Sąd Okręgowy w Zamościu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 644/13
Data wyroku: 2013-12-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Szyszka, Jerzy Rusin, Beata Krzysztofiak
Słowa kluczowe: Bezwzględny Powód Odwoławczy
Podstawa prawna: art.439§1 pkt 9 kpk
Teza: Pokrzywdzony ubezwłasnowolniony częściowo nie ma zdolności do czynności procesowej złożenia wniosku o ściganie

Sygn. akt II Ka 644/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący: SSO Jerzy Rusin
Sędziowie: SO Beata Krzysztofiak
SO Przemysław Szyszka (spr.)
Protokolant: st.sekr.sąd. Agnieszka Nowakowska
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Roberta Gąski
po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 roku
sprawyA. S.
oskarżonej zart.278§1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Biłgoraju VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Janowie Lubelskim
z dnia 13 czerwca 2013 r.     sygn. akt VII K 121/13

I
na mocyart.439§1 pkt 9 kpkuchyla zaskarżony wyrok i na mocyart.17§1 pkt 10 kpkumarza postępowanie ;

II
kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

/-/ Na oryginale właściwe podpisy.
Sygn. akt II Ka 644/13

UZASADNIENIE
A. S.została oskarżona o to, że w dniu bliżej niustalonym w okresie od 22 maja 2009 roku do 24 czerwca 2009 roku wJ. L.dokonała zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 2700 złotych czym działała na szkodęS. S. (1);
to jest o czyn zart. 278 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 roku w sprawie sygn. akt VII K 121/13 Sąd Rejonowy w Biłgoraju VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Janowie Lubelskim na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.umorzył postępowanie karne wobec oskarżonejA. S., zaś kosztami sądowymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.
Apelację od tego wyroku wniósł Prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonejA. S..
Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt. 3 k.p.k.oskarżyciel publiczny zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, iż społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżoną jest znikoma, co w konsekwencji doprowadziło do umorzenia postępowania.
Podnosząc powyższy zarzut autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu, jednak nie z przyczyn podanych w apelacji przez oskarżyciela publicznego.
Na wstępie wskazać należy, iż procedując w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w prawidłowo zgromadził dowody, a każdy z nich poddał wszechstronnej ocenie. Kontrola odwoławcza nie wykazała również, aby Sąd Rejonowy przy ich ocenie przekroczył granice swobodnej oceny dowodów w kierunku oceny dowolnej. Nie stwierdzono też w rozumowaniu Sądu, przedstawionym w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, luk albo błędów o charakterze logicznym lub faktycznym.
Sąd Rejonowy dokonał pełnych, wszechstronnych niekwestionowanych przez skarżącego, ustaleń faktycznych, co do sprawstwa oskarżonej w zakresie czynu objętego zarzutem aktu oskarżenia. Ustalenia te są zatem prawidłowe, nie budzi też wątpliwości kwalifikacja prawna czynu przypisanego A.S. S..
Jednak wyrok Sądu Rejonowego w Biłgoraju VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Janowie Lubelskim podlega uchyleniu z powodu stwierdzenia bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej wart.439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Stwierdzenie tego rodzaju uchybienia nakłada na sąd odwoławczy obowiązek uchylenia orzeczenia bez prawa badania związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem a treścią orzeczenia, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
W tym miejscu wskazać należy, iż przestępstwo kradzieży popełnione na szkodę osoby najbliższej jest przestępstwem wnioskowym, co oznacza, że jego ściganie następuje jedynie na wniosek pokrzywdzonego.
Zgodnie zart. 115 § 11 k.k.osobą najbliższą jest m.in. powinowaty w tej samej linii i stopniu co małżonek.
Zgodnie natomiast zart. 618§ 1 kropowinowactwo trwa mimo ustania małżeństwa.
W przedmiotowej sprawie pokrzywdzonaS. S. (1)jest niewątpliwie osobą najbliższą dla oskarżonejA. S., która jest jej synową.
Powinowactwo pomiędzy stronami niniejszego postępowania nie ustało pomimo rozwodu oskarżonej z synem pokrzywdzonej.
W niniejszej sprawie wymagany był więc wniosek pokrzywdzonejS. S. (1)do wszczęcia postępowania przeciwkoA. S..
Sądowi I instancji umknęło jednakże, iż pokrzywdzona w dniu 20 listopada 2012 roku, to jest w dniu złożenia wniosku o ściganie nie posiadała zdolności do czynności procesowych w postepowaniu karnym, bowiem prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Zamościu w sprawie sygn. akt I Ns 48/10 z dnia 29 września 2010 roku została częściowo ubezwłasnowolniona.
W takiej sytuacji jej przedstawicielem ustawowym jest kurator, który wykonuje wszystkie uprawnienia przysługujące pokrzywdzonemu (por.art. 51 § 2 k.p.k).
W omawianej sprawie pokrzywdzona nie mogła zatem samodzielnie złożyć wniosku o ściganie popełnionego na jej szkodę przez osobę najbliższą przestępstwa. Mogła to natomiast uczynićJ. Ł., która postanowieniem Sądu Rejonowego w Janowie Lubelskim z dnia 18 marca 2011 roku w sprawie III RNs 22/11 została ustanowiona kuratorem częściowo ubezwłasnowolnionejS. S. (1)(k. 41).
Tymczasem kuratorJ. Ł., na rozprawie apelacyjnej w dniu 5 grudnia 2013 roku oświadczyła, iż nie wnosi o ściganie oskarżonejA. S.za kradzież popełnioną na szkodęS. S. (1).
Tym samym w sprawie zachodzi ujemna przesłanka procesowa określona wart. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.to jest brak wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej stanowiąca jednocześnie bezwzględną przyczynę odwoławczą (art.439 § 1 pkt 9 k.p.k.)
Stwierdzenie zaś uchybienia uznanego przez ustawę za bezwzględną przyczynę odwoławczą, o czym już była mowa na wstępie, nakłada na sąd odwoławczy obowiązek uchylenia orzeczenia.
Z powodu zaś braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, postępowanie w niniejszej sprawie należało jednocześnie umorzyć, co też Sąd Okręgowy w oparciu o przepisart. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.uczynił.
Przy takim zaś rozstrzygnięciu co do istoty sprawy, zgodnie zart. 634 k.p.k.iart. 632 pkt 2 k.p.k., koszty całego procesu obciążają Skarb Państwa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
/-/ Na oryginale właściwe podpisy.