Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 92/13
Data wyroku: 2013-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bałazińska-Goliszewska, Jerzy Menzel, Grzegorz Szepelak

Sygn. aktIV Kz 92/13

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu IV Wydział Odwoławczy weW.w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Szepelak
Sędziowie SSO Anna Bałazińska-Goliszewska
SSO Jerzy Menzel (spr)
Protokolant: Aneta Malewska
przy udzialeM. J.Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu
w sprawieA. K.
podejrzanemu o przestępstwo zart.280§1kkw zw. zart.64§1kki inne
zażalenia wniesionego przez podejrzanego i obrońcę podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia
z dnia 18 stycznia 2013r.
w przedmiocie przedłużenie tymczasowego aresztowania
na podstawieart.437§1 kpk

postanawia

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18.01.2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia przedłużył wobecA. K.podejrzanego o czyn zart.280§1kkw zw.zart.64§1kkczas stosowania tymczasowego aresztowania na dalszy okres 3 miesięcy tj. do dnia 23.04.2013 roku.
Na postanowienie zażalenie złożył podejrzany i jego obrońca.
Obrońca podejrzanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym przyjęciu, że istnieją przesłanki do stosowania tymczasowego aresztowania – wymienione wart.249§1 i 258§1i 2 kpkoraz obrazęart.257§1kpkpolegającą na zastosowaniu najsurowszego środka zapobiegawczego, w sytuacji możliwości stosowania mniej dolegliwych, a także naruszenieart.259§1kpkpolegające na nieuwzględnieniu, że podejrzany jest jedynym żywicielem, na którego utrzymaniu pozostaje kilkumiesięczny syn wniósł o uchylenie tymczasowego aresztowania i zastosowanie innych środków wolnościowych.
Podejrzany w osobistym zażaleniu odwołując się do trudnej sytuacji życiowej konkubiny i swego 4 miesięcznego dziecka wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Zarówno zażalenie obrońcy jak również osobiste zażalenie podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty i wnioski przedstawione w zażaleniu przez obrońcę pozostają w oczywistej sprzeczności. Skoro skarżący zarzuca zasadność stosowania tymczasowego aresztowania z uwagi na brak przesłanki zart.249§1kk, która odnosi się do każdego środka zapobiegawczego, to w żadnym stopniu nie sposób zrozumieć wnioskowania o zastosowanie nieizolacyjnych środków zapobiegawczych.
Odnosząc się do zgłoszonych tak przez obrońcę jak również osobiście przez podejrzanego zarzutów Sąd Okręgowy uznał że brak jest podstaw do ich podzielenia.
Poczynione w sprawie ustalenia, w szczególności w oparciu o dowód z przesłuchania pokrzywdzonego wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego przestępstwa. Z kolei czyn zart.280§1kkw zw. zart.64§1kk, który został zarzuconyA. K.rodzi w kontekście niniejszej sprawy realne zagrożenie surową karą, co rodzi obawę niedopuszczalnego wpływania przez podejrzanego na tok postępowania. W tym znaczeniu rację ma Sąd Rejonowy, że jedynie tymczasowe aresztowanie daje gwarancję zabezpieczenia prawidłowego rozpoznania sprawy. Również argumenty o konieczności przesdłużenia stosowania kwestionowanego środka zapobiegawczego, powołania przez Sąd Rejonowy wskazująca na konieczność przeprowadzenia dodatkowych czynności procesowych z udziałem podejrzanego w pełni zasługują na aprobatę.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy uznał, że przedłużenie stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania na okres dalszych 3 miesięcy jest „w pełni uzasadnione, jaka również, że w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych wart.259§1kpk. Każde pozbawienie wolności wiąże się pośrednio ze skutkami negatywnymi dla członków rodziny. Fakt ten jednak sam w sobie nie przesądza o wyjątkowości sytuacji o jakiej mowa”art.259§1pkt 2kpki nie może, co jest wręcz oczywiste prowadzić do odstąpienia z tego powodu od stosowania tymczasowego aresztowania.
Nie podzielając w żadnym stopniu argumentacji przedstawionych w zgłoszonych środkach zaskarżenia orzeczono jak wyżej.