Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 416/13
Data wyroku: 2013-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Piątkowska-Bidas, Beata Piwko, Cezary Klepacz
Słowa kluczowe: Posiadanie
Podstawa prawna: 344 par.1 k.c.

Sygn. akt II Ca 416/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2013 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:SSO Ewa Piątkowska-Bidas (spr.)
Sędziowie:SO Beata Piwko
SO Cezary Klepacz
Protokolant:protokolant sądowy Agnieszka Baran

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. wK.
sprawy z powództwaJ. D.
przeciwkoA. S.
o naruszenie posiadania i zakazanie dalszych naruszeń
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. I C 382/11

oddala apelację i zasądza odA. S.na rzeczJ. D.kwotę78 (siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

II Ca 416/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia7 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Kielcach przywróciłJ. D.posiadanie drogi dojazdowej położonej w miejscowościN.Gm.D.o szerokości 5 m na długości 100 m w granicach : od zachodu graniczącej z drogą gminną o nr. ewidencyjnym 312, której to drogi stanowi przedłużenie , od wschodu zdziałką nr (...), której współwłaścicielami sąM. W.,A. G.iH. P.orazdziałką (...), której współwłaścicielami sąA. R. (1)iA. R. (2), od strony północnej zdziałką (...), będącą własnościąM. S. (1), a od strony południowej z(...)której współwłaścicielami sąJ. D.iH. C., poprzez nakazanieA. S.wyrównania oraz utwardzenia tej drogi za pomocą walca drogowego w terminie 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia , z upoważnieniemJ. D.do wykonania tych czynności koniecznych do przywrócenia posiadania wskazanej wyżej drogi na kosztA. S.w razie ich niewykonania przez pozwanego w określonym w orzeczeniu terminie, zakazałA. S.dalszych naruszeń posiadania powódki w zakresie objętym niniejszym orzeczeniem oraz orzekł o kosztach procesu , ustalając co następuje:
J. D.wraz z rodziną była nieprzerwanie przez wiele lat posiadaczem drogi opisanej w pkt I sentencji wyroku. Stanowiła ona dojazd na jejdziałkę (...)i ma od jej strony ogrodzenie z bramą i furtką.
Także inni mieszkańcy miejscowościN.przechodzili tą drogą , przejeżdżali samochodami i innymi pojazdami , aby dostać się do drogi publicznej prowadzącej doD.i na inne działki.
Droga nie była utwardzona , a jedynie ubita.
(...)pozwany zaorał fragmentdziałki (...)będący własnością jego żonyM. S. (2), który stanowił w/w drogę , oznaczoną na kopii wyrysu z ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego wK.z 4. 12. 2000 r. jakodziałka nr (...). Uniemożliwił tym samym korzystanie z niej przez powódkę i inne osoby.
NastępnieJ. D.i inni mieszkańcy wsi ponownie zaczęli przejeżdżać i przechodzić tym pasem ziemi, w wyniku czego ponownie utworzyli w/w drogę gruntową.
(...)A. S.przejechał traktorem w/w pas gruntu i ponownie zaorał go , przez co uniemożliwił innym osobom korzystanie z niego jako z drogi.
Sąd uznał , że materiał dowodowy zebrany w sprawie pozwala na przyjęcie , że powódka od wielu lat była posiadaczką spornej drogi polnej i że niewątpliwie pozwany dwukrotnie ją zaorując to posiadanie naruszył , z tym że drogi tej nie określił jakodziałka (...), bowiem brak dowodu , aby w aktualnej ewidencji gruntów przedmiotowy pas gruntu stanowił działkę o w/w numerze , a pozwany zarzucił , że pas ten stanowi fragment działki jego żony.
W tej sytuacji powództwo jest w świetle art. 344 zasadne.

Apelację od tego wyroku wywiódł pozwany i zarzucił naruszenie prawa materialnego –art. 344§2 kcprzez przyjęcie , że roszczenie nie wygasło mimo , iż pierwsze naruszenie posiadania miało miejsce w 2010 r, naruszenieart. 336 kcpoprzez przyjęcie , że powódka posiadała drogę, podczas gdy tak nie było, przywrócenie posiadania pasa o dwukrotnie większej szerokości i długości od drogi , którą nieznane mu osoby sporadycznie jeździły
Przywrócenie posiadania poprzez utwardzenie drogi walcem drogowym , podczas gdy wystarczyłoby kilkunastokrotne przejechanie po „drodze” samochodem, obrazę prawa procesowego przez rozpoznanie sprawy z pominięciem osoby właścicielki spornego pasa gruntu i uwzględnienie powództwa wobec wykonawcy czynności zleconej przez faktycznego właściciela, błędną ocenę dowodów , pominięcie dowodu z(...), zaniechanie wystąpienia do Starosty(...)celem ustalenia przedmiotu pozwu , nieuwzględnienie dokumentacji geodezyjnej w oparciu o pomiary z 1994 r. zróżnicowane traktowanie stron postępowania.
Reasumując skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna, bowiem Sąd I instancji wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy, prawidłowo je ocenił i wydal trafny wyrok.
Jeżeli chodzi o zarzut naruszeniaart. 344§2 kpcto jest on chybiony. Przede wszystkim brak podstaw do przyjęcia , że przedmiotowe roszczenie wygasło , skoro po bezspornym zaoraniu drogi w 2011 r. ( nie jak twierdzi w 2010r) nastąpiło jej przywrócenie przez powódkę i innych użytkowników , po czymA. S.dokonał ponownego jej zaorania w październiku 2012 r. i właśnie ono jest przedmiotem niniejszego postępowania. Istotą sprawy jest to , że po październiku 2011 r. istniało posiadanie powódki w zakresie przedmiotowej drogi, a więc jej roszczenie nie wygasło.
Chybiony jest także zarzut , że wbrew ustaleniu Sądu JaninaD.nigdy nie była posiadaczką spornego pasa gruntu. Zarzut ten w istocie łączy się z zarzutem wadliwej oceny dowodów oraz sprzeczności ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. z czym absolutnie nie można się zgodzić.
W istocie apelujący nie zgadza się z nią dlatego, że Sąd nie dał wiary jemu i zgłoszonym przez niego dowodom , natomiast swoje ustalenia oparł na dowodach przeciwnych.
Oczywiście tego rodzaju zarzut mógłby odnieść skutek , gdyby skarżący wykazał naruszenie przez Sąd parygmatu oceny wynikającej zart. 233 §1 kc, a więc wykazał , że Sąd wywiódł z materiału dowodowego wnioski sprzeczne z zasadami logiki lub doświadczenia życiowego. Nie jest natomiast wystarczające przedstawienie przez stronę własnej oceny dowodów i wyrażenie dezaprobaty dla oceny prezentowanej przez Sąd I instancji .Tak m.in. orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi sygn. akt I ACa 1075/12 .
Z kolei Sąd Apelacyjny w Krakowie w orzeczeniu w sprawie I A Ca 1203 /12 wskazał , że tylko wykazanie , że nastąpiło uchybienie zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego może być przeciwstawione uprawnieniu Sądu do swobodnej oceny dowodów.
Sąd II instancji w całości podziela dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów i uznaje , że mając na uwadze w/w kryteria nie budzi ona zastrzeżeń.
Kuriozalny jest natomiast zarzut, że Sąd bez uzasadnienia zróżnicował zakres obdarzania przymiotem wiarygodności zeznań świadków , bowiem nielogiczne byłoby danie wiary wszystkim dowodom , a więc pozostającym ze sobą w sprzeczności.
Poza dowodami osobowymi w sprawie istniały także inne dowody potwierdzające stanowisko powódki, jak chociażby zdjęcia obrazujące przedmiotową drogę z wyraźnie ubitą nawierzchnią , czynność zaorywania tejże drogi przez pozwanego, przy czym wbrew twierdzeniu apelacji droga ta była drogą szeroką.
Nieprawdą jest , że Sąd nie dopuścił; dowodu z dokumentów(...)bowiem dowód ten został dopuszczony na rozprawie w(...). i zgłoszenie tego zarzutu świadczy o niedokładnej znajomości przebiegu sprawy lub o złej woli autora apelacji. To samo dotyczy zarzutu zaniechania Sądu w zakresie zażądania ze Starostwa danych pozwalających na określenie przedmiotu sporu, bowiem przedmiot ten wynikał ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, a stwierdzenie w apelacji , że treść uzasadnienia wykazuje brak wiedzy sądu co do faktycznego przedmiotu sprawy jako godzące w dobra osobiste sędziego należy ocenić jako naganne.
Jest ono zresztą nieprawdziwe , bowiem jak wynika z samej apelacji między stronami toczy się sprawa o zasiedzenie i jak stwierdza apelant , tam Sąd odbył oględziny także przedmiotowego pasa. Już tylko dla porządku należy dodać , że podnoszona w apelacji okoliczność , iż w czasie tych oględzin przed bramą wjazdową od spornego pasa na nieruchomość powódki była wysypana wywrotka piasku, która uniemożliwiała wjazd, nie ma znaczenia przypisywanego przez skarżącego , bowiem w świetle dowodówJ. D.i inne osoby korzystały ze spornego przejazdu, co zdaniem Sądu potwierdza także pośrednio fakt przywiezienia przez nią wywrotki piasku . Ponadto ze zdjęć dołączonych do akt sprawy wynika , że w okresie przed naruszeniem posiadania wjazd na nieruchomość powódki był niczym nie utrudniony.
Podobnie należy się odnieść do zarzutu nierównego traktowania stron w procesie , który nie znajduje uzasadnienia w treści protokołów z rozpraw , a ponadto profesjonalny pełnomocnik działający w imieniu skarżącego na żadnej rozprawie nie zgłosił do protokołu zastrzeżenia w trybieart. 162 kpc.
Niezasadny jest zarzut nie przywołania do sprawy właścicielki przedmiotowego pasa gruntuM. S. (1)i wobec tego pozbawienia jej uprawnień procesowych.
Przede wszystkim w sprawie o naruszenie posiadania przedmiotem badania jest jedynie ostatni stan spokojnego posiadania oraz fakt jego naruszenia. Zupełnie nieprzydatna była więc opinia prywatna złożona do akt przez pozwanego, zwłaszcza , że zupełnym nieporozumieniem były dywagacje jej autora na temat tego czy powódka i ewentualnie w jakim zakresie korzystała ze spornego pasa gruntu. Tego rodzaju ustalenia nie leżały w gestii geodety, bowiem w sprawie jak niniejsza nie ma znaczenia czy przedmiotowa droga stanowiła jedyny dostęp do nieruchomościJ. D.. Kwestia dostępności do drogi publicznej mogłaby może mieć znaczenie jedynie w prawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej , a to nie jest przedmiotem rozpoznawanej sprawy.
Bezsporne jest , żeJ. D.korzystała z przedmiotowej drogi i osobą która to posiadanie uniemożliwiła był skarżący, który tej okoliczności nie zaprzeczał.
Należy mieć na uwadze i to , że wskazywana przez pozwanego właścicielka nieruchomości jest jego żoną , a więc pozwala to na domniemanie w kontekście czynności dokonanych przezA. S., że wspólnie zamieszkujący małż.S.także wspólnie podejmują działania dotyczące nieruchomości.
Ponadto Sąd w sprawie nie wyjaśniał kwestii czyją własność stanowi droga , na mapie dołączonej do pozwu figurowała ona jakodziałka (...), także wyraźnie jest ona zaznaczona na wydrukach z portali internetowych.
Prawdą jest , że z pisma Urzędu Miasta i Gminy wD.wynika , żedziałka (...)graniczy bezpośrednio zdziałką (...),działka nr (...)nie istnieje, a jej teren jest własnością prywatną , ale pismo to nie wskazuje jej właściciela.
Na marginesie już tylko należy podnieść, że sam apelujący jest niekonsekwentny w kwestii dotyczącej własności spornego pasa , bowiem na(...)zarzucając , iż Sąd nie dopuścił dowodu z(...)wyraźnie stwierdza , że dowód ten miał istotne znaczenie, bowiem sprawa ta dotyczy tego samego terenu , bo zasiedzenia przez powódkę części sąsiedniej w stosunku do przedmiotu sporu -nieruchomości i toczy się przeciwko właścicielowiA. S..
Tak więc należy podkreślić , że powództwo zostało zasadnie uwzględnione w całości , a zaskarżony wyrok precyzyjnie określa pas gruntu , którego posiadanie ma zostać przywrócone powódce.
Ponieważ pozwany zaorał przedmiot sporu , to Sąd określił ,iż do przywrócenia posiadania konieczne jest jego wyrównanie walcem bez konieczności jakichkolwiek zabiegów budowlanych.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu oart. 385 kpc.

SSO E. Piątkowska - Bidas SSO B. Piwko SSO C. Klepacz.