Sąd Rejonowy w Legnicy
VII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VII C 1559/12
Data wyroku: 2013-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Murawska
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c, art. 693 k.c, art. 461 k.c.).

Sygn. akt: VII C 1559/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2013 r.

Sąd Rejonowy w Legnicy VII Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Aneta Murawska

Protokolant:

sekr. sądowy Mariola Artymowicz

po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r.
na rozprawie
sprawy z powództwa

(...)wL.

przeciwkoW. U.iP. U.
o wydanie lokalu mieszkalnego – socjalnego

I. nakazuje pozwanym:W. U.iP. U., aby wraz z rzeczami prawa ich reprezentującymi opuścili, opróżnili i wydali stronie powodowej(...)wL.lokal mieszkalny - socjalny nr(...), położony wL.przyul. (...);

II. orzeka, że pozwanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego;

III. nakazuje wstrzymanie wykonania pkt. I wyroku w stosunku do pozwanych do czasu złożenia przez GminęL.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

IV. odstępuje od obciążenia pozwanych kosztami postępowania w sprawie.

Sygn. akt VII C 1559/12

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia21 listopada 2012 roku a skierowanym przeciwkoW. U.powód(...)wL.wniósł o nakazanie pozwanemu opróżnienie, opuszczenie i wydanie powodowilokalu mieszkalnego nr (...)położonego wL.przyul. (...). W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że wezwał pozwanego do wydania lokalu, albowiem pozwany korzysta z przedmiotu najmu bezumownie i zalega z zapłatą należności.
W toku postępowania do udziału w sprawie został wezwany pozwanyP. U..
Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa albowiem nie mają gdzie się wyprowadzić.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Strona powodowa-(...)działająca przez(...)wL.jest właścicielemlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wL.przyul. (...).
Na mocy umowy z dnia 12 sierpnia 2003 roku pomiędzyS. U.iW. U.jako najemcą, a(...)wL.jako wynajmującym w/w weszli w posiadanie w/w lokalu. Umowa została zawarta na okres od dnia 11 sierpnia 2003 roku do dnia 10 sierpnia 2008 roku. Kolejna umowa najmu lokalu została zawarta w dniu 14 września 2006 roku pomiędzy w/w wynajmującym aS. U.na okres od dnia 11 sierpnia 2006 roku do dnia 10 sierpnia 2009 roku.

Dowód:
- akta lokalowe,

Pismem z dnia 12 września 2012 roku powód wezwał pozwanego do wydania spornego lokalu.

Dowód:
- pismo powoda do pozwanego z dnia 12 września 2009 roku

PozwanyW. U.jest rencistą, w związku z czym pobiera rentę w wysokości 630 złotych. Nadto pozwany j.w. od 2004 roku jest beneficjentem świadczeń wypłacanych przez MOPS wL., m.in. w związku z niepełnosprawnością syna pobiera zasiłek pielęgnacyjny. Pozostaje we wspólnym gospo0darstwie domowym z synemP. U..
PozwanyP. U.ma 19 lat, ma orzeczony lekki stopień niepełnosprawności. Jest uczniem szkoły nr 12- szkoły specjalnej, choruje na astmę i padaczkę.
Pozwani nie mają gdzie się wyprowadzić.

Dowód:
- pismo z Powiatowego Urzędu Pracy- k. 15,
- pismo z MOPS wL.wraz z wykazem pobranych świadczeń rodzinnych- k. 18-23,
- kopia opinii w sprawie przydatności do zawodu -k. 29,

- przesłuchanie pozwanegoW. U.- k. 31,
- przesłuchanie pozwanegoP. U.-k. 37

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest zasadne.

Zgodnie z treścią przepisuart. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Jak wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu, statuowane w tym przepisie tzw. roszczenie wydobywcze nieposiadającego właściciela przeciwko posiadającemu niewłaścicielowi unicestwia skuteczne wobec właściciela prawo władania rzeczą (art. 222 § 1in finek.c.). Jednym więc ze sposobów obrony pozwanego w procesie windykacyjnym jest podniesienie takiego zarzutu hamującego. Nie wyłącza on roszczenia windykacyjnego na stałe, a wstrzymuje jego realizację na czas przysługiwania pozwanemu skutecznego wobec właściciela uprawnienia do władania rzeczą, wynikającego zprawa rzeczowego, np. użytkowania (art. 252 k.c.), ze stosunku zobowiązaniowego, np. umowy dzierżawy (art. 693 k.c.), najmu (art. 659 k.c.), z przysługującego pozwanemu prawa zatrzymania (art. 461 k.c.). Zaznaczyć należy, że o ile użytkowanie jakoprawo rzeczowejest zawsze skuteczne wobec każdego, w tym też właściciela, o tyle wymienione wyżej prawa obligacyjne są skuteczne tylko wtedy, gdy to właściciel rzecz wynajął, wydzierżawił lub wstąpił w stosunek obligacyjny (w szczególności na podstawieart. 678 k.c.). Innymi sposobami obrony pozwanego mogą być: zaprzeczenie prawa własności powoda; twierdzenie, że rzecz nie znajduje się we władaniu pozwanego; podniesienie w przypadku roszczenia dotyczącego rzeczy ruchomej zarzutu przedawnienia, wskazanie, że właściciel żądając wydania rzeczy nadużywa w okolicznościach sprawy przysługującego mu prawa podmiotowego (art. 5 k.c.).
W realiach przedmiotowej sprawy bezspornym pozostawało zarówno prawno własności powoda spornego lokalu jak i brak skutecznego względem powoda prawa pozwanych do władania sporną rzeczą.
W tych okolicznościach żądanie pozwu jako mające swoją podstawę w treści w/w regulacji należało uwzględnić.
Rozstrzygnięcie z pkt II wyroku znajduje uzasadnienie w treści poniższej regulacji.
Zgodnie z treściąart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j.: Dz. U. 2005r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Stosownie do brzmienia art. 14 ust. 3 cytowanej ustawy, sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, bierze pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu przez osoby, których nakaz dotyczy oraz uwzględnia szczególną sytuację materialną i rodzinną tych osób. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 4 cytowanej ustawy, sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:1)kobiety w ciąży, 2)małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3)obłożnie chorych, 4)emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5)osoby posiadającej status bezrobotnego, 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
W realiach przedmiotowej sprawy za przyznaniem pozwanym prawa do lokalu socjalnego przemawia fakt, iż pozwani są byłymi lokatorami przedmiotowego lokalu w myśl ustawy j.w., a zatem w stosunku do nich ma zastosowanie art. 14 ust. 3 i 4 w/w regulacji. Nie ma przy tym znaczenia, iż stosunkiem kreującym ich uprawnienia jest umowa najmu lokalu socjalnego. PozwanyW. U.jest rencistą, beneficjentem świadczeń z MOPS wL.. PozwanyP. U.jest natomiast osobą niepełnosprawną, pozostającą we wspólnocie gospodarczej ze swoim ojcemW. U..
Nawet zatem gdyby nie przyjąć w/w argumentacji za uprawnieniem pozwanych do lokalu socjalnego przemawiają zasady współżycia społecznego- pozwanyW. U.jest rencistą korzystającym że świadczeń socjalnych, zaś pozwanyP. U.jest osoba niepełnosprawną.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 102 k.p.c.mając na względzie szczególną sytuację materialną oraz osobistą pozwanych.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.