Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 241/12
Data wyroku: 2013-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Olszewski, Stanisław Kucharczyk, Janusz Jaromin
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karno-Skarbowe
Podstawa prawna: art. 258 k.k. i art. 91 § 1 k.k.s.

Sygn. aktII AKa 241/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Andrzej Olszewski

Sędziowie:

SA Stanisław Kucharczyk
SA Janusz Jaromin (spr.)

Protokolant:

St. sekr. sądowy Anita Jagielska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Wiesławy Palejko
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy

1
A. R.,

2
R. K.,

oskarżonych zart. 258 § 1 k.k.,art. 91 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.i zart. 6 § 1 k.k.s., art. 62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.
z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt II K 9/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1

1
z opisu czynu przypisanego oskarżonemuA. R.wpunkcie IIczęści dyspozytywnej eliminuje ustalenie, iż uczynił sobiez tego tytułu stałe źródło dochodu, z kwalifikacji prawnej tego czynu eliminujepunkt 2 art. 37 § 1 k.k.s.;

2
ustala wysokość środka karnego:

-

orzeczonego wobecA. R.w punkcie VI części dyspozytywnej na kwotę 250.000 (dwieście pięćdziesiąt tysięcy) złotych;

orzeczonego wobecR. K.w punkcie XII części dyspozytywnej na kwotę 90.000 (dziewięćdziesiąt tysięcy) złotych;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną,

III
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze po 1/3 i wymierza im opłaty sądowe za obie instancje odA. R.w kwocie 5.700 (pięć tysięcy siedemset złotych),a odR. K.w kwocie 3.700 (trzy tysiące siedemset) złotych.

      Janusz Jaromin   Andrzej Olszewski  Stanisław Kucharczyk

II AKa 241/12

UZASADNIENIE
A. R.orazR. K.
zostali oskarżeni o to, że:
I. na terenieG..,P.,P., przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec wzięli udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezP. M.iG. M., której celem było dokonywanie na terenie Polski zakupu papierosów nie posiadających znaków skarbowych pochodzących z uprzednio dokonanego przez wschodnie przejścia graniczne przemytu, a następnie ich przewóz na teren Niemiec przez przejście graniczne wŚ., wykonywanie ściśle określonych zadań, do których należało dostarczanie papierosów, ich pakowanie, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec oraz rozładunek i odbiór przy czym:
-A. R.w okresie od grudnia 2003r. do czerwca 2007r.
-R. K.w okresie od grudnia 2003r. do czerwca 2007r.
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

II. na terenieG..,P.,P.przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wykonując poleceniaP. M.,G. M., do których należało dostarczanie papierosów, ich pakowanie, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec oraz rozładunek i odbiór oraz czyniąc sobie z tego tytułu stałe źródło dochodu, wzięli udział w wywozie z Polski do Niemiec, pojazdami m-kiM.,R.,I.i inne, uprzednio przemyconych do Polski przez wschodnie przejścia graniczne wyrobów akcyzowych w postaci papierosów marekL.,W.,M.,J.(...),P.(...)i inne, nie posiadających polskich znaków skarbowych akcyzy, których ilość i wartość wskazywały na przeznaczenie do działalności gospodarczej przy czym:
-A. R.w okresie od grudnia 2003 r. do czerwca 2007r. nie mniej niż 115 krotnie wziął udział w wozie wyrobów akcyzowych w ilości 9 951 464 paczek o wartości 54.683.024 zł, przez co nastąpiło łączne uszczuplenie należności Skarbu Państwa z tytułu cła, podatku akcyzowego i podatku VAT w łącznej kwocie 46.928.152,80 zł
-R. K.w okresie od maja 2003r. do maja 2005r. oraz w okresie od stycznia/lutego 2006 roku do czerwca 2007r. nie mniej niż 115 krotnie wziął udział w wozie wyrobów akcyzowych w ilości 9 951 464 paczek o wartości 54.683.024 zł, przez co nastąpiło łączne uszczuplenie należności Skarbu Państwa z tytułu cła, podatku akcyzowego i podatku VAT w łącznej kwocie 46.928.152,80 zł
tj. o czyn zart. 91 §1 kksw zb. zart. 65 §1 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 1,2 i 5 kksw zw. zart. 7 §1 kksi zart. 6 §1 kks

a nadtoA. R.o to, że:

III. W dniu 16 grudnia 2009r. wP., wbrew przepisomUstawy o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadał dwa woreczki strunowe z zawartością 0,52 grama i 0,43 grama brutto środka odurzającego w postaci kokainy tj. o czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z dnia 19 września 2005r.)

Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 8 października 2012r. sygn. akt II K 9/12
I. oskarżonegoA. R.w zakresie czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku uznał za winnego tego, że w okresie od września 2004 r. do czerwca 2007r na terenieG..,P.,P., przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, której celem było dokonywanie na terenie Polski zakupu papierosów nie posiadających znaków skarbowych pochodzących z uprzednio dokonanego przez wschodnie przejścia graniczne przemytu, a następnie ich przewóz na teren Niemiec przez przejście graniczne wŚ., wykonywanie ściśle określonych zadań zgodnie z podziałem ról ,do których należało dostarczanie papierosów, ich pakowanie, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec gdzie następował rozładunek i odbiór tj. występku zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzyłA. R.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
II. oskarżonegoA. R.w zakresie czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku uznał za winnego, tego że w okresie od września 2004 r. do czerwca 2007r. na terenieG..,P.,P.przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, do których należało pakowanie papierosów, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec czyniąc sobie z tego tytułu stałe źródło dochodu, wziął udział co najmniej 27- krotnie w przewozie z Polski do Niemiec, pojazdami m-kiM.,R.,I.i inne, uprzednio przemyconych do Polski przez wschodnie przejścia graniczne wyrobów akcyzowych w postaci papierosów marekL.,W.,M.,J.
(...),P.(...)i inne, nie posiadających polskich znaków skarbowych akcyzy w ilości 1.350.000 paczek o łącznej wartości 11.450.000 zł, przez co naraził na uszczuplenie należności Skarbu Państwa z tytułu cła w kwocie 631.839,99 zł i podatku akcyzowego w kwocie 6.865.000 zł tj. o czynu zart. 91 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2,5 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to na podstawieart. 65 § 1 k.k.s.w zw.zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw.zart. 7 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę 270 stawek dziennych 100 po złotych każda.
III. OskarżonegoA. R.uznał za winnego dokonania czynu opisanego wyżej w punkcie III części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawie wyżej powołanego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
IV. Na podstawieart 85kk,art. 39§ li 2k.k.s.połączył orzeczone wobecA. R.kary pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.
V. Na podstawieart.41a § 1 i 2 kks,art. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. R.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby, oddając oskarżonego w tym czasie pod dozór kuratora sądowego.
VI. Na podstawieart. 33 § 1 k.k.s.orzekł wobecA. R.środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w wysokości 260 000 złotych.
VII. OskarżonegoR. K.w zakresie czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku uznał za winnego tego, że w okresie od września 2004 r. do października 2005 r. oraz od kwietnia 2007 r. do czerwca 2007 r. na terenieG..,P.,P., przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej wspólnie i w porozumieniu zA. R.oraz innymi osobami, której celem było dokonywanie na terenie Polski zakupu papierosów nie posiadających znaków skarbowych pochodzących z uprzednio dokonanego przez wschodnie przejścia graniczne przemytu, a następnie ich przewóz na teren Niemiec przez przejście graniczne wŚ., wykonywanie ściśle określonych zadań zgodnie z podziałem ról, do których należało dostarczanie papierosów, ich pakowanie, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku
papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec gdzie następował rozładunek i odbiór tj. występku zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzyłR. K.karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
VIII. OskarżonegoR. K.w zakresie czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku uznał za winnego, tego że w okresie od września 2004 r. do października 2005 r. na terenieG.,P.,P.przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zA. R.oraz innymi osobami, do których należało pakowanie papierosów, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec czyniąc sobie z tego tytułu stałe źródło dochodu, wziął udział co najmniej 8 - krotnie w przewozie z Polski do Niemiec, pojazdami m-kiM.,R.,I.i inne, uprzednio przemyconych do Polski przez wschodnie przejścia graniczne wyrobów akcyzowych w postaci papierosów marekL.,W.,M.,J.
(...),P.(...)i inne, nie posiadających polskich znaków skarbowych akcyzy w ilości 400.000 paczek o wartości 1.925000 zł, przez co naraził na uszczuplenie należności Skarbu Państwa z tytułu cła w łącznej kwocie 185699,96 zł i podatku akcyzowego w łącznej kwocie 1922500 zł tj. o czyn zart. 91 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2,5 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w brzmieniuustawy z 10 września 1999r.( Dz. U. 1999, Nr 83 ,poz 930) i za to na podstawieart. 65 § 1 k.k.s.w zw.zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw.zart. 7 § 2 k.k.s.w brzmieniuustawy z 10 września 1999r.( Dz. U. 1999, Nr 83 ,poz 930) wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę 150 stawek dziennych po 100 złotych każda.
