Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 617/13
Data wyroku: 2013-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Legeny-Błaszczyk, Ireneusz Grodek, Tomasz Ignaczak
Słowa kluczowe: Szkoda
Podstawa prawna: art. 177§1 kk

Sygn. akt IV Ka 617/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 listopada 2013 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Marta Legeny-Błaszczyk (spr.)
Sędziowie SO Ireneusz Grodek
SO Tomasz Ignaczak

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opocznie del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim -A. J.
po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 roku
sprawyR. P.
oskarżonego zart.177§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 20 września 2013 roku     sygn. akt VII K 565/13

na podstawieart.437§1 kpk,art.438 pkt 1 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że określa czas wykonania orzeczonego w punkcie 2 obowiązku naprawienia szkody na 6 (sześć) miesięcy;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IV Ka 617/13

UZASADNIENIE
R. P.został oskarżony o to, że w dniu 12 lipca 2013 roku o godz. 11:50 wP.Tryb. na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...), woj.(...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowymC. (...)onr rej. (...)poruszając sięul. (...)doul. (...)w kierunkuul. (...), wykonując manewr skrętu w lewo nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu samochodem osobowym markiS. (...)onr rej. (...)M. S. (1), poruszającemu sięul. (...)odul. (...), w kierunkuul. (...), czym doprowadził do zderzenia pojazdów w następstwie czego nieumyślnie spowodował u kierującego samochodem osobowym markiS.O. S.obrażenia ciała w postaci urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu, otarcia skóry czoła, które spowodowały naruszenie czynności narządów jego ciała trwające dłużej niż siedem dni w rozumieniu przepisówKodeksu Karnego
tj. o czyn zart. 177& 1kk.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 20 września 2013 rokuw spawie VII K 565/13 na podstawieart. 66& 1 i 2kk,art.67& 1kkwarunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoR. P.na okres próby 1 ( jednego ) roku;
na podstawieart. 67& 3kkorzekł od oskarżonegoR. P.na rzeczM.S.kwotę 1 000,00 złotych tytułem częściowego naprawienia szkody;
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych opłaty oaz kwotę 166,84 złotych tytułem zwrotu wydatków.
Wyrok ten zaskarżył Prokurator Rejonowy w Piotrkowie Tryb. w części dotyczącej orzeczenia o karze i środkach karnych na niekorzyść oskarżonego.
Apelacja wywiedziona z podstawyart.438 pkt 1 kpkzarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisu prawa materialnego tj. art. 67 & 4kkw zw. zart. 74& 1kkpolegającą na nieokreśleniu terminu naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonegoM. S. (2)poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 1 000 złotych, mimo że z ww. przepisów wynika, iż powinien zostać określony czas wykonania przez oskarżonego nałożonego obowiązku.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez określenie czasu wykonania obowiązku naprawienia szkody i wskazanie okresu 6 miesięcy o uprawomocnienia się wyroku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora jest zasadna.       Za trafny uznać należy zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. przepisów art. 67 & 4kkw zw. zart. 74& 1kk. Wskazać trzeba, że obowiązek naprawienia szkody na gruncieKodeksu Karnegomoże pełnić funkcje środka karnego, o którym mowa wart. 46& 1kk, bądż środka probacyjnego określonego w art. 67 & 3kklubart. 72& 2kk.     Sąd Rejonowy nakładając na oskarżonegoR. P.wpunkcie 2zaskarżonego wyroku obowiązek naprawienia szkody oparł swe rozstrzygnięcie na przepisieart. 67& 3kk, nadając mu charakter środka probacyjnego. Zaniechał jednakże, wbrew dyspozycji przepisówart. 67& 3kkiart. 74& 1kk, określenia dokładnego czasu wykonania nałożonego obowiązku.  Tymczasem zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem zaprezentowanym w uchwale z dnia 24 maja 2005 roku sygn. akt I KZP 17/05 ( OSNKW 2005/7-8/59 Sąd orzekając na podstawieart. 72& 2kko obowiązku naprawienia szkody, w wyroku określa również czas i sposób jego wykonania.           W całym systemie prawa to właśnie wyrok jest dokumentem o fundamentalnym znaczeniu, rozstrzygającym- na gruncie prawa karnego- o winie konkretnej osoby i prawno-karnych jej konsekwencjach. Konsekwencje te powinny zostać, rzecz jasna, jednoznaczne i precyzyjnie określone już w wyroku, do czego wprost zobowiązuje art. 413 & 2pkt. 2 kpk. Katalog obowiązków probacyjnych zawarty wart. 72 kkjest bardzo szeroki, a ich realna dolegliwość i spełnienie probacyjnego celu może tkwić właśnie w określeniu czasu i sposobu wykonania określonego obowiązku, co w szczególności uwidacznia się na gruncie obowiązku naprawienia szkody. Z punktu widzenia zatem systemu działania materialnego, procesowego i wykonawczego prawa karnego, rozstrzygnięcie w wyroku jedynie o rodzaju obowiązków nałożonych na skazywanego, bez określenia czasu i sposobu ich wykonania, nie spełnia wymogów precyzyjności i jednoznaczności wyroku skazującego, ani też celu gwarancyjnego wobec skazywanego, który do końca nie może określić dotkliwości i dolegliwości wymierzonej kary. Te względy przemawiają za stanowiskiem, że sąd orzekając na podstawieart. 72& 2kk( a odpowiednie stosowanie tego przepisu przewidujeart. 67& 4kk) o obowiązku naprawienia szkody, w wyroku określa również czas i sposób jego wykonania. Wydając wyrok sąd ma przecież pełną wiedzę i orientację o sytuacji i możliwościach skazywanego, a przez to ma też możliwość trafnego określenia zarówno rodzaju, jak i czasu oraz sposobu wykonania obowiązków probacyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że określił termin płatności orzeczonego wpunkcie 2obowiązku naprawienia szkody na sześć miesięcy. Długość terminu została ustalona stosownie do wniosku skargi apelacyjnej i uwzględnia zarówno wysokość orzeczonego obowiązku, jak i wysokość osiąganych dochodów.     W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Za zwolnieniem oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym przemawiały względy słuszności.