Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 197/13
Data wyroku: 2013-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: A. Woźniak, Natalia Pawłowska-Grzelczak, A. Górska
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 34 kpc

Sygn. akt VIII Gz 197/13

POSTANOWIENIE
Dnia 3 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO A. Woźniak

SSO A. Górska

SSR del. Natalia Pawłowska-Grzelczak (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaR. P.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwE.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt XI GC 489/13
postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.

SSO A. Górska SSO A. Woźniak SSR del. N. Pawłowska - Grzelczak

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 1 grudnia 2012 r. powód wniósł do Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie pozew o zapłatę kwoty 11 529 zł wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że domaga się zapłaty za usługę montażu okien dla pozwanej na inwestycji, której inwestorem był(...)S..
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu.  W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana podniosła zarzut braku właściwości miejscowej i wniosła o przekazanie niniejszej sprawy Sądowi Rejonowemu Wydziałowi Gospodarczemu wE.. Pozwana powołała się na zapis § 8 zd. 3 umowy z dnia 22 października 2010 r. o świadczenie usług montażu okien PCV, który wskazuje, że wszystkie spory między stronami będą rozstrzygane przez sąd powszechny właściwy dla siedziby producenta okien, czyli pozwanej.
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu jako właściwemu.
W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie doszło do zawarcia pomiędzy stronami umowy, w której określono Sąd właściwy miejscowo do rozstrzygania sporów. Pozwana ma siedzibę wE., a sądem powszechnym właściwym dla jej adresu jest Sąd Rejonowy w Elblągu. Na marginesie wskazał, że Sąd w Elblągu byłby właściwy do rozpoznania sprawy również z uwagi na właściwość ogólną, gdyż powód nie wskazał żadnych podstaw do zastosowania innej właściwości.           W zażaleniu z dnia 28 czerwca 2013 r. powód stanął na stanowisku, że sądem właściwym jest Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie. Powód twierdził, że nie podpisywał jakiejkolwiek umowy z pozwaną, a zawarta między stronami umowa na montaż okien była umową ustną. Powód wskazał, że miejscem realizacji inwestycji byłS.(Galeria (...)) i to uzasadnia właściwość sądu w Szczecinie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie okazało się uzasadnione.
Zgodnie z treściąart. 30 k.p.c.powództwo przeciwko osobie prawnej lub innemu podmiotowi nie będącemu osobą fizyczną wytacza się według miejsca ich siedziby (właściwość ogólna). Z kolei w świetleart. 34 k.p.c.możliwe jest wytoczenie powództwa o wykonanie umowy przed sąd miejsca jej wykonania (właściwość przemienna). Stosownie zaś do dyspozycji przepisuart. 46 § 1 k.p.c.strony mogą umówić się na piśmie o poddanie sądowi pierwszej instancji, który według ustawy nie jest miejscowo właściwy, sporu już wynikłego lub sporów mogących w przyszłości wyniknąć z oznaczonego stosunku prawnego. Sąd ten będzie wówczas wyłącznie właściwy, jeżeli strony nie postanowiły inaczej (umowa prorogacyjna). Rację należy przyznać powodowi w zakresie, w jakim twierdzi, że właściwości miejscowej sądu w Elblągu nie uzasadnia umowa z dnia 22 października 2010 r. Wprawdzie w § 8 zd. 3 umowy zawarto postanowienie o przekazaniu sporów mogących wyniknąć na tle tej umowy sądowi właściwemu według miejsca siedziby producenta okien czyli pozwanej jednak powód umowy tej nie podpisał. Powyższe wynika bezpośrednio z treści umowy przedłożonej przez pozwaną. Choć wskazano w niej, żefirmę PHU (...)reprezentujeR. P.to faktycznie umowę podpisałM. O.. W świetle twierdzeń powoda o braku pisemnej umowy między stronami oraz braku pełnomocnictwa dlaM. O.do reprezentowania powoda w zakresie zawarcia umowy z pozwaną przyjąć należy, że umowa ta nie wiązała powoda. Co w konsekwencji oznacza, że postanowienia umowy w zakresie właściwości miejscowej sądu nie wiążą stron niniejszego procesu.
Wskazać również należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia za Sądem Rejonowym, że Sąd w Elblągu byłby właściwy do rozpoznania sprawy również z uwagi na właściwość ogólną, gdyż powód nie wskazał żadnych podstaw do zastosowania innej właściwości. Zdaniem Sądu Okręgowego okoliczności uzasadniające właściwość miejscową Sądu nie wymagają przytoczenia ich w odrębnej jednostce redakcyjnej w sytuacji, gdy wynikają już z samej treści żądania lub przytoczonych w pozwie okoliczności faktycznych. Pogląd taki zaprezentowany został w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2005 r., III CZP 28/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 61). Przedmiotowym pozwem powód dochodził od strony pozwanej zapłaty za montaż okien wykonany na zlecenie pozwanej. Roszczenie powoda wynika zatem z umowy i ma charakter pieniężny. Poza sporem pozostaje także fakt, iż powód zamieszkuje wS.co zostało wyraźnie wskazane w pozwie. Wszystko to prowadzi do wniosku, iż powód uczynił zadość wymogom przepisuart. 187 § 1 pkt 2 kpc, przewidującego przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających właściwość sądu. Zgodnie zart. 34 kpcpowództwo o wykonanie umowy może być również wytoczone także przed sąd miejsca wykonania zobowiązania. W myślart. 454 § 1 i 2 kpcświadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedziby wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. Zwrócić należy również uwagę na fakt, że przepisart. 187 § 1 pkt 2 kpcnie wymaga przytoczenia w pozwie podstawy prawnej uzasadniającej właściwość sądu, a jedynie okoliczności faktycznych .

Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawie przepisuart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c., orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego winno nastąpić w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 1 kpc).

SSO A. Górska SSO A. Woźniak SSR del. N. Pawłowska - Grzelczak