Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 757/13
Data wyroku: 2013-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Lutostańska, Dariusz Firkowski, Danuta Hryniewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§2 kpk

Sygn. akt VII Ka 757/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie, w VII Wydziale Karnym Odwoławczym, w składzie:

Przewodniczący:  SSO Dorota Lutostańska (spr.),
Sędziowie:  SO Danuta Hryniewicz,
SO Dariusz Firkowski,

Protokolant:  st. sekr. sądowy Rafał Banaszewski,

przy udziale funkcjonariusza celnego Tomasza Farelnika,
po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013r.,
sprawyA. F.,
oskarżonego o czyn zart. 54 § 1 i 3 kksw zb. zart. 65 § 1 i 3 kksw zb. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kks,

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie,
z dnia 3 czerwca 2013r., sygn. akt II K 299/13,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że czyn oskarżonego kwalifikuje zart. 54 § 3 kksiart. 65 § 3 kksiart. 91 § 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksi za to na podstawie art.art. 54 § 3 kksiart. 65 § 3 kksiart. 91 § 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksskazuje oskarżonego, zaś na podstawieart. 65 § 3 kksw zw. zart. 7 § 2 kkswymierza mu karę 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 60 (sześćdziesiąt) złotych,

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części,

III
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
A. F.został oskarżony o to, że:
w dniu 19.12.2012 r. przechowywał wO.w pomieszczeniach mieszkalnych przyul. (...)oraz w samochodzie markiV. (...)nr rej (...)zaparkowanym przyul. (...), wyroby akcyzowe importowane, bez uprzedniego oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy, bez przedstawienia organowi celnemu oraz nieoznaczone jednostkową ceną detaliczną, w postaci : 760 paczek papierosów po 20 sztuk różnych marek, od którego to towaru należne było cło w kwocie 350,00 zł, podatek akcyzowy w kwocie 9766,00 zł i podatek VAT w kwocie 2467,00 zł, tj. o przestępstwo skarbowe określone wart. 54 § 1 i 3w zb. zart. 65 § 1 i 3w zb. zart. 91 § 1 i 4w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, wyrokiem z dnia 03 czerwca 2013r., sygn. akt II K 299/13:

I
oskarżonegoA. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, iż czyn ten kwalifikuje zart. 54 § 3 kksw zb. zart. 65 § 1 kksw zb. zart. 91 § 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksi za to na mocy zart. 54 § 3 kksw zb. zart. 65 § 1 kksw zb. zart. 91 § 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kks, przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 65 § 1 kksw zw. zart. 7 § 2 kksskazuje go na karę grzywny w wymiarze 130 ( stu trzydziestu ) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na 60 ( sześćdziesiąt ) złotych,

II
na podstawieart. 30 § 1 i 2 kksw zw. zart. 29 § 1 kksorzekł środek karny przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci 760 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy przechowywanych w magazynie depozytowym Urzędu Celnego wO.;

III
na postawieart. 31 § 6 kkszarządził ich zniszczenie;

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym od kosztów zniszczenia wyrobów tytoniowych.

