Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 345/13
Data wyroku: 2013-07-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Grodek, Robert Sobczak, Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze, Środki Karne
Podstawa prawna: art. 59 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt IV Ka 345/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 05 lipca 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA Stanisław Tomasik
Sędziowie SO Ireneusz Grodek (spr.)
del. SR Robert Sobczak

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Izabeli Stachowiak
po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2013 roku
sprawyA. P. (1)
oskarżonego zart.59 ust.1 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim
z dnia 22 marca 2013 roku     sygn. akt II K 1220/12

na podstawieart.437§1 kpk,art.438 pkt 1 i 2 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart.45§1 kkorzeka wobec oskarżonego przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w kwocie 10 (dziesięciu) złotych;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IV Ka 345 / 13

UZASADNIENIE
A. P. (2)oskarżony został o to, że w nieustalonym okresie czasu do dnia 5 lipca 2012 r. wT.woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielał środków odurzających w postaci marihuany w ten sposób, że środek znajdujący się w torebce o zapięciu strunowym, tzw. dilerce, sprzedał nieustalonym osobom, a w dniu 5 lipca 2012 r. sprzedałM. N., otrzymując za 0,33 grama narkotyku kwotę 10 złotych, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Wyrokiem z dnia 22 marca 2013 r. w sprawie II K 1220 / 12 Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz.:
- oskarżonego uznał za winnego zarzuconego czynu i za to na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 2 kkwykonanie kary warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat;
- na podstawieart. 73 § 2 kkoddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;
- zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 tytułem opłaty oraz kwotę 362,59 złotych tytułem zwrotu wydatków.
Powyższy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze zaskarżył prokurator, podnosząc zarzut mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania, tj.art. 335 § 1 kkw zw. zart. 347 § 7 kpk, wskutek uwzględnienia umieszczonego w akcie oskarżenia błędnego wniosku o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego na posiedzeniu pomimo, że w treści wniosku prokuratora nie zawarto postulatu orzeczenia obligatoryjnego przepadku korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z popełnionego przestępstwa, co zobowiązywało sąd do wezwania stron i dokonania zmiany we wniosku, zmierzającej do zapewnienia jego zgodności z prawem, a czego zaniechanie spowodowało, iż zaskarżony wyrok zapadł także z obraząart. 45 § 1 kk. Prokurator wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie przepadku korzyści majątkowej bezpośrednio osiągniętej z popełnienia przestępstwa w wysokości 10 złotych, a w pozostałej części o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator i oskarżony wyrazili zgodę na modyfikację dotychczasowych uzgodnień w zakresie dobrowolnego poddania karze poprzez orzeczenie dodatkowo – na podstawieart. 45 § 1 kk– przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 10 złotych.
Po powyższym uzgodnieniu prokurator popierał apelację i wnioski w niej zawarte, oskarżony przyłączył się do stanowiska prokuratora
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna.
Na wstępie przypomnieć należy, iż zaskarżony wyrok zapadł wskutek uwzględnienia przez Sąd I instancji załączonego do aktu oskarżenia wniosku o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 kpk). Poza szeregiem formalnych warunków opisanych w tym przepisie ( uzgodnienie kary i środków karnych z oskarżonym, zagrożenie karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności, nie budzące wątpliwości okoliczności popełnienia przestępstwa, osiągnięcie celów postępowania mimo nie przeprowadzenia rozprawy ) uwzględnienie przez sąd takiego wniosku możliwe jest tylko wówczas, gdy wniosek mieści się w granicach zakreślonych przez prawo karne materialne. W razie stwierdzenia sprzeczności wniosku z normami prawa materialnego Sąd winien złożyć propozycję odpowiedniej jego modyfikacji, a w razie odmowy jej akceptacji przez oskarżonego ( czy też sprzeciwu ze strony prokuratora ) skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych, do czego obliguje treśćart. 343 § 7 kpk( por. wyrok SN z dnia 14 stycznia 2003 r., WK 47 / 02, OSNwSK 2003 / 1 / 94 ).
Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego zarzuconego czynu w kształcie niezmienionym w stosunku do opisu sformułowanego w akcie oskarżenia, a więc łącznie z tym, iżA. P. (1)marihuanę „ w dniu 5 lipca 2012 r. sprzedałM. N., otrzymując za 0,33 grama narkotyku kwotę 10 złotych ”. Ustalenie to było prawidłowe, jeśli zważy się zgodne relacje, jakie w powyższym zakresie przedstawili obydwaj mężczyźni wymienieni w zdaniu poprzednim. Oznaczało to, iż oskarżony bezpośrednio osiągnął z popełnienia przestępstwa korzyść majątkową, która nie podlegała przepadkowi w trybieart. 44 § 1 lub 6 kkoraz nie podlegała zwrotowi komukolwiek. Pamiętając, iż podlegająca przepadkowi równowartość korzyści majątkowej, którą sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa w rozumieniu przepisuart. 45 § 1 kk, to nie tylko osiągnięty przez niego zarobek ( zysk ), łączący się z pomniejszeniem przysporzenia majątku o koszty jego uzyskania, lecz ekwiwalent wyrażony pieniężnie, odpowiadający kwocie uzyskanej ze zbycia towarów ( por. wyroki SA w Katowicach z dnia 24 stycznia 2007 r., II AKa 420 / 06, KZS 2007/ 05 / 97; SA wL.z dnia 11 października 2006 r., II AKa 237 / 06, LEX nr 268969; wyrok SA w Krakowie z dnia 24 stycznia 2008 r., II AKa 255 / 07, KZS 2008 / 3 / 26 ), zaprezentowany w apelacji pogląd co do wysokości żądanego przepadku również uznać należało za zasadny.
Stosownie do treściart. 45 § 1 kk, jeżeli sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa, chociażby pośrednio, korzyść majątkową niepodlegającą przepadkowi przedmiotów wymienionych wart. 44 § 1 lub 6 kk, sąd orzeka przepadek takiej korzyści albo jej równowartości. Przepadku nie orzeka się – w całości lub w części – tylko wówczas, gdy korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi. Z zawartego w tym przepisie zwrotu „ sąd orzeka ” wynika, iż – o ile zachodzą opisane w tym przepisie warunki – Sąd jest zobligowany do nałożenia na sprawcę przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości. Innymi słowy,art. 45 § 1 kknie pozostawia dowolności w zakresie orzeczenia przepadku korzyści majątkowej bądź jej równowartości, jeśli spełnione są wszystkie ustawowe przesłanki w nim wymienione ( tak SA w Lublinie w wyroku z dnia 13 października 2009 r., II AKa 118 / 09, LEX nr 550536 ).
Jeśli więc zaprezentowane we wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy uzgodnienia między prokuratorem, a oskarżonym, nie obejmowały orzeczenia obligatoryjnego przepadku na podstawieart. 45 § 1 kk, Sąd I instancji nie powinien takiego wniosku zaakceptować. Należało zwrócić się do stron z propozycją stosownej jego modyfikacji, uwzględniającej ów obligatoryjny przepadek, a w razie odmowy, skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych. Odstępując od tego Sąd Rejonowy dopuścił się obrazyart. 45 § 1 kkorazart. 335 kpkw zw. zart. 343 § 7 kpk.
Mając jednak na uwadze, iż na rozprawie apelacyjnej oskarżony i prokurator zaakceptowali propozycję modyfikacji dotychczasowych warunków poddania się karze, która przywracała stan zgodności wniosku z prawem materialnym, a jednocześnie pozostawała w zgodzie z ideą konsensualności tego trybu procedowania, nie zachodziła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, lecz wystarczającą była jego korekta w sposób przedstawiony w wyroku Sądu Okręgowego.
Mając na uwadze, iż zmiana zaskarżonego wyroku „ obciąża ” Sąd I instancji, względy słuszności (art. 624 § 1 kk) uzasadniały zwolnienie skazanego od kosztów sądowych wynikłych wskutek rozpoznania apelacji.