Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 550/13
Data wyroku: 2013-11-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Żukowska Karin Kot, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 160 § 3 kk w zw. z § 2kk

Sygn. akt VI Ka 550/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Wieja  (spr.)
Sędziowie  SO Barbara Żukowska SO Karin Kot
Protokolant Jolanta Kopeć

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Lesława Kwapiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013r.
sprawyM. Z.
oskarżonego zart. 160 § 3 kkw zw. zart. 160 § 2 kk
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora, oskarżyciela posiłkowego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 8 lipca 2013 r. sygn. akt II K 377/11

uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. Z.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt VIKa 550/13

UZASADNIENIE
M. Z.oskarżony był o to, że w dniu 01 maja 2010r. będąc zatrudnionym w charakterze lekarza w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej(...)wL., pomimo ciążącego na nim obowiązku opieki nad przebywającym w tym Zakładzie pacjentemK. K., który w wyniku urazu doznał stłuczenia mózgu oraz rozległego krwiaka podtwardówkowego z krwawieniem, a w dniu 08 maja 2010r. zmarł, nie zachował wymaganej w tych okolicznościach szczególnej ostrożności i nie podjął koniecznych działań zmierzających do prawidłowej diagnozyK. K., nie skierował go na badanie tomografem komputerowym, nie zlecił przeprowadzania stałej kontroli pozostającego w stanie nieprzytomności pacjenta po urazie czaszkowym i tym samym poprzez nieprawidłową i niepełną diagnozę opóźnił proces jego leczenia, przez co nieumyślnie naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, mimo, że możliwość popełnienia tego czynu mógł przewidzieć, tj. o czyn zart. 160§3 k.k.w zw. zart. 160§2 k.k.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 8 lipca 2013 roku w sprawie IIK 377/11 uniewinnił oskarżonegoM. Z.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i na podstawieart. 632 pkt.2 kpkkosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Z treścią wyroku nie zgodził się Prokurator Rejonowy w Lubaniu. W złożonej apelacji zarzucił:

I
obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicieart. 113 kpkpolegającą na nie podpisaniu wyroku przez Sędziego Przewodniczącego orzekającego w sprawie, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną wart. 439 § 1 pkt 6 kpk,

II
obrazę przepisów prawa procesowego w postaciart. 201 kpkiart. 7 kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów w postaci wydanych w sprawie opinii biegłych Zakładu(...)Uniwersytetu Medycznego wB.orazG.Uniwersytetu Medycznego i nieuzasadnione, nie poparte rzetelną i logiczną argumentacją całkowite zdyskwalifikowanie opinii biegłych Zakładu(...)Uniwersytetu Medycznego wB., bez wskazania, że jest ona niepełna lub niejasna, i w sytuacji zaistniałej sprzeczności między opiniami nie wyjaśnienia tych sprzeczności w toku przesłuchania biegłych Zakładu(...)Uniwersytetu Medycznego wB.bądź powołania innego zespołu biegłych,

III
obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, a toart. 424 § 1 kpkw zw. zart. 7 kpk, polegającą na braku pełnej i wyczerpującej oceny przeprowadzonych i ujawnionych w toku postępowania sądowego dowodów, sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób pobieżny, ogólny, bez wyjaśnienia w jaki sposób Sąd doszedł do wniosków sformułowanych w uzasadnieniu wyroku, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem uniemożliwia dokonanie merytorycznej kontroli orzeczenia, a więc weryfikacji ustaleń faktycznych i oceny dowodów.

Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Wyrok zaskarżył osobiście sporządzoną apelacją oskarżyciel posiłkowyW. K. (1), który zarzucił:
1) obrazę przepisu prawa procesowego w postaciart. 439 pkt 6 kpk, polegającą na zaniechaniu podpisania wyroku wydanego w niniejszej sprawie, przez przewodniczącego składu orzekającego, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą,
2) na mocyart. 438 pkt 3 kpkbłędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mające wpływ na treść orzeczenia, poprzez:
a) błędne uznanie, iż pokrzywdzonyK. K.na skutek uderzenia i upadku doznał tylko urazu wargi i okolicy nosa, gdy zgodnie z zeznaniami świadków oraz z kartą porady ambulatoryjnej z dnia 1 maja 2010 roku, godz. 3:10 doznał urazu czaszkowo – mózgowego oraz posiadał ranę tłuczoną w okolicy potylicznej prawej poniżej linii kapeluszowej (tylnia część głowy), a stan świadomości został określony na 4 punkty w skali GCS,
b) błędne uznanie, że oskarżonyM. Z.przeprowadził badanie na okoliczność ustalenia objawuB., gdy z zeznań świadków wynika, że do takiego badania nie doszło,
c) błędne uznanie, że pokrzywdzonyK. K.miał zachowaną reakcję na ból, gdy z karty porady ambulatoryjnej z dnia 1 maja 2010 wynika, że był głęboko nieprzytomny, a ze zlecenia na transport sanitarny z dnia 1 maja 2010 roku godzina 7.00 ponadto wynika, że stan nieprzytomności był długotrwały, ustalenia Sądu w tej mierze stoją również w sprzeczności z zeznaniami świadkówM.M.iJ. L.potwierdzających stan głębokiej nieprzytomności pokrzywdzonego. Ustalenia Sądu są również sprzeczne z kartą zlecenia wyjazdu pogotowia ratunkowego z dnia 1 maja 2010 roku, godz. 3:10, z którego wynika, stan świadomości określony na 4 punkty w skali GCS,
d) błędne uznanie przez Sąd, że oskarżonyM. Z.zdiagnozował u pokrzywdzonego objaw rzęskowy, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego w szczególności dokumentacji medycznej w postaci karty ambulatoryjnej z dnia 1 maja 2010 roku godz. 3:23 nie wynika aby objaw taki został zdiagnozowany,
e) błędne uznanie, że oskarżonyM. Z.wykonał podczas krytycznej nocy wywiad zM. S.oraz dokonał badania pokrzywdzonego o godzinie 4.30 (01.05.2013 r.) gdy z zeznań świadkaM. S.wynika, że takiego wywiadu nie było, a dopiero o godzinie 6.00K. K.został zbadany i prawidłowo zdiagnozowany przez chirurgaW. K. (2), który skierował pacjenta na badanie TK i zlecił podanie lekarstw,
f) błędne uznanie, że świadkowieM. M.,J. Z.orazM. S.,J. L.iK. S.byli świadkami jedynie zdarzenia w okolicach lokalu(...)wL., gdy z zeznań tych świadków oraz zeznań personelu(...)wL.wynika, że osoby te towarzyszyłyK. K.podczas jego całego pobytu w szpitalu wL.,
g) błędne uznanie, że czynności podjęte przez oskarżonegoM. Z.były prawidłowe i zgodne z zasadami sztuki i wiedzy medycznej, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego, tj. dokumentacji medycznej, zeznań świadków oraz opinii biegłych przeprowadzonej w postępowaniu przygotowawczym z dnia 14 lutego 2011 roku wynika, że oskarżony nie dokonał prawidłowego rozpoznania stanu pacjentaK. K., nie wdrożył żadnego leczenia,
3) na mocyart. 438 pkt 2 kpknaruszenie przepisów postępowania w postaci:
a)art. 170 § 2 kpkpoprzez niezasadne oddalenie wniosku oskarżyciela posiłkowegoW. K. (1)o przeprowadzenie dowodu z ponownej opinii zespołu biegłych z zakresu neurochirurgii z Katedry i Zakładu(...), zawartego w piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2013 roku, pomimo sprzeczności i niejasności występujących w opinii z dnia 11 klutego 2013 roku oraz sprzeczności tej opinii z opinią sporządzoną w postępowaniu przygotowawczym z dnia 14 lutego 2011 roku.
Podnosząc powyższe zarzuty oskarżyciel posiłkowy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu.
W imieniu oskarżyciela posiłkowego środek odwoławczy wywiódł jego pełnomocnik, który zarzucił:
1. na mocyart. 439 § 1 pkt 6 kpk– kwalifikowaną obrazę przepisów postępowania polegającą na niepodpisaniu orzeczenia przez sędziego biorącego udział w jego wydaniu.
Na wypadek niepodzielenia przez Sąd odwoławczy powyższego zarzutu zaskarżonemu wyrokowi ponadto zarzucił:
2. na mocyart. 438 pkt 2 kpk– rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
