Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 277/13
Data wyroku: 2013-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Konrad
Słowa kluczowe: Wykroczenie

Sygn. akt II Ka 277/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2013r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie

Przewodniczący: SSO Marek Konrad

Protokolant:   Ewa Pędzich

przy udziale oskarżyciela:
w obecności oskarżyciela posiłkowego:G. Z.
po rozpoznaniu w dniu: 15.10.2013r.
sprawy przeciwko:A. T..
Obwinionej o popełnienie czynu z art. 119§1kw.
z powodu apelacji: obrońcy obwinionej
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce dnia 05.07.2013r. w sprawie IIW 264/13

orzeka:

I
Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce.

Sygn. akt IIKa 277/13

UZASADNIENIE
A. T.została obwiniona o to, że:

I. W dniu 3 grudnia 2012r. w Pizzerii(...)wO.przyul. (...)dokonała kradzieży pieniędzy w kwocie 3,99zł na szkodęG. Z.
Tj. o czyn z art. 119§1kw.

II. W dniu 4 grudnia 2012r. w Pizzerii(...)wO.przyul. (...)dokonała kradzieży pieniędzy w kwocie 5,82zł na szkodęG. Z.
Tj. o czyn z art. 119§1kw.

III. W dniu 8 grudnia 2012r. w Pizzerii(...)wO.przyul. (...)dokonała kradzieży pieniędzy w kwocie 80zł na szkodęG. Z.
Tj. o czyn z art. 119§1kw.

IV. W dniu 25 stycznia 2013r. w Pizzerii(...)wO.przyul. (...)dokonała kradzieży pieniędzy w kwocie 6,86zł na szkodęG. Z.
Tj. o czyn z art. 119§1kw.

V. W dniu 6 lutego 2013r. w Pizzerii(...)wO.przyul. (...)dokonała kradzieży pieniędzy w kwocie 79,54zł na szkodęG. Z.
Tj. o czyn z art. 119§1kw.

Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 5 lipca 2013r. w sprawie IIW 264/12, uznając obwinioną za winną popełnienia zarzucanych jej czynów, na podstawie art. 119§1kw w zw. z art. 9§2kw skazał ją na karę grzywny w wymiarze 300zł.

Rozstrzygnął także o kosztach sądowych w tym opłacie.

Apelację od przedmiotowego wyroku wniósł obrońca obwinionej który wyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że obwiniona w zamiarze bezpośrednim dokonała kradzieży pieniędzy w dniach i kwotach opisanych w zarzucie podczas gdy rzekome rozbieżności pomiędzy stanem kasy a jej zapisami mogły wynikać tylko z omyłek rachunkowych,

2
naruszenieart. 7 kpkw zw. zart. 8kpww zw. zart. 424kpkw zw. zart. 82kpwpoprzez:

a
pominięcie w uzasadnieniu i orzeczenie w sprawie bez uwzględnienia dowodu z dokonanych podczas rozprawy oględzin telefonu obwinionej,

b
przyjęcie wysokości określonych kwot, których zaboru dokonać miała rzekomo obwiniona jedynie na podstawie ogólnych zapewnień świadków co do treści wydruków z kasy oraz bloczków zamówień oraz zapewnień świadkaA. Z., co do treści monitoringu mimo że te utrwalone dowody nie zostały przedstawione Sądowi do weryfikacji,

c
pominięcie przy ocenie dowodów z zeznań świadków presji ekonomicznej, jakiej poddani byli i są świadkowie będący pracownikamiG. Z..

W konkluzji apelacji skarżący wniósł o uniewinnienie obwinionej od stawianych jej zarzutów

Sąd zważył co następuje:

Apelacja okazała się na tyle zasadna, iż skutkowała uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu.

W ocenie Sądu Okręgowego orzeczenie w sprawie zapadło przedwcześnie a zarzut błędu w ustaleniach faktycznych – jest uzasadniony.

Sąd Rejonowy bowiem, i jak to wynika z uzasadnienia zapadłego orzeczenia, ustalając stan faktyczny w sprawie oparł się na dowodach, których w kontekście sprawy niniejszej nie można uznać za dowody całkowicie jednoznaczne.
Kluczową bowiem kwestią w analizie sprawy niniejszej staje się bowiem ustalenie czy a jeżeli tak, to w jakich kwotach obwiniona w istocie dokonała zaboru pieniędzy z kasy Pizzerii(...).

W ocenie Sądu Okręgowego oparcie się w tej kwestii li tylko na oświadczeniach pokrzywdzonego oraz jego żony jest niewystarczające.

W sprawie niniejszej brak jest bowiem – poza powyższymi oświadczeniami – bezstronnych dowodów, iż w istocie braki w kasie były. Sąd Rejonowy nie był w posiadaniu np. wydruków z kasy fiskalnej oraz innych dokumentów, których to porównanie, doprowadziłoby, czy też mogłoby doprowadzić do jednoznacznych i przekonujących wniosków dotyczących kwot pieniężnych, których braki faktycznie zaistniały.
W kontekście powyższego istotne jest, czy niewielkie wszak kwoty różnic nie wynikały w istocie z pomyłek rachunkowych a nie złej woli obwinionej.

Kwestia ta nabiera szczególnego znaczenia zważywszy nawet na wysokość kwot jakich zabór zarzuca się obwinionej – poza kwotami zbliżonymi do sumy 80zł są to kwoty wręcz znikome.

Jednocześnie zasadny jest także zarzut dotyczący mało wnikliwego rozważenia kwestii ilości pieniędzy, których zaboru miała dokonać obwiniona, wynikający z okazania świadkowiM. N.treści sms, z której to wiadomości wynika, iż w kasie w dniu 7 grudnia 2013r. „było 80zł za dużo”.
Treść tego sms-a wydaje się być – w szczególności w kontekście sprawy niniejszej, na tyle istotna, iż winna być przedmiotem oceny ze strony Sądu, której to oceny niestety zabrakło.

Powyższe okoliczności skutkowały uznaniem zasadności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych i uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przede wszystkim winien dążyć do ustalenia czy w istocie obwiniona miała na swoich zmianach – kiedy jedynie ona odpowiadała za kasę i „nabijanie” na nią określonych posiłków – braki a braki te były wynikiem jej zamierzonego działania.
Sąd winien w tym celu zgromadzić inne, w szczególności pozaosobowe dowody - wydruki kas fiskalnych, raporty kasowe z dni zdarzeń, bloczki zamówień. Jeżeli jednak czynność ta nie mogłaby zostać wykonana, winien ocenić zarzuty wszechstronnie z uwzględnieniem wszelkich okoliczności sprawy – pracowników pracujących na poszczególnych zmianach, ilości osób odpowiedzialnych za kasę i mających do niej faktycznych dostęp, sposobu składania i realizacji zamówień.
Nie bez znaczenia są także treści rozmów pomiędzy pracownikami na okoliczność zdarzeń a w szczególności treść sms o którym mowa była wyżej.
Dopiero tak uzupełnione postępowanie dowodowe winno dać odpowiedź czy w istocie obwiniona popełniła zarzucane jej czyny.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji