Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 926/13
Data wyroku: 2013-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Regulska, Aleksander Ostrowski, Dorota Kropiewnicka

Sygn. akt. IV Ka 926/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Agata Regulska (spr.)
Sędziowie  SSO  Dorota Kropiewnicka
SSO Aleksander Ostrowski
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r.
sprawyG. O. (1)iS. P. (1)
oskarżonych o przestępstwa zart. 158 §1 kkiart. 157 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoG. O. (1)oraz obrońcęS. P. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Trzebnicy
z dnia 17 kwietnia 2013 r.    sygn. akt II K 48/11

I
uchyla zaskarżony wyrok co do oskarżonegoS. P. (1)i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Trzebnicy do ponownego rozpoznania;

II
zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonegoG. O. (1)w ten sposób, że:

a
z opisu czynu przypisanego oskarżonemuG. O. (1)w pkt IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku eliminuje słowa „i tułowiu”,

b
orzeczoną w pkt VII części dyspozytywnej wyroku od oskarżonegoG. O. (1)na rzecz pokrzywdzonejJ. D.nawiązkę obniża do kwoty 2000 zł (dwóch tysięcy);

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonegoG. O. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejJ. D.kwotę 504 zł tytułem zwrotu kosztów udziału jej pełnomocnika procesowego w postępowaniu odwoławczym;

IV
zasądza od oskarżonegoG. O. (1)na rzecz Skarbu Państwa przypadające od niego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 300 złotych za II instancję.

Sygn. akt IVKa 926/13

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Trzebnicy oskarżyła:
M. C. (1),S. C.,P. K.,G. O. (1),S. P. (1)iB. P. (1),
o to, że:

I
w dniu 11 sierpnia 2010 r. wŻ.przyul. (...)brali udział w bójce w ten sposób, że zadawali ciosy rękoma i kopali nogami po całym ciele powodując u:

-P. K.obrażenia w postaci: urazu głowy z raną tłuczoną wargi dolnej, licznych podbiegnięć krwawych z otarciami naskórka na twarzy, tułowiu i kończynach, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej dni siedmiu, powodując narażenie wymienionego na utratę życia bądź wystąpienia skutku określonego wart. 156§1 kkiart. 157§1 kk,
-S. C.obrażenia w postaci: urazu głowy z utratą przytomności, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka na twarzy, tułowiu, kończynach górnych i dolnych i dolnych, obrzęku nosa i powiek oka lewego ze zwężeniem szpary powiekowej, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej dni 7 powodując narażenie wymienionego na utratę życia bądź wystąpienia skutku określonego wart. 156§1 kkiart. 157§1 kk,
-M. C. (1)obrażenia w postaci: urazu twarzy w okolicy nosa, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej dni siedmiu,
-B. P. (1)obrażenia w postaci: otarcia naskórka, podbiegnięć krwawych na twarzy, obu kończynach górnych i klatce piersiowej, obrzęk stawu skokowego prawego, obu rąk i twarzy, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na cza poniżej dni siedmiu,
tj. przestępstwo zart. 158§1 kkiart. 157§1 i 2 kkw zw. zart. 11§2 kk,
oraz
B. P. (1),G. O. (1),S. P. (1)
o to, że:
II. w dniu 11 sierpnia 2010r. wŻ.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobiciaD. P. (1)w ten sposób, że zadawali ciosy rękoma po całym ciele powodując u wymienionego obrażenia w postaci: urazu głowy z raną w okolicy potyliczno – ciemieniowej, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej dni 7 powodując narażenie wymienionego na utratę życia bądź wystąpienia skutku określonego wart. 156§1 kkiart. 157§1 kk,
tj. o przestępstwo zart. 158§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk,

oraz
G. O. (1)o to, że:

II
w dniu 11 sierpnia 2010r. wŻ.przyul. (...)chwycił od tyłu i pchnął na ścianę, następnie kopał po kończynach dolnych i tułowiuJ. D.powodując u wymienionej obrażenia w postaci stłuczenia okolicy stawu ramiennego lewego, które to spowodowały u niej naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej dni siedmiu,

tj. przestępstwo zart. 157§2 kk.
.
Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013r. (sygnatura akt: IIK 48/11) Sąd Rejonowy w Trzebnicy, II Wydział Karny:

I
uniewinnił oskarżonychM. C. (1),S. C.iP. K.od czynu zarzucanego im w punkcie I części wstępnej wyroku;

II
uznał oskarżonegoG. O. (1),S. P. (1)iB. P. (1)za winnych tego, że: w dniu 11 sierpnia 2010 r. wŻ.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu pobiliM. C. (1),S. C.iP. K.w ten sposób, że zadawali im ciosy rękoma i kopali nogami po całym ciele powodując u:

-P. K.obrażenia w postaci: urazu głowy z raną tłuczoną wargi dolnej, licznych podbiegnięć krwawych z otarciami naskórka na twarzy, tułowiu i kończynach, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej dni siedmiu, powodując narażenie wymienionego na utratę życia bądź wystąpienia skutku określonego wart. 156§1 kkiart. 157§1 kk,
-S. C.obrażenia w postaci: urazu głowy z utratą przytomności, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka na twarzy, tułowiu, kończynach górnych i dolnych i dolnych, obrzęku nosa i powiek oka lewego ze zwężeniem szpary powiekowej, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej dni 7 powodując narażenie wymienionego na utratę życia bądź wystąpienia skutku określonego wart. 156§1 kkiart. 157§1 kk,
-M. C. (1)obrażenia w postaci: urazu twarzy w okolicy nosa, które to spowodowały u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej dni siedmiu,
tj. występku zart. 158§1 kkiart. 157§1 i 2 kkw zw. zart. 11§2 kki za to na podstawieart. 157§1 kkwymierzył każdemu z nich karę 2 lat pozbawienia wolności,

III
uznał oskarżonegoG. O. (1),B. P. (1)iS. P. (1)za winnych zarzucanego im czynu, opisanego w pkt II części wstępnej wyroku tj. występku zart. 158§1 kkw zw. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kki za to na podstawieart. 158§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył każdemu z nich karę 1 roku pozbawienia wolności,

IV
uznał oskarżonegoG. O. (2)za winnego zarzucanego mu czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku tj. występku zart. 157§2 kki za to na podstawieart. 157§2 kkwymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

V
na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkpołączył oskarżonemuB. P. (1)iS. P. (1)orzeczone w pkt II – III oraz oskarżonemuG. O. (1)orzeczone w pkt II – IV kary pozbawienia wolności i wymierzył każdemu z nich karę łączną 2 lat pozbawienia wolności,

VI
na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił oskarżonemuG. O. (1)iB. P. (1)wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat,

VII
na podstawie art..46§2 k.k.orzekł od oskarżonegoG. O. (1)na rzecz pokrzywdzonejJ. D.nawiązkę w kwocie 5 000 zł (pięć tysięcy złotych);

VIII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wT.adw.W. O.oraz Kancelarii Adwokackiej wT.adw.M. J.kwotę po 2066,40 tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu w sprawie oskarżonychP. K.iS. C.,

IX
na podstawieart. 88§1 kpkiart. 98§1 kpczasądził od oskarżonegoG. O. (1)kwotę 1239,84 zł na rzecz oskarżycielki posiłkowejJ. D.tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika procesowego w sprawie;

X
na podstawieart. 632 ust. 2 kpkkosztami procesu w zakresie dot. oskarżonychP. K.,S. C.iM. C. (1)obciążył Skarb Państwa,

XI
zasądził od oskarżonychG. O. (1),S. P. (1)iB. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa po 1/6 kosztów postępowania oraz obciążył każdego z nich opłatą w kwocie po 300 zł.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżonyG. O. (1)osobiście oraz oskarżonyS. P. (1)za pośrednictwem swojego obrońcy.
W treści pisma oskarżonegoO.zarzucono zaskarżonemu orzeczeniu:
1. mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, w związku z niewłaściwą oceną materiału dowodowego sprawy i ukształtowaniem przekonania Sądu na podstawie wybranych, a nie wszystkich dowodów, a polegający na nieprawidłowym uznaniu, iż swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 158§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk, gdyż – jak błędnie uznał Sąd –G. O. (1),S. P. (1),B. P. (1)działając wspólnie i w porozumieniu pobiliM. C. (1),S. C.,P. K.w ten sposób, że zadawali im ciosy rękoma i kopali nogami po całym ciele;
2. mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyrok, w związku z niewłaściwą oceną materiału dowodowego sprawy i ukształtowaniem przekonania Sądu na podstawie wybranych, a nie wszystkich dowodów, a polegający na nieprawidłowym uznaniu, iż swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 157§2 kkgdyż, jak błędnie uznał Sąd – chwycił od tyłu i pchnął na ścianę, następnie kopał po kończynach dolnych i tułowiuJ. D.powodując u wymienionej obrażenia w postaci stłuczenia okolicy stawu ramiennego lewego, które to spowodowały u niej naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej dni siedmiu,
3 mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia rażącą obrazę przepisów postępowania która doprowadziła do dokonania błędnych ustaleń przez Sąd Rejonowy tj.:
a)art. 7 kpk, polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów,
b)art. 4 kpkorazart. 5 §2 kpkpolegającą na rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego zamiast na jego korzyść. Ponadto nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a tym samym poprzez naruszenie tych zasad przyjęcie de facto przez Sąd zasadę domniemania winy oskarżonego,
4. z ostrożności procesowej na zasadzieart. 427§1 i 2w zw. zart. 438 pkt 4 kpkzarzucono rażącą niewspółmierność kary wyrażającą się w dysproporcji pomiędzy karą wymierzoną, a sprawiedliwą i zasłużoną.
Wskazując na powyższe apelujący wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie go od zarzutów, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W treści apelacji obrońcy oskarżonegoS. P. (1)zarzucono zaskarżonemu wyrokowi:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że oskarżony ten w dniu 11 sierpnia 2010r. wŻ., działając wspólnie i w porozumieniu pobiłM. C. (1),S. C.iP. K.podczas, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym głównie analiza zeznań wszystkich świadków tego zdarzenia, nie dostarczył dowodów potwierdzających takie ustalenia;
- błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wyroku poprzez przyjęcie, że oskarżonyS. P. (1)w dniu 11 sierpnia 2010r. wŻ.działając wspólnie i w porozumieniu dokonał pobiciaD. P. (2), podczas gdy dokładna analiza zebranego materiału dowodowego nie prowadzi do takich ustaleń,
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu istotnej kwestii związanej z użyciem gazu przez oskarżycielkę posiłkowąJ. D.w tym użycie go w stosunku do oskarżonegoS. P. (1), co potwierdzają zeznania większości świadkow i osób uczestniczących w zajściu, a tym samym nieuwzględnienie tej okoliczności w kontekście realnych możliwości popełnienia przez tego oskarżonego zarzucanych mu czynów,
- obrazę przepisów postępowania, która mogłą mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 410 kpkorazart. 424§1 pkt 1 kpkpoprzez nie dokonanie w sposób prawidłowy uzasadnienia swojego wyroku ograniczając się jedynie do sumarycznego przedstawienia pewnej tylko części dowodów bez prawidłowego omówienia wszystkich dowodów i dokonania ich racjonalnej oceny w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym co w szczególności dotyczy również tej części materiału dowodowego, która jest na korzyść oskarżonego, jak zeznania świadków, które nie potwierdzają jego uczestnictwa w przedmiotowym zajściu lub też pominięta przez Sad okoliczności użycia m.in. w stosunku do oskarżonego, gazu,
Ponadto z ostrożności procesowej wyrokowi temu zarzucam rażącą niewspółmierność orzeczonej w stosunku go oskarżonego kary bez warunkowego zawieszenia jej wykonania w kontekście zarzuconej mu roli, jaką miał odegrać w przedmiotowym zdarzeniu, przy uwzględnienia warunkowego zawieszenia wykonania kar w stosunku do pozostałych oskarżonych.
Wskazując na powyższe apelujący wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie go od zarzutów, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja wywiedziona przez oskarżonegoG. O. (1)nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zarzuty apelacji wywiedzionej w sprawie, wskazujące na dopuszczenie się przez Sąd I instancji obrazy przepisów postępowania, która skutkowała dokonaniem błędnych ustaleń faktycznych w odniesieniu do oskarżonegoG. O. (1)są, zdaniem Sądu Odwoławczego, chybione. Dokładna analiza akt sprawy oraz treści uzasadnienia pozwala stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom apelującego obrońcy tego oskarżonego, Sąd Rejonowy nie naruszył obowiązującej procedury gromadząc i ujawniając dowody, a dokonując ustaleń faktycznych wskazał które z nich, dlaczego i w jakim zakresie stały się ich podstawą. Zasadność ocen wyprowadzonych przez Sąd I instancji odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania.
W ocenie Sądu Odwoławczego całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dawał wystarczające postawy, by uznać oskarżonegoG. O. (1)za winnego popełnienia czynów, w kształcie i kwalifikacjach prawnych opisanych w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. W odniesieniu do czynu zart. 157§2 kkw jego opisie należało dokonać jedynie niewielkiej korekty – o czym poniżej.
Analiza dowodów nie pozostawiała wątpliwości odnośnie tego, żeG. O. (1)brał czynny udział w zajściu na klatce schodowej kamienicy weW., przyul. (...). Był on jedną z wielu osób, które przybiegły tam w odzewie na informacjęB. P. (1)o tym, że został pobity przez braciC.. O tym, żeG. O. (1)był osobą uczestniczącą w zajściu na klatce schodowej (uderzał pięściamiP. K.iM. C. (1)), wbrew temu, co wskazuje apelujący, przekonują nie tylko relacje osób, które zostały tam pobite. W treści swych zeznań, obiektywny (przypadkowy) świadek zdarzenia na klatce schodowej, a następnie pokrzywdzony –D. P. (2), wskazał w sposób pewny, że gdy wyszedł na ulicę zobaczył w korytarzu domu kilku mężczyzn bijących pięściami po całym ciele leżącego na podłodze chłopaka. Następnie, gdy po tym jak wezwał Policję, ubrał się i wyszedł ponownie został zaatakowany przez trzech mężczyzn, których to uprzednio widział w grupie napastników.D. P. (2)wskazując personalia tych osób podał, że byli to: „B. P. (1), chłopak o nazwiskuO.ksywaG., a trzeciego nie znam, prawdopodobnie bratP.” (k: 128). Świadek szczerze przyznał, że trzeciego z nich nie zna, co czyni tym bardziej wiarygodnym pewne rozpoznanie dwóch pierwszych ( w tymG. O. (1)). Nie sposób również uznać za niewiarygodne zeznańH. P.. Choć nie widziała ona przebiegu zdarzenia i, jak szczerze przyznała, początkowo słysząc hałasy i wołanie o pomoc zareagowała na nie jedynie pogłośnieniem telewizora, to podała jednocześnie istotny szczegół. Wskazała bowiem, że słyszała głos wołający „G.czy teżH.chodu”. Łatwo można zatem skojarzyć powyższe zpseudonimem (...)O., którym posługują się jego koledzy, wnioskując logicznie o jego obecności w trakcie zdarzenia. Zeznania składane przez w/w świadka w toku postępowania przygotowawczego cechowały się spontanicznością, a twierdzenia apelującego oskarżonegoO.o tym, że akurat podany (i to częściowo błędnie) pseudonim oskarżonego miałby zostać świadkowi przez kogoś zasugerowany pozostają małoprawdopodobne.
Apelujący oskarżonyO.zarzucił Sądowi Rejonowemu, że pominął przy ustaleniach stanu faktycznego treść zeznańE. B., uznając, iż nie wniosły niczego do sprawy. Nie wskazał on jednak w jakim zakresie treść jej relacji mogłaby mieć znaczenie dla jego odpowiedzialności.E. B.nie wychodziła zBaru (...)w czasie zdarzenia i nie wskazywała w treści swych zeznań jakoby miała informacje na temat udziałuO.w zajściu. Apelujący kwestionował również stanowisko Sądu orzekającego o niemożności budowania bezspornych ustaleń na relacjach świadkówB. C.,M. C. (2)orazR. P. (1)z uwagi na ich relacje koleżeńskie z oskarżonym. Analizując jednak treść zeznań w/w osób Sąd Odwoławczy stwierdził, iż nie zawierały one treści mogących istotnie wpłynąć na ustalenia dot. oskarżonegoO..B. C.na rozprawie zeznał, iż w sprawie bójki nic nie wie. Od ojca dowiedział się jedynie, że „dwóchC.iK.pobili się z innymi mężczyznami”, aM. C. (2)podał, że nie doszedł nawet do miejsca zdarzenia, gdyż zawrócił po tym jakS. P. (1)został porażony gazem – wówczas toG. O. (1),B.iŚ.„szli w kierunku zadymy”. Trzeci z wymienionych przez apelującego świadków, którego zeznania Sąd Rejonowy miał niesłusznie pominąć (R. P. (2)) podawał sprzeczne informacje z tymi, które wskazywałM. C. (2)i które to nie mogły zostać uznane za prawdziwe w świetle pozostałego materiału zgromadzonego w sprawie.P.( relacjonując po dwóch latach od zdarzenia) wykazał się zadziwiającą pamięcią w zakresie w jakim utrzymywał, żeO.nie ruszał się spodBaru (...), nigdzie nie odchodził, a jednocześnie nie pamiętał w zasadzie niczego innego z tego wieczora. (nie widział innych oskarżonych, oskarżycielki posiłkowej, nie wie kto z pozostałych opuszczał lokal ).
Okoliczność udziału oskarżonegoO.w zdarzeniu wskazywała od samego początku świadekJ. D.. Zeznając po raz pierwszy podała, iżP. K.bił(...). Wskazała, iż „w pewnym momencie otrzymał odG.taki cios po którym osunął się na posadzkę i stracił przytomność”. Potem do bicia i kopaniaP. K., jak utrzymywała, dołączyli się inni, a następnie przenieśli agresję naS. C..J. D., nie precyzując pozostałych napastników, z całym przekonaniem wskazywała, że „bił go na pewnoG., którego chwyciłam za rękę i starałam się odciągnąć, lecz mi się to nie udawało (…) Kopał go i biłP.ten który zaczął orazG.i trzeci chłopak, którego twarzy nie pamiętam” (k:9). Świadek wskazała również, że po tym jak próbowała własnym ciałem zasłaniać kolegęS. C.przed ciosami, oskarżonyG. O. (1)chwycił ją za ramiona od tyłu, pchnął na ścianę, a gdy upadła ten kopał ją po nogach. Treść jej zeznań w tym zakresie pokrywa się z relacją świadkaD. P. (2), wskazującego na fakt zakrywania swoim ciałem atakowanego chłopaka, a co za tym idzie pozostaje wiarygodna. Również okoliczność zastosowania wobec niej przemocy w postaci mocnego chwycenia za ramiona, rzucenia na ścianę i kopanie po kończynach znajduje uprawdopodobnienie w treści dokumentacji medycznej ( karty informacyjna ze szpitala, opinia sądowo – lekarska – k: 42, 64). Wynika z nich, żeJ. D.udzielono pomocy na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym w dwa dni po zdarzeniu. Rozpoznano stłuczenie okolicy lewego barku. Przeprowadzono również konsultację ortopedyczną i zalecono o oszczędzanie kończyny.
Reasumując, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie odnoszący się do oskarżonegoG. O. (1), pozwalał Sądowi Rejonowemu na uznanie winy i sprawstwa tego oskarżonego w odniesieniu do czynów mu przypisanych za niebudzące wątpliwości. Sąd Odwoławczy jednocześnie z opisu czynu przypisanego temu oskarżonemu wyeliminował stwierdzenie o kopaniu pokrzywdzonejJ. D.po tułowiu. Ustalenia w tym zakresie brak jest w stanie faktycznym. W materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie nie było z resztą ku temu żadnych podstaw. Sama pokrzywdzona w treści swoich zeznań nigdy nie wskazywała aby oskarżony kopał ją po tułowiu (a jedynie w nogi). Również z dokumentacji medycznej nie wynika, że doznała obrażeń w zakresie tułowia. Wskazanie zatem powyższego w treści zarzutu nie znajdywało jakiegokolwiek uzasadnienia.
Na akceptację Sądu Odwoławczego zasługują także przyjęte każdorazowo przez Sąd orzekający kwalifikacje prawne czynów.
Sąd Okręgowy nie znalazł również podstaw do kwestionowania wymiaru kary, uznając, że Sąd I instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie i należycie uzasadnił swoje stanowisko.
WymierzoneG. O. (1)kary jednostkowe (jak i następnie łączna) są wynikiem wszechstronnej i wnikliwej analizy okoliczności przedmiotowych i podmiotowych czynów i jako spełniające wymogi zakreślone dyrektywami przepisuart.53 k.k.uznane musiały być za słuszne. Z pewnością wymierzone przez Sąd Rejonowy kary, mieszczące się w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, nie mogą być uznane za nadmiernie surowe. W odniesieniu do przestępstwa pobicia Sąd Rejonowy ustalił, iż oskarżony był osobą bardzo agresywną i aktywnie uczestniczącą w zadawaniu ciosów, co nie mogło nie mieć znaczenia dla wymiaru kary.
Na orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania słusznie miały wpływ okoliczności dotyczące osoby oskarżonego, który to jest osobą niekaraną, prawidłowo funkcjonującą w społeczeństwie, co powoduje, że istnieją realne szanse na to, że w przyszłości oskarżony nie będzie popełniał kolejnych przestępstw.
Sąd Odwoławczy nie podzielił oceny doznanej przez pokrzywdzoną krzywdy jako takiej, która uzasadniała zasądzenie na jej rzecz od oskarżonegoG. O. (1)kwoty 5 000 zł. Sąd orzekający, nie uzasadnił swojej decyzji w sposób wyczerpujący, wskazując jedynie, iż przy miarkowaniu uwzględnił zakres obrażeń, cierpień psychicznych i stresu doznanych przezJ. D.. Obrażenia ciała, których doznała pokrzywdzona wskutek działania oskarżonegoO.naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej dni siedmiu, nie wymagały przeprowadzania bolesnych zabiegów medycznych , nie pozostawiły trwałych śladów. Nie będą w przyszłości utrudniać jej w jakikolwiek sposób funkcjonowania. Jakkolwiek pokrzywdzona korzystała po zdarzeniu z pomocy psychologicznej w związku z doznanym stresem to z pewnością całości skutków w sferze psychicznej pokrzywdzonej nie można przypisywać działaniu jedynie oskarżonegoG. O. (1).
Mając na uwadze powyższe, przy uwzględnieniu sytuacji osobistej i majątkowej oskarżonego oraz jego możliwości zarobkowych, Sąd Odwoławczy obniżył kwotę nawiązki, uznając, iż odpowiednia sumą będzie 2000 zł i taką też kwotę zasądził od oskarżonegoO.na rzecz pokrzywdzonej tytułem nawiązki.
Na podstawieart. 627 §1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.kiart. 633 kpk. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonegoG. O. (1)na rzecz Skarbu Państwa przypadające na niego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 300 zł.
Wysokość zasądzonej od tego oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej kwoty tytułem kosztów poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem w postępowaniu odwoławczym wynika z§ 14ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonegoS. P. (1)zasługiwała na uwzględnienie, czego skutkiem musiało być uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zakresie dotyczącym skazania tego oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Przypisanie oskarżonemu (pozostającego pod ochroną domniemania niewinności zart. 5 § 1 kpk) sprawstwa i winy powinno być wykazane w sposób niewątpliwy poprzez podważenie jego linii obrony. Analiza akt sprawy oraz lektura uzasadnienia orzeczenia nie pozostawiają wątpliwości odnośnie tego, iż Sąd orzekający w toku postępowania nie sprawdził dostatecznie wnikliwie okoliczności wskazywanych przez oskarżonego w treści wyjaśnień, nie podważył ich prawdziwości. Sąd Rejonowy zdaje się zapomniał, że spoczywa na nim obowiązek wykazania oskarżonemu błędności jego linii obrony i nieprawdziwości podawanych przez niego informacji, a proces ten winien być przedstawiony w treści uzasadnienia.
W treści swoich wyjaśnień oskarżony wskazywał na okoliczności szczególnie istotne z punktu widzenia możliwości przypisania mu odpowiedzialności karnej za popełnienie obu przestępstw. Zarówno w toku dochodzenia jak i na rozprawie nie przyznawał się do popełnienia zarzuconych mu czynów, utrzymując, iż nie mógł ich popełnić, gdyż nie było go na miejscu zdarzenia. Przyznawał konsekwentnie, że uczestniczył w imprezie zorganizowanej przez kolegęG. O. (1)odbywającej się wbarze (...), widział także jak jego bratB.wszedł do lokalu w podartej koszulce wskazując, że został pobity przez braciC.i potwierdził, że następnie udał się naul. (...)(gdzie mieszkająC.). Jednak kategorycznie zaprzeczał, by doszedł na klatkę schodową bloku mieszkalnego, gdzie doszło do pobiciaS. C.,M. C. (1)orazP. K., a później (przed blokiem) pobiciaD. P. (2). Niewątpliwie okoliczności podawane przezS. P. (1), które miałyby przekonywać o powyższym, obiektywnie mogły zaistnieć. Utrzymywał on bowiem, że gdy dochodził naul. (...)został porażony przez kogoś gazem, skutkiem czego upadł, miał załzawione oczy i nic nie widział, a następnie ktoś zaprowadził go z powrotem do lokalu(...), gdzie zespół Pogotowia udzielił mu pomocy medycznej. Co więcej w treści relacji osób przesłuchanych w sprawie znajdują się informacje, które zdają się potwierdzać wersję tego oskarżonego, bądź co najmniej czynią ją prawdopodobną. Sąd Rejonowy nie analizował należycie tych informacji i nie wyjaśnił przyczyn dla których wykluczył możliwość zaistnienia wersji opisywanej przez oskarżonegoP.. W pierwszej kolejności należy wskazać, że kwestia przebywania przyul. (...)przed blokami dziewczyny używającej gazu, pojawia się zadziwiająco często w relacjach wielu przesłuchanych w sprawie osób. O tym, że widział dziewczynę psikającą gazem, zeznawałP. S., wskazując, iż zarówno on sam jak teżS. Ś.zostali przez ten gaz porażeni. Jednocześnie kategorycznie podawał, że z pewnością gazu nie używali policjanci. RównieżM. B.utrzymywał, że został porażony gazem naul. (...)(żona w domu wzywała karetkę Pogotowia), a gazu tego używała dziewczyna. Wskazywał również, że widział jakM. C. (2)prowadził do lokaluS. P. (1), również porażonego gazem, aM. C. (2)powyższe potwierdzić precyzując, iż po drodze do mieszkaniaC.spotkałS. P. (1), który leżał na ziemi i mówił, że bolą go oczy, gdyż dostał gazem.
Również całkowicie postronni świadkowie przekazywali informacje, które wskazują, że gaz był przyul. (...)rozpylany.H. P., obserwująca zatrzymanie mężczyzny (B. P.) słyszała, że ten mówił policjantom, że się dusi, że nie ma powietrza, co skutkowało włączeniem w radiowozie klimatyzacji i uchyleniem drzwi. Dokonujący zatrzymaniaJ. O.iM. S.przyznali, że było czuć gazem jednocześnie wskazując, że nie wiedzą kto gazu użył (co zdaje się potwierdzać, że gaz nie należał do nich). O tym, że oskarżonyS. P. (1)został doprowadzony dobaru (...)przezM. C. (2)mówiła również osoba, która w czasie zdarzenia lokalu tego nie opuszczała –E. B.. Wskazała na okoliczność udania sięP.do ubikacji celem umycia oczu, twierdząc również, że oskarżony ten nie mógł mówić i złapać powietrza.
Mając na uwadze powyższe Sąd Odwoławczy stwierdza, że Sąd Rejonowy nazbyt łatwo uznał, że konsekwentne zaprzeczanie przezJ. D.użyciu gazu jest wystarczającym dla możliwości uznania wyjaśnień oskarżonychP.w tym zakresie za niewiarygodne. Również stwierdzenia Sądu orzekającego o tym, że ustalenie odnośnie tego, kto (J. D.czy policjanci) użył gazu ma drugorzędne znaczenie dla meritum. Ustalenia w tym zakresie miałyby znaczenie dla kwestii kluczowej tj. obecności oskarżonegoS. P. (1)na klatce schodowej i jego udział w pobiciu pokrzywdzonych. Tym bardziej, że (co słusznie wskazuje apelujący), relacje procesowe osób będących na miejscu zdarzenia, składane w toku postępowania przygotowawczego (próczS. C.iJ. D.), nie były co do tego kategoryczne.M. C. (1)iP. K.nie wskazywaliS. P. (1)wśród uczestników zajścia (podając w sposób pewny jego brataB.orazG. O. (1)). Przesłuchiwany po zdarzeniu pokrzywdzonyD. P. (2)wskazał dane dwóch napastników –B. P. (1)orazG. O. (1)(podając jego pseudonim). W odniesieniu do trzeciego napastnika podał, że go nie zna i że to prawdopodobnie bratP..
Obrońca oskarżonego w treści apelacji słusznie wskazuje również na pewną kwestię, która to nie została dostrzeżona przez Sąd orzekający.S. P. (1)w treści wyjaśnień wskazywał, że naul. (...)zgubił klapki, w których tego dnia chodził. Wrócił po nie po jakimś czasie i zabrał je stamtąd. Potwierdzenie powyższego pozwalałoby, co słusznie sugeruje apelujący obrońca, na poddanie w dużą wątpliwość kopania przezS. P. (1)pokrzywdzonych (jak to opisano w zarzucie ) bosymi stopami. Tymczasem treść zeznań świadkaH. P.zdaje się być takim potwierdzeniem. Wskazała ona bowiem, że po tym jak już wszyscy się rozeszli i odjechała Policja przyszli przed blok dwaj mężczyźni, a jeden z nich był bez butów. Zabrał on buty leżące niedaleko klatki schodowej.
W toku postępowania apelacyjnego dołączono do akt kserokopię karty zlecenia wyjazdu karetkiPogotowia (...)w dniu 12 sierpnia 2010r, dotyczącą pacjentaS. P. (1). Jej treść pozostaje w zgodzie z treścią wyjaśnień tego oskarżonego, albowiem wynika z niej, że karetka została wezwana do duszącego się oskarżonegoS. P. (1), przy czym zaznaczono, że powodem niewydolności oddychania było wdychanie gazu. Na miejscu stwierdzono podrażnienie spojówek.
Przed Sądem Odwoławczym apelujący złożył również wniosek dowodowy o przesłuchanie w charakterze świadkaD. Z., składając jednocześnie płytę CD zawierającą nagranie rozmowyS. P. (1)zD. Z.na temat udziału oskarżonego w zdarzeniach stanowiących przedmiot niniejszego postępowania. Informacje, które w rozmowie podajeD. Z.(stwierdzając wprost, że powszechnie wiadomym jest w lokalnym środowisku, że oskarżonyS. P.nie uczestniczył w pobiciu pokrzywdzonych i został niesłusznie skazany), nie pozostają bez znaczenia dla sprawy. PrzesłuchanieD. Z.na powyższe okoliczności jawi się zatem jako niezbędne (wobec niestawiennictwa świadka na rozprawę nie uczynił tego Sąd Odwoławczy).
Wskazane wyżej mankamenty spowodowały, iż Sąd Okręgowy kierując się treściąart. 438 pkt 2 kpkiart. 437 § 22 kpkuchylił zaskarżony wyrok w zakresie dotyczącym skazaniaS. P. (1)i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe, bacząc o wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności tych wskazanych powyżej. Sąd Rejonowy winien przy tym w szczególności dążyć do zweryfikowania linii obrony oskarżonego. Niezbędnym będzie również wezwanie i przesłuchanie w charakterze świadkaD. Z.na okoliczności wskazywane we wniosku dowodowym. Sąd I instancji rozważy wiarygodność wszystkich przeprowadzonych dowodów, przy zachowaniu należytej staranności i wnikliwości, z uwzględnieniem wskazań logiki i doświadczenia życiowego.
Zważywszy powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.