Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 134/13
Data wyroku: 2013-03-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

X Ka 134/13

    UZASADNIENIEM. C.został oskarżony o to, że:

w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)dokonał wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1),A. P. (1),D. S.i innymi dotąd nieustalonymi osobami rozboju na osobieG. B. (1), w ten sposób, że bili pokrzywdzonego po całym ciele oraz uderzyli go szklaną butelką w głowę a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefonmarki N. (...)wraz z kartą pre paidO., zegarekT.(...), pieniądze w kwocie 200 złotych, portfel czarny skóropodobny wraz z dowodem osobistym o łącznej wartości około 1000 złotych, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.
R. P. (1)został oskarżony o to, że:
w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)dokonał wspólnie i w porozumieniu zM. C.,A. P. (1),D. S.i innymi dotąd nieustalonymi osobami rozboju na osobieG. B. (1), w ten sposób, że bili pokrzywdzonego po całym ciele oraz uderzyli go szklaną butelką w głowę a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefonmarki N. (...)wraz z kartą pre paidO., zegarekT.(...), pieniądze w kwocie 200 złotych, portfel czarny skóropodobny wraz z dowodem osobistym o łącznej wartości około 1000 złotych przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

A. P. (1)została oskarżona o to, że:w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)dokonał wspólnie i w porozumieniu zM. C.,R. P. (1),D. S.i innymi dotąd nieustalonymi osobami rozboju na osobieG. B. (1), w ten
sposób, że bili pokrzywdzonego po całym ciele oraz uderzyli go szklaną butelką w głowę a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefonmarki N. (...)wraz z kartą pre paidO., zegarekT.(...), pieniądze w kwocie 200 złotych, portfel czarny skóropodobny wraz z dowodem osobistym o łącznej wartości około 1000 złotych, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.

D. S.został oskarżony o to, że:
w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)dokonał wspólnie i w porozumieniu zM. C.,R. P. (1),A. P. (1)i innymi dotąd nieustalonymi osobami rozboju na osobieG. B. (1), w ten sposób, że bili pokrzywdzonego po całym ciele oraz uderzyli go szklaną butelką w głowę a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefonmarki N. (...)wraz z kartą pre paidO., zegarekT.(...), pieniądze w kwocie 200 złotych, portfel czarny skóropodobny wraz z dowodem osobistym o łącznej wartości około 1000 złotych przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.kw zw. zart. 64 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r. Sąd Rejonowy dlaW., w sprawie sygn. akt II K 1001/11:
I. oskarżonego

M. C.w granicach oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)wraz zR. P. (1),A. P. (1)iD. S.wziął udział w pobiciuG. B. (2), narażając go swoim działaniem na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k., w
ten sposób że zadawał mu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele i tak opisany czyn zakwalifikował jako wyczerpujący znamiona występku określonego wart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoR. P. (1)w granicach oskarżenia uznał za winnego tego, że

-

w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)wrazM. C.,A. P. (1)iD. S.wziął udział w pobiciuG. B. (2), narażając go swoim działaniem na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k., w ten sposób że zadawał mu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele i tak opisany czyn zakwalifikował jako wyczerpujący znamiona występku określonego wart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 158 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (roku) i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

oraz tego, że

-

w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)dokonał kradzieży butelki wódki(...)o wartości nie mniejszej niż 0,01 złotego i nie wyższej niż 200 złotych, czym działał na szkodęG. B. (2)i tak opisany czyn zakwalifikował jako wyczerpujący znamiona wykroczenia opisanego w art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. skazał go i wymierzył mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;

III
oskarżoną

A. P. (1)w granicach oskarżenia uznał za winną tego, że w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)wraz zM. C.,R. P. (1)iD. S.wzięła udział w pobiciuG. B. (2), narażając

go swoim działaniem na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k., w ten sposób że zadawała mu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele i tak opisany czyn zakwalifikował jako wyczerpujący znamiona występku określonego wart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazał ją i wymierzył jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
oskarżonego

D. S.w granicach oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 5 września 2011 roku wW.u zbiegu ulic(...)i Al.(...)wraz zM. C.,R. P. (1),A. P. (1)iD. S.wziął udział w pobiciuG. B. (2), narażając go swoim działaniem na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k., w ten sposób że zadawał mu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla(...)za przestępstwo podobne - występek rozboju zart. 280 § 1 k.k.- w sprawie IV K 1800/06 i tak opisany czyn zakwalifikował jako wyczerpujący znamiona występku określonego wart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 158 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobecM. C.w punkcieI(pierwszym) kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6 września 2011 roku do dnia 16 kwietnia 2012 roku
przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 63 § 1 na poczet orzeczonej wobecR. P. (1)w punkcie II (drugim) kary pozbawienia wolności zaliczył
okres jego rzeczywistego pozbawienia wolnośc8i w sprawie od dnia 6
września 2012r. do dnia 19 września 201 lr., oraz od dnia 20 marca 2012r. do dnia 11 maja 2012r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawiania wolności;

VII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobecA. P. (1)w punkcie III (trzecim) kary pozbawienia wolności zaliczył okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6 września 2011 roku do dnia 29 marca 2012 roku przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobecD. S.w punkcie IV (czwartym) kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6 września 2011 roku do dnia 11 maja 2012 roku przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IX
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.p.w.w zw. zart. 44 § 5 k.p.w.nakazał zwrócić na rzeczG. B. (2)dowód rzeczowy w postaci butelki szklanej 0,7 litra z etykietką(...)z zawartością płynu opisany pod poz. 1 wykazu dowodów rzeczowych „Drz" SIP 13377-13381/11 zamieszczonego na karcie 285 akt sprawy;

X
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnił oskarżonych od kosztów sądowych w całości i określa, że wchodzące w ich skład wydatki przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacje od wyroku złożyli: obrońca oskarżonegoM. C., obrońca oskarżonegoR. P. (2), obrońca oskarżonejA. P. (1), oskarżonyD. S.i jego obrońca oraz prokurator.
Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonychM. C.,R. P. (1),A. P. (1)iD. S..
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu przez Sąd, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje ustawowe znamiona czynu zabronionego zart. 158 § 1 kk, w sytuacji, gdy całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w szczególności zeznania pokrzywdzonegoG. B. (2)oraz świadków-G. S.iM. K., oceniany zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, a przede wszystkim wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iż zachowanie oskarżonych wypełnia ustawowe znamiona czynu zart. 280 § 1 k.k.
Mając na uwadze powyższe wniósł uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoR. P. (1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej oskarżonegoR. P. (1)w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wyroku a w szczególnościart. 4, art. 5 §2, art. 7, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez:
-rozstrzygnięcie na niekorzyśćR. P. (1)nie dających się usunąć wątpliwości, wynikających z wyjaśnień oskarżonych i zeznań pokrzywdzonego,
na podstawie których to dowodów nie można ustalić, że oskarżony brał udział w pobiciu,

-

bezpodstawne uznanieR. P. (1)za współsprawcę pobicia pomimo, że oskarżony ani razu nie uderzył pokrzywdzonego, natomiast stał w niesprecyzowanej odległości od miejsca pobicia i osób biorących udział w zdarzeniu, które miało dynamiczny przebieg, a pokrzywdzony uciekał i wszystkie osoby biorące udział przemieszczały się,

brak ustalenia miejsca położenia butelki wódki „(...)i czasu, w którym oskarżony miał dokonać jej kradzieży, a także brak ustalenia precyzyjnej wartości tego mienia.

Na podstawieart. 427 §2 i art. 438 pkt 3 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenie, który miało wpływ na treść wyroku poprzez bezpodstawne ustalenie jakobyR. P. (1)zadawałG. B. (1)uderzenie rękoma i nogami po całym ciele.
Na podstawieart. 427 §1 kpkwniósł: o uniewinnienieR. P. (1)od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i zwrócenie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonejA. P. (1)zaskarżył wyrok w części dotyczącejA. P. (1). Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iżA. P. (1)brała udział w pobiciu pokrzywdzonego, podczas gdy zebrany materiał dowodowy i prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi.
Na podstawieart. 427 § 1 kpki437 § 1 i 2 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonejA. P. (1)od
przypisanego jej czynu.
Obrońca oskarżonegoD. S.zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego.

Na podstawieart. 438 pkt 4 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemuD. S.bezwzględnej kary dwóch lat pozbawienia wolności wynikającą z niesłusznego nie zastosowania przez Sąd środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary wolności przez nieuwzględnienie ustalonych w tej sprawie okoliczności łagodzących na podstawie dyrektyw zawartych wart. 53 k.k., takich jak postawa oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, w szczególności wyrażenie skruchy oraz stopnia przyczynienia się pokrzywdzonego do popełnionego czynu, co ostatecznie doprowadziło do wymierzenia oskarżonemuD. S.kary nie odpowiadającej jej celom i nie uwzględniającej ustawowych dyrektyw wymiaru kary, nakazującym zwracać szczególną uwagę na okoliczności czynu i sposób działania sprawcy po popełnieniu przestępstwa.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.w zw. zart. 69 § 1 k.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zawieszenie wykonania kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.wW.z dnia 10 października 2012r., sygn. akt II K 1001/11 na okres 5 lat tytułem próby.
Ponadto orzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisów postępowania karnego, a mianowicieart. 626 § 1 k.p.k.poprzez nie określenie w jakim zakresie i kto ponosi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na podstawieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez określenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz obrońcy oskarżonegoD. S..
OskarżonyD. S.zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść. Wniósł o zmianę wyroku z 2 lat pozbawienia wolności na karę 2 lat z warunkowym zawieszeniem tego wyroku na okres próby 5 lat.

Obrońca oskarżonegoM. C.zaskarżył wyrok w całości na korzyść w/w oskarżonego.

Na podstawieart. 427 § 2 kpkoraz438 pkt 2 i 3 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku rażącą obrazę prawa procesowego, a mianowicie:

-

art. 399 kpkpoprzez niepoinformowanie stron na rozprawie o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej oraz wydanie rozstrzygnięcia w oparciu oart. 158 kk;

art. 174 kpkpoprzez dokonywanie ustaleń faktycznych w oparciu o treść notatek urzędowych bez przesłuchania osób, które je sporządziły,

art. 5 § 1 i 2 kpk, poprzez przyjęcie, przekraczając swobodną ocenę dowodów, z naruszeniem zasady domniemania niewinności, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że oskarżonyM. C.dopuścił się zarzucanego mu czynu m.in poprzez uznanie za wiarygodne zeznań pokrzywdzonegoG. B. (2)co do jego relacji w zakresie przebiegu zdarzenia pomimo ich niekonsekwencji i sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym,

art. 7 kpkpolegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez odmówienie wiary wyjaśnieniomM. C.i tym samym przyjęcie, że brał on udział w pobiciu pokrzywdzonegoG. B. (2)podczas gdy oceniając ten dowód z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego należy

dojść do wniosku, że oskarżonyM. C.nie uczestniczył w pobiciu pokrzywdzonego, zaś jego udział w zdarzeniu był bierny, marginalny i przypadkowy,
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę wyroku mającywpływ na jego treść, a polegający na:
- przyjęciu, że oskarżonyM. C.zadawał pokrzywdzonemuG. B. (2)uderzenia rękoma i nogami po całym ciele podczas gdy sam pokrzywdzonyG. B. (2)na rozprawie w dniu 19 września 2012 r. nie rozpoznałM. C.jako sprawcy jego pobicia i nie przypominał sobie, aby ten brał udział w zdarzeniu.
Z daleko posuniętej ostrożności procesowej na wypadek gdyby Sąd Okręgowy nie podzielił powyższego zarzutu, dodatkowo zarzucił:

III
rażącą niewspółmierność kary w wymiarze 1 (jednego) roku bezwzględnej kary pozbawienia wolności jako nieadekwatną do celów kary,

IV
brak uwzględnienia okoliczności łagodzących m.in. młody wiek oskarżonego (młodociany), uprzednią niekaralność- rzutujących na wymiar kary, w rezultacie czego Sad wymierzyłM. C.karę 1 roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia kary. Taki wymiar kary stanowi niewątpliwie naruszenieart. 54 1 § k.k.

W chwili obecnej Sad winien przyjąć pozytywne prognozy względemM. C.m.in. ze względu na jego powrót do domu rodzinnego, podjęcie leczenia, wznowienie edukacji a także wykonywanie drobnych prac dorywczych mających na celu przyczynianie się do budżetu rodzinnego, wystarczający czas spędzony w izolacji (8 miesięcy)
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 427 § 1 kpkiart. 437 § 1 i 2 kpkwniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego
M. C.od przypisanego mu czynu, ewentualnie o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności z jej warunkowym zawieszeniem, wobec jego uprzedniej niekaralności, a także posiadania statusu młodocianego. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego obrony z urzędu według norm przewidzianych, jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje prokuratora, obrońców oskarżonych były zasadne i spowodowały uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Rejonowy dopuścił się przy rozpoznaniu niniejszej sprawy, zarówno obrazy przepisów postępowania, jak również błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które mogły mieć wpływ na jego treść.
Błąd w ustaleniach faktycznych{error facti)przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia to błąd, który wynika bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd "braku"), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd "dowolności") (T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, 2003, wyd. III, komentarz do art. 438).
Organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego i kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 listopada 1990 roku, w sprawie sygn. akt WRN 149/90 (publ. OSNKW 1991/7-9/41) „przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodność innych pozostaje pod ochronąart. 4 § 1 d.k.p.k.(art. 7 k.p.k. z 1997 roku) m.in. wtedy, gdy:

1
jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 357 k.p.k.), i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 1 pkt 2 k.p.k.);

2
stanowi wynik rozważenia wszystkich tych okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 3 § 1 k.p.k.);

3
jest wyczerpująco i logicznie - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - argumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 372 § 1 pkt 1 k.p.k.)."

Sąd Okręgowy w pełni podziela wyżej przedstawione stanowisko Sądu Najwyższego.
Nie przesądzając w tym miejscu kwestii winy oskarżonych ani kwalifikacji prawnej czynu stwierdzić należało, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na sprawstwo oskarżonych, natomiast przedstawiona przez Sąd Rejonowy argumentacja w tym zakresie, w ocenie Sądu Okręgowego, jest nieprzekonująca.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 5 września 2011 r.R. P. (1)orazM. C.spotkali się wklubie (...). Po wyjściu z klubu, mężczyźni udali się w kierunku sklepu monopolowego, położonego przyul. (...).(...). Po opuszczeniu sklepu monopolowego udali się w kierunku dworca kolejowego(...). W tym samym czasieD. S.A. P. (1)wraz z nieokreślonymi osobami siedzieli na ławce w parku, znajdującym się wW.przyul. (...). Naprzeciwko nich, na ławce nieopodal siedziałG. B. (2)w towarzystwie nieokreślony osób. W pewnym momencieG. B. (2)poczęstowałD. S.oraz osoby mu towarzyszące alkoholem. Po jakimś czasie,G. B. (2)podszedł doA. P. (1)i używając wulgarnych słów, złożył jej propozycję obcowania płciowego.A. P. (1)nie wyraziła na to zgody. NastępnieA. P. (1)powtórzyłaD.

