Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 351/13
Data wyroku: 2013-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Śmietana, Natalia Burandt, Irena Linkiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: 178 § 1 i 4 kk

Sygn. akt VI Ka 351/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Natalia Burandt (spr.)

Sędziowie:

SO Irena Śmietana
SO Irena Linkiewicz

Protokolant

st.sekr.sądowy Kamila Obuchowicz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mirosławy Mazurek
po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013r.,
sprawyW. M.
oskarżonego o czyn zart. 178a § 1 i 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Ostródzie
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostródzie
z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 395/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną, zawartego w punkcie II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o§ 4 art. 69 kk,

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części,

III
zwalnia oskarżonegoW. M.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VI Ka 351/13

UZASADNIENIE
W. M.został oskarżony o to, że w dniu 23 kwietnia 2013r. w miejscowościS., gminaG., woj.(...), kierował samochodem markiO. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,39 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie, sygn. akt II K 642/11 za czyn zart. 178a § 1 i § 4 kk

Sąd Rejonowy w Ostródzie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt II K 395/13

I
uznał oskarżonegoW. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikowanego zart. 178a § 1 i 4 kki za to na podstawieart. 178a § 4 kkskazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 lat,

III
na mocyart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w na okres 4 lat,

IV
na podstawieart. 71 § 1 kkw z w. zart. 33 § 1 i 3 kkorzekł wobec oskarżonego grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł,

V
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 23.04.2013r.

Orzeczenie zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach sądowych, od uiszczenia których zwolniono oskarżonego w całości.

Od powyższego wyroku apelację wniósł Prokurator Rejonowy w Ostródzie zaskarżając go w całości na korzyść oskarżonegoW. M..
Autor apelacji na zasadzieart. 427 § 1 i 2 kpkiart. 438 pkt 1 kpkorzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicieart. 69 § 4 kkpoprzez jego niewskazanie obok przepisówart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy Sąd uznając, że oskarżony jest winny popełnienia się zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu zart. 178a § 1 i 4 k.k.jednocześnie uznał, że w odniesieniu do oskarżonego zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające warunkowe zawieszenie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia.
W konkluzji apelacji jej autor wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt II poprzez wskazanie jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego karyart. 69 § 1, 2 i 4w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k., a w pozostałym zakresie o utrzymanie orzeczenia w mocy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja Prokuratora Rejonowego jako w pełni zasadna zasługiwała na uwzględnienie. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy, dopuścił się naruszenia prawa materialnego, które skutkować musiało korektą zaskarżonego orzeczenia, zgodnie z postulatem zawartym w petitum wywiedzionego środka odwoławczego. .
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że Prokurator Rejonowy zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w istocie wyłącznie w odniesieniu do zawartego w punkcie II rozstrzygnięcia i to jedynie w zakresie podstawy prawnej zastosowanego wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego w pkt I kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, nie kwestionując tym samym rozstrzygnięć co do winy sprawcy w popełnieniu przypisanego mu występku oraz kar zasadniczych, środków probacyjnych i środków karnych. W takiej sytuacji przekroczenie granic apelacji możliwe jest zatem wyłącznie w oparciu o szczególne przepisy wskazane w ustawie, a w przedmiotowej sprawie są toart. 439 § 1 kpkiart. 440 k.p.k.Jedynie zatem przez pryzmat tych ostatnich przepisów sąd odwoławczy był uprawniony do kontroli zapadłego wobec oskarżonego wyroku.
W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie występują żadne z tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych, enumeratywnie wymienionych wart. 439 § 1 k.p.k.ani też nie ma podstaw do uznania, że przypisanie oskarżonemu winy w takim zakresie jak uczyniono to w zaskarżonym wyroku, jest rozstrzygnięciem rażąco niesprawiedliwym w rozumieniuart. 440 k.p.k.
Godzi się jedynie wskazać, że Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w trybieart. 387 § 1, § 2 i § 4 kpki ujawnił zgromadzony w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, który następnie poddał trafnej analizie, a na tej podstawie wyprowadził całkowicie słuszne wnioski, zarówno co do winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa, jak i subsumcji prawnej jego zachowania pod wskazany przepis prawny, tj.art. 178a § 1 i 4 kk. Wyprowadzone, zatem na tej podstawie stanowisko Sądu I instancji korzysta z ochrony przewidzianej wart. 7 kpk.
Podzielić także należy wniosek, iż stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanegoW. M.jest znaczny, a za którą to konstatacją przemawia m.in. rodzaj i charakter naruszonego dobra, sposób działania, miejsce popełnienia przestępstwa oraz stopień upojenia alkoholowego oskarżonego.
W ocenie Sądu Okręgowego, orzeczona wobecW. M., zgodnie z wnioskiem zgłoszonym przez oskarżonego na rozprawie w trybieart. 387 kpk, kara 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł. oraz zastosowany środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat - jest represją karną stwarzającą realne możliwości na osiągnięcie korzystnych efektów poprawczych w stosunku doW. M.. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd Rejonowy wziął pod uwagę i uwzględnił wszystkie występujące po stronie oskarżonego okoliczności zarówno obciążające jak i łagodzące nadając im stosowną wagę jak i znaczenie zgodnie z dyrektywami wymiaru kary zawartymi w dyspozycjiart. 53 kk, czemu dał pełny wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Orzeczona kara jest adekwatna do jego stopnia zawinienia i odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości czynu, czyniąc zadość wymogom prewencji ogólnej i szczególnej stanowiąc słuszną społeczną odpłatę za popełnione przestępstwo.
Ustosunkowując się stricte do apelacji, należy zgodzić się z zarzutem podniesionym przez Prokuratora Rejonowego, iż Sąd I instancji przywołując w podstawie prawnej zastosowanego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobecW. M.w pkt I wyroku kary pozbawienia wolności, wyłącznie przepisyart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kki jednocześnie nie wskazując ponadto§ 4 art. 69 kk- dopuścił się obrazy prawa materialnego. Uchybienie Sądu I instancji sprowadza się zatem jedynie do niezastosowania w podstawie prawnej także przepisu§ 4 art. 69 kk.
W tym miejscu wypada przypomnieć, że przywołane w zaskarżonym rozstrzygnięciu przepisyart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkokreślają podstawowe przesłanki i zasady stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec każdego sprawcy „zwykłego”. W§ 4 art. 69 kkustawodawca natomiast wprowadził dodatkowy wymóg stosowania fakultatywnego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności m.in. wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kk, a do takiej kategorii skazanych zalicza sięW. M.. Zgodnie z treściąart. 69 § 4 kkm.in. wobec sprawcy przestępstwa określonegoart. 178a § 4 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Nadmienić należy, że Sąd I instancji wywiązał się z obowiązku wykazania, iż wobec oskarżonegoW. M.jako sprawcy przestępstwa określonegoart. 178a § 4 kkzaistniały wszystkie przesłanki zarówno ogólne jak i szczególne zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, w tym także zrealizowany został wymóg wystąpienia „szczególnie uzasadnionego wypadku”, a ponadto oskarżyciel nie kwestionował istoty orzeczenia w tym przedmiocie.
W rezultacie, należy podzielić stanowisko skarżącego, że nie tylko przepisyart. 69 § 1 i § 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kk, ale także przepis§ 4 art. 69 kksąd meriti winien był przyjąć jako podstawę prawną zastosowanego wobec oskarżonegoW. M.środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Powyższe uchybienie Sądu I instancji sprowadza się zatem do przywołania niepełnej podstawy prawnej tego rodzaju rozstrzygnięcia.
Reasumując, zasadnie podniósł Prokurator w wywiedzionym przez siebie środku odwoławczym, iż pełną podstawę prawną rozstrzygnięcia dotyczącego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobecW. M.kary pozbawienia wolności winny stanowić przepisyart. 69 § 1, § 2 i § 4 kkw z w. zart. 70 § 1 pkt 1 kk(pkt II zaskarżonego wyroku), a nie tylko zastosowane przez Sąd I instancji normyart. 69§ i§ 2 kkw z w. zart. 70 § 1 pkt 1 kk.
Podkreślenia wymaga okoliczność, że Sąd I instancji dostrzegł wskazaną wadę zaskarżonego rozstrzygnięcia , czemu dał wyraz w pisemnym uzasadnieniu.
Stwierdzenie przedstawionego powyżej uchybienia skutkować musiało korektą zaskarżonego orzeczenia.
Reasumując, Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 2 kpkzmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną, zawartego w pkt II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o§ 4 art. 69 kk. .
W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny i trafny utrzymano w mocy.
Kierując się zasadami słuszności oraz uwzględniając obecną sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego w oparciu o treśćart. 634 kpkw zw. zart. 624 §1 kpkiart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychsąd odwoławczy zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.