Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 1344/12
Data wyroku: 2013-03-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Piątkowska-Bidas, Beata Piwko, Marek Boniecki
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: 172 par. 1 k.c.

Sygn. akt II Ca 1344/12

POSTANOWIENIE
Dnia 6 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Ewa Piątkowska-Bidas
Sędziowie: SSO Beata Piwko (spr.)
SSO Marek Boniecki
Protokolant: protokolant sądowy Iwona Rajca
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2013 r. sprawy
z wnioskuA. P.
z udziałem GminyC.,W. J.,Z. J.,B. P.,J. P.,P. P.,S. P.,B. Ś.,Z. Ś.,K. Ś.,Z. W.,J. S. (1)
o zasiedzenie
na skutek apelacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Rejonowego w Busku - Zdroju
z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I Ns 436/11

postanawia: oddalić apelację i zasądzić od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego wB.na rzecz adwokataK. K. (1)kwotę 73,80 (siedemdziesiąt trzy 80/100) złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt II Ca 1344/12

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił wniosekA. P.o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości położonej wŚ.– częśćdziałki nr (...)stanowiący pas gruntu usytuowany pomiędzydziałką nr (...)idziałką nr (...)o powierzchni 0,0081 ha.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:
W 1943 roku we wsiŚ.znajdowało się gospodarstwo rolne nr(...)o powierzchni 16,8023 ha. W jego skład wchodziła:działka nr (...)o powierzchni 1,3972 ha,działka nr (...)o powierzchni 1,6895 ha,działka nr (...)o powierzchni 0,3070 ha,działka nr (...)o powierzchni 3,4770 ha,działka nr (...)o powierzchni 6,2531 ha orazdziałka nr (...)o powierzchni 3,6785 ha. Znajdująca się we wsiŚ.działka nr (...)należała do gospodarstwa rolnego nr(...). W dniu 3 lipca 1948 rokuS.iM.małżonkowieP.nabyli odA. M. (1)gospodarstwo rolne znajdujące się we wsiŚ.zapisane w rejestrze pomiarowym pod numerem(...)o powierzchni 15 ha i 1128 m2składające się z pięciu działek oznaczonych na planie numerami(...). W akcie notarialnym omyłkowo oznaczonodziałkę nr (...)numerem(...). W latach 1961 i 1962 dla wsiŚ.opracowywane były nowe mapy celem założenia ewidencji gruntów. W pierwszej fazie zakładania ewidencji gruntów geodeci wykonywali pomiary granic działek, a na ich podstawie szkice bezpośredniego pomiaru działek. Na podstawie tych pomiarów we wsiŚ.w miejscu dotychczasowejdziałki nr (...)powstałydziałka nr (...),działka nr (...)idziałka nr (...), a nadto jej część została zaliczona dodziałki nr (...).Działka numer (...)była w posiadaniuS. P., który ją wykaszał.Działka numer (...)o powierzchni pomiędzy 151m2a 259 m2stanowiła drogę i została przypisana do jednostki rejestrowej(...)oznaczonej jako Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej wC.. Drogą oznaczoną(...)przeganiano bydło, dzieci chodziły nią do szkoły, dorośli do sklepu i pracy. W dniu 7 sierpnia 1971 roku zmarłaM. P.. Spadek poM. P.nabyli: mążS. P.w 5/20 części oraz dzieci:Z. W.,J. P.,T. Ś.,A. P.iS. P.po 3/20 części każde z nich, z tym że gospodarstwo rolne wchodzące w skład spadku odziedziczyli wyłącznie: mążS. P., córkaZ. W.i synS. P.po 1/3 części każde z nich. W dniu 4 listopada 1971 rokuS. P.stał się z mocy samego prawa właścicielem nieruchomości położonych w miejscowościŚ.o łącznej powierzchni 6,83 ha oznaczonych w ewidencji gruntów jako:działka numer (...),działka numer (...),działka numer (...),działka numer (...),działka numer (...),działka numer (...).działka numer (...),działka numer (...)idziałka numer (...). W dniu 4 listopada 1971 rokuJ. S. (2)stała się z mocy samego prawa właścicielką nieruchomości położonych w miejscowościŚ.oznaczonych w ewidencji gruntów jako:działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...)idziałka nr (...). W latach 70 XX wieku opracowany został projekt scalenia gruntów wsiŚ.. Postępowaniem scaleniowym objęto równieżdziałkę numer (...), która jako droga została wniesiona przez Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej wS.. W 1973 rokuA. P.zakończył odbywanie zasadniczej służby wojskowej i rozpoczął pracę poza rolnictwem. W 1975 roku zawarł związek małżeński zB.z domuS.. Zamieszkali w domuS.iJ.małżonkówS.– rodzicówB. P.. Jesienią 1975 roku rozpoczęła się budowa domu mieszkalnego przeznaczonego dlaA. P.. W dniu 17 września 1977 roku Wojewoda(...)zatwierdził projekt scalenia gruntów między innymi wsiŚ.. Na tej podstawie powstał nowy ład przestrzenno-prawny – nowe działki z nową numeracją. W wyniku przeprowadzonego scalenia gruntów wsiŚ.za działki objęte Aktem Własności Ziemi Nr(...)451-1-7/87/72 będące własnościąS. P.wydzielono nieruchomości o łącznej powierzchni 7,38 ha:działkę nr (...)o powierzchni 0,2100 la, działkę(...)o powierzchni 1,8800 ha,działkę nr (...)o powierzchni 0,6300 ha,działkę nr (...)o powierzchni 1,0700 ha,działkę nr (...)o powierzchni 2,1700 ha,działkę nr (...)o powierzchni 0,2900 ha orazdziałkę nr (...)o powierzchni 1,1300 ha. W wyniku przeprowadzonego scalenia gruntów wsiŚ.za działki objęte Aktem Własności Ziemi Nr(...)będące własnościąJ. S. (2)wydzielono nieruchomości o łącznej powierzchni 9,50 ha:działkę numer (...)o powierzchni 0,2500 ha,działkę numer (...)o powierzchni 0,2800 ha,działkę numer (...)o powierzchni 0,6000 ha,działkę numer (...)o powierzchni 0,3700 ha,działkę nr (...)o powierzchni 1,6600 ha,działkę numer (...)o powierzchni 3,7200 ha,działkę numer (...)o powierzchni 0,8600 ha,działkę numer (...)o powierzchni 0,4000 ha orazdziałkę nr (...)o powierzchni 1,3600 ha. W wyniku przeprowadzonego scalenia gruntów wsiŚ.grunt w miejscu, gdzie przed scaleniem była droga oznaczona jakodziałka numer (...)stał się częściądziałki numer (...)– oznaczoną numer(...)i numer(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku. Północną granicędziałki numer (...)wyznacza rzekaS.. W 1977 rokuA.iB.małżonkowieP.zamieszkali w nowowybudowanym domu znajdującym się nadziałce nr (...). W dniu 29 października 1979 rokuJ. S. (2)zawarła umowę, na podstawie której przekazała swojej córceW. J.i jej mężowiZ. J.na własność na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej gospodarstwo rolne o powierzchni 9,50 ha składające się z:działki numer (...),działki numer (...),działki numer (...),działki numer (...),działki nr (...),działki nr (...),działki nr (...),działki nr (...)orazdziałki nr (...). W dniu 19 października 1987 rokuS. P.iZ. W.zawarli umowę, na podstawie której darowali swojemu ojcuS. P.należące do nich udziały we współwłasności gospodarstwa rolnego położonego wŚ.składającego się z nieruchomości oznaczonych jako:działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...),działka nr (...)orazdziałka nr (...)aS. P.darowiznę tę przyjął. W dniu 9 marca 1988 rokuS. P.zawarł umowę na podstawie której przeniósł nieodpłatnie na rzeczA.iB.małżonkówP.własność gospodarstwa rolnego położonego wŚ.składającego się z:działki nr (...),działki nr (...),działki nr (...),działki nr (...),działki nr (...),działki nr (...)idziałki nr (...)o łącznej powierzchni 6,15 ha. W dniu 12 listopada 1996 rokuF.iT.małżonkowieC.zawarli umowę na podstawie której sprzedaliA.iB.małżonkomP.nieruchomość położoną w miejscowościŚ.oznaczoną w ewidencji gruntów jakodziałka nr (...). W 2002 roku właścicielem nieruchomości położonych wŚ.oznaczonych jakodziałka nr (...)idziałka nr (...)stał sięP. P.– synA.iB.małżonkówP.. W dniu 13 lutego 2002 rokuW. J.iZ. J.złożyli w Komisariacie Policji wC.zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa poprzez usunięcie z nieruchomości położonej wŚ.oznaczonej jakodziałka nr (...)palików granicznych wyznaczających granicę zdziałką oznaczoną nr (...). W dniu 19 listopada 2002 rokuW. J.złożyła w Komisariacie Porcji wC.zawiadomienie o możliwości popełnienia przezA. P.iP. P.przestępstwa polegającego na utrudnianiu jej dojazdu dodziałki nr (...). W czerwcu 2004 rokuA. P.zaczął na częścidziałki nr (...)– oznaczonej nr(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku, stawiać maszyny rolnicze, a nadto zagrodził ją deskami od częścidziałki nr (...)– oznaczonej nr(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku. W dniu 27 września 2004 rokuW. J.iZ. J.skierowali przeciwkoA. P.pozew o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie naruszeń poprzez dęcie maszyn rolniczych znajdujących się na części działki stanowiącej ich własność położonej wŚ.oznaczonej nr(...)i zakazanie naruszeń tejże nieruchomości w przyszłości. W dniu 6 października 2004 roku Sąd uznającW. J.za winną popełnienia czynu polegającego na zniszczeniu desek ustawionych przezA. P., zagradzających częśćdziałki nr (...)– oznaczoną(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku, od częścidziałki nr (...)– oznaczonej nr(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku, wymierzył jej karę. W dniu 24 sierpnia 2005 rokuA. P.iP. P.złożyli pozew o przywrócenie im pasa gruntu – częścidziałki nr (...)stanowiącej drogę dojazdową (oznaczoną(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku) poprzez nakazanieW. J.iZ. J.usunięcie wysypanego przez nich gruzu i zakazanie dalszych naruszeń. W dniu 1 września 2006 roku Sąd przywróciłA. P.iP. P.naruszone posiadanie pasa gruntu położonego wŚ.o długości 21 m i szerokości 4 m usytuowanego pomiędzydziałką nr (...)adziałką nr (...)(oznaczonego nr(...)na mapie sporządzonej przez mgr inż.W. K.w październiku 2008 roku) poprzez nakazanieW. J.iZ. J.usunięcie wysypanej tam ziemi i gruzu oraz jego wydanie a nadto zakazał dalszych naruszeń tego pasa gruntu.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, iż wniosek nie jest zasadny i podlega oddaleniu. Sąd wskazał, iż wnioskodawcaA. P.wraz z małżonkąB. P.nie byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości objętej wnioskiem. Jak wynika bowiem z ustalonego stanu faktycznego w dniu 6 sierpnia 1971 roku, wskazanym przez wnioskodawcę jako data początkowa biegu okresu zasiedzenia, grunty objęte wnioskiem oznaczone były w nowopowstałej ewidencji wsiŚ.jakodziałka nr (...)i stanowiły drogę gminną. Sąd pierwszej instancji zaznaczył również, iż w dacie wskazywanej jako początek biegu okresu zasiedzeniaA. P.rozpoczął odbywanie zasadniczej służby wojskowej, którą zakończył dopiero w 1973 roku. Przeciwko przyznaniu wnioskodawcyA. P.przymiotu posiadacza samoistnego jakiegokolwiek gruntu znajdującego się wŚ.okresie pomiędzy 1971 a 1977 świadczy także okoliczność, iż nie brał również udziału w postępowaniu scaleniowym. Zdaniem Sądu Rejonowego nie można więc uznać, aby w okresie od 1971 do 1977 roku grunt objęty wnioskiem znajdował się w samoistnym posiadaniu wnioskodawcyA. P.bądź jego ojcaS. P.. W ocenie Sądu zebrany materiał dowodowy nie daje również żadnych podstaw, aby stwierdzić, że wnioskodawca stał się posiadaczem samoistnym od 1977 r., kiedy to na podstawie decyzji Wojewody(...)grunt objęty wnioskiem stał się własnościąJ. S. (2). Nie zmienił się bowiem faktyczny sposób wykorzystywania gruntu objętego wnioskiem jako drogi. Nadto po 1979 roku z tego gruntu zaczęli korzystać wedle potrzeb jego nowi właściciele uczestnicyW.iZ.małżonkowieJ.. Nie były to więc przejazdy, przechody i przegony bydła codzienne, ale w ocenie Sądu Rejonowego, biorąc pod uwagę specyfikę przedmiotu zasiedzenia w niniejszej sprawie, wystarczające do uznania, iż nie utracili nad nim władztwa i nie doszło do objęcia tego gruntu w posiadanie samoistne przez wnioskodawcęA. P..
Apelację od tego orzeczenia wniósł wnioskodawca zaskarżając postanowienie w całości i zarzucając:

I
naruszenie prawa procesowego –art. 386 § 6 kpcw zw. 13§ 2 kpcprzez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań sądu drugiej instancji odnośnie:

1
prawidłowej oceny znaczenia dowodowego dokumentów;

2
dokonania oceny materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy I C 256/05;

II
naruszenie prawa procesowego –art. 233 § 1 kpcw zw. zart. 13 § 2 kpcprzez dokonanie nieprawidłowej oceny materiału dowodowego poprzez:

1
bezkrytyczne przyznanie wiarygodności dokumentom związanych z założeniem ewidencji gruntów z lat 1961 – 1962 jako dowodu co do stanu faktycznego mimo ich niepełności i sprzeczności z innymi dokumentami oraz przez nie zweryfikowanie ich zeznaniami świadków lecz przeciwnie dokonywaniem oceny zeznań świadków i stron przez pryzmat tych dokumentów co jest niezgodne z zasadami logicznego rozumowania, a ponadto nie oparte na zasadach doświadczenia życiowego;

2
nieprzeprowadzenie szczegółowej analizy zeznań świadków i stron ze wszystkich dopuszczonych akt;

3
wybiórcze potraktowanie tych zeznań poprzez eksponowanie okoliczności przemawiających za postawioną tezą, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi drogę publiczną przy równoczesnym pomijaniu tych fragmentów zeznań świadków, które świadczą o samoistnym posiadaniu nieruchomości przez wnioskodawcę;

a w konsekwencji

III
ustalenie stanu faktycznego w sposób sprzeczny z zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym lecz także w sposób zawierający wewnętrzne sprzeczności w zakresie tych ustaleń.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jest słuszne. Na wstępie podnieść należy, iż Sąd ten poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy podziela i uznaje za własne. Odnosząc się do zarzutów apelacyjnych stwierdzić należy, iż nie jest zasadny ani zarzut naruszenia prawa procesowego przez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań sądu drugiej instancji odnośnie prawidłowej oceny znaczenia dowodowego dokumentów i dokonanie oceny materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy I C 256/05, ani zarzut dokonania nieprawidłowej oceny materiału dowodowego.
Słusznie wskazał Sąd Rejonowy, iż w dniu 6 sierpnia 1971 r., wskazanym przez wnioskodawcę jako data początkowa biegu zasiedzenia,A. P.wraz z małżonkąB. P.nie byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości objętej wnioskiem. Zgodzić się bowiem należy z Sądem pierwszej instancji, iż w tym czasie grunt objęty wnioskiem oznaczony był w nowopowstałej ewidencji wsiŚ.jakodziałka (...)i stanowił drogę gminną, o czym świadczy zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów, opinii biegłego oraz zeznań świadków i uczestników. Wbrew stanowisku skarżącego ustalenia faktyczne słusznie oparto na dowodach z dokumentów, w tym dowodach z dokumentów związanych z zakładaniem ewidencji gruntów i scaleniem gruntów we wsiŚ., albowiem nie budzą one wątpliwości co do swojej prawdziwości i autentyczności. Z opinii biegłegoW. K., którego ustalenia Sąd Rejonowy słusznie uznał za w pełni rzetelne, wynika, iż na początku lat sześćdziesiątych XX wiekudziałka numer (...)została oznaczona na mapie ewidencji gruntów jako droga o charakterze publicznym na podstawie czynności wykonanych w pierwszej fazie zakładania ewidencji we wsiŚ..Działka numer (...)został ujawniona jako droga, albowiem taki był jej sposób użytkowania, o czym świadczy szkic z bezpośredniego pomiaru działek na gruncie w 1962 r. i protokół z ustalenia stanu posiadania. W 1962 r.S. P.był zaś, co także wynika z protokołu z ustalenia stanu posiadania, posiadaczemdziałki numer (...). Ustalenia faktycznie słusznie oparto także na wiarygodnych zeznaniach świadkówK. K. (2),J. S. (3),J. K.iH. K., którzy stwierdzili, iżdziałka numer (...)wykorzystywana była jako droga.K. K. (2)zeznała, iż tą drogą razem z rodzicami przeganiała bydło /k. 290v/.J. S. (3)zeznał, iż z drogi tej korzystała cała wieś /k. 788/.J. K.zeznał z kolei, iżS. P., ojciec wnioskodawcy wiedział, iżdziałka numer (...)została przez geodetów zaewidencjonowana jako droga /k. 788/.
Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd Rejonowy zasadnie odrzucił zeznania wnioskodawcy oraz świadkówJ. G.,A. K.,S. S.,Z. P.,K. P.,A. M. (2)iZ. K., w części, w której kwestionowali oni istnienie drogi na gruncie objętym wnioskiem uznając je w tym zakresie za niewiarygodne. Słusznie Sąd pierwszej instancji podniósł, że ich zeznania w tej części pozostają w zupełnej sprzeczności z materiałem dowodowym w postaci dowodów z dokumentów, w tym z dokumentów urzędowych, z których wynika, iż grunt objęty wnioskiem był wykorzystywany jako droga publiczna.
Należy wskazać, iż Sąd Rejonowy słusznie ustalił, iż grunt objęty wnioskiem nie znajdował się w okresie od 1971 do 1977 roku w posiadaniuA. P.. W dacie wskazywanej jako początek biegu okresu zasiedzenia wnioskodawca rozpoczął bowiem odbywanie służby wojskowej, którą zakończył w 1973 roku, podejmując wówczas pracę poza rolnictwem W 1975 rokuA. P.zawarł z kolei związek małżeński i zamieszkał u rodziców żony.A.iB.małżonkowieP.zamieszkali w nowowybudowanym domu znajdującym się nadziałce numer (...)dopiero w 1977 r. Sąd Rejonowy w prawidłowo ustalił również, iż zebrany materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do tego, aby stwierdzić, iż wnioskodawca stał się posiadaczem samoistnym gruntu objętego wnioskiem w 1977 r., kiedy to grunt ten na mocy decyzji Wojewody(...)stał się jako częśćdziałki numer (...)własnościąJ. S. (2).A. P.nie władał bowiem tym gruntem z wyłączeniem innych osób, w szczególnościW.iZ.małżonkówJ., którzy stali się jego właścicielami w 1979 r.W.iZ.małżonkowieJ.korzystali z pasa gruntu objętego wnioskiem dojeżdżając od strony południowej dodziałki numer (...). W tej sytuacji nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, żeA. P.był jego samoistnym posiadaczem. Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ustalił również, iż posiadaczem samoistnym gruntu objętego wnioskiem nie był również ojciec wnioskodawcyS. P.. Należy podkreślić, iż kiedy w 1977 r. dokonywano scalenia gruntów we wsiŚ.,S. P.nie sprzeciwiał się włączeniu gruntu w miejscu gdzie była droga oznaczona jakodziałka numer (...)dodziałki numer (...), stanowiącej własnośćJ. S. (2).
Jedynie na marginesie należy podnieść, iż jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, nawet przy przyjęciu, iż wnioskodawcaA. P.wraz z żonąB. P.byli posiadaczami samoistnymi gruntu objętego wnioskiem już od roku 1977 roku, bądź nawet od jesieni 1975 roku to wymagany okres zasiedzenia upłynąłby dopiero w 2007 roku bądź 2005 roku. Został on jednak skutecznie przerwany w 2004 roku poprzez wniesienie przezW. J.iZ. J.przeciwkoA. P.pozwu o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie naruszeń.
Sąd pierwszej instancji poddał ocenie całość materiału dowodowego sprawy dokonując jego wszechstronnej analizy, a swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku przekonywująco uzasadnił. Wbrew stanowisku apelującego dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów nie nasuwa zastrzeżeń, mieści się w granicach swobody zakreślonej treściąart. 233 § 1 k.p.c.Należy podkreślić, iż dokonana przez Sąd Rejonowy ocena znaczenia dowodowego dokumentów nie pozostaje w sprzeczności z zasadami logiki rozumowania czy doświadczenia życiowego. Nie sposób również podzielić zarzutu skarżącego, iż z ewidencją gruntów, w którejdziałka numer (...)została ujawniona jako droga publiczna, nie korelują pozostałe dowody w niniejszej sprawie. Jak słusznie wskazał bowiem Sąd Rejonowy świadkowieK. K. (2),J. S. (3),J. K.iH. K.zeznali bowiem, iżdziałka numer (...)wykorzystywana była jako droga. Na uwzględnienie nie zasługuje również argumentacja apelującego, iż nadziałce numer (...)nie było urządzonej drogi w sensie technicznym. O charakterze drogi nie może bowiem decydować rodzaj jej nawierzchni. Apelacja zarzucając naruszenie treściart. 233 § 1 k.p.c.sprowadza do zaprezentowania własnych ocen, korzystnych dla apelującego ustaleń faktycznych opartych na zeznaniach wnioskowanych przez niego świadków. Skarżący nie dostrzega także, iż w sprawie, w której Sąd dysponuje dwiema przeciwstawnymi grupami dowodów, z istoty rzeczy dokonać musi wyboru tej, na podstawie której dokona ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. O ile wybór ten, w sferze ocen, zostanie dokonany w sposób swobodny, sądowi nie sposób postawić uzasadnionego zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.
Konkludując należy stwierdzić, że brak jest argumentów i apelujący ich nie przedstawił, które podważałyby ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy oraz poczynione na podstawie tych dowodów ustalenia faktyczne. Sama odmienna ocena materiału dowodowego przez skarżącego, bez wykazania konkretnych uchybień, jakich dopuścił się Sąd pierwszej instancji w ocenie materiału dowodowego, mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, nie może być uznana za skuteczną.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 §2 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze w zw. z §6 pkt 1 w zw. z §7 pkt 1 w zw. z§13 ust. 1 pkt 1 oraz §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądzając na rzecz adwokataK. K. (1)kwotę 73,80 zł.

SSO B. Piwko SSO E. Piątkowska – Bidas SSO M. Klesyk