Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Ko 16/12
Data wyroku: 2013-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON

Sygn. akt III Ko 16/12/un

POSTANOWIENIE
Dnia 20 marca 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie:
Sędzia S.S.O. Witold Firkowicz
Protokolant – Patrycja Korż
po rozpoznaniu wnioskuA. G.
w przedmiocie uznania za nieważne orzeczenia Prokuratora Rejonowego dla Dzielnicy Wrocław- Śródmieście z dnia 26 października 1982 r. sygn. akt 1 Ds. 1261/82 o tymczasowym aresztowaniu,
na podstawieart. 1 ust.1 oraz art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego(Dz.U. Nr 34, poz. 149),

postanowił

I
odmówić uznania za nieważne postanowienia Prokuratora Rejonowego dla Dzielnicy Wrocław- Śródmieście z dnia 26 października 1982 r. sygn. akt 1 Ds. 1261/82 o tymczasowym aresztowaniuA. G.;

II
kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Z zebranego materiału dowodowego, tj. akt IPN WR 28/78 i zeznań świadkaA. G.wynika jednoznacznie, że w dniu 26 października 1982 r. został on tymczasowo aresztowany, jako podejrzany o udział w zbiegowisku publicznym w dniu 13 października 1982 r., którego uczestnicy dopuścili się gwałtownego zamachu na interweniującą służbę porządkową, rzucając w funkcjonariuszy MO kamieniami, tj. o czyn zart. 234 § 1 d.k.k.iart. 275 § 1 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.Tymczasowe aresztowanie trwało do 25 lipca 1983 r., kiedy to Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia umorzył postępowania na podstawie przepisówustawy z 21 lipca 1983 r. o amnestii.
Jak zeznał wnioskodawca przesłuchany w charakterze świadka, w dniu 13 października 1982 r. nie brał udziału w manifestacji, jaka wówczas miała miejsce, a obserwował ją tylko ze zwykłej ciekawości stojąc naskrzyżowaniu ulic (...).
Czyn, pod zarzutem którego został tymczasowo aresztowanyA. G.nie był związany z jego działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, aresztowanie nie nastąpiło z powodu takiej działalności, ani też czyn ten nie został popełniony w celu uniknięcia w stosunku do siebie lub innej osoby represji za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Brak jest zatem podstaw do zastosowania przepisu art. 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 23 lutego 1991 r.