Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 396/03
Data wyroku: 2003-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Raszka
Słowa kluczowe: Dzieciobójstwo
Podstawa prawna: art. 149 kk

Sygn. akt : II AKa 396/03

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 listopada 2003 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicachw II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Jan Dybek

SSA Helena Kubaty
SSA Stanisław Raszka (spr.)

Protokolant

Sylwia Radzikowska

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Romana Cockiewicza
po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2003 r. sprawy
E. K.ur. (...)wC.
córkaJ.iH.
oskarżonej zart. 149 kk
na skutek apelacji Prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
z dnia 28 kwietnia 2003 r.    sygn. akt. III K 111/02

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

2
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

II AKa 396/03

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Bielsku Białej wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2003 roku uznał oskarżonąE. K.za winną popełnienia przestępstwa zart. 149 kkpolegającego na tym, że w nocy z 20 na 21 marca 2002 roku wC.bezpośrednio po porodzie, będąc pod jego wpływem, z zamiarem pozbawienia życia swojego nowonarodzonego dziecka zawiązała mu swoje majtki na szyi, w wyniku czego nastąpiła śmierć dziecka przez uduszenie i za to skazał ją na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na okres próby wynoszący 4 lata, orzekł o dowodach rzeczowych, obciążył oskarżoną w części kosztami sądowymi.

Wyrok ten zaskarżył apelacją prokuratora zarzucając rażącą niewspółzależność wymienionej oskarżonej kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata i w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości i popełnianego przez oskarżoną przestępstwa oraz celów kary w zakresie jej indywidualnego oraz społecznego oddziaływania i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie kary bezwzględnej 5 lat pozbawienia wolności, który to wniosek na rozprawie apelacyjnej została zmieniona o tyle, ile prokurator wniósł o zaostrzenie kary i orzeczenie jej bez warunkowego zawieszenia wykonania.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Prokurator nie kwestionuje w apelacji kwalifikacji prawnej czynu (przyjętej przez sąd za aktem oskarżenia) chociaż wskazuje na zachowanie się oskarżonej, która taiła przed otoczeniem, rodziła dziecko samodzielnie tak aby nikt się nie dowiedział mając możliwość zawołania rodziców, następnie dusi dziecko i przechowuje ciało przez trzy dni w szafie.
Okoliczności opisane wyżej nie wykluczają jednak zabójstwa dziecka pod wpływem przebiegu porodu. Nie sposób pominąć tutaj opinii psychologów, w szczególności stwierdzają osobowość niedojrzałą w zakresie świadomości motywów swojego działania, słabo rozwinięte mechanizmy obronne, które nie chronią dostatecznie oskarżonej przed negatywnymi emocjami prowadząc do poczucia braku skuteczności, bezradności, a sytuacje szczególnie trudne z punktu widzenia jej poczucia emocjonalnego bezpieczeństwa prowadzić mogą do dekompensacji psychicznej. Wszystko to w znaczący sposób ogranicza umiejętność oskarżonej radzenia sobie w trudnych sytuacjach (k. 131-132). W tej sytuacji, w jakiej się znalazła – niechciana ciąża, problemy rodziców, którzy stracili pracę – sposobem rodzenia było unikanie problemu (k. 258 i k. 167) niedopuszczanie do siebie faktu, że jest w ciąży co tłumaczy jej zachowanie to jest tajenie przed rodzicami i przyjaciółką ciąży i brak przygotowania do porodu i tym samym wspomniane zachowanie się nie może być uznane za okoliczność obciążającą.
Opinia biegłych psychiatrów i psychologów daje podstawę do przyjęcia, że przebieg porodu był elementem przemożnym decydującym o podjęciu decyzji o zabójstwie noworodka, co musiało znaleźć odbicie w wymiarze kary.
Jednocześnie w tej sytuacji kara ta nie może realizować jedynie celów w zakresie jej społecznego oddziaływania.
Stan psychiczny oskarżonej po popełnieniu czynu świadczy, że było to dla niej przeżycie traumatyczne, od którego będzie jej trudno się otrząsnąć i jest to wystarczająca dolegliwość dla oskarżonej, która zna normy moralne obowiązujące w społeczeństwie, akceptuje je, i nie wymaga resocjalizacji w dosłownym tego znaczeniu.
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.

BD/