Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2101/12
Data wyroku: 2013-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Zabrocka
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 2101/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Elżbieta Zabrocka

Protokolant: st. sekr. sądowy Alina Bastuba

po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. w Gdańsku
sprawyM. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaM. O.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
z dnia 28 maja 2012 r. nr(...)- (...)

zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.i przyznaje ubezpieczonemuM. O.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 maja 2012r do 30 kwietnia 2014r.

/ na oryginale właściwy podpis/

Sygnatura akt: VII U 2101/12

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 maja 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówiłM. O.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 24 maja 2012 r. uznała, że nie jest on niezdolny do pracy.

M. O.wniósł odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na stan zdrowia (przebyty uraz klatki piersiowej i kręgosłupa oraz cukrzycę typu I insulinozależną) nie jest w stanie wykonywać dotychczasowej pracy w zawodzie maszynisty lokomotyw ani w wyuczonym zawodzie – technik elektronik specjalizacji automatyki przemysłowej związanej z wysokimi napięciami. Na okoliczność występowania u niego częściowej niezdolności do wykonywania pracy wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych lekarzy diabetologa oraz chirurga.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

M. O.,ur. dnia (...), z zawodu technik elektronik specjalizacji automatyki przemysłowej związanej z wysokimi napięciami, ostatnio wykonywał prace w zawodzie maszynisty lokomotyw.
W okresie od dnia 1 lutego 2010 r. do 30 kwietnia 2011 r.M. O.posiadał prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a od dnia 1 maja 2011 r. do 30 kwietnia 2012 r. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Powyższe okoliczności są w niniejszej sprawie niesporne a nadto wynikają z akt rentowych.

W dniu 26 marca 2012 r.M. O.złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

dowód: wniosek k. 84 akt rentowych,

Lekarz orzecznik ZUS rozpoznał u ubezpieczonego cukrzycę typu III insulinozależną, stan po resekcji torbieli ogona trzustki, stan po resekcji śledziony w 2009 r., stan po zapaleniu krwotocznym trzustki 2006 r., nadciśnienie tętnicze uregulowane, zespół zależności alkoholowej - ostatnia hospitalizacja w czerwca 2011 r., aktualnie w fazie abstynencji, stan po urazie wielonarządowym w styczniu 2010 r. ze złamaniem kręgosłupa TH, złamaniem żeber, uszkodzeniem żyły płucnej i tamponadą serca, a nadto okresowe bóle kręgosłupa TH-1 po przeciążeniu bez istotnego ograniczenia sprawności ruchowej.
Orzeczeniem z dnia 7 maja 2012 r. lekarz orzecznik ZUS ustalił, żeM. O.nie jest niezdolny do pracy.
Ubezpieczony wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia.
Komisja lekarska ZUS rozpoznała u ubezpieczonego cukrzycę typu III insulinozależną, przewlekłe zapalenie trzustki, zespół zależności alkoholowej w okresie deklarowanej abstynencji od czerwca 2011 r., nadciśnienie tętnicze i WHO oraz zespół bólowy kręgosłupa TH-L pourazowy –nieupośledzający, jednak w orzeczeniu z dnia 24 maja 2012 r. również ustaliła, żeM. O.nie jest niezdolny do pracy.

dowód: opinia lekarska k. 65 dokumentacji lekarskiej, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS k. 86 akt rentowych, sprzeciw k. 66 dokumentacji lekarskiej, opinia lekarska k. 72-73 dokumentacji lekarskiej, orzeczenie komisji lekarskiej ZUS k. 89 akt rentowych,

Decyzją z dnia 28 maja 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówiłM. O.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

dowód: decyzja k. 91 akt rentowych,

Celem ustalenia, czy stan zdrowia strony wskazuje, że jest ona nadal po dniu 30 kwietnia 2012 r. całkowicie lub częściowo niezdolna do pracy zarobkowej z powodu istotnego naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, konieczne było uzyskanie wiadomości specjalnych, toteż Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych z listy biegłych sądowych gastrologa, internisty, kardiologa i neurologa.

Powołani w sprawie biegli dokonali u ubezpieczonego następującego rozpoznania:

1
nadciśnienie tętnicze samoistne,

2
stan po odbarczaniu tamponady serca w 2010 r.,

3
przewlekłe po-alkoholowe zapalenie trzustki, z okresowymi zaostrzeniami,

4
stan po resekcji torbieli ogona trzustki w 2009 r.,

5
obecność małej torbieli w głowie trzustki,

6
stan po usunięciu śledziony w 2009 r.

7
cukrzyca typu III po toksycznym uszkodzeniu trzustki, insulinozależna,

8
polineuropatia czuciowo-ruchowa pochodzenia alkoholowego i w przebiegu cukrzycy,

9
przebyte złamanie kręgów TH 4, TH7 i TH12 z wtórną kyfotyczną deformacją krzywizny kręgosłupa piersiowego, bez powikłań neurologicznych,

10
padaczka alkoholowa w wywiadzie,

11
zespół zależności alkoholowej w fazie deklarowanej abstynencji,

12
zaburzenia nastroju typu depresyjnego łagodnie nasilone oraz

13
próby samobójcze w wywiadzie.

Biegły sądowy kardiolog po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną , wniósł o przeprowadzenia badań pomocniczych postaci echa serca oraz dopuszczenie dowodu z opinii biegłych chirurga dla oceny skutków urazu z 2010 r. oraz psychiatry wobec dokonanej próby samobójczej.

dowód: protokół oględzin sądowo-lekarskich biegłego kardiologa – k. 36-39 akt sprawy,

Biegły sądowy neurolog uznał, iż ubezpieczony nie jest ani całkowicie ani też częściowo niezdolny do pracy i zwrócił się o wydanie opinii przez biegłego chirurga ortopedy ze względu na przebyty uraz kręgosłupa piersiowego oraz biegłego psychiatry z powodu alkoholizmu i prób samobójczych w wywiadzie.

dowód: protokół oględzin sądowo-lekarskich biegłego neurologa – k. 47 akt sprawy,

Biegły sądowy internista wskazał na potrzebę przeprowadzenia badań laboratoryjnych: hemoglobiny glikolowanej HbA1c, kreatyniny, GFR (przesączanie kłębuszkowe), badanie moczu, a także na potrzebę powołania biegłego psychiatry z uwagi na alkoholizm i próbę samobójczą.

dowód: protokół oględzin sądowo-lekarskich biegłego internisty – k. 50 akt sprawy,

W związku z powyższym, czy stan zdrowia strony wskazuje, że jest ona nadal po dniu 30 kwietnia 2012 r. całkowicie lub częściowo niezdolna do pracy zarobkowej z powodu istotnego naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych psychiatry i chirurga-ortopedy.

Na podstawie jednorazowego badania sądowo-psychiatrycznego przeprowadzonego w warunkach ambulatoryjnych oraz po analizie akt sprawy wraz z dokumentacją medyczną biegły sądowy psychiatra uznał, iż u ubezpieczonego brak jest cech choroby psychicznej, w tym psychozy alkoholowej, istotnego deficytu funkcji poznawczych i innych zaburzeń psychicznych ograniczających jego zdolność do pracy. Zaburzenia nastroju są łagodnie nasilone i ich leczenie może być łączone z aktywnością zawodową. Od września 2012 r. ubezpieczony deklaruje utrzymywanie abstynencji, co było wymuszone przez pobyt w zakładzie karnym. Biegły stwierdził u niego zespół zależności alkoholowej wymagającej leczenia odwykowego, które może być łączone z wykonywaniem pracy zgodnej z kwalifikacjami. Zespół uzależnienia od alkoholu nie spowodował znacznej psychodegeneracji, otępienia lub psychozy alkoholowej i nie ogranicza zdolności do pracy. Stan psychiczny ubezpieczonego nie wyklucza możliwości podjęcia przez niego decyzji dotyczącej leczenia odwykowego i utrzymywania abstynencji, W okresach pogorszenia może być leczony w ramach zwolnienia lekarskiego.

dowód: opinia sądowo-psychiatryczna – k. 71-73 akt sprawy,

Zdaniem biegłego sądowego chirurga-ortopedy złamanie kręgów piersiowych jest wygojone z pozostawieniem deformacji kyfotycznej, ale bez istotnego ograniczenia funkcji kręgosłupa. Biegły nie stwierdził również uszkodzenia obwodowego układu nerwowego. Tym samym, brak jest w jego ocenie w chwili podstaw do uznania niezdolności do pracy obecnej z tytułu przebytego złamania kręgosłupa. Istnieją przeciwwskazania do pracy ubezpieczonego na stanowisku maszynista pociągu, ale może pracować jako elektronik.
dowód: protokół oględzin sądowo-lekarskich biegłego chirurga-ortopedy – k. 76-77 akt sprawy,

Biegły sądowy neurolog w opinii końcowej na podstawie badania neurologicznego oraz dokumentacji lekarskiej uznał, iż stwierdzone zmiany chorobowe nie powodują częściowej ani całkowitej niezdolności do pracy z przyczyn neurologicznych. Podał również, że polineuropatia czuciowo-ruchowa nerwów obwodowych kończyn górnych o dolnych w przebiegu cukrzycy i w następstwie przewlekłego nadużywania alkoholu swym nasileniem nie powoduje niezdolności do pracy zarobkowej. Neurologiczne powikłanie cukrzycy zostało uwzględnione w ocenie naruszenia sprawności organizmu przez biegłego internistę.
Przebyte wygojone złamanie trzonów kręgowych w odcinku piersiowym nie powodu powikłań neurologicznych.
Napady padaczkowe, od czasu abstynencji alkoholowej nie powtarzają się. Zespół zależności alkoholowej z zaburzeniami nastroju został oceniony przez biegłego psychiatrę. Częściowa niezdolność do prac do kwietnia 2011 r. nie wynikała ze schorzeń neurologicznych.

dowód: protokół oględzin sądowo-lekarskich biegłego neurologa – k. 90 akt sprawy,

Biegły sądowy Internista w opinii końcowej podał, że jak wynika z pomiarów glikemii, występująca u ubezpieczonego cukrzyca jest źle kontrolowana i chwiejna, o czym świadczą liczne nieprawidłowo wysokie wartości poziomu cukru w godzinach rannych na czczo z spadkami glikemii nawet do 35 mg% i 39mg%. Poświadczeniem powyższego jest również poziom hemoglobiny glikolowanej 9,24% z kwietnia 2012 r. i obecnie w dostarczonym badaniu z dnia 29 maja 2013 r. 9,55%. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym kontrolowanie glikemii jest przewlekłe zapalenie trzustki z okresowymi zaostrzeniami, każdy stan zapalny destabilizuje cukrzycę i powoduje konieczność modyfikacji jej leczenia. W związku z powyższym biegły stwierdził obecnie częściową okresową niezdolność do pracy nadal od dnia 1 maja 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. Biegły wskazał również, że konieczne jest intensywne postępowanie terapeutyczne celem lepszej kontroli glikemii a tym samym zapobieżenie progresji zmian mikroangiopatycznych.

dowód: dokumentacja medyczna – k.87-88, opinia końcowa internisty – k. 92 akt sprawy,

Następnie biegły sądowy kardiolog po zapoznaniu się z przełożonym mu wynikiem badania echokardiograficznym w opinii końcowej podał, że schorzenia układu krążenia nie powodują niezdolności do pracy u ubezpieczonego. Wykonane w/w badanie wykazał prawidłową funkcję i budowę serca, niewystępowanie płynu w worku osierdziowym i brak zmian typowych dla narządowych powikłań nadciśnienia.

dowód: dokumentacja medyczna – k.95, opinia końcowa kardiologa – k. 96 akt sprawy,

W ocenie biegłego sądowego gastrologa ( także specjalisty z zakresu medycyny pracy) rozpoznane przez niego zmiany chorobowe czynią ubezpieczonego osobą częściowo niezdolną do zatrudnienia wg kwalifikacji zawodowych na okres od 1 maja 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r.
W uzasadnieniu biegły podał, że ubezpieczony był częściowo niezdolny do pracy w okresie 1 lutego 2010 r. do 30 kwietnia 2012 r. z powodu głównie zmian wynikających z urazu wielonarządowego spowodowanego upadkiem z 2 pietra w stanie upojenia alkoholowego ze złamaniem żeber, tamponadą serca i złamaniem klinowym kręgosłupa piersiowego. W tym zakresie, jak to ocenili biegli neurolog, ortopeda i kardiolog, doszło do poprawy, odbarczenia serca, wygojenia złamań kręgów, bez upośledzenia funkcji ruchowych i neurologicznych,zzachowaniem sprawności krążeniowej. Jednakże skutki krwotocznego, nawrotowego zapalenia trzustki na tle ZZA i ciągów opilczych spowodowały powikłania o charakterze przewlekłego zapalenia trzustki, torbieli resekowanej w 2009 r. łącznie z śledzoną, pojawienie się cukrzycy typu 3, chwiejnej i źle uregulowanej, z częstymi znacznymi stanami hipoglikemii, wymagającymi zdecydowanej modyfikacji leczenia i poprawy wskaźników wyrównania, dalszej edukacji i lepszej samokontroli oraz utrzymania abstynencji. Nadto biegły podał, iż podziela opinię biegłego diabetologa, iż obecny stan powoda ogranicza zdolność do pracy w warunkach pracownika ochrony, pracownika zmianowego, pracy na wysokości, pracy przy obsłudze maszyn w ruchu, przy otwartych źródłach ognia. Ubezpieczony nie może absolutnie podjąć pracy maszynisty. Po wyrównaniu cukrzycy i poprawie bilansu metabolicznego będzie zdolny podjąć pracę w zawodzie technika elektronika.

dowód: protokół oględzin sądowo-lekarskich biegłego gastrologa - k. 43-44 oraz opinia końcowa gastrologa – k. 99-100 akt sprawy,

Po doręczeniu odpisów opinii powołanych w sprawie biegłych sądowych, pozwany wniósł zastrzeżenia do treści wskazując, nie podziela opinii biegłego diabetologa dotyczącej orzeczenia częściowej niezdolności do pracy na okres 2 lat. Ubezpieczony choruje na cukrzycę od wielu lat, obecnie jest ona niewyrównana. Edukacja ubezpieczonego odnośnie leczenia i samej normalizacji glikemii nie wymaga tak długiego okresu czasu. W związku z tym, organ rentowy wniósł o orzeczenie częściowej niezdolności do pracy na okres 1 roku.
Wskazał jednocześnie , iż nie zgłasza uwag do opinii pozostałych biegłych.

dowód: pismo procesowe pozwanego z dnia 1 października 2013 r. wraz z opinią przewodniczącego Komisji Lekarskich ZUS – k. 110-111 akt sprawy.

Sąd zważył, iż zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy w pełni zasługuje na wiarę, dokumenty zawarte w aktach rentowych ubezpieczonej oraz dokumentacji lekarskiej nie były kwestionowane przez żadną ze stron co do ich prawdziwości, rzetelności. Także i Sąd nie znalazł podstaw by nie dać im wiary.
Sąd Okręgowy dał wiarę przeprowadzonemu dowodowi z opinii biegłych sądowych lekarzy gastrologa, internisty, kardiologa, neurologa, psychiatry i chirurga-ortopedy. W ocenie Sądu, wydane przez nich opinie są miarodajne, jasne i spójne, wysnute w niej wnioski logiczne i właściwe, zaś ich uzasadnienie jest wyczerpujące i przekonywujące.

