Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V P 1/13
Data wyroku: 2013-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Wilga
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 65 § 2 kc

Sygn. akt VP 1/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 marca 2013 roku

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy

w składzie:

Przewodniczący: SSO Jacek Wilga

Protokolant: Katarzyna Gajewska

po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 r. w Legnicy

sprawy z powództwaP. A.

przeciwko(...) Sp. z o. o.

ozapłatę

I

powództwo oddala,

II

zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.

UZASADNIENIE
PowódP. A.wniósł o zasądzenie od pozwanego(...) sp. z o. o.wD.kwoty 95 832 zł tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę.
W uzasadnieniu pozwu podniósł, iż zgodnie z § 2 pkt 7 umowy o pracę pracodawca zobowiązany jest do wypłaty pracownikowi odszkodowania umownego w wysokości sześciokrotnego miesięcznego wynagrodzenia w części stałej, w przypadku rozwiązania umowy o pracę z innych przyczyn niż określone wart. 52 § 1 Kodeksu pracy.
W przedmiotowej sprawie stosunek pracy ustał na podstawieart. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracytj. w drodze wypowiedzenia umowy przez pracownika, wobec czego nie została zrealizowana negatywna przesłanka w postaci rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę z winy pracownika, która wyłączałaby uprawnienie powoda do wypłaty mu odszkodowania w dochodzonej kwocie.
Strona pozwana(...) sp. z o. o.wD.w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa. Twierdziła, iż warunek wypłaty odszkodowania przewidzianego z treści § 2 pkt 7 umowy o pracę powoda został wprowadzony niezgodnie z obowiązującymi przepisamikodeksu pracy. Umowa mająca w sobie czynność prawną sprzeczną z zasadami współżycia społecznego nie jest z mocy prawa ważna (art. 58 kc). To powód dążył do rozwiązania umowy o pracę i to wyłącznie po to aby otrzymać odszkodowanie co odpowiada sytuacji przewidzianej przepisemart. 93 § 2 kc.Nie takie zaś cele przyświecały pracodawcy powoda gdy zawierał z nim umowę o pracę niezgodną zkodeksem pracyi zasadami współżycia społecznego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Powód podjął zatrudnienie u strony pozwanej od 1 stycznia 2006 roku. Umowa o pracę została rozwiązana z dniem 31.12.2012 roku za wypowiedzeniem dokonanym przez powoda (niesporne).
Przed zatrudnieniem u strony pozwanej powód miał atrakcyjne zatrudnienie w innej konkurencyjnej firmie. Strona pozwana zaproponowała powodowi nawiązanie stosunku pracy. Zaproponowane warunki były korzystniejsze niż warunki dotychczasowej umowy o pracę powoda. Powód zdecydował się je przyjąć. W umowie przewidziano m. in. wyższe niż wkpodszkodowanie w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę.

d: przesłuchanie powoda (zapis 9 minut 25 sekund

11 minut 30 sekund)

d: przesłuchanie strony pozwanej (zapis 22 minuta)

Zawierając umowę o pracę jej strony dążyły wspólnie do zabezpieczenia interesu powoda na wypadek jej rozwiązania przez stronę pozwaną.

d: przesłuchanie pozwanego (zapis 21 minuta)

W łączącej umowie o pracę znalazł się zapis § 2 ust. 7 o treści: Pracodawca jest świadom, iż Pracownik aby podjąć zatrudnienie u Pracodawcy, rozwiąże korzystną dla siebie umowę o pracę z dotychczasowym pracodawcą. Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku rozwiązania umowy o pracę z innych przyczyn, niż określone wart. 52 § 1 Kodeksu Pracy, Pracodawca wypłaci Pracownikowi odszkodowanie umowne w wysokości sześciokrotnego miesięcznego wynagrodzenia w części stałej.
Sześciokrotne stałe wynagrodzenie powoda osiągnięte u strony pozwanej wyniosło 95 832 zł (niesporne).

Sąd Okręgowy zważył.
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie strony pozostały w sporze co do faktycznej normatywnej treści zapisu § 2 pkt 7 umowy o pracę z dnia 1 stycznia 2006 roku.
Ten fragment umowy otrzymał następującą formę: Pracodawca jest świadom, iż Pracownik aby podjąć zatrudnienie u Pracodawcy, rozwiąże korzystną dla siebie umowę o pracę z dotychczasowym pracodawcą. Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku rozwiązania umowy o pracę z innych przyczyn, niż określone wart. 52 § 1 Kodeksu Pracy, Pracodawca wypłaci Pracownikowi odszkodowanie umowne w wysokości sześciokrotnego miesięcznego wynagrodzenia w części stałej.
W toku sprawy powód interpretował go w ten sposób, iż skoro do rozwiązania umowy o pracę nie doszło z przyczyn uzasadniających zastosowanieart. 52 § 1 kpto przysługuje mu prawa do przewidzianego w nim odszkodowania w wysokości 6 miesięcznego wynagrodzenia za pracę w części stałej.
Strona pozwana twierdziła natomiast, iż prawo do odszkodowania uzależnione było dodatkowo od tego aby rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło przez pracodawcę.
Strony pozostały więc w sporze co do faktycznej treści zawartej umowy o pracę.
Zgodnie zart. 65 § 2 kcw umowach należy raczej badać jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Przepis ten ma zastosowanie również do oceny umowy o pracę łączącej strony do dnia 31 grudnia 2012 roku (art. 300 kp).
Cel i zamiar jaki przyświecał stronom przyjmującym regulację § 2 pkt 7 umowy z dnia 1 stycznia 2006 roku strony umowy przynajmniej częściowo zapisały w jej treści. Wynika z niej świadomość strony pozwanej konieczności zabezpieczenia w większym niż przewidują ogólne przepisy prawa pracy stopniu interesu powoda w zakresie ochrony trwałości zawartej umowy o pracę. Powód bowiem, pozostając w zatrudnieniu na korzystnych warunkach, rezygnował z niego celem podjęcia pracy u strony pozwanej. Dążył z tego powodu do uniknięcia sytuacji, w której po dobrowolnej rezygnacji z dotychczasowego zatrudnienia mógłby utracić również zatrudnienie u strony pozwanej na skutek jej działań i pozostać tym samym bez dochodów. Zabezpieczeniu interesu powoda miał służyć przewidziany w § 2 ust. 7 umowy obowiązek wypłacenia powodowi odszkodowania w sytuacji rozwiązania umowy o pracę (z innych przyczyn niż przewidziane wart. 52 § 1 kp). Konieczność wypłaty takiego odszkodowania miała z jednej strony powstrzymywać stronę pozwaną przed rozwiązaniem umowy a z drugiej odszkodowanie, w sytuacji jej rozwiązania, zabezpieczać miało potrzeby powoda, dając mu czas na poszukiwanie pracy.
Strony nie przewidywały przy zawarciu umowy obowiązku wypłaty odszkodowania przez stronę pozwaną w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez powoda. W tym zakresie Sąd dał wiarę twierdzeniom strony pozwanej. W ocenie Sądu są one logiczne i uzasadnione okolicznościami, w których doszło do zawarcia umowy. W tym czasie nie rozważano jej rozwiązania przez powoda, a szczególnie na warunkach podnoszonych przez niego w toku sprawy. Sam powód słuchany w charakterze strony początkowo twierdził, iż umowę uważał za korzystną m.in. z tego powodu, iż przewidywała odszkodowanie w przypadku rozwiązania umowy przez pracodawcę. Dopiero później na pytanie pełnomocnika strony pozwanej wskazywał, iż odszkodowanie to, w jego opinii przysługuje mu zarówno wtedy, gdy pracodawca rozwiązywał stosunek pracy jak i wtedy, gdy powód sam się zwolnił.
Takie rozumienie zapisu § 2 ust. 7 umowy nie jest uprawnione. Kłóci się z zasadami logicznego rozumowania oraz zdrowym rozsądkiem, którym strony niewątpliwie strony kierowały się zawierając umowę w dniu 1.01.2006 roku. Strona pozwana nie mogła bowiem brać odpowiedzialności (poprzez wypłatę odszkodowania) za działania samego powoda – zupełnie od niej niezależne.
Odszkodowanie zarówno na gruncie odpowiedzialności kontraktowej (art. 471 kc) jak i deliktowej (art. 415 kc) jest świadczeniem mającym stanowić rekompensatę szkody. Zobowiązanym do jego zapłaty jest z reguły podmiot, którego działania lub zaniechania spowodowały jej powstanie. W przypadku kiedy szkoda jest rezultatem wyłącznie działań osoby poszkodowanej odszkodowanie nie przysługuje.
Powód niewątpliwie nie był zobowiązany do pracy u strony pozwanej przez bliżej nieokreślony okres bez swojej woli. Mógł w każdej chwili wypowiedzieć łączącą strony umowę o pracę korzystając z wolności pracy. Korzystanie ze swojego prawa przez powoda w tym zakresie nie może być jednak powiązane z obowiązkiem strony pozwanej wypłaty odszkodowania. Obowiązek taki nie wynika ani z ogólnie obowiązujących przepisów prawa, ani z zawartej przez strony umowy. Wykładnia jej § 2 ust. 7 dokonywana w pozwie i ostatecznie w toku sprawy przez powoda nie zasługuje na aprobatę w świetle uwag poczynionych wyżej jako dokonana wyłącznie celem próby uzyskania nienależnego odszkodowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy powództwo jako nieuzasadnione oddalił.
O kosztach orzekł na podstawieart. 98 kpci § 6 pkt 6, § 11 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.