Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1235/13
Data wyroku: 2013-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sójka

Sygn. akt IX Ka 1235/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:  SSO Krzysztof Sójka
Protokolant:  st.sekr.sądowy Anna Niebudek

przy udziale oskarżyciela publicznego Urzędu Skarbowego wS.
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r.
sprawyM. S.
oskarżonego o wykroczenie zart.57 § 1 kks
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Starachowicach
z dnia 10 czerwca 2013r. sygn. akt II W 378/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że:

1
w ramach czynów zarzucanych oskarżonemu aktem oskarżenia uznaje go za winnego tego, że będąc podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie od maja 2011 r. do stycznia 2013 r. uporczywie nie wpłacał w ustawowym terminie należnego, zadeklarowanego podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do czerwca, sierpień i grudzień 2011 r., luty, marzec, maj, lipiec, listopad i grudzień 2012 r. w łącznej kwocie 41.613,00 złotych oraz zadeklarowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. na rachunek Urzędu Skarbowego wS.naruszając tym samym przepisy art. 103 ust. 1 ustawy z 11.03.2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) orazart. 45 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych(Dz. U. Nr 51 poz. 307 z 2010 r. z późn. zm.)

tj. wykroczenia zart. 57 § 1 kksi za to na podstawie tegoż przepisu w zw. zart. 48 § 1 i 4 kkswymierza mu karę grzywny w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty za obie instancje;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia) złotych wydatków za postępowanie odwoławcze, zaś kwotę wydatków za postępowanie przed Sądem Rejonowym ustala na 90 (dziewięćdziesiąt) złotych;

IX Ka 1235/13

UZASADNIENIE
M. S.oskarżony został o to, że:

I
będąc podatnikiem podatku od towarów i usług uporczywie nie wpłacałw ustawowym terminie w okresie od maja 2011r. do stycznia 2013r. należnego, zadeklarowanego podatku od towarów i usług za okres: od kwietnia do czerwca, sierpień i grudzień 2011r., luty, marzec, maj, lipiec, listopad i grudzień 2012r. w łącznej kwocie 41613,00 zł, na rachunek Urzędu Skarbowego wS., czym naruszyłart. 103 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(tj. Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)

tj. o wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kks

II
będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych uporczywie nie wpłacał w ustawowym terminie w okresie od stycznia do kwietnia 2012r. należnego, zadeklarowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r. w kwocie 9194,00 zł na rachunek Urzędu Skarbowego wS., czym naruszyłart. 45 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznym(tj. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.)

tj. o wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kks

Sąd Rejonowy w Starachowicach wyrokiem z dnia 10 czerwca 2013r.w sprawie sygn. akt II K 378/13 orzekł:

1
M. S.uznał za winnego popełnienia zarzuconych mu aktem oskarżenia w punktach I i II stanowiących wykroczenia skarbowe i na podstawieart. 57 § 1 kksw związku zart. 47 § 1 kksiart. 48 § 1 i 4 kks,art. 50 § 1 kkswymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 1.000,00 złotych;

2
zasądził odM. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200,00 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym, kwotę 100,00 złotych tytułem opłaty.

Apelację od wyroku tego w całości na swoją korzyść wniósł sam oskarżonyM. S.zarzucając:

