Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 133/13
Data wyroku: 2013-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska, Barbara Żukowska, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 119§1 kw

Sygn. akt VI Ka 133/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Barbara Żukowska (spr.)
Sędziowie SO Klara Łukaszewska
SO Andrzej Wieja
Protokolant Małgorzata Dzieniszewska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r.
sprawyD. B.
oskarżonego zart. 278 § 1 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt IIK 868/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. B.uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną,

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 80 złotych.

UZASADNIENIE
D. B.oskarżony był o to, że w dniu 5 sierpnia 2011 r. na terenie(...)Kopalni (...)wB., rejonu(...)dokonał zaboru, w celu przywłaszczenia 11 sztuk sworzni do płyt KWK 1500 i 44 sztuk nakładek stalowych do czerpaków R120M powodując tym straty w kwocie 810, 04 zł na szkodę(...)Kopalni (...), tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. IIK 868/12:

1
uznał oskarżonegoD. B.za winnego tego, że w dniu 05.08.2011 r. na terenie(...)Kopalni (...)wB., rejonu(...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 7 sztuk sworzni do płyt KWK 1500, powodując tym straty w wysokości 140, - złotych na szkodę(...)Kopani(...), tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw wymierzył mu karę 600 złotych grzywny,

2
na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(DZ.U. nr 49 poz. 223 z 1983 r. z późn. zm.) wymierzył mu opłatę w wysokości 60, - zł.

W osobiście sporządzonej apelacji, skierowanej przeciwko całości wyroku, oskarżony zarzucił oparcie orzeczenia o błędnie dokonane ustalenia faktyczne, wynikające z nierzetelnie przeprowadzonego postępowania dowodowego.
Oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od popełnienia przypisanego mu czynu.
W toku rozprawy odwoławczej obrońcaD. B.popierając apelację osobiście wywiedzioną przez oskarżonego złożył alternatywny wniosek o odstąpienie od wymierzenia oskarżonemu kary; wniosek taki złożony został również przez oskarżonego.

Sąd Okręgowy, zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego jest niezasadna w stopniu oczywistym. Żaden z argumentów podniesionych w apelacji nie podważa prawidłowych ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie opartych o dokonaną w sposób zgodny z wymogami przepisuart. 7 kpkocenę przeprowadzonych w toku rozprawy głównej dowodów.
Apelacja, w której oskarżony kwestionuje oparcie wyroku na błędnie dokonanych ustaleniach faktycznych ogranicza się wyłącznie do stwierdzenia, że: „pracownicy straży przemysłowej nie chcieli prowadzić (z oskarżonym) konstruktywnego dialogu, z góry uznali oskarżonego za osobę, która dopuszcza się kradzieży…”, „postępowanie wyjaśniające powinien przejąć organ do tego powołany – Policja”, „nieumożliwiono organowi ścigania rzetelnego zbadania całego zajścia i wysłuchania oskarżonego …, spisania protokołu, oględzin miejsca zdarzenia, zabezpieczenia w sposób prawidłowy dowodów …”. Oskarżony wskazał również na swoje „odczucia” co do rzetelności świadków, wyraził ubolewanie, iż Sąd Rejonowy „nie sporządził wniosku o ukaranie świadków ale uznał ich zeznania za prawdziwe, logiczne i uzupełniające się”, podniósł, iż „zaniepokoił go brak daty i godziny na udostępnionej przez służbę kopalnianą dokumentacji fotograficznej”. Podniósł również, iż wadliwie zrozumiane zostały jego wyjaśnienia a nadto, iż „nie da się jednoznacznie usunąć wątpliwości, co w końcowym etapie zrobiłby ze znalezionymi sworzniami” (znalezionymi w samochodzie oskarżonego).
Odnosząc się chronologicznie do podniesionych przez oskarżonego w apelacji argumentów wskazać należy, iż postępowanie przygotowawcze w przedmiotowej sprawie prowadzone było przez Policję – w Komisariacie Policji wB.wydane zostało postanowienie o wszczęciu dochodzenia. Na pracownikach Straży(...)nie ciążył obowiązek prowadzenia z zatrzymanymD. B.”konstruktywnego dialogu” i nie do kompetencji tychże funkcjonariuszy należało przesądzenie, czy oskarżony jest „osobą, która dopuszcza się kradzieży”.
Sporządzony wobec oskarżonego przez Komisariat Policji wB.akt oskarżenia (zatwierdzony przez prokuratora) przesłany został do Sądu Rejonowego w Zgorzelcu i Sąd ten, realizując cele wskazane w przepisieart. 2 § 1 i § 2 kpk, przeprowadził prawidłowe i pełne postępowanie dowodowe, konieczne dla ustalenia prawdy materialnej, a w konsekwencji dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Dokonanie przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych poprzedzone zostało swobodną (a nie dowolną) oceną przeprowadzonych dowodów. Dokonana, przedstawiona w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej (tj. niezgodności z treścią dowodów) lub logicznej (błędu w rozumowaniu i wnioskowaniu), w żadnym razie nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy.
Sposób, w jaki Sąd I instancji przeanalizował zgromadzone w sprawie dowody stosując zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) czyni ocenę dokonaną przez ten Sąd bardzo rzetelną i wszechstronną, zgodną – co już wskazano - z regułami przepisuart. 7 kpk, przez co niepodważalną.
Przede wszystkim Sąd Rejonowy przekonująco wykazał dlaczego odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, iż przeniósł do swojego samochodu 6 stalowych sworzni, uznając, iż zostały przez kogoś porzucone.
Nie sposób podważyć prawidłowości rozumowania Sądu Rejonowego wywodzącego, że oskarżony, zatrudniony w(...)T.jako spawacz „wiedział co znalazł i skąd znalezione sworznie pochodziły”. Wszystkie ujawnione w samochodzie oskarżonego sworznie posiadały przyspawane uchwyty ułatwiające ich przenoszenie (jeden sworzeń ważył 25 kg), znalezione zostały w niedużej odległości od Kopalni i w tych okolicznościach istotnie nie sposób przyjąć, by oskarżony nie wiedział skąd owe sworznie pochodzą, a miał prawo sądzić, że (spacerując po lesie) znalazł przedmioty porzucone przez właściciela a zatem niczyje.
Istotnym jest również, iżD. B.zatrzymany został przez pracowników ochrony na gorącym uczynku, gdy wyniósł kolejny sworzeń z przyspawanym uchwytem.
Zeznania świadkówA. K.,K. P.potwierdziły pochodzenie ujawnionych, zabranych przez oskarżonego sworzni, fakt kilkukrotnego opuszczania przez oskarżonego krytycznego dnia hali warsztatowej i wychodzenia poza teren Kopalni.
Oskarżony, będący pracownikiem(...)T.miał obowiązek każdorazowego poinformowania przełożonych o opuszczeniu miejsca pracy, jednakże tego nie uczynił; w momencie zatrzymania przez funkcjonariuszy ochrony zaprzeczał, by był pracownikiem Kopalni.
Brak daty i godziny na znajdujących się w aktach sprawy fotografiach pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro fotografie te wyłącznie dokumentowały okoliczności zrelacjonowane zeznaniami świadków, rzetelności tychże fotografiiD. B.nie podważał wcześniej, przeciwnie – przyznał iż „ na karcie 5a na zdjęciu drugim widnieje stan, jak wrzuciłem te sworznie na tylne siedzenie”.
Nie jest prawdziwe zawarte w apelacji twierdzenie, iż „uniemożliwiono właściwemu organowi ścigania rzetelnego zbadania całego zajścia i wysłuchania (oskarżonego) co ma w tej sprawie do powiedzenia”. (cyt. z apelacji). Prowadzący postępowanie dowodowe Komisariat Policji przeprowadził je w sposób zgodny z wymogami przepisuart. 297 kpk.
D. B.po postawieniu mu zarzutu popełnienia przestępstwa skorzystał z przysługującego mu prawa i odmówił składania jakichkolwiek wyjaśnień, a nie został pozbawiony prawa „wysłuchania go”.
Celem rzetelnego wyjaśnienia przedmiotowej sprawy Sąd Rejonowy przeprowadził dowód z oględzin miejsca zdarzenia.
Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone zatem w przedmiotowej sprawie w sposób zgodny z wymogami przepisuKodeksu postępowania karnego; ustalenie sprawstwa i winyD. B.w popełnieniu przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem czynu jest prawidłowe, prawidłowości tegoż ustalenia w żadnym razie podważyły wyjaśnienia oskarżonego, iż „w Kopalni ogólnie jest bałagan, metalowe elementy można znaleźć porozrzucane, tam są zbieracze złomu, widać, jak kierują się w kierunku skupu złomu” (k. 89v).
Konkludując, apelacja oskarżonego nie zawierająca żadnych merytorycznie słusznych argumentów czyni oczywiście niezasadnym postawiony w niej zarzut i wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieD. B.od popełnienia przypisanego mu wykroczenia.
Nie znalazł Sąd Okręgowy również podstaw by zmienić zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze.
W ocenie Sądu Okręgowego wymierzonaD. B.na podstawie art. 119 § 1 kw kara 600 złotych grzywny orzeczona została w sposób wyważony z uwzględnieniem istotnych okoliczności dotyczących przypisanegoD. B.czynu, okoliczności podmiotowych sprawcy.
Nienaganny dotychczas tryb życia, brak wcześniejszej karalności, dobra opinia o pracownikuD. B.to istotne okoliczności uwzględnione przez Sąd Rejonowy w procesie orzekania o karze, przesądzające o orzeczeniu – spośród alternatywnie przewidzianych w przepisie art. 119 § 1 kw kar aresztu, ograniczenia wolności i grzywny – kary najłagodniejszego rodzaju, której wymiar nie razi surowością. Sąd Okręgowy nie znalazł argumentów dla uwzględnienia wniosków złożonych przez oskarżonego i jego obrońcę w toku rozprawy odwoławczej o odstąpienie od wymierzenia kary: wartość zagarniętych przedmiotów przesądziła o przyjętej w wyroku Sądu I instancji kwalifikacji prawnej przypisanegoD. B.czynu, jednakże wysoki stopień świadomości pochodzenia tychże przedmiotów, konsekwencja w realizacji podjętego zamiaru ich zaboru przesądza o ocenie, iż stopień społecznej szkodliwości tego czynu był wysoki, nie umniejsza go „ogólny bałagan” panujący w Kopalni.
Orzeczona wobecD. B.kara winna wpłynąć nań wychowawczo, nadto winna wywołać w odczuciu społecznym – środowisku zawodowym oskarżonego – przekonanie o nieopłacalności działań sprzecznych z prawem i tym samym zrealizować ogólnoprewencyjne cele kary (zgodnie z przepisem art. 33 § 1 kw).
Nie znajdując podstaw do jakiejkolwiek ingerencji w treść zaskarżonego wyroku, stwierdzając oczywistą niezasadność apelacji wywiedzionej przezD. B.Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o przepisart. 634 kpk.