Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 635/13
Data wyroku: 2013-08-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marzenna Ernest, Dorota Gamrat-Kubeczak, Wiesława Buczek-Markowska
Słowa kluczowe: Księgi Wieczyste, Własność Lokali
Podstawa prawna: art. 3 ustawy o własności lokali

Sygn. akt II Ca 635/13

POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Dorota Gamrat - Kubeczak
Sędziowie: SSO Wiesława Buczek - Markowska (spr.)
SSO Marzenna Ernest

po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2013 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuH. Ł.
przy udziale GminyM.
o odłączenie lokalu i wpis prawa własności
na skutek apelacji wnioskodawczyni
od wpisu Sądu Rejonowego w Goleniowie
z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt Dz. Kw 1578/13, KW nr(...)i(...)
postanawia:

oddalić apelację.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Goleniowie w dniu 19 lutego 2013 r. uwzględniając skargę wnioskodawczyni na orzeczenie referendarza sądowego, dokonał wpisu w dziale Iksięgi wieczystej Kw (...), poprzez wskazanie, iż - po wyodrębnieniu lokali - części wspólne nieruchomości stanowią: fundamenty, mury zewnętrzne, mury konstrukcyjne i mury oddzielające poszczególne lokale, dachy, kominy oraz wszelkie urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali - w szczególności: w piwnicy - korytarz z klatką schodową, na parterze - klatka schodowa, na I piętrze - klatka schodowa, na poddaszu - schowek o pow. użytkowej 9,80 m2, korytarz i klatka schodowa, strych oraz kominy, w oparciu o akt notarialny - umowę o częściowe zniesienie współwłasności i o ustanowienie odrębnej własności lokalu, rep. A nr 3789/2012 sporządzony przez notariuszaM. K.wG..
Wnioskodawczyni w wywiedzionej apelacji zaskarżyła powyższy wpis w całości i wniosła o jego uchylenie.
W uzasadnieniu apelująca podniosła, iż mimo uwzględnienia jej skargi, wpis w księdze wieczystej jest nadal niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości, albowiem zostało pominięte, że nadziałce nr (...)o pow. 2722 m2położonej wM.przyul. (...)znajduje się nieruchomość rolna zabudowana. Wskazała, iż posiada na tej działce gospodarstwo rolne, które uprawia, a także jest zarejestrowana w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wW.oraz odprowadza podatek rolny. Według skarżącej brak wpisania do księgi wieczystych nieruchomości rolnej niezabudowanej jest dla niej krzywdzące, gdyż - w takiej sytuacji - nie będzie mogła przekazać go Agencji w zamian za świadczenia emerytalno-rentowe czy też przekazać je dzieciom.
Do apelacji skarżąca załączyła dokumenty, z których miało wynikać, iż przedmiotowa nieruchomość ma charakter rolny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wnioskodawczyni nie zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy odwołać się do przepisuart. 6268§ 2 k.p.c., zgodnie z którym rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Przepis ten zakreśla granice kognicji sądu obu instancji – sądu rejonowego przy dokonywaniu wpisu i sądu odwoławczego przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu. Powyższe oznacza, że Sąd Okręgowy również obowiązany jest zbadać treść i formę wniosku, dołączonych do niego dokumentów i treść księgi wieczystej. Sąd nie może poza ten zakres wykroczyć, tym samym niedopuszczalne jest przeprowadzanie jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywanie na ich podstawie ustaleń.
Badanie treści wniosku polega na sprawdzeniu, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do jego wniesienia i czy przytoczone we wniosku okoliczności mogą stanowić podstawę dokonania żądanego w nim wpisu. Badanie formy z kolei polega na sprawdzeniu, czy wniosek odpowiada wymaganiom formalnym. Badanie treści księgi wieczystej odnosi się natomiast do stanu prawnego nieruchomości (praw jawnych) ujawnionego w księdze wieczystej.
Jak wynika z akt sprawy, Sąd Rejonowy w Goleniowie w dniu 19 lutego 2013 r. uwzględniając skargę wnioskodawczyni na orzeczenie referendarza sądowego, dokonał wpisu w dziale Iksięgi wieczystej Kw (...), poprzez wskazanie, iż - po wyodrębnieniu lokali - części wspólne nieruchomości stanowią: fundamenty, mury zewnętrzne, mury konstrukcyjne i mury oddzielające poszczególne lokale, dachy, kominy oraz wszelkie urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali - w szczególności: w piwnicy - korytarz z klatką schodową, na parterze - klatka schodowa, na I piętrze - klatka schodowa, na poddaszu - schowek o pow. użytkowej 9,80 m2, korytarz i klatka schodowa, strych oraz kominy, w oparciu o akt notarialny - umowę o częściowe zniesienie współwłasności i o ustanowienie odrębnej własności lokalu, rep. A nr 3789/2012 sporządzony przez notariuszaM. K.wG..
Na uwagę zasługuje okoliczność, iż w treści wskazanego wyżej aktu notarialnego strony nie wskazały, iż posiadają własność nieruchomości o charakterze rolnym, a jedynie, że przysługuje im własność nieruchomości stanowiącej zabudowaną działką o pow. 0,2722 ha (vide : oświadczenie stron zawarte w § 1 przedmiotowego aktu, k. 1-5 zbioru dokumentów przedmiotowej Kw). Ujawnienie tej okoliczności nie było także przedmiotem żądania zawartego we wniosku w akcie notarialnym.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowego wpisu, gdyż z dokumentów dołączonych do wniosku nie wynikało aby przedmiotowa nieruchomość miała charakter rolny, zaś jak już wyżej wspomniano, sąd wieczystoksięgowy nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego i orzeka wyłącznie w oparciu o treść wniosku i załączonych do niego dokumentów.
Równie nietrafne jest powołanie się w apelacji na dokumenty, z których ma wynikać rolny charakter przedmiotowej nieruchomości. Sąd Odwoławczy podkreśla, iż sąd wieczystoksięgowy działa wyłącznie w oparciu o dokumenty dołączone do wniosku, zaś w postępowaniu apelacyjnym nie jest możliwe czynienie przez ten sąd ustaleń dotyczących okoliczności nie wynikających z tych dokumentów.
W tym miejscu koniecznym jest odwołanie się do stanowiska Sądu Najwyższego zawartego w postanowieniu z dnia 27.07.2010 r., II CSK 122/10, gdzie Sąd ten orzekł, żesąd w postępowaniu wieczystoksięgowym ocenia jako materiał dowodowy dokumenty dołączone do wniosku, które mogą stanowić podstawę wpisów i innym materiałem dowodowym w tym celu nie dysponuje oraz nie może się posłużyć, gdyż nie jest uprawniony do przeprowadzania dalszych dowodów.Artykuł 6268§ 2 k.p.c.wyznacza zakres kognicji sądów merytorycznych obu instancji w sprawach o wpis. Użyte w tym przepisie wyrażenie „bada jedynie” wskazuje jednoznacznie na taki ograniczony charakter rozstrzygania sądu wieczystoksięgowego. Kognicja ta sprowadza się do formy i treści wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów (ich skuteczności materialnej) oraz treści księgi wieczystej, ale w zakresie tylko jego przedmiotu orzekania. Choć więc dokument podlega badaniu, czy stanowi on materialną podstawę wpisu, to w tym postępowaniu nie można stwierdzić, czy powstało i istnieje prawo, którego bezpośrednio dokument mający stanowić podstawę wpisu nie dotyczy. Nadto, Sąd Najwyższy wskazał, żepostępowanie wieczystoksięgowe nie może służyć do rozstrzygania jakichkolwiek sporów o prawo, ani w charakterze przesłanki rozstrzygnięcia, ani samego rozstrzygnięcia, gdyż właściwa do tego jest droga procesu. Tryb sporny z natury rzeczy lepiej jest przystosowany do rozstrzygania sporów, a powództwo unormowane wart. 10u.k.w.h. jest w tym wypadku sposobem do doprowadzenia stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym.
Ponadto Sąd II instancji miał także na uwadze, iż sąd wieczystoksięgowy działa w granicach żądania wniosku (art. 6268§ 1 kpc), zatem nie może rozstrzygać o kwestiach nie wynikających bezpośrednio z treści żądania zawartego we wniosku w akcie notarialnym. Zaznaczyć należy, że treść § 9 aktu notarialnego Rep. A nr 3789/2012 w żaden sposób nie wskazuje, aby żądaniem wniosku objęta była okoliczność, że nieruchomość wpisana wKw (...)jest nieruchomością rolną.
Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.