Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 596/13
Data wyroku: 2013-10-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Wysocki, Ewa Rusin, Elżbieta Marcinkowska
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 596/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 października 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Tomasz Wysocki (spr.)

Sędziowie :

SO Ewa Rusin
SO Elżbieta Marcinkowska

Protokolant :

Agnieszka Kaczmarek

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 roku
sprawyO. R.
oskarżonego zart.280§1kkiart. 157§2kkw zw. zart. 11§2kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 28 maja 2013 roku, sygnatura akt VI K 881/12
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. C.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.516,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 596/13

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy oskarżyłO. R.o to, że w dniu 10 września 2012 roku wŚ., woj.(...), używając przemocy wobecB. H.w postaci silnego uderzenia ręką w tył głowy i kark, zabrał jej w celu przywłaszczenia złoty łańcuszek z przywieszką, pół złotego łańcuszka z przywieszką oraz część łańcuszka o łącznej wartości 3746,70 zł, powodując jednocześnie u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci urazu szyi, skutkujące rozstrojem zdrowia na okres poniżej dni siedmiu, czym działał na jej szkodę
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt VI K 881/12 Sąd Rejonowy w Świdnicy:

I
oskarżonegoO. R.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 280§1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności oskarżonemu warunkowo zawiesił na okres próby lat 4 (czterech),

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejB. H.kwoty 3746,70 zł (trzy tysiące siedemset czterdzieści sześć złotych i siedemdziesiąt groszy),

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie od dnia 11 września 2012 roku do dnia 13 września 2012 roku, przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

V
zasądził ze Skarbu Państwa na rzecz adw.S. C.kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

VI
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w łącznej kwocie 390 zł, w tym opłatę w kwocie 300 zł.

Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca oskarżonego.
Zaskarżając orzeczenie na zasadzieart.425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.w całości na korzyśćO. R., na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj.art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 92 i 410 k.p.k., polegająca na:

- nie wzięciu pod uwagę całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania i uwzględnieniu wyłącznie tych, które przemawiały na niekorzyść oskarżonego, przy jednoczesnym pominięciu istotnych okoliczności dla niego korzystnych, niedokładnym przeanalizowaniu wersji zdarzenia przedstawionej przez oskarżonego, dokonaniu dowolnej oceny dowodów, sprzecznie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, skutkiem czego były błędne ustalenia faktyczne oraz wnioski, prowadzące do uznania oskarżonegoO. R.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżony używając przemocy wobecB. H.zabrał jej w celu przywłaszczenia złote łańcuszki wraz z przywieszkami oraz spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała opisane w akcie oskarżenia.

Na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja nie jest zasadna. Wbrew podniesionym w niej zarzutom Sąd I instancji po przeprowadzeniu wszystkich, istotnych w sprawie dowodów należycie je ocenił, w sposób logiczny i przekonujący, nie uchybiając przy tym zasadom doświadczenia życiowego.
Oczywiście, rację ma skarżący gdy twierdzi, że oparł się Sąd Rejonowy zasadniczo na zeznaniach świadka – pokrzywdzonejB. H., jako że nie było innych osób, które by widziały przestępstwo ale jak słusznie podkreślił Sąd depozycje świadka były w pełni wiarygodne, pokrzywdzona widziała bowiem sprawcę z najbliższej odległości, przez dłuższą chwilę i była całkowicie pewna swego rozpoznania.
Oskarżony nie ma wiarygodnego alibi; zeznania jego dziewczynyP. K.słusznie nie wzbudziły zaufania Sądu Rejonowego, opisała bowiem świadek dokładnie przebieg zdarzenia w dniu przestępstwa nie potrafiła zaś opisać co robiła w dniach zbliżonych choć w całym tym okresie nie zdarzyło się z punktu widzenia świadka nic istotnego.
Sąd, czyniąc te ustalenia oparł się przy tym o zasadę bezpośredniości.
W żadnym wypadku nie można uznać zeznańB. H.za sprzecznych wewnętrznie, jak widzi to apelujący, w swych pierwszych relacjach określiła środek działania napastnika jako naskoczenie od tyłu na jej plecy, naciśnięcie na obojczyk i zerwanie łańcuszków, w następnych jako uderzenie od tyłu w kark i zerwanie łańcuszka ale trudno uznać te depozycje jako niezgodne wzajemnie, odwrotnie pokrzywdzona konsekwentnie podaje, że napastnik po użyciu z zaskoczenia siły fizycznej i zerwaniu biżuterii na chwilę przystanął, po czym uciekł. O napaści bezzwłocznie poinformowała Policję oraz swoją córkę.
Wskazać należy iż w krytycznym czasie oskarżony, jak podał on sam jak i świadekŁ. S., znajdował się w bardzo złej sytuacji finansowej.
Wartość łańcuszka podana początkowo przezB. H., ostatecznie oparta została o wycenę złotnika i uwzględnia dużą wagę biżuterii, brak jest zatem podstaw do jej kwestionowania.
Wobec powyższego, gdy Sąd prawidłowo ustalił stan faktyczny i trafnie zakwalifikował czyn przypisany oskarżonemu zaś kara mu wymierzona orzeczona została w dolnej granicy zagrożenia, jej wykonanie zostało przy tym warunkowo zawieszone i kara ta nie nosi w żadnym wypadku cech surowości, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Zwolnił Sąd Okręgowy jednocześnieO. R.od kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym w oparciu oart. 624 § 1 k.p.k.
– oskarżony osiąga minimalne dochody, nałożono nań obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.
Rozstrzygniecie o zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonejO. R.z urzędu oparte zostało oart. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze.