Sąd Apelacyjny w Łodzi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 296/12
Data wyroku: 2013-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Wiatr, Piotr Feliniak, Izabela Dercz
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 632 pkt 2 kpk, art. 636 par. 1 kpk

Sygn. akt II AKa 296/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:

Przewodniczący:

SSA Piotr Feliniak (spr.)

Sędziowie:

SA Maria Wiatr
SA Izabela Dercz

Protokolant:

sekr. sądowy Kamila Jarosińska

przy udzialeJ. S., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r.
sprawy

1

D. K.

oskarżonego zart. 284 §2 kkw zw. zart. 294 §1 kk;art. 238 kk

2

M. K.

oskarżonego zart. 284 §2 kkw zw. zart. 294 §1 kkw zw. zart. 64 §1 kk

3
K. S.

oskarżonego zart. 284 §2 kkw zw. zart. 294 §1 kkw zw. zart. 64 §1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt XVIII K 72/12
na podstawieart. 437 §1 kpk,art. 632 pkt 2 kpkiart. 636 §1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonychD. K.iM. K.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru;

3
kosztami postępowania związanymi z apelacją prokuratora obciąża Skarb Państwa.

Sygn. aktII AKa 296/12

UZASADNIENIE
Prokurator zarzucił oskarżonym

D. K.,M. K.i

K. S.
, że:

I
w dniu 16 lipca 2011 roku wD.w woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, oraz z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, co do których prowadzone jest odrębne postępowanie, dokonali przywłaszczenia powierzonegoD. K.- jako kierowcy wykonującemu transport ładunku zestawem w postaci ciągnika siodłowego markiM.onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)onr rej. (...)- mienia znacznej wartości w postaci ładunku 268 telewizorów marki LG o łącznej wartości wynoszącej 335.432 zł, na szkodęfirmy (...) sp. z o. o.z/s wU.w gm.G.,

przy czymM. K.iK. S.dopuścili się zarzucanego im czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kar co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonych wobec nich za umyślne przestępstwa podobne,
tj. o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kk- w odniesieniu doD.K.
zaś w odniesieniu doM. K.iK. S.- o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
a nadtoD.K., że:

II
w dniu 17.07.2011r. wO.zawiadomił tamtejszą Komendę Powiatową Policji o przestępstwie rozboju, mającym być dokonanym na jego osobie tego dnia w miejscowościD.w woj.(...), w następstwie którego miał być skradziony zestaw w postaci ciągnika siodłowego markiM.onr rej. (...)wartości 250 000 zł. wraz z naczepą marki(...)onr rej. (...), wartości 120 000 zł. którym przewoził on ładunek 268 telewizorów marki LG, o łącznej wartości wynoszącej 335 432 zł, na szkodęfirmy (...) sp. z o. o.z/s wU.w gm.G., wiedząc, że przestępstwa tego nie popełniono,

tj. o czyn zart. 238 kk.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 9 października 2012 roku, w sprawie sygn. akt XVIII K 72/12 oskarżonych uniewinniono od dokonania zarzucanych im czynów (wyrok - k. 1668).
Apelację od powyższego wyroku złożył Prokurator i zaskarżając go w całości, zarzucił:

-

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na niezasadnym uznaniu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i ustalone na jego podstawie okoliczności nie pozwalają na przyjęcie, żeD. K.,M. K.iK. S.dopuścili się czynu określonego wart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, podczas gdy właściwa ocena tego materiału, a w szczególności: zeznańP. H.,M. M.,R. F.,A. P.oraz wykazów połączeń telefonicznych w/w oskarżonych w okolicach czasowych zdarzenia będącego przedmiotem postępowania oraz analiz tychże połączeń, czy też dokumentacji związanej z odtworzeniem zapisu monitoringu z dnia 16.07.2011 r. ze stacji paliw(...)w miejscowościD.oraz z oględzinami porzuconego zestawu TIR, prowadzonego przezD.K., czy też odczytem zapisów urządzenia(...)zamontowanego w pojeździe, dokonana przy uwzględnieniu zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, prowadzi do odmiennego wniosku, tj., żeD.K.,M. K.iK. S.wyczerpali swoim zachowaniem ustawowe znamiona w/w występku,

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na niezasadnym uznaniu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i ustalone na jego podstawie okoliczności nie pozwalają na przyjęcie, żeD.K.dopuścił się czynu określonego wart. 238 kk, podczas gdy właściwa ocena tego materiału, a w szczególności zeznańP. H.,M. M.,R. F.,A. P.oraz wykazów połączeń telefonicznych w/w oskarżonego i współoskarżonychM. K.iK. S.w okolicach czasowych zdarzenia będącego przedmiotem postępowania oraz analiz, tychże połączeń, czy też dokumentacji związanej z odtworzeniem zapisu monitoringu z dnia 16.07.2011 r. ze stacji paliw(...)w miejscowościD.oraz z oględzinami porzuconego zestawu TIR, prowadzonego przezD.K.i raportu z urządzenia GPS w nim zamontowanego, dokonana przy uwzględnieniu zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, prowadzi do odmiennego wniosku, tj., żeD.K.wyczerpał swoim zachowaniem ustawowe znamiona w/w występku.

Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji (apelacja - k. 1737-1744).
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi utrzymano w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną (wyrok - k. 1777).
Wniosek o sporządzenia uzasadnienia złożył prokurator (k. 1778).

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja jest oczywiście bezzasadna. Z jej treści oraz sformułowanych zarzutów wynika, iż jej podstawą był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia (art. 438 pkt 2 kpk). Tak określony zakres apelacji oznacza, iż sam skarżący uznaje, że zarówno przebieg postępowania rozpoznawczego, wydane rozstrzygnięcie, jak i sporządzone uzasadnienie spełnia wszystkie wymogi procesowe rzetelnego procesu, w którym w sposób kompleksowy i wszechstronny przeprowadzono postępowanie dowodowe oraz, iż sporządzone uzasadnienie spełnia wymogi zakreślone treściąart. 424 kpk.
Z oceną powyższą w pełni należy się zgodzić, bowiem analiza treści uzasadnienia w kontekście przeprowadzonych dowodów, wskazuje iż żaden z nich nie został pominięty, zaś wszelkie ustalenia i oceny sądu pierwszej instancji, znajdują oparcie w przywołanych dowodach, których ocena nie przekraczała granic zakreślonych treściąart. 7 kpk.
Apelujący zresztą takich naruszeń nie wykazuje, chce natomiast bez wykazania błędności wyrażonych ocen, odwołując się do tych samych źródeł dowodowych w oparciu „o zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego”, dokonać odmiennych ocen. Tak skonstruowany środek odwoławczy ma charakter niepodlegającej uwzględnieniu polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu okręgowego. Sam skarżący oprócz odwołania się do cytowanej wyżej zasady w uzasadnieniu operuje pojęciami o tym, że „nie sposób jest wykluczyć”, że zbieżność czasowa, w której wszyscy oskarżeni znaleźli się w okolicach stacji paliw w Dachowej była nieprzypadkowa (k. 1340), że nie „można wykluczyć”, że oskarżony
D. K.dokonał samodzielnie demontażu urządzenia GPS, że nie ma „logicznego wytłumaczenia”, dla którego osoby dokonujące przejęcia samochodu miały pozostawić w odnalezionym później samochodzie telefon(...)z sugestią, że telefonem tym posługiwał się oskarżonyD. K.(k. 1342).
Co do tej ostatniej okoliczności skarżący pomija, że analiza połączeń wykonywanych z tego telefonu oraz analiza godzin logowania się urządzenia GPS samochodu jednoznacznie wskazują, że oskarżonyD. K.nie posługiwał się tym telefonem w trakcie kierowania prowadzonym przez siebie pojazdem.
Co do udziału pozostałych dwóch oskarżonychM. K.iK.S.to zdaniem skarżącego o ich udziale w zarzucanym im czynie „wskazuje ich zachowanie na stacji paliwB.w Dachowej” (k. 1343). Skarżący nie wskazuje na czym ta jednoznaczność ma polegać oraz w jaki sposób o sprawstwie oskarżonych świadczy to, że oskarżeni kontaktowali się wielokrotnie między sobą oraz innymi osobami, których telefony „dziwnym trafem” logowały się w rejonie bazyfirmy (...)wU., czy też na trasie przejazdu samochodem, który prowadziłD. K..
W tym miejscu podnieść można, w ślad za sądem I instancji, iż te dowody, do których odwołuje się apelujący są co najwyżej poszlakami mogącymi świadczyć o zasadności stawianych oskarżonym zarzutów. W sprawie brak jest jednak jakiegokolwiek dowodu bezpośredniego, zaś poszlaki te nie stanowią zamkniętego kręgu dowodów, które świadczą o sprawstwie oskarżonych.
Brak odniesienia się do ocen i ustaleń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, dokonywanie własnych ustaleń, które nawet odwołując się do nich, w sposób ewidentny nakazują stosowanie reguły określonej wart. 5 §2 kpk, wskazuje na bezzasadność wywiedzionego środka odwoławczego.
Dodatkowo podnieść należy, iż oceny i wnioski formułowane przez skarżącego – mimo stanowczości używanych określeń – mogą być co najwyżej ocenione jako domniemania natury faktycznej, a takie na gruncie obowiązującego prawa są zabronione.
W powyższej sytuacji należy w ocenie Sądu Apelacyjnego podzielić poglądy jakie zostały zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i zbędnym jest ich ponowne przytaczanie, bowiem do każdego z przeprowadzonych dowodów w sposób wyczerpujący odniósł się sąd okręgowy i brak jest jakichkolwiek podstaw do wzruszenia wydanego rozstrzygnięcia.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.

ła