IX. OskarżonegoR. K.w zakresie czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku uznał za winnego, tego że w okresie od kwietnia 2007 r. do czerwca 2007 r. na terenieG.,P.,P.przejścia granicznego wŚ.oraz Niemiec działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zA. R.oraz innymi osobami, do których należało pakowanie papierosów, organizowanie bezpiecznego przekraczania ładunku papierosów przez granice Rzeczypospolitej Polskiej i pilotowanie ładunku na terytorium Niemiec czyniąc sobie z tego tytułu stałe źródło dochodu, wziął udział co najmniej 3 - krotnie w przewozie z Polski do Niemiec, uprzednio przemyconych do Polski przez wschodnie przejścia graniczne wyrobów akcyzowych w postaci papierosów marekL.,W.,M.,J.
(...),P.(...)i inne, nie posiadających polskich znaków skarbowych akcyzy w ilości 150.000 paczek o wartości 900000 zł, przez co naraził na uszczuplenie należności Skarbu Państwa z tytułu cła w łącznej ilości 70.134 zł i podatku akcyzowego w łącznej kwocie 810.000 zł tj. o czyn zart. 91 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2,5 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to na podstawieart. 65 § 1 k.k.s.w zw.zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw.zart. 7 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i grzywnę l00 stawek dziennych po 100 złotych każda.
X. Na podstawieart. 85 k.k.,art. 39 § 1i 2 k.k.s.połączył orzeczone wobecR. K.kary pozbawienia wolności i grzywny i orzekł karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę 170 stawek dziennych po 100 złotych każda
XI. Na podstawieart.41a § 1 i 2 kks,20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. K.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby, oddając oskarżonego w tym czasie pod dozór kuratora sądowego.
XII. Na podstawieart. 33 § 1 k.k.s.orzekł wobecR. K.środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w wysokości 100 000 złotych.
XIII. Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar grzywny zaliczył:
-A. R.okres tymczasowego aresztowania od dnia 15.12.2009r. do 28.04.2010r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny
-R. K.okres tymczasowego aresztowania od dnia 23.03.2010r. do 10.06.2010 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny
XIV. Na podstawieart. 70 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych k. 13 oznaczonych poz. 2,3,4.
XV. Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonychA. R.iR. K.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości po 1/2 ich łącznej wysokości, a na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył tytułem opłat sądowychA. R.-5700 zł,R. K.- 3700 zł.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonychA. R.orazR. K.. Zaskarżył go w całości na korzyść obu oskarżonych.
Na podstawieart.427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2,3 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania, mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
a)art. 7 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.poprzez dokonanie dowolnej oraz sprzecznej z zasadami logiki i wskazaniami doświadczenia życiowego oceny dowodów w postaci zeznań świadkówP. M.,G. M.iR. Ł.w zakresie uznania winy oskarżonegoR. K.odnośnie przypisania mu winy co wszystkich zarzuconych mu przestępstw i ustalenia, że oskarżonyA. R.27-krotnie uczestniczył w przewozie papierosów zP.doG.a następnie ich wywozu na terytorium Niemiec, podczas gdy prawidłowa ocena przedmiotowych dowodów nie uzasadnia ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji,
b)art. 6 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.przez naruszenie prawa oskarżonych do obrony wyrażające się w przeprowadzeniu postępowania sądowego w sytuacji toczącego się postępowania karnego o te same czyny dotyczącego wszystkich świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie, którzy mieli związek z procederem przewozu papierosów, co skutkowało skorzystaniem przez świadków z prawa do odmowy składania zeznań i odpowiedzi na pytania i poprzestaniu na odczytaniu złożonych uprzednio wyjaśnień,
c)art. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.przez nieuwzględnienie na korzyść oskarżonych niedających się usunąć wątpliwości w zakresie winyR. K.oraz w zakresie ustalonego stanu faktycznego odnośnie ilości transportów z udziałemA. R., w sytuacji istnienia zasadniczych rozbieżności pomiędzy wyjaśnieniami złożonymi przez świadków charakterze podejrzanych i oskarżonych a zeznaniami złożonymi w charakterze świadków,
d)art. 424 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.przez niedostateczne wskazanie w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku przyjętej ceny paczki papierosówmarki M.,W.,P.
(...)iJ.(...)w kwotach 4,50 zł, 5 zł, 5,50 zł i 6 zł odpowiednio w latach 2004-2007, a nadto brak dostatecznego wyjaśnienia sposobu wyliczenia wartości papierosów oraz wartości uszczupleń należności publicznoprawnych w sytuacji, gdy w opisach czynów przypisanych oskarżonym poza w/w markami papierosów wskazano także inne, których nie określono i co do których nie wskazano żadnych wartości.
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegającej na przyjęciu, iż:
a) zachowanie oskarżonychA. R.iR. K.wyczerpało znamiona przestępstwa przewidzianego wart. 258 § 1 k.k., podczas gdy brak jest dostatecznych dowodów pozwalających na przyjęcie, iż działania oskarżonych wyczerpało znamiona w/w przestępstwa,
b) oskarżeni uczynili sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodów, podczas gdyA. R.od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą z czego utrzymuje siebie i rodzinę, zaś oskarżonyR. K.osiągał wynagrodzenie ze stosunku pracy,
3. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
a)art. 53 § 4 i § 16 k.k.s.przez ich błędne zastosowanie wyrażające się w przyjęciu minimalnego wynagrodzenia na poziomie 760,00 zł, podczas gdy aktualnie wynosi ono 1.500,00 zł,
b)art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż oskarżeni uczynili sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, podczas gdy do zastosowania przedmiotowego przepisu wymagane jest popełnienie co najmniej dwóch przestępstw skarbowych.
Z ostrożności procesowej zarzucił również:
4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia wyrażający się w ustaleniu, iż oskarżonyA. R.osiągnął korzyść majątkową kwocie 260.000 zł zaśR. K.- 100.000 zł, podczas gdy dwa z realizowanych transportów zostały zatrzymane, a nie jeden jak przyjął Sąd I instancji, o których to zatrzymanych transportach Sąd I instancji wypowiedział się na str. 30 (trzeci transport) i 35 (ostatni zatrzymany w magazynie); nadto nieuwzględnienie przepadku kosztów zainwestowanych w zatrzymane transporty w łącznej kwocie 80.000,00 zł,
5. rażącą surowość kary wyrażającą się w wymiarze kary łącznej oskarżonemuA. R.w wymiarze dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5 orazR. K.- 1 roku i dziesięciu miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5, podczas gdy okoliczności popełnienia czynu, ustalony przez Sąd I instancji zakres działalności oskarżonych, ilość przewiezionych wyrobów akcyzowych przemawiają za wymierzeniem kary pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres lat 3.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.orazart.437 § 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.odnośnie oskarżonegoR. K.wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzuconych mu czynów,
ewentualnie o:
- uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.orazart.437 § 2 k.p.k.odnośnie oskarżonegoA. R.wniósł o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż oskarżony jednokrotnie dokonał przewozy wyrobów akcyzowych bez znaków oraz uniewinnienie od zarzutu działania w zorganizowanej grupie przestępczej,
ewentualnie o:
- uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Zgodnie zart. 457 § 2 k.p.k.uzasadnienie wyroku ograniczono do apelacji obrońcy oskarżonych z uwagi na uznanie apelacji prokuratora za oczywiście bezzasadną i brak wniosku oskarżyciela o sporządzenie uzasadnienia na piśmie.
Część zarzutów i wniosków apelacji obrońcy oskarżonych zasługiwała na uwzględnienie i skutkowała zmianą zaskarżonego wyrku w postulowanym zakresie.
W szczególności trafnie podnosi apelujący, iż zaskarżony wyrok wydany został z naruszeniem prawa materialnego, a toart. 53 § 4 i § 16 k.k.s.Istotnie bowiem Sąd I instancji błędnie ustalił wysokość minimalnego wynagrodzenia obowiązującą w dacie czynów na poziomie 760zł. Nie dostrzegł bowiem Sąd Okręgowy, iż nowelizacjakodeksu karnego skarbowego z dnia 28 lipca 2005 r.wprowadziła pojęcie „minimalnego wynagrodzenia”, a stosowne rozporządzenie Rady Ministrów wydane na podstawieustawy z dnia 10 października 2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, od stycznia 2007r ustaliło jego wysokość na kwotę 936 zł. W tej sytuacji prawidłowo ustalona „duża wartość” w dacie czynu wynosi 468.000 zł, a „wielka wartość” 936.000 zł. Błąd Sądu I instancji nie miał jednak żadnego wpływu na poprawność przyjętych kwalifikacji prawnych przypisanych oskarżonym przestępstw, skoro wartości ustalonych uszczupleń należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku akcyzowego znacznie przewyższały kwoty prawidłowo ustalonych kwot „wielkiej i dużej wartości”
Zasadnie również podnosi apelujący, iż błędna jest przeprowadzona przez Sąd I instancji wykładniaart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.Trafnie autor apelacji wskazuje, iż skoro przepis ten jako podstawę zastosowania nadzwyczajnego obostrzenia kary przyjmuje „uczynienie sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałego źródła dochodu, to dla spełnienia tej przesłanki konieczne jest przypisanie sprawcy co najmniej dwóch przestępstw skarbowych. Skoro zatem oskarżonemuA. R.w zaskarżonym wyroku przypisano jedno przestępstwo skarbowe, Sąd Apelacyjny zmienił opis czynu przypisanego temuż oskarżonemu wpkt.2zaskarżonego wyroku i wyeliminował ustalenie, iż „uczynił sobie z tego tytułu stałe źródło dochodu”, a z kwalifikacji prawnej tego czynu wyeliminowałart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
Trafnie również apelujący podnosi, iż Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, będących podstawą ustalenia, iżA. R.osiągnął korzyść majątkową w kwocie 260.000 zł., zaśR. K.100.000 zł. Z prawidłowych ustaleń Sądu Okręgowego wynika bowiem, iż w toku działalności przestępczej oskarżonych dwa transporty papierosów zatrzymane zostały na granicy, tak więc w konsekwencji, wysokość uzyskanych przez oskarżonych korzyści majątkowej pomniejszyć należało o korzyści nie uzyskane z dwóch transportów, a nie jak błędnie uczynił to Sąd I instancji z jednego. Dlatego też, Sąd Apelacyjny zmienił pkt VI i XII zaskarżonego wyroku i ustalił wysokość środka karnego orzeczonego wobecA. R.na kwotę 250.000 zł., a wobecR. K.na kwotę 90.000 zł.
W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając pozostałe zarzuty i wnioski apelacji obrońcy oskarżonych za całkowicie bezzasadne. Zarówno bowiem ustalenia faktyczne dokonane w zaskarżonym orzeczeniu, jak i przeprowadzona ocena zebranych dowodów - jako zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego - zasługują na akceptację.
W szczególności trafnie Sąd I instancji oparł się na wyjaśnieniachP. M.,G. M.złożonych w postępowaniu przygotowawczym w tym zakresie w jakim nie kwestionowali swojego sprawstwa, opisali przebieg wydarzeń i nie ukrywali własnego udziału w przestępczej działalności oraz konsekwentnych zeznaniach świadkaR. Ł., który również na rozprawie opisał przebieg przestępczego procederu, wskazując na udział obu oskarżonych.

    Przekonywująco uzasadnił Sąd Okręgowy w obszernych pisemnych motywach wyroku, dlaczego odmówił wiary odmiennym twierdzeniom świadkaG. M.złożonym na rozprawie, a apelujący nie podnosi żadnych argumentów, które skutecznie mogłyby podważyć tą ocenę. Za całkowicie bezzasadne uznać należy twierdzenia apelacji, że z uwagi na fakt, iż przeciwko wszystkim świadkom w odrębnym postępowaniu toczy się postępowanie karne związane z przewozem papierosów i część z nich odmówiła składania zeznań w tej sprawie, uniemożliwiło to prowadzenie obrony oskarżonych. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw do kwestionowania prawidłowości postąpienia Sądu Okręgowego, który w sytuacji, gdy świadkowie na podstawieart.182§2 k.p.k.odmawiali składania zeznań, zgodnie zart.391§2 k.p.k.odczytywał na rozprawie protokoły złożonych poprzednio przez świadków wyjaśnień w charakterze oskarżonych, a następnie na podstawie tych dowodów czynił ustalenia faktyczne w sprawie.
Zastosowaną wobec oskarżonych represję nie można absolutnie ocenić jako rażąco surową, albowiem Sąd I instancji uwzględnił przy wymiarze kary w należytym stopniu okoliczności o których mowa wart. 13 §1 k.k.s.i orzekł karę pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia korzystając przy tym z środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary.
Z tych wszystkich względów, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części. W oparciu o treśćart. 634 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.i633 k.p.k.Sąd Apelacyjny obciążył oskarżonych stosowną częścią wydatków za postępowanie odwoławcze. W oparciu zaś oart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 1983, nr 49, poz.223) wymierzył oskarżonym opłaty za drugą instancję.