W ocenie Sądu Okręgowego, w świetle poczynionych ustaleń faktycznych odwołanie ubezpieczonegoM. O.zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treściąart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. 2009, 153, póz. 1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy,
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,
3) niezdolność do pracy powstała w okresie ubezpieczenia albo nie później niż w okresie 18 miesięcy od jego ustania.
Jednocześnie, przesłanka przyznania renty określona w pkt 3 nie ma zastosowania do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący, co najmniej 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 12 cytowanej ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Natomiast, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W myślart. 13 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychprzy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się:
1) stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji;
2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat, zaś wyjątkowo na okres dłuższy niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu.

W przedmiotowej sprawie spór zogniskował się wokół tego, czy ubezpieczonyM. O.jest osobą niezdolną do pracy.

Nie budziło wątpliwości Sądu, że ubezpieczony cierpi na określone schorzenia, jednakże to nie fakt występowania schorzeń, a jedynie stopień ich zaawansowania, może powodować niezdolność do pracy. Należy wskazać przy tym, iż subiektywna ocena stanu zdrowia ubezpieczonego i jego przekonanie, że jest niezdolny do pracy, nie może zastąpić oceny dokonanej przez biegłych sądowych – wysokiej klasy specjalistów, którzy w przekonujący sposób uzasadnili swoje stanowisko (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 1998 r., II UKN 466/97, OSNAP 1999/1/25).
W związku z powyższym, celem ustalenia czy stan zdrowia strony wskazuje, że jest ona nadal po dniu 30 kwietnia 2012 r. całkowicie lub częściowo niezdolna do pracy zarobkowej z powodu istotnego naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych gastrologa, internisty, kardiologa, neurologa, psychiatry i chirurga-ortopedy.
Podkreślić należy, że biegli sądowi, dokonując oceny zdolności ubezpieczonego do pracy wzięli pod uwagę występowanie określonych jednostek chorobowych i ich wpływ na funkcjonowanie organizmu człowieka, jak również poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
W związku z powyższym, biegli sądowi, wydając opinie, wzięli pod uwagę nie tylko schorzenia, ale również wykształcenie ubezpieczonego i posiadane przez niego kwalifikacje (ubezpieczona z zawodu technik elektronik specjalizacji automatyki przemysłowej związanej z wysokimi napięciami, ostatnio wykonywał prace w zawodzie maszynisty lokomotyw).

