Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 288/13
Data wyroku: 2013-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Łaszczych, Jarosław Bartkowiak, Marek Konrad
Słowa kluczowe: Oszustwo

Sygn. akt II Ka 288/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2013r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie

Przewodniczący: SSO Anna Łaszczych
Sędziowie: SSO Jarosław Bartkowiak
SSO Marek Konrad (spr.)

Protokolant: Luiza Ustaszeska – Sęk

przy udziale Prokuratora: Adama Kolbusa
po rozpoznaniu w dniu: 28.11.2013r.
sprawy oskarżonego:M. J.
oskarżonego o popełnienie czynu zart. 284§2kki inn.
z powodu apelacji: oskarżonego.
od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 05.07.2013r. w sprawie IIK 340/12

orzeka:

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

II
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe za II instancję w tym kwotę 180zł tytułem opłaty.

Sygn. akt IIKa 288/13

UZASADNIENIE
M. J.oskarżony został o to, że:

I
na przełomie miesiąca lipca i sierpnia 2005r. w dacie bliżej nie określonej wP.woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błądA. K.co do zamiaru wywiązania się z umowy, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, nie mając zamiaru uregulowania należnej kwoty 7 tys. zł. Za wykonaną usługę

tj. o czyn zart. 286§1kk

II
działając w warunkach ciągu przestępstw w krótkich odstępach czasu w podobny sposób dokonał:

- w dniu 29 listopada 2005r. wP.przyul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci pieniędzy w kwocie 400zł na szkodęA. Ś.;
- w dniu 21 grudnia 2005r. wP.przyul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci pieniędzy w kwocie 300zł na szkodęA. Ś.;
- na przełomie miesiąca maja i czerwca 2006r. w dacie bliżej nie określonej wK.woj.(...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci pieniędzy w kwocie 700zł na szkodęM. M.;
- w dniu 24 lipca 2006r. w miejscowościK.woj.(...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci pieniędzy w kwocie 400zł na szkodęW. J.
Tj. o czyn zart. 284§2kkw zw. zart. 91§1kk

III
działając w czynie ciągłym podjętym w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od 22 grudnia 2005r. do dnia 01 lutego 2006r. wP.przyul. (...)za pomocą karty bankomatowejbanku (...)dokonał wielokrotnego zaboru pieniędzy w celu przywłaszczenia w kwotach:

- w dniu 22 grudnia 2005r 300zł
- w dniu 23 grudnia 2005r. dwukrotnie po 100zł
- w dniu 14 stycznia 2006r. 450zł
- w dniu 23 stycznia 2006r. 250zł
- w dniu 25 stycznia 2006r. 50zł
- w dniu 29 stycznia 2006r. 300zł
- w dniu 01 litego 2006r. 400zł
Powodując łączną sumę strat w wysokości 1950zł na szkodęA. Ś.

Tj. o czyn zart. 278§1kkw zw. zart. 12kk

Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 5 lipca 2013r. w sprawie IIK 340/12 uznał oskarżonegoM. J.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za:
- czyn zpkt Ia/o skazując go na podstawieart. 286§1kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności
- za czyn zpkt IIa/o skazując go na podstawieart. 284§2kkw zw. zart. 91§1kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt IIIa/o skazując go na podstawieart. 278§1kkw zw. zart. 12kk, na podstawieart. 278§1kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności

Orzeczone względem oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności zostały połączone i wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, której to wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres próby wynoszący 3 lata.

Na podstawieart. 73§1kkoskarżony oddany został w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.

Na podstawieart. 46§1kkorzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłacenie na rzeczA. K.kwoty 7tys. zł. Na rzeczA. Ś.kwoty 2650zł, na rzeczM. M.kwoty 700zł, zaś na rzeczW. J.kwoty 400zł.

Sąd rozstrzygnął także o kosztach sądowych.

Apelację od przedmiotowego wyroku wniósł oskarżony.

Oskarżony podniósł, iż zaskarża wyrok w całości i zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia.
W dalszej części swojej apelacji oskarżony jednakże dokonał jedynie oceny materiału dowodowego, która to ocena – dorozumianie ma wskazywać, iż nie dopuścił się on zarzucanych mu czynów.

Sąd zważył co następuje:

Apelacja oskarżonego jest niezasadna i to w stopniu oczywistym a podnoszona w niej argumentacja nie znajduje jakiegokolwiek odzwierciedlenia w materiale dowodowym.
Co zostało podniesione wyżej, apelacja oskarżonego nie zawiera jasno sformułowanych zarzutów a jedynie własne opinie oskarżonego o określonych okolicznościach.
Podkreślenia jedynie wypada, iż oskarżony nie kwestionował np. udzielenia mu pożyczki przezA. Ś.a jedynie to, że nie zostało w trakcie postępowania ustalone na jakich warunkach została ona mu udzielona.
Podobnie ma się kwestia ze zmianą numerów telefonu czy prób kontaktów oskarżonego z pokrzywdzonymi.

Oskarżony wywodzi bowiem z okoliczności, iż nie zmieniał numeru telefonu to, iż pokrzywdzeni w zakresie unikania przez niego kontaktu z nimi – kłamali.
Twierdzenia dotyczące jakiejś namowy ze strony Policjanta, który miał nakłaniać pokrzywdzonych do składania zawiadomień o popełnieniu przestępstw, są wręcz niezrozumiałe.

Jednocześnie warto podkreślić, iż oskarżony nie kwestionuje zasadniczo faktu pożyczania pieniędzy od pokrzywdzonych, karty bankomatowej czy tez zlecenia wykonania określonych usług.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszym postępowaniu, a którego to analizy dokonał Sąd Rejonowy wynika zaś w oczywisty sposób, iż oskarżony pożyczał od szeregu osób pieniądze, bądź też jak w przypadkuA. Ś.pożyczył od niej kartę bankomatową.

Poza jakąkolwiek wątpliwością jest także to, iż oskarżony zwrócił się doA. K.o wykonania nagrobka, uiszczając w związku tym część należności jako zaliczkę.

Czynności oskarżonego miały miejsce w okresie od maja 2005r do lipca 2006r – kiedy po pieniądze zwrócił się doW. J..
Swoje prośby oskarżony motywował różnorako – najczęściej koniecznością leczenia swojego syna.

Wszyscy świadkowie stwierdzili, że oskarżony nie zwrócił im pożyczanych pieniędzy – bądź jak w przypadkuA. K.nie rozliczył się całkowicie za wykonany nagrobek, zaś w przypadkuA. S.– pobrał kwotę znacznie przekraczającą pierwotne ustalenia i nie zwrócił jej.

Słusznie Sąd Rejonowy oparł się w kwestii winy oskarżonego na dowodach w postaci zeznań świadków – pokrzywdzonych. Są one spójne, logiczne i przekonujące. Ukazują sposób działania oskarżonego w zakresie uzyskania pieniędzy czy innych korzyści a także ukazują jego faktyczny zamiar działania, którym było - także w ocenie Sądu Okręgowego – uzyskanie korzyści majątkowej kosztem pokrzywdzonych.
Warto także podnieść, iż zachowanie oskarżonego było zachowaniem powtarzalnym - oskarżony po uzyskaniu pieniędzy – które uzyskiwał powołując się swoją ciężką sytuację rodzinną i materialną, początkowo twierdził, że pożyczki zostaną szybko zwrócone, następnie zwlekał z ich zwrotem by następnie całkowicie unikając kontaktów z pokrzywdzonymi.

Trudno tym samym uznać, za mający realne oparcie w materiale dowodowym, zarzut oskarżonego błędu w ustaleniach faktycznych jakiego miał dopuścić się Sąd Rejonowy.
Polemika oskarżonego zawarta w treści apelacji nie stanowi nawet jakiejś rzetelnej oceny materiału dowodowego a jedynie własne poglądy oskarżonego, które w żadnej mierze nie są poparte jakimkolwiek dowodem w sprawie.

Sąd Rejonowy posiłkując się dowodami w postaci zeznań świadków oraz wydruków z operacji dokonywanych na koncie bankowymA. Ś., ustalił w pełni prawidłowo stan faktyczny w sprawie.
Sąd Okręgowy co do oceny materiału dowodowego w zakresie stanu faktycznego oraz wniosków w zakresie winy jakie wyciągnął Sąd Rejonowy nie ma żadnych wątpliwości.
Sąd Okręgowy w pełni podziela ocenę Sądu Rejonowego w szczególności w zakresie zamiaru oskarżonego, który to zamiar determinuje możliwość przypisania mu zarzucanych mu czynów – w szczególności w zakresie czynu zart. 186§1kk

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.