Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 846/12
Data wyroku: 2012-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Podczaska, Bogumiła Burda, Janina Czyż
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art.  184 w zw.z art. 32 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, rozp. RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze - wykaz A, Dział VIII poz. 1

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda

Sędziowie:

SSA Janina Czyż (spr.)
SSA Alicja Podczaska

Protokolant

st.sekr.sądowy Elżbieta Stachowicz

po rozpoznaniu w dniu28 listopada 2012 r.
na rozprawie
sprawyz wnioskuS. J.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia26 czerwca 2012 r.sygn. aktIII U 588/12

I
zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 30 marca 2012 roku w ten sposób, że przyznajeS. J.prawo do emerytury od dnia 28 lipca 2012 roku,

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych OddziałuwR.na rzecz wnioskodawcy kwotę 30 zł (trzydzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt III AUa 846/12

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30 marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (t. jedn. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227) oraz przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówiłS. J.prawa do emerytury, ponieważ nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych oraz nie udokumentował rozwiązania stosunku pracy.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, podnosząc, że za zakwestionowany przez organ rentowy okres przedstawił świadectwo pracy w warunkach szczególnych, w którym znajduje się zapis o wykonywaniu pracy na stanowisku pracownika obsługi w transporcie, wymienionym w wykazie A, dziale VIII, poz. 1 pkt. 3 zarządzenia Min. Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w warunkach szczególnych.
Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, że wnioskodawca jest zatrudniony w Zakładzie(...). Nadto, zdaniem organu rentowego charakter pracy wykazanej w świadectwie pracy w warunkach szczególnych nie odpowiada temu, jaki figuruje w wykazie A, dziale VIII pod poz. 1 rozporządzenia RM z 7.02.1983 r.
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt III U 588/12 Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie.
Sąd ustalił, żeS. J.,ur. (...), w okresie od 8 lipca 1974 r. do 31 lipca 1992 r. był pracownikiem WSK(...)wM.na stanowiskach robotnika transportowego i robotnika obsługi, wykonując ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe, także przy materiałach sypkich, pylistych, toksycznych, żrących i parzących. Wnioskodawca otrzymał świadectwo pracy w warunkach szczególnych z dnia 15 stycznia 1995 r., stwierdzające, że od 8 lipca 1974 r. do 31 lipca 1992 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace robotnika przeładunkowego na stanowisku robotnika obsługi, wymienione w wykazie A, dział VIII, poz. 1 pkt. 3 załącznika nr 1 zarządzenia nr 3 Min. Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w warunkach szczególnych w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego. Na podstawie powyższego świadectwa pracy w warunkach szczególnych i zeznań świadków Sąd ustalił, że wnioskodawca ma staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 18 lat i 24 dni.
Przechodząc do oceny prawnej Sąd Okręgowy stwierdził, żeS. J.wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 15 – letni okres pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze w warunkach szczególnych, jak też ponad 25 – letni staż okresów składkowych i nieskładkowych, jednak nie spełnił wszystkich warunków do przyznania emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych z uwagi na fakt, iż do dnia wyrokowania przez Sąd I instancji nie rozwiązał stosunku pracy.
W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca domagał się jego zmiany i przyznania emerytury w obniżonym wieku, podnosząc że z dniem 27 lipca 2012 r. rozwiązał umowę o pracę z Zakładem(...)K. R.wP., a tym samym spełnił ostatni warunek przyznania prawa do dochodzonego świadczenia.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Apelacja wnioskodawcy skutkuje wydaniem orzeczenia reformatoryjnego.
Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnieniaS. J.do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawieart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227).
Prawo do emerytury, zgodnie z powołaną podstawą prawną, przysługuje ubezpieczonemu – mężczyźnie, urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r., po ukończeniu 60 lat, o ile przed dniem 1 stycznia 1999 r. spełni warunki stażowe – a to wykaże łączny staż ubezpieczenia wynoszący, co najmniej 25 lat, w tym 15 lat wykonywania stale i w pełnym wymiarze pracy w warunkach szczególnych oraz który nie przystąpił do OFE i rozwiązał stosunek pracy. Podkreślenia wymaga, iż prawo do tej emerytury przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia warunki określone w tym przepisie, niezależnie od tego, kiedy osiągnął przewidziany ustawą wiek emerytalny.
Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji w zakresie rodzaju pracy wykonywanej przez wnioskodawcę, a także dokonaną przez ten Sąd ocenę iż była to praca w warunkach szczególnych, odpowiadająca pozycji wykazu A, Działu VIII, pkt. 1 – załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) na stanowisku robotnika przeładunkowego, określonym w dziale VIII, poz. 1 pkt. 3 załącznika nr 1 zarządzenia nr 3 Min. Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w warunkach szczególnych w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego.
Środkiem dowodowym, stwierdzającym okresy zatrudnienia w warunkach szczególnych jest świadectwo pracy w szczególnych warunkach, wystawione przez zakład pracy, które jednak jak każdy dokument nieurzędowy w rozumieniuart. 244 § 1 i 2 kpcpodlega kontroli zarówno, co do prawidłowości wskazanych w nim faktów, jak i co do prawidłowości wskazanej podstawy prawnej, gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej. Zakwestionowanie przez organ rentowy świadectwa pracy w warunkach szczególnych z dnia 19 stycznia 1995 r. skutkowało przeprowadzeniem postępowania dowodowego przed Sądem, w toku którego przesłuchani zostali świadkowie, zatrudnieni wraz z wnioskodawcą w WSKM., w handlowym transporcie wewnętrznym. Treść złożonych zeznań wskazuje, że wnioskodawca wykonywał prace rozładunkowe i załadunkowe przy różnego rodzaju materiałach, takich jak: wiązki stali, worki z cementem, wapnem, beczki z substancjami trującymi, części silnikowe, przy czym załadunek i rozładunek wykonywany był ręcznie i przy użyciu wózków widłowych i odbywał się na zewnątrz przez okres całego roku.
Również analiza akt osobowych wskazuje, że wnioskodawca był pracownikiem transportu wewnętrznego, w kwestionariuszu osobowym pracownika, sporządzonym w dniu 23 stycznia 1975 r. jako wykonywany zawód wskazany został: ładowacz ciężkich ładunków. Zajmowanie stanowiska robotnika transportowego potwierdzają zalegające w aktach osobowych angaże, z których wynika zmiana nazwy stanowiska na robotnika obsługi dopiero od dnia 1 marca 1990 r. (k. 14 akt osobowych). Gdyby nawet jednak przyjąć, iż od tej daty wnioskodawca nie wykonywał prac przeładunkowych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, to i tak spełniony pozostaje warunek posiadania piętnastoletniego stażu pracy w warunkach szczególnych.
Skoro zatem wnioskodawca rozwiązał stosunek pracy i tym samym spełnił ostatni warunek przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku z art. 184 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS to należało przyznać wnioskodawcy prawo do dochodzonego świadczenia od dnia następującego po ustaniu zatrudnienia.

Z podanych przyczyn orzeczono, jak w punkcie I sentencji na podstawieart. 386 § 1 kpc. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie wart. 98 kpc.

(...)
-(...)R.–(...),
-(...).