Sąd Apelacyjny w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 83/13
Data wyroku: 2013-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Skupna, Danuta Matuszewska, Andrzej Czarnota
Słowa kluczowe: Narkotyki, Młodociany, Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 280 § 2 k.k., art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II AKa 83/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSA Andrzej Czarnota
Sędziowie: SSA Anna Skupna
SSA Danuta Matuszewska (spr.)

Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Konkol
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka

po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r.
sprawy
P. M.
oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.;art. 280 § 1 k.k.;art. 245 k.k.;art. 278 § 1 k.k.;art. 58 ust. 2 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.;art. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii;art. 278 § 1 k.k.

M. P.

oskarżonego zart. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii;art. 59 ust. 1 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 10 grudnia 2012 r., sygn. aktXIV K 48/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób że:

1
uchyla orzeczenie o karze łączonej zawarte w pkt. VIII;

2
w miejsce czynów przypisanych oskarżonemuP. M.w punktach II i III uznaje go za winnego tego, że w dniu 16 września 2011r. wW., grożąc natychmiastowym użyciem przemocy wobecK. P.w ten sposób, że chwycił go dłonią za bark oświadczając, że pobije go w przypadku nieoddania telefonu, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy markiL.(...)wartości 140 złotych na szkodęA. P.a następnie groził mu pobiciem w celu zmuszenia go do odstąpienia od zamiaru powiadomienia organów ścigania o popełnionym przestępstwie, która to groźba wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę spełnienia, to jest za winnego przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazuje go na karę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy wymierzone oskarżonemuP. M.jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

4
obniża do 2 (dwóch) lat karę łączną pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemuM. P.;

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. B.– Kancelaria Adwokacka wG.i adw.M. B.– Kancelaria Adwokacka wG.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto tytułem kosztów obrony z urzędu oskarżonychP. M.iM. P.w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś poniesionymi w toku tego postępowania wydatkami obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
1.P. M.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 18 września 2011 r. wW.posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci noża, którego użyciem groził, doprowadził małoletnichB. B.,K. B. (1)iP. M.do stanu bezbronności, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki N. (...)wartości 200 zł na szkodęK. B. (2), telefon komórkowym-ki S. (...)wartości 150 zł na szkodęK. B. (3)oraz usiłował zabrać w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki N. (...)wartości 100 zł na szkodęG. M., lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez osoby postronne,

to jest o przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

II
w dniu 16 września 2011 r. WW.grożąc natychmiastowym użyciem przemocy wobec małoletniegoK. P.doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy m-kiL.(...)wartości 150 zł na szkodęA. P.

to jest o przestępstwo zart. 280 § 1 k.k.

III
W dniu 16 września 2011r. WW.bezpośrednio po dokonanym rozboju, groziłK. P.pobiciem w celu zmuszenia go do odstąpienia od zamiaru powiadomienia organów ścigania o popełnionym na jego szkodę przestępstwie

to jest o przestępstwo zart. 245 k.k.

IV
w dniu 19 września 2011 r. WW.zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki S. (...)wartości 300 zł na szkodę małoletniegoO. L.

to jest o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.

V
w okresie od l6 do 19 września 2011 r. WW.i wO., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy, kilkukrotnie udzielił małoletnimI. K.iK. S.środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy,

to jest o przestępstwo zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.

VI
w dniu 20 września 2011 r. WB., gm.W.wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci siarczanu amfetaminy o masie 1,41 grama netto

to jest o przestępstwo zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

VII
w dniu 10 września 2011 r. wB.zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie700 zł na szkodęZ. W.

to jest o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.

      2.M. P.został oskarżony o to, że:

VIII
w dniu 21 września 2011 r. WW.wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 13,81 grama netto i chlorowodorku kokainy o wadze 3,07 grama netto oraz środki psychotropowe w postaci siarczanu amfetaminy o wadze 5,69 grama netto i 9 sztuk tabletek zawierających Dimetoksyamfetaminę (DMA) o wadze 2,19 grama netto

to jest o przestępstwo zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

IX
w okresie od 16 do 19 września 2011 r. wW.działając w krótkich odstępach czasów wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłP. M.łącznie co najmniej 3 porcji handlowych środka odurzającego w postaci marihuany oraz co najmniej 14 porcji handlowych substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przyjmując w zamian jako zapłatę telefony komórkowe, o których wiedział, że zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego, a w tym:

- w dniu 16.09.2011 r. udzieliłP. M.3 porcji handlowe substancji psychotropowej w postaci amfetaminy oraz jedną porcję handlową środka odurzającego w postaci marihuany przyjmując w zamian jako zapłatę telefon markiL.(...)wartości 150 zł
- w dniu 18.09.2011 r. udzieliłP. M.5 porcji handlowych substancji psychotropowej w postaci amfetaminy oraz trzy porcje handlowe środka odurzającego w postaci marihuany przyjmując w zamian jako zapłatę telefon markiN.(...)wartości 200zł oraz telefon komórkowymarki S. (...)wartości 150zł
- w dniu 19.09.2011 r. udzieliłP. M.6 porcji handlowych substancji psychotropowej w postaci amfetaminy przyjmując w zamian jako zapłatę telefonmarki S. (...)wartości 300 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 08.03.2006r. do 28.07.2006r. i od 21.03.2010r. do 16.06.2011r. części kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 11.02.2008r w sprawie II K 662/07 za przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 191 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2k.k.,
to jest o przestępstwo zart. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 291 § 1 k.k.z w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart.64 § 1 k.k.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2012r., sygn. akt XIV K 48/12:

I
oskarżonegoP. M., w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia uznano za winnego tego, że w dniu 18 września 2011 r. wW., grożąc małoletnimB. B.,K. B. (1)iP. M.natychmiastowym użyciem przemocy w ten sposób, że przyłożył trzymany w ręku nóż w okolice brzuchaB. B.iP. M., zbliżył ten nóż do brzuchaK. B. (1), jednocześnie oświadczając, że użyje go, jeżeli nie oddadzą mu telefonów komórkowych, która to groźba wzbudziła w zagrożonych uzasadnioną obawę spełnienia, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki N. (...)wartości 180 zł na szkodęK. B. (2), telefon komórkowym-ki S. (...)o wartości 120 zł na szkodęK. B. (3)oraz usiłował zabrać w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki N. (...)wartości 160 zł na szkodęG. M., lecz zamierzonego celu nie osiągnął

      ,gdyż dobrowolnie odstąpił od dokonania na skutek prośbyP. M., czyn ten zakwalifikowano zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.skazano oskarżonego na karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoP. M., w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznano za winnego tego, że w dniu 16 września 2011r. wW.grożąc natychmiastowym użyciem przemocy wobec małoletniegoK. P.w ten sposób, że chwycił go dłonią za bark, oświadczając, że pobije go w przypadku nie oddania telefonu, która to groźba wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę spełnienia, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy m-kiL.(...)wartości 140 zł na szkodęA. P., czyn ten zakwalifikowano zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazano oskarżonego na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoP. M.uznano za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że groźba wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, czyn ten zakwalifikowano zart. 245 k.k.i za to na podstawieart. 245 k.k.skazano oskarżonego na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;

IV
oskarżonegoP. M., w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia uznano za winnego tego, że w dniu 19 września 2011 r. wW.zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki S. (...)wartości 200 zł na szkodę małoletniegoO. L., czyn ten zakwalifikowano jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 §1 k.w. skazanoP. M.na karę 10 dni aresztu;

V
oskarżonegoP. M., w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie V aktu oskarżenia uznano za winnego tego, że w okresie od l6 do 19 września 2011 r. wW.i wO., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy,

- dwukrotnie udzielił małoletniejI. K.środek odurzający w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości jednej porcji, stanowiącej łącznie 1 gram tego środka,
- trzykrotnie udzielił małoletniejI. K.substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej w łącznej ilości 7 porcji, stanowiących łącznie 1,4 grama tej substancji,
- trzykrotnie udzielił małoletniejK. S.substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości 3 porcji, stanowiących łącznie 0,6 grama tej substancji,
czyn ten zakwalifikowano zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 124) w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 58 ust. 2wyżej wymienionejustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiskazano oskarżonego na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności;

VI
oskarżonegoP. M., w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie VI aktu oskarżenia, uznano za winnego tego, że w dniu 20 września 2011 r. wB., gm.W.wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci siarczanu amfetaminy o masie 1,41 grama netto, stanowiącą 7 porcji, czyn ten zakwalifikowano zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 124)i za to na podstawieart. 62 ust. 1wyżej wymienionejustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiskazano oskarżonego na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

VII
oskarżonegoP. M.uznano za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie VII aktu oskarżenia, który zakwalifikowano zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.skazano oskarżonego na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączono wymierzone oskarżonemuP. M.w punktach I – III i V – VII jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;

IX
oskarżonegoM. P., w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie VIII aktu oskarżenia, uznano za winnego tego, że w dniu 21 września 2011 r. wW.wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 13,81 grama netto, stanowiących 14 porcji, chlorowodorku kokainy o wadze 3,07 grama netto, stanowiących 15 porcji oraz środki psychotropowe w postaci siarczanu amfetaminy o wadze 5,69 grama netto, stanowiących 28 pojedynczych porcji i 9 sztuk tabletek zawierających Dimetoksyamfetaminę (DMA) o wadze 2,19 grama netto, czyn ten zakwalifikowano zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 124) i za to na podstawieart. 62 ust. 1wyżej wymienionejustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiskazano oskarżonego na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności;

X
oskarżonegoM. P.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie IX aktu oskarżenia, uznano za winnego tego, że w okresie od 16 do 19 września 2011 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłP. M.łącznie 2 porcje handlowe środka odurzającego w postaci marihuany oraz 14 porcji handlowych substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przyjmując w zamian jako zapłatę telefony komórkowe, o których wiedział, że zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego, a w tym:

