Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1044/12
Data wyroku: 2013-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Mazurek, Marta Pańczyk-Kujawska, Roman Skrzypek
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 21 ust.1 ustawy z 20.12.1990

Sygn. akt

III AUa 1044/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia6 lutego 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Irena Mazurek

Sędziowie:

SSA Marta Pańczyk-Kujawska
SSA Roman Skrzypek (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy Elżbieta Stachowicz

po rozpoznaniu w dniu6 lutego 2013 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuM. N.
przeciwkoPrezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
o rentę rolniczą
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia13 lipca 2012 r.sygn. aktIV U 1228/11

o d d a l a apelację.

Sygn. akt III AUa 1044/12

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 6 lutego 2013r.

Decyzją z dnia 8 sierpnia 2011r. Kasa Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wR.odmówiła wnioskodawcyM. N.prawa do renty rolniczej, dochodzonego wnioskiem z dnia 11 maja 2011r. w trybie przepisówustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników(jednolity tekst Dz. U. z 2008r. Nr 50, poz. 291 z późn. zm.).
Powołując w podstawie prawnej decyzji art. 21 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, organ rentowy stwierdził, że wnioskodawca nie spełnia koniecznej przesłanki nabycia prawa do dochodzonego świadczenia, skoro – w świetle orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z dnia 19 lipca 2011r. - nie jest długotrwale całkowicie niezdolny do pracyw gospodarstwie rolnym.

WnioskodawcaM. N.odwołał się od decyzji KRUS do Sądu Okręgowego –Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie.
Wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do renty rolniczej. Podniósł, że wbrew stanowisku Komisji Lekarskiej Kasy – na orzeczeniu której oparł się w swym rozstrzygnięciu pozwany organ rentowy –nie jest zdolny do wykonywania jakiejkolwiek pracy w gospodarstwie rolnym, ponieważ stan jego zdrowia nadal się pogarsza.

W odpowiedzi na odwołanie pozwana Kasa Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wR.wniosła o oddalenie żądania wnioskodawcy z tego samego względu, jaki powołany został w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie, po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcyM. N.wyrokiemz dnia 13 lipca 2012r., sygn. akt IV U 1228/11 odwołanie to oddalił.
Na postawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawcaM. N.ur.(...)w dniu 11 maja 2011r. złożył wniosek o przyznanie prawa do renty rolniczej z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Lekarz rzeczoznawca KRUS w dniu 3 czerwca 2011r. rozpoznał u wnioskodawcy niewielkiego stopnia niewydolność ręki lewej po przebytym urazie i stwierdził, że wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym oraz nie jest niezdolny do samodzielnej egzystencji i nie wymaga rehabilitacji.
Komisja Lekarska KRUS orzeczeniem z dnia 19 lipca 2011r. stwierdziła, że rozpoznane u wnioskodawcy schorzenia nie powodują całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Powyższe stanowiło podstawę – zaskarżonej w niniejszym postępowaniu- decyzji Kasy z dnia 8 sierpnia 2011r. odmawiającej wnioskodawcy prawa do renty.
Przeprowadzony w postępowaniu sądowym dowód z opinii biegłych lekarzy z zakresu ortopedii, kardiologii i neurologii –mający na celu weryfikację oceny stanu zdrowia odwołującego z postępowania administracyjnego- pozwolił z kolei Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie na poczynienie w sprawie zasadniczego ustalenia o braku długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wnioskodawcyM. N.. Jak podkreślił Sąd I instancji – opierając się w tym względzie w zupełności na w/w opiniach biegłych ( uznając tym samym dowód ten za w pełni miarodajny, tu przy podkreśleniu fachowości biegłych i zupełności opinii) , choć u odwołującego biegły ortopeda stwierdził stan po urazie wielotkankowym obu dłoni, przykurcz wyprostny palców obu dłoni z deficytem czynnego zgięcia lewego kciukai palców II-IV ręki prawej oraz, że dysfunkcja obu dłoni powoduje obniżenie redukcji funkcji chwytnej obu rąk i upośledzenie czynności precyzyjnych, lecz nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Wobec zgłoszonych przez wnioskodawcę dolegliwości kończyn dolnych oraz nadciśnienia tętniczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu kardiologiii neurologii, którzy rozpoznali u skarżącego nadciśnienie tętnicze, bóle w klatce piersiowej, żylaki kończyn dolnych i stwierdzili, że jednak rozmiar tych schorzeń nie stanowi przeciwwskazań do wykonywania przez wnioskodawcę prac w gospodarstwie rolnym, nie powodując upośledzenia sprawności organizmu odwołującego.
W świetle powyższych ustaleń –o zdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy - Sąd Okręgowy uznał żądanie jego odwołania za nieuzasadnione,
a zaskarżoną decyzję KRUS za trafną i odpowiadającą prawu , podzielając w ocenie prawnej sprawy, stanowisko pozwanego organu rentowego o nie spełnieniu przezM. N.koniecznej przesłanki nabycia prawa do dochodzonego świadczenia zart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników( tekst jednolity Dz. U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.).
W podstawie prawnej wyroku powołany zostałart. 47714§ 1kpc.

Wyrok Sądu Okręgowego Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie zaskarżony został przez wnioskodawcę.
W apelacji wnioskodawca wniósł o zmianę wyroku Sądu I instancji i przyznanie prawa do renty ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Zarzucił, że wyrok Sądu Okręgowego jest dla niego krzywdzący, bowiem stan jego zdrowia ciągle się pogarsza, a on sam znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, rozpoznając apelację wnioskodawcy zważył co następuje:

Apelacja wnioskodawcyM. N.jest niezasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia uprawnienia wnioskodawcy do renty rolniczej, a w szczególności ustalenia, czy spełnia on przesłankę zart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników(Dz. U.z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) tj. czy jest ona osobą całkowicie niezdolną do pracyw gospodarstwie rolnym, czyli osobą, u której ze względu na pogorszenie się stanu zdrowia istnieją przeciwwskazania do osobistego wykonywania niezbędnych pracw danym gospodarstwie rolnym, czy niezdolność ma charakter trwały, czy okresowyi kiedy powstała.
Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 13 lipca 2012r. jest – w ocenie tut. Sądu - wyrokiem trafnym i odpowiadającym prawu, zaś w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie występują jakiekolwiek przesłanki zaskarżenia mogące wyrok ten wzruszyć, również te, które Sąd II instancji ma na uwadze z urzędu (art. 378 § 1 kpc).
Przede wszystkim, już na wstępie stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia, czy wnioskodawca jest długotrwale niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a tym samym, czy spełnia konieczną przesłankę nabycia prawa do dochodzonego świadczenia rentowego określoną wart. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.
Dokonana przez ten Sąd ocena dowodów, na jakich oparł się on w swym negatywnym dla odwołującego w tej mierze ustaleniu, nie jest oceną dowolną, ale mieszczącą się w granicach oceny swobodnej, o jakiej stanowiart. 233 § 1 k.p.c.mający swe pełne zastosowanie, także do oceny dowodu z opinii biegłego.
Sąd I instancji, podzielając konkluzję opinii powołanych w sprawie biegłycho braku podstaw do uznania odwołującego za osobę całkowicie niezdolną do pracyw gospodarstwie rolnym, miał na względzie te wszystkie wypracowane w orzecznictwie sądowym kryteria oceny tego dowodu, które przemawiają za przyjęciem jego miarodajności (bliżej o nich w orzeczeniach Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1990 r. I PR 148/90 OSP 1991 nr 11-12, poz. 300, z 14 września 1995 r. II URN 31/95 OSNAP 1996 r., nr 7, poz. 103, czy z dnia 7 listopada 2000r. I CKN 1170/98 OSNC 2001/4/64).
Tak więc zauważyć wypadnie, że powołani w sprawie biegli dysponowali wiadomościami specjalistycznymi, niezbędnymi do stwierdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy, a z kolei wydanie opinii poprzedzone zostało analizą dokumentacji lekarskiej, jak też przeprowadzeniem badania przedmiotowego wnioskodawcy i uzyskanym od niego wywiadem.
Również zarzutów, co do treści opinii nie zawiera apelacja skarżącego, będąca polemiką z ustaleniami Sądu, wynikającą z subiektywnego odczucia wnioskodawcy o jego niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Podkreślić należy, że w postępowaniu sądowym badana jest legalność decyzji i orzekanie o niej możliwe jest tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili jej wydawania, zaś postępowanie dowodowe przed Sądem jest postępowaniem sprawdzającym ustalenia dokonane przez organ rentowy. Zasadą jest zatem, iż Sąd ocenia legalność decyzji organu rentowego według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2005 r. I UK 152/04 OSNP 2005/17/273, a także wyrok SN z dnia 10 marca 1998r., II UKN 555/97 OSNP 1999/5/181).
Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów, Sąd Apelacyjny nie znalazł jakichkolwiek podstaw do zweryfikowania zasadniczego ustalenia SąduI instancji i podzielając je w postępowaniu odwoławczym w całej rozciągłości, potwierdzić też musiał prawidłowość oceny prawnej sprawy Sądu Okręgowego o nie spełnieniu przezM. N.koniecznej przesłanki nabycia prawa do renty rolniczej zart. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników(tekst jednolity Dz. U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.), co stanowiło o braku podstaw do uwzględnienia żądania apelacji wnioskodawcy, która uległa przez Sąd Apelacyjny oddaleniu po myśliart. 385 kpc.

(...)

1
(...)

2

(...)