Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 287/13
Data wyroku: 2013-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Majgier-Strączyńska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw

Sygn. aktIV Ka 287/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Bożena Majgier-Strączyńska
Protokolant: Kamila Michalak

po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r.
sprawyM. M.
obwinionego zart. 27b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. akt V W 2002/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną orzeczeniao przepadku przedmiotów służących do popełnienia wykroczenia wskazujeart. 27b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowymi uchyla orzeczenie o przepadku wędkifirmy (...)wraz kołowrotkiem, opisanej w pkt. 2 spisu rzeczy na k. 11,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego i wymierza mu 30 (trzydzieści) złotych opłatyza to postępowanie.

Sygn. akt IV Ka 287/13

UZASADNIENIE
M. M.został obwiniony o to, że w dniu 21 listopada 2011 r. około godziny 12.30 wS.na rzeceO.podmostem P.na wodach(...)dokonywał amatorskiego połowu ryb poprzez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły oraz dokonał połowu ryb z gatunku sandacz z naruszeniem limitu połowowego i o wymiarach ochronnych, tj. o czyn zart. 27b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Sąd Rejonowy Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt V W 2002/12 uznał obwinionegoM. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 27b ust. 1 pkt 1 ustawy o rybactwie śródlądowymw zw. zart. 39 § 2kw wymierzył mu grzywnę w wysokości 200 zł. Na podstawieart. 27a ust. 4 pkt 2 ustawy o rybactwie śródlądowymorzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci wędek typu(...)z linką zakończoną ołowiem oraz(...)wraz z kołowrotkiem, opisanych w wykazie dowodów rzeczowych pod pozycją 1 i 2 na karcie 11 akt. Zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzył mu opłatę.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony.
M. M.sformułował zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz nieprawidłowej oceny dowodów, które doprowadziły do wydania niesłusznego wyroku. Obwiniony wniósł o uniewinnienie od zarzucanego mu czynu i zwrot zatrzymanych wędek.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionegoM. M.jest zasadna w niewielkim zakresie.

Sąd Rejonowy zgromadził wszystkie dowody niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy. Dowody te to przede wszystkim zeznania policjantów, którzy obserwowali mężczyzn w łódce zacumowanej pod mostem łowiących ryby. Z zeznań policjantów wynika, że przez dłuższą chwilę obserwowali obwinionego i wyraźnie widzieli w jaki sposób zarzucał wędkę. Także co do wymiarów złowionych ryb Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił i przeanalizował dowody, w tym wyjaśnienia samego obwinionego, który potwierdził, że nie miały one wymiarów wymaganych do łowienia na wodach śródlądowych. Na takich wodach się znajdował i łowił ryby. Ocena dowodów z zeznań policjantów nie budzi żadnych zastrzeżeń Sądu Odwoławczego. Wbrew twierdzeniom obwinionego nie mają oni żadnych powodów do pomawianiaM. M.o zachowania, które nie miały miejsca. Nie ma żadnych przesłanek do stwierdzenia, że kiedykolwiek któryś ze świadków spotkał, kontrolował, czy oskarżał obwinionego, czy z jakiegokolwiek powodu miał do obwinionego jakiekolwiek zastrzeżenia natury osobistej. Zaprzeczenie obwinionego sprawstwu nie jest wiarygodne i trafnie Sąd Rejonowy nie dał wiary wyjaśnieniomM. M..
Tym samym Sąd Okręgowy uznał apelację obwinionego zmierzającą do jego uniewinnienia za niezasadną i na podstawieart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpww zakresie sprawstwa i winy utrzymał w mocy. Także w zakresie orzeczenia o karze wyrok Sądu Rejonowego jest prawidłowy. Kara grzywny jest prawidłowo wyważona i jest współmierna do okoliczności czynu i do możliwości finansowych obwinionego. Tym samym i w tym zakresie wyrok utrzymano w mocy.

Zastrzeżenia Sądu odwoławczego budzi jedynie orzeczenie o przepadku przedmiotów (kodeks nie zna pojęcia przepadku dowodów rzeczowych). Przepadkowi podlegają przedmioty służące do popełnienie wykroczenia. Policjanci widzieli, że obwiniony używał jednaj wędki. Druga z wędek była złożona w łódce i nie była używana do łowienia w nieprzepisowy sposób. Tym samym nie ma podstaw do orzeczenia przepadku obydwu wędek, a więc należało uchylić orzeczenie o przepadku tej nieużywanej wraz z całym jej oprzyrządowaniem w postaci zwłaszcza kołowrotka (opisana w punkcie 2 spisu rzeczy na karcie 11 akt). Jak wskazał Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, popełnił błąd we wskazaniu podstawy prawnej orzeczenia o przepadku przedmiotów, a w związku z tym podstawę te należało poprawić. Na podstawieart. 437 § 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwSąd Okręgowy zmienił zatem zaskarżony wyrok co do zakresu orzeczonego przepadku przedmiotów i co do podstawy prawnej orzeczenia.

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw.

…….…………………........
Bożena Majgier-Strączyńska