- w dniu 16.09.2011 r. udzieliłP. M.3 (trzy) porcje handlowe substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ilości 0,6 grama, oraz jedną porcję handlową środka odurzającego w postaci marihuany, w ilości 1 grama, przyjmując w zamian jako zapłatę telefon markiL.(...)wartości 140 zł,
- w dniu 18.09.2011 r. udzieliłP. M.5 (pięć) porcji handlowych substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ilości 1 grama, oraz jedną porcję handlową środka odurzającego w postaci marihuany, w ilości 1 grama, przyjmując w zamian jako zapłatę telefon markiN.(...)wartości 180zł oraz telefon komórkowymarki S. (...)wartości 120 zł,
- w dniu 19.09.2011 r. udzieliłP. M.6 (sześć) porcji handlowych substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ilości 1,2 grama, przyjmując w zamian jako zapłatę telefonmarki S. (...)wartości 200 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 8.03.2006r. do 28.07.2006r. i od 21.03.2010r. do 16.06.2011r. części kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 11.02.2008r w sprawie II K 662/07 za przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 191 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2k.k., czyn zakwalifikowano zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 291 § 1 k.k.z w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart.64 § 1 k.k.i za to skazuje go, a przy zastosowaniuart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzono oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności;

X
na podstawieart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuM. P.i wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

XI
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeczono przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża zapisanego pod pozycją 2 w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)i przechowywanego w Biurze Podawczym Magazynu Dowodów Rzeczowych Sądu Okręgowego w Gdańsku pod numerem bieżącym(...)księgi przechowywanych przedmiotów;

XII
na mocyart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 2012, poz. 124, t.j.) orzeczono przepadek dowodu rzeczowego w postaci wagi zapisanej pod pozycją 4 w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)i przechowywanej w Biurze Podawczym Magazynu Dowodów Rzeczowych Sądu Okręgowego w Gdańsku pod numerem bieżącym(...)księgi przechowywanych przedmiotów;

XIII
na mocyart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 2012, poz. 124, t.j.) orzeczono przepadek dowodów rzeczowych przechowywanych w Magazynie Środków Odurzających i psychotropowych Komendy Wojewódzkiej Policji Sądu Okręgowego w Gdańsku wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod pozycją:

1 – w postaci zawiniątka aluminiowego z zawartością biało-kremowej bryłki o wadze 1,40 grama netto zapakowanej w bezpiecznej kopercie(...),
2 – proszku koloru białego o wadze 3,08 grama netto w folii aluminiowej zapakowanego w bezpiecznej kopercie(...),
3 – substancji w postaci białych grudek o cechach fizycznych i chemicznych amfetaminy o wadze 5,73 grama netto zapakowanej w bezpiecznej kopercie(...),
4 – suszu roślinnego o wadze 13,78 grama netto zapakowanego w bezpieczną kopertę(...),
5 – pudełka od zapałek z zawartością 9 sztuk tabletek koloru różowego z logo(...)o wadze 2,21 grama netto zapakowanego w bezpiecznej kopercie nr(...);

XIV
na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzeczono w stosunku doM. P.przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 640 złotych;

XV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono oskarżonemuP. M.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 20 września 2011 r. do dnia 10 grudnia 2012 r.;

XVI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono oskarżonemuM. P.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 września 2011 r. do dnia 23 września 2011 r.;

XVII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r Prawo o adwokaturze( Dz. U. Nr 16 poz. 124, z późn. zm. ) i§ 14 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 5, i§ 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr. 163 poz. 1348) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. B.i adw.M. B.kwoty po 1.992,60 zł, zawierające kwoty podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonymP. M.orazM. P.;

XVIII
na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżonychP. M.iM. P.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Od wymienionego wyroku apelację wywiedli obrońcy oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoP. M.:

I
Działając na zasadzieart. 444 k.p.kwniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku Wydział XIV Karny z dnia 10 grudnia 2012 roku, sygn. akt XIV K 48/12, uznającego oskarżonegoP. M.winnym popełnienia przestępstwa zart. 280§1 k.k.i innych, w części dotyczącej:

-

uznania oskarżonegoP. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. III aktu oskarżenia czynu zart. 245 k.k.,

-wymierzonej oskarżonemu w punkcie VIII wyroku kary łącznej w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności.

II
Działając na zasadzieart. 427§2 i 438 pkt. 2,3 i 4 k.p.k.wyrokowi powyższemu zarzucił:

1
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a mianowicie:

-błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku w postaci przyjęcia, że zgromadzony materiał dowodowy i ustalone na jego podstawie okoliczności dały podstawę do uznaniaP. M.winnym popełnienia przestępstwa zart. 245 kki to z tym dodatkowym ustaleniem, iż groźba wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego winna prowadzić do ustaleń przeciwnych,

      -bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżony przyznał, ze zrobił to (dot. groźby zart. 245 k.k.) w celu wywarcia naK. P.wpływu, aby ten nie zawiadamiał organów ścigania o zaistniałym zdarzeniu, podczas gdy powyższe nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym (strona 48),

-

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na ustaleniu, iżP. M.dokonując zaboru telefonów, przyłożył pokrzywdzonym:P. M.iB. B.nóż do brzucha, a pokrzywdzonemuK. B. (1)zbliżył nóż do brzucha, i uznaniu, iż składając wyjaśnienia dotyczące użycia noża
          oskarżony starał się umniejszyć swoją odpowiedzialnośćoraz uznaniu przedmiotowych wyjaśnień za przyjętą przez oskarżonego linię obrony (strona 23 uzasadnienia), podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego winna prowadzić do ustaleń odmiennych.

2
Obrazę przepisów prawa procesowego, tj.art. 7 k.p.k.poprzez ukształtowanie swego przekonania przez Sąd 1 instancji co do wiarygodności zeznań pokrzywdzonegoK. P.w przedmiocie popełnienia przez oskarżonegoP. M.czynu opisanego w pkt. III aktu oskarżenia (art. 245 k.p.k.) bez możliwości jakiejkolwiek ich weryfikacji innymi dowodami, tj. wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co w konsekwencji doprowadziło do uznaniaP. M.za winnego popełnienia tego przestępstwa, w sytuacji gdy do jego popełnienia oskarżony konsekwentnie się nie przyznawał,

oraz z ostrożności procesowej

3
Rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary łącznej w rozmiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, w sytuacji gdy oskarżony działał w warunkachart. 115 § 10 k.k.

III
Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawieart. 427§1 i 437 §1 i 2 k.p.k., wniósł o:

-zmianę wyroku w części pkt. III poprzez uniewinnienieP. M.od zarzucanego mu czynu zart. 245 k.k.,

-

orzeczenie wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności w niższym wymiarze ewentualnie o:

-uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku celem jej ponownego rozpoznania
oraz
o zasądzenie kosztów obrony oskarżonego w 11 instancji, które to koszty nie zostały pokryte.

      Obrońca oskarżonegoM. P.:

Na podstawieart. 425 § 1-3 k.p.k.w zw. z art.art. 444 k.p.k., zaskarżył na korzyść oskarżonegow części,tj.:
w punkcie X. wyroku (w całości tego punktu),
punkcie X. wyroku (dotyczącym kary łącznej wymierzonej oskarżonemuM. P.- w całości tego punktu) oraz w punkcie XIV. wyroku (w całości tego punktu),
zarzucił mu:

1
na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., w zw. zart. 410 k.p.k.polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie przez Sąd pierwszej instancji, iż wyjaśnienia współoskarżonegoP. M.w części, w jakiej oskarżony ten wskazał, iżM. P.kupował od niego telefony komórkowe w zamian za narkotyki stanowią dowód popełnienia przez oskarżonegoM. P.przestępstwa opisanego w punkcie X wyroku;

b
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., w zw. zart. 410 k.p.k.polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie przez Sąd pierwszej instancji, iż zeznania świadkaK. S.w części, w jakiej zrelacjonowała ona, żeP. M.sprzedawał oskarżonemuM. P.telefony komórkowe w zamian za któreP. M.otrzymywał narkotyki, stanowią dowód popełnienia przez oskarżonegoM. P.przestępstwa opisanego w punkcie X wyroku;

c
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., w zw. zart. 410 k.p.k.polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez nieuwzględnienie na korzyść oskarżonego okoliczności, iżI. K.zeznała, iż nie zna ona oskarżonegoM. P.;

d
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., polegające na nieuzasadnionej odmowie dania wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. P.w zakresie w jakim podnosił on, iż nie wiedział, iż telefony komórkowe, które nabywał on odP. M.pochodzą z przestępstwa oraz, że nie udzielałP. M.narkotyków;

a w konsekwencji:

2
na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżonyM. P.dopuścił się popełnienia przestępstwa zarzucanego mu w punkcie IX aktu oskarżenia, a opisanego w punkcie X wyroku.

Mając na uwadze powyższewniósł o:

1
zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. P.od zarzucanego mu w punkcie IX aktu oskarżenia czynu (opisanego w punkcie X zaskarżonego wyroku);

ewentualnie, z ostrożności procesowej wnoszę o:

2
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w zaskarżonej części do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacje obrońców oskarżonychP. M.iM. P.skutkowały częściową zmianę zaskarżonego wyroku, aczkolwiek w przeważającej mierze argumentacja zawarta w skargach nie zasługiwała na akceptację.
Postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie przeprowadzone zostało w sposób wyczerpujący i wszechstronny, pozwalający na merytoryczne jej zakończenie. W oparciu o wyniki tego postępowania Sąd I instancji bezbłędnie odtworzył przebieg wydarzeń stanowiących przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie. Ustosunkowując się natomiast szczegółowo do zarzutów zawartych w poszczególnych skargach, stwierdzić trzeba co następuje:

co do apelacji obrońcy oskarżonegoP. M.:

Tak jak w innych przypadkach, tak i w odniesieniu do wydarzeń, jakie rozegrały się wW.16.09.2011 r. z udziałemP. M.iK. P., Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych.
W istocie, co podkreśla obrońca, oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie przyznał wprost, że wypowiadał groźby w celu wywarcia naK. P.wpływu, aby ten nie zawiadomił organów ścigania o zaistniałym zdarzeniu.
W toku przesłuchania przed prokuratorem, 22.09.2011 r.,P. M.wypowiedział się: „ Chciałbym dodać, że nie pamiętam, czy to temu chłopakowi odL.(...)czy innemu chłopcu powiedziałem, żeby nie zgłaszał tego bo jak nie, to go znajdę i mu coś zrobię” (k. 161). Na zadane w tej kwestii pytanie na rozprawie, oskarżony wyjaśnił, że nic nie mówił (k.870).

K. P.16.09.2011 r. zeznał natomiast, że odchodząc oskarżony powiedział: „ możesz krzyczeć, możesz wołać, ale jak zadzwonisz na policję to i tak cię znajdę” (k. 43v), a 06.12.2011 r. :” Gdy odchodził to jeszcze krzyczał w moim kierunku, że jak ja powiadomię policję to i tak on mnie znajdzie i dostanę. Ja nie szedłem za nim gdyż się go bałem” (k.354). Podobnie świadek zeznawał na rozprawie (k.869-870).
W istocie rzeczy, różnica w relacjach świadka sprowadza się tylko do tego, czy groźba użycia przemocy na wypadek zawiadomienia organów ścigania została przez oskarżonego wprost wypowiedziana. Sprostowanie przez świadka tej niekonsekwencji na rozprawie w ten sposób, że oskarżony odchodząc nie użył słowa „dostanie” przekonuje o obiektywizmieK. P., o tym, że brak jest po jego stronie zamiaru pomawiania oskarżonego o takie zachowanie, jakiego nie przejawiał w rzeczywistości. Oceniając jako wiarygodne zeznaniaK. P., Sąd I instancji z pewnością nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów określonejart. 7 k.p.k.Rację ma przy tym Sąd I instancji, że groźba wyrażona może być na różny sposób. W całości także na aprobatę zasługują szerokie rozważania Sądu I instancji co do istoty przestępstwa zart. 245 k.k.( str.46- 49). Nie sposób zaakceptować stanowiska obrońcy, że skoro zeznaniaK. P.nie są potwierdzone innymi dowodami, to nie mogą zasługiwać na wiarę.
W przekonaniu jednak Sądu odwoławczego, w realiach przedmiotowej sprawy, występek zart. 245 k.k., którego znamionaP. M.wypełnił, traktować trzeba jako współukarany czyn następczy z czynem głównym , to jest przestępstwem rozboju popełnionym na osobieK. P..
W obowiązującym aktualnie porządku prawnym, nie stracił aktualności pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 30.03.1994 r. sygn. akt II AKr 44/94, że sprawca rozboju, który wszedł w posiadanie mienia przez naruszenie wolności pokrzywdzonego, grożąc mu użyciem gwałtu albo doprowadzając go do stanu bezbronności, a następnie (bezpośrednio po dokonaniu tego czynu) wypowiada pod adresem pokrzywdzonego groźby mające na celu zapewnienie sobie bezkarności, które to groźby wzbudzają uzasadnioną obawę, że będą spełnione, nie odpowiada za odrębne przestępstwo zart. 166 k.k.,(zart.190§1 k.k. z 1997 r.) ale dopuszcza się współukaranego czynu następczego, pochłoniętego przez czyn zart. 210 k.k.(zart.280§1 k.k. z 1997 r.).
Groźba pobicia na wypadek zawiadomienia Policji, wypowiedziana została przezP. M.bezpośrednio po dokonanym rozboju, na potrzebę zabezpieczenia się oskarżonego przed konsekwencjami tego przestępstwa, tworzy z nim zwartą całość i z tej przyczyny celowe jest uznanie występku zart. 245 k.k.jako czynność następczą współukaraną.
Utrwalone jest w orzecznictwie sądowym stanowisko, że w przypadku przyjęcia
konstrukcji czynu współukaranego sąd nie wydaje wyroku uniewinniającego odnośnie tego czynu ani nie umarza w tej części postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., lecz w wyroku skazującym, zgodnie zart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., uzupełnia opis czynu będącego podstawą skazania i wymiaru kary o znamiona czynu współukaranego (vide: wyrok SA w Lublinie z 20.01.2010r II AKa 256/09 ,LEX nr 660145; wyrok SA w Lublinie z 02.10.2007 r. II Aka 211/07, lex nr 357209; wyrok SN z 05.12.2007r, OSNwSK 2007/1/2765;
wyrok SA we Wrocławiu z 02.02.2006 r, II AKa 360/05, Lex nr 171995).
W tym stanie rzeczy Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce czynów opisanych w punktach II i III, uznałP. M.za winnego jednego czynu zart.280§1 k.k.i wymierzył mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, taką jaką Sąd I instancji orzekł za rozbój popełniony naK. P..
Wprawdzie obrońcaP. M.zaskarżył zapadły wyrok tylko w części dotyczącej rozstrzygnięć zawartych w jego punktach III i VIII, to uznać trzeba, że skarga skierowana jest także co do czynu przypisanegoP. M.w punkcie I, skoro apelujący zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w punkcie tym zawartym, a który to błąd miałby polegać na przyjęciu, że oskarżony dokonując zaboru telefonów, przykładał nóż do brzuchaP. M.iB. B., zaśK. B. (1)nóż ten zbliżył do brzucha.
Wbrew wywodom skargi, Sąd I instancji w pełni uprawniony był do zajęcia stanowiska, że składając wyjaśnienia dotyczące posługiwania się nożem, oskarżony starał się umniejszyć swoją odpowiedzialność.

