Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 770/13
Data wyroku: 2013-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roger Michalczyk
Słowa kluczowe: Postępowanie W Sprawach O Wykroczenia
Podstawa prawna: art. 92 a k.w.
Teza: Upływ terminu karalności wykroczenia pozwala sądowi odwoławczemu do ograniczenia rozpoznania apelacji do w/wym. uchylenia (przy braku podstaw do uniewinnienia obwinionego).

Sygn. akt. IV Ka 770/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Roger Michalczyk
Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Bobak
przy udziale oskarżyciela ------
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 roku
sprawyK. P.
obwinionego z art. 92a kw w zw. z art. 20 ust.1 PRD
na skutek apelacji wniesionych przez obwinionego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Tucholi
z dnia 3 kwietnia 2013 roku sygn. akt VII W 16/13
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw postępowanie umarza; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa;

1

sygn. akt IV Ka 770/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Tucholi uznano obwinionegoK. P.za winnego popełnienia w dniu 22 czerwca 2011r. wykroczenia z art. 92a kw i na podstawie tego artykułu wymierzono jemu karę grzywny w wysokości 200 złotych. W wyroku rozstrzygnięto także o kosztach postępowania.
Apelacje od powyższego wyrok złożyli: obwiniony i jego obrońca.
Obwiniony zaskarżył wyrok w całości i zarzucił obrazę art. 71 §4 kpow w zw. z art. 8 kpow poprzez przeprowadzenie rozprawy w dniu 3 kwietnia 2013r. pod jego nieobecność, w sytuacji, gdy został zawiadomiony telefonicznie przez pracownika sekretariatu sądu o terminie rozprawy wyznaczonym na 13:30 dopiero po godzinie 13:00, co w tak krótkim czasie z przyczyn obiektywnych wykluczało jego stawiennictwo w Sądzie Rejonowym w Tucholi (oddalonym od jego miejsca zamieszkania o blisko 300 km), a zatem Sąd nie mógł uznać jego nieobecności za nieusprawiedliwioną i procedować zaocznie, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia jego prawa do obrony. W konsekwencji, obwiniony domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca obwinionego zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:
- obrazęart. 410 kpkw zw. zart. 82§1kpow w zw. zart. 129b ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym- poprzez oparcie skarżonego rozstrzygnięcia na dowodzie w postaci zdjęcia zarejestrowanego przy użyciu fotoradaru przenośnego ustawionego przez straż gminną wK., mimo iż w dacie, kiedy miało zostać ujawnione wykroczenie, strażnicy straży gminnej nie

2
posiadali uprawnienia do przeprowadzania kontroli prędkości za pomocą urządzeń stacjonarnych, albowiem przepisy wykonawcze wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej wart. 129h ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym- jeszcze nie obowiązywały, a zatem do czasu ich wydania upoważnienie ustawowe przyznane strażnikom straży gminnej - pozostawało „martwe", co w konsekwencji powodowało, iż w/w materiał dowodowy nie mógł zostać przez Sąd uznany, jako podstawa do poczynienia na jego podstawie ustaleń faktycznych w zakresie czynu zarzuconego obwinionemu we wniosku o ukaranie.
Na podstawieart. 427§3 kpkw zw. zart. 109§2kpow obrońca wskazał na nową okoliczność, jaka zaistniała po wydaniu skarżonego wyroku w postaci upływu terminu przedawnienia karalności wykroczenia.
W oparciu o powyższe zarzuty obrońca obwinionego domagał się zmiany wyroku i uniewinnienia obwinionego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania z uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zasadny był zarzut obrońcy obwinionego dotyczący upływu terminu przedawnienia karalności wykroczenia.
Zgodnie zart. 45 § 1kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. W sytuacji, gdy zgodnie zart. 45 § 1kw karalność wykroczenia ustała, stosownie do wymoguart. 5 § 1 pkt 4 kpw, postępowanie umarza się (vide: wyrok SN z dnia 8.09.2005 roku, V KK 235/2005, OSNSK 2005, poz. 1628).

3
W niniejszej sprawie czyn objęty wnioskiem o ukaranie popełniono w dniu 22 czerwca 2011 roku. W związku z tym, iż postępowanie wszczęte zostało przed upływem roku od daty czynu, jego karalność ustała po upływie dwóch lat od jego popełnienia, tj. w dniu 22 czerwca 2013 roku, co musiało skutkować umorzeniem postępowania.
W tych okolicznościach, Sąd Okręgowy na podstawieart. 436 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwograniczył rozpoznanie apelacji tylko do ww. uchybienia (nie znajdując jednocześnie podstaw do uniewinnienia obwinionego), albowiem rozpoznanie apelacji w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 118§2 kpow.