Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 1052/12
Data wyroku: 2013-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Chojnowska
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 58§3 kk

Sygn. akt VIII Ka 1052/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Marzanna Chojnowska

Protokolant: Aneta Chardziejko
Przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Elżbiety Korwell
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 roku
sprawyP. K.
oskarżonego o czyn zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 29 października 2012 roku, sygnatura akt XV K 1292/12

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podstawę prawną wymierzenia wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności uzupełnia oart. 58 § 3 kk.

II
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
P. K.stanął pod zarzutem tego, że w dniu 18 sierpnia 2012 roku wB.na terenieGalerii Handlowej (...)przyul. (...)zesklepu H (...)po uprzednim obcięciu klipsów antykradzieżowych dokonał zaboru w celu przywłaszczenia odzieży męskiej w postaci szelek, bluzy, swetra, paska i spodni o łącznej wartości 399,50 złotych, czym działał na szkodęfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,
tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 29 października 2012 roku w sprawie sygn. akt XV K 1292/12 oskarżonegoP. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocyart. 278 § 1 k.k.skazał go, zaś na mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 34 § 1 i 2 pkt 2 k.k.,art. 35 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie.
Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniach 18 – 19 sierpnia 2012 roku, przyjmując, że każdy dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dniom ograniczenia wolności.
Na mocyart. 44 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego przepadek dowodu rzeczowego w postaci cęgów opisanych szczegółowo w wykazie dowodów rzeczowych numer I/264/12 pod pozycją II.1 (k. 44) i przechowywanych w aktach sprawy na k. 46.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Powyższy wyrok na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.zaskarżył prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyśćP. K..
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 1 k.p.k.orzeczeniu Sądu I instancji zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicieart. 58 § 3 k.k.poprzez błędne niewskazanie go jako podstawy prawnej orzeczenia wobec oskarżonegoP. K.kary ograniczenia wolności.
W oparciu o podniesiony zarzut oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie jako podstawy prawnej orzeczonej wobec oskarżonego kary ograniczenia wolnościart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 58 § 3 k.k.w zw. zart. 34 § 1 i 2 pkt 2 k.k.oraz utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i w pełni zasługuje na uwzględnienie.
Ustosunkowując się do podniesionego zarzutu obrazy przepisów prawa materialnego (error iuris), przypomnieć należy że polegać ona może na błędnej wykładni przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu lub zastosowaniu go w niewłaściwy sposób, zastosowaniu danego przepisu, mimo zakazu określonego rozstrzygania lub niezastosowaniu normy, której stosowanie było obowiązkowe. Nie kwestionując zarówno stanu faktycznego, jak i orzeczenia o winie oskarżonego zgodzić się należy z zarzutem apelacji prokuratora, iż Sąd I instancji dopuścił się naruszeniaart. 58 § 3 k.k.
W tym miejscu należy wskazać, iż Sąd Rejonowy uznałP. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 278 § 1 k.k., który zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Oczywistym jest zatem, iż w tej sytuacji Sąd I instancji uwzględniając wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary 3 miesięcy ograniczenia wolności z zobowiązaniem do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na wskazany przez Sąd cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie, winien zastosowaćart. 58 § 3 k.k.Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, Sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2.
Sąd Rejonowy ustalając, iż na gruncie stanu faktycznego niniejszej sprawy spełnione zostały wszystkie przesłanki zart. 58 § 3 k.k.i orzekając wobecP. K.karę ograniczenia wolności, winien zgodnie zart. 413 § 1 pkt 6 k.p.k.dać temu wyraz poprzez powołanie tegoż przepisu w podstawie prawnej wymiaru kary, czego jednak nie uczynił.
Dlatego też Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że podstawę prawną wymierzenia wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności uzupełnił oart. 58 § 3 k.k.Nie dostrzegając innych uchybień Sąd Okręgowy w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Kierując się względami słuszności, w szczególności biorąc pod uwagę istotę zmiany dokonanej w rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego, Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.