Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 381/12
Data wyroku: 2013-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Kapiński, Jarosław Góral, Barbara Lubańska-Mazurkiewicz
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów, Narkomania
Podstawa prawna: art.59 ust.1 i 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. w zw. z art.12 kk

Sygn. akt II AKa 381/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 stycznia 2013r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Jarosław Góral

Sędziowie: SA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz

SA – Zbigniew Kapiński (spr.)

Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska

przy udziale Prokuratora Elżbiety Kozakiewicz-Jackowskiej
po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r.
sprawyN. Z.
oskarżonego z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu OkręgowegoW. P. w. W.

z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt  V K 142/11
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
zwalnia oskarżonegoN. Z.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. F.– Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 885,60 w tym 23% VAT za obronę z urzędu oskarżonego wykonywaną w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Prokuratura oskarżyłaN. Z.o to, że w okresie od dnia 1 grudnia 2010r. do dnia 28 marca 2011r. wL., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, wielokrotnie udzielił małoletniemuP. D.środka odurzającego w postaci marihuany, przyjmując za jeden gram tego środka kwotę po 30 zł oraz amfetaminy, przyjmując za jeden gram tego środka kwotę po 40 zł,
tj. o czyn zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 11 września 2012r.

1
oskarżonegoN. Z.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, iż w okresie od końca grudnia 2010 r. do dnia 28 marca 2011 r. wL., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przynajmniej pięciokrotnie udzielił małoletniemuP. D.po 1 gramie środka odurzającego w postaci marihuany, przyjmując za jeden gram tego środka kwotę po 30 zł oraz przynajmniej trzykrotnie udzielił mu po 1 gramie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przyjmując za jeden gram tego środka kwotę po 40 zł, i za to, na podstawieart. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkskazał oskarżonego, zaś na podstawieart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa kwoty 270 zł (dwieście siedemdziesiąt);

3
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 04 maja 2011r. do dnia 11 września 2012r.;

4
orzekł od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. F.- Kancelaria Adwokacka wW.,ul. (...)lok. 22,(...)-(...) W., kwotę 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście), zawierającą należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu;

5
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od opłaty i zwrotu pozostałych kosztów postępowania, przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.

Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca oskarżonego, który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
na podstawieart. 438 pkt. 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, mianowicie naruszenie przepisuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie dowodów, w zakresie wyjaśnieńM. B., wyjaśnień oskarżonegoN. Z.i zeznańP. D.i tym samym uznanie, że zgromadzony w sprawie materiał dowody pozwala na przyjęcie, że oskarżonyN. Z.dopuścił się zarzucanego mu w tym postępowaniu czynu,

2
na podstawie przepisuart. 438 pkt. 3 k.p.k., błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżonyN. Z.popełnił zarzucany mu w tym postępowaniu czyn, podczas, gdy zebrany materiał dowodowy i prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi.

