Sąd Okręgowy w Lublinie
IX Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: IX Ga 174/13
Data wyroku: 2013-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Liliana Stępkowska
Słowa kluczowe: Sprzedaż
Podstawa prawna: art. 535 kpc

Sygn. akt IX Ga 174/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Lublinie IX Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Liliana Stępkowska
po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. w Lublinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.
przeciwko:T. F. (1)
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku VIII Wydziału Gospodarczego z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt VIII GC upr 1858/12

I
oddala apelację;

II
zasądza od pozwanegoT. F. (1)na rzecz powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję.

Sygn. akt IX Ga 174/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 13 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku zasądził od pozwanegoT. F. (1)na rzecz powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.kwotę 2.229,10 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 13 stycznia 2012 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 717 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 600 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika (k. 77).
Jak wynika z treści uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wS.zawarła zT. F. (2)prowadzącym działalność gospodarczą podfirmą (...) PHUumowę sprzedaży i montażu okien w budynku użytkowanym przez spółkę. W toku negocjacji warunków umowy oraz jej wykonywania przedstawicielespółki (...)kontaktowali się zB. F., która działała jako osoba upoważniona przez mężaT. F. (1)do zarządzania majątkiem służącym do wykonywania przez niego działalności zarobkowej. W czasie realizacji kontraktuB. F.zainteresowała się asortymentem akcesoria kuchennych, które posiadała w oferciespółka (...)i przedstawiła wolę ich zakupu, celem wykonania mebli kuchennych. Przy czym zaznaczyła, iż w dalszym ciągu działa jako ­pełnomocnikT. F. (1)i zakup zostanie dokonany na jego rzecz. W celu realizacji takiego dzieła przedstawicielespółki (...)poleciliB. F.skorzystanie zusług (...), który zawodowo trudnił się produkcją i montażem takich mebli.B. F.oświadczyła, iż zakupy potrzebnych akcesoriów będzie dokonywałP. P. (1). Na podstawie takich uzgodnieńspółka (...)sprzedała 3 zestawy akcesoriów do wykonania trzech kompletów mebli kuchennych. Za każdym razem faktury były wystawiane na rzeczT. F. (1)z oznaczeniem nazwy prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Po wykonaniu pierwszego kompletu mebli ich wykonanie zaakceptowałT. F. (2), a następnieB. F.zleciłaP. P. (1)wykonanie kolejnych kompletów. W związku z istnieniem wzajemnych wierzytelnościspółka (...)dokonała potrącenia swojej wierzytelności z tytułu sprzedaży pierwszego z kompletów akcesoriów kuchennych z roszczeniem przysługującymT. F. (1), w związku z wykonaną wcześniej wymianą okien w budynku spółki, co nie było kwestionowane przez kontrahenta. Jednakże pomimo nadejścia z dniem 12 stycznia 2012 r. terminu wymagalności roszczenia obejmującego ostatni zestaw akcesoriów kuchennych sprzedanyT. F. (1)w dniu 29 grudnia 2011 r. nie zapłacił on ceny w wysokości 2.229,10 złotych, nie wskazując powodu do takiego zaniechania. Wyżej przedstawiony stan faktyczny był niemal w całości sporny pomiędzy stronami, pozwany bowiem zaprzeczył, aby łączyła go z przeciwnikiem umowa sprzedaży akcesoriów do mebli kuchennych i aby udzielał pełnomocnictwa do zakupu takowych swojej żonie. Jednakże w świetle przeprowadzonych dowodów, a przede wszystkim zeznań świadkówP. P. (1)(k. 65-65v),G. W.(k. 65v) i przesłuchanego w charakterze stronyG. G.(k. 66v), wersja zaprezentowana w pozwie jest uzasadniona. Po pierwsze istotnym jest fakt, iżB. F.działała w ramach upoważnienia udzielonego przez męża do prowadzenia spraw jego przedsiębiorstwa w zakresie sprzedaży i montażu okien, co nie było okolicznością kwestionowaną. Po drugie, z tytułu dokonanych sprzedaży zostały przedstawione kontrahentowi faktury vat, których treść nie została w żaden sposób zakwestionowana. Kolejnym argumentem jest fakt, iżT. F. (2)miał pełną wiedzę na temat ilości i celu zakupu akcesoriów, bowiem jak wskazałP. P. (1)akceptował on projekt kuchni i następnie jej wykonania i to on bezpośrednio uiszczał wynagrodzenie na rzecz wykonawcy. Po czwarte nie mniej istotną okolicznością jest dokonanie potrącenia przez powódkę swojej wierzytelności z długiem względem pozwanego z tytułu montażu okien, co nie spotkało się z jakimkolwiek sprzeciwemT. F. (1). Mając na względzie fakt, iż przedsiębiorca mając wiedzę o podejmowanych przez żonę czynnościach w ramach jego przedsiębiorstwa, nie wyraża sprzeciwu co do treści wystawianych faktur, składania oświadczenia o potrąceniu to wcześniejsze okoliczności współpracy stron pozwalają na przyjęcie istnienie upoważnienia dlaB. F.na wykonywanie czynności zarządu tą częścią majątku. Dodatkowo należy mieć na względzie pełną zgodę na pierwszą z takich czynności, poprzez osobistą akceptację wykonanych prac przezP. P. (1), Stąd fakty wykazane przez powódkę pozwalały na przyjęcie tezy wskazanej w pozwie. Przystępując do oceny wiarygodności tych zeznań należy wskazać na dwie ich wspólne cechy. Przede wszystkim wyżej przedstawione relacje tworzą spójną całość, która w sposób logiczny przedstawia przebieg współpracy. Po drugie, w toku procesu nie przeprowadzono dowodu, który podważałby wiarygodność tych pierwszych, a więc brak jest racjonalnych powodów, aby odmówić tym dowodom atrybutu wiarygodności.
Sąd Rejonowy wskazał, iż na podstawie poczynionych ustaleń, przyjąć należy, iż strony były związane umową sprzedaży -art. 535 kc.Wobec spełnienia świadczenia przez sprzedawcę i nadejścia terminu wymagalności kupującego pozwany miał obowiązek zapłaty ceny, czego nie uczynił. Podnoszony przez niego zarzut braku legitymacji procesowej, wobec faktu, iż nie zawierał umowy z powódką, nie ma oparcia w materiale dowodowym Niezależnie od istniejącej między małżonkami ustroju majątkowego okoliczności wynikające z przedstawionych dowodów pozwalają na przyjęcie tezy, iżB. F.działała za zgodą i wiedzą męża, która w żaden sposób nie została zakwestionowana. Dodatkowo czynności te składały się już na pewną stałą współpracę gospodarczą, a więc nie były jednorazowym zdarzeniem. Stąd w świetle reguły interpretacyjnejart. 60 kcprzyjąć należy, iż toT. F. (2)był kupującym, a więc jest on zobowiązany do zapłaty ceny. Okoliczność upoważnienia żony do zastępowania go przy prowadzeniu przedsiębiorstwa, akceptowanie faktur i czynności potrącenia, oraz pełna wiedza o charakterze tej współpracy wskazuje, iż przy przyjęciu domniemania istnienia wspólności majątkowej małżeńskiej iart. 36 § 3 kroB. F.mogła za zgodą męża zarządzać mieniem przedsiębiorstwa. Także w przypadku przyjęcia odrębności majątków mógł on udzielić jej pełnomocnictwa do działania na jego rzecz, co prowadziłoby do identycznego skutku. Okoliczności podnoszone przez pozwanego co do faktu, iż zobowiązanie powstało pomiędzy powódką a osobami trzecimi, nie zostały wykazane w procesie, a więc nie mogły stanowić podstawy do zmiany oceny prawnej. Z uwagi na powyższe rozważania roszczenie zgłoszone w pozwie zasługiwało na uwzględnienie. Mając na względzie fakt przyjęcia istnienia zobowiązania o określonej treści, niespełnienie świadczenia przez pozwanego uprawniało kontrahenta do żądania odsetek w oparciu oart. 481 § 1 i 2 kcod dnia wymagalności to jest 13 stycznia 2012 r. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje swoje oparcie w treściart. 98 § 1 i 3 kpc. Wobec treści wyroku przyjąć należy, że powódka wygrała proces w całości. Zgodnie ze złożonym wnioskiem była uprawniona do otrzymania od strony przeciwnej zwrotu uiszczonej opłaty od pozwu - 100 zł, opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym - 600 zł§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Z tego względu Sąd zasądził na rzecz powódki sumę powyższych wartości, to jest 717 zł (k. 85-87).
Pozwany w apelacji, zaskarżając wyrok w całości, wniósł o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania za obie instancje według norm prawem przypisanych w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania , które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a)art. 328 § 2 kpcpoprzez dokonanie przez Sąd Orzekający wzajemnie sprzecznych i wykluczających się wzajemnie ustaleń faktycznych wskazanych w treści uzasadnienia wyroku wskazujących, że zakupu akcesoriów kuchennych od powódki dokonywałP. P. (1)w imieniu własnym na polecenieB. F., a mimo to Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki cenę zakupu akcesoriów kuchennych nabytych przezP. P. (1), b)art. 328 § 2 kpcpoprzez zaniechanie przez Sąd Orzekający podania przyczyn uznania za udowodnione lub odmowy wiarygodności i mocy dowodowej zeznaniomP. P. (1), w których świadek wskazał, że faktycznie wykonywał remont kuchni na zlecenie siostry żony pozwanegoU. K., c)art. 232 kpciart. 6 kcpoprzez przerzucenie ciężaru dowodu na pozwanego w zakresie udowodnienia i wykazania przez pozwanego, że zobowiązanie w postaci umowy sprzedaży akcesoriów kuchennych powstało pomiędzy powódką, a osobami trzecimi, pomimo, że pozwany zaprzeczał, że zawarł umowę sprzedaży z powódką, d)art. 232 kpcw zw. zart. 233 kpcpoprzez dokonanie dowolnego i niepopartego dowodami ustalenia przez Sąd Orzekający, że powódka udowodniła zawarcie pomiędzy stronami umowy sprzedaży zestawu mebli kuchennych wskazanych w treścifaktury VAT nr (...), za które żąda zapłaty, w sytuacji w której powódka nie przedstawiła dowodów potwierdzających zawarcie umowy pomiędzy stronami, wydania przedmiotu świadczenia wzajemnego pozwanemu i doręczeniefaktury VAT nr (...)z dnia 15 maja 2012 roku, które uprawniałyby powódkę do wystąpienia z żądaniem zapłaty z tytułu wykonania umowy. Sąd Orzekający zupełnie pominął fakt, że powódka nigdy nie doręczyła pozwanemufaktury VAT nr (...)z dnia 15 maja 2012 roku, którą podpisał wyłącznieP. P. (1), który faktycznie był stroną zawartej z powódką umowy sprzedaży, e)art. 233 kpcpoprzez dowolne i niepoparte dowodami przyjęcie przez Sąd Orzekający, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy sprzedaży akcesoriów kuchennych, podczas gdy taka okoliczność nie wynika z żadnego z zebranych dowodów, f)art. 230 kpcpoprzez jego zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że żona pozwanegoB. F.działała w ramach upoważnienia udzielonego jej przez męża. Pozwany wielokrotnie zaprzeczał by udzielał pełnomocnictwa żonie, a powyższa okoliczność znalazła wyraz m.in. w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku z dnia 13 lutego 2013 roku na jego stronie 2 akapit 1 w którym Sąd Orzekający stwierdził wprost, że pozwany zaprzeczył, aby udzielał pełnomocnictwa do zakupu towarów żonie, wobec czego dokonanie ustalenia, że powyższa okoliczność jest niekwestionowana i uzasadnia uznanie jej za niezaprzeczoną na podstawieart. 230 kpcjest bezpodstawne, nieuprawnione i oczywiście sprzeczne z prawem, g)art. 230 kpcpoprzez jego zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie przez Sąd Orzekający, że pozwany nie kwestionował wystawionej przez powódkęfaktury VAT nr (...)z dnia 15 maja 2012 roku na kwotę 2.229,10 zł w sytuacji, w której pozwany zakwestionował w całości należność wynikającą z powyższej faktury już przy pierwszej czynności w chwili powzięcia informacji o wystawieniu powyższej faktury. Pozwany wskazał, że nie zawarł z powódką umowy sprzedaży uprawniającej do wystawienia powyższej faktury VAT, a także nie otrzymał od powódki powyższej faktury oraz nigdy jej nie zaksięgował w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, h)art. 232 kpcpoprzez bezpodstawne i nieuprawnione przyjęcie przez Sąd Orzekający, że powódka przedstawiła dowody i udowodniła rzekome dokonanie potrącenia przez powódkę swojej wierzytelności z długiem względem pozwanego tytułem zapłaty za pierwszy komplet akcesoriów meblowych, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: a)art. 98 kcw zw. zart. 99 § 2 kc.poprzez niezastosowanie tego przepisu określającego formę pisemną pełnomocnictwa ogólnego pod rygorem nieważności. Sąd Orzekający przyjął istnienie pełnomocnictwa ogólnego upoważniającegoB. F.do dokonywania czynności w imieniu pozwanegoT. F. (1)w sytuacji, gdy powódka nie przedstawiła dowodów w zakresie istnienia pełnomocnictwa, a pozwany zaprzeczał, aby pełnomocnictwo takie zostało udzielone. Sąd Orzekający w powyższej sytuacji powinien stwierdzić bezwzględną nieważność wszelkich twierdzeń powódki w tym zakresie zmierzających do obejścia formy pisemnej dla pełnomocnictwa, które nigdy nie zostało udzielone, b)art. 535 kcw zw. zart. 60 kciart. 66 kcpoprzez zastosowanie tego przepisu i w związku z tym przyjęcie, że pozwany zawarł z pozwaną umowę sprzedaży akcesoriów meblowych. Pozwany zaprzeczył by kiedykolwiek dokonywał osobiście lub przez pełnomocnika zamówienia towarów, za które powódka dochodzi zapłaty, w tym także ich odbioru czy wykorzystania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Okolicznością bezsporną ustaloną w ramach niniejszego postępowania jest fakt, że powódka wydała towarP. P. (1), który też dokonał jego uprzedniego zamówienia. Osobą, która zawarła z powódką umowę sprzedaży jest wyłącznieP. P. (1), który przy odbiorze akcesoriów zażądał od powódki wystawienia faktury VAT na dane działalności gospodarczej prowadzonej przez pozwanego nie posiadając zgody na dokonanie takiej czynności i dokonał jej bez wiedzy pozwanego. Wystawienie faktury VAT na działalność gospodarczą pozwanego nie może jednak w tym przypadku oznaczać, że doszło do zawarcia umowy pomiędzy stronami ponieważ pozwany nie złożył wymaganego do zawarcia umowy oświadczenia woli o przyjęciu oferty powódki, c)art. 36 § 3 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczypoprzez jego nieprawidłową wykładnię i zastosowanie poprzez przyjęcie, że żona pozwanegoB. F.mogła w sposób dowolny zarządzać przedsiębiorstwem pozwanego. Sąd Orzekający stosując powyższy przepis prawa powinien wykluczyć możliwość dokonywania jakichkolwiek czynności w imieniu i na rzecz pozwanego przezB. F.z uwagi na dyspozycję tego przepisu prawa, ustanawiającą zasadę, że przedmiotami majątkowymi służącymi do prowadzenia działalności zarobkowej mógł zarządzać samodzielnie wyłącznie pozwany. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w tym dowody zgłoszone przez powódkę nie wskazują w żadnym przypadku, aby wystąpił wyjątek od zasady wskazanej w treściart. 36 § 3 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy, ani by rzekomo podjęte przez żonę pozwanego czynności mieściły się w zakresie wyjątku unormowanego wzdaniu drugimpowołanego przepisu (k. 92-98).
Powód w odpowiedzi na apelację pozwanego wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego za II instancję (k. 106-110).

Sąd Okręgowy w Lublinie zważył, co następuje:

Apelacja pozwanego jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Apelacja stanowi jedynie polemikę z ustaleniami i argumentacją Sądu I instancji wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, które Sąd Okręgowy w całości podziela i przyjmuje jako własne, co sprawia, iż nie zachodzi potrzeba ich powtarzania i ponownego przytaczania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1997 r., II UKN 61/97 – OSNAP 1998 r., nr 9, poz. 104 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 1999 r., I PKN 521/98 – OSNAP 2000 r., nr 4, poz. 143).
Apelacja sprowadza się do zarzutów naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa procesowego i materialnego, które to zarzuty w ocenie Sądu Okręgowego są całkowicie bezzasadne.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji w sposób prawidłowy zgodnie zart. 233 kpcdokonał oceny zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i to w sposób niezwykle wnikliwy i nie zachodzi tym samym zarzucane i silnie akcentowane w apelacji naruszenie przez Sąd I instancji przepisuart. 230 kpc. Ustalenia Sądu I instancji znajdują w pełni potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, a dowody ocenione zostały w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów.
Pozwany w toku procesu nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych, które pozwoliłby przyjąć jego wersję wydarzeń, bowiem dowód z przesłuchania pozwanego nie został przeprowadzony z powodu cofnięcia wniosku o jego przeprowadzenie przez pełnomocnika pozwanego.
Należy podzielić stanowisko wyrażone przez pełnomocnika powoda w odpowiedzi na apelację pozwanego, iż prawdą jest, że pozwany w sprzeciwie zakwestionował jakoby zawarł z powodem umowę sprzedaży, jednak co oczywiste, samo zaprzeczenie przez stronę konkretnej okoliczności nie wyklucza jej przyjęcia przez Sąd w sytuacji gdy druga strona w toku procesu okoliczność tę za pomocą przeprowadzonych dowodów zdoła wykazać. Powód takie wnioski dowodowe złożył i Sąd I instancji po przeprowadzeniu dowodu z zeznań świadków oraz po dokonaniu ich oceny zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów mógł na tej podstawie uznać, iż taka umowa pomiędzy stronami została zawarta. W podobny sposób, wbrew twierdzeniom pozwanego, wykazano także fakt wcześniejszej kompensacji przez strony należności powoda z tytułu wcześniejszej sprzedaży akcesoriów meblowych z wierzytelnością pozwanego z tytułu zakupu i montażu okien.
Nie sposób również uznać, iż doszło do naruszenia przepisuart. 232 kpcw zw. zart. 6 kc.Skoro pozwany zakwestionował zawarcie z powodem umowy sprzedaży to powoda obciążał obowiązek wykazania tej okoliczności. Obowiązkowi temu powód sprostał poprzez zgłoszenie dowodów z zeznań świadków i dokumentów. Natomiast podnoszona przez pozwanego okoliczność, iżde factoumowa sprzedaży została zawarta przez powoda z osobą drugą jest okolicznością z której to pozwany wywodził korzystne dla siebie skutki prawne, a co za tym idzie to pozwany zgodnie zart. 232 kpci6 kcwinien był te okoliczności udowodnić, czego jednak nie uczynił.
Nie ulega wątpliwości, iż sporządzone przez Sąd I instancji uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie elementy wskazane w treści przepisuart. 328 § 2 kpc, zatem nie zachodzi zarzucane w apelacji naruszenie powyższego przepisu przez Sąd Rejonowy.
Ponadto powód w odpowiedzi na apelację wskazał, iż nigdy nie twierdził, byB. F.dysponowała czy też powoływała się na istnienie pełnomocnictwa ogólnego. Powód powoływał się natomiast na treść przepisuart. 97 kc.zgodnie z którym osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa. Przekonanie powoda, iżB. F.jest umocowana do dokonywania takich czynności wynikało z kolei z takich okoliczności jak: uprzednie działanieB. F.do prowadzenia spraw przedsiębiorstwa pozwanego w zakresie sprzedaży i montażu okien, wybór przezB. F.konkretnych akcesoriów z oferty powoda, prośba z jej strony skierowana do powoda o pomoc w znalezieniu, poleceniu osoby zajmującej się zawodowo produkcją i montażem mebli kuchennych, rozmowy telefoniczne pomiędzy powodem aB. F., przekazanie powodowi danych przedsiębiorstwa pozwanego niezbędnych do wystawienia w sposób prawidłowy faktury VAT. Powyższe okoliczności niewątpliwie, zdaniem powoda, pozwalają przyjąć, Iż toB. F.była umocowana do zawarcia w imieniu pozwanego z powodem umowy sprzedaży dotyczącej akcesoriów meblowych. Sąd Okręgowy w pełni podziela powyższe stanowisko powoda. UmocowanieB. F.potwierdza zresztą późniejsze zachowanie pozwanego, który zapłacił świadkowiP.wynagrodzenie za wykonanie i montaż mebli kuchennych wykonanych z akcesoriów z oferty powoda po uprzedniej akceptacji projektu ich wykonania, przy czym jak zeznał świadek pozwany zapłacił mu tylko za robociznę. Ponadto zgodnie z zeznaniami świadkaP.to pozwany miał zapłacić na rzecz powoda cenę za poprzednio nabyte akcesoria meblowe, czego w toku postępowania przed Sądem I instancji pozwany nie zakwestionował, zarzut taki pojawia się dopiero w apelacji ale jest spóźniony i nieudowodniony.
Na podzielenie zasługuje również twierdzenie powoda, iż zarzuty pozwanego są całkowicie niezrozumiałe w kontekście nabycia przez niego trzech kompletów akcesoriów meblowych, przy czym schemat, mechanizm ich zakupów za pośrednictwem świadkaP.był za każdym razem taki sam i nie jest jasne zatem dlaczego w dwóch pierwszych, identycznych sytuacjach pozwany swoje należności uregulował (a wcześniej dokonał kompensaty), natomiast zakwestionował ostatnią fakturę.
Z tych wszystkich względów i na podstawieart. 385 kpcSąd Okręgowy w Lublinie oddalił apelację pozwanego.
Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego Sąd oparł na treściart. 98 § 1 i § 3 kpcw zw. zart. 99 kpciart. 108 § 1 kpc.