Sąd Okręgowy w Świdnicy
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 179/12
Data wyroku: 2013-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Jedliński, Waldemar Ćmak, Patrycja Siejewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 280 § 2 kk

Sygnatura akt III K 179/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 stycznia 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w III Wydziale Karnym na sesji wyjazdowej w Sądzie Rejonowym w Kłodzku w składzie:

Przewodniczący : S.S.O. Maciej Jedliński
Ławnicy : Patrycja Siejewicz, Waldemar Ćmak

Protokolant : Małgorzata Szczygieł
w obecności Anny Akerman Prokuratora Prokuratury Rejonowej
po rozpoznaniu dnia 18 stycznia 2013 r.
sprawy:

1
T. K.

synaK.iL.z d.G.
urodzonego (...)wB.

2
S. T.

synaR.iD.z d.N.
urodzonego (...)wB.
oskarżonych o to, że:
w dniu 2 listopada 2012 r. wD., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu według wcześniej uzgodnionego sposobu działania i podziału ról dokonali rozboju na osobieI. P.w ten sposób, żeT. K.stanął przedsklepem (...)na czatach w celu ostrzeżenia przed nadchodzącymi osobamiS. T., który wszedł do wyżej wymienionego sklepu ukrywając swoją tożsamość i trzymając w ręce nóż o długości ostrza około 15 cm wzbudzając u pokrzywdzonejI. P.obawę natychmiastowego użycia przemocy, czym doprowadził ją do stanu bezbronności, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia z półki sklepowej alkohol w postaci 2 butelek wódki(...)o poj. 0,7 litra o wartości 59 zł, czym działali na szkodę właścicielkisklepu (...),

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.

____________________________________________

I
oskarżonychT. K.iS. T.uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, a opisanego w części wstępnej wyroku, z tym że eliminuje z jego treści stwierdzenie dotyczące doprowadzenia przez obu oskarżonych, działaniem tam wskazanym, pokrzywdzonejI. P.do stanu bezbronności tj. zbrodni zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawie tego przepisu przy zastosowaniuart. 60 § 2 pkt 2 § 6 pkt 2 k.k.wymierzaS. T.karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, zaśT. K.karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobecS. T.warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięciu) lat, zaś wobecT. K.na okres 4 (czterech) lat,

III
na podstawieart. 73 § 1 k.k.orzeka wobecS. T.iT. K.w okresie próby dozór kuratora sądowego,

IV
na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 i 5 k.k.zobowiązujeS. T.w okresie próby do podjęcia stałej pracy zarobkowej, ewentualnie kontynuowania nauki, jak iS. T.iT. K.do powstrzymania się od nadużywania alkoholu,

V
na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierzaS. T.karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 25 (dwadzieścia pięć) złotych każda, zaśT. K.karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 15 (piętnaście) złotych każda,

VI
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobecS. T.obowiązek naprawienia szkody przez uiszczenie na rzeczI. P.kwoty 59 zł w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia,

VII
na podstawieart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kar grzywien zaliczaS. T.okres zatrzymania od dnia 3 listopada 2012 r. do dnia 4 listopada 2012 r., zaśT. K.okres zatrzymania i aresztowania od dnia 3 listopada 2012 r. do dnia 27 listopada 2012 r. licząc iż jeden dzień zatrzymania równoważny jest dwóm dziennym stawkom grzywny, zaś co doT. K.okres od dnia 28 listopada 2012 r. do dnia 28 grudnia 2012 r. na poczet ewentualnie zarządzonej do wykonania kary pozbawienia wolności,

VIII
na podstawieart. 44 § 1 k.k.orzeka przepadek i zarządza zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci butelki o pojemności 0,7 l przechowywanego w Magazynie Dowodów Rzeczowych tut. Sądu pod poz. 1/13, zaś zarządza pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego w postaci 4 płyt CD i DVD z zapisem monitoringu,

IX
zwalniaT. K.od uiszczenia kosztów sądowych w tym opłaty, zaś na podstawieart. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychwymierzaS. T.opłatę na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 550 zł i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w części go dotyczącej w sprawie w wysokości 882,95 zł,

X
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. B.z Kancelarii Adwokackiej wK.– obrońcy oskarżonegoT. K.kwotę 1107 zł, zaś na rzecz adw.M. B.z Kancelarii Adwokackiej wK.– obrońcy oskarżonegoS. T.kwotę 738 zł – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu.

Sygnatura akt III K 179/12

UZASADNIENIE
W oparciu o zebrany w sprawie i ujawniony na rozprawie materiał dowodowy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Dnia 2 listopada 2012 r. w miejscowościD.,S. T.iT. K., w godzinach około-południowych, spożywali razem z kilkoma innymi mężczyznami wP. Z.alkohol. Kiedy skończył im się alkohol,S. T.zaproponował koledzeT. K., żeby udać się dosklepu (...)po następne butelki wódki. Gdy zorientowali się, że nie mają pieniędzy, postanowili ukraść alkohol z tegoż sklepu. Udali się najpierw do domuS. T.w celu zabrania stamtąd noża, na który to pomysł wpadł ten oskarżony, a za pomocą którego chciał w swoim zamiarze wystraszyć właścicielkę sklepu, tak by bez problemu zabrać stamtąd alkohol.T. K.nie wchodził do mieszkaniaT., ale ten po wyjściu stamtąd pokazał mu zabrany nóż. Ustalili, żeS. T.wejdzie do sklepu i ukradnie alkohol, aT. K.zostanie przed sklepem i będzie stał na czatach.

Dowód:

-

wyjaśnienia oskarżonegoS. T., k. 35-37, 188-189

częściowo wyjaśnieniaT. K., k. 42-43, 189-190;

wyjaśnienia z protokołu konfrontacji oskarżonychS. T.iT. K., k. 62-63;

zeznania świadkówM. S.iJ. J., k. 76-77, k. 78-79.

W tym celu udali się dosklepu (...). Obserwowali go przez jakiś czas i w momencie, gdy nie było w nim żadnego klienta, przystąpili do realizacji powziętego wcześniej zamiaru.S. T.w celu ukrycia swojej tożsamości nałożył na twarz przygotowaną przez siebie czapkę z wyciętymi otworami na oczy. Sytuacja ta została zarejestrowana kamerą z monitoringu i dla potrzeb niniejszego postępowania nagranie z niej zostało odczytane. Na tej podstawieI. P.– właścicielka sklepu i jednocześnie ekspedientka rozpoznała znanego jej osobiścieS. T..

Dowód:

-

protokół z odtworzenia monitoringu, k. 44-45;

wyjaśnienia oskarżonegoS. T., k. 35-3, 188-189;;

Około godziny 17:45S. T.wtargnął do sklepu, trzymając w uniesionej prawej ręce nóż i nic nie mówiąc zabrał z półki sklepowej 2 butelki wódki marki(...)każda o pojemności 0,7 l, o łącznej wartości 59 zł. Podczas napaduI. P., widząc napastnika trzymającego nóż wystraszyła się i odruchowo włączyła alarm napadowy. Następnie oskarżony wybiegł ze sklepu i wraz z czekającym na niegoT. K.udali się w stronę parku, gdzie pili ukradzioną wódkę. Po wypiciu kilku łyków, udali się na most, który prowadził dorestauracji (...), gdzieS. T.wrzucił do rzeki czapkę oraz nóż. Po spożyciu pierwszej butelki alkoholu udali się do mieszkaniaT. K., gdzie kontynuowali picie.

Dowód:

-

zeznania świadkaI. P., k. 5-6, 74-75, 190.

wyjaśnienia oskarżonychS. T.k. 35-37, 188-189,

częściowo wyjaśnieniaT. K.k. 42-43, 189-190.

OskarżonyS. T.przyznał się w toku całego postępowania do zarzucanego czynu. W swoich wyjaśnieniach wskazał okoliczności, w jakich wraz zT. K.popełnili przestępstwo, szczegółowo opisując jego przebieg, zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Natomiast oskarżonyT. K.początkowo nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu, twierdził, że nie brał udziału w zdarzeniu i nic o nim nie wiedział. Dopiero w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w sprawie o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania przyznał się częściowo do zarzucanego mu czynu i potwierdził wersję przedstawioną przezS. T.. Utrzymywał jednak przed sądem, że pod sklepem w czasie napadu go nie było, gdyżS. T.kazał mu na siebie czekać na ławce w pobliskim parku zdrojowym. Po odczytaniu na rozprawie protokołu z odtworzenia monitoringu przyznał, że „Przed wejściem do sklepu przezT.to byliśmy razem przed sklepem, a potem gdy on wszedł czy wbiegł do sklepu to ja byłem na ławce w parku.” (k.189).

Dowód:

-

protokół z przesłuchania podejrzanegoS. T., k. 35-37;

protokół z przesłuchania podejrzanegoT. K., k. 42-43.

W przedmiotowej sprawie oskarżonyT.K.został przebadany przez lekarzy psychiatrów z Zakładzie Karnym wK.. Z opinii biegłych wynika, żeT. K.nie cierpi na chorobę psychiczną w rozumieniu psychozy, nie jest upośledzony umysłowo, stwierdzono u niego uzależnienie od alkoholu i cechy nieprawidłowej osobowości. W momencie popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony posiadał w pełni zachowaną zdolność do rozumienia i rozpoznania znaczenia czynu oraz do kierowania swoim postępowaniem.

Dowód:

-

opinia sądowo-psychiatryczna, k. 125-126.

Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, że oskarżonyS. T.posiada pozytywną opinię w środowisku rodzinnym oraz sąsiedzkim, nie cierpi na żadną chorobę o podłożu psychicznym, nie jest uzależniony od alkoholu oraz innych środków odurzających.

Dowód:

-

wywiad środowiskowy, k. 107-108.

NatomiastT. K.w przeszłości wykazywał zachowania agresywne wobec członków rodziny, pozostawał pod dozorem kuratora oraz był uprzednio karany sądownie wyrokami: Sądu Rejonowego w(...)z dnia 22 października 2003 r. (sygn. akt VI K 1637/03) za czyn zart. 207 § 1 KKiart. 157 § 2 KKw zw. zart. 11 § 2 k.k.oraz Sądu Rejonowego w(...)z dnia 19 maja 2003 r. (sygn. akt II K 1523/02) za czyn zart. 207 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.W chwili obecnej wobec osób z którymi styka się na co dzień zachowuje się poprawnie.

Dowód:

-

wywiad środowiskowy, k. 104-105;

