Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Kp 1321/10
Data wyroku: 2011-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Lidia Hojeńska
Słowa kluczowe: Zażalenie Na Postanowienie O Odmowie Wszczęcia Śledztwa

Sygn. aktIII Kp 1321/10

POSTANOWIENIE
Dnia 17 lutego 2011r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w Wydziale III Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Lidia Hojeńska
Protokolant: Patrycja Korż
Prokurator Prokuratury Rejonowej: nie stawił się, prawidłowo zawiadomiony
po rozpoznaniu w sprawie o czyny zart. 231 § 1 k.k.i inne
na posiedzeniu w dniu 27 stycznia 2011r.
w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Krzyki Zachód z dnia 13 października 2010 r. o odmowie wszczęcia śledztwa
na podstawieart. 329 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 § 1 k.p.k.

postanawia
utrzymać w mocy postanowienie Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Krzyki Zachód z dnia 13 października 2010 r. wydane w sprawie o sygn. akt. III Kp1321/10 (2 Ds.270/10) o odmowie wszczęcia śledztwa.

UZASADNIENIE
W dniu 13 października 2010 roku Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia Krzyki Zachód wydała postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie:

I
mającego miejsce w okresie od 10 sierpnia 2010 roku do 27 września 2010 roku weW.przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobieI. Z.prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Krzyki Zachód poprzez uczestniczeniew zorganizowanej grupie przestępczej zmierzającej do usunięciaM. W.– urzędnika służby cywilnej z pracy w kontroli podatkowej,z uwagi na to, że wykrywała przestępstwa podatkowe w firmach pozostających w układzie korupcyjnym z naczelnikami urzędu, oraz ograbienia jej z mieszkania, jak też legalizacji procedur przestępczego uwłaszczenia dokonanego przezSpółdzielnię Mieszkaniową (...)weW.– tj. o czyn zart. 231 § 1 k.k.iart.258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

na podstawie 17§ 1 pkt. 1 k.p.k.albowiem brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa

II
mającego miejsce w nieustalonym okresie weW.przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobieA. M.prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Krzyki Zachód poprzez uczestniczenie w zorganizowanej grupie przestępczej zmierzającej do usunięciaM. W.– urzędnika służby cywilnej z pracy w kontroli podatkowej, z uwagi na to, że wykrywała przestępstwa podatkowew firmach pozostających w układzie korupcyjnym z naczelnikami urzędu, oraz ograbienia jej z mieszkania, jak też legalizacji procedur przestępczego uwłaszczenia dokonanego przezSpółdzielnię Mieszkaniową (...)weW.oraz grożeniu celem ukrycia w/w procederu pokrzywdzonej pozbawieniem życia – tj. o czyn zart. 231 § 1 k.k.iart.258 § 1 k.k.w zw.zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

na podstawieart. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.albowiem postępowanie karne dotyczące tego samego czynu tej samej osoby wszczęte wcześniej toczy się

III
mającego miejsce w nieustalonym okresie weW.grożeniu pokrzywdzonejM. W.pozbawieniem życia przez nieustalone osoby zamieszkałe weW.w okolicachulicy (...)i innych – tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

na podstawieart. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.albowiem postępowanie karne dotyczące tego samego czynu tej samej osoby wszczęte wcześniej toczy się

Na powyższe postanowienie w dniu 19 października 2010r. zażalenie złożyła pokrzywdzonaM. W.zarzucając, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane w wyniku przestępstwa albowiem decyzja procesowa odmawiająca wszczęcia śledztwa świadczy o tym, iż wydający ją prokurator również działaw ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej przez pokrzywdzonąw zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa. Ponadto skarżąca podała, iż przedmiotowe postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów procedury karnej a toart. 2, art. 7 oraz art. 424 § 1 k.p.k.PokrzywdzonaM. W.ponadto podniosła, iż z uwagi na swoją aktywną postawę zmierzającą do zdemaskowania przestępczej działalności zorganizowanej grupy przestępczejw skład, której wchodzą min. sędziowie i prokuratorzy w stosunku do jej osoby wielokrotnie kierowano groźby pozbawienia jej życia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu zażalenie skarżącejM. W.nie jest zasadne,i krytycznie należy się odnieść do zarzutów wskazanych w pisemnym uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia.
Podkreślenia wymaga, iż zaskarżone przez pokrzywdzonąM. W.postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa zostało w sposób wyczerpującyi merytorycznie zasadny uzasadnione, zaś sam fakt, iż skarżąca kwestionuje końcowe rozstrzygnięcie nie może w żadnej mierze przesądzać o zasadności podnoszonej przez nią argumentacji. Zarzuty wyartykułowane w zażaleniu nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i stanowią jedynie subiektywną polemikę z dokonanymi ustaleniami zawartymi w uzasadnieniu, opartą na dowolnych i nielogicznych wnioskach wysnutych z przeprowadzonych czynności.
Sąd w pełni podziela stanowisko oskarżyciela publicznego przestawionaw uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zaś w szczególności podkreślić należy, że zgodnie z dyspozycjąart. 303 k.p.k.postanowienie o wszczęciu śledztwa wydaje się, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa,a w niniejszej sprawie brak było jakichkolwiek przesłanek wskazujących na podejrzenie popełnienia przestępstwa, wbrew kategorycznym twierdzeniomM. W..
SkarżącaM. W.w uzasadnieniu wywiedzionego zażalenia posługuje się ogólnymi sformułowaniami i stwierdzeniami o udziale niemalże wszystkich przedstawicieli różnych organów jak i przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości w ogólnopolskim spisku wymierzonym przeciwko jej osobie, który to spisek ma na celu udaremnienie ujawnienia przez skarżącą szeregu przestępstw. Powyższe w sposób jednoznaczny świadczy o głębokim rozżaleniu skarżącej spowodowanym faktem nie uwzględniania jej skarg, zawiadomień, pism procesowych i składanych dotychczas środków zaskarżania a w konsekwencji prowadzi do stwierdzenia, że zawiadomienia te są ze wszech miar bezpodstawne. Skarżąca, bowiem, co jednoznacznie wynika z jej pisemnej wypowiedzi, każdorazową negatywną w jej ocenie decyzję procesową interpretuje jako potwierdzenie swojego subiektywnego przeświadczenia o szeroko zakrojonych działaniach grupy przestępczej, w skład, której wchodzą min. sędziowie oraz prokuratorzy. Powyższa argumentacja pokrzywdzonej pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania i w żadnej mierze nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie zaznaczenia wymaga, iż wszelkie decyzje podejmowane zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego, a w szczególności, co należy podkreślić w niniejszej sprawie, w toku kontroli międzyinstancyjnej orzeczeń są decyzjami niezależnymi i w każdym przypadku dokonywane są samodzielnie przez uprawniony do tego organ procesowy a także każdorazowo wydane rozstrzygnięcie zapada po kompleksowej analizie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego.
Ponadto zważyć należy, iż przepisart. 17 § 1 pkt.7 k.p.k.jest przepisem bezwzględnie obowiązującym i zakazuje on organom procesowym wprost wszczęcia postępowania w sytuacji, gdy postępowanie, co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się.
Mając powyższe rozważania na uwadze, zażalenie pokrzywdzonejM. W.uznać należało za całkowicie bezzasadne i z tych też przyczyn nie zasługuje ono na uwzględnienie.