Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1436/12
Data wyroku: 2013-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zawadka, Aleksandra Mazurek, Włodzimierz Suwała
Słowa kluczowe: Naruszenie Nietykalności Cielesnej
Podstawa prawna: art. 217 § 1 kk.

Sygn. akt VI Ka 1436/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Aleksandra Mazurek
Sędziowie:  SO Włodzimierz Suwała (spr.)
SR del. Anna Zawadka

protokolant asystent sędziego Marcin Krakowiak
przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej
po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r.
sprawyR. S. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 217 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim
z dnia 10 lipca 2012 r.    sygn. akt II K 691/11

wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. S. (1)kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia warunkowo zawiesza na okres próby lat 3 (trzech); w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów postępowania w sprawie przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. M.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek od towarów i usług.
sygn. akt VI Ka 1436/12

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim wyrokiem z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt II K 691/11, między innymi, oskarżonegoR. S. (1)uznał za winnego tego, że w dniu 6 kwietnia 2011 r. wN.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. P. (1)oraz trzecim nieustalonym mężczyzną naruszyli nietykalność cielesnąR. K. (1)orazT. W. (1)w ten sposób, że zadawali pokrzywdzonym uderzenia rękoma oraz nogami po twarzy i po całym ciele nie powodując jednak wyraźnych obrażeń, to jest popełnienia czynu zart. 217 § 1 k.k.i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok zaskarżyliR. S. (1)i jego obrońca, a wywiedzione przez nich apelacje, w ich części kwestionującej rozstrzygnięcie Sądu I instancji odnośnie wymiaru kary zasadniczej za przypisany czyn zart. 217 § 1 k.k., zasługują na uwzględnienie przez Sąd Okręgowy. Sąd Odwoławczy natomiast nie podziela zastrzeżeń skarżących wyrok co do przyjęcia przez Sąd orzekający, iż w krytycznym czasie i miejscu doszło ze stronyR. S. (1)do karalnego naruszenia nietykalności cielesnejR. K. (1)iT. W. (1).
Bez wątpienia bezpośrednimi dowodami prowadzącymi do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie tego, jak przebiegał w dniu 6 kwietnia 2011 r. w pociągu jadącym do stacjiM.incydent pomiędzyR. S.iK. P.z jednej strony aR. K.iT. W.z drugiej strony, są jedynie procesowe relacje o nim (złożone przede wszystkim w postępowaniu przygotowawczym ale i przed Sądem I instancji) pochodzące od jego uczestników. Są to dowody do których należało podejść z dużą ostrożnością, gdyż opisywały one wydarzenie o dynamicznym przebiegu, a osoby w nim uczestniczące w wyraźny sposób stawały się umniejszyć swój udział i rolę w omawianym incydencie na rzecz wyolbrzymiania negatywnych zachowań strony przeciwnej. Bezspornie też, pomiędzy zwłaszczaR. S.aR. K.uT. W.istniały silne osobiste uprzedzenia, które nie pozostały bez wpływu na zachowanie się tych osób w nin. postępowaniu. Między innymi, zasłaniając się niepamięcią, pokrzywdzeniR. K.iT. W.na rozprawie głównej w dniu 3 lutego 2012 r. (k. 150, 151) praktycznie rzecz biorąc odmówili składania zeznań w sprawie – co należy widzieć też w kontekście swoistego samosądu, jaki za incydent z dnia 6.04.2011r. dokonali oni na osobieR. S.w dniu 8.04.2011r. (vide odpis wyroku z k. 225 – 227). Niemniej Sąd orzekający trafnie zwrócił uwagę na to, że w postępowaniu przygotowawczym, odnośnie zajścia w pociągu, pokrzywdzeni złożyli spójne, logiczne i konsekwentne zeznania w zakresie kluczowych okoliczności tego incydentu i roli odegranej w nim przezR. S.przede wszystkim w naruszeniu przez oskarżonych ich nietykalności cielesnej. Istotnym potwierdzeniem tej akurat części zeznań pokrzywdzonych jest zeznanie świadkaE. K., która bezpośrednio niemalże po zakończeniu inkryminowanego zdarzenia z dnia 6.04.2011 r. widziała zaczerwienienia na twarzyT. W.i usłyszała od niego, że został pobity przez oskarżonych.
Ponadto w realiach nin. sprawy, w tym też procesowych polegających na braku wywiedzionej na niekorzyśćR. S.apelacji, oskarżony ten odpowiada ostatecznie jedynie za naruszenie nietykalności cielesnej pokrzywdzonych w rozumieniuart. 217 § 1 k.k.– a w tej mierze zeznania pokrzywdzonych z postępowania przygotowawczego są, bynajmniej nie abstrahując od innych dowodów podlegających w nin. sprawie ocenie, wystarczającym materiałem dowodowym obciążającym oskarżonego.
Odmiennie rzecz się przedstawia jeśli chodzi o decyzję Sądu Rejonowego odnośnie wymiaru bezwzględnej kary pozbawienia wolności za przypisanyR. S.czyn zart. 217 § 1 k.k.Słusznie bowiem w tej mierze autorzy apelacji podnoszą, że, owszem,R. S.był już w przeszłości kilkukrotnie karany sądownie, niemniej obecnie zdają się istnieć wyraźne przesłanki wskazujące na to, że kary pozbawienia wolności, jakie oskarżony odbył w innych sprawach, przyniosły wymierne efekty zakresie jego resocjalizacji. Oskarżony założył rodzinę, podjął stałą pracę zarobkową i stara się prowadzić normalne życie w każdym tego aspekcie. Nie można też nie zwrócić uwagi na specyficzny charakter przestępstwa, za które wymierzonoR. S.omawianą karę – przestępstwa o nie najwyższym przecież ciężarze gatunkowym i w którym, nawet wedle zeznań pokrzywdzonych, nie był najbardziej agresywnym ze sprawców.
Stąd też Sąd Okręgowy uznał, iż w wystarczającym stopniu spełnione są przesłanki zart. 69 § 1 i 2 k.k.umożliwiające warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobecR. S.kary 6 miesięcy pozbawienia wolności co zaowocowało stosownymi zmianami w zaskarżanym wyroku. Sąd Okręgowy nie dostrzegł przy tym bezwzględnej potrzeby, ażeby powyższą decyzję o nadaniu wolnościowego charakteru wymierzonej oskarżonemu karze uzależniać jeszcze od dodatkowych środków probacyjnych, przewidzianych wart. 71, 72czy też 73k.k.
Z tych wszystkich przyczyn Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.