Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 248/13
Data wyroku: 2013-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Grodek, Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Kumulatywna Kwalifikacja Przestępstwa, Kradzież, Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278§1 kk
Teza: Oczywiste jest, że czynności przygotowawcze do dokonania zaboru zostają pochłonięte przez sam zabór - z tego powodu sprawca wyrębu drzewa w lesie, który dokonał zaboru uprzednio wyrąbanego przez siebie drzewa, nie odpowiada z art. 290 § 1 w zw. z art. 278 § 1 kk, ale jedynie z art. 278 § 1 kk

Sygn. akt IV Ka 248/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 maja 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA Stanisław Tomasik
Sędziowie SO Ireneusz Grodek
p.o. SO Tomasz Ignaczak (spr.)

Protokolant Agnieszka Olczyk

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Sławomira Kierskiego
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 roku
sprawyS. R.
oskarżonego zart. 278§1 kkw zb. zart. 290§1 kki w zw. zart. 11§2 kk
J. J.
oskarżonego zart. 278§1 kkw zb. zart. 290§1 kki w zw. zart. 11§2 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku
z dnia 20 lutego 2013 roku     sygn. akt II K 290/12

na podstawieart. 437 §1 kpk,art. 438 pkt 1 kpkw zw. zart. 455 kpk,art. 636 § 1 kpkiart. 9 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami)
- zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoS. R.w ten sposób, żeeliminuje z kwalifikacji prawnej przypisanego mu w punkcie 2 wyroku czynu dyspozycjęart. 290 § 1 kk;
- w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację prokuratora w stosunku do oskarżonegoJ. J.za oczywiście bezzasadną;
- kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt: IV Ka 248/13

UZASADNIENIE
S. R.iJ. J.zostali oskarżeni o to, że:
w okresie od 27 grudnia do 30 grudnia 2011 roku wspólnie i w porozumieniu dokonali z działki leśnej kradzieży drzewa po jego uprzednim wyrębie na ogólną sumę strat 231,14 zł na szkodęA. G., tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 290 § 1 kki w zw. zart. 11 § 2 kk.
Sąd Rejonowy w Radomsku wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 roku w sprawie II K 290/12:

-

oskarżonegoJ. J.uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu czynu;

oskarżonegoS. R.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, z tym, że dokonał zmian w jego opisie polegających na tym, że uznał, iż oskarżony działał sam i że dokonał kradzieży po uprzednim wyrębie drzewa wartości 284,31 zł., który to czyn został zakwalifikowany zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 290 § 1 kki za to, na podstawieart. 278 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę 30 stawek dziennych grzywny po 10 zł. stawka, warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat, na podstawieart. 290 § 2 kkorzekł o nawiązce, orzekł również o kosztach sądowych.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora.
Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść obu oskarżonych, zarzucając wyrokowi:

-

co doJ. J.obrazęart. 7 i 410 kpkpoprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i uznanie, że wyjaśnieniaJ. J.składane przed Sądem są bardziej wiarygodne niż te składane w postępowaniu przygotowawczym, co w konsekwencji spowodowało jego uniewinnienie, podczas gdy zdaniem prokuratora działał on wspólnie i w porozumieniu zeS. R.;

co doS. R.błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że dopuścił się on przypisanego mu czynu sam, podczas gdy zdaniem prokuratora działał wspólnie i w porozumieniu zJ. J..

