Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
IX Wydział Cywilny
Sygnatura akt: IX C 324/12
Data wyroku: 2013-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Skibińska
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 KC

Sygn. akt IX C 324/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

ZAOCZNY WOBEC POZWANEGOH. S. (1)

Dnia 22 lutego 2013 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu IX Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:SSR Monika Skibińska
Protokolant:Małgorzata Wąchała

po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 roku
weW.
na rozprawie
sprawy z powództwaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)weW.
przeciwkoH. S. (2),H. S. (1),P. S. (1)iM. S. (1)
o eksmisję

I
nakazuje pozwanymH. S. (2),H. S. (1)iM. S. (1), aby wraz z rzeczami prawa ich reprezentującymi, opróżnili, opuścili i wydali stronie powodowejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)weW.lokal mieszkalny nr (...)położony weW.przyul. (...);

II
orzeka o braku uprawnień pozwanychH. S. (2),H. S. (1)iM. S. (1)do otrzymania lokalu socjalnego;

III
umarza postępowanie wobec pozwanegoP. S. (1);

IV
odstępuje od obciążenia pozwanych kosztami procesu na rzecz strony powodowej;

V
wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności wobec pozwanegoH. S. (1).

Sygn. akt IX C 324/12

UZASADNIENIE
W dniu 27 marca 2012 r.Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)weW.wniosła pozew przeciwkoH. S. (2),H. S. (1),P. S. (1)iM. S. (1)o opuszczenie i opróżnienie lokalu mieszkalnego położonego weW.przyul. (...)z orzeczeniem prawa do lokalu socjalnego oraz o zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwani zajmują przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego. Mieszkanie to zostało 20 grudnia 1988 r. przydzieloneJ. O. (1)na zasadach lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego.J. O. (1)zmarła 29 listopada 2001 r., jednak jej spadkobierczyniH. S. (2)do dnia dzisiejszego nie uregulowała swojego tytułu prawnego do lokalu. Niezależnie od tego zadłużenie pozwanych przekracza aktualnie kwotę 50.000 zł.
W dniu 5 września 2012 r. na rozprawie pełnomocnik strony powodowej cofnął pozew wobecP. S. (1)ze zrzeczeniem się roszczenia wobec tego, iż(...)to drugie imięM. S. (1), a lokalu nie mieszka żadna inna osoba o imieniu i nazwiskuP. S. (1). Podtrzymał jednak żądanie w pozostałym zakresie, w tym wobecH. S. (1), ponieważ, choć nie zamieszkuje aktualnie w lokalu, to jednak mógłby tam wrócić i jest tam nadal zameldowany.
Wobec deklaracji pozwanych, iż są gotowi uiścić wszystkie zaległości za mieszkanie po rozłożeniu ich ba raty, strony w dniu 5 września 2012 r. wniosły zgodnie o zawieszenie postępowania. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu IX Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. zawiesił postępowanie w sprawie.
Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. strona powodowa wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania, jako że pozwani nadal nie uiszczali opłat za mieszkanie. Wobec tego Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu IX Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r. podjął postępowanie w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 20 grudnia 1988 r.J. O. (1)przydzielono lokal mieszkalny położony weW.przyul. (...)o powierzchni 46,10 m2na zasadach lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego.

Bezsporne w sprawie

W dniu 29 listopada 2001 r.J. O. (1)zmarła, a spadek po niej na podstawie ustawy nabyły jej dzieciJ. O. (2)iH. S. (2).
Dowód: zeznaniaH. S. (2)– karta 37
H. S. (2)złożyła doSpółdzielni Mieszkaniowej (...)weW.wniosek o przydział mieszkania i deklarację przystąpienia do spółdzielni, jednak nie dopełniła dalszych formalności związanych z ustanowieniem na jej rzecz tytułu prawnego do lokalu.

fakt uznany za przyznany

Aktualnie w lokalu tym mieszkająH. S. (2)i jej synM. S. (1).H. S. (2)mieszka w lokalu od 33 lat, zaśM. S. (1)od 24 lat.H. S. (1), mążH. S. (2), zamieszkiwał także w przedmiotowym lokalu, jednak wyprowadził się i już tam nie mieszka.
Dowód: zeznaniaH. S. (2)– karta 37
ZeznaniaM. S. (1)– karta 38
Opłaty eksploatacyjne z tytułu korzystania z lokalu wynoszą 591,83 zł.H. S. (2)iM. S. (1)posiadają zaległość w opłatach za mieszkanie, która na dzień 29 lutego 2012 r. wynosiła ponad 50.000 zł.
Dowód: co do faktu zadłużenia – zeznaniaH. S. (2)– karta 37
co do pozostałych okoliczności – okoliczność uznana za przyznaną
Kartoteka – karta 41-44
H. S. (2)iM. S. (1)nie korzystają z pomocy finansowej oraz pracy socjalnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej weW.. Nie pobierają również świadczeń emerytalno – rentowych w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.
Dowód: pismo z MOPS – karta 30
Pismo z ZUS o/W.– karta 32-33
H. S. (2)iM. S. (1)nie mają tytułu prawnego do żadnego innego lokalu.H. S. (2)nie jest nigdzie zatrudniona od około 6 lat i szuka pracy. Nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna.M. S. (1)posiada zatrudnienie na podstawie umowy o pracę na okres próbny, otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2000 zł, utrzymujeH. S. (2)oraz uiszcza opłaty za mieszkanie. Ma wykształcenie gimnazjalne, uczęszczał do szkół zawodowych oraz doCentrum (...), jednak żadnej z nich nie ukończył.
Dowód: zeznaniaH. S. (2)– karta 37
ZeznaniaM. S. (1)– karta 38

Sąd zważył:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie spór pomiędzy stronami sprowadzał się do zasadności eksmitowaniaH. S. (2)iM. S. (1), którzy zadeklarowali, że chcą nadal mieszkać w przedmiotowym mieszkaniu i są gotowi do uregulowania zaległości, które powstały bez ich wiedzy, jako że toH. S. (1)nie uiszczał opłat za mieszkanie. Sporne w sprawie było także to, czy zachodzą podstawy do eksmitowaniaH. S. (1), który w lokalu przyul. (...)weW.aktualnie nie mieszka, ponieważ wyprowadził się i zabrał wszystkie swoje rzeczy. Strona powodowa twierdziła bowiem, że pozwany może w każdej chwili znowu wprowadzić się do lokalu.
Sąd dokonał ustaleń faktycznych na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie w postaci akt członkowskichJ. O. (1), a ponadto na podstawie zeznań pozwanychH. S. (2)iM. S. (1). Dowodom tym sąd dał całkowicie wiarę, jako że były one całkowicie zbieżne ze stanowiskiem powoda zajmowanych w toku postępowania. Sąd na podstawieart. 230 kpc, biorąc pod uwagę wynik całej rozprawy, za fakt przyznany okoliczność, iżH. S. (2)podejmowała próbę uzyskania tytułu prawnego do lokalu, jednak nie dopełniła procedury, jako że pozwana nie zaprzeczyła temu stanowisku powoda wyrażonemu w pozwie. Podobnie Sąd ocenił wysokość miesięcznych opłat za mieszkanie oraz wysokość zaległości pozwanych za mieszkanie, ponieważ, choć pozwani przyznali, iż posiadają zadłużenie, to jednak nie zaprzeczyli wysokości kwot podanych przez powoda w pozwie.
Zgodnie zart. 222 kcwłaściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
Pozwani w niniejszej sprawie zajmowali lokal bez żadnego tytułu prawnego. Wprawdzie matceH. S. (2)przysługiwało lokatorskie prawo do lokalu, zaśH. S. (2)była jej spadkobierczynią, jednak zgodnie zart. 9 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych(Dz.U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1116 j.t. z późn. zm.) prawo to jest niezbywalne i nie przechodzi na spadkobierców. Zatem z chwilą śmierciJ. H.S.iM. S. (1)nie mieli tytułu prawnego do lokalu, jednak sprawowali nad nim faktyczne władztwo, a zatem pozostawał on w ich posiadaniu.
Wobec tego, iż pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego, należało uznać za zasadne żądanie powoda orzeczenia wobec nich obowiązku opróżnienia i opuszczenia tego lokalu oraz wydania go właścicielowi, to jestSpółdzielni Mieszkaniowej (...)weW..
Zgodnie zart. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 j.t. z póżn. zm.) Sąd z urzędu zbadał przesłanki do orzeczenia uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego. Sąd wziął w szczególności pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu przez pozwanych oraz ich sytuację materialną i rodzinną. Na tej podstawie doszedł do wniosku, że pozwanym nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego. Pozwani bowiem pozostają osobami młodymi, pozwanaH. S. (2)ma 47 lat, zaś pozwanyM. S. (1)ma 24 lata. Oboje są zdrowi, nie korzystają z pomocy społecznej, świadczeń emerytalnych ani rentowych. Żadne z nich nie jest zarejestrowane jako bezrobotne. Pozwana nie pracuje od 6 lat, choć, jak deklaruje szuka pracy, zatem jest w pełni zdolna do jej wykonywania. Zarabia sprzątając mieszkania za ok. 500 zł miesięcznie. Pozwany natomiast pracuje i zarabia około 12 zł za godzinę miesięcznie. Mimo to pozwani nie uiszczali opłat za mieszkanie, co więcej nawet czynili to w złej woli. Świadczy o tym fakt, iż już w toku postępowania oświadczyli, że będą ponosić opłaty i wnieśli o zawieszenie postępowania, jednak już w trakcie zawieszenia nie dokonali żadnej wpłaty, nie podali także stronie powodowej przyczyny takiej sytuacji. Wobec tego, w ocenie Sądu nie zachodzą nie tylko podstawy do obligatoryjnego orzeczenia o uprawnieniu do lokalu socjalnego (art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego), ale także fakultatywne przesłanki, o których mowa w art. 14 ust. 3 tej ustawy.
Na podstawieart. 355 § 1 kpcw zw. zart. 203 § 1 kpcSąd umorzył postępowanie w zakresie pozwanegoP. S. (1), uznając cofniecie pozwu w tym zakresie za dopuszczalne. Powód bowiem błędnie przyjął, iż w mieszkaniu przyul. (...)weW.zamieszkuje osoba o imieniu i nazwiskuP. S. (2), podczas gdy toM. S. (2)ma na drugie imięP.. Powód cofnął pozew w tym zakresie już na rozprawie, jednak jednocześnie zrzekł się swojego roszczenia. Cofniecie powództwa było zatem dopuszczalne i to tak w świetleart. 203 § 1 kpc, jak iart. 203 § 4 kpc.
Sąd natomiast uwzględnił powództwo w zakresie, w jakim powód pozwałH. S. (1). Sąd zważył, iż okoliczność, żeH. S. (1)nie mieszka aktualnie w mieszkaniu zajmowanym przezH. S. (2)iM. S. (1)nie ma znaczenia, gdyż pozwany może w każdej chwili do niego wrócić dysponując kluczami do lokalu i posiadając w nim zgromadzony zH. S. (2)wspólny majątek. Mając powyższe na uwadze wobec pozwanegoH. S. (1)na podstawieart. 339 k.p.c.wydano wyrok zaoczny, zaś na podstawieart. 102 k.p.c., mając na uwadze trudną sytuację finansową pozwanych Są nie obciążył pozwanych kosztami procesu.