Sąd Okręgowy w Ostrołęce
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 363/13
Data wyroku: 2013-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Dymke-, Marianna Kwiatkowska, Barbara Chojnowska
Słowa kluczowe: Zawieszenie Postępowania, Wydanie Nieruchomości
Podstawa prawna: art. 222§1 kpc, art. 177 §1kpc
Teza: Zawieszenie postępowania jest wyłomem od zasady  szybkiego  rozpoznania sprawy sądowej i powinno  być stosowane w granicach  ściśle wykładanych  podstaw  prawnych  przewidzianych  w kodeksie postępowania cywilnego.

Sygn. akt I Ca 363/13, I Ca 148/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2013 r.

Sąd Okręgowyw Ostrołęce Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący - SSO Marianna Kwiatkowska
Sędziowie: SO Barbara Chojnowska, SO Jerzy Dymke - spr.
Protokolant: sekr. sąd. Marta Mrozek
po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013r. w Ostrołęce na rozprawie
sprawy z powództwaL. Ż.
przeciwkoJ. G. (1)iT. G.
o wydanie nieruchomości
na skutek apelacji pozwanegoT. G.
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt I C 18/08
i na skutek apelacji pozwanegoJ. G. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 11 stycznia 2013r., sygn. akt I C 18/08

orzeka:

oddala obie apelacje.

UZASADNIENIE
W sprawie wszczętej pozwem z dnia 28 stycznia 2008 r. powódL. Ż.żądał od pozwanych:K. G.,T. G.iJ. G. (1), aby wydali mu nieruchomość położoną wP., oznaczoną w ewidencji gruntów jakodziałka nr (...)o pow. 0,16 ha, i usunęli z niej rzeczy do nich należące, a ponadto zwrócili koszty procesu.
Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. I C 18/08 powództwo w całości uwzględnił, przy czym wobec pozwanegoJ. G. (1)orzekł zaocznie.
Wyrok został zaskarżony apelacją przez pozwanegoT. G., natomiast pozwanyJ. G. (1)wniósł od niego sprzeciw.
W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że powództwo w stosunku do pozwanegoT. G.wymagało uwzględnienia na podstawieart. 222 par. 1 k.c.Nie ulegało bowiem wątpliwości, że opisana w pozwie nieruchomość stanowi własność powoda, o czym stanowiła treść prowadzonej w Sądzie Rejonowym w Wyszkowieksięgi wieczystej nr (...). Pozwany nie zakwestionował legitymacji materialnej powoda, potwierdził aktualność korzystania przez niego ze spornej działki, i należało uznać, że pozbawił właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą. Głoszona przez niego okoliczność, że podjął przeciwko powodowi kroki prawne, zmierzające do przeniesienia na niego własności nieruchomości w trybieart. 231 par.l k.c.nie uzasadniała zawieszenia postępowania w sprawie na mocyart. 177 par. 1 k.p.c., choćby dlatego, że ewent. orzeczenie w tym ostatnim przedmiocie będzie mogło rzutować na sferę stosunków właścicielskich wyłącznie na przyszłość.
Zaskarżając wyrok z dnia 19 stycznia 2012 r. w całości pozwanyT. G.zarzucił pominięcie, że umową z dnia 15 października 1974 r. poprzednicy prawni powoda sprzedalidziałkę nr (...)jego ojcuK.
G., wobec czego powód nie jest już jej właścicielem i nie może żądać jej wydania. W konkluzji apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa.
Po przeprowadzeniu postępowania wywołanego sprzeciwem pozwanegoJ. G. (1)od wydanego wobec niego wyroku zaocznego Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. I C 18/08, utrzymał w mocy wyrok zaoczny.
W pisemnym uzasadnieniu wskazał, że powód legitymuje się aktualnym tytułem własności spornej nieruchomości, wynikającym z księgi wieczystej. PozwanyJ. G. (1)nie zaprzeczył twierdzeniu powoda, że nieruchomość tę posiada. Jego zarzut, że powód utracił własność wskutek zasiedzenia przez członków rodziny pozwanego był bezzasadny, bo w sprawie SR w Wyszkowie sygn. I Ns 189/08 wniosek jego brataT. G.o stwierdzenie zasiedzenia został prawomocnie oddalony. W ocenie Sądu, w okolicznościach sprawy nie było podstaw do zawieszania postępowania w uwagi na złożenie kolejnego wniosku o zasiedzenie, tym razem przezJ. G. (2)( matkę pozwanego).
W apelacji zaskarżającej powyższy wyrok w całości pozwanyJ. G. (1)wniósł o jego zmianę przez oddalenie powództwa. Powołał się na umowę z dnia 15 października 1974 r. oraz na fakt wszczęcia nowej sprawy o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, co, jego zdaniem, uzasadniało zawiedzenie postępowania w tej sprawie na podstawieart. 177 par. 1 pkt 1 k.p.c.
Po skierowaniu apelacji od wyroków z dnia 19 stycznia 2012 r. i dnia 11 stycznia 2013 r. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy w Ostrołęce zważył, co następuje:
Obydwie apelacje były bezzasadne I podlegały oddaleniu.
Powielały w istocie taką samą argumentacją i były skierowane przeciwko zasadniczo takiemu samemu rozstrzygnięciu Sądu I instancji, toteż zostaną omówione łącznie.
Wbrew apelacjom, aktualność przymiotu właściciela po stronie powoda nie budziła wątpliwości. Przeciwstawianie mu umowy prywatnej z dnia 15
października 1974r było oczywiście bezskuteczne, ponieważ wobec niezachowania wymaganej formy (art. 158 k.c.) umowa ta nie mogła przenieść własności nieruchomości. Z twierdzeń apelujących pozwanych wynikało, że dopiero ubiegają się (bądź ich krewni) o uzyskanie tytułu własności spornej działki w drodze zasiedzenia lub wykupu gruntu, ale w /g stanu w chwili orzekania w niniejszej sprawie tytułem takim jeszcze nie dysponują, co w powiązaniu z niezakwestionowanym w apelacjach ustaleniem, że faktycznie władają nieruchomością bez zgody powoda było wystarczające do uwzględnienia powództwa wydobywczego w stosunku do nich obydwu na podstawieart. 222 par. 1 k.c.
Należało również zgodzić się z Sądem Rejonowym, że nie było podstaw do ponownego zawieszania postępowania w tej sprawie. Było ono już raz zawieszone na wniosek pozwanegoT. G.w okresie od 25 marca 2008 r. do 7 października 2011 r. do czasu zakończenia sprawy z jego wniosku o stwierdzenie zasiedzenie.
Zawieszenie postępowania jest wyłomem od zasady szybkiego rozpoznania sprawy sądowej i powinno być stosowane w granicach ściśle wykładanych podstaw prawnych przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego. Przywołana w apelacjach podstawa zart. 177 par.l pkt 1 k.p.c.ma charakter fakultatywny, pozostawiając celowość zawieszenia postępowania ocenie sądu orzekającego. W realiach tej sprawy istniała uzasadniona obawa, że wszczynając, bądź inspirując, kolejne podobne sprawy pozwani dążą do sparaliżowania akcji windykacyjnej powoda, który ma zrozumiały interes w uzyskaniu szybkiej sądowej ochrony przysługującego mu prawa własności. Można dodać, że w nowej sprawie o zasiedzenie z wnioskiem na swoją rzecz ma występować osoba trzecia oraz że, formalnie biorąc, zawieszenie postępowania wchodzi w rachubę jedynie wówczas, gdy drugie postępowanie cywilne jest już w toku, co in concreto nie zostało przez apelujących wykazane.
Ze wszystkich wyłuszczonych względów Sad Okręgowy orzekł jak w sentencji na zasadzieart. 385 k.p.c.