Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 474/13
Data wyroku: 2013-10-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Tomasz Skowron, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Subsydiarny Akt Oskarżenia, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158§1 kk, art. 157§2 kk

Sygn. akt VI Ka 474/13WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 11 października 2013 r.Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli (spr.)Sędziowie   SO Tomasz SkowronSO Waldemar MasłowskiProtokolant Anna Potaczekpo rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r.sprawyI. C.iK. C.oskarżonych zart. 158 § 1 kkz powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnegood wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcuz dnia 10 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 157/13uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonychI. C.iK. C.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania.Sygn. akt VI Ka 354/13UZASADNIENIEK. C.iI. C.oskarżeni zostali o to że:w dniu 27 lutego 2012 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu brali udział w pobiciuR. K.podczas któregoR. K.był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni w ten sposób że trzymali go za ręce dusili i uderzali pięściami w okolice klatki piersiowej w wyniku czegoR. K.doznał obrażeń ciała w postaci czerwonej pręgi długości 19 cm w okolicach szyi po stronie prawej i zaczerwienienia okolicy mostka o wymiarach 19 cm na 19 cm które naruszyły czynności narządów ciała na czas do 7 dni oraz rozstroju zdrowia w postaci bolesnego ograniczenia ruchomości skrętnej szyi które spowodowało rozstrój zdrowia na czas do 7 dnitj. o czyn zart.158 § 1 k.k.iart.157 § 2 k.k.w zw. zart.11 § 2 k.k.Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 10.06.2013 r. w sprawie II K 157/13:1. ustalił że oskarżonyK. C.w dniu 27 lutego 2012 r. wW.chwyciłR. K.oburącz za szyję a następnie za odzież na wysokości klatki piersiowej jednocześnie szarpiąc nim czym spowodował na szyi po stronie prawej czerwona pręgę o długości około 19 cm, zaczerwienienie skóry mostka o wielkości 19 cm na 19 cm, drobne wybroczyny czerwone po stronie lewej szyi naruszające funkcję narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni tj. czynu z art. zart.157 § 2 k.k.i na podstawieart. 66 § 1 k.k.warunkowo umorzył wobec niego postępowanie na okres 1 roku próby;2. ustalił że oskarżonyI. C.w dniu 27 lutego 2012 r. wW.naruszył nietykalność cielesnąR. K.w ten sposób że chwycił go za szalik tj. czynu zart. 217 § 1 k.k.i na podstawieart. 17 § 1 ust.3 k.p.k.postępowanie wobec niego umorzył;3. na podstawieart.628 pkt 1 k.p.k.w zw. zart.629 k.p.k.w zw. zart.640 k.p.k.w zw. z§ 14 ust.1 pkt 1 oraz § 14 ust.2 pkt 1 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09. 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduw zw. zart.633 k.p.k.zasadził od oskarżonegoK. C.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoR. K.tytułem poniesionych kosztów procesu: 300 zł. tytułem opłaty i 684 zł. tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika;4. na podstawieart.624 § 1 k.p.k.w zw. zart.633 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k.zwolnił oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.Apelację od powyższego wyroku złożył pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnegoR. K.zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawe orzeczenia polegający na przyjęciu iż oskarżonyI. C.w trakcie zajścia w dniu 27 lutego chwyciłR. K.za szalik czym naruszył jego nietykalność cielesną zaśK. C.chwycił pokrzywdzonego oburącz za szyję a następnie za odzież czym spowodował obrażenia ciała naruszając czynności narządów ciała poniżej 7 dni podczas gdy z zebranego materiału dowodowego w postaci zeznań pokrzywdzonego, funkcjonariusza policjiJ. B.a przede wszystkim opinii biegłegoR. P.wynika iż oskarżeni w dniu zdarzenia swoim zachowaniem wyczerpali znamiona przestępstwa opisanego wart.158 § 1 k.k.tj. pobicia.Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu.Sąd Okręgowy zważył co następuje:Apelacji nie można było odmówić słuszności co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie przyjął w istocie wersji żadnej ze stron konfliktu tj. nie oparł się ani na wyjaśnieniach oskarżonych ani na zeznaniach pokrzywdzonego uznając za wiarygodną wersję „pośrednią” wynikającą z zeznań świadkaB. G.. Taka ocena materiału dowodowego mogłaby się ostać pod tym wszakże warunkiem że zeznania wymienionego świadka byłyby spójne i koherentne z prawidłowo ocenionymi opiniami biegłych lekarzy odnośnie doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń ciała. Powyższego w niniejszej sprawie zabrakło.Sąd I instancji przeprowadził w sprawie dowody z opinii biegłych lekarzyR. P.iM. R.i biegłych tych – wobec sprzeczności wniosków końcowych w ich opiniach – skonfrontował na rozprawie ( K. 47 – 50 ). Z tych prawidłowo przeprowadzonych czynności dowodowych nie wynika jednak prawidłowa ocena opinii, w szczególności zaś wątpliwości budzi danie prymatu opinii biegłegoM. R.przed opinią biegłegoR. P.. Bezsporne jest że pokrzywdzonyR. K.w wyniku zdarzenia doznał obrażeń w postaci czerwonej pręgi na szyi o długości około 19 cm, zaczerwienienie skóry okolicy mostka o wielkości 19 cm na 19 cm oraz drobnych wybroczyn czerwonej barwy po stronie lewej szyi. BiegłyR. P.wskazał ponadto że bezpośrednim skutkiem doznanych obrażeń ciała było bolesne ograniczenie ruchomości skrętnej szyi. Dla Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości że pokrzywdzony został chwycony oburącz za szyję i duszony o czym świadczy czerwona pręga o niemałej długości ok. 19 cm i wybroczyny na tej części ciała. Nie przekonuje stanowisko biegłegoM. R.że takie zachowanie oskarżonegoK. C.( kwestią sporną pozostaje czy działającego wspólnie i w porozumieniu ze współoskarżonym, o czym mowa będzie poniżej ) nie narażało pokrzywdzonego na wystąpienie skutków poważniejszych niż przez niego doznanych, w szczególności tych o których mowa wart. 157 § 1 k.k.Wątpliwości Sądu Okręgowego budzi również stanowisko tego biegłego odnośnie mechanizmu powstania zaczerwienienia skóry okolicy mostka o wielkości 19 cm na 19 cm, w szczególności czy istotnie obrażenie o takich rozmiarach powstało jedynie od szarpania pokrzywdzonego za odzież. Przeciwne stanowisko w tych kwestiach zajmuje w swojej opinii biegłyR. P.( k.47 – 49, k.36 akt 2 Ds1025/12/D ) i ta opinia powinna być poddana ponownej wnikliwej ocenie przez Sąd I instancji. Przebieg zdarzenia rysujący się na kanwie treści tej opinii nie jest zaś zbieżny z opisem zdarzenia przedstawionym przez świadkaB. G..Odrzucając kwalifikację prawną zachowania oskarżonych zart.158 § 1 k.k.Sąd I instancji stwierdził także że „..nie ma dowodów wskazujących na to że oskarżeni uzgadniali użycie wobec pokrzywdzonego przemocy fizycznej czy naruszenie jego nietykalności. ZachowanieI. C.polegające na odciąganiu brata odR. K.świadczy dobitnie o tym żeI. C.nie akceptował zachowaniaK. C.. Fakt ten przekonuje że działania podjęte przezK. C.nie były objęte porozumieniem obu oskarżonych…” ( str.7 -8 uzasadnienia, k.69 – 69 odwrót akt ). Jednakże Sąd I instancji nie dostrzegł że porozumienie pomiędzy sprawcami przestępstwa może być zawarte nie tylko w sposób bezpośredni ale także dorozumiany. W sprawie niniejszej obydwaj oskarżeni mieli pretensje doR. K.o niewłaściwą jazdę, wspólnie podbiegli też do pokrzywdzonego gdy wysiadł on z samochodu, co bezspornie ustalił Sąd I instancji. Sąd ten powinien ponownie ocenić czy takie ich zachowanie w kontekście późniejszego przebiegu zdarzenia nie stanowiło zawartego w sposób dorozumiany porozumienia co do pobicia pokrzywdzonego. Dodać należy że odciąganieK. C.od pokrzywdzonego przezI. C.wynika tylko z zeznań świadkaB. G..Niezależnie od powyższego nawet przy przyjęciu kwalifikacji prawnej zart. 157 § 2 k.k.iart. 217 § 1 k.k.wątpliwości budzi dokonana przez Sąd I instancji ocena społecznej szkodliwości czynów każdego z oskarżonych. Sąd ten przyjął że nie była ona znaczna w odniesieniu do zachowaniaK. C., a wręcz znikoma w odniesieniu do zachowaniaI. C.przyznając w innym miejscu że doszło do swoistego „samosądu” na pokrzywdzonym tylko dlatego że nieumiejętnie poruszał się on samochodem na drodze. Takie zestawienie ocen zdaniem Sądu Okręgowego stanowi swoiste usprawiedliwienie dla zachowań agresywnych w ruchu drogowym, które akceptowane być nie mogą.W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonychK. C.iI. C.i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu.Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi i oceni dowody niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, oceniając następnie jaka powinna być prawidłowa kwalifikacja prawna zachowania oskarżonych uwzględniając wszystkie okoliczności o których mowa powyżej, przy czym Sąd Okręgowy nie przesądza czy będzie nią pobicie zart. 158 § 1 k.k.czy też występki prywatnoskargowe. Podkreślić jednakże należy że Sąd Okręgowy na obecnym etapie postępowania nie dostrzega potrzeby dopuszczania dowodu z trzeciej opinii biegłego lekarza lub zespołu biegłych, wystarczająca wydaje się prawidłowa ocena dwóch sporządzonych już opinii. Po ustaleniu prawidłowej kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonych Sąd I instancji dokona oceny społecznej szkodliwości ich czynu ( bądź czynów ) i w zależności od niej podejmie decyzję w zakresie wymiaru kary. Swoje ostateczne stanowisko Sąd ten zawrze w wydanym wyroku prawidłowo uzasadnionym zgodnie z wymogamiart.424 k.p.k.