Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1822/13
Data wyroku: 2014-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Arczyński

Sygn. akt IX Ka 1822/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Wojciech Arczyński

Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 roku
sprawyZ. Z.
oskarżonego o przestępstwo zart.178 a § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Sandomierzu
z dnia 10 października 2013 roku sygn. akt II K 563/13

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że wymiar orzeczonego oskarżonemuZ. Z.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych łagodzi do 1 (jednego) roku;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonegoZ. Z.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem wydatków za II instancję.

Sygn. akt IX Ka 1822/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Sandomierzu wyrokiem z dnia 10 października 2013 r., o sygn. akt II K 563/13 uznał oskarżonegoZ. Z.winnym tego, że w dniu 19 sierpnia 2013 roku w miejscowościJ., gminaO., woj.(...), będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem sądowym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w Sandomierzu w sprawie o syng. akt II K 53/12, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny ciągnik rolniczymarki W.onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości.
Sąd kwalifikując ten czyn jako występek zart. 178a § 4 k.k.na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 4 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata. Ponadto na podstawieart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i § 3 k.k.orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych oraz na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł świadczenie pieniężne w kwocie 100,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, na podstawieart. 63 § 2 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy począwszy od dnia 28 sierpnia 2013 r. Od oskarżonego zasądził na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200,00 złotych tytułem kosztów sądowych.
Apelację od wyroku sądu I instancji wywiódł oskarżony, zarzucając rażącą niewspółmierność kary w zakresie orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, w pozostałym zakresie nie kwestionując warunków orzeczonej kary. Oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w ten sposób, aby okres trwania środka karnego złagodzić do 7 miesięcy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja okazała się częściowo zasadna.
Z jej treści wynika, iż skarżący kwestionuje wyłącznie wymiar orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych nie podważając zasadności wyroku w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych, przyjęcia zasady jego zawinienia, kwalifikacji prawnej czynu oraz pozostałych orzeczeń dotyczących wymiaru kary.
Słusznie zważył Sąd I instancji, że wymierzona kara powinna być adekwatna do stopnia zawinienia, a także stopnia społecznej szkodliwości czynu sprawcy. Orzekając wymiar kary Sąd uwzględnił rodzaj i charakter naruszonego dobra oraz właściwości osobiste sprawcy. Orzeczoną karę Sąd uznał za adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia zawinienia, jak i celową z punktu widzenia jej prewencyjnego oddziaływania. Ponadto Sąd zastosowałart. 69 § 4 k.k.warunkowo zawieszając wykonanie orzeczonej kary, uznając przewlekłą chorobę onkologiczną sprawcy, konieczność opieki nad 90-letnią matkąZ. Z., a także „niewysoki stopień nietrzeźwości”, jako szczególnie uzasadniony przypadek.
Zatem, jak wynika z treści wyroku, Sąd I instancji przyjął zasadę wymiaru kary zasadniczej w jej dolnych granicach na poziomie równym minimum ustawowego zagrożenia, na takim samym poziomie ustalając okres próby.
Zgodzić należy się z tezą Sądu I instancji, że zakres oraz czas trwania wymierzonego środka karnego uzależnione są od stopnia zagrożenia, jakie może stwarzać powrót sprawcy do ruchu. Pamiętać jednak należy, że „niewysoki stopień nietrzeźwości”, leczenie onkologiczne oraz postawa skazanego zostały uznane za okoliczności łagodzące wymiar kary i jej ukształtowanie w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Zgodnie z brzmieniemart. 43 § 1 k.k.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów orzeka się w latach, od roku do 10 lat. Nie jest zatem możliwe przychylenie się do żądania zawartego w osnowie apelacji sprawcy. Mając na uwadzeart. 53 § 1 k.k., zgodnie z którym sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, uznać należy, że wymiar środka karnego złagodzony do 1 roku, czyli dolnej granicy ustawowego zagrożenia, odpowiada zasadom orzekania przyjętym przez Sąd I instancji.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jak w wyroku.

SSO Wojciech Arczyński