Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 127/13
Data wyroku: 2013-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Celina Czerwińska, Agnieszka Wojciechowska-Langda, Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 291 § 1 kk.

Sygn. akt VI Ka 127/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 września 2013 r.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Celina Czerwińska
Sędziowie:  SO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)
SO Jacek Matusik

protokolant: p.o. protokolanta sądowego Robert Wójcik

przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz
po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r.
sprawyJ. Z.
oskarżonego o przestępstwo zart. 291§1kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 7 grudnia 2012 r.    sygn. akt II K 1153/12

wyrok w zaskarżonej części co do oskarżonegoJ. Z.uchyla i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Legionowie do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt VI Ka 127/13

UZASADNIENIE
J. Z.został oskarżony o to, że w okresie od 19 czerwca 2012 r. do 5 września 2012 r. w miejscowościŁ.ul. (...), gm.S., województwo(...), przyjął telefon komórkowymarki N. (...)o nr(...), co do którego na podstawie okoliczności towarzyszących powinien i mógł przypuszczać, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego tj. o czyn zart. 291 § l k.k.
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 1153/12 Sąd Rejonowy w Legionowie oskarżonegoJ. Z.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 291 §1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § l i 2 k.k.iart.70 § l pkt. l k.k.warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat. Na podstawieart.624 § l k.p.k.zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator. Na podstawieart. 425 § 1 i § 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącejJ. Z.na niekorzyść tego oskarżonego. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia a mianowicieart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., polegającą na tym, iż Sąd w wyroku skazującym nie zmienił opisu czynu, w wyniku czego nastąpiła sprzeczność między opisem czynu a przyjętą kwalifikacją prawną - podczas gdy przyjmując kwalifikację zart. 291 § 1 k.k.powinien był zmienić opis czynu tak aby zawierał on znamiona przestępstwa paserstwa umyślnego.
Podnosząc powyższy zarzut na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoJ. Z.poprzez zmianę opisu czynu tak aby zawarte w tym opisie znamiona odpowiadały przyjętej kwalifikacji zart. 291 § 1 k.k.
Sąd okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora i postawiony w niej zarzut co do zasady jest słuszny, jednak wniosek w niej zawarty, z przyczyn wskazanych poniżej, nie mógł zostać uwzględniony.
Analiza akt sprawy prowadzi do stwierdzenia, iż sąd rejonowy uznałJ. Z.za winnego popełnienia zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu, z tym, że opis tego czynu, nie przystawał do wskazanej w zarzucie kwalifikacji prawnej zart. 291 § 1 k.k.Z opisu zarzuconego, a następnie przypisanego oskarżonemu czynu wynika, iż przyjął on telefon komórkowymarki N. (...), co do którego na podstawie okoliczności towarzyszących powinien i mógł przypuszczać, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego. Rzecz jednak w tym, że wskazana w akcie oskarżenia przez prokuratora, a następnie przyjęta przez sąd I instancji w wyroku kwalifikacja prawna zarzucanego oskarżonemu czynu zart. 291 § 1 k.k.wymaga umyślnego działania sprawcy, co w żadnym razie nie przystaje do opisu czynu przypisanego oskarżonemu w zaskarżonym wyroku. Jednocześnie sąd rejonowy w pisemnych motywach tego orzeczenia również jednoznacznie nie rozstrzygnął tej rozbieżności między opisem a kwalifikacja prawną. Z jednej strony bowiem stwierdził, żeJ. Z.przyjął odB. K.telefon komórkowy, co do którego na podstawie towarzyszących okolicznościpowinien i mógł przypuszczać, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, z drugiej zaś podniósł, iżJ. Z.musiał mieć pełną świadomość, że telefon ten nie pochodzi z legalnego źródła, skoro przyznał, że powiedziała mu o tymB. K.(vide. k. 80). Tak rozbieżne stwierdzenia sądua quo, uniemożliwiają sądowi odwoławczemu jednoznaczną ocenę intencji sądu orzekającego, tak co do czynu, jaki miał zostać przypisany oskarżonemu, jak i jego ostatecznej kwalifikacji prawnej. W tym zakresie istnieją więc - niedające się usunąć w instancji odwoławczej - wątpliwości, które sąd rejonowy winien rozstrzygnąć w toku ponownego rozpoznania sprawy co do czynu zarzucanego oskarżonemu.
Z tego względu sąd okręgowy wyrok w zaskarżonej części co doJ. Z.uchylił i w tym zakresie sprawę przekazał do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Przy czym, w ocenie sądu odwoławczego, wobec stwierdzonych wyżej uchybień, konieczne będzie skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie, bowiem tylko taki tok procedowania pozwoli na jednoznaczne wyjaśnienie okoliczności niezbędnych dla prawidłowego wyrokowania w zakresie czynu zarzucanegoJ. Z.. Dlatego też po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd rejonowy dokładnie przeanalizuje zgromadzone w sprawie dowody oraz wynikające z nich okoliczności i na tej podstawie, w przypadku uznania winy oskarżonego, jednoznacznie rozstrzygnie co do zamiaru sprawcy. W takiej sytuacji nastąpić musi taka zmiana opisu zarzucanego oskarżonemu czynu lub jego kwalifikacji prawnej, aby całość zarzutu odpowiadała rzeczywistemu zachowaniu oskarżonego. Przy sporządzaniu pisemnych motywów wyroku sąd I instancji powinien przestrzegać reguł wskazanych wart. 424 k.p.k.unikając uchybienia, które spowodowało na obecnym etapie konieczność uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy odnośnieJ. Z.do ponownego rozpoznania.
Wobec powyższego sąd okręgowy orzekł jak w wyroku.