Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 885/13
Data wyroku: 2013-12-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Suchcicka
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt IIIU 885/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia5 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy

w Ostrołęce

Wydział III

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:
Przewodniczący:SSO Teresa Suchcicka
Protokolant:sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu27 listopada 2013 r. wO.
sprawy z odwołaniaM. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaM. S.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia28 marca 2013 r.znak(...)

orzeka:

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeM. S.prawo do emerytury od 01.03.2013r.;

2
stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt III U 885/13

UZASADNIENIE
M. S.złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.z dnia 28.03.2013r., znak:(...)odmawiającej mu prawa do wcześniejszej emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że pracował w szczególnych warunkach, zakład pracy nie istnieje i nie ma możliwości uzyskania świadectwa pracy.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że na dzień 01.01.1999r. odwołujący nie udokumentował żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Do pracy w szczególnych warunkach Oddział ZUS nie zaliczył okresu zatrudnienia od dnia 02.06.1975r. do 24.03.1991r. wSpółdzielni (...)wP.oraz okresu zatrudnienia od 28.02.1968r. do 28.10.1970r. i od 14.11.1972r. do 31.05.1975r. wZakładzie (...).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

M. S.(ur. (...)) w dniu 05.03.2013r. złożył w OddzialeZUS wP.Inspektoracie wP.wniosek o ustalenie uprawnień do emerytury, na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Oddział ZUS na podstawie przedłożonej dokumentacji uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. ogólny okres pracy wynoszący 27 lat, 11 miesięcy i 18 dni okresów składkowych oraz 10 miesięcy i 10 dni okresów nieskładkowych. Łącznie odwołujący udowodnił 28 lat, 9 miesięcy i 28 dni.
Do stażu pracy O/ZUS nie uwzględnił okresu od dnia 01.08.1998r. do dnia 30.09.1998r., ponieważ w tym okresie odwołujący przebywał na urlopie bezpłatnym oraz w miesiącach: październik 1978 r. – 2 dni, styczeń 1979r. – 2 dni, grudzień 1981r. – 1 dzień i wrzesień 1990r. – 5 dni - gdyż z przedłożonych kart wynagrodzeń wynika, że w tych dniach odwołujący także przebywał na urlopie bezpłatnym.
Po analizie zgromadzonej w aktach dokumentacji ustalono także, że na dzień01.01.1999r. odwołujący nie udokumentował żadnego okresu pracy w szczególnychwarunkach lub w szczególnym charakterze.
Do pracy w szczególnych warunkach Oddział ZUS nie zaliczył okresu zatrudnienia 02.06.1975r. do 24.03.1991r. wSpółdzielni (...)wP., ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 30.04.1991r. wykazano, ze odwołujący wykonywał prace na stanowisku kierowcy samochodowego wymienione wykazie A, dział VIII, poz. 2 pkt 1 zarządzenia resortowego, ale nie powołano się na przepisy resortowe, natomiast w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 28.07.1998r. wykazano, ze odwołujący wykonywał prace na stanowisku kierowcy samochodu o ciężarze powyżej 3,5 tony wymienione w wykazie A, dział VIII, poz. l pkt 2, brak jest jednak określenia charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy ściśle według wykazu, działu, pozycji z rozporządzenia RM z dnia 07.02.1983r. oraz nie powołano się na przepisy resortowe. Ponadto ze świadectwa pracy z dnia 30.04.1991r. i zaświadczenia Rp-7 z dnia 05.07.1991r. wynika, żeM. S.był zatrudniony na stanowisku kierowcasamochodowy, które to stanowisko nie jest stanowiskiem uprawniającym do nabyciauprawnień emerytalnych.
Z przedłożonych przez odwołującego kart wynagrodzeń organ emerytalny ustalił, że był on zatrudniony na stanowisku kierowca i brak jest wypłaty dodatku za pracę w szczególnych warunkach. Ponadto nie można ustalić charakteru wykonywanej pracy, brak jest dokumentacji osobowej, z której będzie wynikał charakter pracy, stanowisko pracy i przynależność resortowa zakładu pracy oraz czy praca w szczególnych warunkach była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Biorąc powyższe pod uwagę Oddział ZUS stwierdził, żeM. S.nie spełniaprzesłanek do nabycia prawa do emerytury według przepisów art. 184 powołanej ustawy emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ do dnia 01.01.1999r. nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Dlatego też Oddział ZUS wP.Inspektorat wO.decyzją z dnia28.03.2013r. odmówił odwołującemu prawa do emerytury.
Z powyższą decyzją ubezpieczony nie zgodził się i wniósł odwołanie do SąduOkręgowego wO., do którego dołączył zeznania świadków na okoliczność pracy w szczególnych warunkach wSpółdzielni (...)wP.oraz kartywynagrodzeń za lata 1972-1975 i dodatkowy dokument za okres pracy wZakładzie (...)wW..
Po dokonaniu analizy przedstawionych przez odwołującego nowych dowodów,Oddział ZUS nadal nie uwzględnił okresu pracy wSpółdzielni (...)do pracy w szczególnych warunkach na podstawie złożonych zeznań świadków.
Ponadto do pracy w szczególnych warunkach ZUS nie uwzględnił odwołującemuokresu zatrudnienia od 28.02.1968r. do 28.10.1970r. i od 14.11.1972r. do 31.05.1975r. wZakładzie (...), ponieważ brak jest świadectwa wykonywania pracy w warunkach szkodliwych. Z przedłożonych przez odwołującego kart wynagrodzeń wynika, że odwołujący był zatrudniony na stanowisku kierowca, brak jest jednak wypłaty dodatku za pracę w szczególnych warunkach. Ponadto nie można ustalić charakteru wykonywanej pracy, brak jest dokumentacji osobowej, z której będzie wynikał charakter pracy, stanowisko pracy i przynależność resortowa zakładu pracy oraz czy praca w szczególnych warunkach była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Z przedłożonych kart wynika natomiast, że odwołujący w okresie od dnia 29.10.1970r. do dnia 13.11.1972r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Okres ten może być uwzględniony w stażu pracy po dostarczeniu przez odwołującego poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii książeczki wojskowej lub zaświadczenia z WKU.
Jak z powyższego wynika odwołujący nadal nie udokumentował 15 lat pracy wszczególnych warunkach, dlatego też Oddział ZUS decyzją z dnia 13.05.2013r. ponownie odmówił odwołującemuM. S.prawa do wcześniejszej emerytury.j
M. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.z dnia 28.03.2013r. złożył odwołanie do Sądu Okręgowego w Ostrołęce.
M. S.w okresie od dnia 02.06.1975r. do dnia 24.03.1991r. wSpółdzielni (...)wP., tj. 15 lat, 9 miesięcy i 23 dni pracował w szczególnych warunkach jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Jest to stanowisko wyszczególnione w wykazie A stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, z którego wynika, że praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony zaliczona została do pracy w szczególnych warunkach.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadków:W. C.(k. 37 adnotacja 3:27),M. Z.( k. 38 adnotacja 10:55), zeznania odwołującego słuchanego w charakterze strony ( k.58, adnotacja 4:01), akta III U 165/09, akta osobowe odwołującego, akta emerytalne 4220244.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

M. S.urodził się dnia(...)zatem podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jest art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń (tekst jedn. Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w zw. z§4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 31.12.1948r., jeżeli:
- osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,
- nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa,
- w dniu 01.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią§2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeokresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z ust. 2 tego przepisu wynika natomiast, że okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.

Z akt emerytalnych wynika, że przy ustalaniu prawa do emerytury ZUS uznał, że odwołujący na datę 01.01.1999r. nie legitymuje się wymaganym 15- letnim okresem pracy w szczególnych warunkach.

Przedmiotem sporu był okres pracy w szczególnych warunkach w okresie 02.06.1975r. do 24.03.1991r. wSpółdzielni (...)wP., tj. 15 lat, 9 miesięcy i 23 dni.

Na okoliczność tego zatrudnieniaM. S.złożył do akr rentowych ZUS (nr(...)) świadectwo pracy z dnia 30.04.1991r. z którego wynika, że wSpółdzielni (...)wC.Oddziale wP.pracował on w okresie 02.06.1975r. do dnia 30.04.1991r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodowego (k. 6 a.r. nr(...)).
W aktach znajduje się też zaświadczenia Rp-7 z dnia 05.07.1991r. z którego wynika, żeM. S.był zatrudniony na stanowisku kierowca samochodowy (k. 7 a.r. nr(...)).
W w/w aktach nr 4047351/10 znajduje się także świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 30.04.1991r. z którego wynika, żeM. S.wSpółdzielni (...)wC.Oddziale wP.wykonywał prace na stanowisku kierowcy samochodu o ciężarze powyżej 3,5 tony wymienione w wykazie A, dział VIII, poz. l pkt 2, brak jest jednak określenia charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy ściśle według wykazu, działu, pozycji z rozporządzenia RM z dnia 07.02.1983r. (k. 17 a.r. nr(...)).
Ponadto ze świadectwa pracy wystawionego przezSpółdzielnię (...)wC.Oddział wP.w dniu 30.04.1991r. i zaświadczenia Rp-7 z dnia 05.07.1991r. wynika, żeM. S.był zatrudniony na stanowisku kierowca samochodowy (k. 17 a.r.).
Ze świadectwa pracy wystawionego w dniu 28.07.1998r. przez likwidatoraSpółdzielni (...)wP.w likwidacji wynika, że odwołujący się w okresie 02.06.1975r. do dnia 30.04.1991r. w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w szczególnych warunkach na stanowisku kierowcy samochodowego o ciężarze powyżej 3,5 tony wymienionym w dziale nr VIII poz. 1 pkt 2 Wykazu A – jako podstawę prawną podano Dz. U. nr 8 poz. 43 z 1983r. (k. 83 a.r. nr(...)).
Sąd uzyskał karty wynagrodzeńM. S.z okresu 01.01.1977r. – 24.03.1991r. Według oświadczeniaP. B., likwidatora Spółdzielni – karty wynagrodzeń z okresu 02.06.1975r. – 31.12.1976r. mogły ulec spaleniu lub zaginęły, ponieważ ich nie odnalazł (k. 52 a.s.).
Do akt rentowych nr 4047351/10 odwołujący się przedłożył także karty wynagrodzeń, z których wynika, że odwołujący się był zatrudniony na stanowisku kierowca (k. 144 a.r.).

Organ emerytalny zakwestionował powyższe dokumenty.
Co do świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 30.04.1991r. – k. 6 a.r. nr(...)– ZUS wskazał, że nie powołano się na przepisy resortowe.
Zakwestionował także zaświadczenie Rp-7 z dnia 05.07.1991r. – k. 7 a.r. nr(...), z którego wynika, żeM. S.był zatrudniony na stanowisku kierowca samochodowy, które to stanowisko nie jest stanowiskiem uprawniającym do nabycia uprawnień emerytalnych.
Natomiast ze świadectwa pracy z dnia 30.04.1991r. – k. 17 a.r. i zaświadczenia Rp-7 z dnia 05.07.1991r. wynika, żeM. S.był zatrudniony na stanowisku kierowca samochodowy, które to stanowisko nie jest stanowiskiem uprawniającym do nabycia uprawnień emerytalnych.
Co do świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego przez likwidatora Spółdzielni w dniu 28.07.1998r. ZUS uznał, że brak jest określenia charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy ściśle według wykazu, działu, pozycji z rozporządzenia RM z dnia 07.02.1983r. oraz nie powołano się na przepisy resortowe.
Z przedłożonych przez odwołującego kart wynagrodzeń organ emerytalny ustalił, że był on zatrudniony na stanowisku kierowca – jednak brak jest wypłaty dodatku za pracę w szczególnych warunkach. Ponadto nie można ustalić charakteru wykonywanej pracy, brak jest dokumentacji osobowej, z której będzie wynikał charakter pracy, stanowisko pracy i przynależność resortowa zakładu pracy oraz czy praca w szczególnych warunkach była wykonywana stale i w pełnymwymiarze czasu pracy.
Podkreślić przy tym trzeba, że w/w świadectwa pracy wskazują stanowiska pracy nie wymienione w przepisach dotyczących pracy w szczególnych warunkach. Zachodziła wobec powyższego potrzeba ustalenia charakteru pracy wykonywanej przezM. S.w spornym okresie i rodzaju wykonywanych przez niego czynności. Sąd przesłuchał w tym celu odwołującego i świadków:W. C.iM. Z.oraz dokonał analizy Kart wynagrodzeń odwołującego, które zostały nadesłane przez byłego likwidatoraSpółdzielni (...). Sąd dopuścił także dowód z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy z odwołaniaM. S.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o wysokość renty, sygn. III U 165/09.
Na okoliczność pracy odwołującego w spornym okresie Sąd przesłuchał świadkówW. C.iM. Z..
ŚwiadekW. C.zeznał, że pracował z odwołującym wSpółdzielni (...)wP.jako kierowca samochodu ciężarowego. Świadek w pracował w okresie od 1963 czy 1965r. do 1990r. – tj. do końca istnienia zakładu, odwołujący został później zatrudniony. Odwołujący też był kierowcą samochodu ciężarowego(...)- powyżej 3,5 tony, pracował w pełnym wymiarze czasu pracy, nawet po 16-18 godzin. Spółdzielnia zajmowała się transportem, było ok. 50 kierowców. Nie wszyscy byli kierowcami samochodów ciężarowych. Świadek był w wieku 53 lat, kiedy Spółdzielnia uległa likwidacji, i nie miał pracy. Likwidator toB., był on także prezesem w GS, wydawał zaświadczenia. Świadek uzyskał świadectwo pracy w szczególnych warunkach i ZUS go nie kwestionował.W. C.pobierał rentę, zaś po ukończeniu 60 lat przeszedł na emeryturę (k. 38 a.s.).

ŚwiadekM. Z.zeznał, że razem z odwołującym pracował wSpółdzielni (...)wP.. Świadek od 1965r. do 1980 lub 1981r. Świadek był kierowcą, na początku jeździłN.a później na ciężarowym.M. S.pracował jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Tylko te czynności wykonywał, ale czasami ładował towar. Jako kierowca dużo pracował, czasami od rana do rana, a co najmniej 8 godzin dziennie. Świadek nie ubiegał się o świadectwo pracy w szczególnych warunkach z tego zakładu.M. S.jeździł pod wagony, woził wszystko: wapno, chemikalia, cement. Pracy było bardzo dużo dla odwołującego (k. 38 a.s.).
Odwołujący sięM. S.przesłuchany w charakterze strony zeznał, że wSpółdzielni (...)wP.pracował w latach 1975 -1991r. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Do tego zakładu trafił za ogólnym porozumieniem, bowiem poprzednio pracował w(...)S.. W(...)miał umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, zawsze pracował ponad 8 godzin dziennie. Pracował od godziny 7.00 rano. Spółdzielnia zajmowała się przewożeniem materiałów budowlanych i rolniczych. Odwołujący się przewoził węgiel, nawozy polifoskie, superfosfaty, sól. Jeździł(...), 29 – t.j. samochodem ciężarowym z przyczepą, a także:(...)trochęJ., Wywrotką(...). Inni pracownicy dokonywali załadunku, a odwołujący wykonywał tylko pracę kierowcy, nie był bowiem konwojentem. Czasami, kiedy była potrzeba, to także pomagał załadować towar. Praca kierowcy zajmowała co najmniej 8 godzin dziennie i tylko tę pracę wykonywał(k. 58 a.s.).
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówW. C.iM. Z.oraz odwołującego. Świadkowie są osobami, które pracowały z odwołującym w tym samym okresie, także na stanowisku kierowców samochodów ciężarowych. Przesłuchani świadkowie mają zatem wiedzę na temat specyfiki pracy odwołującego oraz na temat samochodów będących w posiadaniu Spółdzielni, którymi jeździł odwołujący.
Ponadto ich zeznania znajdują potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach emerytalnych odwołującego.
Jak wspomniano wyżej, organ rentowy nie uznał dokumentacji znajdującej się w aktach emerytalnych. Należy jednak wskazać, iż faktem jest, że świadectwo pracy z dnia 30.04.1991r. z którego wynika, że odwołujący pracował na stanowisku kierowcy samochodowego (k. 6 a.r. nr(...)) - nie zawiera przepisów resortowych, Zaświadczenie Rp-7 z dnia 05.07.1991r. wskazujące, że był zatrudniony jako kierowca samochodowy, - tj. na stanowisku nie uprawniającym do nabycia uprawnień emerytalnych (k. 7 a.r. nr(...)), zaś świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 30.04.1991r. z którego wynika, że odwołujący był kierowcą samochodu o ciężarze powyżej 3,5 tony – nie określa charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy ściśle według wykazu, działu, pozycji z rozporządzenia RM z dnia 07.02.1983r. (k. 17 a.r. nr(...))., natomiast ze świadectwa pracy wystawionego w dniu 28.07.1998r. przez likwidatora Spółdzielni wynika, że odwołujący wykonywał prace w szczególnych warunkach na stanowisku kierowcy samochodowego o ciężarze powyżej 3,5 tony - nie powołano się na przepisy resortowe.
Pomimo powyższych nieprawidłowości w wystawionych świadectwach pracy można jednak uznać, że odwołanie jest zasadne, gdyż w ocenie Sądu z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że odwołujący był kierowcą samochodu o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Wobec powyższego Sąd uznał, że odwołujący w okresie od dnia 02.06.1975r. do dnia 24.03.1991r. wSpółdzielni (...)wP., tj. 15 lat, 9 miesięcy i 23 dni pracował w szczególnych warunkach jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Jest to stanowisko wyszczególnione w wykazie A stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, z którego wynika, że praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony zaliczona została do pracy w szczególnych warunkach (praca ta została wymieniona w dziale VIII pkt 2 wykazu).
Z tych względów Sąd uznał, żeM. S.spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w oparciu o art. 184 powoływanej na wstępie ustawy i przyznał mu prawo do emerytury począwszy od dnia 01.03.2013r. stosownie do treści art. 129 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. W dniu 05.03.2013r. odwołujący się złożył bowiem wniosek o emeryturę.
Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję na mocyart.47714§2 k.p.c.– o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.
Stosownie do treści art. 118 ust. 1 a w/w ustawy – Sąd, orzekając o prawie do emerytury, ma obowiązek stwierdzenia, czy organ rentowy ponosi lub nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i przyznanie tego prawa na etapie postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie ZUS nie ponosi takiej odpowiedzialności. Ocena, czy odwołującemu należy zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach sporne okresy, wymagała przeprowadzenia szerszego postępowania dowodowego, co możliwe było dopiero przed Sądem.
Wobec powyższego w tym zakresie Sąd orzekł jak w punkcie 2 na podstawie art. 118 ust. 1 a w/w ustawy.
Mając powyższe na względzie na podstawie powołanych przepisów prawa orzeczono jak w sentencji.