Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 596/13
Data wyroku: 2013-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Staszkiewicz
Słowa kluczowe: Czyn

Sygnatura akt II K 596/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2013 roku
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Jarosław Staszkiewicz
Protokolant:Anna Walter
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze–Urszuli Ziembickiej

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 VIII 2013 roku sprawy

M. B.,
synaM.iT.z d.K.,
urodzonego w dniu (...)wJ.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 17 listopada 2012 roku wK., woj.(...), prowadził samochód osobowy markiS. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,08 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie w dniu 29 marca 2011 roku sygn. akt II K 79/11 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, tj. do 6 kwietnia 2013 roku, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w dniu 22 czerwca 2010 roku sygn. akt II K 610/10 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat, tj. do dnia 30 czerwca 2015 roku orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w dniu 20 lipca 2011 roku sygn. akt II K 547/11, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat, tj. do dnia 10 listopada 2015 roku, zmienionym następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 listopada 2011 roku sygn. akt VI Ka 463/11 oraz orzeczonego przez Sąd Rejonowy Wrocław-Śródmieście z dnia 5 maja 2011 roku sygn. akt V K 258/11 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat, tj. do dnia 13 maja 2016 roku,
tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.

I
oskarżonegoM. B.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku przy przyjęciu, iż oskarżony był wcześniej skazany za czyny zart. 178a § 1 k.k.wyrokami: Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach VII K 172/01, VII K 205/01, II K 610/10, II K 547/11, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 463/11, Sądu Rejonowego w Lubaniu w sprawie II K 514/09, Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie w sprawie II K 79/11 i Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie V K 258/11, jak również, że czynu swego dopuścił się on w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie w sprawie II K 79/11, takiego samego zakazu, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 547/11, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 463/11, zakazu tego samego rodzaju, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie V K 258/11 oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w sprawie II K 610/10, to jest występku zart. 178a § 4 k.k.i za to, na podstawieart. 178a § 4 k.k., wymierza mu karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k., orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 10 ( dziesięciu ) lat;

III
na podstawieart. 627 k.p.k., zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania, w tym, na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych, wymierza mu 300 zł. opłaty.

UZASADNIENIE
M. B.za czyny zart. 178a § 1 lub § 4 k.k.został skazany wyrokami: Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach VII K 172/01, VII K 205/01, II K 601/10 i II K 547/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 463/11, Sądu Rejonowego w Lubaniu w sprawie II K 514/09, Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie w sprawie II K 79/11 i Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie V K 258/11. W dniu 17 listopada 2012 roku obowiązywały go zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczone wyrokami w sprawach: II K 79/11 Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie, II K 547/11 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 463/11 i V K 258/11 Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowych, orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 610/10.
( dowód: dane o karalności k. 21-24,
odpisy wyroków k. 46, 57-59, 66, 79 i 98 )
W dniu 17 listopada 2012 rokuM. B.pomiędzy godziną 19 a 23 pił piwo. Następnie wsiadł do samochodu markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i kierował nim po ulicy(...). Tam zatrzymano go do kontroli drogowej. Miał wówczas 1,08 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Nie posiadał dowodu rejestracyjnego pojazdu, ani dowodu jego ubezpieczenia. W czasie prowadzenia auta korzystał z telefonu komórkowego.
( dowód: wyjaśnieniaM. B.k. 12-13,
zeznaniaG. P.k. 25-26,
notatka urzędowa k. 1,
protokół badania trzeźwości k. 2,
kopia protokołu zatrzymania k. 5-6 )
M. B.był wcześniej wielokrotnie karany za przestępstwa. Jest uzależniony od alkoholu.
( dowód: opinia k. 61-62,
dane o karalności k. 21-24,
odpisy wyroków k. 46-47, 49-59, 66, 79 i 98 )

Oskarżony w toku postępowania przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W czasie pierwszego przesłuchania wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia przyjechał doK.na spotkanie ze znajomym, razem pili piwo, po czymM. B.chciał wrócić do domu samochodem. Prowadząc pojazd zaczął pisać wiadomość tekstową na telefonie komórkowym i wówczas zatrzymała go Policja. Stając przed Sądem oskarżony dodał, iż podjął leczenie odwykowe od alkoholu.
Sąd takie wyjaśnieniaM. B.uznał za wiarygodne. Jego twierdzenia, iż w dniu zdarzenia pił alkohol znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka oraz wynikach badania trzeźwości kierującego, przeprowadzonego w czasie kontroli drogowej. Wyjaśnienia oskarżonego, iż następnie po ulicy wK.kierował samochodem markiS. (...)zostały poparte przez dowody w postaci relacjiG. P.oraz notatki urzędowej. Za wiarygodne uznano też twierdzenia oskarżonego, iż przed zatrzymaniem pił piwo, a w czasie jazdy korzystał z telefonu komórkowego, jak również, że podjął od marca 2013 roku leczenie odwykowe, w tym okresie zachowuje abstynencję. W tym zakresie brak jest dowodów przeciwnych, czy też argumentów podważających prawdziwość wyjaśnieńM. B..
Za wiarygodne uznano też zeznaniaG. P.. Zgodnie z innymi dowodami opisał on przebieg kontroli drogowej oskarżonego. Brak jest powodów, dla których świadek miałby fałszywie przedstawiać zajście.
Podstawą ustaleń faktycznych w odniesieniu do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego uczyniono opinię biegłych psychiatrów. Sporządzono ją po zbadaniuM. B.. Jest ona pełna, jasna i wewnętrznie spójna. Strony nie kwestionowały jej rzetelności.
Do poczynienia ustaleń faktycznych wykorzystano też dowody z dokumentów: notatki urzędowej, protokołów badania trzeźwości i zatrzymania, danych o karalności oskarżonego i odpisów wyroków, które go dotyczyły. Zostały one w oryginałach sporządzone przez uprawnione podmioty, w przewidzianej prawem formie. Strony nie podważały ich wiarygodności.

Oskarżony przyznał, iż to on kierował samochodem markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)po ulicy(...)wK., około godziny 23:00 w dniu 17 listopada 2012 roku. Potwierdziły to pozostałe dowody zebrane w sprawie. Nie było zatem wątpliwości, co do jego sprawstwa w tym zakresie.
Oskarżony w czasie zdarzenia miał 1,08 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co oznacza, że znajdował się w stanie nietrzeźwości. Kierował wówczas samochodem markiS. (...)– pojazdem mechanicznym – po ulicy(...)wK., a więc po drodze publicznej. Był wcześniej 7 razy karany za czyny zart. 178a § 1 lub 4 k.k.W dniu zdarzenia obowiązywały go 4 zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Swoim zachowaniem wypełniał on zatem znamiona zart. 178a § 4 k.k.
W czasie zdarzenia oskarżony nie znajdował się w stanie lub sytuacji, które wyłączałyby jego swobodę działania lub podejmowania decyzji. Jego zdolności do zawinienia nie wyłączało upojenie alkoholem – nie miało ono charakteru patologicznego, oskarżony pił alkohol dobrowolnie, znając jego działanie na własny organizm. WinaM. B.w odniesieniu do przypisanego mu czynu nie budziła zatem wątpliwości.
Z tych powodów Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 17 listopada 2012 roku wK., woj.(...), prowadził samochód osobowy markiS. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,08 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym był wcześniej skazany za czyny zart. 178a § 1 k.k.wyrokami: Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach VII K 172/01, VII K 205/01, II K 610/10, II K 547/11, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 463/11, Sądu Rejonowego w Lubaniu w sprawie II K 514/09, Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie w sprawie II K 79/11 i Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie V K 258/11, jak również, że czynu swego dopuścił się on w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie w sprawie II K 79/11, takiego samego zakazu, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 547/11, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 463/11, zakazu tego samego rodzaju, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie V K 258/11 oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w sprawie II K 610/10, to jest występku zart. 178a § 4 k.k.

Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego uznano za bardzo wysoką. Zwiększa ją znaczne natężenie nietrzeźwości sprawcy – stężenie alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu ponad 4 razy przekraczało dolną granicę, przewidzianą wart. 115 § 16 pkt 2 k.k.Ponadto kierował on samochodem po głównej ulicyK., nie kontrolując dokładnie jego ruchu – zajęty był wówczas wysyłaniem wiadomości tekstowej z telefonu komórkowego. Lekceważył przy tym również inne zasady ruchu drogowego – nie posiadał ani dowodu rejestracyjnego pojazdu, ani dowodu jego ubezpieczenia. Równie istotne znaczenie, jako okoliczności zwiększającej wagę czynu oskarżonego przypisano temu, iż był on dotąd siedmiokrotnie karany za czyny zart. 178a § 1 lub 4 k.k., podczas gdy dla przypisania kwalifikowanej postaci występku zart. 178a k.k.wystarczy jednorazowe takie wcześniejsze skazanie. Nadto, poza tym, że sprawca był wcześniej skazany za wymienione występki, to kierując samochodem naruszał, i to aż cztery, zakazy prowadzenia pojazdów, co samo byłoby wystarczające, przy złamaniu jednego takiego zakazu, do przypisania mu popełnienia czynu zart. 178a § 4 k.k.Nie zmniejsza społecznej szkodliwości jego czynu fakt przejechania jedynie niewielkiej odległości – upojony zamierzał on bowiem dojechać aż do domu – doD.– wcześniej przemieszczał się główną arterią komunikacyjnąK..
Nie oceniono jako okoliczności łagodzącej postawy oskarżonego w czasie postępowania. Choć przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu, to nie miało to istotnego znaczenia dla przebiegu procesu – ujawnione od razu okoliczności jego zachowania jednoznacznie przesądzały o jego winie. Wobec całkowitej demoralizacji sprawcy nie można też uznać, iż jego przyznanie się do winy dowodzi rozumienia u niego naganności własnego zachowania i chęci poniesienia jego pełnych konsekwencji. Podobnie podjęcie przez niego leczenia odwykowego nie zmniejsza oceny rozmiarów jego demoralizacji – problem wielokrotnego prowadzenia pojazdów po spożyciu alkoholu istniał już u niego długo wcześniej, za takie czyny odbywał on kary pozbawienia wolności. Pomimo to po raz kolejny zachował on się w taki sam sposób.
Okolicznością obciążającą o decydującym znaczeniu dla wysokości orzeczonej kary, był dotychczasowy tryb życiaM. B.. Był on 15 razy skazywany za przestępstwa i przestępstwa skarbowe, w tym 12 razy za występki podobne do obecnie ocenianego – czyny zart. 178a lub art. 244 k.k.Wielokrotnie orzeczono za nie wobec niego kary pozbawienia wolności, które oskarżony odbywał. Nie zmieniło to wcale jego postawy w odniesieniu do przestrzegania zasad porządku prawnego, w szczególności zakazu prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości, czy stosowania się do orzeczeń sądowych. Jest sprawcą absolutnie niepoprawnym, niezdolnym do jakiejkolwiek refleksji nad swoim zachowaniem w omawianym zakresie, stwarzającym raz po raz poważne zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Dotychczas stosowane środki nie były w stanie na niego wpłynąć w jakikolwiek sposób. Nie sposób zwłaszcza dopatrywać się w odniesieniu do niego szczególnych okoliczności łagodzących, o których mowa wart. 69 § 4 k.k.Konieczne było wymierzenie mu bezwzględnej kary pozbawienia wolności i to w znacznej wysokości, uwzględniającej stopień społecznej szkodliwości czynu, kary znacznie wyższej, niż dotychczas orzekane. Tylko bowiem bardzo odczuwalna sankcja karna może odstraszyć go od popełniania przestępstw w przyszłości.
Z tych powodów Sąd zdecydował o wymierzeniu oskarżonemu kary 2 lat pozbawienia wolności. Dotychczas za występki podobne orzekano wobec niego kary do roku pozbawienia wolności i nie osiągnęły one żadnego skutku prewencyjnego. Kara w orzeczonej wysokości będzie zauważalnie wyższa i przez to może odstraszyć sprawcę od podobnych zachowań w przyszłości.
Sąd uznał, iż waga i ilość naruszeń zasad ruchu drogowego przez oskarżonego, ich powtarzalność, wykraczanie przeciwko licznym zakazom prowadzenia pojazdów oznacza, iż jest on osobą stale zagrażającą bezpieczeństwu innych użytkowników dróg. Konieczne było wyeliminowanie go z tego ruchu na jak najdłuższy możliwy okres. Orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 10 lat nie sprzeciwia się żadna okoliczność łagodząca. Zakresem obowiązywania zakazu objęto wszelkie pojazdy mechaniczne w ruchu lądowym.
Sąd zasądził również od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania, w tym, na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 VI 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, wymierzył mu 300 złotych opłaty.