Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1066/13
Data wyroku: 2013-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Skibińska
Podstawa prawna: art. 180 § 1 kk i art. 64 § 1 kk

Sygn. akt II K 1066/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 sierpnia 2013 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Anna Skibińska
Protokolant  Joanna Szajkowska

po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r.

sprawyR. S.

     synaJ.iH.z d.C.

urodzonego w dniu (...)wJ.

oskarżonego o to, że:
w dniu 23.05.2013 roku wJ.naul. (...)po uprzednim użyciu przemocy wobecG. D.i doprowadzeniu jej do stanu bezbronności w ten sposób, że przewrócił pokrzywdzoną na ziemie a następnie przycisnął ją swoim ciałem do ziemi, po czym dokonał zaboru jej torebki wraz z zawartością w postaci: dowodu osobistego, portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 2.300 zł, telefonu komórkowegom-ki S.model(...), kluczy do mieszkania, karty bibliotecznej, legitymacji biletu miesięcznego nr(...), karty klubowej(...), kosmetyków, klapek powodując szkodę w łącznej wysokości 2.400 zł na rzecz pokrzywdzonej, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 17 października 2007 roku sygnatura akt IIK 678/07 za czyny zart. 280 § 1 kkoraz280 § 1 kkiart. 275 § 1 kkiart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę łączną 3 /trzech/ lat pozbawienia wolności, która odbywał w okresie od 20.06.2007 roku do 17.10.2007 roku, od 11.12.2007 roku do 09.06.2008 roku i od 09.06.2009 roku do dnia 13.08.2011 roku czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa.

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
oskarżonegoR. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuR. S.okres zatrzymania od dnia 25 maja 2013 r. do dnia 22 sierpnia 2013 r.;

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoR. S.środek karny w postaci obowiązku zapłaty na rzecz pokrzywdzonejG. D.kwoty 2.390 (dwóch tysięcy trzystu dziewięćdziesięciu) złotych tytułem naprawienia szkody, a nadto kwoty 3.000 (trzech tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

IV
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. K.kwotę 720 (siedmiuset dwudziestu) złotych tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu i dalej idącą kwotę 165,60 zł (stu sześćdziesięciu pięciu złotych sześćdziesięciu groszy) tytułem podatku od towarów i usług;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 23 maja 2013 roku wJ.G. D.wracała do domu. Wysiadła z autobusu miejskiego linii nr 6 na przystanku(...)i skierowała się w kierunku swojego miejsca zamieszkania przezPlac (...).R. S.zauważyłG. D.w momencie, gdy wysiadała z autobusu.R. S.planował dokonanie naG. D.rozboju, ponieważ chciał mieć pieniądze na narkotyki, alkohol i inne wydatki.R. S.obserwowałG. D.i podążał za nią. NaPlacu (...), pomiędzyhotelem (...)ahotelem (...)R. S.przewróciłG. D.na ziemię a następnie przycisnął ją swoim ciałem do ziemi, po czym zabrał jej torebkę, w której znajdowały się: dowód osobisty, portfel z zawartością pieniędzy w kwocie 2.300 zł, telefon komórkowymarki S.model(...), klucze do mieszkania, karta biblioteczna, legitymacji biletu miesięcznego o numerze(...), karta klubowa(...), kosmetyki i klapek. Łączna wartość przedmiotów zabranych przezR. S.wraz z pieniędzmi wyniosła 2.400 złotych.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoR. S.– k.14-15, 59, 61, 65-66, zeznania świadkaG. D.– k. 11, 186, zeznania świadkaB. Z.– k. 28-29, 186, zeznania świadkaD. W.– k. 40, 186, protokoły oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną – k. 36-39, 42-46.
W toku czynności procesowychG. D.odzyskała portfel o wartości dziesięciu złotych oraz dowód osobisty, kartę biblioteczną, legitymację biletu miesięcznego i kartę klubową.
Dowód: zeznania świadkaG. D.– k. 86.
R. S.był uprzednio karany. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 17 października 2007 roku w sprawie o sygn. akt II K 678/07R. S.został skazany za czyn zart. 280 § 1 k.k.oraz280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę dwóch lat i dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności, za czyn zart. 280 § 1 k.k.na karę dwóch lat i trzech miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono karę łączną trzech lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 20 czerwca 2007 roku do 17 października 2007 roku, od 11 grudnia 2007 roku do 09 czerwca 2008 roku i od 09 czerwca 2009 roku do dnia 13 sierpnia 2011 roku.
Dowód: dane o karalności – k. 31, odpis wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 17 października 2007 r. w sprawie o sygn. akt II K 678/07 wraz z informacją o okresach odbywania kary – k. 50, odpis wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. akt II K 45/07 – k. 51.
R. S.jest upośledzony w stopniu lekkim oraz stwierdzono u niego uzależnienie mieszane. W czasie popełniania czynu miał ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia zarzucanych mu czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem w stopniu nieznacznym. Może brać udział w toczącym się postępowaniu karnym i przebywać w warunkach izolacyjnych.
Dowód: opinia biegłych – k. 107-109.
R. S.posiada wykształcenie podstawowe, nie posiada zawodu. Jest kawalerem, nie posiada dzieci. Nie posiada majątku.
Dowód: dane o osobie – k. 185.
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyR. S.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Złożył obszerne wyjaśnienia, w których opisał przesłanki jakie nim kierował, sposób działania i przebieg zdarzeń po popełnieniu czynu.
W toku postępowania sądowego oskarżonyR. S.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż namówiła goJ. C.. Odmówił udzielenia odpowiedzi na pytania.

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnieniom oskarżonegoR. S.Sąd dał wiarę częściowo, a mianowicie w takim zakresie, w jakim przyznawał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu. W takim zakresie jego wyjaśnienia pozostają zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Za niewiarygodne Sąd uznał twierdzenia oskarżonego, iż do popełnieniu tego czynu został on nakłoniony przezJ. C.. Jak wynika z ustaleń dokonanych w toku postępowania przygotowawczego pod wskazywanym przez oskarżonego adresem taka osoba nie zamieszkuje, ponieważ brak tam budynku mieszkalnego. Z uwagi na zamieszkiwanie oskarżonego wC.i fakt, iż oskarżony twierdził, że wskazywana przez niego osoba mieszka naulicy (...)wC.przy giełdzie, dokonano sprawdzenia przyulicy (...)wC., jako, żeulica (...)nie znajduje się wC.a w centrumJ., zaś przy tzw. giełdzie znajduje sięulica (...). Naulicy (...)nie zamieszkuje osoba wskazywana przez oskarżonego. Ponadto wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim opisał wykorzystanie pieniędzyG. D.pozostają w sprzeczności w przedstawianą przez niego wersją o nakłonieniu go przez inną osobę w zakresie czasu i sposobu dzielenia się z tą osobą pieniędzmi. Nie jest przecież możliwe, by zJ. C.podzielił całą kwotę zabraną z torebkiG. D., skoro wcześniej część tych pieniędzy została wydana w opisany przez samego oskarżonego sposób. Ustalono również, że na terenieJ.nie figuruje w bazie danych PESEL żadna osoba o imieniu i nazwiskuJ. C.. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie Sąd uznał wyłącznie za wyraz nieudolnej linii obrony obranej przez oskarżonego, ukierunkowanej na uniknięcie grożącej oskarżonemu odpowiedzialności karnej, mimo, iż nawet gdyby oskarżony został przez inną osobę nakłoniony do popełnienia tego czynu, nie zwalniałoby go to z odpowiedzialności za popełnienie przestępstwa.
Zeznania wszystkich świadków przesłuchanych w toku postępowania Sąd uznał za wiarygodne w całości. Pokrzywdzona konsekwentnie, obszernie i wyczerpująco opisała przebieg zdarzenia, w którym brała udział. ŚwiadekB. Z.opisała wyczerpująco przebieg zdarzeń związany ze znalezieniem części przedmiotów należących do pokrzywdzonej. Logiczne i spójne zeznania świadkaD. W.zasługują na wiarę w całości. Świadek zwięźle opisał zdarzenie, w którym uczestniczył i podejmowane przez siebie czynności. Zdarzenie, którego dotyczyło zeznania świadkaD. W.miało miejsce w związku z wykonywaną przez niego pracą zawodową i związanymi z nią czynnościami, wykonywanymi przez świadka rutynowo, a tym samym bez większego zaangażowania emocjonalnego. Zeznania wszystkich świadków wzajemnie ze sobą korespondują. Świadkowie pozostają dla oskarżonego osobami obcymi i nie istnieje między nimi konflikt, ani żadna inna relacja tego rodzaju, która mogłaby skłaniać świadków do składania nieprawdziwych a niekorzystnych dla oskarżonego zeznań. Ponadto zeznania świadków korespondują z wyjaśnieniami samego oskarżonego. Zeznania żadnego ze świadków nie były w toku procesu kwestionowane. Nie uszła uwadze Sądu drobna rozbieżność, jaka pojawiła się w zeznaniach świadkaB. Z., jednak dotyczy ona okoliczności drobnej, nie dotyczącej wprost zarzutu stawianego oskarżonemu i nie podważa wiarygodności zeznań świadka, lecz przeciwnie, wskazuje na szczerość i spontaniczność w ich składaniu. Podawana przezG. D.wartość odzyskanego portfela nie budzi wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez strony.
Treść dokumentów zawartych w aktach sprawy nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, gdyż zostały one sporządzone w prawidłowy sposób, przez osoby posiadające ku temu stosowne uprawnienia, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana.
Opinię biegłych Sąd ocenił jako jasną, pełną, wolną od sprzeczności i sporządzoną w oparciu o szeroką wiedzę specjalistyczną posiadaną przez biegłych. Brak podstaw do kwestionowania opinii biegłych. Jest oczywistym, iż wydając opinię biegli kierują się danymi wykraczającymi poza dokumentację zawartą w aktach sprawy. Gdyby było inaczej, do wydania opinii biegłych wystarczającym byłoby zapoznanie się z aktami sprawy, nie zaś przeprowadzanie badania oskarżonego.
R. S.jest zdolny do zawinienia.R. S.jest upośledzony w stopniu lekkim oraz stwierdzono u niego uzależnienie mieszane. W czasie czynu miał ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia zarzucanych mu czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem w stopniu nieznacznym. Może brać udział w toczącym się postępowaniu karnym i przebywać w warunkach izolacyjnych.R. S.nie był niepoczytalny, jak również nie pozostawał w usprawiedliwionym błędzie co do bezprawności czynu lub okoliczności ją wyłączającej. Działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, nie pozostawał w stanie wyższej konieczności, nie działał w warunkach obrony koniecznej. Nie znajduje wobec niego zastosowaniaart. 31 § 1 lub 2 k.k.
Sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości.R. S.w dniu 23 maja 2013 roku wJ.naPlacu (...)po uprzednim użyciu przemocy wobecG. D.i doprowadzeniu jej do stanu bezbronności w ten sposób, że przewrócił pokrzywdzoną na ziemię a następnie przycisnął ją swoim ciałem do ziemi, po czym dokonał zaboru jej torebki wraz z zawartością w postaci: dowodu osobistego, portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 2.300 zł, telefonu komórkowegom-ki S.model(...), kluczy do mieszkania, karty bibliotecznej, legitymacji biletu miesięcznego nr(...), karty klubowej(...), kosmetyków, klapek powodując szkodę w łącznej wysokości 2.400 zł na rzecz pokrzywdzonej, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 17 października 2007 roku w sprawie o sygn. akt II K 678/07 za czyny zart. 280 § 1 k.k.oraz280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę łączną trzech lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 20 czerwca 2007 roku do 17 października 2007 roku, od 11 grudnia 2007 roku do 09 czerwca 2008 roku i od 09 czerwca 2009 roku do dnia 13 sierpnia 2011 roku czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa. Działał przy tym umyślnie, albowiem chcąc dokonać rozboju w opisany sposób zamiar swój zrealizował. Działaniem tym wyczerpał znamiona czynu opisanego wart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Dokonując wyboru kary Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi wart. 53 k.k.Okolicznością łagodzącą było dla oskarżonego konsekwentne przyznawanie się do stawianego zarzutu. Uprzednia karalność za poważne przestępstwa stanowiła okoliczność obciążającą. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż karą odpowiednią wobec oskarżonego będzie kary pozbawienia wolności w wymiarze czterech lat i trzech miesięcy. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara uświadomi mu naganność tego typu postępowania, winna zapobiec popełnianiu przestępstw w przyszłości, jak również spełni swe cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd miał również na względzie, iż sprawca, który w wieku trzydziestu pięciu lat dokonuje trzeciego w swoim życiu rozboju, stanowi poważne zagrożenie dla innych członków społeczeństwa i jego pobyt w warunkach izolacji uchroni innych członków społeczeństwa przed zagrożeniem jakie niesie za sobą zachowanieR. S.. Popełnienie po raz trzeci czynu zart. 280 § 1 k.k.świadczy bowiem o tym, iż oskarżony nie tylko nie dostrzega naganności swojego postępowania, ale i nie ma wewnętrznych oporów przed podejmowaniem takich zachowań, nie licząc się z wyrządzanymi pokrzywdzonym skutkami.
Sąd stosownie do treściart. 63 § 1 k.k.zaliczył okresu stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.
Stosownie do treściart. 46 § 1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w takim zakresie, w jakim pokrzywdzona nie odzyskała zabranych jej przedmiotów, a więc w zakresie łącznej kwoty 2.390 zł. Zdarzenie, jakiego doznała pokrzywdzona niewątpliwie zapadło na długo w jej pamięć. Pokrzywdzona niewątpliwie doznała silnego stresu, co było również łatwo zauważalne w jej zachowaniu na Sali rozpraw. Niewątpliwie w czasie zdarzenia odczuwała strach i poniżenie. Cierpienia związane z bólem i przemocą stosowaną przez oskarżonego oraz niepożądanymi odczuciami psychicznymi nie są możliwe do wyrażenia w pieniądzu. Sąd uznał, iż szkoda niemajątkowa poniesiona przez pokrzywdzoną zamykała się kwotą co najmniej trzech tysięcy złotych, dlatego orzekł o obowiązku zapłacenia jej przez oskarżonego takiej kwoty tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, mając na uwadze, iż koszty nie zostały uiszczone przez oskarżonego.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Z uwagi na fakt, iż oskarżony aktualnie przebywa w areszcie śledczym i nie ma możliwości uzyskania środków na opłacenie kosztów sądowych, Sąd zwolnił go od kosztów sądowych w całości.