W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do Sądu pierwszej instancji.
Prokurator na rozprawie apelacyjnej podtrzymywał swoją apelację i wnioski w niej zawarte. Ponadto na wypadek nieuwzględnienia apelacji wniósł o poprawienie z urzędu w trybieart. 455 kpkbłędnej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemuS. R..
OskarżonyJ. J.na rozprawie apelacyjnej wnosił o nieuwzględnienie apelacji i o utrzymanie zaskarżonego wyroku mocy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja prokuratora co doJ. J.była oczywiście bezzasadna, a co doS. R.była bezzasadna ale spowodowała zmianę zaskarżonego wyroku.
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych oraz naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką dajeart. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta powinna być im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne.
W szczególności prokurator epatując treścią wyjaśnień złożonych przez podejrzanych już na etapie postępowania przygotowawczego nie zdaje sobie najwidoczniej sprawy, że na podstawie tych wyjaśnień i tak doszłoby do uniewinnieniaJ. J.od popełniania zarzuconego mu czynu. Przecież obaj podejrzani w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniali o wspólnym wycinaniu drzew w listopadzie 2011 roku, zaraz po Dniu Wszystkich Świętych, na miejsce wycinki dojechali rowerami ( co wskazuje na w miarę ciepłą pogodę). Tymczasem pokrzywdzony kategorycznie zeznaje ( i nikt, a już na pewno prokurator, tego nie kwestionuje), że do wycięcia drzew z jego lasu doszło po Bożym Narodzeniu, miedzy 27 a 30 grudnia 2011 roku.S. R.dopytywany przed Sądem potwierdził, że mówiąc w dochodzeniu o wspólnym wycinaniu drzew zJ. J.miał na myśli wycinkę ze swojej działki w listopadzie, a w grudniu z działki pokrzywdzonego drzewa wyciął sam ( vide k. 109 i k. 136).
Zatem nie zachodzi żadna sprzeczność pomiędzy wyjaśnieniami tych dwóch oskarżonych. Wbrew twierdzeniu prokuratora wyjaśnienia oskarżonych co do tego, żew grudniu 2011rokuJ. J.nie wycinał drzewa są konsekwentne i spójne. Prokurator nie zauważył, że w postępowaniu przygotowawczym mówili oni o wspólnym wycinaniu drzew w listopadzie – chodziło im o „legalną” wycinkę z działki oskarżonegoS. R..
Poza tym,J. J.nie znał przebiegu granicy między działkąS. R.a działką pokrzywdzonego, zatem nawet gdyby wycinał z oskarżonymS. R.drzewa w grudniu 2011 roku ( a nie wycinał), to i tak nie można by mu było przypisać zamiaru bezpośredniego kradzieży drzewa.
Rozmowy na korytarzu sądowym, w którychJ. J.„odcinał się” pomawiającemu go pokrzywdzonemu, nie świadczą o stosunku tego oskarżonego do czynu, tylko do osoby pokrzywdzonego, przez którego zeznania znalazł się ( jak się okazało niesłusznie) na ławie oskarżonych. Teza, jakoby ironiczne odzywki pod adresem pokrzywdzonego ( „poczekaj jeszcze trochę to zostawię ci takie choinki” – mówiąc to oskarżony pokazywał wysokość kolan) miałyby być okolicznością, która „potwierdza dokonanie zarzuconego mu czynu” jest wręcz niedorzeczna. Prokurator nie wziął pod uwagę kontekstu sytuacji – wypowiedział te słowa człowiek ( jak się okazało ) niewinny pod adresem pomawiającego go świadka. Oskarżony mógł w takiej sytuacji milczeć ( to byłoby najlepsze), mógł pomstować, złorzeczyć, biadolić, a wybrał gorzką ironię – najwidoczniej nie trafił z poczuciem humoru w gusta prokuratora, który usiłuje z tej „odzywki” uczynić poszlakę obciążającą oskarżonego.
Zatem ustalenie, iż oskarżonyJ. J.nie dokonał zarzuconego mu czynu, a tym samym, że oskarżonyS. R.działał sam, było jak najbardziej trafne.
Niestety, Sąd Rejonowy błędnie zakalikował czyn oskarżonegoS. R.zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 290 § 1 kk.
Artykuł 290 § 1 kkokreśla w istociekaralną postać przygotowania do kradzieży, na co wskazuje zawarte w tym przepisie określenie celu dokonywanego przez sprawcę wyrębu drzewa.Oczywiste jest, że czynności przygotowawcze do dokonania zaboru zostają pochłonięte przez sam zabór - z tego powodu sprawca wyrębu drzewa w lesie, który dokonał zaboru uprzednio wyrąbanego przez siebie drzewa, nie odpowiada zart. 290 § 1w zw. zart. 278 § 1kk, ale jedynie zart. 278 § 1kk(zob. wyr. SN z 9.4.1997 r.,III KKN 241/96, OSP 1998, Nr 5, poz. 95). W takim wypadku i tak możliwe będzie orzeczenie środka karnego w postaci nawiązki (art. 290 § 2kk). Również w doktrynie prawa karnego ugruntowany jest pogląd, że jeżeli sprawca po dokonaniu wyrębu drzewa w lesie następnie je kradnie - odpowiada już za przestępstwo określone w innych przepisach, gdyżwyrąbanie drzewa stanowiło tylko czynność przygotowawczą do innego przestępstwa(por.Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222–316. Tom IIpod red. prof. dr hab. Andrzej Wąsek, red. prof. dr hab. Robert Zabłocki, Rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 4).
Zgodnie zart. 455 kpknie zmieniając ustaleń faktycznych, Sąd odwoławczy poprawia błędną kwalifikację prawną niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. Dlatego Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim zmienił zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoS. R.w ten sposób, że wyeliminował z kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu dyspozycjęart. 290 § 1 kk
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jest sprawiedliwy, Sąd Okręgowy nie dostrzegł żadnego naruszenia prawa karnego procesowego, ani żadnego innego naruszenia prawa karnego materialnego, a orzeczona wobecS. R.kara jest słuszna, adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu.
Na wydatki Skarbu Państwa w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim na podstawieart. 636 § 1 kpkwydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciążył Skarb Państwa.
Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.