Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII Kop 41/13
Data wyroku: 2013-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Monika Niezabitowska-Nowakowska

Sygn. akt VIII Kop 41/13

POSTANOWIENIE

Dnia 24 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:SSO Monika Niezabitowska-Nowakowska
Protokolant: st. sekretarz sądowy Agnieszka Boniecka-Koźluk

przy udziale Prokuratora: Wojciecha Pełeszok
po rozpoznaniu w dniu 8 maja 20013r., 24 czerwca 2013 roku
w sprawieR. V.
skazanego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05 lipca 2012 roku, sygn. akt VIII K 195/11
wniosku Ministra Sprawiedliwości
w przedmiocie wydania postanowienia o prawnej dopuszczalności przekazania do wykonania w Rumunii kary 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobecR. V.– obywatela Rumunii
na podstawieart. 610 § 2 kpk,art. 611 § 3 kpk, art. 3 ust. 1 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku (Dz.U. z 1995r. nr 51 poz. 279-280 z późn. Zm.)

postanawia:

I
stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Rumunii kary 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobecR. V.– obywatela Rumunii, s.M.iC.z d.I.,ur. (...)wC.w Rumunii prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05 lipca 2012 roku, sygn. akt VIII K 195/11,

II
zasądzić na rzecz adw.M. S.Kancelaria Adwokackaul. (...),(...)-(...) W.od Skarbu Państwa kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem Okręgowym jako pierwszą instancją,

III
kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie:

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05 lipca 2012 roku, w sprawie o sygn. akt VIII K 195/11, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. akt II Aka 355/12, obywatel RumuniiR. V.za popełnienie m.in. czynów zart. 310 § 1 kkw zw. zart. 12 kkzostał skazany na karę 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet kary pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 10 września 2010 roku do dnia 05 lipca 2012 roku.
W dniu 26 lutego 2013 roku Minister Sprawiedliwości, na podstawieart. 610 § 2 kpkiart. 611 § 3 kpk, zwrócił się do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania na terytorium Rumunii kary 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wobecR. V.wyżej wymienionym wyrokiem.
Sąd zważył, co następuje:
Rolą Sądu w postępowaniu o przekazaniu do wykonania kary jest ocena prawnej dopuszczalności dokonania przedmiotowego przekazania. Podstawę przekazania w niniejszej sprawie stanowią przepisy Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku, której Polska jest sygnatariuszem, a także przepisykodeksu postępowania karnego.
Zgodnie zart. 611 b § 2 kpk, Sąd oceniając dopuszczalność przekazania orzeczenia do wykonania za granicą wziął pod uwagę, żeR. V.jest obywatelem Rumunii, nie posiada stałego miejsca pobytu na terenie Rzeczpospolitej Polskiej i nie korzysta z prawa azylu. Skazany nie ma żadnych więzi z Polską. Nadto nie nastąpiło przedawnienie wykonania kary pozbawienia wolności, orzeczenie zapadłe wobecR. V.jest prawomocne, a do odbycia pozostało więcej niż 6 miesięcy kary pozbawienia wolności. Co więcej skazany wyraził zgodę na przekazanie, zaś przestępstwo, za które został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie jest również czynem zabronionym w Rumunii.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie występują okoliczności uniemożliwiające przekazanie orzeczenia do wykonania za granicę określone wart. 611 b § 2 kpki wobec powyższego Sąd uznał, iż nie zachodzą żadne przeszkody prawne do wykonania w Rumunii kary 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela RumuniiR. V.wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05 lipca 2012 roku, sygn. akt VIII K 195/11.
O wynagrodzeniu obrońcy Sąd orzekł na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). Podstawą zaś naliczenia wysokości wynagrodzenia były§ 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).
Mając na uwadze powyższe, orzec należało jak w części dyspozytywnej postanowienia.