Apelację od powyższego wyroku złożył oskarżony, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze. Apelujący wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec mnie kary - 130 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 60 zł, - przy naruszeniu dyrektyw wymiaru kary wynikających zart. 12 i 13 k.k.s.i nie wzięcie pod uwagę przy wymierzeniu jej w podanej wysokości, okoliczności podmiotowych, w szczególności uprzedniej niekaralności za przestępstwo skarbowe, trudnej sytuacji finansowej i nie posiadania wystarczającego majątku ani dochodów, z których ; mógłby uiścić zasądzoną grzywnę. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie mu kary w łagodniejszym wymiarze, niż zostało to orzeczone w wyroku z dnia 3 czerwca 2013 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego, ponosząca zarzut rażącej niewspółmierności kary i sugerująca w związku z tym konieczność dokonania korekty zaskarżonego wyroku zasługuje na uwzględnienie. Dodatkowo Sąd Odwoławczy, z urzędu dostrzegł materialnoprawną wadę zaskarżonego orzeczenia w zakresie przyjętej przez Sąd I instancji kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego, a w konsekwencji w podstawie skazania i wymiaru kary.
Na wstępie wskazać należy, że Sąd Rejonowy po dokonaniu prawidłowej, zgodnej z treściąart. 7 k.p.k.oceny dowodów i opartych na niej, a stanowiących podstawę rozstrzygnięcia o istocie sprawy ustaleń - nie kwestionowanych zresztą przez oskarżonego - w pełni zasadnie przyjął za udowodnione sprawstwoA. F.. Nie ulega bowiem wątpliwości fakt, że oskarżony w miejscu i w czasie przyjętym przez Sąd I instancji przechowywał wyroby akcyzowe importowane, bez uprzedniego oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy, bez przedstawienia organowi celnemu oraz nieoznaczone jednostkową ceną detaliczną, w postaci: 760 paczek papierosów po 20 sztuk różnych marek, od którego to towaru należne było cło w kwocie 350,00 zł, podatek akcyzowy w kwocie 9766,00 zł i podatek VAT w kwocie 2467,00 zł.
Z ustaleniami tymi korespondowała zaproponowana przez oskarżyciela publicznego w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna czynu oskarżonego zart. 54 § 1 i 3w zb. zart. 65 § 1 i 3w zb. zart. 91 § 1 i 4w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.Tymczasem Sąd I instancji redagując treść dyspozycyjną zaskarżonego wyroku, ujął zachowanie oskarżonego w ramy kwalifikacji prawnej zart. 54 § 3 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.i za to na mocy zart. 54 § 3 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.skazał go, przyjmując jednocześnie- jak wynika z jego pisemnych motywów-, że w odniesieniu do ustalonej kwoty podatku akcyzowego doszło do przekroczenia progu przestępstwa skarbowego, i z uwagi na powyższe w kwalifikacji powinien zostać wskazany przepisart. 65 § 3 k.k.s.(k.82).
Wskazany przez Sąd meriti w części dyspozycyjnej orzeczenia przepisart. 65 § 1 k.k.s.penalizuje zachowanie sprawcy polegające na nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przesyłaniu lub przenosi wyrobów akcyzowych stanowiących przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63, art. 64 lub art. 73lub pomocy w ich zbyciu albo przyjmowaniu tych wyrobów lub pomocy w ich ukryciu.§ 3cytowanego przepisu stanowi, że  jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w§ 1podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.
W tym zakresie należy odwołać się do definicji określonej wart. 53 § 14 k.k.s.W świetle przywołanego przepisu mała wartość jest to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. Zauważyć należy, że na dzień 19 lipca 2012r. obowiązywało Rozporządzenie Ministra Rady Ministrów z dnia 13 września 2011r., wskazujące, że od dnia 01 stycznia 2012r. ustala się minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.500 złotych. Powyższe prowadzi do konstatacji, że na dzień popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu mała wartość wynosiła 300000 złotych (kwota ta pochodzi z iloczynu 1.500 złotych x 200). W konsekwencji stwierdzić należy, że uszczuplona przez oskarżonego kwota podatku akcyzowego w wysokości 9766,00 złotych, nie przekracza małej wartości ustalanej na dzień popełnienia przestępstwa, a zatem zachowanie oskarżonego w tym zakresie powinno być penalizowane zart. 65 § 3 k.k.s., nie zaś- jak przyjął to Sąd meriti w części dyspozycyjnej orzeczenia- zart. 65 § 1 k.k.s.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż czyn oskarżonego zakwalifikował zart. 54 § 3 k.k.s.iart. 65 § 3 k.k.s.iart. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.i za to na podstawie art.art. 54 § 3 k.k.s.iart. 65 § 3 k.k.s.iart. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.skazał oskarżonego. Sąd Okręgowy podzielając co do zasady argumentację skarżącego, wskazującą na rażącą surowość orzeczonej kary grzywny, na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 70 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 złotych.
Stwierdzić należy, że orzeczona przez Sąd I instancji kara 130 stawek dziennych grzywny, przy określeniu jednej stawki na 60 złotych co prawda mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia jednak w sposób właściwy, dyrektyw wymiaru kary sformułowanych wart. 12 § 2 k.k.s.Odnosząc się do omawianej kwestii należy zauważyć, że przepis stanowiący podstawę wymiaru kary wobec oskarżonego zagrożony jest karą grzywny do 720 stawek dziennych. Tak ukształtowana w przepisie sankcja karna pozwala na odpowiednie sankcjonowanie bezprawnych zachowań, w ten sposób by czyny o mniejszym stopniu społecznej szkodliwości i winy zostały odróżnione od poważnych. W ocenie Sądu odwoławczego, orzeczona przez Sąd meriti ilość stawek dziennych grzywny nie jest adekwatna do zawartości kryminogennej popełnionego przez oskarżonego czynu. Stwierdzić należy, że oskarżony w odniesieniu do czynu polegającego na narażeniu na uszczuplenie podatku akcyzowego minimalnie przekroczył ustawowy próg wykroczenia (który na dzień popełnienia przez niego czynu wynosił 7500 złotych), a kwota narażonego na uszczuplenie podatku była stosunkowo nieznaczna, co również ma wpływ na ocenę bezprawności przypisanego mu czynu. Zauważyć wypada, że z informacji o karalności wynika, że wymieniony nie był uprzednio karany za przestępstwa skarbowe, co również pozwalała przyjąć, że kara grzywny w wysokości 70 stawek dziennych grzywny w wystarczającym stopniu ugruntuje w oskarżonym postawę poszanowania dla norm prawnych. Wprawdzie z zawartej w aktach sprawy informacji wynika, żeA. F.był w przeszłości wielokrotnie karany mandatem karnym- to jednak okoliczność ta nie może mieć znaczenia przesądzającego dla oceny jego zachowania w realiach niniejszej sprawy, nie może przewyższać swoją dolegliwością ładunku kryminogennego czynu popełnionego przez Sąd. Kara 70 stawek dziennych grzywny- przy zachowaniu ustalonej przez Sąd meriti wartości jednej stawki- uwzględnia wszystkie aspekty czynu oskarżonego, nie tracąc przy tym z pola widzenia całokształtu towarzyszących mu okoliczności, a nadto spełni ona wobec oskarżonego swoje cele, w szczególności wychowawcze. Kara ta uwzględnia przy tym sposób zachowanie oskarżonego po popełnieniu przedmiotowego czynu, tj. fakt przyznania sięA. F.do jego popełnienia.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w powyżej opisany sposób, w pozostałym zakresie orzeczenie jako słuszne utrzymując w mocy (art. 437 § 1 i 2 k.p.k.).
O kosztach procesu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k., gdyż za zwolnieniem oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych przemawiają zasady słuszności. Postępowanie odwoławcze i korekta wyroku Sądu I instancji nastąpiła na skutek zainicjowania postępowania odwoławczego przez oskarżonego.