Sąd Okręgowy w Kaliszu
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 1948/12
Data wyroku: 2013-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Romuald Kompanowski
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach

Sygn. akt V U 1948/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski
Protokolant Anna Werner-Dudek
po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. w Kaliszu
odwołaniaA. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 8 października 2012 r. Nr(...)
w sprawieA. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o prawo do emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.z dnia 8 października 2012 r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemuA. P.prawo do emerytury poczynając od dnia 06 września 2012 r.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 października 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wO., odmówiłA. P.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w(...)wK.w latach 1972-92, albowiem wnioskodawca przedłożył świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych zawierające błędną podstawę prawną.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłA. P.wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1972-92 jako okresu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.

Sąd ustalił, co następuje:
OdwołującyA. P.,urodzony dnia (...), w okresie 30.12.1972 r. – 29.02.1992 r. był pracownikiem(...)wK.(dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS). Początkowo odwołujący był zatrudniony jako pracownik za i wyładunkowy. Poczynając od dnia 2 lipca 1973 r. odwołujący został przeniesiony na etat kierowcy ciągnika(dowód: pismo z dnia 3.07.1973 r. i z dnia 30.04.1974 r. w aktach osobowych). W listopadzie 1981 r. odwołujący uzyskał prawo jazdy uprawniające do kierowania samochodami ciężarowymi z przyczepą. Na początku 1982 r. pracodawca przeniósł odwołującego ze stanowiska kierowcy ciągnika na stanowisko kierowcy samochodu ciężarowegoS.o ładowności do 4,5 tony. Aż do rozwiązania stosunku pracy odwołujący kierował takim typem pojazdów. Zarówno w okresie pracy jako kierowca ciągnika jak i kierowcy samochodu ciężarowego, odwołujący przewoził kierowanymi przez siebie pojazdami materiały budowlane. W tym okresie pracę taką odwołujący wykonywał codziennie w wymiarze czasu pracy nie mniejszym niż 8 godzin każdego dnia(dowód: zeznania świadków:K. P.,A. T., zeznania odwołującego). Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 27 lat 7 miesięcy i 20 dni.
(bezsporne)
Od października 2003 r. odwołujący nie pozostaje w stosunku pracy. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego(dowód: świadectwo pracy z dnia 6.10.2003 r. w aktach ZUS, zeznania odwołującego).
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę świadectwu pracy znajdującym się w aktach ZUS. Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach(Dz. U. nr 162 poz.1118 z póz. zm.)ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli:

-

okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat oraz

okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.

Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach(Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.)za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym). W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się ponad 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący wykonywał od dnia lipca 1973 r. stycznia 1982 r. pracę traktorzysty, polegającą na kierowaniu ciągnikiem z przyczepami, a od lutego 1982 r. aż do rozwiązania stosunku pracy w lutym 1992 r. – pracę kierowcy samochodu ciężarowego o ładowności 4,5 tony i większej. Zarówno jedna jak i druga praca była pracą w transporcie albowiem kierowane przez odwołującego pojazdy przewoziły ładunki. Była to praca wykonywana codziennie w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca ta spełniała warunki wymienione w wykazie A dział VIII punkt 3 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Zaliczenie tego okresu, wynoszącego ponad 15 lat sprawi, iż odwołujący legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych.
Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 25 letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia. Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego. Od dnia października 2003 r. nie pozostawał w stosunku pracy.
Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany decyzji jak w sentencji wyroku.