Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 41/13
Data wyroku: 2013-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska, Piotr Żywicki, Elżbieta Kosecka – Sobczak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: 178a§ 1 i 4 kk

Sygn. akt VI Ka 41/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska (spr.)

Sędziowie:

SO Piotr Żywicki
SO Elżbieta Kosecka – Sobczak

Protokolant

st.sekr.sądowy Joanna Prabucka - Ochniak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Ryszarda Maziuka
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013r.,
sprawyM. R.
oskarżonego zart. 178a§ 1 i 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w OstródzieZ.. VII Wydział Karny wM.
z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt VII K 387/12

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną;

II
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w OstródzieOśrodek (...)z siedzibą wM.zarzucił oskarżonemuM. R.popełnienie czynu polegające na tym , że w dniu 01 września 2012 roku na drodze publicznejM.-P., gm.M., pow.O., woj.(...)- (...)kierował samochodem osobowym markiB. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem badań 0,74 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym naruszył zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat B orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie , Zamiejscowy VII Wydział Karny z siedzibą wM., sygn. akt VII K 365/11 uprawomocniony w dniu 28.10.2011 r. tj. czynu zart. 178a par. 1 i 4 kk.
Sąd Rejonowy w Ostródzie VII Zamiejscowy Wydział Karny wM.wyrokiem z dnia 31 października 2012 roku uznał oskarżonegoM. R.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia , który zakwalifikował zart. 178a par. 1 i 4 kki na mocyart. 178 a par. 4 kkmu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na mocyart. 69 par. 1 ,2 i 4 kk,art. 70 par. 2, art. 73 par. 2 i art. 72 par. 1 pkt 5 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres lat 5 oddając oskarżonego w tym czasie pod dozór kuratora sądowego oraz zobowiązując go do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.
N mocyart. 42 par. 2 kkorzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3.
Na mocy 49par. 2 kkorzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę kwoty 1000 zł. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Powyższy wyrok zaskarżył na korzyść oskarżonego prokurator w części dotyczącej kwalifikacji prawnej czynu.
Zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 178a par. 1 kkpoprzez jego niezasadne zastosowanie przy kwalifikacji prawnej przestępstwa zarzucanego oskarżonemu –art. 178 a par. 1 i 4 kk– podczas gdy prawidłowo winna ona uwzględniać jedynie przepisart. 178 a par. 4 kk.
Stawiając ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez wskazanie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu przepisuart. 178 a par. 4 kk, a w pozostałym zakresie utrzymanie wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył ,co następuje :
Apelacja prokuratora w obecnym stanie prawnym nie zasługiwała na uwzględnienie jako oczywiście bezzasadna.
Przede wszystkim należy wskazać ,iż zarówno akt oskarżenia jak i apelacja pochodzą od tego samego autora. W chwili sporządzania aktu oskarżenia – 25.09.2012r.- znane było stanowisko Sądu Najwyższego , na które powołuje się skarżący w skardze apelacyjnej- postanowienie z dnia 19 stycznia 2012 r. ( I KZP 22/11, OSNKW 2012/1/6 ). Cytowany w apelacji fragment uzasadnienia Sądu Najwyższego do tego postanowienia wskazuje , iżart. 178 a par. 4 kkcechuje niejednorodny charakter normatywny. W doktrynie został wyrażony pogląd ,iż przestępstwo zpar. 4 art. 178 a kkstanowi kwalifikowany typ do przestępstwa zpar. 1tegoż przepisu , a w konsekwencji zbędne jest powoływanie w kwalifikacji prawnej czynu takżeparagrafu 1gdyż cała treśćart. 178a par. 1 kkzostała inkorporowana do treściart. 178a par. 4 kkpoprzez zastosowany przez ustawodawcę zabieg legislacyjny , a mianowicie zwrot „ jeżeli sprawca czynu określonego w par. 1 k „ /A. S.w artykule „ Ustawowe zaostrzenie represji za przestępstwa komunikacyjne”/. Sąd Najwyższy w cytowanym zaś przez skarżącego postanowieniu z dnia 19 stycznia 2012 stwierdził , art.. 178apar. 4 kkcechujeniejednorodnycharakter normatywny , pierwsza jego część wyraża instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary , polegającą na specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych , a część tego przepisu określa typ czynu zabronionego , bowiem okoliczności w nim wskazane są ściśle związane z oceną społecznej szkodliwości czynu sprawcy, który prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości lub odurzenia , nie tylko narusza podstawowe zasady bezpieczeństwa komunikacji , ale ponadto nie wykonując wcześniej orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych , okazuje lekceważenie do wyroków sądowych, naruszając tym samym autorytet wymiaru sprawiedliwości”.
Artykuł 178 a par. 4 kkjuż od chwili swego powstania – wszedł w życie 1 lipca 2010 r. p- budzi w gronie przedstawicieli nauki prawa karnego kontrowersje. Ich przedmiotem nie jest merytoryczna decyzja ustawodawcy skierowana na zaostrzenie sankcji karnej w stosunku do wymienionych w przepisie sprawców , wątpliwości budzi sam charakter prawny tej instytucji. Spory toczą się pomiędzy zwolennikami poglądu o jego funkcji sprowadzającej się do nadzwyczajnego obostrzenia kary a zwolennikami uznaia tego zapisu jako typu kwalifikowanego.
W ocenie sądu odwoławczego stanowisko zaprezentowane w doktrynie , a tym samym oskarżyciela publicznego, nie zasługuje na uwzględnienie . Zapis ustawowyart. 178 a par. 4 kkma bowiem charakter mieszany , cechuje się eklektyzmem i wynikającą zeń wieloodmianowością . Przepisart. 178a par.4 kkzarówno wskazuje znamię typu kwalifikowanego przestępstwa zart. 178a par. 1kkjak i przewiduje nadzwyczajne obostrzenia kary wobec sprawcy przestępstwa zparagrafu 1.Art. 178a par. 4 kkzawiera zarówno okoliczności , które są charakterystyczne dla nadzwyczajnego obostrzenia kary , jak też dla typów kwalifikowanych. Popełnienie przestępstwa w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest okolicznością , która może stanowić znamię typu kwalifikowanego. Klasyczną zaś okolicznością nadzwyczajnego obostrzenia kary , określoną w tym przepisie , jest powrotność do przestępstwa. Ponowne popełnienie przestępstwa w określonych okolicznościach jest podstawą przyjęcia recydywy , która powszechnie uważana jest za instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary. Zdaniem sądu odwoławczego zawarta wpar. 4 art. 178 a kkokoliczność dotycząca wcześniejszego prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości ma podobny charakter prawny tj. należy ją zaliczyć do kategorii nadzwyczajnego obostrzenia kary , a nie traktować jako dodatkowe znamię typu podstawowego , które zostało opisane wpar. 1 art. 178 a kk. Uprzednia karalność , w tym także za określony rodzajowo czyn zart. 178 a par. 1 kk, stanowi przypadek recydywy ogólnej jednorodnej i jest okolicznością wpływającą na zwiększenie zagrożenia karą i to niezależnie od tego na jaką karę sprawcy został skazany . Sprawca czynu zpar. 4 art. 178 abędzie ponosił taką zaostrzoną odpowiedzialność do momentu zatarcia poprzedniego skazania W myślart. 178 a par. 4 kkzostała określona specjalna podstawa do zaostrzenia wymiaru kary ze względu na wcześniejsze skazanie za prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
W tym stanie rzeczy sąd odwoławczy uznał ,iż pomimo tego , że konstrukcjaart. 178 a par. 4 kkzawiera także cechy formalne charakterystyczne dla przepisów statuujących kwalifikowane typy śadp przestępstw – odrębna jednostka redakcyjna, samodzielna sankcja karna, to jednak norma ta ma charakter mieszany bowiem zawiera także okoliczność nadzwyczajnie obostrzającą , nie związaną ze znamionami popełnionego przestępstwa ale z osobą sprawcy .
Z tych względów uznano apelację prokuratora jako oczywiście bezzasadną i na mocyart. 437 par. 1 kpkzaskarżony wyrok utrzymano w mocy jako słuszny. O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto na mocyart. 636 par. 1 kpk.