Sąd Okręgowy w Nowym Sączu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 820/13
Data wyroku: 2013-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Kowalska-Kulik
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 820/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Alicja Kowalska-Kulik
Protokolant:  sekr. sąd. Ewa Rusnarczyk
po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku w Nowym Sączu
na rozprawie
odwołaniaW. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.
z dnia 19 kwietnia 2013 roku znak:(...)
w sprawieW. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.
o emeryturę

oddala odwołanie
Sygn. akt IV U 820/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 19 grudnia 2013 roku
Decyzją z dnia 19 kwietnia 2013 r., znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN., na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227, z późn. zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówiłW. M.przyznania emerytury z uwagi na fakt, że na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił on 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Okresy składkowe i nieskładkowe odwołującego się na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniosły 28 lat, 2 miesiące i 17 dni. Uznany przez organ rentowy okres pracy w szczególnych warunkach wyniósł 4 lata i 5 miesięcy; przypada on w okresach od 1 września 1971 r. do 30 kwietnia 1975 r. oraz od 2 maja 1975 r. do 31 stycznia 1976 r. Za pracę w szczególnych warunkach nie uznano odwołującemu się zatrudnienia od 1 kwietnia 1976 r. do 1 lutego 1977 r. oraz od 1 marca 1978 r. do 1 kwietnia 1979 r., ponieważ nie zostało przedłożone wymagane świadectwo pracy ani też jakiekolwiek dokumenty osobowe lub płacowe stwierdzające zatrudnienie w szczególnych warunkach. Nie uznano także okresu od 1 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1986 r., od 1 stycznia 1995 r. do 31 marca 1997 r. oraz od 1 kwietnia 1997 r. do 30 czerwca 1998 r., ponieważ stanowisko kierownika budowy nie zostało wymienione w wykazie resortowym. Ponadto od 1 stycznia 1995 r. do 31 marca 1997 r.W. M.pracował w wymiarze ½ etatu, co nie stanowi podstawy do uznania wskazanego okresu jako pracy w warunkach szczególnych. Jednocześnie od 1 stycznia 1995 r. do 30 czerwca 1998 r. odwołujący prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, w związku z czym rozporządzenie z 7 lutego 1983 r. nie ma w tym wypadku zastosowania.
Od powyższej decyzji odwołał sięW. M.wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie emerytury. Uzasadniając odwołanieW. M.podniósł, że nie może przedłożyć świadectwa pracy za okresy od 1 kwietnia 1976 r. do 1 lutego 1977 r. oraz od 1 marca 1978 r. do 1 kwietnia 1979 r., ponieważ dokumentacja za te okresy nie istnieje. ZUS nie odniósł się do kwestii zaliczenia jako pracy w szczególnych warunkach w okresie od 1 lutego 1977 r. do 28 lutego 1978 r., gdy pracował w identycznych warunkach, wykonując tę samą pracę tylko w czasie zatrudnienia przez jednostkę nadrzędną, czyli Wojewódzki(...)wN.. W okresach od 1 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1986 r., oraz od 1 kwietnia 1997 r. do 30 czerwca 1998 r. odwołujący był formalnie zatrudniony na stanowisku kierownika budowy, jednak charakter jego pracy i wykonywane zadania były identyczne jak w zaliczonych przez ZUS okresach gdy pracował jako majster. Odwołujący podkreślił, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przebywał na miejscu budowy i był narażony na działanie takich samych warunków pogodowych jak pracujący z nim robotnicy. Charakter tego zatrudnienia wykluczał pracę biurową. Na bieżąco osobiście kontrolował przebieg prac, nanosił poprawki kładzionych rurociągów, budowanych jazów i innych konstrukcji drenarskich, zastawów, śluz i przepustów wodnych. Często pracował w błocie i w deszczu. Odwołujący nadmienił, żefirma (...) Spółka JawnawB., w której był zatrudniony od 1 stycznia 1995 r. do 30 czerwca 1998 r. była niewielka. Pomimo, że był tam kierownikiem budowy, pracował fizycznie na równi z pozostałymi pracownikami. Odmówiono mu również uznania pracy w(...) Przedsiębiorstwie (...)wP.od 15 sierpnia 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r. pomimo wystawionego świadectwa pracy w szczególnych warunkach, ponieważ pracował jako technik- stażysta. Pracował wówczas w identycznych jak później warunkach. Okoliczność odbywania stażu skłaniała go jedynie do bardziej wytężonej pracy. Wniósł o przesłuchanie świadków na okoliczność zatrudnienia w warunkach szczególnych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podnosząc argumentację, którą posłużył się w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie odwołania.
Bezspornymw niniejszej sprawie jest, żeW. M.,ur. (...), na dzień 1 stycznia 1999 r. posiada okres zatrudnienia wynoszący 28 lat, 2 miesiące i 17 dni. Odwołujący posiada okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wynoszący 4 lata i 5 miesięcy; przypada on w okresach od 1 września 1971 r. do 30 kwietnia 1975 r. oraz od 2 maja 1975 r. do 31 stycznia 1976 r. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Wniosek o przyznanie emerytury złożył dnia 21 września 2013 r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Odwołujący się od 15 sierpnia 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r. pracował jako technik- stażysta w(...) Przedsiębiorstwie (...)wP..
W okresie od 1 kwietnia 1976 r. do 1 lutego 1977 r. oraz od 1 marca 1978 r. do 1 kwietnia 1979 r.W. M.był zatrudniony w Wojewódzkim(...)wN.Oddział wG., najpierw jako starszy agromeliorant, a następnie na stanowisku inspektora ds. konserwacji w pełnym wymiarze czasu pracy. Od 1 lutego 1977 r. do 28 lutego 1978 r. pracował w Wojewódzkim(...)wN.jako inspektor ds. konserwacji, również w pełnym wymiarze. Zakład odpowiadał za utrzymanie urządzeń melioracyjnych w odpowiednim stanie, zajmował się konserwacją rowów, przepustów, potoków i urządzeń drenarskich, tj. ich oczyszczaniem, usuwaniem mułu, wykaszaniem skarp i rowów, umacnianiem brzegów, naprawą brzegów i dróg zniszczonych przez wodę. Naprawa brzegów rzek i potoków polegała na układaniu przygotowanych wcześniej wiązek faszyny, przybijaniu ich do dna rzeki drewnianymi kołkami, a następnie przysypaniu ziemią, albo kamieniami w metalowych siatkach w celu stabilizacji brzegu. Prace związane z zakładaniem nowych urządzeń melioracyjnych stanowiły jedynie uboczną działalność zakładu i polegały np. na założeniu systemu drenażowego na niewielkim obszarze.(...)nie zatrudniał własnych pracowników fizycznych, wykonanie robót w terenie należało do pracowników spółek wodnych. Odwołujący w czasie zatrudnienia na stanowisku agromelioranta i inspektora ds. konserwacji wykonywał te same prace.W. M.pracował wyłącznie w terenie. W pierwszej kolejności wytyczał miejsce wykonywania prac, wskazywał front robót. Odwołujący nadzorował właściwy przebieg prac konserwacyjnych urządzeń melioracyjnych, tj. przepustów, rowów, rur drenarskich, jak też prac związanych z naprawą brzegów rzek i potoków, prac polegających na koszeniu skarp i rowów. Czasem pracował razem z podległymi mu ludźmi. Po zakończeniu pracyW. M.dokonywał obmiarów. W okresach zimowych, w czasie dużych mrozów nie prowadzono prac na rzekach, przygotowywano faszynę konieczną do wykonania prac trwających w sezonie. Odwołujący wskazywał miejsce wycinki faszyny, na bieżąco kontrolował ilość wycinanego surowca, pilnował odpowiedniego jej układania i wiązania, wskazywał miejsca, w które ma ona zostać przewieziona. Nadzorował również wykonanie kołków potrzebnych do mocowania faszyny na brzegach i dnach cieków wodnych.
W zakres obowiązkówW. M.wchodziły również prace biurowe – prowadził on książkę obmiarów i dziennik budowy, wypełniał dokumentację, na podstawie której pracownicy mieli wypłacane wynagrodzenia. Nie miał jednak własnego biura. Prace związane z prowadzeniem dokumentacji wykonywał przeważnie w domu lub na miejscu wykonywania robót.
Od 1 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1986 r. odwołujący był zatrudniony wZwiązku Spółek (...)wG.początkowo w charakterze starszego majstra, a następnie od 1 kwietnia 1982 r. na stanowisku kierownika budowy w pełnym wymiarze czasu pracy.W. M.nadzorował tam pracowników spółek wodnych. Charakter jego pracy w stosunku do poprzedniego zakładu, nie uległ żadnej zmianie. W dalszym ciągu pracował w terenie prowadząc bieżącą kontrolę i nadzór nad pracami remontowo- konserwacyjnymi urządzeń melioracyjnych. Podobnie jak wcześniej, nie zajmował się pracami przy zakładaniu nowych urządzeń. Zakres prowadzonej przez niego dokumentacji również nie uległ zmianie.
