obfitym krwotokiem zaotrzewnowym pomiędzy listki otrzewnej nad i śródbrzusza oraz krwawienia podtwardówkowego i podpajęczynówkowego, po czym zabrał mu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, telefon komórkowy(...)o wartości nie niższej niż 499 złotych oraz cztery karty bankomatowe przy pomocy, których po uzyskaniu kodów PIN, z bankomatubanku (...)przyul. (...)podjął nieudolną próbę wypłaty środków finansowych z rachunków bankowychK. C., a następnie przewiózł go i pozostawił bez ubrania na łące położonej w okolicy miejscowościR., gdzie w następnie wstrząsu krwotocznego wywołanego krwotokiem zewnętrznym i wewnętrznymK. C.zmarł, przy czym wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 10 maja 2009 roku do 21 kwietnia 2011 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 6 kwietnia 2009 roku w sprawie III K(...)za czyn zart. 278 § 5 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

      tj. o przestępstwo zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

M. S.
został oskarżony o to, że:
nocą z 18 na 19 października 2011 roku wŁ.i miejscowościR.woj.(...)działając w wspólnie i w porozumieniu zA. K.,S. C.,G. O.orazG. B.w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a także w związku z rozbojem oraz ze szczególnym okrucieństwem, co najmniej kilkunastokrotnie uderzał go pięściami i kopał w okolice głowy, klatki piersiowej, brzucha oraz kończyn górnych, a nadto nadeptywał pokrzywdzonego w okolicach klatki piersiowej, w wyniku czegoK. C.doznał obrażeń ciała w postaci licznych, tępych urazów głowy, twarzy, klatki piersiowej, i brzucha, stłuczenia kończyn górnych o charakterze obronnym, otwartego wieoodłamowego złamania kości nosowej, przegrody kostnej i chrzęstnej nosa, złamania zespołu jarzmowo – szczękowego lewego, złamania mostka oraz obustronnych, symetrycznych złamań żeber – od pierwszego do dziewiątego w linii odśrodkowej obojczykowej do pachowej tylnej, masywnego urazu nadbrzusza z pęknięciem tętnicy krezkowej górnej, stłuczenia trzustki oraz z obfitym krwotokiem zaotrzewnowym pomiędzy listki otrzewnej nad i śródbrzusza oraz krwawienia podtwardówkowego i podpajęczynówkowego, po czym zabrał mu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, telefon komórkowy(...)o wartości nie niższej niż 499 złotych oraz cztery karty bankomatowe przy pomocy, których po uzyskaniu kodów PIN, z bankomatubanku (...)przyul. (...)podjął nieudolną próbę wypłaty środków finansowych z rachunków bankowychK. C., a następnie przewiózł go i pozostawił bez ubrania na łące położonej w okolicy miejscowościR., gdzie w następnie wstrząsu krwotocznego wywołanego krwotokiem zewnętrznym i wewnętrznymK. C.zmarł, przy czym wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 14 kwietnia 2009 r. do 20 października 2009 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wŁ.z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie II K(...)za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 279 § 1 kk,

      tj. o przestępstwo zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

G. B.
został oskarżony o to, że:
nocą z 18 na 19 października 2011 roku wŁ.i miejscowościR.woj.(...)działając w wspólnie i w porozumieniu zA. K.,S. C.,G. O.orazG. B.w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a także w związku z rozbojem oraz ze szczególnym okrucieństwem, co najmniej kilkunastokrotnie uderzał go pięściami i kopał w okolice głowy, klatki piersiowej, brzucha oraz kończyn górnych, a nadto nadeptywał pokrzywdzonego w okolicach klatki piersiowej, w wyniku czegoK. C.doznał obrażeń ciała w postaci licznych, tępych urazów głowy, twarzy, klatki piersiowej, i brzucha, stłuczenia kończyn górnych o charakterze obronnym, otwartego wieoodłamowego złamania kości nosowej, przegrody kostnej i chrzęstnej nosa, złamania zespołu jarzmowo – szczękowego lewego, złamania mostka oraz obustronnych, symetrycznych złamań żeber – od pierwszego do dziewiątego w linii odśrodkowej obojczykowej do pachowej tylnej, masywnego urazu nadbrzusza z pęknięciem tętnicy krezkowej górnej, stłuczenia trzustki oraz z obfitym krwotokiem zaotrzewnowym pomiędzy listki otrzewnej nad i śródbrzusza oraz krwawienia podtwardówkowego i podpajęczynówkowego, po czym zabrał mu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, telefon komórkowy(...)o wartości nie niższej niż 499 złotych oraz cztery karty bankomatowe przy pomocy, których po uzyskaniu kodów PIN, z bankomatubanku (...)przyul. (...)podjął nieudolną próbę wypłaty środków finansowych z rachunków bankowychK. C., a następnie przewiózł go i pozostawił bez ubrania na łące położonej w okolicy miejscowościR., gdzie w następnie wstrząsu krwotocznego wywołanego krwotokiem zewnętrznym i wewnętrznymK. C.zmarł,

      tj. o przestępstwo zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kk.

Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Łomży uznał oskarżonych

G. O.,M. S.,S. C.,A. K.orazG. B.
za winnych tego, że: nocą z 18 na 19 października 2011 r. wŁ.i w miejscowościR.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu w zamiarze bezpośrednim dokonali zabójstwaK. C.ze szczególnym okrucieństwem, a także w związku z rozbojem w ten sposób, że zadawali mu uderzenia, w tym wielokrotnie pięściami, nogami w okolice głowy, klatki piersiowej, brzucha oraz kończyn górnych, w wyniku czego pokrzywdzonyK. C.doznał obrażeń ciała, w tym w postaci licznych, tępych urazów głowy, twarzy klatki piersiowej i brzucha, stłuczenia kończyn górnych o charakterze obronnym, otwartego wieloodłamowego złamania kości nosowej, przegrody kostnej i chrzęstnej nosa, złamania zespołu jarzmowo – szczękowego lewego, złamania mostka oraz obustronnych, symetrycznych złamań żeber – od pierwszego do dziewiątego w linii odśrodkowej obojczykowej do pachowej tylnej, masywnego urazu nadbrzusza z pęknięciem tętnicy krezkowej górnej, stłuczenia trzustki oraz z obfitym krwotokiem zaotrzewnowym pomiędzy listki otrzewnej nad i śródbrzusza oraz krwawienia podtwardówkowego i podpajęczynówkowego, zabrali mu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, telefon komórkowy marki(...)o wartości nie niższej niż 499 złotych oraz cztery karty bankomatowe, przy pomocy, których po uzyskaniu kodów PIN, z bankomatubanku (...)przyul. (...)podjęli nieudolną próbę wypłaty środków finansowych z rachunków bankowychK. C., a następnie przewieźli go i pozostawili bez ubrania na łące położonej w okolicy miejscowościR., gdzie w następnie wstrząsu krwotocznego wywołanego krwotokiem zewnętrznym i wewnętrznymK. C.zmarł, przy czymG. O.wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 21 listopada 2009 r. do 9 marca 2011 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wŁ.z dnia 24 października 2008 roku, w sprawie II K(...)za czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,S. C.wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 30 grudnia 2008 roku do 7 lipca 2009 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wŁ.z dnia 10 listopada 2005 r. w sprawie VII K(...)za przestępstwo zart. 193 kk,158 § 1 kk,190 § 1 kk,A. K.wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 10 maja 2009 roku do 21 kwietnia 2011 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 6 kwietnia 2009 roku w sprawie III K(...)za czyn zart. 278 § 5 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,M. S.wskazanego czynu dokonał po uprzednim odbyciu w okresie od 14 kwietnia 2009 roku do 20 października 2009 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wŁ.z dnia 6 maja 2010 roku, w sprawie II K(...)za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 279 § 1 kk., tj. czyn zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw stosunku do oskarżonego

G. O.
, czynu zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw stosunku do oskarżonych

S. C.,A. K.iM. S.
oraz czynu zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw stosunku do oskarżonego

G. B.i za to oskarżonegoG. O.na mocyart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkz w. zart. 11 § 2 kkskazał, oskarżonychS. C.,A. K.iM. S.na mocyart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazał, zaś oskarżonegoG. B.na mocyart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazał, a na mocyart. 148 § 2 pkt 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkoskarżonemu

G. O.
, a na mocyart. 148 § 2 pkt 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkoskarżonym

S. C.iM. S.wymierzył karę dożywotniego pozbawienia wolności, na mocyart. 148 § 2 pkt 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkoskarżonemu

A. K.
wymierzył karę 25 lat pozbawienia wolności, zaś oskarżonemu

G. B.
na mocyart. 148 § 2 pkt 2kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył karę 15 lat pozbawienia wolności.
Na mocyart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonymG. O.,M. S.,S. C.,A. K.okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 20 października 2011 r. do dnia 29 stycznia 2013 r., a oskarżonemuG. B.od 23 października 2011 roku do dnia 29 stycznia 2013 r.
Zasądził od Skarbu Panstwa kwoty po 1180,80 złotych w tym 220,80 podatku VAT na rzecz adw.I. G.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuG. O., adw.H. S.(1)tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oskarżonemuS. C., adw.A. A.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuA. K., adw.W. P.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuM. S..
Zasądził od oskarżonychG. O.,M. S.,S. C.,A. K.orazG. B.solidarnie na rzecz oskarżycielki posiłkowejL. C.kwotę 3690 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Na mocyart. 624 § 1 kkzwolnił oskarżonychG. O.,M. S.S. C.,A. K.orazG. B.od zapłaty na rzecz skarbu Państwa kosztów sądowych.
Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcę oskarżonegoG. O., który orzeczeniu temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania karnego mający istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 424 § 2 kpk, gdyż wymierzając karę w sprawie złożonej podmiotowo Sąd winien nie tylko czyn każdego z uczestników zbiorowego działania, ale jego osobę poddać oddzielnej ocenie uzasadniając przekonująco jej wymiar, nieuciekając się do ogólników;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegających na uznaniu, że oskarżony popełnił zarzucany mu aktem oskarżenia czyn w sytuacji, gdy z materiału dowodowego, a w tym wyjaśnień oskarżonegoO.i współoskarżonych, wynika, iż zamiarem oskarżonego było dokonanie przestępstwa pobicia, następstwem którego była śmierćK. C..

Powołując się na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez przyjęcie, że oskarżonyG. O.popełnił przestępstwa przewidziane wart. 158 § 3 kkw zb. z art.art. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kklub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łomży.
Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca

S. C.w części dotyczącej ustalenia faktycznego istnienia zamiaru bezpośredniego pozbawienia życiaK. C., w części dotyczącej kwalifikacji prawnej popełnionego czynu oraz w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Obrońca zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia polegający na przyjęciu, że w świetle zebranych w sprawie dowodów oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., co spowodowało błędną kwalifikację czynu jako przestępstwa zart. 148 § 2 pkt. 1 kkw zw. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zw zart. 64 § 1 kk, a nie jako przestępstwa zart. 158 § 1w zw. zart. 158 § 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

2
obrazę prawa materialnego, przez sformułowanie niesłusznego poglądu prawnego, że działanieS. C.działającego wspólnie zG. O.,M. S.,A. K.orazG. B.wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkzw. zart. 64 § 1 kk, pomimo faktu, że właściwą kwalifikacją popełnionego czynu jest przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 158 § 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

3
rażącą surowość kary w stosunku do popełnionego czynu, który niewyczerpuje znamion przestępstwa zart. 148 kkzagrożonego wymierzoną karą dożywotniego pozbawienia wolności, tylko znamiona przestępstwa zart. 158 § 3 kk, którego górna granica kary wynosi 10 lat pozbawienia wolności, a w zw. zart. 64§ 1 kk15 lat pozbawienia wolności.

Mając na względzie powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy i:

1
zmianę ustaleń faktycznych zakładających istnienie zamiaru bezpośredniego pozbawienia życiaK. C.i orzeczenie o braku takiego zamiaru;

2
zmianę kwalifikacji prawnej czynu, którego dopuścił się oskarżonyS. C.z przestępstwa zart. 148 § 2 pkt 1 kkw zw. zart. 148 § 2 pkt 2 kkw zw. zart. 64§ 1kkna przestępstwo zart. 158 § 1, 3w zw. zart. 64§ 1 kk;

3
zmianę wyroku Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze i obniżenie wymierzonej karyS. C.jako rażąco niewspółmiernej do stopnia zawinienia.

Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego

M. S.
w całości zarzucając mu:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, a mianowicie:

- przepisówart. 7 kpk, która to obraza miała wpływ na treść końcowego rozstrzygnięcia, a polegała na całkowitej dyskwalifikacji wyjaśnień oskarżonegoM. S., który nie przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, a przyznał się do tego, że był, okradał i wywiózłK. C., a podana przez niego wersja wydarzeń jest wersją, której nie da się wykluczyć i znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach współoskarżonychA. K.iG. B.oraz opinii biegłego lekarza sądowego;
- przepisuart. 5 § 2 kpkpoprzez rozstrzygnięcie powstałych w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoM. S.;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a polegający na ustaleniu, że oskarżony popełnił zarzucany mu aktem oskarżenia czyn, w sytuacji gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że oskarżony dopuścił się pobicia, następstwem którego była śmierćK. C..

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie, że oskarżonyM. S.popełnił przestępstwo przewidziane wart. 158 § 3 kki wymierzenie mu stosownej kary przewidzianej tym przepisem.
Orzeczenie powyższe zaskarżył również obrońca oskarżonego

G. B.w całości i zarzucił mu:
- błąd w ustaleniach faktycznych mogący mieć wpływ na treść wyroku, a polegający na tym, że Sąd przyjął, że oskarżonyB.wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi w zamiarze bezpośrednim dokonał zabójstwaK. C., chociaż z wyjaśnień oskarżonego wynika, że w towarzystwie pozostałych oskarżonych znalazł się przypadkowo i był zmuszony groźbami do udziału w pomocy przez kierowanie samochodem w drodze do bankomatów i nad rzekę;
Na podstawie powyższego skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoG. B., ewentualnie o wymierzenie mu kary na podstawieart. 162 § 1 kk.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł również pełnomocnik oskarżycielki posiłkowejL. C.zaskarżając powyższy wyrok w stosunku do oskarżonegoA. K.iG. B.w przedmiocie orzeczenia o karze, zarzucając wyrokowi:
- rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonegoA. K.i oskarżonegoG. B., polegającą na niewymierzeniu wobec obu w/w oskarżonych kar dożywotniego pozbawienia wolności, podczas gdy tylko kara dożywotniego pozbawienia wolności jest karą zgodną z dyrektywami wymiaru kary, określonymi w treściart. 53 kk;
- jest karą współmierną i sprawiedliwą, uwzględniającą stopień zawinienia sprawców, oddziaływującą społecznie, zaspokajającą społeczne poczucie sprawiedliwości.
Podnosząc powyższe skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonymA. K.iG. B.kar dożywotniego pozbawienia wolności.
Apelację złożył również prokurator na niekorzyść:

1

A. K.orazG. B.w części dotyczącej orzeczenia o karze wymierzonej wymienionym oskarżonym;

2

G. O.,S. C.,A. K.,M. S.orazG. B.w części dotyczącej pominięcia w opisie czynu przypisanego oskarżonym faktu zaboru pokrzywdzonemu kwoty 1000 złotych.

Wyrokowi zarzucił:

1
rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonymA. K.– w wymiarze 25 lat pozbawienia wolności orazG. B.– w wymiarze 15 lat pozbawienia wolności, podczas gdy stopień zawinienia wyżej wymienionych, stopień społecznej szkodliwości czynu jaki został im przypisany, motywacja i sposób działania wskazanych oskarżonych, a w przypadkuA. K.także jego wcześniejsza karalność obligowały do wymierzenia wyżej wymienionym kar wnioskowanych przez oskarżyciela publicznego;

2
obrazę przepisów postępowania poprzez wskazanie w opisie czynu przypisanego oskarżonym, iż dokonali oni zaboru pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych, podczas, gdy w toku przewodu sądowego, ponad wszelką wątpliwość ustalono, co znalazło wyraz w pisemnych motywach wyroku na karcie 46, iż oskarżeni dokonali zaboru pieniędzy w kwocie nie niższej niż 1000 złotych.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenieA. K.kary dożywotniego pozbawienia wolności, natomiastG. B.kary 25 lat pozbawienia wolności oraz zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonym poprzez wskazanie, iż dokonali oni zaboru pieniędzy w kwocie nie niższej niż 1000 złotych.
Na rozprawie apelacyjnej obrońcy oskarżonychG. O.,M. S.,G. B.popierali apelację i wnioski w niej zawarte. ObrońcaS. C.również popierał apelację i wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu naart. 158 § 1 kkw zb. zart. 158 § 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Prokurator również popierał wywiedzioną apelację. Poddał pod rozwagę potrzebę zmiany orzeczenia odnośnie oskarżonychM. S.iS. C.. Wniósł natomiast o uchylenie orzeczenia odnośnie oskarżonegoA. K.ze względu na karę, o wymierzenie której wniesiono w apelacji prokuratora oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej z względu na nieprawidłową podstawę wymiaru kary oraz o przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Wniósł o zmianę wyroku, co do oskarżonegoG. B.w zakresie wskazanym w apelacji. W przypadku uwzględnienia apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej względem oskarżonegoG. B.wniósł o uchylenie orzeczenia w tym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łomży. Wniósł nadto o dokonanie zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonym w zakresie wysokości przywłaszczonych pieniędzy, a także o uznanie wszystkich apelacji obrońców oskarżonych za oczywiście bezzasadne.
ObrońcaA. K.wniósł o nieuwzględnienie apelacji prokuratorskiej i utrzymanie zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym tego oskarżonego w mocy.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Wywiedzione przez skarżących apelacje są bezzasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
Nie sposób zgodzić się z zarzutami zawartymi w środkach odwoławczych, jakoby zaskarżone orzeczenie naruszało którykolwiek ze wskazanych przepisów postępowania karnego, a także by było obarczone błędem co do faktów, w szczególności takich, które miałyby wpływ na jego treść.
Zakres zaskarżenia wynikający z wniesionych środków odwoławczych obliguje do ustosunkowania się w pierwszej kolejności do apelacji obrońców oskarżonych, którzy podnosząc zarzuty błędnych ustaleń faktycznych oraz obrazę przepisów postępowania wskazywali, iż wnikliwa i rzetelna ocena dowodów zgromadzonych w sprawie prowadzi do wniosku wykluczającego sprawstwo oskarżonych w zakresie czynu spenalizowanego dyspozycjąart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2w zb. zart. 280 § 1 kki uznanie, że zachowanie oskarżonych wypełniło jedynie znamiona przestępstwa zart. 158 § 3 kkw zb. zart. 280 § 1 kk, przy czym apelacjaG. B.zawierała wniosek zmierzający do uniewinnienia go od zarzucanego mu czynu i ewentualne uznanie go za winnego czynu zart. 162§1kkoraz wymierzenie mu kary na tej podstawie.
Zważyć należy, że kwestia ta stanowiła element wspólny i była powielana we wniesionych środkach odwoławczych wywiedzionych przez obrońców, co uzasadnia łączne ustosunkowanie się do stawianych w tym zakresie zarzutów.
Na pierwszy plan wysuwa się zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że oskarżeni dopuścili się przypisanej im zbrodni zabójstwa ze szczególnym okrucieństwem i w związku z rozbojem. Apelujący w swych środkach zaskarżenia zmierzali do wykazania, że oskarżeni nie działali z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a dopuścili się jedynie przestępstwa pobicia ze skutkiem śmiertelnym.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, takie stanowisko nie może być zaakceptowane jako całkowicie subiektywne i nieuwzględniające całokształtu materiału dowodowego sprawy.

Argumentacja Sądu I instancji, zawarta w pisemnym uzasadnieniu wyroku przekonuje, że ustalenia faktyczne zostały poczynione w sposób prawidłowy. Sąd Okręgowy swoje stanowisko w tym względzie racjonalnie i przekonująco uargumentował, wskazując zarazem powody, które stały na przeszkodzie innej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Wszechstronna i dogłębna analiza treści wypowiedzi wszystkich oskarżonych, tudzież logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym ich ocena nie pozostawia wątpliwości, co do słuszności tego stanowiska.
Sąd Apelacyjny zaakceptował ustalenia, że oskarżeni działając wspólnie i w porozumieniu z zamiarem bezpośrednim dokonali zbrodni zabójstwaK. C., w związku z rozbojem oraz ze szczególnym okrucieństwem.
Przypisanie zbrodni zabójstwa, wymaga wykazania zamiaru to jest wykazania, że sprawca chciał śmierci swojej ofiary (zamiar bezpośredni) albo przewidując taką możliwość godził się na to (zamiar ewentualny). W orzecznictwie podnosi się, że ustalenia dotyczące zamiaru muszą być wnioskiem końcowym wynikającym z analizy całokształtu przedmiotowych i podmiotowych okoliczności zajścia, a w szczególności ze stosunku sprawców do pokrzywdzonego, ich właściwości osobistych i dotychczasowego trybu życia, pobudek oraz motywów działania, siły ciosów oraz wszelkich innych przesłanek wskazujących na to, że sprawcy chcąc spowodować uszkodzenie ciała, zgodą swą, stanowiącą realny proces psychiczny, obejmowali tak wyjątkowo ciężki skutek, jakim jest śmierć ofiary (por. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2001 r., II AKa 28/2001, Prokuratura i Prawo, 2002/10, poz. 29, wyrok SN z dnia 6 stycznia 2004 r., IV KK 276/03, OSNwSK 2004, nr 1, poz. 29].).
W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia oskarżonych stanowiły bezpośredni dowód stwarzający możliwość odtworzenia całego zdarzenia z nocy z 18 na 19 października 2011 r. Sąd meriti z nadzwyczajną wnikliwością dokonał analizy wyjaśnień poszczególnych oskarżonych i trafnie ustalił, iż sprawcy działali z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaK. C., a Sąd Apelacyjny tak dokonane ustalenia w całej rozciągłości podzielił.
Jakkolwiek w początkowej fazie zdarzenia można byłoby rozważać wskazywany przez oskarżonych i ich obrońców jedynie zamiar pobicia, tak w upływem czasu, ich zamiar – jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy – „ewoluował”. Oskarżeni po wielogodzinnym biciu i ciężkiego już stanu pokrzywdzonego, w dalszym ciągu zadawali mu liczne ciosy rękoma i nogami w newralgiczne dla życia części ciała. Ich ostateczny zamiar uzewnętrznił się w sposób wyraźny i jednoznaczny, gdy wspólnie podjęli decyzję o wywiezieniu pokrzywdzonego i wrzuceniu go do rzeki. Jak trafnie podnosił Sąd I instancji, fakt, iż tego nie uczynili wiązał się jedynie z tym, że oskarżeniS.,K.iB., którzy wieźliK. C., w nocy, mieli problem z orientacją w terenie, stąd też ostatecznie podjęli decyzję o pozostawieniu nieprzytomnego, nagiego i niedającego już oznak życia pokrzywdzonego na opustoszałej, odludnej łące w okolicy miejscowościR..
Należy też zauważyć, ze z tej decyzji nie byli zadowoleniG. O.iS. C., którzy po powrocieA. K.,M. S.orazG. B., wyrazili swoją dezaprobatę, aG. O.stwierdził, że „sam załatwiłby to inaczej”.
Również wypowiedźM. S., który w następnym dniu po zdarzeniu, wyraził swoją obawę, że z uwagi na ciepłą noc, pokrzywdzony mógł przeżyć - jednoznacznie wskazywała - iż zachowanie oskarżonych było ukierunkowane jednoznacznie na pozbawienie życia pokrzywdzonego.
W prawidłowo ustalonych przez Sąd Okręgowy okolicznościach trudno jest też przyjąć, że oskarżeni liczyli na to, żeK. C.przeżyje. Ta okoliczność stwarzałaby przecież zagrożenie ujawnienia oskarżonych jako sprawców czynu. Obawa ta wzbudziła wG. B.strach przed koniecznością poniesienia odpowiedzialności karnej. Oskarżony liczył na to, że pokrzywdzony umrze pozostawiony nagi na polu. Dopiero wątpliwości jakie wzbudził w nimM. S.popchnęły go do podjęcia decyzji o ucieczce. Ponadto sam oskarżony przyznał, iż wywożąc pokrzywdzonego miał świadomość, że czyni to w celu pozbawienia go życia.
