Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 374/13
Data wyroku: 2013-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Bobrowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpk

Sygn. aktIV Ka 374/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodnicząca: SSO Agnieszka Bobrowska
Protokolant: Aneta Maziarek

po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r.
sprawyA. C.
obwinionej z art. 124 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
z dnia 14 stycznia 2013 r. sygn. akt V W 2347/12

uchyla zaskarżony wyrok i sprawęA. C.przekazuje Sądowi Rejonowemu Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IV Ka 374/13

UZASADNIENIE
A. C.została obwiniona o to, że w dniu 6 sierpnia 2012r. około godziny 15.00 wS., naulicy (...)wmieszkaniu nr (...), na klatce schodowej, dokonała uszkodzenia wózka dziecięcego o wartości 200 zł., na szkodęM. T. (1), tj. o czyn z art. 124 § 1 kw.

Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2013r. w sprawie V W 2347/12 uznał obwinionąA. C.za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za ten czyn na podstawie art. 124 § 1 kw wymierzył jej karę 100 złotych grzywny.
Na podstawie art. 124 § 4 kw orzekł obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody w ten sposób, żeA. C.zapłaci 200 zł. na rzeczM. T. (1).
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwolnił obwinioną z ponoszenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiodła obwiniona. Wyrok zaskarżyła w całości zarzucając mu:

1
naruszenie przepisu postępowania, poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności zgodnie z prawdą obiektywną,

2
sprzeczność poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych z treści zebranego w sprawie materiału dowodowego,

3
nie rozpoznanie istoty sprawy,

4
wadliwość podstawy faktycznej będącej wynikiem naruszenia przepisów postępowania tj.art. 227 kpcorazart. 233 kpcpoprzez wydanie wyroku bez rozważenia w sposób bezstronny i wszechstronny twierdzeń przedstawianych przez obwinioną,

5
zgłoszenie nowych faktów i dowodów, jeśli strona nie mogła ich powołać w postępowaniu przed Sądem I instancji bądź potrzeba ich powołania wynikła później.

Podnosząc powyższe zarzuty obwiniona wniosła o:

1
zmianę wyroku Sądu Rejonowego Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie i umorzenie postępowania,

2
uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uznanie obwinionej za niewinną przypisanych jej czynów,

3
ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie,

4
zwolnienie z kosztów wnoszenia apelacji ze względu na trudną sytuację finansową.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obwinionej jest częściowo zasadna.
Zawarty w apelacji wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu okazał się zasadnym, natomiast ostateczne rozstrzygnięcie w zakresie sprawstwa i winy obwinionej w tej sprawie jest przedwczesne. Analiza zebranego materiału dowodowego i uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia prowadzi bowiem do wniosku, że Sąd I instancji nie przeprowadził wszystkich koniecznych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów, a zebrany materiał dowodowy ocenił pobieżnie, nie uwzględniając wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Efektem tego było poczynienie przez Sąd I instancji ustaleń dotyczących stanu faktycznego w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, przy jednoczesnej obrazie przepisów postępowania, w tym przepisuart. 410 kpkw zw. zart. 82 § 1 kpw, czego następstwem była obraza przepisuart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez dowolność w ocenie niepełnego materiału dowodowego.
Nie przesądzając w żaden sposób przyszłego rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzić należy, że podstawę wyroku winien stanowić całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, przy czym na Sądzie orzekającym ciąży obowiązek badania i uwzględniania okoliczności przemawiających na korzyść i niekorzyść obwinionej. Następnie Sąd, stosując reguły swobodnej oceny dowodów, uwzględniając całość materiału dowodowego winien wyargumentować swoje stanowisko w zakresie winy czy niewinności obwinionej oraz przyjętej kwalifikacji prawnej, a w uzasadnieniu wyroku wskazać, które fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich dowodach oparł się w tej mierze i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. W realiach niniejszej sprawy należy wskazać, że Sąd I instancji tym obowiązkom nie sprostał.
Podstawą skierowania wniosku o ukaranie w niniejszej sprawie, a następnie czynienia ustaleń faktycznych w zakresie czynu przypisanego obwinionej przez Sąd Rejonowy są w głównej mierze oświadczenia procesoweM. T. (1)posiadającej także status oskarżyciela posiłkowego. W zdarzeniu opisywanym przez tego świadka, które następnie stanęło u podstaw ustalenia określonego zachowania stanowiącego znamiona przypisanego obwinionej wykroczenia, miała brać udział tylko obwiniona, a świadkiem tego zdarzenia miała być właśnie pokrzywdzona.A. C.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i zanegowała jego przebieg w sposób opisany przez pokrzywdzoną.A. C.orazM. T. (1)są zatem jedynymi bezpośrednimi uczestnikami przedmiotowego wydarzenia, niewątpliwie zainteresowanymi rozstrzygnięciem, nadto pozostającymi w długotrwałym konflikcie. W tej sytuacji dowody takie powinny podlegać wnikliwej analizie, a Sąd winien zwrócić uwagę na to, czy relacje ich są konsekwentne i stanowcze, czy są zgodne z zasadami doświadczenia życiowego oraz logiką, czy znajdują potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich i pośrednich oraz czy zeznając i wyjaśniając nie mają interesu osobistego lub procesowego w obciążaniu innej osoby.
Sąd Rejonowy, dokonując oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonej. Zdaniem Sądu I instancji, to pokrzywdzona przedstawiła faktyczny przebieg zdarzenia wskazując jednocześnie, iż przedmiot zdarzenia, a mianowicie wózek, posiadał uszkodzenia o czym świadczy dokumentacja fotograficzna oraz protokół oględzin w którym opisane uszkodzenia. Sąd wskazał, że opis zdarzenia wskazany przez pokrzywdzoną jest adekwatny do opisu mechanizmu powstania uszkodzeń zawartych w zeznaniach pokrzywdzonej. Niezależnie od tego, że wniosek taki wykracza poza wiadomości posiadane przez Sąd, a wymagałby uzyskania odpowiednich wiadomości specjalnych, to sam fakt uszkodzeń wózka nie świadczy jeszcze o wiarygodności zeznań pokrzywdzonej. Nie przekonuje także twierdzenie Sądu Rejonowego, że oskarżanie obwinionej o czyn, którego nie popełniła nie należy do rodzaju spraw, które leżałyby w kręgu zainteresowańM. T. (1), bowiem i z jej zeznań, i z odpowiedzi na apelację wynika, że jest bezpośrednio zaangażowana w konflikt zA. C.i podejmuje w tym zakresie różnego rodzaju działania.
