Sąd Okręgowy w Słupsku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Cz 99/13
Data wyroku: 2013-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Jastrzębski, Mariusz Struski, Mariola Watemborska
Słowa kluczowe: Koszty Egzekucji
Podstawa prawna: art. 770 kpc

Sygn. akt IV Cz 99/13

POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Mariusz Struski
Sędziowie:  SO Andrzej Jastrzębski (spr.)
SO Mariola Watemborska

po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 roku w Słupsku
na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi dłużnikaK. R.
na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w LęborkuW. W.podjętą w sprawie Km 279/12 w dniu 2 sierpnia 2012 r., polegającą na ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego

z udziałem wierzycielaM. B.

na skutek zażalenia dłużnika
na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I Co 1437/12

postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
DłużnikK. R.wniósł skargę na czynność komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w LęborkuW. W., podjętą w sprawie Km 279/12 w dniu 11 lipca 2012 roku, polegającą na ustaleniu kosztów egzekucji, w tym przyznaniu wierzycielowi zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu egzekucyjnym w kwocie 150 zł i obciążeniu nimi dłużnika.
W uzasadnieniu wskazał, że nie dał wierzycielowi podstaw do złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji, bowiem opóźnienie ze spełnieniem świadczenia nie wynikało z jego winy. Z tego też względu nie powinien ponosić kosztów związanych z jej wszczęciem i prowadzeniem.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 roku, wydanym w sprawie I Co 1437/12, Sąd Rejonowy w Lęborku oddalił skargę dłużnika. W uzasadnieniu wskazał, że organ egzekucyjny, jakim jest komornik sądowy nie jest na podstawieart. 804 k.p.c.uprawniony do badania zasadności i wymagalności świadczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym. Jego obowiązkiem jest wszczęcie i prowadzenie na wniosek wierzyciela postępowania egzekucyjnego do momentu wyegzekwowania dochodzonego świadczenia. Sąd Rejonowy stwierdził również, że postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lęborku z dnia 11 lipca 2012 roku ustalające koszty egzekucji w sprawie Km 279/12 jest zgodne zart. 770 k.p.c.
Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem dłużnik, domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy. Po raz kolejny zakwestionował przy tym zasadność wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie budzi wątpliwości wobec treściart. 804 k.p.c., że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, jako że celem postępowania egzekucyjnego nie jest ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sporu, lecz wykonanie tytułu wykonawczego. W konsekwencji ani sąd, ani komornik działający jako organ egzekucyjny nie może badać zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W ten sposób ustawodawca określił wyraźną granicę pomiędzy postępowaniem rozpoznawczym i egzekucyjnym. Brak tej reguły mógłby doprowadzić do sytuacji, w której organ egzekucyjny dokonywałby samodzielnej oceny kwestii merytorycznych i przejąłby funkcję orzekania zastrzeżoną dla innych organów(Komentarz do art. 804 kodeksu postepowania cywilnego. A. Stangret-Smoczyńska – za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Lex Omega).
Sam fakt złożenia przez wierzyciela wniosku o wszczęcie egzekucji wraz z tytułem wykonawczym obliguje komornika do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. O momencie skierowania tytułu wykonawczego do komornika decyduje przy tym wierzyciel. Fakt dysponowania tytułem wykonawczym jest równoznaczny z tym, iż stwierdzone w jego treści świadczenie jest już wymagalne (dłużnik spóźnia się z jego realizacją) i nadaje się do wyegzekwowania w drodze egzekucji.
W ocenie Sądu Okręgowego nieuprawnione są twierdzenia skarżącego, że nie dał on wierzycielowi podstaw do wszczęcia egzekucji. Powoływanie się na nieprzyznanie mu w terminie lokalu socjalnego nie ma bowiem znaczenia w kontekście spełnienia świadczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym dostarczonym przez wierzyciela. BezsprzecznieK. R.pozostawał w zwłoce ze spełnieniem świadczenia. Fakt ten dawał wierzycielowi prawo do skorzystania z pomocy komornika.
Komornik sądowy był zatem zobowiązany do wszczęcia na wniosek wierzyciela postępowania egzekucyjnego. Był też uprawniony na podstawieart. 770 k.p.c.do ustalenia kosztów egzekucyjnych poprzez wydanie stosownego postanowienia. Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji co do zasadności i prawidłowości rozstrzygnięcia o kosztach, dokonanego przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w LęborkuW. W.. Przywołany przepis ten stanowi bowiem, że dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, które są ściągane wraz z egzekwowanym roszczeniem. Ustalane są zaś przez organ prowadzący postępowanie. Jeżeli jest nim komornik, a tak też jest w niniejszej sprawie, ustala on koszty postępowania odrębnym postanowieniem, podobnie jak sąd. Wskazać bowiem należy, że przy ustalaniu kosztów postępowania egzekucyjnego stosuje się uzupełniająco ogólne przepisy o zwrocie kosztów procesu (art. 98 – 110 kpc). Takie stanowisko zajął też Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 lutego 1996 r., III CZP 17/96 (Palestra 1998, z. 7-8, s. 240).
Z tych też względów uznać należy, że skarżący dłużnik nie zdołał podważyć prawidłowości postanowienia Komornika Sądowego w przedmiocie kosztów procesu, jak również zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego, rozpoznającego skargę dłużnika na przedmiotowe postanowienie. Nie wykazał bowiem, aby doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego (egzekucyjnego), co prowadzi z kolei do wniosku, że zażalenie nie mogło odnieść pożądanego skutku.
W tym stanie rzeczy Sąd odwoławczy, na zasadzieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.orzekł, jak w sentencji.