Sąd Okręgowy w Legnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 684/12
Data wyroku: 2013-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sabina Ziser, Krystyna Zawada, Mirosława Molenda-Migdalewicz

Sygn. akt II Ca 684/12

POSTANOWIENIE
Dnia 31 stycznia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Krystyna Zawada
Sędziowie:   SO Mirosława Molenda - Migdalewicz
SO Sabina Ziser (spraw.)
Protokolant:  st. sekr. sąd. Klaudia Pasieczny

po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 roku w Legnicy
na rozprawie sprawyz wnioskuM. Ś. (1),L. Ś.iZ. M.
z udziałem uczestników postępowaniaG. Ł.,Ł. Z.,P. Z.,T. Ł.,K. Ł.,H. Ł.iM. Z.
o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 30.04.1992r. sygn. akt I Ns 779/91
na skutek apelacji wnioskodawczynieL. Ś.iZ. M.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Lubinie
z dnia 6 czerwca 2012 roku,
sygn. akt I Ns 349/04

p o s t a n a w i a:

oddalić apelację.

Sygn. akt II Ca 684/12

UZASADNIENIE
Z. Ś.domagał się wznowienia postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości, zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 30 kwietnia 1992r., sygn. I Ns 779/91. W sprawie tej Sąd stwierdził, żeG.iE. Ł.nabyli z mocy prawa na prawach wspólności ustawowej nieodpłatnie własność nieruchomości stanowiącej działkę siedliskową oznaczoną numerem 58, o powierzchni 0,49 ha położoną wP., dla której Sąd Rejonowy w Lubinie prowadziksięgę wieczystą kw nr (...).

Postanowieniem z dnia 06 czerwca 2012r. Sąd Rejonowy w Lubinie oddalił skargę o wznowienie postępowania. Sąd wskazał, że zeznania wnioskodawców i uczestników postępowania dają podstawy do przyjęcia, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia nabycia własności przedmiotowej nieruchomości przez zasiedzenie.G.iE. Ł.objęli bowiem przedmiotową nieruchomość w samoistne posiadanie w latach 50-tych po wyprowadzce doW.rodzicówG. Ł.. Od tego czasu prowadzili tam samodzielnie gospodarstwo rolne. Biorąc pod uwagę upływ czasu wymagany dla stwierdzenia zasiedzenia, który nastąpił przed nowelizacjąkodeksu cywilnego, która weszła w życie dnia 01 października 1990r., a zatem przy uwzględnieniu 20-letniego terminu, nastąpiło to nie później niż w 1976r. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazałart. 412 par. 2 kpc.

Z rozstrzygnięciem powyższym nie zgodziły się wnioskodawczynie (następcy prawniZ. Ś.)Z. M.iL. Ś., które wniosły apelację zarzucając naruszenie:
-art. 233 par. 1 kpcprzez poczynienie dowolnych ustaleń faktycznych w sprawie oraz nierozpoznanie jej istoty, prowadzące w konsekwencji do naruszenia przepisuart. 172 kc,
-art. 609 par. 2 kpcpoprzez nieustalenie następców prawnych po zmarłym w trakcie niniejszego wznowionego postępowaniaE. Ł..
Wskazując na powyższe zarzuty skarżące domagały się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Lubinie do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Apelacja jest nieuzasadniona.
W błędzie jest apelujący zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego wymienionych w apelacji. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy wynikają z prawidłowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i swobodnej jego oceny. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, że zebrany materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, że wydane przez Sąd Rejonowy w Lubinie postanowienie z dnia 30 kwietnia 1992r. odpowiada prawu i brak jest podstaw do jego zmiany. Z zeznań wnioskodawców i uczestników postępowania wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że od chwili opuszczenia nieruchomości przez rodzicówG. Ł., tj.B.iM. Ś. (2)w latach 50-tych i ich przeprowadzce doW., na nieruchomości gospodarowali samodzielnieG.iE. Ł.. Sąd w oparciu o te zeznania uznał, że posiadanie przez nich nieruchomości miało charakter samoistny i takie stwierdzenie wynika wprost z treści pisemnego uzasadnienia orzeczenia. Ponadto skarżący zapominają o treściart. 339 kc, który wprowadza domniemanie posiadania samoistnego. Obowiązek jego obalenia spoczywał w mniejszej sprawie właśnie na wnioskodawcach. Tymczasem nie przedstawili oni żadnych dowodów, z których by wynikało, że posiadanie gospodarstwa przezG.iE. Ł.nie miało charakteru samoistnego. Posiadanie miało to również charakter nieprzerwany co wynika z zeznań uczestników postępowania. W tych okolicznościach uznać należy, że spełnione zostały wszystkie przesłanki nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, a skoroG.iE. Ł.byli posiadaczami w złej wierze, to nastąpiło to po upływie 20 lat od objęcia rzeczy w posiadanie, nie później zatem niż w 1976r.

Nieuzasadniony był również zarzut naruszeniaart. 609 par. 2 kpcalbowiem uczestnikami w sprawie o zasiedzenie nieruchomości nie musieli być wszyscy spadkobiercyE. Ł.a jedynie osoby, które są w chwili obecnej właścicielami przedmiotowej nieruchomości albowiem to oni są zainteresowanymi w sprawie. Jak wynika z aktksięgi wieczystej kw nr (...)spadkobiercami poE. Ł.była jego żonaG. Ł.oraz zstępniE. R.,T. M.,M. W.,J. Ł.,T. Ł.,K. Ł.iM. Ł.. Następnie na mocy kilku umów darowizny zawieranych pomiędzy nimi tymi własność nieruchomości przeszła na rzeczT. Ł.i jego żonyH. Ł., którzy byli uczestnikami niniejszego postępowania.

Mając zatem powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 13 par. 2 kpc. jako pozbawioną uzasadnionych postaw prawnych.