Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III Ua 16/13
Data wyroku: 2013-09-05 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III Ua 16/13
W Y R O KW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący- SędziaSO Danuta Nowak
SędziaSO Anna Kicman
SędziaSO Józef Pawłowski (spr.)

Protokolantst. sekr. sądowy Elżbieta Onufryk
po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawy z odwołaniaJ. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o zasiłek pogrzebowy
na skutek apelacji strony pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Przemyślu IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 22 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV U 69/13

I. o d d a l a apelację,
II. z a s ą d z a od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.na rzecz wnioskodawcyJ. M.kwotę 60 zł (słownie złotych: sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.

Sygn. akt III Ua 16/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 5 września 2013 r.

Decyzją z dnia(...)2013 r., znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyJ. M.prawa do zasiłku pogrzebowegopo zmarłym w dniu 19 sierpnia 2012 r. bracieP. M..
W podstawie prawnej powołanoart. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) orazart. 77 ust. 1, art. 78 ust. 1, art. 80, art. 81 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
W uzasadnieniu podniesiono, iż przedłożona przez wnioskodawcę dokumentacja nie daje podstaw do ustalenia, iż koszty związane z pogrzebemP. M.poniósł wnioskodawca.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawcaJ. M., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do zasiłku pogrzebowegopo zmarłym bracieP. M..
Wnioskodawca podniósł, iż w całości pokrył koszty związanez pogrzebem brata, i jako członek rodziny ma prawo do zasiłku w pełnej wysokości bez względu na wysokość udokumentowanych kosztów.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie,w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Sąd Rejonowy w Przemyślu wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV U 69/13 zmienił zaskarżoną decyzję z ten sposób, że przyznał wnioskodawcyJ. M.prawo do zasiłku pogrzebowegopo zmarłym w dniu 19 sierpnia 2012 r.P. M.w wysokości 4.000 zł; zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych OddziałuwR.na rzecz wnioskodawcyJ. M.kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Rejonowy ustalił, że wnioskodawcaJ. M.w dniu 19 grudnia 2012 r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych InspektoratwJ.wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego po zmarłym 19 sierpnia 2012 r. bracieP. M.. Do wniosku o wypłatę zasiłku pogrzebowego wnioskodawca dołączył akt zgonu sporządzonyprzez Urząd Stanu Cywilnego wM.w Holandii w dniu 20 sierpnia 2012 r. wraz z tłumaczeniem na j. polski, odpis skrócony aktu zgonu sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego wJ.w dniu 18 grudnia 2012 r., oświadczenie w sprawie pochowania zmarłego orazfakturę nr (...)z dnia 29 sierpnia 2012 r. wystawioną przezZakład (...)wH.wraz z tłumaczeniem na j. polski. Przedmiotowa faktura obejmowała koszty transportu zwłok z Holandiido Polski, dostarczenia trumny, zaopatrzenia zmarłego wraz z materiałem (mycie i ubranie), koszty pokrowca środowiskowego, przewiezienia zwłokdoH., skorzystania z kostnicy, rejestru kondolencyjnego, a także koszty aktów zgonu w tym międzynarodowego, zaświadczenia z ambasadyi wynagrodzenia dla zakładu pogrzebowego. W fakturze pod pozycją: „faktura w sprawie uregulowania i obsługi repatriacji zwłok” wpisano PanE. M..
Sąd ustalił również, iż wszystkimi sprawami związanymi z pogrzebemP. M.zajmował się wnioskodawca i to on poniósł wszelkie wynikłe stąd koszty. Ojciec wnioskodawcyE. M.nie żyje od 14 lat, a matkaA. M.oraz siostra wnioskodawcyK. G.nie zajmowała się sprowadzeniem zwłokP.do Polskii organizowaniem pogrzebu.K. G.zajęła się jedynie przekazaniem grabarzowi kwoty 400 zł. Była o to poproszona przez swojego brataJ. M., gdyż on nie mógł osobiście zająć się wszystkimi sprawami związanymi z pogrzebem. Wnioskodawca poniósł ponadto koszty związane z wyjazdem do Holandii celem identyfikacji zwłok brata i byłato kwota 1.400 zł, za skorzystanie z kaplicy z chłodnią w miejscowościJ.zapłacił 160 zł, natomiast za usługę księdza, organisty, kościelnego 1.100 zł. Za przewiezienie zwłok zJ.doM., gdzie odbyła się msza pogrzebowa i gdzie pochowano ciało,i wieńce zapłaciłA. P. (1)prowadzącemuZakład (...)wK.kwotę 1.100 zł.
Wnioskodawca jest ubezpieczony w ZUS z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
W rezultacie poczynionych w sprawie ustaleń Sąd uznał odwołanie wnioskodawcyJ. M.za uzasadnione. Sąd Rejonowy odwołał się do treściart. 77, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 79 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) i wskazał,że ustawa nie precyzuje, co należy rozumieć przez koszty pogrzebu. Przyjmuje się, że w skład kosztów pogrzebu wchodzą wszystkie wydatki związane z ceremonią bezpośrednio i mające z nią swój związek czasowyoraz te, które w danej chwili są niezbędne i celowe. W ramach wydatków rekompensowanych zasiłkiem pogrzebowym na plan pierwszy wysuwają się zatem koszty ściśle związane z pochówkiem. Koszty pogrzebu obejmujątakże wydatki odpowiadające zwyczajom panującym w środowisku,do którego zmarły należał. Przeprowadzone postępowanie dowodowew sprawie wykazało, iż wnioskodawcaJ. M., który jest ubezpieczony w ZUS z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, poniósł w całości koszty związane z pogrzebem swojego brataP. M.. Na koszty pogrzebu składały się w szczególności koszty wyjazdu do Holandii celem identyfikacji zwłok brata (1.400 zł) i koszty kaplicyz chłodnią w miejscowościJ.(160 zł). Wnioskodawca ponadto zapłaciłA. P. (1)prowadzącemuZakład (...)wK.kwotę 1.100 zł za przewiezienie zwłok zJ.doM., gdzie odbyła się msza pogrzebowa i gdzie pochowano ciało, oraz za wieńce. Wnioskodawca zapłacił też 1.100 zł za usługę księdza, organisty, kościelnego. Wobec faktu, iż najwyższą możliwą kwotę zasiłku pogrzebowego określa art. 80 ust. 1 ustawy, a w świetle art. 79 ust. 1 ustawy, zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości udokumentowanych kosztów pogrzebu w razie poniesienia kosztów pogrzebu przez inną osobę niż wymienionaw art. 77 ust. 1 pkt 4 (członek rodziny ubezpieczonego bądź osoby pobierającej emeryturę lub rentę), pracodawcę, dom pomocy społecznej, gminę, powiat, osobę prawną kościoła lub związku wyznaniowego, Sąd uznałJ. M.jako uprawnionego do zasiłku pogrzebowego w wysokości 4.000 zł.
W rezultacie Sąd uznał odwołanie wnioskodawcy za zasadne,a orzeczenie oparł o treśćart. 47714§ 2 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisuart. 98, 99 i 108 § 1 k.p.c.oraz§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i ponoszenia jego kosztów przez stronę przegrywającą.

Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy, zaskarżając gow całości i zarzucając mu:
1. naruszenie przepisów postępowania, w szczególnościart. 233 k.p.c.poprzez dowolną ocenę zebranego materiału, w szczególności pominięciez nieuzasadnionych powodów dowodu wskazanego w aktach sprawy organu rentowego, który jest istotny w tej sprawie, a dotyczy faktury przedłożonej przez wnioskodawcę do wniosku o zasiłek pogrzebowy, celem potwierdzenia poniesionych przez niego kosztów,
2. naruszenie przepisów § 16 pkt 2 rozporządzenia MPIPS z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. Nr 237, poz. 1412) wydanego na podstawie delegacji ustawowejart. 116 ust. 5 i art. 128a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U.z 2009 r. Nr 153 ze zm.). Zgodnie z powołanym § 16 pkt 2 rozporządzeniado wniosku o zasiłek pogrzebowy powinny być dołączone: rachunki poniesionych kosztów pogrzebu, a jeżeli rachunki zostały złożone w banku -kopie rachunków, potwierdzone przez bank za zgodność z oryginałem.
W związku z powyższymi zarzutami organ rentowy wniósł o zmianę wyroku poprzez oddalenie odwołania w całości, ewentualnie uchylenieww. wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania SądowiI instancji.
W uzasadnieniu wskazano w szczególności, że istotą sporuw przedmiotowej sprawie był brak dowodów potwierdzających poniesienie przez wnioskodawcę kosztów pogrzebu. Wnioskodawca nie przedłożył żadnych rachunków potwierdzających fakt pokrycia kosztów pogrzebu brataP. M.. Sąd w prowadzonym postępowaniu dowodowym pominął dowód zfaktury nr (...)z dnia 29 sierpnia 2012 r. wystawionej przezZakład (...)wH., obejmującej koszty transportu zwłok z Holandii do Polski, dostarczenie trumny, zaopatrzenie zmarłego wraz z materiałem (mycie i ubranie), koszty pokrowca środowiskowego, przewiezienia zwłok doH., skorzystania z kostnicy, rejestru kondolencyjnego, a także kosztów aktów zgonu w tym międzynarodowego zaświadczenia z ambasady i wynagrodzenia dla zakładu pogrzebowego, w której pod pozycją: „faktura w sprawie uregulowaniai obsługi repatriacji zwłok” wpisanoE. M.. Powyższa faktura została przedłożona przez wnioskodawcę do wniosku o zasiłek pogrzebowy, celem potwierdzenia poniesionych przez niego kosztów. W toku prowadzonego postępowania dowodowego nie zostało ustalone,kto faktycznie dokonał przelewu na kontoZakładu (...). Potwierdzenie powyższego faktu ma istotne znaczenie dla ustalenia,czy koszty pogrzebu były ponoszone przez więcej niż jedna osobę. Sąd I instancji w uzasadnieniu wydanego orzeczenia wskazał, iż na podstawie zeznań świadków, wnioskodawca zajmował się sprawami związanymiz pogrzebemP. M.i poniósł wszystkie wynikłe stąd koszty. Jako okoliczność bezsporną w przedmiotowej sprawie Sąd wskazał fakt pokrewieństwa. Z treści protokołu z rozprawy z dnia 22 kwietnia 2013 r. wynika, że przesłuchiwane osoby potwierdziły, iż wnioskodawca zajmował się organizacją pogrzebu, niemniej jednak potwierdzali, kto i w jakiej wysokości pokrył koszty pogrzebu. W szczególności dotyczy to zeznań świadkaA. B.,A. P. (2)iA. K.. Zeznania świadków nie dały podstaw do odrzucenia dowodu z ustalenia, kto faktycznie dokonał przelewu za fakturę przedłożoną przez wnioskodawcę do wniosku o wypłatę zasiłku pogrzebowego.

