Sąd Okręgowy w Warszawie
V Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ca 2875/12
Data wyroku: 2013-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Cylc, Maria Dudziuk
Słowa kluczowe: Odszkodowanie, Najem
Podstawa prawna: art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Teza: „  … ma rację apelujący, że  nie łączył go nigdy jakikolwiek stosunek prawny z powódką, również i z jej poprzednikiem prawnym, odnośnie przedmiotowego lokalu. Jest bowiem bezspornym, iż w mieszkaniu tym … zamieszkiwał jako domownik z użyczenia swej ciotki – najemczyni. Skoro więc ów najem wypowiedziano w dniu 30.IV.2005 r. to wyprowadzając się w dniu 30 czerwca 2009 r  … winna zdać lokal opróżniony ze swych rzeczy jak i również osób, którym go użyczała. Na nią oczywiście spadał obowiązek żądanego odszkodowania aż do czasu uczynienia zadość wyżej wskazanemu obowiązkowi.”

Sygn. akt V Ca 2875/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
PrzewodniczącySSO Ewa Cylc
SędziowieSO Oskar Rudziński (spr.)
SO Maria Dudziuk
Protokolantsekr. sądowy Agnieszka Godziebiewska
po rozpoznaniu w dniu30 stycznia 2013 r.w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaK. D.
przeciwkoI. P.iP. W. (1)
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanegoP. W. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego(...)w Warszawie
z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt VI C 1298/10

I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że w punkcie 1 oddala powództwo w stosunku doP. W. (1)oraz usuwa punkt 3;
II. zasądza odK. D.na rzeczP. W. (1)kwotę 143 (sto czterdzieści trzy) złote tytułem zwrotu kosztów instancji odwoławczej.

Sygn. akt V Ca 2875/12

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dn. 11.07.2012 r. Sąd Rejonowy(...)w Warszawie w zasądził od pozwanegoP. W. (1)na rzecz powódkiK. D.kwotę 2.856,52 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w stosunku do pozwanejI. P.i orzekł o kosztach procesu.
Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych Sądu Rejonowego:
W dniu 30.10.2003 r. pozwanaI. P.jako najemca zawarła zZarządem (...)umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wW.. W dniu 22.03.2005 r. umowa została wypowiedziana przez wynajmującego na podstawieart. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianiekodeksu cywilnegoze skutkiem na dzień 30.04.2005 r. Pomimo wypowiedzenia umowy najmu pozwana w dalszym ciągu zamieszkiwała w tym lokalu.
Powódka dysponuje ułamkowym udziałem(...)we współwłasności budynku przyul. (...)wW., w skład którego wchodzi m.in.lokal nr (...). Wysokość stawki za odszkodowanie do końca marca 2009 roku wynosiła 372,19 zł, następnie od 1 kwietnia 2009 r. wzrosła do 408,19 zł, a od 1 września 2009 r. osiągnęła wysokość 1000,02 zł.
W okresie od l grudnia 2008 r. do końca czerwca 2009 r. przedmiotowy lokal był zajmowany przez pozwaną, a od marca 2009 r. także przez pozwanegoP. W. (1). Pozwana wyprowadziła się z lokalu z dniem 30 czerwca 2009 r. i zamieszkała naul. (...), a lokal ten był w dalszym ciągu zajmowany przez pozwanegoP. W. (1). W tym samym dniu, na wniosek powódki, Prezydent(...)wydał decyzję o wymeldowaniu pozwanej z przedmiotowego lokalu. W styczniu 2010 r. pozwanyP. W. (1)zdał lokal powódce. Odszkodowanie za użytkowanie lokalu opłacała pozwanaI. P.(do momentu w którym mieszkała w lokalu), na ten cel łożył także pozwanyP. W. (1).
W okresie, w którym w przedmiotowym lokalu mieszkała pozwanaI. P., nie było zaległości związanych z uiszczaniem odszkodowania, była nawet nadpłata w wysokości 191,32 zł. W okresie od l lipca 2009 r. do końca 2009 r. powstała zaległość w wysokości 2.856,52 zł.
Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd Rejonowy uznał zgodnie z dyspozycją zawartą wart. 18 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, że powództwo zasługuje na uwzględnienie wobec pozwanegoP. W. (1), natomiast w stosunku do pozwanejI. P.musi być oddalone. Sąd Rejonowy ustalił, że pozwani zajmowali przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego a do 30 czerwca 2009 r. oboje pozwani zajmowali to mieszkanie. Natomiast od l lipca 2009 r. lokal był zamieszkiwany tylko przez pozwanegoP. W. (1). W okresie do końca czerwca 2009 r., osoby władające lokalem wywiązywały się z obowiązku zapłaty odszkodowania żądanego przez powódkę. Po dniu 1 lipca 2009 r. pozwanaI. P.nie zajmowała lokalu, tak więc w ocenie Sądu Rejonowego nie była odpowiedzialna za niedopłatę, jeśli chodzi o płacone odszkodowanie. Sąd Rejonowy oddalił powództwo wobec pozwanejI. P.gdyż w okresie w okresie kiedy powstała zaległość płatnicza pozwana nie zajmowała już lokalu a odszkodowania można żądać jedynie od osoby, która faktycznie zajmuje lokal. Odnośnie do pozwanegoP. W. (1)Sąd I Instancji ustalił, że był on zobowiązany do uiszczania odszkodowania za okres od marca 2009 r. do 31 grudnia 2009 r., czyli za okres, w którym faktycznie zajmował lokal. W związku z tym, że dochodzona zaległość dotyczy tylko tego okresu, w którym lokal był zajmowany samodzielnieP. W. (1), czyli od dnia l lipca 2009 roku, wyłącznie od niego Sąd zasądził dochodzoną kwotę.
Wobec powyższego, Sąd Rejonowy zasądził od pozwanegoP. W. (1)na rzecz powódki kwotę 2.856,52 zł, zaś w stosunku do pozwanejI. P.oddalił powództwo.
Apelację od powyższego wyroku wywiódłP. W. (1)zarzucając naruszenie:

1
art. 227 k.p.c.poprzez niezastosowanie przepisu, a tym samym w efekcie błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie przez Sąd, że pozwanego łączy stosunek prawny z powódką,

2
art. 328 § 2 k.p.c.poprzez brak wskazania w uzasadnieniu wyroku na jakiej podstawie Sąd pierwszej instancji uznał, że łączył mnie stosunek prawny (zamieszkiwanie lokalu) z powódką. Sąd nie wskazał dowodów na jakich oparł swoje rozstrzygnięcie w stosunku do pozwanego,

3
art. 232 k.p.c.poprzez niezastosowanie tego przepisu przez Sąd I instancji, gdyż Sąd w sytuacji niezbędnej dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w taki sposób, aby rozstrzygnąć wszystkie wątpliwości i skorzystać z możliwości dopuszczenia dowodu niewskazanego przez stronę, która nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika,

4
art. 233 k.p.c.w ten sposób, że Sąd za jedyne słuszne dowody uznał twierdzenia powódki i uczestniczki i na tej podstawie uznał, że pozwany zamieszkiwał przedmiotowy lokal i jest odpowiedzialny za powstałe zobowiązania.

5
art. 212 k.p.c.poprzez brak stosownych pouczeń przez Sąd I instancji o istotnych faktach, z których mogą wynikać ewentualne roszczenia jako strony, która działała bez profesjonalnego pełnomocnika,

6
art. 245 k.p.c.w zw. zart. 278 § l k.p.c.poprzez zastąpienie dowodu z opinii biegłego dowodem z dokumentu prywatnego to jest kalkulacji wysokości czynszu, a także

7
błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia na przyjęciu przez Sąd, że pozwany jest stroną umowy o najem lokalu przyul. (...).

Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu w tym kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
ApelacjiP. W. (1)nie można odmówić słuszności, w szczególności odnośnie zarzutu ustalenia przez Sąd Rejonowy błędnego stanu faktycznego, co w efekcie doprowadziło do błędu subsumcji.
Oczywiście ma rację apelujący, iż nie łączył go nigdy jakikolwiek stosunek prawny z powódką, również i z jej poprzednikiem prawnym, odnośnie przedmiotowego lokalu. Jest bowiem bezspornym, iż w mieszkaniu tymP. W. (1)zamieszkał jako domownik z użyczenia swej ciotki – najemczyni. Skoro więc ów najem wypowiedziano w dniu 30.IV.2005 r. to wyprowadzając się w dniu 30 czerwca 2009 r.I. P.winna zdać lokal opróżniony zarówno ze swych rzeczy jak i również osób, którym go użyczała. Na nią oczywiście spadał obowiązek uiszczania żądanego odszkodowania aż do czasu uczynienia zadość wyżej wskazanemu obowiązkowi.
W świetle powyższego rozważania sadu pierwszej instancji dla bytu tego roszczenia są całkowicie błędne i nieprzydatne. Oczywiście nieprawidłowa była również interpretacja przepisu art.18 uopl odnośnie osób zajmujących lokal bez tytułu prawnego.P. W. (2)nie mógł tu być podmiotem roszczeń z tego przepisu.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1kpcorzekł jak sentencji wyroku, o kosztach z mocyart. 98 kpc.