Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 485/13
Data wyroku: 2013-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Karamara, Marcin Chałoński, Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 485/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 września 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Szeliga
Sędziowie: SO Marcin Chałoński (spr.)
SO Zbigniew Karamara

Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 roku
sprawyŁ. D.
oskarżonego o przestępstwo zart. 207 § 1 kki in.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Sandomierzu VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą
w Staszowie
z dnia 10 stycznia 2013 roku sygn. akt VII K 70/13

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 17 § 1 pkt 5 kpkpostępowanie w sprawie umarza;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. K.kwotę 619, 92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

IX K a 485/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2013 roku w sprawie sygn. akt VII K 70/13 Sąd Rejonowy w Sandomierzu VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Staszowie uznał oskarżonegoŁ. D.za winnego po pierwsze popełnienia czynu zart. 207 § 1 k.k.polegającego na tym, że w dniu 31 sierpnia 2012 roku wP.województwa świętokrzyskiego, znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją siostrąK. D.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury w miejscu zamieszkania, w trakcie których wyzywał ją słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, szarpał i popychał oraz groził pobiciem i za ten czyn wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Po drugie uznał go winnym występku polegającego na tym, że w dniu 31 sierpnia 2012 roku wP., województwa świętokrzyskiego, trzymając w ręce nóż groził pozbawieniem życiaA. R., a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, iż zostaną spełnione, to jest przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.i za ten czyn wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Po trzecie z kolei uznałŁ. D.za winnego przestępstwa polegającego na tym, że w okresie od 2 września 2012 roku do 3 września 2012 roku wP., województwa(...), działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, używając groźby pobicia, wywierał wpływ na świadkaK. D.w celu zmuszenia jej do zmiany zeznań w ten sposób, że w dniu 2 września 2012 roku wP., województwa(...)groził pobiciemK. D.w celu zmuszenia jej do zmiany zeznań w toku postępowania Ds. 898/12/S.tutejszej Prokuratury, zaś w dniu 3 września 2012 roku wP., województwa(...)groził pobiciemK. D.w celu zmuszenia jej do zmiany zeznań w toku postępowania Ds. 898/12/S.tut. Prokuratury, to jest ciągu występków, z których każdy wyczerpuje znamiona przepisuart. 245 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za ten ciąg przestępstw na podstawieart. 245 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wreszcie po czwarte wspomniany na wstępie Sąd uznałŁ. D.za winnego popełnienia czynu zart. 279 § 1 k.k.polegającego na tym, że w dniu 31 sierpnia 2012 roku wP., województwa świętokrzyskiego, po uprzednim wybiciu dziury w drzwiach pokoju zajmowanego przezK. D., wszedł do niego skąd zabrał w celu przywłaszczenia kwotę 200 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonej i za ten występek wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Nadto na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w Sandomierzu Zamiejscowy Wydział Karny wS.wymierzoneŁ. D.kary pozbawienia wolności połączył i orzekł karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której, na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w sprawie czyli zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 1 września 2012 roku do 10 stycznia 2013 roku, zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie na rzecz obrońcy z urzędu oskarżonego oraz zwolniłŁ. D.od kosztów sądowych.

Apelację od tego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.orzeczenie w całości na korzyśćŁ. D.i na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 § 2 i 3 k.p.k.wyrokowi zarzucił naruszenie prawa procesowego, a toart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez jednostronną i dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadków, którzy byli dla Sądu jedynym wiarygodnym dowodem, a tym samym bezzasadne odmówienie wiary oskarżonemu kiedy twierdził, że co do czynu I z aktu oskarżenia to nie było nigdy przemocy fizycznej w stosunku do siostryK. D., co do czynu III, że nigdy nie było takich przypadków, aby używał gróźb pod adresem siostry o odwołanie jej zeznań w sprawie i co do czynu IV, że wprawdzie uszkodził drzwi do pokoju zajmowanego przezK. D., ale nie zabrał jej żadnych pieniędzy. W konsekwencji powyższego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu aktem oskarżenia w punktach I, III i IV czynów.
W konkluzji apelacji obrońca oskarżonegoŁ. D.na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów z punktów III i IV oraz o zmianę opisu czynu z punktu I poprzez eliminację znęcania się fizycznego i wymierzenie za czyny z punktów I i II kary z warunkowym zawieszeniem wykonania ewentualnie gdyby Sąd nie podzielił argumentów apelacji o uniewinnienie co do czynów III i IV oraz o zmianę opisu czynu I, wniósł o złagodzenie orzeczonej kary poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Niezależnie od granic środka zaskarżenia oraz wpływu zarzutów podniesionych w apelacji na treść rozstrzygnięcia, zaskarżony wyrok należało uchylić i postępowanie w sprawie umorzyć. Doszło bowiem do wystąpienia tzw. bezwzględnej przesłanki odwoławczej przewidzianej wart. 439 § 1 pkt.9 k.p.k., który stanowi o uchyleniu zaskarżonego orzeczenia gdy zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych wart. 17 § 1 pkt. 5, 6 i 8-11 k.p.k.
Mianowicie jak wynika z odpisu skróconego aktu zgonu nr 14/2013 z dnia 7 sierpnia 2013 roku wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego wP.oskarżonyŁ. D.zmarł w dniu 26 czerwca 2013 roku wP.. Okoliczność śmierci oskarżonego w toku postępowania przed Sądem II instancji wyłącza postępowanie w myślart. 17 § 1 pkt.5 k.p.k.. bowiem przepis ten jednoznacznie stanowi, że nie wszczyna się postępowania a wszczęte umarza w przypadku śmierci oskarżonego.

Dlatego też w tym stanie rzeczy Sąd Odwoławczy, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.iart. 456 k.p.k.orzekł jak w wyroku uchylając zaskarżone orzeczenie i umarzając postępowanie w sprawie.

O kosztach procesu w sprawie orzeczono na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 632 pkt.2 k.p.k..

SSO Marcin Chałoński SSO Anna Szeliga SSO Zbigniew Karamara