Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 402/13
Data wyroku: 2013-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Skrzypek, Alicja Podczaska, Ewa Madera
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt

III AUa 402/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lipca 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Roman Skrzypek

Sędziowie:

SSA Alicja Podczaska
SSA Ewa Madera (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy M. Piekiełek

po rozpoznaniu w dniu17 lipca 2013 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuS. C.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału
wR.
od wyrokuSądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia19 lutego 2013 r.sygn. aktIV U 1383/12

z m i e n i a o tyle zaskarżony wyrok, że przyznaje wnioskodawcyS. C.prawo do emerytury od 1 listopada 2012r.

Sygn. akt III AUa 402/13

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.decyzją z 20 sierpnia 2012 roku, przywołując brzmienie przepisówart. 184 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychjak i§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówiłS. C.prawa do emerytury.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że wnioskodawca nie wykazał co najmniej piętnastoletniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wskazując, że do stażu tej pracy nie został zaliczony dowodzony przez odwołującego okres pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych wN.od 7 września 1976 r. do 31 stycznia 1992 r., gdyż przedłożone za ten okres świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przez pracownika archiwum zlikwidowanej Spółdzielni z 1 lutego 2000 r. nie może stanowić środka dowodowego, zaś angaże zalegające w aktach osobowych wnioskodawcy nie zawierają adnotacji, że wykonywana przez niego wówczas praca była pracą w szczególnych warunkach.
W odwołaniu od powyższej decyzjiS. C.zarzucając, że decyzja ta jest dla niego krzywdząca podniósł, iż w zakwestionowanym przez organ rentowy okresie zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych wN.pracował na stanowisku traktorzysty – kierowcy ciągnika i w tym czasie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w wykazie A dziale VIII poz. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. W konkluzji wniósł on o przyznanie prawa do emerytury.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie wyrokiem z 19 lutego 2013 r. zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i przyznałS. C.prawo do emerytury począwszy od 15 sierpnia 2012 r.
Sąd pierwszej instancji ustalił, iżS. C.(ur. (...)) wnioskiem z 7 sierpnia 2012 r. wystąpił do organu rentowego o przyznanie prawa do emerytury. W dniu złożenia wniosku pozostawał w stosunku pracy. Od 1 listopada 2012 r. wnioskodawca nie pracuje. Posiada ogólny staż pracy wynoszący 29 lat 7 m-cy i 28 dni okresów ubezpieczenia. W okresie od 7 września 1976 r. do 31 stycznia 1992 r. pozostawał w zatrudnieniu początkowo w Kółku Rolniczym wJ.N., a następnie w Spółdzielni Kółek Rolniczych wN.na stanowisku traktorzysty – kierowcy ciągnika. We wskazanym okresie odwołujący nie przebywał na urlopie bezpłatnym jak też nie korzystał z zasiłku chorobowego. W trakcie tego zatrudnieniaS. C.pracował jedynie jako kierowca ciągnika. W okresie wiosenno – letnim wykonywał prace polowe jak również transport materiałów na rzecz innych firm. W okresie jesienno – zimowym woził materiały na rzecz firm, które posiadały podpisane umowy na wynajem ciągników od Spółdzielni. Pracę tę wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ustaleń powyższych Sąd dokonał zarówno na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów jak też na podstawie zeznań świadków, którzy w spornym okresie pracowali razem z wnioskodawcą. W tym stanie faktycznym Sąd Okręgowy przyjął, że wykonywana przez odwołującego w spornym okresie praca na stanowisku kierowcy ciągnika stanowiła pracę w szczególnych warunkach, o której mowa w wykazie Adziale VIII poz. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Tym samym przyjął, żeS. C.wykazał staż pracy w warunkach szczególnych wynoszący łącznie 15 lat 4 m-ce i 24 dni. Wobec powyższego stwierdził zasadność wniesionego odwołania i na podstawieart. 47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję przyznając wnioskodawcy prawo do emerytury począwszy od osiągnięcia przez niego 60 roku życia.
Skarżąc powyższy wyrok apelacją organ rentowy zarzucił naruszenieart. 129 ust. 1w zw. zart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychi przepisami rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych
w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przez przyznanie wnioskodawcy prawa do emerytury od daty osiągnięcia 60 roku życia wskazując, że w tej dacie pozostawał on w stosunku pracy, i nie spełniał wszystkich warunków do przyznania emerytury. W uzasadnieniu apelujący naprowadził, iż wnioskodawca dopiero od 1 listopada 2012 r. nie pozostaje w zatrudnieniu, stąd też dopiero z tym dniem mogło zostać przyznane na jego rzecz przedmiotowe świadczenie. W konkluzji apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej daty przyznania prawa do emerytury.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie ustalił i zważył co następuje :

Apelacja pozwanego organu rentowego jest w pełni uzasadniona
i skutkuje wydaniem orzeczenia reformatoryjnego.
Zauważyć należy, iż przedmiotem postępowania jest kwestia uprawnieńS. C.do emerytury w obniżonym wieku z tytułu powoływania się przez niego na spełnienie przesłanek wymienionych wart. 184 i 32 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Przypomnieć należy, że stosownie do treści powołanych przepisów prawo do wcześniejszej emerytury przysługuje ubezpieczonym mężczyznom, po osiągnięciu wieku metrykalnego wynoszącego 60 lat, po wykazaniu, do dnia wejścia w życie ustawy tj. do 1 stycznia 1999 roku, okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 25 lat, w tym, co najmniej piętnastoletniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego lub złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu państwa. Podkreślić należy, że do 31 grudnia 2012 r. warunkiem przyznania prawa do wskazanej emerytury było również, w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem, rozwiązanie stosunku pracy.
Sąd pierwszoinstancyjny uznając, że wnioskodawca spełnia przesłanki przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i przyznał na jego rzecz prawo do dochodzonego świadczenia począwszy od 15 sierpnia 2012 r.
Na etapie postępowania apelacyjnego niespornym było, że wnioskodawca wykazał co najmniej dwudziestopięcioletni okres ubezpieczenia, w tym piętnastoletni staż pracy w szczególnych warunkach, ukończył 60 lat, i nie jest członkiem OFE. Spornym pozostawało natomiast, z jaką datą winien on uzyskać prawo do emerytury. Kwestionując możliwość przyznania wnioskodawcy prawa do świadczenia emerytalnego począwszy od ukończenia przez niego 60 roku życia organ rentowy zarzucił, że w tej dacie wnioskodawca nie spełniał przesłanek przyznania przedmiotowego prawa, gdyż do 31 października 2012 r. pozostawał on w stosunku pracy.
Zarzut ten uznać należało za w pełni uzasadniony. Z zalegającej w aktach kopii świadectwa pracy z 31 października 2012 r. wystawionego przez Dyrektora Liceum Ogólnokształcące im.A. M.wS.wynika, iż w dacie ukończenia przez wnioskodawcę 60 roku życia pozostawał on w stosunku pracy, który został rozwiązany dopiero 31 października 2012 r. (k. 10-11). Tymczasem do 31 grudnia 2012 r. w katalogu przesłanek przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach, był również warunek rozwiązania stosunku pracy, który przestał obowiązywać, na skutek zapisów zawartych w ustawie z 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U.2012.637), dopiero od 1 stycznia 2013 r. Wobec powyższego uznać należało, iż dopiero 1 listopada 2012 r.S. C.spełnił wszystkie przesłanki warunkujące nabycie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym.
Uznając zatem zasadność apelacji tutejszy Sąd dokonał częściowej korekty kontrolowanego rozstrzygnięcia w zakresie wskazanym w sentencji wyroku, a to stosownie doart. 386 §1 kpc.