Sąd Apelacyjny w Lublinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 56/13
Data wyroku: 2013-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Makarewicz, Bohdan Tracz, Cezary Wójcik
Słowa kluczowe: Środki Karne
Podstawa prawna: art. 284 §2 k.k.

Sygn. akt II AKa 56/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Bohdan Tracz (sprawozdawca)

Sędziowie:

SA Cezary Wójcik
SA Zbigniew Makarewicz

Protokolant

starszy protokolant sądowy Agnieszka Grzywna

przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie
po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r.
sprawyW. S.
oskarżonego zart. 284 § 2 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych
od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach
z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 46/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżycieli posiłkowych(...) Sp. z o.o.wT.i(...)wT.na rzecz Skarbu Państwa po 100 (sto) zł opłaty za drugą instancję oraz po 10 (dziesięć) zł wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.

II AKa 56/13

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 roku uznałW. S.za winnego tego, że:

1
w okresie od 5 marca 2010 roku do 31 maja 2010 roku wM., woj.(...), dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie umowy leasingu z dnia 5 lutego 2009 roku zawartej z(...) Sp. z o.o.wT.– mienia w postaci spycharki gąsienicowej(...)typ(...)numer(...)o wartości nie mniejszej niż 65 000 zł, na szkodę(...) Sp. z o.o.wT.,

tj. czynu zart. 284§2 kk,

2
w okresie od 25 marca 2010 roku do 31 maja 2010 roku wM., woj.(...), dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie umowy leasingu z dnia 25 października 2006 roku zawartej zJ. M.(...)wT.– mienia w postaci koparki gąsienicowej(...)typ 924 o numerze identyfikacyjnym 645-(...)o wartości nie mniejszej niż 147 000 zł na szkodęJ. M.(...)wT.,

tj. czynu zart. 284§2 kk
i ustala, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 284§2 kki za to skazuje go z mocyart. 284§2 kkw zw. zart. 91§1 kki wymierza mu na tej podstawie karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33§2 kkorzeka wobec oskarżonego grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych po przyjęciu, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 100 zł;

3
w ramach czynu zarzucanego oskarżonemuW. S.w pkt III a/o uznaje go za winnego tego, że w okresie od 13 grudnia 2006 roku do 2 października 2011 roku wM., woj.(...), dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie umowy leasingu z dnia 13 grudnia 2006 roku zawartej zJ. M.(...)wT.– mienia w postaci koparki gąsienicowejH. (...)nr seryjny(...)o wartości nie mniejszej niż 247 000 zł, na szkodęJ. M.(...)wT., to jest czynu zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kki za to skazuje go z mocyart. 284§2 kkw zw. zart. 294§1 kki wymierza mu na podstawieart. 294§1 kkkarę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33§2 kkorzeka wobec oskarżonego grzywnę w rozmiarze 300 (trzysta) stawek dziennych po przyjęciu, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 100 zł;

Na podstawieart. 91§2 kkpołączył orzeczone kary pozbawienia wolności i grzywny i orzekł w stosunku do oskarżonegoW. S.jedną łączną karę pozbawienia wolności w rozmiarze 2 (dwóch) lat i karę grzywny w rozmiarze 400 (czterysta) stawek dziennych po przyjęciu, że jedna stawka jest równoważna kwocie 100 zł;
Na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 4 (cztery) lata;
Tytułem zwrotu kosztów sądowych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1430 zł, w pozostałej części zwalniając go od tych kosztów stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa.

Apelację wniósł pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych:
Zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:

1
obrazęart. 7 k.p.k.przez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności umów leasingowych, sądowych nakazów zapłaty i pozwów, na podstawie których nakazy te zostały wydane, prowadzącą do błędnych ustaleń faktycznych dotyczących tożsamości roszczeń zasądzonych prawomocnymi nakazami zapłaty i roszczeń objętych wnioskiem oskarżycieli posiłkowych o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k.;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że w stosunku do oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna a co za tym idzie, że warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności jest wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów zapobiegawczych i wychowawczych a w szczególności, że tak orzeczona kara zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób bezsprzeczny wynika, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego był wysoki, jak również działał on z pełną świadomością bezprawności swego czynu z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim kierunkowym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył , co następuje:
Apelacja jest niezasadna w stopniu oczywistym.
Apelacja , wskazując na naruszenieart.7 k.p.k., czego nie uzasadnia, uważa , że zastosowanie przez Sąd Okręgowyart.415§5k.p.k. i nieorzecznie obowiązku naprawienia szkody na podstawieart.46§1 k.k.było niezasadne.
Apelacja wskazuje , że żądanie oskarżycieli posiłkowych na podstawieart.46 k.k.są roszczeniami z tzw. czynów niedozwolonych a zasądzone nakazami kwoty, których powodowie dochodzili na podstawie weksli obejmowały naprawienie szkody wynikające z niewykonania przez oskarżonego umów leasingu nie istnieje więc tożsamość roszczeń.
Sąd Okręgowy ustalił , że istnieje tożsamość pomiędzy roszczeniami , o których orzeczono prawomocnymi nakazami zapłaty Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 16 czerwca 2011 roku, w sprawie I Nc 40/11 (k.51), z dnia 16 czerwca 2011 roku , w sprawie I Nc 39/11 (k.73) i z dnia 7 kwietnia 2011 r. w sprawie I Nc 22/11 (k.92), a roszczeniami, których dotyczył wniosek pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych o naprawienie szkody (patrz str.19 uzasadnienia, k.353).
Sąd Apelacyjny uznaje za w pełni trafne to ustalenie.
Po pierwsze stwierdzić należy , że fakt , że pokrzywdzony roszczenie o naprawienia szkody może realizować na podstawie różnych tytułów nie oznacza możliwości wielokrotnego realizowania roszczenia , oznacza jedynie możliwość wyboru sposobu dochodzenia swych praw. Fakt , że wniosek o naprawienie szkody oskarżyciele posiłkowi wywodzą w niniejszej sprawie z faktu popełnienia przestępstwa a poprzednio w procesie cywilnym dochodzili swych roszczeń na podstawie weksli nie oznacza , że nie chodzi o realizację tego samego roszczenia.
Żądanie oskarżycieli posiłkowych jest tożsame z przedmiotem prawomocnych rozstrzygnięć, które zapadły w innych sprawach . W sprawach cywilnych i karnej żądania poszkodowanych zawierały roszczenie o naprawienie szkody wynikłej z przywłaszczenie rzeczy będących przedmiotem leasingu.
Rację ma Sąd Okręgowy , że weksle , na podstawie których zasądzono nakazami zapłaty kwoty na rzecz oskarżycieli posiłkowych , stanowiły zabezpieczenie wszystkich roszczeń wynikających z umów listingowych , także kwoty wykupu ustalonej w mowie ( patrz §5ust1 okt4 umowy-k.64, §18 ogólnych warunków Umowy Leasingu i przedmiotu leasingu np. k99) .
Trafność tego ustalenia potwierdzają zeznania pokrzywdzonejJ. J.. Zeznała ona : „Na wszystkie moje należności zostały wystawione nakazy zapłaty i do komornika gdzie złożono je do wykonania. Łącznie te nakazy zapłaty opiewają na kwotę około 600 tys. złotych należności głównej plus odsetki. Nie wiem ile bym uzyskała za te maszyny , gdyby panS.je zwrócił , ale wydaje mi się , że nie byłoby to tyle , ile zostało zasądzone z tytułu weksli stanowiących zabezpieczenie.”(k.283v).
Z tych względów niezasadny jest zarzut opisany w pkt. I apelacji.
Nietrafny jest także zarzut kwestionujący uznanie , że wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna.
Podstawową przesłanką stosowania warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary jest przekonanie sądu, że takie orzeczenie kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zapobieżenie powrotowi do przestępstwa jest minimalnym zadaniem kary, ale wystarczającym dla oceny, czy można zastosować warunkowe zawieszenie jej wykonania.
Dotychczasowa niekaralność oskarżonego , jego wiek – 63 lata, zaprzestanie działalności gospodarczej wskazują na poprawność prognozy Sądu Okręgowego, że oskarżony ponownie nie popełni przestępstwa. Sąd wymierzając karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania bierze pod uwagę dyrektywy sądowego wymiaru kary określone w art. 53. W ramach tych dyrektyw sąd bierze pod uwagę potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zawieszenie wykonania orzeczonej kary nie powinno rodzić w opinii społecznej przekonania, że sprawca przestępstwa pozostał w zasadzie bezkarny. Oskarżonemu wymierzono surową karę grzywny , nie można więc uznać , że na skutek warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności pozostał on bezkarny. Apelacja oskarżycieli posiłkowych , także w aspekcie rażącej łagodności kary wymierzonej oskarżonemu , jest niezasadna.
Z tych względów zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart.636§1 k.p.k.iart.13 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U.1983.49.223 j.t.).