Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 5351/12
Data wyroku: 2013-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 57 ustawy emerytalnej

Sygn. akt.

VI U 5351/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

22 października 2013r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

na rozprawie w składzie:

Przewodniczący:

SSO Joanna Siupka - Mróz

Protokolant:

Anna Iwaszkiewicz

po rozpoznaniu w dniu

22 października 2013r.

w Bydgoszczy

odwołania

W. R.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

z dnia

6 listopada 2012 r.

Nr

(...)

w sprawie

W. R.

przeciwko:

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeW. R.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy począwszy od 1 grudnia 2012 r. do sierpnia 2015 r.

2
stwierdza, iż organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn.akt VI U 5351/12

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 06.11.2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na wniosek złożony w dniu 13.09.2012 r. Komisja ZUS nie uznała ubezpieczonego za częściowo lub całkowicie niezdolnego do pracy.

Z tak wydaną decyzją nie zgodził sięW. R.i domagał się jej zmiany. Aktualny stan jego zdrowia nie pozwala mu na podjęcie zatrudnienia.

Pozwany organ rentowy podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł ł o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje :

W dniu 13.09.2012 r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do renty. Na ten dzień posiadał wymagany okres składkowy i nieskładkowy. Do dnia 30.11.2012 r. pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy .
- bezsporne

Od daty zakończenia pobierania tego świadczenia jest nadal częściowo niezdolny do pracy zarobkowej. Nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia. Odwołujący choruje na cukrzycę, która jest słabo wyrównana a stan zdrowia pogarsza istniejące nadciśnienie tętnicze, zespół metaboliczny i olbrzymia nadwaga. Stwierdzone schorzenia są nieuleczalne i mają tendencję do progresji. Badany jest nadal okresowo częściowo niezdolny do pracy od 01.12.2012 roku do sierpnia 2015 roku.

Dowód : opinia biegłych z k. 13-14, 25, 46-47 akt

Do opinii końcowej strony nie wniosły zastrzeżeń.

Stosownie do treściart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(j.t: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.; powoływana dalej jako „ustawa”) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy; ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów (ust. 1). W niniejszej sprawie poza sporem pozostawały okoliczności dotyczące spełnienia przez ubezpieczonego warunków określonych w punktach 2 i 3 ustępu 1 powołanego przepisu. Kwestią sporną natomiast stała się sama zdolność ubezpieczonego do pracy.

W myśl art. 12 ustawy niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (ust. 1). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust. 2). Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust. 3). Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji (pkt 1); możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (pkt 2).

W niniejszej sprawie biegli zgodnie orzekli w opinii sądowo – lekarskiej , uznanej przez Sąd za miarodajną - dotyczy to zarówno I jak i II zespołu biegłych, , że rozpoznane u wnioskodawcy schorzenia pozbawiają go częściowo zdolności do wykonywania pracy. Niezdolność ta jest okresowa od 01.12.2012 roku do sierpnia 2015 roku.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.

Przedmiotem rozstrzygnięcia pozostawało także w niniejszej sprawie, czy organ rentowy w ramach swoich uprawnień i kompetencji poczynił wszystkie możliwe ustalenia faktyczne i wyjaśnił wszystkie okoliczności konieczne do wydania decyzji. W zakresie tym Sąd ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych na etapie postępowania orzeczniczego dysponował odpowiednimi dowodami pozwalającymi na ustalenie, że występuje u badanego częściowa niezdolność do pracy. Wywiad zebrany od ubezpieczonego przez Lekarza Orzecznika ZUS i Komisję Lekarską ZUS odpowiada swą treścią danym zebranym przez biegłych lekarzy sądowych. Zespół specjalistów powołanych przez Sąd dysponował dokładnie tymi samymi dokumentami leczenia i wynikami badań, jakie stanowiły podstawę wadliwego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS. W niniejszej sprawie niewątpliwe jest, że zmiana decyzji w postępowaniu odwoławczym była uzasadniona ustaleniami faktycznymi, które powinny być i były znane organowi rentowemu. Opinia biegłych została wydana w oparciu o dokładnie takie same dokumenty diagnostyczne jakimi dysponował organ rentowy. Kliniczny stan ubezpieczonego również nie uległ zmianie albowiem dane z wywiadu i badanie fizykalne nie wskazują na to by powód w trakcie badania przez biegłych zgłaszał inne dolegliwości aniżeli te, które znane były lekarzom wchodzącym w skład Komisji Lekarskiej ZUS. Z uwagi na powyższe w punkcie 2 wyroku stwierdzono, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, zgodnie z art. 118 ust 1a ustawy emerytalnej.

SSO Joanna Siupka - Mróz