Sąd Okręgowy w Słupsku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 735/12
Data wyroku: 2013-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Sławińska-Klamann
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 i 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VU 735/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2013r.
Sąd Okręgowy w Słupsku wS.Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Ewa Sławińska- Klamann
Protokolant:  st. sekr. sądowy Joanna Adamczyk-Podolska
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013r. w Słupsku
na rozprawie sprawy
z odwołaniaM. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 12 czerwca 2012 r. znak(...)
w sprawieM. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o rentę

oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
UbezpieczonyM. B.odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z dnia 12.06.2012 roku, znak(...), odmawiającej jemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Ubezpieczony zaskarżył decyzję w całości podnosząc zarzut oparcia decyzji na błędnych orzeczeniach orzeczników ZUS sprzecznych ze stanem faktycznym i dokumentacją medyczną.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że Lekarz Orzecznik ZUS i Komisja Lekarska ZUS uznały ubezpieczonego za zdolnego do pracy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

UbezpieczonyM. B.,urodzony (...), lat 33, zawód wyuczony mechanik samochodowy i magister administracji. Pracował jako sprzedawca, magazynier i kierowca. Ostatnio pracował w 2012 r. jako sprzedawca. Obecnie nie pracuje. Jest zarejestrowany w PUP wS.. Nie ma doświadczenia w zakresie pracy w administracji, nigdy nie pracował w administracji.
Ubezpieczony w okresie od 17.08.2011 r. do 12.04.2012 r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne.
W dniu 19.03.2012 roku złożył wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Ubezpieczony udokumentował wymagany okres składkowy i nieskładkowy.

M. B.legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydanym przez(...)ds.(...)wS.w dniu 24.06.2011 r. Jako symbol niepełnosprawności wskazano 05 R- upośledzenie narządu ruchu oraz 10 N- choroby neurologiczne. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 01.04.2011 r. Niepełnosprawność istnieje od 02.2011 r. Orzeczenie wydano okresowo do dnia 30.04.2014 r.
/dowód: wniosek z dnia 19.03.2012 r.- k. 41 akta rentowe ZUS, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 24.06.2011 r. – k. 51 akt sprawy, wyjaśnienia ubezpieczonego – k. 109 w zw. k. 110 akt sprawy (00:00:50-00:04:53) /
Lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 23.04.2012 roku orzekł, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Orzeczenie o tej samej treści wydała w dniu 30.05.2012 r. Komisja Lekarska ZUS.
Na tej podstawie organ rentowy zaskarżoną decyzją z dnia 12.06.2012 roku, znak(...)odmówił ubezpieczonemuM. B.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
/dowód:  
akta rentowe
         : orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 23.04.2012 r. – k. 52, orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 30.05.2012 roku k. 54, zaskarżona decyzja z dnia 12.06.2012 r. k. 55/

Biegła neurologA. S.uznała, że stwierdzone u ubezpieczonegoM. B.schorzenia tj. wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowego z przebytą operacją dyskopatii L4-L5 centralno-prawostronną, zmiany wrodzone kręgosłupa w postaci kręgu przejściowego lędźwiowo-krzyżowego świadczące o przebytej chorobieS.czynią jego częściowo niezdolnym do pracy na okres roku.
W ocenie biegłej neurologA. S.zmiany neurologiczne występujące u ubezpieczonego znacznie ograniczają zdolność do pracy fizycznej ostatnio wykonywanej. Ubezpieczony winien postarać się o pracę zgodną z wykształceniem.
Uzupełniając swoją opinię biegła podniosła, że stwierdzona wada postawy, ograniczenie ruchomości kręgosłupa oraz dodatnie objawy rozciągowe, znacznie ograniczają zdolność do pracy. Zdaniem biegłej neurolog wielopoziomowe zmiany kręgosłupa są trwałe i ubezpieczony powinien zmienić pracę na lżejszą.
Ostatecznie precyzując swoją opinię biegła neurolog podniosła, że występujące uM. B.zmiany kręgosłupa pozwalają na wykonywanie prac biurowych i administracyjnych w pełnym wymiarze godzin w normalnych warunkach.
Schorzenia ubezpieczonego tj. nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka –prawdopodobnie polekowe, żylaki odbytu, otyłość IIo((...)39) nie ograniczająca sprawności ruchowej, stłuszczenie wątroby oraz hypercholesterolemia nie ograniczają ubezpieczonemu zdolności do zarobkowania.
Kolejny biegły neurolog w osobieA. G.rozpoznał u ubezpieczonego przebytą dyskoidectomię L4-L5 (2011) z utrwalonymi objawami ubytkowymi, przepuklina jądra miażdżystego L1-S1 ze stenozą kanału kręgowego bez uszkodzenia stożka rdzeniowego, uszkodzenie wątroby (w wywiadzie), zmiany nadżerkowe żołądka oraz otyłość. W ocenie biegłego ubezpieczony nie jest niezdolny do zatrudnienia zgodnego ze swoim wykształceniem i nie był tez niezdolny do pracy po 13.04.2012 r. W dniu badania biegły nie stwierdził istotnych cech upośledzenia funkcji ustroju. Utrwalone opisywane zmiany w badaniu przedmiotowym nie powodują dysfunkcji centralnego i obwodowego układu nerwowego. Zdaniem biegłego zarówno zabieg operacyjny jak i późniejsza pełno profilowa rehabilitacja przyniosła dobre efekty terapeutyczne pozwalające ubezpieczonemu na zatrudnienie zgodne z jego kwalifikacjami zawodowymi (wykształcenie wyższe). W dokumentacji można znaleźć dowody na poprawę stanu zdrowiaM. B.i w aktualnym badaniu biegły stwierdził poprawę stanu zdrowia i wydolności kręgosłupa po zabiegu operacyjnym, okresie rehabilitacji oraz uznania rocznego okresu niezdolności do pracy.
Biegły neurolog dodatkowo podniósł, że orzeczenie(...)ds.(...)z dnia 24.06.2011 r. dotyczyło okresu rekonwalescencji i uznanego rocznego okresu niezdolności do pracy i jest niezależne od kwalifikacji do pracy według procedur ZUS.
W ocenie biegłego ubezpieczony po 13.04.2012 r. nie jest niezdolny do pracy zgodnie z kwalifikacjami zawodowymi. Kończąc studia dokonał pełnego przekwalifikowania zawodowego. Okresowo ubezpieczony powinien korzystać z możliwości kontynuowania rehabilitacji. Biegły podzielił stanowisko przyjęte przez Lekarza Orzecznika i Komisji Lekarskiej ZUS.
Zdaniem biegłej internisty nadżerkowe zapalenie żołądka wymaga leczenia dietetycznego, farmakologicznego, okresowego badania gastroskopowego, ale nie ogranicza zdolności do pracy. Żylaki odbytu również wymagają dłuższego leczenia, konsultacji chirurgicznej- leczenia ambulatoryjnego, ale nie czyniąM. B.niezdolnym do pracy. Mimo podawania krwawień z odbytu, morfologia krwi jelit prawidłowa, czyli nie powoduje niedokrwistości. Otyłość ubezpieczonego nie ogranicza sprawności ruchowej i nie jest powodem uznania ubezpieczonego za niezdolnego do pracy.
Biegły neurochirurg rozpoznał u ubezpieczonego stan po dyscektomii L4 L5 AD 2011. W ocenie biegłego od strony neurochirurgicznej bez przeciwwskazań do pracy zarobkowej zgodnie z wykształceniem.
Biegły podniósł, że okres gojenia i rekonwalescencji po przebytej operacji kręgosłupa jest zakończony. Obecnie brak jest wskazań do dalszego leczenia operacyjnego kręgosłupa. W obrazie klinicznym dominują objawy podmiotowe, przedmiotowe bez cech niewydolności kręgosłupa czy układu nerwowego.
Zdaniem biegłego neurochirurga brak jest istotnych przeciwwskazań od strony neurochirurgicznej do pracy w zawodzie mechanika, sprzedawcy czy w administracji.
/dowód:  
akta sprawy :
          opinia sądowo-lekarska z dnia 05.09.2012 r. – k. 34-35, protokół badań sądowo-lekarskich z dnia 08.10.2012 r. – k. 72-72 v., opinia uzupełniająca z dnia 04.12.2012 r. – k. 96, opinia uzupełniająca 2 z dnia 25.01.2013 r. – k. 125, protokół oględzin sądowo-lekarskich – k. 157-157 v., protokół oględzin sądowo-lekarskich z dnia 16.05.2013 r. – k. 158-159/

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonegoM. B.nie zasługuje na uwzględnienie.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy częściowo lub całkowicie.
Spełnienie przez ubezpieczonego pozostałych warunków określonych wart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2009r., Nr 153, poz. 1227) nie było przez organ rentowy kwestionowane.
Definicję niezdolności zawiera przepis art. 12 ustawy, który stanowi, że niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (art. 12 ust. 2 i 3 w/w ustawy).
Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania, co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, a także możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (art. 13 w/w ustawy).
Dokonując zaś oceny przewidywanego okresu niezdolności do pracy zarobkowej bierze się pod uwagę przesłanki wynikające z treści § 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy (Dz. U. nr 273, poz. 2711), czyli charakter i stopień naruszenia sprawności organizmu oraz rokowania odzyskania zdolności do pracy. Treść powołanych przepisów obliguje do tego, aby niezdolność do pracy rozpatrywać indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, przy uwzględnieniu jej stanów chorobowych, wieku, kwalifikacji.
Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe na powyższą okoliczność, dopuszczając dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu neurologii, interny oraz neurochirurgii jako odpowiednich ze względu na schorzenia ubezpieczonego.
Przy ocenianiu waloru dowodowego wydanych opinii Sąd miał na względzie, że opinia biegłych podlega, jak inne dowody ocenie wedługart. 233 § 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny. Stanowią je zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłych, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii biegłych nie jest przedstawienie faktów, lecz ich ocena na podstawie wiedzy fachowej (wiadomości specjalnych). Nie podlega ona zatem weryfikacji, jak dowód na stwierdzenie faktów, na podstawie kryterium prawdy i fałszu. Zgodnie zart. 233 § 1 kpc, Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. Sąd nie jest związany opinią biegłych i ocenia ją na równi z innymi środkami dowodowymi w ramach swobodnej oceny dowodów.Sąd podzielił pogląd wyrażony w wydanych przez biegłych neurologów, internistę oraz neurochirurga opiniach oraz ich aneksach.Biegli wnikliwie ocenili stan zdrowia ubezpieczonego, po dokonaniu badań przedmiotowych oraz po zapoznaniu się z dokumentacją lekarską z przebiegu leczenia, w sposób jednoznaczny, czytelny i zgodny z wiedzą oraz doświadczeniem medycznym stwierdzili, że aktualny stopień nasilenia rozpoznanych u ubezpieczonegoM. B.schorzeń nie uzasadnia kwalifikacji chociażby częściowej niezdolności do pracy. Sąd uznał, iż można oprzeć rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie na dowodzie z opinii powołanych w sprawie biegłych.
Początkowo jedynie biegła neurolog w osobieA. S.uznała ubezpieczonego za częściowo niezdolnego do pracy na okres 1 roku, jednakże uzupełniając swoją opinię biegła podniosła, że wielopoziomowe zmiany kręgosłupa są trwałe i ubezpieczony powinien zmienić pracę na lżejszą.
Ostatecznie precyzując swoją opinię biegła neurolog podniosła, że występujące uM. B.zmiany kręgosłupa pozwalają na wykonywanie prac biurowych i administracyjnych w pełnym wymiarze godzin w normalnych warunkach.
Sąd Okręgowy przyjął wydane przez biegłych opinie sądowo – lekarskie za podstawę rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy uznając, że opinie te sporządzone przez lekarzy specjalności odpowiednio dobranych do schorzeń ubezpieczonego w sposób fachowy, merytoryczny odnoszą się do oceny niezdolności w płaszczyźnie medycznej (biologicznej), gdzie biegli wzięli pod uwagę charakter i przebieg procesów chorobowych ubezpieczonego na stan czynnościowy organizmu, sprawność ogólną organizmu i stopień określenia skutków schorzeń ubezpieczonego.
Biegli lekarze w uzasadnieniu opinii podnieśli, że po zbadaniu odwołującego się i dokładnym przeanalizowaniu akt sprawy zgadzają się z opinią Komisji Lekarskiej ZUS. Występujące u ubezpieczonego schorzenia nie upośledzają na tyle funkcji jego organizmu, by można było uznać jego za niezdolnego do pracy.
Sąd nie powziął wątpliwości co do oceny stanu zdrowia i wniosków biegłych, którzy przekonująco uzasadnili uznanie ubezpieczonego za zdolnego do pracy. Biegli uwzględnili posiadane przez ubezpieczonego kwalifikacje. W żadnej mierze Sąd nie znalazł podstaw do negowania treści opinii biegłych, czy kwestionowania dokonanego rozpoznania.
Biegły zachowuje niezawisłość co do merytorycznej treści opinii, co zapewnia prawidłową rolę tej opinii w postępowaniu sądowym ( orzeczenie Sądu Najwyższego z 7 stycznia 1997 r., I CKN 44/96, niepubl.). Według wyroku Sądu Najwyższego z 14 marca 2007 r., III UK 130/06, LexPolonica nr 1871267 (OSNP 2008, nr 7-8, poz. 113) opinia biegłych dostarcza sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie rentowe.
Sąd nie może - wbrew opinii biegłych - oprzeć ustaleń w tym zakresie na własnym przekonaniu.
Przypomnieć trzeba, że renta z tytułu niezdolności do pracy jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego związanym z istnieniem w organizmie osoby ubezpieczonego stanu chorobowego czyniącego badanego obiektywnie niezdolnym do pracy. Sąd rozpoznając sprawę miał na uwadze, że o prawie do renty z tytułu niezdolności do pracy decyduje taki stopień nasilenia schorzeń, który obiektywnie - na podstawie opinii biegłych specjalistów, czyni osobę ubezpieczonego niezdolnym do pracy. Aktualnie stopień nasilenia rozpoznanych uM. B.schorzeń, takiego twierdzenia nie uzasadnia. Nie mogą być zatem uwzględniane jedynie subiektywne odczucia ubezpieczonego, w której ocenie zły stan zdrowia czyni jego niezdolnym do pracy.
W ocenie Sądu na akceptację zasługuje stanowisko wyrażone w orzecznictwie, że „o niezdolności do pracy nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena, czy i w jakim zakresie wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami (...)„ tak – wyrok Sądu Najwyższego z dnia 01.12.2001r. II UKN 113/00, OSNP 2002/14/343.
Sąd Okręgowy podziela także stanowisko Sądu Najwyższego - wyrok z dnia 4.08.1999 r. w sprawie I PKN 20/99, OSNAP 2000/22/807 SN - iż potrzeba powołania innego biegłego powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego nie zadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii, jak również stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z 19.03.1997r II UKN 45/97 9 OSNAPiUS nr 1 poz.24 z 1 998r, iż Sąd nie jest obowiązany do uwzględniania kolejnych wniosków dowodowych strony tak długo „ aż udowodni ona korzystną dla siebie tezę". Subiektywne odczucia ubezpieczonego nie stanowią dowodu w sprawie.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodziły okoliczności, ani z urzędu, ani na wniosek do dopuszczenia kolejnego dowodu z opinii biegłych. Istnienie dolegliwości i konieczność ich leczenia nie powoduje jeszcze niezdolności do pracy w rozumieniu przepisuart.12. Musi ona bowiem powodować utratę zdolności do pracy zarobkowej, która w przypadku ubezpieczonego na tym etapie zaawansowania schorzeń nie wystąpiła. Mając powyższe na względzie, Sąd oddalił z mocyart. 217 § 2 kpczgłoszony przez ubezpieczonego wniosek o powołanie kolejnych biegłych.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał, że ubezpieczony nie jest osobą niezdolną do pracy w rozumieniuart. 12 ust. 1,2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.) i nie przysługuje jemu prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W tym stanie rzeczy uznając odwołanie ubezpieczonego za niezasadne, Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.