Sąd Apelacyjny w Łodzi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 242/12
Data wyroku: 2012-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Krzysztof Eichstaedt, Marian Baliński, Izabela Dercz
Słowa kluczowe: Dokumenty, Przestępstwa Przeciwko Mieniu, Narkomania
Podstawa prawna: art. 437 par. 1 i 2 kpk, art. 438 pkt 1, 2, 3, 4 kpk, art. 636 par. 2 kpk, art. 624 par. 1 kpk

Sygn. akt II AKa 242/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2012r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA Izabela Dercz (spr.)
Sędziowie: SSA Marian Baliński
SSA Krzysztof Eichstaedt
Protokolant: sekr. sąd. Kamila Jarosińska
przy udzialeJ. S., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi,
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012r
sprawy

1.S. L.

oskarżonego zart. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kk; art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 65 § 1 kk;art. 13 § 1 kkw zw. z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 12 kk;art. 278 § 5 kk;

2.J. L.

oskarżonej zart. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kk; art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 65 § 1 kk;art. 13 § 1 kkw zw. z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 12 kk;
3.E. K.
oskarżonej zart. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.art. 11 § 2 kk; art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 65 § 1 kk;art. 13 § 1 kkw zw. z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 12 kk;

4.G. K.

oskarżonego zart. 63 ust. 3 i art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kk; art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 65 § 1 kk;art. 13 § 1 kkw zw. z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 12 kk; art. 58 ust. 1 cyt. ustawy; art. 59 ust. 1 cyt. ustawy; art. 58 ust. 1 cyt. ustawy w zw. zart. 12 kk;

5.R. T.

oskarżonego zart. 56 ust. 3 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2w zw. zart. 64 § 1 kk; art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 cyt. ustawy w zw. zart. 11 § 2w zw. zart. 64 § 1 kk; art. 56 ust. 3 cyt. ustawy w zw. zart. 64 § 1 kk;

6.B. G.

oskarżonego zart. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kk;art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

7.S. P.

oskarżonego zart. 56 ust. 3 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2w zw. zart. 64 §1 kk;
8.A.B.
oskarżonej zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora w odniesieniu do oskarżonychS. L.,J. L., E.K., G.K.,R. T.iA. B.oraz obrońców oskarżonychS. L.,J. L., E.K., G.K.,R. T., B.G.iS. P.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt XVIII K 67/11

na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt. 1, 2, 3 i 4 kpk,art. 636 § 2 kpk,art. 624 § 1 kpk

I
uchyla rozstrzygnięcia o karach łącznych: pozbawienia wolności wobecS. L., pozbawienia wolności i grzywny wobecJ. L., pozbawienia wolności wobecG. K., pozbawienia wolności wobecR. T., pozbawienia wolności wobecB.G.zawarte w punktach 4, 8, 21, 28 i 31 wyroku;

II
zmienia zaskarżony wyrok:

1
wobecS. L.w punkcie 1 w ten sposób, że przyjmuje, iż ilość marihuany, jaką można było wytworzyć z konopi uprawianych w 2006r wyniosła co najmniej 4900 gramów, ilość krzaków konopi uprawianych od 2007r do 1 września 2010r wyniosła nie mniej niż 490 i można było z nich wytworzyć co najmniej 4900 gramów marihuany, zaś ilość wytworzonej w tym okresie marihuany wyniosła co najmniej 776,157 grama i wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności obniża do 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy,

2
wobecS. L.w punkcie 2 w ten sposób, że przyjmuje, iż ilość marihuany, jaką usiłował wprowadzić i wprowadził do obrotu wyniosła nie mniej niż 900 gramów i wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat,

3
wobecJ. L.wpunkcie 6w ten sposób, że przyjmuje, iż ilość uprawianych krzaków konopi wyniosła nie mniej niż 490 i można było z nich wytworzyć co najmniej 4900 gramów marihuany, zaś ilość wytworzonej marihuany wyniosła co najmniej 776,157 grama i wymierza oskarżonej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywny 200 (dwustu) stawek dziennych każda stawka po 20 (dwadzieścia) złotych, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawieart. 60 § 2 i § 6 pkt. 2 kk, zawieszając warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby 5 lat na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kk,

4
wobecJ. L.wpunkcie 7w ten sposób, że przyjmuje, iż ilość marihuany, jaką usiłowała wprowadzić i wprowadziła do obrotu wyniosła nie mniej niż 700 gramów, eliminuje z podstawy wymiaru karyart. 64 § 2 kki przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawieart. 60 § 2 i § 6 pkt. 4 kkw zw. zart. 57 § 2 kkwymierza oskarżonej za ten czyn karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych każda po 20 (dwadzieścia) złotych,

5
wobecG. K.w punkcie 13 a w ten sposób, że przyjmuje, iż ilość uprawianych krzaków konopi wyniosła nie mniej niż 490 i można było z nich wytworzyć co najmniej 4900 gramów marihuany,

6
wobecG. K.w punkcie 14 w ten sposób, że przyjmuje, iż marihuany, którą sprzedał wyniosła nie mniej niż 700 gramów, a wymierzoną karę pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat,

7
wobecR. T.wpunkcie 23w ten sposób, że jako podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary przyjmujeart. 60 § 3 i § 6 pkt. 4 kki w miejsce orzeczonej kary pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, każda po 20 (dwadzieścia) złotych,

8
wobecR. T.w punkcie 24 w ten sposób, że obok kary pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, każda po 20 (dwadzieścia) złotych,

9
wobecR. T.wpunkcie 25w ten sposób, że jako podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary przyjmujeart. 60 § 3 i § 6 pkt. 4 kki w miejsce orzeczonej kary pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, każda po 20 (dwadzieścia) złotych,

10
wobecR. T.wpunkcie 26w ten sposób, że jako podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary przyjmujeart. 60 § 3 i § 6 pkt. 4 kki w miejsce orzeczonej kary pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, każda po 20 (dwadzieścia) złotych,

11
wobecB.G.w punkcie 29 w ten sposób, że karę pozbawienia wolności obniża do 3 (trzech) lat,

12
na podstawieart. 85 i 86 § 1 i 2 kkwymierza kary łączne:S. L.4 (czterech) lat pozbawienia wolności,J. L.grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych każda stawka po 20 (dwadzieścia) złotych,G. K.2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,R. T.grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych każda po 20 (dwadzieścia złotych),B.G.3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

13
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczaJ. L.na poczet kary łącznej grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 1 września 2010r do 3 września 2010r;

III
utrzymuje wyrok w mocy w pozostałej części;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. L.,J. Ł.,B. D.,K. K.,K. S.,W. W.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem obrony z urzędu oskarżonychS. L.,E. K.,G. K.,R. T.,B.G.,S. P.,A.B.;

V
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji, a kosztami sądowymi związanymi z apelacją prokuratora obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II AKa 242/12

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 22 marca 2012r Sąd Okręgowy w Łodzi uznał
S. L.
w miejsce czynu I za winnego tego, że w 2006r wP.w woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zB. G.,R. T.i nieustalonym mężczyzną wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uprawiał na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego znaczną ilość konopi innych włókniste w liczbie co najmniej kilkuset krzaków, z których można było wytworzyć znaczną środka odurzającego w postaci co najmniej 7400 gramów suszu ziela konopi innych niż włókniste, a z których po dokonaniu zbioru ziela wytworzyli znaczną ilość środka odurzającego w postaci 400 gramów marihuany, gdyż awarii uległa sieć elektryczna wykorzystywana do jej uprawy, a następnie w tym samym miejscu w okresie od 2007r do 1 września 2010r działając wspólnie i w porozumieniu zJ. L.,E. K., a od trzeciej dekady lipca 2008r również zG. K., działając wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uprawiał na na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego znaczną ilość konopi innych włókniste w liczbie co najmniej 693 krzaki konopi innych niż włókniste, z których można było wytworzyć co najmniej 6093 gramy marihuany, a z których wraz zJ. L.wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci co najmniej 1780 gramów marihuany, czym wyczerpał dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zart. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 63 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 53 ust. 1w zw. zust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 12 kki za to na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych każda po 20zł.
Tym samym wyrokiem Sąd Okręgowy w Łodzi uznałS. L.w miejsce czynów II i III za winnego tego, że w okresie od 2007r do 1 września 2010r wP., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. L., a od trzeciej dekadu lipca 2008r również zG. K., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali wprowadzić do obrotu i wprowadzili do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci konopi innych niż włókniste – marihuany, sprzedając łącznie co najmniej 1700 gramów, z czego 200 gramów w cenie 12 zł za gram, z czego uczynili sobie stałe źródło dochodu, oraz oferując co najmniej dwukrotnie do sprzedaży co najmniej 500 gramów marihuany w cenie 15 zł za gram, jednakże zamierzonego celu nie osiągając z uwagi na odmowę zakupu w/w środków odurzających , czym wyczerpał dyspozycjęart. 56 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r w zw. zart. 4 § 1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r w zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych każda po 20zł.
Nadto sąd ten uznałS. L.za winnego tego, że w okresie od 2006r do 1 września 2010r wP., dokonując z pominięciem urządzenia kontrolno – pomiarowego podłączenia do instalacji elektrycznej zasilającej budynek mieszkalny i gospodarczy, dokonał kradzieży energii elektrycznej o wartości o wartości co najmniej 16328zł na szkodę(...) S.A.OddziałŁ.Teren Rejon EnergetycznyŁ., czy wyczerpał dyspozycjęart. 278 § 5 kki za to na podstawieart. 278 § 5 kkw zw. z§ 1wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkza w/w przypisane przestępstwa Sąd Okręgowy w Łodzi wymierzyłS. L.kary łączne 6 lat pozbawienia wolności i 350 stawek grzywny, każda po 20zł, zaliczając na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 1 września 2010r.

J. L.
Sąd Okręgowy w Łodzi w miejsce czynu zarzuconego jej w punkcie V uznał za winną tego, że w okresie od 2007r do 1 września 2010r wP., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu zeS. L.,E. K., a od trzeciej dekady lipca 2008r również zG. K., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uprawiała na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego znaczną ilość konopi innych niż włókniste w liczbie co najmniej 693 krzaki konopi indyjskich, z których można było wytworzyć co najmniej 6093gramy marihuany, a z których po dokonaniu zbioru ziela wytworzyła wraz zeS. L.znaczną ilość środka odurzającego w postaci co najmniej 1780 gramów marihuany, czym wyczerpała dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 63 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 53 ust. 1w zw. zust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył jej karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek dziennych, każda po 20zł.

J. L.tym samym wyrokiem Sąd Okręgowy w Łodzi w miejsce czynów zarzuconych w punktach VI i VII uznał za winną tego, że w okresie od 2007r do 1 września 2010r wP., działając wspólnie i w porozumieniu zeS. L., a od trzeciej dekady lipca 2008r również zG. K., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali wprowadzić do obrotu i wprowadzili do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste – marihuany, sprzedając łącznie co najmniej 1700 gramów, z czego 200 gramów w cenie 12 zł za gram, z czego uczynili sobie stałe źródło dochodu, oraz oferując co najmniej dwukrotnie do sprzedaży co najmniej 500 gramów marihuany w cenie 15 zł za gram, jednakże zamierzonego celu nie osiągając z uwagi na odmowę zakupu w/w środków odurzających , czym wyczerpała dyspozycjęart. 56 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r w zw. zart. 4 § 1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r w zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył jej karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 200 stawek dziennych, każda po 20zł.
Na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkza w/w przypisane przestępstwa Sąd Okręgowy w Łodzi wymierzyłJ. L.kary łączne 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 250 stawek grzywny, każda po 20zł, zaliczając na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 1 września 2010r do dnia 3 września 2010r.

