Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: X P 595/12
Data wyroku: 2013-02-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Kulesza, Bożena Sawicka-Woźniak, Agnieszka Chlipała-Kozioł
Słowa kluczowe: Alkohol, Odszkodowanie Za Bezprawne Rozwiązanie Stosunku Pracy
Podstawa prawna: 56 § 1 kp
Teza: Postępowanie powoda, polegające na niewykonywaniu pracy w godzinach porannych bez usprawiedliwienia, a nastepnie na samowolnym opuszczeniu miejsca pracy w sytuacji istnienia uzasadnionego podejrzenia co do pozostawania przez niego w stanie nietrzeźwości, podlegające kwalifikacji jako ciężkie naruszenie obowiązków prawcowniczych.

Sygn. akt XP (upr) 595/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 lutego 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia Wydział X Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSR Agnieszka Chlipała-Kozioł
Ławnicy: Maria Kulesza, Bożena Sawicka-Woźniak
Protokolant: Aleksandra Paszko

po rozpoznaniu w dniu 1.02.2013 r. we Wrocławiu

sprawy z powództwa:M. P.
przeciwko P.W.(...) sp. z o.o.weW.

o odszkodowanie i zmianę świadectwa pracy

I
oddala powództwo;

II
nieuiszczone przez powoda koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

X P (upr) 595/12

UZASADNIENIE
PowódM. P.pozwem z dnia 12.06.2012 r. (prezentata k. 2), skierowanym przeciwko stronie pozwanejPrzedsiębiorstwu (...) sp. z o.o.z siedzibą weW., po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa (protokół rozprawy z dnia 28.08.2012 r. k.29 v.) domagał się zasądzenia na jego rzecz od strony pozwanej kwoty 8 400,36 tytułem odszkodowania za rozwiązanie z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, a także sprostowania świadectwa pracy.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż był zatrudniony u strony pozwanej od dnia 02.04.2012 r. na podstawie umowy o pracę na czas określony do dnia 31.12.2012 r. W dniu 31.05.2012 r. jak zwykle punktualnie rozpoczął pracę. Po ok. 30 minutach nagle bardzo źle się poczuł, o czym poinformował znajomego z pracy –M.. Kiedy stan powoda się pogorszył, kierownik dał mu tabletki (stoperan) i wydał polecenie niezwłocznego udania się do lekarza. Po upływie ok. 30 minut powód przebrał się i pojechał do przychodni zdrowia. Lekarz stwierdził u powoda zatrucie pokarmowe i wystawił zaświadczenie. W okresie od 31.05.2012 r. do 08.06.2012 r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim, a zatem wskazany przez stronę pozwaną w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę zarzut samowolnego opuszczenia przez powoda stanowiska pracy jest jego zdaniem nierzeczywisty.

Strona pozwanaPrzedsiębiorstwo (...) sp. z o.o.z siedzibą weW.w odpowiedzi na pozew (k.16) wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także o zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew strona pozwana zarzuciła, iż przebieg wydarzeń w spornym dniu był inny od opisanego przez powoda. Przyznała, że w spornym dniu powód zgłosił jednemu z pracowników fakt złego samopoczucia. Informacja ta dotarła do kierownikaL. S., który podjął uzasadnione wątpliwości co do stanu trzeźwości powoda, o czym poinformował przełożonego –L. T.. Ten po przybyciu do pomieszczenia magazynierów, w którym przebywał powód, spostrzegł, iż powód rzeczywiście znajdował się w stanie nietrzeźwości. Wydał więc powodowi polecenie udania się z nim na komisariat policji w celu sprawdzenia stanu trzeźwości. W czasie, w którymL. T.udał się po klucze do samochodu, powód opuścił stanowisko pracy bez jakichkolwiek konsultacji ani zgłaszania tego faktu. Zignorował ponadto całkowicie polecenie służbowe zwierzchnika. Uczynił to, zdaniem strony pozwanej, w celu uniknięcia odpowiedzialności za przebywanie w miejscu pracy w stanie nietrzeźwym. W ocenie strony pozwanej uprzednie zgłoszenie złego samopoczucia kierownikowi nie świadczy o usprawiedliwionym opuszczeniu miejsca pracy przez powoda, albowiem w międzyczasie powód otrzymał polecenie udania się na badanie w komisariacie policji. Nie można uznać, że opuszczenie miejsca pracy było uzasadnione złym stanem zdrowia powoda, gdyby bowiem tak było, to powód opuściłby miejsce pracy niezwłocznie po poinformowaniu kierownika o fakcie złego samopoczucia, nie zaś po otrzymaniu polecenia poddania się badaniu trzeźwości. Ponadto pozwana wskazała, iż na skutek poczynionych wyjaśnień uzyskała informację, że powód przybył w spornym dniu do pracy w stanie nietrzeźwym i nie podjął się wykonywania zajęć pracowniczych, cały dzień spędzając w pomieszczeniu dla pracowników. Chwalił się nadto pracownikom strony pozwanej, że przebywał na rybach, gdzie spożywał alkohol oraz pokazywał im butelkę po wypitym trunku.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 30.03.2012 r. strona pozwana zawarła z powodem umowę o pracę na czas określony od dnia 02.04.2012 r. do dnia 31.12.2012 r., rodzaj umówionej pracy określając jakoobsługa magazynu, z miejscem wykonywania pracy w siedzibie strony pozwanej weW.oraz w okolicach, w pełnym wymiarze czasu pracy, z możliwością wypowiedzenia umowy za 2 tygodniowym wypowiedzeniem. Do obowiązków powoda należała obsługa wózka widłowego.
Średnie miesięczne wynagrodzenie brutto powoda za pracę wynosiło 2.800,12 zł.

Dowód:- umowa o pracę z dnia 30.03.2012 r. - akta osobowe powoda (koperta k.28 akt sprawy);
-zaświadczenie o zarobkach - k.27

W nocy z 30 na 31.05.2012 r. powód łowił ryby z kolegami. Podczas spotkania spożywał alkohol. Po zakończonym późno w nocy połowie, będąc w stanie po spożyciu alkoholu, powód udał się do przedsiębiorstwa pozwanego pracodawcy. Na teren przedsiębiorstwa dostał się na kilka godzin przed godziną 07:00 rano, o której to godzinie miał zacząć tego dnia pracę. Ponieważ brama była jeszcze zamknięta, powód przeskoczył przez płot. Wszedł do pomieszczenia dla pracowników magazynu i zasnął w fotelu.
J. M., zatrudniony u strony pozwanej w charakterze kierowcy, przyszedł do pracy jako pierwszy przed godz. 7.00 rano i otworzył bramę wjazdową oraz bramkę. Kiedy wszedł do pomieszczenia, w którym spał powód, poczuł zapach alkoholu.J. M.zaczął się przebierać w ubranie robocze. Powód obudził się i opowiedziałJ. M., że był na rybach ze znajomymi i pił alkohol. Pokazał butelkę po wypitym alkoholu i powiedział, że najchętniej przesiedziałby cały dzień w szatni.J. M.wyszedł z szatni do pracy, powód w niej pozostał.
O godzinie 09:00 prokurent pozwanejspółki (...)zapytał bezpośredniego przełożonego powoda kierownika działu sprzedażyL. S.o to, co się dzieje z powodem, ponieważ nie było go widać w pracy.L. S.nie miał wiedzy na temat tego, gdzie przebywa powód, więc razem zL. T.zaczęli go szukać na terenie przedsiębiorstwa.
L. S.iL. T.znaleźli powoda w szatni pracowników magazynu, gdzie siedział w fotelu. Wyczuli unoszący się w pomieszczeniu zapach alkoholu. Powód na widok przełożonych zaczął się tłumaczyć, że źle się czuje, że czymś się zatruł i cały czas wymiotuje.L. S.słysząc to powiedział powodowi, żeby jechał do lekarza i poszedł, aby przynieść powodowi lek na biegunkę. Po powrocieL. S.L. T.poprosił powoda, żeby chuchnął w jego stronę. Powód odmówił, mówiąc, ze nie będzie chuchał wymiocinami. WówczasL. T.wydał powodowi polecenie pojechania wspólnie na komisariat policji w celu sprawdzenia czy powód jest trzeźwy. Powód początkowo odmówił, wskazując, że nie chce wymiotowaćL. T.w samochodzie, ale ostatecznie zgodził się pojechać zL. T.na komisariat.L. T.wyszedł z pomieszczenia dla pracowników magazynu i poszedł po kurtkę i kluczyki do samochodu. Kiedy po kilku minutach wrócił, powoda nie było już w pomieszczeniu dla pracowników magazynu ani na terenie przedsiębiorstwa strony pozwanej.

Dowód:- notatka służbowa z dnia 31.05.2012 r. - akta osobowe powoda (k. 28 akt sprawy);
-zeznania świadkaJ. M.- k.50;
-zeznania świadkaL. S.- k.49-50;
-częściowo przesłuchanie powoda – k. 66;
-przesłuchanie w charakterze strony pozwanejL. T.– k. 66v-67, 67v

Po samowolnym oddaleniu się z przedsiębiorstwa strony pozwanej powód udał się w tym samym dniu do lekarza, który stwierdził, że powód jest niezdolny do pracy od dnia 31.05.2012 r. do dnia 02.06.2012 r., a następnie od 03.06.2012 r. do 08.06.2012 r.

Dowód:- zaświadczenie lekarskie z dnia 31.05.2012 r. –k. 60;
- zaświadczenie lekarskie z dnia 04.06.2012 r. –k. 60;
- częściowo przesłuchanie powoda –k. 66

W dniu 01.06.2012 r. strona pozwana złożyła powodowi pisemne oświadczenie o rozwiązaniu z nim umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia, jako przyczynę wskazując niewykonywanie pracy w dniu 31.05.2012 r. i samowolne opuszczenie miejsca pracy w dniu 31.05.2012 r. bez uzgodnienia z przełożonym.

Dowód:- pismo strony pozwanej z dnia 01.06.2012 r. - akta osobowe powoda (k. 28 akt sprawy).

Miesiące maj i czerwiec to tzw. pełny sezon w działalności strony pozwanej (hurtownia materiałów budowlanych). Po rozwiązaniu umowy o pracę z powodem stronie pozwanej brakowało pracownika na stanowisku magazyniera. Strona pozwana zaczęła więc szukać pracownika, który mógłby zastąpić zwolnionego powoda. W związku z tym w okresie od 20.06.2012 r. do 11.09.2012 r. zawarła umowy zlecenie i o dzieło z chętnymi do pracy w magazynie.

Dowód:- umowa zlecenia z dnia 20.06.2012 r. – k. 62;
-umowa zlecenia z dnia 16.07.2012 r. –k. 64;
-umowa o dzieło z dnia 11.09.2012 r. –k. 61;
-zeznania świadkaJ. M.- k.50;
-zeznania świadkaL. S.- k.49-50;
-przesłuchanie w charakterze strony pozwanejL. T.– k. 66v-67, 67v;
- przesłuchanie w charakterze strony pozwanejS. T.– k. 67.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu.
PowódM. P.poszukiwał w niniejszym procesie ochrony prawnej na podstawie przepisuart. 56 § 1 k.p., w myśl którego pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. Powód nie żądał przywrócenia do pracy, domagał się natomiast zasądzenia na jego rzecz odszkodowania w wysokości trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia.
Przepisart. 52 § 1 pkt 1 k.p.stanowi, iż pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Ponieważ rozwiązując umowę zawartą z powodem strona pozwana powołała się na przyczynę w postaci niewykonywania pracy w dniu 31.05.2012 r. i samowolne opuszczenie miejsca pracy w dniu 31.05.2012 r. bez uzgodnienia z przełożonym, rolą Sądu Rejonowego było ustalenie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna była rzeczywista i konkretna, a także rozważenie, czy postępowanie powoda podlegało ocenie jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a tym samym – czy uzasadniało ono rozwiązanie umowy przez pracodawcę w trybie dyscyplinarnym.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie, a tym samym prawdziwość wskazanej w rozwiązaniu umowy przyczyny, Sąd Rejonowy oparł się przede wszystkim na dowodach osobowych.
Zeznania świadkówL. S.iJ. M.Sąd uznał za w pełni wiarygodne, albowiem były one jasne, logiczne i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Sąd dał również wiarę przesłuchiwanym w charakterze strony pozwanejL. T.iS. T., albowiem ich wypowiedzi były rzeczowe, nie zawierały sprzeczności i tworzyły z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie spójną całość. Sąd opierał się ponadto na dowodach z dokumentów, w tym z akt osobowych powoda, albowiem żadna ze stron nie podważyła skutecznie ich prawdziwości i autentyczności.
Wyjaśnienia powoda Sąd uznał za wiarygodne jedynie w zakresie, w jakim znalazły one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Sąd nie dał wiary twierdzeniu, że powód wypił z kolegą jedynie „po kieliszku” alkoholu, wszyscy przesłuchiwani w sprawie świadkowie wydarzeń z dnia 31.05.2012 r. wskazywali bowiem, że od powoda czuć było zapach alkoholu, co nie miałoby miejsca, gdyby powód rzeczywiście wypił jedynie kieliszek lub dwa i zakończył spożywanie alkoholu ok. 2.00 w nocy. Zdaniem Sądu wyjaśnienia powoda stanowiły przyjętą przez niego linię obrony, mającą uwiarygodnić jego wersję przebiegu wydarzeń. Przedstawione przez powoda zaświadczenie lekarskie z dnia 31.05.2012 r. wskazuje że powód udał się tego dnia do lekarza, nie stanowi jednakże dowodu trzeźwości powoda w godzinach porannych. Nade wszystko zaś fakt potwierdzonej przez lekarza niezdolności powoda do pracy w dniu 31.05.2012 r. z powodu niesprecyzowanej w zaświadczeniu choroby nie ma znaczenia, nie usprawiedliwia on bowiem w zaistniałych okolicznościach samowolnego oddalenia się powoda z miejsca pracy wskazującym na pozostawanie pod wpływem alkoholu, wbrew jednoznacznemu poleceniu przełożonego by powód udał się z nim na badanie trzeźwości.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd Rejonowy uznał, że wskazana przez pracodawcę w rozwiązaniu umowy przyczyna była prawdziwa. Jak wynika z zeznań naocznych świadków wydarzeń z dnia 31.05.2012 r., tego dnia powód nie wykonywał swoich obowiązków pracowniczych, tylko cały poranek przesiedział w fotelu w szatni, w stanie wskazującym na to, że spożywał alkohol. ŚwiadekM.zeznał, że powód wręcz nie był w stanie podnieść się z fotela, wszystkie osoby, które spotkały tego poranka powoda potwierdziły również, że wyczuwalna była od niego woń alkoholu. Niewątpliwym jest również, że powód – co sam przyznał w toku przesłuchania – zignorował polecenie służboweL. T., i pomimo wskazania, że ma wraz zL. T.udać się na komisariat celem zbadania trzeźwości, samowolnie, bez uzgodnienia z przełożonym, opuścił w dniu 31.05.2012 r. swoje miejsce pracy.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż przedstawione powodowi w pisemnym oświadczeniu strony pozwanej przyczyny rozwiązania z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia, były rzeczywiste.
Przyczyny te, wobec jednoznacznego wskazania przez pracodawcę rodzaju nieakceptowanego przez niego zachowania powoda, uznać również należy za konkretne i w pełni dla powoda zrozumiałe.
Fakt, że po samowolnym oddaleniu się z miejsca pracy powód przedstawił zaświadczenie lekarskie o stwierdzonej w tym dniu niezdolności do pracy, nie wpływa na wynik niniejszej sprawy. Trzeba wszak zważyć, iż w myślart. 41 k.p., pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy. Strona pozwana rozwiązała umowę o pracę z powodem bez zachowania okresu wypowiedzenia, stąd szczególna ochrona pracownika nieobecnego w pracy nie ma w tym przypadku zastosowania. Przedstawione zaświadczenie potwierdza niedyspozycję powoda o nieznanej etiologii, nie usprawiedliwia jednakże opuszczenia przez niego pracy wbrew jednoznacznemu poleceniu przełożonego, by powód udał się na badanie trzeźwości.
Powód prezentował w toku niniejszego postępowania stanowisko, iż choć spożywał w nocy alkohol z kolegą, nie były to duże ilości (jedynie „po kieliszku”), przez co nie jest prawdą, by stawił się w pracy w stanie nietrzeźwym. Wskazywał, że uległ ciężkiemu zatruciu, najprawdopodobniej spożywaną podczas wyprawy na ryby kiełbasą – lekarz nie stwierdził przyczyny zatrucia – i podkreślał, że przebywał na zwolnieniu lekarskim przez kilka następnych dni. Odnosząc się do zarzutów powoda należy jednak z całą mocą podkreślić, że przyczyną rozwiązania z nim umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym nie było stawienie się przez niego do pracy w stanie nietrzeźwości, ale samowolne opuszczenie pracy w sytuacji, gdy przełożony miał uzasadnione podejrzenia do jego trzeźwości i nakazał mu poddanie się badaniu alkomatem. Pracodawca miał zdaniem Sądu Rejonowego prawo wymagania od pracownika poddania się badaniu trzeźwości w sytuacji, gdy pojawiły się uzasadnione wątpliwości do jego stanu, w niniejszej sprawie wątpliwości były zaś bardzo poważne, powód sam przyznał bowiem, że pił alkohol w nocy, nie był w stanie pracować, wymiotował i dało się od niego wyczuć silną woń alkoholu, co potwierdzili wszyscy świadkowie wydarzeń z dnia 31.05.2012 r. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje zdaniem Sądu Rejonowego, że powód stawił się w pracy w stanie co najmniej po spożyciu alkoholu – wskazują na to wiarygodne zeznania świadków powołujących się na wyczuwaną przez nich od powoda woń alkoholu, a także wyjaśnienia powoda, że pił alkohol w nocy z kolegą. Nie sposób stwierdzić ze stuprocentową pewnością, czy przyczyną niedyspozycji powoda tego dnia było ostre zatrucie alkoholem - a tym samym czy stawił się w pracy w stanie nietrzeźwym (po spożyciu znacznej ilości alkoholu) - czy też było to zatrucie innego rodzaju, niezwiązane z alkoholem. Okoliczność ta nie ma jednak dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy znaczenia. Wskazaną przez pracodawcę przyczyną dyscyplinarnego zwolnienia powoda nie jest bowiem stawienie się przez powoda do pracy w stanie nietrzeźwym, ale samowolne opuszczenie miejsca pracy w sytuacji, gdy przełożony miał uzasadnione wątpliwości co do trzeźwości powoda i wydał mu polecenie poddania się badaniom. Nie sposób pominąć faktu, że praca powoda polegała na obsłudze maszyny - wózka widłowego, pracodawca jest zaś odpowiedzialny za bezpieczeństwo wszystkich swoich pracowników. Dopuszczenie powoda do pracy w stanie nietrzeźwym mogłoby zatem skutkować odpowiedzialnością pracodawcy za ewentualne szkody. Podjęte przez pracodawcę wobec powoda czynności i wydane mu polecenie uznać należy w tych okolicznościach za w pełni uzasadnione, a wręcz konieczne. Jeśli powód – jak twierdził – poczuł się lepiej po spożyciu tabletek, to tym bardziej był zobowiązany wykonać polecenie przełożonego i udać się z nim na badanie trzeźwości, szczególnie w sytuacji, gdy – jak twierdzi - czuł się trzeźwy, a jednocześnie widział, przełożony ma do stanu jego trzeźwości wątpliwości. Powód zdecydował się jednak zignorować polecenie przełożonego, na którego wykonanie sam się zgodził, i korzystając z nieobecności przełożonego, który udał się po kluczyki do samochodu, samowolnie opuścił miejsce pracy. W ocenie Sądu Rejonowego taka postawa powoda wywołuje wątpliwości co do prawdziwości jego twierdzeń o tym, że wypił mało alkoholu, zakończył jego spożywanie około godz. 2.00 w nocy, a rano w pracy był trzeźwy.
Przechodząc do analizy kwestii, czy zarzucone powodowi w rozwiązaniu umowy postępowanie podlega ocenie jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, stwierdzić należy, że określony wart. 100 k.p.katalog obowiązków pracownika jest otwarty, na co wskazuje konstrukcja § 2in principio, bowiem do wymienionych w przepisie czynności pracownik jest obowiązanyw szczególności,może być on zatem zobowiązany przez pracodawcę do wykonywania innych obowiązków, które nie pozostają w sprzeczności z przepisami prawa lub umową o pracę. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego samowolne opuszczenie miejsca pracy połączone z innym nagannym zachowaniem się pracownika może być ocenione jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych wedługart. 52 § 1 pkt 1 k.p.nawet wówczas, gdy regulamin pracy kwalifikuje samowolne opuszczenie pracy jako uchybienie uzasadniające zastosowanie kary porządkowej (wyrok SN z dnia 22.12.1998 r., I PKN 507/98, opubl.OSNP 2000/4/132, OSNP-wkł. 1999/8/8, PiZS 1999/6/43, M.Prawn. 2000/4/254; por. wyrok SN z dnia 02.06.2010 r., II PK 367/09, opubl.OSNP 2011/21-22/274).
Sąd Rejonowy podziela powyższy pogląd w całości. Nie ulega wątpliwości, że niewykonywanie przez pracownika pracy, a także samowolne opuszczenie miejsca pracy, stanowią ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracownika, który jest obowiązany wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę (art. 100 § 1 k.p.). W ocenie Sądu Rejonowego nie ulegało wątpliwości, że postępowanie powoda, polegające na niewykonywaniu pracy w godzinach porannych w dniu 31.05.2012 r. bez usprawiedliwienia, a następnie na samowolnym opuszczeniu miejsca pracy w sytuacji istnienia uzasadnionego podejrzenia co do pozostawania przez niego w stanie nietrzeźwości, podlega kwalifikacji jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.
Odnosząc się do roszczenia powoda o sprostowanie wydanego mu przez pozwanego pracodawcę świadectwa pracy, należy zważyć, iż było ono, w chwili wniesienia powództwa, przedwczesne. Pracownik nie może bowiem skutecznie dochodzić sprostowania świadectwa pracy w części dotyczącej stwierdzenia, że stosunek pracy został rozwiązany bez wypowiedzenia przez pracodawcę z winy pracownika, kwestionując zgodność z prawem tego rozwiązania, bez uprzedniego wystąpienia z powództwem o roszczenia z tytułu zgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy na podstawieart. 56 k.p.(por. uchwała SN z dnia 04.11.2009 r., I PZP 4/09, opubl. OSNP 2010/13-14/154). Co więcej - powód nie wystąpił w terminie 7 dni od otrzymania świadectwa pracy z wnioskiem do pozwanego pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy (art. 97 § 21k.p.), a zatem nie wyczerpał przedsądowej drogi służącej zaspokojeniu tego roszczenia. Powództwo zasługiwało zatem i w tym zakresie na oddalenie.
W konsekwencji powyższych rozważań, na podstawie powołanych przepisów, Sąd w pkt. I. wyroku oddalił powództwo w całości.
Wobec odstąpienia przez stronę pozwaną od żądania zwrotu kosztów procesu z uwagi na bardzo trudną sytuację osobistą powoda, Sąd nie orzekał o obowiązku zwrotu przez powoda kosztów procesu na rzecz strony pozwanej.
W pkt II sentencji wyroku nieuiszczonymi kosztami sądowymi Sąd na podstawie art. 113 ust. 1 u.k.s.c. obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze, że zgodnie z dyspozycjąart. 98 k.p.c.nie ma podstaw do obciążenia nieuiszczonymi kosztami sądowymi strony wygrywającej sprawę – w niniejszej sprawie strony pozwanej, zaś powód był zwolniony od kosztów sądowych z mocy ustawy.
Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

.