Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 117/13
Data wyroku: 2013-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Wiesława Szulczewska
Słowa kluczowe: Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 190 § 3 Konstytucji
Teza: Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jeżeli Trybunał nie określi innej daty

Sygn. akt VII U 117/13

POSTANOWIENIE
Dnia 18 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Wiesława Szulczewska

Protokolant:

sekr.sądowy Alicja Urbańska

po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. w Gdańsku
na posiedzeniu niejawnym
odwołaniaD. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
z dnia 13 października 2011 nr(...)-1/25/E
w sprawieD. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 maja 2012r
w sprawie VIIU 3560/11
postanawia:
odrzucić skargę.

SSO Wiesława Szulczewska

Sygn. akt VII U 117/13

Uzasadnienie:

Prawomocnym wyrokiem z dnia 21 maja 2012 r. w sprawie sygn. akt VII U 3560/11 Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie wnioskodawczyni od decyzji pozwanego z dnia 13 października 2011r. w przedmiocie zawieszenia świadczenia w związku z kontynuowaniem zatrudnienia ( akta sprawy VII U 3560/11) .

W dniu 24 stycznia 2013r. wnioskodawczyni złożyła skargę o wznowienie postepowania powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie K 2/12 oraz wniosła o wypłatę zaległych świadczeń emerytalnych i zasądzenie odsetek od należnej jej kwoty emerytury od dnia wstrzymania wypłaty emerytury ( k- 2 ) .

W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o jej oddalenie wskazując, iż wstrzymał wypłatę emerytury od dnia 01.10.2011 r. z uwagi na kontynuację zatrudnienia , od dnia 22.11.2012 r. wznowił wypłatę emerytury . Odwołanie wnioskodawczyni od decyzji o wstrzymaniu wypłaty z dnia 13.10.2011 r. zostało prawomocnie oddalone wyrokiem VII U 3454/11 . Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego , na które powołuje się wnioskodawczyni zostało opublikowane dnia 22.11.2012 r. i od tego dnia ma moc obowiązującą .

Sąd zważył, co następuje:

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie sygn. Akt 2K/12 Trybunał Konstytucyjny orzekł, iżart. 28. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 291, poz. 1707) w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z 2010 r. Nr 40, poz. 224, Nr 134, poz. 903, Nr 205, poz. 1365, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1726, z 2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 149, poz. 887, Nr 168, poz. 1001, Nr 187, poz. 1112 i Nr 205, poz. 1203 oraz z 2012 r. poz. 118 i 251), dodanym przezart. 6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 r., w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przedmiotowe orzeczenie ogłoszone zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 22 listopada 2012 r. pod. poz. 1285.

Zgodnie z treściąart. 190 § 3 Konstytucjiorzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Termin ten nie może przekroczyć osiemnastu miesięcy, gdy chodzi o ustawę, a gdy chodzi o inny akt normatywny - dwunastu miesięcy. W przypadku orzeczeń, które wiążą się z nakładami finansowymi nie przewidzianymi w ustawie budżetowej, Trybunał Konstytucyjny określa termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego po zapoznaniu się z opinią Rady Ministrów.

Zgodnie zaś z treściąart. 4011kpcmożna żądać wznowienia postępowania również w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego zKonstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

W przedmiotowej sprawie , co wynika z akt emertytalnych , pozwany wznowił wypłatę świadczeń z dniem 22.11. 2012r
Sporna pozostawała zatem kwestia możności wznowienia postępowania w związku z przywołanym wyżej orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego co do świadczeń przypadających za okres od 1 października 2011 r. do 21.11. 2012 r.

Zagadnienie dopuszczalności wznowienia postępowania w sytuacji gdy wyrok Trybunału Konstytucyjnego odracza w czasie utratę mocy obowiązującej przepisu uznanego za niezgodny zKonstytucjąbyło przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w wyroku z dnia 20 kwietnia 2011 r. (I CSK 410/10 OSNC 2012/1/14, Biul.SN 2011/7/12-13, M.Prawn. 2012/7/367-370). W orzeczeniu tym, które akceptuje również Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę, Sąd Najwyższy przyjął, iż opisana sytuacja nie stanowi podstawy wznowienia postępowania przewidzianej wart. 4011kpc.

W uzasadnieniu cytowanego orzeczenia wskazane zostało, iż w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że określenie późniejszej daty utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego nie może być tłumaczone inaczej niż jego pozostawienie przez oznaczony czas w porządku prawnym i oznacza, iż Trybunał Konstytucyjny, mimo stwierdzenia niezgodności aktu z przepisami wyższego rzędu, działając w granicach kompetencji, utrzymuje w mocy normę prawną. Do wskazanej zatem w wyroku Trybunału Konstytucyjnego daty utraty mocy obowiązującej przepis musi być uznany za zgodny zKonstytucją, a tym samym wyłączony jest skutek retrospektywny takiego wyroku (zob. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2003 r., III CZP 45/03, OSNC 2004, nr 9, poz. 136, z dnia 24 stycznia 2004 r., III CZP 112/03, OSNC 2005, nr 4, poz. 61 i z dnia 23 czerwca 2005 r., III CZP 35/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 81, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2006 r., IV CSK 28/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 31 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V CZ 73/08, nie publ.).

Dalej argumentowano, że Sąd Najwyższy przyjął w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 17 grudnia 2009 r., III PZP 2/09 (OSNC 2010, nr 7-8, poz. 97), że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające w sentencji niezgodność zKonstytucjąokreślonej wykładni aktu normatywnego, które nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisu, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania przewidzianej wart. 4011k.p.c.Zgodnie zaś z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2010 r., IV CO 37/09 (OSNC 2010, nr 12, poz. 166), wyrok Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzający w sentencji niezgodność zKonstytucjąbraku określonej regulacji prawnej, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania przewidzianej wart. 4011k.p.c.Nie stanowią zatem podstawy wznowienia postępowania tzw. negatywne wyroki interpretacyjne oraz tzw. wyroki prawotwórcze Trybunału Konstytucyjnego.

Konsekwentnie, jak uzasadniał Sąd Najwyższy, również wyrok Trybunału Konstytucyjnego odraczający w czasie utratę mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu uniemożliwia wznowienie postępowania zakończonego przed upływem terminu określonego w sentencji takiego wyroku, skoro bowiem zakwestionowany przepis nadal jest stosowany, nietrafne jest twierdzenie, że wydawane na jego podstawie orzeczenia mogłyby być następnie kwestionowane w drodze wznowienia postępowania.Tym bardziej więc w rozważanej sytuacji nie jest dopuszczalne wznawianie postępowań w sprawach prawomocnie zakończonych przed wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, tj. przed dniem ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw(art. 190 ust. 3in principioKonstytucji).

Zgodnie z treściąart. 410 § 1 kpcSąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W tym stanie rzeczy na mocy przywołanych przepisów należało orzec jak w postanowieniu.

SSO Wiesława Szulczewska