Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 778/13
Data wyroku: 2013-10-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Wasiluk
Słowa kluczowe: Warunkowe Zawieszenie Wykonania Kary
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt VIII Ka 778/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 października 2013r.  Dnia 8 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Wasiluk
Protokolant: Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Małgorzaty Zińczuk
po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 roku
sprawyD. W.oskarżonego zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach z dnia 20 czerwca 2013 roku, sygn. akt VIII K 148/13;

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że:

- wpunkcie IIrozstrzygnięcia za podstawę warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności przyjmujeart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.,art. 70 § 2 k.k.
II. W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.

I
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i od pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
D. W.został oskarżony, o to, że :
w dniu 12 marca 2013 roku, o godz. 14:45 na dworcu(...)przyul. (...)w(...)dokonał uszkodzenia ciałaR. M.w ten sposób, że uderzył pięścią w twarz pokrzywdzonego doprowadzając go do upadku, w wyniku czego doznał on złamania nosa oraz rozcięcia wargi dolnej lewej, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni przy czym sprawca czynu tego dopuścił się działając umyślnie, publicznie, i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego t.j. o czyn zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach uznał oskarżonegoD. W.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 2 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 lata.
Na podstawieart. 73 § 2 k.k.w okresie próby oddał oskarżonego pod dozór kuratora.
Na podstawieart. 57a § 2 kkorzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 1500 złotych na rzecz pokrzywdzonegoR. M..
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu w kwocie 90 złotych.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego. Orzeczeniu zarzucił obrazę prawa materialnego, a w szczególnościart. 69 § 4 k.k.polegającą na pominięciu tego przepisu jako podstawy zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności podczas gdy w/w przepis jest podstawą zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej za występek o charakterze chuligańskim.
Z uwagi na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy prawnej zawieszenia kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego oart. 69 § 4 k.k.

Sąd Okręgowy, zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, iż w świetle materiału dowodowego wina oskarżonego i okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. W tym zakresie Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia w oparciu o całokształt ujawnionych dowodów, a na ich podstawie wywiódł prawidłowy wniosek co do sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu.
Nie kwestionując orzeczenia o winie oskarżonego oraz wymiaru kary zgodzić się należy, iż zarówno zarzut apelacji oskarżyciela publicznego, jak i wywody przytoczone na jego poparcie w pełni zasługują na aprobatę, a Sąd I instancji dopuścił się podnoszonej przez rzecznika oskarżenia obrazy prawa materialnego.
Przypomnieć należy, iż obraza przepisów prawa materialnego (error iuris) może polegać na błędnej wykładni przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu lub zastosowaniu go w niewłaściwy sposób, zastosowaniu danego przepisu mimo zakazu określonego rozstrzygania, lub wreszcie na niezastosowaniu normy , której stosowanie było obowiązkowe, w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2008 roku roku, o sygn. akt V KK 89/08, lex 549369).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż Sąd I instancji w sposób prawidłowy uznał, iż zachowanie oskarżonego polegające na dokonaniu uszkodzenia ciała pokrzywdzonegoR. M.(art. 157 § 1 k.k.), zostało popełnione publicznie i bez powodu, przez co oskarżony okazał rażące lekceważenie porządku prawnego, tak więc nosiło ono znamiona występku o charakterze chuligańskim. Orzekł wobec oskarżonego stosowną karę pozbawienia wolności, której wymiar w ocenie Sądu odwoławczego pozostaje w pełni adekwatny do stopnia zawinienia oraz okoliczności podmiotowych i przedmiotowych przypisanego czynu. Również apelujący ani rodzaju, ani samego wymiaru orzeczonej sankcji w złożonym środku odwoławczym w żadnej mierze nie kwestionuje. Jednakże w istocie ferując rozstrzygnięcie w tej części, Sąd dopuścił się podnoszonej przez rzecznika oskarżenia obrazy prawa materialnego.
Zgodnie zart. 69 § 4 k.k.zawieszenia wykonania kary ograniczenia wolności lub grzywny generalnie nie stosuje się wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim. Wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim (…) Sądmożewarunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności wszczególnie uzasadnionych wypadkach.
Z literalnego brzmienia przedmiotowego przepisu wynika, że w/w regulacja prawna znajduje zastosowanie w przypadku sprawcy występku o charakterze chuligańskim i to jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Na gruncie niniejszej sprawy, Sąd Rejonowy dostrzegł, że mamy do czynienia właśnie z takim sprawcą oraz, że w stosunku do niego zachodzi szczególnie uzasadniona sytuacja, na co przedstawił stosowane argumenty, które Sąd odwoławczy podziela. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał przede wszystkim, że w stosunku do oskarżonego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna na przyszłość. Nadto oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, nie utrudniał postępowania karnego, a jego dotychczasowe życie nie świadczy o tym, iż jest osobą całkowicie zdemoralizowaną. Wręcz przeciwnie - jest młodym człowiekiem, który dopiero wkracza w dorosłe życie, w stosunku do którego można stosować metody wychowawcze w warunkach wolnościowych.
Zatem oczywistym błędem Sądu I instancji, w sytuacji uznania, że w odniesieniu do osoby oskarżonego zachodzą właśnie owe szczególne okoliczności, uzasadniające warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary, było nie powołanie w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolnościart. 69 § 4 k.k.
Dlatego też Sąd Okręgowy wyrok w zaskarżonej części zmienił w ten sposób, że jako podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności obok przepisówart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 2 kk, przyjął również§ 4 art. 69 k.k.
W pozostałym zakresie wyrok należało utrzymać w mocy uznając, iż nie zawiera on błędów, które Sąd odwoławczy bierze pod uwagę z urzędu.
Nadmienić należy, iż jak przyjmuje się powszechnie w doktrynie wadliwość podstawy w zakresie rozstrzygnięcia Sądu co do winy i kary nie może być konwalidowana w trybieart. 105 k.p.k., który to przepis zezwala na sprostowanie orzeczenia tylko w zakresie oczywistej omyłki pisarskiej i rachunkowej.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na mocyart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 kpk, kierując się zasadą słuszności.