Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1088/13
Data wyroku: 2013-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 1088/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Anna Szeliga
Protokolant:   st.sekr.sądowy Iwona Stefańska

przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r.
sprawyB. B.
obwinionej o wykroczenie zart.48 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 14 maja 2013r. sygn. akt XI W 107/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100(sto) złotych tytułem kosztów postępowania przed sądem II instancji.

Sygn. akt IX Ka1088)13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 maja 2013r. Sąd Rejonowy w Kielcach obwinionąB. B.uznał za winną tego, że w dniu 4 września 2011r. wK.naul. (...)nie dopełniła obowiązku przekazania pojazdu markiV.onr rej. (...)wycofanego z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów , stanowiącego wykroczenie zart. 48 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacjii za to na podstawie powołanego przepisu w zw. zart. 24§1i3kw wymierzył jej karę grzywny w wysokości 500 złotych . Na podstawieart. 624§1kpkw zw. zart. 119kpwzwolnił obwinionąB. B.od ponoszenia kosztów postepowania na rzecz Skarbu Państwa .
Apelację od tego wyroku wniosła obwiniona , która nie precyzując zarzutów podniosła, iż naruszono procedurę , bowiem nie dołączono do zawiadomienia o terminie rozprawy wniosku o ukaranie , co pozbawiło ją możliwości składania wniosków dowodowych. Nadto kwestionując opinię biegłego , wskazała , iż niezasadnie uznano , iż należący do niej samochód jest pojazdem wycofanym z eksploatacji , skoro posiada ubezpieczenie OC , a pozostaje unieruchomiony z powodu braku tablic rejestracyjnych , wskazała, iż żaden przepis nie nakazuje, by pojazd był przez właściciela użytkowany .
W konkluzji, jak należy się domyślać obwiniona wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja wniesiona przez obwinionąB. B.nie zasługuje na uwzględnienie .
Na wstępie odnieść należy się do zarzutu wskazującego na naruszenie prawa do obrony obwinionej, które to naruszenie polegać miało na nie doręczeniuB. B.łącznie z zawiadomieniem o pierwszym terminie rozprawy wniosku o ukaranie. Przedstawiony zarzut jest niezasadny z dwóch powodów. Przede wszystkim wskazać należy, że z akt sprawy niniejszej wynika, że podjęto próbę doręczenia obwinionej odpisu wniosku o ukaranie , bowiem skierowano na jej adres domowy przesyłkę w której prócz odpisu wyroku nakazowego znajdował się również odpis wniosku o ukaranie .B. B.jednak przesyłki tej nie odebrała , mimo, iż była ona prawidłowo – dwukrotnie awizowana (k.23) . Nadto z protokołu rozprawy (k.40) z dnia 9 marca 2012r. , gdzie obwiniona po raz pierwszy składała wyjaśnienia przed Sądem wynikało, iż oświadczyła, że odpis wniosku o ukaranie otrzymała. Ponadto zwrócić uwagę należy, że aktualne postepowanie toczyło się po uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2012r. , które to orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone obwinionej. W tej sytuacji skoro po uchyleniu wskazanego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania , po raz kolejny toczyło się postepowanie , a z dokumentów doręczanych obwinionej wprost wynikało o jaki czyn została ona obwiniona , to brak jest podstaw do uznania, iż pozbawiona została możliwości złożenia wniosku o przesłuchanie świadków , czy przedstawianie dowodów na swoją obronę . W tym zakresie uznać zatem należy zarzut naruszenia prawa do obrony obwinionej za pozbawiony jakichkolwiek podstaw.
Analiza akt sprawy niniejszej prowadzi do wniosku , że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe , ujawniając w jego toku wszystkie dowody konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku dowody te ocenił , a ocena ta jest swobodna , zgodna z zasadami logiki , wiedzy i doświadczenia życiowego , a zatem pozostaje pod ochroną przepisuart.7 kpk.
Jak to trafnie wskazał Sąd Rejonowy , przeprowadzone dowody nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do tego , że pojazd markiV.onr rej. (...)należący doB. B., jest pojazdem wycofanym z eksploatacji w rozumieniuart. 3a ust.1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. W tym zakresie ustalenia faktyczne Sąd Rejonowy poczynił w oparciu o opinię biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowegoW. S., który w oparciu o dokonane oględziny tego pojazdu ustalił, iż pozostaje on w bardzo złym stanie technicznym, tj. skorodowane są elementy nośne nadwozia , także elementy konstrukcyjne , progi wejściowe , natomiast ocenę stanu technicznego pozostałych elementów uniemożliwiał brak rozruchu . Jak wskazał biegły , taki stan techniczny przedmiotowego pojazdu dyskwalifikuje go z użytkowania po drogach publicznych , bowiem stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia, nie tylko osób ewentualnie poruszających się tym pojazdem , ale również dla innych uczestników ruchu drogowego . Biegły był stanowczy co do tego, że przedmiotowy pojazd z uwagi na fatalny stan techniczny nie może przejść badań technicznych , który to warunek musi zostać spełniony po to , by można by było go ponownie zarejestrować i dopuścić do ruchu drogowego. Uwzględniając zatem powyższe wnioski opinii biegłego , który to dowód słusznie został oceniony jako jasny pełny zawierający szczegółowe i logicznie uzasadnione wnioski , prawidłowo Sąd Rejonowy uznał , iż pojazd należący do obwinionej nie spełnia wymagań technicznych , zapewniających ochronę środowiska , zdrowia lub życia ludzi , a w związku z powyższym stanowi pojazd wycofany z eksploatacji w rozumieniuart. 3a ust.1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. W takiej sytuacji , niezależnie od argumentów obwinionej , przepisy tej ustawy pozostają stanowcze , co do obowiązków właścicieli takiego pojazdu, tj. obowiązku przekazania go przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów ( art. 18 wskazanej ustawy) .
Odnosząc się do apelacji obwinionej stwierdzić należy , iż ma ona charakter wyłącznie polemiczny . Wbrew bowiem zawartym tam wywodom okoliczność, iż przedmiotowy pojazd posiada ubezpieczenie OC świadczy jedynie o wykonaniu nałożonego na właściciela pojazdu obowiązku uiszczenia obowiązkowego, wymaganego przepisami ustawy ubezpieczenia . Obowiązek ten ustaje z chwilą zbycia lub wycofania pojazdu z ewidencji pojazdów. Opłata takiego ubezpieczenia nie ma zatem nic wspólnego z ustaleniem stanu technicznego samochodu, a wręcz przeciwnie stan techniczny , potwierdzony odpowiednimi badaniami technicznymi stanowi podstawę dopuszczenia go do ruchu drogowego. Nie znajdują uzasadnienia w świetle nie tylko wyjaśnień obwinionej, ale również zeznań świadkaK. B., podnoszone argumenty, iż jedyną przyczyną dla której nie użytkowano tego pojazdu była kradzież tablic rejestracyjnych . Choć fakt ten w istocie miał miejsce, to jednak z wyżej wskazanych relacji wynika, iż rzeczywistą przeszkodą w jego normalnym użytkowaniu był stan techniczny i brak funduszy na jego generalny remont.
Uwzględniając powyższe argumenty stwierdzić należy, iż nie budzącym wątpliwości jest to, żeB. B., która w dniu 8 sierpnia 2011 r otrzymała pismo zawierające polecenie przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów lub punkt zbierania pojazdów podlegających kasacji w zakreślonym terminie , powyższego obowiązku nie wykonała , a zatem jej zachowanie wyczerpało znamionaart. 48 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.
Wymierzając karę obwinionej Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił stopień winy i społecznej szkodliwości jej czynu . Należycie uwzględnił okoliczność, iż zachowanie obwinionej cechował upór , zaś przedmiotowy pojazd pozostawiła w miejscu publicznym , gdzie nie tylko szpecił swoim widokiem, ale również zanieczyszczał okolice . Dlatego też wymierzoną karę grzywny w wysokości 500 zł należy uznać za sprawiedliwą i adekwatną do powyższych okoliczności.
Mając na uwadze wskazane wyżej argumenty Sąd Okręgowy na podstawieart. 109§2kpww zw. zart. 437§1kpkutrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach postepowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 119kpww zw. zart. 636§1kpkiart. 8w zw. zart. 21 pkt.2 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dn. 23.06.1973r.( Dz. U. z 1983r. nr 49 poz.223 ze zmianami)

SSO Anna Szeliga