Sąd Okręgowy w Słupsku
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 188/13
Data wyroku: 2013-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Dymalski, Dariusz Dumanowski
Podstawa prawna: art. 438 pkt 2 k.p.k.
Teza: powoływanie w uzasadnieniu dowodów nie ujawnionych na rozprawie , zastąpienie przesłuchania strony protokołem zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa

Sygn. akt VI Ka 188/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 maja 2013 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Dumanowski
Sędziowie: SO Andrzej Dymalski
del. do SO SR KlaudiaŁ.
Protokolant Katarzyna Gill
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Katarzyny Mądry
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 roku
sprawyJ. H.
oskarżonego o czyn zart. 158 § 1 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lęborku VII Zamiejscowy Wydział Karnyz siedzibą wB.
z dnia 7 lutego 2013 roku w sprawie VII K 43/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawęJ. H.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Lęborku VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wB.do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt VI Ka 188/13

UZASADNIENIE
J. H.oskarżony został o to, że w dniu 30 kwietnia 2012 rokuw m-ciN.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym nieletnim, poprzez uderzanie pięściami oraz drewnianym klockiem od długości 30 cm po całym ciele, w tym również po głowie, naraziłK. H.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k., to jest o przestępstwozart. 158 § 1 k.k..
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lęborku w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym wB.z dnia 7 lutego 2013 roku, sygn. akt VII K 43/13 na zasadzieart. 66 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 67 § 1 k.k.postępowanie karnew stosunku doJ. H.warunkowo umorzono na okres próby 2 (dwóch) lat. Na zasadzieart. 67 § 3 k.k.orzeczono względem oskarżonegoJ. H.na rzecz pokrzywdzonegoK. H.nawiązkę w kwocie 1.000,00 zł (jeden tysiąc złotych). Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. W.kwotę 723,24 zł (siedemset dwadzieścia trzy złote 24/100) tytułem wynagrodzenia obrońcy z urzędu ustanowionego dla oskarżonego. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzono mu 100,00 zł (sto złotych) tytułem należnej opłaty.

Apelacjęod powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na jego treść, wyrażający się w stwierdzeniu, że przypisany oskarżonemu czyn miał charakter udziału w pobiciu, określonego przepisem zart. 158 § 1 k.k.z uwagi na to, iż działał on wspólniei w porozumieniu z ustalonym nieletnim poprzez uderzanie pięściami oraz drewnianym klockiem po całym ciele, w tym również po głowie pokrzywdzonegoK. H.podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy mógłby doprowadzić do wniosku, iż ustalony nieletni nie brał czynnego udziału w zajściu między oskarżonym, a pokrzywdzonymw dniu 30.04.2012 roku oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść i polegający na stwierdzeniu, że oskarżony uderzał pokrzywdzonego drewnianym klockiem po całym ciele w tym również po głowie pomimo, że materiał dowodowy zebrany w sprawie w postaci zeznań świadków będących bezpośrednimi obserwatorami zajścia nie pozwalają na przyjęcie tych ustaleń i wniósło zmianę zaskarżonego wyroku i odmienne orzeczenie co do istoty przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu tj. przestępstwa zart. 158 § 1 k.k..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wyrok należało uchylić lecz nie z przyczyn podanych w apelacji. Rażące naruszenie prawa przez Sąd Rejonowy nie pozwala Sądowi Okręgowemu na merytoryczny osąd apelacji, gdyż nie może być poddany merytorycznej ocenie wyrok oparty na dowodach nieujawnionych, ponadto nie przeprowadzono podstawowego, a w zasadzie jedynego najistotniejszego dowodu, to jest nie przesłuchano pokrzywdzonegoK. H.. Doszło więc w sprawie do naruszenia między innymiart. 410 k.p.k.iart. 174 k.p.k., co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku.K. H.występowałw sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Złożył oświadczenieo woli w zamiarze składania zeznań przed Sądem (k. 164v). Z treści protokołów nie wynika jednak by Sąd Rejonowy przesłuchał oskarżyciela posiłkowego w charakterze świadka. Pomimo powyższego Sąd Rejonowyw pisemnym uzasadnieniu wyroku powołał się na zeznaniaK. H.. Zauważyć należy, iż dowód z jego zeznań jest podstawowym dowodem w sprawie. Sąd ujawnił i oparł się na protokole ustnego zawiadomieniao przestępstwie (k. 4-6). W protokole tym znajdują się także zeznania poszkodowanego (k. 5). Ujawnienie tego protokołu nastąpiło w końcowym etapie rozprawy w drodze ujawnienia dowodów zawnioskowanych do odczytania.K. H.nie wypowiadał się w kwestii ujawnionego protokołu.
Z uwagi więc na brak bezpośredniego przesłuchania świadka przez Sąd nie było podstawy do powołania się w wyroku na zeznania złożone na k. 6,a więc do protokołu o zawiadomieniu popełnienia przestępstwa. Na stronie2 pisemnego uzasadnienia wymieniono dowody, które stanowiły podstawę przyjętych ustaleń. Wśród wymienionych dowodów są dowody nieujawnione na rozprawie między innymi zeznaniaK. C. (1)(k. 12-12v),K. C. (2)(k. 13-13v),H. H.(k. 14-14v),B. H.(k. 15-15v),W. B.(k. 34-34v),P. B.(k. 35-35v).
Zaskarżony wyrok należało więc uchylić albowiem Sąd Rejonowy nie przeprowadził podstawowego dowodu w postaci zeznań pokrzywdzonego, który wyraził wolę składania zeznań. Dowód ten nie mógł być skutecznie zastąpiony protokołem przyjęcia zawiadomienia o przestępstwie, treścią raportów z notatnika służbowego policjanta.
Powołanie się w pisemnym uzasadnieniu wyroku na dowody nieujawnione na rozprawie naruszaart. 104 k.p.k., co dodatkowo uzasadnia decyzję o uchyleniu wyroku.