Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 771/13
Data wyroku: 2013-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Żmigrodzka, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt XI Ka 771/13, XI Kz 418/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2013r.

Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym

w składzie:Przewodniczący: SSOArkadiusz Śmiech-spr.
Sędziowie: SOElżbieta Kowalska
SOKatarzyna Żmigrodzka

Protokolant:prot. Małgorzata Purc

przy udziale Prokuratora Marty Baranowskiej
po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r.
sprawyW. J.
oskarżonego zart. 278 § 2 kk
na skutek apelacji prokuratora i zażalenia obrońcy oskarżonego w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach
od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach
z dnia 7 maja 2013 r. sygn. akt II K 787/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

XI Ka 771/13

UZASADNIENIE
W. J.oskarżony został o to, że:

I
w okresie od 20 marca 2009 roku do dnia 29 marca 2009 roku wP.gm.P., woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez zgody uprawnionego podmiotu i wbrew zasadom użytkownika uzyskał cudze programy komputerowe w postaci:(...)(...)oraz(...)zainstalowanych na dysku twardymm-ki T. (...), nr(...)zamontowanego w laptopiem-ki E.nr(...)czyniąc tym straty w łącznej kwocie nie mniejszej niż 353,00 zł na szkodęfirmy (...)– reprezentowanej przezStowarzyszenie (...)z/s wW., tj. o czyn zart. 278 § 2 kk.

II
w okresie od 28 lutego 2011 roku do dnia 29 marca 2012 roku wP.gm.P., woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez zgody uprawnionego podmiotu i wbrew zasadom użytkowania uzyskał cudzy program komputerowy w postaci:(...)zainstalowanego na dysku twardymm-ki T. (...), nr(...)zamontowanego w laptopiem-ki E.nr(...)czyniąc tym straty w łącznej kwocie nie mniejszej niż 280,00 zł na szkodęfirmy (...)– reprezentowanej przezStowarzyszenie (...)z/s wW., tj. o czyn zart. 278 § 2 k.k.

III
w okresie od 13 marca 2011 roku do dnia 29 marca 2012 roku wP.gm.P., woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez zgody uprawnionego podmiotu o wbrew zasadom użytkownika uzyskał cudze programy komputerowe w postaci trzech kopii:M. (...)zainstalowanych na dysku twardymm-ki T. (...), nr(...)zamontowanego w laptopiem-ki E.nr(...)czyniąc tym straty w łącznej kwocie nie mniejszej niż 5559,00 zł na szkodęfirmy (...)reprezentowanej przezKancelarię (...)z/s wW., tj. o czyn zart. 278 § 2 kk.

Sąd Rejonowy w Puławach wyrokiem z dnia 7 maja 2013 r. oskarżonegoW. J.uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w pierwszym punkcie aktu oskarżenia; oskarżonegoW. J.uznał za winnego tego, że wP.woj.(...)przyjął program komputerowyo nazwie M. (...)o wartości 1853 zł, który w dniu 13 marca 2011 r. został skopiowany i zapisany na dysku twardym jego komputeramarki E.nr(...)w postaci plików komputerowych w formie kopi instalacyjnej i spakowanej kopi instalacyjnej, a w dniu 11 listopada 2011 r. został zainstalowany na tym komputerze w pełnej formie, bez zgody uprawnionego podmiotu, a o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, wbrew warunkom umowy licencyjnej dotyczącej kopiowania i korzystania z tego programu, który to czyn wyczerpał dyspozycjęart. 293 § 1 k.k.w zw. zart. 292 § 1 k.k.; oskarżonegoW. J.uznał za winnego tego, że wP.woj.(...)nabył program komputerowy o nazwie(...)o wartości 103,29 zł, który w dniu 28 lutego 2011 r. został skopiowany i zainstalowany na dysku twardym jego komputeramarki E.nr(...)bez zgody uprawnionego podmiotu, a o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, wbrew warunkom umowy licencyjnej dotyczącej kopiowania i korzystania z tego programu, który to czyn wyczerpał dyspozycjęart. 293 § 1 k.k.w zw. zart. 292 § 1 k.k.; na podstawieart 59 § 1 k.k.odstąpił od wymierzenia oskarżonemuW. J.kar za przestępstwa opisane w 2 i 3 punkcie wyroku; na podstawieart. 293 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego przepadek programów komputerowych wymienionych w 2 i 3 punkcie wyroku;
na podstawieart 44 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego przepadek dysku twardegom-ki T. (...), nr(...)zamontowanego w laptopiem-ki E.nr(...)na którym zainstalowano programy wymienione w 2 i 3 punkcie wyroku; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 850 (osiemset pięćdziesiąt) złotych tytułem częściowego zwrotu poniesionych wydatków, w pozostałej części wydatkami związanymi z oskarżeniem w części uniewinniającej obciążył Skarb Państwa.

Od wyroku tego apelację złożył prokurator. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucił orzeczeniu;

1
obrazę prawa karnego materialnego pod postacią przepisuart. 44 § 1 kkpoprzez jego niesłuszne niezastosowanie i niewskazanie go, jako podstawy prawnej orzeczenia przepadku wobec oskarżonegoW. J.nielegalnych programów tj.M. (...)oraz(...)w sytuacji, gdy oskarżony nad tymi przedmiotowymi miał faktyczne władztwo i pochodziły one bezpośrednio z przestępstwa,

2
obrazę prawa karnego procesowego pod postacią przepisuart. 413 § 2 pkt 1 kpkpoprzez niewskazanie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. 2 i 3 wyroku ram czasowych tj. daty początkowej czynu, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia,

3
błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieprawidłowym ustaleniu i określeniu formy czasownikowej zachowania oskarżonego co do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 2 wyroku, tj. „że przyjął program komputerowy” zamiast prawidłowej tj. „że, nabył program komputerowy” który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia,

4
błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, iż okoliczności sprawy wskazują, że zostały spełnione przesłanki do zastosowania dobrodziejstwa zart. 59 § 1 kkco do czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. 2 i 3 wyroku i odstąpienie od wymierzenia kary za ich popełnienie, co w konsekwencji spowodowało, iż nie zostały spełnione cele postępowania karnego określone wart. 2 kpkktóry mógł mieć wpływ na treść orzeczenia.

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
-wskazanie jako podstawy prawnej orzeczenia przepadku nielegalnych programów tj.M. (...)oraz(...)przepisuartykułu 44 § 1 kk;
-zmianę opisu czynów przypisanych oskarżonych w pkt. 2 i 3 wyroku poprzez wskazanie jako daty początkowej ich popełnienia: od dnia 16 marca 2010 r. (tj. daty zakupu laptopa);
-przyjęcie, iż zachowanie oskarżonego z czynu przypisanego w pkt. 2 wyroku polegało na nabyciu programu komputerowegoM. (...);
-wymierzenie za popełnienie czynów przypisanych w pkt. 2 i 3 wyroku, przy przyjęciu, iż zachodzą przesłanki wskazane w treściart. 91 § 1 kkkary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby trzech lat, grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 pln, przepadku dysku twardego z nielegalnym oprogramowaniem i kosztów postępowania w całości.
Na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach procesu zażalenie złożył obrońca oskarżonego. Zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że uiszczenie kosztów postępowania przeprowadzonego w niniejszej sprawie nie będzie dla oskarżonego zbyt uciążliwe podczas, gdy oskarżony ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ponieść kosztów procesu, wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez zwolnienie oskarżonego od zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje;

