Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Kp 1165/10
Data wyroku: 2010-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Lidia Hojeńska
Słowa kluczowe: Tymczasowe Aresztowanie

Sygn. akt. III Kp 1165/10

Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania

dnia 18 listopada 2010 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Lidia Hojeńska
Protokolant: Edyta Makowska
Prokurator Prokuratury Okręgowej Tomasz Błoński

po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2010 roku, sygn. akt V Ds. 41/10 o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobecŁ. K.
na podstawieart. 249 § 1 k.p.k.,art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.iart. 258 § 2 k.p.k.w zw. zart. 263 § 2 k.p.k.

postanawia
przedłużyć do dnia23 lutego 2011 r. tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt V Kp 1640/10 wobecŁ. K., s.A.iB.z domuZ.,urodzonego (...)weW.,
podejrzanego o to, że:

I
w okresie od sierpnia 2009 r. do grudnia 2009 r. weW.i innych miejscowościach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezA. A. (2)ps. (...), w której skład między innymi wchodziliK. P.ps. (...),B. K.,K. B.ps. (...),S. P.ps. (...),M. P.ps. (...), której celem było popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu z Holandii oraz obrocie na terenie Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i heroiny oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy i(...),

tj. o czyn zart. 258§1 kk

II
w okresie od czerwca 2009 do grudnia 2009 r. poprzez przejścia graniczne wO.iZ., działając czynem ciągłym, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zA. A. (2)oraz innymi osobami, wbrew przepisom ustawy, nie mniej niż ośmiokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z terytorium Holandii na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż40.000,00 gramów,w ten sposób, że przebywając w Holandii nabyte przezA. A. (2)ww. środki odurzające ukrywał w nadkolu samochodu markiM.onr rej. (...), a następnie poprzez terytorium Niemiec przewoził je do Rzeczpospolitej Polskiej, po czym przekazywał jeA. A. (2),

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65§1 kk

III
w okresie od czerwca 2009 r. do grudnia 2009 r. wP.,W.i innych miejscowościach, działając czynem ciągłym, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. A. (2)iB. K.orazM. P.brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż2.000,00gram, w ten sposób, że nabywał wspólnie z ww. osobami nabywał odR. P.ww. substancję psychotropową, przewoził doW., przechowywał, a następnie przekazywałA. A. (2)iM. P.

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65§1 kk

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia zastosował wobecŁ. K.środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
9 listopada 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu w kwestii przedłużenia tymczasowego aresztowania wobecŁ. K.na okres kolejnych trzech miesięcy, tj. do dnia 23 lutego 2011 r. We wniosku, złożonym na zasadzieart. 263 § 2 k.p.k., podniesiono, iż istnieje potrzeba wykonania czynności procesowych, których dotychczas nie przeprowadzono.
Wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Przesłanki, na jakie powoływano się przy stosowaniu tymczasowego aresztowania są w dalszym ciągu aktualne. Spełniona jest dyrektywa ogólna, wyrażona w przepisieart. 249 § 1 k.p.k., mianowicie fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw został uprawdopodobniony w stopniu znacznym. Świadczą o tym wyniki dotychczas przeprowadzonego postępowania dowodowego, w szczególności w postaci wyników przeszukań, zabezpieczonych podczas nich dowodów rzeczowych, wyjaśnień współpodejrzanych m.in.M. P.,B. K.,K. B.,R. P., zgromadzonych w sprawie opinii biegłych, w tym opinii z zakresu fizykochemii.
Aby w sposób prawidłowy ukończyć postępowanie przygotowawcze należy wykonać jeszcze szereg czynności procesowych, które zostały określone we wniosku Prokuratora. Czynności te, to zatrzymanie i ogłoszenie zarzutów kolejnym osobom współdziałającym w przestępczym procederze, uzyskanie zleconych opinii biegłych, w tym opinii biegłych lekarzy psychiatrów dotyczących podejrzanego, uzyskanie analizy kryminalnej bilingów połączeń telefonicznych, przeprowadzenie konfrontacji. W terminie zakreślonym w poprzednim postanowieniu o stosowaniu wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania wykonywane były inne konieczne czynności procesowe, organowi prowadzącemu śledztwo nie można zatem zarzucić opieszałości w działaniu, a okoliczności przemawiające za przedłużeniem tymczasowego aresztowania, uznać można za "szczególne", w myśl przepisuart. 263 § 2 k.p.k.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia, w ocenie Sądu Okręgowego, przekonanie, iż w dalszym ciągu istnieją przesłanki określone wart. 249 § 1 k.p.k.i258 § 1 i § 2 k.p.k.uzasadniające potrzebę stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów. Charakter stawianych podejrzanemu zarzutów, w tym udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz grożąca mu surowa kara pozbawienia wolności uzasadniają przekonanie, iż podejrzany na wolności może utrudniać prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, w szczególności może ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości. Nadto w dalszym ciągu nie zachodzą przy tym okoliczności wymienione wart. 259 k.p.k..
Mając zatem na uwadze, iż środki zapobiegawcze o mniej dolegliwym charakterze niż środek zastosowany, mogły by nie wypełnić swej roli, tj. nie zabezpieczyć w sposób prawidłowy toczącego się postępowania, Sąd – działając na podstawie powołanych przepisów - orzekł jak na wstępie.