Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 833/13
Data wyroku: 2013-12-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Szwagierczak, Urszula Kocyłowska, Ewa Madera
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza, Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ust. z 17.12.1998 r. o e. i r. z FUS, § 2 pkt 1 rozp. RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku em. pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.

Sygn. akt

III AUa 833/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia5 grudnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Urszula Kocyłowska

Sędziowie:

SSA Ewa Madera
SSA Mirosław Szwagierczak (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy Anna Budzińska

po rozpoznaniu w dniu5 grudnia 2013 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuR. P.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wJ.
o emeryturę
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Krośnie
z dnia14 maja 2013 r.sygn. aktIV U 228/13

o d d a l a apelację.

Sygn. akt III AUa 833/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 lutego 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wJ.na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS i rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze odmówiłR. P.prawa do emerytury w szczególnych warunkach.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że do powyższego okresu nie można uwzględnić zatrudnienia w Zarządzie Budownictwa Leśnego wU.w okresie od 17.02.1975 r. do 31.08.1994 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, a także wniósł o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia z dnia 8.11.2002 r., wystawionego przez NadleśnictwoB.i zeznań świadków.
Odpowiadając na odwołanie organ rentowy domagał się jego oddalenia, podnosząc że wnioskodawca był zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych i nie świadczył pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze także nie przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych.
Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt IV U 228/13 Sąd Okręgowy w Krośnie oddalił odwołanie. Sąd ustalił, żeR. P.,ur. (...), w okresie od 17.02.1975 r. do 3.01.1982 r. pracował wZakładzie Produkcji (...)wT., następnie objął stanowisko kierownika tartaku wS., gdzie pracował do 31.07.1989 r. Następnie wnioskodawca był kierownikiem działu – głównego mechanika w(...)wU.do 4.02.1991 r., a od 18.04.1994 r. do 31.08.1994 r. – inspektorem ds. obsługi technicznej. Wyniki przeprowadzonego postępowania, w ocenie Sądu I instancji, wskazują na wykonywanie przez wnioskodawcę pracy w warunkach szczególnych w okresie pracy wZakładach Budownictwa (...)tylko od 17.02.1975 r. do 3.01.1982 r. na stanowiskach majstra i kierownika kamieniołomu.
W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca domagał się jego zmiany i przyznania wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że okresu zatrudnienia na stanowisku kierownika tartaku od 2.11.1982 r. do 31.07.1989 r. i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, mających wpływ na treść orzeczenia, a to zakresu obowiązków należących do wnioskodawcy w nieuwzględnionym okresie.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie jest trafny i nie narusza prawa.
Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnieniaR. P.do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawieart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227), a w szczególności spełnienie przez wnioskodawcę warunku posiadania stażu pracy w warunkach szczególnych. Wnioskodawca nie otrzymał od zakładu pracy świadectwa pracy w warunkach szczególnych, wobec czego Sąd I instancji przeprowadził na okoliczność czasokresu i charakteru zatrudnienia wnioskodawcy dowody z zeznań świadków oraz z dokumentacji pracowniczej z okresu zatrudnienia wZakładach Budownictwa (...)wU..
Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji, który przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe. Ustalenia faktyczne przedstawione w uzasadnieniu wyroku pozwalają na przyjęcie, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych, co najmniej przez okres piętnastu lat stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zarzuty apelacji skierowane zostały przeciwko ustaleniom dotyczącym okresu pracy na stanowisku kierownika tartaku, zajmowanym od 2.11.1982 r. do 31.07.1989 r. W aktach osobowych wnioskodawcy zachował się zakres czynności wnioskodawcy, przyjęty do wiadomości i wykonywania w dniu 29.10.1982 r., poprzez złożenie własnoręcznego podpisu. Dokument ten wymienia wiele obowiązków o charakterze organizacyjno – nadzorczym, jak np. kontrola racjonalnego zużycia drewna, nadzór nad wykonaniem i wydawaniem zamówień, rekrutacja pracowników, nadzór nad składnikami majątku, prowadzenie zakładowej korespondencji. Analiza zakresu czynności wnioskodawcy na stanowisku kierownika tartaku prowadzi do wniosku, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Dlatego też Sąd Apelacyjny za nieuzasadnione uznaje zarzuty przeciwko ustaleniom faktycznym.
Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, decydujące znaczenie ma nazwa zajmowanego rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( por. wyrok SN z 19 maja 2011 r., III UK 174/10, Lex nr 901652). Wnioskodawca nie wykazał, iż przepracował piętnaście lat w warunkach szczególnych, wobec czego należało w postępowaniu odwoławczym w zupełności podzielić ocenę Sądu Okręgowego w Krośnie, że wnioskodawca nie spełnia wszystkich warunków do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, zgodnie zart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z podanych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawieart. 385 kpc.