odpisy wyroków Sądu Rejonowego w(...), k. 111-112.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego daje podstawę do uznania oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, tj. rozboju kwalifikowanego zart. 280 § 2 k.k.. Tym samym należy przyjąć, że ani sprawstwo, ani wina oskarżonych nie budzą wątpliwości. Sąd czyniąc ustalenia faktyczne oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania przygotowawczego, ujawnionym i przeprowadzonym w trakcie rozprawy głównej.
Ustalając opisany stan faktyczny Sąd oparł się głównie na wyjaśnieniachS. T.oraz zeznaniach pokrzywdzonejI. P.. Relacje te są nad wyraz konsekwentne, zgodne ze sobą i nie pozostawiają cienia wątpliwości co do faktycznego przebiegu zdarzenia.S. T.już w czasie przesłuchania go w charakterze podejrzanego przyznał się w całości do zarzucanego mu czynu. W sposób logiczny i spójny opisał to co się faktycznie wtedy zdarzyło, a w tym swoją jak iT. K.rolę. Jego wyjaśnienia były konsekwentne na przestrzeni całego postępowania, zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i postępowaniu przed Sądem. Za uznaniem za wiarygodne wyjaśnieńS. T.przemawia również fakt, iż znajdują one potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie, a w tym częściowo potwierdził jeT. K.i o czym była już mowaI. P.a także treść zapisu monitoringu.
WyjaśnieniaT. K.w ocenie sądu to typowy przykład próby pomniejszenia stopnia winy i tym samym uzyskania łagodniejszego potraktowania go przy wymiarze kary. Jego wyjaśnienia były w wielu kwestiach sprzeczne z wyjaśnieniami współoskarżonego, cechowała je pokrętność i brak konsekwencji. Dopiero w takcie przewodu sądowego częściowo przyznał się do udziału w napadzie lecz nadal zaprzeczał jakoby czekał naS. T.pod sklepem i „stał na czatach”.
Decydujące niemal znaczenie dla oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonych jest fakt, iż przebieg zdarzenia został zarejestrowany przez kamerę monitoringu i potwierdza on opis zdarzeń oraz zachowań obu oskarżonych, zgodnie przede wszystkim z treścią wyjaśnieńS. T.oraz zeznaniamiI. P.. Te z kolei są wiarygodne i w pełni pokrywają się z wyjaśnieniami składanymi przez oskarżonegoS. T..
Sąd ujawnił na rozprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów, tj. protokoły: oględzin miejsca zdarzenia, z zatrzymania oskarżonych, konfrontacji oskarżonych, wizji lokalnej, a także protokół z wydanej w sprawie opinii psychiatrycznej.
Tym samym Sąd uznał, że oskarżeni dopuścili się zarzucanego im w akcie oskarżenia czynu. Działali oni wspólnie i w porozumieniu. Analizując ich działanie z punktu widzenia realizacji znamion czynu zabronionego Sąd podzielił ocenę prawną oskarżyciela publicznego, zawartą w akcie oskarżenia, przyjmując, że wyczerpali oni ustawowe znamiona przestępstwa rozboju, opisanego wart. 280 § 2 k.k.Nie budzi wątpliwości fakt, żeT. K., mimo iż nie wszedł do sklepu razem zS. T., działał zgodnie z wcześniej ustalonym podziałem ról.
W związku z powyższym Sąd uznał oskarżonychS. T.iT. K.za winnych popełnienia przestępstwa rozboju i wymierzyłS. T.karę 2 lat pozbawienia wolności, którą na podstawieart. 69 § 1 k.k.warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 5 lat, zaś wobecT. K.orzeczono karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat. Jednocześnie sąd zastosował wobec nich dobrodziejstwo wynikające z nadzwyczajnego złagodzenia kary. Przepisart. 60 § 6 pkt 2 k.k.pozwolił na wymierzenie tych kar poniżej dolnego ustawowego zagrożenia, a więc 3 lat pozbawienia wolności. Na to z kolei w ocenie sądu pozwoliła treść tego przepisu z§ 2 pkt 2 k.k., w którym mowa jest o tym, że można go zastosować m.in. ze względu na postawę sprawcy. Dalszą treśćpkt 2, w którym wskazano że nastąpić to może „zwłaszcza gdy czynił starania o naprawienie szkody lub jej zapobieżenie” traktować należy jako tylko przykład sytuacji, w której może to nastąpić. Sąd decydując o powyższym miał na uwadze w stosunku doS. T.właśnie tę jego postawę w toku całego postępowania, kiedy to skrupulatnie opisał przebieg zajścia, niczym nie ukrywał nawet tych szczegółów dla niego niekorzystnych, przyznając tym samym, że to on był pomysłodawcą samego napadu i to on w głównej mierze wykonywał znamiona ustawowe przestępstwa rozboju (wyłącznie z jego inicjatywy użył do tego noża zabranego z domu rodziców). Nie był w wprawdzie sprawcą młodocianym, ale jest człowiekiem młodym, do tej pory nie był karany, ma pozytywną opinię środowiskową co wynika wprost z wywiadu kuratora. Orzekając więc wobec niego karę bezwzględną 3 lat pozbawienia wolności, o co wnosił Prokurator na rozprawie, sąd nie dochowałby przy wymiarze kary tych wszystkich okoliczności, które zobowiązany jest brać pod uwagę, a które wymienione są w treściart. 