Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 211/13
Data wyroku: 2013-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy P. Naworski, Danuta Jarosz-Czarcińska, Zbigniew Krepski
Słowa kluczowe: Koszty Egzekucji
Podstawa prawna: art. 386 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Teza: Upływ terminu prekluzyjnego wynikającego z art. 745 § 2 k.p.c. nie pozbawia wierzyciela mozliwości domagania się żądania od dłużnika kosztów zastępstwa prawnego poniesionych w toku postępowania zabezpieczającego prowadzonego na podstawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym

Sygn. akt VI Gz 211/13

POSTANOWIENIE
Dnia 03 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.)
Sędziowie: SO Danuta Jarosz-Czarcińska, SO Zbigniew Krepski
po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2013 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku wierzycieliT. M.iM. J.
przeciwko dłużnikowiJ. P.
o zasądzenie kosztów postępowania zabezpieczającego
na skutek zażalenia wierzycieli na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 07 listopada 2013r., sygn. akt V GNc 1933/13

postanawia
1. zmienić pkt 2 (drugi) zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że zasądzić od dłużnika na rzecz wierzycieli kwotę 600,00 zł (sześćset) złotych,
2. oddalić zażalenie w pozostałej części,
3. zasądzić od dłużnika na rzecz wierzycieli 90,00 zł (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 07 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy, w sprawie z wniosku wierzycieli o zasądzenie kosztów postępowania zabezpieczającego w kwocie 937,00 zł, zasądził od dłużnika na rzecz wnioskodawców kwotę 337,60 zł i oddalił wniosek w pozostałej części. Co do kosztów postępowania zabezpieczającego w kwocie 337,60 zł Sąd ten wskazał, że wniosek został złożony w terminie wynikającym zart. 745 § 2 k.p.c., natomiast termin ten nie został dotrzymany w odniesieniu do wniosku o należne uprawnionemu koszty zastępstwa prawnego w postepowaniu zabezpieczającym. Komornik ustalił te koszty w wysokości 600,00 zł postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. (k. 62-62, s. 2).

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawcy, określając wartość przedmiotu zaskarżenia na 938,00 zł, wnieśli o jego zmianę przez zasądzenie od dłużnika kosztów postępowania zabezpieczającego w kwocie 937,00 zł, w tym kwoty 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego, oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucili naruszenieart. 745 § 1 k.p.c.przez błędne przyjęcie, że wysokość wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu zastępstwa strony w postępowaniu zabezpieczającym ustala komornik, a nie sąd, co doprowadziło do uznania, że wniosek został złożony po terminie.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący odwołał się do poglądów jurysprudencji podkreślając, że sąd powinien samodzielnie ustalić koszty zastępstwa prawnego, a zatem upływ dwutygodniowego terminu od postanowienia komornika w tej materii nie ma znaczenia. Żalący się wskazali ponadto, że zaskarżyli całe postanowienie, gdyż rozstrzygnięcie o kosztach ma charakter jednolity (k. 67-68, s. 2).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Postępowanie zabezpieczające zostało w sprawie przeprowadzone na podstawie nakazu zapłaty, który wskutek niezaskarżenia stał się orzeczeniem kończącym sprawę. Kwestia zwrotu kosztów postępowania zabezpieczającego, jak trafnie podkreślił Sąd pierwszej instancji, w takiej sytuacji nie została unormowana, w związku z czym, zgodnie z judykaturą, w drodze analogii stosować należyart. 745 § 2 k.p.c.(wyrok SN z dnia 9 maja 2002, II CKN 639/00, Lex 55247, uchwała SN z dnia 22 września 1995 r., IIICZP 117/95, OSNC 1995, nr 12, poz.179). Termin do złożenia wniosku jest dwutygodniowy i rozpoczyna bieg od uprawomocnienia się postanowienia komornika o ustaleniu kosztów postępowania zabezpieczającego (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2012 r., III CZP 70/12,OSNC 2013, nr 4, poz. 46).

Orzecznictwo Sądu Najwyższego przyjmuje jednolicie, że orzekanie o kosztach postępowania zabezpieczającego w przedmiocie wykonania nakazu zapłaty, będącego tytułem zabezpieczenia, następuje na zasadach określonych wart. 770 k.p.c.w zw. zart. 743 k.p.c.Nie budzi również wątpliwości, że komornik w sposób wiążący ustala koszty wykonania zabezpieczenia, natomiast wysokość pozostałych kosztów ustala sąd i rozstrzyga o wszystkich kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie w sprawie, w której udzielono zabezpieczenia, zgodnie z zasadami odpowiedzialności za wynik postępowania określonymi wart. 98 i nast. k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.Jak przyjął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2013 r. (III CZP 12/13, Lex nr 1331320), pod pojęciem „koszty wykonania zabezpieczenia” należy rozumieć wyłącznie koszty należne organowi egzekucyjnemu (opłaty i wydatki). Sąd jest związany postanowieniem komornika co do wysokości kosztów ustalonych na zasadzieart. 770 k.p.c., a zatem sprzeczne z treściąart. 745 § 1 k.p.c.byłoby przyjęcie, że w postępowaniu zabezpieczającym komornik może ustalić wysokość kosztów innych, niż mu należne, bowiem stanowiłoby to wkroczenie w zakres kompetencji sądu.
Rację mają zatem skarżący, że skoro to sąd, a nie komornik ustala inne niż należne mu koszty postępowania zabezpieczającego,scilicetkoszty zastępstwa prawnego, to upływ terminu prekluzyjnego wynikającego zart. 745 § 2 k.p.c., liczonego od uprawomocnienia się postanowienia komornika, nie pozbawia wierzyciela uprawnienia do domagania się ich zasądzenia od dłużnika. W konsekwencji zarzut naruszeniaart. 745 § 1 i 2 k.p.c.jest zasadny.
W związku z tym należało na podstawieart. 386 § 1w zw. zart. 397 § 2 zd. 1 i art. 13 § 2 k.p.c.zmienić zaskarżone postanowienie w pkt 2 w ten sposób, że zasądzić od dłużnika na rzecz wierzycieli koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zabezpieczającym w wysokości wynikającej z § 10 ust. 1 pkt 7 in fine w zw. z § 6 pkt 5 i § 5 taryfy radcowskiej, a więc w kwocie 600,00 zł.

Wprawdzie, jak zasadnie przyjmują skarżący, postanowienie o kosztach postępowania ma charakter jednolity, ale w sytuacji, w której sąd zasądził tylko ich część, oddalając wniosek o zasądzenie dalszych kosztów, jak to miało miejsce w sprawie, zażalenie może dotyczyć tylko kwestionowanej części rozstrzygnięcia, zatem oddalającego wniosek. W pozostałym zakresie rozstrzygnięcie uwzględnia wniosek (in concretozasądzające kwotę 337,60 zł), a zatem nie mają oni interesu prawnego w jego skarżeniu. Brak interesu prawnego powoduje konieczność oddalenia zażalenia w tej części.

Koszty postępowania zażaleniowego, na które składa się opłata od zażalenia (30,00 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości określonej w§ 12 ust. 2 pkt 1taryfy radcowskiej (60,00 zł) należało przyznać skarżącym na podstawieart. 98 § 1 i 3w zw. zart. 99, art. 391 § 1 zd. 1w zw. zart. 397 § 2 zd. 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

(...)

(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)