Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Kop 27/13
Data wyroku: 2013-02-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Mariusz Wiązek
Słowa kluczowe: Europejski Nakaz Aresztowania (ENA)

Sygn. akt III Kop 27/13

POSTANOWIENIE
dnia 8 lutego 2013 roku
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący - SSO Mariusz Wiązek
Protokolant: Emilia Rąk
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej Jadwigi Rutyny
po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawieW. W. (1)
podejrzanego o przestępstwa zparagrafów 113, 145d, 185, 194, 224, 240, 241, 303, 303c, 23, 52, 53niemieckiegokodeksu karnego(StGB) orazparagrafu 52n.ustawy dotyczącej posiadania broni
oraz przestępstwa z paragrafów 185, 223, 224, 240, 241, 242, 243, 52, 53, paragrafu 52 ust. 3 nr 2 a i bn.ustawy o broni w zw. z paragrafem 2 ust. 2 ustawy o broni i załącznik 1 części I rozdział nr 2.7, 2.8 i 2.9
z wniosku Prokuratora Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 lutego 2013 roku (data wpływu), sygn. akt III Oz 59/13 i III Oz 60/13
w przedmiocie przekazania z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytoriumR.osoby ściganej na podstawie niemieckiego Europejskiego Nakazu Aresztowania w celu przeprowadzenia przeciwko niej postępowania karnego
oraz w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 607k k.p.k.,art. 607 p k.p.k.iart. 607 r k.p.k.a contrario,art. 607t § 1 k.p.k.orazart. 258 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.k.,263 § 1 k.p.k.

postanawia:

I
przekazać obywatela polskiegoW. W. (1), synaW.iM.z domuW.,urodzonego (...)wS., z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytoriumR.do dyspozycji Prokuratury wB.celem przeprowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o sygn. akt 35 Js 5316/10 o dziewiętnaście przestępstw zparagrafów 113, 145d, 185, 194, 224, 240, 241, 303, 303c, 23, 52, 53niemieckiegokodeksu karnego(StGB) orazparagrafu 52n.ustawy dotyczącej posiadania broni oraz celem przeprowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o sygn. akt 253 Js 1413/12 o dwanaście przestępstw z paragrafów 185, 223, 224, 240, 241, 242, 243, 52, 53, paragrafu 52 ust. 3 nr 2 a i bn.ustawy o broni w zw. z paragrafem 2 ust. 2 ustawy o broni i załącznik 1 części I rozdział nr 2.7, 2.8 i 2.9 pod warunkiem, że zostanie on odesłany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po prawomocnym zakończeniu postępowania w państwie wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania;

II
zastosować wobecW. W. (1), synaW.iM.z domuW.,urodzonego (...)wS.tymczasowe aresztowanie na okres jednego miesiąca, tj. do dnia 5 marca 2013r.,

III
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. S.prowadzącej Kancelarię Adwokacką wO.kwotę 738 zł (siedmiuset trzydziestu ośmiu złotych) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE
W dniu 21 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt 35 Js 5316/10 Prokuratura wB.wydała europejski nakaz aresztowania wobec obywatela polskiegoW. W. (1)podejrzanego o dziewiętnaście przestępstw zparagrafów 113, 145d, 185, 194, 224, 240, 241, 303, 303c, 23, 52, 53niemieckiegokodeksu karnego(StGB) orazparagrafu 52n.ustawy dotyczącej posiadania broni. Przestępstwa te określono jako naruszenie ustawy o broni (czyn 1); opór wobec egzekwujących funkcjonariuszy w zbiegu ze zniewagą (czyn 2); zniewaga (czyn 3); groźba w zbiegu ze zniewagą (czyn 4); niebezpieczne uszkodzenie ciała (czyn 5); usiłowanie zmuszania (czyn 6); groźba w zbiegu ze zniewagą (czyn 7); groźba (czyny 8 i 9); uszkodzenie rzeczy w zbiegu z groźbą (czyn 10); usiłowanie uszkodzenia ciała w zbiegu z oporem wobec egzekwujących funkcjonariuszy w zbiegu ze zniewagą (czyn 11); zniewaga (czyn 12); groźba w zbiegu ze zniewagą (czyn 13); zniewaga (czyny 14 i 15); usiłowanie zmuszania (czyn 16); groźba (czyn 17); pozorowanie przestępstw (przypadek 18); groźba (czyn 19).
W dniu 13 grudnia 2012r. w sprawie o sygn. akt 253 Js 1413/12 Prokuratura wB.wydała europejski nakaz aresztowania wobec obywatela polskiegoW. W. (1)podejrzanego o dwanaście przestępstw z paragrafów 185, 223, 224, 240, 241, 242, 243, 52, 53, paragrafu 52 ust. 3 nr 2 a i bn.ustawy o broni w zw. z paragrafem 2 ust. 2 ustawy o broni i załącznik 1 części I rozdział nr 2.7, 2.8 i 2.9. Przestępstwa te określono jako występek kradzieży w szczególnie ciężkim przypadku (1, 2 i 12); groźba ze zbrodnią (przypadki 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11); niebezpieczne uszkodzenie ciała (przypadki 3, 4, 5); naruszenie Ustawy o broni (przypadek 3); zmuszanie (przypadek 4), zniewaga (przypadki 5, 8 i 11), uszkodzenie ciała (przypadki 6, 8 i 10).
W dniu 7 lutego 2013 roku do Sądu Okręgowego we Wrocławiu wpłynął wniosek Prokuratora Okręgowego we Wrocławiu w kwestii tymczasowego aresztowania wymienionego i jego przekazania z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytoriumR.na podstawieart. 607k § 1 k.p.k.
W trakcie posiedzenia Sądu w dniu 8 lutego 2013r. podejrzany nie wyraził zgody na przekazanie go na terytoriumR.ani na to, by w wypadku ewentualnego przekazania prowadzono przeciwko niemu postępowania o przestępstwa nieobjęte powyższymi ENA a także na ewentualne wykonywanie kary za takie przestępstwa.

Sąd zważył, co następuje.

Wniosek Prokuratora zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zostały spełnione warunki, od których wystąpienia polskie przepisy procedury karnej – wyrażone wrozdziale 65b k.p.k.– uzależniają wykonanie Europejskiego Nakazu Aresztowania.
Przekazanie ma nastąpić w celu przeprowadzenia przeciwkoW. W. (1)postępowań karnych.
Brak jest przesłanek określonych wart. 607p § 1 k.p.k.które obligowałyby Sąd do odmowy wykonania Nakazu.W. W. (1)jest podejrzany o przestępstwa, które nie podlegają darowaniu na mocy amnestii, nie zapadło w stosunku do nich prawomocne orzeczenie w innym państwie odnośnie tego samego czynu, nie przekazano go również na podstawie prawomocnego orzeczenia do innego państwa Unii Europejskiej. Nadto odpowiedzialność ściganego nie ulega ograniczeniu na gruncie prawa polskiego z racji jego wieku. Wykonanie ENA w niniejszej sprawie nie narusza wolności i praw człowieka i obywatela, nakaz nie został wydany został w związku z przestępstwem popełnionym bez użycia przemocy z przyczyn politycznych.Nie zachodzi również obligatoryjna przesłanka odmowy wykonania ENA określona wart. 607 p § 2 k.p.k., bowiem czyny zarzuconeW. W. (1)zostały popełnione na terytorium Niemiec – wB.i stanowią one przestępstwa według prawa polskiego.
Zastosowania nie znajdują również w przedmiotowej sprawie określonewart. 607 r k.p.k.fakultatywne przesłanki odmowy przekazania.
Przestępstwa, o któreW. W. (1)jest podejrzany objęte ENA wydanym przez Prokuraturę wB.w dniu 21 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt 35 Js 5316/10 określone jako naruszenie ustawy o broni (czyn 1); opór wobec egzekwujących funkcjonariuszy w zbiegu ze zniewagą (czyn 2); zniewaga (czyn 3); groźba w zbiegu ze zniewagą (czyn 4); niebezpieczne uszkodzenie ciała (czyn 5); usiłowanie zmuszania (czyn 6); groźba w zbiegu ze zniewagą (czyn 7); groźba (czyny 8 i 9); uszkodzenie rzeczy w zbiegu z groźbą (czyn 10); usiłowanie uszkodzenia ciała w zbiegu z oporem wobec egzekwujących funkcjonariuszy w zbiegu ze zniewagą (czyn 11); zniewaga (czyn 12); groźba w zbiegu ze zniewagą (czyn 13); zniewaga (czyny 14 i 15); usiłowanie zmuszania (czyn 16); groźba (czyn 17); pozorowanie przestępstw (przypadek 18); groźba (czyn 19), choć nie są wyszczególnione wart. 607w k.p.k., odpowiadają znamionom przestępstw stypizowanych w polskiejustawie z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny, tj. znamionom przestępstwa zart. 226 § 1 k.k.,art. 190 § 1 k.k,,art. 245 k.k.,art. 216 § 1 k.k.,art. 224 § 2 k.k.,art. 238 k.k.,art. 157 § 2 k.k.,art. 217 § 1 k.k.
Przestępstwa, o któreW. W. (1)jest podejrzany objęte ENA wydanym przez Prokuraturę wB.w dniu 13 grudnia 2012r. w sprawie o sygn. akt 253 Js 1413/12 określone jako występek kradzieży w szczególnie ciężkim przypadku (1, 2 i 12); groźba ze zbrodnią (przypadki 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11); niebezpieczne uszkodzenie ciała (przypadki 3, 4, 5); naruszenie Ustawy o broni (przypadek 3); zmuszanie (przypadek 4), zniewaga (przypadki 5, 8 i 11), uszkodzenie ciała (przypadki 6, 8 i 10), choć nie są wyszczególnione wart. 607w k.p.k., odpowiadają znamionom przestępstw stypizowanych w polskiejustawie z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny, tj.art. 279 § 1 k.k.,art. 190 § 1 k.k.,art. 216 § 1 k.k.,art. 157 § 2 k.k.,art. 217 § 1 k.k.
Zważyć również należy, iż przeciwko ściganemu nie toczy się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie karne w sprawie, której dotyczy ENA, nie nastąpiło przedawnienie ścigania lub wykonania kary według prawa polskiego, nie zapadło też wobec ściganego – w związku z czynami będącymi podstawą do wydania niniejszego nakazu – prawomocne orzeczenie o odmowie wszczęcia postępowania, umorzeniu postępowania, lub inne orzeczenie kończące sprawę. Przestępstwa zarzuconeW. W. (1)nie są zagrożone w państwie wydania ENA karą dożywotniego pozbawienia wolności.
Z uwagi na fakt, że ścigany jest obywatelem polskim, Sąd poczynił zastrzeżenie, o którym mowa wart. 607t § 1 k.p.k.
Sąd zdecydował również o zastosowaniu wobecW. W. (1)środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres 1 miesiąca, uznając, że tylko taki środek zapewni prawidłowy przebieg postępowania.
Wskazać należy, iż stosownie do treściart. 607 § 3 k.p.k., samoistną podstawą zastosowania tymczasowego aresztowania w niniejszym postępowaniu jest istnienie wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej prawomocnego wyroku skazującego lub innej decyzji stanowiącej podstawę pozbawienia wolności osoby ściganej. Tymczasem w stosunku doW. W. (1)w dniu 30 października 2012r. i w dniu 5 listopada 2012r. Sąd w Berlinie –T.wydał nakazy aresztowania.
Ponadto w ocenie Sądu istnieje realna obawa ucieczki bądź ukrycia się osoby ściganej gdyby pozostawała ona na wolności. Podkreślić należy, żeW. W. (1)nie posiada miejsca stałego zameldowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto w trakcie prowadzonego postępowania podejrzany swobodnie przemieszczał się na terytorium państw Unii Europejskiej. Wskazać należy też na zachowanie podejrzanego w trakcie zatrzymania i wykonywania czynności procesowych w niniejszej sprawie. Skoro podejrzany podjął takie zachowania, realna jest obawa, ze w razie pozostawania na wolności będzie utrudniał prowadzone postępowanie i przekazanie go na terytoriumR.. Ponadto w stosunku do wymienionego nie zachodzą warunki uzasadniające odstąpienie od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego, określone wart. 259 § 1 k.p.k.Zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą wykazanie okoliczności przemawiających za odstąpieniem od stosowania tymczasowego aresztowania obciąża stronę która domaga się zastosowania powyższego przepisu (por. postanowienie SA w Krakowie II AKz 144/06, KZS 2006/5/40, postanowienie SA w Lublinie II AKa 470/09). Podkreślić należy, że naturalne jest, iż tymczasowe aresztowanie łączy się z dolegliwością dla osoby, wobec której jest stosowane, a także jego rodziny, często pogarszając jej sytuację materialną; odstąpienie od tymczasowego aresztowania na podstawieart. 259 § 1 k.p.k.może nastąpić gdy stosowanie go zagraża poważnie i rzeczywiście życiu aresztowanego bądź egzystencji jego najbliższych, lecz nie wtedy gdy powoduje jakiekolwiek niewygody czy zagrożenia (por. postanowienie SN z 30.08.2005r., WZ 62/2005, OSNKW 2005/1568, postanowienie SA w Katowicach z 16.01.2008r., II AKz 33/08, postanowienie SA we Wrocławiu z 10.12.1997r., II AKz 280/97, KZS 1997/11-12/60, postanowienie SA w Krakowie z 19.10.2006r., AKz 393/06, KZS 2006/11/31).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.
Wysokość zasądzonego od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu wynagrodzenia wynika z§ 14 ust. 2 punkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych powyżej przepisów orzeczono jak na wstępie.