Sąd Apelacyjny w Poznaniu
I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: I ACz 1033/13
Data wyroku: 2013-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Mariola Głowacka, Hanna Małaniuk, Jerzy Geisler
Słowa kluczowe: Przywrócenie Terminu
Podstawa prawna: art. 168 kpc

POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2013 roku

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.)
Sędziowie: SA Hanna Małaniuk
SA Mariola Głowacka

po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 roku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaWspólnoty Mieszkaniowej(...)z siedzibą wŁ.
przeciwkoA. P.
o zapłatę

na skutek zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 24 kwietnia 2013 roku, sygn. akt: XII C 1758/11

postanawia:

oddalić zażalenie.

      SSA H. Małaniuk   SSA J. Geisler  SSA M. Głowacka

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 roku Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 31 grudnia 2012 roku (pkt 1) oraz odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie z dnia 31 grudnia 2012 roku (pkt 2).
W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wyjaśnił, że w jego ocenie pozwany nie dochował należytej staranności przy wnoszeniu zażalenia do Sądu, a przez to ze swej winy uchybił terminowi do dokonania tej czynności. Wskazał, że pozwany jest w niniejszej sprawie reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, który winien czuwać nad terminowym składaniem pism procesowych. Zatem powoływane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, w postaci złych warunków atmosferycznych oraz przebywania przez pozwanego u swojej matki, nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.
W konsekwencji wniosek ten podlegał oddaleniu na podstawieart. 168 k.p.c.Powyższe skutkowało także koniecznością odrzucenia spóźnionego zażalenia pozwanego na postanowienie z dnia 31 grudnia 2012 roku, na podstawieart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany, zaskarżając je w zakresie dotyczącym odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 31 grudnia 2012 roku oraz wnosząc o jego zmianę poprzez przywrócenie mu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o zwolnienie go od kosztów sądowych w postępowaniu apelacyjnym, ewentualnie o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił:

1
naruszenieart. 168 § 1 k.p.c.poprzez błędne przyjęcie, iż strona oraz jej pełnomocnik ze swej winy uchybili terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie oddalenia jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych postępowania apelacyjnego,

2
naruszenieart. 148 § 2 k.p.c.poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji skierowania sprawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu na posiedzenie jawne.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanego nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, iż jak wynika z treści zażalenia, intencją skarżącego było objęcie przez Sąd Apelacyjny kontrolą instancyjną nie tylko postanowienia o odrzuceniu zażalenia, lecz także niezaskarżalnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia tego zażalenia, na co zezwalaart. 380 k.p.c., stosowany odpowiednio z mocyart. 397 § 2 k.p.c.również do postępowania zażaleniowego. Niewątpliwie rozstrzygnięcie w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 31 grudnia 2012 roku, miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Niezasadny okazał się zarzut naruszeniaart. 148 § 2 k.p.c.poprzez zaniechanie skierowania sprawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu na posiedzenie jawne.Art. 169 § 5 k.p.c.wyraźnie wskazuje, iż postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Nie ma przy tym znaczenia, czy jest to postanowienie uwzględniające, oddalające, czy też odrzucające wniosek (vide: Komentarz do art. 169 k.p.c., Joanna Bodio, stan prawny: 19 marca 2013 roku, opubl. w: LEX). Wbrew stanowisku skarżącego odmienny wniosek nie wypływa z cytowanego w zażaleniu orzecznictwa Sądu Najwyższego, które wydane zostało przed wejściem w życie w/w przepisu (co nastąpiło w dniu 19 kwietnia 2010 roku), a przez to utraciło swą aktualność w obowiązującym stanie prawnym.
Możliwość skierowania sprawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności prawnej na posiedzenie jawne jest uprawnieniem Sądu, a nie jego obowiązkiem, zatem o naruszeniu w/w przepisu nie może być mowy.
Sąd Apelacyjny podzielił także stanowisko Sądu Okręgowego, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia w/w zażalenia.
Zgodnie zart. 168 § 1 k.p.c.warunkiem przywrócenia terminu jest, aby niedokonanie czynności procesowej w terminie nastąpiło bez winy podmiotu składającego wniosek o jego przywrócenie. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. m.in. orz. Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 roku, III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144) i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
W okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób stwierdzić, by pozwany wykazał się dostateczną starannością, uzasadniającą przyjęcie, iż uchybił on terminowi do wniesienia zażalenia bez swej winy. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że wystarczające w tym względzie nie może być powołanie się na trudne warunki atmosferyczne i przebywanie u matki. Skoro skarżący w okresie zimowym planował wyjazd poza miejsce swojego zamieszkania, to powinien liczyć się z ewentualnością wystąpienia trudnych warunków atmosferycznych i w taki sposób zorganizować swój pobyt, by uwzględnić także konieczność dojazdu do placówki pocztowej w celu wysłania przesyłki do Sądu. Taką przezorność pozwany winien zachować tym bardziej, że termin do złożenia zażalenia upływał w sobotę, a powszechnie wiadomo, że w tym dniu placówki pocztowe są krócej czynne.
Słusznie wreszcie argumentował Sąd I instancji, że w przypadku pozwanego należy założyć wyższy miernik staranności, skoro jest on w sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który winien czuwać nad terminowym wniesieniem przez pozwanego zażalenia.
Biorąc pod uwagę powyższe uznać należy, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 31 grudnia 2012 roku.
Skoro zatem decyzja Sądu Okręgowego o odmowie przywrócenia uchybionego terminu jest trafna, tym samym złożone wraz z wnioskiem zażalenie podlegało, jako spóźnione, odrzuceniu na podstawieart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.

W tych okolicznościach Sad Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.

SSA H. Małaniuk    SSA J. Geisler  SSA M. Głowacka