E. K.
w miejsce czynu zarzuconego jej w punkcie VIII Sąd Okręgowy w Łodzi uznał za winną tego, że w okresie od 2007r do 1 września 2010r wP., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zeS. L.,J. L., a od trzeciej dekady lipca 2008r również zG. K., wspólnie i w porozumieniu zeS. L., a od trzeciej dekady lipca 2008r również zG. K., uprawiała na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego znaczną ilość konopi innych niż włókniste w liczbie co najmniej 693 krzaki, z których można było wytworzyć co najmniej 6093 gramy marihuany oraz uczestniczyła w zbiorze ziela konopi innych niż włókniste, czym wyczerpała dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 63 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył jej karę 2 lat pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt. 1 kk. Uniewinnił oskarżoną od popełnienia przestępstw zarzuconych jej wpunktach IX i Xa kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa.

G. K.
Sąd Okręgowy w Łodzi w miejsce czynu XI uznał za winnego tego, że:
- w punkcie 13:

a
w okresie od trzeciej dekady lipca 2008r do lipca 2009r wP., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zeS. L.,J. L.,E. K., wbrew przepisom ustawy, uprawiał na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego konopie inne niż włókniste w liczbie co najmniej 589 krzaków, z których można było wytworzyć znaczną ilość, tj. co najmniej 5890 gramów marihuany oraz uczestniczył w zbiorze ziela konopi innych niż włókniste czym wyczerpał dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 63 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności;

b
b. w okresie od maja 2010r do 1 września 2010r wP.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zeS. L.,J. L.,E. K., wbrew przepisom ustawy, uprawiał na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego konopie inne niż włókniste w liczbie co najmniej 104 krzaki, z których można było wytworzyć znaczną ilość, tj. co najmniej 1040 gramów marihuany, czym wyczerpał dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii za to podstawieart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności,

- w punkcie 14 w miejsce czynów zarzuconych w punktach XII i XIII Sąd Okręgowy w Łodzi uznałG. K.za winnego tego, że w od trzeciej dekady lipca 2008r do 1 września 2010r wP., działając wspólnie i w porozumieniu zeS. L.iJ. L., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali wprowadzić do obrotu i wprowadzili do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste – marihuany, sprzedając łącznie co najmniej 1700 gramów, z tego 200 gramów w cenie po 12zł za gram, z czego uczynili sobie stałe źródło dochodu, oraz co najmniej dwukrotnie oferując do sprzedaży co najmniej 500 gramów marihuany w cenie 15zł za gram, jednakże zamierzonego celu nie osiągając z uwagi na odmowę zakupu środków odurzających, czym wyczerpał dyspozycjęart. 56 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r w zw. zart. 4 § 1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r w zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 200 stawek dziennych, każda po 20zł,
- w punkcie 15 w miejsce czynów XIV, XVII, XVIII, XIX, XX, XXI i XXII uznałG. K.za winnego tego, że w okresie od początku czerwca 2010r do 29 sierpnia 2010r wŁ., działając w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem, siedmiokrotnie udzieliłR. D.po 1 gramie marihuany, czym wyczerpał dyspozycjęart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005ro przeciwdziałaniu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,
- w punkcie 16 w miejsce czynów XVI, XXIII i XXIV uznałG. K.za winnego tego, że w maju i w czerwcu 2009r wP.iŁ.w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru czterokrotnie udzielił po 1 gramie marihuany w tym dwukrotnieR. D.i dwukrotnie nieustalonej osobie, czym wyczerpał dyspozycjęart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005ro przeciwdziałaniu wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,
- wpunkcie 17uznał za winnego dokonania czynu zarzuconego mu wpunkcie XVz tym uzupełnieniem, że stanowił on wypadek mniejszej wagi, czym wyczerpał dyspozycjęart. 59 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na tej podstawie wymierzył mu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności,
- wpunkcie 18uznał za winnego dokonania czynu zarzuconego mu wpunkcie XXVczym wyczerpał dyspozycjęart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na tej podstawie wymierzył mu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności,
- wpunkcie 19uznał za winnego dokonania czynu zarzuconego mu wpunkcie XXVIczym wyczerpał dyspozycjęart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na tej podstawie wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,
- w punkcie 20 w miejsce czynu zarzuconego mu w punkcie XXVII uznałG. K.za winnego tego, że w 2008r wP., nie mając prawa rozporządzać dowodem osobistym wystawionym na nazwiskoA. K.nr(...)zniszczył go przełamując na pół, czy wyczerpał dyspozycjęart. 276 kki za to na tej samej podstawie wymierzył mu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkza w/w przestępstwa Sąd Okręgowy w Łodzi wymierzyłG. K.karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 1 września 2020r do 3 września 2010r i od 27 października 2010r.

Wyrokiem tym
R. T.
Sąd Okręgowy w Łodzi:
- wpunkcie 23uznał za winnego zarzuconego mu wpunkcie XXVIIIczynu wyczerpującego dyspozycjeart. 56 ust. 3w zw. zust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011r i art. 62 ust. 1 tej ustawy w zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na postawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011r w zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 60 § 3 i § 6 pkt. 3 kkwymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,
- w punkcie 24 w miejsce czynu zarzuconego mu w punkcie XXIX uznał za winnego tego, że w 2006r wP.iU., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zB. G.,S. L.i nieustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uprawiał na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego znaczną ilość konopi innych niż włókniste w liczbie co najmniej kilkuset krzaków, z których można było wytworzyć znaczną ilość środka odurzającego w postaci co najmniej 7400 gramów suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), z których po dokonaniu zbioru ziela wytworzyli znaczną ilość środka odurzającego w postaci około 400 gramów marihuany, a następnie wspólnie i w porozumieniu zB. G.dalsze 1000 gramów marihuany, gdyż awarii uległa sieć elektryczna wykorzystywana do jej uprawy, czym wyczerpał dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 63 ust. 2 oraz art. 53 ust. 1w zw. z ust. 2 tej ustawy w zw. zart. 11 § 2 kkiart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 60 § 3 i § 6 pkt. 2 kkwymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- wpunkcie 25uznał za winnego czynu zarzuconego mu wpunkcie XXXz tą zmianą w jego opisie, iż wprowadził do obrotu środek odurzający, a nie substancję odurzającą, czym wyczerpał dyspozycjęart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym w 2006r w zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawie art. 56 ust. 3 tej ustawy w zw. zart. 60 § 3 i § 6 pkt. 3 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- wpunkcie 26uznał za winnego czynu zarzuconego mu wpunkcie XXXIz tą zmianą w jego opisie, iż wprowadził do obrotu środek odurzający, a nie substancję odurzającą, czym wyczerpał dyspozycjęart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym w 2006r w zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawie art. 56 ust. 3 tej ustawy w zw. zart. 60 § 3 i § 6 pkt. 3 kkwymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności,
- w punkcie 27 uznał za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie XXXII z tą zmianą w jego opisie, iż działał w okresie od 15 kwietnia 2008r do 23 kwietnia 2008r oraz, że udzieliłB. G.co najmniej kilka gramów marihuany i amfetaminy w postaci kilku jednorazowych porcji, czym wyczerpał dyspozycjęart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawie art. 58 ust. 1 tej ustawy w zw. zart. 60 § 3 i § 6 pkt. 4 kkwymierzył mu karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych każda po 20 złotych.
Na podstawieart. 85 i 86 § 1 kkR. T.Sąd Okręgowy w Łodzi wymierzył karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.

B. G.
wyrokiem tym w punkcie 29 sąd uznał w miejsce czynu zarzuconego w punkcie XXXIII za winnego tego, że w 2006r wP.iU., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zR. T.,S. L.i nieustalonym mężczyzną wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uprawiał na piętrze jednorodzinnego budynku mieszkalnego znaczną ilość konopi innych niż włókniste w liczbie co najmniej kilkuset krzaków, z których można było wytworzyć znaczną ilość środka odurzającego w postaci co najmniej 7400 gramów suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), z których po dokonaniu zbioru ziela wytworzyli znaczną ilość środka odurzającego w postaci około 400 gramów marihuany, a następnie wspólnie i w porozumieniu zR. T.dalsze 1000 gramów marihuany, gdyż awarii uległa sieć elektryczna wykorzystywana do jej uprawy, czym wyczerpał dyspozycjęart. 63 ust. 1w zw. zust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 63 ust. 2 oraz art. 53 ust. 1w zw. z ust. 2 tej ustawy w zw. zart. 11 § 2 kkiart. 12 kki na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 240 stawek dziennych każda po 20 złotych. Wpunkcie 30uznałB. G.za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie XXXIV z tą zmianą w jego opisie, iż udzieliłR. T.iT. K.co najmniej 2 gramy amfetaminy w postaci jednorazowych porcji, czym wyczerpał dyspozycjęart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na tej samej podstawie wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 85 i 86 § 1 kkR. T.Sąd Okręgowy w Łodzi wymierzył karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

S. P.
wyrokiem tym uznał za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie XXXV wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 3w zw. zust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011r i art. 62 ust. 1 tej ustawy w zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011r w zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 120 stawek dziennych każda po 20 złotych.

A.B.uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego jej w punkcie XXXVI i kosztami sądowymi w tej części obciążył Skarb Państwa.
Nadto na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przepadek korzyści majątkowych wobecS. L.w kwocie 800zł, wobecJ. L.w kwocie 800zł, wobecG. K.w kwocie 800zł, wobecR. T.w kwocie 13200zł, wobecS. P.w kwocie 1200zł, zas orzekając o kosztach sądowych zwolnił od nich oskarżonych.

Powyższy wyrok zaskarżony został w całości przez obrońców oskarżonychS. L.,J. L.,E. K.,G. K.(z wyjątkiem czynu z punktu 20),S. P.,B. G., a przez obrońcę oskarżonegoR. T.w części dotyczącej orzeczenia o karze. Apelację od tego wyroku wniósł także prokurator. Zaskarżył wyrok w całości w odniesieniu do oskarżonychS. L.,J. L.,E. K.iA.B.na ich niekorzyść oraz w części wobecG. K.– w zakresie czynów z punktów 13a, 13b i 14 wyroku, zaś wobecR. T.w zakresie orzeczenia o karze co do punktów 23, 24, 25 i 26 wyroku.

