Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 376/13
Data wyroku: 2013-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Kiełbowicz, Do SA Klara Łukaszewska, Edward Stelmasik
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk i inne

Sygn. akt II AKa 376/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2013 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Tadeusz Kiełbowicz (spr.)

Sędziowie:

SSA Edward Stelmasik
SSO del. Do SA Klara Łukaszewska

Protokolant:

Iwona Łaptus

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Urszuli Piwowarczyk - Strugały
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r.
sprawyJ. W.oskarżonego zart. 258 1 kkw zw. zart. 65 kk,art. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk;
M. L. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 65 kk,art. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk;
A. S. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 65 kk,art. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk,art. 286 §1 kkiart. 13 §1 kkw zw. zart. 286 §1 kkiart. 270 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kkw zw. zart. 12kk;
G. K.oskarżonego zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 65 kk, zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora oraz oskarżonychJ. W.iA. S. (1)
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt III K 239/12

I
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. L. (1)w punkcie V części dyspozytywnej w zakresie uniewinnienia go od czynu zarzucanego mu w punkcie VIII części wstępnej dotyczącego oszustwa popełnionego na szkodęspółki (...)i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

II
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. W.w ten sposób, że wymiar kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wpunkcie XIII„tiret” 1 części dyspozytywnej obniża do 4 (czterech) lat, przyjmując za podstawę prawną jej wymiaruart. 91 § 2 k.k.w związku zart. 86 § 1 k.k.

III
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonychM. L. (1)iA. S. (1)w ten sposób, że:

a
na podstawieart. 41 § 1 k.k.w związku zart. 39 pkt 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoM. L. (1)środek karny w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego na okres lat 3 (trzech) w związku ze skazaniem go za czyn zart. 18 § 3 k.k.w związku zart. 286 § 1 k.k.orazart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.przypisany mu w punkcie VI części dyspozytywnej wyroku;

b
na podstawieart. 41 § 1 k.k.w związku zart. 39 pkt 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoA. S. (1)środki karne w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego na okres lat 3 (trzech) w związku ze skazaniem go za czyny zart. 18 § 1 k.k.w związku zart. 294 § 1 k.k.,12 k.k.i65 § 1 k.k.oraz zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.,11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.przypisane mu w punktach VIII i X części dyspozytywnej wyroku, a na podstawieart. 85 k.k.w związku zart. 86 § 1 k.k.iart. 92 § 2 k.k.określa wymiar łączny tego środka karnego na 3 (trzy) lata;

II
na podstawieart. 105 § 2 k.p.k.z urzędu prostuje oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w punktach V i X części wstępnej i punkcie III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku w miejsce błędnie wpisanej nazwyspółki (...)wpisuje prawidłowo(...);

III
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonychJ. W.,A. S. (1)iG. K.w ten sposób, że:

a
jako wysokość szkody wyrządzonej przez oskarżonychJ. W.(punkt II części dyspozytywnej) iA. S. (1)(punkt VIII części dyspozytywnej)spółce (...)s.r.o.M. G.przyjmuje kwotę 44.160.000 (czterdzieści cztery tysiące sto sześćdziesiąt ) Euro;

b
jako wysokość szkody wyrządzonej przez oskarżonychJ. W.(punkt III części dyspozytywnej) iG. K.(punkt XII części dyspozytywnej)spółce (...)s.r.o.J. P.przyjmuje kwotę 102.644,00 (sto dwa tysiące sześćset czterdzieści cztery) Euro;

c
jako wysokość szkody wyrządzonej przez oskarżonegoJ. W.spółce (...)(punkt III części dyspozytywnej) przyjmuje kwotę 79.380,00 (siedemdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt) Euro;

d
jako wysokość szkody wyrządzonej przez oskarżonychJ. W.(punkt III części dyspozytywnej) iA. S. (1)(punkt VIII części dyspozytywnej)spółce (...)s.r.o. przyjmuje kwotę 66.240,00 (sześćdziesiąt sześć tysięcy dwieście czterdzieści) Euro;

e
jako łączną kwotę, do której niekorzystnego rozporządzenia pomógł doprowadzić oskarżonyA. S. (1)(punkt VIII części dyspozytywnej przyjmuje 110.400,00 (sto dziesięć tysięcy czterysta) Euro;

IV
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonychJ. W.,A. S. (1)iG. K.wpunkcie XV podpunkty 1, 3, 4 i 5części dyspozytywnej modyfikując orzeczony w tych punktach na podstawieart. 46 § 1 k.k.obowiązek naprawienia szkody w ten sposób, że:

a
w punkcie XV podpunkt 1 w miejsce solidarnie zasądzonej od oskarżonychJ. W.iA. S. (1)na rzeczC. P.s.r.o. kwoty 176.407,06 zł. przyjmuje kwotę 44.160,00 (czterdzieści cztery tysiące sto sześćdziesiąt ) Euro;

b
w punkcie XV podpunkt 3 w miejsce solidarnie zasądzonej od oskarżonychJ. W.iG. K.na rzecz(...)s.r.o. kwoty 397.407,11 zł. przyjmuje kwotę 102.644,00 (sto dwa tysiące sześćset czterdzieści cztery ) Euro;

c
w punkcie XV podpunkt 4 w miejsce zasądzonej od oskarżonegoJ. W.na rzecz(...)G.(...)kwoty 316.011,78 zł. przyjmuje kwotę 79.380,00 (siedemdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt ) Euro;

d
w punkcie XV podpunkt 5 w miejsce solidarnie zasądzonej od oskarżonychJ. W.iA. S. (1)na rzeczT.B.s.r.o. kwoty 263.672, 74 zł. przyjmuje kwotę 66.240,00 (sześćdziesiąt sześć tysięcy dwieście czterdzieści) Euro;

e
uchyla zawarty w punkcie XV podpunkt 6 orzeczony wobecA. S. (1)środek karny w postaci zapłaty na rzecz(...)A. B.,(...) spółka jawnaweW.kwoty 44.686.57 (czterdzieści cztery tysiące sześćset osiemdziesiąt sześć 57/100) złotych;

V
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonychJ. W.,A. S. (1),M. L. (1)iG. K.utrzymuje w mocy;

VI
zwalnia wszystkich oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za instancje odwoławczą.

UZASADNIENIE
J. W.został oskarżony o to, że:
I. w okresie od 9 marca 2010 roku do 27 sierpnia 2010 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S. (1),M. L. (1),G. K.i innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie według przyjętego i zaakceptowanego podziału ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępnych przedsięwzięć, przestępstw powszechnych związanych z wyłudzaniem środków pieniężnych od podmiotów gospodarczych, czyniąc sobie z tego stale źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 65 kk

II. w okresie od 29 czerwca 2010 roku do 9 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),A. S. (1)oraz innymi osobami, podając się zaA. S. (1)będącego prezesem(...) sp. z o.o.z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)w kwocie 192 000 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.aC. P.na sprzedaż 2 500 ton cukru buraczanego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru, wprowadził w błądM.G.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji i poprzez przekazanie mu podrobionych dokumentów przewozowych i celnych(...), a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane ostatecznie na fakturach prywatne konto bankowe prowadzone w(...) SAdlaM. L. (1)nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęM.G.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

III. w okresie od 9 lipca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),A. S. (1)oraz innymi osobami, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielkęfirmy (...)na kwotę 63 348 zł w ten sposób, że po przyjęciu zamówienia od pokrzywdzonej na dostawę towaru w postaci napojówR.orazC.wprowadził jaw błąd co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazanie jej podrobionych dokumentów w postaci Certyfikatów z Krajowego Rejestru Długów, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturze konto bankowe założone w(...) SAdlafirmy (...) sp. z o.o.należącą doM. L. (1)nie przekazał pokrzywdzonej zakupionego towaru, czym działał na szkodęM. P.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 294 §1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

IV.w okresie od 3 sierpnia 2010 roku do 13 sierpnia 2010 roku weW.działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zA. S. (1)będącym prezesemfirmy (...)sp. z o.o,G. K.podającym się właścicielafirmy (...) sp. z o.o.oraz innymi osobami, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.J. P.w kwocie 102 643,20 Euro stanowiące równowartość 410 572,00 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.a(...)s.r.o. na sprzedaż napojów energetycznych(...)wprowadził w błądJ. P.co do okoliczności związanych z możliwością realizacji transakcji , a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturze prywatne konto bankowe prowadzone w(...) Banku SAdlaG. K.nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęJ. P.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

V. w okresie od 06 do 27 sierpnia 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1)oraz innymi osobami, podając się za pracownika tejspółki Zakładu Produkcyjno- Handlowego (...) sp. z o.o.M. Ż., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)w kwocie 317 520 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu opracowanej na wniosek(...) sp. z o.o.reprezentowanej przezM. L. (1)umowy kupna-sprzedaży z(...)na sprzedaż 400 000 litrów oleju słonecznikowego i wystawieniu faktur potwierdzających sprzedaż towaru , wprowadził w błądW. J. (1)co do okoliczności związanych z realizacją transakcji , a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturach konto bankowego prowadzone wA.Banku nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęW. J. (2),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

VI. w okresie od 05 lipca do 09 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zA. S. (1)będącym prezesemfirmy (...)sp. z o.o oraz innymi osobami, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.T.B.w kwocie 263 672,74 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.afirmą (...)s.r.o. na sprzedaż 144 ton cukru białego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru, wprowadził w błądT.B.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji i wskazanie konta do zapłaty będącego rachunkiemspółki (...)prowadzone wM.Bank, a po uzyskaniu zapłaty z tytułu umowy nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęT.B.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

M. L. (1)został oskarżony o to, że:
VII.w okresie od 9 marca 2010 roku do 27 sierpnia 2010 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S. (1),G. K.,J. W.i innymi osobami , brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie według przyjętego i zaakceptowanego podziału ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępnych przedsięwzięć, przestępstw powszechnych związanych z wyłudzaniem środków pieniężnych od podmiotów gospodarczych, czyniąc sobie z tego stale źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 65 kk

VIII. w okresie od 29 czerwca 2010 roku do 9 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zA. S. (1),J. W.oraz innymi osobami, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)w kwocie 192 000 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.aC. P.na sprzedaż 2 500 ton cukru buraczanego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru , wprowadził w błądM.G.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazaniu mu podrobionych dokumentów przewozowych i celnych(...), a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturach swoje prywatne konto bankowego prowadzone w(...) SAnie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęM.G.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

IX. w okresie od 9 lipca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zA. S. (1),J. W.oraz innymi osobami, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielkęfirmy (...)na kwotę 63 348 zł w ten sposób, że po przyjęciu zamówienia od pokrzywdzonej na dostawę towaru w postaci napojówR. B.orazC.wprowadził ją w błąd co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazanie jej podrobionych dokumentów w postaci Certyfikatów z Krajowego Rejestru Długów, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturze konto bankowe założone w(...) SAna należącą do niegofirmę (...) sp. z o.o.M. L. (1)nie przekazał pokrzywdzonej zakupionego towaru, czym działał na szkodęM. P.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

X.w okresie od 06 do 27 sierpnia 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zJ. W.i innymi osobami, będąc prezesem(...) sp. z o.o.z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)w kwocie 317 520 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu opracowanej na wniosek(...) sp. z o.o.umowy kupna-sprzedaży pomiędzyZakładem Produkcyjno Handlowym (...) sp. z o.o.reprezentowanym przezP. T.(...)na sprzedaż 400 000 litrów oleju słonecznikowego i wystawieniu faktur potwierdzających sprzedaż towaru , wprowadził w błądW. J. (1)co do okoliczności związanych z realizacją transakcji, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturach konto bankowego prowadzone(...)nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęW. J. (2),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2kkw zw. zart. 12 kk

A. S. (1)został oskarżony o to, że:
XI.w okresie od 9 marca 2010 roku do 27 sierpnia 2010 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),G. K.,J. W.i innymi osobami , brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie według przyjętego i zaakceptowanego podziału ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępnych przedsięwzięć, przestępstw powszechnych związanych z wyłudzaniem środków pieniężnych od podmiotów gospodarczych, czyniąc sobie z tego stale źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 65 kk

XII.w okresie od 29 czerwca 2010 roku do 9 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),J. W.oraz innymi osobami, będąc prezesem(...) sp. z o.o.z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)w kwocie 192 000 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.aC. P.na sprzedaż 2 500 ton cukru buraczanego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru , wprowadził w błądM.G.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazanie mu podrobionych dokumentów przewozowych i celnych(...), a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturach prywatne konto bankowego prowadzone w(...) SAdlaM. L. (1)nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęM.G.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw.  zart. 12  kk

XIII. w okresie od 9 lipca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),J. W.oraz innymi osobami, będąc prezesem zarządufirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielkęfirmy (...)na kwotę 63 348 zł w ten sposób, że po przyjęciu zamówienia od pokrzywdzonej na dostawę towaru w postaci napojówR.B.orazC.Coli wprowadził ją w błąd co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazanie jej podrobionych dokumentów w postaci Certyfikatów z Krajowego Rejestru Długów, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturze konto bankowe założone w(...) SAdlafirmy (...) sp. z o.o.należącą doM. L. (1)nie przekazał pokrzywdzonej zakupionego towaru, czym działał na szkodęM. P.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

XIV. w okresie od 3 sierpnia 2010 roku do 13 sierpnia 2010 roku weW.działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zG. K.podającym się właścicielafirmy (...) sp. z o.o.,J. W.oraz innymi osobami, podając się za prezesafirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.J. P.w kwocie 102 643,20 Euro stanowiące równowartość 410 572,00 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.a(...)s.r.o. na sprzedaż napojów energetycznych(...)wprowadził w błądJ. P.co do okoliczności związanych z możliwością realizacji transakcji , a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturze prywatne konto bankowe prowadzone w(...) Banku SAdlaG. K.nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęJ. P.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

XV.w okresie od 05 lipca do 09 lipca 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zobowiązania, wspólnie i w porozumieniu zJ. W.oraz innymi osobami, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.T.B.w kwocie 263 672,74 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna- sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.afirmą (...)s.r.o. na sprzedaż 144 ton cukru białego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru, wprowadził w błądT.B.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji i wskazanie konta do zapłaty będącego rachunkiemspółki (...)prowadzone wM.Bank, a po uzyskaniu zapłaty z tytułu umowy nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towar, czym działał na szkodęT.B.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

XVI.w okresie od 22 września 2009 roku do 06 października 2009 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru i możliwości zapłaty za pobrany towar, doprowadziłspółkę (...) spółka jawnado niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w ten sposób, ze zawarł umowy kupna- sprzedaży towarów opisanych wfakturze VAT nr (...)z dnia 22 .09.09r. z odroczonym 14 dniowym terminem płatności , towarów opisanych wfakturze VAT nr (...)z dnia 25 .09.09r. z odroczonym 24 dniowym terminem płatności i towarów opisanych wfakturze VAT nr (...)z dnia 25 .09.09r. z odroczonym 21 dniowym terminem płatności na łączną kwotę 44686, 57 zł a po pobraniu towarów nie dokonał za nie zapłaty oraz usiłował doprowadzićspółkę (...) spółka jawnado niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 28060,00 zł w ten sposób, że próbował dokonać zakupu towarów opisanych wfakturze VAT nr (...)z dnia 22.09.09r. z odroczonym 21 dniowym terminem płatności wprowadzając w błąd pracowników spółki co do faktu zapłaty zafakturę VAT (...)przedkładając podrobione potwierdzenie wykonania przelewu z(...) SA,
tj. o czyn zart. 286 §1 kkiart. 13 §1 kkw zw. zart. 286 §1 kkiart. 270 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kkw zw. zart. 12kk

G. K.został oskarżony o to, że:
XVII. w okresie od 9 marca 2010 roku do 27 sierpnia 2010 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. W.,A. S. (1),M. L. (1)i innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie według przyjętego i zaakceptowanego podziału ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępnych przedsięwzięć, przestępstw powszechnych związanych z wyłudzaniem środków pieniężnych od podmiotów gospodarczych, czyniąc sobie z tego stale źródło dochodu ,
tj. o czyn zart. 258 § 1 kkw zw. zart.  65  kk

XVIII. w okresie od 3 sierpnia 2010 roku do 13 sierpnia 2010 roku weW., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniuA. S. (1),J. W.oraz innymi osobami, podając się właścicielafirmy (...)sp. z o.o z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.J. P.w kwocie 102 643,20 Euro stanowiące równowartość 410 572,00 zł w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.a(...)s.r.o. na sprzedaż napojów energetycznych(...)wprowadził w błądJ. P.co do okoliczności związanych z możliwością realizacji transakcji , a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazane na fakturze swoje prywatne konto bankowe prowadzone w(...) Banku SAnie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęJ. P.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

Wyrokiem z 3 lipca 2013 r., sygn. akt: III K 239/12, Sąd Okręgowy we Wrocławiu wydał następujące rozstrzygnięcie:

I
uznał oskarżonegoJ. W.za winnego czynu opisanego w punkcie I. części wstępnej wyroku, przy czym wyeliminował z opisu czynu(...)oraz „czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu”, tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoJ. W.za winnego tego, że działając weW., w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw:

- w okresie od 29 czerwca 2010 roku do 9 lipca 2010 roku, działając z góry powziętym zamiarem, podając się zaA. S. (1)będącego prezesem(...) sp. z o.o.z siedzibą weW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.M.G.w kwocie 176.407,06 zł, w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.aC. P.s.r.o. na sprzedaż 2.500 ton cukru buraczanego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru, wprowadził w błądM.G.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazanie mu podrobionych dokumentów przewozowych i celnych(...), a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazany rachunek bankowy w(...) Bank S.A., będący rachunkiemfirmy (...), nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęM.G.,
- w okresie od 9 lipca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku, działając z góry powziętym zamiarem, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielkęfirmy (...)na kwotę 63.348 zł w ten sposób, że po przyjęciu zamówienia od pokrzywdzonej na dostawę towaru w postaci napojówR.B.orazC.Cola wprowadził ją w błąd co do okoliczności związanych z realizacją transakcji poprzez przekazanie jej podrobionych dokumentów w postaci Certyfikatów z Krajowego Rejestru Długów, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazany na fakturze rachunek bankowy założony w(...) S.A.dlafirmy (...) sp. z o.o.należący doM. L. (1), nie przekazał pokrzywdzonej zakupionego towaru, czym działał na szkodęM. P.,
tj. ciągu przestępstw zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu)miesięcy pozbawienia wolności;

III
uznał oskarżonegoJ. W.za winnego tego, że działając weW., w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw:

- w okresie od 3 sierpnia 2010 roku do 13 sierpnia 2010 roku, działając z góry powziętym zamiarem, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.J. P.w kwocie 397.407,11 zł, stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.a(...)s.r.o. na sprzedaż napojów energetycznychR.B.wprowadził w błądJ. P.co do okoliczności związanych z możliwością realizacji transakcji, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazany na fakturze prywatny rachunek bankowy prowadzony w(...) Bank S.A.dlaG. K.nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęJ. P.,
- w okresie od 6 sierpnia 2010 roku do 27 sierpnia 2010 roku, działając z góry powziętym zamiarem, podając się za pracownikaspółki Zakładu Produkcyjno- Handlowego (...) sp. z o.o., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)w kwocie 316.011,78 zł, stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży z(...)na sprzedaż 400.000 litrów oleju słonecznikowego i wystawieniu faktur potwierdzających sprzedaż towaru, wprowadził w błądW. J. (2)co do okoliczności związanych z realizacją transakcji, a po uzyskaniu zapłaty za towar na wskazany na fakturach rachunek bankowy prowadzony wA.Banku dlafirmy (...) sp. z o.o.nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęW. J. (2),
- w okresie od 5 lipca 2010 roku do 9 lipca 2010 roku, działając z góry powziętym zamiarem, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.T.B.w kwocie 263.672,74 zł, stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy kupna-sprzedaży pomiędzy(...) sp. z o.o.afirmą (...)s.r.o. na sprzedaż 144 ton cukru białego i wystawieniu faktur VAT potwierdzających sprzedaż towaru, wprowadził w błądT.B.co do okoliczności związanych z realizacją transakcji i wskazanie do zapłaty rachunku(...) spółki (...)prowadzonego wM.Bank, a po uzyskaniu zapłaty z tytułu umowy nie przekazał pokrzywdzonemu zakupionego towaru, czym działał na szkodęT.B.,
tj. ciągu przestępstw zart. 286 § 1 k.k.iart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
uznał oskarżonegoM. L. (1)za winnego czynu opisanego w punkcie VII. części wstępnej wyroku, przy czym w miejsce „od 9 marca 2010 roku do 27 sierpnia 2010 roku” ustalił „od 9 lipca 2010r. do 12 lipca 2010r.” oraz wyeliminował z opisu czynu(...)oraz „czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu” tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
uniewinnił oskarżonegoM. L. (1)od popełnienia czynów opisanych w punktach VIII. i X. części wstępnej wyroku, kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;

VI
uznał oskarżonegoM. L. (1)za winnego tego, że w okresie od 9 lipca 2010r. do 12 lipca 2010r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, pomógł doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielkęfirmy (...)w kwocie 63.348 zł w ten sposób, że użyczył rachunku bankowego w(...) S.A., a następnie wypłacił pieniądze uzyskane od pokrzywdzonej i przekazał innej osobie, czym działał na szkodęM. P.,

tj. przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

VII
uznał oskarżonegoA. S. (1)za winnego czynu opisanego w punkcie XI. części wstępnej wyroku, przy czym eliminuje z opisu czynu(...)oraz „czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu” tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

VIII
uznał oskarżonegoA. S. (1)za winnego tego, że w okresie od 29 czerwca 2010r. do 9 lipca 2010r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, pomógł doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 440.079,80 zł, stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że za wynagrodzeniem zgodził się pełnić funkcję prezesa(...) sp. z o.o.za pomocą, której dokonywano wyłudzeń oraz użyczył firmowego rachunku bankowego w(...) Bank S.A., do którego był wyłącznie upoważniony, a następnie wypłacił pieniądze i przekazał innej osobie albo dokonał przelewu pieniędzy, a w tym:

- w okresie od 29 czerwca 2010r. do 9 lipca 2010r. pomógłJ. W.oraz innej osobie doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.M.G.w kwocie 176.407,06 zł w ten sposób, że pełnił funkcję prezesa(...) sp. z o.o., za pomocą, której dokonywano wyłudzeń i użyczył firmowego rachunku bankowego w(...) Bank S.A., a następnie wypłacił pieniądze uzyskane od pokrzywdzonego i przekazał innej osobie, czym działał na szkodęM.G.,
- w okresie od 5 lipca 2010r. do 9 lipca 2010r. pomógł doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.T.B.w kwocie 263.672,74 zł w ten sposób, że pełnił funkcję prezesa(...) sp. z o.o., za pomocą, której dokonywano wyłudzeń i użyczył firmowego rachunku bankowego w(...) Bank S.A., a następnie wypłacił pieniądze uzyskane od pokrzywdzonego i przekazał innej osobie, a część pieniędzy przelał na rachunek bankowyM. L. (1), czym działał na szkodęT.B.,
tj. przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IX
uniewinnił oskarżonegoA. S. (1)od popełnienia czynów opisanych w punktach XIII. i XIV. części wstępnej wyroku, kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;

X
uznał oskarżonegoA. S. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVI. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XI
uniewinnił oskarżonegoG. K.od popełnienia czynu opisanego w punkcie XVII. części wstępnej wyroku, kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;

XII
uznał oskarżonegoG. K.za winnego tego, że w okresie od 3 sierpnia 2010r. do 13 sierpnia 2010r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego, pomógłJ. W.oraz innej osobie doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem właścicielafirmy (...)s.r.o.J. P.w kwocie 397.407,11 zł stanowiącej mienie znacznej wartości w ten sposób, że użyczył rachunku bankowego w(...) Bank S.A., a następnie wypłacił pieniądze uzyskane od pokrzywdzonego i przekazał innej osobie, czym działał na szkodęJ. P.tj. przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonym kary łączne:

-J. W.5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
-M. L. (1)1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
-A. S. (1)2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

XIV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania:

-J. W.od 18.07.2011r. do 21.05.2012r.;
-M. L. (1)od 27.07.2011r. do 19.06.2012r.;
-A. S. (1)od 15.06.2011r. do 14.12.2011r., od 24.12.2011r. do 31.01.2012r., od 24.02.2012r. do 14.06.2012r.;
-G. K.od 15.06.2011r. do 14.06.2012r.;

XV
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł obowiązek naprawienia szkody:

1
przez zapłatę na rzeczC. P.s.r.o. kwoty 176.407,06 zł (sto siedemdziesiąt sześć tysięcy czterysta siedem złotych sześć groszy) solidarnie od oskarżonychJ. W.iA. S. (1);

2
przez zapłatę na rzecz(...)M. P.z siedzibą wW.kwoty 63.348 zł (sześćdziesiąt trzy tysiące trzysta czterdzieści osiem złotych) solidarnie od oskarżonychJ. W.iM. L. (1);

3
przez zapłatę na rzecz(...)s.r.o. kwoty 397.407,11 zł (trzysta dziewięćdziesiąt siedem tysięcy czterysta siedem złotych jedenaście groszy) solidarnie od oskarżonychJ. W.iG. K.;

4
przez zapłatę na rzecz(...)kwoty 316.011,78 zł (trzysta szesnaście tysięcy jedenaście złotych siedemdziesiąt osiem groszy) od oskarżonegoJ. W.;

5
przez zapłatę na rzeczT.B.s.r.o. kwoty 263.672,74 zł (dwieście sześćdziesiąt trzy tysiące sześćset siedemdziesiąt dwa złote siedemdziesiąt cztery grosze) solidarnie od oskarżonychJ. W.iA. S. (1);

6
przez zapłatę na rzecz B&BA. B.,(...) spółka jawnaweW.kwoty 44.686,57 zł (czterdzieści cztery tysiące sześćset osiemdziesiąt sześć złotych pięćdziesiąt siedem groszy) od oskarżonegoA. S. (1);

XVI
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócił:

-firmie (...),(...) spółka jawnadowody rzeczowe opisane w wykazie Drz(...)(k. 1823 – 1827),
-firmie (...)s.r.o. dowody rzeczowe opisane w wykazie Drz(...)(k. 300 – 301);

XVII
zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania, w tym i opłaty w sprawie.

Wyrok powyższy zaskarżyli obrońcy oskarżonychA. S. (1)iJ. W.oraz prokurator na niekorzyść wszystkich oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoA. S. (1)skarży wyrok w zakresie dotyczącym punktu VII części dyspozytywnej i na podstawieart. 438 pkt 1 k.p.k.zarzuca obrazę prawa materialnego, a toart. 258 k.k.(w zarzucie apelacyjnym omyłkowo wpisanoart. 258„kpk”) polegającą na błędnej interpretacji znamienia charakteryzującego stronę podmiotową, zwłaszcza jej płaszczyznę intelektualną, wyrażającą się w niedostrzeżeniu, że sprawca, który działa umyślnie musi obejmowac swoją świadomością wszystkie znamiona strony podmiotowej, w szczególności zaś – gdy idzie o przestępstwo udziału w zorganizowanej grupie przestępczej – musi mieć świadomość, że jest członkiem grupy.
Podnosząc powyższy zarzut obrońca powołując się na przepisyart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoA. S. (1)od popełnienia przypisanego mu czynu zart. 258 § 1 k.k.i w konsekwencji zmodyfikowanie wymiaru kary łącznej poprzez ukształtowanie jej w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Obrońca oskarżonegoJ. W.skarży wyrok w całości na korzyść oskarżonego i powołując się na przepisyart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.podnosi następujące zarzuty:
1) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj:
a)art. 7 k.p.k.i410 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznańJ. P.orazW. J. (2)– syna iW. J. (2)– ojca, podczas gdy prawidłowa ocena powyższych dowodów nasuwa daleko idące wątpliwości, co do sprawstwa oskarżonego w tym zakresie i powinna być rozpatrywana przy uwzględnieniu zasady wyrażonej wart. 5 § 2 k.p.k.;
b)art. 173 § 1 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie okazania oskarżonegoJ. W.w sposób sugerujący w odniesieniu do okazania dokonywanego przez świadkaW. J. (2)– ojca, polegające na okazaniu innemu świadkowi oskarżonego na rozprawie jakoP. T., w obecności w/w świadka;
c)art. 173 § 1 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie okazania głosu oskarżonegoJ. W.w sposób sugerujący i sprzeczny z ustawą w odniesieniu do rozpoznającegoJ. P.;
d)art. 371 § 1 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie polegającą na przesłuchaniu świadkaW. J. (2)– syna podczas obecności na Sali rozprawW. J. (2)– ojca w dniu 27 maja 2013 r.;
e)art. 371 § 2 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie i dopuszczenie do obecności na sali rozpraw w czasie przesłuchaniaW. J. (2)– syna,W. J. (2)– ojca, następnie przesłuchanego w charakterze świadka;
f)art. 391 § 1 k.p.k.poprzez jego zastosowanie w odniesieniu do świadkaW. J. (2)– syna, polegające na odczytaniu świadkowi zeznań z k. 499-502, które to zeznania świadek podtrzymał, podczas gdy zeznania z k. 499-502 zostały złożone w postępowaniu przygotowawczym przez świadkaW. J. (2)– ojca;
g)art. 391 § 1 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie w odniesieniu do zeznań świadkaK. Ś.i zaniechanie odczytania jego zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym w niniejszej sprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. (k.929-932) pomimo, że świadek wskazał, iż pewnych okoliczności nie pamięta, a skutkiem którego to uchybienia jest całkowite pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku tego dowodu, co w konsekwencji prowadzi do oparcia wyroku na niepełnych ustaleniach faktycznych;
h)art. 167 k.p.k.w zw. zart. 391 § 1 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez uznanie, że przedłożone przez prokuratora jako dowód protokoły przesłuchań świadka (podejrzanego)K. Ś.w odrębnym postępowaniu przygotowawczym (sygn. akt 2 Ds. 53/12) są dowodem w niniejszej sprawie w sytuacji gdy złożenie poświadczonych za zgodność z oryginałem protokołów przesłuchańK. Ś.bez wcześniejszej analizy akt tego postępowania przez sąd rozpoznający niniejszą sprawę może stanowić o wybiórczym doborze protokołów przez prowadzącego postępowanie i zniekształceniu okoliczności które mają być udowodnione co w konsekwencji narusza prawo do obrony oskarżonegoJ. W.poprzez brak możliwości odniesienia się do treści całokształtu zeznań (wyjaśnień)K. Ś..
2. błąd w ustaleniach faktycznych będący wynikiem nieprawidłowej oceny dowodów i wnioskowania przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wydanego wyroku, polegający na przyjęciu przez sąd, że oskarżonyJ. W.:
a) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstwa, przy zupełnym pominięciu przez sąd okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy, tj. wewnętrznej struktury organizacyjnej grupy, trwałości, więzi organizacyjnych w ramach wspólnego porozumienia, planowania przestępstw, akceptacji celów, trwałości zaspokojenia potrzeb grupy, gromadzenia narzędzi popełniania przestępstw, podział ról, skoordynowany sposób działania, powiązania socjologiczno-psychologiczne między członkami, gotowość działania i świadczenia pomocy na rzecz innych członków grupy;
b) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstwa, do której oskarżony miał należeć w okresie od 9 marca 2010 r. do 27 sierpnia 2010 r., przy czym ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że oskarżonyJ. W.poznałK. Ś.dopiero na przełomie kwietnia i maja 2010 r.;
c) dopuścił się popełnienia przestępstwa na szkodęM. P., w sytuacji gdy jak sąd uznał pokrzywdzona kontaktował się jedynie telefonicznie zJ. B.iM. Ż., zaś oskarżonyJ. W.iM. L. (1)nie znali się, a brak jest innych dowodów wskazujących na to, że to właśnie oskarżonyJ. W.zawarł z pokrzywdzoną umowę;
d) oskarżonyJ. W.wynajmował pomieszczenia biurowe jako przedstawicielfirmy (...) sp. z o.o.w przypadku braku jakiejkolwiek dokumentacji świadczącej o wynajmie lokalu.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości wobec oskarżonegoJ. W.i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Prokuratorskarży wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoM. L. (1)i w części co do orzeczonego środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody na niekorzyść oskarżonychJ. W.,A. S. (1)iG. K.. Powołując się na przepisyart. 427 § 1 k.p.k.iart. 438 pkt 3 i 4 k.p.k.podnosi następujące zarzuty:
1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu przez sąd, że pieniądze przesłane na rachunek bankowyM. L. (1)przezA. S. (1)z rachunku bankowego(...) Sp. z o.o.pochodziły od pokrzywdzonegoT. B. (1), a nie od pokrzywdzonegoM. G., podczas gdy kwota ta pochodziła od obu tych pokrzywdzonych, co skutkowało niesłusznym uniewinnieniemM. L. (1)od zarzutu opisanego w pkt VIII aktu oskarżenia i części wstępnej wyroku.
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na niewłaściwym wskazaniu kwoty szkody w pkt XV wyroku w zakresie pokrzywdzonychC. P.s.r.o.,W. T.s.r.o.,(...)G.(...)W. J. (2)iT. B. (2)s.r.o.
3) niesłuszne niezastosowanie wobec oskarżonychM. L. (1)iA. S. (1)środka karnego wskazanego wart. 39 pkt 2 k.k.w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego lub reprezentowania tych spółek pod jakimkolwiek tytułem faktycznym lub prawnym za czyny wskazane w pkt VI, VIII i X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.
Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wnosi o:
1. uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie zarzutu stawianego oskarżonemuM. L. (1)w pkt VIII aktu oskarżenia i części wstępnej wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
2. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie kwoty szkody, do której naprawienia poprzez zapłatę zostali zobowiązani oskarżeni w trybieart. 46 § 1 k.k.oraz w analogicznym zakresie w opisie czynów, za które oskarżeni zostali skazani, a mianowicie:
a)firmie (...)s.r.o., wskazanej w pkt II i VIII z kwoty 176.407,06 zł na kwotę 44.60,00 euro,
b)firmie (...)s.r.o.J. P., wskazanej w pkt III i XII z kwoty 397.407,11 zł na kwotę 102.643,20 euro,
c)firmie (...), wskazanej w pkt III z kwoty 316.011,78 zł na kwotę 79.380 euro,
d)firmie (...)s.r.o., wskazanej w pkt III i VIII z kwoty 263.672,74zł na kwotę 66.240 euro,
e) zmianę kwotę łącznej mienia, do którego niekorzystnego rozporządzenia pomógł doprowadzićA. S. (1), wskazanej w pkt VIII wyroku z 440.079,80 zł na kwotę 110.400 euro,
f) zmianę kwoty szkody do naprawienia, wskazanej w pkt XV ppkt 1 wyroku z kwoty 176.407,06 zł na kwotę 44.160 euro,
g) zmianę kwoty szkody do naprawienia, wskazanej w pkt XV ppkt 3 wyroku z kwoty 397.407,11 zł na kwotę 102.643,20 euro,
h) zmianę kwoty szkody do naprawienia, wskazanej w pkt XV ppkt 4 wyroku z kwoty 316.011,78 zł na kwotę 79.380 euro,
i) zmianę kwoty szkody do naprawienia, wskazanej w pkt XV ppkt 5 wyroku z kwoty 263.672,74 zł na kwotę 66.240 euro.
3. zastosowanie wobecA. S. (1)iM. L. (1)środka karnego w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego lub reprezentowania tych spółek pod jakimkolwiek tytułem faktycznym lub prawnym na okres 5 lat od uprawomocnienia się wyroku za czyny wskazane w pkt VI, VIII i X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Bezzasadne są zarzuty podniesione w apelacjach obrońców oskarżonychA. S. (1)iJ. W., natomiast na uwzględnienie zasługują zarzuty podniesione w apelacji prokuratora.

1
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoA. S. (1)oraz zarzutów „a” i „b” podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonegoJ. W..

W powyższym zakresie skarżący zarzucają obrazę prawa materialnego i błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść poprzez niesłuszne przyjęcie przez Sąd I instancji, iż oskarżeniA. S. (1)iJ. W.uczestniczyli (wraz z innymi osobami) w zorganizowanej grupie przestępczej w rozumieniuart. 258 § 1 k.k.
W związku z tymi zarzutami obrońcaA. S. (1)podnosi, iż oskarżony „nie miał świadomości tego, że jest członkiem grupy”,” definiowanej jako twór złożony co najmniej z 3 osób”(cytaty z apelacji). Z kolei obrońcaJ. W.zarzuca, iż Sąd „meriti” zupełnie pominął okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy dotyczące m.in. „wewnętrznej struktury organizacyjnej grupy, trwałości, więzi organizacyjnych w ramach wspólnego porozumienia, planowania przestępstw, akceptacji celów, trwałości zaspokojenia potrzeb grupy, gromadzenia narzędzi popełnienia przestępstw, podział ról, skoordynowany sposób działania i świadczenia pomocy na rzecz innych członków”(cytat z apelacji). ObrońcaJ. W.podnosi też, iż Sąd „meriti” błędnie przyjął, iż oskarżony miał należeć do zorganizowanej grupy przestępczej od 9 marca 2010 r. do 27 sierpnia 2010 r., podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że oskarżony poznałK. Ś.dopiero na przełomie kwietnia i maja 2010 r.
Zarzuty powyższe nie zasługują na uwzględnienie. Sąd „meriti” prawidłowo ustalił, iż oskarżeniA. S. (1)iJ. W.wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1)i innymi ustalonymi osobami, brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem było wyłudzanie środków pieniężnych od podmiotów gospodarczych.
Brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń w powyższym zakresie zawartych na stronach 50-53 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, z których wynika, iż grupa miała wewnętrzną strukturę i istniała zależność pomiędzy poszczególnymi jej członkami. W uzasadnieniu Sąd „meriti” wskazuje kto kierował działaniami grupy, odbierał pieniądze, oraz dzwonił do członków grupy z informacją co mają robić. Kontakt telefoniczny poszczególni członkowie grupy mieli zK. Ś., a on z resztą grupy. ZadaniemJ. W., w ramach grupy, było organizowanie i uczestniczenie w spotkaniach z kontrahentami, na których podawał się za prezesa spółki(...) Izba (...), przedstawiciela tejfirmy (...), przedstawicielafirmy (...), bądź przedstawicielafirmy (...). Zadaniem oskarżonegoM. L. (1)było pełnienie funkcji prezesa(...) Izby (...)oraz użyczenie pozostałym członkom grupy przestępczej rachunków bankowych w(...) S.A.(...) Bank S.A., a następnie wypłata pieniędzy uzyskanych od pokrzywdzonych i przekazanie ichK. Ś.. Zadaniem oskarżonegoA. S. (1)było pełnienie za wynagrodzeniem funkcji prezesa(...) Izby (...), za pomocą której dokonywano oszustw oraz użyczanie pozostałym członkom grupy przestępczej firmowego rachunku bankowego w(...) Banku S.A., do którego był wyłącznie upoważniony, a następnie wypłata pieniędzy uzyskanych od pokrzywdzonych i przekazanie ichK. Ś., oraz częściowo przekazanie tych środków na rachunek bankowyM. L. (1). O roli jaką pełnił w grupie oskarżonyK. Ś.świadczą też ustalenia zawarte na stronie 43-44 uzasadnienia zaskarżonego wyroku – „tiret” 1-5, z których też wynika jakie działania podejmował w niejA. S. (1), potwierdzając to zresztą w swoich wyjaśnieniach, zaprzeczając przy tym gołosłownie, iż nie zdawał sobie sprawy z przestępczego charakteru swoich działań. Obrońca oskarżonegoJ. W.wskazuje w apelacji na niemożność uczestniczenia przez oskarżonego w grupie przestępczej od dnia 9 marca 2010 r., skoro jak twierdzi, do spotkania oskarżonego iK. Ś.doszło w późniejszym okresie. Jest to zarzut bezzasadny. Obrońca pomija, iż w grupie obokK. Ś.działały inne osoby, z którymi współdziałałJ. W.. Poza tym sam świadekK. Ś.nie potrafił wskazać dokładnie kiedy poznał oskarżonegoJ. W.. Na rozprawie sądowej w dniu 13 marca 2013 r. zeznał m.in.: „Nie pamiętam w jakim miesiącu 2010 r. przy jakiejś okazji towarzyskiej poznałem człowieka, który dziś wiem, że nazywa sięJ. W., a przedstawiał się inaczej. Używał dwóch nazwisk ...B.iŻ.. W trakcie rozmowy poinformował mnie, że był kiedyś celnikiem wK.i ma zaprzyjaźnione firmy w Czechach i na Słowacji, z którymi można robić interesy w handlu cukrem i innymi towarami, natomiast ma problem, gdyż nie ma firmy wiarygodnej, która mogłaby wystąpić po stronie polskiej. Wtedy powiedział, że gdybym taką firmę znalazł to żebym się z nim skontaktował. Od razu pomyślałem ospółce (...)i skontaktowałem się zA. S. (1)...A. S. (1)zgodził się” (k.6339). Świadek wyjaśnia dalej, „iż nie weryfikował tożsamości oskarżonegoW., a pieniądze przekazywał mu w okolicy(...), gdyż tam znajdowały się banki i siedziba Kancelarii”(k.6441).
W świetle dokonanych prawidłowych ustaleń Sądu „meriti” nie budzi wątpliwości, iż działanie oskarżonychJ. W.iA. S. (1)(przypisane im w punktach I i VII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku), wykraczało poza działanie wspólne i w porozumieniu. Grupa miała wewnętrzną strukturę, istniała hierarchia oraz zależność pomiędzy poszczególnymi jej członkami. Poszczególni oskarżeni mieli ustalony sposób działania, którego nie mogli realizować bez wejścia w porozumienie z innymi uczestnikami grupy. O składzie osobowym grupy decydowałK. Ś.i on znał wszystkich członków grupy i wyznaczał im zadania. Oskarżeni wiedzieli jaki jest cel działania grupy i mieli pełną świadomość uczestnictwa w niej. Sąd „meriti” prawidłowo ustala też, iż chęć ukrycia swojej osoby przezK. Ś.w procederze, wymuszała niejako aby poszczególne osoby działające w grupie nie miały ze sobą ścisłego kontaktu (jak wyżej wspomniano poszczególni członkowie grupy mieli zK. Ś.kontakt telefoniczny, a on miał go z resztą grupy). Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 28 marca 2013 r., sygn. akt: II AKa 568/12, wyraził słuszny pogląd, iż „Dla bytu przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.nie jest konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmy jej funkcjonowania”(LEX 1313277). Należy też zauważyć, iż wbrew podniesionym przez obrońców oskarżonychA. S. (1)iJ. W.zarzutom przestępstwo zart. 258 §1 k.k.można popełnić nie tylko z winy umyślnej w formie zamiaru bezpośredniego (taki zamiar jest niezbędny przy popełnieniu przestępstwa z§ 2 art. 258 k.k.), ale też w formie zamiaru quasi – ewentualnego, który zachodzi, gdy sprawca nie ma pewności co do przestępczego charakteru związku lub zorganizowanej grupy, w której uczestniczy, ale godzi się z taką możliwością (tak m.in. Kodeks karny. Komentarz. Andrzej Marek. 5 wydanie, LEX Wolters Kluwer, Warszawa 2010 r., str. 556).
Sąd Apelacyjny zauważa, iż w „petitum” apelacji obrońca oskarżonegoA. S. (1)w powyższym zakresie zarzuca obrazę prawa materialnego, a toart. 258 k.k.w sposób wyżej opisany. W związku z tym należy zauważyć, iż w orzecznictwie sądowym od lat ugruntowany jest pogląd, iż obraza przepisów prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.) istnieje tylko wówczas, gdy ustalenia faktyczne, które legły u podstaw określonego rozstrzygnięcia, są prawidłowe i przez żadną ze stron nie kwestionowane, a tylko zastosowany przepis prawa nie odpowiada ustaleniom, nie zaś wtedy gdy co do prawidłowości tych ustaleń podnosi się w środku odwoławczym zarzuty. Ponieważ skarżący w apelacji kwestionował ustalenia Sądu „meriti”, Sąd Apelacyjny rozpatrzył podniesiony w niej zarzut w ramach podstawy odwoławczej określonej wart. 438 pkt 3 k.p.k., uznając jednocześnie, iż Sąd „meriti” przypisując oskarżonemuA. S. (1)również popełnienie czynu zart. 258 § 1 k.k.nie dopuścił się ani błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, ani też obrazy prawa materialnego. W szczególności skarżący nie byli w stanie wykazać w apelacjach, jakich konkretnych uchybień w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd Okręgowy we Wrocławiu w dokonanej ocenie materiału dowodowego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego ustalenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w powyższym zakresie pozostają pod ochronąart. 7 k.p.k., a dokonana ocena dowodów w żadnym wypadku nie może uchodzić za dowolną.

2
Odnośnie pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonegoJ. W..

W pierwszym rzędzie należy ustosunkować się do poniesionych w apelacji zarzutów obrazy przepisów postępowania karnego (art. 438 pkt 2 k.p.k.), celem stwierdzenia czy Sąd Okręgowy dopuścił się takich uchybień, a jeśli tak, to czy miały one wpływ na treść zaskarżonego wyroku i czy ewentualnie doprowadziły do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę w rozumieniuart. 438 pkt 3 k.p.k.
Sąd Apelacyjny rozpoznając wniesioną apelację, takich uchybień nie dopatrzył się.
Wskazując na naruszenie prawa procesowego, skarżący w apelacji uzasadnia ten zarzut m.in. nie zastosowaniem przez Sąd „meriti”art. 173 § 1 k.p.k.,371 §1 i 2 k.p.k.i391 §1 k.p.k.(zarzuty 1punkty „b”, „d”, „e” i „f”). Zarzuty te są bezzasadne. Faktem jest, iż na rozprawie w dniu 27 maja 2013 r. (k.6388) Sąd Okręgowy przesłuchał w charakterze świadkaW. J. (2)syna (juniora), który nie był słuchany w śledztwie w tym charakterze. Po przesłuchaniu go, „wobec częściowej niepamięci” świadka, odczytał w trybieart. 391 §1 k.p.k.„złożone przez niego zeznania w postępowaniu przygotowawczym zawarte na k. 499-502”(k. 6389), które świadek podtrzymał, a po okazaniu mu oskarżonegoJ. W.złożył następujące oświadczenie: „Oskarżony jest bardzo podobny do tego mężczyzny, który przedstawiał się jako panT., ale minęły już trzy lata. Obecny na sali oskarżony mógł być panemT., ale dzisiaj nie jestem tego pewien. Trzeba by zapytać mojego ojca, ja byłem wtedy z moim ojcem, który jest obecny na sali. Mój ojciec nazywa się równieżW. J. (2). Na policji byliśmy razem z ojcem i obaj składaliśmy zeznania”(k.6389). Po okazaniu protokołu ze śledztwa świadek oświadczył, że podpisał go jego ojciec, oświadczając nadto „na policji byliśmy razem z ojcem i obaj składaliśmy zeznania”. Z dalszych zeznań świadka wynika, iż on był w firmie przedstawicielem zarządu – właścicielem spółki, a ojciec jego partnerem zajmującym się logistyką. Na koniec przesłuchania świadek oświadczył w następujący sposób: „Ja tych zeznań więc formalnie nie składałem, ale podtrzymuję zawartość protokołu, tak było” (k. 6389v).
Po tej depozycji Sąd Okręgowy przesłuchał w charakterze świadkaW. J. (2)ojca (seniora), przy czym w protokole rozprawy znajduje się następujący zapis: „Przewodniczący stwierdza, że świadek był obecny na sali podczas przesłuchania jego syna”(k.6389v). W toku przesłuchania świadekW. J. (2)ojciec (senior) oświadczył, że był obecny na sali i słyszał zeznania syna oraz treść odczytanego synowi protokołu z k. 499-502 i w pełni podtrzymuje jego zawartość. Po okazaniu mu oskarżonegoJ. W.świadekW. J. (2)– ojciec, złożył oświadczenie następującej treści: „Jest to ten pan, z którym prowadziłem rozmowę, który przedstawił się jakoT., jestem tego pewien. Kiedy wyjeżdżaliśmy zW., jeszcze do niego dzwoniliśmy, bo nie wszystko było jasne i rozmawialiśmy z tym panem, z którym się wcześniej spotkaliśmy. Potem jak rozmawialiśmy na temat załatwienia tego towaru, ten głos był ten sam, był to też ten sam numer telefonu” (k.6389v).
Fakt, iż świadkowiW. J. (2)synowi, który nie był słuchany w śledztwie, omyłkowo odczytano zeznania jego ojca, o tym samym imieniu i nazwisku, ostanowił oczywistą omyłkę Sądu Okręgowego, a tym samym obrazęart. 391 § 1 k.p.k., ale nie miało to wpływu na treść zaskarżonego wyroku, jak tego wymaga przepisart. 438 pkt 2 k.p.k.Późniejsze przesłuchanie obecnego na saliW. J. (2)ojca, i podtrzymanie przez niego treści odczytanego protokołu z kart 499-02, niejako konwalidowało wcześniejszą omyłkę popełnioną przez ten sąd.
Podnosząc obrazęart. 173 § 1 k.p.k., skarżący zarzuca, iż okazanie oskarżonegoJ. W.świadkowiW. J. (2)ojcu, odbyło się w sposób sugerujący, ale nie podaje ani nie precyzuje na czym miałoby ta sugestia ze strony Sądu Okręgowego polegać. Sąd „meriti” nie miał możliwości przeprowadzenia okazania w inny sposób, a przeprowadzona czynność rozpoznania bezpośredniego ma wartość dowodową, przy ocenie której, w weryfikacji z pozostałymi dowodami, powinny mieć zastosowanie kryteria określone wart. 7 k.p.k.Również okazanie głosuJ. W.w odniesieniu do rozpoznającego świadkaJ. P.podlega analogicznym rygorom procesowym i taktycznym jak inne rodzaje okazań, z tym, że dla lepszej i skutecznej identyfikacji ważne jest, aby tekst zasłyszany przez świadka był w miarę długi, gdyż im dłuższy tekst, tym więcej jest w nim zawartych informacji pomagających w zindywidualizowaniu sprawcy (tak m.in. w wyrokach Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 15 kwietnia 1999 r., sygn. akt: II AKa 54/99, OSA Lublin 3/1999, poz. k.-20 oraz Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 11 kwietnia 2001 r. , sygn. akt: II AKa 53/01, KZS 4/2001, poz. 31). Sąd Okręgowy w pełni się z tych wymogów wywiązał.
Odnośnie zarzucanej w apelacji obrazyart. 371 § 1 i 2 k.p.k.należy stwierdzić, iż zgodnie z treścią tych przepisów przy przesłuchaniu świadka, nie powinni być obecni świadkowie, którzy jeszcze nie zostali przesłuchani, a przewodniczący powinien przedsiębrać środki zapobiegające porozumieniu się osób przesłuchanych z osobami, które jeszcze nie zostały przesłuchane.
Okoliczność, iż zaszło nieporozumienie (wyżej opisane) wynikające z tożsamości imion i nazwisk świadkówJ.– ojca i syna, nie oznacza jeszcze, że doszło do obrazy cytowanych wyżej przepisów w sposób mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Z treści protokołu rozprawy nie wynika aby ci świadkowie porozumiewali się ze sobą, a żaden z członków składu sądzącego nie miał świadomości, iż na sali rozpraw znajduje się osoba będąca świadkiem, którego należy przesłuchać. Gdyby osoby te taką świadomość miały, to z całą pewnością Przewodniczący składu sądzącego wydałby zarządzenie porządkowe, do czego uprawniają go przepisyart. 366 § 1 i 384 §1 k.p.k.Odnotować w związku z powyższym należy następujący pogląd Sądu Najwyższego: „Jeżeli w toku przewodu sądowego, sąd dojdzie do wniosku, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodu z przesłuchania dalszych świadków, to okoliczność, iż osoba powołana na świadka przebywała uprzednio na sali sądowej, nie stanowi przeszkody w przesłuchaniu tej osoby, a jedynie wtedy, gdy fakt ten (uprzedniego przebywania tej osoby na sali sądowej), dojdzie do wiadomości sądu, powinno to być zaznaczone w protokole. (...) Sąd powinien przy ocenie zeznań tego świadka mieć na względzie okoliczność, że znajomość dotychczasowego przewodu sądowego może mieć wpływ na treść zeznań tego świadka” (tak m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 3 stycznia 1975 r., sygn. akt: I KR 158/71, OSNKW 1975, nr 5, poz. 57; zob. też wyrok Sądu Najwyższego z 4 listopada 1977 r., sygn. akt: V Kr 176/77, OSNKW 1978, nr 1, poz. 7). Reasumując należy stwierdzić, iż sam fakt obecności świadka na sali rozpraw podczas przesłuchania innego świadka, jak również dopuszczenie dowodu z zeznań takiej osoby, nie jest jeszcze powodem do dyskwalifikacji takiego dowodu.

Odnośnie zarzucanej obrazyart. 391 § 1 k.p.k.w związku zart. 424 §1 pkt 1 k.p.k.orazart. 167 k.p.k.w związku zart. 391 §1 k.p.k.iart. 6 k.p.k.(zarzuty 1punkt „g” i „h”), Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Bezspornym jest, iż z akt śledztwa prokuratura wyłączyła do odrębnego postępowania materiały przeciwkoK. Ś.o czyny zart. 258 § 1 k.k.i inne, i wszczęła poszukiwanie go listem gończym. W aktach sprawy znajduje się protokół przesłuchaniaK. Ś.z 29 czerwca 2011 r. w charakterze świadka, sporządzonego w Komendzie Miejskiej Policji weW.(T. VI, k. 928-932), jednakże w akcie oskarżenia w wykazie świadków wnioskowanych do przesłuchania na rozprawie sądowej, prokurator nie wnioskuje o wezwanie i przesłuchanie tego świadka (art. 333 § 1 pkt 1 k.p.k.), ani też o odczytanie zeznań tego świadka w trybieart. 333 § 2 k.p.k.(k.6019). W toku rozprawy sądowej 17 grudnia 2012 r. (k.6235) prokurator zobowiązał się do przedłożenia poświadczonych za zgodność z oryginałem protokołów przesłuchańK. Ś.(k.6240v). Poświadczone kserokopie przesłuchaniaK. Ś.w charakterze podejrzanego z 21 września 2012 r. (sygn. akt: 2 Ds 176/12) i z 21 listopada 2012 r. wpłynęły do Sądu Okręgowego we Wrocławiu 21 grudnia 2012 r. (k.6248, 6249-6261, 6262-6266) i zostały odczytane w toku przesłuchaniaK. Ś.w charakterze świadka na rozprawie sądowej w dniu 13 marca 2013 r. w trybieart. 391 § 1 k.p.k.(k.6338-6341). Odbyło się to zgodnie z§ 2 art. 391 k.p.k., który zezwala na ujawnienie w sytuacjach określonych w§ 1także uprzednich wyjaśnień osoby występującej obecnie jako świadek, a więc oświadczeń, które składała w charakterze podejrzanego lub oskarżonego. W żadnym przypadku Sąd „meriti” nie miał obowiązku, jak to zarzuca obrońca, wcześniejszej analizy akt postępowania przygotowawczego w prowadzonej odrębnie sprawie przeciwkoK. Ś.. Wynika to również z zasady jurysdykcyjnej samodzielności sądu karnego, który samodzielnie rozstrzyga wszystkie zagadnienia zarówno prawne jak i faktyczne, jakie wyłoniły się w konkretnej sprawie (art. 8 § 1 k.p.k.).
Sąd Apelacyjny zauważa, iż treść nieujawnionego protokołu przesłuchania świadkaK. Ś.(k.499-502) jest w całości zgodna z treścią zeznań złożonych przez tego świadka na rozprawie i treścią odczytanych wyjaśnień z kart 6249-6261 i 6262-6266, które są rozszerzeniem treści tego protokołu. Protokół ten nie zawiera żadnych okoliczności, o których nie zeznawał na rozprawie świadekK. Ś.. Nie zawiera też żadnych istotnych okoliczności, które miałyby znaczenie dla obrony oskarżonego (art. 6 k.p.k.).
Przepisart. 167 k.p.k.(którego obrazę zarzuca skarżący), stanowi nie tylko, że dowody przeprowadza się z urzędu, ale również na wniosek stron. Jest on przejawem zasady kontradyktoryjności, która doznała istotnego wzmocnienia po ostatnio dokonanych zmianach procedury karnej. Z treści protokołu rozprawy z 13 marca 2013 r., w trakcie której przesłuchany był w charakterze świadkaK. Ś.wynika, iż obecny był na niej zarówno oskarżonyJ. W.jak i jego obrońca adwokatT. K.– autor apelacji (k. 6338). Wydaje się, iż gdyby z treści nieujawnionego protokołu przesłuchaniaK. Ś.w charakterze świadka z 29 czerwca 2011 r. (k.928-932) wynikałyby jakieś nowe bądź nieznane Sądowi okoliczności, mające znaczenie dla obrony oskarżonegoJ. W., to nie było najmniejszych przeszkód aby obrońca skorzystał z uprawnień jakie daje mu przepisart. 167 k.p.k.i złożył wniosek o odczytanie tego protokołu, czego jednakże nie uczynił. W apelacji obrońca w żaden sposób nie wykazał aby prawo do obrony oskarżonego zostało w jakikolwiek sposób naruszone. W toku rozprawy przed Sądem I instancji skarżący mógł podać określoną tezę dowodową, która mogłaby rozstrzygnąć treść przedmiotowego protokołu. Tezy takiej (jak również samego wniosku) jednakże nie postawił, podobnie jak we wniesionej apelacji, w której jedynie ogólnikowo i teoretycznie zarzuca naruszenie praw oskarżonegoJ. W.do obrony (art. 6 k.p.k.).
Z kolei zarzucając obrazęart. 424 § 1 k.p.k.skarżący podnosi, iż fakt nie ujawnienia przedmiotowego protokołu doprowadził w konsekwencji do oparcia wyroku na niepełnych ustaleniach faktycznych wobec całkowitego pominięcia tego dowodu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Należy w związku z tym zauważyć, iż przyznany przez obrońcę fakt nie powołania tego dowodu w uzasadnieniu wyroku wynika właśnie z zasady, iż jego podstawę może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej (art. 410 k.p.k.). Należy też stwierdzić, iż treść nieujawnionego protokołu, jak wyżej stwierdzono, nie podważa rozstrzygnięcia, jakie zapadło wobec oskarżonegoJ. W.. W każdym bądź razie Sąd Apelacyjny tego nie dopatrzył się, a obrońca nie formułuje w apelacji żadnych konkretnych tez, które by mogły na to wskazywać. Nie ujawnianie treści przedmiotowego protokołu nie miało, zdaniem Sądu Apelacyjnego, wpływu na treść zaskarżonego wyroku.
W apelacji obrońca oskarżonegoJ. W.zarzuca również obrazęart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 5 § 2 k.p.k.(zarzut 1 „a”). Wbrew tym zarzutom Sąd Apelacyjny nie stwierdził naruszenia tych przepisów proceduralnych. Przepisart. 410 k.p.k.jest wyrazem bezpośredniościkodeksu karnegoi oznacza nie tylko to, że Sąd nie może opierać się na materiale dowodowym nieujawnionym na rozprawie (taka sytuacja w sprawie nie zaszła), ale też wyroku „nie wolno wydawać na podstawie części ujawnionego materiału dowodowego, a musi on być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc i tych, które go podważają”(tak m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 30 lipca 1979 r., sygn. akt: III KR 196/79, OSNPG 3/1980, poz. 53). Sąd Okręgowy ferując zaskarżony wyrok, nie pominął żadnych istotnych dla sprawy okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w kwestii winy oskarżonegoJ. W.. Brak jest również podstaw do przyjęcia naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.Sąd Okręgowy przypisując temu oskarżonemu sprawstwo i winę odnośnie przypisanych mu czynów nie powziął żadnych wątpliwości, które następnie rozstrzygnąłby na niekorzyść tego oskarżonego. W przepisieart. 5 § 2 k.p.k.nie chodzi o wątpliwości podjęte przez strony czy też ich obrońców, ale wątpliwości powzięte (lub, które powinny być powzięte) przez Sąd, które następnie zostałyby rozstrzygnięte na niekorzyść tych stron. Skoro jednak Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznając sprawę nie powziął żadnych wątpliwości w stosunku do oskarżonegoJ. W., ani też nie pojawiły się okoliczności uzasadniające ich powzięcie, to tym samym w sprawie nie mogło dojść do naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.W związku z tym zarzutem należy również zauważyć, iż jeżeli z materiału dowodowego sprawy wynikają różne wersje wydarzeń, to nie jest to równoznaczne z istnieniem nie dających się rozstrzygnąć wątpliwości w rozumieniuart. 5 §2 k.p.k., bo w takim przypadku Sąd orzekający zobowiązany jest do dokonania ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów i dopiero wówczas, gdy wątpliwości nie zostaną usunięte należy tłumaczyć je na korzyść oskarżonego.
Zarzucany przez obrońcę oskarżonegoJ. W.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, miałby wynikać z dowolnej oceny dokonanej przez ten Sąd całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co doprowadziło do przypisania oskarżonemu wszystkich zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów (zarzuty 1 „a”, 2 „c”, „d”).
Powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W postanowieniu z 24 marca 2013 r., sygn. akt: IV KK 28/13 Sąd Najwyższy wyraził następujący słuszny pogląd: „Ustalenia faktyczne sądu wyrokującego w pierwszej instancji pozostają pod ochroną zasady <<swobodnej oceny dowodów>> tylko wtedy, gdy sąd ten rozważył we wzajemnym ze sobą powiązaniu, wynikające z każdego z zebranych w sprawie dowodów, okoliczności, które mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, inaczej mówiąc, gdy są one wynikiem wszechstronnej oceny dowodów pochodzących zarówno ze źródeł osobowych, jak i rzeczowych, przy czym żaden z nich nie może być ważniejszy tylko dlatego, że pochodzi z określonego źródła”(LEX nr 1311394).
Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku (str. 42) Sąd Okręgowy ustalając stan faktyczny oparł się na wyjaśnieniach oskarżonych (w których wprawdzie nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów, ale podali szczegóły zdarzeń będących przedmiotem zarzutów), w tym oskarżonegoJ. W., zeznaniach świadków (szczególnieK. Ś.) oraz dowodach w postaci dokumentacji bankowej, opinii biegłego z zakresu badań graficzno-porównawczych podpisów, opinii biegłego z zakresu fotografii i technik wizualno-komputerowych. Sąd Apelacyjny podziela w omawianym zakresie całość powyższych rozważań, nadto podziela w pełni ustalenia Sądu Okręgowego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w których Sąd ten podaje motywy, którymi kierował się, ustalając winę oskarżonegoJ. W.odnośnie przypisanych mu w wyroku czynów. W szczególności nie budzą wątpliwości te ustalenia Sądu „meriti”, w których uzasadnia on dlaczego na wiarę zasługują zeznania świadkówM. G.,N. H.,J. P.,M. P.,W. J. (2)juniora,W. J. (2)seniora,T.B.orazM. L. (2), którzy bądź rozpoznali oskarżonegoJ. W.jako osobę, która popełniła oszustwa na ich szkodę, bądź opisali jego rolę w oszustwie.
W apelacji obrońca oskarżonegoJ. W.pomija lub bagatelizuje następujące fakty:
a) W toku rozprawy sądowej w dniu 17 grudnia 2012 r. (k.6235-6237) świadekM.G.- właścicielspółki (...)zeznał m.in. wskazując na oskarżonegoJ. W.„Dzisiaj jestem na 100 procent pewny, iż osoba która podawała się zaA. S. (1)to jest ta osoba – świadek wskazuje naJ. W.”.W toku tej rozprawy świadekN. H.(k.6237-6238), która wspólnie zM. G.pertraktowała dostawę cukru oświadczyła m.in.: „Ja jestem pewna, iż ta osoba przedstawiała się jakoA. S. (2)– świadek wskazuje na oskarżonegoJ. W.” (k. 6237v).
b) W toku rozprawy sądowej w dniu 11 lutego 2013 r. (k. 6301-6303) świadekJ. P.– właścicielspółki (...)s.r.o. – po początkowych wahaniach i późniejszym wypowiedzeniu przez oskarżonegoJ. W.dwóch zdań, oświadczył, iż jest pewien, iż „ten mężczyzna” (oskarżony) spotkał się z nim jakoA. S. (1)(k.6303).
c) W toku rozprawy sądowej w dniu 27 maja 2013 r. (k.6388-6389) świadekW. J. (2)junior, - współwłaścicielspółki (...)podał, że„obecny na sali oskarżony mógł być panemT., ale nie jestem tego pewien”oświadczając, że minęły od chwili zdarzenia trzy lata, a oskarżonyW.jest bardzo podobny do tego mężczyzny, który przedstawił się jako panT.. Słuchany w charakterze świadka na tej samej rozprawieW. J. (2)senior, po okazaniu mu oskarżonegoW.oświadczył, że „jest to ten pan, z którym prowadziłem rozmowę, który przedstawiał się jakoT., jestem tego pewien”.
d) W toku rozprawy sądowej w dniu 25 kwietnia 2013 r. (k.6354-6356) świadekT.B.wprost pomawia oskarżonegoJ. W.o współudział w oszustwie na jego szkodę w dostawie cukru kryształowego.
e) Wszyscy pokrzywdzeni, jak prawidłowo ustalił Sąd „meriti”, którzy mieli bezpośredni kontakt z oskarżonymW.potwierdzili, iż występował on pod innymi nazwiskami i uczestniczył w zawarciu przez nich umów. Z zeznań świadkaK. Ś.wynika, iż oskarżony brał aktywny udział w pertraktacjach z właścicielkąspółki (...)i świadek przygotowywał mu projekt umowy. Z zeznań złożonych przez pokrzywdzonąM. P.na rozprawie w dniu 13 maja 2013 r. (k.6370-6377) wynika, iż w sprawie dostawC.(...)i iR.(...)kontaktowały się osoby (nie był to kontakt bezpośredni) przedstawiające się jakoA. S. (1)iM. Ż.zfirmy (...). Sąd „meriti” w związku z powyższym prawidłowo ustalił, iż również w innych przypadkach oskarżonyW.przedstawiał się m.in. jakoM. Ż..

Sąd „meriti” w sposób logiczny, zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, ocenił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku powyższe okoliczności w konfrontacji z pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami i doszedł do słusznego wniosku, iż wyjaśnienia oskarżonegoJ. W., w których nie przyznaje się on do zarzuconych mu czynów, nie są wiarygodne. Sąd Apelacyjny w pełni podziela tę ocenę.
W apelacji obrońca oskarżonego zarzucił m.in. (zarzut 2”d”), iż Sąd „meriti” błędnie ustalił, iż oskarżonyJ. W.wynajmował pomieszczenia biurowe jako przedstawicielfirmy (...) sp. z o.o., gdy brak jest jakiejkolwiek dokumentacji świadczącej o wynajmie lokali. I ten zarzut jest bezzasadny. Skarżący stawiając ten zarzut pomija, iż Sąd „meriti” na tronie 48 uzasadnienia zaskarżonego wyroku prawidłowo ustala, iż na wiarę zasługują zeznania świadkówE. R.,A. F.,M. S.iA. M.– pracownic firm zajmujących się wynajmowaniem biur na godziny. ŚwiadekM. S.rozpoznała oskarżonegoJ. W., jako tego, który wynajął pomieszczenie biurowe i przedstawił się nazwiskiemT.(k.6209-6210), natomiast świadekA. M.rozpoznałaK. Ś., jako osobę, która płaciła za wynajem pomieszczeń biurowych. Obrońca w ogóle się do tych ustaleń nie odnosi ani ich nie kwestionuje.
W związku z powyższymi rozważaniami należy stwierdzić, iż Sąd „meriti” nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych, i że bezzasadny jest też podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonegoJ. W.zarzut obrazyart. 7 k.p.k.
W doktrynie i orzecznictwie sądowym utrwalony od lat jest pogląd, że ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd „meriti” w toku rozprawy głównej mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, dopiero wtedy, gdy w procesie dochodzenia do nich Sąd uchybił dyrektywom zart. 7 k.p.k., pominął istotne dowody w sprawie lub oparł się na dowodach nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie ogólnikowe, bądź lapidarne i wewnętrznie sprzeczne, bądź sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, bądź regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem Sądu Apelacyjnego, żadna z tych okoliczności nie zaistniała.
Sąd Apelacyjny zauważa również, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że Sąd orzekający oceniając dowody naruszył zasady logicznego rozumowania, nie uwzględnił wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku została dokonana z uwzględnieniem powyższych kryteriów, nie może uchodzić za dowolną i jako taka pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.
Uważna analiza zebranego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego, jednoznacznie przeczy wywodom i zarzutom podniesionym w apelacji obrońcy i prowadzi do odmiennych wniosków niż sugerowane przez skarżącego. Wywody zawarte w apelacji zachowują pozory wewnętrznej spójności, logiczności i przekonywalności jedynie w oderwaniu od kompleksowej oceny całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Z treści apelacji obrońcy wynika, iż główny zarzut tej skargi polegający na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sprowadza się do tego, że Sąd Okręgowy bezpodstawnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoJ. W.w tej części, w której nie przyznał się on do winy. Uzasadnienie zarzutów sprowadza się jedynie do polemiki z ustaleniami Sądu Okręgowego zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ale obrońca nie podnosi w apelacji żadnych rozsądnych argumentów, które mogłyby te ustalenia wzruszyć bądź obalić. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest słuszny pogląd, iż zarzut o powyższym charakterze nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu (tak m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 24 marca 1975 r., sygn. akt: II KR 755/74, OSNPG 9/1975, poz. 84). Przeprowadzona przez Sąd „meriti” kompleksowa ocena dowodów, zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dokonana została z zachowaniem wszystkich kryteriów określonych wart. 7 k.p.k.i jako taka pozostaje pod ochroną tego przepisu.
W końcowym zdaniu uzasadnienia apelacji obrońca zarzuca, iż w kontekście czynów II-VI Sąd przyjął, iż oskarżonyJ. W.działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jednakże w uzasadnieniu wyroku nie znalazło się nawet marginalne wskazanie dotyczące tego, czy oskarżonyJ. W.odniósł jakąkolwiek korzyść majątkową. Zarzut ten jest oczywiście bezzasadny. Ze wszystkich ustaleń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wynika, iż celem działaniaJ. W.było osiągnięcie korzyści majątkowej, co jest warunkiem „sine qua non” przypisanych mu czynów zart. 286 § 1 k.k.Wynika to wprost z opisu czynów przypisanych oskarżonemu w punktach II i III części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. Należy w tym miejscu przypomnieć również, iż dążenie sprawcy oszustwa może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i kogo innego (art. 115 § 4 k.k.).
Z tych względów Sąd Apelacyjny uznał powyższe zarzuty podniesione w skardze obrońcy oskarżonegoJ. W.za bezzasadne.

3)Na podstawieart. 105 § 2 k.p.k.Sąd Apelacyjny z urzędu sprostował oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym wyroku w ten sposób, iż w punktach V i X części wstępnej i punkcie III części rozstrzygającej w miejsce błędnie wpisanej nazwyspółki (...)wpisał prawidłowo(...). Sąd Okręgowy za aktem oskarżenia błędnie wpisał nazwę poszkodowanej spółki. Z zeznań świadkówW. J. (2), juniora i seniora wynika, iż nazwa spółki brzmi „(...)G.(...)s.r.o.”, a potwierdza to wizytówka z logo spółki dołączona do protokołu przesłuchania w śledztwie w dniu 1 września 2010 r. w charakterze świadkaW. J. (2)seniora (k.499).

4) Odnośnie apelacji prokuratora.

Apelacja jest w całości zasadna. Zarzuca ona m.in. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na niesłusznym uznaniu przez Sąd, że pieniądze przesłane na rachunek bankowyM. L. (1)przezA. S. (1)z rachunku bankowego(...) Sp. z o.o.pochodziły od pokrzywdzonegoT.B., a nie od pokrzywdzonegoM. G., podczas gdy kwota ta pochodziła od obu tych pokrzywdzonych, co skutkowało niesłusznym uniewinnieniemM. L. (1)od zarzutu opisanego w punkcie VIII aktu oskarżenia i części wstępnej zaskarżonego wyroku. Stawiając ten zarzut prokurator wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w powyższej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu. Zarzuty i wywody apelacji w tym zakresie wydają się być zasadne. Prokurator podnosi w apelacji, iż Sąd „meriti” uznał słusznie, że oskarżonyM. L. (1)dopuścił się czynu zarzucanego mu w punkcie IX części wstępnej wyroku – w formie zjawiskowej pomocnictwa (punkt VI części rozstrzygającej). Sąd uniewinnił oskarżonego od czynów zarzucanych mu w punktach VIII i XIV części wstępnej wyroku dotyczących niekorzystnego rozporządzeniamieniem spółki (...)s.r.o. iC. P.s.r.o. uznając, że w tym przypadku nie doszło do użyczenia przez oskarżonego jego rachunku bankowego do przelania środków finansowych przez pokrzywdzonych i nie doszło do wypłat tych pieniędzy przez oskarżonego. Zdaniem skarżącego powyższe ustalenie Sądu „meriti” jest słuszne w zakresie czynu zarzucanego w punkcie X części wstępnej (dotyczącejspółki (...)), a ustalenia faktyczne tego Sądu w zakresie zarzutu opisanego w punkcie VIII części wstępnej (dotyczącymspółki (...)) nie są prawidłowe.
Dalej skarżący podnosi, iż Sąd „meriti” w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że zarzut współudziałuM. L. (1)w oszustwie na szkodęspółki (...)s.r.o. oparty został jedynie na podstawie tego, że pierwotnie wskazano pokrzywdzonemuM. G.rachunekM. L. (1)jako właściwy do przelania pieniędzy, a później to zmieniono i ostatecznie pieniądze wpłynęły na rachunek(...) Sp. z o.o., którego wyłącznym dysponentem byłA. S. (1). Zdaniem skarżącego to stwierdzenie Sądu „meriti” zawarte na stronie 62 uzasadnienia zaskarżonego wyroku jest ewidentnie błędne, co wynika już choćby z następnego zdania uzasadnienia. W akcie oskarżenia przyjęto bowiem, że pieniądze pochodzące od pokrzywdzonegoM. G.zostały przelane na rachunek bankowyM. L. (1)i przez niego wypłacone.
Dalej skarżący podnosi, iż Sąd „meriti” w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że zarzut współudziałuM. L. (1)w oszustwie na szkodęspółki (...)s.r.o. oparty został jedynie na podstawie tego, że pierwotnie wskazano pokrzywdzonemuM. G.rachunekM. L. (1)jako właściwy do przelania pieniędzy, a później to zmieniono i ostatecznie pieniądze wpłynęły na rachunek(...) Sp. z o.o., którego wyłącznym dysponentem byłA. S. (1). Zdaniem skarżącego to stwierdzenie Sądu „meriti” zawarte na stronie 62 uzasadnienia zaskarżonego wyroku jest ewidentnie błędne, co wynika już choćby z następnego zdania uzasadnienia. W akcie oskarżenia przyjęto bowiem, że pieniądze pochodzące od pokrzywdzonegoM. G.zostały przelane na rachunek bankowyM. L. (1)i przez niego wypłacone. Na taki zapis w akcie oskarżenia wskazuje sam Sąd „meriti” i z oczywistych względów to właśnie te ustalenia legły u podstaw oskarżeniaM. L. (1)o popełnienie przedmiotowego czynu, a nie okoliczność, że jego rachunek bankowy był wstępnie podany pokrzywdzonemu.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż w razie ustalenia, że pieniądze przelane na rachunek(...) Izby (...)przezM. G.zostały następnie przelane na rachunekM. L. (1), Sąd „meriti” uznałby winę tego oskarżonego za czyn zarzucany mu w punkcie VIII części wstępnej wyroku i skazałby za to, albowiem analogicznie Sąd ten postąpił skazując oskarżonego za czyn zarzucany mu w punkcie IX części wstępnej wyroku (punkt VI części dyspozytywnej). Jednakże Sąd „meriti” dokonał innych niż prokurator w akcie oskarżenia ustaleń w zakresie sposobu rozdysponowania pieniędzmi przelanymi na rachunek(...) SP. z o.o.przez pokrzywdzonegoM. G.. Na stronie 62 uzasadnienia wyroku Sąd „meriti” ustalił, iż w dniu 9 lipca 2010 r. wpłynęła na rachunek(...) Sp. z o.o.kwota 176.407 zł odC. P.s..r.o., którą od 12 lipca 2010 r. do 14 lipca 2010 r.A. S. (1)w całości wypłacił. Natomiast przelew, którego dokonał na rachunek bankowy oskarżonegoM. L. (1)w kwocie 245.599 zł w dniu 14 lipca 2010 r. dotyczył pieniędzy w kwocie 263.672,74 zł, któreA. S. (1)otrzymał na swoje konto od pokrzywdzonegoT. B. (1). Powyższy opis zdaje się wskazywać, że środki finansowe wpłacone przezM. G.zostały w całości wypłacone z rachunku(...) Sp. z o.o., a następnie na rachunek ten wpłynął przelew odT.B., które to środki zostały przelane na rachunekM. L. (1). Ta konstatacja może być błędna, a wynika to z faktu, że Sąd „meriti” podał w uzasadnieniu daty wpływu środków finansowych, na ten rachunek poza jedną – nie wskazał daty wpływu środków finansowych na rachunek(...) Sp. z o.o.odT.B.. Skarżący zarzuca w związku z tym, iż chronologia transakcji na rachunku bankowym(...) Sp. z o.o.jest zupełnie inna. Transakcje finansowe w omawianym zakresie dokonywane były w niewielkich odstępach czasu, a wiele z nich kilkakrotnie jednego dnia. Uznać jednak należy, że kolejność dokonywania operacji finansowych wskazana w historii rachunku bankowego(...) Sp. z o.o.odpowiada ich chronologii. Zapisy dotyczące omawianych transakcji znajdują się na karcie 758 i 759 w tomie VI aktu sprawy. Z zapisów tych wynika, że przed wpłynięciem środków finansowych na ten rachunek odspółki (...)znajdowało się na nim zaledwie 30 zł. W dniu 9 lipca 2010 r. na rachunek ten wpłynął przelew odM. G., rozpisany w historii rachunku w kilku pozycjach. Część z tej kwoty została przelana na rachunek komornika, który wcześniej zajął konto. Tego samego dnia wpłynęła pierwsza transza środków przelanych przezT.B.w kwocie 87.915,94 zł. Finalnie w dniu 9 lipca 2010 r. po dokonaniu przelewu na rzecz komornika, na rachunkuSpółki (...)znajdowała się kwota 253.842,10 zł. Kwota ta obejmowała przelewy od obu wyżej wymienionych pokrzywdzonych to jest odM. G.iT.B.. Następnie w dniu 12 lipca 2010 r.A. S. (1)dokonał pięciu wypłat gotówki z rachunku w kwotach po 4.000 zł każda. Po tych wypłatach na koncie znajdowało się 233.842,10 zł. Dopiero po tych wypłatach zaksięgowana została na rachunku druga transza przelewu odT.B.w kwocie 175.756,80 zł. Po tej wpłacie na rachunku(...)znajdowało się 409.599,90 zł. Kolejną operacją na rachunku był wskazany przez Sąd „meriti” w uzasadnieniu przelew środków na rachunekM. L. (1)w dniu 14 lipca 2010 r. w kwocie 249.599,00 zł (w uzasadnieniu została ujęta błędnie kwota 245.599,00 zł – k. 62).Jako tytuł przelewu podano „wpłata”. Po tym przelewie na rachunku Spółki pozostało 159.955,90 zł. Kwotę tęA. S. (1)wypłacił w całości w dniu 14 lipca 2010 r., dokonując kilkakrotnych wypłat. Po ich dokonaniu, oraz potrąceniu prowizji, na rachunku pozostała kwota 0,03 zł – w dniu 14 lipca 2010 r.
W związku z powyższym należy zauważyć, iż dokonana w uzasadnieniu wyroku analiza historii rachunku(...) Sp. z o.o.nie jest zgodna z chronologią operacji dokonanych na tym rachunku. Sąd "meriti” pomylił się również co do kwoty przelewu z tego rachunku na rzeczM. L. (1). W istocie bowiemA. S. (1)wypłacił z rachunku(...) Sp. z o.o.tylko 20.000 zł przed wpłynięciem zasadniczej kwoty przelewu na ten rachunek odT.B., przy czym w momencie w/w wypłat na rachunku tym była już zaksięgowana pierwsza transza środków wpłaconych przez tego pokrzywdzonego. Jak się w związku z tym wydaje nie można, w świetle powyższego, obronić tezy, że przelew na rzeczM. L. (1)nie dotyczył kwot przekazanych przezM. G., lecz jedynie przekazanych przezT.B.. Wniosku takiego nie uprawdopodabnia lakoniczny tytuł przelewu. Zdaniem skarżącego prawidłowa analiza historii przedmiotowego rachunku bankowego powinna prowadzić do wniosku, iż przelew środków na rzeczM. L. (1), jak i wypłaty gotówkowe dokonywane w dniach od 9 do 14 lipca 2010 r. przezA. S. (1), dotyczyły zarówno kwot przekazanych przezM. G.jak iT.B.. Pieniądze od tych dwóch pokrzywdzonych znajdowały się już, zdaniem skarżącego, na koncie w chwili, gdyA. S. (1)zaczął wypłacać pieniądze i przed przelaniem części z nichM. L. (1), nie zdążył on jeszcze wypłacić całej kwoty przekazanej przezM. G.. Zdaniem prokuratora Sąd „meriti” w uzasadnieniu wyroku błędnie ustalił, iż przed dokonaniem przelewu na rzeczM. L. (1),A. S. (1)wypłacił całą kwotę przelaną na rachunek(...) Sp. z o.o.przezM. G.. Wskazać przy tym należy, iż jak zarzuca skarżący, przy przelewaniu i wypłacaniu środków finansowychA. S. (1)iM. L. (1)nie byli zainteresowani, od kogo konkretnie te środki pochodzą, mając jedynie świadomość ich przestępczego pochodzenia. Chodziło im przede wszystkim o jak najszybsze opróżnienie rachunku(...) Sp. z o.o.z wszelkich środków finansowych, w jak najkrótszym czasie. Przemawia za tym m.in. treść zeznańK. Ś.złożonych w charakterze podejrzanego w dniu 21 września 2012 r., potwierdzonych na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. (k.6338-6341).
Ponownie rozpoznając sprawę w uchylonej części, Sąd Okręgowy przeanalizuje powyższe okoliczności oraz historię operacji finansowych na rachunku(...) SP. z o.o.Sąd Apelacyjny w żaden sposób nie przesądza kierunku przyszłego rozstrzygnięcia, które będzie zależeć jedynie od ustaleń ponownie rozpoznającego sprawę Sądu Okręgowego, który powinien w pełni skorzystać z możliwości jakie daje mu przepisart. 442 §2 k.p.k., to znaczy przesłuchać jedynie oskarżonegoM. L. (1)i poprzestać na ujawnieniu pozostałych dowodów przeprowadzonych w sprawie.

5).Zasadny jest podniesiony w apelacji prokuratora zarzut dotyczący niesłusznego niezastosowania wobec oskarżonegoM. L. (1)iA. S. (1)środka karnego wskazanego wart. 39 § 2 k.k.w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego w związku ze skazaniem za czyny przypisane im w punktach VI, VIII i X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. W toku ostatniej rozprawy w mowie końcowej prokurator wystąpił z odpowiednim wnioskiem, ale Sąd „meriti” nie orzekł przedmiotowego środka karnego i nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku żadnych powodów takiej decyzji. W związku z powyższym prokurator słusznie zarzuca, iż oskarżeniL.iS.w sposób rażący nadużyli zaufanie, jakim w obrocie gospodarczym powinni się cieszyć osoby piastujące funkcje kierownicze w spółkach prawa handlowego, które to zaufanie jest podstawą istnienia obrotu. Nie ulega wątpliwości, iż obaj oskarżeni nadużyli swoich stanowisk, wynika to wprost z ustalonego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przez Sąd „meriti” stanem faktycznym. W wyroku z 9 maja 1995 r., sygn. akt: III KKN 15/96 (OSNKW 1996, nr 9-10, poz. 55), Sąd Najwyższy wyraził słuszny pogląd, iż nadużycie zawodu lub stanowiska zachodzi wtedy, gdy sprawca działa formalnie w ramach swoich uprawnień, ale umyślnie czyni użytek z owych uprawnień sprzeczny z prawem lub zasadami wykonywania zawodu, zatem wykorzystuje te uprawnienia do popełnienia przestępstwa.
W związku z powyższym Sąd Apelacyjny nie zmieniając ustaleń faktycznych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na podstawieart. 41 § 1 k.k.w związku zart. 39 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonychM. L. (1)iA. S. (1)środki karne w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego na okres lat 3 (trzech) w związku ze skazaniem za czyny przypisane im w punktach VI, VIII i X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. Powyższa zmiana wyroku nie stanowi naruszenia zasady „ne peius” wyrażonej wart. 454 § 2 k.p.k.Zakaz zart. 454 §2 k.k.wiąże się jedynie ze zmianą ustaleń faktycznych. Nie dotyczy on zatem ocen i wniosków wysnutych przez Sąd odwoławczy z ustalonych przez Sąd „meriti” faktów. Trafnie wskazuje się w judykaturze, że odmienne oceny i wnioski Sądu odwoławczego, oparte na ustaleniach Sądu I instancji, zawarte w części dyspozytywnej i motywacyjnej wyroku nie stanowią zmiany ustaleń faktycznych w rozumieniuart. 454 § 2 k.p.k.(tak m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2006 r., sygn. akt: III KK 395/05, OSNKW 2006 r., z. 10, poz. 92).

6)Zasadny jest też podniesiony w apelacji prokuratora zarzut dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na niewłaściwym wskazaniu kwoty szkody w punkcie XV części dyspozytywnej wyroku w zakresie pokrzywdzonychC. P.s.r.o.,W. T.s.r.o.,(...)G.(...)W. J. (2)iT.B.s.r.o.
Na płaszczyźnieart. 46 k.k.ugruntowany jest w orzecznictwie sądowym pogląd, iż „szkodę”, do której naprawienia sąd zobowiązuje sprawcę, jest równowartość rzeczywistej szkody wynikłej bezpośrednio z przestępstwa. W wyroku z 5 czerwca 2013 r., sygn. akt: II AKa 157/13 (LEX nr 1331174) Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyraził oczywiście słuszny pogląd, iż dopuszczalnym jest orzeczenie na podstawieart. 46 § 1 k.k.obowiązku naprawienia szkody wyrażonego w walucie obcej, o ile dotyczy on równowartości rzeczywistej szkody wynikłej bezpośrednio z przestępstwa wyrządzonej pokrzywdzonemu, a wyrażonej w walucie obcej.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy ustalił, iż pokrzywdzeni doznali następujących szkód liczonych w walucie euro:
a)C. P.s.r.o.M.G.– 44.160,00 Euro (strona 9);
b)W. T.s.r.o.J. P.– 46.322,00 Euro + 5.000 Euro + 51.322,00 Euro – łącznie 102.644,00 Euro (strona 19);
c)(...)G.(...)s.r.o.W. J. (2)– 79.380,00 Euro (strona 22);
d)T.B.s.r.o. – 66.240,00 Euro (str. 17).
Taką wysokość szkody podali pokrzywdzeni (wpłaty dokonywane były w euro i są one potwierdzone dowodami wpłat (M.G.k. 104-105;J. P.k. 302-304;W. J. (2)k. 508-509;T.B.k.1760-1761). W związku z powyższym Sąd Apelacyjny dokonał w powyższym zakresie zmiany zaskarżonego wyroku zamieniając wyliczenie szkody w złotych polskich na euro. Skutkowało to korektą tych kwot w opisach czynów przypisanych oskarżonym w punktach II, III, VIII i XII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz w orzeczonych w punkcie XV podpunkty 1, 3, 4 i 5 części dyspozytywnej środkach karnych.
Powyższe zmiany dokonane w opisach czynów przypisanych oskarżonym nie miały najmniejszego wpływu na stopień ich winy ani też kwalifikację prawną tych czynów przyjętą przez Sąd „meriti”.
W związku z omawianym zarzutem, prokurator słusznie zarzucił w apelacji, iż Sąd „meriti” w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie wyjaśnił jakiego kursu użył w celu wyrażenia wartości szkody w walucie polskiej, wskazując jedynie w części poświęconej ustaleniom faktycznym, że poszczególne kwoty w Euro odpowiadają konkretnym kwotom w PLN. Dopiero analiza historii rachunków(...) spółek (...),(...)iM.prowadzi do wniosku, że Sąd użył kursu, jaki zastosował bank przy przewalutowaniu przelewów w Euro na rachunki prowadzone w PLN dla w/w spółek. Pokrzywdzeni podali kwoty szkody w Euro i odpowiadające tym kwotom sumy w PLN według kursu po jakim mogliby nabyć złotówki. Kurs taki jak słusznie podnosi skarżący, ma niewiele wspólnego z kursem średnim NBP, a jeszcze mniej z kursem zastosowanym przez bank przy przewalutowaniu przelewów, albowiem jest to kurs zakupu waluty, niższy od kursu średniego, przy zastosowaniu tzw. „spredu”. Sąd „meriti” pomylił zatem w wyroku korzyść jaką z popełnionych przestępstw odnieśli oskarżeni (kwota w PLN) za szkodę jaką ponieśli pokrzywdzeni (kwoty przelewów wyrażone w Euro). Jest to o tyle istotne, że zaskarżony wyrok stanowi tytuł wykonawczy z uwagi na orzeczenie środka karnego zart. 46 k.k.i kwota zasądzonej należności musi odpowiadać wysokości faktycznie wyrządzonej szkody.

7).Sąd Apelacyjny uchylił środek karny orzeczony wobec oskarżonegoA. S. (1)w punkcie XV podpunkt 6 polegający na zasądzeniu od oskarżonego na rzecz(...)A. B.,(...) spółka jawnaweW.kwoty 44.686,57 zł. Z akt sprawy wynika, iż Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej V Wydział Gospodarczy prawomocnym wyrokiem nakazowym z 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt: V GNc 1252/10 zasądził odA. S. (1)na rzecz powyższej spółki kwotę 44.686,57 zł z ustawowymi odsetkami (T. XI, k. 1812). Prowadzona przez Komornika Sądu Rejonowego w Trzebnicy egzekucja tego roszczenia okazała się bezskuteczna (T. XI, k. 1813).
Przepisart. 415 § 5 k.p.k.,zdanie drugie, określa jedną z tzw. klauzul antykumulacyjnych. W orzecznictwie sądowym występują dwa rozbieżne poglądy dotyczące zakresu stosowaniaart. 415 § 5 k.p.k.Pierwszy z nich wiąże zastosowanie tego przepisu wyłącznie z koniecznością istnienia tożsamości przedmiotowej roszczeń dochodzonych w postępowaniu karnym z roszczeniami dochodzonymi (bądź, co do których orzeczono) w innym postępowaniu, w tym znaczeniu, że tożsamość ta jest określana wyłącznie przez tożsamość zdarzenia faktycznego skutkującego danym roszczeniem. Bez znaczenia pozostaje natomiast podstawa prawna roszczenia dochodzonego w innym postępowaniu, jak również brak tożsamości podmiotu zobowiązanego do danego świadczenia (tak m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2013 r., sygn. akt: V KK 387/12, LEX nr 127785).
Drugi pogląd, akceptowany przez skład rozpatrujący niniejszą sprawę, został wyrażony m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2013 r., sygn. akt: V KK 14/13, LEX nr 1284782). Według niego dla zastosowaniaart. 415 § 5 k.p.k.,zdanie drugie, wymagana jest zarówno tożsamość przedmiotowa jak i podmiotowa, a taka zachodzi w omawianym przypadku. Należy zauważyć, iż podstawowym argumentem przemawiającym za stosowaniem tej klauzuli antykumulacyjnej jest zapobieżenie sytuacji, w której mogłyby powstać dwa tytuły wykonawcze, która to sytuacja mogłaby potencjalnie doprowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia się pokrzywdzonego i do podwójnego obciążenia oskarżonego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego taki sposób wykładni klauzuli zart. 415 § 5, zdanie drugie, zapewniając odpowiedni stopień ochrony uzasadnionych interesów oskarżonego, zapewni jednocześnie pełną realizację obowiązku naprawienia szkody orzeczonego jako środek kary w trybieart. 46 k.k.

W związku z powyższym Sąd Apelacyjny uchylił orzeczony wobec oskarżonegoA. S. (1)w punkcie XV podpunkt 6 środek karny w postaci zapłaty na rzeczSpółki (...),A. J.B.kwoty 44.686,57 zł.

Po dokonaniu powyższych zmian Sąd Apelacyjny w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonychJ. W.,A. S. (1),M. L. (1)iG. K.utrzymał w mocy.

8)Ponieważ obrońcy oskarżonychJ. W.iA. S. (1)wnieśli apelacje co do winy przepisart. 447 § 1 k.p.k.obligował Sąd Apelacyjny do rozpatrzenia sprawy tych oskarżonych również w zakresie kary.
Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił okoliczności obciążające i łagodzące leżące po stronie tych oskarżonych, i wyciągnął z nich słuszne wnioski co do wymiaru kary. Na pełną aprobatę zasługują w tym zakresie poczynione przez ten Sąd ustalenia i oceny co do stopnia zawinienia oskarżonych i społecznej szkodliwości przypisanych im czynów. Jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuA. S. (1)za przypisane mu w zaskarżonym wyroku czyny, tylko nieznacznie odbiegają od minimum ustawowego zagrożenia w nich przewidzianego, a sam wymiar kary łącznej jest najbardziej zbliżony do zasady absorpcji.
Również kary wymierzone oskarżonemuJ. W.oscylują w dolnych granicach sankcji za nie przewidzianych wkodeksie karnym. Kara 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona mu w punkcie III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku na podstawieart. 294 § 1 k.k.jest niższa od średniego zagrożenia z tego artykułu. Sąd Apelacyjny podzielił wszystkie motywy związane z wymiarem oskarżonemu kar jednostkowych wyszczególnionych na kartach 65-69 uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wymierzając oskarżonemuJ. W.kary jednostkowe Sąd „meriti” uwzględnił zakres jego przestępczej działalności, rozmiary wyrządzonej szkody i sposób życia przed popełnieniem przestępstwa. Należy zauważyć, iż oskarżonyA. S. (1)był w przeszłości siedmiokrotnie karany sądownie (w tym pięciokrotnie za czyny zart. 286 § 1 k.k.), a oskarżonyJ. W.był trzykrotnie karany za czyny zart. 286 § 1 k.k.Nasuwa się w związku z tym wniosek, iż popełnienie oszustw przez oskarżonychJ. W.iA. S. (1)jest zgodne z ich sylwetkami psychologicznymi i obaj oskarżeni z tego procederu uczynili sobie sposób na życie.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego wymierzone tym oskarżonym kary jednostkowe i kara łączna pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemuA. S. (1), nie noszą cech rażącej surowości w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k., a dopiero uznanie ich za takie zmuszałoby Sąd Apelacyjny do ich obniżenia.
Natomiast za rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.Sąd Apelacyjny uznał wymierzoną oskarżonemuJ. W.karę łączną pozbawienia wolności. Na stronie 70 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd „meriti” stwierdził, że wymierzając temu oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności kierował się zasadą asperacji, gdy w rzeczywistości wymiar tej kary bardziej zbliżony był do zasady kumulacji. Ze względu na ścisły związek podmiotowo-przedmiotowy i czasowy przypisanych oskarżonemu czynów, Sąd Apelacyjny doszedł do wniosku, iż wymiar kary łącznej wymierzonej oskarżonemuJ. W.powinien być bardziej zbliżony do zasady absorpcji i obniżył ją do 4 (czterech) lat pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w związku zart. 634 k.p.k.iart. 17 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r., nr 49, poz. 223, z późniejszymi zmianami) wszyscy oskarżeni zostali zwolnieni od kosztów sądowych za instancję odwoławczą. Taki sposób rozstrzygnięcia wynika z oceny Sądu Apelacyjnego, iż sytuacja ich osobista i majątkowa, również w kontekście orzeczonych w trybieart. 46środków karnych, powoduje, iż oskarżeni nie byliby w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku dla siebie i najbliższej rodziny.