- naruszenie prawa materialnego a mianowicie przepisuart. 57 § 1 kkspoprzez jego błędną wykładnię
oraz
- dyskryminację go jako niesolidnego podatnika celowo uchylającego się od płacenia podatków poprzez nieuwzględnienie jego wyjaśnień oraz w całości przychylenie się do oskarżenia organu podatkowego.
W konkluzji oskarżony wniósł o uchylenie wyroku w całości i zwolnienie go od kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja oskarżonegoM. S., o ile podnosi zarzut obrazy prawa materialnego a toart. 57 § 1 kkspoprzez wskazywanie, że w jego zachowaniu brak było znamienia „uporczywości w nie wpłacaniu w terminie podatków” nie zasługuje na uwzględnienie.
Oskarżony w uzasadnieniu apelacji w tym zakresie powołuje się na komentarzG. Ł.oraz glosy krytyczne do postanowienia SN z dnia 27 marca 2003r. I KZP 2/03.
Sąd odwoławczy nie podziela w żadnym zakresie tych argumentów i uznaje za w pełni słuszne stanowisko wyrażone przez Sąd orzekający w treści uzasadnienia wyroku oparte na komentarzuT. G..
Na gruncie obowiązku podatkowego można wykorzystać dorobek doktrynyi orzecznictwa i uznać, że nie może być usprawiedliwiające opóźnieniew regulowaniu podatku niezgromadzenie przez podatnika na czas środków finansowych na pokrycie podatku w terminie. Chodzi tutaj o brak środków na sam podatek, który reguluje się „od czegoś” (dochód, czynność gospodarcza itd.)w sytuacji gdy istniały środki finansowe na transakcję, zdarzenie gospodarcze, które jest podstawą opodatkowania. Zła wola podatnika polega tu na tym, że gromadzi on środki na same czynności podlegające opodatkowaniu, a nie interesuje się potrzebą ich posiadania także na podatek od tych czynności, ani nie podejmuje prób skorzystania z dopuszczalnych ulg przy czasowym braku środków np. z rozłożenia podatku na raty czy odroczenia jego płatności.
Sąd Rejonowy słusznie wskazuje na powyższe elementy które jego zdaniem przemawiały za uznaniem działania (zaniechania) oskarżonego jako uporczywegow rozumieniu przepisuart. 57 § 1 kks.
Nie ulega również żadnej wątpliwości w świetle ustaleń Sądu orzekającego, że oskarżony w sposób długotrwały, a nawet permanentny uchybiał terminom płatności podatków, co jednoznacznie przemawia za przyjęciem jego sprawstwa wykroczeniazart. 57 § 1 kks.
Trafnie Sąd orzekający uznał, że nie ma żadnych podstaw do zastosowania wobec oskarżonego instytucji odstąpienia od wymierzenia kary (art. 57 § 2 kks) skoro należny, zaległy podatek, odpowiednio od towarów i usług oraz podatek dochodowy uregulował on w dniach 17 czerwca 2013r. oraz 1 lipca 2013r. a więc niewątpliwie już po wszczęciu postępowania w sprawie o wykroczenie skarbowe określone wart. 57 § 1 kkw(dochodzenie wszczęte zostało w dniu 31 stycznia 2013r. k. 10 akt sprawy).
Wyjaśnienia oskarżonego złożone w sprawie, co prawda nie do końca zostały właściwie omówione przez Sąd orzekający skoro Sąd stwierdza w uzasadnieniu, że są one w całości wiarygodne i w ich treści przyznaje się on do winy (k. 38). W dalszej części uzasadnienia Sąd stwierdza bowiem, że „nie sposób zgodzić się z taką argumentacją, która ewentualnie wg oskarżonego miałaby eskulpować go od winy.W istocie to oskarżony przyznał obiektywny fakt nie wpłacania podatków w terminie, ale stanowczo twierdził, że w jego zachowaniu nie było elementów „uporczywości”,a tym samym kwestionował i nadal kwestionuje swoją winę, co wynika wprost z treści jego apelacji. Nie jest więc zasadnym przyjęcie przez Sąd orzekający, że oskarżony przyznał się do winy, a jego wyjaśnienia są wiarygodne. Taka ocena jest niewątpliwie sprzeczna z zasadami oceny dowodów –art. 7 kpkjednakże w niniejszej sprawie obraza tego przepisu nie miała żadnego wpływu na treść orzeczenia w rozumieniuart. 438 pkt 2 kpk.
W treści uzasadnienia apelacji oskarżony porusza problem prawidłowości sformułowania zarzutów aktu oskarżenia bezkrytycznie przyjętych przez Sąd orzekający. Odnosi się to przede wszystkim do czynu opisanego w pkt 2 aktu oskarżenia.
Na marginesie Sąd Okręgowy zwraca uwagę na niewłaściwe określenia używane wobec oskarżonego którego Sąd ten błędnie określa jako obwinionego. Zgodnie z treściąart. 113 § 1 kksw postępowaniu w sprawach o przestępstwo skarbowe i wykroczenia skarbowe stosuje się odpowiednio przepisykodeksu postępowania karnego, jeżeli przepisykksnie stanowią inaczej. Na grunciekpkjakikksnie jest znane pojęcie „obwiniony”. Nawet w przypadku wykroczenia skarbowego prowadzi się dochodzenie a jego konsekwencją może być akt oskarżenia, a nie wniosek o ukaranie tak jak na grunciekodeksu postępowaniaw sprawach o wykroczenia(patrzart. 331 § 1 kpkw zw. zart. 325a § 1 i 2 kpkzastosowane odpowiednio na grunciekks.).
Kolejne uchybienie Sądu orzekającego związane z powyższą kwestią odnosi się do określenia kosztów postępowania w sprawie. Skoro stosuje się przepisykpka w tymart. 627 kpki pozostałe zrozdziału 70 kpkto jest oczywistym, że Sąd nie miał podstaw do określenia zryczałtowanej kwoty 100 zł kosztów postępowania którą obciążył oskarżonego, a prawidłowo winien je określić w kwocie 90 złotych (2 x ryczałt po 20 zł oraz dane o karalności 50zł).
Na gruncie prawa materialnego stwierdzić należy, że Sąd orzekający niezasadnie za aktem oskarżenia uznał, iż oskarżony popełnił dwa odrębne wykroczenia skarbowe zart. 57 § 1 kks, a w konsekwencji tego stosowanie przepisuart. 50 § 1 kks. Przepisart. 57 § 1 kksmówi o nie wpłacaniu w terminie podatku bez różnicowania o jaki podatek chodzi. Skoro więc oskarżony tak jak to ma miejscew przedmiotowej sprawie uporczywie nie wpłacał w terminie podatku od towarówi usług oraz podatku dochodowego w zbliżonym przedziale czasowym nie było żadnych podstaw do przypisania mu sprawstwa dwóch odrębnych czynów zart. 57 § 1 kks.
Sąd Okręgowy z urzędu dokonał więc modyfikacji czynu przypisanego oskarżonemu i nie jest to w żadnym razie działanie na niekorzyść oskarżonego.
Kara grzywny nie razi swoją surowością w rozumieniu przepisuart. 438 pkt 4 kpki jest w zasadzie karą minimalną jaką przewiduje przepisart. 57 § 1 kksw zw.zart. 48 § 1 kks.
Reasumując powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 kpkorazart. 634 kpkorzekł jak w sentencji.

/SSO Krzysztof Sójka/