Obrońca oskarżonego
S. L.
zarzucił wyrokowi:
1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, w szczególnościart. 4 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkiart. 424 kpkpoprzez:
a) niesłuszne odmówienie wiary oskarżonemuS. L.w zakresie jego wyjaśnień, iż nie dokonał przypisanych mu przestępstw – nie uprawiał ani nie sprzedawał marihuany, ani też nie miał potrzeby kradzieży energii elektrycznej, gdyż był przekonany, że wynajmujący jego nieruchomość podjęli hodowlę nieznanej mu odmiany pomidorów, a to powyższe przekonanie oskarżonego, które sąd uznaje za nielogiczne, nieracjonalne i absurdalne wynikało z nieprawidłowej psychiki oskarżonego, którą biegli psychiatrzy określili jako upośledzenie funkcji poznawczych na granicy otępienia z zaburzeniami zachowania na podłożu organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, a zatem wyjaśnienia jego nie są wyłącznie nieudolną linia obrony, lecz odzwierciedleniem świadomości oskarżonego,
b) niesłuszne odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonegoS. P., który potwierdza okoliczność, że oskarżonyR. T.po pobraniu kluczy odS. L.i bez jego udziału sam oprowadzał go po plantacji, twierdząc, ze sam zakładał elektryczność, zaciemnienie w oknach, co utwierdziło go w przekonaniu, że rolnik wynajmujący pomieszczenia nie miał orientacji, ze w pomieszczeniach tych prowadzona jest plantacja marihuany,
c) niesłuszne odmówienie wiary wyjaśnieniomE.iG. K., którzy logicznie uzasadnili, że składane przez nich wyjaśnienia we wstępnej fazie postępowania przygotowawczego, a obciążająceS. L.co do jego roli w zakresie funkcjonowania plantacji marihuany, zostały złożone na skutek nieprawidłowego działania ze strony funkcjonariuszy policji i grożenia odebraniem im syna i umieszczeniem go w domu dziecka,
d) niesłusznym daniu wiary wyjaśnieniomR. T.co do roliS. L.w prowadzeniu plantacji marihuany w sytuacji, gdy motywem składanych wyjaśnień przezR. T.było wyłącznie ubieganie się o nadzwyczajne złagodzenie kary w oparciu oart. 60 § 3 kk,
2. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treść, polegające na niesłusznym przypisaniu oskarżonemuS. L.popełnienia przypisanych mu czynów, gdy materiał dowodowy wskazuje na brak świadomości i wiedzy po jego stronie co do rzeczywistej hodowli roślin w wynajętych przez niego pomieszczeniach, nadto błąd polegający na niesłusznym przyjęciu, iż realizacja zamiaru wprowadzenia do obrotu narkotyków niezależnie od tego, czy próby okazały się skuteczne, stanowi popełnienie przez oskarżonego jednego przestępstwa, na które składały się poszczególne zachowania, tj. usiłowania i dokonania i błędne przyjęcie, że oskarżony w ramach tego przestępstwa wprowadził do obrotu 1700 gramów marihuany, która to ilość nie znajduje żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym,
3. rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności, których wymiar jest zbyt surowy w stosunku do stopnia winy oskarżonegoS. L., wytworzonych ilości narkotyku - 2180 gramów, a nawet ilości, która mogła być wytworzona, co jest pojęciem o charakterze hipotetycznym, nadto nie uwzględnia w dostatecznym stopniu okoliczności łagodzących, tj. stanu zdrowia psychicznego oskarżonego.
Obrońca ten wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych czynów, ewentualnie o znaczne złagodzenie kar wymierzonych za poszczególne czyny oraz kary łącznej lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonej
J. L.
zarzucił wyrokowi:
1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, w szczególnościart. 4 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkiart. 424 kpkpoprzez:
a) niesłuszne odmówienie wiary wyjaśnieniomJ. L., iż nie dokonała przypisanych jej przestępstw, tj. nie uprawiała, nie wytworzyła ani nie wprowadziła do obrotu marihuany poprzez jej sprzedaż, co znajduje swoje potwierdzenie w wyjaśnieniachR. T., iżJ. L.nie angażowała się w hodowlę konopi indyjskich, a więc nie miała dostępu do pomieszczeń wynajmowanych do tej uprawy i nigdy do tych pomieszczeń nie wchodziła,
b) niesłuszne odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonegoS. P., który potwierdza okoliczność, iżJ. L.nie sprzedawała marihuany,
c) niesłuszne odmówienie wiary wyjaśnieniomE.iG. K.którzy logicznie uzasadnili, że składane przez nich wyjaśnienia we wstępnej fazie postępowania przygotowawczego, a obciążająceJ. L.co do jej roli w zakresie funkcjonowania plantacji marihuany, zostały złożone na skutek nieprawidłowego działania ze strony funkcjonariuszy policji i grożenia odebraniem im syna i umieszczeniem go w domu dziecka,
d) niesłusznym daniu wiary tej części wyjaśnieńR. T., iż widziałJ. L.odważającą porcję narkotyku podczas jego pobytu zS. P.w 2008r w miejscowościP., bowiem wyjaśnienia te pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniamiS. P., który zaprzecza sprzedaży marihuany przezJ. L.iS. L.,
e) niesłuszne danie wiary zeznaniom funkcjonariuszy policji dokonującym oględzin plantacji wP.odnośnie znalezienia niedopałka papierosa, którego zdaniem świadków nie mogła pozostawićJ. L.w czasie i na miejscu oględzin gdyż nie brała w nich udziału, bowiem zeznania w/w świadków co do tej okoliczności są sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonej, która podała, że w czasie oględzin paląc papierosa wchodziła z policjantami do wszystkich pokoi i okoliczności tej nie wyklucza świadekR. M.,
2. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treść, polegające na niesłusznym przypisaniu oskarżonejJ. L.popełnienia przypisanych jej czynów, gdy materiał dowodowy nie daje ku temu podstaw, nadto błąd polegający na niesłusznym przyjęciu, iż realizacja zamiaru wprowadzenia do obrotu narkotyków niezależnie od tego, czy próby okazały się skuteczne, stanowi popełnienie przez oskarżoną jednego przestępstwa, na które składały się poszczególne zachowania, tj. usiłowania i dokonania i błędne przyjęcie, że oskarżona w ramach tego przestępstwa wprowadziła do obrotu 1700 gramów marihuany, która to ilość nie znajduje żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym,
3. rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności, których wymiar jest zbyt surowy w stosunku do stopnia winy oskarżonejJ. L., wytworzonych ewentualnie ilości narkotyku - 1780 gramów, a nawet ilości, która mogła być wytworzona, co jest pojęciem o charakterze hipotetycznym, nadto orzeczona kara nie uwzględnia w dostatecznym stopniu okoliczności łagodzących, tj. dotychczasowej niekaralności oskarżonej i jej aktualnej sytuacji życiowej.
Obrońca ten wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych czynów, ewentualnie o znaczne złagodzenie kar wymierzonych za poszczególne czyny oraz kary łącznej lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Obrońca
G. K.
zarzucił wyrokowi:
1. mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na ustaleniu, że oskarżonyG. K.:
a) w okresach od trzeciej dekady lipca 2008r do lipca 2009r oraz od maja 2010r do 1 września 2010r działając wspólnie i w porozumieniu zeS. L.,E. K.iJ. L.wbrew przepisom ustawy uprawiał na piętrze jednorodzinnego budynku konopie inne niż włókniste,
- w okresie od trzeciej dekady lipca 2008r do 1 września 2010r działając wspólnie i w porozumieniu zeS. L.iJ. L.krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował wprowadzić do obrotu i wprowadził do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste – marihuany, sprzedając łącznie co najmniej 1700 gramów, z tego 200 gramów w cenie po 12zł za gram, z czego uczynił sobie stałe źródło dochodu, oraz co najmniej dwukrotnie oferując do sprzedaży co najmniej 500 gramów marihuany w cenie 15zł za gram, jednakże zamierzonego celu nie osiągając z uwagi na odmowę zakupu środków odurzających,
- w okresie od początku czerwca 2010r do 29 sierpnia 2010r działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru siedmiokrotnie udzieliłR. D.po 1 gramie marihuany,
- w maju i w czerwcu 2009r w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru czterokrotnie udzielił po 1 gramie marihuany w tym dwukrotnieR. D.i dwukrotnie nieustalonej osobie,
- w dniu 29 sierpnia 2010r wbrew przepisom ustawy sprzedał nieustalonej osobie o imieniu(...)1 gram marihuany za kwotę 30zł,
- w okresie od 28 lipca 2008r do 1 września 2010r udzielił nieustalonej osobie 1 gram marihuany, podczas gdy z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wynika, iżG. K.nie dopuścił się w/w czynów,
b) polegający na ustaleniu ilości środka odurzającego opisanego w punkcie 19 wyroku w oparciu o wagę brutto, a tym samym zaniechaniu ustalenia rzeczywistej wagi środka odurzającego posiadanego przezG. K.,
2. mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania –art. 5 kpk,art. 6 kpk,art. 7 kpk,art. 2 § 1 pkt. 2 kpk,art. 4 kpk,art. 410 kpk, przez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez danie wiary dowodom świadczącym o dokonaniu przez oskarżonego czynów z punktów 13a, 13b, 14, 15, 16, 17 i 18 przy jednoczesnym całkowitym pominięciu okoliczności wskazujących na brak udziału oskarżonego w w/w przestępstwach, w szczególności na przyjęciu za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy policji oraz wyjaśnień złożonych przez oskarżonychG. K.iE. K.we wczesnej fazie postępowania przygotowawczego, przy zupełnym pominięciu okoliczności podnoszonych przezG.iE. K.w późniejszych wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczym i sądowym, a także na pominięciu okoliczności podnoszonych w wyjaśnieniachR. T.iS. P.oraz w zeznaniach świadkówR. D.,M. M.,D. B., które świadczą o niedokonaniu przez oskarżonego w/w przestępstw.
ObrońcaG. K.wniósł o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynów z punktów13a, 13b, 14, 15, 16, 17 i 18 wyroku, zmianę opisu czynu z punktu 19 polegającą na ustaleniu rzeczywistej wagi posiadanego środka odurzającego, wymierzenie kary łącznej za przestępstwa z punktów 19 i 20 wyroku przy zastosowaniu zasady absorpcji z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w miejsce kary orzeczonej zaskarżonym wyrokiem, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonejE. K.zarzucił wyrokowi:
1. mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania –art. 4 kpk,art. 7 kpk,.Art. 171 § 5 pkt. 1 kpk,art. 410 kpk, przez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów polegającą zwłaszcza na:
a) oparciu ustaleń o sprawstwie i winie oskarżonej na wyjaśnieniach jej samej oraz jej męża z początkowej fazy śledztwa, w sytuacji, gdy wyjaśnienia te przez małżonkówK.zostały złożone w warunkach określonych wart. 171 § 5 pkt. 1 kpk, następnie zostały zmienione jeszcze podczas śledztwa, racjonalnie wytłumaczyli oni przyczyny odwołania swych pierwszych wyjaśnień, ponadto ich późniejsze depozycje korespondują z innymi dowodami osobowymi – wyjaśnieniamiS. L.,J. L.,B. G.iR. T., które nie dają podstaw do uznania jej winy,
b) niesłusznym daniu wiary zeznającym w sprawie policjantom, iż nie wpływali w dniach 1-3 września 2010r na małżonkówK.w celu złożenia przez nich obciążających siebie iS. L.orazJ. L.wyjaśnień, oraz uznaniu ich czynności jako rozpytania w sytuacji, gdy w aktach sprawy brak jest notatek urzędowych tworzonych na okoliczność przeprowadzonych czynności rozpytania,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na nietrafnym ustaleniu, iżE. K.brała udział w uprawie konopi i brała udział w zbiorze ziela konopi, w sytuacji, gdy wszechstronna ocena materiału dowodowego nie pozwala na sformułowanie tezy o jej sprawstwie w tym zakresie.
ObrońcaE. K.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od popełnienia przypisanego jej czynu.

Obrońca oskarżonego
R. T.
zarzucił wyrokowi:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia –art. 60 § 6 pkt. 3 kkpoprzez jego niewłaściwe zastosowanie przy wymierzaniu oskarżonemu kar za czyny przypisane w punktach 23, 25 i 26 wyroku w sytuacji, gdy przy wymierzaniu kary za wskazane wyżej czyny zastosowanie winien mieć przepisart. 60 § 6 pkt. 4 kk,
2. rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenie za przypisany oskarżonemu czyn z punktu 24 wyroku kary pozbawienia wolności w nadmiernym wymiarze i bez warunkowego zawieszenia jej wykonania w sytuacji, gdy dla osiągnięcia celów kary wystarczającą byłaby kara w najniższym wymiarze zaś istniały podstawy do zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary oraz poprzez wymierzenie w punkcie 28 wyroku kary łącznej bez zastosowania zasady pełnej absorpcji i bez zastosowania środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary w sytuacji, gdy przy orzekaniu kary łącznej istniały podstawy do zastosowania zasady pełnej absorpcji oraz warunkowego zawieszenia wykonania kary,
3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wyroku –art. 7 kpk,art. 410 kpkpoprzez pominięcie wyjaśnień oskarżonego w zakresie, w jakim okazał szczery krytycyzm wobec popełnionych przestępstw oraz zapewnił o chęci zerwania z biznesem narkotykowym, które to okoliczności miałyby wpływ na sądowy wymiar kary.
Obrońca ten wniósł o:
1. uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej wymierzonejR. T.,
2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
a) wymierzenie oskarżonemu za czyny przypisane w punktach 23, 25, 26 wyroku kar grzywny w najniższym wymiarze z zastosowaniemart. 60 § 3 i § 6 pkt. 4 kk,
b) wymierzenie oskarżonemu za czyn przypisany w punkcie 24 wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,
3. wymierzenie oskarżonemu w miejsce kar jednostkowych kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji oraz z zastosowaniem środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary.

Obrońca
B. G.
zarzucił wyrokowi:
1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, w szczególnościart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 7 kpk, polegającą na: dowolnej ocenie wyjaśnień oskarżonego, uznaniu ich za niespójne i w konsekwencji odmówienie wiary tym wyjaśnieniom w sytuacji, gdy korelowały one z zeznaniamiM. K.,T. K.oraz wyjaśnieniamiS. L.,J. L.,E. K.iG. K., którzy wyjaśniali m.in., iż nic im nie mówi nazwiskoG.i nigdy nie widzieli oskarżonego w miejscowościP., nietrafnej ocenie wiarygodności wyjaśnieńR. T.w zakresie przypisanychB. G.czynów, uznaniu ich za spójne, logiczne i konsekwentne w sytuacji, gdy oskarżony ten złożył wyjaśnienia nakierowane na przedstawienie pozostałych współoskarżonych w sprawie w jak najgorszym świetle, był zainteresowany skazaniemB. G.i pozostałych oskarżonych celem poprawy swojej sytuacji procesowej, nadto jego wyjaśnienia są pełne niespójności i niekonsekwencji,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał istotny wpływ na jego treść, a polegał na uznanie, iż oskarżonemuB. G.można przypisać winę za zarzucane mu przestępstwa, w sytuacji gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy zebrany w sprawie rodzi w tej mierze wątpliwości.
Obrońca ten wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych mu czynów.

Obrońca oskarżonego
S. P.
zarzucił wyrokowi:
1.obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, w szczególnościart. 7 kpk,art. 410 kpk,art. 424 § 1 pkt. 1 kpkpolegającą na dokonaniu oceny wyjaśnieńR. T.z przekroczeniem granic ich swobodnej oceny, skutkującej przyjęciem, iż w przeciwieństwie do wyjaśnieńS. P.są one spójne konsekwentne i logiczne, a przede wszystkim niesprzeczne z zasadami życiowego doświadczenia, podczas gdy wyjaśnienia te, w szczególności złożone na rozprawie świadczą o niemożności odtworzenia przezR. T.jakichkolwiek istotnych fragmentów zdarzenia z udziałemS. P.i w konsekwencji nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie,
2.art. 7 kpk,art. 410 kpk,art. 424 § 1 pkt. 1 kpkpolegającą na dokonaniu oceny wyjaśnieńS. P.z przekroczeniem granic ich swobodnej oceny dowodów, w tym z pominięciem motywów, dla którychR. T.pomawia oskarżonego o zakup 200 gramów marihuany, a także z pominięciem faktu, iż toS. P.ujawnił przed organami ścigania prowadzenie plantacji w miejscowościP., co w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż nie mógł zaopatrywać się w narkotyki na tejże plantacji, albowiem ujawnienie jej przed organami ścigania skutkowałoby skierowaniem postępowania karnego także przeciwko niemu,
3.art. 4 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez oparcie rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym, tj. z pominięciem dokumentów znajdujących się w aktach sprawy – pismaS. P.do prokuratury (k. 1), protokołu przesłuchaniaS. P.(k. 5-7), protokołu eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonego (k. 8-11), wskazujących na ujawnienie wobec organów ścigania informacji dotyczących lokalizacji plantacji w miejscowościP.przezS. P.,
4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż oskarżony nabył 200 gramów marihuany, gdy zgromadzony materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia samegoR. T.nie dają do tego podstaw, w szczególności z uwagi na to, żeR. T.nie był w stanie podać, czy narkotyki te były przeznaczone w celu spożycia, czy w celu sprzedaży, oraz polegający na przyjęciu, iżS. P.sprzedał innej osobie 150 gramów marihuany, podczas gdy nie ustalono, kto miałby kupić te narkotyki, za jaką cenę, nadtoR. T.nie był w stanie podać ilości odsprzedanych narkotyków oraz ich ceny, zatem powyższe ustalenia nie mają jakiegokolwiek odzwierciedlenia w materiale dowodowym,
5. rażącą niewspółmierność kary poprzez nieuwzględnienie przy wymiarze kary okoliczności łagodzących – faktu, iż do ujawnienia wobec organów ścigania informacji dotyczących lokalizacji plantacji wP.doszło wyłącznie na skutek informacji ujawnionych przez oskarżonegoS. P., co zgodnie z treściąart. 60 § 3 kkwinno skutkować warunkowym zawieszeniem wykonania kary lub odstąpieniem od jej wykonania.
Obrońca ten wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W przypadku niepodzielenia zarzutów naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie wobec oskarżonego kary z nadzwyczajnym złagodzeniem lub odstąpienie od jej wymierzenia.

Prokuratorzarzucił wyrokowi:
a) naruszenie prawa materialnego polegające na nieorzeczeniu względemR. T.kary grzywny za przypisane mu przestępstwa wypełniające dyspozycjęart. 56 ust. 3w zw. zust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiw punktach 23, 25 i 26 wyroku oraz z art. 53 ust. 2 w zw. z ust. 1 w/w ustawy zawartym w punkcie 24 wyroku, mimo, że jej orzeczenie za wskazane czyny było obligatoryjne niezależnie od tego, iż orzeczona kara była nadzwyczajnie złagodzona,
b) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia:
-art. 413 § 2 pkt. 1 kpkpoprzez niewskazanie pełnej kwalifikacji prawnej czynu przypisanegoS. L.w punkcie 3 wyroku przez ograniczenie się jedynie do wskazania, iż czyn oskarżonego wypełnił jedynie znamionaart. 278 § 5 kkpodczas gdy prawidłowa pełna kwalifikacja prawna tego czynu winna obejmować równieżart. 278 § 1 kk,
-art. 414 § 1 kpkpolegające na wydaniu wyroku uniewinniającegoA.B.od popełnienia zarzuconego jej czynu zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiz uwagi na fakt, iż czyn ten był społecznie szkodliwy w stopniu znikomym i w związku z tym nie stanowił przestępstwa, podczas gdy w razie stwierdzenia, iż czyn oskarżonej był społecznie szkodliwy w stopniu znikomym postępowanie wobec niej na podstawieart. 17 § 1 pkt. 3 kpkwinno zostać umorzone,
-art. 424 § 1 kpkpolegające na sporządzeniu wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia wyroku jak również sprzecznego z jego częścią dyspozytywną w zakresie potencjalnej możliwości wyprodukowania środka odurzającego w określonej ilości, jak również ilości wprowadzonego do obrotu i wytworzonego środka odurzającego oraz w zakresie uczestnictwa w wytwarzaniu środków odurzających przezE. K.iG. K.,
c) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, iżG. K.iE. K.nie uczestniczyli w wytwarzaniu środków odurzających wspólnie i w porozumieniu zeS. L.iJ. L., podczas gdy analiza zgromadzonego materiału dowodowego z uwzględnieniem treści listu skierowanego doG. K.przezS. L., podziału ról w przestępczym czynie w/w osób, wspólnego czerpania korzyści z przedsiębranego działania, pilnowaniu plantacji i wytwarzanego środka odurzającego wskazuje, iż zarównoG. K., jak iE. K.współdziałali w wytwarzaniu środków odurzających w postaci marihuany, a nadtoE. K.współdziałała we wprowadzaniu marihuany do obrotu przezS. L.,J. L.iG. K..
Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zakresie:
- dotyczącymS. L.odnośnie czynów opisanych w punktach 1 i 2 wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, a o zmianę w zakresie czynu opisanego w punkcie 3 poprzez uzupełnienie kwalifikacji prawnej oart. 278 § 1 kk,
- dotyczącymJ. L.w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,
- dotyczącymE. K.w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,
- dotyczącymG. K.w zakresie czynów opisanych w punktach 13a, 13b i 14 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,
- dotyczącymR. T.w zakresie orzeczonych kar i środków karnych w zakresie czynów opisanych w punktach 23, 24, 25 i 26 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,
- dotyczącymA.B.w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zdaniem sądu odwoławczego, nieuprawnione są zarzuty zawarte w apelacjach obrońców
S. L.,J. L.,E. K.iG. K.
w zakresie, w jakim wskazują na obrazę przepisów procedury –art. 2 § 1 pkt. 1 kpk,art. 4 kpk,art. 5 kpk,art. 6 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpk,art. 424 kpk, do naruszenia których miało dojść przez dokonanie przez sąd I instancji dowolnej oceny materiału dowodowego, z pominięciem dowodów i okoliczności świadczących na korzyść oskarżonych, wbrew zasadzie in dubio pro reo, bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, co skutkować miało niesłusznym zdaniem skarżących uznaniem za wiarygodne wyjaśnieńG. K.iE. K.składanych w początkowej fazie śledztwa, następnie odwołanych, oraz dokonanie oceny jako wiarygodnych zeznań funkcjonariuszy policji wykonujących czynności z udziałem w/w oskarżonych w dniach 1 – 3 września 2010r, iż nie wpływali na treść wyjaśnieńG. K.iE. K., skutkiem czego miały być błędne ustalenia co do faktów stwierdzające sprawstwo i winę w/w oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów.
Treść pisemnych motywów zaskarżonego wyroku świadczy o tym, iż uznając za wiarygodne wyjaśnieniaE. K.iG. K.złożone w początkowym stadium postępowania przygotowawczego, sąd meriti przedstawił szeroką argumentację, w której wskazał i szczegółowo wyjaśnił, z jakich powodów dokonał takiej oceny. Również bardzo obszernie umotywował sąd I instancji, dlaczego uznał, iż nie są wiarygodne późniejsze relacjeE. K.iG. K., według których pierwotne ich wyjaśnienia były wynikiem wywierania na nich wpływu przez wykonujących czynności funkcjonariuszy policji, którzy mieli im sugerować treść wyjaśnień, wymuszać na nich określone treści, umożliwiać im wzajemne komunikowanie się w trakcie przesłuchań po to, by sugerowane i wymuszane relacje stały się zbieżne. Nie ma żadnej potrzeby powtarzania zaprezentowanej w pisemnych motywach wyroku w tym przedmiocie argumentacji, znajdującej się na kartach 16-25, podlega ona pełnej akceptacji sądu odwoławczego. W kontekście treści sformułowanych w zarzutach apelacji obrońców w/w oskarżonych i uzasadnieniu tych środków odwoławczych, iż informacje znajdujące się w protokołach przesłuchańE. K.iG. K.były im podawane przez funkcjonariuszy policji, uwypuklenia wymagają natomiast następujące kwestie.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, na szczególne podkreślenie i obszerniejsze potraktowanie zasługuje ta część argumentacji zaprezentowanej w pisemnych motywach wyroku, według której uznanie za wiarygodne wyjaśnień E.K.i G.K., iż byli zmuszani do składania relacji o określonych treściach - jest nieuprawnione - także z punktu widzenia obiektywnej niemożności sugerowania oskarżonym przez policjantów faktów, o których na wczesnym etapie śledztwa funkcjonariusze ci nie mieli wiedzy, albowiem zasadnicze źródło informacji na temat funkcjonowania plantacji konopi w postaci wyjaśnień oskarżonegoR. T.uzyskane zostało w okresie znacznie późniejszym niż czas, w jakim relacjonowali w/w oskarżeni, a z dowodów przeprowadzonych do czasu ich przesłuchania fakty takie nie wynikały. Nie chodzi przy tym o informacje, które funkcjonariusze powzięli wykonując czynności na posesji wP.w postaci oględzin, przeszukań, zatrzymań przedmiotów. I tak;
- jak wyjaśniałaE. K., początek działalności polegającej na wytwarzaniu konopi miał miejsce od czasu, kiedyS. L.opuścił zakład karny (wyjaśnienia E.K.k. 152 złożone dnia 2 września 2010r), co pozostaje w zbieżności z wyjaśnieniamiR. T.złożonymi w dniu 5 października 2010r (371-373),
- ze wskazanych wyjaśnieńE. K.wynikało także, iżS. L.organizował plantację nie samodzielnie, a z innymi osobami, co jest zgodne z późniejszymi wyjaśnieniamiR. T., według których wiedział odS. L., że zanim on iB. G.zdecydowali się na współpracę zeS. L., współdziałał on z innymi osobami, zaś gdy po raz pierwszyS. L.pokazałplantację (...).T., ten ostatni zorientował się, że uprawę już wcześniej prowadzono – były zamontowane lampy, „zrobiona elektryka”, na podłodze znajdowały się resztki podłoża (wyjaśnieniaR. T.k. 373),
- z kolei z wyjaśnieńG. K.wynikało (k. 172-173, k. 176), iż w czasie, gdy on zamieszkał w domuS. L.i uzyskał wiedzę o plantacji, tj. począwszy od końca lipca 2008r, poza członkami rodziny w prowadzenie uprawy nie były zaangażowane inne osoby, zaś wiedział odS. L., że wcześniej współpracował on z kimś innym (wskazał nawet naR. T.na okazywanych mu fotografiach, choć bez pewności), co pozostaje w zbieżności z późniejszymi wyjaśnieniamiR. T., z których wynika, iż w 2007r zaprzestał współdziałać zeS. L.w zakresie prowadzenia uprawy konopi, a pojawiał się na posesji wP.w związku z dokonywaniem zakupu marihuany.
Powyższe, najistotniejsze spośród wynikających z wyjaśnieńE. K.iG. K.orazR. T.okoliczności, wykluczają wnioskowanie, iż wyjaśnienia E. i G.K.składane w pierwszych dniach września 2010r stanowiły powtórzenie treści sugerowanych im przez funkcjonariuszy policji. Ewentualność taka obiektywnie nie istniała, gdyż z żadnych dowodów uzyskanych w tym czasie nie wynikały okoliczności, o których dopiero w październiku 2010r wyjaśniałR. T.(w tym także z relacjiS. P., niezależnie od możliwości ich procesowego wykorzystania).
Funkcjonariusze nie mogli sugerować, czy wymuszać na oskarżonych wyjaśnień ukierunkowanych na fakty, o których nie mieli wiedzy. Nie jest więc uprawnioną zawarta w uzasadnieniu apelacji argumentacja obrońcy oskarżonegoG. K., według której oskarżony podawał w trakcie przesłuchań informacje co do funkcjonowania plantacji, które „zapewne uzyskał” od policjantów (strona 7 apelacji). Uwzględniając to, jak i pozostałą część rozważań sądu okręgowego w tym zakresie, prawidłowym jest wniosek, iż brak podstaw, by uznać, iż czynności, które podjęli policjanci w celu zapewnienia opieki nad dzieckiem oskarżonych zawierały elementy szantażu. W sytuacji, gdy w godzinach rannych w dniu 1 września 2010r zatrzymani zostali zarównoG. K., jak i rodziceE. K., aE. K.w godzinach popołudniowych, zorganizowanie opieki nad dzieckiem stało się koniecznością w związku z samym faktem zatrzymania wszystkich domowników, którzy mogliby tę opiekę sprawować. Musiało więc mieć miejsce czynienie w drodze rozmów z oskarżonymi ustaleń dotyczących ich sytuacji rodzinnej i osobistej oraz możliwych konsekwencji zatrzymań, na co wskazał sąd okręgowy w pisemnych motywach wyroku (k. 19-20), niezależnie od tego, czy z rozmów tych sporządzono dokumenty w postaci notatek urzędowych. Z kolei brak takich dokumentów nie świadczy sam w sobie o nielegalności działań funkcjonariuszy. Na marginesie, z rozpytaniaG. K.sporządzono notatkę urzędową (k. 90).
Odnosząc się natomiast do zarzutów i argumentów zawartych w apelacjach obrońców oskarżonychJ. L.iS. L., według których sąd I instancji dokonał błędnej oceny wyjaśnień oskarżonegoS. P., zaś z wyjaśnień tych wynikać ma, iż przywożącS. P.doP.i oprowadzając go po pomieszczeniach, w których funkcjonowała plantacja,R. T.miał mu mówić, że sam organizował, zakładał, prowadzi uprawę, co ma świadczyć o tym, iż inne osoby nie uczestniczyły w prowadzeniu plantacji - zdaniem sądu odwoławczego, analiza treści wyjaśnieńS. P.nie upoważnia do wniosków prezentowanych przez obrońców. W pierwszym rzędzie zauważyć należy, iż jak wynika z prawidłowo ustalonych w sprawie faktów, w 2007 i 2008rR. T.w ogóle nie był zaangażowany w prowadzenie plantacji wP., zatem odnośnie tego okresuR. T.nie mógł w ogóle mówićS. P., że jest właścicielem plantacji. W toku śledztwaS. P.w zakresie dotyczącym osób, z którymiR. T.miał uprawiać konopie wyjaśnił, iżR. T.mówił mu, że to „jego plantacja”, jednak jednocześnie mówił mu, że „zrobił plantację marihuany… z kolegą, z którym zapoznał się w więzieniu”. Nie wiedział, kto zajmował się plantacją (wyjaśnieniaS. P.k. 657). Przed sądem w trakcie obu przesłuchańS. P.potwierdził relacje złożone w postępowaniu przygotowawczym. Wyjaśniał, iżR. T.„chwalił się, że sam zakładał elektrykę, robił zaciemnienie w oknach”. Nadto podawał m. in. iż mężczyznę, od którego miał wynajmować pomieszczenia w celu prowadzenia uprawyR. T.zna z więzienia (wyjaśnienia k.1668-1669). W żadnym natomiast fragmencie swoich wyjaśnieńS. P.nie wypowiedział się, czy posiadał wiedzę odnośnie tego, czy właściciel posesji jest tymże poznanym przezR. T.w więzieniu mężczyzną, z którym „zakładał plantację”, czy też nie. Zatem, powyższe wyjaśnieniaS. P., wbrew temu, co twierdzą i wywodzą obrońcy, nie dają podstaw po pierwsze do wniosku, iż odR. T.miał on informacje o prowadzeniu plantacji wyłącznie przez tego ostatniego bez udziału innych osób, skoro wyjaśniał i potwierdzał następnie te wyjaśnienia, iżR. T.organizował plantację „z kolegą z więzienia”. Po drugie zaś, z wyjaśnieńS. P.nie wynika, czy miał on wiedzę na temat tego, o jakiego „kolegę z więzienia”R. T.chodzi.
