Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 673/13
Data wyroku: 2013-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kilczewska, Grzegorz Szepelak, Dorota Kropiewnicka

Sygn. akt. IV Ka 673/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 sierpnia 2013 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Grzegorz Szepelak (spr.)
Sędziowie  SSO  Ewa Kilczewska
SSO Dorota Kropiewnicka
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka
po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r.
sprawyT. S. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków
z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII K 1066/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
T. S. (2)oskarżony został o to,że:
w dniu 28 września 2022 r. w(...), naul (...), woj.(...), będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków, sygn. akt VIIIK 815/12 z dnia 24 września 2010 r. na karę pozbawienia wolności za czyn zart. 178 a par. 1 k.k., kierował samochodem m-kiV. (...)onr rej.(...), będąc w stanie nietrzeźwości; tj. mając 1,18 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu;
tj. o czyn zart. 178 a § 4 kk
Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Krzyków, wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013r., sygn.akt VII K 1066/12:

I
uznał oskarżonegoT. S. (1)za winnego popełnienia opisanego wyżej, zarzucanego mu czynu; tj. przestępstwa zart. 178 a § 4 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kki70 § 1 pkt. 1 kkwarunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat;

III
na podstawieart. 71 § 1 kkiart. 33 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych przy czym wysokość jednej stawki dziennej w oparciu oart. 33 § 3 kkokreślił na 10 (dziesięć) złotych;

IV
na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat;

V
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów procesu ponad kwotę 150 zł.

Powyższy wyrok zaskarżył prokurator, zarzucając:
błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, iż w stosunku do oskarżonegoT. S. (1)zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, podczas gdy analiza zgromadzonego materiału dowodowego jak i uzasadnienia wyroku VII K 1066/12 Sądu Rejonowego Wydziału VII Karnego, nie wskazuje szczególnego wypadku zastosowaniaart.69§4kkwzględem oskarżonego.
W oparciu o tak sformułowany zarzut apelujący wniósł o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemuT. S. (1)kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania przy pozostawieniu wymiaru pozostałych środków karnych bez zmian (cytat dosłowny z apelacji).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora jest oczywiście bezzasadna.
Wbrew jej zarzutom – wydając zaskarżony wyrok – Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny wszystkich okoliczności niniejszej sprawy i jego rozstrzygnięcie – także w odniesieniu do wymierzonej oskarżonemu kary – nie budzi zastrzeżeń Sądu Odwoławczego. Analiza wniesionego przez oskarżyciela publicznego środka karnego wskazuje, iż konieczność wymierzeniaT. S. (1)kary bezwzględnej prokurator wywodzi z uprzedniej karalności sprawcy za takie samo przestępstwo.
Oskarżyciel publiczny, w swych wywodach, przemilcza jednak zupełnie, iż oskarżony jest człowiekiem w pełni dojrzałym (ma 48 lat), prowadzącym uregulowany tryb życia, stale pracującym zawodowo i – poza przypadkiem skazania w 2010 roku – nigdy więcej sądownie nie karanym (to ostatnie uległo już zresztą zatarciu z mocy prawa). W toku całego postępowania oskarżony przyznał się przy tym do winy i wykazał skruchę. Jak słusznie podkreśla wiec Sąd Rejonowy, można zasadnie twierdzić, iż zrozumiał już naganność swego postępowania i nie powinien, w przyszłości, powrócić na drogę przestępstwa. Zwrócić należy przy tym uwagę, na trafne określenie przez Sąd I Instancji okresu próby, na który warunkowo zawieszonoT. S. (1)wykonanie orzeczonej kary 1 roku pozbawienia wolności. Ten maksymalny okres probacyjny umożliwia bowiem poddanie sprawcy kontroli w długim, bo 5-cio letnim okresie próby. Oskarżony winien mieć zatem świadomość, iż ponowne popełnienie podobnego przestępstwa, w okresie najbliższych 5-ciu lat, spowoduje konieczność wykonania wobec niego orzeczonej kary pozbawienia wolności. Jeśli zważyć przy tym, iż Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu dodatkowo środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4-ch lat, a także grzywnę, zaskarżony wyrok uznać należy za całkowicie słuszny.
Nie znajdując zatem żadnych podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej, wskazując Sądowi I Instancji konieczność sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w części wstępnej wydanego wyroku.
Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze wydano w oparciu o przepisyart.636§1Kodeksu postępowania karnego.