W ocenie biegłych sądowych psychiatry, chirurga-ortopedy, neurologa oraz kardiologa brak było podstaw do stwierdzenia, że ubezpieczony jest osobą całkowicie bądź częściowo niezdolną do pracy.
Na uwagę zasługuje w szczególności, że biegły sądowy psychiatra podkreślił, iż u ubezpieczonego brak jest cech choroby psychicznej, w tym psychozy alkoholowej, istotnego deficytu funkcji poznawczych i innych zaburzeń psychicznych ograniczających jego zdolność do pracy. Zaburzenia nastroju są łagodnie nasilone i ich leczenie może być łączone z aktywnością zawodową. Leczenia odwykowe może być łączone z wykonywaniem pracy zgodnej z kwalifikacjami. Podkreślenia wymaga również, że zdaniem biegłego sądowego chirurga-ortopedy istnieją przeciwwskazania do pracy ubezpieczonego na stanowisku maszynista pociągu, ale może pracować jako elektronik.
Z przeprowadzonych dowodów, w tym w szczególności z treści opinii biegłych sądowych lekarzy internisty oraz gastrologa (i specjalisty medycyny pracy ) wynikało jednak w sposób jasny i niebudzący wątpliwości, iż ubezpieczonyjest częściowo niezdolny do pracy od dnia 1 maja 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r.
Biegły sądowy internista podał, że występująca u ubezpieczonego cukrzyca jest źle kontrolowana i chwiejna, a dodatkowym czynnikiem utrudniającym kontrolowanie glikemii jest przewlekłe zapalenie trzustki z okresowymi zaostrzeniami. Zdaniem biegłego sądowego gastrologa (i specjalisty medycyny pracy ) obecny stan ubezpieczonego ogranicza zdolność do pracy w warunkach pracownika ochrony, pracownika zmianowego, pracy na wysokości, pracy przy obsłudze maszyn w ruchu, przy otwartych źródłach ognia. Ubezpieczony nie może absolutnie podjąć pracy maszynisty. Podał również, że po wyrównaniu cukrzycy i poprawie bilansu metabolicznego będzie zdolny podjąć pracę w zawodzie technika elektronika.
Zważyć w tym miejscu należy, iż specyfika oceny dowodu z opinii biegłych wyraża się z tym, że sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez Sąd, który nie posiada wiadomości specjalnych, tylko w zakresie zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej. Kryteria oceny tego dowodu stanowią również: poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania sformułowanych w nich stanowisk oraz stopień stanowczości wyrażonych w nich ocen.
Opinie sporządzone przez w/w biegłych sądowych w niniejszej sprawie są – w ocenie Sądu – wnikliwe i wyczerpujące, logiczne i spójne, a wnioski w nich zawarte prawidłowo uzasadnione. Zostały one wydane przez lekarzy specjalistów o specjalnościach adekwatnych do rodzaju schorzeń rozpoznanych uM. O., o uznanym autorytecie i dużym doświadczeniu zawodowym oraz długoletniej praktyce. Opinie zostały wydane po uprzednio przeprowadzonym badaniu ubezpieczonego oraz zapoznaniu się ze zgromadzoną przezeń dokumentacją medyczną. Biegli w sposób wyczerpujący i przekonywujący wskazali również, dlaczego wydali opinie powyższej treści.
Niemniej jednak, Sąd Okręgowy jako podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przyjął jedynie opinie biegłych sądowych internisty i gastrologa świadczące o występowaniu u ubezpieczonego dalszej okresowej częściowej niezdolności do pracy zgodnie z poziomem kwalifikacji ubezpieczonego i poziomem wykształcenia w okresie od dnia 1 maja 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sprawie o sygnaturze akt I UK 302/08, nie narusza zakazu samodzielnego dokonywania przez Sąd rozstrzygania kwestii objętych wiadomościami specjalnymi oparcie ustaleń na jednej opinii biegłego lekarza wyrażającej odmienne poglądy od innych lekarzy, w związku z czym, Sąd Okręgowy tym bardziej uznał, że celem ustalenia występowania okresowej niezdolności do pracy u ubezpieczonego i jej stopnia, wystarczające są dwie opinie dwóch biegłych. Nadto zauważyć należy, że biegli wydali opinie w oparciu o stwierdzone schorzenia zgodnie z posiadaną przez siebie specjalizacją.
Oznacza to, że ubezpieczony został uznany za osobę częściowo niezdolną do pracy ze względu na schorzenia internistyczne i gastrologiczne (m.in. cukrzyca typu III i towarzyszące jej zapalenie trzustki).
Zdaniem Sądu, brak jest w przedmiotowej sprawie dostatecznych podstaw do skutecznego zakwestionowania sporządzonych przez biegłych opinii, bowiem w sposób wystarczający wskazali, dlaczego uznająM. O.za częściowo niezdolnego do pracy, a Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw do podważenia ich opinii. W prawdzie pozwany kwestionował treść opinii biegłego internisty (diabetologa) , jednak nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów mogących wpłynąć na jej treść, a jedynie podnosił, iż częściowa niezdolność do pracy powinna zostać orzeczona na okres roku. Tym samym, w ocenie Sądu zarzuty organu rentowego stanowiły bezpodstawną polemikę ze stanowiskiem biegłego sądowego specjalisty z zakresu medycyny. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że pozwany nie przedstawił jakichkolwiek zarzutów do opinii biegłego gastrologa , który także uznał , że ubezpieczony jest nadal , na okres 2 lat częściowo niezdolny do pracy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na mocyart. 47714§ 2 k.p.c.oraz powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji wyroku – zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia od 1 maja 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r.

SSO Elżbieta Zabrocka