Od 1 stycznia 1995 r. do 30 czerwca 1998 r.W. M.był zatrudniony jako kierownik budowy w Zakładzie(...), przy czym od 1 stycznia 1995 r. do 31 marca 1997 r. pracował w wymiarze ½ etatu. W okresie zatrudnienia odwołującego zakład zajmował się wyłącznie umacnianiem i naprawą brzegów rzek i potoków zniszczonych na skutek powodzi.W. M.nadzorował prace polegające na umacnianiu brzegów faszyną lub kamieniami, na wycince faszyny, wiązaniu jej w wiązki. Odwołujący wykonywał pracę cały czas w terenie nadzorując pracowników. Do jego obowiązków należało też prowadzenie dziennika budowy.
Zatrudnienie odwołującego się na stanowiskach starszego agromelioranta, inspektora ds. konserwacji, a także starszego majstra i kierownika budowy w okresach od 1 sierpnia 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r., od 1 kwietnia 1976 r. do 1 kwietnia 1979 r., od 1 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1986 r. oraz od 1 kwietnia 1997 r. do 30 czerwca 1998 r. nie stanowiło zatrudnienia w szczególnych warunkach, o którym mowa w przepisachrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Odwołujący co prawda nadzorował pracowników, jednak nie był to dozór inżynieryjno- techniczny wymieniony w wykazie, tj. związany z zatrudnieniem, o którym mowa w wykazie A stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., dział XIV, poz. 24 w zw. z działem X, poz. 1 lub w zw. z działem V, poz. 7. Odwołujący nie nadzorował bowiem prac związanych z zakładaniem urządzeń melioracyjnych, nie nadzorował także prac związanych z wykonywaniem konstrukcji nadbrzeży, falochronów oraz innych budowli hydrotechnicznych w nawodnionych wykopach lub na styku woda – ląd, a jedynie prace związane z konserwacją, remontami i bieżącym utrzymaniem urządzeń melioracyjnych. W okresach ciężkich zim, nie prowadzono w ogóle prac przy urządzeniach melioracyjnych, a jedynie przygotowywano faszynę konieczną do prowadzenia robót w sezonie. Praca przy wycince, układaniu i wiązaniu faszyny nie została wymieniona w załączniku dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, nie jest zatem zatrudnieniem w szczególnych warunkach.
Razem z odwołującym się w Wojewódzkim(...)wN.Oddział wG.pracowałyE. W.iJ. S..E. W.była tam zatrudniona od 15 września 1976 r. do 30 sierpnia 1983 r. na stanowisku inspektora ds. konserwacji urządzeń wodno- melioracyjnych. W przeciwieństwie do odwołującego się, większość prac wykonywała jednak w biurze. Czasem jeździła w teren kontrolować przebieg prac, wówczas widywałaW. M.przy pracy.J. S.była zatrudniona w tym przedsiębiorstwie od 1 września 1969 r. do wiosny 1983 r., w charakterze inspektora ds. konserwacji. Razem z pracownikami wyjeżdżała do prac w terenie, pracowała również w biurze. Potwierdziła, że zakład pracy zajmował się głównie konserwacją istniejących urządzeń melioracyjnych, sporadycznie zakładano nowe urządzenia.J. G.,K. C.,K. K.iS. S.pracowali razem zW. M.wZwiązku Spółek (...)wG..J. G.pracował tam od stycznia do kwietnia 1979 r. jako konserwator urządzeń melioracyjnych, był podwładnymW. M.. RównieżK. C.był tam zatrudniony od 6 czerwca 1979 r. do 18 maja 1991 r. w charakterze konserwatora urządzeń melioracyjnych- podlegał bezpośrednio odwołującemu się. Z koleiS. S.w latach 1980 do 2004 był kierownikiemZwiązku Spółek (...)wG., organizował całą pracę związku. Przyznał on, że zakładanie nowych urządzeń melioracyjnych stanowiło około 10% działalności związku i polegało głównie na zakładaniu systemów drenujących pola. Podstawową formą działalności Związku była konserwacja urządzeń melioracyjnych na terenach powiatu(...)i(...). W Zakładzie(...)razem z odwołującym się pracowaliW. J.– od 1 września 1996 r. do chwili obecnej, jako operator sprzętu ciężkiego orazT. J.– od 1 marca 1992 r. do 4 lutego 1998 r. – jako operator spycharki. Obaj byli podwładnymiW. M..M. Ś.jest właścicielem Zakładu(...)(obecnie(...)Ś., Spółka jawna), zatrudniał odwołującego w latach 1995-1998. OdwołującyW. M.nie posiada co najmniej 15- letni okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych, w związku z czym nie spełnia warunków do przyznania emerytury w wieku obniżonym.

/dowód:

świadectwo pracy z 31.03.1979 i 28.02.1978 r.., k. 39 i 41 akt rentowych, świadectwo pracy z 28.03.1986 r., k. 43 akt rentowych, angaż z 16.07.1982 r., akta osobowe(...), świadectwo pracy z 30.06.1998 r., k. 4 akt osobowych(...), świadectwo pracy k. 132 akt ZUS, zeznania świadkaE. W., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 32:42, zeznania świadkaJ. S., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 59:47, zeznania świadkaJ. G., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 1:15:52, zeznania świadkaK. C., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 1:25:23, zeznania świadkaK. K., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 2:00:29, zeznania świadkaS. S., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 2:09:29, zeznania świadkaW. J., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 1:35:57, zeznania świadkaT. J., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 1:45:07, zeznania świadkaM. Ś., min. 8:15,  zeznania odwołującego sięW. M., płyta z nagraniem przesłuchania, min. 00:58 /
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, której autentyczności i mocy dowodowej żadna ze stron nie kwestionowała w toku postępowania. W zakresie ustalenia charakteru zatrudnienia odwołującego się Sąd oparł się na zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków, które uznał za wiarygodne. Zeznania świadków są zbieżne ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, a także z zeznaniami odwołującego się. Z zeznań świadków i odwołującego się jednoznacznie wynika, że w spornych okresach był on zatrudniony jako osoba dozorująca pracowników pracujących przy remontach i konserwacji istniejących urządzeń melioracyjnych, natomiast nie nadzorował prac przy zakładaniu takich urządzeń. Ponadto w okresach zimowych – z uwagi na niskie temperatury - wykonywanie takich prac było niemożliwe, co wiązało się z przestojami w czasie których gromadzono i przygotowywano materiały konieczne do prowadzenia prac remontowych (wycinka faszyny, wiązanie jej w wiązki). Nie kwestionując okoliczności, że praca odwołującego się była wykonywana w ciężkich warunkach, nie można uznać by stanowiła ona zatrudnienie w szczególnych warunkach, o którym mowa w przepisachrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieW. M.w świetle poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa wust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27. Odwołującyurodził się dnia (...), dlatego cytowany wyżej przepis będzie miał do niego zastosowanie dopiero przy uwzględnieniu treści art. 184 ustawy emerytalnej.
Wedługart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27, tj. 20 lat w przypadku kobiet i 25 lat w przypadku mężczyzn.
Stosownie do ust. 2 cytowanego przepisu, emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Zgodnie z ust. 2 art. 32 cyt. ustawy dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Z kolei ust. 4 cyt. przepisu stanowi, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Z powyższego wynika, że w celu ustalenia, czy odwołującemu się przysługuje emerytura w wieku niższym niż wynikający z art. 27 ust. 1 przywołanej ustawy (tj. w wieku niższym niż 65 lat w przypadku mężczyzn), należy odwołać się do przepisów dotychczasowych, w szczególności dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8, poz. 43, z późn. zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach w nim określonych, są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Stosownie do § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

W świetle § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia zakład pracy stwierdza zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach. Natomiast w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okoliczności także w oparciu o inne dowody. Postępowanie w sprawach emerytalnych jest bowiem dwuetapowe, stąd też przed organem rentowym "sprawa emerytalna" ma charakter administracyjnoprawny, a w postępowaniu stosuje się przepisykodeksu postępowania administracyjnego. Na etapie postępowania odwoławczego sprawa o emeryturę- uprzednio administracyjna- staje się sprawą cywilną w rozumieniuart. 1 k.p.c.Do jej rozpoznania stosuje się przepisykodeksu postępowania cywilnego, a zasadniczym celem tego postępowania jest rozstrzygnięcie sprawy po dostatecznym wyjaśnieniu jej okoliczności spornych. Ubezpieczony jako strona faktycznie słabsza korzysta ze wzmożonej ochrony procesowej, którą gwarantują szczególne przepisy proceduralne dotyczące postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sąd nie jest związany środkami dowodowymi określonymi dla dowodzenia przed organami rentowymi, stąd też w przedmiotowej sprawie Sąd – wobec zakwestionowania przez organ rentowy świadectw pracy w szczególnych warunkach - dopuścił dowód z zeznań świadków na okoliczność wykonywania przez niego pracy w szczególnych warunkach.
Bezspornym w przedmiotowej sprawie był fakt, że odwołujący się z dniem(...)osiągnął wiek 60 lat życia i w dniu 1 stycznia 1999 r. posiadał wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 25 lat. Sporną okolicznością, stanowiącą przeszkodę do przyznania odwołującemu się wcześniejszej emerytury, o której mowa wart. 32w zw. zart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227) było to, czy praca, którąW. M.świadczył w okresach od 1 kwietnia 1976 r. do 1 lutego 1977 r. oraz od 1 marca 1978 r. do 1 kwietnia 1979 r. w Wojewódzkim(...)wN.Oddział wG., od 1 lutego 1977 r. do 28 lutego 1978 r. w Wojewódzkim(...)wN., od 1 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1986 r. wZwiązku Spółek (...)wG.oraz od 1 kwietnia 1997 r. do 30 czerwca 1998 r. w Zakładzie(...), kolejno na stanowiskach starszego agromelioranta, inspektora ds. konserwacji, starszego majstra i kierownika budowy, może być uznana za pracę, o której mowa wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm.), a więc czy była to praca wymieniona w załączniku do tego rozporządzenia w wykazie A.
Za pracę w szczególnych warunkach uznać należy tylko taką pracę, która spełnia kryteria określone w przepisach w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. – a mianowicie była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowiskach wymienionych w wykazie A lub B stanowiących załącznik do rozporządzenia. Zgodnie z wykazem A, dział XIV, poz. 24 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze uważa się osoby wykonujące polegające na kontroli międzyoperacyjnej, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozorze inżynieryjno-technicznym na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Zgodnie z wykazem A, dział X, poz. 1 cytowanego rozporządzenia, pracami w szczególnych warunkach są praceprzy zakładaniu urządzeń melioracyjnych. Zatrudnieniem w warunkach szczególnych są również prace przy wykonywaniu konstrukcji nadbrzeży, falochronów oraz innych budowli hydrotechnicznych w nawodnionych wykopach lub na styku woda – ląd (dział V, poz. 7 wykazu A).
Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że odwołujący się w spornych okresach od 1 sierpnia 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r., od 1 kwietnia 1976 r. do 1 kwietnia 1979 r., od 1 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1986 r. oraz od 1 kwietnia 1997 r. do 30 czerwca 1998 r. wykonywał prace polegające na dozorze technicznym pracowników zatrudnionych przy konserwacji urządzeń wodnych i melioracyjnych. Z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków, a także z zeznań odwołującego się jednoznacznie wynika, żeW. M.nie nadzorował prac polegających na zakładaniu urządzeń melioracyjnych. Nie dozorował też prac związanych z wykonywaniem konstrukcji nadbrzeży, falochronów oraz innych budowli hydrotechnicznych w nawodnionych wykopach lub na styku woda. Wskazać należy, iż budowle hydrotechniczne to np. śluzy wodne, zapory, jazy, kanały, zbiorniki, elektrownie wodne. Żadne z zakładów zatrudniających odwołującego się w spornych okresach nie zajmowało się wykonywaniem takich budowli.W. M.nadzorował bieżące utrzymanie w dobrym stanie oraz remonty i konserwację wykonanych wcześniej urządzeń melioracyjnych. W ocenie Sądu konserwacja istniejących urządzeń melioracyjnych nie jest pojęciem tożsamym z zakładaniem tego typu urządzeń. Wymaga podkreślenia, że ilekroć ustawodawca chciał zaliczyć prace związane z konserwacją czy też remontami do zatrudnienia w warunkach szczególnych, wyraźnie wskazywał to w przepisach rozporządzenia (np. dział VIII, poz. 20 – montaż, konserwacja i remont linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, dział XIV, poz. 25 - bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie). W okresach trudnych warunków atmosferycznych panujących zimą niejednokrotnie zawieszano wykonywanie prac konserwacyjnych i zajmowano się przygotowywaniem faszyny do wykorzystania w sezonie remontowym, co również nie było zatrudnieniem w szczególnych warunkach.
W. M.nie udowodnił również, aby zatrudnienie w(...) Przedsiębiorstwie (...)wP.na stanowisku technika stażysty było pracą w warunkach szczególnych. Zakład pracy ostatecznie nie uznał tej pracy jako zatrudnienia w szczególnych warunkach (świadectwo pracy z dnia 11 kwietnia 2013 r.), a odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów, które by podważały stanowisko pracodawcy.
W związku z tym, w ocenie Sądu, odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r., tj. na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, nie posiada okresu pracy w szczególnych warunkach wynoszącego co najmniej 15 lat, więc nie spełnia przesłanek wymaganych dla uzyskania „wcześniejszej” emerytury.
Mając powyższe na względzie, Sąd na zasadzieart. 47714§ 1 k.p.c.i przepisów prawa materialnego powołanych wyżej, oddalił odwołanie jako bezzasadne.