P. M.przyznawał, że dokonując napaści naK. B. (1),B. B.iP. M.posługiwał się nożem, tylko przeczył, aby zbliżał to narzędzie do ciała któregokolwiek z pokrzywdzonych. Opisując zajście z 18.09.2011 r. podawał:” Ja ten nóż trzymałem w ręku ostrzem w ich kierunku, lecz nie przystawiałem żadnemu z nich tego noża do brzucha czy innej części ciała” (wyjaśnienia z 21.09.2011 r. k. 118; podobnie na rozprawie- k.866,874).
W świetle zeznańB. B.(k. 6v-7, 362,872-873),K. B. (1)(k.12,366,1002-1003),P. M.(k.17v, 358,863) trafnie jednak Sąd I instancji przyjął, że żądając wydania telefonów, oskarżony przyłożył trzymany w ręku nóż w okolice brzuchaB. B.iP. M., a zbliżył nóż do brzuchaK. B. (1). Zeznania pokrzywdzonych są jasne, logiczne, wzajemnie się uzupełniają. Wniesiona skarga nie zawiera takich argumentów, które poddawałyby w wątpliwość zgodność zeznań tych świadków z rzeczywistym stanem rzeczy. Podkreślić ponadto trzeba, że nawet gdyby oskarżony posługiwał się nożem w sposób przez siebie opisany, to nadal swoim zachowaniem wypełniałby znamiona zbrodni rozboju zart. 280§2 k.k., czego obrońca przecież nie neguje.
Bezbłędne są ustalenia faktyczne Sądu I instancji odnoszące się do czynów przypisanychP. M.w punktach IV,V,VI i VII zaskarżonego wyroku, których zresztą skarżący nie kwestionuje, podobnie jak i przyjętej przez Sąd Okręgowy kwalifikacji prawnej tych czynów jako wyczerpujących znamiona odpowiednio:art.119§1k.w.,art. 58 ust.2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art.62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiiart.278§1 k.k.
Wymierzonych oskarżonemu za te czyny kar nie sposób ocenić jako nadmiernie surowych już z tej przyczyny, że zbliżone są do dolnych ustawowych zagrożeń. Sąd I instancji wyczerpująco omówił okoliczności, które przemawiają tak na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego ( str.57-59 uzasadnienia).
Podobnie adekwatna jest do stopnia społecznej szkodliwości czynu, całokształtu okoliczności obciążających i łagodzących kara 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu za zbrodnię rozboju zart. 280§2 k.k.Mimo tego, że oskarżony jest młodocianym sprawcą, nie zasługuje na zastosowanie dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary.
W wywiadzie środowiskowym podkreśla się, że proces demoralizacji oskarżonego, który był objęty nadzorem kuratora dla nieletnich w dwóch sprawach pogłębiał się,P. M.unikał kontaktu z kuratorem, spotykał się z osobami mającymi konflikty z prawem (k.272-274). Oskarżony posiada także negatywną opinię z aresztu śledczego- wielokrotnie karany był dyscyplinarnie, w tym także osadzeniem w celi izolacyjnej (k.820, 1168).
Sąd odwoławczy podzielił natomiast zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobecP. M.kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności.
W przekonaniu Sądu odwoławczego, związek podmiotowy i przedmiotowy między zbiegającymi się przestępstwami jest na tyle ścisły, że winno to znaleźć większe odzwierciedlenie w wymiarze orzeczonej kary łącznej.
Wszystkie przypisane oskarżonemu przestępstwa popełnione zostały w okresie od 16 do 20 września 2011 r. Jak słusznie zauważa Sąd I instancji, przestępstwa przeciwko mieniu jakich dopuścił sięP. M., wprawdzie popełnione były na szkodę różnych pokrzywdzonych, jednak towarzyszyła im jedna motywacja, jaką była chęć zdobycia pieniędzy na zakup narkotyków. Z tej przyczyny wszystkie przestępstwa jakich dokonałP. M.były ze sobą ściśle powiązane.
Również względy wychowawcze, jakie nakazuje ustawa karna mieć na uwadze w przypadku sprawców młodocianych (art. 54§1 k.k.) przemawiają za orzeczeniem łagodniejszej kary łącznej, zwłaszcza jeśli się zważy, że zaledwie 20 czerwca 1994 r.P. M.ukończył 17 lat.P. M.niewątpliwie jest sprawcą zdemoralizowanym, jednak mając na uwadze jego bardzo młody wiek nie sposób twierdzić, że dla skutecznej jego resocjalizacji niezbędne jest wymierzenie mu surowej kary łącznej pozbawienia wolności. Nie bez znaczenia dla prognozy co do przyszłego zachowania oskarżonego jest to, że przed dobrowolnym przyznaniem się, brak było innych dowodów wskazujących na jego sprawstwo co do czynów przypisanych mu w punktach IV, V i VII zaskarżonego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odwoławczy wymierzyłP. M.karę łączną 4 lat pozbawienia wolności uznając, że będzie ona należycie odpowiadała kryteriom jakimi należy kierować się przy kształtowaniu takiej kary oraz występującym po stronie oskarżonego okolicznościom tak obciążającym jak i łagodzącym.

      co do apelacji obrońcy oskarżonegoM. P.:

Wbrew wywodom skargi obrońcyM. P., Sąd I instancji, w świetle całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie, w pełni uprawniony był do przypisania temu oskarżonemu czynu opisanego szczegółowo w punkcie X zaskarżonego wyroku. Odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. P., który w tym zakresie do winy nie przyznawał się, Sąd I instancji nie uczynił tego bezkrytycznie, ale po wszechstronnej analizie całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie.
Co trzeba wyraźnie podkreślić,M. P.przyznawał, że nabył odP. M.cztery telefony komórkowe, przeczył tylko swojej świadomości, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego oraz temu, że w zamian za telefony przekazywałP. M.narkotyki (k.175- 175v, 501,550,858-861).  W sytuacji takiej, tym bardziej nie sposób zaakceptować stanowiska obrońcy , że odmawiając wiary zeznaniomI. K., przeczącej znajomościM. P., Sąd I instancji przekroczył granice swobodnej oceny dowodów. SamM. P.wyjaśniał że: „ JakP.przynosił telefony to był z kimś, chyba z jakimiś dwoma dziewczynami. Raz one były z nim” (k.175), aczkolwiek wskazywał, że przy samej transakcji dziewczyny te obecne nie były (vide także wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy k. 858).
Sąd odwoławczy w pełni akceptuje dokonaną przez Sąd Okręgowy ocenę wyjaśnień oskarżonegoP. M.. Ocena ta jest wnikliwa, rzetelna, odpowiada prawidłowościom logicznego rozumowania, w najmniejszym nawet stopniu nie nosi cech dowolności.
Oczywiście rację ma Sąd I instancji, że spójne są wyjaśnieniaP. M., w których opisał przypadki, kiedy sprzedawał pochodzące w kradzieży telefony komórkoweM. P.w zamian za środki odurzające i substancje psychotropowe.

P. M.konsekwentnie wskazywał naM. P.jako nabywcę telefonów, szczegółowo opisywał, jakie ilości i jakich środków narkotycznychM. P.każdorazowo mu udzielał ( k.118-119,16-161v,545,856). Tylko raz, w toku prowadzonej konfrontacji,P. M.stwierdził, że za telefony nie otrzymywał odM. P.narkotyków, tylko pieniądze (k.500).
Wprawdzie na rozprawie, po odczytaniu wyjaśnień z protokołu konfrontacji zM. P.,P. M.nie podtrzymując ich stwierdził, że nie wie dlaczego wyjaśnił odmiennie oraz, że nie bał się oskarżonegoP.(k.857), to mając na względzie wypowiedźP. M.z 16.02.2012 r : ”Na konfrontacji nie potwierdziłem, że od niego brałem narkotyki, bo tego przy nim nie powiem, chociaż to prawda” (k.545), trafne jest ustalenie Sądu I instancji, że określona treść wypowiedziP. M.w toku konfrontacji zM. P.wynikała z obawP. M.przedM. P..
W oczywisty sposób wyjaśnieniaP. M.znajdują wsparcie w zeznaniachK. S.z postępowania przygotowawczego. RelacjeK. S.potwierdzają, że za telefony skradzioneB. B.,K. B. (1)iK. P.
P. M.uzyskał środki odurzające i psychotropowe. Jak świadek wskazywała,P. M.kontaktował się ze znajomym o pseudonimie(...), korzystając z jej telefonu (k. 183-184, 468-469). Poza sporem pozostaje, że tak właśnie zwracano się doM. P.(vide: wyjaśnieniaM. P.k. 175). O wiarygodności zeznańK. S.co do tego, że w zamian za skradzione telefonyP. M.uzyskiwał narkotyki, przekonują ostatecznie dowody nieosobowe. Jak trafnie podkreśla Sąd I instancji ( str. 28-29 uzasadnienia), informacje uzyskane od operatora telefonicznego wykazały, że w dniach 18 i 19 września 2011 r. kilkakrotnie nawiązano połączenia głosowe i sms- owe pomiędzy numerami telefonów należących doM. P.iK. S.. Z pewnością przytaczane przez obrońcę fragmenty zeznańK. S.z rozprawy nie mogą świadczyć o braku sprawstwa oskarżonegoM. P..
Zauważyć też trzeba, żeP. M.nie ma żadnego interesu w tym, aby niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy pomawiaćM. P.. Z niczego nie wynika, a w szczególności z wyjaśnieńM. P., aby istniał jakikolwiek konflikt pomiędzy oskarżonymi. Co istotne, opisując że za skradzione telefony nabył narkotyki, które następnie udzieliłK. S.iI. K.,P. M.sam naraził się na odpowiedzialność za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Wbrew wywodom skargi, Sąd I instancji bezbłędnie ustalił, że nabywając odP. M.telefony komórkoweM. P.wiedział, że pochodzą one z przestępstwa. Trafnie wskazuje Sąd Okręgowy, że przekonują o tym okoliczności zawieranych transakcji-M. P.kupował telefony odP. M.bez opakowań, ładowarek, dokumentów, oskarżeni spotykali się w ustronnych miejscach.
Zgodnie z treścią 7k.p.k.przy ocenie zgromadzonych dowodów uwzględniać należy trzeba wskazania doświadczenia życiowego. To także owe wskazania przekonują, że nie sposób dać wiarę, żeM. P.kupując w tak krótkim czasie cztery telefony komórkowe odP. M., w okolicznościach przyjętych przez Sąd I instancji, mógł być przeświadczony o legalnym ich pochodzeniu.
Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, właściwie Sąd I instancji zakwalifikował czyn przypisanyM. P.w punkcie X wyroku jako występek zart. 59 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 291§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
Trafnie też Sąd I instancji przyjął, żeM. P.czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 11.02.2008 r.M. P.za przestępstwa zart. 280§1 k.k.i191§1 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.skazany został na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności (k.562-563). Przypisanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 08.03.2006 r. do 27.07.2006 r. i od 21.03.2010 r. do 16.06.2011 r. części tej kary ( w opisie czynu pominięto okres w jakim oskarżony odbywał karę pozbawienia wolności, co Sąd odwoławczy sprostował traktując jako oczywistą omyłkę pisarską).
Bezbłędne są ustalenia faktyczne Sądu I instancji odnoszące się do czynu przypisanegoM. P.w punkcie IX zaskarżonego wyroku, które zresztą przez jego obrońcę nie są kwestionowane, podobnie jak i kwalifikacja prawna czynu jako występku zart. 62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
W przekonaniu Sądu odwoławczego, wymierzoneM. P.jednostkowe kary pozbawienia wolności nie są ani nadmiernie surowe, ani nadmiernie łagodne, są to kary sprawiedliwe, należycie uwzględniające występujące po stronie tego oskarżonego okoliczności tak obciążające jak i łagodzące, trafnie wypunktowane przez Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku ( str. 58- 59).
Z pewnością, jeżeli chodzi o czyn z art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, istotną okolicznością obciążającą jest ilość posiadanych przez oskarżonego narkotyków. W odniesieniu natomiast do czynu z art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. zart. 291§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na niekorzyść oskarżonego przemawia zwłaszcza to, że czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.w bardzo krótkim czasie- zaledwie po 3 miesiącach od opuszczenia zakładu karnego.
Jako natomiast rażąco niewspółmiernie surową Sąd odwoławczy ocenił wymierzonąM. P.karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tej rażącej niewspółmierności Sąd Apelacyjny dopatruje się w zastosowaniu przy kształtowaniu kary łącznej zasady asperacji w miejsce zasady absorpcji. Trafnie Sąd I instancji podnosi, że oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia.
W przekonaniu Sąd odwoławczego, taki szczególny wypadek zachodzi po stronieM. P.. Nie można zgodzić się z Sądem I instancji, że pomiędzy przestępstwami, za które wymierzono oskarżonemu kary jednostkowe zachodzi średni związek przedmiotowo- podmiotowy.
Obydwa czyny wyczerpywały znamiona przestępstw ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełnione zostały w zbliżonym do siebie czasie, w tym samym miejscu. Dla przekonania o istnieniu ścisłego związku przedmiotowo- podmiotowego między dokonanymi czynami nie może mieć większego znaczenia ta okoliczność, że oskarżony swoim zachowaniem opisanym w punkcie X zaskarżonego wyroku wyczerpał także znamiona przestępstwa zart. 291§1 k.k.Trafne jest stanowisko Sądu I instancji, że ilość zabezpieczonych uM. P.środków odurzających i substancji psychotropowych wskazuje, że oskarżony zamierzał przeznaczyć je do sprzedaży, co tym bardziej wskazuje na nader bliskie związki podmiotowo- przedmiotowe zachodzące pomiędzy przypisanymi mu czynami.
W tym stanie rzeczy Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok obniżając do dwóch lat karę łączną pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemuM. P..
W pozostałej części zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy.
Żadnych zastrzeżeń nie budzą rozstrzygnięcia Sądu I instancji co do dowodów rzeczowych i inne, zawarte w zapadłym orzeczeniu. Przepadek równowartości korzyści majątkowej w stosunku doM. P.(punkt XIV) wyroku jest oczywistą konsekwencją skazania go za czyn opisany w punkcie X- cztery zakupione przez niego telefony komórkowe przedstawiały łącznie wartość 640 zł.
O kosztach obrony z urzędu oskarżonych w postępowaniu odwoławczym orzeczono na mocyart. 29 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188 ),§ 14 ust.1 pkt 5w zw. z§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz.U. nr 163 , poz. 1348 z późn. zm. ).
Sąd Apelacyjny na mocyart. 624§1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że ich uiszczenie byłoby dlaP. M.iM. P.zbyt uciążliwe zważywszy ich sytuację materialną - nie posiadają oni majątku o istotnej wartości, mają do odbycia stosunkowo długie kary pozbawienia wolności .