Zdaniem sądu odwoławczego, nie mogą być również skuteczne zarzuty i wywody obrońcy oskarżonegoG. K.odnoszące się do niesłusznego według twierdzeń obrońcy pominięcia przez sąd I instancji dowodów z zeznań świadkówD. B.iM. M.w części, w której zaprzeczali oni, by znali oskarżonych, zwłaszczaG. K.i by proponował on im kupno narkotyku. Jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia, sąd meriti uznał za wiarygodne wyjaśnieniaG. K., iż usiłował zbyć marihuanę w ilości pół kilograma osobom o pseudonimach(...)i(...). Jako wiarygodne ocenił jednocześnie wyjaśnieniaM. M., w których przyznał on, że posługuje się pseudonimem(...), nadto słusznie przyjął, iż miał on „powiązania z narkobiznesem”, skoro samM. M.wyjaśniał, iż w sprawie prowadzonej przeciwko niemu (zarzut dotyczył roku 2008-2009) przyznał się do posiadania m. in. marihuany, z tym, że twierdził, że nie pamięta skąd ją miał. Prawidłowo również sąd okręgowy uznał, iż w oparciu o zeznaniaA. K.przyjąć należy, iżD. B.używał pseudonimu(...), czemu ten zaprzeczał. Właściwą była natomiast konkluzja wyprowadzona przez sąd meriti, iż powyższe ustalenia, przy braku jakichkolwiek innych dowodów - nie pozwalają na wysnucie jednoznacznego wniosku co do tego, czyD. B.to osoba kryjąca się pod pseudonimem(...), o którym wyjaśniałG. K.w początkowym etapie śledztwa, podobnie jak wniosku, iż(...), o którym wyjaśniał G.K., toM. M., gdyż nie ma żadnej pewności, czy w/w są jedynymi osobami posługującymi się takimi pseudonimami (strona 28 uzasadnienia). Powyższe rozumowanie sądu I instancji nie nasuwa zastrzeżeń jako zgodne z zasadami logicznego myślenia i innymi regułami obowiązującej procedury karnej. Wbrew temu zatem, co twierdzą w/w obrońcy, sąd okręgowy nie pominął w swoich rozważaniach dowodów z zeznańM. M.iD. B.. Dokonał natomiast ich oceny, która z punktu widzenia zachowania reguł zakreślonychart. 7 kpknie nasuwa uwag.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, prawidłową jest także zaprezentowana w pisemnych motywach wyroku ocena zeznań świadkaR. D.. Domagając się uznania za wiarygodne relacji złożonej przezR. D.przed sądem, obrońca oskarżonegoG. K.nie przedstawił innych argumentów mających to uzasadniać poza tym, iż „zeznania składane przed sądem winny mieć decydujące znaczenie” jako spontaniczne (strona 12 apelacji). Z tezą tak generalnie określoną nie sposób się zgodzić ze względów oczywistych, albowiem dokonanie oceny jako wiarygodnych relacji składanych w postępowaniu przygotowawczym, czy też sądowym zależne jest od szeregu okoliczności wynikających z tych relacji, a także ocenianych w powiązaniu z innymi istniejącymi dowodami. Akceptacja takich relacji z punktu widzenia ich wiarygodności jest wynikiem całościowego rozważenia treści w nich występujących jak i płynących ze wszystkich innych dowodów. Proces ten nie zawsze skutkuje wnioskiem o wiarygodności relacjonowania w postępowaniu sądowym, podobnie jak nie można stawiać generalnej przeciwnej tezy. Odnośnie omawianej kwestii sąd i instancji całokształt tych okoliczności rozważył, słusznie nie znajdując powodów do uznania, iż zeznaniaR. D.złożone w śledztwie nie zasługiwały na wiarę. Przedstawił natomiast argumenty podważające wiarygodność tych zeznań w toku rozprawy (strony 17-18 uzasadnienia). Argumentację tą sąd odwoławczy w pełni akceptuje jako logiczną, zgodną z zasadami życiowego doświadczenia i pozostającą w zgodzie z nakazem zachowania obiektywizmu.
Nie jest zasadna ta część zarzutów i argumentacji zawartych w apelacji obrońcy oskarżonegoG. K., która dotyczy niesłusznego zdaniem autora nieuwzględnienia wyjaśnieńR. T.w zakresie, w jakim nie wspominał on o udziale w procederzeG. K.. Z treści wyjaśnieńR. T.złożonych już w śledztwie wynikało wprost, iż „rozstał się” on zeS. L.co najmniej półtora roku przed późniejszą wizytą na posesji wP., w czasie której wraz zS. P.nabyli 200 gramów marihuany, to zaś miało miejsce w około połowie 2008r (wyjaśnieniaR. T.k. 374). Przed sądemR.T.jednoznacznie stwierdził, iż współpraca zeS. L.w zakresie hodowli marihuany miała miejsce w 2006r (wyjaśnienia k. 1953-1954). Zatem w czasie, gdyG. K.zaangażował się w udział w prowadzeniu uprawy konopi, tj. w drugiej połowie lipca 2008rR. T.od dawna w tym nie uczestniczył. W związku z czym jest zrozumiałym, że relacjeR. T.(podobnie jakS. P.) nie odnoszą się do osobyG. K..
Sąd Apelacyjny akceptuje również dokonaną przez sąd meriti oceną dowodów związanych z ujawnieniem w toku oględzin posesji, w której prowadzono uprawę konopii niedopałka papierosa, który, jak wykazała opinia z zakresu badań genetycznych pozostawiony został przezJ. L.. Prawidłowo przyjął sąd okręgowy wykluczając, iż niedopałek mógł być pozostawiony przez oskarżoną w okolicznościach przez nią opisywanych (strona 24 uzasadnienia). Zeznania biorących udział w czynnościach funkcjonariuszy przeczą temu, byJ. L.w trakcie tych czynności miała możliwość swobodnego poruszania się po pomieszczeniach, w których dokonywano oględzin, jak również, by paliła wówczas papierosy. Z ich zeznań wynika, że od momentu wyważenia drzwi do pomieszczeń, wszyscy domownicy byli pod nadzorem funkcjonariuszy, zaś jak podał świadekR. K., który wraz zK. P.jako pierwszy wszedł do pomieszczeń, nie zezwala on generalnie osobom zatrzymanym, by paliły papierosy. Z kolei zeznaniaJ. C.oraz zapisy w protokole oględzin przeczą temu, byJ. L.uczestniczyła w oględzinach miejsca zdarzenia, które następnie przeprowadzono. Natomiast z zeznań świadkaR. M., na które powołuje się obrońcaJ. L.nie wynikają treści, które wskazuje w apelacji obrońca. Świadek ten zeznał, iż oskarżona w trakcie czynności przeszukania mogła wejść na daną kondygnację, by pokazywać „co gdzie jest” oraz na strych, jednak wykluczył, by mogła poruszać się po pomieszczeniach swobodnie, zwłaszcza tych, gdzie była prowadzona uprawa, wcześniej zaś podał, iż żaden z członków rodzinyS. L.ani on sam nie był wpuszczany na teren pomieszczeń kondygnacji gdzie znajdowała się uprawa (zeznaniaR. M.k. 2116 - 2117).
Uwzględniając powyższe i akceptując całość zawartej w pisemnych motywach wyroku argumentacji w części dotyczącej oceny wyjaśnieńG.iE. K., Sąd Apelacyjny uznał, iż brak podstaw do przyjęcia, iż ocena ta była błędna, dokonana z przekroczeniem granic swobody orzekania zakreślonychart. 7 kpk, z naruszeniem zasad obiektywizmu, domniemania niewinności i in dubio pro reo. W związku z tym, brak też podstaw do uznania, iż wskutek tej oceny w sposób nieprawidłowy ustalono fakty i sprawstwo oskarżonychE. K.,G. K.,S. L.iJ. L.w zakresie przypisanych im przestępstw na podstawie m. in. powyższych dowodów.
W ocenie sądu odwoławczego, uzasadnione są natomiast te zarzuty stawiane w środkach odwoławczych obrońców w/w oskarżonych, w których skarżący kwestionują przyjęte w rozstrzygnięciu ilości krzaków konopi uprawianych i wytworzonej marihuany w 2006r oraz w latach 2007-2010, a także co do ilości narkotyku wprowadzonego do obrotu.
Przede wszystkim zauważyć należy, iż jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia, sąd okręgowy w oparciu o wynik oględzin miejsca zdarzenia przyjął, iż ilość ujawnionych na posesji uprawianych roślin wyniosła 693 (strona 4 uzasadnienia). Analiza odnośnego protokołu oględzin (k. 118-127) prowadzi natomiast do wniosku, iż ilość ujawnionych donic z roślinami lub fragmentami roślin i podłożem w pomieszczeniach wyniosła 490 (w pierwszym pomieszczeniu ujawniono 104 donice z roślinami, w drugim 44, w trzecim łącznie 69, zaś w jednym z pomieszczeń budynku gospodarczego dalsze 273 donice z podłożem i roślinami). Donice pozostałe w ilości 87 o pojemności 7,5 l oraz w ilości 94 o pojemności 5 l, były puste, co wynika z protokołu oraz dokumentacji fotograficznej – zdjęcie numer 82, ślad numer 38 (k. 450). Uwzględniając powyższe, jak również treść opinii biegłego z zakresu botaniki i treść wyjaśnieńG. K., z których wynika, że gdy po raz pierwszy zobaczył plantację, uprawa liczyła w przybliżeniu tyle samo roślin ile uprawiali wcześniej, należało ilość uprawianych roślin ustalić na 490, a możliwą ilość wytworzonego narkotyku na 4900 gramów. Natomiast zabezpieczono i zważono ilości narkotyku ujawnione w toku przeszukania i oględzin posesji.
Odnośnie do ilości narkotyku wprowadzonego do obrotu oraz który usiłowano wprowadzić do obrotu, informacji dostarczyły ocenione jako wiarygodne wyjaśnieniaR. T.iG. K.. Z tychże zaś wynika, iżR. T.miał ograniczoną wiedzę co do tego, mianowicie wiedział, żeS. L.uczestniczył w sprzedaży 200 gramów marihuany, którą wspólnie wytworzyli w 2006r, oraz że sprzedał jemu iS. P.200 gramów narkotyku w 2008r. Wyjaśnienia jego nie zawierają żadnych dodatkowych informacji odnośnie tego. Z kolei wyjaśnieniaG. K.w kwestiach związanych z omawianym zagadnieniem dostarczyły danych odnośnie do usiłowania zbycia 500 gramów marihuany i roliJ. L.we wprowadzaniu marihuany do obrotu. Nie potrafił podać szerszych informacji - ile było zbiorów, w jaką ilość paczekJ. L.pakowała narkotyki (wyjaśnienia G.K.k. 294-295, k. 296-298). Zważywszy na treść tych dowodów, sąd odwoławczy dokonał korekty zaskarżonego wyroku w stosunku do czynów przypisanych oskarżonemuS. L.w punkcie 1,J. L.w punkcie 6,G. K.w punkcie 13a w zakresie dotyczącym uprawianych i możliwych do wytworzenia ilości środków odurzających, oraz w odniesieniu do czynów przypisanych tym oskarżonym w punktach 2, 7, 14 zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie dotyczącym ilości narkotyku, który wprowadzili i usiłowali wprowadzić do obrotu, bowiem powyższe dowody wskazują na udziałS. L.we wprowadzeniu i usiłowaniu wprowadzenia do obrotu 900 gramów narkotyku, zaśJ. L.iG. K.odnośnie do 700 gramów. W konsekwencji tych zmian sąd odwoławczy obniżył oskarżonym kary za powyższe przestępstwa oraz kary łączne.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, rozstrzygając w sterze kary wobecJ. L.sąd okręgowy niesłusznie pominął szereg okoliczności związanych z całokształtem sytuacji, w której działała oskarżona. W szczególności poza uwagą sądu meriti pozostały fakty związane z wywieraniem wpływu naJ. L.przezS. L., o których mówią w swoich wyjaśnieniachE.iG. K.w początkowym etapie postępowania przygotowawczego, przy czym wyjaśnienia te ocenione zostały jako zasługujące na wiarę. Wynika z nich, iżS. L.domagał się odJ. L., by zajmowała się roślinami i wymuszał to na niej, bała się ona męża, gdyż urządzał jej awantury, nawet bił ją. Analiza pisemnych motywów wyroku świadczy o tym, iż sąd okręgowy nie rozważył tych faktów orzekając o karze w stosunku doJ. L.. W ocenie sądu odwoławczego, uzasadniają one potraktowanie ich jako szczególnie uzasadnionego wypadku, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, o którym mowa wart. 60 § 2 kk. W odniesieniu doJ. L.istnieją również warunki do przyjęcia pozytywnej prognozy, iż nie popełni ona ponownie przestępstwa, o której mowa wart. 69 § 1 i 2 kk, umożliwiające zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.J. L.nie była karana, do czasu popełnienia przestępstw przypisanych jej zaskarżonym wyrokiem nie wchodziła w konflikty z prawem, prowadziła ustabilizowany tryb życia wychowując dzieci i pracując. Można więc zasadnie przypuszczać, iż mimo niewykonania kary pozbawienia wolności nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem, a cele kary zostaną osiągnięte.

Apelacja obrońcy oskarżonego
R. T.
jest zasadna w zakresie zarzutu naruszenia prawa materialnego –art. 60 § 6 pkt. 3 kk.
Według zasad określonych wart. 60 § 3 kk, w przypadku występków, co do których dolna granica zagrożenia jest niższa od roku, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary grzywny albo kary ograniczenia wolności niezależnie od tego, czy podstawą nadzwyczajnego złagodzenia był przepisart. 60 § 3 kkw brzmieniu sprzedustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. z 2010r nr 98, poz. 625), tj. sprzed 8 czerwca 2010r, czy też po tejże zmianie, zatem według obecnie obowiązujących przepisów. Reguły, według których następuje nadzwyczajne złagodzenie kary w tych sytuacjach pod rządami obu ustaw nie różnią się. Zatem skoro sąd okręgowy stosował wobec oskarżonegoR. T.ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym przed zmianą, która weszła w życie z dniem 9 grudnia 2011r, to wobec tego, iż dolne zagrożenie karą występku z art. 56 ust. 3 tej ustawy było niższe od roku pozbawienia wolności – winien był oprzeć rozstrzygnięcie o nadzwyczajnym złagodzeniu naart. 60 § 3 i 6 pkt. 4 kk, nie zaś naart. 60 § 3 i 6 pkt. 3 kk, jak to uczynił w przypadku czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 23, 25 i 26 zaskarżonego wyroku. W konsekwencji więc winien był wymierzyć oskarżonemu w tych wypadkach kary grzywny albo ograniczenia wolności. Natomiast w odniesieniu do czynu przypisanegoR. T.w punkcie 24 wyroku, łagodząc nadzwyczajnie karę na podstawieart. 60 § 3 i 6 pkt. 2 kkpowinien był obok kary pozbawienia wolności w wysokości nie niższej niż jedna trzecia dolnego zagrożenia, wymierzyć oskarżonemu karę grzywny, czego nie uczynił. W tym zakresie sąd odwoławczy zmienił więc zaskarżony w odniesieniu do oskarżonegoR. T.i wymierzył oskarżonemu nową karę łączną grzywny. Jednocześnie, zdaniem Sądu Apelacyjnego, brak jest podstaw wskazanych wart. 69 § 1 i 2 kkupoważniających do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu za czyn przypisany mu w punkcie 24 zaskarżonego wyroku. Sprzeciwiają się temu takie okoliczności jak wielokrotna wcześniejsza karalność oskarżonego za popełnianie przestępstw, jego dotychczasowy tryb życia, jego rola w przestępczej działalności. Nie dają one podstaw do sformułowania wobec oskarżonego pozytywnej prognozy, iż nie powróciłby do przestępstwa w razie niewykonania kary pozbawienia wolności.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego, niesłuszne są zarzuty zawarte w apelacjach obrońców oskarżonych
B. G.iS. P.
dotyczące nieprawidłowej oceny dowodu z wyjaśnień oskarżonegoR. T.. W zakresie kwestii z tym związanych aktualność zachowuje także ta część argumentacji przedstawionej wyżej, która dotyczy weryfikacji wyjaśnieńR. T.w kontekście okoliczności opisywanych przez oskarżonychE.iG. K.w ich wyjaśnieniach składanych na początkowym etapie postępowania przygotowawczego.
Sąd Apelacyjny akceptuje dokonaną przez sąd okręgowy ocenę wyjaśnieńR. T.także w odniesieniu do oskarżonychS. P.iB. G.. Jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia, sąd i instancji analizował treść relacji złożonych przezR. T.we wszystkich płaszczyznach – z punktu widzenia zachowania wewnętrznej spójności, konsekwencji, logiki, obiektywizmu relacjonowania jak również przez pryzmat zewnętrznych korelacji i powiązań z całością innych osobowych i rzeczowych dowodów. Ocena ta zawarta jest na stronach 13-16 pisemnego uzasadnienia oraz w wielu dalszych jego fragmentach (k. 19, 25, 26). Ponownie stwierdzić należy, iż nie ma potrzeby powtarzania tych wywodów. Sąd odwoławczy podziela rozważania poczynione w tym zakresie, stwierdzając, iż dokonana w odniesieniu do w/w oskarżonych przez sąd meriti ocena wyjaśnieńR. T.mieści się w granicach zakreślonych normąart. 7 kpki nie jest sprzeczna z nakazami zachowania obiektywizmu orzekania oraz pozostaje zgodna z zasadami wyartykułowanymi wart. 5 kpk.
W pierwszym rzędzie stwierdzić trzeba, iż nieuprawnione są zarzuty apelacji obrońców obu oskarżonych, iż ocena wyjaśnieńR. T.narusza obowiązujące reguły procedury, gdyż zdaniem autorów apelacji, relacjeR. T.były niekonsekwentne i niestanowcze. Obrońca oskarżonegoB. G.argumentował w tym względzie w uzasadnieniu środka odwoławczego, iżR. T.„często się wahał, zasłaniał niepamięcią” (strona 2 apelacji), nie wskazując przy tym, jakich okoliczności to dotyczyło, a co za tym idzie, czy mogło wpłynąć na wiarygodność tych relacji, przy czym zauważyć należy, iż sąd meriti dostrzegł określone rozbieżności w tych wyjaśnieniach i odniósł się do nich, konstatując, iż można określić je jako drobne (strony 13-14 uzasadnienia). Z kolei obrońca oskarżonegoS. P.wskazywał, iż wyjaśnieniaR. T.złożone w śledztwie i przed sądem różniły się, nadto, w toku postępowania sądowego nie pamiętał on szeregu okoliczności. Odnosząc się do tych argumentów i zarzutów, przypomnieć należy, iżR. T.już w toku postępowania przygotowawczego nie miał pewności co do takich okoliczności, jak cena, którą płacili za gram narkotyku, w jaki sposób nastąpiła zapłata części ceny, jak również bardzo ogólnie określał ilości marihuany, którą zażyli zS. P., wyjaśniając, że „część marihuany została sprzedana i część spalona” (wyjaśnienia k. 374). Nie ma więc sprzeczności i niekonsekwencji w jego relacji złożonej przed sądem, z której wynika, że nadal nie pamiętał tych okoliczności (wyjaśnienia k. 1665). Jednocześnie sąd I instancji był uprawniony do dokonania oceny powyższego w sposób, jaki wynika z pisemnych motywów wyroku, tj, iż braki w pamięciR. T.odnośnie powyższych okoliczności mieszczą się w granicach uznawanych za normę, zważywszy na odległość czasową od opisywanych zdarzeń i fakt, iż wydarzenia podobnego rodzaju nie były nadzwyczajnymi dla trybu życiaR. T., który przez znaczny okres był zaangażowany w działalność przestępczą związaną z narkotykami (strony 13-14 uzasadnienia).
Odnosząc się natomiast do tej części zarzutów i argumentacji prezentowanych w apelacji obrońcy oskarżonegoB. G., w których podnosi on, iż mieszkańcy posesji – małżonkowieL.i małżonkowieK.twierdzą, iż nie widzieli nigdy na terenie posesjiB. G., stwierdzić należy, co następuje. Jak wynika z wyjaśnieńS. L.iJ. L., w toku całego procesu zaprzeczali oni, by w ogóle mieli świadomość istnienia plantacji konopi na ich posesji, w śledztwie twierdzili też, iż nie jest im znana osobaR. T.. W dalszym toku postępowania równieżE.iG. K.odwołali swoje wcześniejsze wyjaśnienia. Wyjaśnienia te prawidłowo ocenione zostały jako nie zasługujące na wiarę. Powyższe uznane za niewiarygodne relacje w/w nie mogą zatem stanowić skutecznej przeciwwagi dla dowodów słusznie zaakceptowanych przez sąd meriti z punktu widzenia ich wiarygodności, również w odniesieniu do okoliczności związanych z osobą oskarżonegoB. G., a w apelacji obrońcy oskarżonego brak argumentów wskazujących, z jakich powodów miałyby one być w tej części odmiennie potraktowane.
Nieuprawniony jest także zarzut i argumentacja sformułowane w apelacji obrońcy oskarżonegoB. G.(argumenty takie pojawiają się w środkach odwoławczych także innych obrońców), iż wyjaśnieniaR. T.nie zasługują na wiarę, gdyż są „nakierowane na przedstawienie pozostałych oskarżonych w jak najgorszym świetle” oraz, że chce on poprawić swoją sytuację procesową poprzez obciążanie innych oskarżonych. Powyższe tezy nie zostały w żaden sposób w apelacji umotywowane, w istocie nie można więc w treści środka odwoławczego odnaleźć podstaw, w oparciu o które je postawiono. Z pewnością nie jest uprawnionym generalne wnioskowanie, iż tezy takie uzasadnia sam fakt złożenia przez oskarżonego wyjaśnień, w których przyznał popełnienie przestępstwa przez siebie samego i inne osoby.
Zarzuty i argumentacja zawarta w apelacji obrońcy oskarżonegoS. P., iż oceniając wyjaśnieniaR. T.sąd I instancji pominął okoliczność, iżS. P.ujawnił przed organami ścigania prowadzenie plantacji konopi wP., zatem nie mógł zaopatrywać się w narkotyki z tej plantacji, gdyż prowadziłoby to do wszczęcia postępowania karnego przeciwko niemu samemu – zdaniem sądu odwoławczego – nie stanowi skutecznej przeciwwagi dla przeprowadzonych przez sąd okręgowy rozważań w zakresie oceny wiarygodności wyjaśnieńR. T.w części dotyczącej oskarżonegoS. P., oraz oceny wyjaśnień samegoS. P.. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, prawidłowo uznał sąd okręgowy, iż wyjaśnieniaS. P.zasługują na wiarę odnośnie tego, że w miejscowościP.funkcjonowała plantacja konopi, żeR. T.był z jej zorganizowaniem powiązany, oraz, że w 2008rS. P.iR. T.znaleźli się na terenie tej plantacji, jednak nie mogą być ocenione jako wiarygodne co do wielu innych okoliczności, w tym przede wszystkim co do tego, iż w tym czasieR. T.był zaangażowany w uprawy, a także odnośnie powodów ich wizyty wP.. Nie mógłR. T.mówićS. P., że ma plantację, „chwalić się” prowadzeniem plantacji w tym okresie, gdyż zaprzestał tej działalności znaczny czas wcześniej. Słusznie argumentował w pisemnych motywach wyroku sąd meriti, iż wbrew logice, doświadczeniu życiowemu byłoby w takich okolicznościach przywożenie postronnych osób na miejsce bez istnienia ku temu powodu. Także z tych przyczyn uprawnionym więc był wniosek sądu okręgowego, iż zasługują na wiarę wyjaśnieniaR. T., według których udał się zS. P.doS. L.w celu zakupu marihuany. Z wyjaśnień obu oskarżonych wynika, że zażywali razem narkotyk, co uzasadnia, iżR. T.mógł informowaćS. P.o tym, że ma możliwość zakupu tych środków. Dodatkowo zauważyć należy, iż składając wyjaśnienia w dniu 5 października 2010rR. T.nie miał wiedzy o zebranych do tego czasu w sprawie dowodach, w tym o czynnościach wykonywanych z udziałemS. P.. Podważa to również tezę, iżbyR. T.pomówiłS. P.o przestępstwo, którego ten nie popełnił w odwecie za denuncjacjęS. P.. Nie bez znaczenia dla oceny wiarygodności relacjiR. T.jest także fakt, iż opisując zakup marihuany zS. P.,R. T.obciążył również siebie samego o popełnienie przestępstwa, a w okolicznościach, w jakich to miało miejsce, informacje przez niego przekazane nie wynikały z żadnego innego dowodu. Pozostaje faktem, że przeciwkoR. T.iS. P.toczyło się postępowanie, w którym byli oskarżeni o wspólne popełnianie przestępstw. Jak przyznałS. P., w toku tego postępowania,R. T.ujawnił wszystkie przestępstwa związane z osobąS. P., następnie zaś on sam przyznał się do stawianych zarzutów, zaś wcześniej „nie przyznawał się częściowo” (wyjaśnieniaS. P.k. 1668-1669). Powyższe także nie prowadzi do wniosku, iżR. T.miał powód, by nieprawdziwie obciążaćS. P.w niniejszej sprawie. Odnosząc się natomiast do zarzutu sformułowanego w punkcie 3 apelacji obrońcyS. P., nie mógł on wywołać skutku, którego domagał się skarżący, gdyż okoliczności dotyczące ujawnienia plantacji konopi wP.przezS. P.nie są kwestionowane w tym sensie, iż wynikają z innych przeprowadzonych dowodów – w tym z wyjaśnień tego oskarżonego, które w powyższym zakresie nie zostały odrzucone przez sąd I instancji jako niewiarygodne.
Z tych względów sąd odwoławczy uznał, iż apelacja obrońcy oskarżonegoS. P.nie mogła być uwzględniona. Nie mogła ona odnieść skutku także w zakresie sformułowanego alternatywnie wniosku o zmianę wyroku i zastosowanie wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepisart. 60 § 3 kk, albowiemS. P.nie uczynił zadość wymogom stawianym tą normą, konicznym z punktu widzenia możliwości zastosowania tej instytucji. Nie ujawnił on bowiem okoliczności czynu, którego popełnienie mu przypisano.
W ocenie sądu odwoławczego, nie może być skuteczną argumentacja zawarta w treści uzasadnienia apelacji obrońcy oskarżonegoB. G., według którejR. T.miał powód, by fałszywie obciążaćB. G., gdyż był mu winien pieniądze w związku z rozliczeniami za wspólnie prowadzone roboty remontowe. W tym względzie autor apelacji pomija okoliczności wynikające z treści wyjaśnieńB. G.. Wyjaśnienia te świadczą o tym, iż jeśli nawet między w/w oskarżonymi miały miejsce jakieś nierozliczone zobowiązania, to nie stało się to przyczyną konfliktu pomiędzy nimi. Jak wyjaśniałB. G.,R. T.miał się nie rozliczyć z nim z robót wspólnie prowadzonych w 2007-2008r wskutek czego rozstali się iR. T.dalej sam wykonywał usługi remontowe, jednak w dalszym czasieB. G.ponownie zlecił mu remont u swojego brata, gdyż sam „nie radził sobie” (wyjaśnienia B.G.k. 1667-1668). Skoro więc w/w oskarżeni po czasie zaistnienia rzekomego konfliktu nadal współpracowali ze sobą, to konflikt ten nie mógł wpłynąć znacząco na ich wzajemne relacje, a nie sposób przyjąć, iżby mógł mieć znaczenie tak duże, że doprowadził do fałszywego pomówieniaB. G.o popełnienie poważnego przestępstwa.
W tym kontekście wiarygodnie brzmią wyjaśnieniaR. T., iż między nim aB. G.w kwestii rozliczeń finansowych nie było poważniejszych kłótni, tj. takich, które by zaważyły na ich przyjaźni (wyjaśnieniaR. T.k. 1665). Powyższe pozostaje aktualne także w odniesieniu do oceny dowodów, w oparciu o które ustalono fakty w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuB. G.w punkcie 30 wyroku. Odnośnie udzielania narkotykuR. T.iT. K.przezB. G.,R. T.wyjaśniał, że wzajemne udzielania jednorazowych porcji amfetaminy miały miejsce, zaś z wielokrotnie składanych przezA. M.zeznań, będącego postronną osobą wynika, iż B.G.udzielał z kolei narkotykT. K.. ObrońcaB. G.nie przedstawił w środku odwoławczym argumentów, które mogłyby stanowić przeciwwagę dla oceny tych dowodów dokonanej przez sąd I instancji. W istocie nie wykazał bowiem, dlaczego właściwym byłoby uznanie za wiarygodne relacjiT. K., a nieA. M..
Mając na uwadze przedstawioną wyżej argumentację, Sąd Apelacyjny nie podzielił słuszności zarzutów i argumentów prezentowanych w apelacji obrońcyB. G.w zakresie sprawstwa oskarżonego w odniesieniu do przypisanych mu przestępstw. Uznając, iż zważywszy na rolęB. G.w zorganizowaniu plantacji konopi i wytwarzaniu narkotyku, który to oskarżony nie był inicjatorem przedsięwzięcia, nie decydował o jego prowadzeniu, spośród osób w nie zaangażowanych rolę jego można określić jako mniej znaczącą - sąd odwoławczy dokonał korekty wyroku w części związanej z wymiarem kary jednostkowej za czyn przypisany mu w punkcie 29 rozstrzygnięcia, a co za tym idzie także w zakresie wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności.
Apelacjaoskarżyciela publicznegojest zasadna jedynie w zakresie zarzutu z punktu II.a co do braku orzeczenia kary grzywny wobecR. T.za czyn przypisany mu w punkcie 24 zaskarżonego wyroku oraz co do tego, iż sąd okręgowy błędnie ustalił ilość marihuany potencjalnie możliwą do wytworzenia, ilość wytworzonego narkotyku, jak i tego, ile marihuany wprowadzono do obrotu oraz usiłowano wprowadzić, choć zdaniem sądu odwoławczego te ilości, jakie wskazuje oskarżyciel nie zostały określone prawidłowo.
Odnośnie obu tych kwestii przeprowadzono rozważania we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Nie ma potrzeby powtarzania przedstawionej wyżej argumentacji związanej z wyliczeniami co do w/w ilości środka odurzającego. Podkreślić natomiast należy, iż wymierzającR. T.kary z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia za czyny wypełniające dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011r nie mógł sąd rozpoznający sprawę orzec kar grzywien obok kar pozbawienia wolności za przestępstwa przypisane oskarżonemu w punktach 23, 25 i 26 wyroku, gdyż zgodnie zart. 60 § 6 pkt. 4 kkobowiązany był wymierzyć kary grzywny albo ograniczenia wolności. Wymierzenie kary grzywny obok kary pozbawienia (wolności nadzwyczajnie złagodzonej) było natomiast obowiązkowe w przypadku czynu z punktu 24 wyroku i w tej części zarzut zawarty w apelacji prokuratora jest uzasadniony.
Nie jest słuszny zarzutu błędnego ustalenia, iżG. K.iE. K.nie uczestniczyli w wytwarzaniu marihuany. Faktem pozostaje, iż z żadnego istniejącego w sprawie dowodu nie wynika, by w/w oskarżeni wykonywali czynności, które polegałyby na wytwarzaniu narkotyku, co zdaje się przyznawać sam oskarżyciel publiczny. Przypomnieć trzeba, iż dowody w tym zakresie stanowiły wyjaśnieniaE. K.iG. K.złożone w początkowym etapie postępowania przygotowawczego, które zostały ocenione przez sąd meriti jako zasługujące na wiarę i oceny tej nie kwestionuje skarżący. Jak wynika z wyjaśnieńE. K., uczestniczyła ona wraz z mężem w uprawie konopi, a jej działania polegały na podlewaniu roślin, raz lub dwa razy ścinała je.G. K.nosił ziemię, podlewał rośliny.E. K.nie miała nawet wiedzy, w jakim stanie rośliny były wywożone z posesji, „czy był to susz, czy ścięte rośliny” oraz komu narkotyk ten był sprzedawany (wyjaśnienia E.K.k. 153). Wprost wyjaśniła, iż ojciec „pilnował plantacji i nie dawał nic zrywać”. Jak wyjaśniałG. K.(k. 172-173, k. 175-176, k. 224), teść „rozkazywał” teściowej, co trzeba robić, a ona zajmowała się roślinami – podlewała je, ścinała, suszyła, pakowała, także sadziła sadzonki. On sam pomagał teściowej w pracach na plantacji, podlewał rośliny, dwa – trzy razy je ścinał. Jego żona także je podlewała, raz też ścinała. Zorganizował też sadzonki do prowadzenia uprawy w ilości 30 sztuk. Dalej wyjaśnił (k. 296-298), że rośliny, które uprawiałS. L.w czasie, gdy je ścinał, miały ponad metr wysokości. Nie potrafił powiedzieć, ile było zbiorów, ani w jaką ilość paczekJ. L.je pakowała.
Powyższe wyjaśnienia świadczą zatem po pierwsze tym, iżE. K.iG. K.nie wykonywali czynności dalszych niż ścinanie roślin konopi, co oznacza zbiór o którym mowa w art. 63 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co więcej, z wyjaśnień tych wynika, iżS. L.dbał o to, by nie uczestniczyli w tych dalszych czynnościach. Nie było to więc objęte porozumieniem w/w w zakresie współsprawstwa, jak wywodzi w uzasadnieniu apelacji skarżący. Wnioskowanie o tym z innych faktów – wskazywanych przez prokuratora na stronach 25 i 26 apelacji wydaje się zbyt daleko idące w kontekście wszystkich istotnych okoliczności ustalonych w sprawie, w szczególności w kontekście tego, iż po rozstaniu się zR. T.iB. G.toS. L.w zupełności decydował o bycie i kształcie plantacji, co świadczy też o tym, że również on określał zakres istnienia przestępczego porozumienia.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie jest zasadny zarzut sformułowany w punkcie II.b apelacji oskarżyciela dotyczący pominięcia w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemuS. L.w punkcie 3 zaskarżonego wyrokuart. 278 § 1 kk. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu środka odwoławczego odwołująca się do kwalifikowanych postaci przestępstw nie jest adekwatna do sytuacji, o której mowa wart. 278 § 5 kk, albowiem przepis ten odzwierciedla całość ustawowych znamion typu przestępstwa kradzieży energii elektrycznej. Prawidłowo natomiast sąd meriti przywołałart. 278 § 1 kkjako podstawę wymiaru kary za czyn przypisanyS. L.w punkcie 3 wyroku.
Sąd odwoławczy nie podziela także zarzutu prokuratora sformułowanego w odniesieniu do rozstrzygnięcia o uniewinnieniu oskarżonejA.B.. Wprawdzie w pisemnych motywach wyroku pojawia się fragment rozważań sugerujący, iż sąd I instancji rozważał zachowanie oskarżonej w kontekście znikomej społecznej szkodliwości, jednak analiza prawidłowo ustalonych faktów i całości argumentacji zawartej w pisemnym uzasadnieniu w tym przedmiocie nakazuje fakty te i argumenty uwzględniać również przez pryzmat winy i sprawstwa oskarżonej w zakresie zarzuconego jej czynu, albowiem elementy dotyczące braku winy oskarżonej także wyartykułowano w pisemnych motywach wyroku. Sprowadzają się one do konkluzji, iż oskarżona pocięła kilka łodyg konopi, jednocześnie nie chcąc i nie godząc się na przestępstwo wykonywane przezR. T.iB. G., zaś udział w tymże procederzeR. T.skutkował konfliktem między nim a oskarżoną. Dlatego też sąd odwoławczy uznał, iż rozstrzygnięcie o uniewinnieniu oskarżonejA.B.ocenić należy jako prawidłowe.
Sąd Apelacyjny orzekał w oparciu o przepisyart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt. 1, 2, 3 i 4 kpk, odnośnie kosztów sądowych związanych z apelacją prokuratora w oparciu oart. 636 § 2 kpk, zaś zwalniając oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawieart. 624 § 1 kpk. O wynagrodzeniu na rzecz obrońców z urzędu orzekł na podstawie§ 14 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).