Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1857/12
Data wyroku: 2013-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Podlewska, Grażyna Czyżak, Michał Bober
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza, Praca W Szczególnych Warunkach
Podstawa prawna: art. 3, 4, 49 /      Ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. Nr 237, poz.1656 ze zm.)
Teza: Osoba ubiegająca się o emeryturę pomostową na podstawie art.49 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych  (Dz.U. Nr 237, poz. 1656 ze zm.), która legitymuje się jedynie stażem pracy "szczególnej" według poprzednio obowiązujących przepisów, może nabyć prawo do "nowego" świadczenia jedynie wówczas, gdy dotychczasowy staż pracy (okres prac) można kwalifikować jako prace w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy. Brak zatem jest podstaw prawnych do przyznania emerytury pomostowej ubezpieczonemu, który nie kontynuował po dniu 31.12.2008r. pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze i którego dotychczasowy okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art.32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych  (jt.: Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze  (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) nie może być tak kwalifikowany z perspektywy wskazanych przepisów ustawy o emeryturach pomostowych.

Sygn. akt III AUa 1857/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Michał Bober (spr.)

Sędziowie:

SSA Grażyna Czyżak
SSO del. Alicja Podlewska

Protokolant:

Aleksandra Portaszkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. w Gdańsku
sprawyA. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o prawo do emerytury pomostowej
na skutek apelacjiA. P.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 11 czerwca 2012 r., sygn. akt VII U 864/12

oddala apelację.

UZASADNIENIE
UbezpieczonaA. P.odwołała się od decyzji pozwanego z dnia 20 lutego 2012r. i 9 marca 2012r. roku odmawiających jej prawa do emerytury pomostowej.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o ich oddalenie.
Sąd Okręgowy oddalił odwołania opierając się na następujących ustaleniach i rozważaniach.
A. P.,urodzony dnia (...), w dniu 9 grudnia 2011 r. złożyła wniosek o emeryturę pomostową. Wnioskodawczyni w okresie od 01.04.1979 roku do 30.06.1985 roku była zatrudniona wP.Zakładzie Opieki Zdrowotnej wP., na stanowisku technika dentystycznego, od 01.07.1985 roku do 30.11.1989 roku była zatrudniona wZespole (...)wG.w Protezowni, na stanowisku technika dentystycznego, od 01.12.1989r. do 31.05.1999 roku była zatrudniona w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej wS.na stanowisku starszego technika dentystycznego. Następnie w okresie od 01.03.2004 roku do 05. 03.2005 roku była zatrudniona wfirmie (...)na stanowisku technika dentystycznego a od 17.11.2008r do 16.06.2009r., od 18.06.2009r. do 31.12.2010r. była zatrudniona w(...)wŁ.na stanowisku technika dentystycznego. W toku postępowania przed organem rentowym ubezpieczona udowodniła 23 lat, 4 miesiące i 14 dni okresów składkowych i nieskładkowych z tytułu ogólnego stażu pracy, natomiast nie udowodnił żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżonymi w niniejszym postępowaniu decyzjami z dnia 20 lutego 2012r. i 9 marca 2012r. odmówił wnioskodawczyni prawa do emerytury pomostowej z uwagi na niespełnienie warunków do nabycia tego prawa.
W momencie złożenia wniosku o emeryturęA. P.nie pozostawała w stosunku pracy.
Zgodnie zart. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych(Dz. U. 2008. Nr 237,poz. 1656ze zm.) prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniemart. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 roku;
2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;
3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;
4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
5) przed dniem 1 stycznia 1999 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;
6) po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.
Z kolei art. 49 ustawy stanowi, że prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:
1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;
3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.
W niniejszej sprawie niesporne było, iż ubezpieczona urodziła się po dniu 31 grudnia 1948 r., ukończyła 55 rok życia, legitymuje się ogólnym stażem ubezpieczeniowym w wymiarze powyżej 20 lat, rozwiązała stosunek pracy. Kwestia sporną pozostawało natomiast to, czy ubezpieczona legitymuje się 15 letnim stażem pracy w szczególnych warunkach.  Nabycie prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym jest przywilejem w stosunku do nabywania emerytur w powszechnym wieku emerytalnym, przeto skorzystanie z tego prawa nie może podlegać uznaniu lub opierać się na wykładni rozszerzającej, ale powinno mieć oparcie w ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy, które spełniają prawne wymagania zakwalifikowania określonej pracy jako zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy pomostowej ustawodawca skonkretyzował, jakie przesłanki musi spełniać praca, aby można było ją zakwalifikować do pracy w szczególnych warunkach wskazując, iż prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku i podał, iż wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.
Wnioskodawczyni domagała się zaliczenia do pracy w warunkach szczególnych następujących okresów :
- od 01.04 .1979 roku do 30.06.1985 roku z tytułu zatrudnienia wP.Zakładzie Opieki Zdrowotnej na stanowisku technika dentystycznego, w oparciu o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 23.01.2012 roku ;
- od 01.07.1985roku do 30.11.1989 roku z tytułu zatrudnienia wZespole (...)wG.w Protezowni, na stanowisku technika dentystycznego w oparciu o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 13.01.2012roku;
- od 01.12.1989r. do 31 .05.1999 roku z tytułu zatrudnienia w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej wS., na stanowisku technika dentystycznego, w oparciu o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
W ocenie Sądu Okręgowego na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego nie można uznać, iż praca wykonywana przezA. P., na stanowisku technika dentystycznego, jest pracą wykonywaną w szczególnych warunkach, zgodnie z kryteriami przyjętymi przez ustawodawcę w art. 3 ustawy pomostowej.
Przechodząc do szczegółowego omówienia przedłożonych do wniosku dokumentów Sąd Okręgowy wskazał, iż w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, którym legitymuje się ubezpieczona za okres zatrudnienia w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej wS.(od 01.12.1989r. do 31 .05.1999r.), na stanowisku technika dentystycznego powołano się na wykaz A dział IV poz. 17 pkt 2 załącznika do Zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.07.1983r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resoru służby zdrowia.
W świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, którym legitymuje się ubezpieczona za okres zatrudnienia od 01.07.1985 roku do 30.11.1989 roku wZespole (...)wG.w Protezowni, na stanowisku technika dentystycznego wystawionym przez Szpital Miejski wG.wskazano, iżA. P.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywała prace przy produkcji i przetwórstwie żywic i tworzyw sztucznych oraz przy produkcji surowców i półproduktów i środków pomocniczych stosowanych do ich produkcji i przetwórstwa , produkcja wosków i woskoli i powołano się na wykaz A dział IV pkt 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.( Dz. U Nr 8 poz. 43) w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze, na stanowisku technika dentystycznego, wymienionym w wykazie stanowiącym załącznik do Zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.07.1883 w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze w zakładach resortu(...)w zakładach pracy resortu(...)( Dz. Urz. MZ i OS Nr 8 poz 40) .
Natomiast w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 23.01.2012r. za okres zatrudnienia od 01.04 .1979 roku do 30.06.1985 roku wP.Zakładzie Opieki Zdrowotnej, na stanowisku technika dentystycznego, powołano się na wykaz A dział IV poz 17 pkt 2 wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.07.1883r.
Powyższe zarządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.07.1883r jak i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.( Dz. U Nr 8 poz. 43) w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze nie może jednak stanowić podstawy do zakwalifikowania określonej pracy jako pracy w szczególnych warunkach stosownie do reguł wskazanych w art. 8 ustawy pomostowej
W celu zakwalifikowania danej pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach należało odwołać się w ocenie Sądu Okręgowego do prac wymienionych w załączniku nr 1 lub nr 2 doustawy o emeryturach pomostowych. Sąd ten podkreślił, iż wnioskodawczyni w trakcie postępowania sądowo – odwoławczego nie powoływała żadnych dowodów i tym samym nie zdołała udowodnić, iż w spornych okresach czasu wykonywała pracę w szczególnych warunkach opisaną w załącznika nr 1 lub 2 doustawy o emeryturach pomostowych.
Wynik przeprowadzonego postępowania dowodowego nie zdołał potwierdzić, iż wnioskodawczyni w spornym okresie czasu wykonywała pracę w warunkach szczególnych wykazaną w załączniku nr 1 lub nr 2 do ustawy pomostowej, co jest bezwzględnym warunkiem uznania, iż wnioskodawczyni spełnia warunki do wnioskowanego świadczenia.
Wobec powyższego, brak jest podstaw do uwzględnienia ww. okresów do stażu pracy w warunkach szczególnych. Same wyjaśnienia pełnomocnika ubezpieczonej, jako osobiście zainteresowanego wynikiem sprawy, są w tym wypadku niewystarczające.
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że wnioskodawczyni, reprezentowana przez pełnomocnika, nie przejawiła jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej, a stosownie do treściart. 6 k.c.to na ubezpieczonej spoczywał w niniejszej sprawie ciężar udowodnienia faktu zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż to ona wywodziła z niego dla siebie korzystne skutki prawne.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że ubezpieczona wykonywała pracę w szczególnych warunkach i odwołanie oddalił.

Apelację od powyższego wyroku wywiodła ubezpieczona zaskarżając go w całości i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przez nieuzasadnione przyjęcie, że:
a) ubezpieczonej nie przysługuje prawo do emerytury pomostowej,
b)ustawa z dnia 19 grudnia 2008r o emeryturach pomostowychpoprzez brak przepisów intertemporalnych regulujących uprawnienia osób będących w trakcie nabywania prawa do emerytury pomostowej - nie narusza przepisówart. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W oparciu o ten zarzut apelująca wniosła o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji ewentualnie z ostrożności procesowej na zasadzie przepisuart. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r o Trybunale Konstytucyjnym(Dz. U. z 1997r, Nr 102, poz. 643 ze zm.) przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności zKonstytucją Rzeczypospolitej Polskiejustawy z dnia 19 grudnia 2008r o emeryturach pomostowych(Dz. U. z 2008r., Nr 237,poz. 1656 ze zm.) wobec braku w tej ustawie przepisów przejściowych, regulujących sytuację prawną osób będących w trakcie nabywania prawa do emerytury pomostowej.
W uzasadnieniu ubezpieczona wskazała, że w jej ocenie przepisart. 49 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r o emeryturach pomostowychdokonał swoistego unieważnienia uprawnień nabytych przez skarżącą w dobrej wierze, bo na podstawie przepisów prawa obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej przez ponad 25 lat.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja ubezpieczonej i zarzuty w niej zawarte okazały się bezzasadne.
Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własne ustalenia Sądu I instancji co do opisanego przezeń stanu faktycznego, jak również podziela ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd ten dokonał również trafnej interpretacji przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Powyższe czyni zbytecznym ponowne przytaczanie ustaleń oraz szczegółowych rozważań zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Przystępując do rozważań w przedmiocie zasadności zarzutów podniesionych przez apelującą, tytułem wstępu wskazać należy, że emerytury pomostowe zapowiedziane wart. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zostały wprowadzone do systemu ubezpieczeń społecznych przezustawę z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2009 r. i dotyczą ubezpieczonych zatrudnionych w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze (urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.). Zastąpiły one emerytury w niższym wieku przyznawane na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z FUS pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach pracy lub w szczególnym charakterze. Prawo do tego świadczenia było nabywane z reguły w niższym niż wiek emerytalny wieku pod warunkiem wykazania piętnastoletniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Cechą charakterystyczną emerytur pomostowych jest ich przejściowy charakter, zgodnie bowiem z art. 16 ustawy, prawo do tego świadczenia ustaje nie tylko z dniem śmierci uprawnionego, ale również z dniem poprzedzającym dzień nabycia prawa do emerytury, z dniem osiągnięcia przez uprawnionego wieku 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku mężczyzn, jeżeli uprawniony nie ma prawa do emerytury ustalonego decyzją organu rentowego (por. szerzej uwagi zawarte w Prawo do emerytury - komentarz do ustaw z orzecznictwem - I. Jędrasik - Jankowska, K. Jankowska - LexisNexis Warszawa 2011, s. 34 i nast.). Z uwag tych płynie wniosek o odrębnym charakterze obu tych świadczeń (emerytur w niższym wieku i emerytur pomostowych).
Bezspornym jest, że wnioskodawczyni po dniu 31.12.2008r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze zarówno w rozumieniuart. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowychjak też w rozumieniuart. 32 i art. 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jt.: Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
Stosownie do art.49 ustawy Prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:
pkt 1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
pkt 2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;
pkt 3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.
Regulacja wynikająca z art.49 ustawy jest zatem regulacją szczególną w stosunku do tej, jaka wynika z art.4 ustawy. Odstępstwo od zasady wynikającej z art.4 pkt 6 ustawy (tzn. obowiązku wykonywania pracy w szczególnych warunkach po dniu 31.12.2008r.) zawężone jest jednak wyłącznie do tych ubezpieczonych, którzy na dzień 01.01.2009r. legitymują się okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych ale wyłącznie w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowych. Nie wystarczy zatem wykazanie się na ten dzień wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych w rozumieniuart.32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, albowiem konieczne jest także aby praca ta była pracą w warunkach szczególnych w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowych(art.49 pkt 3). Sąd Apelacyjny w Gdańsku w całej rozciągłości podziela rozważania prawne poczynione w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie II UK 164/11 - LEX nr 1171289. W motywach wskazanego orzeczenia Sąd Najwyższy zważył m.in., że „warunkiem skutecznego ubiegania się o emeryturę pomostową w świetle wykładni językowej art. 4 i 49 ustawy, jest więc legitymowanie się określonym stażem pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze (w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowychlub dotychczasowych przepisów) oraz kontynuowanie pracy w tych warunkach po wejściu w życie ustawy, a więc po 1 stycznia 2009 r. W przypadku kiedy osoba ubiegająca się o to świadczenie nie kontynuuje pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze i legitymuje się w związku z tym jedynie stażem pracy "szczególnej" według poprzednio obowiązujących przepisów, może nabyć prawo do "nowego" świadczenia jedynie wówczas, gdy dotychczasowy staż pracy (okres prac) można kwalifikować jako prace w warunkach szczególnych w rozumieniu dziś obowiązujących przepisów (art. 3 ust. 1 ustawy) lub o szczególnym charakterze (art. 3 ust. 3 ustawy). Innymi słowy brak podstaw prawnych do przyznania emerytury pomostowej ubezpieczonemu, którego dotychczasowy okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, dziś nie może być tak kwalifikowany.”
Za słuszne należy więc uznać stanowisko Sądu Okręgowego, że nie zachodziły podstawy do przyznania apelującej emerytury pomostowej. Ubezpieczona nie spełnia przesłanki określonej wart. 49 pkt 3 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ wykazane przez ubezpieczoną okresy pracy, nie są okresami pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowych.
Sąd Apelacyjny nie widział podstaw do zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności zKonstytucją RPustawy o emeryturach pomostowych. Jednolite stanowisko Trybunału Konstytucyjnego stanowi, iż ocena celowości i trafności rozstrzygnięć parlamentu wykracza poza zakres kompetencji sądownictwa konstytucyjnego. Obowiązek wyboru najbardziej trafnych rozstrzygnięć spoczywa na parlamencie, który ponosi odpowiedzialność polityczną za sposób wykorzystywania kompetencji prawotwórczych (orzeczenie z 20 listopada 1995r., K. 23/95, OTK w 1995 r., t. II, poz. 33, s. 121). Skoro do kompetencji ustawodawcy należy stanowienie prawa odpowiadającego założonym celom politycznym i gospodarczym oraz przyjmowanie takich rozwiązań prawnych, które jego zdaniem będą najlepiej służyły realizacji tych celów, to zadaniem Trybunału Konstytucyjne nie jest orzekanie o merytorycznej trafności rozwiązań przyjmowanych przez ustawodawcę (orzeczenie z 24 lutego 1997r., K. 19/96, OTK ZU Nr 1/1997, poz. 6, s. 40). Intencją wprowadzenia do porządku prawnego komentowanejustawy o emeryturach pomostowychbyła stopniowa likwidacja możliwość wcześniejszego przejścia na emeryturę (por. uzasadnienie projektu Ustawy o emeryturach pomostowych), jednakże ocena określonych rozwiązań ustawowych przyjętych przez ustawodawcę uchyla się spod kompetencji Sądu Apelacyjnego, nie może też stanowić podstawy do występowania do Trybunału Konstytucyjnego w pytaniem prawnym. Sąd Apelacyjny nie znajduje natomiast jakichkolwiek wątpliwości co do zgodności przepisówustawy o emeryturach pomostowych(w zakresie norm prawnych znajdujących zastosowanie w sprawie) z przepisamiKonstytucji RP. Co natomiast miał autor apelacji na myśli zarzucając ustawodawcy pominięcie „w tej ustawie przepisów przejściowych, regulujących sytuację prawną osób będących w trakcie nabywania prawa do emerytury pomostowej” tego Sąd Apelacyjny nie jest w stanie zrozumieć. Próba wyjaśnienia tej kwestii w uzasadnieniu apelacji jest interesująca, aczkolwiek (poza błyskotliwą uwagą co do pomyłki w dacie wskazanego zarządzenia resortowego) nie przystaje ani do uzasadnienia orzeczenia Sądu I instancji ani do treści obowiązujących przepisów. Godzi się tylko wskazać, że skarżąca nigdy nie nabyła prawa do emerytury pomostowej a więc nie mogła tego prawa utracić. Gdyby nawet wnioskodawczyni miała ukończone 55 lat w dacie wejścia w życie ustawy, to również nie nabyłaby prawa do świadczenia przedemerytalnego, gdyż nie spełniała ani przesłanek z art.4 ustawy ani też z art.49 ust.3 ustawy. Po wejściu zaś w życie ustawy wnioskodawczyni nie „nabywała” prawa do świadczenia albowiem nigdy nie spełniła koniecznych warunków do jego uzyskania.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 385 k.p.c., orzekł jak w sentencji.