Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1133/13
Data wyroku: 2013-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Grzesiak, Zbigniew Karamara, Ewa Opozda-Kałka

Sygn. akt IX Ka 1133/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Karamara
Sędziowie: SO Leszek Grzesiak
SO Ewa Opozda-Kałka (spr.)

Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Hojnowskiego
po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 roku
sprawyM. J.
oskarżonego o przestępstwo zart.158 § 1 kkw zw. zart.31 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 12 kwietnia 2013 roku sygn. akt XII K 1206/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. C.kwotę 516, 60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 320 (trzysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów sądowych w postepowaniu odwoławczym, w pozostałej części zwalniając go od obowiązku ich uiszczenia.

Sygn. akt IX Ka 1133/13

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Kielcach oskarżyłaM. J.,T. S.iA. S.o to, że:

w dniu 6 sierpnia 2010 roku wP.P., gm.P., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi nieustalonymi osobami – co do których wyłączono materiały do odrębnego postępowania, wzięli udział w pobiciuN. W.poprzez zadawanie mu uderzeń po głowie, twarzy i przewróceniu na ziemię oraz kopaniu po ciele, w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci: rany tłuczonej skóry głowy, podbiegnięć krwawych w skórze pleców, na prawej ręce, na lewym i prawym udzie, otarć naskórka na lewym barku, na obu kolanach i prawym udzie, a obrażenia te naruszyły czynności narządu jego ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni, czym ze względu na rodzaj i miejsce zadawania obrażeńN. W.został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk
tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 kk– wobecA. S.iT. S., zaśM. J.zarzucanego czynu dopuścił się mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do pokierowania swoim postępowaniem, tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk.

Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem wydanym w dniu 12 kwietnia 2013r.w sprawie sygn. akt XII K 1206/12

I
uznał oskarżonychA. S.,T. S.iM. J.za winnych tego, żew dniu 6 sierpnia 2012 roku wP.P., gm.P., działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi nieustalonymi osobami, co do których wyłączono materiały do odrębnego postępowania, wzięli udział w pobiciuN. W.w ten sposób, że zadawali mu rękami oraz narzędziami w postaci metalowych i drewnianych pałek uderzenia oraz kopali po całym ciele, w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci: rany tłuczonej skóry głowy, podbiegnięć krwawych w skórze pleców, na prawej ręce, na lewym i prawym udzie, otarć naskórka na lewym barku oraz na obu kolanach, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni, w okolicznościach, które narażałyN. W.na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, przy czymM. J.dopuścił się przedmiotowego czynu mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do pokierowania swoim postępowaniem, to jest przestępstwa zart. 158 § 1 kkwobecA. S.iT. S., zaś wobecM. J.przestępstwa zart. 158 § 1 kkwymierzyłA. S.iT. S.karę po 1 rok pozbawienia wolności, aM. J.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonych wobecA. S.,T. S.iM. J.w pkt I kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając każdemu z nich okres próby na 2 lata;

III
na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkorzekł wobecA. S.,T. S.iM. J.grzywnę w rozmiarze po 60 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę po 20 złotych;

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wpkt IIIkary grzywny zaliczyłA. S.,T. S.iM. J.okres rzeczywistego pozbawienia ich wolności w sprawie i tak:

1
A. S.iT. S.na poczet orzeczonej w pkt III kary grzywny zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia ich wolności w sprawie w dniach od 6 do 8 sierpnia 2012 roku i uznał grzywnę za wykonaną do wysokości sześciu stawek dziennych wobec każdego z nich;

2
M. J.na poczet orzeczonej w pkt III kary grzywny zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie w dniu 8 sierpnia 2012 roku i uznał grzywnę za wykonaną do wysokości dwóch stawek dziennych;

V
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. C.kwotę 1.092,24 złotych, w tym kwotę 204,24 złotych podatku VAT tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduM. J.;

VI
na podstawieart. 627 kpkzasądził odA. S.iT. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę po 526 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 300 złotych opłaty od wymierzonej kary pozbawienia wolności oraz kwotę po 120 złotych opłaty od wymierzonej kary grzywny;

VII
na podstawieart. 627 kpkzasądził odM. J.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 406 złotych, tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 180 złotych opłaty od wymierzonej kary pozbawienia wolności oraz kwotę 120 złotych opłaty od wymierzonej kary grzywny, a w pozostałym zakresie zwolnił go od ponoszenia tych kosztów w trybieart. 624 § 1kpk.

Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonegoM. J..
Skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi, na podstawieart. 438 pkt 2 kpk:
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to:

1
art. 7 kpkpolegającą na dowolnej, a w konsekwencji błędnej ocenie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadkówN. W.,J. W.,R. W.,K. W.,A. D.,M. K.,J. S.orazM. B.w zakresie dotyczącym udziału i roli oskarżonegoM. J.w zdarzeniuz dnia 06 sierpnia 2012 roku, co doprowadziło do uznania oskarżonegoM. J.winnym zarzucanego mu czynu, podczas gdy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,w szczególności zeznań wymienionych wyżej świadków nie można przyjąć, iż oskarżonyJ.„działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.,T. S.oraz innymi nieustalonymi osobami wziął udział w pobiciuN. W.”, czyli, że dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu,

2
art. 7 kpkpolegającą na dowolnej, a w konsekwencji błędnej ocenie dowoduz wyjaśnień oskarżonegoM. J.poprzez uznanie, iż oskarżonyJ.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu,a z jego wyjaśnień wynika, że współdziałał on z pozostałymi oskarżonymiw pobiciuN. W., co doprowadziło do uznania oskarżonegoJ.winnym zarzucanego mu czynu, gdy tymczasem oskarżony od początku postępowania w sprawie niniejszej konsekwentnie zaprzeczał, iż brał udział w tym zdarzeniu, zaprzeczał aby wiedział o planach tego zdarzeniai podnosił, że był jedynie zaskoczonym jego zajściem obserwatorem tego zdarzenia, co za tym idzie nie można przyjąć, iż oskarżonyM. J.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu;

3
art. 5 § 2 kpkw zw. zart. 424 § 1 kpkpolegającą na nie dostrzeżeniu wątpliwości dotyczących udziału oraz roli oskarżonegoM. J.w zdarzeniu z dnia 06 sierpnia 2012r. co spowodowało nie uwzględnienie tych wątpliwości przy orzekaniu i w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, gdy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie można przyjąć, iż nie ma wątpliwości, że oskarżonyM. J.uczestniczył w przedmiotowym zdarzeniu jako jego świadomyi aktywny uczestnik, a co za tym idzie, iż popełnił przypisany mu czyn zabroniony.

W konkluzji apelacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokuw zaskarżonej części i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy przez uniewinnienie oskarżonegoM. J.od popełnienia zarzucanego mu czynu
ewentualnie
o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Wyrok w stosunku do oskarżonychA. S.iT. S.nie był skarżony i jest prawomocny.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonegoM. J.nie jest zasadna, o ile zmierza do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego, ewentualnie do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Dowody zgromadzone przez Sąd I instancji, w tym wyjaśnienia składane przez oskarżonegoM. J.pozwoliły na ustalenie, iż oskarżony ten brał udział w przedmiotowym zdarzeniu.
Wbrew stanowisku skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie daje podstawę do przyjęcia sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu.
Sąd Rejonowy oceniając dowody zgromadzone w niniejszej sprawie zasadnie przyznał zeznaniom pokrzywdzonego przymiot wiarygodności.
N. W.przesłuchiwany kilkakrotnie w toku postępowania konsekwentnie twierdził, że właśnie do niego dobiegło kilku mężczyzn, którzy bez powodu zaatakowali go.
Pokrzywdzony przyznał, iż mężczyźni ci wysiedli z samochodu marki(...), po czym dołączyli do nich jeszcze inni napastnicy.
Z uwagi na niewątpliwie bardzo dynamiczny rozwój zdarzeń pokrzywdzony, siłą rzeczy, odtwarzając przebieg przedmiotowego zajścia, przyznał, iż koncentrował swoją uwagę głównie na tym sprawcy, który atakował go opisywaną przez niego metalową pałką.
Stąd to właśnie wygląd tego mężczyzny zapamiętał i podczas przesłuchania na rozprawie wskazał, iż mężczyzną tym byłT. S..
Pokrzywdzony przyznał jednocześnie, że nie jest w stanie wskazać, czy oskarżonyM. J.był jednym z napastników, którzy atakowali go.
Jest rzeczą oczywistą, że pokrzywdzony broniąc się „odganiał” napastników wymachując trzymaną w ręku łopatą.
Okoliczność ta wynika wprost z zeznańN. W.. Świadkowiew osobach:R. W.iJ. W.przyznali, iż spiesząc na ratunek pokrzywdzonemu koncentrowali swoją uwagę na jego osobie, wtedy, gdy był on już atakowany przez napastników. Pozostali świadkowie tj. m.in.A. D.,M. B.,K. W.przyznali, iż fragmentarycznie postrzegali przedmiotowe zdarzenie. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zgromadzonych dowodów nie wykracza poza ramy zakreślone przepisemart. 7 kpk.
Jeśli chodzi o ocenę wyjaśnień oskarżonych, w tym równieżM. J., Sąd Rejonowy dostrzegł zarówno sprzeczności wewnętrzne tkwiącew jego wyjaśnieniach, jak również sprzeczności istniejące pomiędzy wyjaśnieniami oskarżonych ustosunkował się do nich i prawidłowo je ocenił.
Sąd Rejonowy właściwie ocenił wyjaśnienia oskarżonegoM. J.dotyczące wskazywanego przez niego „powodu” włączenia się do udziału w zdarzeniu.
Sąd ten czyniąc ustalenia faktyczne słusznie odwołał się do wyjaśnień oskarżonego (m.in. z k. 171), w którychM. J.przyznał wprost, że widział jak oskarżeni:T. S.iA. S.rozmawiali z jednymz robotników, „po czym gdy zauważył, że wdali się oni w szarpaninę i że robotnik ten wymachiwał łopatą” „ruszył im z pomocą”, „dołączając się do szarpaniny”. Te wyjaśnienia oskarżonegoM. J.znajdują potwierdzeniew zeznaniach pokrzywdzonego, z których jednoznacznie wynika, że to nikt inny tylkoN. W.był atakowany przez oskarżonych. Twierdzenia skarżącego, iżM. J.udał się na miejsce zdarzenia li tylko z ciekawości, chcąc przyjrzeć się zdarzeniu nie znajdują oparcia w dowodach zgromadzonych przez Sąd I instancji,w tym również w wyjaśnieniachM. J.. OskarżonyM. J.opisując swój udział w zdarzeniu przyznał, że „brał udział w szarpaninie”, dodając przy tym, że czynił to w obronie własnej, przyznał jednocześnie, że został uderzony łopatą.
Tę część wyjaśnień oskarżonegoM. J., gdy twierdził, żew obronie własnej szarpał się, uznać należy, za konsekwencję przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do zminimalizowania swojego udziału w zdarzeniu.
Jest rzeczą oczywistą, że nie można w sposób precyzyjny i jednoznaczny, jak to uczynił Sąd I instancji, przyjąć, że zgromadzone dowody ocenione we wzajemnym powiązaniu pozwalają na jednoznaczne ustalenie, że oskarżeni przygotowując się do konfrontacji z pokrzywdzonym, włożyli do bagażnika pojazdu kierowanego przezM. J.metalową pałkę.
Z zeznań pokrzywdzonego wynika wprost, iż wskazany przez niego napastnik faktycznie atakował go metalową pałką, jednakże nie można jednoznacznie ustalićw jakich okolicznościach pałka ta znalazła się w posiadaniu napastnika wskazanego przez pokrzywdzonego. Z uwagi na dynamiczny charakter zdarzenia, odwołując się zwłaszcza do zeznań pokrzywdzonego, nie można również w sposób pewnyi jednoznaczny, jak to przyjął Sąd Rejonowy, ustalić, żeM. J.atakował pokrzywdzonego uderzając go pięściami. Pokrzywdzony oświadczył wprost, że po otrzymaniu ciosu w plecy przewrócił się i wówczas był bity i kopany po całym ciele przez napastników. Stojąc na gruncie tych jego zeznań, oraz uzupełniających je zeznań jego braci, a zwłaszczaJ. W., jest rzeczą oczywistą, iż oskarżony był w grupie osób atakujących pokrzywdzonego. Zestawiając zeznania pokrzywdzonego z wyjaśnieniami oskarżonegoM. J.jest rzeczą oczywistą, iż oskarżony ten brał udział w przedmiotowym zdarzeniu.
Do bytu występku zart. 158 § 1 kktak jak słusznie podkreśla Sąd I instancji, nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie napadniętej przy pobiciu cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp.
Do przyjęcia uczestnictwa w pobiciu wystarczy „świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie osób”.
Udziałem w pobiciu, jak to akcentuje Sąd Rejonowy, jest każda forma kierowanego wolą udziału w grupie napastniczej, bowiem obecność każdego uczestnika zwiększa przewagę napastników i przez to ułatwia dokonanie pobicia.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że zarówno wina oskarżonego jaki kwalifikacja prawna przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości.
Uwzględniając dyrektywy wymiaru kary, określone wart. 53 kk, a więc biorąc pod uwagę te okoliczności, które były przedmiotem ocen i rozważań Sądu I instancji nie można uznać kar wymierzonych oskarżonemu za rażąco niewspółmiernie surowe.
Kary te są sprawiedliwe i wyważone.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawieart. 437 § 1 kpkorzeczono jakw wyroku.
O wynagrodzeniu należnym obrońcy z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościw sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002r. (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Uwzględniając aktualną sytuację majątkową oskarżonego obciążono go częściowo kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym w kwocie 320 zł (tj. opłata w kwocie 300 zł i wydatki w kwocie 20 zł), zwalniając go w pozostałej części od obowiązku ich uiszczenia (art. 624 § 1 kpk).

/SSO Ewa Opozda-Kałka/ /SSO Zbigniew Karamara/ /SSO Leszek Grzesiak/