Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 82/13
Data wyroku: 2013-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bałazińska-Goliszewska, Jerzy Menzel, Grzegorz Szepelak

Sygn. akt IV Kz 82/13

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiuw IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Szepelak(spr.)
Sędziowie: SSO Anna Bałazińska - Goliszewska
SSO Jerzy Menzel

Protokolant Aneta Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Janczyńskiego

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2013 r.
w sprawieM. P.
oskarżonego o czyn zart. 281 kk
zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt II K 1020/12
w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania
na mocyart. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:
zażalenia obrońcy oskarżonegoM. P.nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt II K 1020/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia na podstawieart. 249 kpkiart. 258 § 1 i 2 kpkorazart. 259 kpkprzedłużył stosowanie wobec oskarżonegoM. P.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres 2 miesięcy, tj. do dnia 15 marca 2013 r.
Wskazane postanowienie w całości zaskarżył obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisów postępowania, a to:
-art. 249 § 1 kpkprzez błędne uznanie, iż niniejsze postępowanie, na obecnym etapie wymaga dalszego zabezpieczenia, a jedynym skutecznym środkiem zapobiegawczym będzie tymczasowe aresztowanie;
-art. 258 § 1 pkt 2 kpkpoprzez błędne ustalenie, iż w sprawie zachodzi obawa podjęcia przez oskarżonego prób wpływania na świadkaŁ. Z..
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o zastosowanie wobec oskarżonegoM. P.innego środka zapobiegawczego o charakterze nieizolacyjnym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Podzielić należy ocenę Sądu Rejonowego, iż zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przezM. P.zarzucanego mu czynu, a tym samym spełniona jest ogólna przesłanka stosowania środków zapobiegawczych, w tym tymczasowego aresztowania, określona wart. 249 § 1 kpk.
Trafnie również Sąd Rejonowy przyjął, że w chwili wydania zaskarżonego postanowienia w odniesieniu do oskarżonego zachodziły szczególne przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania określone wart. 258 § 2 kpk. Za koniecznością zabezpieczenia niezakłóconego przez oskarżonego przebiegu postępowania, właśnie przez dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania, przemawiała bowiem grożąca mu surowa kara do 10 lat pozbawienia wolności zart. 281 kk. Powyższe implikowało obawę ucieczki lub ukrywania sięM. P.przed wymiarem sprawiedliwości, zwłaszcza przy uwzględnieniu jego uprzedniej karalności.
W tym miejscu przywołać należy stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w uchwale 7 sędziów z dnia 19.01.2012 r. (sygn. akt I KZP 18/11, OSNKW 2012/1/1), iż podstawy stosowania tymczasowego aresztowania, określone wart. 258 § 2 kpk, przy spełnieniu przesłanek wskazanych wart. 249 § 1 kpkiart. 257 § 1 kpki przy braku przesłanek negatywnych określonych wart. 259 § 1 i 2 kpk, stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego.
W odniesieniu do oskarżonego nie zachodzą natomiast żadne szczególne okoliczności, które po myśliart. 259§1 i 2 kpknakazywałyby odstąpienie od stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.
Mając zatem na względzie powyższe, uznać należy, że niewystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy, było zastosowanie wobec oskarżonego postulowanych przez skarżącego nieizolacyjnych środków zapobiegawczych.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie.