Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 1105/13
Data wyroku: 2014-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Załęska-Bartkowiak
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., Nr 153, poz. 1440 ze zm. )

Sygn. akt:III U 1105/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Załęska-Bartkowiak

Protokolant:

sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu16 stycznia 2014 r. wO.
sprawy z odwołaniaK. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaK. K.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia26.06.2013r.znak(...)
i z dnia18.11.2013r.znak(...)
orzeka:

1
zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznajeK. K.prawo do emerytury począwszy od dnia 20.06.2013r.;

2
stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE
Decyzjami z dnia 26.06.2013r. oraz z dnia 18.11.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.odmówiłK. K.prawa do emerytury.
K. K.wniósł odwołania od tych decyzji.
Sprawy zostały połączone na mocyart.219 kpcdo wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, żeK. K.nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa wart.184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż pomimo osiągnięcia wymaganego wieku emerytalnego 60 lat i legitymowania się ponad 25-letnim ogólnym stażem pracy, nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 27.05.2013r.K. K.złożył w Oddziale ZUS wniosek o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Po rozpoznaniu tego wniosku decyzją z dnia 26.06.2013r. ZUS odmówił mu prawa do tego świadczenia, uznając, że osiągnął wymagany wiek emerytalny 60 lat, lecz na dzień 01.01.1999r. nie przepracował 15 lat w szczególnych warunkach i nie legitymuje się on łącznym stażem pracy w wymiarze 25 lat.
K. K.odwołał się od tej decyzji i w toku postępowania przed Sądem złożył książeczkę wojskową, wnosząc o zaliczenie mu do ogólnego stażu pracy okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej.
Wobec powyższego ZUS ponownie dokonał analizy ogólnego stażu pracyK. K.i uznał, że na dzień 01.01.1999r. zgromadził on 26 lat i 2 dni, przy czym nadal nie legitymuje się okresem 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Dlatego decyzją z dnia 18.11.2013r. ZUS ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury.
K. K.urodził się dnia (...)Zatem podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jestart. 184ustawyo emeryturach i rentach z Funduszu(...)(tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz.1440 ze zm.) w zw. z§4rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 31.12.1948r., jeżeli:
- osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,
- nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa,
- w dniu 01.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zatem w przedmiotowej sprawie spór ostatecznie sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy odwołujący zgromadził 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Na okoliczność pracy wPrzedsiębiorstwie (...)wO.K. K.złożył do ZUS świadectwo pracy z dnia 31.08.1988r., z którego wynika, że w okresie od dnia 5.07.1973r. do dnia 31.08.1988r. pracował jako mechanik naprawy pojazdów samochodowych oraz kierowca (k. 6 a. r.).
ZUS nie uznał tego okresu jako pracy w szczególnych warunkach, gdyżK. K.nie złożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Analizując, czy praca u tego pracodawcy była wykonywana w szczególnych warunkach, Sąd przede wszystkim oparł się na dokumentach znajdujących się w aktach osobowych. Z podania z dnia 01.07.1973r. o przyjęcie do pracy wynika, żeK. K.ubiegał się o przyjęcie go na stanowisko montera samochodowego. Na podaniu tym widnieje odręczna adnotacja, z której wynika, że przyjęto go na stanowisko montera samochodowego od dnia 05.07.1973r. (k.3 a.o.). Tak też określono stanowisko odwołującego w umowie o pracę (k.23 a.o.). Z podania z dnia 17.01.1974r. o przeniesienie ze stanowiska montera na stanowisko kierowcy i odręcznej adnotacji wynika, że przeniesiono odwołującego na stanowisko kierowcy kategorii II, a z pisma z dnia 23.01.1974r. wynika, że z tym dniem powierzonoK. K.obowiązki kierowcy samochodowego (k. 37 a.o.). Następnie ponownie został monterem od dnia 22.11.1978r. do dnia 26.02.1979r., co wynika z zapisów na k.45 a.o. Z podania z dnia 27.02.1979r. o przeniesienie ze stanowiska montera na stanowisko kierowcy i odręcznej adnotacji wynika, żeK. K.ponownie uzyskał zgodę na zmianę stanowiska i został kierowcą. Następnie pracodawca wysłał odwołującego do pracy na budowie eksportowej wC.Elektrowni (...)wN.. Wobec powyższego od dnia 04.01.1985r. do 31.12.1985r.K. K.pracował jako kierowca samochodu(...), co wynika z umowy na czas określony z dnia 02.01.1985r. (k.15 a.o.). Nadto z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wynika, że po powrocie do kraju, odwołujący nadal pracował jako kierowca.
Z dokumentami tymi w pełni korelują zeznania odwołującego złożone w charakterze strony (k.49-50). Wynika z nich bowiem, że w 1970r. podjął on naukę w szkole zawodowej przyT.. Nauka trwała do 1973r. W 1973r. został przyjęty doT.na montera samochodowego, a następnie został kierowcą. Najpierw jeździłS.-29, a następnie Kamazem. W ramachT.wyjeżdżał na budowy eksportowe do ZSRR i tam jeździłK., czyli 9,5 tonową wywrotką.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zachodzą podstawy do zaliczenia odwołującemu jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach okresów: od dnia 23.01.1974r. do dnia 21.11.1978r. (4 lata, 10 miesięcy) oraz od dnia 27.02.1979r. do dnia 31.08.1988r. (9 lat, 6 miesięcy i 2 dni) jako pracy w szczególnych warunkach jako kierowca samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Stanowisko to jest wyszczególnione w wykazie A dziale VIII, poz.2 w/w rozporządzenia. Są to prace w transporcie dookreślone w załączniku nr 9 do Zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1.08.1983r. w wykazie A dziale VIII, poz. 2 pkt 2 kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Okres ten wynosi14 lat, 4 miesiące i 2 dni.
Kolejnym okresem, o zaliczenie którego wnosił odwołujący jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, jest praca wPrzedsiębiorstwie Budowlano – Usługowym (...) sp. z o.o.wW.. Na okoliczność tej pracyK. K.złożył do ZUS świadectwo pracy z dnia 03.09.1991r., z którego wynika, że w okresie od dnia 01.09.1988r. do dnia 03.09.1991r. pracował tam jako kierowca (k. 7 a. r.).
ZUS nie uznał tego okresu jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Z akt osobowych wynika, że od dnia 01.09.1988r. do dnia 03.09.1991r.K. K.pracował(...) sp. z o.o.jako kierowca w pełnym wymiarze czasu pracy.
Z zeznań odwołującegoK. K.wynika, żeT.przekształcił się wK.. Była to zatem ta sama praca, a jedynie pracodawca przeszedł reorganizację i zmienił nazwę. Z zeznań odwołującego wynika, że wK.jeździł przez cały czas jako kierowcaK..
Sąd dał wiarę zeznaniom odwołującego, bowiem jego zeznanie tworzy logiczną całość oraz znajduje potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że nastąpiło przekształcenieT.wK.. Logiczne jest zatem, że odwołujący nadal świadczył pracę na tym samym stanowisku.
Wobec powyższego Sąd zaliczył odwołującemu okres od dnia 01.09.1988r. do dnia 03.09.1991r. jako pracę wykonywaną w szczególnych warunkach, wymienioną w wykazie A dziale VIII, poz.2 w/w rozporządzenia. Okres ten wynosi3 lata i 3 dni.
Kolejnym spornym okresem, była praca wPrzedsiębiorstwie (...). Na okoliczność tej pracyK. K.złożył do ZUS świadectwo pracy z dnia 31.03.1996r., z którego wynika, że w okresie od dnia 01.08.1995r. do dnia 30.03.1996r. pracował tam jako kierowca (k. 9 a. r.). Następnie pracował w Przedsiębiorstwieo nazwie H. (...)-Spożywczymi i PrzemysłowymiUsługi (...). Na tę okoliczność złożył do ZUS świadectwo pracy z dnia 11.12.1998r., z którego wynika, że w okresie od dnia 01.04.1996r. do dnia 11.12.1998r. pracował tam jako kierowca (k. 10 a. r.).
ZUS nie uznał tych okresów jako pracy w szczególnych warunkach, gdyżK. K.nie złożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach za te okresy.
Z zeznań odwołującegoK. K.wynika, że właścicielem obu firm byłZ. B.. W tych okresach w obufirmach (...)jeździł tym samym samochodem. Był toJ.z przyczepą o ciężarze 18 ton. Firmy specjalizowały się w przewozie zboża po całej Polsce.
Sąd dał wiarę zeznaniom odwołującego, jego zeznanie tworzy logiczną całość oraz znajduje potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych. W aktach osobowych znajduje się bowiem świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, z którego wynika, żeK. K.w okresie od dnia 01.08.1995r. do dnia 18.03.1996r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton. Nadto znajduje się tam informacja, że w okresie od dnia 18.03.1996r. do dnia 31.03.1996r. korzystał z urlopu bezpłatnego.
Wobec powyższego Sąd uznał, że zachodzą podstawy do uznania okresów od dnia 01.08.1995r. do dnia 17.03.1996r. (7 miesięcy i 17 dni) oraz od dnia 01.04.1996r. do dnia 11.12.1998r. (2 lata, 8 miesięcy i 11 dni) jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Stanowisko to jest wyszczególnione w wykazie A dziale VIII, poz.2 w/w rozporządzenia.
Wobec powyższego w niniejszym postępowaniuK. K.wykazał, iż pracował w szczególnych warunkach przez20 lat, 8 miesięcy i 3 dni.
K. K.nie jest członkiem OFE. Z tych względów Sąd uznał, że odwołujący spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w oparciu o art.184 powoływanej na wstępie ustawy i przyznał mu prawo do emerytury począwszy od dnia(...)stosownie do treści art.129 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. W tej bowiem dacie odwołujący ukończył 60 lat.
Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję na mocyart.47714§2 kpc.
Stosownie do treści art.118 ust.1 a w/w ustawy – Sąd, orzekając o prawie do emerytury, ma obowiązek stwierdzenia, czy organ rentowy ponosi lub nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i przyznanie tego prawa na etapie postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie ZUS nie ponosi takiej odpowiedzialności. Odwołujący nie złożył bowiem świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Ocena, czy odwołującemu należy zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach sporne okresy, wymagała przeprowadzenia szerszego postępowania dowodowego, co możliwe było dopiero przed Sądem.
Wobec powyższego w tym zakresie Sąd orzekł na mocyart.118 ust.1 aw/w ustawy.