Apelacja, tak jak i zażalenie, w toku instancyjnej kontroli prawidłowości zaskarżonego wyroku uznane zostały za niezasadne w stopniu oczywistym. Za taką oceną środków odwoławczych przemawiało to, że postawione w nich zarzuty jak też przytoczona na ich poparcie argumentacja okazały się być całkowicie chybione.
Wbrew twierdzeniom i wywodom prokuratora Sąd Rejonowy przy rozpoznaniu sprawy nie dopuścił się obrazy wskazanych w apelacji przepisów prawa materialnego i postępowania, jak też nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia.
O obrazieart. 44 § 1 k.k.w omawianym przypadku w ogóle nie może być mowy, bowiem przepis ten nie miał tutaj zastosowania. Pozyskane przez oskarżonego nielegalnie programy komputerowe nie mają statusu przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa, o których stanowi wspomnianyart. 44 § 1 k.k.Te programy komputerowe stanowią przedmioty, które służyły do popełnienia przestępstwa. Przepadek takich przedmiotów przewidująart. 44 § 2 k.k.orazart. 293 § 2 k.k.Z tych dwóch przepisów wchodzących w grę w niniejszej sprawie, przepis szczególny(lex specialis)stanowi ten drugi, który prawidłowo zastosował Sąd pierwszej instancji.
Nie może być mowy również o obrazieart. 413 § 2 pkt. 1 k.p.k.w ujęciu o jakim jest mowa w zarzucie drugim apelacji. Istota przestępczego zachowania oskarżonego w przypisanych mu czynach sprowadzała się do skopiowania i zainstalowania na dysku twardym komputera programów komputerowych. W tym momencie nastąpiło zrealizowanie przez sprawcę znamion czynów przypisanych według przyjętej kwalifikacji prawnej. Daty dzienne tych czynności sprawczych zostały wskazane w zaskarżonym wyroku w opisach obu przypisanych występków zgodnie z wymogiem wspomnianego przepisu.
Sąd pierwszej instancji także nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Użycie przez Sąd orzekający w opisie czynu z punktu 2. znamienia czasownikowego „przyjął” nie stanowi nieprawidłowości. Oskarżony nie wyjaśnił w jakich okolicznościach objął swoim władztwem program komputerowyM. (...).Nie wiadomo, czy nabył ten program, czy został on mu tylko udostępniony w celu skopiowania. Stąd użycie przez Sąd orzekający znamienia czasownikowego o najszerszym znaczeniu było nie tylko uprawnione, ale i prawidłowe.
Podobnie rzecz się ma z przekonaniem Sądu Rejonowego o osiągnięciu celów wyroku przy zastosowaniu względem oskarżonego dobrodziejstwa odstąpienia od wymierzenia kary. Ze stwierdzonej w opinii biegłego okoliczności w postaci utworzenia jedynie dwóch plików za pomocą programuM. (...)do dnia zatrzymania komputera, Sąd orzekający wysnuł prawidłowe wnioski. Uprzednia karalność oskarżonego nie ma wpływu na ocenę stopnia szkodliwości społecznej czynów przypisanych w zaskarżonym wyroku. Tak samo bez znaczenia dla tej oceny jest posiadanie przez oskarżonego podstawowej wiedzy informatycznej. Tym samym chybiona argumentacja skarżącego, zaprezentowana w środku odwoławczym, nie jest w stanie podważyć słuszności zajętego przez Sąd orzekający stanowiska, o którym mowa. Powielanie w tym miejscu racji dowodzących trafności tego stanowiska jest zbędne. Wystarczy bowiem odesłanie autora apelacji do uzasadnienia zaskarżonego wyroku, gdzie zaprezentowana argumentacja spotyka się z całkowitą aprobatą Sądu odwoławczego.
Wniesione przez obrońcę oskarżonego zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach procesu również okazało się być niezasadne. Zgodnie z brzmieniemart. 627 k.p.k.w polskim procesie karnym regułą jest obciążenie sprawcy kosztami procesu. Od reguły tej przewidziany jest wyjątek określony wart. 624 k.p.k.W myśl tego przepisu sąd może zwolnić oskarżonego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Żaden z tych dwóch przypadków nie występuje w odniesieniu do osoby oskarżonego. Całość poniesionych w sprawie wydatków wyniosła 1602, 04 zł.W. J.zostały przypisane dwa spośród trzech zarzuconych przestępstw. Zasądzona od oskarżonego kwota 850 zł zatem, zgodnie z uregulowaniem zawartym wart. 630 k.p.k.obejmuje zwrot jedynie części wydatków ( z kwoty 1068,43 zł) należnych Skarbowi Państwa. Poza tym oskarżony jest kawalerem, nie posiadającym nikogo na utrzymaniu, zatrudnionym wZakładach (...)wP.z wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 1300 zł. W tym stanie rzeczy stanowisko Sądu Rejonowego o braku podstaw do uznania, iż uiszczenie części kosztów sądowych byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe jest słuszne i jako takie spotyka się z aprobatą Sądu odwoławczego, dlatego nie może zostać skutecznie podważone przez autora zażalenia.
Mając na uwadze zaprezentowaną motywację, nie dostrzegając uchybień z art.art. 439 i 440 k.p.k., które należałoby uwzględnić z urzędu, Sąd odwoławczy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jak w wyroku.
Rozstrzygnięcie o wydatkach postępowania odwoławczego uzasadnia przepisart. 636 § 1 k.p.k.