- przepisówart. 4 i art. 7 kpkprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i brak obiektywizmu w ich ocenie przez Sąd I instancji polegające na deprecjonowaniu opinii sporządzonej przez biegłych z Zakładu(...)Akademii Medycznej wB.z powołaniem się na jej rzekome oparcie na niepełnym materiale dowodowym oraz na zdezawuowaniu zeznań świadków przebywających w dacie zdarzenia wraz z pokrzywdzonym w Szpitalu wL., ze wskazaniem, że byli oni jedynie świadkami zdarzenia jakie rozegrało się w okolicach lokalu(...)wL.oraz nie posiadali wiedzy i odpowiednich kompetencji na temat leczenia jakiemu został poddany pokrzywdzony w Szpitalu wL.,
- przepisuart. 201 kpkpolegającą na odstąpieniu przez Sąd I instancji od zasięgnięcia kolejnej opinii medycznej, w sytuacji bezspornej sprzeczności „zewnętrznej” występującej pomiędzy opiniami sporządzonymi w sprawie przez biegłych z Zakładu(...)Akademii Medycznej wB.z Wydziału(...)Katedry i Zakładu(...)Uniwersytetu Medycznego wG.oraz na odstąpieniu od przesłuchania biegłych z Zakładu(...)Akademii Medycznej wB.w sytuacji powziętych przez Sąd wątpliwości odnoszących się do treści wydanej przez nich opinii.
3. na mocyart. 438 pkt 3 kpk– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku przez ustalenie, wyłącznie w oparciu o opinię biegłych z zakresu medycyny sądowej Wydziału(...)Katedry i Zakładu(...)Uniwersytetu Medycznego wG., a niezgodnie z treścią pozostałych dowodów przeprowadzonych na rozprawie, że oskarżonyM. Z.nie ponosi winy za błędne zdiagnozowanie stanu zdrowia pacjentaK. K.i wynikające z tej diagnozy zaniechanie poddania pacjenta niezbędnym dla ratowania życia zabiegom medycznym.
Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wszystkie trzy apelacje zgodnie wskazują na naruszenie przepisuart. 439 § 1 pkt 6 kpkpolegające na braku podpisu pod wyrokiem wpiętym do akt sprawy na k. – 580 (t. III akt). Postawiony zarzut okazał się oczywiście uzasadniony. Niewątpliwie ogłoszenie wyroku nastąpiło 8 lipca 2013 roku. Świadczy o tym treść protokołu z tego dnia w której odnotowano obecność oskarżyciela posiłkowegoW. K. (1). Zwraca jednak uwagę, że znajdujący się w aktach sprawy protokół z ogłoszenia wyroku także nie został podpisany przez przewodniczącego składu orzekającego jak też protokolanta (vide k. – 579 akt). Okoliczność ta poddaje wątpliwość wyjaśnienia złożone do akt postępowania dopiero w dniu 3 września 2013 roku (vide k. – 604 akt t. IV).
Zdaniem Sądu Odwoławczego wykluczonym jest skuteczne tak zwane rozliczenie wokandy bez podpisanego protokołu i to zarówno przez sędziego jak i protokolanta. Zwraca nadto uwagę fakt przedłużenia terminu do sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku na okres 30 dni (vide k. – 588). Po jego napisaniu sędzia wydał zarządzenie o przesłaniu tego dokumentu wnioskodawcom. Miał zatem czas aby dostrzec brak podpisów pod protokołem a przede wszystkim wyrokiem. Co więcej potrzeba wyjaśnienia zaistniałej sytuacji została dostrzeżona dopiero po wpłynięciu apelacji oskarżyciela publicznego dnia 2 września 2013 roku (vide k. – 613 akt), który jako pierwszy zarzut wskazał naruszenie przepisuart. 439 § 1 pkt 6 kpk. Data wpływu tego środka odwoławczego jest potwierdzona tak zwaną prezentatą sądową a zatem dokument ten winien znajdować się w aktach przed zarządzeniem sędziego i wyjaśnieniami protokolanta a datowanymi na dzień 3 września 2013 (odpowiednio k. – 603 i 604 akt). Okoliczności te oczywiście jedynie pośrednio, ale zdaniem Sądu odwoławczego potwierdzają trafność stawianego przez wszystkie apelacje zarzutu. Przywoływane zarządzenie sędziego zupełnie nie odnosi się do braków podpisów pod protokołem z ogłoszenia wyroku. Bez znaczenia dla oceny zasadności zarzutu pozostaje fakt przebywania sędziego na urlopie od 5 sierpnia do 30 sierpnia 2013 roku. Wyrok zapadł 8 lipca zatem praktycznie miesiąc przed rozpoczęciem urlopu i w tym czasie sędzia dysponował aktami chociażby przy pisaniu uzasadnienia. Skoro zatem do stron postępowania trafiły akta z niepodpisanym wyrokiem (jak też protokołem z przeprowadzenia tej czynności) a działania zmierzające do ustalenia przyczyn takiego stanu rzeczy zostały podjęte po wpłynięciu pierwszej z apelacji podnoszących zarzut obrazyart. 439 § 1 pkt 6 kpkto zdaniem Sądu Odwoławczego do naruszenia wskazanego przepisu proceduralnego doszło.
Uchybienie temu przepisowi stanowi jedną z tak zwanych bezwzględnych przyczyn odwoławczych co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu. Odwołując się do treściart. 439 § 1 kpkorazart. 436 kpkstwierdzić należy, że uwzględnienie pierwszego z zarzutów wszystkich złożonych środków odwoławczych było wystarczające dla wydania orzeczenia w postępowaniu II instancyjnym i nie było potrzeby odnoszenia się do pozostałych żądań apelacji oskarżycieli. W tym stanie rzeczy orzeczono jak wyżej.
AP