Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 285/13
Data wyroku: 2013-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Bańka-Mrozewska
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c.

Sygnatura akt I C 285/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Jelenia Góra, dnia 23-05-2013 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: Sylwia Bańka-Mrozewska
Protokolant:Anna Kieryluk
po rozpoznaniu w dniu 23-05-2013 r. w Jeleniej Górze sprawy
z powództwa GminyJ.-Zakładu (...)wJ.
przeciwkoT. Z.,M. K. (1),J. D.oraz małoletnimM. K. (2)iM. D. (1)
o opróżnienie lokalu mieszkalnego

I
nakazuje pozwanymT. Z.,M. K. (1),J. D.oraz małoletnimM. K. (2)iM. D. (1), aby wraz z rzeczami i osobami prawa ich reprezentującymi opróżnili, opuścili i wydali stronie powodowejGminieJ.–Zakładowi (...)wJ.lokal mieszkalny nr (...)położony wJ.przyulicy (...), z tym, że wyrok wobec pozwanejT. Z.jest wyrokiem zaocznym;

II
przyznaje pozwanymM. K. (1),J. D.oraz małoletnimM. K. (2)iM. D. (1)prawo do otrzymania lokalu socjalnego;

III
orzeka o braku uprawnienia pozwanejT. Z.do otrzymania lokalu socjalnego;

IV
nakazuje wstrzymać opróżnienie lokalu do czasu złożenia pozwanymM. K. (1),J. D.oraz małoletnimM. K. (2)iM. D. (1)przez GminęJ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

V
zasądza od pozwanejT. Z.na rzecz strony powodowejGminyJ.–Zakładu (...)wJ.kwotę 320,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 120,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

VI
nie obciąża pozwanychM. K. (1),J. D.oraz małoletnichM. K. (2)iM. D. (1)kosztami procesu;

VII
wyrokowi w punkcie I co do pozwanejT. Z.oraz w punkcie V nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE
Strona powodowa GminaJ.-Zakład (...)wJ.działająca przez zawodowego pełnomocnika wniosła o nakazanie pozwanymT. Z.iM. K. (1), aby wraz z rzeczami i osobami prawa ich reprezentującymi opróżnili, opuścili i wydali jejlokal mieszkalny nr (...), położony wJ.przyulicy (...). Ponadto wniosła o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów procesu w tym kosztów z tytułu zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu podniosła, iż pozwanaT. Z.miała zawartą ze stroną powodową umowę najmu lokalu socjalnego do dnia 31 grudnia 2009r. W lokalu tym zamieszkiwała wraz z mężemM. Z.oraz synemM. K. (1). Mimo upływu terminu na jaki została zawarta umowa pozwani nie opuścili przedmiotowego lokalu. W tej sytuacji powództwo oparte oart. 222 § 1 k.c.było uzasadnione i konieczne.
Na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2013r. Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanychJ. D.oraz małoletnichM. K. (2)iM. D. (1).
PozwaniM. K. (1)iJ. D.wnieśli na rozprawie o oddalenie powództwa.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 19 stycznia 2009r. pomiędzy GminąJ.w imieniu, którego działałZakład (...)wJ.- jako wynajmującym aT. Z.iM. Z.- jako najemcą została podpisana umowa najmulokalu socjalnego nr (...), położonego przyul. (...)wJ.. Umowa ta została zawarta na czas oznaczony do dnia 31 grudnia 2009r.

/

dowód

: umowa najmu lokalu socjalnego z dn. 19.01.2009r. – k. 4 – 6
oświadczenie najemcy – k. 7 /
M. Z.od dnia 22 grudnia 2009r. jest zameldowany na pobyt stały wZ.przyul. (...). Zamieszkuje tam wraz zT. Z..
W lokalu przyul. (...)wJ.znajdują się jeszcze rzeczy osobisteT. Z.. Obecnie w mieszkaniu tym zamieszkujeM. K. (1)wrz ze swoją konkubinąJ. D.i dziećmiM. D. (1)iM. D. (2).

/dowód: oświadczenieM. Z.z dn. 16.11.2012r. – k. 8,
zeznania pozwanegoM. K. (1)– k.22
zeznania pozwanejJ. D.– k. 28v /

M. K. (1)nie ma stałego zatrudnienia, utrzymuje się jedynie z prac dorywczych na budowach. Średnio miesięcznie z tego tytułu osiąga dochód około 1.000 złotych. Nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy. Na utrzymaniu ma dwójkę małoletnich dzieci.
J. D.nie pracuje. Jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy. Utrzymuje się wraz z małoletnimi dziećmi z prac dorywczych podejmowanych przez konkubenta, a ponadto korzysta z zasiłku socjalnego.

/

dowód:

zeznania pozwanegoM. K. (1)– k.22
zeznania pozwanejJ. D.– k. 28v /

Sąd zważył, co następuje:

GminaJ.-Zakład (...)wJ.domagając się nakazania pozwanymT. Z.,M. K. (1),J. D.,M. K. (2)iM. D. (1), aby wraz z rzeczami i osobami prawa ich reprezentującymi opróżnili, opuścili i wydali jej lokal mieszkalny, położony wJ.przyulicy (...), oparła swoje żądanie o treśćart. 222 § 1 k.c.Powołany przepis chroni prawo własności w razie bezprawnego pozbawienia właściciela posiadania rzeczy(rei vindicatio).Zgłaszając roszczenie windykacyjne właściciel może bowiem żądać wydania rzeczy od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, żeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą (art. 222 § 1 k.c.). Potocznie przyjmuje się, że roszczeniem windykacyjnym jest roszczenie „nie posiadającego właściciela przeciwko posiadającemu niewłaścicielowi".
W toku procesu strona powodowa podniosła, że pozwanym nie przysługuje skuteczne względem właściciela GminyJ.uprawnienie do władania rzeczą.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci dowodów z dokumentów oraz zeznań samych pozwanych wynikało, że tytuł prawny do przedmiotowego lokalu przysługiwałT. Z.iM. Z.. Jednak ten tytuł prawny wygasł w chwili upływu terminu, na który została zawarta umowa najmu lokalu socjalnego. Tym samym uprawnienie do władania spornym lokalem nie mogło przysługiwać pozostałym pozwanym, którzy swoje prawo mogli jedynie wywodzić od prawa najemców.
Wobec powyższego w oparciu o powołany przepisart. 222 § 1 k.c.uznając powództwo za uzasadnione, Sąd nakazał pozwanym, aby wraz z rzeczami i osobami prawa ich reprezentującymi opróżnili, opuścili i wydali stronie powodowej lokal mieszkalny, położony wJ.przyulicy (...). Wyrok wobec pozwanejT. Z.z uwagi na zaistnienie przesłanek zart. 339 § 1 i § 2 k.p.c.miał moc wyroku zaocznego.
Orzekając o uprawnieniu pozwanychM. K. (1),J. D.,M. K. (2)iM. D. (1)do lokalu socjalnego Sąd miał na względzie aktualne stanowisko w tym zakresie Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 05 kwietnia 2013r. sygn. III CZP 11/13, zgodnie z którym wwyroku nakazującym opróżnienie lokalu socjalnego Sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Oznacza to, że każdy przypadek musi być rozpatrywany osobno i jeżeli eksmitowany lokator spełnia wymogi określonewart. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. 2005 r., Nr 31, poz. 266 z późn. zm.) to lokal socjalny może dostać.
W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, żeustawa o ochronie praw lokatorówdefiniuje - poprzez odwołanie się do ogólnej definicji lokalu - pojęcie lokalu socjalnego, posługując się w tym zakresie kryteriami: powierzchni, wyposażenia i stanu technicznego lokalu (zob. Adam Doliwa, Najem Lokali, Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2010, str. 223). Zgodnie zart. 2 ust. 1 pkt 4omawianej ustawy pod pojęciem lokal – należy rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki. Natomiast lokal socjalny (art. 2 ust 1 pkt 5)– to lokal nadający się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia pokoi przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m2, a w wypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego 10 m2przy czym lokal ten może być pomieszczeniem o obniżonym standardzie. Powyższe czyni zasadnym przyjęcie interpretacji, iż każdy lokal socjalny jest również lokalem w rozumieniuustawy o ochronie praw lokatorów. Inaczej mówiąc literalna interpretacja omawianych przepisów uprawnionym czyni twierdzenie, że każdy lokal socjalny jest zarazem lokalem w znaczeniu ogólnym, z tym, że jest to jednocześnie lokal o warunkach określonych w przepisieart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów. W tym stanie rzeczy użyte w normieart. 14 ust 1 ustawy o ochronie praw lokatorówpojęcie „lokal” nie wyklucza obowiązku orzekania przez Sąd o uprawieniu do lokalu socjalnego w stosunku do osób eksmitowanych już z lokalu socjalnego.
O stosunku podrzędności miedzy zakresami nazw „lokal” i „lokal socjalny” w rozumieniuustawy o ochronie praw lokatorów- świadczy także fakt, że zgodnie zart. 22 ustawy o ochronie praw lokatorówz zasobu mieszkaniowego gmina wydziela część lokali, które przeznacza się pod wynajem jako lokale socjalne. Według zaś definicji ustawowej mieszkaniowego zasobu gminy - zawartej wart. 2 ust 1 pkt 10 ustawy o ochronie praw lokatorów-należy przez to rozumieć lokale stanowiące własność gminy albo gminnych osób prawnych lub spółek handlowych utworzonych z udziałem gminy, z wyjątkiem towarzystw budownictwa społecznego, a także lokale pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów. Skoro zatem w skład mieszkaniowego zasobu gminy wchodzą tylko lokale, a wyodrębnioną część z nich stanowią lokale socjalne, to niewątpliwie okoliczność ta także przemawia za uznaniem każdego lokalu socjalnego za lokal w rozumieniu art. 2 ust 1 pkt 4 ustawy o wyodrębnionych tylko ustawowo - w art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy - cechach.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł o uprawnieniu pozwanychM. K. (1),J. D.,M. K. (2)orazM. D. (1)do otrzymania lokalu socjalnego mając na względzie treśćart. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. 2005 r., Nr 31, poz. 266 z późn. zm.). Zgodnie z powołanym przepisem Sąd nie może bowiem orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec (między innymi) małoletniego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą. PozwaniM. K. (2)iM. D. (1)to osoby małoletnie, aM. K. (1)iJ. D.jako ich rodzice sprawują nad nimi opiekę – pkt II wyroku.
Stosownie zaś do art. 14 ust. 6 cyt. wyżej ustawy orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, Sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Mając na uwadze treść tego przepisu Sąd orzekł jak w pkt IV wyroku.
Sąd wydając wyrok zaoczny wobecT. Z.uznał twierdzenia strony powodowej w zakresie braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego za przyznane przez pozwaną – pkt III wyroku.
Orzeczenie o kosztach procesu w stosunku do pozwanejT. Z.Sąd oparł o treść przepisuart. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Sąd zasądził od pozwanejT. Z.na rzecz strony powodowej kwotę 320 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu – tj. 200 złotych tytułem opłaty od pozwu i 120 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – pkt V wyroku.
O kosztach procesu w stosunku do pozwanychM. K. (1),J. D.,M. K. (2)iM. D. (1)Sąd orzekł w oparciu oart. 102 k.p.c.Nie obciążając ich kosztami Sąd miał na względzie ich sytuację materialną i osobistą. Czteroosobowa rodzina w tym dwójka małoletnich dzieci utrzymuje się jedynie z prac dorywczych ojca z których średnio miesięczny dochód to kwota około 1.000 złotych.