53 § 1 i 2 k.k.Inaczej mówiąc byłaby to kara rażąco surowa, absolutnie nie spełniająca swojego waloru wychowawczego. Pomimo szeregu negatywnych aspektów leżących po stronie tego oskarżonego, sąd uznał że zasługuje on na danie mu szansy w postaci właśnie warunkowego zawieszenia wykonania kary, którą orzeczono w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności i jednocześnie zawieszono jej wykonanie na maksymalny okres próby 5 lat. Na podstawieart. 73 § 1 k.k.sąd oddał go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Problem wymiaru kary wobecT. K.nie sposób było oceniać bez odniesienia się do roli jaką każdy z nich spełnił w popełnieniu tego czynu. O czym wyżej była już mowa główną i pierwszoplanową pełniłS. T., zaś zgodnie z porozumieniem między nimiT. K.stał jedynie na czatach. Chociażby z tego względu i z uwagi na tzw. wewnętrzną sprawiedliwość wyroku wymierzanie temu oskarżonemu kary bezwzględnej również w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, byłoby rażąco niesprawiedliwe. W istocie oskarżony ten również przyznał się do udziału w zdarzeniu, nieudolnie tylko usiłując pomniejszyć stopień swojej winy, wyraźnie obawiając się osadzenia go w zakładzie karnym. Jest znacznie starszy odS. T., a pomimo to działał pod jego wpływem i pod jego namową. Pomimo że ma w przeciwieństwie do pierwszego z oskarżonych negatywną opinię środowiskową, to jednak dostrzec należy, iż w większości wpływ na jej treść miały zaszłości z lat ubiegłych, zaś obecnie jak stwierdził kurator w miejscu zamieszkania zachowuje się spokojnie, nie przejawiając żadnych zachowań agresywnych. Dostrzega sąd, iż był on sądownie karany, ale mieć należy na uwadze także i to, że po raz ostatni miało to miejsce w 2004 r. i po zwolnieniu go z zakładu karnego, co miało miejsce w lutym 2006 r., innych przestępstw nie popełnił (karta karna k. 98).
Orzekając o warunkowym zawieszeniu wobec obu oskarżonych na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 i 5 k.k.zobowiązano oskarżonych do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, aS. T.do podjęcia stałej pracy zarobkowej lub kontynuowania nauki. Sąd wymierzył oskarżonym również karę grzywny, a to z uwagi na to, że działali z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, a więcS. T.w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda, aT. K.w wysokości 50 stawek dziennych po 15 zł. Ich wysokość jest realna do spełnienia przez oskarżonych, tym bardziej że na swój wniosek będą mogli uczynić to w ratach.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd nakazał takżeS. T.naprawienie szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonejI. P.kwoty 59 zł.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar grzywien okresy zatrzymania ich w niniejszej sprawie, stosując przewidziane tam zasady. W oparciu oart. 44 § 2 k.k.orzeczono przepadek i zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci butelki o pojemności 0,7 l.
Z uwagi na całokształt ujawnionych okoliczności Sąd uznał, że orzeczone kary są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia sprawców.
Sąd postanowił na podstawie 624§ 1 k.p.k.zwolnićT. K.od uiszczenia kosztów sądowych w całości, kierując się jego sytuacją osobistą oraz majątkową. Na podstawieart. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychnałożył naS. T.obowiązek uiszczenia opłaty na rzecz Skarbu Państwa w wysokości 500 zł i obciążył go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w części go dotyczącej w sprawie w wysokości 882,95 zł, jak i orzekł jednocześnie o należnościach obrońców za obronę z urzędu obu oskarżonych.