Ponadto jak trafnie podniósł Sąd Okręgowy, kluczowe znaczenie dla określenia zamiaru sprawców miała ilość, intensywność jak i umiejscowienie zadanych pokrzywdzonemu ciosów. Bez żadnych wątpliwości należy uznać, iż sposób zachowania poszczególnych oskarżonych, którzy przez wiele godzin rękoma i nogami zadawali ciosy pokrzywdzonemu – wskazywał - iż byli oni ostatecznie ukierunkowani na pozbawienie życiaK. C.. Zadając ciosy w okolice głowy, klatki piersiowej i brzucha mogli przewidywać i przewidywali skutek w postaci zgonu. Również decyzja o wywiezieniu i wrzuceniu pokrzywdzonego do rzeki, nie pozostawiała wątpliwości co do ich zamiaru. Stąd też ustalenia Sądu Okręgowego są jak najbardziej trafne.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, w świetle tych ustaleń, nie ma żadnych podstaw do ustalenia winy oskarżonych w innym zakresie, niż ten który została im przypisany. Tym bardziej, że jak wynika z opinii biegłegoK. C.zmarł na skutek odniesionych obrażeń, a nie na skutek wyziębienia.
W realiach niniejszej sprawy nie jest również zasadny zarzut naruszeniaart. 7 kpk, co podnosił obrońca oskarżonegoM. S..
Sformułowana w tym przepisie zasada swobodnej oceny dowodów określa warunki tworzące granice kształtowania sędziowskiego przekonania, których przekroczenie czyni ocenę dowodów dowolną.
Oczywistym jest, że prawem oskarżonego pozostaje podawanie korzystnej, z punktu widzenia obrony, własnej wersji zdarzenia. Jednakże wyjaśnienia te, tak jak każdy inny dowód w sprawie podlegają swobodnej ocenie sądu orzekającego, ocenie dokonywanej przy uwzględnieniu, jak już wyżej zasygnalizowano, zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego.
Wbrew stanowisku skarżącego ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia zawarte w wyroku, nie naruszają zasady swobodnej oceny dowodów. Zostały dokonane na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów (w szczególności wyjaśnień poszczególnych oskarżonych), których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej i jest zgodna ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego.
W niniejszej sprawie za chybiony należy również uznać zarzut naruszenia przepisuart. 5 § 2 kpk.
Wszystkie istotne dowody przemawiające zarówno na korzyść, jak niekorzyść oskarżonegoM. S.zostały przeanalizowane w motywach zaskarżonego wyroku, a wymienione wyżej wymogi oraz wskazania zostały zachowane i dlatego podniesiony w przedmiotowej apelacji tego rodzaju zarzut należało uznać za bezzasadny.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez obrońcę oskarżonegoG. B.należało uznać, iż są one chybione.
W tym względzie, na początku, należy przede wszystkim poczynić uwagi natury ogólnej, dotyczące rozumienia pojęcia popełnienia czynu „wspólnie i w porozumieniu” (we współsprawstwie), by wykazać, że postępowanie jurysdykcyjne w niniejszej sprawie nie było obarczone wskazanymi przez skarżącego uchybieniami prawa procesowego.
W tym przedmiocie stanowisko zarówno doktryny jak i praktyki jest jednoznaczne.
Istota współsprawstwa, o jakim mowa wart. 18 §1 kk, sprowadza się do wspólnego wykonania czynu zabronionego przez kilku uczestników przestępczego porozumienia i objęcia świadomością realizacji całości określonego czynu zabronionego. Nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała własnoręcznie znamiona czynu zabronionego, czy nawet część tych znamion. Wystarczy natomiast, że osoba tak działa w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając bezpośredniemu sprawcy realizację wspólnie zamierzonego celu. Z istoty konstrukcji współsprawstwa wynika więc, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego (wspólnie i w porozumieniu) przestępstwa, a więc także i w tej części w jakiej znamiona czynu zabronionego zostały wypełnione zachowaniem innego ze współsprawców. Decydujące jest to, czy współdziałający dążyli do tego samego celu wspólnymi siłami (communi auxilio) w ramach wspólnego porozumienia (communi consilipor. np.wyrok SN z dnia 29.06.2006 r. w sprawie o sygn. akt V KK 391/05, Lex 296505). Zaznaczyć przy tym należy, że współsprawstwo nie wymaga, aby sprawcy z wyprzedzeniem planowali popełnienie przestępstwa i wcześniej uzgadniali podział ról. Porozumienie, które jest warunkiem koniecznym współsprawstwa może nastąpić nawet w trakcie realizacji czynu zabronionego. Nie ma też znaczenia w jakiej formie to porozumienie następuje. Może być wyraźne, ale i dorozumiane (wyrok SN z dnia 08.12.2011 r. w sprawie o sygn. akt II KK 162/11, Lex 1129042, wyrok SA w Katowicach z dnia 20.09.2007 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 280/7 Lex nr 370393).
Odnosząc powyższe wywody do osoby oskarżonegoG. B., należy zauważyć, że Sąd I instancji uznając winę tego oskarżonego, w sposób prawidłowy określił jego rolę i udział w przypisanym mu czynie. Inaczej więc niż sugeruje to obrońca, działanieG. B.wyczerpywało istotę współsprawstwa i to nawet w sytuacji, w której przemoc przeciwko pokrzywdzonemuK. C., stosowali wszyscy współoskarżeni, oprócz niego. OskarżonyG. B.chociaż był tylko kierowcą, woził oskarżonych do bankomatu, a następnie wspólnie zA. K.iM. S.wywiózłK. C.na łąkę i porzucił, był przecież obecny i widział przebieg i skutki pobicia, co świadczy, że z pełną świadomością nie tylko godził się, ale wręcz dążył do skutku jakim było pozbawienie życia pokrzywdzonego.
Przy tak ustalonych okolicznościach nie sposób jest przyjąć, iż zachowanie oskarżonegoG. B.nie wyczerpywało znamion współsprawstwa w popełnieniu zbrodni zabójstwa.
Jego zachowanie miało też istotne znaczenie dla dokonania tej zbrodni, a raczej jej „sfinalizowania”, bowiem poprzez wywiezienie skatowanego dosłownie pokrzywdzonego i pozostawienie go nagiego na odludnym miejscu na pewną śmierć - oskarżony realizował jedną z czynności wykonawczych przestępstwa zabójstwa. Co więcej, wioząc pokrzywdzonego miał całkowitą świadomość tego, że zostanie on ostatecznie pozbawiony życia.
Wyjaśnienia oskarżonegoG. B.jak i pozostałych oskarżonych zostały szczegółowo przeanalizowane i ocenione przez Sąd I instancji, a Sąd Apelacyjny nie stwierdził żadnych podstaw do zakwestionowania tej oceny. Natomiast obrońca nie przedstawił logicznej argumentacji mogącej podważyć słuszność stanowiska Sądu I instancji.
Materiał dowodowy nie dostarczył dowodów na to, że oskarżony nie godził się na takie zachowanie pozostałych oskarżonych, a w szczególności, że został zastraszony przezG. O.. Tak przedstawiona linia obrony, nie znajduje żadnego potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym sprawy.
Dla oceny zachowania tego oskarżonego istotne znaczenie ma fakt, iż całe zdarzenie było rozciągnięte w czasie, a zatemG. B.wielokrotnie miał możliwość podjęcia konkretnych działań w celu zapobieżenia śmierciK. C.. Mimo tego takich czynności nie podjął.
Reasumując, wskazać należy, iż tak ustalone przez Sąd Okręgowy okoliczności skutkować muszą rozciągnięciem odpowiedzialności karnej wobec oskarżonegoG. B.na całość przestępstwa zabójstwa w postaci przypisanej, w którym współdziałał, traktując je jako własne. Biorąc udział w przestępstwie, tym samym godził się z przedsiębranymi przez pozostałych oskarżonych środkami. Pełnił określoną rolę w tym zdarzeniu, akceptując w pełni zachowanie pozostałych. Ponad wszelką wątpliwość można zatem stwierdzić, że oskarżony ten bezpośrednio „współpracował” z innymi sprawcami, co wszelkie dywagacje skarżącego w tym zakresie czyni nieuzasadnionymi.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Apelacyjny podzielił ocenę Sądu I instancji, iż zachowanie oskarżonych, działających wspólnie i w porozumieniu, wyczerpało znamiona czynu określonego wart. 148 § 2 pkt 1 kkw zb. zart. 148 § 2 pkt 2 kkart. 280 § 1 kk.
Odnosząc się do apelacji prokuratora w zakresie ustalonej przez Sąd Okręgowy wartości przywłaszczonych przez oskarżonych pieniędzy, tj. wartości nie mniejszej niż 200 złotych – ustalenia te należy uznać za prawidłowe. Wbrew stanowisku skarżącego, w pisemnych motywach rozstrzygnięcia brak jest mowy na temat kwoty 1000 złotych. Ponadto również rodzina pokrzywdzonego wskazywała, iż gotówka jaką posiadałK. C.mogła oscylować w takiej wysokości jaką ustalił Sąd I instancji. Dlatego w tym zakresie, również zarzut prokuratorski nie został podzielony.
Reasumując więc - w ocenie Sądu Apelacyjnego - zaskarżony wyrok został wydany na podstawie całości zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy materiału dowodowego. Z ujawnionych okoliczności Sąd Okręgowy dokonał wyboru takich, które uznał za prawdziwe i przyjął za podstawę ustaleń faktycznych. Wybór ten poprzedził wszechstronną i wnikliwą analizą wszystkich ujawnionych w toku rozprawy, a istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, uwzględniającą też zasadę logicznego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Jego przebieg i wyniki jasno i kompletnie zaprezentował w części motywacyjnej orzeczenia, w szczególności przekonująco wyjaśnił dlaczego oparł się na jedynych dowodach, a inne odrzucił.
Odnośnie apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej i prokuratora co do wymiaru kar orzeczonych wobec oskarżonych, należy zaznaczyć, że ocena ta winna obejmować wszystkich oskarżonych, z uwagi na zakres wywiedzionych apelacji. Do takiej kontroli Sądu odwoławczego obliguje też dyspozycjaart. 447 § 1 kpk.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego wysokość orzeczonych wobec oskarżonych kar, nie zawiera znamion rażącej niewspółmierności w kierunku nieuzasadnionej surowości, jak podnoszą obrońcy oskarżonych, lub też nieuzasadnionej łagodności, jaką w odniesieniu do oskarżonychA. K.iG. B.zarzucają w swoich apelacjach prokurator i pełnomocnik oskarżycielki posiłkowejL. C..
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, czyli inaczej, gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą (np. wyrok SN z 11.04.1985r., V KKN 178/85, OSNKW 7 – 8/1991 poz. 60 i inne). Chodzi przy tym o różnicę tak istotną, że kary wymierzonej nie można by w żadnym razie zaakceptować.
W przedmiotowej sprawie nie sposób jest uznać, że wymierzone oskarżonym:G. O.,M. S.orazS. C.kary dożywotniego pozbawienia wolności, oskarżonemuA. K.kary 25 pozbawienia wolności oraz oskarżonemuG. B.15 lat pozbawienia wolności, były rażąco niewspółmierne. Orzekając w tym przedmiocie Sąd Okręgowy uwzględnił całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie, czemu dał też wyraz w pisemnych motywach wydanego rozstrzygnięcia.
Suma tych okoliczności jest z pewnością niekorzystna dla wszystkich oskarżonych. Dopuścili się oni zbrodni zabójstwa ze szczególnym okrucieństwem i w związku z rozbojem, a więc zbrodni przeciwko życiu, które jest najwyższym dobrem chronionym prawem. Czynu tego dokonali z zamiarem bezpośrednim, kierując się niskimi pobudkami, działając ze szczególnym okrucieństwem, w warunkach powrotu do przestępstwa (opróczG. B.) i będąc pod wpływem alkoholu (opróczG. B.), a część z nich również pod wpływem środków odurzających (amfetaminy).
Zdarzenie to z uwagi na jego brutalność oraz sposób działania (O.,S.,C.iK.) sprawców, charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Wzgląd na społeczne oddziaływanie kary, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przemawiają więc za potraktowaniem sprawców tak drastycznej zbrodni z całą surowością prawa.
Jednakże, Sąd Apelacyjny w pełni podzielił ustalenia Sądu Okręgowego, który w sposób właściwy uwzględnił wszystkie okoliczności decydujące o wymiarze kary, a wymienione wart. 53kkorazart. 55kk(indywidualizacja wymiaru kary), a w szczególności wysoką społeczną szkodliwość czynu, jego nieodwracalne skutki oraz stopień zawinienia poszczególnych oskarżonych i uznał, że orzeczone przez Sąd I instancji kary spełniają wszystkie ustawowe wymogi i nie noszą znamion rażącej niewspółmierności zarówno w kierunku surowości jak też łagodności.
Za nietrafny w tym względzie należało również uznać zarzut obrazy przepisuart. 424 § 2 kpk, podnoszony przez obrońcę oskarżonegoG. O., albowiem Sąd Okręgowy w pisemnych motywach wyroku w sposób wyczerpujący uzasadnił okoliczności, które miał na względzie wymierzając temu oskarżonemu karę dożywotniego pozbawienia wolności. Sąd w sposób właściwy uwzględnił bowiem stopień społecznej szkodliwości przypisanego czynu oceniany z punktu widzenia rodzaju i charakteru naruszonego dobra, rozmiarów wyrządzonej szkody oraz sposobu i okoliczności jego popełnienia, jak również stopień zawinienia, pobudki działania tego sprawcy oraz jego właściwości osobiste i dotychczasowy sposób życia.
Sąd Okręgowy w sposób wyczerpujący przedstawił argumentację, odnosząc wskazane powyżej okoliczności do poszczególnych oskarżonych (art. 55kk). Stąd też zarzut zbyt ogólnikowej oceny każdego z oskarżonych nie może się ostać.
Z tych też względów na podstawieart.437§1 kpkSąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.
O kosztach za obronę z urzędu oskarżonych w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie .... (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zaś o kosztach za postępowanie odwoławcze na podstawie art. 626§1, 633 i art. 624§1, a z uwagi na sytuację materialną zwolniono oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, natomiast w stosunku do oskarżycielki posiłkowej - z uwagi na zasady słuszności.
A.