Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 60/13
Data wyroku: 2013-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Zalewska-Statuch, Iwona Podwójniak, Barbara Bojakowska

Sygn. akt I Ca 60/13

POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska
Sędziowie SSO Elżbieta Zalewska-Statuch
SSO Iwona Podwójniak
Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. w Sieradzu
na rozprawie sprawy
z wnioskuE. G.
z udziałemK. G.
o podział majątku wspólnego
na skutek apelacji uczestnika postępowania
od postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu
z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt VIII Ns 562/10

postanawia:

1
uchylić punkt III zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie postępowanie w obu instancjach umorzyć;

2
zwrócićK. G.od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wieluniu kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu połowy opłaty sądowej od apelacji;

Sygn. akt I Ca 60/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 roku Sąd Rejonowy w WieluniuVIII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą wP., w sprawie sygn. akt VIIINs 562/10 z wnioskuE. G.z udziałemK. G.dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni i uczestnika obejmującego: środki pochodzące ze sprzedaży nieruchomości szczegółowo opisane w punktach od I1) do I3) postanowienia, odszkodowanie za samochód szczegółowo opisane w punkcie I4) oraz ruchomości szczegółowo opisanew punktach od I5) do I37), w ten sposób, że składniki majątkowe wymienione w punkcieI od 3) do 4) i od 6) do 37) przyznał na wyłączną własność wnioskodawczyniE. G.,a składniki majątkowe wymienione w punkcie I od 1) do 2) i 5) przyznał na wyłączną własność uczestnika postępowaniaK. G..
Ponadto Sąd Rejonowy zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni tytułem dopłaty do wyrównania udziału w majątku wspólnym kwotę 185.783,50 zł płatną do dnia 28 lutego 2013 roku z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi jej płatności oraz ustalić, że zainteresowani ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie w kwotach dotychczas przez siebie wydatkowanych.

Z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego nie zgodził się uczestnik postępowania, który zaskarżył powyższy wyrok w części obejmującej punkty I1) i 12), II i III, zarzucając:
1) naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wyniksprawy, a mianowicieart. 233 § 1 k.p.c.
- poprzez odmowę wiarygodności zeznań świadkaZ. G., w części dotyczącej twierdzenia, że przekazywane synowiK. G.pieniądze byłyjej wkładem finansowym w szerzej pojęte rodzinne przedsięwzięcie gospodarczez zastrzeżeniem zwrotu tych środków w przypadku zaniechania jego prowadzeniai wystawienia przedsięwzięcia na sprzedaż,
- poprzez odmowę wiarygodności zeznań uczestnikaK. G.w odniesieniu do identycznej okoliczności,
przez co nastąpiło przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, gdyż ocena taka, dokonana została bez wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego.
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawą orzeczenia i mającegowpływ na jego treść, polegający na sprzeczności istotnych ustaleń stanu faktycznego z treścią
zebranego materiału dowodowego, gdyż Sąd uznał pewne fakty za nieudowodnione,a mianowicie, że pomoc finansowa matki uczestnikaZ. G., była wkładem finansowym we wspólnym przedsięwzięciu rodzinnym „w szerszym tego słowa znaczeniu", podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy przy prawidłowej i wszechstronnej ocenie czyni powyższy fakt wiarygodnym oraz, że pomocZ. G.była darowiznąna potrzeby rodziny stron, a więc w „węższym tego słowa znaczeniu", który to fakt nie został potwierdzony lub jest niedostatecznie ustalony w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Konsekwencją tych sprzeczności są błędy w ustaleniach faktycznych, takie jak zaliczenie do majątku wspólnego stron:
- środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowościS.–P., gminaD., stanowiącej działki oznaczonenr ewidencyjnymi:(...)i(...)o łącznej powierzchni 0.30 ha w kwocie 380.000,00 zł. przekazane na rachunek bankowy nr :(...), który de facto jest numerem wspólnym dlaK. G.i jego matkiZ. G., zamiast wyłącznie tylko w kwocie 180.000,00 zł,
- środków pochodzących ze sprzedaży opisanych nieruchomości w kwocie 44.000,00 przekazane na rachunek bankowy nr:(...)w sytuacji, kiedy środki w łącznej kwocie 244.000.00 zł, były wkładem matki uczestnikaZ. G.w interes rodzinny „w szerszym tego słowa znaczeniu" podlegający zwrotowi w przypadku zaprzestania prowadzenia inwestycji rodzinnej i sprzedaży nabytej działki z wybudowanym obiektem, co faktycznie nastąpiło oraz przyjęcie
- iż sytuacja materialna uczestnikaK. G.jest bardzo dobra i jeston w stanie jednorazowo spłacić wnioskodawczyni kwotę 185.783,50 zł w terminiedo 28 lutego 2013 r., podczas gdy brak jest jakiegokolwiek materiału dowodowegoco do poczynienia powyższego ustalenia.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczeniaw całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia :
- w pkt. I poprzez wyeliminowanie ze składników majątku wspólnego środków wymienionych w pkt. I2) oraz ograniczenie środków wymienionych w pkt. I1) do kwoty 200.000,00 zł,
- w pkt. II poprzez przyznanie na rzecz uczestnikaK. G.składników majątkowych wymienionych w punktach I 1) i I 5),
- w pkt. III poprzez zmniejszenie dopłaty zasądzonej od uczestnikaK. G.na rzecz wnioskodawczyniE. G.do kwoty 63.783,50 zł płatnej w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia, z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności.

Na rozprawie apelacyjnej w dniu 10 kwietnia 2013 roku strony zawarły ugodę, zgodnie z którą uczestnik postępowaniaK. G.zobowiązał się zapłacić wnioskodawczyniE. G.kwotę 135.000,00 zł tytułem dopłaty do wyrównania udziałów w majątku wspólnym, płatną w dwóch ratach po 67.500,00 zł – pierwsza ratado dnia 10 października 2013 roku, a druga do dnia 10 kwietnia 2014 roku, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w terminie płatności każdej z rat. Jednocześnie w w/w ugodzie wnioskodawczyniE. G.wyraziła zgodę na wysokość dopłaty oraz terminy jej płatności oświadczając, że kwota ta wyczerpuje wszelkie roszczenia związane z podziałem majątku wspólnego.
Ponadto strony zgodnie wniosły o uchylenie punktu dotyczącego dopłat zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie umorzenie postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisuart. 917 k.c.przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
W przypadku toczącego się procesu sądowego podstawowym celem ugody jest definitywne zakończenie sporu. Strony osiągają porozumienie w spornej sprawie, a tym samym wydanie wyroku sądowego staje się zbędne.
Zawarcie ugody przez strony należy do tzw. czynności dyspozytywnych stron, które same kształtują jej treść, a rola Sądu sprowadza się jedynie do oceny zgodności zawartej ugody z kryteriami zart. 203 § 4 k.p.c.w zw. zart. 223 k.p.c.
Ugoda zawarta w sprawie niniejszej pomiędzy wnioskodawczyniąE. G.,a uczestnikiemK. G., czyni zadość wymogom określonym w wymienionych przepisachkodeksu postępowania cywilnego.
Została spisana zgodnie z wymogamiart. 223 § 1 k.p.c., tj. osnowa ugody została wciągnięta do protokołu i opatrzona podpisami stron. Treść ugody dokładnie określiła zobowiązanie uczestnika do dopłaty na rzecz wnioskodawczyni oraz terminy ich dokonania, jak również wnioskodawczyni potwierdziła, ze ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia związane z podziałem majątku wspólnego stron.
Nadto spełnione zostały przesłanki wynikające zart. 223 § 2 k.p.c.w zw. zart. 203§ 4 k.p.c.Sąd przy zawieraniu ugody przez strony zbadał, czy zawarcie ugody o takiej treści było dopuszczalne, a więc czy dokonanie tej czynności nie było sprzeczne z prawem,z zasadami współżycia społecznego oraz czy nie zmierzało do obejścia prawa.
Wobec stwierdzenia, że ugoda sądowa zawarta przez strony wywołuje w pełni skutki prawne i jest prawnie dopuszczalna, na podstawieart. 386 § 3 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., należało uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej dopłat i w tym zakresie umorzyć postępowanie w obu instancjach. W sprawie bowiem zachodzi podstawado umorzenia postępowania wskazana w treści przepisuart. 355 § 1 k.p.c., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Zawarcie pomiędzy stronami ugody regulującej stosunek, który stał się przedmiotem sporu, uczyniło wydanie orzeczenia w tym zakresie zbędnym.
Z uwagi na zawarcie ugody, Sąd Okręgowy na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazał zwrócićK. G.od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wieluniu kwotę 500 zł stanowiąca połowę opłaty sądowej od apelacji.