Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 21/14
Data wyroku: 2014-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Wójtowicz, Ewa Tkocz, Joanna Kurpierz
Słowa kluczowe: Geologiczne I Górnicze Prawo
Podstawa prawna: art. 151 pr.g.g., art. 199§1 pkt 1 k.p.c.

Sygn. akt I ACz 21/14

POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2014 roku

Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale I Cywilnym
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Ewa Tkocz

Sędziowie:

SA Joanna Kurpierz
SA Piotr Wójtowicz (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. w Katowicach
na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa

(...)wM.

przeciwko

(...) Spółce AkcyjnejwK.

o naprawienie szkody

na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 30 listopada 2013 r., sygn. akt II C 636/13,

p o s t a n a w i a :

1
prostując rubrum przez wpisanie właściwej sygnatury akt: II C 636/13, uchylić zaskarżone postanowienie;

2
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawić orzeczeniu końcowemu.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy na podstawieart. 199§1 pkt 1 k.p.c., odrzucił pozew z tym uzasadnieniem, że w zachodzi czasowa niedopuszczalność drogi sądowej, nie zostało bowiem wyczerpane postępowanie ugodowe, o którym mowa wart. 151 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze.

W zażaleniu na wyżej opisane postanowienie powódka zarzuciła obrazęart. 233§1 k.p.c.przez dowolną ocenę materiału dowodowego i przez uznanie, że dołączony przez pozwaną do jej pisma z 6 września 2013 r. projekt obejmuję ugodę w przedmiocie naprawienia szkód górniczych, obrazęart. 199§2(oczywista omyłka; winno być –§1)pkt 2 k.p.c.i obrazęart. 151 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze. W oparciu o ten zarzut wniosła o uchylenie postanowienia i o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W pierwszym rzędzie zwrócić należy uwagę na to, że zaskarżone postanowienie opatrzone zostało sygnaturą nie przystającą do sygnatury sprawy, w aktach której się znalazło, analiza jego treści jednak pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że dotyczy ono tej właśnie sprawy, jedynie sygnatura wpisana w nim została oczywiście błędnie. Z tej przyczyny Sąd Apelacyjny uznał za stosowne ową oczywistą omyłkę sprostować.
Zażalenie odnieść musi skutek, acz nie ze wszystkimi podniesionymi w nim argumentami przyjdzie się zgodzić.
Nie sposób podzielić tezy skarżącej o obrazieart. 233§1 k.p.c., jakiej dopuścić się miał Sąd Okręgowy, norma ta bowiem reguluje zasady oceny dowodów pod kątem ich wiarygodności i mocy dowodowej, oceny takiej tymczasem Sąd te w ogóle nie dokonywał (nie było zresztą takiej potrzeby). Nie do odparcia jest jednak zarzut uchybienia normieart. 151 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego, wbrew temu bowiem, co przyjął Sąd Okręgowy, postępowanie ugodowe zostało wyczerpane z bezskutecznym upływem terminu, jaki powódka wyznaczyła pozwanej, a jaki ta zaakceptowała, to jest z dniem 20 sierpnia 2013 r. Nie ulega wszak wątpliwości, że pierwsze propozycje ugodowe pozwana złożyła powódce dopiero przy piśmie datowanym na 6 września 2013 r., a więc już po terminie, to zaś otworzyło drogę sądową dla dochodzenia wynikających ze szkód górniczych roszczeń, i to bez konieczności składania przez powódkę pozwanej jakiegokolwiek oświadczenia. Całkowicie obojętne w tej sytuacji staje się to, czy powódka pozew wniosła – jak uważa Sąd Okręgowy – po przedstawieniu jej propozycji ugodowych, cz też nie. Dla porządku jedynie warto zatem wskazać, że w dacie nadania pozwu (16 września 2013 r. w poniedziałek) w polskim urzędzie pocztowym pełnomocnik powódki nie mógł wiedzieć o złożonej propozycji, tę bowiem pozwana fizycznie wysłała dopiero 12 września 2013 r. (k. 60), w czwartek, i to nie temu pełnomocnikowi, a bezpośrednio powódce.
Zasadność zarzutu obrazyart. 151 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczegoczyni w konsekwencji zasadnym zarzut obrazyart. 199§1 pkt 1 k.p.c., nie zachodziła bowiem w sprawie nawet czasowa niedopuszczalność drogi sądowej.
Z powyższych względów na podstawieart. 397§2 k.p.c.w związku zart. 386§1 k.p.c., przy zastosowaniuart. 350§1 i §3 k.p.c., a także na podstawieart. 108§1 k.p.c.Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.