Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACo 35/12
Data wyroku: 2013-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sławomir Jurkowicz, Dariusz Kłodnicki, Jan Gibiec
Słowa kluczowe: Wyłączenie Sędziego
Podstawa prawna: art. 49 k.p.c.

Sygn. akt I ACo 35/12

POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący Sędzia SA:

Jan Gibiec (spr.)

Sędzia SA:
Sędzia SA:

Sławomir Jurkowicz
Dariusz Kłodnicki

po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu
sprawy ze skargi:M. J.

o stwierdzenie przewlekłości postępowania
w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy wN.o sygn. akt III Nsm 608/11

na skutek zażalenia:M. J.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt I ACo 35/12

p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyłączyłod rozpoznania sprawy ze skargi na przewlekłość postępowania sędziegoSądu Okręgowego wO.W. K., a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że wniosek mając na uwadze treść oświadczeń sędziów i przytoczoną argumentację uzasadniony był jedyniew przypadku jednego sędziego (który wniósł o jego wyłączenie), zaś w przypadku pozostałych nie zachodziły uzasadnione podstawy do ich wyłączenia.
Na postanowienie to w zakresie, w jakim nie uwzględnia ono wniosku, co do pozostałych sędziów Sądu Okręgowego wO., zażalenie złożyłM. J.i wniósł o jego zmianę poprzez wyłączenie wskazanych przez niego we wniosku sędziów. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że co do pozostałych sędziów istnieją wątpliwości co do bezstronności z uwagi na fakt, iż latach 2006-2011 Sąd Rejonowy wN.i Sąd Okręgowy wO.dopuścił się w postępowaniach z udziałem wnioskodawcy szeregu uchybień prawa oraz zasad etyki i kultury.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 49 k.p.c.sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Od dnia 7.07.2008 r., na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia24.06.2008 r., zachodzi konieczność szerszej oceny ewentualnych stosunków łączących strony oraz rozpoznającego sprawę sędziego, a więc nie tylko przez pryzmat ich związków natury osobistej. Hipotezie jednak tego przepisu odpowiada jedynie taka sytuacja, w której strona wykaże istnienie (nie tylko w postaci ogólnikowych sformułowań) między nią a wskazanym sędzią określonego stosunku emocjonalnego, który jednak co istotne dla każdego obiektywnego obserwatora(a nie jedynie w subiektywnym odczuciu strony) na podstawie doświadczenia życiowego, mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego.
Podkreślenia w pierwszej kolejności wymaga, że w swoim zażaleniuM. J.nie przedstawił dostatecznych argumentów wskazującychna wadliwość zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu Apelacyjnego,w składzie obecnie rozpoznającym tą sprawę, trafne było stanowiskoSądu Apelacyjnego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż przedstawione przezM. J.w jego wniosku okoliczności nie stanowią usprawiedliwionych podstaw, które czyniłyby jego wniosek zasadny w zakresie szerszym niż w takim,w jakim został on uwzględniony. Przypomnieć bowiem zwłaszcza należy, że nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego prowadzenie przez danego sędziego procesu w ocenie strony z naruszeniem przepisów prawa czy też niezgodnie z jego oczekiwaniami.
Skoro zatem żalący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, które stanowiłyby w świetle akceptowanej powszechnie wykładni przepisów dotyczących wyłączenia sędziego, uzasadnionych podstaw do wyłączenia wskazanych sędziów– tj. świadczących obiektywnie o możliwości wystąpienia braku bezstronności sędziów – Sąd Apelacyjny w składzie obecnie rozpoznającym sprawę nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia pozwanego i zmiany zaskarżonego postanowienia.
W tej sytuacji na podstawieart. 385 k.p.c.w związku zart. 397§2 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.

MW