Sąd Okręgowy w Gdańsku
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1277/13
Data wyroku: 2013-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w w Gdańsku Hanna Witkowska-Zalewska
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 6 i 7 oraz 111 ustawy FUS

Sygn. akt VIII U 1277/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA w SO w Gdańsku Hanna Witkowska-Zalewska
Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Lawrenc

po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. w Gdańsku
sprawyC. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o wysokość świadczenia
na skutek odwołaniaC. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
z dnia 25 lipca 2013 r. nr(...)

oddala odwołanie

/na oryginale właściwy podpis/

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 25 lipca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG., odmówiłC. G.przeliczenia wysokości podstawy wymiaru świadczenia, jak też odmówił ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego. Jednocześnie przedmiotową decyzją pozwany uchylił uprzednio wydaną decyzje z dnia 10 czerwca 2013 r. z uwagi na treść odwołania wnioskodawczyni, wskazującą, iż sporna decyzja nie zawierała rozstrzygnięć co do wszystkich wniosków zawartych w piśmie z 2008 r.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła ubezpieczonaC. G.. Wnosząc o zmianę, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji ubezpieczona podniosła zarzut niewłaściwego ustalenia wysokości świadczenia poczynając od 1995 r.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż wyrokiem z dnia 01 października 2008 r. (prawomocny z dniem 28 maja 2013 r.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.zobowiązany został do rozpoznania wniosku ubezpieczonej z dnia 05 czerwca 2008 r. w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości świadczenia poczynając od dnia 12 grudnia 1995 r. Pozwany podał, iż po dokonaniu ponownej analizy sprawy stwierdził brak możliwości ponownego ustalenia wysokości świadczenia. Wskazał, iż żaden z wariantów możliwych do przyjęcia nie byłby dla wnioskodawczyni korzystniejszy. Brak było również możliwości przyjęcia podstawy wymiaru zarobków z lat 1983-1984, jako że lata te nie mieściły się w ostatnim dwudziestoleciu przed złożeniem wniosku o emeryturę. Podał, iż wnioskodawczyni nie przedłożyła dowodów na istnienie nowych zarobków, których uwzględnienie w jakimkolwiek wariancie skutkowałoby ustaleniem wyższego wskaźnika podstawy wymiaru świadczenia.
Na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. wnioskodawczyni sprecyzowała, iż domaga się zaliczenia okresu przebywania na zasiłku chorobowym jako okresu składkowego. Podała, iż nie zgadza się z poprzednimi decyzjami z dnia 5 marca 2006 r., z dnia 5 marca 2008 r. i dnia 01 marca 2009 r. dotyczącymi waloryzacji zaniżonej emerytury przyznanej na podstawie decyzji z dnia 15 czerwca 2005 r. Podniosła też, iż domaga się doliczenia do stażu pracy okresu pracy w gospodarstwie rolnym od 16 roku życia (od 1 czerwca 1966 do 14 sierpnia 1967 r.). Nadto wskazała, iż w sprawie o sygn. akt III AUA 898/12 zachodziła nieważność postępowania, z uwagi na to, iż sędzia, który brał udział w rozpoznaniu niniejszej sprawy, uczestniczył też w wydaniu postanowienia o ustanowieniu pełnomocnika i postanowieniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej(vide: protokół z dnia 19 listopada 2013 r. – zapis na płycie CD - k.83 koperta).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

C. G.,urodzona w dniu (...), miała ustalone decyzją z dnia 15 grudnia 1995 roku prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy(okoliczność niesporna, nadto: ksero dowodu osobistego k. 4 tom II akt ZUS, decyzja o przyznaniu renty k. 15 – 16 tom I akt ZUS).
Decyzją z dnia 10 października 2002 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.ustalił wartość kapitału początkowegoC. G.na dzień 1 stycznia 1999 roku. Do ustalenia jego wartości przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1 055,09 złotych, 25 lat, 11 miesięcy okresów składkowych, 9 miesięcy okresów nieskładkowych, współczynnik proporcjonalny do wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego, który wyniósł 100,23% oraz średnie dalsze trwanie życia. Kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniósł 136 698,54 złotych(okoliczność niesporna, nadto: decyzja o ustaleniu kapitału początkowego – k. 22 – 23akt kp).
Decyzją z dnia 15 czerwca 2005 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.przyznał ubezpieczonej emeryturę od 31 maja 2005 roku, tj. od osiągnięcia wieku. Ubezpieczona złożyła odwołanie od powyższej decyzji.
Do wyliczenia stażu pracy ubezpieczonej przyjęto łącznie 25 lat, 11 miesięcy i 20 dni okresów składkowych oraz 9 miesięcy i 24 dni okresów nieskładkowych.
Na przełomie od listopada 1991 r. do grudnia 1995 r. ubezpieczona przebywała na zasiłku chorobowym przez okres 9 miesięcy i 24 dni(okoliczność niesporna, nadto: decyzja o przyznaniu emerytury –k. 27 – 28 tom II akt ZUS, odwołanie k. 2 akt sprawy VIII U 3027/05, raport ustalenia uprawnień do świadczenia k. 24tom II akt ZUS).
Decyzją z dnia 5 marca 2008 roku pozwany dokonał waloryzacji emerytury ubezpieczonej od dnia 1 marca 2008 roku. W decyzji stwierdzono, iż wysokość zwaloryzowanej emerytury ustalono przez pomnożenie kwoty świadczenia ustalonego na dzień 29 lutego 2008 roku, tj. 1011,58 zł przez wskaźnik waloryzacji 106,50%, zaś emerytura po waloryzacji wynosi 1077,33 zł.(okoliczność niesporna, nadto: decyzja o waloryzacji emerytury - akta ZUS).
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona. Wyrokiem z dnia 01 października 2008 r. wydanym w sprawie VIII U 1886/08 Sąd Okręgowy w Gdańsku w punkcie II oddalił odwołanie ubezpieczonej, zaś w punkcie II żądanie wnioskodawczyni w zakresie ponownego przeliczenia emerytury i renty oraz renty od 12 grudnia 1995 r. do 30 maja 2005 r. potraktował jako nowy wniosek i przekazał pozwanemu organowi rentowemu(okoliczność niesporna, nadto: wyrok Sądu Okręgowego z dnia 1 października 2008 r. k. 44 akt spawy VIII U 1886/08).
Apelację od powyższego wyroku wniosła ubezpieczona. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2009 r. wydanym w sprawie III AUa 1975/08 Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację ubezpieczonej(okoliczność niesporna: wyrok Sądu Apelacyjnego k. 94 akt sprawy III AUa 1975/08).
Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 01 października 2008 r. wydany w sprawie VIII U 1886/08 uprawomocnił się w dniu 25 maja 2013 r.
Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia 25 lipca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG., zgodnie z powyższym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 01 października 2008 r. ponownie rozpatrzył wniosek ubezpieczonej z dnia 05 czerwca 2008 r. i na podstawieart. 6, 7 i 111 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. DZ. U. z 2004r., nr 39, poz. 353 ze zm.) odmówił ubezpieczonej prawa do zaliczenia okresu nieskładkowego do okresów składkowych oraz przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia(okoliczność niesporna, nadto: decyzja z dnia 25 lipca 2013 r. – akta ZUS).
Stan faktyczny w sprawie był niesporny między stronami. Wynikał on nadto z dokumentacji zgromadzonej w aktach ubezpieczeniowych pozwanego organu.

Sąd zważył, co następuje :

Odwołanie skarżącej jest niezasadne i jako takie podlegało oddaleniu.
Na wstępie należy wskazać, iż wszystkie kwestie podnoszone przez skarżącą dotyczące nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji przyznającej jej prawo do renty i emerytury oraz waloryzacji emerytury były już przedmiotem orzekania, zatem zachodzi tu powaga rzeczy osądzonej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia ponownie postępowania w tym zakresie.
Podobnie kwestia możliwości podwyższenia podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonej z tytułu doliczenia pracy w gospodarstwie rolnym oraz z tytułu zwiększenia stażu ubezpieczeniowego była już badana i prawomocnie przesądzona w wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 października 2006 r. sygn.akt III AUa 71/06.
Przedmiotem niniejszego postępowania może być więc wyłącznie kontrola prawidłowości wydania decyzji z dnia 25 lipca 2013 r. W ocenie Sądu, pozwany organ rentowy prawidłowo odmówił ubezpieczonej prawa do zaliczenia okresu nieskładkowego do okresów składkowych oraz przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia.
Wskazania wymaga, iż w myślart. 6 i 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. DZ. U. z 2004r., nr 39, poz. 353 ze zm.). do okresów składkowych zalicza się okresy pozostawania w ubezpieczeniu oraz okresy opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Okresami nieskładkowymi są okresy pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, wypłaconego na podstawieKodeksu pracy, zasiłków z ubezpieczenia społecznego, tj. chorobowego lub opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, iż jak wskazał organ rentowy do wyliczenia stażu pracy ubezpieczonej przyjęto łącznie 25 lat, 11 miesięcy i 20 dni okresów składkowych oraz 9 miesięcy i 24 dni okresów nieskładkowych. Na przełomie od listopada 1991 r. do grudnia 1995 r. ubezpieczona przebywała na zasiłku chorobowym przez okres 9 miesięcy i 24 dni. Brak jest więc, jak słusznie wskazał organ rentowy, w myśl powołanych wyżej przepisów, podstaw do zaliczenia powyższego okresu jako okresu składkowego. Przedstawione przez ubezpieczoną zarzuty nie miały, jak zważył Sąd, merytorycznego charakteru i stanowiły jedynie bezpodstawną polemikę z prawidłowym stanowiskiem organu rentowego.
Przechodząc do dalszych rozważań, stosownie do treściart. 15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpodstawę wymiaru świadczenia rentowego, bądź emerytalnego stanowi rzeczywiście otrzymywane wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składek. Ponowne obliczenie wysokości emerytury lub renty reguluje przepis art. 111 tej ustawy, zgodnie z którym świadczenie oblicza się ponownie, od podstawy wymiaru ustalonej w myślart. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:

1
z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,

2
z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranychz 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emeryturylub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,

3
z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,

- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Organ rentowy do wyliczenia podstawy wymiaru świadczenia ubezpieczonej przyjął wynagrodzenie z 10 lat, tj. z okresu od 01 stycznia 1985 r. do 31 grudnia 1994 r. Wskaźnik podstawy wymiaru wyniósł 81,71 %. Jak słusznie wskazał pozwany, w związku z tym, że okres 20 lat poprzedzających rok złożenia wniosku o emeryturę tj. 2005 r. przypada między 01 stycznia 1985 – 31 grudnia 2004r., tylko z tego okresu może zostać wybranych kolejnych 10 lat uzyskiwania zarobków stanowiących podstawę obliczenia składki na ubezpieczenie społeczne,brak więc podstaw do wyliczenia podstawy wymiaru z 10 lat tj. z okresu od 1983 r. -1992 r.Nadto, zważyć należy, iż ubezpieczona nie przedłożyła dowodów na istnienie nowych zarobków, których uwzględnienie w jakimkolwiek wariancie skutkowałoby ustaleniem wyższego wskaźnika podstawy wymiaru świadczenia.
W ocenie Sądu, pozwany organ rentowy prawidłowo uznał też za prawidłowe wyliczenie wysokości kapitału początkowego. Sąd, za pozwanym organem, zważył, iż w decyzji z dnia 10 października 2002 r.(vide k.22-24kp)do ustalenia wartości kapitału początkowego pozwany przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1055,09 zł. Obliczył ją, przyjmując wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy ustalony w decyzji o jej przyznaniu wielkości 86,42%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 86,42% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną wustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( 86,42% x 1220,89 zł = 1055,09 zł). Zakład do wyliczenia kapitału początkowego przyjął okresy składkowe wynoszące 25 lat i 11 miesięcy (łącznie 311 miesięcy) oraz okresy nieskładkowe w wymiarze 9 miesięcy. Wartość kapitału początkowego na dzień 01.01.1999 r. wyniosła 136,698,54 zł. Podnieść przy tym należy, iż okoliczności podnoszone przez ubezpieczoną nie mają znaczenia w sprawie, nie stanowią bowiem zarzutów merytorycznych, odnoszących się do wartości wyliczonego kapitału początkowego.
Tym samym stwierdzić należy, że w świetle treści art. 6,7 i 111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS organ rentowy prawidłowo odmówiłC. G.przeliczenia wysokości podstawy wymiaru świadczenia, jak też odmówił ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego.
Z przytoczonych względów, na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.w związku z cytowanymi przepisami, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

SSA w SO H. Witkowska-Zalewska