Sąd Okręgowy w Słupsku
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 81/13
Data wyroku: 2013-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jadwiga Miklińska, Witold Żyluk, Andrzej Cyganek
Słowa kluczowe: Zbieg Przepisów
Podstawa prawna: art. 11 § 2 k.k.

Sygn. akt VI Ka 81/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 marca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Witold Żyluk
Sędziowie: SO Jadwiga Miklińska
SO Andrzej Cyganek
Protokolant Katarzyna Gill
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej Zenona Modrzejewskiego
po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 roku
sprawyS. G.
oskarżonego o czyn zart. 224 § 2 k.k.iart. 226 § 1 k.k.w zw.zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 57a § 1 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bytowie
z dnia 22 października 2012 roku w sprawie II K 163/12

uchyla zaskarżony wyrok i sprawęS. G.przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lęborku VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wB..

VI Ka 81/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 października 2012 roku, sygn. akt II K 163/12, Sąd Rejonowy w Bytowie uznałS. G.za winnego tego, że:
w dniu 11grudnia 2011 r. wB.przyul. (...), publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, stosując przemoc w postaci zadawania ciosów pięściami i kopanie oraz groźby pozbawienia życia zmuszał policjantówK. J.iP. M.do zaniechania prawnej czynności służbowej, a nadto używając słów powszechnie uznanych za obelżywe znieważył wymienionych funkcjonariuszy podczas i w związku z pełnionymi obowiązkami służbowymi,
to jest popełnienia przestępstwa zart. 224 § 2 k.k.iart.226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 57a § 1 k.k.
za co – z mocy zart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.– wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 57a § 1 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonychK. J.iP. M.nawiązki w wysokości po 200 zł, oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę kwocie 180 zł.
A p e l a c j ę złożył obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok - jak wynika z treści apelacji - w całości i podniósł on zarzut:
- obrazy przepisów postępowania przez naruszenieart. 7 k.p.k.wobec uznania za wiarygodne zeznań świadków oskarżenia w sytuacji nieprzedstawienia w grudniu 2011 r. oskarżonemu zarzutu związanego z popełnieniem czynu, za który został skazany, a przedstawienie i ogłoszenie mu tego zarzutu dopiero w lutym 2012 r. wbrew treściart. 313 § 1 k.p.k., który staawia wymóg ogłoszenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów niezwłocznie, jeżeli zebrane dane uzasadniały popełnienie przestępstwa, a nadto w sytuacji uprzedzenia świadka(...)wobec podejrzanego w związku z użyciem przez tego świadka we własnych zeznaniach (k.15) określenia uwłaczającego i wiążącego się z pogardą dla podejrzanego, kiedy mówi o jego „plechach” mając na myśli plecy;
- nadmiernej surowości wymierzonej kary, co wiąże się z nieuwzględnieniem opinii biegłych psychiatrów, której wniosek stwierdza, że prawdopodobieństwo, że badany popełni w przyszłości czyn o znacznej szkodliwości społecznej jest niewielkie pod warunkiem powstrzymania się od spożywania alkoholu – co stwarza pozytywną prognozę przy braku kary izolacyjnej.
W n i ó s ł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o złagodzenie wymierzonej kary.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
w wyniku rozpoznania apelacji zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Zarzut naruszeniaart. 313 § 1 k.p.k.nie jest trafny bo przepis ten określa moment sporządzenia postanowienia o przedstawienia zarzutów i nakazuje niezwłocznie jego ogłoszenie a taki moment, w odniesieniu do zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 224 § 2 k.k.iart.226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 57a § 1 k.k.miał miejsce w dniu 20 grudnia 2011 r. (k.16), po przesłuchaniuK. J.iP. M.w dniu 20 grudnia 2011 r. (k.10 i 15) w charakterze świadków, a więc po zebraniu niezbędnych danych do sporządzenia postanowienia. Trudno w tej sytuacji dostrzec związek tej okoliczności z treściąart. 7 k.p.k., którego naruszenie skarżący zarzuca. Jak również, w sytuacji gdy skarżący nie rozwija swojej myśli, nie wiadomo jaki wpływ na samo rozstrzygnięcie mogło mieć niestosowne określenie użyte w zeznaniach przez świadka(...). Jednak dostrzeżone z urzędu uchybienia upoważniały Sąd odwoławczy do kontroli zaskarżonego wyroku (440k.p.k.) w szerszym zakresie niż wynikało to z zakresu skargi apelacyjnej.
Treścią zaskarżonego wyroku jest przypisanieS. G.jednego czynu kwalifikowanego w zbiegu przepisów zart. 224 § 2 k.k.iart.226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 57a § 1 k.k.(zbieg kumulatywny). Zgodnie z jego treścią oskarżony przyulicy (...)wB.stosował przemoc i groźby wobec policjantów oraz znieważał ich, czyniąc to z motywów chuligańskich, a więc m.in. publicznie. Tymczasem z ustaleń faktycznych (str. 1-2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), wynika, że naulicy (...)zachowanie oskarżonego polegało na jego ucieczce przed próbującymi go przeszukać policjantami i użyciu przemocy wobec nich w momencie zatrzymania. Natomiast użycie gróźb i zniewag miało miejsce w trakcie przejazdu do siedziby policji wB., a więc po umieszczeniu oskarżonego w radiowozie. Oznacza to, że zachowanie oskarżonego nie było jednoczynowym ale wieloczynowym (zbieg realny). Przy tym, niejasne jest też czy zachowanie oskarżonego w radiowozie miało miejsce jeszcze naulicy (...). Oskarżony oświadczył na rozprawie odwoławczej, że został umieszczony w radiowozie gdy pojazd stał na deptakuulicy (...). Ponadto, zgodnie z ustaleniami Sądu I instancji, to jak zachowywał oskarżony w radiowozie z oczywistego względu nie mogło mieć charakteru publicznego. Zatem w omawianym zakresie istnieje sprzeczność między treścią wyroku a treścią ustaleń faktycznych zawartych w jego uzasadnieniu. Już z tego powodu zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu Nie jest bowiem możliwe usunięcie stwierdzonej sprzeczności w postępowaniu odwoławczym, bez ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w trakcie, którego przedmiotem ustaleń będą wskazane okoliczności dotyczące przebiegu całego zdarzenia. W tym również te okoliczności od których zależeć kwalifikacja prawna motywów działania oskarżonego. Zwłaszcza, w razie ustalenia, że zachowanie oskarżonego przed zatrzymaniem i obezwładnieniem miało znamiona użycia przemocy, to czy było ono zachowaniem bez powodu albo z oczywiście błahego powodu. Jest to istotna okoliczność w sytuacji gdy zachowanie oskarżonego wskazuje na zamiar pozbycia się trzymanych w ręku przedmiotów.
Wobec tego gdy stwierdzenie uchybienie dawało podstawę do wydania wyroku (art.436 k.p.k.) Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i sprawęS. G.przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lęborku VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wB..
Wskazane uwagi Sąd Rejonowy potraktuje jako zalecenia przy ponownym rozpoznaniu sprawy (art.442 § 2 k.p.k.), bacząc jednocześnie na treśćart. 443 k.p.k.tj. wynikający z niego zakaz m. in. czynienia ustaleń w zakresie surowszej odpowiedzialności oskarżonego (również w zakresie ustaleń faktycznych), gdy ponowne rozpoznanie jego sprawy nastąpi po uchyleniu zaskarżonego wyroku na skutek uwzględnienia apelacji wniesionej na korzyść oskarżonego.