(...)słowa wypowiedziane przezG. B. (2).D. S., usłyszawszy te słowa, wstał z ławki i podszedł doG. B. (2). Uderzył go swoją głową w jego głowę.G. B. (2)oddalił się, po czym powrócił w rejon przejścia podziemnego Dworca(...). Tam znajdowali sięA. P. (1),D. S.oraz kilkoro innych nieokreślonych osób.D. S.zobaczywszyG. B. (2), poinformował sowich współtowarzyszy o propozycji, złożonej przez ww. jego narzeczonej, co spowodowało pościg za uciekającymG. B. (2). Ww. dogonili go w zachodnim zejściu podziemi Dworca(...)(...)przy zbieguul. (...)z(...). Otoczyli pokrzywdzonego i zaczęli zadawać mu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele. Stojące tam osoby nawoływały do biciaG. B. (2). W pewnym momencieA. P. (1)podeszła do ww. i uderzyła go z otwartej dłoni w twarz. RównieżD. S.zadawał ciosy. Nieokreślona osobna uderzyłaG. B. (2)pustą, szklaną butelką. Wśród osób, które zadawałyG. B. (2)uderzenia był równieżM. C.orazR. P. (1), który jedynie stał obok osób bijących i nawołujących do dalszego uderzania pokrzywdzonego. Podczas ucieczkiG. B. (2)poinformował telefonicznie policję o usiłowaniu rozboju na jego osobie.
Ustalenia faktyczne w tym zakresie kwestionuje prokurator, wskazując, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje ustawowe znamiona czynu zart. 280 § 1 kk, również obrońca oskarżonejA. P. (1)zarzucając Sądowi Rejonowemu błędne przyjęcie, iż oskarżonaA. P. (1)brała udział w pobiciu pokrzywdzonego. Skarżący podnoszą także sprzeczności dotyczące miejsca zaistniałego zdarzenia. Błąd w ustaleniach faktycznych kwestionuje również obrońca oskarżonegoR. P. (1)poprzez bezpodstawne ustalenie, iż oskarżonyR. P. (1)zadawał pokrzywdzonemu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele. Zarzuty w takim kształcie uznać należy za
zasadniczo słuszne, zwłaszcza, że uzasadnienie Sądu I instancji faktycznie nie zawiera wystarczających rozważań prawnych w tym przedmiocie.
Sąd Rejonowy przy tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, opierając się na wyjaśnieniach oskarżonegoD. S.oraz oskarżonejA. P. (1)dokonał zmiany kwalifikacji prawnej zarzucanym oskarżonym czynów i przyjął, iż wyłączną przyczyną pobicia pokrzywdzonego była chęć odwetu za obelżywą propozycję skierowaną wobec oskarżonejA. P. (1), a nie zamiar zaboru cudzej rzeczy. Jednakże jak wynika z zeznań pokrzywdzonego złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynika, że został on pobity i okradziony (vide protokół przesłuchania k. 79). Należy zwrócić także uwagę na zeznania funkcjonariusza Policji, który wskazał, iż pokrzywdzony poinformował, że w podziemiach Dworca(...)został zaatakowany i okradziony (k. 19). Także z zeznań świadkaG. S.aczkolwiek nie mającego bezpośredniego związku z zaistniałym zdarzeniem jednakże znającego jego przebieg z relacji pokrzywdzonego wynika, iż pokrzywdzonemu skradziono telefon. W tym miejscy należy także podkreślić, iż niezrozumiałe jest przyjęcie przez Sąd Rejonowy faktu, iż pokrzywdzony zdołał zadzwonić na Policję i zgłosić fakt przestępstwa rozboju na jego szkodę, co w ocenie Sądu Rejonowego miało również świadczyć o braku kradzieży telefonu, skoro bezpośrednio po ataku na jego osobę stracił przytomność i odzyskał ją dopiero w szpitalu. Powyższe okoliczności obligują zatem Sąd Rejonowy do przeanalizowania zarzucanej i przypisanej oskarżonym kwalifikacji prawnych. W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy również nie sprostał tym wymogom i uzasadnienie nie daje odpowiedzi, z jakich przyczyn zachowanie wszystkich oskarżonych zostało uznane za pobicie, na co słusznie zwrócił uwagę prokurator w swej apelacji.
Trzeba mieć przy tym na uwadze, iż istotą współsprawstwa jest podział ról przy realizacji wspólnie obranego celu, co praktycznie oznacza, iż nie każdy sprawca wykonywać musi własnoręcznie znamiona określone w danym typie
przestępstwa (w tym przypadku: używa przemocy, kradnie), niemniej jednak w przypadku, gdy nie realizuje on tych znamion konieczne jest szczegółowe ustalenie, na czym polegał wkład w popełnieniu przestępstwa i czy było to na tyle istotne wspieranie działających „własnoręcznie", iż takie zachowanie traktować należy w kategoriach współsprawstwa, a nie przykładowo pomocnictwa, czy też zachowania irrelewantnego z punktu widzenia prawa karnego. Sąd odwoławczy stoi na stanowisku, że istota współsprawczego współdziałania może polegać na podjęciu takiego zachowania, które dopełnia zachowanie innych uczestników postępowania w stopniu, który zgodnie z porozumieniem i podziałem ról współdecyduje o popełnieniu przestępstwa, ale niezbędne jest wykazanie świadomości wspólnego popełnienia przestępstwa oraz istotności tego konkretnego zachowania w popełnieniu przestępstwa (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2000 r., II AKa 70/00, Prok. i Pr. 2001/5/24; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 23 listopada 2000 r., II AKa 169/00, Prok. i Pr. 2001/6/13).
Sąd Rejonowy winien również przeanalizować ponownie przebieg zdarzenia mającego miejsce w dniu 5 września 2011 r. Trzeba mieć na uwadze, iż przedmiotowe zdarzenie miało przebieg dynamiczny, pokrzywdzony po pierwszym incydencie oddalił się od sprawców, następnie został ponownie zaatakowany i uciekał. Zwrócić należy przy tym uwagę, iż w akcie oskarżenia jest mowa o jednym zdarzeniu, które miało miejsce u zbiegu ulic(...)i Al.(...)natomiast z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż mamy do czynienia z kilkoma zdarzeniami, które miały miejsce w rożnych punktach miasta w różnym czasie. Sąd Rejonowy nie wyjaśnił także udziału oskarżonegoR. P. (1)w przebiegu zdarzenia. Ustalił jedynie bowiem, iż oskarżony był obecny na miejscu zdarzenia, stał obok osób bijących i nawołujących do dalszego uderzania pokrzywdzonego. Przy tak ustalonym stanie faktycznym nie jest możliwe precyzyjne ustalenie jaka była rzeczywiście rola oskarżonego w przebiegu zdarzenia i przypisanie temu oskarżonemu winy
w zakresie czynu przypisanego, jak i, co trzeba uznać ze dalej idące - w zakresie czynu zarzucanego, uznać należy za przedwczesne.
Opisane wyżej okoliczności sprawiły, że Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Z uwagi na uchylenie orzeczenia Sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, Sąd Okręgowy uznał za przedwczesne rozstrzyganie zarzutu zawartego w apelacjach obrońcy oskarżonegoD. S.rażącej niewspółmierności kary (por. wyrok SN z 05.05.1991 r. II KR 127/90, wyrok SN z 04.10.2005 r. V KK 241/05).
Zatem przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy rozważy kwestię kwalifikacji prawnej czynu w szczególności podejmie decyzję, co do potrzeby zmiany kwalifikacji czynu zaproponowanej w akcie oskarżenia, jak również rozważy kwestię czasu popełnienia przestępstwa, rolę oskarżonych w przebiegu zdarzenia, przeprowadzając w tym zakresie postępowanie dowodowe.
Zgromadzony materiał dowodowy Sąd podda wnikliwej i wszechstronnej ocenie przy zachowaniu dyrektyw określonych wart. 7 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 4 k.p.k., dążąc do poczynienia precyzyjnych ustaleń w zakresie znamion zarzucanego oskarżonej czynu. Sąd wyda stosowne do wyników postępowania rozstrzygnięcie, a w razie potrzeby sporządzi uzasadnienie w sposób zgodny z treściąart. 424 k.p.k.umożliwiający Sądowi wyższej instancji kontrolę orzeczenia i zaprezentowanego przez sąd I instancji rozumowania.
Na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 4w zw. z§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd Okręgowy zasądził na rzecz obrońców z urzędu kwoty po 420 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.