Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 39/13
Data wyroku: 2013-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Buczek, Ewa Pędziwiatr, Aleksandra Wcześniak

Sygn. akt III K 39/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 lipca 2013r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w III Wydziale Karnym w składzie :

Przewodniczący SSO Marek Buczek
ŁawnicyA. W.,E. P.
Protokolant Patrycja Poczynek

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zgorzelcu – Jolanty Lipińskiej-Grzeszczuk
po rozpoznaniu w dniach 06.06.2013r. oraz 08.07.2013r.
sprawy karnej

D. C. (1)ur. (...)
wB.synaM.iD.z d.N.

oskarżonego o to, że:

I
w dniu 3 listopada 2012r. wB.rejonu(...), używając przemocy polegającej na popchnięciuJ. K., zabrał mu w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.o wartości 100 zł oraz upuszczone kluczyki od samochodu markiC. (...)onr rej. (...)z latarką o wartości 100 zł,

tj. o czyn zart. 280 § 1 kk;

II
w tym samym miejscu i czasie jak w pkt I, w celu utrzymania się w posiadaniu zabranych uprzednio kluczyków i telefonu komórkowego, bezpośrednio po ich zaborze, użył wobecJ. K.przemocy polegającej na dwukrotnym uderzeniu go w twarz,

tj. o czyn zart. 281 kk;

III
w tym samym miejscu i czasie jak w pkt I, po uprzednim zaborze oryginalnych kluczyków od samochodu markiC. (...)nr rej. (...)o wartości 9000 zł, dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia tego pojazdu, porzucając go następnie wB.w stanie uszkodzonym,

tj. o czyn zart. 289 § 2 kk;

IV
w tym samym miejscu i czasie jak w pkt I, grożącK. G.natychmiastowym użyciem przemocy za pomocą trzymanego w ręce noża, zabrał mu w celu przywłaszczenia telefon komorowymarki S. (...)model GT-(...)o wartości 890 zł,

tj. o czyn zart. 280 § 2 kk;

V
w dniu 4 listopada 2012r. w miejscu jak w pkt I, działając wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi indyjskiej – marihuany w ilości 0,11 grama netto, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz. 124).
*************************************************************************************************

1
uznajeD. C. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo zart. 280 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

2
uznajeD. C. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo zart. 281 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

3
uznajeD. C. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, że samochód ten był własnościąS. K.natomiast użytkowany był w dniu zdarzenia przezJ. K.stanowiącego przestępstwo zart. 289 § 2 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

4
uznajeD. C. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo zart. 280 § 2 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

5
uznajeD. C. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt V części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzaD. C. (1)karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

7
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczaD. C. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 04 listopada 2012r. do dnia 08 lipca 2013r.;

8
na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek i zniszczenie 0,1 grama ziela konopi indyjskiej;

9
na podstawieart. 44 § 2 kkorzeka przepadek scyzoryka z drewnianą rękojeścią;

10
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.koszty nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w kwocie 1020 zł oraz 234,60 zł podatku od towarów i usług;

11
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalniaD. C. (1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 3 listopada 2012r. ok. godz. 22D. C. (1)idąc przez park im.J. P.II wB.zauważył znanego mu z widzeniaJ. K., który stał nieopodal użytkowanego przez siebie samochodu markiC. (...)onr rej. (...).J. K.w jednej ręce trzymał telefon komórkowy, zaś w drugiej kluczyki od samochodu.

Dowód:

zeznaniaJ. K.k. 4-5, k. 27-28, k. 58-59, k. 204v.-206, częściowo wyjaśnieniaD. C. (1)k. 124-125, k. 203v.-204.

D. C. (1)podszedł doJ. K., a następnie wytrącił mu kluczyki z ręki. W czasie, gdyJ. K.schylał się po klucze,D. C. (1)popchnął go, a następnie wyrwał mu z ręki telefon komórkowymarki S.o wartości 100 złotych. Potem zabrał również leżące na ziemi kluczyki od samochodu zawieszone na breloku z latarką o wartości 100 złotych i oddalił się.J. K.pozostał przy samochodzie.

Dowód:

zeznaniaJ. K.k. 4-5, k. 27-28, k. 58-59, k. 204v.-206, częściowo wyjaśnieniaD. C. (1)k. 124-125, k. 203v.-204.

Po niedługim czasieD. C. (1)powrócił na miejsce zdarzenia. KiedyJ. K.spostrzegłD. C. (1)krzyknął do niego, aby oddał mu kluczyki od samochodu. WówczasD. C. (1)podbiegł do niego i dwa razy uderzył go w twarz. Po tymJ. K.uciekł z miejsca zdarzenia i udał się do domu, skąd telefonicznie powiadomił policję o zaistniałym zdarzeniu z udziałemD. C. (1).
Dowód:zeznaniaJ. K.k. 4-5, k. 27-28, k. 58-59, k. 204v.-206, zeznaniaD. K.k. 29 v., protokół oględzinJ. K.k. 6, częściowo wyjaśnieniaD. C. (1)k. 124-125, k. 203v.-204.

D. C. (1)wykorzystując nieobecnośćJ. K.wsiadł do pozostawionego przez niego samochodu osobowego markiC. (...)onr rej. (...)o wartości 9 000 złotych i przy pomocy zabranych mu wcześniej kluczy uruchomił pojazd, a następnie odjechał nim. Po pewnym czasieD. C. (1)stracił panowanie nad pojazdem, zjechał z jezdni i wpadł do znajdującego się nieopodal rowu. NastępnieD. C. (1)porzucił uszkodzony pojazd, a sam uciekł z miejsca zdarzenia.
Dowód:zeznaniaJ. K.k. 4-5, k. 27-28, k. 58-59, k. 204v.-206, zeznaniaD. K.k. 29 v., protokół oględzin miejsca odnalezienia samochodu k. 7-9, opinia z badań biologicznych KWP weW.k. 134-140, wyjaśnieniaD. C. (1)k. 124-125, k. 203v.-204.

W dniu 3 listopada 2012 r. około godz. 23K. G.podjechał swoim samochodem nieopodal sklepu spożywczego, znajdującego się przyul. (...)wB.. Po tym jak towarzyszące mu znajome udały się na zakupy,K. G.pozostał sam w samochodzie. Niedługo potem podszedł do niego znany muD. C. (1). WówczasK. G.otworzył drzwi od strony kierowcy.D. C. (1)chciał, abyK. G.dał mu się przejechać swoim samochodem. GdyK. G.nie wyraził na to zgodyD. C. (1)otworzył trzymany w lewej ręce składany nóż i zamachnął się nim, kierując jego ostrze w stronę lewego uda pokrzywdzonego. WówczasK. G.chwycił za rękę, w którejD. C. (1)trzymał nóż i zaczął go odpychać. W tym czasieD. C. (1)zabrał leżący na kolanach pokrzywdzonego telefon komórkowymarki S. (...)model GT-(...)o wartości 890 złotych i uciekł z miejsca zdarzenia.
Dowód:zeznaniaK. G.k. 20-21, k. 75-76, k. 243v.-244, zeznaniaS. Z.k. 22-23, protokół zatrzymania rzeczy k. 40-42, wyjaśnieniaD. C. (1)k. 124-125, k. 203v.-204.

W dniu 4 listopada 2012 r. o godz. 1.00 funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymaniaD. C. (1), jako osoby podejrzanej o napad rabunkowy na osobieJ. K.. Podczas jego przeszukaniaD. C. (1)miał przy sobie szklana rurkę z zawartością 0,11 grama netto marihuany. Ponadto w bieliźnie ujawniono ukryty telefon komórkowymarki S. (...), który oskarżony zabrał wcześniejK. G..
Dowód:protokół zatrzymania oskarżonego k. 48, k. 78, protokół przeszukania oskarżonego k. 11-13, protokół użycia testera narkotykowego wraz z protokołem użycia wagi k. 14 – 15, protokół oględzin telefonu komórkowego k. 24-25, wyjaśnieniaD. C. (1)k. 124-125, k. 203v.-204.

D. C. (1)był w przeszłości karany sądownie wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 lipca 2011r. w sprawie II K 699/11 za czyn zart. 288 §1 k.k.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby.
Dowód:dane o karalności k. 74, odpis wyroku w sprawie II K 699/11.

D. C. (1)stanął pod zarzutem popełnienia czynów zart. 280 §1 k.k., zart. 281 k.k., zart. 289§2 k.k., zart. 280§2 k.k.oraz zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
W swoich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyD. C. (1)początkowo przyznał się do dokonania rozboju na osobieK. G.oraz do posiadania narkotyków. Zaprzeczył natomiast dokonaniu przestępstw na szkodęJ. K.. (k. 37-39, k. 56-57, k. 60-61).
W ostatnich wyjaśnieniach złożonych w toku śledztwa oskarżonyD. C. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych czynów. Podał, iż pokrzywdzony dał mu telefon, ponieważ chciał zadzwonić. Kiedy pokrzywdzony zażądał jego zwrotu, oskarżony najpierw popchnął, a potem go uderzył i zabrał mu kluczyki od samochodu. Potem przy ich pomocy dostał się do wewnątrz samochoduJ. K., uruchomił go i odjechał nim z miejsca zdarzenia. Po krótkiej jeździe wpadł do rowu i porzucił uszkodzony pojazd. (k. 124-125).
Przed Sądem oskarżonyD. C. (1)podtrzymał te wyjaśnienia złożone w śledztwie, w których przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Dodatkowo podał także, iż po tym, jak powrócił na miejsce zdarzenia, aby oddaćJ. K.telefon komórkowy i kluczyki, pokrzywdzonego nie było już na miejscu zdarzenia. Wówczas postanowił , iż przejedzie się pozostawionym przez niego samochodem. Zaprzeczył temu, aby wcześniej uderzyłJ. K.. (k. 203v.- 204, k. 205 – 206 v.).

Sąd zważył, co następuje:

Sąd poczynił w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne w przeważającym zakresie w oparciu o zeznania złożone przez pokrzywdzonychJ. K.iK. G..
J. K.składał w toku postępowania przygotowawczego zeznania trzykrotnie, w tym uczestniczył w konfrontacji zD. C. (1). Jego wszystkie relacja były ze sobą zgodne, przedstawiały tożsamy przebieg zdarzeń, do jakich doszło z udziałemD. C. (1)w nocy 3 listopada 2012r. W szczególności zaakcentować trzeba to, iżJ. K.konsekwentnie w zeznaniach tych wskazywał na to, iżD. C. (1)dokonał zaboru jego telefonu komórkowego i kluczyków od samochodu, potwierdził, iż zabór ten był poprzedzony użyciem przez oskarżonego przemocy, polegającej na popchnięciu pokrzywdzonego.
Sąd uznał zeznania tej treści za wiarygodne. Były one najbliższe krytycznego zdarzenia. W pełni więc jest uzasadnionym wniosek, iżJ. K.składając je miał najpełniejszą, najświeższą wiedzę odnośnie przebiegu zdarzenia z udziałem oskarżonego, towarzyszących mu okoliczności. Zeznania te są stanowcze i rzeczowe, w pełni korespondują z zeznaniamiD. K..
D. K.jest matką pokrzywdzonego.J. K.zrelacjonował jej przebieg zdarzeń z udziałemD. C. (1)bezpośrednio po ich zakończeniu, po tym jak uciekł z parku i powrócił do domu. Świadek zeznała, iż pokrzywdzony w sposób stanowczy, pewny wskazał osobę, która dopuściła się przestępstw na jego szkodę, podając iż był to znany mu chłopak o pseudonimie(...).J. K.powiedział także matce o tym, iż oskarżony ukradł mu telefon i kluczyki do samochodu. Świadek wskazała na to, iż relacja syna w jej odczuciu była jak najbardziej wiarygodna.J. K.był bardzo przejęty zaistniałą sytuacją, bezpośrednio po tym udał się na komendę policji, aby powiadomić organy ścigania o popełnionych na jego szkodę przestępstwach.
Sąd uznał zeznaniaD. K.za w pełni wiarygodne. Jakkolwiek świadek jest osobą najbliższą dla pokrzywdzonego, to nie sposób zarzucić jej relacji braku obiektywizmu, rzeczowości.D. K.w sposób wierny odtworzyła relację jaką przekazał jej syn, opisała stan w jakim się wówczas znajdował.
ZeznaniaJ. K.złożone w śledztwie znajdują także potwierdzenie w protokole oględzin pokrzywdzonego, protokole oględzin miejsca odnalezienia samochodu markiC. (...)onr rej. (...), jak również w ustaleniach i wnioskach zawartych w opinii z przeprowadzonych badań biologicznych zabezpieczonych śladów z kierownicy i dźwigni zmiany biegów w/w samochodu, które potwierdziły okoliczność prowadzenia przez oskarżonego samochoduJ. K..
Sąd uznał powołane powyżej dowody za wiarygodne. Wszystkie one sporządzone zostały w sposób prawidłowy, przez uprawnione do tego podmioty. W szczególności opinia z przeprowadzonych badań biologicznych była jasne, spójna i logiczna. Wnioski w niej zawarte nie były kwestionowane przez żadną ze stron w toku postępowania.
Konsekwencją dokonanej oceny powołanych zeznańJ. K.była odmowa dania wiary zeznaniom złożonym w postępowaniu przed Sądem, w których pokrzywdzony wskazywał na dobrowolne wydanie telefonu komórkowegoD. C. (1).
Relacja ta jest zdaniem Sądu odosobniona, sprzeczna z konsekwentnymi, zgodnymi i rzeczowymi zeznaniami, jakieJ. K.złożył w postępowaniu przygotowawczym. W ocenie Sądu, gdyby w rzeczywistościJ. K.dobrowolnie, z własnej woli wydałD. C. (1)swój telefon komórkowy, bez wątpienia wskazałby na tę tak istotną okoliczność w swoich zeznaniach w postępowaniu przygotowawczym, które były najbliższe zdarzeniom z udziałem oskarżonego. Fakt, iż konsekwentnie, w toku kilkukrotnych zeznań złożonych w śledztwie pokrzywdzony stanowczo wskazywał na poprzedzony użyciem przemocy zabór przezD. C. (1)telefonu komórkowego, przekonuje o wiarygodności wcześniejszych relacji.
Istotnym jest także i to, iż pokrzywdzony pomimo dokonanej modyfikacji swoich zeznań przed Sądem ostatecznie podtrzymał w całości swoje relacje z postępowania przygotowawczego, wskazując na to, iż to właśnie wówczas pamiętał lepiej przebieg zdarzeń, towarzyszące im okoliczności (k.205).
Konsekwencją dokonanej oceny zeznańJ. K.było odmówienie wiarygodności wyjaśnieniomD. C. (1), w tej części w jakiej wskazywał na dobrowolne wydanie mu telefonu komórkowego przez pokrzywdzonego. Jako niewiarygodne Sąd uznał także te wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazywał na to, iż wracając na miejsce zdarzenia z zabranymi wcześniej rzeczami, chciał je zwrócićJ. K., zaprzeczył, aby w tym czasie uderzył pokrzywdzonego. Te ostatnie wyjaśnienia są całkowicie sprzeczne z konsekwentnymi, rzeczowymi zeznaniamiJ. K., który w toku całego postępowania wskazywał na to, iż po tym, jakD. C. (1)powrócił na miejsce zdarzenia, pomimo wezwania go przez pokrzywdzonego do oddania telefonu i kluczyków od samochodu, oskarżony nie zrobił tego, a po podbiegnięciu do pokrzywdzonego dwukrotnie uderzył go w twarz. Zeznania tej treści w całości korespondują także z przeprowadzonymi oględzinami ciałaJ. K., podczas których ujawniono zaczerwienienie o średnicy 3 cm w rejonie jego prawej skroni (k.6).
Sąd za wiarygodne uznał także zeznania złożone przez pokrzywdzonegoK. G.. Pokrzywdzony przedstawił w nich w sposób szczegółowy, konsekwentny i logiczny okoliczności rozboju dokonanego przezD. C. (1)na jego osobie, w tym okoliczności towarzyszące użyciu przez niego noża. Zeznania tej treści znalazły potwierdzenie w zeznaniachS. Z., którejK. G.bezpośrednio po ucieczce oskarżonego z miejsca zdarzenia zrelacjonował całe zajście, w tym okoliczności dotyczące użycia noża, kradzieży telefonu komórkowego, jak również w wyjaśnieniachD. C. (1)złożonych przed Sądem, w których potwierdził fakt posługiwania się nożem w trakcie przestępstwa popełnionego na szkodęK. G.. Nie bez znaczenia przy ocenie zeznań pokrzywdzonego pozostaje to, iż po zatrzymaniuD. C. (1)wydał on funkcjonariuszom składany scyzoryk, któryK. G.rozpoznał jako ten, którym posługiwał się oskarżony.
Jako prawdziwe Sąd uznał te wyjaśnieniaD. C. (1), w których przyznał się do przejażdżki samochodemJ. K., jak również do posiadania marihuany. Są one bowiem logiczne, konsekwentne, a nadto mają potwierdzenie w protokole oględzin miejsca odnalezienia samochodu markiC. (...)onr rej. (...), jak również w ustaleniach i wnioskach zawartych w opinii z przeprowadzonych badań biologicznych, jak również w protokole przeszukania oskarżonego, podczas którego ujawniono środek odurzający w kieszeni spodni dresowychD. C. (1).
Brak jest podstaw, by kwestionować dokumenty stanowiące dowody w sprawie. Pochodzą od uprawnionych do ich wydania podmiotów, zostały sporządzone w prawem przepisanej formie, są rzetelne i korespondują ze sobą oraz z dowodami osobowymi.

W świetle dokonanej analizy poszczególnych dowodów pod kątem ich wiarygodności, wzajemnej ich konfrontacji, poczynionych w oparciu o nie ustaleń faktycznych sprawstwo oskarżonego co do przypisanych mu czynów nie budzi wątpliwości.
W dniu 3 listopada 2012r. wB.D. C. (1)po uprzednim zastosowaniu przemocy wobecJ. K., polegającej na popchnięciu, zabrał mu w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.o wartości 100 zł oraz kluczyki od samochodu markiC. (...)onr rej. (...)wraz z latarką o wartości 100 zł. Tym samym więc oskarżony swoim działaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 280 §1 k.k.
W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż zamiar zaboru mienia u oskarżonego istniał już w czasie stosowania przez niego przemocy wobec pokrzywdzonego. Oskarżony konsekwentnie, z determinacją dążył do zaboru rzeczy pokrzywdzonemu poprzez użycie wobec niego przemocy. Po popchnięciuJ. K., wyrwał mu z ręki telefon komórkowy, a następnie zabrał kluczyki.
Oskarżony bezpośrednio po kradzieży tych rzeczy, w celu utrzymania się w ich posiadaniu, użył przemocy wobecJ. K., polegającej na dwukrotnym uderzeniu go pięścią w twarz i tym samym dopuścił się czynu z art. 281k.k.
Po ucieczceJ. K.z miejsca zdarzeniaD. C. (1)za pomocą zabranych wcześniej kluczyków uruchomił pozostawiony przez pokrzywdzonego samochód osobowy i wykorzystał go dla przejażdżki, a po wjechaniu do rowu, pozostawił go w stanie uszkodzonym i oddalił się z miejsca zdarzenia, czym zrealizował znamiona przestępstwa zart. 289§2 k.k.
W przypisku każdego z tych czynów oskarżony działał w pełni świadomie, miał zachowaną pełną zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Dopuszczając się wobec pokrzywdzonegoJ. K.przemocy, chciał objąć w swoje posiadanie rzeczy będące jego własnością, a potem utrzymać się w ich posiadaniu i chęć tę konsekwentnie zrealizował. Wykorzystując ucieczkę z miejsca zdarzeniaJ. K., oskarżony również wykorzystał pozostawiony przez niego samochód osobowy do przejażdżki, a po straceniu panowania nad pojazdem i wjechaniu do rowu świadomie pozostawił go tam w uszkodzonym stanie i oddalił się z miejsca zdarzenia.D. C. (1)działał więc za każdym razem umyślnie z zamiarem bezpośrednim.
Sąd przyjął także, iżD. C. (1)w dniu 4 listopada 2012r. wB.posłużył się wobecK. G.nożem w ten sposób, że zamachnął się jego ostrzem w kierunku lewego uda, a następnie zabrał mu telefon komórkowymarki S. (...)model GT-(...)o wartości 890 złotych.
Z uwagi na to, iż oskarżony w trakcie rozboju posługiwał się nożem Sąd zakwalifikował jego czyn jako zbrodnię zart. 280 § 2 k.k.
Ostatni z przypisanych oskarżonemu czynów w punkcie 5 części dyspozytywnej wyroku stanowi czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.D. C. (1)posiadał w dniu 4 listopada 2012r. w kieszeni spodni w szklanej rurce 0, 11 gramów marihuany, a zatem niewielką ilość tego środka odurzającego, przeznaczonego zapewne dla zaspokojenia własnych potrzeb konsumpcyjnych.
Sąd uznał, iż najwyższym stopniem społecznej szkodliwości spośród czynów przypisanychD. C. (1)cechują się przestępstwa rozbojów popełnionych na szkodęK. G.iJ. K.. Oskarżony dopuścił się ich w sposób bardzo zuchwały, pod osłoną nocy, wykorzystując fakt znajomości z pokrzywdzonymi, co bez wątpienia osłabiło ich czujność, ułatwiło mu realizację przestępczych zachowań. W przypadku każdego z opisywanych czynówD. C. (1)działał z niskich pobudek, chcąc się szybko wzbogacić cudzym kosztem. Sąd uznał, iż znacznym stopniem społecznej szkodliwości cechowało się przestępstwo kradzieży rozbójniczej przypisanej oskarżonemu w punkcie 2 wyroku. DziałanieD. C. (1), użyta wobecJ. K.przemoc, była nieadekwatna do postawy, zachowania pokrzywdzonego, który nie przejawiał agresji wobec oskarżonego, wezwał go jedynie do oddania kluczyków od samochodu. Znacznie niższym stopniem społecznej szkodliwości od w/w czynów cechują się przestępstwa przypisane oskarżonemu w punktach 3 i 5 wyroku, polegające na krótkotrwałym użyciu pojazduJ. K.i posiadaniu środka odurzającego w postaci marihuany. Jakkolwiek nie sposób nie wskazać na to, iż w przypadku pierwszego z tych przestępstw działania oskarżonego skutkowały wieloma uszkodzeniami pojazdu. Oskarżony był już wcześniej karany sądownie za przestępstwo przeciwko mieniu.
Sąd jako okoliczność łagodzącą potraktował przyznanie sięD. C. (1)do popełnionych czynów, jak również fakt wyrażenia przez niego skruchy, przeproszenia pokrzywdzonych.
Łącząc wymienione wyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 k.k.iart. 54 k.k., Sąd jako odpowiednią reakcję karną wobecD. C. (1)za czyn zart. 280 § 2 k.k.przypisany mu w punkcie 4 wyroku uznał karę 3 lat pozbawienia wolności, z kolei za czyn zart. 280 § 1 k.kprzypisany mu w punkcie 1 wyroku karę 2 lat pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu kary orzeczone w tym wymiarze, odpowiadające minimum zagrożenia jakie ustawodawca przewidział za w/w przestępstwa, są odpowiednie do społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, uwzględniają także wszystkie okoliczności łagodzące, w szczególności nakaz wynikający zart. 54 § 1 kk.
Wymierzając karę oskarżonemu za czyny z punktu 2 i 3 wyroku, Sąd miał na uwadze przede wszystkim ich niższy stopień społecznej szkodliwości w stosunku do przestępstw rozboju, jak również to, iż miały one niejako wtórny charakter w stosunku do czynu z punktu 1. Mając to na uwadze Sąd wymierzył oskarżonemu za czyn zart. 281 k.k.karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn zart. 289 §2 k.k.karę 1 roku pozbawienia wolności. Wymiar kar wykraczający ponad dolną granicę zagrożeń ustawowych przewidzianych za te przestępstwa będzie odpowiednio dotkliwy dla młodego człowieka, jest w stanie odnieść względem niego cele wychowawcze i zapobiegawcze.
Charakter czynu, zdecydowanie najniższy stopień społecznej szkodliwości cechował czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 5 części dyspozytywnej wyroku. Wynika to przede wszystkim z ilości posiadanego środka odurzającego, jego rodzaju, braku działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wszystko to pozwalało na wymierzenie kary w wysokości 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Z uwagi na skazanie oskarżonego za pięć przestępstw pozostających w zbiegu realnym na kary pozbawienia wolności zachodziły podstawy do orzeczenia kary łącznej. Za najbardziej odpowiednią do okoliczności danej sprawy Sąd uznał zasadę asperacji, czyli częściowej absorpcji i to z przewagą zasady najkorzystniejszej dla oskarżonego. Dlatego orzeczona kara łączna pozbawienia wolności jest znacznie bliższa dolnej jej granicy (najwyższa z kar jednostkowych wynosiła 3 lata pozbawienia wolności). Jeszcze raz trzeba podkreślić te okoliczności, które związane są z dyrektywą wymiaru określoną wart. 54 § 1 kk, która musi mieć znaczenie także dla wymiaru kary łącznej. Trzeba też mieć na uwadze przedmiotowy związek pierwszych trzech przypisanych oskarżonemu czynów, zbliżony czasokres wszystkich przestępstw. Sąd nie zastosował jednak pełnej zasady absorpcji z uwagi na ilość kar podlegających łączeniu. Karą łączną uwzględniającą wszystkie aspekty sprawy, zdaniem Sądu jest kara 4 lat pozbawienia wolności.
Jakkolwiek oskarżonyD. C. (1)jest sprawcą młodocianym, to jednak Sąd nie dostrzegł warunków do zastosowania wobec niego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. U podstaw tego leżałby jedynie jego wiek, albowiem szereg innych okoliczności zdecydowanie się temu sprzeciwia. Oskarżony pomimo swojego młodego wieku, był już karany za czyn zart. 288 §1 k.k.Orzeczona wówczas wobec niego kara 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby nie odniosła pożądanego skutku wychowawczego. Oskarżony nie uczy się, nie pracuje. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż jest on sprawcą niepoprawnym, przekonanym o swojej bezkarności, nastawionym na szybkie i łatwe zdobywanie korzyści majątkowych.
Sąd nie uwzględnił wniosku zgłoszonego przezJ. K.o orzeczenie wobecD. C. (1)obowiązku naprawienia szkody wynikłej z uszkodzenia przez niego samochodu osobowego markiC. (...)onr rej. (...), ponieważ z załączonych do niniejszej sprawy dokumentów w postaci umowy sprzedaży oraz sporządzonej kalkulacji napraw (k. 198 – 203) wynika, iż właścicielem pojazdu oraz osobą, która poniosła koszty związane z jego naprawą jest ojciecJ. K.S. K.i to on był uprawnionym do otrzymania odszkodowania.
Środki odurzające zabezpieczone w toku przeszukania oskarżonego podlegają zgodnie z brzmieniem przepisu art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii obligatoryjnemu przepadkowi.
Oskarżony był w toku postępowania tymczasowo aresztowany, dlatego też zgodnie z jednoznacznym wymogiem zart. 63 § 1 kknależało zaliczyć na poczet orzeczonej wobec niego kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie.
Zgodnie z dyspozycjąart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.- Prawo o adwokaturzeSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.kwotę 1020 złotych oraz dalszą kwotę 234, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej przez nią z urzęduD. C. (1).
W ocenie Sądu zachodzą podstawy do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i opłaty. Za takim wnioskiem przemawia sytuacja osobista i materialna oskarżonego, orzeczona względem niego długoterminowa bezwzględna kara pozbawienia wolności. Wszystko to pozwala na wniosek, że zachodzą w jego przypadku przesłanki zart. 624par.§ 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych.