Sąd Apelacyjny w Lublinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 272/13
Data wyroku: 2013-08-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Lauber-Drzazga, Jolanta Terlecka, Jerzy Nawrocki
Słowa kluczowe: Dobra Osobiste

Sygn. akt I ACa 272/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 sierpnia 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Jolanta Terlecka

Sędzia:
Sędzia:

SA Ewa Lauber-Drzazga (spr.)
SA Jerzy Nawrocki

Protokolant

Sekretarz sądowy Magdalena Szymaniak

po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013 roku w Lublinie na rozprawie

sprawy z powództwaM. S.
przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego wS.
o zadośćuczynienie

na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia29 stycznia 2013 roku, sygnatura akt I C 1402/11

oddala apelację.

I ACa 272/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach oddalił powództwoM. S., który w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Dyrektora Zakładu Karnego wS.domagał się zasądzenia kwoty 180.000zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.
Wyrok Sądu Okręgowego został oparty na następujących ustaleniach:
Powód odbywał karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym wS.od 4 grudnia 2006r. w dniu 5 grudnia 2006r. odbył badania wstępne, w wywiadzie podał, iż leczył się z powodu prawostronnej rwy kulszowej. W dniu 11 stycznia 2007r. powód był konsultowany przez lekarza neurologa z powodu dolegliwości bólowych w okolicy lędźwiowej i kończyny dolnej prawej. Otrzymał leki przeciwzapalne i zmniejszające napięcie mięśni.
W dniu 30 stycznia 2007r. powód został przetransportowany do Zakładu Karnego weW., a następnie Aresztu Śledczego wW.-B.i Zakładu Karnego wB..
W styczniu 2009r wykonano u powoda rtg kręgosłupa lędźwiowego, po raz pierwszy stwierdzono objawy korzeniowe, zlecono leczenie przeciwbólowe, ustalono konieczność noszenia gorsetu ortopedycznego i wskazania do leczenia operacyjnego w trybie planowym.
Do Zakładu Karnego wS.powód został przetransportowany ponownie 30 stycznia 2009r. w dniu 19 lutego 2009r. odbył konsultację ortopedyczną w szpitalu Aresztu Śledczego wW.-M.i przebywał tam na leczeniu do 9 marca 2009r. Z uwagi na to, iż zabieg operacyjny kręgosłupa nie mógł być wykonany w szpitalu Aresztu powód uzyskał przerwę w karze w okresie od 15 kwietnia do 29 września 2009r. ale nie wykorzystał przerwy na wykonanie zabiegu operacyjnego.
Po powrocie do Zakładu Karnego wS.we wrześniu 2009r. powód miał wykonane badanie MRI kręgosłupa i był konsultowany przez neurologa, neurochirurga i ortopedę, którzy potwierdzili konieczność leczenia operacyjnego kręgosłupa. Ostatecznie powód był operowany w warunkach wolnościowych 5 września 2011r. wKlinice (...)wO..
W ocenie Sądu Okręgowego powództwo jest niezasadne.
Powód swoje roszczenie wywodził z faktu doznania na przełomie 2006/2007 roku urazu kręgosłupa podczas upadku z taboretu w czasie wchodzenia na piętrowe łóżko, które nie było wyposażone w drabinkę oraz niewłaściwego leczenia w warunkach zamkniętych ale faktu upadku nie udowodnił, zaś materiał dowodowy, a w szczególności dokumentacja lekarska i sporządzona na jej podstawie opinia biegłego, nie pozwala na przyjęcie, że proces leczenia był nieprawidłowy.

Od tego wyroku powód złożył apelację, w której podtrzymywał stanowisko prezentowane przed Sądem Okręgowym i domagał się wnikliwego rozpoznania sprawy.
W piśmie procesowym z 17 lipca 2013r. powód zgłosił wniosek o przesłuchanie świadkaJ. B.na okoliczność upadku powoda ze stołka.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacja nie ma uzasadnionych podstaw.
Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Okręgowego powód nie wykazał, iż na przełomie 2006/2007 roku wchodząc na górne łóżko spadł ze stołka i doznał urazu kręgosłupa. W dokumentacji medycznej powoda nie ma żadnej wzmianki o urazie. Jest natomiast wpis z dnia 5 grudnia 2006r. o tym, że powód leczył się z powodu rwy kulszowej prawostronnej przed przybyciem do Zakładu Karnego wS.. Również w czasie kolejnych wizyt nie opisano żadnych zmian mogących odpowiadać przebytemu urazowi.
Jak wynika z opinii biegłego sądowego neurologaM. Z.pobyt powoda w Zakładzie Karnym nie miał wpływu na dalszy przebieg choroby powoda. Powód był prawidłowo leczony i diagnozowany podczas całego okresu pobytu w zakładach karnych od 5 grudnia 2006r., zgodnie z podawanymi dolegliwościami i stwierdzanymi objawami w badaniu przedmiotowym na kolejnych wizytach lekarskich. Wcześniejsze wpisy w książce zdrowia dotyczyły bólu krzyża bez zmian korzeniowych, bez ograniczenia ruchu. W styczniu 2009r. neurolog stwierdził objawy korzeniowe i zlecił wykonanie zdjęcia rtg, które wykazało ześlizg, co było wskazaniem do leczenia operacyjnego. Nie była to operacja ratująca życie, tylko planowa. Opinie swoją biegła potwierdziła na rozprawie przed Sądem Okręgowym w dniu 29 stycznia 2013r.
Sąd Okręgowy zasadnie oddalił wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego albowiem powód nie zgłosił żadnych konkretnych zarzutów do opinii neurologa prezentując jedynie swoje subiektywne stanowisko dotyczące prawidłowości leczenia.
Sąd Apelacyjny oddalił wniosek dowodowy powoda o przesłuchanie świadkaJ. B.na okoliczność upadku ze stołka jako spóźniony (art. 381 kpc).
Z tych względów i na podstawieart. 385 kpcSąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.