Zastrzeżenia Sądu odwoławczego budzi także ocena wyjaśnień obwinionej. Zdaniem Sądu Rejonowego niewiarygodne są wyjaśnieniaA. C., w których twierdzi, że podłożem konfliktu w przedmiotowej sprawie jest fakt, iż konkubent pokrzywdzonej bije jej rodzinę od roku, bowiem gdyby w istocie taka sytuacja miała miejsce, to z pewnością zaangażowane byłyby w to odpowiednie organy. Rzecz bowiem w tym, że wniosek taki jest dowolny, bowiem pomiędzy stronami toczą się różnego rodzaju postępowania, o których – wedle twierdzenia skarżącej – Sądmeritinie zamierzał zaciągać informacji, pomimo jej sygnalizacji na ten temat. Oczywiście istotą niniejszego postępowania nie jest ani konflikt pomiędzy stronami, ani jakiekolwiek inne wydarzenia, poza tym objętym zarzutem wniosku o ukaranie, ale ich istnienia Sąd Rejonowy dokonując oceny materiału dowodowego negować nie może, zwłaszcza wbrew przeciwnym, niepotwierdzonym dowodowo, informacjom płynącym z relacji stron.
Okoliczności wyżej wskazane już prowadzą do wniosku, że ocena dowodów zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i poczynione w oparciu o nią ustalenia faktyczne, nie mogą być zaaprobowane.
Wskazać jednak również należy, że Sąd Rejonowy winien podjąć starania o uzyskanie innych dowodów, nawet – co w niniejszej sprawie zdaje się być jedyną możliwością – pośrednich, które także pozwolą na zweryfikowanie relacji bezpośrednich uczestników inkryminowanego zdarzenia. I tak w dniu 6 sierpnia 2012r. miały miejsce inne jeszcze zdarzenia, które skutkowały interwencją Policji. Na miejscu funkcjonariusze Policji ustalili osoby mające wiedzę o owych wcześniejszych zdarzeniach, a przy tej okazji uzyskali także informację na temat zdarzenia objętego zarzutem wniosku o ukaranie. W notatce urzędowej sporządzonej przezP. S.wskazano (k. 4), żeM. T. (1)oświadczyła, iż uszkodzenia jej wózka dokonała sąsiadka spod numeru(...)–L.. Z tej notatki nie wynika zatem, aby uszkodzenia wózka, pod zarzutem czego stoi obwiniona, dokonała ona, a że sprawcą tego może być jej matka –H. L.. Ta informacja – sprzeczna z zeznaniami pokrzywdzonej – rodzi wątpliwości co do tego czy rzeczywiścieM. T. (1)widziała kto uszkodził jej wózek (wskazać przy tym należy, że wedle wyjaśnień obwinionej, nie było możliwości zaobserwowania tego przez wizjer w drzwiach, co również należałoby wyjaśnić) i czy była toA. C., czy też inna osoba. Niewątpliwie także przedmiotowa rozbieżność musi zostać wyjaśniona.
Mając na uwadze powyższe uchybienia Sądu I instancji, zaskarżony wyrok na podstawieart. 437 § 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwnależało uchylić, a sprawęA. C.przekazać Sądowi Rejonowemu Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie do ponownego jej rozpoznania.
Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie miał obowiązek jeszcze raz przeprowadzić postępowanie dowodowe z uwzględnieniem powyższych rozważań. Na tym etapie Sąd winien ponownie przesłuchać pokrzywdzoną i obwinioną, ale także uzupełnić materiał dowodowy co najmniej o przesłuchanie w charakterze świadków interweniujących w dniu zdarzenia funkcjonariuszy Policji. Zasadnym byłoby także przesłuchanie osób obecnych podczas interwencji Policji, a ujętych w notatce urzędowej z dnia 6 sierpnia 2012r., które mogą posiadać wiedzę na temat relacjiM. T. (1)o osobie, która jej zdaniem uszkodziła wózek. Oczywiście wyjaśnić przy tym należy dlaczego w przedmiotowej notatce jako sprawcę uszkodzenia wózka wskazano osobę o nazwiskuL., nie zaśA. C..
Następnie zgromadzony materiał dowodowy Sąd podda ponownie wszechstronnej i wnikliwej analizie, obejmującej wszystkie istotne okoliczności sprawy, w tym te poruszone w niniejszych rozważaniach, odpowiadającej regułom zart. 4 i 7 kpkw zw. zart. 8 kpw. Ta zaś doprowadzi do poczynienia prawdziwych ustaleń faktycznych, pozwalając na rozstrzyganie o sprawstwie i winie obwinionej na płaszczyźnie zarzuconego jej czynu. Cały proces wyrokowania winien zostać przedstawiony w uzasadnieniu zapadłego wyroku, sporządzonym zgodnie zart. 424 kpkw zw. zart. 82 § 1 kpw, które pozwoli na skontrolowanie jego poprawności tak stronom, jak i Sądowi odwoławczemu, w razie ponownego zainicjowania postępowania odwoławczego.

…..................................
SSO Agnieszka Bobrowska