Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 340/12
Data wyroku: 2013-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Kaszyca
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 291 kk

Sygn. aktII K 340/12 (1 Ds. 3291/12)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 19 marca 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Barbara Kaszyca
Protokolant: Agnieszka Śliwa
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia - Śródmieście
po rozpoznaniu sprawy
A. S.synaC.iE.z domuD.
urodzonego (...)wL.
oskarżonego o to, że
w dniu 3 grudnia 2010 roku weW.nabył telefon komórkowymarki N. (...)o wartości nie mniejszej niż 600 złotych, pochodzący z kradzieży na szkodęR. Z.za kwotę 350 złotych, wiedząc iż został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy w II Wydziale Karnym z dnia 9 czerwca 2004 roku o sygn. akt II K 366/04 za czyn zart. 279 par. 1 k.k.popełniony w dniu 25 lipca 2003 roku i zart. 278 par. 1 k.k.popełniony w dniu 25 lipca 2003 roku na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 17 stycznia 2006 roku do 29 października 2007 roku oraz
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy w II Wydziale Karnym z dnia 25 listopada 2002 roku o sygn. akt II K 85/02 za przestępstwo zart. 291 par. 1 k.k.popełnione w nocy 27/28 stycznia 2001 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 28 listopada 2001 roku o sygn. akt II K 646/01 za czyn zart. 279 par. 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełniony w okresie od stycznia 2001 roku do 1 lutego 2001 roku na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 30 listopada 2001 roku o sygn. akt II K 288/01 za czyn zart. 286 par. 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełniony w dniu 5 października 2000 roku na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 12 grudnia 2001 roku o sygn. akt II K 798/01 za czyn zart. 279 par. 1 k.k.popełniony w nocy 19/20 stycznia 2001 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 21 kwietnia 2004 roku o sygn. akt II K 164/04 za czyn zart. 279 par. 1 k.k.popełniony w dniu 13 lutego 2001 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności
objętymi następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 29 grudnia 2005 roku o sygn. akt III K 120/05 orzekającym karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 29 października 2007 roku do 25 stycznia 2010 roku
tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.w związku zart. 64 § 1 k.k.

* * *

I
uniewinnia oskarżonegoA. S.od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
kosztami postępowania obciąża skarb Państwa;

Sygn. akt II K 340/12

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Dnia 11 grudnia 2010r., w godzinach wieczornych, tj. pomiędzy godz. 22.00 a 23.00, w mieszkaniu przyul. (...)weW.,A. S.spożył trzy piwa i krótko po tym wsiadł do swojego samochodu i kierując nim udał się w kierunkuul. (...). Następnie został zatrzymany przez policję.
W wyniku przeszukania oskarżonego ujawniono przy nim telefon komórkowym-ki N. (...)(nr(...):(...)), który zarejestrowany był jako skradziony.
dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego k. 19
- protokół zatrzymania osoby k.2
- protokół przeszukania osoby k. 5-7
- sprawdzenie w SPP k. 12

Telefon ujawniony przy oskarżonym należał wcześniej doR. Z., który zgłosił go jako utracony w wyniku kradzieży, której dokonano na jego szkodę w godzinach wieczornych w dniu 03 grudnia 2010r., kiedy to prowadził zajęcia – trening piłkarski z dziećmi w(...)przyul. (...)weW.. Telefon w tym dniu był aktywny do godz. 20.25.
dowód:
- zeznaniaR. Z.k. 29/v-30, 31/v-32, 40/v
- sprawdzenie w SPP k. 12

W lombardzie przyulicy (...)weW.( u zbieguulic (...)) w dniu 3 grudnia 2010r. ani też w innym terminie nie została dokonana transakcja sprzedaży telefonumarki N. (...)(nr(...):(...)). Telefon o w/w numerze(...)nigdy nie był oferowany do sprzedaży ani też nie został zastawiony w w/w lombardzie.

dowód:
- informacja z Lombardu k. 328-334

A. S.ma wykształcenie podstawowe, z zawodu jest brukarzem, utrzymuje się z prac dorywczych, jest kawalerem, nie ma dzieci. W przeszłości był on wielokrotnie karany sądownie.
W toku postępowania przygotowawczegoA. S.został poddany badaniom przez biegłych lekarzy psychiatrów, którzy stwierdzili, że nie jest on chory psychicznie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie, nie jest upośledzony umysłowo. Jednocześnie też biegli rozpoznali u oskarżonego uzależnienie od alkoholu, co jednak nie ma znaczenia w ocenie jego poczytalności w niniejszej sprawie. Ostatecznie biegli stwierdzili, że tempore criminisA. S.nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu i pokierowania swoim postępowaniem – nie zachodzą warunki zart. 31 § 1 lub 2 k.k.
dowód:
- dane osobo-poznawcze k. 33
- dane o karalności k. 75
- odpisy wyroków k. 54-56, 65, 66,71-73, 88, 89, 114-115, 118-123, 124, 127-129, 132-135, 138-140, 14-144
- opinia sądowo-psychiatryczna k. 169-171

Składając wyjaśnienia w toku postępowania przygotowawczego (k. 19)A. S.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu jednakże wyjaśnił, że nie wiedział, iż telefon jest kradziony. Stwierdził, że zakupił go w piątek, tj. 03 grudnia 2010r., pod wieczór, w lombardzie na zbieguul. (...), za kwotę 350 zł, ale nie wie gdzie jest dowód zakupu tego telefonu.
Podczas kolejnego przesłuchania oskarżony ponownie przyznał się i podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia (k. 167/v).
W trakcie postępowania przed Sądem (k.269) oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż telefon zakupił w lombardzie i nie wiedział, że pochodzi on z kradzieży.
Na rozprawie w dniu 12 marca 2013r. oskarżony wyjaśnił, iż w chwili obecnej nie pamięta, w którym lombardzie zakupił telefon. Dodał, iż nie pochodzi on zW.i nie zna dokładnie miasta. Jednocześnie podtrzymał swoje twierdzenia, iż telefon zakupił w lombardzie u zbieguulic (...).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do twierdzenia, iż przedmiotowy telefon zakupił on w lombardzie znajdującym się przy zbieguulic (...), albowiem z informacji właściciela lombardu wynika, iż ten telefon nie był oferowany tam do sprzedaży.
Biorąc jednakże pod uwagę, iż nie można bez obawy popełnienia błędu w tym zakresie bezkrytyczne przyjąć, iż to właśnie o ten lombard chodziło oskarżonemu, uznać należy, iż nie można z całą stanowczością uznać za niewiarygodne twierdzenia oskarżonego, iż nie zakupił telefonu w lombardzie.
Sąd jako wiarygodne ocenił zeznania świadkaR. Z., albowiem brak jest podstaw do kwestionowania ich prawdziwości jednakże nie mają one istotnego znaczenia w rozważanych kwestiach z wyjątkiem ustaleń co do okoliczności utracenia przez niego telefonu.

Na podstawie ustalonego stanu faktycznego Sąd stwierdził, co następuje:

W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie pozwala przypisać oskarżonemuA. S.sprawstwa zarzucanego mu przestępstwa.
Zachowanie sprawcy tego przestępstwa może polegać na: nabywaniu przez sprawcę rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego, udzieleniu pomocy do jej zbycia, przyjmowaniu takiej rzeczy bądź udzielaniu pomocy w jej ukryciu. Jest to przestępstwo umyślne, choć nie koniecznie popełniane w zamiarze bezpośrednim i materialne jeśli polega na nabyciu rzeczy pochodzącej z czynu zabronionego lub przyjęciu takiej rzeczy. Warunkiem odpowiedzialności pasera jest jego świadomość że rzecz, którą nabywa, pomaga do jej zbycia albo przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia, uzyskana została za pomocą czynu zabronionego lub co najmniej, że możliwość takiego nielegalnego pochodzenia przewidywał i na to się godził. Świadomość co do pochodzenia przedmiotu należy oceniać na podstawie znanych oskarżonemu okoliczności sprzed popełnienia czynu lub w czasie jego dokonywania.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż przedmiotowy telefonP. Z.utracił prawdopodobnie w wyniku kradzieży w dniu 3 grudnia 2010r. między godziną 17.10 a 19.40 w budynku(...)przyulicy (...)weW..
Bezspornym także jest, iż telefon ten został zatrzymany u oskarżonegoA. S.w dniu 12 grudnia 2012r. około godziny 0.10. czyli 9 dni po utraceniu go przezP. Z..
Z treści wyjaśnień oskarżonego wynika, iż nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu, albowiem konsekwentnie w trakcie postępowania twierdził, iż przedmiotowy telefon nabył w lombardzie i nie wiedział, iż pochodzi on z kradzieży. Co istotne, nawet po ujawnieniu informacji z lombardu w dalszym ciągu utrzymywał, iż przedmiotowy telefon zakupił w lombardzie.
W trakcie postępowania nie było możliwym ustalenie ze 100 procentową pewnością, w którym lombardzie wg oskarżonego nabył on przedmiotowy telefon, albowiem od zdarzenia upłynęły 2 lata, a co istotne oskarżony nie znaW., bowiem pochodzi zL., więc wskazanie przez niego właściwego miejsca może być nieprecyzyjne.
Natomiast jeżeli nawet nie dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego, iż kupił telefon w lombardzie, to nie sposób na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego poczynić żadnych innych ustaleń, które wskazywałyby w jaki sposób trafił ten telefon do oskarżonego i czy wiedział, iż ten przedmiot pochodzi z przestępstwa, a także czy na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został uzyskany za pomocą czynu zabronionego. Tym samym nie sposób przyjąć, by oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 291§1 k.k.czy teżart. 292§2 k.k.Odrzucając nawet wersję oskarżonego, nie istnieją bowiem żadne dowody ani okoliczności wskazujące, iż oskarżony miał lub powinien i mógł mieć świadomość co do pochodzenia tego telefonu.
Sam fakt, iż pokrzywdzony zgłosił kradzież tego telefonu a następnie, iż został on ujawniony u oskarżonego nie przesądza o zrealizowaniu przez oskarżonego ustawowych znamion czynu zart. 291§1 kklubart. 292§2 kk.
Reasumując należy uznać, że teza aktu oskarżenia nie została wykazana, a nie dające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Rozstrzygnięcie o kosztach wydano w oparciu o przepisart. 632 pkt 2 k.p.k.