Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1233/12
Data wyroku: 2013-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Goik, Marek Żurecki, Jolanta Ansion

Sygn. akt III AUa 1233/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w KatowicachIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Irena Goik (spr.)

Sędziowie

SSA Marek Żurecki
SSA Jolanta Ansion

Protokolant

Ewa Bury

po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013r. w Katowicach
sprawy z odwołania(...) Sp. z o.o.wC.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
o ustalenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Katowicach
z dnia 4 kwietnia 2012r. sygn. akt X U 453/12

oddala apelację.
/-/SSA J.Ansion /-/SSA I.Goik /-/SSA M.Żurecki

Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUa 1233/12

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 stycznia 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.stwierdził, że stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą płatnika składek(...) Sp. z o.o.od 1 kwietnia 2011 roku do 31 marca 2012 roku podwyższa się o 50% i ustala się w wysokości3,32% podstawy jej wymiaru.
Uzasadniając zajęte w niniejszej sprawie stanowisko organ rentowy oparł się naart. 34 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 roku Nr 167 poz. 1322ze zm.) oraz okoliczności, iż płatnik składek wykazał w informacji ZUS IWA za rok 2010 nieprawidłowe dane, co spowodowało nieprawidłowe naliczenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe tj. jej zaniżenie w okresie od kwietnia 2011 roku do listopada 2011 roku a następnie dokonał korekty tej informacji i na tej podstawie ponownego ustalenia wysokości stopy.
Odwołanie od przedstawionej decyzji wniosła(...) Sp. z o.o.argumentując, iż w jej ocenie nie doszło do podania nieprawdziwych danych lecz jedynie do niewłaściwego zakwalifikowania zdarzeń zaistniałych w zakładzie pracy wnioskodawcy. Podniesiono, że skutek w postaci braku podania, iż jedenz zaistniałych wypadków miał charakter ciężki nie był konsekwencją umyślnego działania płatnika składek. Wskazano, że płatnik składek, pomimo rzeczywiście zaistniałej pomyłki miał prawo być przekonany o właściwości przekazywanych informacji, skoro niezależnie od własnych i zewnętrznie zatrudnionych służb obsługi spraw związanych z wypadkami przy pracy, także inspektor Państwowej Inspekcji Pracy nie zauważył błędu w informacji ZUS IWA dotyczącego ciężkiego wypadku przy pracy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012 roku sygn. akt X U 453/12 Sąd Okręgowy Sąd Ubezpieczeń Społecznych Wydział X zmienił zaskarżoną decyzję stwierdzając,że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 roku do 31 marca 2012 roku nie ulega podwyższeniu.
Sąd pierwszej instancji ustalił, żespółka (...) Sp. z o.o.była zobowiązana do przekazywania informacji o rodzaju działalności PKD i liczbie ubezpieczonych za ostatnie 3 lata. Z dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń wynika, że w informacji o danych za 2010 rok zgłosiła do ubezpieczenia wypadkowego ponad 10 ubezpieczonych prawidłowo wskazując ich liczbę i kod działalności według PKD. W roku rozliczeniowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 roku do 31 marca 2012 roku wypełniająca informacje ZUS IWA pracownica podała błędną ilość poszkodowanych u odwołującej w 2010 roku w śmiertelnych i ciężkich wypadkach przy pracy wpisując cyfrę „O” zamiast „1”.
Jak ustalono wypadek przy pracy z dnia 9 sierpnia 2010 roku od początku był uwzględniany w informacji ZUS IWA w ogólnej licznie wypadków przy pracy.Sąd pierwszej instancji ustalił również, iż nigdy nie był kwestionowany przez odwołującą i od początku był uznawany za ciężki. Tak wstępnie zakwalifikowanogo w protokole powypadkowym. Sąd Okręgowy wskazał, że świadekE. K.podniosła, że była przekonana o zgodności danych z rzeczywistością i nie zwróciła uwagi na pomyłkę. W przekonaniu tym utwierdził ją inspektor PIP, który w toku kontroli także sprawdzał błędną deklarację i nie dostrzegł błędu. Na pomyłkęw deklaracji ZUS IWA zwrócił dopiero uwagę kontroler ZUS i niezwłocznie została ona skorygowana przez odwołującą przed wydaniem zaskarżonej decyzji.Nadto ustalono, iż niezwłocznie po dostrzeżeniu omyłki odwołująca uiściła zaniżonąz jej powodu wartość składki na ubezpieczenie wypadkowe wraz z odsetkami. Odwołująca nigdy nie zalegała ze składkami ubezpieczeniowymi.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał, iż odwołanie(...) Sp. z o.o.zasługuje na uwzględnienie wobec braku zawinionego zachowania płatnika, który skutkował brakiem możliwości zastosowania wobec niego sankcji przewidzianej w art. 34 ust. 1 ustawy wypadkowej. Sąd zwrócił uwagę na okoliczność, że niezwłocznie po zwróceniu uwagi na omyłkę odwołująca skorygowała ten błąd. Wskazał, iż odwołująca nie zamierzała ukryć faktycznej ilości poszkodowanych, skoro prawidłowo zawiadomiła o nich niezbędne instytucjei ujawniła ciężki wypadek w dokumentacji powypadkowej. Zaznaczono, że podając obiektywnie nieprawdziwe dane o ilości poszkodowanych w 2010 roku w ciężkich wypadkach przy pracy odwołująca była przekonana o ich zgodności z rzeczywistością.
Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji orzekł jak w sentencji.
Apelację od wskazanego rozstrzygnięcia wniósł organ rentowy.
Wnoszący środek odwoławczy zaskarżył opisany wyrok w całości zarzucając naruszenie prawa materialnego tj.art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 roku Nr 167 poz. 1322 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie pomimo, że płatnik składek podał niezgodną ze stanem rzeczywistym informację o ilości osób poszkodowanych w śmiertelnych i ciężkich wypadkach przy pracy, co doprowadziło do zaniżenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, a to uzasadniało ustalenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w wysokości 150% stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych.
W oparciu o przedstawiony zarzut wniesiono o zmianę zaskarżonego wyrokui oddalenie odwołania.
Wnoszący środek odwoławczy zaakcentował, iż z ustaleń faktycznych wynika jednoznacznie, że odwołująca się Spółka błędnie wskazała liczbę osób poszkodowanych w ciężkich wypadkach przy pracy posiadając pełną i właściwą dokumentację w przedmiotowym zakresie. Zaznaczono, że odwołująca deklarację ZUS IWA za 2010 rok złożyła dopiero 12 lipca 2011 roku, czyli prawie rokod wystąpienia zdarzenia. W ocenie organu rentowego trudno w takiej sytuacji uznać, że przekazanie niezgodnych ze stanem rzeczywistym a przez to nieprawdziwych danych nastąpiło z przyczyn niezależnych od płatnika składek. Argumentowano,iż złożenie korekty deklaracji nie stanowi dostatecznej przyczyny uchylającej odpowiedzialność płatnika składek. Nie zaakceptowano stanowiska Sądu pierwszej instancji, iż skoro odwołująca przekazując obiektywnie nieprawdziwe dane o ilości poszkodowanych w 2010 roku w ciężkich wypadkach przy pracy była przekonanao ich prawdziwości, to zachowanie jej nie może być ocenione jako zawinione. Podniesiono, iż zdaniem organu rentowego odwołująca miała pełną wiedzę na temat osób poszkodowanych w ciężkich wypadkach przy pracy, a zatem informacje zawarte w przekazanej do Zakładu deklaracji były nieprawdziwe i wynikały co najmniejz niedołożenia należytej staranności przy wykonywaniu obowiązków określonych ustawowo. Wskazano, że zachowanie płatnika składek spowodowało zaniżenie składek na ubezpieczenie wypadkowe. Z danych zawartych na koncie płatnika wynika jednoznacznie, że różnica składek została dopłacona dopiero w dniu 26 stycznia 2012 roku, tj. już po wydaniu i doręczeniu zaskarżonej odwołaniem decyzji.
W odpowiedzi na apelację(...) Sp. z o.o.wniosła o jej oddalenie.
