Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 233/13
Data wyroku: 2013-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, Andrzej Wieja, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Nieletni
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt VI Ka 233/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 czerwca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie SO Andrzej Tekieli
SO Andrzej Wieja
Protokolant Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Lesława Kwapiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r.
sprawyM. F.
oskarżonego zart. 280 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt IIK 2005/12

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. F.w ten sposób, że z podstawy skazania eliminujeart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, natomiast z podstawy wymiaru karyart. 11 § 3 kk,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. K.kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

IV
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 233/13

UZASADNIENIE
M. F.został oskarżony o to, że w dniu 9 lipca 2012 roku wJ.po uprzednim zastosowaniu przemocy wobec małoletniegoA. S.polegającej na kilkukrotnym uderzeniu go pięścią w twarz, w wyniku czego doznał on obrażeń w postaci stłuczenia kości jarzmowej i obrzęku po stronie prawej, skutkujących naruszeniem narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki N. (...)ze słuchawkami o wartości 110 złotych czym działał na szkodęA. S.iJ. S., tj. o czyn zart. 280 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 28 lutego 2013r. w sprawie sygn. akt II K 2005/12:

I
oskarżonegoM. F.uznał za winnego popełniania zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 280 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

II
na mocyart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemuM. F.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 11 lipca 2012r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

III
na mocyart. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. K.kwotę 720 złotych tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu oraz kwotę 165,60 złotych tytułem podatku od towarów i usług,

IV
na mocyart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonegoM. F.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości na korzyść oskarżonegoM. F.

Powołując się na treśćart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 1 kpkwyrokowi temu zarzucił:
1. obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 10 § 2 kk, poprzez skazanie oskarżonegoM. F.za czyn wypełniający znamionaart. 157 § 2 kk, w sytuacji, gdy in concreto sprawca będący osobą nieletnią odpowiadał w warunkach określonych wart. 10 § 2 kk, zaś określony tym przepisem katalog typów czynów zabronionych, za popełnienie których nieletni po ukończeniu 15 lat mogą być pociągnięci do odpowiedzialności karnej, nie zawiera wskazania występku zart. 157 § 2 kk,
2. obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 10 § 3 kk, poprzez jego niezastosowanie i niewskazani w podstawie prawnej wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonegoM. F.w pkt I sentencji wyroku za czyn zart. 280 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, w sytuacji orzeczenia kary wobec sprawcy nieletniego, który dopuścił się czynu zabronionego po ukończeniu 15 roku życia ale przed ukończeniem 17 roku życia, podlegającego odpowiedzialności karnej na podstawieart. 10 § 2 kk.
Stawiając powyższe zarzuty i powołując się na treśćart. 437 § 2 kpkskarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z podstawy kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przezM. F.art. 157 § 2 kkiart. 11 § 2 kk, wskazanie w podstawie prawnej wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego w pkt I sentencji wyroku – obok przepisuart. 280 § 1 kk– takżeart. 10 § 3 kkutrzymanie wyroku w pozostałej części w mocy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie.
Zasadnie Skarżący podnosi, iż ferując zaskarżony wyrok Sąd Instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego, a to przepisu art.10§2k.k.
Art.10§1k.k.określa wiek podmiotowej zdolności do ponoszenia odpowiedzialności karnej określając go na 17 lat. OskarżonyM. F.w chwili popełnienia przypisanego mu przestępstwa, tj. w dniu 09.07.2012r. nie miał ukończonych 17 lat. W tej sytuacji jego odpowiedzialność na zasadach określonych wkodeksie karnymmogła nastąpić wyjątkowo i dotyczyć tylko przestępstw wymienionych w art.10§2k.k. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika za jakie czyny przestępcze ponosi odpowiedzialność nieletni. W sytuacji istnienia rzeczywistego zbiegu przepisów ustawy, gdy czyn nieletniego wykracza poza znamiona przepisu wymienionego w art.10§2k.k., sięgnięcie do pozostałych zbiegających się przepisów dla pełnej charakterystyki prawno karnej poprzez kumulatywną kwalifikację prawną czynu nie jest możliwe. ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 19.06.2001, sygn akt II AKa 218/01, OSA 2001/10/63, wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21.04.2005r., sygn. akt II AKa 114/05, Prok. i Pr.- wykł. 2006/1/15 ).
W realiach niniejszej sprawy w sytuacji, gdy Sąd I instancji przypisał nieletniemu oskarżonemuM. F.popełnienie czynu, którego znamiona wychodziły pozaart.280§1k.k. – wymieniony w katalogu przestępstw, za które może ponosić odpowiedzialność na zasadach określonych wkodeksie karnymnieletni ( spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego na okres poniżej dni 7 ) nie mógł uzupełnić prawno karnego opisu tego czynu oart.157§2k.k. tego przepisu bowiem nie wymieniaart.10§2k.k.
W tej sytuacji zaskarżony wyrok należało zmienić poprze wyeliminowanie z podstawy skazania art.157§2k.k. w zw. z art.11§2k.k., a podstawy skazania art.11§3k.k.
Nie zasługiwał natomiast na uwzględnienie drugi z zarzutów apelacji – obrazy przepisu prawa materialnego art.10§3k.k. Przepis ten określa zasady wymiaru kary w stosunku do nieletniego skazanego za przestępstwa określone w §2 tego przepisu. Zgodnie z jego treścią wymierzona kara nie może przekroczyć dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane przestępstwo, sąd może zastosować także nadzwyczajne złagodzenie kary. W sytuacji wymierzenia nieletniemu kary bez zastosowania instytucji przewidzianej w tym przepisie nie było potrzeby powoływania jego w podstawie wymiaru kary.
W pozostałej części zatem zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Na podstawieart.29ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturzeSąd zasadził od skarbu Państwa na rzecz adw.T. K.516,60zł w tym 96,60zł podatku od towarów i usług . Ustanowiony bowiem oskarżonemu obrońca brał udział w postępowaniu odwoławczym, a koszty tej obrony nie zostały opłacone.
Ze względów słuszności Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( art.624§1k.p.k. w zw. z art. 634k.p.k. )

Wyk. J.K.