Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 373/13
Data wyroku: 2014-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Dąbrowska, Ryszard Warda, Anna Łaszczych –
Słowa kluczowe: Kradzież

Sygn. akt II Ka 373/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce  II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSO. Anna Łaszczych – spr.
Sędziowie SSO. Ryszard Warda
SSO. Magdalena Dąbrowska
Protokolant Marlena Achcińska
przy udziale Prokuratora Okręg. Adama Kolbusa

po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r.
sprawyM. O.
oskarżonego zart.278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
M. A.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonegoM. O.
od wyroku Sądu Rejonowego Ostrołęce
z dnia 12 września 2013 r. sygn. akt. II K 826/12

o r z e k a :

I
uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoM. O.oraz na podstawieart. 435 kpkw stosunku doM. A.

II
przyjmuje, że czyn popełniony przezM. O.iM. A.wyczerpuje dyspozycjęart. 119 § 1kw i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw postępowanie w sprawie umarza

III
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. O.kwotę 516, 60 ( w tym podatek VAT) złotych za obronę z urzędu oskarżonegoM. O.w postępowaniu odwoławczym

Sygn. akt II Ka 373/13

UZASADNIENIE
M. O.iM. A.zostali oskarżeni o to, że :
w dniu 10 czerwca2009 r. około godz. 19:40 wO.zesklepu (...)przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, zabrali w celu przywłaszczenia 6 sztuk kawyJ., 6 sztuk kawyW., 4 sztuki kawyT.E., 2 sztuki batonówF.oraz 2 sztuki czekoladyR.o łącznej wartości 373 zł na szkodę(...) Sp. z o.o., przy czym czynu tego dopuścili się po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

tj .  o czyn zart .  278 § 1 kkw zw. z art, 64§1 kk

Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 12 września 2013 roku w sprawie II K 826/12:

1
M. O.iM. A.uznał za winnych popełnienia zarzucanego im czynu w a/o i za to na podstawieart. 278§1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkskazał ich na podstawieart. 278 § 1 kkwymierzył im karę po 1 roku pozbawienia wolności

2
zasądził od oskarżonychM. O.iM. A.koszty sądowe w kwocie 539,41 złotych w tym kwotę 180 złotych tytułem opłaty sądowej na rzecz Skarbu Państwa

Apelację od wyroku złożył oskarżonyM. O., zaskarżając wyrok w całości. Oskarżony zarzucił w apelacji zaskarżonemu wyrokowi:
- obrazę przepisów prawa procesowego art. 2 §pkt. 1 zdanie ostatnie 7, 4, 410kpkprzez ogólnikowy i uproszczony sposób oceny materiału dowodowego, w tym wątpliwe przyjęcie, że świadekW.rozpoznała oskarżonegoO.w czasie okazania jego wizerunku, wątpliwe rozpoznanie tego oskarżonego po
2 dniach na obrazie z monitoringu przez świadkaJ. P., całkowite pominięcie istotnej okoliczności w sprawie jaką jest wzrost obu oskarżonych, co doprowadziło w konsekwencji do przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu czynu
W konkluzji apelacji oskarżonyM. O.wniósł o uniewinnienie ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonegoM. O.jest oczywiście bezzasadna i nie została uwzględniona.
Nietrafny jest podnoszony przez oskarżonego w apelacji zarzut obrazy przepisów prawa procesowego, a mianowicieart. 2 § 1 pkt 1, art. 7, art. 4 i art. 410 kpk. Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że zarzut obrazyart. 2 § 1 kpknie może być podstawą apelacji. Przepis ten ma bowiem charakter ogólny i nie reguluje on zasad postępowania w sprawach karnych, a tylko określa cel, do osiągnięcia którego służą konkretne, poszczególne przepisykpk, mające owo postępowanie ukształtować prawidłowo. Zarzucając obrazę przepisówart. 7, art. 4 i art. 410 kpkoskarżonyM. O.nie wykazuje w apelacji na czym miałaby polegać obraza tych przepisów. Oskarżony ogranicza się do odmiennej oceny przeprowadzonych dowodów, a zwłaszcza zeznań świadkaB. W.i złożonych przez siebie wyjaśnień, którym zdaniem oskarżonego Sąd winien dać wiarę. Wyjaśnienia oskarżonego są tylko jednym z dowodów i jak każdy dowód podlegają ocenie Sądu. Sąd Rejonowy słusznie odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. O., gdyż pozostają one w całkowitej sprzeczności z zeznaniami świadkaB. W., zapisem z nagrania monitoringu, zeznaniami świadkaJ. P.. Wskazane wyżej dowody jednoznacznie wskazują, że jednym ze sprawców kradzieży dokonanej wP. M.wO.przyul. (...)był oskarżonyM. O.. ŚwiadekB. W.nie miała żadnych wątpliwości, że oskarżonyM. O.był jednym ze sprawców kradzieży. Widziała oskarżonego z bliska, rozmawiała z nim, rozpoznała go po rysach twarzy. Świadek prowadziła obserwację oskarżonych bezpośrednio po tym, jak dokonali kradzieży i opuścili sklep.
Sąd Rejonowy dokonał wnikliwej analizy zebranych dowodów i ich należytej, zgodnej z wymogamiart. 7 kpkoceny. Bezpodstawny jest także podnoszony przez oskarżonegoM. O.w apelacji zarzut naruszenia przez Sąd zasady obiektywizmu wyrażonej wart. 4kpk. Oskarżony w apelacji eksponuje wyłącznie dowody, które jego zdaniem przemawiają na jego korzyść, a pomija zupełnie dowody świadczące o winie. Podstawę wyroku stanowi całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Wynika to jednoznacznie z uzasadnienia wyroku. Wbrew temu, co twierdzi w apelacji oskarżony, Sąd nie dopuścił się zatem obrazyart. 410 kpk. W świetle zebranych dowodów wina oskarżonegoM. O.nie budzi żadnych wątpliwości.
OskarżeniM. O.iM. A.dokonali kradzieży różnych rodzajów kawy i słodyczy o łącznej wartości 373 złotych. W obecnym stanie prawnym, czyn popełniony przez oskarżonych stanowi wykroczenie zart. 119 § 1kw, a nie przestępstwo zart. 278 § 1 kkz uwagi na wartość skradzionych przedmiotów. Przepisart. 119 § 1kw został zmieniony przez art. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 27 września 2013 roku z dniem 9 listopada 2013 roku.
Zgodnie zart. 4 § 1 kkjeżeli w chwili orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawy. Za wykroczenie z art. 119 §1 kw odpowiada sprawca kradzieży lub przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej, jeżeli jej wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia, aktualnie 420 zł.
Zgodnie zart. 435 kpkSąd odwoławczy uchyla lub zmienia orzeczenie na korzyść współoskarżonych, choćby nie wnieśli środka odwoławczego, jeżeli je uchylił lub zmienił na rzecz współoskarżonego, którego środek dotyczył, gdy te same względy przemawiają za uchyleniem lub zmianą na rzecz tamtych. W myśl tego przepisu należało zmienić wyrok Sądu także do współoskarżonegoM. A., gdyż działał on wspólnie i w porozumieniu zM. O.. Czyn został popełniony przez oskarżonych w dniu 10 czerwca 2009 roku. Przepisart. 45 § 1kw stanowi, że karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Z uwagi na przedawnienie orzekania należało zgodnie zart. 5 § 1 pkt. 4 kpwpostępowanie w sprawie umorzyć.
Z tych względów z mocyart. 437 § 2 kpkSąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na zasadzieart. 632 pkt 2 kpk.
O wynagrodzeniu za obronę z urzędu oskarżonegoM. O.w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie§ 14 ust. 2 pkt. 4 i § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.