Wskazano, że płatnik składek podał organowi rentowemu pełne i prawdziwe informacje o wypadku oraz jego kwalifikacji, a jedynie później pomylił sięw wypełnianiu druku rocznego. Podniesiono, iż organ rentowy pomija milczeniem przyczyny braku korzystania z informacji podanych przez płatnika przy zgłaszaniu wypadku pomimo, że w wyniku zgłoszenia także została dokonana przez organ rentowy kwalifikacja charakteru wypadku przy pracy i zgłoszenie to było podstawądo postępowania, w wyniku którego organ rentowy wydał stosowną decyzję i wypłacił świadczenie za 15% uszczerbku na zdrowiu. W swojej ocenie płatnik wykazał brak świadomego działania przy błędzie w deklaracji rocznej, uprzednie prawidłowe zawiadomienie ZUS o wypadku, spełnienie funkcji prewencyjnej w wyniku działań podjętych przez ZUS i wewnętrzną kontrolę zakładową, brak winy za pomyłkęw deklaracji rocznej. Płatnik stanął na stanowisku, że brak powiązania przez ZUS informacji zawartych w zgłoszeniu wypadku z deklaracją roczną IWA, stanowi potwierdzenie niedołożenia należytej staranności przez organ rentowy i wybiórczego przyjmowania informacji przekazywanych do ZUS.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja organu rentowego nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd pierwszej instancji przeprowadził prawidłowe postępowanie dowodowe, nie naruszył przepisów prawa materialnego ani postępowania, zaś poczynione przez niego ustalenia faktyczne Sąd Odwoławczy podziela i przyjmuje za swoje.
Bezspornie w roku rozliczeniowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 roku do 31 marca 2012 roku wypełniająca informację ZUS IWA pracownicaspółki (...) Sp. z o.o.podała błędną ilość poszkodowanych u odwołującejw 2010 roku w śmiertelnych i ciężkich wypadkach przy pracy wpisując cyfrę „O” zamiast „1”.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia, czy w sposób prawidłowy organ rentowy zastosował sankcję przewidzianą przepisemart. 34 ust. 1 ustawy z dnia30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 roku Nr 167 poz. 1322 ze zm.) wobecspółki (...) Sp. z o.o.
Zgodnie z zapisem art. 34 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli płatnik składek przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art. 31, co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji stopę procentową składki na cały rok w wysokości 150% stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego w składzie orzekającym w okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia z podaniem nieprawdziwych danych, do którego doszło bez winy płatnika składek. Zaistniał bowiem zwykły błąd pisarski, o czym świadczą wszystkie działania płatnika w niniejszej sprawie. Na szczególną uwagę zasługuje okoliczność, iż wypadek nie był nigdy przez płatnika ukrywany, znajdujeon swoje odzwierciedlenie w stosownej dokumentacji, a nadto został zgłoszonydo odpowiednich instytucji w tym również do organu rentowego. Co istotne, niezwłocznie po zauważeniu pomyłki doszło do skorygowania błędu.
Skoro zostało ustalone, że płatnik składek udowodnił brak winy w zaistniałym zgłoszeniu nieprawdziwych danych, tym samym nie można zastosować wobec niego sankcji przewidzianej wart. 34 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 rokuo ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 roku Nr 167 poz. 1322 ze zm.).
Wbrew stanowisku organu rentowego należy uznać, iż zachowanie spółkinie wynikało z niedołożenia co najmniej nienależytej staranności, nie mówimy bowiem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy o „niedbalstwie” leczo pomyłce technicznej w postaci zwykłego błędu pisarskiego nie mającej na celu wprowadzenia w błąd organu rentowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocyart. 385 k.p.c.orzekł jak w sentencji.
/-/SSA J.Ansion /-/SSA I.Goik /-/SSA M.Żurecki

Sędzia Przewodniczący Sędzia
ek