Sąd Apelacyjnyw Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 943/12
Data wyroku: 2013-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Dziczek, Jolanta de Heij-Kaplińska, Małgorzata Rybicka-Pakuła
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 1,3,13 CMR

Sygn. akt I ACa 943/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SA Roman Dziczek (spr.)
Sędzia SA Małgorzata Rybicka - Pakuła

       Sędzia SO (del.) Jolanta de Heij - Kaplińska

Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Baranowska

po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółki akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 12 marca 2012 r.
sygn. akt X GC 129/11

1
oddala apelację;

2
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.na rzecz(...) spółki akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt I ACa 943/12

UZASADNIENIE
Powód– (...) S.A.z siedzibą wW.(dalej –(...)) wnosił o zasądzenie od pozwanej(...) spółki z o.o.wW.(dalej –Spółkalub(...)) kwoty 107 717,89 zł z odsetkami w wysokości 5% rocznie od dnia 25 lutego 2011 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. Wskazał, że był ubezpieczycielem(...) Spółki z o.o.i wypłacił jej dochodzoną kwotę za utracony towar i koszty dodatkowe i że jest uprawniony do roszczenia zwrotnego wobec pozwanego jako przewoźnika w transporcie międzynarodowym, na podstawie art. 17 Konwencji CMR.
W trakcie procesu, wobec dokonanej na rzecz powoda płatności w kwocie 106 921,69 zł cofnął on pozew w zakresie należności głównej domagając się jedynie zasądzenia kwoty 2489,96 zł i 19,20 zł tytułem odsetek w wysokości 5% rocznie za okres 14 lutego 2011 r. do 2 sierpnia 2011 r. od kwoty 106 921,69 zł oraz od kwoty 796,20 zł, za okres od 14 lutego do 8 sierpnia 2011 r.
Strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa kwestionując podstawy swej odpowiedzialności oraz wysokość szkody i jej wypłatę przez powoda uprawnionemu podmiotowi.
Wyrokiem z dnia 12 marca 2012 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie zasądził od pozwanej spółki na rzecz powoda kwotę 2 509,16 zł (I.), umorzył postępowanie w pozostałym zakresie (II.) i orzekł o kosztach postępowania.
Sąd ten ustalił, że w dniu 25 sierpnia 2011 r.T.jako przewoźnik otrzymała zlecenie dokonania transportu towaru należącego do(...) spółki z o.o.(dalej –(...)) zK.doB.w USA. Nabywca nie zapłacił za towar. UbezpieczycielemT.–(...)był(...) S.A., którego następcą prawnym jest powód.
Towar został załadowany na pojazd podwykonawcyA. S.ubezpieczonego w(...) S.A.
W czasie transportu, w dniu 27 sierpnia 2010 r. doszło do wypadku i uszkodzenia przewożonego towaru. Z uwagi na powstałą szkodę powód wypłaciłT.-(...)odszkodowanie za utracony towar oraz koszty dodatkowe ,w łącznej wysokości 107 717,89 zł
W dniu 29 lipca 2011 r.(...) S.A.zdecydowało o wypłacie powodowi kwoty 106 921,69 zł tytułem odszkodowania, aA. S.przekazał na rzecz powoda dalszą kwotę 796,20 zł w dniu 5 sierpnia 2011 r.
Jednocześnie Sąd pierwszej instancji oddalił wnioski dowodowe dotyczące dokumentów złożonych przy pismach z dnia 11 sierpnia i 19 września 2011 r. na podstawieart. 47914§ 2 k.p.c.
W tak ustalonym stanie faktycznym, odwołując się do wskazanej przez powoda podstawy prawnej roszczenia –art. 828 § 1 k.c.i art. 17 ust. 1 Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego (CMR) Sąd Okręgowy uznał, odwołując się także do brzmienia art. 1 ust. 1 tej konwencji, że w sprawie zachodziły podstawy do zastosowania jej przepisów. Wskazał na treść zlecenia transportowego i art. 3 Konwencji; podkreślił, żeA. S.był podwykonawcą, za którego odpowiadał pozwany. Ostatecznie wysokość szkody (kwota główna) nie była kwestionowana przez sprawcę i jego ubezpieczyciela i zastała zapłacona.
Sąd pierwszej instancji nie podzielił stanowiska pozwanej, że wykonywał on funkcję spedytora, uznając je za nieudowodnione (art. 6 k.c.w zw. zart. 232 k.p.c.). Powód natomiast sprostał swemu obowiązkowi wykazując na podstawie zlecenia transportowego, że pozwany był przewoźnikiem w transporcie międzynarodowym.
Sąd uznał też za wykazane, że powód wypłacił odszkodowanie właściwemu podmiotowi (T.-(...)) i że miał roszczenie zwrotne. Wysokość szkody została także ustalona prawidłowo.
Zasądzenie odsetek nastąpiło na podstawie art. 27 ust. 1 CMR, natomiast o umorzeniu postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 355 § 1 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Apelację w części zasądzającej oraz orzekającej o kosztach procesu wniosła strona pozwana zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego -art. 65 § 2 k.c., art. 1 ust. 1, art. 3 i art. 17 ust. 1 Konwencji CMR,art. 794 § 1 i art. 799 k.c., a takżeart. 828 § 1 k.c.oraz prawa procesowego –art. 233, art. 232 k.p.c.iart. 98 k.p.c.
Wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa w całości ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zsadzenie kosztów procesu za obie instancji.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja nie jest uzasadniona.
W oparciu o dowody zebrane w sprawie i niesprekludowane, Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Ta ocena była swobodna (art. 233 § 1 k.p.c.), a nie dowolna i odnosiła się w pierwszym rzędzie do zlecenia transportowego, w którym rola pozwanego została określona na piśmie jako przewoźnika; w tym zleceniu została też powołana konwencja CMR.
Stąd, skoro w apelacji nie zarzucono Sądowi naruszenia przepisów o prekluzji dowodowej, tylko niepsrekludowany materiał dowodowy mógł stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Wbrew zarzutowi apelacji Sąd pierwszej instancji odniósł się do okoliczności skorzystania przez pozwanego zusług (...)i ocenił ten dowód jako niedostateczny do przypisani pozwanemu roli spedytora. Mieściło się do granicach swobodnego sędziowskiego uznania.
Okoliczność zaś posługiwania się podwykonawcami przez przewozie i w świetle CMR nie wpływa na podstawę odpowiedzialności pozwanego.
W konsekwencji powyższego Sąd drugiej instancji uznał, że ostatecznie doszło ostatecznie do prawidłowej wykładni treści umowy w zakresie relewantnym w sprawie, albowiem okoliczność wykonywania transportu międzynarodowego także nie została skutecznie podważona.
Skoro tak, zachodziły podstawy do zastosowania przepisów CMR, w szczególności art. 1, 3 i art. 17 ust. 1.
Wysokość szkody została dostatecznie wykazana; podobnie jak okoliczność jej wypłacenia właściwemu podmiotowi.
Reasumując: nie doszło do naruszenia powołanych w apelacji przepisów prawa materialnego poprzez ich niezastosowanie lub niewłaściwe zastosowanie.
Z tych względów, na podstawieart. 385 k.p.c.Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 i art. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 391 k.p.c.zasądzając na rzecz powoda wynagrodzenie adwokackie w stawce minimalnej.