Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 963/12
Data wyroku: 2013-02-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Chrzan, Anatol Gul, Jerzy Dydo
Słowa kluczowe: Umowa Dzierżawy
Podstawa prawna: art. 673 kc.

Sygn. akt II Ca 963/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Anatol Gul
Sędziowie: SO Alicja Chrzan
SO Jerzy Dydo
Protokolant: Violetta Drohomirecka
po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. w Świdnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaT. B.iJ. B.przeciwkoA. L.

o zapłatę 16.000 zł
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich
z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt I C 254/12

I

oddala apelację;

II

zasądza od pozwanego solidarnie na rzecz powodów 1.200 zł kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 963/12

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem zasądzono od pozwanego na rzecz powodów kwotę 16 000 zł oraz orzeczono o kosztach procesu, opierając rozstrzygnięcie o następujące ustalenia i oceny: - w dniu 18 czerwca 2008 r. strony zawarły przedwstępną umowę dzierżawy działek gruntu na okres 5 lat, ustalając czynsz na kwotę 8000 zł, który miał być płatny do dnia 4 lipca każdego roku kalendarzowego; pismem z dnia 24 lutego 2012 r. powodowie wezwali pozwanego do zapłaty czynszu w kwocie 8000 zł za rok 2010 oraz

8000 zł za rok 2011 .

W ocenie sądu powództwo podlegało uwzględnieniu.

Zawarta przez strony umowa nie zawierała żadnych dodatkowych warunków, które mieli spełnić powodowie, a których niewykonanie zwalniałoby pozwanego od zapłaty czynszu - miał on bowiem płacić czynsz do dnia zawarcia umowy dzierżawy, bądź do wygaśnięcia lub wypowiedzenia tej umowy. Tymczasem umowa dzierżawy została zawarta na czas określony, a zatem bez zawarcia w umowie określonych okoliczności - których w umowie nie zamieszczono - a których spełnienie umożliwiało wypowiedzenie umowy, nie było możliwe ani dopuszczalne wypowiedzenie łaczącej strony umowy zawartej na czas określony przed upływem okresu jej obowiązywania.

W apelacji pozwany zarzucił : 1. naruszenie przepisuart. 353(1) kcprzez uznanie, że pozwany powinien był stosować się przy wypowiedzeniu umowy do ograniczeń właściwych dla umowy najmu i dzierżawy, gdy tymczasem przedmiotowa umowa przedwstępna nie jest umową najmu ani dzierżawy; 2. naruszenie przepisuart. 471 kcprzez błędne zastosowanie i zobowiązanie pozwanego do zapłaty czynszu mimo wypowiedzenia umowy - przy braku zgody gminy na budowę elektrowni wiatrowych;

3. naruszenieart. 673  §  3 kcw zw. zart. 704 kcprzez ich błędne zastosowanie i uznanie ,że pozwany mógł wypowiedzieć umowę tylko w razie wystąpienia okoliczności wskazanych w jej  treści, gdy tymczasem stron nie łączyła umowa dzierżawy ani żadna umowa nienazwana; 3. naruszenie przepisuart. 233  §  1 kpcprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do ustalenia,  że strony nie p rzewidziały możliwości jej zakończenia przed upływem pięciu lat; 5. naruszenie przepisuart. 236 kpcprzez nierozpoznanie wniosku dowodowego pozwanego z  dokumentu w postaci informacji z A M iR R oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi dla ustalenia , czy na przedmiotowych działkach powodowie prowadzili zwykłą działalność rolniczą.

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa lub jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej liczne zarzuty w żadnym stopniu nie podważają trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, co zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej trafnych argumentów.

Tylko dodatkowo odnośnie zarzutów apelacji należy wskazać na następujące kwestie :

-bezspornym było, że strony łączyła umowa zawarta na czas oznaczony, a istotną cechą takiej umowy jest to, że może ona być rozwiązana tylko w wypadkach określonych w umowie, wobec czego brak takich postanowień w umowie - co było bezsporne - nie daje możliwości rozwiązania umowy przed upływem okresu jej obowiązywania; - w niniejszej sprawie strony w umowie z dnia 18 czerwca 2008 r. takiej możliwości nie przewidziały, jak i takiego rozwiązania nawet nie dopuściły, wobec czego wypowiedzenie dokonane przez pozwanego było bezskuteczne;

-skoro zatem czynsz miał być płatny raz w roku, do dnia 4 lipca każdego roku kalendarzowego, którego to czynszu za lata 2010 i 2011 pozwany nie uregulował, to żądanie pozwu podlegało uwzględnieniu;

-nie ma podstaw do przyjęcia naruszenia przez sąd pierwszej instancji przepisuart. 471 kc, skoro powodowie nie dochodzili odszkodowania z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, lecz jedynie czynszu z tytułu łączącej strony umowy;

-nie jest także uprawniony zarz ut naruszenia przepisuart. 233  §  1 kpc, skoro skarżący nie przedstawił w istocie wniosków ani środków  dowodowych, które podważałyby trafność ustaleń sądu pierwszej instancji, ponieważ za niewystarczające należy uznać oparcie w tym zakresie zarzutów apel acji jedynie na własnym przekonaniu o innej, niż przyjął sąd, wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu, do czego w istocie sprowadza się apelacja; -  co do zasady, wykaza nie przez stronę,że sąd naruszył przepisart. 233 § 1 kpcoraz że fakt ten mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być zastąpione jedynie odmienną interpretacją dowodów zebranych w sprawie, chyba że strona jednocześnie wykaże, że przy jęta za podstawę rozstrzygnięcia ocena dowodów przekracza granice przysługującej sądowi w tym zakresie swobody; oznacza to, że postawienie zarzutu naruszenia tego przepisu nie może polegać na zaprezentowaniu przez skarżącego stanu faktycznego przyjętego   przez niego na podstawie własnej oceny dowodów, do czego w istocie sprowadza się apelacja; skarżący może natomiast i powinien wykazywać, posługując się wyłącznie argumentami prawnymi, że sąd rażąco naruszył ustanowione w tym przepisie zasady oceny wiaryg odności i mocy dowodów i że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, co jednak nie zostało skutecznie uczynione; -nie jest także uprawniony zarzut naruszenia przepisuart. 353(1) kc, dającego stronom możliwość swobodnego kształtowania stosunku prawnego,  przy czym swoboda ta jest właśnie wyznaczona przez granice wskazane w tym przepisie, wobec czego twierdzenie skarżącego, że stronom przysługiwała możliwość wypowiedzenia łączącej ich umowy w każdym czasie jest dowolne i nie znajduje żadnego uzasad nienia prawnego, dlatego też odwoływanie się do wskazanych przez skarżącego przepisówart. 673 § 3 kcw zw. zart. 704 kcjest zbędne;

-w świetle powyższych uwag powołane w apelacji naruszenie przepisuart. 236 kpcprzez brak rozpoznania wniosku dowodowego odnośnie ustalenia wskazanych tam okoliczności nie miało żadnego znaczenia dla prawidłowości zapadłego rozstrzygnięcia.

Z tych przyczyn apelacja pozwanego jako pozbawiona uzasadnionych podstaw została oddalona /art. 385 kpc/, natomiast o kosztach post ępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 i 99 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpc.