Sąd Okręgowy w Słupsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 99/12
Data wyroku: 2013-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Żółć, Stanisława Krzewina, Teresa Żmuda Trzebiatowska
Słowa kluczowe: Nadzwyczajne Złagodzenie Kary, Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1kk, art. 310 §1kk

II K 99/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2013 r.
Sąd Okręgowy w Słupsku, w II Wydziale Karnym, w składzie:

PrzewodniczącySSO Jacek Żółć
Ławnicy:S. K.,T. T.
Protokolantsekr. sąd. Olga Wichniarek

w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w SłupskuD. K.,
po rozpoznaniu w dniach: 23 stycznia i 27 lutego 2013 r. sprawy:
P. K./K./,s.A.iE.zd.S.,ur. (...)wW.,
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od stycznia 2012r. do dnia 6 marca 2012r. wG., woj.(...)działając wspólnie z ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru puszczenia w obieg, przy użyciu urządzenia wielofunkcyjnegom-ki H. (...)podrobił polskie pieniądze w postaci co najmniej 155 sztuk banknotów o nominale 100 złserii (...), co najmniej 71 sztuk banknotów o nominale 20 złserii (...), które przechowywał w celu puszczenia w obieg do chwili jego zatrzymania w dniu 6 marca 2012r. oraz podrobił pieniądze polskie w postaci co najmniej 20 sztuk banknotów o nominale 20 złotych i nieustalonej serii oraz numerze, które przekazałA. D. (1)w celu puszczenia ich w obieg,

tj. o czyn zart. 310§1 k.k.iart. 310§2 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.,

II

      w nieustalonym okresie 2012r. ale nie później jak do dnia 2 lutego 2012r. wL.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i nieustaloną osobą, w warunkach czynu ciągłego oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc abyA. D. (1)iJ. Ł.wyłudzili usługi telekomunikacyjne i aparaty telefoniczne, wspólnie zJ. Ł., któremu w celu uiszczenia opłaty za nabycie w ofercie sprzedaży promocyjnej aparatów telefonicznych, przekazał pieniądze w łącznej kwocie 4,00 złotych, udał się z nim do(...) S.A.” wL.– partnera handlowego operatora telefonii komórkowejO., gdzieJ. Ł.posłużył się przed pracownikiem w/w spółki uprzednio podrobionym, a następnie przekazanym mu przezA. D. (1)dokumentem w postaci zaświadczenia z dnia 1 lutego 2012r. o jego zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach w „R.
(...)Sp-ka z o.o.” z siedzibą wG., gdzie w rzeczywistości nie był zatrudniony i w tym czasie nie osiągał żadnych dochodów, a nieustalona osoba podrobiła na tym zaświadczeniu podpis prezesa zarządu w/w spółki,M. B., w następstwie czego doprowadził do zawarcia zJ. Ł.w dniu 2 lutego 2012r. umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...).(...)i nr(...).(...)w wykonaniu których wyłudził usługi telekomunikacyjne o wartości 469,43 złotych oraz telefony komórkowem-ki S. (...)G. (...)o wartości 689,00 złotych, tj. mienie o łącznej wartości 1.687,43 złotych czym działał na szkodę(...)Sp-ka z o.o. z siedzibą wW.,

tj. o czyn zart. 270§1 k.k.iart. 286§1kkprzy zast.art. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

III

      w okresie od dnia 1 lutego 2012r. do dnia 4 lutego 2012r. wL.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i nieustaloną osobą, w warunkach czynu ciągłego oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc abyA. D. (1)iJ. Ł.dokonali wyłudzenia usług telekomunikacyjnych aparatów telefonicznych, wspólnie zJ. Ł., któremu w celu uiszczenia opłaty za nabycie w ofercie sprzedaży promocyjnej aparatów telefonicznych, przekazał pieniądze w łącznej kwocie 2,00 złotych, udał się z nim do salonu sprzedaży(...)wL., gdzieJ. Ł.posłużył się przed pracownikiem w/w spółki uprzednio odrobionymi, a następnie przekazanymi mu przezA. D. (1)dokumentami w postaci zaświadczenia z dnia 1 lutego 2012r. oraz zaświadczenia z dnia 2 lutego 2012r. o jego zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach w „R.
(...)Sp-ka z o.o.” z siedzibą wG.gdzie w rzeczywistości nie był zatrudniony i w tym czasie Ne osiągał żadnych dochodów, a nieustalona osoba podrobiła na tym zaświadczeniu podpis prezesa zarządu w/w spółki,M. B., w następstwie czego doprowadził do zawarcia zJ. Ł.w dniu 2 lutego 2012r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...)oraz doprowadził do zawarcia umowy zJ. Ł.w dnu 4 lutego 2012r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...), w wykonaniu których wyłudził usługi telekomunikacyjne o wartości 775/,61 złotych oraz telefon komórkowym-ki S. (...)G.M.o wartości 598,00 złotych i telefon komórkowym-ki H. (...)o wartości 358,00 złotych, tj. mienie o łącznej wartości 1.731,61 złotych czym działał na szkodę(...)Sp-ka z o.o. z siedzibą wW.,

tj. o czyn zart. 270§1 k.k.iart. 286§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.;

1
oskarżonegoP. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. I oskarżenia, tj. przestępstwa zart. 310§1 k.k.iart. 310§2 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.i za to na mocyart. 310§1 k.k.przy zast.art. 11§3 k.k.iart. 60§2 i §6 pkt 2 k.k.skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

2
oskarżonegoP. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt. II i III oskarżenia, z tym ustaleniem, iż stanowią one jedno przestępstwo ciągłe wyczerpujące znamionaart. 270§1 k.k.iart. 286§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na mocyart. 286§1 k.k.przy zast.art. 11§3 k.k.skazuje go na karę roku pozbawienia wolności,

3
na podstawieart. 46§1 k.k.zobowiązuje oskarżonego

P. K.
do naprawienia szkody w całości przez zapłatę kwoty 1.687,43 złotych na rzecz(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.i 1.731,61 złotych na rzecz(...)Sp. z o.o. z siedzibą wW.,

4
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.łączy wyżej orzeczone kary pozbawienia wolności i w ich miejsce wymierzaP. K.karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

5
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6 marca 2012 r. do dnia 2 sierpnia 2012 r.,

6
na podstawieart. 316§1 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych na k. 733-734 akt sprawy pod pozycją 1 do 11, przy czym dowody w postaci banknotów, wyszczególnione w pkt. 1, 2, 3, 9 i 10 nakazuje przekazać do Narodowego Banku Polskiego, zaś dowody wymienione na k. 436-437 nakazuje pozostawić w aktach sprawy,

7
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. K.- Kancelaria Adwokacka wS.– kwotę(...),60 (tysiąc dwieście pięćdziesiąt cztery 60/00) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym,

8
zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt IIK 99/12

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

P. K.ze związku z żoną -J. K.– posiada troje dzieci. Dzieci te zamieszkują wG.i pozostają pod opieką matki, gdyżP. K.w 2010 roku wyprowadził się od swojej żony, zamieszkał ze swoją kuzynkąA. K.wG., tworząc z nią związek konkubencki. W tym czasie toczyło się już postępowanie rozwodowe między małżonkami.
Od czasu, gdyP. K.związał się i zamieszkał zA. K., najbliższa rodzina odsunęła się od niego.
W dniu 31 marca 2012 roku zezwiązku (...)urodziła się córka. Wspólnie wychowują oni także 6-letnie dzieckoA. K.z poprzedniego związku.
P. K.poznałA. D. (1)przez swoją kuzynkęL. W., konkubinęA. D. (1), w czasie, kiedyA. K.była w zagrożonej ciąży.A. D. (1)wraz ze swoją konkubiną mieszkał wL.. Po narodzinach dzieckaP. K.iA. K.,L. W.iA. D. (1)utrzymywali z nimi systematyczne kontakty. Zdarzało się, żeA. D. (1)odwiedziłP. K.w wynajmowanym mieszkaniu wG., wtowarzystwie (...).P. K.w tym czasie był bezrobotny, utrzymywał się z prac dorywczych, poszukiwał stałej pracy.

Dowódwyjaśnienia oskarżonegoP. K.– k. 859, 728, 110-113.

Na przełomie 2011 i 2012 roku, przed jednym ze sklepów wG.P. K.poznałJ. Ł., który poprosił go o złotówkę, bo mu zabrakło na wino.J. Ł.to bezrobotny mieszkaniecG., utrzymujący się z renty socjalnej w wysokości około 260 zł. Od tego czasuJ. Ł.czasami bywał w mieszkaniuP. K., przynosił mu drewno, węgiel na sprzedaż.

Dowód:zeznaniaJ. Ł.– k. 895v, 216-217, wyjaśnienia oskarżonego – k. 859, 728, 251-256.

Podczas jednej z wizyt w mieszkaniu uP. A.D.poznałJ. Ł.. Już wcześniejP. K.poinformowałJ. Ł., iż mógłby wziąć na siebie telefony komórkowe i na tym zarobić. W czasie tej wizytyA. D. (1)zapytałJ. Ł.czy chce zarobić trochę pieniędzy, a gdyJ. Ł.się zgodził, zaproponował mu, że dostanie pieniądze, jeżeli zawrze umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a po otrzymaniu telefonów komórkowych, odda jeA. D. (2).
Realizując wcześniejsze ustalenia zA. D. (1), w dniu 2 lutego 2012 r.P. K.,J. Ł.iA. D. (1)pojechali doL.. Samochód należący doA. D. (1)prowadziłP. K., bowiemA. D. (1)uprawnień takich nie posiadał. Będąc wL., podjechali pod budynek, gdzie mieszkałA. D. (1). Ten udał się do swojego mieszkania, po czym wrócił do samochodu, przynosząc ze sobą druki zaświadczeń o zatrudnieniu. W samochodzieA. D. (1)wypisał dwa zaświadczenia, wpisując dane osoboweJ. Ł., przystawił pieczątkę firmową i złożył podpis, po czym wręczył jeJ. Ł.. Z treści zaświadczenia z dnia 1 lutego 2012 r. wynikało, żeJ. Ł.od 1 kwietnia 2011 roku jest pracownikiem fizycznym wfirmie (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie miesięczne brutto wynoszące 2.830 zł. Ponadto widniała na nim pieczątka firmy i imienna pieczątka(...) Sp. z o.o.M. B.Prezes Zarządu” i czytelny podpis(...).A. D. (1)przekazałP. K.pieniądze na zakup telefonów, po czymJ. Ł.iP. K.udali się do salonu firmowego sieciO.mieszczącego się wL.przyul. (...). TamJ. Ł., przedstawiając pracownicy tamtejszegosalonu (...)fałszywe zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach oraz swój dowód osobisty, wyraził chęć zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych i zakupu dwóch telefonów komórkowych, informując, że jeden z telefonów służyć ma jemu, drugi zaś jego żonie. Pracownica, chcąc dokonać weryfikacji przedłożonego zaświadczenia, zatelefonowała pod numer wskazany w treści pieczątki, jednak nie uzyskała połączenia. Ponieważ w systemie informatycznymsalonu (...)wL.firma (...) Sp. z o.o.wG.figurowała, a pracownica dokonywała już w przeszłości weryfikacji jej istnienia, zatem proces weryfikacji wiarygodności przedłożonego przezJ. Ł.zaświadczenia o zatrudnieniu na tym zakończyła. TymczasemP. K.doradzałJ. Ł.przy wyborze telefonów, ponieważJ. Ł.się na tym nie znał. OstatecznieJ. Ł.w dniu 2 lutego 2012 r. wL.zawarł dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerach:(...).(...)oraz(...).(...), zgodnie z którymi otrzymał telefony komórkowemarki S. (...)M.orazS.G. (...). Telefony zostały zakupione w ofercie promocyjnejS.G. (...)kosztował 1 zł, natomiastS.M.3 zł, natomiast wartości rynkowa każdego z nich wynosiła wówczas około 500-600 złotych. PonieważJ. Ł.w tym dniu nie dysponował żadnymi pieniędzmi,P. K.zapłacił za telefony 4 zł, które to pieniądze dał mu wcześniejA. D. (1). Obie umowy zostały zawarte na okres 24 miesięcy. Abonament miesięczny z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych wynosił 69,90 zł. Obie umowy w swojej treści zawierały także zastrzeżenie, że w sytuacji braku stosownej wpłaty tytułem wspomnianego abonamentu za okres kolejnych 3-4 miesięcy, wystawione zostaną noty obciążeniowe i wysłane do klienta, a po nie uregulowaniu tych płatności dostęp do usług zostanie zablokowany.
Następnie obaj udali się do salonu sieciP.wL., przyul. (...). Tam posługując się drugim z wypisanych przezA. D. (1)w samochodzie zaświadczeń o zatrudnieniu,J. Ł.zawarł kolejne dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerach:(...)z dnia 2 lutego 2012 r., otrzymując w ofercie promocyjnej za 1 złotówkę telefonH. (...)o wartości 359 złotych oraz dwa dni później(...)z dnia 4 lutego 2012 r., tym razem wybierając telefon komórkowyS.(...)G.M.o wartości 598 zł. W obu wypadkachP. K.doradzał mu jakie wybrać telefony i dał mu pieniądze na ich zakup otrzymane odA. D. (1). Obie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w sieciP.zostały podpisane na 24 miesiące, z obowiązkiem comiesięcznego uiszczania abonamentu w wysokości 59 zł.
Wszystkie umowy i telefony komórkoweJ. Ł.przekazałA. D. (2). Następnie razem udali się doR., na parkingC., gdzieA. D. (1)z umowami i telefonami udał się w nieustalone miejsce, wrócił bez komórek, po czym wręczyłJ. Ł.ponad 200 zł. Wcześniej jednakA. D. (1)wyjął z telefonów karty SIM i jedną z nich o numerze abonenckim z końcówką 278, dał do użytkowaniaP. K., informując go, że może z niej korzystać do zablokowania i nie musi za nic płacić.
W dniu 8 kwietnia 2012 r. całkowicie zawieszono aktywacje kart telefonicznych wydanych na podstawie umów zawartych przezJ. Ł.a(...)Sp. z o.o. w salonie firmowymP.. Kwota nieuregulowanych należnościz tytułu użytkowania tychże kart w sieciP.wynosiła 775,61 zł.
Łączna strata poniesiona przez(...)Sp. z o. o. z tytułu wyłudzonych usług telekomunikacyjnych i dotacji do aparatów telefonicznych wyniosła 1.731,61 zł, zaś szkoda(...) Sp. z o. o.z siedzibą wW.wyniosła 1.687,43 zł. Szkoda nie została naprawiona ani w całości, ani w części.

      Dowód:częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. K.– k. 251-256, 269-270, 457-460, 726-728, częściowo zeznania i wyjaśnienia świadkaJ. Ł.– k. 216-217, 503-506, 717-719, 895v-896, zeznania świadkaM. C.– k. 449-451, 573-574, 894v-895, zeznania świadkaE. R. (1)– k. 518, zeznaniaW. B.–k. 611-612, dokumentacja dotycząca zawarcia umów z(...)– k. 627-633, dokumentacja dotycząca zawarcia umów z(...)Polkomtel - k. 634-654, pismo operatora(...)– wyliczenie szkody - k. 461-462, pismo od operatora(...)Centertel – wyliczenie szkody – k. 570, ekspertyza z zakresu badań pisma ręcznego - k. 542-566, uzupełniająca ekspertyza z zakresu badania pisma ręcznego - k. 692-711, protokoły oględzin rzeczy - k. 621-625, 656-660, dane teleinformatyczne z sieci(...)iO.- k. 155-156, 164-168, kserokopia pełnomocnictwa - k. 170, tablice poglądowe – k. 218-219.

W styczniu 2012 rokuL. W.iA. D. (1)odwiedziliP. K.iA. K.. 5-letni wówczas synA. K.biegał po mieszkaniu bawiąc się imitacją banknotu o nominale 20 zł ze swoim wizerunkiem. Dostrzegł toA. D. (1), po czym zapytałP. K., czy byłby on w stanie wykonać więcej takich banknotów nominale 20 zł i 50 zł, jednak bez skanowania zdjęcia chłopca, widząc możliwość wprowadzenia tak podrobionych banknotów do obiegu.P. K.opisał mu proces wytworzenia falsyfikatu banknotu, twierdząc, iż to bardzo proste. Zgodził się wykonać na jego prośbę fałszywe banknoty w zleconej ilości. Przy pomocy sprzętu, którym dysponował, wykonał po 20 sztuk falsyfikatów banknotów o nominałach 20 zł i 50 zł.A. D. (1)przyjechał do mieszkaniaP. K.po ich odbiór ze swoim znajomym zL.. Po tygodniu lub dwóch doP. K.zadzwoniłA. D. (1)z pytaniem czy może podać jego numer telefonu kolegom zG., którymP. K.miał zrobić falsyfikaty banknotów.P. K.zgodził się i po pewnym czasie zadzwonił do niego mężczyzna, nie przedstawiając się, a powołując się na znajomość zA., zapytał czyP. K.nie wykonałby dla niego takich banknotów, jakie zrobiłA. D. (2), w ilości którą poda później sms-em. Następnie wysłał na numer telefonu komórkowego należącego doP. K., zlecenie wykonania 150 sztuk banknotów o nominale 100 zł, 200 sztuk po 20 zł i 100 po 10 zł.
Realizując zamiar fałszowania pieniędzy i potrzebując do tego odpowiednio dobrego sprzętu, którymP. K.nie dysponował, w dniu 4 marca 2012 r. udał się on doGalerii (...), mieszczącej się w centrumS., gdzie wsklepie (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW., za pieniądze otrzymane z opieki społecznej, zakupił urządzenie wielofunkcyjnemarki H. (...), kolorowe tusze do drukarki o symbolu 301 i papier do drukarki. Po powrocie do domu,P. K.zamontował zakupiony sprzęt w łazience. Uruchomił go, z czym nie miał żadnego problemu, gdyż wiedział, jak go obsługiwać, bowiem dysponował wcześniej urządzeniem tego typu,marki S., przy pomocy którego wykonał falsyfikaty dlaA. D. (1). Urządzenie to jednak okazało się za drogie w użytkowaniu, toteżP. K.je sprzedał.
P. K.przystąpił do wykonywania „zamówienia”, w ten sposób, że umieszczał oryginalny banknot na szybie skanera, następnie skanował goi drukował kolorowy skan jednej strony banknotu, czasami zdołał wydrukować na jednym arkuszu formatu A4 cztery „banknoty”, czasami tylko dwa, bowiem zależało to od tego, jak ułożył oryginalny banknot na szybie skanera. Następnie odwracał banknot na drugą stronę, skanował, w ten sam sposób odwracał też arkusz papieru z wcześniej zeskanowanymi banknotami i drukował. Potem przy pomocy nożyczek banknoty wycinał. Do procesu wytwarzania falsyfikatów banknotów nie potrzebował komputera. Wycięte falsyfikaty umieszczał w plastikowym pojemniku zamykanym pokrywką, pojemnik ten znajdował się na komodzie w pokoju.
Nie zdołał jednak wykonać banknotów w zamówionej ilości, bowiem była to żmudna praca, w szczególności wycinanie banknotów, dlatego teżP. K.zadzwonił do mężczyzny, by ten odebrał tyle falsyfikatów, ile zdołał on wykonać, informując jednocześnie „zleceniodawcę”, że więcej fałszywek nie zdoła wykonać. Miał jednak nadzieję, że wykonane banknoty będą na tyle dobre, że w przyszłości uzyska kolejne „zamówienia” i na tym zarobi.
W dniu 6 marca 2012 r.P. K.wyszedł na drogę wG., by w umówionym miejscu, tj. na skrzyżowaniu dróg w kierunkuW.iL., przekazać falsyfikaty banknotów mężczyznom zG., którzy wracali zeS.i mieli nadjechać czarnym samochodem markiA. (...). Do przekazania falsyfikatów banknotów nie doszło, gdyż udając się na umówione spotkanieP. K.został zatrzymany przez Policję, mając przy sobie 155 sztuk falsyfikatów banknotów o nominale 100 zł posiadających tę samą serię i numer, tj.(...), 71 sztuk falsyfikatów banknotu o nominale 20 zł serii GE i numerze(...)oraz 75 sztuk falsyfikatów banknotu o nominale 10 zł serii JM i numerze(...), wszystkie zawinięte w aluminiową folię.
Po zatrzymaniuP. K., w miejscu jego zamieszkania ujawniono: pendrive - pamięć przenośnąE., cztery karty SIM, nożyczki z granatowym uchwytem, urządzenie wielofunkcyjneH.wraz z zasilaczem, laptopT., fiolkę z tuszem, katridgeH. (...), banknot o nominale 20 zł serii GE i numerze(...), 4 arkuszy papieru formatu A4 z zeskanowanym banknotemo nominale 20 zł oraz paragon fiskalny z dnia 6 marca 2012 r. za zakup tuszu. Wszystkie te rzeczy zabezpieczono na potrzeby postępowania przygotowawczego.
Podrobione banknoty były łatwe do odróżnienia od banknotów prawdziwych.

dowód:częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. K.– k. 35-37, 100-104, 110-113, 269-270, 775-777, 858v-861v, protokół przeszukania osoby – k. 4-6, protokół przeszukania miejsca – k. 7-9, 10-11, protokół przeszukania mieszkania – k. 43-44, protokół oględzin banknotów i telefonów – k. 20, 20a-24, 26-29, 79, dokumentacja oględzin banknotów – k. 12-19, 46-54, ekspertyza banknotów - k. 91, protokół oględzin rzeczy – k. 223-225, dokumentacja z oględzin - k. 226-229, ekspertyzy NBP zabezpieczonych banknotów - k. 240-242, analiza połączeń telefonicznych - k.271, protokoły oględzin kart SIM - k. 340-351, protokół oględzin dysku pendriveE.- k. 446-447.

OskarżonyP. K.był karany sądownie. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku wydanym w dniu 10 lutego 2012 roku w sprawie o sygn. II K 886/11 został prawomocnie skazany m. in. za kradzież drewna opałowego na szkodę Lasów Państwowych NadleśnictwaD.. W miejscu zamieszkania ma on dobrą opinię.

dowód:

wyrok Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 10 lutego 2012 r. II K 886/11 - k. 737-739, opinia środowiskowa – k. 720-722.

P. K.werbalnie przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu czynów.
W czasie pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego(k. 35-37),po przedstawieniu mu zarzutu podrobienia i puszczania w obieg pieniędzy, przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu w takiej formie, w jakiej było to opisane w zarzucie. Przedstawił szczegółowo okoliczności związane z procederem podrabiania banknotów, wyjaśniając, że 5-letni wówczas syn jego konkubinyA. K.biegał po mieszkaniu bawiąc się wykonanym przez niego falsyfikatem banknotu 20 złotowego ze zdjęciem tegoż chłopca zamiast wizerunku królaB.I Chrobrego. Przedstawił okoliczności, w jakichA. D. (1)zlecił mu wykonanie dla niego po 20 sztuk banknotów o nominałach 20 i 50 zł. Następnie podał, jak nawiązał kontakt z mężczyzną zG.. Szczegółowo opisał sam proces podrabiania banknotów. Cały czas konsekwentnie powtarzał, że fałszywe banknoty wytwarzał do gier. Wyjaśnił ponadto, że robił to na próbę, chcąc się przekonać czy banknoty te nadają się do gry. Wyjaśnił, że umówił się, że jak falsyfikaty banknotów się spodobają, to otrzyma za to pieniądze. Dodał również, że dla ludzi zG.miał ich wykonać więcej, jednak nie zdążył, bowiem został zatrzymany przez Policję.

Składając w dniu 8 marca 2012 r. kolejne wyjaśnienia w toku postępowania przygotowawczego, w toku konfrontacji zA. D. (1)(k. 100-104)P. K.podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia w sprawie, następnie, po odczytaniu mu wyjaśnieńA. D. (1), wyjaśniał dalej, przedstawiając okoliczności znajomości zA. D. (1)iM. B.oraz te dotyczące wizytD.iB.w jego mieszkaniu, zaprzeczając, by w przeszłości drukował fałszywe pieniądze i nimi gdziekolwiek płacił.

Składając wyjaśnienia w Sądzie Rejonowym w Słupsku w trakcie posiedzenia w przedmiocie zastosowania aresztu tymczasowego(k. 110-113),P. K.przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że jego żona (w istocie konkubina – dop. Sąd Okręgowy w Słupsku), jest w 9 miesiącu ciąży zagrożonej, a mieszka z nim również 5 letnie dziecko konkubiny z poprzedniego związku, które on również wychowuje i na nim spoczywa obowiązek utrzymania rodziny, która aktualnie jest bez grosza. On dorabiał jako mechanik samochodowy. Dodał, że ma też troje dzieci ze związku małżeńskiego, przy czym jego żona jest alkoholiczką. Obecnie toczy się postępowanie rozwodowe. Dzieci są z żoną, która nadużywa alkoholu i chciał dzieci przygarnąć do siebie, choć takiego wniosku nie złożył i dzieci nadal zamieszkują wG.u jego rodziców ze swoja matką. Dodał, że przyznaje się do zarzutu, ale zrobił to nieumyślnie. Wydawało mu się, że wykonywał pieniądze jak zdjęcia. Poprosili go o ich wykonanie do gry, a on nie miał z tego nigdy korzyści. On tych banknotów nie przerabiał, a jedynie odbijał. Ludzie zG.mieli je od niego wziąć.A. D. (1)zapytał go czy może dać im jego numer telefonu, bo oni chcieli takie banknoty do gry, a on się na to zgodził. W domu sobie tak je odbijał, nie myślał, że jest to przestępstwo. Banknoty wycinał nożyczkami. Osoby te były zG.. Zadzwoniły po paru dniach od dnia, gdyD.dał im jego numer telefonu. Rozmówca nie przedstawił się, powiedział, że jest zG.i że chodzi mu o banknoty do gier. Miał mu przysłać sms-em ile tego by chciał i powiedział, że są wS., a jak będą wracać to je zabiorą. Zadzwonili do niego następnego dnia informując, że wracają i są niedalekoS., pytając go o to, jak dojechać doG.. Umówił się z nimi na krzyżówce, by nie błądzili, ale nie zdążył tam dojść, bo zatrzymała go policja. Banknoty miał w woreczku, zawinięte w srebrnej folii. Nie miał za to nic dostać, a oni powiedzieli, że jeśli by się chłopakom spodobało do gier, to zadzwonią i powiedzą czy będą chcieli więcej czy też nie. Zapewne drugi raz by im już nie wydrukował, bo i tak chcieli dużo więcej, a okazało się, że to żmudne zajęcie. Zadzwonił do nich i powiedział, że więcej nie będzie tego robił, bo żmudne jest wycinanie. Oni chcieli 150 sztuk po 100 zł, 200 sztuk po 20 zł i 10 sztuk po 10 zł, lecz on im tyle tego nie zrobił i powiedział im, że może im dać tyle, ile ma. W domu nie chciał by ktoś zobaczył wydrukowane banknoty, bo różni ludzie wchodzili do mieszkania i gdyby zobaczyli coś takiego i by wzięli, mogliby z tym iść, mogliby nie wiedzieć, że jest to skserowane. W ten dzień kiedy mieli przyjechać zadzwonili, że będą koło godz. 6. Mówili, że chcieli to do gier i tak samo mówiłA. D. (1). Wydawało mu się, że jest to odbite na zwykłym papierze i nigdy nie uwierzyłby, że to pójdzie w obieg. Do jego domu przychodzili różni ludzie, w tym pijaczki, nosili drzewo w workach na opał za wino, za papierosa i jakby zobaczyli taki banknot, to na pewno nie dostrzegli by, że jest to odbite na ksero. Drukarkę zakupił, bo prosiła go o to jego konkubina, gdyż była ona potrzebna do drukowania pism o rozwód i alimenty. On pisał pisma o leczenie żony. Dostał 500 zł z opieki społecznej, pojechał doS.i kupił drukarkę za 170 zł, papier za 16 zł, tusz za 69 zł. Laptop kupił wcześniej wG., przy czym on nie działał, gdyż miał uszkodzony ekran. Dostał 500 zł na zakup żywności i opału, i resztę pieniędzy na to przeznaczył. Chciał zrobić konkubinie niespodziankę i kupił drukarkę, z czego ona się cieszyła. Z opieki jednorazowo dostał 320 zł, potem dostał 500 zł. Nadto wykonywał prace dorywcze, naprawiał samochody. Z żoną i dziećmi nie mieszka od 2 lat, z tym, że umówili się, że dopiero po rozprawie alimenty będzie płacił po 900 zł miesięcznie na troje dzieci. Konkubina go przestrzegała, że będzie miał kłopoty, ale tak naprawdę to się śmiała się. On również się z tego śmiał. Mu się wydawało, że jak odbija na zwykłej kartce, to nic takiego. Jakby było coś specjalnego to tak, ale jak to było na zwykłej kartce, to sobie nawet sprawy nie zdawał, że to jest karalne.
Podczas przesłuchania w dniu 22 maja 2012 r. oskarżonyP. K.wyraził wolę składania dalszych wyjaśnień

      (k. 251-256).Przedstawił okoliczności, w jakich poznałJ. Ł., przedstawiając go jako „pijaczka”, który za pieniądze przynosił mu do domu worki z drewnem. Wyjaśnił, że w jego mieszkaniuA. D. (1)poznałJ. Ł.i że ten zaproponowałŁ.możliwości zarobienia „paru groszy”.A.miał mu wystawić zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach, a na jego podstawieŁ.miał wziąć telefony komórkowe, któreA.następnie miał sprzedać, przy czym część pieniędzy z tej sprzedaży miała być przeznaczona dlaŁ.. Zaznaczył, że rozmowa ta odbyła się w jego mieszkaniu, inicjatorem pomysłu byłA. D. (1), jednak nie wykluczył, że w tej rozmowie nie zabierał głosu. Następnie szczegółowo opisał okoliczności wyjazdu doL.w dniu 2 lutego 2012 r. Podał, że pojechali tam samochodemA. D. (1), że on kierował. Podjechali pod blokD., ten udał się do swojego mieszkania po pieczątkifirmy (...). W samochodzieA. D. (1)wypisał dwa zaświadczenia o zatrudnieniu i przekazał jeŁ.. Podkreślił, żeD.woził w samochodzie cały plik druków zaświadczeń o zatrudnieniu. Dalej wyjaśniał, iż „Po wypisaniu zaświadczeń,A.przekazał jeŁ.i zawiózł nas do centrumL..” Potem on zŁ.udał się do salonu sieciO., gdzieŁ., przedstawiając swój dowód osobisty i jedno z wypisanych przezD.zaświadczeń, zawarł dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych i dostał dwa telefony komórkowe, przy czym nie pamiętał ich marek, jednak były to telefony dotykowe. DałŁ.2 złote, by ten zapłacił za telefony. Dalej wyjaśnił, że następnie udali się do salonu sieciP., który znajduje się niedalekosalonu (...)i tam, przedstawiając drugie zaświadczenie o zatrudnieniu odD.,Ł.zawarł kolejne dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, po czym otrzymał dwa dotykowe telefony komórkowe, marek nie pamiętał. Potem wrócili do samochoduA. D. (1),Ł.przekazałD.umowy i telefony. Następnie pojechali doG.w okoliceC., gdzie on zŁ.zostali w samochodzie, na parkingu przy(...), aD.wyjął z telefonów karty SIM i poszedł gdzieś z telefonami i umowami. Po niedługim czasie wrócił bez telefonów i przekazałŁ.jakąś kwotę pieniędzy. Podkreślił, że nie wie, jaką. Dalej wyjaśnił: „Myślę, żeA.sprzedał telefony i razem z telefonami przekazał umowy, w każdym razie na pewno nie oddał umówŁ..” Potem wrócili doG., tamA. D. (1)przekazał mu jedną z kart SIM do użytkowania do czasu jej zablokowania informując go, że nie musi nic płacić. Podał, że końcówka numer abonenckiego to 278. Po okazaniu mu wydruku połączeń telefonu o numerze(...), stwierdził, że pamięta ten numer, że jest to numer telefonu człowieka zG., któremu „przygotował partię fałszywych pieniędzy”. Kończąc swoje wyjaśnienia w dniu 22 maja 2012 r. oskarżony podkreślił, że jest pewny tego, żeA.zapewniałŁ., że będzie opłacał abonamenty za wszystkie umowy. On zaś takich deklaracjiŁ.nie składał, aŁ.nie wiedział, żeA. D. (1)dał mu kartę SIM.

W trakcie przesłuchania w dniu 24 maja 2012 r.(k. 269-270)oskarżony podtrzymał w całości swoje wcześniejsze wyjaśnienia, ponadto potwierdził, że kartę SIM o numerze abonenckim z końcówką 278 otrzymał doA. D. (1), że z tego numeru wykonywał połączenia do człowieka zG.w sprawie omówienia szczegółów odbioru „partii fałszywych banknotów”. Dalej stwierdził, że mogło być tak, że człowiek ten kontaktował się z nim także na inny numer, w innej niżO.sieci. Ponownie zaznaczył, że rozmowy te dotyczyły wyłącznie kwestii przekazania podrobionych banknotów. Wskazał także, że przekazanie fałszywek miało nastąpić wG., człowiekzG.miał po nie przyjechać wracając zeS..

Z kolei w dniu 1 sierpnia 2012 r., w trakcie kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego

      (k. 457-460)P. K., w uzupełnieniu swoich wcześniejszych wyjaśnień, których treść podtrzymał w całości, powtórzył, że doL.jechali w trójkę: on,J. Ł.iA. D. (1), przy czym on prowadził samochódA. D. (1). Następnie wyjaśnił, że początkowo byli tam samochodemmarki H. (...)koloru zielonego, który zepsuł się iD.kupił białegoF. (...)i nim udali się doL.kolejnym razem. W dalszej części przesłuchania podał, że do salonów wchodził on iJ. Ł., żeA. D. (1)w tym czasie załatwiał swoje sprawy, żeD.prowadził samochód jedynie w mieście, na dalsze trasy zawsze brał ze sobą kierowcę. Po okazaniu oskarżonemu czterech umów zawartych przezJ. Ł.w dniu 2 i 4 lutego 2012 r., oskarżony rozpoznał je i wyjaśnił, że był świadkiem i widział, jakA. D. (1)wypisał dlaJ. Ł.zaświadczeniao zatrudnieniu wR.(...), przystawił pieczątkę i złożył na nich podpis. Na koniec dodał, żeJ. Ł.w tym czasie nigdzie nie pracował i ewentualnie dorabiał sobie gdzieś „na czarno”. Telefony komórkowe, któreŁ.otrzymał w związku z zawarciem umów przekazałA. D. (2), żeD.dałŁ.pieniądze na ich zakup, że tego samego dniaD.sprzedał te telefony w okolicachC.wG.lub wR.za nieznaną kwotę oraz to, żeŁ.otrzymał odD.jakieś pieniądze. Na koniec podkreślił, że jedyną jego rolą było zawiezienieD.iŁ.do salonów i w miejsca, któreD.mu wskazał oraz towarzyszenieŁ.przy zawarciu umów.

W czasie przesłuchania w dniu 15 października 2012 roku(k. 726-728)P. K.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i podtrzymał w całości swoje wcześniejsze wyjaśnienia, dodając, że pieniądze, które dałŁ.aby zapłacił on za telefony wsalonach (...)iP. P.wL., które zostały przez nich iD.wyłudzone, stanowiły jego własność. On kierował samochodemA. D. (1), gdy jechali zG.doL., by dokonać wyłudzenia wskazanych w zarzucie telefonów.A.nie miał prawa jazdy i bal się sam prowadzić samochód. Obecnie pracuje wS.przyulicy (...), w charakterze kierowcy-mechanika i otrzymał w ostatnim miesiącu wynagrodzenie około 1600 zł netto. Wywiązuje się z obowiązku alimentacji trójki swoich dzieci, płacąc na nie 900 zł miesięcznie. Nie ma żadnego kontaktu zA. D. (1)i z tego co wie on chyba obecnie przebywa za granicą. ZD.jest też chybaM. B., który prawdopodobnie uciekł z kraju.

W dniu 29 listopada 2012 r.P. K.zostały przedstawione uzupełnione zarzuty, pouczony o przysługującym mu uprawnieniach, podtrzymał wyjaśnienia złożone dotychczas w sprawie, przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wskazując, że podrobił banknot o nominale 50 zł serii FG i numerach(...)w ilości 20 sztuk, falsyfikaty te przekazał w celu puszczenia w obiegA. D. (1)w dniu, w którymD.przyjechał do niego do mieszkania zM. B.. Na koniec stwierdził, że nie widział, jakD.przekazuje jeB., jednak nie wykluczył tego, że mógł to zrobić(k. 775-777).

Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 rokuP. K.wyjaśnił(k. 858v-861v),że nigdy nie był karany za fałszowanie pieniędzy, że był u niegoD., widział syna konkubiny z banknocikiem z wizerunkiem chłopca, który on wykonał, żeD.zapytał, czy dałby radę zrobić takie banknoty bez zdjęcia, że chciałby parę sztuk do gier, bo wcześniej przebywał w areszcie,w weekendy się spotykają i grają. Następnie wyraził żal z powodu tego, co zrobił i dalej, że o tym, że to jest przestępstwo, dowiedział się dopiero wówczas, gdy zatrzymała do policja. Następnie obszernie wyjaśnił, że wcześniej nie miał stałej pracy, że chce skorzystać z szansy, jaką dał mu Sąd wypuszczając go z aresztu pod dozór Policji. Znalazł bowiem pracę, doszedł do porozumienia z żoną, pozałatwiał wszystkie sprawy. Potem dodał, że nigdy więcej nie wpadnie w takie towarzystwo, jakA. D. (1). W dalszej części wyjaśnień tłumaczył powody, dla których utrzymywał kontakty zA. D. (1)uzasadniając powyższe zerwaniem wszelkich kontaktów z najbliższymi po tym, jak związał się ze swoją kuzynkąA. K.. Cieszył się wówczas, że utrzymywał dobre relacje z kimkolwiek z rodziny.
W końcowych wyjaśnieniach wyraził skruchę, podkreślał wielokrotnie, że nie był świadomy, że źle postępuje i konsekwentnie to, że były to jedynie kserokopie banknotów, że wszystko to robił na prośbyA. D. (1).

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu oskarżonyP. K., choć w zasadzie jedynie werbalnie, to jednak w całości przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, przy czym z jego wyjaśnień co do zarzutu podrabiania i puszczania w obieg polskich banknotów wynika, iż czynił to nieumyślnie, w przekonaniu, że wytwarzane przez niego fałszywe pieniądze mają służyć do gry w Monopol, nie zaś do wprowadzania ich w obieg, natomiast co do zarzutów współdziałania w wyłudzeniu telefonów i usług telekomunikacyjnych, że podejmując opisane przez siebie działania, nie współdziałał w dokonaniu tych czynów, bowiem sprawcami tego przestępstwa byliJ. Ł.iA. D. (1), a on żadnej korzyści nie uzyskał.
Generalnie więc uznać należy, iż w świetle swoich wyjaśnień oskarżony nie poczuwa się do współdziałania w zarzucanych mu czynach, jednak mimo to Sąd w zasadniczej części dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, nie tylko dlatego, że w zasadniczej części są one jasne, logiczne i konsekwentne, a oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego, jak i w toku postępowania sądowego przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, ale przede wszystkim dlatego, że już z samych wyjaśnień oskarżonego wynika, iż dokonał on zarzucanych mu czynów, a jego konsekwentnie tłumaczenia, iż nie był świadomy, że działania jego są bezprawne, są jedynie nieudolną linią jego obrony zmierzającą do pomniejszenia jego winy, a tym samym do uniknięcia odpowiedzialności karnej za dokonane czyny.

Co do zarzutu podrabiania i puszczania w obieg polskich pieniędzy, Sąd uznał za w pełni wiarygodne jego wyjaśnienia co do wszystkich istotnych okoliczności popełnienia tego czynu, w szczególności tych, które świadczą o tym, iż jest on sprawcą tego czynu, a więc co do tego, że najpierw wykonał co najmniej 20 sztuk banknotów o nominale 20 zł i tyle samo o nominale 50 zł, które puścił w obieg, przekazując jeA. D. (2), że następnie zgodził się na wykonanie kilkuset banknotów, o różnych nominałach, dla kolegówA. D. (1)zG.i w tym celu dokonał zakupu m. in. drukarki i kolorowych tuszów, że wykonał ponad 300 sztuk zamówionych banknotów i że został zatrzymany z tymi podrobionymi banknotami przez policję.
Wyjaśnienia oskarżonego co do zarzutu porabiania i puszczaniaw obieg fałszywych banknotów, są zasadniczo spójne wewnętrznie i spójne z innymi dowodami zebranymi w sprawie, w tym z protokołami zatrzymania dowodów rzeczowych w postaci banknotów i sprzętu służącego do ich wykonania, protokołami oględzin zabezpieczonych u oskarżonego iM. B.banknotów, ekspertyzami tych banknotów w Narodowym Banku Polskim, a nadto są one konsekwentne, to jednak nie sposób dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, w jakiej stał on na stanowisku, iż fałszowania banknotów dokonywał będąc przekonanym, że przeznaczone będą one do gier.
Wprawdzie konsekwentnie wyjaśniał, że myślał, iż będą one służyć do gry w Monopol i że metoda fałszowania, jaką się posłużył była przecież prymitywna, nadto konsekwentnie powtarzał, że on jedynie kserował, skanował banknoty i że tak wykonane „fałszywki” nie mogłyby przecież zostać puszczone w obieg. Wyjaśnienia te są więc konsekwentne, jednak, w ocenie Sądu, są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, a wręcz naiwne i dlatego nie sposób dać im wiary. Całokształt wszystkich okoliczności związanych z procederem fałszowania przez oskarżonego banknotów, „zabiegi”, jakie stosowaliA. D. (1), mężczyzna zG., a którym poddawał sięP. K., by cały proces przeprowadzić, tj. sposób wzajemnej komunikacji, ilość przeprowadzonych przezP. K.z mężczyzną zG.rozmów telefonicznych dotyczących np. sposobu przekazania fałszywych pieniędzy, terminy, jakimi posługiwał się oskarżony wyjaśniając okoliczności tychże zdarzeń, tj. „zamówienie”, „zlecenie na próbę”, „jak się spodobają, zwrócą mi za tusz i resztę”, czy wreszcie okoliczność nakładu czasu i pieniędzy, jaki poniósł mężczyzna zG.nadrabiając sporo kilometrów, jadąc zeS.doG., zbaczając z trasy, by wG.odebrać falsyfikaty banknotów, mające służyć, zdaniem oskarżonego, jedynie do gier. Wszystkie te okoliczności, zdaniem Sądu, nie wskazują na koleżeńską przysługę wydrukowania „kilku sztuk” banknotów do gry w(...), jak pierwotnie wskazywał oskarżony czy też każdej innej gry. Zauważyć należy, jak wyjaśnił sam oskarżony, że wykonywanie fałszywych banknotów, a szczególnie ich wycinanie, było pracochłonne. Oczywistym jest, iż gdyby miały one służyć jedynie do gry w Monopol, nie musiałyby być wycięte tak precyzyjnie jak to czynił oskarżony. Zauważyć też trzeba, iż oskarżony, mimo bardzo trudnej sytuacji materialnej, przy uwzględnieniu jego sytuacji rodzinnej, bardzo niskich dochodów, korzystania z pomocy opieki społecznej, dokonał zakupu nowej drukarki i drogich, kolorowych tuszów. Byłyby one zbędne, gdyby drukarka miała służyć jedynie do pisania różnego rodzaju pism. W dniu 6 marca 2012 r. przy zatrzymanymP. K.ujawniono 301 podrobionych banknotów. W świetle powyższych okoliczności stwierdzenie oskarżonego, że był on przekonany, że wszystkie falsyfikaty wykonanych przez niego banknotów posłużą jedynie do zabawy, jest niezwykle naiwne, tym bardziej, że banknoty do gry, np. w Monopol, są ogólnie dostępne w sklepach z artykułami papierniczymi czy też w sklepach z zabawkami dla dzieci, co jest faktem powszechnie znanym. Nadto z zeznańA. D. (1)wynika, żeP. K.przechwalał się podczas którejś z wizytA. D. (1)iM. B.w jego mieszkaniu, że upłynnił kilka takich banknotów o nominale 20 zł, np. płacąc za choinkę, czy też za zakupy w sklepie osiedlowym, co oznacza, iż już wcześniej miał do czynienia z podobnym procederem. Nie sposób odmówić wiarygodności twierdzeniomA. D. (1), gdyż nie miał on żadnych powodów by bezpodstawnie pomawiać oskarżonego. Byli kolegami, nie mieli wcześniej żadnych konfliktów.
Zauważyć też należy na pewną wewnętrzną sprzeczność w wyjaśnieniach oskarżonego, który stwierdził, że wolał, by nikt w jego domu nie widział wydrukowanych przez niego fałszywych banknotów, gdyż mógłby je pomylić z prawdziwymi banknotami. Ukrywał więc proceder wytwarzania fałszywych banknotów przed osobami, które mogłyby go odwiedzić w jego mieszkaniu, czego zapewne nie czyniłby, gdyby faktycznie wykonywał te pieniądze jedynie do zabawy.
Odnosząc się do urządzenia, którego oskarżony użył w celu wykonania falsyfikatów banknotów, stwierdzić należy, iż zabezpieczone w toku postępowania przygotowawczego przedmioty, tj. urządzenie wielofunkcyjne, nożyczki, tusz, dwa kartridge, banknot o nominale 20 zł numerze iserii (...), cztery arkusze papieru formatu A4 z zeskanowanym banknotem 20 złotowym, posłużyły oskarżonemu do wytworzenia fałszywych banknotów,a tym samym służyły do popełnienia przestępstwa fałszowania pieniędzyi puszczania ich w obieg. Oskarżony sam wyjaśniał, w jakich okolicznościach zakupił urządzenie wielofunkcyjne, tusz, kartridge i papier do druku, wskazując, że zakupu tychże rzeczy dokonał za pieniądze z opieki społecznej, podał kwoty, dodał, że kolorowy tusz w celu wykonania falsyfikatów banknotów, zakupił dwa dni przed jego zatrzymaniem. Zatem nie ma żadnym wątpliwości, że wymienione przedmioty, stanowiące dowody w sprawie zostały użyte w przestępstwie fałszowania pieniędzy i puszczania ich w obieg.
Podsumowując powyższe rozważania, stwierdzić należy, iż w świetlne szczegółowych wyjaśnień oskarżonego, w tej części w jakiej Sąd dał im wiarę, nadto ujawnionych podczas zatrzymania przy oskarżonym ponad 300 falsyfikatów banknotów, zabezpieczonych w sprawie przedmiotów: urządzenia wielofunkcyjnego, tuszu, kartridgy, papieru do drukowania, arkuszy papieru z zeskanowanym banknotem o nominale 20 złotych w ilości czterech na jednym arkuszu, nie ma żadnych wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa fałszowania polskich środków płatniczych i puszczania ich w obieg. Posługując się najpierw starym, a następnie nowym urządzeniem wielofunkcyjnym, jak też zakupionym do tego celu kolorowym tuszem i papierem, umieszczał oryginały banknotów na szybie urządzenia, po czym skanował go kilkakrotnie obustronnie, następnie drukował wielokrotnie, po czym przy pomocy nożyczek wycinał je i tak przygotowane banknoty puścił w obieg, przekazując najpierwA. D. (2)co najmniej 20 sztuk banknotów o nominale 50 złserii (...)oraz co najmniej 20 sztuk banknotów o nominale 20 złotych o nieustalonej serii oraz numerze, następnie zaś wykonał partię 301 sztuk falsyfikatów banknotów o różnych numerach, których nie zdołał wprowadzić do obiegu, gdyż został zatrzymany zanim zdołał je przekazać nie ustalonym mężczyznom zG..
W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, iż czyn ten wyczerpuje znamionaart. 310§1 k.k.iart. 310§2 k.k.przy zast.art. 11§3 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.Nie ma bowiem wątpliwości, że oskarżony wykonywał fałszywe pieniądze w celu puszczenia ich w obieg, co do części mu się to udało przekazując banknotyA. D. (2)(a ten przekazał część z nichM. B.), zaś co do pozostałych – nie zdołał ich wprowadzić do obiegu, gdyż został zatrzymany przez policję. Nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżony działał z pełną świadomością, iż fałszuje pieniądze i że wprowadza je do obiegu (bądź zamierza je wprowadzić).
Wobec powyższego w tym zakresie Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że
w okresie od stycznia 2012 r. do dnia 6 marca 2012 r. wG., woj.(...)działając wspólnie z ustalonymi osobami, w krótkim odstępach czasu i w wykonani z góry powziętego zamiaru puszczenia w obieg, przy użyciu urządzenia wielofunkcyjnegom-ki H. (...)podrobił polskie pieniądze w postaci co najmniej 155 sztuk banknotów o nominale 100 złserii (...), co najmniej 71 sztuk banknotów o nominale 20 złserii (...), co najmniej 75 sztuk polskich banknotów o nominale 10 złserii (...), które przechowywał w celu puszczenia w obieg do chwili jego zatrzymania w dniu 6 marca 2012 r. oraz podrobił pieniądze polskie w postaci co najmniej 20 sztuk banknotów o nominale 50 złserii (...)oraz co najmniej 20 sztuk banknotów o nominale 20 złotych i nieustalonej serii oraz numerze, które przekazałA. D. (2),
tj. przestępstwa zart. 310 §1 k.k.iart. 310§2 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.

Sąd w zasadniczej części dał również wiarę wyjaśnieniom oskarżonego co do pozostałych dwóch zarzutów, oszustwa na szkodę(...) Sp. z o.o.wW.i(...)Sp. z o.o. wW., w tym co do okoliczności nawiązania znajomościJ. Ł.zA. D. (1), okoliczności związanych z ich wspólnym przyjazdem doL., podrobieniem przezA. D. (1)zaświadczeń o zatrudnieniu i wysokości zarobkówJ. Ł., udaniu się do dwóch salonów telefonii komórkowych, zawarciu przezJ. Ł.czterech umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, dokonaniu wyboru czterech telefonów komórkowych i zapłaty za nie przezP. K., przekazaniuA. D. (2)tych telefonów, ich sprzedaży, przekazania części pieniędzyJ. Ł., przyjęcia przezP. K.jednej karty SIM i korzystania z niej do czasu jej zablokowania przez operatora.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego we wskazanej wyżej i to istotnej części, są w zasadzie zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, są konsekwentne, a co ważne, są spójne z innymi dowodami zebranymi w sprawie, w tym przede wszystkim z zeznaniami świadkaJ. Ł.iM. C..
Natomiast Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w tej części, w jakiej wskazywał on, że jego rola sprowadzała się jedynie do tego, by zawieśćJ. Ł.iA. D. (1)doL., a także do tego, że jedynie doradzałJ. Ł.przy wyborze telefonów komórkowych.
W szczególności wyjaśnienia oskarżonego dotyczące okoliczności popełnienia czynu polegającego na wyłudzeniu usług telekomunikacyjnych i telefonów komórkowych są zgodne z zeznaniamiJ. Ł.. Niespójność w tym zakresie dotyczy tego czyP. K.miał otrzymać odA. D. (1)pieniądze za sfinalizowanie tych „transakcji”. Wreszcie zeznaniaJ. Ł.wzajemnie korespondują z rzeczowymi i wyczerpującymi zeznaniamiM. C..
Zeznania wskazanych wyżej świadków, jak też wyjaśnienia oskarżonego i zebrane w sprawie dokumenty są również spójne co do wartości szkody związanej z popełnieniem przez oskarżonego przestępstwa wyłudzenia usług telekomunikacyjnych i telefonów komórkowych. Szkody powstałe z bezprawnego działania oskarżonego nie zostały ani w całości, ani w części, przez niego naprawione.
Istotnym świadkiem w niniejszej sprawie, co do przypisanego oskarżonemu przestępstwa oszustwa na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.oraz(...)z o.o. z siedzibą wW., jestJ. Ł.. W toku postępowania przygotowawczego szczegółowo przestawił okoliczności zawierania umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Nie sposób odmówić im wiarygodności, tym bardziej, że są one spójne z zeznaniamiM. C.iE. R. (2). Zeznania złożone na etapie postępowania przygotowawczego potwierdził także w postępowaniu przed Sądem. Wprawdzie, jak wynika z jego zeznań,A. D. (1)zaproponował mu, by on zawarł umowy oświadczenie umów telekomunikacyjnych i zakupił w związku z ich zawarciem telefony komórkowe, jednak, że za telefony te płaciłP. K., zaś pieniądze dał muA. D. (1). Co prawdaJ. Ł.stwierdził w toku rozprawy, iż inicjatywa zawarcia umów o świadczenie usług telefonicznych i sprzedaż uzyskanych telefonów wyszła odA. D. (1)i w tym zakresie należy dać wiarę jego zeznaniom, to jednak w toku pierwszego przesłuchania wskazał on wyraźnie, iż o takiej możliwości „dorobienia” poinformował goP. K.(k. 216-217). W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, iżP. K.był w tym wypadku jedynie „pośrednikiem” międzyA. D. (1)iJ. Ł., niemniej okoliczność ta świadczy o pełnym zaangażowaniu sięP. K.w przedsięwzięcie, które od początku dla każdej z osób w nie zaangażowanej było działaniem oczywiście sprzecznym z prawem. ZeznaniaJ. Ł.przeczą również tym twierdzeniomP. K., z których wynika, że jego rola w tym procederze polegała jedynie na zawiezieniuJ. Ł.iA. D. (1)doL.i towarzyszeniuJ. Ł.przy zawieraniu umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych i zakupie telefonów komórkowych, a następnie ich sprzedaży. Świadek przed Sądem zeznał bowiem, żeA. D. (1)zaproponował mu żeby wziął cztery telefony, oskarżony polecił mu, by zakupił on wskazane przez niego komórki, a następnie, by je oddałA. D. (2), a tamten miał bowiem sprzedać. Świadek zeznał nadto, że otrzymał odD.za telefony „200 z groszami”, a „P. K.też część działki by z tych telefonów dostał”. Konsekwentnie zeznawał, że do salonów szedł razem z oskarżonym. O prawdomówności świadka świadczyć może także to, że nie miał on żadnego powodu, by pomawiaćP. K.fałszywie, bowiem nie pozostawał z oskarżonym w konflikcie.
W ocenie Sądu, powyższe okoliczności wskazują jednoznacznie na bezpośredni udział oskarżonego w procederze współdziałania w wyłudzeniu usług telekomunikacyjnych i telefonów komórkowych. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje bezsprzecznie na zorganizowaną i zaplanowaną „akcję”. Mając zatem na względzie konsekwentne i spójne zeznania świadkaJ. Ł.,w świetle ustalonego stanu faktycznego, nie można uznać, by rola oskarżonego sprowadzała się jedynie do koleżeńskiej przysługi zawiezieniaJ. Ł.iA. D. (1)doL., a jedynym powodem oddania przez oskarżonegoA. D. (2)tejże przysługi był fakt nie posiadaniaD.- właściciela pojazdu - stosownych uprawnień.
Reasumując powyższe rozważania uznać należy, iż o tym, że oskarżonyP. K.współdziałał w dokonaniu zarzucanych mu w pkt II i III oskarżenia czynów, są okoliczności takie jak:

-

przekazanieJ. Ł.informacji o możliwości „dorobienia”, która to możliwość od początku była planowana jako sprzeczna z prawem, gdyż telefony komórkowe po ich zakupieniu za promocyjną cenę, miały być od razu sprzedane, za coJ. Ł.miał otrzymać 300 złotych,

pośredniczenie w nawiązaniu kontaktuA. D. (1)zJ. Ł.,

wspólny wyjazdP. K.zA. D. (1)iJ. Ł.doL.,

obecnośćP. K.przy wypełnianiu przezA. D. (1)dwóch zaświadczeń o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia dlaJ. Ł., stwierdzających nieprawdę,

przyjęcie odA. D. (1)pieniędzy na zakup telefonów,

udanie się wspólnie zJ. Ł.do obu salonów sieci komórkowych,

udział przy zawieraniu umów i przedkładaniu przezJ. Ł.zaświadczeń stwierdzających nieprawdę co do jego zatrudnienia i wysokości zarobków,

dokonywanie wyboru konkretnych modeli telefonów,

dokonanie zapłaty za telefony,

udanie się wspólnie zJ. Ł.iA. D. (1)doR., gdzie zostały sprzedane telefony nieustalonej osobie (osobom) wraz z umowami,

przyjęcie odA. D. (1)karty SIM z jednej z komórek, z informacją, iż może z niej korzystać, aż do czasu jej zablokowania, z powodu niepłacenia rachunków, z czego oskarżony skorzystał,

przynoszenie przezJ. Ł.niezapłaconych faktur doP. K., co świadczy, iż również w oczachJ. Ł., był on odpowiedzialny za regulowanie należności.

W ocenie Sądu nie ma żadnych więc wątpliwości, iż m. in. na skutek opisanych wyżej działań oskarżonego możliwe było dokonanie tego przestępstwa, wybór konkretnych modeli telefonów i ich sprzedaż. Niewątpliwie widział on jakA. D. (1)sporządza zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkachJ. Ł.stwierdzające nieprawdę, a oczywistym jest, że gdyby pokrzywdzone Spółki miały tego świadomość, do zawarcia umów i sprzedaży telefonów po promocyjnych cenach nie doszłoby. Oczywistym jest więc, iż współdziałał on w wyłudzeniu telefonów i usług telekomunikacyjnych. Nie ma przy tym znaczenia czy poprzez swoje działanie przysporzył on korzyść majątkową sobie czy komu innemu, choć przecież sam również użytkował kartę SIM z jednej z zakupionych komórek, aż do czasu jej zablokowania z uwagi na niepłacenie rachunków.
Tak więc, w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, iż oskarżonyP. K.dopuścił się pozostałych dwóch zarzucanych mu czynów, a więc tego, że:

-

          w nieustalonym okresie 2012r. ale nie później jak do dnia 2 lutego 2012r.wL.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobamii nieustaloną osobą, w warunkach czynu ciągłego oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc abyA. D. (1)iJ. Ł.wyłudzili usługi telekomunikacyjne i aparaty telefoniczne, wspólnie zJ. Ł., któremu w celu uiszczenia opłaty za nabycie w ofercie sprzedaży promocyjnej aparatów telefonicznych, przekazał pieniądze w łącznej kwocie 4,00 złotych, udał się z nim do(...) S.A.” wL.– partnera handlowego operatora telefonii komórkowejO., gdzieJ. Ł.posłużył się przed pracownikiem w/w spółki uprzednio podrobionym, a następnie przekazanym mu przezA. D. (1)dokumentem w postaci zaświadczenia z dnia 1 lutego 2012r. o jego zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach w „R.
(...)Sp-ka z o.o.” z siedzibą wG., gdzie w rzeczywistości nie był zatrudniony i w tym czasie nie osiągał żadnych dochodów, a nieustalona osoba podrobiła na tym zaświadczeniu podpis prezesa zarządu w/w spółki,M. B., w następstwie czego doprowadził do zawarcia zJ. Ł.w dniu 2 lutego 2012r. umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...).(...)i nr(...).(...)w wykonaniu których wyłudził usługi telekomunikacyjne o wartości 469,43 złotych oraz telefony komórkowem-ki S. (...)G. (...)o wartości 689,00 złotych, tj. mienie o łącznej wartości 1.687,43 złotych czym działał na szkodę(...)Sp-ka z o.o. z siedzibą wW.,

          w okresie od dnia 1 lutego 2012r. do dnia 4 lutego 2012r. wL.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i nieustaloną osobą, w warunkach czynu ciągłego oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc abyA. D. (1)iJ. Ł.dokonali wyłudzenia usług telekomunikacyjnych aparatów telefonicznych, wspólnie zJ. Ł., któremu w celu uiszczenia opłaty za nabycie w ofercie sprzedaży promocyjnej aparatów telefonicznych, przekazał pieniądze w łącznej kwocie 2,00 złotych, udał się z nim do salonu sprzedaży(...)wL., gdzieJ. Ł.posłużył się przed pracownikiem w/w spółki uprzednio podrobionymi,a następnie przekazanymi mu przezA. D. (1)dokumentami w postaci zaświadczenia z dnia 1 lutego 2012r. oraz zaświadczenia z dnia 2 lutego 2012r. o jego zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach w „R.(...)Sp-ka z o.o.” z siedzibą wG.gdzie w rzeczywistości nie był zatrudniony i w tym czasie nie osiągał żadnych dochodów, a nieustalona osoba podrobiła na tym zaświadczeniu podpis prezesa zarządu w/w spółki,M. B., w następstwie czego doprowadził do zawarcia zJ. Ł.w dniu 2 lutego 2012r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...)oraz doprowadził do zawarcia umowyzJ. Ł.w dnu 4 lutego 2012r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...), w wykonaniu których wyłudził usługi telekomunikacyjne o wartości 775/,61 złotych oraz telefon komórkowym-ki S. (...)G.M.o wartości 598,00 złotych i telefon komórkowym-ki H. (...)o wartości 358,00 złotych, tj. mienie o łącznej wartości 1.731,61 złotych czym działał na szkodę(...)Sp-ka z o.o. z siedzibą wW.,

z tym, że czyny te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a tym samym wyczerpują one znamionaart. 270§1 k.k.iart. 286§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.

W ocenie Sądu nie ma również żadnych wątpliwości, że czyny popełnione przez oskarżonego zostały przez niego zawinione. Oskarżony nie leczył się i nie leczy się psychiatrycznie, jego zachowanie w toku postępowania przygotowawczego, jak również w toku rozprawy nie budzi żadnych wątpliwości.

Przystępując do wymiaru karySąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k., odnosząc je do całokształtu okoliczności sprawy, tak świadczących na korzyść oskarżonego, jak też go obciążających.
Jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę fakt, że oba czyny popełnione przez oskarżonego, ale przede wszystkim przestępstwo fałszowania polskich środków płatniczych, charakteryzują się bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Przepisyart. 310§1 k.k.iart. 310§2 k.k.chronią niezakłócony i bezpieczny obrót pieniędzmi, papierami wartościowymi i innymi wymienionymi w nich dokumentami, chronią zatem zaufanie do środków płatniczych, zaufanie jakże niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania całego systemu gospodarczego państwa. Zaznaczenia wymaga także to, że do bytu przestępstwa spenalizowanego wart. 310 k.k.nie jest istotne, jakich środków działania użył sprawca (prymitywnych czy doskonałych), lecz sam fakt podrobienia lub przerobienia pieniądza czy też każdego innego środka płatniczego lub dokumentu wymienionego wart. 310§1 k.k., w warunkach umożliwiających puszczenie go w obieg jako autentycznego. W orzecznictwie podkreśla się, że nawet prymitywny falsyfikat może być przyjęty jako autentyczny pieniądz przez osobę mającą wadę wzroku, działającą w pośpiechu, itp. Stanowisko takie zaprezentował Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 1 lutego 1988 r., II KR 7/88, (OSNPG 1989, nr 1, poz. 9). Wskazać należy także na stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w wyroku z dnia 3 października 1975 r., IV KR 221/75 (OSNKW 1975, nr12, poz. 161), które to stanowisko Sąd w całości podziela, że warunki karalności fałszerstwa spełnia taki falsyfikat, który w normalnych warunkach może wprowadzić w błąd przeciętną osobę.
Jako okoliczności obciążające co do drugiego czynu Sąd wziął pod uwagę sposób działania oskarżonego, w tym przede wszystkim swoiste „wykorzystanie”J. Ł., osoby uzależnionej od alkoholu, szukającej wszelkich sposobów na zdobycie pieniędzy na zakup alkoholu, wiedząc o jego chorobie alkoholowej i o tym, że zrobi on wszystko by zdobyć pieniądze. Nadto dokonywał on tych czynów w tym samym czasie, gdy zaczął się zajmować również produkcją fałszywych banknotów.
Z kolei jako istotną okoliczność łagodzącą przy wymiarze kar jednostkowych i kary łącznej Sąd uwzględnił fakt, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, choć uznać trzeba, że podkreślana przez niego nieświadomość bezprawności działania, na co powoływał się w toku całego postępowania, była, zdaniem Sądu, jedynie przyjętą przez niego linią obrony, zmierzającą do pomniejszenia jego winy i tym samym do uzyskania łagodniejszego potraktowania go przez Sąd przy wymiarze kary. Biorąc bowiem pod uwagę dotychczasowy(...), towarzystwo, w jakim się obracał, o których to okolicznościach wiedział oskarżony, sam przecież mówił, że konkubina ostrzegała go przedA. D. (1), przyjąć należy, że przy zachowaniu niezbędnego minimum ostrożności, mogło skłonić oskarżonego do przemyśleń na temat nielegalności zaplanowanych działań a tym samym mógł zaniechać współdziałania zA. D. (1)i uniknąć wejścia z nim w porozumienie i nie dopuścić się popełnionych czynów prawem zabronionych.
Okolicznością łagodzącą, którą Sąd wziął pod uwagę przy wymiarze kary było niewątpliwie to, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i wyraził skruchę. Jednocześnie zapewnił, że będzie stronił odtowarzystwa (...)towarzystwa innych osób, wzbudzającego jego podejrzenia. Zauważyć trzeba, iż po uchyleniu aresztu tymczasowego oskarżony starał się zmienić swoje dotychczasowe życie, w szczególności podjął pracę, chcąc w ten sposób wywiązywać się ze swoich obowiązków względem swoich dzieci. Niewątpliwie znajduje się on w trudnej sytuacji życiowej, mając na utrzymaniu troje dzieci ze związku małżeńskiego, nowonarodzone dziecko z nowego związku, a nadto dziecko swojej konkubiny z poprzedniego związku. Okoliczność ta również znalazła wyraz przy wymiarze kar jednostkowych, jak też kary łącznej.
Mając na uwadze wymienione wyżej okoliczności łagodzące, przy uwzględnieniu wysokości dolnego zagrożenia za przestępstwo zart. 310§1 k.k., stwierdzić należy, iż nawet najniższa kara wymierzona za to przestępstwo byłaby dla oskarżonego niewspółmiernie surowa i dlatego też uznać należy, iż co do tego czynu zachodzą okoliczności do zastosowania względem oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary i wymierzenia jej poniżej dolnego zagrożenia. Jednak już w tym miejscu podkreślić należy, iż z uwagi na występujące w sprawie liczne okoliczności obciążające, w tym z uwagi na dotychczasową karalność oskarżonego, sposób jego działania, rozległość podejmowanych działań, różnorodność działań składających się na zarzucane mu czyny, brak jest podstaw, by zastosować wobec oskarżonego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd skazał oskarżonegoP. K.za czyn opisany w pkt I oskarżenia, na mocyart. 310§1 k.k.przy zast. 11§3 k.k.iart. 60§2 i §6 pkt 2 k.k.na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
Z kolei za czyny opisane w pkt II i III oskarżenia, przy przyjęciu, iż stanowią one jedno przestępstwo, na mocyart. 270§1 k.k.iart. 286§1 k.k.przy zast.art. 11§3 k.k.Sąd skazałP. K.na karę roku pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 46§1 k.k.Sąd zobowiązałP. K.do naprawienia szkody w całości przez zapłatę kwoty 1.687,43 złotych na rzecz(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.oraz 1.731,61 złotych na rzecz(...)Sp. z o.o. z siedzibą wW.. Sąd uznał, iż co prawda równieżJ. Ł.został zobowiązany do naprawienia tej szkody wyrokiem Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 18 stycznia 2013 roku w sprawie IIK 8/13 na podstawieart. 72§2 k.k., jednak okoliczność ta nie stoi na przeszkodzie nałożeniu obowiązku naprawienia szkody w trybieart. 46§1 k.k., przy czym spełnienie tego obowiązku przez jednego ze zobowiązanych, zwolni z tego obowiązku drugiego z nich.
W miejsce z osobna orzeczonych kar pozbawienia wolności, na podstawieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.Sąd wymierzyłP. K.karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary łącznej Sąd miał na uwadze fakt, iż oba popełnione przez oskarżonego czyny godziły w różne dobra prawnie chronione, nie było między nimi żadnych powiązań, bliskiego związku, co stoi na przeszkodzie wymierzeniu kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji, a z drugiej strony tożsamość czasową popełnienia obu czynów, które zostały popełnione w tym samym okresie czasowym.
W ocenie Sądu wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe, jak też kara łączna, są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego przestępstw, stopnia jego winy, uwzględniają okoliczności obciążające i łagodzące i jako takie są właściwe dla osiągnięcia celów kary, w tym zwłaszcza celu indywidualno-prewencyjnego oraz prewencji generalnej. Tylko kary orzeczone w takich rozmiarach mogą wpłynąć wychowawczo na oskarżonego, a ponadto wpłynąć na inne osoby w ten sposób, by powstrzymywały się od popełniania przestępstw tego rodzaju, co oznacza, że tak ukształtowane kary osiągną również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, mając na uwadze dotychczasowe postępowanie oskarżonego, w tym niewyciąganie jakichkolwiek wniosków z wcześniejszego konfliktu z prawem, byłoby przez niego potraktowane jako brak odpowiedzialności za dokonane czyny, a tym samym przyzwoleniem na kolejne podobne ekscesy w jego życiu.
Na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia6 marca 2012 r. do dnia 2 sierpnia 2012 r.
Na podstawieart. 316§1 k.k.Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych na k. 733-734 akt sprawy pod pozycją od 1 do 11, w związku z tym, że pochodzą z przestępstwa, czy też posłużyły do popełnienia przestępstwa, przy czym dowody w postaci banknotów, wyszczególnione w pkt 1, 2, 3, 9 i 10 nakazał przekazać Narodowemu Bankowi Polskiemu, natomiast dowody wymienione na k. 436-437 nakazał pozostawić w aktach sprawy.
Na podstawie§14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatW. K.– Kancelaria Adwokacka wS.- kwotę 1.254,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym.
Na podstawieart. 624§1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Sąd w tym przypadku kierował się trudną sytuacją rodzinną, osobistą i majątkową oskarżonego, który osiąga niskie dochody, nie ma żadnego majątku i orzeczono wobec niego bezwzględną karę pozbawienia wolności.