Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 112/13
Data wyroku: 2013-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Stanisław Jabłoński, Robert Zdych, Ewa Kilczewska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.79pkt4 ustawy o rachunkowości

Sygn. akt IV Kz 112/13

POSTANOWIENIE
Dnia 18 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu IV Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Stanisław Jabłoński (spr.)
Sędziowie: SSO Robert Zdych
SSO Ewa Kilczewska

Protokolant:  Bernadetta Kuśnierz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej –T. F.
w sprawie przeciwkoM. W.
oskarżonemu o czyn zart. 207 § 1 kki inne
po rozpoznaniu zażalenia obrońcy oskarżonego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków
z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt VII K 580/12
w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

zażalenia obrońcy oskarżonego nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt VII K 580/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków przedłużył stosowanie wobec oskarżonegoM. W.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres dalszych 3 miesięcy, tj. do dnia 24 kwietnia 2013 r.
Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając naruszenieart. 253 § 1 kpkpoprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, iż dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania jest konieczne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony będzie nakłaniać do składania fałszywych zeznań albo w inny sposób utrudniał postępowanie karne, podczas gdy w zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale brak jest jakichkolwiek dowodów, które mogłyby taką tezę potwierdzać.
W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie tymczasowego aresztowania i orzeczenie wobec oskarżonego zakazu opuszczania kraju oraz dozoru Policji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska obrońcy oskarżonego o istnieniu podstaw do zastosowania wobec jego osoby środków zapobiegawczych w postaci dozoru Policji i zakazu opuszczania kraju. Zwłaszcza ten drugi środek w dobie możliwości swobodnego przemieszczania się w granicach Unii Europejskiej nie spełniłby swojej funkcji.
W ocenie Sądu Okręgowego na obecnym etapie postępowania stosowanie tymczasowego aresztowania jest w pełni zasadne.
Przede wszystkim w pierwszym rzędzie wskazać należy, iż Sąd Rejonowy orzekając o przedłużeniu stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania nie argumentował swojej decyzji w tym względzie poprzez odwołanie się do przesłanki matactwa procesowego, a zatem podnoszone w tym względzie zarzuty obrońcy oraz przedstawiona na ich uzasadnienie argumentacja nie stanowiła przedmiotu analizy przez Sąd Odwoławczy. Wydając postanowienie o zaskarżonej treści Sąd meriti przywoływał natomiast przesłankę surowości grożącej oskarżonemu kary oraz obawę ukrywania sięM. W.przed wymiarem sprawiedliwości, takiego zaś toku myślenia trudno nie zaakceptować.
Nie podlega dyskusji fakt, iż zarzuty stawianeM. W.są bardzo poważne. Oskarżonemu zarzuca się bowiem popełnienie m.in. czynu kwalifikowanego zart. 199 § 1 i 2 kkiart. 200 § 1 kkiart. 201 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, a zagrożonego surową karą pozbawienia wolności (do lat 12). Powyższa okoliczność w połączeniu z charakterem zarzucanych oskarżonemu czynów, cechujących się szczególnie wysokim stopniem społecznej szkodliwości, pozwala wnioskować, że orzeczenie względemM. W.kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania jest wysoce prawdopodobne. Nawet dotychczasowa niekaralność oskarżonego nie wyklucza orzeczenia tego typu, co też słusznie skonstatował Sąd Rejonowy.
Grożąca oskarżonemu surowa kara czyni z kolei w pełni realną obawę podjęcia przezM. W.prób utrudniania postępowania karnego, w szczególności zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony świadomy grożących mu konsekwencji będzie uchylał się przed wymiarem sprawiedliwości. Biorąc nadto pod uwagę fakt, że zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań świadków, w tym przede wszystkim zeznań pokrzywdzonych, wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przezM. W.zarzucanych mu czynów, to uznać należy, że spełniona została tak ogólna przesłanka stosowania środków zapobiegawczych wyrażona w treściart. 249 § 1 kpk, jak i szczególne przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania określone wart. 258 § 2 kpk.
Reasumując, zdaniem Sądu Odwoławczego podzielić należy pogląd Sądu Rejonowego, iż w obecnej fazie postępowania jedynie środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania skutecznie zabezpieczy prawidłowy jego tok.
Tak argumentując, Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie.