Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 199/13
Data wyroku: 2013-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ryszard Małachowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. aktIV Ka 199/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Ryszard Małachowski
Protokolant: Kamila Michalak

przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Marcina Lorenca
po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r.
sprawyZ. S. (1)
oskarżonego zart. 178a § 2 kkw zb. zart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim
VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Pyrzycach
z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. akt VII K 695/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podstawę prawną wymierzonej oskarżonemu kary ograniczenia wolności uzupełnia o przepisart. 58 § 3 kk,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia oskarżonego on ponoszenia należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IV Ka 199 / 13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2013r. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim Zamiejscowy VII Wydział Karny wP., sygn. akt VII K 601 / 11, uznałZ. S. (1)za winnego zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 17 października 2012 roku, około godziny 7.45, na drodze publicznej, pomiędzy miejscowościamiB.–W., kierował rowerem w stanie nietrzeźwości odpowiadającym zawartości 0,44 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, pomimo zakazu sądowego kierowania rowerami wydanego przez Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim Zamiejscowy VII Wydział Karny w Pyrzycach, sygn. akt VII K 601 / 11, obowiązującego od 7 grudnia 2011r roku do 7 grudnia 2013 roku, to jest występku kwalifikowanego zart. 178a § 2 kkw zb. zart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kki zgodnie z treścią wniosku w trybieart. 335 kpko wymierzenie kary bez przeprowadzania rozprawy, na podstawieart. 244 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Nadto na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz kierowania rowerami w ruchu lądowym na okres 2 lat.
Jednocześnie orzekł o zwolnieniu oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania.
Apelację do tego wyroku wywiódł prokurator.
Skarżący wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 58 § 3 kk– polegającą na niesłusznym niezastosowaniu instytucji przewidzianej w tym przepisie i wymierzeniu kary ograniczenia wolności na podstawieart. 244 kkw zw. zart. 11 § 3 kk, podczas gdy wymierzona kara powinna zostać wymierzona z uwzględnieniemart. 58 § 3 kk, bowiem tylko na takiej podstawie możliwe jest wymierzenie kary ograniczenia wolności.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o przywołanie w podstawie wymiaru kary przepisuart. 58 § 3 kk, a w powyższym zakresie utrzymanie wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja okazała się zasadna i zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko prokuratora, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie ( k. 39 ). Z uwagi na zwrócenie apelacji przeciwko karze Sądad quemzbadał jej rodzaj oraz wymiar i nie dostrzegł w tym zakresie żadnych uchybień. Należy zgodzić się bowiem z argumentacją Sądu Rejonowego – odzwierciedloną w uzasadnieniu orzeczenia ( k. 36 ) – że wymierzenie kary bezwzględnego pozbawienia wolności byłoby nieadekwatne do postawy sprawcy oraz okoliczności popełnionego czynu.
Jak trafnie jednak wskazał skarżący, sam Sąd Rejonowy przyznaje w uzasadnieniu orzeczenia ( k. 36 ), że brak wpisania w treść sentencji wyrokuart. 58 § 3 kk– na podstawie którego zamiast kary pozbawienia wolności orzeczono karę ograniczenia wolności – jest oczywistą omyłką pisarską i w treści orzeczenia powinien znaleźć sięart. 58 § 3 kk, której tenże Sąd nie jest uprawnionym skorygować.  Okoliczność ta została podniesiona w apelacji i z tej przyczyny apelacja podlegała uwzględnieniu w oparciu o dyspozycjęart. 437 § 1 kpk, poprzez zmianę zaskarżonego wyroku przez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o przepisart. 58 § 3 kk.
Sąd Okręgowy mając na uwadze okoliczność, że Sąd Rejonowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania rozpoznawczego, kierując się zasadą słuszności uznał, że właściwe jest zwolnienie oskarżonego z kosztów postępowania odwoławczego – zważywszy na to, że nie zostało wywołane jego postępowaniem. Możliwość taką przewidujeart. 624 § 1w zw. zart. 634 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( tj. Dz. U., nr 49 z 1983r., poz. 223 z późn. zm. ) i z możliwości tej Sąd Okręgowy skorzystał.

SSO Ryszard Małachowski