Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 765/10
Data wyroku: 2013-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Tuliusz Stabryn
Słowa kluczowe: Kara Pozbawienia Wolności, Warunkowe Zawieszenie Wykonania Kary
Podstawa prawna: art. 18 par. 3 kk w zw. z art. 264 par. 2 kk w zw. z art. 91 par. 1 kk

Sygn. akt IIK 765/10
2Ds 379/10  (PRŻ.)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11.02.2013r.

Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Tuliusz Stabryn

Protokolant: Aleksandra Hormańska

przy udziale asesora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Łukasza Chrapek

po rozpoznaniu w dniach 17.03.2011r., 18.04.2011r., 19.05.2011r., 15.06.2011r., 28.03.2012r., 20.04.2012r., 28.05.2012r., 28.06.2012r., 06.09.2012r., 04.10.2012r., 28.11.2012r., 14.01.2013r., 11.02.2013r., sprawy karnej

przeciwko

D. S., s.S.iB.z d.S.,
ur. (...)wS.

oskarżonemu o to, że:

1
w okresie od dnia 22 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. weW.i wL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1)udzielił pomocyI. L. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoR. C. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoR. C. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

2
w okresie od dnia 24 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. wB.iL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1)iK. P. (1)udzielił pomocyL. G. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoK. A. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoK. A. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

3
w okresie od dnia 24 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. wB.iL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1)iK. P. (1)udzielił pomocyH. G.w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoM. S. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoM. S. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

4
w okresie od dnia 06 marca 2010r. do dnia 09 marca 2010r. weW.i wL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1)iK. P. (1)udzielił pomocyM. G. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoA. P. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoA. P. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

G. P. (1), s.A.iA.z d.B.,
ur. (...)wL.

oskarżonemu o to, że:

5
w okresie od dnia 22 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. weW.i wL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.udzielił pomocyI. L. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoR. C. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoR. C. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

6
w okresie od dnia 24 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. wB.iL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.iK. P. (1)udzielił pomocyL. G. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoK. A. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoK. A. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

7
w okresie od dnia 24 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. wB.iL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.iK. P. (1)udzielił pomocyH. G.w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoM. S. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoM. S. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

8
w okresie od dnia 06 marca 2010r. do dnia 09 marca 2010r. weW.i wL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.iK. P. (1)udzielił pomocyM. G. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoA. P. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoA. P. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

K. P. (1), c.J.iE.z d.O.,
ur. (...)wL.

oskarżonej o to, że:

9
w okresie od dnia 24 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. wB.iL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.iG. P. (1)udzieliła pomocyL. G. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoK. A. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoK. A. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

10
w okresie od dnia 24 lutego 2010r. do dnia 27 lutego 2010r. wB.iL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.iG. P. (1)udzieliła pomocyH. G.w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoM. S. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoM. S. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

11
w okresie od dnia 06 marca 2010r. do dnia 09 marca 2010r. weW.i wL., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.iG. P. (1)udzieliła pomocyM. G. (1)w bezprawnym przekroczeniu granicy państwowej z Polski do Niemiec, polegającej na przekazaniu oryginalnego polskiegodowodu osobistego serii (...)wystawionego na nazwiskoA. P. (1), w celu posłużenia się nim podczas kontroli, biletu autokarowego o nr(...)na nazwiskoA. P. (1), dostarczenie środka przewozu oraz udzielenie informacji dotyczącej odjazdu autokaru doL., a tym samym ułatwienie cudzoziemcowi popełnienia czynu zabronionego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk;

I
uznaje oskarżonegoD. S.winnym popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 1 – 4 części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż dopuścił się ich w ramach ciągu przestępstw określonych wart. 91 § 1 kk, tj. występku zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 264 § 2 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

II
uznaje oskarżonegoG. P. (1)winnym popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 5 – 8 części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż dopuścił się ich w ramach ciągu przestępstw określonych wart. 91 § 1 kk, tj. występku zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 264 § 2 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

III
uznaje oskarżonąK. P. (1)winną popełnienia zarzucanych jej czynów opisanych w pkt 9 – 11 części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż dopuściła się ich w ramach ciągu przestępstw określonych wart. 91 § 1 kk, tj. występku zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 264 § 2 kkwymierza jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkzawiesza wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wobec oskarżonychD. S.iG. P. (1)na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata, zaś wobecK. P. (1)okres próby wynoszący 3 (trzy) lata,

V
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierza oskarżonymD. S.karę grzywny w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 10 (dziesięciu) złotych, zaśG. P. (1)w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 10 (dziesięciu) złotych,

VI
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania w wysokości 1/3 od każdego z nich, zaś na podstawieart. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierza im opłaty.

Uzasadnienie.

I. L. (1), obywatel Ukrainy, przyjechał doW.w dniu 22 lutego 2010 roku zL., skąd następnie miał udać się doL.. Na dworcu(...)czekał na niego zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami mężczyzna o imieniuA., który posiadał jego zdjęcie.A.zabrał go do podwrocławskiego hotelu, gdzie wręczył mu kserokopię dowodu osobistego wystawionego na nazwiskoR. C. (1), aby mógł się nauczyć jego danych.A.wręczył mu również polską kartę telefoniczną SIM i kazał czekać na telefon. W dniu 27 lutego 2010 rokuA.przyjechał do hotelu i zabrałI. L.doL.. W między czasie wręczył mu oryginalny dowód osobisty na nazwiskoR. C. (1)oraz bilet autobusowy. Powiadomił go również, iż zL., tym samym autobusem, pojedzie mężczyzna o imieniuK., który dowiezie go doL.i tam odbierze od niego kwotę 2500 euro za udzielenie pomocy w przekroczeniu granicy i dostarczenie stosownych dokumentów. WL.A.poznałI. L.zK., który wziął od niego bilet autobusowy i przy wsiadaniu do autokaru okazał go kierowcy, po czym obaj mężczyźni zajęli miejsca w autobusie. Około godziny 21.30 w pobliżu przejścia granicznego wO., autokar został zatrzymany do kontroli przez Straż Graniczną. W trakcie kontroli funkcjonariusze Straży Granicznej ujawnili, iżI. L. (1)posługuje się nie swoim dowodem osobistym w związku, z czym został zatrzymany, w związku z nielegalną próbą przekroczenia granicy z RP do Niemiec. W trakcie przesłuchaniaI. L. (1)przedstawiono tablice poglądowe z wizerunkami mężczyzn, na których rozpoznał onA.iK..A.okazał sięD. S.zaśK.–G. P. (1).
Dowód: zeznania świadkaI. L.k. 439, 11-14;
tablica poglądowa k.16 i 18.

W dniu 31 stycznia 2010 roku do Polski przyjechało małżeństwo ukraińskieL. G. (1)iH. G. (1)celem podjęcia pracy zarobkowej. Początkowo małżonkowie pracowali w pobliżu miejscowościT., lecz z uwagi na ciężkie warunki pracy i złe warunki pobytowe postanowili udać się do pracy na terenie Wielkiej Brytanii.H. G. (1)od znajomego z Ukrainy posiadł numer telefonu do mężczyzny o imieniuA., który mógł mu pomóc w przekroczeniu granicy. Po rozmowie z żoną skontaktował się zA., który poinformował ich, że pomoże im przedostać się za granicę jak zdobędzie odpowiednie dokumenty. W tym celu kazał przesłać na adres e-mail ich zdjęcia. Mężczyźni ustalili również, iż za dokumenty i dowiezieni ich doL.małżeństwo zapłaci po 2500 euro od osoby oraz po 200 euro od osoby kurierowi za opiekę w trakcie podróży. Kilka dni późniejA.skontaktował się telefonicznie zH. G.i powiedział, żeby przyjechali 24 lutego 2010 roku doB.. WB.odebrał ich na dworcu PKP, a następnie zawiózł ich do hotelu czerwonymV. (...), kierowanym przez kobietę o blond włosach, spiętych w kuca w okularach leczniczych. W dniu 27 lutego 2010 roku przyjechał ponownie po nich tym samym samochodem, kierowanym przez tą sama kobietę, i zawiózł ich doL.. Tam wręczył im kartki z danymi osobowymi, których mieli się nauczyć, a następnie kazał udać się im na spacer poL.i czekać na telefon. W godzinach popołudniowych zadzwonił do nich i umówili się pod kościołem. Tam przedstawił im kuriera i wspólnie udali się do samochodu gdzie w obecności kierującej kobiety wręczył im polskie dowody osobiste wystawione na nazwiskoK. A. (1)iM. S. (1). Następnie udali się wspólnie do autobusu.A.pomógł im włożyć bagaże, a następnie przekazał kierowcy bilety. Małżonkowie zajęli miejsca w autobusie. Siedział tam już kurier iI. L. (1). W trakcie kontroli drogowej, Straż Graniczna ujawniła, iżL. G. (1)iH. G. (1)posługują się nie swoimi dowodami osobistymi i nielegalnie próbują przekroczyć granicę RP. W trakcie przesłuchania rozpoznali oni na tablicy poglądowej mężczyznę, który przedstawiał się, jakoA., a okazał się nimD. S., rozpoznali również kobietę, która kierował samochodem, a była niąK. P. (1).H. G. (1)rozpoznał również kuriera, którym okazał sięG. P. (1).
Dowód: zeznania świadkaL. G.k. 439, 62-65;
zeznania świadkaH. G.k. 439, 73-76;
zeznania świadkaL. A.k. 266, 111-112;
wyjaśnienia oskarżonegoG. P.k. 265, 170-172, 345;
wyjaśnienia oskarżonejK. P.k. 265, 180-182, 400v;
tablice poglądowe k. 67, 69, 71, 78, 80, 82.

Obywatelka UkrainyM. G.postanowiła wyjechać do pracy doL.. W tym celu skontaktowała się ze swoją rodaczką, od której za pośrednictwem jej męża, obywatela Polski, otrzymał numer telefonu do mężczyzny mogącego pomóc w zdobyciu dokumentów uprawniających do przekroczenia granicy.M. G.skontaktował się telefonicznie ze wskazanym mężczyzną, po czym miała dokonać wpłaty 150 euro na konto, którego właścicielem byłG. P. (1)oraz przesłać drogą e-mail swoje zdjęcie. W dniu 5 marca 2010 rokuM. G.przyjechała doW.skąd następnie udała się doW.gdzie miał na nią czekać mężczyzna, z którym się kontaktowała telefonicznie. W dniu 6 marca 2010 roku będąc weW.zadzwoniła do tego mężczyzny, informując go, iż jest już na dworcu. Po kilku minutach przyjechał po nią wraz z kobietą, którą przedstawił, jako swoją żonę o imieniuO.. Razem udali się następnie pociągiem doL., gdzie mężczyzna zażądał 1000 euro na dokumenty. Wspólnie udali się czerwonym samochodem, kierowanym przezO., w bliżej nieustalone miejsce na terenieL., gdzie mężczyzna wyszedł z samochodu. Po kilku minutach wrócił z inna kobietą, która wręczyła mężczyźnie dowód osobisty na nazwiskoA. P. (1).M. G.została następnie odwieziona do hotelu gdzie miała oczekiwać na wyjazd. Mężczyzna zażądał kolejnego 1000 euro, a po otrzymaniu pieniędzy przekazał jej dowód osobisty. Następnego dnia przyjechał do hotelu i wziął od niej dowód osobisty w celu wykupienia biletu doL.. Po zakupieniu biletu oddał go jej wraz z dowodem i poinformował, iż zgłosi się po nią inny mężczyzna, który zawiezie ją na dworzec autobusowy i będzie się nią opiekował w czasie podróży. W dniu 9 marca 2010 roku do hotelu zgłosił się mężczyzna, który zabrał ją na dworzec(...)i pomógł wsiąść do autobusu. Przekazał on również kierowcy bilet podróżny. W trakcie kontroli drogowej dokonanej przez Straż Graniczną, funkcjonariusze ujawnili, iżM. G.posługuje się nie swoim dowodem osobistym i próbuje nielegalnie przekroczyć granicę RP. W trakcie przesłuchania zatrzymanej cudzoziemki na okazanych jej tablicach poglądowych rozpoznał ona mężczyznę, któremu wręczyła pieniądza i od którego otrzymała polski dowód osobisty. Mężczyzną, tym okazał sięD. S.. Wskazał ona również jego rzekomą żonę, o imieniuO., którą okazał sięK. P. (1), oraz mężczyznę, który pomagał jej wsiąść do autobusu i przekazał bilet kierowcy. Był nimG. P. (1).
Dowód: zeznania świadkaM. G.k. 439, 132-134;
zeznania świadkaW. A.k. 266, 122-123;
wyjaśnienia oskarżonejK. P.k. 265, 180-182, 400v;
tablice poglądowe k. 135-137.

