Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 500/13
Data wyroku: 2013-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Żukowska, Andrzej Wieja, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Pomówienie
Podstawa prawna: art. 212 § 2 kk

Sygn. akt VI Ka 500/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Barbara Żukowska (spr.)
Sędziowie   SO Andrzej Tekieli
SO Andrzej Wieja
Protokolant  Anna Potaczek

po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r.
sprawyM. Z. (1)
oskarżonej zart. 212 § 2 kki inne
z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 962/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonejM. Z. (1)uznając apelację obrońcy oskarżonej za oczywiście bezzasadną,

II
wymierza wobec oskarżonejM. Z. (1)opłatę w kwocie 150 złotych za II instancję.

Sygn. akt VIKa 500/13

UZASADNIENIE
M. Z. (1)oskarżona była o to, że:
w czerwcu 2012r. wS.gm.S.kilkakrotnie w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem pomówiłM. A.wI.na(...)za pomocą środków masowania komunikowania o takie postępowanie i właściwości, które poniżyły ją w opinii publicznej oraz znieważyła pokrzywdzoną używając pod jej adresem słów wulgarnych powszechnie uznawanych za obelżywe w ten sposób, że rozpowszechniała publicznie nieprawdziwe informacje o tym, że zdradzała męża zP. N.i nazywającM. A.(...), tj. o czyn zart. 212§2 k.k.w zb. zart. 216§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 26.VI.2013 r. (sygn. akt IIK 962/12):

1
uznał oskarżonąM. Z. (1)za winną popełnienia tego, że w czerwcu 2012 r. wS.gminaS., kilkukrotnie w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem pomówiłaM. A.za pomocą środków masowego komunikowania, na portalu(...)o takie postępowanie i właściwości, które poniżyły ją w opinii publicznej oraz znieważyła pokrzywdzoną używając pod jej adresem słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, w ten sposób, że rozpowszechniła publicznie informacje o tym, że zdradzała męża zP. N.i nazywała pokrzywdzoną(...), tj. występku zart. 212 § 2 kkiart. 216 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 212 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył jej karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda,

2
na podstawieart. 212 § 3 kkzasądził od oskarżonejM. Z. (1)na rzeczM. A.kwotę 1000 (jednego tysiąca) zł tytułem nawiązki,

3
na podstawieart. 628 pkt 1 kpkzasądził od oskarżonejM. Z. (1)na rzecz oskarżycielki prywatnejM. A.kwotę 2300 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu, zaś na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(DZ.U. nr 49 poz. 223 z 1983r. z późn. zm.) wymierzyłM. Z. (1)na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 150,- zł.

Apelację od powyższego wyroku w imieniu oskarżonej wywiodła jej obrońca zarzucając:

I
rażącą obrazę przepisów prawa materialnego, w postaciart. 213 § 1 kkpoprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, żeM. Z. (1)swoim zachowaniem wyczerpała ustawowe znamiona przestępstwa zart. 212 § 2 kkw zb. zart. 216 § 2 kk, podczas gdyM. Z. (1)napisała doA. A.wyłącznie prywatną widomość ze swojego prywatnego konta na(...)na prywatne kontoA. A.a podniesione w treści widomości okoliczności były prawdziwe,

II
rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaciart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 7 kpk,art. 92 kpk, orazart. 410 kpk, polegającą na całkowicie dowolnej i jednostronnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, marginalnym potraktowaniu istotnych okoliczności podnoszonych w toku postępowania odciążających oskarżonąM. Z. (1)i wydanie wyroku skazującegoM. Z. (1)w oparciu wyłącznie o część okoliczności ujawnionych w toku postępowania przemawiających na niekorzyść oskarżonej, pomimo, iż budziły one uzasadnione wątpliwości, a to na skutek:

a
przyjęcia za wiarygodne zeznańA. A., pomimo, iż budziły one uzasadnione wątpliwości, zwłaszcza w kontekście telefonów i wiadomości, które rzekomo miała wysyłać do świadkaM. Z. (1),

b
przyjęcia za wiarygodne zeznańI. H.orazE. H. (1), pomimo, iż brak było innych dowodów potwierdzających wiarygodność zeznań świadków, w/w są osobami zaprzyjaźnionymi z matkąM. A., która była bezpośrednio zainteresowana negatywnym rozstrzygnięciem dlaM. Z. (1),

c
przyjęcia za wiarygodne zeznań świadkaM. Z. (2), wobec oczywistej ich wzajemnej sprzeczności oraz pomimo oczywistego skonfliktowania świadka z oskarżonąM. Z. (1),

d
pominięcia wyjaśnień samej oskarżonejM. Z. (1), pomimo, iż od początku konsekwentnie i szczegółowo wskazywała na okoliczności, które skłoniły ją do napisania, wyłącznie prywatnej wiadomości na(...)doA. A..

obrońca oskarżonej z ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

III
rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, w postaciart. 17 § 1 pkt 3 kpk, poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających za umorzeniem postępowania, pomimo, znikomej społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonejM. Z. (1), jej dotychczasowego sposobu życia, zachowania w toku postępowania oraz, niewątpliwie, pozytywnej prognozy kryminologicznej.

Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniosła o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu

ewentualnie
2. zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na zasadzieart. 17 § 1 pkt 3 kpk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Podniesione w apelacji zarzuty są niezasadne w stopniu oczywistym.
Wbrew wywodom zawartym w apelacji Sąd Okręgowy stwierdza, iż w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie zostały naruszone żadne przepisy z zakresu prawa materialnego czy procesowego, zapadłe w sprawie orzeczenie poprzedzone zostało przeprowadzeniem wszystkich istotnych dowodów koniecznych dla ustalenia prawdy materialnej a w konsekwencji dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Dokonanie przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku poprzedzone zostało swobodną (nie dowolną) oceną zgromadzonych w sprawie dowodów, która to ocena, szczegółowo przedstawiona w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w pełni odpowiada wymogom przepisuart. 7 kpka tym samym jest oceną niepodważalną.
Sąd Rejonowy rozważaniom poddał dowody przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonej, ocenił je zgodnie z ich treścią, zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i wnioskowania uwzględniając wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, wykorzystując nadto wrażenia wynikające z realizacji zasady bezpośredniości.
Przekonania opartego na poprawnym rozumowaniu i wnioskowaniu Sądu Rejonowego nie jest w stanie skutecznie zakwestionować apelujący, jako że brak w tymże środku zaskarżenia argumentów, które skutecznie mogłyby podważyć trafne ustalenia Sądu Rejonowego, podniesione zarzuty są wyłącznie wyrazem subiektywnego przekonania apelującego.
Odnosząc się do zarzutu obrazy przepisuart. 4 kpkzważyć należy, iż przepis ten określa sposób, w jaki winny procesować organy prowadzące postępowanie karne a przedmiotem uchybień zarzucanych w środku zaskarżenia mogą być tylko konkretne normy nakazujące lub zakazujące dokonywania określonych czynności w konkretnej sytuacji procesowej. Oczywistym jest, że przepisart. 4 kpkwymaga, by organy procesowe badały i uwzględniały okoliczności bez kierunkowego nastawienia do sprawy a obowiązek ten został przez Sąd Rejonowy rozpoznający przedmiotową sprawę zrealizowany skoro przedmiotem rozważań tego Sądu był cały zebrany w sprawie materiał dowodowy wnikliwie oceniony.
Apelujący zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazęart. 5 § 2 kpk. Podkreślić należy, iż nie można zasadnie podnosić zarzutu obrazy przepisuart. 5 § 2 kpkw kontekście wątpliwości co do dokonanych ustaleń faktycznych, bowiem dla oceny, czy została naruszona zasadain dubio pro reo, istotne jest jedynie to czy orzekający sąd, a nie strona, rzeczywiście powziął wątpliwości w sprawie i mimo braku możliwości ich usunięcia wątpliwości te rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonego. O złamaniu dyrektywy zawartej w przepisieart. 5 § 2 kpknie można mówić w sytuacji gdy sąd dokonując oceny przeciwstawnych wersji dowodowych wybrał jedną z nich, przy czym przekonująco, zgodnie z wymogamiart. 7 kpkiart. 410 kpkwybór ten uzasadnił.
W realiach przedmiotowej sprawy podniesiony przez obrońcę zarzut obrazy przepisuart. 5 § 2 kpkjest chybiony, Sąd Rejonowy przeanalizował przeprowadzone w toku rozprawy głównej dowody i w oparciu o dokonaną ocenę ustalił stan faktyczny.
Nie jest zasadny podniesiony w apelacji obrońcy zarzut obrazy przepisuart. 410 kpk. Obraza tegoż przepisu prawa procesowego zachodzi, gdy wyrokujący sąd oparł się na materiale nieujawnionym na rozprawie głównej albo wyłącznie na części materiału ujawnionego.
Z apelacji obrońcy wynika, iż Sąd Rejonowy ferując wyrok oparł się wyłącznie o część materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy, bowiem „pominął wyjaśnienia samej oskarżonejM. Z. (1), pomimo, iż od początku konsekwentnie i szczegółowo wskazywała na okoliczności, które skłoniły ją do napisania wyłącznie prywatnej wiadomości na(...)doA. A.”. Twierdzenie to jest niesłuszne.
W pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy poddał analizie wyjaśnienia oskarżonejM. Z. (1), iż za pośrednictwem(...)poinformowałaA. A., iż żona zdradza go i przeczącej, by na portalu(...)zamieściła informacje dotyczące życia prywatnegoM. A.oraz znieważyła pokrzywdzoną. Przedmiotem badania Sądu orzekającego w I instancji były wszystkie istotne przeprowadzone w toku rozprawy głównej dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonej co wynika wprost ze sporządzonego pisemnego uzasadnienia
Zagadnienie wiarygodności poszczególnych źródeł dowodowych nie należy natomiast w ogóle do zakresu normatywnego przepisuart. 410 kpk.
Obrońca kwestionuje w apelacji słuszność oceny dowodów dokonanej przez Sąd Rejonowy i – w konsekwencji – prawidłowość ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, jednakże nie przedstawił argumentów, które faktycznie prawidłowość tejże oceny mogłyby podważyć.
Obrońca konsekwentnie podnosi, iżM. Z. (1)„napisała prywatną wiadomość ze swojego prywatnego konta na(...), na prywatne kontoA. A.dotyczącą jego małżonkiM. A.i jej zachowania się. Wiadomość ta była dostępna wyłącznie dlaA. A., była prywatna a tym samym dokonana była niepublicznie”. Sąd Rejonowy tymczasem ustalił – po przeanalizowaniu całokształtu ujawnionych dowodów – iżM. Z. (1)nie tylko zawiadomiłaA. A.o postępowaniu jego żony ale także dostrzegając bezskuteczność tego działania dokonała „zamachu na dobra chronione prawemM. A.upubliczniając informacje dotyczące jej życia prywatnego i rodzinnego, które nawet prawdziwe – poniżyły ją w opinii publicznej …” (cyt. z uzasadnienia SR).
Obrońca nie przedstawiła w apelacji przekonujących argumentów, które mogłyby podważyć prawidłowość ustaleń przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku.
Z faktu, iż poniżające i znieważająceM. A.treści zostały zamieszczone na(...)w czerwcu 2012 aM. A.składała zeznania w sprawie R III C 145/12 w dniu 19.VII.2012 r. nie wynika, by jak twierdzi obrońca – „nie ma zatem możliwości, byM. Z. (1)kierowała się chęcią zemsty za złożenie zeznań przez pokrzywdzoną, zanim zostały one złożone”.
Z przeprowadzonych dowodów wynika, iżM. Z. (1)iM. A.były wobec siebie wrogo nastawione już dużo wcześniej, przed 19.VII.2012 r. , przed tą datąM. A.została wezwana w charakterze świadka na sprawę cywilną z powództwaM. Z. (2)przeciwkoM. Z. (1); o negatywnym nastawieniuM. Z. (1)wobecM. A.świadczy treści informacji przekazanej przez oskarżoną mężowi pokrzywdzonej, w której oskarżona stwierdziła, że o postępowaniuM. A.powinni dowiedzieć się wszyscy (k. 5) a na którą to informację adresat jednak nie zareagował, bo „M.zamydliła mu oczy mówiąc, że to nieprawda” (wyj. oskarżonej k. 157).
Nie wykazał obrońca jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy mogła mieć okoliczność, iż …A. N.poprosiłaP. N.by potwierdził w jej sprawie, żeP. N.prowadzi nieoficjalną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód …”.
Skarżący dla wskazania zasadności swoich twierdzeń usiłuje wykazać, iż to „raczejM. A.kieruje się chęcią dokuczeniaM. Z. (1)”, jednakże apelacja nie zawiera żadnych merytorycznie słusznych argumentów, które czyniłyby zasadnym którykolwiek z podniesionych zarzutów.
Sąd Rejonowy dokonał oceny dowodów zgodnie z ich treścią, według zasad logicznego rozumowania i wnioskowania, w zgodzie z pozostałymi wskazaniami przepisuart. 7 kpk.
Logicznie, a więc przekonująco wykazał w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku dlaczego jako wiarygodne ocenił zeznania świadkówI. H.,E. H. (2),K. S.,A. A.,M. Z. (2)niekorzystnych w swej treści dla oskarżonej.
Brak jest jakichkolwiek podstaw by dokonaną przez Sąd I instancji ocenę poszczególnych dowodów kwestionować a apelacja obrońcy – mimo podniesionych w niej zarzutów – sprowadza się w istocie do zwykłej polemiki z tą oceną i dokonanymi na jej podstawie ustaleniami faktycznymi.
Obrońca nie wykazała na czym konkretnie miałoby polegać naruszenie przez Sąd Rejonowy wskazanych w apelacji przepisów postępowania a w szczególnościart. 7 kpk, nie podała przekonujących argumentów, które zasadnie mogłyby podważyć rozstrzygnięcie zapadłe w przedmiotowej sprawie tak w zakresie orzeczenia o sprawstwie i winieM. Z. (1)w popełnieniu przypisanego jej czynu jak i przyjętej w wyroku kwalifikacji prawnej.
W ocenie Sądu Okręgowego słuszną, odpowiednią wychowawczo jest orzeczona wobec oskarżonej kara grzywny i orzeczenie o nawiązce wydane w oparciu o przepisart. 212 § 3 kk.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę okoliczności wskazane w przepisieart. 115 § 2 kk, bez znaczenia dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu pozostają dotychczasowy sposób życia oskarżonego, postawa oskarżonego przed sądem.
Ustalone i prawidłowo ocenione przez Sąd Rejonowy okoliczności istotne dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezM. Z. (1)sprzeciwiają się wnioskowi obrońcy o „umorzenie postępowania na zasadzieart. 17 § 1 pkt 3 kpk”.
Nie znajdując podstawy faktycznej ani prawnej dla uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonej i uznając tę apelację za oczywiście bezzasadną Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok, jako trafny i prawidłowy utrzymał w mocy.
Orzeczenie o wymierzeniu wobec oskarżonejM. Z. (1)opłaty 150 złotych za postępowanie odwoławcze wydane zostało w oparciu o przepisart. 3 ust. 1 i art. 8 ustawy z 23.VI.1973 r. o opłatach w sprawach karnych– tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.

AP