Sąd Apelacyjny w Lublinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 248/13
Data wyroku: 2013-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lech Lewicki, Mariusz Młoczkowski, Jacek Michalski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 158 § 3 k.k.

Sygn. akt II AKa 248/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Mariusz Młoczkowski

Sędziowie:

SA Lech Lewicki
SA Jacek Michalski (sprawozdawca)

Protokolant

sekretarz sądowy Anna Kijak

przy udziale Leopolda Piętala prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r.
sprawyK. K.,P. K.
R. P.
oskarżonych zart. 158 § 3 kki inne
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora, pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoG. Z.i obrońców oskarżonychP. K.iR. P.
od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV K 214/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonymK. K.,P. K.iR. P.odpowiednio w punktach 1.2. , 2.2. i 3.2. tegoż wyroku eliminuje§ 1 art. 158 k.k.;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelacje obrońców oskarżonychP. K.iR. P.oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoG. Z.za oczywiście bezzasadne;

III
zalicza na poczet orzeczonych wobecK. K.,P. K.iR. P.kar pozbawienia wolności okresy ich tymczasowego aresztowania również od dnia 27 sierpnia 2013 roku do dnia 19 grudnia 2013 roku;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. D.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczymK. K.;

V
zwalnia oskarżonychK. K.,P. K.iR. P.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i ustala, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
K. K.,P. K.,R. P.oskarżeni zostali o to, że:

I
w dniu 24 września 2011 roku wL.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami dokonali pobiciaS. Z.,D. S.,A. W.iA. C.w ten sposób, że uderzali wymienionych rękami oraz kopali po całym ciele, czym narazili ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k.,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.

II
w dniu 19 października 2011 roku wL.działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobiciaS. Z.w ten sposób, że uderzali wymienionego rękami oraz nieustalonym narzędziem tępym, twardym lub tępokrawędzistym o niewielkiej powierzchni w głowę oraz kopali w głowę i brzuch, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń w postaci krwiaka w częściach miękkich głowy po stronie prawej z pęcherzykami powietrza, krwiaka w częściach miękkich oczodołu lewego, wieloodłamowego złamania kości ciemieniowej prawej z wpukleniem fragmentu kostnego, krwiaka przymózgowego o szer. 3,5 mm, złamania twarzoczaszki w obrębie kości nosa, sitowia, zatoki klinowej, a także złamania żebra XI po stronie lewej i IX po stronie prawej, skutkujących niewydolnością oddechową pokrzywdzonego stanowiącą chorobę realnie zagrażającą jego życiu i prowadzącą do powstania ostrej niewydolności oddechowej w związku z obustronnym zapaleniem płuc w następstwie doznanych obrażeń czaszkowo - mózgowych, skutkującej jego zgonem w szpitalu w dniu 23 grudnia 2011 roku,

tj. o czyn zart. 158 § 3 k.k.

a nadtoR. P.oskarżony został o to, że:

III
w dniu 26 października 2011 roku wL.wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 0,06 grama,

tj. o czy zart. 62 ust. l ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 27 sierpnia 2013r. w sprawie sygn. akt IV K 214/12:

1
K. K.

1.1
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt. Iwyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazano go na karę roku pozbawienia wolności;

1.2
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt.IIwyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 i 3 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 3 k.k.skazano go na karę 3 (trzech) lat 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

1.3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzono oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

1.4
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 25 października 2011 r. do dnia 27 sierpnia 2013 r.;

1.5
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeczono wobec oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatęG. Z.kwoty 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych;

1.6
zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. D.kwotę 2.956,80 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt sześć 80/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu;

1.7
zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, a poniesionymi wydatkami obciąża Skarb Państwa;

2
P. K.

2.1
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt. Iwyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazano go na karę 1 (jednego) roku 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

2.2
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt. IIwyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 i 3 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 3 k.k.skazano go na karę 3 (trzech) lat 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2.3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzono oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat 2 (dwóch ) miesięcy pozbawienia wolności;

2.4
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 25 października 2011 r. do dnia 27 sierpnia 2013 r.;

2.5
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeczono wobec oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatęG. Z.kwoty 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych;

2.6
zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.kwotę 2.956,80 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt sześć 80/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu;

2.7
zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, a poniesionymi wydatkami obciąża Skarb Państwa;

3
R. P.

3.1
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt. Iwyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazano go na karę roku pozbawienia wolności;

3.2
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt. IIwyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 i 3 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 3 k.k.skazano go na karę 3 (trzech) lat 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

3.3
uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpkt. IIIprzy czym przyjęto, że stanowi on wypadek mniejszej wagi i wyczerpuje dyspozycjęart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiskazano go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

3.4
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzono oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

3.5
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 26 października 2011 r. do dnia 27 sierpnia 2013 r.;

3.6
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeczono wobec oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatęG. Z.kwoty 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych;

3.7
zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, a poniesionymi wydatkami obciąża Skarb Państwa.

Z wyrokiem tym nie zgodzili się: prokurator, obrońcy oskarżonychP. K.,R. P.oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoG. Z..

Powyższy wyrok w całości zaskarżył prokurator Prokuratury RejonowejL.-P.wL.na niekorzyść oskarżonychK. K.,P. K.iR. P.. Zarzucił temu wyrokowi obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicieart. 158 § 1 k.k.poprzez niezasadne jego zastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonym, wskazanego w pkt II aktu oskarżenia, w sytuacji gdy zarzucony i przypisany czyn wyczerpuje jedynie dyspozycjęart. 158 § 3 k.k.
Podnosząc powyższe, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wyeliminowanieart. 158 § 1 k.k.z przywołanej kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonym w pkt II aktu oskarżenia i następnie przypisanego oskarżonymK. K.,P. K.iR. P..

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoG. Z.zaskarżyła powyższe orzeczenie w części dotyczącej wymiaru kary co do zarzutu z pkt I i II aktu oskarżenia w stosunku do wszystkich oskarżonych oraz wysokości środka karnego orzeczonych wobecK. K.,P. K.orazR. P.na niekorzyść oskarżonych.
Wyrokowi zarzuciła:
1/ obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść wyroku tj. przepisuart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 2 k.p.k.poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny i oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób dowolny, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, iż łączna kwota 4.500 zł tytułem zadośćuczynienia jest adekwatną do krzywdy doznanej przez oskarżyciela posiłkowego, podczas gdy jest ona rażąco niska, nie odpowiada poczuciu sprawiedliwości, a także okolicznościom niniejszej sprawy;
2/ rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonych kary za czyny wymienione w pkt I i II aktu oskarżenia, w sytuacji gdy stopień winy oskarżonych, stopień społecznej szkodliwości zarzucanych im czynów, motywacja, postawa oraz warunki osobiste, uprzednia karalność przemawiają za orzeczeniem kary w wyższym wymiarze.
Mając na względzie powyższe, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie wobec:

1
K. K.:

– za czyn zpkt Ina podstawieart. 158 § 1 k.k.kary jednego roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn zpkt IIna podstawieart. 158 § 3 k.k.kary 5 lat pozbawienia wolności;
2.P. K.:
- za czyn zpkt Ina podstawieart. 158 § 1 k.k.kary jednego roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn zpkt IIna podstawieart. 158 § 3 k.k.kary 5 lat pozbawienia wolności;
3.R. P.:
- za czyn zpkt Ina podstawieart. 158 § 1 k.k.kary jednego roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn zpkt IIna podstawieart. 158 § 3 k.k.kary 5 lat pozbawienia wolności;
Nadto wniósł o wymierzenie oskarżonym sprawiedliwej kary łącznej.
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniosła również o orzeczenie wobecK. K.,P. K.orazR. P.na podstawieart. 46 § 1 k.k.obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatęG. Z.kwoty po 4.000 zł przez każdego z oskarżonych.

Obrońca oskarżonegoP. K.adw.P. S.zaskarżył wymieniony wyrok w stosunku do oskarżonego na jego korzyść w części dotyczącej kary. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu przez niedostateczne uwzględnienie okoliczności łagodzących w postaci przyznania się oskarżonego do zarzucanych mu czynów, złożenia obszernych wyjaśnień oraz wyrażenia skruchy i przeproszenia pokrzywdzonych, co stanowi o diametralnej zmianie postawy życiowej i rokuje pozytywną prognozę kryminologiczną, tym samym pozwala na wymierzenie znacznie niższej kary pozbawienia wolności, zwłaszcza, że okoliczności w/w oceniane we wzajemnym ze sobą powiązaniu pozwalają przyjąć, iż nie istnieje niebezpieczeństwo powrotu do przestępstwa do przez oskarżonego.
Podnosząc powyższe, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i wymierzenie oskarżonemu niższych kar jednostkowych oraz połączenie tych kar jednostkowych i wymierzenie łagodniejszej kary łącznej pozbawienia wolności, ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowego w Lublinie.

Drugi obrońca oskarżonegoP. K.adw.M. P.zaskarżył powyższy wyrok w stosunku doP. K.w części dotyczącej wymiaru kary i kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej kary wobecP. K.w wysokości 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności poprzez niedostateczne uwzględnienie okoliczności łagodzących w postaci przyznania się oskarżonego do zarzucanych mu czynów, złożenia obszernych wyjaśnień oraz wyrażenia skruchy i przeproszenia pokrzywdzonych, co stanowi o diametralnej zmianie postawy życiowej i rokuje pozytywną prognozę kryminologiczną, tym samym pozwala na wymierzenie znacznie niższej kary pozbawienia wolności, zwłaszcza, że okoliczności w/w oceniane we wzajemnym ze sobą powiązaniu pozwalają przyjąć, iż nie istnieje niebezpieczeństwo powrotu do przestępstwa przez oskarżonego;

2
obrazę przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia, polegające na błędnym zastosowaniuart. 46 § 1 k.k.w zw.art. 446 § 4 k.c.i przyjęciu, iż pokrzywdzonemu przysługuje zadośćuczynienie za doznaną krzywdę tj. cierpienia, bólu i poczucia osamotnienia po śmierci ojca, podczas gdyG. Z.nie utrzymywał żadnych kontaktów z ojcem, a dopiero jego śmierć spowodowała wstąpienie do sprawy jako następcy pokrzywdzonego, tym samym nie wykazując istnienia więzi emocjonalnej z ojcem, dramatyzmu doznanych cierpień ani jakiegokolwiek poczucia osamotnienia po stracie najbliższego członka rodziny;

3
obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie przepisówRozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędutj.§ 14 ust. 1 pkt 2, § 14 ust. 2 pkt 5, § 2 ust. 3 oraz § 16poprzez zasądzenie na rzecz adw.M. P.tytułem zwrotu kosztów obrony wykonywanej z urzędu kwoty 2956,80 zł, podczas gdy wynagrodzenie obrońcy winno wynosić 3025, 80 zł.

Podnosząc powyższe, obrońca wniósł:

1
o zmianę zaskarżonego orzeczenia i wymierzenie oskarżonemu niższych kar jednostkowych oraz połączenie tychże kar jednostkowych i wymierzenie łagodniejszej kary łącznej pozbawienia wolności,

2
zmianę zaskarżonego orzeczenia i nie zasądzenie odP. K.na rzeczG. Z.zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

3
zmianę zaskarżonego orzeczenia w zakresie kosztów postępowania i zasądzenia na rzecz adw.M. P.kwoty 3025, 80 zł tytułem zwrotu kosztów obrony wykonanej z urzędu za postępowanie przed Sądem I instancji,

ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Lublinie.

Obrońca oskarżonegoR. P.wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecR. P.kary, polegającą na wymierzeniu za czyny określone w pkt. I i II orzeczenia kar jednostkowych w wysokości 1 roku pozbawienia wolności, 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary łącznej 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności pozwalające na wymierzenie zarówno kar jednostkowych pozbawienia wolności, jak i kary łącznej pozbawienia wolności w łagodniejszym wymiarze.
Na zasadzieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie względemR. P.kar pozbawienia wolności (zarówno kar jednostkowych za poszczególne czyny jak i kary łącznej) w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i w takim też zakresie została uwzględniona przez sąd odwoławczy.
Natomiast apelacje obrońców oskarżonychP. K.iR. P.oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoG. Z.nie zasługują na uwzględnienie – są one oczywiście bezzasadne.
Z uwagi na fakt, iż pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoG. Z., obrońcy oskarżonychP. K.iR. P.nie złożyli wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, Sąd Apelacyjny – na mocyart. 457 § 2 k.p.k.– odstąpił w tej części od sporządzenia pisemnych motywów wyroku.

Odnośnie apelacji prokuratora:

Jak wyżej zasygnalizowano, apelacja prokuratora okazała się zasadna.
Trafnie bowiem wskazuje skarżący na dopuszczenie się przez Sąd Okręgowy obrazy przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicieart. 158 § 1 k.k.poprzez jego niezasadne zastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego z pkt II aktu oskarżenia oskarżonym:K. K.,P. K.iR. P., w sytuacji , gdy przypisany czyn z pkt II aktu oskarżenia wyczerpuje jedynie dyspozycjęart. 158 § 3 k.k.Dlatego też powyższe orzeczenie wymagało korekty.
Sąd I instancji podzielając obiektywne dowody między innymi w postaci dokumentacji z leczeniaS. Z.(k. 119, 627), opinii Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej UM wL.z sekcji zwłok (k. 325-335), a także częściowo wyjaśnienia oskarżonych słusznie przyjął, żeK. K.,P. K.iR. P.dokonali pobiciaS. Z.w ten sposób, że uderzali pokrzywdzonego rękami oraz nieustalonym narzędziem tępym, twardym lub tępokrawędzistym o niewielkiej powierzchni w głowę oraz kopali w głowę i brzuch, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń w postaci krwiaka w częściach miękkich głowy po stronie prawej z pęcherzykami powietrza, krwiaka w częściach miękkich oczodołu lewego, wieloodłamowego złamania kości ciemieniowej prawej z wpukleniem fragmentu kostnego, krwiaka przymózgowego o szer. 3,5 mm, złamania twarzoczaszki w obrębie kości nosa, sitowia, zatoki klinowej, a także złamania żebra XI po stronie lewej i IX po stronie prawej. Urazy te skutkowały niewydolnością oddechową pokrzywdzonego stanowiącą chorobę realnie zagrażającą jego życiu. W następstwie doznanych obrażeń czaszkowo – mózgowych doszło do powstania ostrej niewydolności oddechowej w związku z obustronnym zapaleniem płuc, co skutkowało zgonemS. Z.w dniu 23 grudnia 2011 roku.
W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy błędnie przypisał oskarżonym odnośnie czynu z pkt II aktu oskarżenia w kwalifikacji prawnej zachowanie wyczerpujące dyspozycję zarównoart. 158 § 1 k.k., jak iart. 158 § 3 k.k.
Stypizowany wart. 158 § 1 k.k.występek ma charakter materialny w tym znaczeniu, że jako skutek dla tego typu przestępstwa należy traktować już samo narażenie pokrzywdzonego na uszczerbek na zdrowiu w rozumieniuart. 157 § 1 k.k.lub narażenie go na dalej idące niebezpieczeństwo, tj. uszczerbku wskazanego wart. 156 § 1 k.k.lub nawet utraty życia (por. postanowienie SN z dnia 20 września 2007 r. w sprawie I KZP 30/07, czy też z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie V KKN 336/00).
Dla uznania sprawstwa przestępstwa zart. 158 § 3 k.k.koniecznym jest, by skutek w postaci śmierci, będący następstwem pobicia, był z nim powiązany przyczynowo, w tym sensie, że uszczerbek na zdrowiu ofiary jest następstwem zajścia jako pewnej całości, i to zajścia charakteryzującego się cechami określonymi w§ 1 art. 158 k.k.Warunkiem niezbędnym do zastosowania powołanego przepisu jest to, aby nastąpił skutek (objęty nieumyślnością) w postaci śmierci osoby pokrzywdzonej. W rozważanej sprawie oskarżeniK. K.,P. K.,R. P.wykorzystując przewagę liczebną i fizyczną nad nietrzeźwym pokrzywdzonym, wielokrotnie uderzali go pięściami oraz nieustalonym narzędziem w głowę, kopali w głowę i brzuch. Skutkiem zachowania oskarżonych była śmierć pokrzywdzonego.
Nie budzi wątpliwości, że oskarżeni jako osoby dorosłe i niedotknięte zakłóceniami czynności psychicznych mogli przewidzieć, że skutkiem pobicia, w trakcie którego w sposób brutalny bili pięściami i kopali w okolice tak newralgiczną dla życia człowieka, jak głowa może być śmierć jako następstwo takiego zachowania.
W świetle powyższego uznać należy, że oskarżeniK. K.,P. K.iR. P.swoim działaniem wyczerpali dyspozycjęart. 158 § 3 k.k.
Podniesione w apelacji prokuratora uchybienie, którego dopuścił się Sąd Okręgowy, wywołało konieczność zmiany powyższego rozstrzygnięcia przez Sąd Apelacyjny i wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonymK. K.,P. K.iR. P.wpunktach 1.2, 2.2 i 3.2przepisu§ 1 art. 158 k.k.
Mając na uwadze powyższe rozważania, wobec niestwierdzenia uchybień określonych w przepisachart. 439 i 440 k.p.k.podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w omówiony wyżej w sposób, natomiast w pozostałej części orzeczenie to utrzymał w mocy uznając apelacje obrońców oskarżonychP. K.iR. P.oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoG. Z.za oczywiście bezzasadne.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd Apelacyjny zaliczył na poczet orzeczonych wobec oskarżonychK. K.,P. K.iR. P.kar pozbawienia wolności okresy ich tymczasowego aresztowania również od dnia 27 sierpnia 2013r. do dnia 19 grudnia 2013r.
Rozstrzygnięcie o zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. D.wynagrodzenia za obronę oskarżonegoK. K.sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym uzasadnia przepisart. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(Dz. U. 2009.146.1188 j.t. ze zm.), zaś wysokość tego wynagrodzenia znajduje oparcie w treści§ 14 ust. 2 pkt 5w zw. z§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. 2013. 461 j.t.).
Orzeczenie o zwolnieniu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i uznaniu, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa zapadło w oparciu o przepisart. 634 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 roku Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), gdyż sytuacja materialna oskarżonych nie pozwala na uiszczenie przez nich tych należności.
Z tych wszystkich względów, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w wyroku.