W odpowiedzi na apelację, wnioskodawcaJ. M.wniósło oddalenie apelacji w całości; zasądzenie od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazano w szczególności, że zarzuty organu rentowego nie zasługują na uwzględnienie. Faktura VAT przedłożona przez wnioskodawcę do wniosku była przedmiotem postępowania dowodowego przed Sądem I instancji. Zostało w ramach postępowania wykazane,iż to wnioskodawca jest osobą, która pokryła koszty objęte przedmiotową fakturą. W zakresie prawa do zasiłku nie mają znaczenia żadne kwestie formalne, w tym nie ma znaczenia, na jakie podmioty zostały wystawione rachunki, czy faktury. Istotne jest jedynie wskazanie, kto pokrył należność objętą tym rachunkiem czy fakturą. Na gruncie przedmiotowego postępowania w sposób prawidłowy zostało ustalone, iż wszelkie koszty pogrzebu zostały pokryte przez wnioskodawcę. Przeprowadzone czynności dowodowe potwierdziły również, iż należność objęta fakturą VAT załączoną przez wnioskodawcę do wniosku, została pokryta przez wnioskodawcę. Przedmiotowy zarzut jest tym bardziej nieuzasadniony, iż organ rentowy pozostał bierny na gruncie niniejszego postępowania. Organ rentowy powołuje się wyłącznie na treść faktury VAT, lecz nie przedstawia żadnego dowodu, by środki na jej pokrycie pochodziły od innej osobyniż wnioskodawca.
Wnioskodawca do wniosku o zasiłek pogrzebowy dołączył zgodniez rozporządzeniem rachunki poniesionych kosztów pogrzebu. Żaden przepisrozporządzenia w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe, czy ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie wymaga by rachunki załączane do wniosku były wystawiane na wnioskodawcę. Istotne jesttu jedynie by rachunki te dotyczyły kosztów pogrzebu. Na gruncie ustawyo emeryturach znaczenie ma wyłącznie określenie osoby, która rzeczywiście pokryła koszty pogrzebu. Przepisy rozporządzenia regulującego postępowanie o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, zawierające ograniczenia dowodowe, nie mają zastosowania w postępowaniu sądowym, opartym na zasadzie swobodnej oceny dowodów. W postępowaniu przed sądem strona może wykazywać fakt pokrycia kosztów procesu wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnegoczyli przede wszystkim: przesłuchaniem strony, zeznaniami świadków, wszelkimi dokumentami prywatnymi.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja strony pozwanej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.jest bezzasadna. Zaskarżony wyrok Sądu Rejonowegow Przemyślu jest wyrokiem trafnym i odpowiada prawu,zaś w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie występują powoływane przez skarżącego podstawy apelacji. Brak też innych przesłanek zaskarżenia mogących wyrok ten wzruszyć z urzędu, co Sąd II instancji ma na uwadze zgodnie zart. 378 § 1 k.p.c.
W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów dotyczących ustalenia stanu faktycznego i oceny dowodów. W ocenie Sądu Okręgowego ustalenia faktyczne Sądu I instancji nie budzą wątpliwości, stąd też Sąd Okręgowy przyjmuje je za podstawę własnego rozstrzygnięcia.
W apelacji organ rentowy wskazał, iż zarzuca Sądowi Rejonowemu naruszenieart. 233 k.p.c., z tym że przepis ten składa się z dwóch paragrafów. Jednak na podstawie analizy treści apelacji należy przyjąć,iż stawiany zarzut dotyczy paragrafu pierwszegoart. 233 k.p.c.
W świetle ugruntowanego stanowiska judykatury do naruszenia tego przepisu mogłoby dojść tylko wówczas, gdyby skarżący wykazał uchybienie podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych dowodów, tj. zasadom logicznego myślenia, doświadczenia życiowego i właściwego kojarzenia faktów (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 grudnia 2005 r. w spr. III CK 314/05, LEX nr 172176).
Podobnie, zarzut błędnych ustaleń faktycznych nie może polegać jedynie na zaprezentowaniu przez skarżącego stanu faktycznego, ustalonego przez niego na podstawie własnej oceny dowodów, choćby ocena ta również była logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r. sygn. IV CK 387/04, LEX nr 177263).
Nie jest wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął Sąd doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu (tak np. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 6 listopada 1998 r. II CKN 4/98 - niepublikowane).
Jeżeli bowiem z materiału dowodowego sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to taka ocena sądu nie narusza prawa do swobodnej oceny dowodów, choćby w równym stopniu, na podstawie tego samego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne (zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2005 r. w spr. IV CK 122/05, LEX nr 187124).
Sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału zachodzi bowiem jedynie wtedy, gdy powstaje dysharmonia pomiędzy materiałem zgromadzonym w sprawie, a konkluzją, do jakiej dochodzi sąd na jego podstawie. Sprzeczność ta występuje zatem w sytuacji, gdy z treści dowodu wynika co innego, niż przyjął sąd, gdy pewnego dowodu nie uwzględniono przy ocenie, gdy Sąd przyjął pewne fakty za ustalone, mimo że nie zostały one w ogóle lub niedostatecznie potwierdzone, gdy Sąd uznał pewne fakty za nieudowodnione, mimo że były ku temu podstawyoraz, gdy ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub regułami logicznego rozumowania, co oznacza, że Sąd wyprowadza błędny logicznie wniosek z ustalonych przez siebie okoliczności. Ponadto pamiętać należy, że w sytuacji, gdy z określonego materiału dowodowego Sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodnez doświadczeniem życiowym, jego ocena nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, chociażby w równym stopniu, na podstawietego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne (por. postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2002 r., II CKN 572/99, wyrok SNz dnia 27 września 2002 r., sygn. II CKN 817/00; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. I ACa 1130/12).

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy uznać,że podnoszony przez organ rentowy zarzut dowolnej oceny zebranego materiału jest nieuzasadniony. Sąd Rejonowy przeprowadził bardzo obszerne postępowanie dowodowe w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy,a w rezultacie prawidłowo uznał, że wnioskodawca pokrył wszystkie koszty związane z pogrzebem brataP. M..
Organ rentowy zarzucił, że Sąd I instancji z nieuzasadnionych powodów pominął dowód z faktury przedłożonej przez wnioskodawcędo wniosku o zasiłek pogrzebowy, celem potwierdzenia poniesionychprzez niego kosztów, co jednak nie znajduje potwierdzenia. Analiza uzasadnienia sporządzonego do zaskarżonego wyroku wskazuje bowiem,iż Sąd przy rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy miał na uwadze sporną fakturę. Trzeba natomiast podkreślić, że trudno jest czynić zarzuty wnioskodawcy, co do zapisów znajdujących się w przedmiotowej fakturze,na które powołuje się skarżący, a to, iż pod pozycją „faktura w sprawie uregulowania i obsługi repatriacji zwłok” wpisano PanE. M.. To nie wnioskodawca wystawiał fakturę, została ona wypisana przez zagraniczny zakład pogrzebowy, stąd mogą wynikać nieścisłości,co do osoby, która miała regulować koszty pogrzebu.

W ocenie Sądu II instancji nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia przepisu § 16 pkt 2 rozporządzenia MPIPS z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe.
Zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu do wniosku o zasiłek pogrzebowy powinny być dołączone: rachunki poniesionych kosztów pogrzebu, a jeżeli rachunki zostały złożone w banku - kopie rachunków, potwierdzone przez bank za zgodność z oryginałem.
Wnioskodawca przedłożył dokument wskazujący na poniesione koszty pogrzebu. Wprawdzie zawiera on pewne błędy, ale w ocenie Sądu nie są one na tyle istotne, aby mogły powodować niekorzystne dla wnioskodawcy rozstrzygnięcie. Sporny rachunek w powiązaniu z materiałem dowodowym, jaki zgromadził Sąd Rejonowy jednoznacznie wskazuje na wnioskodawcę, jako organizującego całość spraw pogrzebowych swojego zmarłego bratai ponoszącego z tego tytułu koszty.

Należy tutaj również pamiętać, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron.
W postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi,że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza,że fakty, od których uzależnione jest prawo do emerytury i rentyoraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.

W rezultacie zaś poczynionych w sprawie ustaleń należy przyjąć,iż wnioskodawcyJ. M.przysługuje zasiłek pogrzebowy wynikający zustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do treści przepisówart. 77 ust. 1 i ust. 2, art. 78 ust. 1, art. 79 ust. 1 i art. 80.

Mając na względzie powyższe, na zasadzieart. 385 k.p.c.orzeczono, jak w punkcie I sentencji wyroku.

O kosztach procesu orzeczono na zasadzie przepisówart. 98 k.p.c.,art. 99 k.p.c.iart. 108 § 1 k.p.c.oraz§ 12 ust. 1 pkt 1 i § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t. j. Dz. U. z 2013 r. Nr 490).