Sąd Okręgowy w Zamościu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Cz 341/13
Data wyroku: 2013-08-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Koszel, Arkadiusz Mrowiec, Marek Lisiczyński
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: ART. 355 § 1 KPC

Sygn. akt I Cz 341/13

POSTANOWIENIE
Dnia 30 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Zamościu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Elżbieta Koszel (spr.)

Sędziowie:

SSO Arkadiusz Mrowiec
SSO Marek Lisiczyński

po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. w Zamościu
na posiedzeniu niejawnym sprawy
z wnioskuA. B.
z udziałemS. B.
o zobowiązanie sprawcy przemocy do opuszczenia mieszkania
na skutek zażalenia Prokuratora Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim
od postanowienia Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim
z dnia 20 czerwca 2013 r., w sprawie sygn. akt I Ns 4124/13

postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim umorzył postępowanie w sprawie wobec cofnięcia wniosku przezA. B.i braku sprzeciwu w tym przedmiocie uczestnikaS. B.oraz Prokuratora Rejonowego.
Zażalenie od tego postanowienia wniósł Prokurator Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim zarzucając niesłuszne umorzenie postępowania, gdyż Sąd Rejonowy winien ocenić skuteczność cofnięcia wniosku przez pryzmat zasad współżycia społecznego, a nadto naruszenie przepisów o właściwości, gdyż sprawę powinien rozpoznać sąd karny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podnieść, że kwestia w jakim Wydziale Sądu powinien być rozpoznany wniosekA. B.była przedmiotem sporu kompetencyjnego, który został rozstrzygnięty przez Prezesa Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim.
Stanowisko Prezesa jest zgodne zart. 11 a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie/Dz.U. z 2005 r., Nr 180, poz. 1493 ze zm./.
Nie jest zasadny również zarzut braku oceny przez Sąd i instancji skuteczności cofnięcia wniosku w kontekście zasad współżycia społecznego.
Sąd Rejonowy odniósł okoliczności sprawy doart. 203 § 4 kpci stanowisko w tym przedmiocie wnikliwie uzasadnił.
Dowody zgromadzone w sprawie wskazują, że wnioskodawczyni i uczestnik są współwłaścicielami gospodarstwa rolnego, którego prowadzenie wymaga współdziałania.
Wnioskodawczyni przez dłuższe okresy czasu wyjeżdża do pracy zarobkowej za granicę Polski, a więc małżonkowie nie kontaktują się bezpośrednio w tym czasie, zaś uczestnik musi zajmować się wspólnym gospodarstwem, w tym gospodarstwem domowym.
Cofnięcie wniosku o usunięcie uczestnika z mieszkania nie sprzeciwia się kryteriom, które Sąd wziął pod uwagę na mocyart. 203 § 4 kpc. Nadto jeżeli między małżonkami toczy się proces o rozwód, w wyroku rozwodowym Sąd orzeknie o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania, ewentualnie o eksmisji jednego z małżonków –art. 58 § 2 kro.
Z tych względów na mocyart. 385 kpcw związku zart. 397 § 2 kpcSąd Okręgowy oddalił zażalenie.