Konkludując skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Wniesiona przez obrońcę oskarżonego apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie zawarty w niej wniosek.
Dokonując instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny uznał, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie zostały naruszone wymienione w apelacji przepisy postępowania i Sądmeritinie dokonał błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Należy zaznaczyć, że Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazyart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.Sądmeritidokonał bowiem wszechstronnej i wnikliwej analizy i oceny zebranych w sprawie dowodów, w tym również wyjaśnieńM. B., wskazał którym dowodom i z jakich względów dał wiarę, a którym odmówił wiarygodności, określając jednocześnie, iż to właśnie wyjaśnieniaM. B.stanowią najistotniejsze osobowe źródło dowodowe. Zawarta w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku analiza poszczególnych dowodów jest logiczna, przekonująca i nie nosi cech dowolności, i w związku z tym zasługuje na całkowitą aprobatę Sądu odwoławczego.
Zebrany w sprawie przedmiotowej materiał dowodowy pozwolił Sądowi na dokonanie jednoznacznych i stanowczych ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie.
Z uzasadnienia złożonego środka odwoławczego jednoznacznie wynika, iż obrońca oskarżonego kwestionuje wiarygodność wyjaśnień złożonych przezM. B., wskazując, iż nie można tym wyjaśnieniom przypisać większej mocy dowodowej, gdyż zostały one złożone wyłącznie na etapie postępowania przygotowawczego, niż zeznaniom pozostałych świadków, którzy zeznawali także bezpośrednio na rozprawie. Należy w tym miejscu zauważyć, iż rzeczywiście kluczowym dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy był dowód w postaci wyjaśnieńM. B., to jednak został on poddany przez Sąd Okręgowy szczegółowej, wnikliwej i wszechstronnej analizie w powiązaniu z innymi dowodami jak właśnie z zeznaniami pozostałych świadków. Nie sposób przyznać zatem racji skarżącemu, iż dowód z wyjaśnieńM. B.ma mniejszą moc dowodową, tylko dlatego, że nie składał on wyjaśnień w toku rozprawy. Sądmeritiskorzystał z uprawnień przewidzianych wart. 391§2 k.p.k., tym samym nie można mówić o naruszeniu zasady bezpośredniości wyrażonej wart. 365 k.p.k.Zgodnie z zasadą bezpośredniości Sąd I instancji na rozprawie głównej powinien przeprowadzać wszelkie dowody w sposób zapewniający bezpośredni kontakt Sądu i stron ze źródłem dowodu. Zasada ta jednak nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego, możliwe są od niej również wyjątki. Na gruncie przedmiotowej sprawy Sąd I instancji na zgodny wniosek stron uznał za ujawnione wyjaśnieniaM. B., albowiem jego przesłuchanie w toku rozprawy głównej było niemożliwe, z powodu obiektywnych nie dających się usunąć przeszkód. Należy nadmienić, iż przepisyk.p.k.przewidują możliwość odczytania złożonych na etapie postępowania przygotowawczego wyjaśnień bądź uznanie ich za ujawnione bez odczytywania, co stanowi wyjątek od zasady bezpośredniości. Stąd też wartość takiego dowodu, winna być zweryfikowana z innymi dowodami, w tym z zeznaniami pozostałych świadków. Zdaniem Sądu Apelacyjnego zebrane w sprawie dowody nie pozostawiają wątpliwości co do wiarygodności wyjaśnieńM. B., który złożył obszerne wyjaśnienia, a ich treść korespondowała z innymi ujawnionymi w sprawie dowodami.M. B.szczegółowo opisał okoliczności handlu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi przez oskarżonegoN. Z..
Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie można zaakceptować stanowiska skarżącego zawartego w uzasadnieniu apelacji, które w istocie kwestionuje obowiązywanie zasady swobodnej oceny dowodów i jest przejawem formalnej teorii dowodowej. W taki właśnie sposób należy odczytać fragment wywodów autora apelacji zawartej na stronie 3 omawianego pisma, gdzie zarzucono Sądowimeriti, iż „wbrew obowiązującym regułom Sąd przypisał większą moc dowodową zeznaniom świadka oskarżenia, złożonym na etapie postępowania przygotowawczego jeszcze w charakterze podejrzanego niż pozostałym świadkom, którzy złożyli zeznania także bezpośrednio na rozprawie. Z przytoczonego fragmentu uzasadnienia apelacji wynika, że zdaniem jej autora określony dowód, bez względu na jego merytoryczną zawartość, posiada „mniejszą moc dowodową”, tylko dlatego, że został uzyskany na etapie postępowania przygotowawczego i z przyczyn obiektywnych nie mógł zostać zweryfikowany w postępowaniu sądowym poprzez bezpośrednie przesłuchanie danej osoby przed Sądem. Taki tok rozumowania jest właśnie przejawem odwoływania się do formalnej teorii dowodowej i wartościowania dowodów w oparciu o przesłanki formalne a nie merytoryczne dotyczące treści określonych zeznań czy wyjaśnień. Nie można zatem uznać, że skoro wyjaśnienia złożone przezM. B.na etapie postępowania przygotowawczego z przyczyn obiektywnych nie mogły zostać zweryfikowane przed Sądem poprzez bezpośrednie przesłuchanie tej osoby, to dowód ten należy tylko z tego względu potraktować jako „mniej wartościowy”, czyli taki na podstawie którego nie można oprzeć ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd Apelacyjny nie akceptuje takiego stanowiska i formalnego podejścia do oceny poszczególnych dowodów i jest zdania, że każdy dowód uzyskany w sposób procesowy podlega ocenie opartej na zasadzie określonej wart. 7 k.p.k.W taki właśnie sposób, czyli zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, Sąd Okręgowy ocenił wyjaśnieniaM. B., mając na uwadze zarówno treść tych wyjaśnień, jak również etap postępowania na którym zostały one złożone. Z treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika, że Sądmeritidokonał wszechstronnej i wnikliwej analizy całokształtu wyjaśnieńM. B.(k. 40-43, 45-46, 109-111) i zasadnie powyższy dowód obdarzył walorem wiarygodności. Powyższy dowód został przeanalizowany i oceniony także przez pryzmat pozostałych dowodów oraz okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Sądmeritidostrzegł także występujące w wyjaśnieniachM. B.rozbieżności, które nie dotyczą jednak kwestii zasadniczych i zostały one przez Sąd poddane wnikliwej analizie (str. 5-6 uzasadnienia). Sąd Okręgowy mając na uwadze dostrzeżone rozbieżności dotyczące np. dokładnych dat transakcji czy też ilości transakcji z udziałem oskarżonego rozstrzygnął je zasadnie na korzyśćN. Z.oraz całkowicie trafnie stwierdził, że w żaden sposób nie podważają one wiarygodności przedmiotowego dowodu. Stanowisko Sądu Okręgowego w zakresie wniosków wynikających zarówno z oceny wyjaśnieńM. B.jak również pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie jest całkowicie trafne i zostało przedstawione w sposób logiczny, przekonujący i zasługuje na całkowitą aprobatę ze strony Sądu odwoławczego. Powyższe uwagi odnoszą się także do sposobu oceny wyjaśnień oskarżonego i świadkaP. D., które to dowody zostały przez Sąd przeanalizowane w sposób wnikliwy i wszechstronny oraz ocenione zgodnie z zasadą określoną wart. 7 k.p.k.Argumenty obrońcy oskarżonego zawarte w uzasadnieniu apelacji w żaden sposób nie podważają zdaniem Sądu Apelacyjnego zarówno sposobu jak również trafnych wniosków wynikających z analizy i oceny przedmiotowych dowodów.
W ocenie Sądu Apelacyjnego uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wszystkie wymogi określone wart. 424 kpki umożliwia dokonanie instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku.
Skoro zatem, tak jak wskazano wyżej Sąd Okręgowy nie naruszył wymienionych w apelacji przepisówk.p.k.dotyczących sfery gromadzenia i oceny dowodów, to nie można również zgodzić się z autorem apelacji, że dokonane zostały błędne ustalenia faktyczne przyjęte w zaskarżonym wyroku, iż oskarżonyN. Z.dopuścił się czynu określonego w art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Uznać należy, że w realiach faktycznych przedmiotowej sprawy Sądmeritizasadnie uznał, iż oskarżonyN. Z.działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dopuszczając się sprzedaży narkotyków innej osobie, wyczerpując tym samym dyspozycję art. 59 ust. 1 jak również i 2, albowiem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej środka tego udzielił małoletniemu. Uwzględniając zatem przebieg zdarzenia, uznać należy, że przyjęta kwalifikacja prawna czynu ma pełne oparcie w materiale dowodowym sprawy i nie budzi żadnych wątpliwości.
Odnosząc się zaś do kwestii kary, w ocenie Sądu Apelacyjnego orzeczona wobec oskarżonego kara 3 lat pozbawienia wolności nie nosi w sobie cech rażącej surowości i przy jej wymiarze uwzględnione zostały dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k.Zatem brak było podstaw do zmiany wyroku w tym zakresie.
Z uwagi zaś na wymiar orzeczonej kary i sytuację majątkową oskarżonego, Sąd odwoławczy na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniłN. Z.od obowiązku zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że uiszczenie tych kosztów byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.
O wynagrodzeniu dla obrońcy z urzędu oskarżonegoN. Z.w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie§ 14. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Mając powyższe względy na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.