Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 189/13
Data wyroku: 2013-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Czecharowski, Maria Mrozik-Sztykiel, Paweł Rysiński
Słowa kluczowe: Wymuszenie rozbójnicze, Rozbój, Broń, Przestępczość zorganizowana
Podstawa prawna: art.258§2kk, art.282kk, art.280§1 kk, art.65§1kk i art.263§2 kk

Sygn. akt II AKa 189/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 lipca 2013r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Marek Czecharowski (spr.)

    Sędziowie: SA – Maria Mrozik-Sztykiel

SA – Paweł Rysiński
Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska
przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r.
sprawy
1.M. B. (1)oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz zart. 258 § 2 k.k.,
2.T. W. (1)oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
3.J. S. (1)oskarżonego zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 263 § 2 k.k., zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
4.M. W. (1)oskarżonego zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 280 § 1z zw. zart. 275 § 1w zw. zart. 65 § 1 k.k.
5.K. K. (1)oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 65§ 1 k.k., zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., oraz zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.i w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
6.J. M. (1)oskarżonego zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
7.R. Z. (1), 8.W. Z. (1)i 9.A. R. (1)oskarżonych zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych oraz prokuratora wobec oskarżonychM. W. (1)iK. K. (1)co do czynów z punktów XIX i XXII aktu oskarżenia
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 16 lipca 2012 r. sygn. akt XVIII K 184/08
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

I
każdorazowo w miejsce imienia i nazwiskaS. T.wymienionego w zarzutach przypisanych oskarżonym w pkt I, XL, XLII i XLIV wyroku wpisuje „i inną osobą”;

II
w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat od oskarżonychM. W. (1)– 300 (trzysta) zł,M. B. (1),R. Z. (1),W. Z. (1),J. S. (1),K. K. (1)iA. R. (1)po 400 (czterysta) zł, zaś odJ. M. (1)iT. W. (1)po 600 (sześćset) zł oraz od każdego z wyżej wymienionych wydatki poniesione w postępowaniu odwoławczym w częściach na nich przypadających;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. adw.J. J. (1),A. K. (1),J. O.,L. P.,A. S.– Kancelarie Adwokackie wW.oraz adw.K. T.i(...) Spółka Adwokacka Sp.p. wW.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23% VAT za obronę z urzędu wykonywaną przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Odpowiadający w sprawie o sygn. akt XVIII K 184/08 zawisłej przed Sądem Okręgowym w Warszawie oskarżeni stali pod zarzutami:
M. B. (1), iż:

I
w dniu 31 maja 2001 r. w(...), pow.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi sprawcami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował poprzez użycie wobecR. M. (1)gróźb gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy na kwotę 100000 dolarów USA to jest równowartość co najmniej 400000 zł, lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na interwencję policji i zatrzymanie współsprawców,

tj. popełnienia czynu zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w związku zart. 65§1 k.k.,
II. w okresie od stycznia do czerwca 2001 r. wW.brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej charakter zbrojny,
tj. czynu zart. 258§2 k.k.,
S. T., oskarżony o to, że:
III. w dniu 31 maja 2001 r. w(...), pow.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował poprzez użycie wobecR. M. (1)gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 100000 dolarów USA /równowartość co najmniej 400000 zł/, lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na interwencję policji i zatrzymanie niektórych współsprawców przestępstwa,
tj. o czyn zart. 13§ 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 65§ 1 k.k.,
IV. w grudniu 1997 r. wZ., pow.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez użycie wobec właściciela warsztatu samochodowegoH. B. (1)gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, doprowadził go do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 40000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65§ 1 k.k.,
V. w okresie od 1997 r. do czerwca 2004 r. wW.,W.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, mającej na celu popełnianie przestępstw głównie przeciwko mieniu,
tj. o czyn zart. 258§2 k.k.,
T. W. (1),oskarżony o to, że:
VI. latem 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie przestępczej, poprzez użycie groźby natychmiastowego zamachu na życie i zdrowieK. Ż. (1), doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie zabrał na jego szkodę w celu przywłaszczenia pieniądze i inne przedmioty o wartości łącznej 800 zł oraz dowód osobisty na jego nazwisko,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 275 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.,
VII. latem 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej, poprzez grożenie zamachem na zdrowie i życieK. Ż. (1), doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie co najmniej 20000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
VIII. w lecie 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez przyłożenie pistoletu do głowyK. Ż. (1), użył wobec niego groźby zamachu na życie i zdrowie,
tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
IX. jesienią 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecG. Ś. (1), doprowadził go do rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 40000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
X. w dniu 31 maja 2001 r. w(...), pow.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej kierował użyciem wobecR. M. (1)gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, w celu doprowadzenia go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 100000 dolarów amerykańskich /równowartość 400000 PLN/, lecz zamierzonego skutku nie osiągnął ze względu na interwencję policji i zatrzymanie niektórych współsprawców przestępstwa,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.,
A. O., oskarżony to, że:
XI. jesienią 2001 r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecA. J. (1), doprowadził go do rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 20000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 65§ 1 k.k.,
XII. jesienią 2002 r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecM. S., usiłował doprowadzić go do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20000 zł na jego szkodę oraz doprowadził go do rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 7000,-zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.iart. 282 k.k.w związku zart. 65 §1 k.k.,
XIII. w dniu 31 maja 2001 r. w(...), pow.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował poprzez użycie wobecR. M. (1)gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego zdrowie i życie, doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 100000 dolarów amerykańskich /równowartość 400000 PLN/, lecz zamierzonego skutku nie osiągnął że względu na interwencję policji i zatrzymanie niektórych współsprawców przestępstwa,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.,
J. S. (1)oskarżony o to, że:
XIV. jesienią 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecG. Ś. (1), doprowadzili go do rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 40000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XV. w okresie od 2000 roku do 2002 roku wW., bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu,
tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.,
XVI. w lecie 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecK. Ż. (1), zabrał mu w celu przywłaszczenia pieniądze i inne przedmioty o łącznej wartości 800,-zł na jego szkodę oraz dowód osobisty na jego nazwisko,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 275 § 1 k.k.w zbiegu zart. 11 § 2 k.k.i w związku zart. 65 §1 k.k.,
XVII. w lecie 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecK. Ż. (1), doprowadzili go do rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 20000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XVIII. w lecie 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez przyłożenie pistoletu do głowyK. Ż. (1), użył wobec niego groźby zamachu na życie i zdrowie,
tj. o czyn zart. 190§ 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
M. W. (1)oskarżony o to, że:
XIX. latem 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby natychmiastowego zamachu na życie i zdrowieK. Ż. (1), doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie zabrał na jego szkodę w celu przywłaszczenia pieniądze i inne przedmioty o wartości łącznej 800,-zł oraz dowód osobisty na jego nazwisko,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 275 § 1 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XX. latem 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie przestępczej, poprzez grożenie zamachem na zdrowie i życieK. Ż. (1), doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie co najmniej 20000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
K. K. (1), oskarżony o to, że:
XXI. w dniu 26 października 2001 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim użyciu wobecP. C. (1)przemocy i gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, przy posłużeniu się pistoletem i niebezpiecznym narzędziem w postaci noża, doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 150000 zł oraz zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiB.onumerze rejestracyjnym (...)o wartości co najmniej 70000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 11 § 2 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XXII. latem 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej, poprzez użycie groźby natychmiastowego zamachu na życie i zdrowieK. Ż. (1), doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie zabrał na jego szkodę w celu przywłaszczenia pieniądze i inne przedmioty o wartości łącznej 800,-zł oraz dowód osobisty na jego nazwisko,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zbiegu zart. 275 § 1 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XXIII. latem 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie przestępczej, poprzez grożenie zamachem na zdrowie i życieK. Ż. (1), doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie co najmniej 20000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XXIV. jesienią 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecG. Ś. (1), doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 40000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
J. M. (1)oskarżony o to, że:
XXV. jesienią 2001 r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie niebezpiecznego narzędzia w postaci noża oraz użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecA. J. (1), zabrał mu w celu przywłaszczenia kwotę co najmniej 20000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
XXVI. jesienią 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecG. Ś. (1), doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 40000 zł na jego szkodę,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
R. Z. (1), oskarżony o to, że:
XXVII. w grudniu 1997 r. wZ., pow.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez użycie wobec właściciela warsztatu samochodowegoH. B. (1), gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 40000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
W. Z. (1), oskarżony to, że:
XXVIII. w grudniu 1997 r. wZ., pow.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez użycie wobec właściciela warsztatu samochodowegoH. B. (1), gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 40000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
A.,J. R., oskarżony o to, że:
XXIX. w grudniu 1997 r. wZ., pow.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez użycie wobec właściciela warsztatu samochodowegoH. B. (1), gróźb dokonania gwałtownego zamachu na jego życie i zdrowie, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 40000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.,
M. P. (1)oskarżony, o to, że:
XXXI. jesienią 2001 r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowie wobecA. J. (1), doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie co najmniej 20000 zł,
tj. o czyn zart. 282 k.k.
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 16 lipca 2012 r.

I
uznał oskarżonegoM. B. (1)za winnego tego, że w dniu 31 maja 2001 r. w(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),R. Z. (1),K. G. (1),S. T.iA. O., w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali, groźbą zamachu na życie lub dokonania zamachu na zdrowieR. M. (1), doprowadzić go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 100000 USD, stanowiących równowartość 400830 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję pracowników ochrony i policji, co stanowi przestępstwo zart. 13§ 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 65§ 1 k.k.i za to na podstawieart. 14§ 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoM. B. (1)za winnego tego, że w okresie od lutego 1998 r. do maja 2001 r. wP.,W.i innych miejscowościach na terenie Polski brał udział w zorganizowanej grupie o charakterze zbrojnym, mającej na celu popełnianie przestępstw, co stanowi przestępstwo zart. 258 §2 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności;

III. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności;
IV. uznał oskarżonegoS. T.za winnego tego, że w dniu 31 maja 2001 r. w(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),R. Z. (1),K. G. (1),M. B. (1)iA. O., w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali, groźbą zamachu na życie lub dokonania zamachu na zdrowieR. M. (1), doprowadzić go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 100000 USD, stanowiących równowartość 400830 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję pracowników ochrony i policji, co stanowi przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14§1 k.k.w związku zart. 282 k.k.skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;
V. uznał oskarżonegoS. T.za winnego tego, że na przełomie grudnia 1997 r. i stycznia 1998 r. wZ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),M. W. (2),W. Z. (1),A. R. (1)iR. Z. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na zdrowie oraz gwałtowanego zamachu na mienieH. B. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65§1 k.k.i za to na podstawieart. 282 kkskazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;
VI. uznał oskarżonegoS. T.za winnego tego, że w okresie od lata 1997 r. do końca 2004 roku wW.,W.i innych miejscowościach na terenie Polski brał udział w zorganizowanej grupie o charakterze zbrojnym, mającej na celu popełnianie przestępstw, co stanowi przestępstwo zart. 258 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności;
VII. na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną,4 lat pozbawienia wolności;
VIII. na podstawieart. 63 §1 kkzaliczył oskarżonemuS. T.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 13 lutego 2007 roku do dnia 12 lutego 2008 roku;
IX. uznał oskarżonegoT. W. (1)za winnego tego, że latem 2001 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. S. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonali kradzieży telefonu komórkowego, tabletek na serce, dowodu osobistego stwierdzającego tożsamośćK. Ż. (1)oraz portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 200 zł, kart bankomatowych(...)iH., uprawniających do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego o wartości łącznej nie mniejszej niż 700 zł na szkodęK. Ż. (1), po uprzednim użyciu przemocy wobecK. Ż. (1)polegającej na uderzaniu pięścią w twarz oraz przeszukiwaniu, co stanowi przestępstwo zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280§ 1 k.k.skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności;
X. uznał oskarżonegoT. W. (1)za winnego tego, że latem 2001 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. S. (1),M. W. (1)iK. K. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim użyciu wobecK. Ż. (1)groźby zamachu na życie, doprowadzili go do rozporządzenia mieniem, poprzez wypłacenie im pieniędzy w kwocie 20000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności;
XI. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną 7 lat pozbawienia wolności;
XII. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuT. W. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 15 sierpnia 2010 roku do dnia 12 października 2010 roku oraz od dnia 26 grudnia 2010 roku do dnia 10 stycznia 2011 roku;
XIII. uniewinnił oskarżonegoT. W. (1)od zarzucanych mu w punktach IX i X aktu oskarżenia czynów, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;
XIV. na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w związku z 414§ 1 k.p.k.i w związku zart. 101 §1 pkt 4 k.k.umorzył postępowanie karne przeciwkoT. W. (1)o czyn zarzucany mu w punkcie VIII aktu oskarżenia, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;
XV. uznał oskarżonegoA. O.za winnego tego, że jesienią 2002 r. wK., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1),D. P. (1)iJ. M. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw, groziliA. J. (1), popełnieniem na jego szkodę przestępstwa zabójstwa w celu zmuszenia go do zwrotu wierzytelnościM. P. (1), przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, co stanowi przestępstwo zart. 191 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 191 § 2 k.k.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności;
XVI. uznał oskarżonegoA. O.za winnego tego, że w dniu 31 maja 2001 r. w(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),R. Z. (1),K. G. (1),M. B. (1)iS. T., w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali, groźbą zamachu na życie lub dokonania zamachu na zdrowieR. M. (1), doprowadzić go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 100000 USD, stanowiących równowartość 400830 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję pracowników ochrony i policji, co stanowi przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;
XVII. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
XVIII. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuA. O.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 25 września 2007 r. do dnia 27 września 2010 roku;
XIX. uniewinnił oskarżonegoA. O.od zarzucanego mu w punkcie XII aktu oskarżenia czynu, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;
XX. uznał oskarżonegoJ. S. (2)za winnego tego, że w grudniu 2002 r. wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),K. K. (1)iJ. M. (1), w ramach związku mającego na celu popełnienie przestępstwa oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie i zdrowieG. Ś. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;
XXI. uznał oskarżonegoJ. S. (1)za winnego zarzucanego mu w punkcie XV aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 263 §2 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 2 k.k.skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności;
XXII. uznał oskarżonegoJ. S. (1)za winnego tego, że latem 2001 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonali kradzieży telefonu komórkowego, tabletek na serce, dowodu osobistego stwierdzającego tożsamośćK. Ż. (1)oraz portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 200 zł, kart bankomatowych(...)iH., uprawniających do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego o wartości łącznej nie mniejszej niż 700 zł na szkodęK. Ż. (1), po uprzednim użyciu przemocy wobecK. Ż. (1)polegającej na uderzaniu pięścią w twarz oraz przeszukiwaniu, co stanowi przestępstwo zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności;
XXIII. uznał oskarżonegoJ. S. (1)za winnego tego, że latem 2001 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1),M. W. (1)iK. K. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim użyciu wobecK. Ż. (1)groźby zamachu na życie, doprowadzili go do rozporządzenia mieniem, poprzez wypłacenie im pieniędzy w kwocie 20000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 kkw związku zart. 65§ 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;
XXIV. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;
XXV. na podstawieart. 63 §1 k.k.zaliczył oskarżonemuJ. S. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 25 września 2007 r. do dnia 10 stycznia 2011 roku;
XXVI. na podstawieart. 17§ 1 pkt 6 k.p.k.w związku z 414§ 1 k.p.k.i w związku zart. 101 § 1 pkt 4 k.k.umorzył postępowanie karne przeciwkoJ. S. (1)o czyn zarzucany mu w punkcie XVIII aktu oskarżenia, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;
XXVII. uznał oskarżonegoM. W. (1)za winnego tego, że latem 2001 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1),J. S. (1)iK. K. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim użyciu wobecK. Ż. (1)groźby zamachu na życie, doprowadzili go do rozporządzenia mieniem, poprzez wypłacenie im pieniędzy w kwocie 20000,-zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności;
XXVIII. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuM. W. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 20 listopada 2007 r. do dnia 21 listopada 2007 r.;
XXIX. uniewinnił oskarżonegoM. W. (1)od zarzucanego mu w punkcie XIX aktu oskarżenia czynu, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;
XXX. uznał oskarżonegoK. K. (1)za winnego tego, że w dniu 26 października 2001 r. w miejscowościP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonali kradzieży samochodu osobowego markiB.nr rej. (...)o wartości 70000 zł na szkodęP. C. (1), po uprzednim użyciu przemocy wobecP. C. (1)oraz grożąc natychmiastowym zamachem na jego życie lub zdrowie, przy użyciu przystawionego do brzucha pokrzywdzonego niebezpiecznego narzędzia w postaci noża, usiłowali zmusićP. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłacenie im pieniędzy w kwocie 100000 USD, lecz pokrzywdzony po zabraniu mu samochodu nie wypłacił już pieniędzy w kwocie 100000 USD, co stanowi przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.w zbiegu zart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 282 k.k.i w związku zart. 11 § 2 k.k.i w związku zart. 65§1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w związku zart. 11 § 3 k.k.skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności;
XXXI. uznał oskarżonegoK. K. (1)za winnego tego, że latem 2001 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1),J. S. (1)iM. W. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim użyciu wobecK. Ż. (1)groźby zamachu na życie, doprowadzili go do rozporządzenia mieniem, poprzez wypłacenie im pieniędzy w kwocie 20000,-zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności;
XXXII. uznał oskarżonegoK. K. (1)za winnego tego, że w grudniu 2002 r. wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),J. S. (1)iJ. M. (1), w ramach związku mającego na celu popełnienie przestępstwa oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie i zdrowieG. Ś. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 ki za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności;
XXXIII. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;
XXXIV. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuK. K. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 11 sierpnia 2006 r. do dnia 19 stycznia 2007 r.;
XXXV. uniewinnił oskarżonegoK. K. (1)od zarzucanego mu w punkcie XXII aktu oskarżenia czynu, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;
XXXVI. uznał oskarżonegoJ. M. (1)za winnego tego, że jesienią 2002 r. wK., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1)będąc uprzednio karany za umyślne przestępstwo podobne i w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za to przestępstwo, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim użyciu wobecA. J. (1)groźby zamachu na życie polegającej na przystawieniu niebezpiecznego przedmiotu w postaci noża do szyi pokrzywdzonego, doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie im pieniędzy w kwocie 20000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i w związku zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności;
XXXVII. uznał oskarżonegoJ. M. (1)za winnego tego, że w grudniu 2002 r. wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1)J. S. (1)iK. K. (1), będąc uprzednio karany za umyślne przestępstwo podobne i w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za to przestępstwo, w ramach związku mającego na celu popełnienie przestępstwa oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie i zdrowieG. Ś. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i w związku zart. 64 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności;
XXXVIII. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył mu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności;
XXXIX. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuJ. M. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 13 marca 2009 roku do dnia 2 listopada 2009 roku oraz od dnia 17 stycznia 2010 roku do dnia 27 września 2010 roku;
XL. uznał oskarżonegoR. Z. (1)za winnego tego, że na przełomie grudnia 1997 r. i stycznia 1998 r. wZ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),M. W. (2),W. Z. (1),A. R. (1)iS. T., w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na zdrowie oraz gwałtowanego zamachu na mienieH. B. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności;
XLI. na podstawieart. 63 §1 k.k.zaliczył oskarżonemuR. Z. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 12 grudnia 2007 r. do dnia 14 kwietnia 2010 roku;
XLII. uznał oskarżonegoW. Z. (1)za winnego tego, że na przełomie grudnia 1997 r. i stycznia 1998 r. wZ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),M. W. (2),R. Z. (1),A. R. (1)iS. T., w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na zdrowie oraz gwałtowanego zamachu na mienieH. B. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;
XLIII. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuW. Z. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 30 listopada 2007 r. do dnia 9 lutego 2010 roku;
XLIV. uznał oskarżonegoA. R. (1)za winnego tego, że na przełomie grudnia 1997 r. i stycznia 1998 r. wZ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),M. W. (2),R. Z. (1),W. Z. (1)iS. T., będąc uprzednio karany za umyślne przestępstwo podobne i w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za to przestępstwo, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na zdrowie oraz gwałtowanego zamachu na mienieH. B. (1), doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wypłacenie pieniędzy w kwocie 40000 zł, co stanowi przestępstwo zart. 282 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i w związku zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 282 k.k.skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności;
XLV. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuA. R. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 20 grudnia 2009 roku do dnia 7 lipca 2011 roku;
XLVI. uznał oskarżonegoM. P. (1)za winnego tego, że jesienią 2002 r. wK., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. O.,D. P. (1)iJ. M. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw, groziliA. J. (1), popełnieniem na jego szkodę przestępstwa zabójstwa w celu zmuszenia go do zwrotu wierzytelnościM. P. (1), przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, co stanowi przestępstwo zart. 191 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 191 § 2 k.k.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności;
XLVII. na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.iart. 70 §1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecM. P. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat;
XLVIII. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonychM. B. (1),S. T.,T. W. (1),A. O.,J. S. (1),M. W. (1),K. K. (1),J. M. (1),R. Z. (1),W. Z. (1),A. R. (1)iM. P. (1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty;
XLIX. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adwokataW. D.kwotę 5904 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuM. B. (1), zawierającą podatek od wartości dodanej;
z tego samego tytułu i na analogicznych zasadach:
L. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. K. (1)kwotę 9151,20 zł;
LI. na rzecz adwokatK. K. (2)kwotę 9298,80 zł;
LII na rzecz adwokataM. K. (2)kwotę 9151,20 zł;
LIII.  na rzecz adwokataA. S.kwotę 9667,80 zł;
LIV. na rzecz adwokataJ. J. (1)kwotę 2509,20 zł;
LV. na rzecz adwokatA. K. (2)kwotę 9151,20 zł;
LVI. na rzecz adwokatA. K. (1)kwotę 9298,80 zł;
LVII. na rzecz adwokataJ. O.kwotę 9151,20 zł
LVIII.na rzecz adwokataL. P.kwotę 9667,80 zł.
Wyrok powyższy zaskarżyli obrońcy oskarżonych:M. B. (1)(adw. A. G.orazH. Ł.– działający z substytucjiadw. W. D.),S. T.,T. W. (1),J. S. (1),M. W. (1),K. K. (1),J. M. (1)(adw. A. G.orazadw. A. K.),R. Z. (1),W. Z. (1)iA. R. (1). Apelacje wniósł takżena niekorzyśćM. W. (1)iK. K. (1)– prokurator skarżąc wyrok co do tych oskarżonych w punktach dotyczących odpowiednio zarzutów XIX i XXII aktu oskarżenia. Wyroku nie kwestionowali oskarżeniA. O.iM. P. (1).
Obrońcaosk. M. B.(adw. A. G.)zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym uznaniu, że:
- oskarżonyM. B. (1)popełnił zrzucane mu czyny, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do bezwzględnego przyjęcia, iż ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny jest jedynym możliwym, a jednocześnie wyjaśnienia oskarżonego nie mogą w ocenie Sądu być uznane za wiarygodne;
- zeznania świadka koronnegoD. P. (1), mogą zostać uznane za wartościowy i wiarygodny materiał dowodowy, na poparcie tez stawianych aktem oskarżenia, podczas gdy Sąd I instancji we własnym uzasadnieniu dostrzega szereg rozbieżności w kolejnych zeznaniach tegoż świadka, tłumacząc je jednak na niekorzyść samego oskarżonego, a konsekwentnie i w wielu zakresach, starając się doszukać „logicznych" uzasadnień dla powstawania tych rozbieżności po stronie świadka koronnego.
W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, w szczególności z uwagi na brak wystarczających, wiarygodnych i niebudzących wątpliwości dowodów potwierdzających popełnienie przez oskarżonego zarzucanych mu czynów.
Obrońcaosk. M. B.(adw. H. Ł.)zarzucił natomiast wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4, 5 § 2 oraz 7 k.p.k.wyrażającą się w niezgodnej ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania ocenie zgromadzonych dowodów, akcentującej - wbrew zasadzie obiektywizmu - okoliczności niekorzystne dla oskarżonego, przy jednoczesnym pominięciu okoliczności dla niego korzystnych manifestującej się w uznaniu przez sąd za udowodniony fakt udziałuM. B. (2)w przestępstwach wymuszenia rozbójniczego oraz udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i to o charakterze zbrojnym w sytuacji, kiedy zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do takiego stwierdzenia,

2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść polegający na:
- stwierdzeniu, żeM. B. (1)brał udział w przestępstwie wymuszenia rozbójniczego naR. M. (1)w sytuacji, kiedy poza zeznaniami świadka koronnego nie ma żadnych innych dowodów na udziałM. B. (1), natomiast sam fakt zaistnienia tego zdarzenia, którego to faktu obrona nie kwestionuje, nie może się stać podstawą do uznania, żeM. B. (1)brał w nim udział;
- stwierdzeniu, żeM. B. (1)w okresie od lutego 1998 r. do maja 2001 r. przynależał do zorganizowanej grupy przestępczej i to o charakterze zbrojnym, w sytuacji, kiedy z zeznań świadka koronnegoD. P. (1)wynika, że przynależność oskarżonego do takiej grupy jest wynikiem jego oceny (m.in. świadek nie potwierdził faktu pobierania przez oskarżonego wynagrodzenia z kasy grupy, k. 72), zaś świadekJ. S. (3)poza ogólnym skojarzeniem osobyM. B. (1)nie potrafił podać na jego temat żadnych innych faktów, a w dodatku nie rozpoznał go na rozprawie, nadto żaden ze świadków koronnych - nie potwierdzili zbrojnego charakteru grupy, do której rzekomo przynależałM. B. (1).
W konsekwencji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieM. B. (1)od zarzucanych mu czynów ewentualnie o przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Z ostrożności procesowej, na wypadek nie podzielenia przez Sąd Apelacyjny powyższych zarzutów zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 18 § 3 kodeksu karnegopoprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której sąd przyjął, że rzekoma rolaM. B. (1)w wymuszeniu rozbójniczym na osobieR. M. (1)polegała na przekazaniu pozostałym współsprawcom informacji na temat pokrzywdzonego oraz na pokazaniu im jego domu i warsztatu, jak również opowiadaniu o zwyczajach tam panujących;
2. rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobecM. B. (1), stanowiącej konsekwencję ww. obrazy przepisów prawa materialnego, przy której wymiarze, z pola widzenia sądu została wyeliminowana okoliczność działania przez tego oskarżonego w charakterze pomocnika i co potencjalnie wykluczyło zastosowanie przez sąd regulacjiart. 19 § 2 kodeksu karnegoi której wymiar dodatkowo nie uwzględnia okoliczności długiego czasu, który upłynął od dokonania czynu zabronionego oraz faktu stabilizacji życiowej oskarżonego, który od bardzo długiego czasu nie wchodził w konflikt z prawem.
W przypadku uznania przez Sąd Apelacyjny za zasadne jedynie zarzutów podniesionych alternatywnie – wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary adekwatnej do winy i stopnia szkodliwości społecznej czynuM. B. (1).
Obrońca osk.S. T.zarzuciła wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych , będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania, który to błąd wyraża się w jednostronnej ocenie materiału dowodowego, wynikającej z przyjęcia tezy, iż zebrany w sprawie materiał dowodów, a w szczególności zeznania złożone przez świadkaD. P. (1), przy jednoczesnym przyjęciu iż zeznania innych świadków złożone przed Sądem są niewiarygodne w całości lub części, stanowią bezsporny dowód winy oskarżonegoS. T.
Skarżąca wnosiła o uniewinnienie oskarżonegoS. T.lub o przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca osk.T. W. (1)zaskarżył wyrok w zakresie punktów IX, X i XI wyroku zarzucając mu:

1
błąd w zakresie ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść a polegający na dokonaniu przez Sąd błędnych ustaleń w zakresie oceny działań sprawców w odniesieniu do pkt IX, X wyroku poprzez dowolne ustalenie ,że wobec pokrzywdzonegoK. Ż. (1)była stosowana przemoc fizyczna w postaci uderzania w twarz i przeszukiwania w celu dokonania kradzieży telefonu komórkowego, tabletek na serce oraz portfela z zawartością 200 zł kart bankomatowych(...)iH., uprawniających do po podjęcia kwoty 700 zł, podczas gdy analizy materiału dowodowego w tym zeznań pokrzywdzonegoK. Ż. (1)złożonych na etapie postępowania sądowego wynika, że przemoc wobec niego nie była stosowana, a zabrane mu przedmioty zostały zwrócone (k.2935 akt postępowania przygotowawczego oraz w postępowaniu sądowym), oraz groźby w celu skłonienia go do rozporządzenia mieniem co nie zostało potwierdzone w toku postępowania sądowego.

2) obrazę przepisu postępowania a toart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez brak przekonywującego wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku dlaczego Sąd uznał zeznania świadkaK. Ż. (1)złożone w trakcie postępowania przed sądem za niewiarygodne podczas gdy w zestawieniu z zeznaniami świadkówA. K. (3),K. M.orazS. K.wskazują one zupełnie inny przebieg zdarzeń będących podstawą uznania oskarżonego za winnego czynów wskazanych w punktach IX, X wyroku.
Sąd w sposób dowolny wbrew treściart 7 k.p.k.,410 k.p.k.iart 424§1 pkt 1 k.p.k., pominął te istotne okoliczności, wybiórczo relacjonując w uzasadnieniu wyroku treść zeznań tych świadków wskazując ,że daje im wiarę jedynie w zakresie zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym. W sposób dowolny Sąd ocenił zeznania świadkówK. M.,A. K. (3)iS. K., pomijając wskazywany przez tych świadków zupełnie inny przebieg zdarzeń będących podstawą skazania oskarżonego w pkt IX, X wyroku i wskazujące na skłonnośćK. Ż. (1)do konfabulacji, braku rzetelności i zmienności zeznań.
3) rażącą niewspółmierność łącznej kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuT. W. (1), w stosunku do rozmiaru kar łącznych wymierzonych innym współsprawcom, co stanowi o braku wewnętrznej sprawiedliwości i spójności wyroku
Skarżący wnosił o uniewinnienie oskarżonego od tak przypisanych mu przestępstw ewentualnie zaś o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów obrony świadczonej z urzędu za instancję odwoławczą na rzecz adwokatK. K. (2)uwzględniających stawkę podatku VAT w wysokości 23%, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one zapłacone w całości.
O..J. S.postawił wyrokowi zarzuty:

1
obrazy przepisów prawa materialnego, tj.

-art. 280 k.k.poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż oskarżonyJ. S. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1), w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnienie przestępstw oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonali kradzieży telefonu komórkowego, tabletek na serce, dowodu osobistego stwierdzającego tożsamośćK. Ż. (1)oraz portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 200 zł, kart bankomatowych(...)iH., uprawniających do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego, o wartości łącznej nie mniejszej niż 700 zł, na szkodęK. Ż. (1), po uprzednim użyciu przemocy wobecK. Ż. (1)polegającej na uderzeniu pięścią w twarz oraz przeszukaniu, podczas gdy całokształt materiału dowodowego wskazuje, że rzekome działanie sprawców nie zmierzało do dokonania kradzieży, ale zastraszenia i wymuszenia od współpracującego ze sprawcamiK. Ż. (1)posłuszeństwa, podjęcia określonych działań i zwrotu długu, co potwierdza okoliczność, że przedmioty, które rzekomo zabranoK. Ż. (1)zostały mu następnego dnia zwrócone, po tym jak wykonał polecenieT. W. (1)oraz to, że przypisany oskarżonemu sposób działania w celu osiągnięcia drobnej korzyści majątkowej pozostaje w całkowitej sprzeczności z zarzuconą oskarżonym skalą i rodzajem działalności a także z charakterem powiązań grupy zK. Ż. (1)i ujawnionymi oczekiwaniami wobec niego.
2. obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 i 410 K.p.k.przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i uznanie, iż:
a)J. S. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zD. P. (1),K. K. (1)iJ. M. (1)dokonał wymuszenia rozbójniczego na szkodęG. Ś. (1)- jedynie na podstawie zeznańD. P. (1), który miał interes, aby jako głównych inicjatorów zdarzenia wskazaćJ. S. (1)iK. K. (1), by w ten sposób umniejszyć swoją rolę w tym czynie i przedstawić się w korzystniejszym świetle, podczas gdy pozostali świadkowie nie potwierdzają jego wersji wydarzeń, w szczególności sam pokrzywdzonyG. Ś. (1), który zeznał, że nawet nie posiadał numeru telefonu do oskarżonegoJ. S. (1), a więc oskarżony nie mógł spodziewać się, że właśnie do niego zwróci się o pomoc w sytuacji zagrożenia.
b)J. S. (1)w okresie lat 2000- 2002 posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu - na podstawie zeznańK. Ż. (1), który jako jedyny rzekomo widział broń palną u oskarżonego,D. P. (1)iP. K. (1), podczas gdy:
•K. Ż. (1)nigdy przedmiotowej broni nie miał w rękach, a jego twierdzenia opierały się jedynie na subiektywnym przekonaniu, żeJ. S. (1)nie nosiłby patyka,
• świadkowieD. P. (1)iP. K. (1)nigdy nie widzieli broni u oskarżonego, a swoją wiedzę czerpali z bliżej nieokreślonego źródła,
• inni świadkowie również nie potwierdzili rzekomego posiadania przez oskarżonego broni, tj.
- oskarżonyK. K. (1)zeznał, że nigdy w życiu nie widział broni poza tym jak pokazał mu jeden razB.,
- oskarżonyM. W. (1)zeznał, że u innych osób (opróczR. B. (1)) nie widział ani broni palnej, ani amunicji, ani materiałów wybuchowych oraz że nie posiada również wiedzy w zakresie kto mógłby posiadać wskazane przedmioty.
• brak dostatecznych dowodów, aby ustalić, czy broń którą rzekomo posiadał oskarżony była bronią gazowa czy ostrą, czy może jedynie atrapa broni lub straszakiem, albowiem broni nigdy nie odnaleziono i nie ma żadnych dowodów świadczących ojej użyciu,
• brak dostatecznych dowodów, a przede wszystkim konkretyzujących okres posiadania broni, aby przypisać oskarżonemu posiadanie broni palnej w przyjętym przez Sąd okresie 2000-2002,
c)J. S. (1)użył wobecK. Ż. (1)przemocy w postaci uderzenia go 3 razy zaciśniętą pięścią w twarz, a następnie na polecenieT. W. (1)przeszukał go i zabrał w celu przywłaszczenia przedmioty, które miał przy sobie - jedynie na podstawie zeznań pokrzywdzonego, których nie można uznać za wiarygodne, albowiem nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności są sprzeczne z zeznaniamiK. M., a takżeT. W. (1),K. K. (1),M. W. (1), a sam pokrzywdzony przyznał, że chciał się zemścić naT. W. (1), co dowodzi, że chciał skierować postępowanie karne przeciwko niemu jak i przeciwko jego najbliższym współpracownikom, w tym właśnie przeciwkoJ. S. (1).
d)J. S. (1)wykonał polecenieT. W. (1)i wrzuciłK. Ż. (1)do samochodumarki J.i usiadł z nim na tylnej kanapie, groził mu poprzez zadanie pytaniaK. K. (1), czy ma w samochodzie plastikowe worki, a następnie wyciągnął go z tego samochodu, a po odebraniu kwoty 20.000 zł odK. M.przezM. W. (1)i przekazaniu jejT. W. (1)wypuścił wraz zT. W. (1)iK. K. (1)go na wolność - jedynie w oparciu o zeznaniaK. Ż. (1), których nie można uznać za wiarygodne, albowiem inni świadkowie zeznali odmiennie, w tym:M. W. (1),K. K. (1),K. M.,A. K. (3)iS. K..
Na koniec wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku, orzeczenie odmienne co do istoty sprawy i uniewinnienieJ. S. (1); ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
Obrońcaosk. M. W.zarzucił wyrokowi:

I
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie:

1
art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k.w związku zart. 410 k.p.k.poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w odniesieniu do realiów niniejszej sprawy na czym polegało zachowanie się oskarżonego i dlaczego wyczerpało ono dyspozycję przepisów ustawy karnej w odniesieniu do zarzucanego mu w punkcie XX aktu oskarżenia czynu, za który został skazany, a poprzestanie wyłącznie na zacytowaniu treści przepisu i stwierdzeniu, że zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa,

2.art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w związku zart. 410 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez ogólnikową i powierzchowną ocenę przeprowadzonych w sprawie dowodów w postaci zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych, a także brak wskazania, na podstawie których dowodów z dokumentów Sąd I instancji dokonał ustaleń faktycznych, a także które z nich uznał za wiarygodne, czy też nie i dlaczego, co uniemożliwia kontrolę odwoławczą zaskarżonego wyroku.
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że oskarżony jest osobą rozwiedzioną i nie posiada dzieci, w sytuacji gdy podczas głosów końcowych stron oskarżony poinformował Sąd o tym, że jest żonaty i ma dziecko a drugie z jego dzieci zmarło, a mimo to fakty te nie zostały przez Sąd wzięte pod uwagę przy wyrokowaniu i nie znalazły swego odzwierciedlenia również w treści protokołu rozprawy.
III. obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 282 k.k.poprzez jego błędne zastosowanie i zakwalifikowanie czynu oskarżonego jako wymuszenia rozbójniczego, podczas gdy z prawidłowych ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji wynika, iż czyn ten stanowi występek zart. 191 § 2 k.k.

IV
rażącą niewspółmierność (surowość) kary orzeczonej względem oskarżonego wyrażającą się w wymierzeniu mu kary pozbawienia wolności w wymiarze dwóch lat, podczas gdy okoliczności sprawy, niski stopień winy oskarżonego, właściwości i warunki osobiste oskarżonego przemawiające zwłaszcza za jego uprzednią niekaralnością, przyznanie się do zarzucanego mu czynu, pozytywna opinia w miejscu zamieszkania, upływ ponad 12 lat od przestępnego czynu, jak również cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć wobec oskarżonego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za wymierzeniem wobec oskarżonego niższej kary pozbawienia wolności, ewentualnie kary pozbawienia wolności z warunkowym zwieszeniem jej wykonania, a ponadto podnieść należy, iż z treści zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji wymierzając oskarżonemu karę nie uwzględnił wszystkich dyrektyw wymiaru kary określonych w ustawie.

Skarżący wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienieM. W. (1)od zarzucanego mu w punkcie XX aktu oskarżenia czynu,

lub
2. zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,
ewentualnie

1
uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w uchylonej części do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

O..K. K.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
a) obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicieart. 280 § 2 k.k.i282 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że zachowanie oskarżonego wyczerpywało dyspozycję powyższych przepisów, tymczasem zachowanie oskarżonego nie wyczerpywało znamion tych czynów zabronionych i nie było bezprawne;
b) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.:
-art. 4, 5 § 2 i 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na naruszeniu ogólnych zasad obiektywizmu i swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, wbrew zasadom doświadczenia życiowego i logiki, iż oskarżonyK. K. (1):
i) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim użyciu wobecP. C. (1)przemocy i groźby dokonania gwałtownego zamachu doprowadził go do rozporządzenie mieniem w kwocie 150.000,00 zł oraz zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiB., w sytuacji, gdy brak jest w sprawie dowodów potwierdzających, iż oskarżony groziłP. C. (1)oraz żeby siedział przy stoliku zJ. S. (1)iM. W. (1)
ii) poprzez grożenie zamachem na zdrowie i życieK. Ż. (1)doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie co najmniej 20.000,00 zł,
(...)) jesienią 2002 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej poprzez użycie groźby zamachu na życie i zdrowieG. Ś. (1)doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwotę co najmniej 40.000,00 zł,
w sytuacji, gdy brak jest w sprawie dowodów potwierdzających, iż oskarżony groziłK. Ż. (1),P. C. (1)orazG. Ś. (1).
-art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k.w związku zart. 410 k.p.k.poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na czym polegało zachowanie się oskarżonegoK. K. (1)i dlaczego wyczerpało ono dyspozycjęart. 280 § 2 k.k.i282 k.k.iart. 65 § 1 k.k.w odniesieniu do zarzucanego mu w punktach XXI, XXIII i XXIV aktu oskarżenia czynów, za który został skazany, a poprzestanie wyłącznie na zacytowaniu treści przepisu i stwierdzeniu, że zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa,
- naruszenieart. 4, art. 5 § 1 i § 2, art. 92, art. 410 i art. 424 § 1 k.p.k., polegające na wybiórczej i jednostronnej ocenie materiału dowodowego, co spowodowało oparcie orzeczenia na dowodach wyłącznie obciążających oskarżonegoK. K. (1), a pominięcie dowodów przemawiających na jego korzyść bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska,
- naruszenieart. 5 § 1 i § 2 oraz art. 7 k.p.k.poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na dowodach w postaci zeznań świadków koronnychR. B. (1)iD. P. (1), których zeznania obciążająceK. K. (1)nie uzyskały, w toku postępowania dowodowego, potwierdzenia w innych dowodach, a przy tym nie pokonały zarówno zasad procesowych określonych w art. 5 § 1 i § 2, jak i nie odpowiadały zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a ponadto są ze sobą sprzeczne oraz pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadka koronnegoP. K. (1), co spowodowało oparcie wyroku w sprawie na zeznaniach, które nie stanowiły wartościowego dowodu w procesie karnym i nie mogły stanowić podstawy rozstrzygnięcia o winie i karze;
c) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia, podczas gdy:
i) poszlaki, na których oparł się Sąd I instancji, nie tworzą spójnej, logicznej całości,
ii) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżanego wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów zgromadzonych w toku postępowania, iż oskarżonyK. K. (1)w okresie od lata 2001 r. do jesieni 2002 r., wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uczestniczył w zorganizowanej grupy przestępczej,
(...)) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mogący mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez nietrafną ocenę, zarówno zeznań świadków tj.G. Ś. (1),S. M.,P. C. (1),A. G.a także świadków koronnychD. P. (1)iR. B. (1)a także pozostałych współoskarżonych, które we wzajemnym powiązaniu z pozostałym materiałem dowodowym prowadzą do wniosku, że brak jest w sprawie jednoznacznych i niebudzących wątpliwości dowodów, na podstawie których można byłoby obiektywnie uznać, że oskarżonyK. K. (1)dopuścił się zarzucanych mu przestępstw a ponadto niedające się usunąć wątpliwości, w tym zakresie, zgodnie z zasadą domniemania niewinności wyrażoną wart. 5 § 2 k.p.k., sąd winien rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego, czego jednak w sprawie nie uczynił,
iv) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu zeznań złożonych przez świadków koronnychD. P. (1)iR. B. (1)a obciążającychK. K. (1)za przekonujące i wiarygodne, w sytuacji, gdy w/w świadkowie składają zeznania pomniejszające swój udział w dokonanych czynach zabronionych obciążają oskarżonego i inne osoby, a ich zeznania są wewnętrznie sprzeczne.
v) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych do zaliczenia oskarżonemuK. K. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania od dnia 11 sierpnia 2006 roku do dnia 19 stycznia 2007 roku w sytuacji, gdy z zebranego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, iż oskarżony był tymczasowo aresztowany w okresie od dnia 17 października 2005 roku do dnia 19 stycznia 2007 roku.
W konkluzji apelujący wnosił o:
- zmianę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych mu czynów;
- ewentualnie o uchylenie wydanego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca osk.M.(adw. A. G.)zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym uznaniu, że:
- oskarżonyJ. M. (1)popełnił zarzucane mu czyny, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do bezwzględnego przyjęcia, iż ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny jest jedynym możliwym, a jednocześnie wyjaśnienia oskarżonego nie mogą w ocenie Sądu być uznane za wiarygodne;
- zeznania świadka koronnegoD. P. (1), mogą zostać uznane za wartościowy i wiarygodny materiał dowodowy, na poparcie tez stawianych aktem oskarżenia, podczas gdy Sąd I instancji we własnym uzasadnieniu dostrzega szereg rozbieżności w kolejnych zeznaniach tegoż świadka, tłumacząc je jednak na niekorzyść samego oskarżonego, a konsekwentnie i w wielu zakresach, starając się doszukać „logicznych" uzasadnień dla powstawania tych rozbieżności po stronie świadka koronnego;
Podnosząc te zarzuty wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, w szczególności z uwagi na brak wystarczających, wiarygodnych i niebudzących wątpliwości dowodów potwierdzających popełnienie przez oskarżonego zarzucanych mu czynów
- ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
O..J. M.(adw. A. K.)zarzuciła orzeczeniu:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4, 5 § 2 oraz 7 k.p.k.wyrażającą się w niezgodnej ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania ocenie zgromadzonych dowodów, akcentującej - wbrew zasadzie obiektywizmu - okoliczności niekorzystne dla oskarżonego, przy jednoczesnym pominięciu okoliczności dla niego korzystnych manifestującej się w uznaniu przez sąd za udowodniony fakt udziałuJ. M. (1)w przestępstwach rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia oraz użyciem groźby zamachu na życie i zdrowie oraz wymuszenia rozbójniczego w sytuacji, kiedy zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do takiego stwierdzenia,

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść polegający na:

- stwierdzeniu, żeJ. M. (1)brał udział w przestępstwie rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża oraz użyciem groźby zamachu na życie i zdrowie wobecA. J. (1), w sytuacji, kiedy poza zeznaniami świadka koronnego nie ma żadnych innych dowodów na udziałJ. M. (1), natomiast sam fakt zaistnienia tego zdarzenia, którego to faktu obrona nie kwestionuje, nie może się stać podstawą do uznania, żeJ. M. (1)brał w nim udział;
- stwierdzeniu, żeJ. M. (1)brał udział w przestępstwie wymuszenia rozbójniczego naG. Ś. (1)w sytuacji, kiedy poza zeznaniami świadka koronnego nie ma żadnych innych dowodów na udziałJ. M. (1), natomiast sam fakt zaistnienia tego zdarzenia, którego to faktu obrona nie kwestionuje, nie może się stać podstawą do uznania, żeJ. M. (1)brał w nim udział;
W konsekwencji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieJ. M. (1)od zarzucanych mu czynów ewentualnie o przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
O..R. Z.zarzuciła wyrokowi:
- obrazę prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.
1.art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie w sposób całkowicie dowolny, że na podstawie zeznań świadkaD. P. (1), które nie zostały w wystarczający sposób zweryfikowane, można uznać, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, podczas gdy uznanie takie było wynikiem dowolnej oceny dowodów;
2.art. 4, 5 § 1 i 2 oraz art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie w sposób całkowicie dowolny, że na podstawie zebranego materiału dowodowego, można uznać, że oskarżony popełnił czyn, za który został skazany wpkt. XL, oraz poprzez nie uwzględnienie okoliczności świadczących na korzyść oskarżonego, jak również naruszenie zasady domniemania niewinności oraz zasadyin dubio pro reo; w tym w szczególności poprzez uznanie, że oskarżony działał w zorganizowanej grupie przestępczej podczas gdyR. Z. (1)nie postawiono zarzutu udziału w zorganizowanej grupie tj. zarzutu zart. 258 k.k.
Na wypadek nieuwzględnienia podniesionych powyżej zarzutów i uznania w zakresie winy oskarżonego wyrok sądu I instancji za prawidłowy, wyrokowi temu zarzuciła rażącą niewspółmierność kary orzeczonej polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności wysokości 4 lat pozbawienia wolności.
Konkludując wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonegoR. Z. (1)od zarzucanych mu czynów.
O..W. Z.postawił wyrokowi zarzut:
1) obrazę prawa materialnego, a mianowicie:
a)art. 65 § 1 k.k.poprzez jego bezzasadne zastosowanie skutkujące uznaniem, że oskarżonyW. Z. (1)dopuścił się zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu wymuszenia rozbójniczego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie brak dowodów na istnienie takiej więzi organizacyjnej pomiędzy współoskarżonymi na szkodęH. B. (1).
b)art. 282 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że oskarżonyW. Z. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa wymuszenia rozbójniczego, w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w zachowaniu oskarżonegoW. Z. (1)brak znamion czynu stypizowanego we wskazanym przepisie.
Na wypadek gdyby Sąd Apelacyjny nie podzielił powyższego zarzutu, rozstrzygnięciu Sądu Okręgowego zarzucił naruszenieart. 282 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, że oskarżonyW. Z. (1)dopuścił się czynu stypizowanego we wskazanym przepisie, podczas gdy ujawnione okoliczności zdarzenia wskazują, że zachowanie oskarżonego wyczerpywałoby co najwyżej znamiona przestępstwa określonego wart. 286 § 2 k.k.
2) obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 14 k.p.k.poprzez dodanie do opisu czynu zarzuconego oskarżonemuW. Z. (1)w akcie oskarżenia - znamię „gwałtownego zamachu na mienieH. B. (1)".
3) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 4 k.p.k.w związku zart. 7 i 410 k.p.k., poprzez:
a) brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności zdarzenia, a w szczególności na jakiej podstawie samochódC. (...)został powierzony do naprawyH. B. (1), kto był uprawniony do jego odbioru i czy w ogóle istniał;
b) przyznanie zeznaniom świadka koronnegoD. P. (1)bezkrytycznie waloru wiarygodności w zakresie, w jakim zeznawał on odnośnie udziału oskarżonegoW. Z. (1)w inkryminowanym zdarzeniu, w sytuacji gdy wyjaśnienia te z uwagi na rolę procesowąD. P. (1)należało potraktować z dużą ostrożnością;
c) pozbawione podstaw odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom pokrzywdzonegoH. B. (1)w tej części, w której nie potwierdził, aby w związku z wstawieniem do jego warsztatu samochodu markiC. (...)ktokolwiek groził mu zamachem na jego zdrowie lub mienie.
d) dowolne uznanie, że sformułowanie o planowaniu „najazdu" należy rozumieć jako groźbę zamachu co najmniej na zdrowieH. B. (1), podczas gdy z zeznań pokrzywdzonego nie wynika, aby w związku z wstawieniem do warsztatu samochodu markiC. (...)- kierowano pod jego adresem groźby zamachu na życie lub zdrowie;
Ponadto, z dalece posuniętej ostrożności procesowej, na wypadek gdyby Sąd Apelacyjny nie podzielił powyższych zarzutów, dodatkowo zarzucił:
4) rażącą surowość kary dla oskarżonegoW. Z. (1)w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności jako nieadekwatną do celów kary.
Konkludując, skarżący wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku i odmiennie orzeczenie co do istoty sprawy przez uniewinnienie oskarżonegoW. Z. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu;
ewentualnie:
2. uchylenie niniejszego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Nadto, wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym na rzecz oskarżonegoW. Z. (1), a nieopłaconej w całości ani w części przez oskarżonego.
O..A. R.zaskarżył wyrok zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na oparciu rozstrzygnięcia jedynie na dowodzie z zeznań świadka koronnegoD. P. (1)przy jednoczesnym braku innych miarodajnych dowodów, tj. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonegoA. R. (1)od popełnienia zarzuconego mu czynu.
Ponadto wniósł o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuA. R. (1)w postępowaniu apelacyjnym.
ProkuratorApelacyjny wK.skarżąc wyrok w odniesieniu do oskarżonychM. W.,K. K.w zakresie czynów z pkt XIX i XXII aktu oskarżenia zarzucił mu:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o winie oskarżonychM. W. (1)iK. K. (1)w odniesieniu do zarzucanego im w akcie oskarżenia w punktach XIX (M. W. (1)) oraz XXII (K. K. (1)) przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w związku zart. 275 § 1 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.polegający na wyrażeniu błędnego poglądu, iż dowody i okoliczności popełnienia wyżej wymienionego przestępstwa ujawnione w toku postępowania nie są wystarczające do uznania wyżej wymienionych oskarżonych za winnych zarzucanego im czynu , podczas gdy prawidłowa ocena dowodów i okoliczności zdarzenia rozważonych we wzajemnym ich powiązaniu prowadzić musi do konstatacji ,iż zachowanie oskarżonych podczas zdarzenia latem 2001 roku wW.w rejonie(...)naB.nie polegało jedynie na ich „biernej” obecności w trakcie dokonywania przez oskarżonychT. W. (1)iJ. S. (1)rozboju na osobieK. Ż. (1), ale że ich zachowanie polegające na „blokowaniu” pokrzywdzonego posiadanymi warunkami fizycznymi, poprzez przebywanie w trakcie zdarzenia w bezpośredniej bliskości pokrzywdzonego, czym stworzyli przewagę liczebną , akceptowanie form przemocy stosowanych przez innych współsprawców, możliwość bezpośredniego włączenia się w działania oskarżonych stosujących przemoc , uniemożliwiały pokrzywdzonemu skuteczną obronę przed sprawcami, w tym czyniły niemożliwym ucieczkę z miejsca zdarzenia - czym doprowadziłoK. Ż. (1)w powiązaniu z razami zadawanymi mu przez oskarżonychT. W. (1)iJ. S. (1)do stanu bezbronności i umożliwiły sprawcom zagarnięcie posiadanego przez niego mienia dokumentów.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej punktu XXIX oraz punktu XXXV orzeczenia Sądu Okręgowego i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Żadna w wniesionych apelacji nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem wyrok w zaskarżonej części należało utrzymać w mocy, choć konieczna była jego częściowa korekta będąca konsekwencją wyłączenia sprawy w zakresie dotyczącym osk.S. T.. Wobec decyzji o wyłączeniu do rozpoznania w odrębnym postępowaniu apelacji obrońcy tego oskarżonego, a więc faktu iż nadal jego osoby dotyczy domniemanie niewinności - nazwisko jego należało wyeliminować z tych opisów czynów przypisanych pozostałym oskarżonym, w których ono występowało, zastępując je stwierdzeniem, że sprawcy ich działali także „z inną sobą”.
Przechodząc do apelacji obrońców oskarżonych na wstępie odnotować należy, iż większość a nawet można powiedzieć, że prawie wszystkie apelacje (poza apelacjami obrońcówosk. T. W.iM. W.) łączy zarzut sprowadzający się do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka koronnegoD. P. (1)z uwagi na rozbieżności w ich treści i ogólnikowość stwierdzeń, a przede wszystkim motywy współpracy jego z organami ścigania. Równie krytyczny stosunek apelujących odnosi się do osoby kolejnego świadka mającego status świadka koronnego a mianowicieR. B. (1). Dlatego też Sąd Apelacyjny uznaje za konieczne zwrócenie uwagi na szereg kwestii związanych z depozycjami tych osób, poczynając od spostrzeżeń o charakterze ogólnym.
Od razu też zasadnym jest stwierdzić, że zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest podstaw do traktowania jako zarzutu tego, iż sprawca przestępstwa korzysta z instytucji świadka koronnego (dotyczy to także instytucji określonych wart. 60 § 3 lub 4 k.k.) skoro zostały one przewidziane przez ustawodawcę w stosownych przepisach. Jeżeli bowiem spełnione zostały kryteria przewidziane tymi przepisami, a skorzystanie z nich możliwe było także przez współsprawców czynu przestępnego, nie mogą oni podważać wartości dowodowej relacji, chcącego skorzystać z dobrodziejstwa przewidzianego dla świadka koronnego lub wart. 60 § 3 – 5 k.k., li tylko z tego tytułu. Konieczne jest wykazanie okoliczności, które z innych powodów (sprzeczność z określonymi dowodami, brak konsekwencji, nielogiczność wywodów itp.) dyskwalifikują owe relacje.
Przenosząc powyższe na realia przedmiotowej sprawy stwierdzić trzeba, że Sąd Okręgowy dostrzegał występujące w wyjaśnieniach i zeznaniach obu tych świadków różnice, jednakże rzeczowo ocenił ich istotę, przeanalizował je i odniósł się do nich czego wyrazem są stosowne fragmenty uzasadnienia wyroku (np. str. 21 – 23 co do czynu na szkodęH. B., str. 50 – 52 odnośnie czynu na szkodęR. M. (1), str. 80 – 81 odnośnie czynu nas. (...).J., str. 124 – 128 odnośnie czynu na szkodęG. Ś., str. 174 – 175 czyn na osobieK. Ż., wreszcie na str. 176 – 180 jeśli idzie o działanie na szkodęP. C.).
Sąd I instancji uwzględniając zgodny pogląd judykatury i doktryny na temat wartości dowodowej zeznań lub wyjaśnień składanych przez osoby pomawiające innych o popełnienie czynów przestępnych z należytą ostrożnością i wnikliwością ocenił relacje obu ww. świadków konfrontując je z innymi dowodami w sprawie. Dowody te choć nieliczne lub szczątkowe, uzupełniają w sposób dostateczny to co na temat poszczególnych przestępstw mówiąD. P.iR. B.. Uwzględnił też relacje między wszystkimi występującymi w sprawie oskarżonymi i to zarówno w okresie wskazanym w zarzutach aktu oskarżenia, jak i aktualnie w toku postępowania sądowego. Rzeczowo i przekonująco odniósł się także do zeznań pokrzywdzonych, którzy z uwagi na swoje związki z wieloma spośród oskarżonych relacjonują nader wstrzemięźliwie przebieg skierowanych przeciwko nim działań.
Truizmem, ale wobec stanowiska zajętego przez negujących swoje przestępne zaangażowanie oskarżonych koniecznym jest podniesienie faktu, że obaj pomawiający nie wskazują jako współsprawców przypadkowych osób, ale osoby (choć jak w przypadkuosk. M. W.iW. Z.nie karanych do chwili wyroku w przedmiotowej sprawie) silnie związane ze środowiskiem przestępczym. Ich natomiast udział w przypisanych zaskarżonym wyrokiem czynach wynika, nie tylko z depozycjiD. P.iR. B., ale mniej lub bardziej precyzyjnych zeznań także innych świadków. Zeznania te zostały omówione i trafnie ocenione przez Sąd Okręgowy co zostało prawidłowo przedstawione w pisemnych motywach wyroku. Jednocześnie, tam gdzie pojawiających wątpliwości nie udało się usunąć, zgodnie z dyrektywąart. 5 § 2 k.p.k.Sąd wydał (co do niektórych czynów) wyrok uniewinniający trzech spośród oskarżonych.
Zaprezentowane natomiast przez obrońców wywody, stanowią subiektywną, odmienną od dokonanej przez Sąd ocenę dowodów, co w świetle reguły wyrażonej wart. 7 k.p.k.nie daje podstaw do podważenia zaskarżonego orzeczenia.
Należy również zwrócić uwagę, że niektórzyoskarżeniw przedmiotowej sprawie (część z nich nie złożyła jakichkolwiek wyjaśnień odmawiając w ogóle odpowiedzi poza pytaniem odnoszącym się do treści zarzutu np.W. Z.iA. R.), nawet negując swoją aktywnośćpotwierdzili w wielu punktach relacjeD. P.,R. B.iP. K.. Do takich wniosków upoważniają wyjaśnienia składane przez :
-R. Z.(k. 576) na temat działań co do osobyśw. R. M., choć próbuje je przedstawić jako próbę nawiązania ... kontaktów handlowych; także na k. 1577 praktycznie potwierdził relacjęD. P.. W toku kolejnych przesłuchań korzystał natomiast z prawa odmowy składania wyjaśnień;
-J. S.(k. 3319) na temat okoliczności spotkania z mężczyzną niskiej postury (chodzi ośw. K. Ż.), w którym uczestniczyli też jak wynika z jego opisuK. K.,T. W., jego zięćM., choć nadaje mu wymiar towarzyski i pozbawiony działań agresywnych. Potwierdza też znajomość ześw. G. Ś.(k. 3320), ale również sprowadza ją do kontaktów na podłożu koleżeńskim (zalecałŚ.dietę i treningi sportowe, a także masował go). Przyznaje również, iż widział przekazywanie pieniędzy pomiędzy wymienionymi wyżej osobami aśw. D. P., choć nie zna tytułu zobowiązań finansowych, a wręcz kwestii czy był to dług wymyślony czy rzeczywisty. Opisał też okoliczności spotkania ześw. R. B.i problemy towarzyszące próbie zakupu samochodu odK. K.(k. 3321 i następne). Przyznał fakt wielu wyjazdów do różnych miejsc na prośbęT. W.lubK. K.(w jego towarzystwie i jego samochodem), przy niesprecyzowanej swojej roli jako uczestnika takich eskapad. Opisał przebieg rozmów między wyżej przywołanymi osobami (wręcz burzliwych w przebiegu) choć nieznanych mu co do tematu;
-K. K.np. na temat okoliczności wydarzeń kołoP.z udziałem m.in.R. B.,M. W.,J. S.i innych osób (k. 2199 i 3506-7), na tematśw. D. P.i osoby o imieniuK.ips. (...)(jak ustalono chodzi oK. G.). W kolejnych przesłuchaniach (k. 3589 – 90)K. K.opisuje skład(...)grupy przestępczej wymieniającT. W.,M. W.,D. P.,J. S.,J.ops. (...)(osk. J. M.), a także inne osoby nie występujące w przedmiotowej sprawie;
-M. W., który opisał m.in. działalność i skład grupy przestępczej (k. 3154 i nast.), wydarzenia związane z osobąśw. K. Ż.(będące przedmiotem stawianych mu zarzutów do których zresztą nie przyznał się), okoliczności wydarzeń kołoP.z udziałem m.in.R. B.,K. K.,J. S.i innych (k. 268).
Uznając za niecelowe przytaczanie dalej tych relacji trzeba wskazać na ich zasadniczą cechę. Otóż potwierdzają one w praktyce treść wyjaśnień i zeznańśw. D. P.i innych świadków koronnych. Przeczą tym samym tezie, iż wywody świadków koronnych są odosobnione i pozbawione wsparcia innym materiałem dowodowym. Ten zaś został również, drobiazgowo wręcz omówiony i przeanalizowany w pisemnych motywach wyroku.
Trzeba w tym miejscu zwrócić uwagę na argument podnoszony w niektórych apelacjach (np. obrońcyosk. M. W.str. 5 – 6 apelacji) jakoby pomiędzy osobami występującymi w przedmiotowej sprawie były powiązania o charakterze biznesowym co powodowało powstanie wierzytelności, długów, ich zwrotu, windykacji, rozliczenia itp. Autorzy tych stwierdzeńopacznie odczytują te fragmenty uzasadnienia, w których Sąd I instancji używa tego rodzaju terminów. Przede wszystkim są one fragmentem wypowiedzi oskarżonych lub świadków, jednakże ich rzeczywisty charakter obrazują twierdzenia przykładowo: już cytowanegoosk. J. S., że nie wie czy był to dług wymyślony czy prawdziwy (k. 3320) lubosk. K. K.o przejęciu części rzekomego jego długu wobecT. W.przezśw. D. P.. Inny przykład swoistego „zobowiązania” to przydzielenie przezT. W.oskarżonemuK. K.-J. S.w charakterze, który trzeba określić jakostrażnikaz jednoczesnym ... poleceniem wypłacania mu wynagrodzenia za te obowiązki.
Do powszechnie znanych, z wielu rozpoznanych przez Sądy spraw tyczących zorganizowanych grup przestępczych, pojęć należą terminy takie jak „nakładanie kar”, „naliczanie” (także karnych opłat). Przy czym, jak się okazuje nie dotyczą one tylko osób spoza świata przestępczego będących ofiarami przestępnych poczynań, lecz także członków różnych grup przestępczych „karanych” w ten sposób przez członków obcych, ale także własnych grup.
Konkludując tę części rozważań, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do podzielenia zarzutów o naruszeniu przepisów proceduralnych dotyczących pominięcia części dowodów w sprawie, błędnej ich oceny, naruszenia praw logiki czy też zlekceważenia wniosków płynących z doświadczenia życiowego.
Wreszcie, skonstatować wypada, że Sąd I instancji sporządził pisemne uzasadnienie wyroku, w którym dokonał szczegółowej (fragmentami nazbyt drobiazgowej, bo powtarzającej niejednokrotnie wywód obrazujący tok myślenia) analizy materiału dowodowego. W jej wyniku poczynił trafne ustalenia i wyprowadził uprawnione wnioski co do winy oskarżonych.
Należy też jeszcze raz zwrócić uwagę, iż w przypadkach powstających wątpliwości Sąd uniewinnił oskarżonych, co do których nie znalazł przekonywujących dowodów winy, dokonał też kilkakrotnie zmiany opisów czynów przypisanych niektórym oskarżonym, co w szeregu przypadków prowadziło do uzasadnionej zmiany kwalifikacji prawnej czynów.
Przechodząc do poszczególnych apelacji dla ustosunkowania się do jednostkowych zarzutów zawartych w ich treści.
Odnośnie apelacji obrońcyosk. M. B.(autorstwaadw. A. G.). Wcześniejsze rozważania stanowią wystarczające odniesienie się do jej zarzutów. Nadto wypada dodać, iż fakt że oskarżony nie miał stałych „apanaży” z tytułu członkostwa w grupie nie wyklucza uznania, iż jego członkostwo jest niewątpliwe. Nie ma bowiem wymogu stałego pobierania środków z – jak to określił obrońca (w ślad za używającymi tej nomenklatury oskarżonymi) – tzw. kotła. Okoliczność ta nie stanowi znamienia przestępstwa zart. 258 k.k.Doświadczenie płynące z rozpoznania analogicznych spraw wskazuje, iż „kocioł” miewał różny charakter, najrzadziej stałego źródła dochodów. Pod pojęciem tym kryje się przede wszystkim, zasada, iż trafia do niego część dochodu z konkretnego przestępstwa (po podziale dokonanym między jego wykonawców) z przeznaczeniem na wsparcie członka grupy lub jego rodziny w przypadku aresztowania, koszty obrony, nakłady na przygotowanie kolejnych przestępnych przedsięwzięć itp.
Odnośnie apelacji obrońcyosk. M. B.(adw. W. D.– autorstwaadw. H. Ł.) stwierdzić trzeba, iż zaprezentowane na wstępie stanowisko Sądu Apelacyjnego jest również odniesieniem do głównych zarzutów tej apelacji. Zarzuty te należy zakwalifikować do kategorii polemiki z ustaleniami Sądu pozostającymi pod ochroną wyrażoną wart. 7 k.p.k.
Jeżeli natomiast idzie o zarzuty sformułowane „z ostrożności procesowej”, to co do zarzutu obrazy prawa materialnego podnieść należy, iż z uznanych za wiarygodne zeznań św.P.wnika, że rolaosk. M. B.nie ograniczała się do udzielenia pomocy. Zgodnie bowiem z warunkami propozycji wymuszenia na osobieR. M., w przedsięwzięciu udział (także w rozumieniu podziału potencjalnie uzyskanej kwoty) mieli mieć nie tylko bezpośrednio sprawcy czynu, a więc osoby związane zD. P., ale m.in. uczestnicy wcześniejszych poczynań wobec tego pokrzywdzonego (a w tymM. B.). Zatem jak wykazał to Sąd Okręgowy w swoich ustaleniach osk.B.nie ograniczał się tylko do przekazania wiedzy co do miejsca zamieszkania i pracyR. M.i zwyczajów tam panujących. Jego wcześniejsze działanie przeciwko pokrzywdzonemu (w tym zagrożenie, iżR. M.pozostaje w polu zainteresowania grupy(...)) stanowiło element późniejszego planu kolejnego wymuszenia od pokrzywdzonego kwoty pieniężnej, do czego nie doszło jedynie dlatego, że reakcja pracowników i wezwanie grupy ochronnej, a także (przezR. M.) policji spłoszyło oskarżonych, przerwało ich przestępne działanie, a także doprowadziło do zatrzymaniaD. P.iR. Z.. Nadto oczywistym było, że w tym czynie bezpośredniego udziału nie mogły wziąć osoby kojarzone z grupą najętą wcześniej do odzyskania długu odB. K., a więcosk. M. B..
Powyższe pozwala na zaniechanie odniesienia się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary wymierzonejosk. M. B., która została wymierzona przy uwzględnieniu okoliczności obciążających i łagodzących omówionych prawidłowo w końcowym fragmencie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego (str. 199 – 200).
Odnośnie apelacji obrońców osk.J. M. (1)(adw. A. G.orazadw. A. K.). Obie apelacje bazują na podważaniu wiarygodności zeznań św. koronnegoD. P., a zatem zachowują aktualność uwagi poczynione na wstępie uzasadnienia, a dotyczące świadka koronnego jako instytucji orazzasadności uznania przez Sąd Okręgowy zeznań św.P.za wiarygodne. Należy jednak zwrócić uwagę skarżących na to, że praktycznie ograniczają się oni w swej argumentacji do tego jednego dowodu oraz w niewielkim zakresie do zeznań pokrzywdzonegoA. J.i to jedynie koncentrując się na nierozpoznaniu przez niego oskarżonegoJ. M., a także negowaniu faktu posługiwania się przez napastników nożem dla wsparcia wyrażanych gróźb. Pomijają zatem inne dowody w postaci zeznańśw. P. S.iT. Ś.. Tracą też z pola widzenia fakt, że wszystkie wydarzenia rozgrywają się „między swoimi” tzn. że działanie wobecA. J.zlecaM. P.(oskarżony i skazany w niniejszej sprawie), a zlecenie jest konsekwencją nieprawidłowości w rozliczeniach zA. J.w prowadzonych wspólnie interesach (trzecim wspólnikiem jest tuśw. R. Ś.). Konsekwencją tego, jest wstrzemięźliwość pokrzywdzonego (również innych pokrzywdzonych czynami oskarżonych w tej sprawie) na co wyraźnie zwraca uwagę Sąd Okręgowy. Pominięcie przez skarżących pozostałych dowodów potwierdza ułomność argumentacji zaprezentowanej w apelacjach. Dlatego, po raz kolejny należy wskazać, i wbrew zarzutom stawianym wyrokowi Sąd I instancji dokonał ustaleń w oparciu o całokształt dowodów, których wnikliwa i drobiazgowa analiza wykazała, że rzeczywisty obraz relacji łączących oskarżonych (w tymJ. M.) z pokrzywdzonymi i świadkami w sprawie wynika z zeznańśw. D. P.wspartych (nieraz mimo rożnego rodzaju „uników” podczas składania zeznań) relacjami innych świadków.
Powyższe należy odnieść tak samo do zarzutu dotyczącego działań na szkodęG. Ś.(także powiązanego interesami z oskarżonymi z grupy, a konkretnieK. K.iJ. S.), zwracając przy tym uwagę na wyjątkową przewrotność zwłaszcza w zachowaniuJ. S.(choć i pozostałych), który z góry w planowaniu przestępstwa uwzględnił fakt, że pokrzywdzony zwróci się do niego po pomoc, którą ten będzie pozorował jednocześnie tworząc swego rodzaju alibi dlaosk. K. K..
Obydwie apelacje dot. osobyosk. J. M.należy ocenić jako sformułowane na pograniczu oczywistej bezzasadności (art. 457 § 2 k.p.k.).
Odnośnie apelacji obrońców oskarżonychR. Z.,W. Z.iA. R..
Oczywiście odnośnie zarzutów i argumentacji tych apelacji zachowują aktualności rozważania zawarte we wstępnej części uzasadnienia, bowiem koncentrują się one na polemice z Sądem I instancji co do wartości dowodowej zeznań świadka koronnego. Oceniając je także przy uwzględnieniu wniosków alternatywnych (apelacje dot. osk.Z.iZ.) uznać należy, iż wszystkie trzy apelacje zbliżone są do środków odwoławczych skategoryzowanych w przepisieart. 457 § 2 k.p.k.
Skarżący pomijają fakt, iż zeznaniaśw. D. P.wsparte są co do większości okoliczności zeznaniamiśw. M. W.(oczywiście chodzi o te zeznania, które korespondują z depozycjami św.P.), a także pokrzywdzonegoH. B.. Naturalnie należy i w tym przypadku uwzględnić, że św.B.uwikłany w kontakty z grupą(...), której przedstawicielom opłacał się, rezygnując z powiadomienia policji o kradzieży powierzonego mu auta i zdając się na swych „opiekunów” w próbie jego odzyskania, znalazł się w trudnej sytuacji, kiedy przyszło mu składać zeznania w przedmiotowej sprawie. Słusznie więc Sąd Okręgowy uwzględnił to w toku ocenywszystkichdowodów zaprezentowanych odnośnie przedmiotowego czynu.
Sąd I instancji zasadnie też przyjął, w ślad za aktem oskarżenia kwalifikację prawną czynu, choć nie odniósł się niestety do tej kwestii w pisemnych motywach. Jednakże nie podzielając zarzutu stawianego w apelacji obrońcyosk. W. Z.podnieść należy, iż zachowanie oskarżonych wysuwających groźby wobec pokrzywdzonegoH. B., z których wynikało co najmniej zagrożenie dla jego zdrowia i niewątpliwym(gdyż dotyczyło zachowania samego św.P.grożącego zniszczeniem innego auta)jest również w świetle zeznań tego ostatniego zagrożenie gwałtownym zamachem na mienie - oczywistym jest, iż wyczerpane zostały znamiona czynu opisanego wart. 282 k.k.Wskazany zaś przez skarżącego przepis dotyczy sytuacji gdyby to „pertraktujący” z pokrzywdzonym złodziej oferował mu zwrot auta za żądaną kwotę pieniędzy; nadtoart. 286 § 2 k.k.nie zawiera znamienia obejmującego groźbę przemocy lub narażenia mienia pozostającego we władaniu pokrzywdzonego.
Wreszcie, należy stwierdzić, iż zmiana opisu czynu przypisanego trzem ww. oskarżonym nie stanowi wyjścia poza ramy oskarżenia. Bezsprzecznym jest, iż Sąd zawarł w nowym opisie to samo historyczne zdarzenie , a jedynie sprecyzował w oparciu o dokonane ustalenia faktyczne na czym polegały zachowania oskarżonych podjęte wobec pokrzywdzonego. Odnosiły się one do tego samego zdarzenia, z udziałem tych samych osób, w niezmienionym czasie, które zostało zakwalifikowane z określonego przepisu, a który pozostał nadal podstawą skazania.
Na koniec podnieść trzeba, że Sąd rozważył okoliczności obciążające i łagodzące dotyczące poszczególnych oskarżonych wskazując czym kierował się wymierzając im kary i różnicując je m.in. z powodu inicjatywy dokonania przestępstwa, co też znalazło wyraz w podziale uzyskanej kwoty (osk. R. Z.) oraz działania w warunkach recydywy (osk. A. R.).
Odnośnie apelacji obrońcy osk.T. W. (1).
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, dokonanych w oparciu o zeznania pokrzywdzonegoK. Ż.z postępowania przygotowawczego, jest całkowicie chybiony. Skarżący sformułował zarzut bazując jedynie na korzystnych dla jego klienta zeznaniach świadkaK. Ż.złożonych przed Sądem i oceniając zdarzenia będące przedmiotem zarzutów w oderwaniu tła, które stanowi kilkuletni okres znajomościosk. T. W.z pokrzywdzonym, łączące ich interesy, sposób ich prowadzenia przez oskarżonego itp. Popełnia więc błąd polegający na „wyrywaniu z kontekstu” przedmiotowych zdarzeń i próbie ich oceny z pominięciem powyższych okoliczności. Tymczasem całość informacji dotyczących biznesowych przedsięwzięćosk. T. W.pochodzących nie tylko odśw. K. Ż., ale teżD. P.iK. K.pozwala dokonać oceny wiarygodności pozostałych przywołanych świadków, a także przyczyn leżących u podłoża odmiennych, wstrzemięźliwych zeznań świadka - pokrzywdzonego przed Sądem.
To właśnie Sąd Okręgowy – co należy podkreślić po raz kolejny –dokonał w sposób prawidłowy analizy całości materiału dowodowego, z którego wyłania się obraz sposobu, najpierw zjednywanie sobie osób dzięki którym oskarżony może poszerzać zakres swoich interesów, a w przypadku jakichkolwiek niepowodzeń w podejmowanych przedsięwzięciach brutalnego traktowania dotychczasowych wspólników, obraz ich zastraszania, którego skala powoduje, że nawet po wielu latach próbują bądź tonować swoje wcześniejsze relacje, bądź bagatelizować przebieg zdarzeń, bądź wreszcie, zasłaniając się upływem czasu, dystansować w ogóle od tego co ich spotkało ze strony oskarżonego i jego otoczenia.
Dlatego oceniając zarzuty stawianeosk. T. W., a związane z osobąosk. K. Ż., nie można zapominać o tym co na temat oskarżonego i jego działań mówią współoskarżeni i świadkowie (w tym także o przyczynach ukrywania się przezK. Ż.przedT. W.). Wszystkie te dowody zostały rzeczowo omówione w uzasadnieniu wyroku (str. 151 – 170).
Nie należy też zapominać, że konsekwentne zeznaniaK. Ż.legły u podstaw uniewinnienia od zarzutu udziału w rozboju na nimM. W., który powstrzymywałT. W.iJ. S.od dalszego stosowania przemocy wobec pokrzywdzonego.
Jeżeli idzie o zarzut błędnego zakwalifikowania czynuosk. T. W.iJ. S.jako rozboju z uwagi na fakt, że zabrane po pobiciu pokrzywdzonego i przeszukaniu go przedmioty, pieniądze oraz karty bankomatowe zostały mu w jakiś czas potem zwrócone należy zgodzić się że stanowiskiem Sądu Okręgowego.
Twierdzenia obrony o tym iż działanie oskarżonego (oczywiście dotyczy to siłą rzeczy równieżosk. J. S.) nie nosiło znamienia zaboru mienia (pamiętać trzeba że obaj oskarżeni o ten czyn zaprzeczają by go popełnili) należy traktować w kategorii przyjętej linii obrony. Nie ulega wątpliwości, że przestępne działanie zostało zrealizowane i ostatecznie zakończone w dniu pobicia i zaboru ww. rzeczy. Zwrócenie ich nawet nazajutrz, może być rozpatrywane w kategorii okoliczności łagodzącej wpływającej na wymiar kary. Z relacji osób opisujących przebieg zdarzenia (K. Ż.,M. W.) nie wynika również by stosujący przemoc wobec pokrzywdzonego i zabierający jego mienie zastrzegali, że zwrócą je jeśli spełni taki czy inny warunek, co mogłoby wskazywać na inny zamiar rzutujący na kwalifikację prawną czynu.
Zarzut obrazy at. 424§ 1 pkt 1 k.p.k.jest chybiony już w świetle tego co omówiono wyżej. Odnosząc się jednak do przywołanych zeznań wymienionych w nim świadków zwrócić należy uwagę skarżącego na to, że mimo tenoru zeznań tych świadków bagatelizującego z pozoru, depozycjeśw. K. Ż., potwierdzają oni jego relacje ze śledztwa (fakt poszukiwania pieniędzy na „wkupienie” go przez św.M., udział w tymA. K.i jej ojca itd.). relacja zaś pokrzywdzonego złożona w śledztwie, obrazująca jego więzi biznesowe z oskarżonym i późniejsze relacje (będące przedmiotem osądu) wyjaśniają – jak to uczynił Sąd Okręgowy - wstrzemięźliwość świadków, której przyczyn Sąd dopatrzył się w stopniu ich zastraszenia.
Odnosząc się do ostatniego zarzutu, rażącej surowości kary łącznej podnieść należy, że jej wymiar nie narusza reguł zakreślonych wart. 85 i 86 k.k.Natomiast zakres uwzględnienia zasady absorpcji nie nasuwa żadnych zastrzeżeń zdaniem Sądu Apelacyjnego, gdy się uwzględni okoliczności przytoczone przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku, a przede wszystkim gdy się uwzględni, iż toosk. T. W.był inicjatorem przypisanych mu czynów, a realizując swoje plany wobec ofiary wysługiwał się także innymi osobami (m.in.J. S.,K. K.,M. W.).
Odnośnie apelacji obrońcy osk.M. W. (1).
Nie negując tego, iż Sąd Okręgowy lapidarnie uzasadnił kwalifikację prawną czynu przypisanegoosk. M. W.(str. 190 – 191 uzasadnienia wyroku) zwrócić wypada uwagę na wcześniejsze, obszerne omówienie wyjaśnieńosk. M. W.z których wynika wniosek, iż miał on świadomość przestępnych poczynaćosk. T. W., który wg własnych słów oskarżonego (k. 3152 i następne) – wprowadził go do kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej, a której członkowie (np.B.) posiadali broń. Członkowie jej podejmowali działania o charakterze windykacyjnym, przy czym nie wynika by byli do tego w jakikolwiek sposób uprawnieni. Wierzytelności wynikały rzekomo z jakichś zobowiązań, lecz wiedza o nich płynęła tylko z poleceńT. W.„odzyskania” określonych kwot. Oskarżony miał jednocześnie świadomość, iż windykowane kwoty związane były także z tzw. „naliczaniami” a więc nie znajdowały jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i formalnego. Z wyjaśnień oskarżonego nie wynika by miał wiedzę o rzeczywistym zobowiązaniu finansowymśw. K. Ż.wobecT. W..
Te okoliczności nie dają podstaw do uznania, iż zachowanie oskarżonego odpowiada znamionom czynu opisanego wart. 191 § 2 k.k.Wręcz przeciwnie, okoliczności „windykacji” dokonanej wobec tego pokrzywdzonego, przemoc której w początkowej fazie zajścia oskarżony się sprzeciwiał (dało to asumpt do uniewinnienia go od udziału w rozboju ) w pełni uzasadniają zastosowanie kwalifikacji zart. 282 k.k.Oskarżony przyznał, że słyszał groźby pod adresem pokrzywdzonego (druga faza zdarzenia rozgrywająca się nadW.) i czynnie uczestniczył w przejęciu pieniędzy przywiezionych przez św.M.i dziewczynę pokrzywdzonego -A. K., które osobiście przekazał następnieT. W..
Podzielić natomiast należy zarzut apelacji dotyczący błędnego ustalenia stanu cywilnego i rodzinnego oskarżonego (str. 204 – 205 uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego). W toku postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny dopuszczając wymienione w protokole rozprawy odwoławczej dowody, zaliczył do materiału dowodowego dokumenty o ponownym wstąpieniu w związek małżeński, z którego oskarżony posiada jedno dziecko, drugie zaś, urodzone przedwcześnie zmarło. Jednocześnie Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uznania, że kara dwóch lat pozbawienia wolności, a więc zbliżono do ustawowego minimum zagrożenia za dany czyn jest karą nadmiernie surową. Tym bardziej, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności łagodzących (o których mowa w apelacji), ale i obciążających - nie ma ona cech rażącej surowości.
Odnośnie apelacji obrońcy osk.J. S. (1).
Zarzuty apelacji są całkowicie chybione, zaś aktualność zachowują oceny Sądu Apelacyjnego co do wiarygodności zeznań świadkówD. P.,P. K.iK. Ż..
Do wcześniej zaprezentowanych, odnośnie tych dowodów, uwag można ewentualnie dodać, że wbrew pomniejszającemu znaczenie zdarzenia początkowego z udziałemK. Ż.(rozbój) stanowisku skarżącego aktywni w nimT. W.iosk. J. S.nie zwrócili pokrzywdzonemu zabranych mu rzeczy i wartości niezwłocznie po przekazaniu wymuszonej kwoty pieniędzy, ale dopiero nazajutrz, a zatem nie ma podstaw tej okoliczności traktować inaczej jak próbę pomniejszenia ewentualnych konsekwencji prawnych wcześniejszego działania, które w pełni odpowiada znamionom rozboju. Po raz kolejny też przypomnieć wypada, że gdybyT. W.iJ. S.nie stosowali przemocy wobec pokrzywdzonego, toosk. M. W.nie miałby powodu powstrzymywać ich od takiego działania co konsekwentnie stwierdzaK. Ż.. Ten sam oskarżony jak iK. K.potwierdzają relacje pokrzywdzonego co do zachowania osób przewożących go zB.samochodemK..
Co do pozostałych okoliczności przestępnego działaniaosk. J. S.wespół z innymi osobami, jak i czynu polegającego na posiadaniu bez zezwolenia broni – Sąd Apelacyjny wypowiedział się akceptując stanowisko i argumentację Sądu I instancji w odniesieniu do relacjiD. P.i innych osób wyjaśniających bądź zeznających na temat zdarzeń będących przedmiotem czynów przypisanych m. in.J. S.. Skarżący jedynie zasugerował podniesione w zarzutach okoliczności, nie wskazując dowodów podważających prawidłowość dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń.
Co do apelacji obrońcyosk. K. K..
Odnośnie czynów przypisanych temu oskarżonemu oczywiście aktualność zachowują oceny wyrażone na wstępie co do zeznań i wyjaśnień osób, na których Sąd I instancji oparł swoje ustalenia. Są bowiem one akceptowane przez Sąd Apelacyjny z powodów wcześniej już zaprezentowanych. Podkreślenia natomiast wymaga, iż obszerne wyjaśnieniaosk. K. K.w praktyce potwierdzają relacje świadka koronnegoD. P.i innych świadków z tym, iż usilnie przedstawia on siebie w roli ofiary przestępnego działania innych skarżonych w tej sprawie, a zwłaszczaT. W.iJ. S.. Stąd też wniosek dowodowy w postępowaniu odwoławczym o uzyskanie informacji na temat statusuK. K.w dwóch wskazanych sprawach toczących przeciwko m. in. oskarżonym w niniejszej sprawie przed Sąd Okręgowy w Warszawie i jednej zawisłej przed Sądem Okręgowym w Częstochowie. Sąd Apelacyjny uwzględnił powyższy wniosek przy czym poza potwierdzeniem co do statusu pokrzywdzonego przyznanegoosk. K. K.w sprawach Sądu w Warszawie (w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Częstochowie takiego statusu oskarżony nie uzyskał), akty oskarżenia w tych sprawach (zaliczone do materiału dowodowego) potwierdziły i tę okoliczność, że nie tylko oskarżonyK., ale i inni oskarżeni w przedmiotowej sprawie (nie wyłączającT. W.) padali ofiarą przestępnych poczynań swoich kolegów nie tylko ze środowiska, ale i własnej grupy przestępczej. Sąd Apelacyjny okoliczności tej poświęcił uwagę we wstępnej części uzasadnienia wyroku.
Należy też przypomnieć skarżącemu, co zresztą jest przedmiotem pisemnych motywów wyroku Sądu I instancji, iż współsprawstwo w czynie przestępnym nie wymaga by współdziałający w nim wykonał wszystkie czynności składające się na znamiona czynu zabronionego – jak zdaje się chcieć tego apelujący – ale niejednokrotnie obecność jego na miejscu zdarzenia i nie przeciwstawienie się poczynaniom innych współsprawców statuuje jego rolę w zdarzeniu. Tak też było w przypadku oskarżonego choćby w przestępstwie na szkodęP. C. (3).
Na koniec odnosząc się co do zarzutu dokonania błędnego zaliczenia na poczet kary wymierzonejK. K.okresu rzeczywistego pozbawienia wolności stwierdzić, trzeba, iż Sąd zaliczył temu oskarżonemu okresod daty zatrzymania do sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania i tymczasowego aresztowania (k. 3522) do daty uchylenia tego środka zapobiegawczegow dniu 19 stycznia 2007 r. (k. 3539). Przepisart. 420 k.p.k.pozwoli na ewentualną korektę zaliczenia innych okresów o ile pojawią się ku temu uzasadnione powody.
Co do apelacji prokuratora.
Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw by podzielić jej zarzuty, a to z następujących względów.
Sąd Okręgowy dostrzegł okoliczności, które dla uzasadnienia swoich zarzutów podniósł skarżący, a więc tę okoliczność, iż uczestniczenie nawet bierne w pewnych sytuacjach może być potraktowane jako współsprawstwo w popełnieniu czynu np. poprzez potęgowanie stanu zagrożenia u ofiary z uwagi na liczebność napastników, dysproporcje sił itp.). Jednakże w wyniku drobiazgowej analizy Sąd I instancji (czemu dał wyraz w uzasadnianiu wyroku) wykazał, iżosk. M. W.(wedle słów pokrzywdzonego) stanowczo sprzeciwił się dalszemu biciu, gdy uderzenia zadawałJ. S., bijącyK. Ż.jako drugi. Taka postawa w sposób oczywisty ekskulpujeosk. M. W.co do tego z zarzucanych mu czynów.
Osk. K. K.nie zajął, co prawda tak zdecydowanej postawy przeciwko napastującym pokrzywdzonego, ale w ocenie jego samego był na tyle bierny, że z relacjiK. Ż.nie wynika by czuł zagrożenie ze strony tego oskarżonego. Choć więc postawaK. K.była niewątpliwie niejednoznaczna to jednak na tyle odmienna od zachowań współsprawców rozboju, iż skłoniła Sąd orzekający do uniewinnienia również tego oskarżonego od popełnienia wspomnianego czynu. ZachowanieK. K.(a takżeM. W.) w dalszym przebiegu ich działań wobec pokrzywdzonegoK. Ż.nie nasuwało już żadnych wątpliwości co do ich roli jaką odgrywali w czynie zakwalifikowanym jako wymuszenie rozbójnicze. Tak więc Sąd Okręgowy rzetelnie i przekonywująco ocenił pierwszy z czynów zarzucanychK. K.iM. W., prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko i zdaniem Sądu Apelacyjnego apelację prokuratora w tym przedmiocie należy uznać za polemikę z ustaleniami i prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji.
Co do pozostałych kwestii wymagających zajęcia stanowiska przez Sąd odwoławczy.
Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do kwestionowania przyjętych kwalifikacji prawnych czynów przypisanych oskarżonym w pozostałych przypadkach nie objętych zarzutami apelacji obrońców. Należy zwrócić przy tym uwagę, że Sąd Okręgowy nie przyjął bezkrytycznie kwalifikacji prawnych czynów – wskazanych przez oskarżyciela publicznego. W szeregu przypadków, w wyniku dokładnej analizy materiału dowodowego, dokonał zmiany opisu czynu i jego kwalifikacji prawnej. Przykładowo w przypadku czynu zarzucanegoosk. J. M.w pkt XXV a/o na szkodęA. J.zart. 280 § 2 k.k.naart. 282 k.k.czy też co dopkt XXXa/o będącego zarzutem wobecM. P.także na szkodęA. J.zart. 282k.k. naart. 191 § 2 k.k.
Co do kar wymierzonych oskarżonym w przypadkach gdy ich wymiar nie był przedmiotem zarzutów apelacji. Kary te zostały wymierzone przy uwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych. W żadnym przypadku nie noszą one cech rażącej surowości. Może nawet budzić zastrzeżenia argumentacja co do przyczyn zaniechania orzeczenia w niektórych przypadkach grzywien, ale wobec kierunku złożonych apelacji, rozstrzygnięcie w tej mierze nie podlega kontroli.
Zwrócić należy uwagę, iż wymiar kar jednostkowych został zróżnicowany przy uwzględnieniu wszystkich istotnych w tym względzie okoliczność, w tym przeszłości kryminalnej, działania w warunkach powrotu do przestępstwa, inicjatorskiej roli albo mniej lub bardziej aktywnej postawy itp. Dowodzi to rzetelnej oceny i właściwego potraktowania zasady indywidualizacji w tym zakresie. To samo dotyczy wymiaru kar łącznych.
Nieprzekonywujące natomiast było – nie podlegające z wyżej wskazanych przyczyn – rozstrzygnięcie w przedmiocie obciążenia oskarżonych kosztami postępowania. Dlatego też Sąd Apelacyjny, nie dostrzegając podstaw do takiego zwolnienia ,w postępowaniu odwoławczym obciążył skarżących przypadającą na każdego z nich częścią wydatków poniesionych w tym postępowaniu przez Skarb Państwa oraz stosownymi opłatami zgodnie zart. 636 k.p.k.
Nadto Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz obrońców występujących z urzędu należne honorarium za obowiązki wykonywane przed Sądem odwoławczym. Nie znalazł natomiast podstaw do podzielenia wniosku adw.K. Z.– obrońcyosk. R. Z.występującej z substytucjiadw. A. K.– co do skomplikowanego charakteru sprawy uzasadniającego jakoby podwyższenie stawki wynagrodzenia z tytułu obowiązków wykonywanych w postępowaniu odwoławczym, tak co do zasady jak i argumentacji podniesionej w tym wniosku. Nie czyni go zasadnym także lektura apelacji.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.