Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VIII C 1480/13
Data wyroku: 2013-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Sulima
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: 222 k.c.

Sygn. akt VIII C 1480/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 listopada 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia Wydział VIII Cywilny
w składzie :

Przewodniczący:SSR Urszula Sulima
Protokolant:Alicja Winiarska

po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy
z powództwaGminyW.
przeciwkoW. K.,Z. R. (1),B. R., mał.D. J., mał.J. R.i mał.Z. R. (2)
o eksmisję

I
nakazuje pozwanymZ. R. (1),B. R., mał.D. J., mał.J. R.i mał.Z. R. (2)aby opróżnili, opuścili i wydali stronie powodowej GminieW.lokal mieszkalny nr (...)położony weW.przyul. (...);

II
ustala, iż pozwanymZ. R. (1),B. R., mał.D. J., mał.J. R.i mał.Z.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

III
wstrzymuje wykonanie opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez GminęW.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

IV
oddala powództwo wobecW. K.;

V
odstępuje od obciążenia pozwanych kosztami procesu.

UZASADNIENIE
We wniesionym pozwie strona powodowa GminaW.domagała się nakazania pozwanymW. K.,Z. R. (1),B. R., małoletniemuD. J., małoletniemuJ. R.i małoletniejZ. R. (2)opróżnienia, opuszczenia i wydanialokalu mieszkalnego nr (...)położonego weW.przyul. (...)oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu strona powodowa podała, że najemcą przedmiotowego lokalu byliS. K.iA. K.(obecnieP.).S. K.zmarł w dniu 2 października 2012 r., aA. K.wyprowadziła się i wymeldowała z przedmiotowego lokalu. W związku z powyższymA. P.wypowiedziała umowę najmu w dniu 2 stycznia 2013 r. Strona powodowa podała także, że wspólnie z najemcami w spornym lokalu zamieszkiwali i zamieszkują nadal synowie najemców, pozwaniW. K.iZ. R. (1)wraz z żoną- pozwanąB. R.i pozwanymi- małoletnimi dziećmiD. J.,J. R.iZ. R. (2). Wskazała, że pozwani zamieszkują lokal bez tytułu prawnego, a nadto nie uiszczają należnych opłat z tytułu użytkowania lokalu, dlatego strona powodowa wezwała pozwanych do opróżnienia, opuszczenia i przekazania spornego lokalu w terminie 30 dni. Wskazała że pozwani mimo wezwania nie opróżnili lokalu.
Na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. pełnomocnik strony powodowej cofnął pozew w zakresie roszczenia eksmisyjnego w stosunku do pozwanegoW. K..

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 2 lutego 1999 r.S. K.iA. K.(obecnieP.) zawarli ze stroną powodową GminąW.umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego weW.przyul. (...)o łącznej powierzchni 42,97 m2, składającego się z dwóch pokoi o powierzchni 15,87 m2i 10,50 m2, kuchni o powierzchni 5,12 m2, łazienki o powierzchni 2,30 m2oraz przedpokoju o powierzchni 9,18 m2.
Zgodnie z treścią umowy najmu uprawnionymi do zamieszkiwania w lokalu wraz z najemcami byli pozwaniW. K.iZ. R. (1).

Dowód:

- umowa najmu z dnia 2 lutego 1999 r., k. 20-21.

NajemcaS. K.zmarł 2 października 2012 r. NajemczyniA. P.w dniu 2 stycznia 2013 r. w związku z wymeldowaniem i zmianą miejsca zamieszkania wypowiedziała na piśmie umowę najmu lokalu mieszkalnego przyul. (...).

Dowód:

- odpis skrócony aktu zgonu, k. 19;
- pismo z dnia 2 stycznia 2013 r., k. 18.

Od 2003 r. w spornym lokalu mieszka pozwanyZ. R. (1). Od 2008 r. mieszka w nim także pozwanaB. R.. W lokalu mieszkają także małoletnie dzieciD. J.(14 lat),J. R.(8 lat) iZ. R. (2)(2 lata). Wszyscy mieszkają do dziś, bez tytułu prawnego. W spornym lokalu nie mieszkaW. K.. O tym fakcie poinformowana została administracja i opieka społeczna. Pozwani mają świadomość, że zajmują sporny lokal bez tytułu prawnego.

Dowód:

- protokół Zarządu Zasobu Komunalnego z dnia 1 marca 2013 r., k. 17;
- przesłuchanie pozwanejB. R.;
- przesłuchanie pozwanegoZ. R. (1).

W lokalu przyul. (...)zameldowani są: pozwaniW. K.,Z. R. (1),B. R., małoletniD. J., małoletniJ. R.i małoletniaZ. R. (2).

Dowód:

- pismo Urzędu MiejskiegoW.z dnia 28 maja 2013 r., k. 8.

Za życia najemcyS. K.pozwani dokonywali płatności za użytkowanie lokalu do jego rąk w kwocie 300-500 zł miesięcznie. Pozwani nie dokonują już płatności tytułem użytkowania lokalu. Zadłużenie na dzień 10 maja 2013 r. w związku z uchylaniem się od dokonywania płatności za lokal wyniosło 49 528,05 zł. Pozwani nie mieli świadomości o tak wysokim zadłużeniu.

Dowód:

- wyciąg z konta z dnia 28 maja 2013 r. (za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia
1 grudnia 2013 r.,) k. 9;
- przesłuchanie pozwanejB. R.;
- przesłuchanie pozwanegoZ. R. (1).

Pismem z dnia 14 marca 2013 r. strona powodowa wezwała pozwanychZ. R. (1)iB. R.oraz osoby wspólnie z nimi zamieszkujące do opuszczenia, opróżnienia i przekazania lokalu przyul. (...)w związku z zajmowaniem go bez tytułu prawnego i uchylaniem się od obowiązku wnoszenia należnych opłat za lokal.

Dowód:

- pismo strony powodowej z dnia 14 marca 2013 r. wraz z potwierdzeniem odbioru,
k. 12- 13;
- pismo strony powodowej z dnia 14 marca 2013 r. wraz z potwierdzeniem odbioru,
k. 14-15.

Mimo wezwania pozwani nie opuścili, nie opróżnili i nie wydali lokalu przyul. (...).

Dowód:

- pismo Zarządu Zasobu Komunalnego z dnia 18 kwietnia 2013 r., k. 11;
- pismo Zarządu Zasobu Komunalnego z dnia 16 maja 2013 r., k. 10.

PozwanaB. R.korzysta z pomocy finansowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, otrzymuje w sumie 1060 zł. Nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy weW.oraz nie pobiera świadczeń emerytalno- rentowych. Przebywa na urlopie wychowawczym. Jest zatrudniona w zakładzie fryzjerskim, jednak nie ma z pracy żadnego świadczenia. Poza świadczeniem z MOPSu nie otrzymuje żadnych środków finansowych. Pozwana nie posiadała tytułu prawnego do żadnego lokalu mieszkalnego. Matka pozwanej mieszka weW.w małym dwupokojowym mieszkaniu, w którym mieszka także jej mąż i brat.
PozwanyZ. R. (1)nie korzysta z pomocy finansowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, nie pobiera świadczeń emerytalno- rentowych. Zajmuje się pracą dorywczą, z której osiąga dochód w granicach 300-500 zł. Nie posiada żadnego innego źródła utrzymania. Pozwany nie posiada tytułu prawnego do żadnego lokalu mieszkalnego. Matka pozwanego mieszka weW.w mieszkaniu jednopokojowym wraz z mężem.
PozwaniZ. R. (1)iB. R.są przedstawicielami ustawowymi trójki małoletnich dzieci, nad którymi sprawują stałą opiekę. Dwoje dzieci cierpi na astmę.J.iZ. R. (2)są wspólnymi dziećmi pozwanych.D. J.jest synemB. R..

Dowód:- pismo(...) OddziałweW.z dnia 28 października 2013 r., k. 36;
-pismo MOPS weW.z dnia 8 października 2013 r., k. 44;
-pismo PUP weW.z dnia 16 października 2013 r., k. 47;
- przesłuchanie pozwanejB. R.;
- przesłuchanie pozwanegoZ. R. (1).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo było uzasadnione w części zatem w tej części zostało uwzględnione.
Materialnoprawną podstawę żądania pozwu stanowił przepisart. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Dla oceny zasadności roszczeń w oparciu o wskazaną regulację prawną konieczne jest więc ustalenie, iż podmiot, który faktycznie rzeczą włada nie dysponuje skutecznym względem właściciela uprawnieniem do wykonywania powyższego.
Bezspornym było, że pozwaniZ. R. (1),B. R.oraz małoletniD. J.,J. R.iZ. R. (2)zajmują lokal mieszkalny położony przyul. (...)weW.bez tytułu prawnego, nadto z materiału dowodowego Sąd nie wywiódł niczego odmiennego.
W świetle powyższego uznać należało zatem, że skoro pozwanym nie przysługiwał skuteczny wobec strony powodowej tytuł prawny do władania spornym lokalem uznać należało, że żądanie nakazania opuszczenia i opróżnienia, podlegało ochronie prawnej. Zaktualizowały się bowiem przesłanki z cytowanego wyżejart. 221 § 1 k.c.
Nadto z dowodów w sprawie, a to z protokołu sporządzonego przez administratora Zarządu Zasobu Komunalnego, a także przesłuchania pozwanych wynikało, że pozwanyW. K.od kilku lat nie zamieszkuje spornego lokalu, nie posiada do niego kluczy i nie znajdują się w nim żadne jego rzeczy osobiste, a sporny lokal nie stanowi jego centrum życiowego. Strona powodowa załączając do pozwu wyżej wskazany protokół sama tę okoliczność potwierdziła, a w toku procesu nie wykazała w żaden sposób, by było jednak inaczej. Dodatkowo podnieść należy, że samo zameldowanie pozwanegoW. K.nie może stanowić zasadności roszczenia eksmisyjnego w stosunku do niego, gdyż zameldowanie, jako czynność administracyjna- materialnotechniczna, nie rodzi domniemania prawnego związanego z zamieszkiwaniem w danym lokalu. Nie sposób również z faktu zameldowania wyprowadzić, na zasadzie domniemania faktycznego, faktu zamieszkiwania w danym lokalu. W związku z powyższym Sąd uznał, iż nie ma podstaw do tego, by orzekać o roszczeniu eksmisyjnym w stosunku do osoby, która faktycznie nie zamieszkuje w spornym lokalu, zatem faktycznie nie włada rzeczą. Faktem jest, że strona powodowa na rozprawie cofnęła pozew w zakresie roszczenia eksmisyjnego w stosunku do pozwanegoW. K.. Dokonała jednak tej czynności z naruszeniem przepisów, bowiem nie została zachowana forma pisemna, w związku z tym oraz w oparciu o okoliczności sprawy Sąd oddalił powództwo w tym zakresie.
W świetleart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. 2005, nr 31, poz. 266 j.t.) Sąd w przedmiotowej sprawie orzekał o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia. Zgodnie zaś z treścią przepisuart. 14 ust. 3Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa wust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego m.in. wobec małoletniego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, czy osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały, chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany (art. 14 ust. 4 pkt 2, 6).
Z uwagi na powyższe oraz w oparciu o stan faktyczny przedmiotowej sprawy, Sąd przyznał uprawnienie do lokalu socjalnego pozwanymZ. R. (1),B. R.oraz małoletnim dzieciomD. J.,J. R.iZ. R. (2).
Jak ustalono w toku postępowania pozwaniZ. R. (1)iB. R.mają trójkę małoletnich dzieci, nad którymi sprawują stałą opiekę faktyczną i są ich opiekunami prawnymi. Nie bez znaczenia pozostaje, iż dwoje małoletnich dzieci cierpi na astmę oskrzelową, wymagającą leczenia, a leki, które należy stosować nie podlegają dofinansowaniu. Co więcej pozwani nie posiadają tytułu prawnego do żadnego lokalu mieszkalnego. Wprawdzie matki pozwanych zamieszkują weW., jednakże w warunkach nie pozwalających na udzielenie im pomocy mieszkaniowej. Jak pozwani bowiem podali, matka pozwanejB. R.zamieszkuje w niewielkim dwupokojowym mieszkaniu z mężem i bratem, zaś matka pozwanegoZ. R. (1)mieszka w jednopokojowym mieszkaniu ze swoim mężem. Ponadto Sąd przyznał pozwanym prawo do lokalu socjalnego z uwagi na ogólną sytuację materialną. Zgodnie bowiem z treścią Uchwały nr XXXVII/2420/05 Rady MiejskiejW.z dnia 21 kwietnia 2005 r. najemcami lokalu socjalnego mogą zostać osoby, które są członkami wspólnoty samorządowejW.oraz nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu, a znalazły się w niedostatku (§ 8). Ogólna trudna sytuacja finansowa pozwanych, spowodowana jest bardzo niskim wynagrodzeniem pozwanego (300-500 zł miesięcznie) osiąganego jedynie z prac dorywczych, brakiem stałego zatrudnienia oraz otrzymywaniem przez pozwaną jedynie świadczenia w wysokości 1 060 zł, co przy trójce małoletnich dzieci utrudnia możliwości zaspokajania potrzeb życia codziennego, a tym bardziej potrzeb mieszkaniowych na wolnym rynku.
W oparciu zaś o przepis art. 14 ust. 6 ustawy Sąd nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez stronę powodową oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w punkcie I, II, III i IV wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 102 k.p.c., zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Powołany przepisart. 102 k.p.c.urzeczywistnia zasadę słuszności i stanowi wyłom od zasady odpowiedzialności za wynik procesu pozostawiając Sądowi pewną swobodę w przyznawaniu zwrotu kosztów procesu (por. postanowienie SN z dnia 13.10.1976 r., IV PZ 61/76)Art. 102 k.p.c.nie konkretyzuje jednak pojęcia „wypadków szczególnie uzasadnionych”, dlatego też ich kwalifikacja należy do Sądu, po rozważeniu całokształtu okoliczności konkretnej sprawy. Do kręgu okoliczności branych przez Sąd po uwagę należą zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu, jak i fakty dotyczące stanu majątkowego i sytuacji życiowej pozwanych. Okoliczności te powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego.
Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodziły szczególne okoliczności uzasadniające nie obciążanie pozwanych kosztami postępowania w ogóle. Sąd zważył, iż ciężka sytuacja materialna i rodzinna pozwanych, w szczególności brak stałego zatrudnienia pozwanegoZ. R. (1), a także choroba dwójki małoletnich dzieci nie pozwala na pokrycie kosztów niniejszego procesu. Powyższe, w ocenie Sądu, uzasadniało zastosowanie przepisuart. 102 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, o kosztach postępowania należało orzec, jak w punkcie V wyroku.