Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 287/13
Data wyroku: 2013-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bałazińska – Goliszewska, Ewa Kilczewska
Słowa kluczowe: Areszt
Podstawa prawna: 437par1kpk

Sygn. akt IV Kz 287/13

POSTANOWIENIE
Dnia 15 kwietnia 2013 roku
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Kilczewska
Sędziowie SSO Anna Bałazińska – Goliszewska (spr.)
(...)del. do SO Piotr Wylegalski
Protokolant Aneta Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Bogdana Myrny
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2013 r.
zażaleniaobrońcy podejrzanego
w sprawieM. S. (1)i innych
podejrzanego o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
z dnia 22 marca 2013 r.   sygn. akt V Kp 464/13
w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.
postanowił:
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieściapostanowieniem z dnia 22 marca 2013 r. na podstawieart. 249 § 1 k.p.k.iart. 258 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.k.zastosował wobec podejrzanegoM. S. (1)środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na czas trzech miesięcy, to jest do dnia 20 czerwca 2013 r.

Na powołane postanowienie, zażalenie wniósł obrońca podejrzanego i zaskarżając orzeczenie w całości, zarzucił:
1. naruszenie prawa procesowego, a to:
-art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.polegające na pozbawionym oparcia w ustaleniach faktycznych przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi realna obawa matactwa oraz uzasadniona obawa zakłócenia prawidłowego toku postępowania, bądź ukrywania się podejrzanego, podczas gdy okoliczności faktyczne nie zawierają podstaw do takiego twierdzenia;
-art. 258 § 2 k.p.k.poprzez uznanie, że podejrzanemu grozi surowa kara, podczas gdy okoliczności sprawy, a przede wszystkim zgromadzony do tej pory materiał dowodowy nie daje podstaw do takiego stwierdzenia;
2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę tego orzeczenia, a który to błąd miał wpływ na treść tego orzeczenia poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie spełniona została ogólna przesłanka stosowania środków zapobiegawczych, wyrażona wart. 249 § 1 k.p.k.,gdy tymczasem zebrane w sprawie dowody nie wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił przestępstwo, a pogląd Sądu w żaden sposób nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i wynika jedynie z błędu logicznego w rozumowaniu Sądu Rejonowego.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie tymczasowego aresztowania i zastosowanie środka zapobiegawczego o charakterze nieizolacyjnym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Analiza akt sprawy wskazuje, iż stanowisko Sądu Rejonowego w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego jest słuszne.
Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, żeM. S. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu, w tym m.in. zeznania pokrzywdzonegoM. S. (2), czynność okazania podejrzanego oraz wyjaśnienia współpodejrzanejS. P.orazR. G.. Wbrew zarzutom obrońcy zostały zatem spełnione przesłanki zart. 249 § 1 k.p.k., umożliwiające zastosowanie środka zapobiegawczego.
Na obecnym etapie postępowania jedynie izolacja podejrzanego w sposób prawidłowy zabezpieczy dalszy tok postępowania jurysdykcyjnego.M. S. (1)zarzucono popełnienie występku wypełniającego znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 k.k., za które ustawa przewiduje surowe zagrożenie karą pozbawienia wolności. Biorąc zatem pod uwagę charakter stawianego mu zarzutu, dotychczasową karalnośćM. S. (1)i popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy zart. 64 § 2 k.k., wbrew zarzutom skarżącego realne jest wymierzenie mu surowej kary - w myślart. 258 § 2 k.p.k.Zagrożenie surową karą pozbawienia wolności stwarza natomiast samo w sobie uzasadnione domniemanie, że podejrzany może w toku toczącego się postępowania podejmować czynności destabilizujące to postępowanie, w tym uchylać się przed wymiarem sprawiedliwości. Z uwagi na to, że wskazywana okoliczność ma charakter domniemania prawnego, nie jest konieczne dowodowe wykazywanie, abyM. S. (1)w przeszłości konkretne działania w tym kierunku już podejmował. Przy czym, o realności istnienia w niniejszej sprawie obawy utrudniania postępowania świadczy zachowanie podejrzanego - podczas zatrzymania przez funkcjonariuszy policji - w postaci posłużenia się fałszywymi danymi osobowymi. Istotne jest także, iż podejrzany nie przebywa w miejscu zamieszkania wL., a zatrzymany został weW., co jak trafnie wskazał Sąd Rejonowy, dodatkowo uzasadnia obawę ukrywania się przed organami ścigania w myślart. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.
Ponadto, nie można się zgodzić ze skarżącym, że ze strony podejrzanego nie zachodzi realna obawa matactwa - w myślart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.Charakter zarzucanegoM. S. (1)przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.rodzi obawę, iż w warunkach wolnościowych mógłby on podjąć próby bezprawnego wpłynięcia na treść m.in. zeznań pokrzywdzonego czy wyjaśnień współpodejrzanych, dla przedstawienia korzystnej dla niego wersji wydarzeń. To sprawia, iż w pełni uzasadnioną jest obawa, iżM. S. (1)w razie niestosowania środka zapobiegawczego o izolacyjnym charakterze, może podejmować próby mataczenia oraz innych bezprawnych działań utrudniających postępowanie. Realna jest zatem obawa matactwa procesowego zart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.
Konieczność stosowania tymczasowego aresztowania uzasadniona jest zatem wagą stawianego podejrzanemu zarzutu, a także koniecznością ustalenia obiektywnego przebiegu zdarzenia. Dlatego też na obecnym etapie postępowania, nieizolacyjne środki zapobiegawcze nie są wystarczające do zabezpieczenia prawidłowego jego przebiegu.
Z tych powodów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.