Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Ua 12/13
Data wyroku: 2013-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Rosłoń, Elżbieta Krupińska, Stanisław Stankiewicz
Podstawa prawna: art. 4 ust. 2 i 3 ustawy o regabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych

Sygn. akt V Ua 12/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSO Elżbieta Krupińska
Sędziowie: SSO Elżbieta Rosłoń (spr.)
SSO Stanisław Stankiewicz

Protokolant:  Irena Prochowicz

po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 roku w Białymstoku
sprawy z wnioskuA. D. (1)
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wB.
o ustalenie stopnia niepełnosprawności
na skutek apelacji wnioskodawcyA. D. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 19 listopada 2012 roku sygn. akt VI U 87/12

Oddala apelację.

Sygn. akt V Ua 12/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z 19 listopada 2012 r. zmienił orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wB.z 11 stycznia 2012 r. i poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wB.z 2 listopada 2012 r. nie zaliczająceA. D. (1)do stopnia niepełnosprawności, w ten sposób, że zaliczył odwołującegoA. D. (1)do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim na stałe od 28 lutego 2012 r.
Dokonując weryfikacji zasadności zaskarżonego przezA. D. (1)orzeczenia, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów z zakresu występujących u niego schorzeń tj. psychiatrii, ortopedii, nefrologii i gastrologii a następnie, po złożeniu przez odwołującego nowej dokumentacji medycznej, biegłego neurologa, pulmonologa i biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej.
Biegli psychiatra, ortopeda, nefrolog i gastrolog, po przeprowadzeniu wywiadu, specjalistycznych badań i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej, rozpoznali chorobę refluksową przełyku, stłuszczenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego, zaburzenia czucia obu rąk bez upośledzenia funkcji, zaburzenia adaptacyjnei zespół uzależnienia od alkoholu. Uznali, że rozpoznane schorzenia spowodowały niepełnosprawność w stopniu lekkim na stałe od 28 lutego 2012 r. W ocenie biegłych charakter i nasilenie schorzeń powodują istotne upośledzenie sprawności psychofizycznej, które ogranicza w stopniu lekkim zdolnośćdo pełnienia ról społecznych oraz wykonywania zatrudnienia. Wskazali,że istnieje konieczność systematycznego leczenia specjalistycznego, kontroli wyników badań laboratoryjnych i zachowanie bezwzględnej abstynencji alkoholowej.
Biegli – neurolog, pulmonolog i z zakresu rehabilitacji medycznej- na podstawie wywiadu, badania przedmiotowego oraz analizy akt sprawy rozpoznali u badanego zespół bólowy kręgosłupa w przebiegu choroby zwyrodnieniowej z niewielkim ograniczeniem ruchomości w odcinku szyjnymi lędźwiowym, stan po uszkodzeniu nerwu łokciowego lewego, napady padaczkowe w przebiegu zespołu uzależnienia od alkoholu, stan po toksycznym uszkodzeniu wątroby i nerek i podejrzenie włóknienia płuc. Stwierdzili,że zaawansowanie choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, uszkodzenie nerwu łokciowego lewego i schorzenia płuc uzasadniają orzeczenie lekkiego stopnia niepełnosprawności badanego od daty badania tj. od 10 października 2012 r. Wskazali też, że badany jest osobą samodzielną i nie wymaga czasowejani stałej pomocy ze strony osób drugich w pełnieniu ról społecznych.
Zdaniem Sądu Rejonowego opinie sporządzone przez biegłych sądowych były logiczne i spójne. Z uwagi na stopień stanowczości wyrażonych w opinii wniosków i sposób ich motywowania, jak również wiedzę i doświadczenie biegłych, Sąd Rejonowy ocenił je jako rzetelne i fachowe i oparł na nich swoje ustalenia. Wskazał, że opinie te korespondują ze sobą i dają pełen obraz zdrowia odwołującego.
Sąd Rejonowy zważył na treśćart. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz. U. Nr 123. poz. 776 ze zm.) i uznał, że zgromadzony materiał dowodowy i ocena prawna pozwalają zaliczyć odwołującego do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim na stałe od 28 lutego 2012 r.
W oparciu oart. 47714§ 2 kpcorzekł jak w wyroku.

Apelację od powyższego wyroku wniósłA. D. (1). Zaskarżając wyrok w całości wniósł o jego zmianę poprzez zaliczenie do osóbo umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.
W uzasadnieniu wskazał, że stan zdrowia nie pozwala mu na normalne funkcjonowanie ponieważ występujące schorzenia w znacznym stopniu naruszają wydolność czynnościową organizmu. Podniósł, że nadal leczy sięi pozostaje pod opieką poradni rehabilitacyjnej, psychiatrycznej i lekarza pulmonologa. Odczuwa nawracające bóle kręgosłupa, ramion, dłoni oraz szyii cierpi na depresję. Dołączył wynik badania komputerowego klatki piersiowejz 23 stycznia 2013 r. i zaświadczenie lekarskie.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna.
Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe i zgromadził wystarczający materiał dowodowy, który ocenił nie naruszając granic zastrzeżonych dla swobodnej oceny dowodów.W efekcie wydał trafne rozstrzygnięcie znajdujące uzasadnienie w całokształcie sprawy oraz treści obowiązujących przepisów. Sąd Okręgowy akceptuje w pełni te ustalenia i przyjmuje je za własne, bez potrzeby szczegółowegoich przytaczania.
Istotą sprawy i celem postępowania Sądu I instancji było rozstrzygnięcie, czy schorzenia występujące uA. D. (1)spowodowały niepełnosprawność w stopniu znacznym, umiarkowanym czy lekkimw rozumieniuart. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych(Dz. U. Nr 123 poz. 776 ze zm.) i jeśli tak, |to czy niepełnosprawność ta jest stała,czy okresowa.
Zdaniem Sądu odwoławczego Sąd I instancji prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie na dowodach z opinii biegłych sądowych. Opinie te zostały sporządzone przez dwa zespoły składające się łącznie z siedmiu biegłych sądowych - psychiatry, ortopedy, nefrologa i gastrologa oraz neurologa, pulmonologa i z zakresu rehabilitacji medycznej – specjalistów z zakresu schorzeń, którymi dotknięty jestA. D. (1). Biegli posiadają wiadomości fachowe, odpowiednie doświadczenie zawodowe i wiedzę niezbędnądo właściwej oceny stanu zdrowia skarżącego.
Po przeprowadzeniu wywiadu, badań specjalistycznych i wszechstronnej analizie dokumentacji medycznej biegli dokonali szczegółowej oceny stopnia zaawansowania rozpoznanych u skarżącego schorzeń, również z punktu widzenia ograniczenia jego zdolności do pełnienia ról społecznychlub wykonywania zatrudnienia. Przekonywującouzasadnili swoje stanowisko odnośnie zaliczenia skarżącego do lekkiego stopnia niepełnosprawności.
Rzetelność i trafność opinii biegłych nie budzi żadnych wątpliwościpod względem zgodności z zasadami logiki, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej. Również poziom wiedzy biegłych a także sposób motywowaniai stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opiniach zostały prawidłowo ocenione przez Sąd I instancji. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest jakichkolwiek podstaw do skutecznego kwestionowania tych opinii.
W ocenie Sądu Okręgowego przeprowadzone przez Sąd I instancji postępowanie dowodowe było prawidłowe a zebrany materiał został właściwie oceniony w aspekcie prawa materialnego, tj.art. 4 ust. 2 i 3 ustawyo rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, który stanowi, że do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, natomiast do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.
Ocena ta skutkowała zaliczeniem skarżącego do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim, bowiem naruszona sprawność jego organizmu, powoduje w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną. Skarżący nie wymaga pomocy innych osób gdyż jego zdolność do pełnienia ról społecznychoraz wykonywania zatrudnienia, z uwagi na występujące schorzenia,jest ograniczona w stopniu lekkim.
Oceny tej nie mogły zmienić złożone w toku postępowania odwoławczego wyniki badania klatki piersiowej oraz zaświadczenie lekarskie - k. 109 i 110 bowiem nie wskazały one innych chorób i dolegliwości niż te, które były przedmiotem opiniowania.
Z tych też względów, na mocyart. 385 kpc, apelacja podlegała oddaleniu.