A. P. (1),M. S. (1),R. C. (1)orazK. A. (1)utracili swoje dowody osobiste w bliżej nieustalonych okolicznościach. O ich kradzieży bądź zagubieniu informowali stosowne instytucje.
Dowód: zeznania świadkaA. P.akta sprawy VIII Ko 70/11;
zeznania świadkaM. S.akta sprawy VIII Ko 565/11;
zeznania świadkaR. C.k. 266;
zeznania świadkaK. A.k. 344, 86-87.

D. S.orazG. P. (1)byli uprzednio wielokrotnie karani, natomiastK. P. (1)nie była karana za przestępstwa.L. G. (3),I. L. (1),M. G.orazH. G. (1)zostali wydaleni z terytorium RP.
Dowód: karty karne k. 160, 162-163, 165-167.

OskarżonyD. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W swoich wyjaśnieniach zaprzeczył temu, iż kiedykolwiek udzielał pomocy cudzoziemcom w nielegalnym przekroczeniu granicy RP. Potwierdził natomiast fakt kontaktu z ukraińskim małżeństwemG.. Jednakże i w tym przypadku, próbował ograniczyć swoją rolę do towarzyszeniaK. P. (1), w ich przewiezieniu zB.doL., na prośbęJ. K..
Przedstawiona przez oskarżonego wersja zdarzeń jest nieudolną próbą uniknięcia odpowiedzialności za stawiane mu zarzuty. Należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonego są nie tylko lakoniczne i infantylne, ale również nie znajdują żadnego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym.
Podobną wersję zdarzeń przedstawiłK. P. (1), która również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Potwierdziła tylko i wyłącznie pomoc małżeństwuG.w przejeździe zB.doL.na prośbęJ. K.. Warto podkreślić, iż oskarżona w toku postępowania przygotowawczego zaprzeczała jakimkolwiek kontaktom z cudzoziemcami, by następnie przed Sądem złożyć wyjaśnienia tożsame z oskarżonymD. S., z którym pozostaje w luźnym związku partnerskim. Uwadze Sądu nie umknął również fakt, iż oskarżona po przesłuchaniu w charakterze świadkaJ. K.(choć Sąd nie mógł opierać się na jego zeznaniach, z uwagi na przesłuchanie świadka, z naruszeniem prawa do obronyD. S., który w tym czasie przebywał w szpitalu psychiatrycznym) stwierdziła, iż to on zlecił jej przerzucanie Ukraińców za granicę (k.400v). Sformułowanie użyte przez oskarżoną zdaje się jasno i precyzyjnie potwierdzać słuszność stawianych jej zarzutów. Oskarżona tym stwierdzeniem potwierdziła udział w przerzucaniu cudzoziemców za granicę RP, w sposób niezgodny z prawem. Wypowiedź oskarżonej w kontekście ustaleń poczynionych przez Sąd w oparciu o zeznania innych świadków (o czym będzie mowa niżej), stawia jej wersję zdarzeń, tożsamą z wyjaśnieniamiD. S., w ujemnym świetle. Brak jest, bowiem innych dowodów na poparcie prawdziwości ich wyjaśnień i uznania ich za wiarygodne.
Przesłuchany w charakterze oskarżonegoG. P. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, po czym w swoich wyjaśnieniach, wskazał, iż brał udział w jednym zdarzeniu, a jego rola ograniczyła się do przekazania biletu i wsadzeniu cudzoziemca do autobusu. Jak wyjaśnił zrobił to na prośbę nieznanego mu mężczyzny kontaktującego się z nim telefonicznie z nieznanego numeru telefonu. W toku postępowania oskarżony złożył oświadczenie, w którym uzupełnił swoje wcześniejsze wyjaśnienia, wskazując, iż mężczyzną, który się z nim kontaktował byłR.– osoba bliżej mu nieznana, a telefon jego mogła otrzymać od wielu osób, które go znają.
Przedstawiona przez oskarżonego wersja jest nie tylko banalna, ale i pozbawiona całkowicie logiki. Lakoniczne, gołosłowne i infantylne stwierdzenia, nie znajdują żadnego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym.
W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonegoG. P. (1), podobnie jak współoskarżonych, nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności.
Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy mają zeznania cudzoziemców:L. G. (3),M. G. (3),H. G.iI. L.. Każdy ze wskazanych świadków opisał okoliczności nawiązania kontaktów z mężczyzną podającym się zaA., który w trakcie okazania im tablic poglądowych z wizerunkami mężczyzn został rozpoznany, jakoD. S.. Świadkowie ci zgodnie wskazali, iżD. S.przekazywał im dokumenty w postaci polskich dowodów osobistych, wręczał im zakupione bilety na przejazd doL., ustalał również z nimi cenę za dokumenty i pomoc w przekroczeniu granicy, a nadto odbierał ich z dworców i zawoził na autobus, gdzie przekazywał ich pod opiekę innego mężczyzny, mającego być ich kurierem. Osoba ta miał przekazać bilety kierowcy i czuwać nad nimi w trakcie podróży. Również i w tym przypadku okazanie tablic poglądowych z wizerunkami mężczyzn doprowadziło do rozpoznania rzekomego kuriera, którym okazał sięG. P. (1). Co istotneL. G. (3)zanim rozpoznała oskarżonegoP., wskazała jego dane, zeznając, iż na takie nazwisko miała przelać pierwsze pieniądze w kwocie 150 euro. Znajomość danych oskarżonego, a następnie rozpoznania go, jako osoby odbierającej ją z hotelu i wsadzającej do autobusu nie może być przypadkowa. Podkreślić również należy, iż w jej przypadkuD. S.skontaktował się wL.z kobietą, która dostarczyła mu dowód osobisty ze zdjęciem odpowiadającym jej rysopisowi, za co wręczyła mu 2000 euro.
Wskazani świadkowie nie mieli też wątpliwości przy rozpoznaniu osoby towarzyszącejD. S., która była kierowcą czerwonegoV. (...)i uczestniczyła przy przekazywaniu im dokumentów oraz biletów. Świadkowie rozpoznali kobietę na tablicach poglądowych, którą okazała się byćK. P. (1).
Wyżej wymienieni świadkowi złożyli na przedmiotowe okoliczności obszerne zeznania, które korelują ze sobą tworząc jedna logiczną całość. Każde z nich indywidualnie rozpoznało oskarżonych przypisując im określona rolę w udzieleniu im pomocy przy nielegalnej próbie przekroczenia granicy. Choć Sąd nie miał bezpośredniej możliwości przesłuchania świadków z uwagi na wydaleni ich z terytorium RP, należy stwierdzić, iż ich zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego nie noszą cech mogących świadczyć o ich stronniczości, bądź próbie manipulowania faktami. Zeznania te są rzeczowe, sprowadzają się do przedstawienia konkretnych faktów, w sposób spójny i logiczny, bez próby przerzucenia odpowiedzialności na osoby trzecie. Nie można również uznać, iż składając zeznania obciążające oskarżonych liczyli na łagodne potraktowanie w związku z przestępstwem, którego sami się dopuścili. Nieuniknioną i najsurowszą zarazem konsekwencją dla nich było wydalenie z terytorium RP, w związku, z czym przez szereg lat nie będą oni mogli przekroczyć granicy Ukrainy z krajami z grupyS..
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał zeznania świadkówL. G. (3),M. G. (3),H. G.iI. L.za wiarygodne i pełnowartościowe dla poczynionych ustaleń.
Istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są również zeznania świadkówL. A. (2)iW. A. (2), funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy ujawnili próbę nielegalnego przekroczenia granicy przez wymienionych wyżej cudzoziemców. Podstawą do tego było ustalenie, iż posługiwali się oni nie swoimi dowodami osobistymi. W przypadkuL. A. (2)należy również podkreślić, iż wskazał ona, iż tym samym autobusem, co małżeństwoG.(przewiezione przezS.iP.zB.doL.) podróżowałG. P. (1). Okoliczność ta również wskazuje, na fakt współpracy oskarżonych, w brew ich twierdzeniom, iż nie mieli ze sobą w tej sprawie nic wspólnego. Również i w tym przypadku nie było podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadków, są oni bowiem osobami postronnymi, nie zainteresowanymi w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy na czyjąkolwiek korzyść.
Zeznania świadkówA. P. (1),M. S. (1),R. C. (3)iK. A. (1)mają znaczenie dla sprawy o tyle, iż potwierdzają oni utratę dowodów osobistych, które zostały następnie ujawnione przy cudzoziemcach w związku z próba nielegalnego przekroczenia granicy.
Bez znaczenia dla sprawy są zeznania świadkaS. K., który nie tylko nie zna oskarżonych, ale nie ma również żadnej wiedzy na temat zaistniałych zdarzeń.
W oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonych nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali ustawowe znamiona zarzucanych im czynów zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kk.D. S.przekazując cudzoziemcom bilety oraz dowody osobiste, instruując ich o sposobie przekroczenia granicy i obdarzając ich opieką kuriera, a nadto przetransportowując ich doL., skąd odjeżdżał autokar doL., udzielił im pomocy w próbie nielegalnego przekroczenia granicy. RównieżG. P. (1)uczestnicząc w przekazywaniu biletów autokarowych kierowcy w imieniu cudzoziemców, dostarczając ich do właściwego autobusu i zapewniając im „opiekę” w trakcie podróży, udzielił im pomocy przy próbie nielegalnego przekroczenia granicy. OskarżonaK. P. (1), transportując swoim samochodem cudzoziemców na miejsce odjazdu autokaru doL., uczestnicząc w przekazywaniu biletów i dowodów osobistych cudzoziemcom przezD. S., przewożąc tego ostatniego w celu umożliwienia mu kontaktów z cudzoziemcami udzieliła im pomocy w próbie nielegalnego przekroczenia granicy RP.
W niniejszej sprawie wszyscy oskarżeni działali z góry powziętym zamiarem, dzieląc się zadaniami, które w konsekwencji miały doprowadzić do nielegalnego przekroczenia granicy przez cudzoziemców.
Zważywszy, iż oskarżeni dopuścili się przedmiotowych czynów w krótkich odstępach czasu, działając w podobny sposób, zanim zapadł wyrok, co do któregokolwiek z nich, Sąd uznał, iż przedmiotowych czynów dopuścili się w ramach ciągu przestępstw określonych wart. 91§1 kk, tj. występków zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kk.
WymierzającD. S.iG. P. (1)za czyny opisane w części wstępnej wyroku w pkt od 1 do 4, w stosunku doD. S.i od 5 do 8 w stosunku doG. P. (1), stanowiących ciąg przestępstw zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kk, na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 264 § 2 kkkary po 2 lat pozbawienia wolności dla każdego z nich, Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonych, ich uprzednią karalność, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanych im czynów, przejawiającą się w braku poszanowania podstawowych zasad porządku publicznego, uczynieniu sobie z przedmiotowego procederu łatwego źródła dochodu i wykorzystaniu trudnej sytuacji życiowej cudzoziemców.
Uwzględniając powyższe okoliczności oraz fakt dotychczasowej niekaralności i najmniejszy udział w przedmiotowym procederzeK. P. (1), wymierzył oskarżonej za czyny opisane w części wstępnej wyroku w pkt od 9 do 11 stanowiące ciąg przestępstw zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 264 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kk, na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 264 § 2 kkkarę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Mając na uwadze, iż oskarżeni w okresie toczącego się postępowania przestrzegali porządku prawnego, nie dopuścili się żadnych nowych przestępstw, Sąd uznał, iż zachodzi wobec nich pozytywna prognoza ich przyszłego zachowania, co daje podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych wobec nich kar. Mając to na uwadze stosownie doart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkSąd zawiesił wykonanie przedmiotowych kar pozbawienia wolności wobecD. S.iG. P. (1)na okres próby wynoszący 4 lata dla każdego z nich, zaś w stosunku doK. P. (1)na okres próby wynoszący 3 lata. Tak wyznaczony termin próby winien wzmóc u sprawców przeświadczenie o nieuchronności kary w przypadku ponownego wejścia w konflikt z prawem i uzmysłowić im konieczność przestrzegania ustalonego porządku prawnego.
Dla wzmożenia dolegliwości i realnego odczucia kary, Sąd w oparciu o przepisart. 71 § 1 kkwymierzył im kary grzywny, dla oskarżonychD. S.iG. P. (1)w wysokości 180 stawek dziennych, przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 10 złotych dla każdego z nich, zaś w stosunku doK. P. (1)w wysokości 100 stawek dziennych, przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 10 złotych.
Zdaniem Sądu tak wymierzona kara jest nie tylko realnie dolegliwa, ale uzmysłowi im konieczność przestrzegania ustalonego porządku prawnego, albowiem, każde zachowanie sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa, może lec u podstaw zarządzenia wykonania orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności. Kara ta czynić będzie również zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości. Tym samym zostaną osiągnięte cele prewencji indywidualnej i generalnej.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania w wysokości 1/3 od każdego z nich nie znalazł, bowiem podstaw do zwolnienia sprawców od ich poniesienia, uwzględniając natomiast ich sytuację rodzinna i majątkową, stosownie doart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, nie wymierzył im opłaty uznając, iż poniesienie jej byłoby dla nich zbyt uciążliwe.