Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 93/12
Data wyroku: 2012-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Szmydt, Janina Kacprzak, Lucyna Guderska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawa o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt: III AUa 93/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Lucyna Guderska (spr.)
Sędziowie:SSA Janina Kacprzak
SSO del. Tomasz Szmydt
Protokolant: stażysta Przemysław Trębacz

po rozpoznaniu w dniu 18 września 2012 r. w Łodzi
sprawyZ. P.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi wŁ.
o emeryturę,
na skutek apelacji organu rentowego
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi
z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt: VIII U 633/11;

zmienia zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że przyznajeZ. P.prawo do emerytury od 1 października 2011 roku.

Sygn. akt III AUa 93/12

UZASADNIENIE
Decyzją z 7 marca 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.- na podstawieart. 184 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychorazrozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze- odmówiłZ. P.prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił wymaganego na dzień l stycznia 1999 r. 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz nie rozwiązał stosunku pracy.
W odwołaniu od tej decyzjiZ. P.wniósł o jej zmianę i przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury poprzez zaliczenie okresu pracy wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.w okresach od 7 maja 1973 r. do 28 sierpnia 1988 r. i od 27 grudnia 1988 r. do 31 stycznia 1992 r. jako pracy w warunkach szczególnych na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Zaskarżonym wyrokiem z 9 listopada 2011r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi zmienił decyzję organu rentowego i przyznałZ. P.prawo do emerytury od 26 lutego 2011 r.
Sąd I instancji ustalił, żeZ. P.urodzony (...)w dniu 25 lutego 2011 r. złożył wniosek o emeryturę.
Ubezpieczony udokumentował ponad 25 lat ogólnego stażu pracy.
Z. P.był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.w okresie od l września 1967 r. do 30 czerwca 1969 r. jako uczeń, a następnie od l lipca 1969 r. do 28 sierpnia 1988 r. oraz od 27 grudnia 1988 r. do 31 stycznia 1992 r. na stanowisku kierowcy. W okresach od 7 maja 1973 r. do 28 sierpnia 1988 r. i od 27 grudnia 1988 r. do 31 stycznia 1992 r. odwołujący pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze powyżej 3,5 tony.Z. P.tylko początkowo pracował jako kierowca samochodumarki N., później – mając już uprawnienia do kierowania pojazdami powyżej 3,5 tony (od 5 lipca 1969 r.) - prowadził samochody ciężarowe o ciężarze powyżej 3,5 tony. Praca polegała na rozwożeniu towaru ale i na braniu udziału w załadunku i rozładunku. Towar był rozwożony głównie na terenieŁ.– do hurtowni z artykułami spożywczymi, ale zdarzały się też dalsze trasy – doW., doS.. Odwołujący kierował głównie samochodamimarki S.20, 21, 25 o pojemności do 4 ton ładowności, a takżeS.o ładowności 21 ton.
W dniu 30 września 2011 r.Z. P.rozwiązał stosunek pracy.
W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie ubezpieczonego jest uzasadnione.
Przywołując treśćart. 184 i art. 32 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz treść§ 2 – 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeSąd Okręgowy stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w postaci dokumentów osobowych i akt organu rentowego a także zeznań świadków, pozwala na przyjęcie, żeZ. P.w spornym okresie od 7 maja 1973 r. do 28 sierpnia 1988 r. i od 27 grudnia 1988 r. do 31 stycznia 1992 r., będąc zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ., wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Podkreślił, żeZ. P.tylko początkowo pracował jako kierowca samochodumarki N., później, mając już uprawnienia do kierowania pojazdami powyżej 3,5 tony (od 5 lipca 1969 r.), prowadził samochody ciężarowe o ciężarze powyżej 3,5 tony. W tym okresie odwołujący pracował głównie na samochodachmarki S.20, 21, 25 o pojemności do 4 ton ładowności, a także naS.o ładowności 21 ton.
Sąd wskazał, że w wykazie A stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w dziale VIII (prace w transporcie i łączności) pod poz. 2 wymienione są prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów. Podobnie w zarządzeniu Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z 7 lipca 1987 r., w wykazie A w dziale VIII pkt 2 wymienione są, jako prace w warunkach szczególnych, prace: kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
Powyższe ustalenia pozwalają, w ocenie Sądu I instancji, przyjąć, iż odwołujący legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, ponadto udokumentował ponad 25 – letni staż, ukończył wymagany wiek, rozwiązał stosunek pracy, co uprawnia go do wcześniejszej emerytury.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję i przyznałZ. P.prawo do emerytury poczynając od dnia 26 lutego 2011 r. (daty osiągnięcia wymaganego wieku i złożenia wniosku).
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia, w części dotyczącej daty ustalenia prawa do emerytury, złożył organ rentowy zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 100 ust. 1 w związku zart. 103a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– poprzez ustalenie prawa do emerytury w obniżonym wieku dlaZ. P.od 26 lutego 2011 r., podczas gdy prawo do uległo zawieszeniu aż do dnia rozwiązania stosunku pracy przez odwołującego z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał on pracę bezpośrednio przed nabyciem prawa do emerytury.
Wskazując na powyższe organ rentowy wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części przez ustalenie prawa do emerytury od 1 października 2011 r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja jest uzasadniona, gdyż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniemart. 100 ust. 1w związku zart. 184 ust. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 100 ust. 1 powołanej wyżej ustawy prawo do świadczeń określonych w tej ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jego nabycia. Stosownie zaś do treści art. 184 ust. 1 ustawy emerytalno – rentowej ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 41, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

W myśl ust. 2 tego artykułu emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy – w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Jak wynika wprost z powyższego przepisu, niezbędnym warunkiem nabycia prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest, w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem, rozwiązanie stosunku pracy. Warunek ten winien być spełniony na datę wydania decyzji, a przynajmniej do daty zamknięcia rozprawy przed Sądem I instancji.
Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, żeZ. P.ostatni z wymaganych art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS warunków nabycia prawa do emerytury spełnił dopiero z dniem 30 września 2011 r., kiedy to rozwiązał stosunek pracy. Tym samym odwołujący nabył prawo do spornego świadczenia od 1 października 2011 r., a nie jak przyjął Sąd Okręgowy od 26 lutego 2011 r.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 396 § 1 k.p.c., zmienił wyrok w zaskarżonej części i orzekł jak w sentencji.

Przewodniczący:       Sędziowie: