Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 312/13
Data wyroku: 2013-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: A.Walenta, B.Plewińska
Słowa kluczowe: Usiłowanie, Oszustwo
Podstawa prawna: art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

IX Ka 312/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
22 sierpnia 2013r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w IX Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO B.Plewińska

Sędziowie SO: A.Walenta

L.Gutkowski (spr)
Protokolant: sekr. sąd. K.Kotarska
przy udziale Prok. Prok. Okr. B.Mentel

po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013r. sprawy:
M. P., oskarżonego zart. 13§ 1 kkw zw. zart.286§l kki
art.270§ 1 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart.64§ 1 kk,
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 lutego 2013r.
sygn. akt VIII K 1892/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w pkt I w ten sposób, że w podstawie skaza­nia w miejsceart.270§l kkpowołuje przepisart.297§l kk;

II
w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;

zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych należ­nych za drugą instancję i wydatkami poniesionymi w postępowaniu od­woławczym obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 312/13

UZASADNIENIE
M. P.został oskarżony o to, że:
w dniu 14 czerwca 2012 r. wT., przyul. (...)w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowe KredytowejS.OddziałT., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim przedłożeniu poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach w firmie(...)z siedzibą wR.i wprowadzeniu w błąd przedstawiciela Kasy co do zamiaru spłaty zobowiązania, złożył wniosek o przyznanie pożyczki w wysokości 6.400 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na podjęcie czynności weryfikacyjnych przez pracownika Kasy, czym działał na szkodę Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 lipca 2007 r. do 17 marca 2010 r. kary trzech lat i dwóch miesięcy pozbawienia wolności na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu (sygn. akt VIII K 611/07) z dnia 16 października 2007 r. za czyn zart. 286 § 1 kk
tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiemzdnia 28 lutego 2013 roku (sygn. akt IX Ka 312/13):

I
uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. występku zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to w myślart. 11 § 3 kkpo zastosowaniuart. 14 § 1 kkna podstawieart. 286 § 1 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 230 § 1 kpkzwrócił Urzędowi MiastaT.Wydział Spraw Administracyjnych dokumenty w postaci trzech oryginałów wniosków o wydanie dowodu osobistego na nazwiskoM. P.,

III
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty sądowej i obciążył go wydatkami w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych.

Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego.
Wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego w postaci przepisuart. 297 §1 kkpoprzez jego niezastosowanie i błędne przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpodczas gdy analiza jego czynu prowadzi do wniosku, że wyczerpał on także znamiona czynu zart. 297 §1 kkpozostającego w zbiegu rzeczywistym i zachodzi konieczność zastosowania kumulatywnej kwalifikacji prawnej zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1
kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził przewód sądowy, gromadząc kompletny materiał dowodowy pozwalający na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenia faktyczne poczynione przez sąd meriti nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów, poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, ocena których nie wykazała błędów natury logicznej i faktycznej, byłą zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, znajdując swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Tym nie mniej, zarzut oskarżyciela publicznego polegający na naruszeniu przez Sąd Rejonowy przepisu prawa materialnego pod postaciąart. 297 § 1 kkokazał się zasadny. Sąd I instancji dokonał bowiem błędnej materialno – karnej oceny zachowania oskarżonego poprzez niezasadne przypisanie mu czynu  zart. 270 § 1 kk,
zaś pominięcie w podstawie prawnej skazania przepisuart. 297 § 1 kk.  Zachowanie oskarżonego polegające na przedłożeniu poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu stanowi występek zart. 297 § 1 kka nie-jak przyjął sąd meriti

-

występek zart. 270 §1 kk.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że oskarżony w placówce(...)złożył wniosek o udzielenie mu pożyczki w kwocie 6.400 złotych przedkładając nieprawdziwe zaświadczenie o jego zatrudnieniu w firmie(...), który to dokument miał istotne znaczenie dla udzielenia kredytu. Oskarżony ostatecznie pożyczki nie otrzymał z uwagi na negatywną weryfikację klienta. Materiał sprawy przekonał, że oskarżony składając wniosek o pożyczkę działał ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, gdyż nie miał wcale zamiaru spłacić pożyczki. Oskarżony starając się o pożyczkę nie miał możliwości jej spłaty. Osiągał nieregularne dochody. Poza tym oskarżony

-

z uwagi na swoją trudną sytuację majątkową- nie płaci alimentów na trójkę małoletnich dzieci. Co prawda oskarżony wyjaśniając w sprawie utrzymywał, że zamierzał płacić raty jednakże biorąc pod uwagę jego realne możliwości płatnicze oraz sytuację majątkową, jego zapewnienia należało uznać za gołosłowne. Jeśli zaś chodzi o zaświadczenie o zatrudnieniu to poza sporem pozostaje, że zaświadczenie to potwierdzało nieprawdę co do zatrudnienia oskarżonego w firmie(...)- co oskarżony otwarcie przyznawał, zaś oskarżony przedkładając ów zaświadczenie działał w konkretnym celu tj. by uzyskać dla siebie korzyść majątkową w postaci określonego wsparcia finansowego od instytucji kredytowej.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności zdarzenia, oskarżony popełnił czyn zart. 13 §1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 297 §1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Kwalifikacja czynu oskarżonego również jako występku zart. 270 §1 kkbyła nieuzasadniona albowiem zbieg przepisówart. 297 § 1 kkiart. 270 § 1 kkjest pomijalny. Posłużenie się fałszywym dokumentem przez ubiegającego się o pożyczkę bankową, kredyt lub inne świadczenie wymienione wart. 297 § 1 kk, zostało bowiem uwzględnione w znamionach tego przestępstwa, co przesądza o redukcji wielości ocen opartej na zasadzie konsumpcji (tak w wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 grudnia 2008 r., II AKa 254/08, POSAG 2009/1/120-121). W orzecznictwie i doktrynie jednomyślnie przyjmuje się, że kumulatywną kwalifikację przyjąć należy w przypadku zbieguart. 297 § 1 kkiart. 270 § 1 kk, gdy sprawca działając w celu uzyskania kredytu, pożyczki bankowej, gwarancji kredytowej, dotacji, subwencji lub zamówienia publicznego, używa jako autentycznego dokumentu fałszywego, który sam podrobił. Takie zachowanie sprawcy godzi bowiem w dwa dobra prawne. Stąd też dla oddania całej zawartości bezprawia sprawcy konieczne jest powołanie w podstawie skazania obu przepisów, przy zastosowaniuart. 11 § 2 kk(por. O. Górniok, Prawo karne gospodarcze s. 310).
Biorąc pod uwagę powyższe, jeszcze raz należy podkreślić, że w sytuacji, gdy sprawca ubiegający się o kredyt użył fałszywego lub poświadczającego nieprawdę dokumentu, który został podrobiony, przerobiony lub wystawiony nie przez niego lecz przez osobę trzecią, nie ma podstaw by jego czyn kwalifikować równocześnie jako występek zart. 297§ 1 kkjak i czyn zart. 270 §1 kk. Kumulatywna kwalifikacja prawna przestępstwa zart. 270 § 1 kkjest w takiej sytuacji zbędna. Penalizacją przewidzianą w przepisieart. 297 § 1 kkobjęte zostały już bowiem zachowania polegające na przedstawieniu podrobionego, przerobionego, poświadczającego nieprawdę lub nierzetelnego dokumentu.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w podstawie skazania w miejsceart. 270 §1 kkpowołał przepisart. 279§ 1 kk. W pozostałym zaś zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy bowiem nie zachodziły żadne uchybienia mogące stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze stanowiące podstawę do uchylenia bądź zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.
Zastrzeżeń nie budzi też orzeczenie o karze. Wymierzona oskarżonemu kara została ukształtowana zgodnie z dyrektywami określonymi wart. 53 kk. Kara ta nie jest nadmiernie surowa. Także oceny sądu meriti, który, przyjął, iż w stosunku od oskarżonego nie zachodzą podstawy do warunkowego zawieszenia wymierzonej mu kary, nie sposób kwestionować.
Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkSąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, albowiem przemawia za tym jego sytuacja majątkowa i osobista.