Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1184/13
Data wyroku: 2014-01-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Chudy, Anna Górczyńska, Dorota Lutostańska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: ar.437§1kpk

Sygn. akt VII Ka 1184/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący:  SSO Dorota Lutostańska
Sędziowie:  SO Anna Górczyńska
SO Magdalena Chudy (spr.)
Protokolant:  st.sekr.sądowy Marzena Wach

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Janusza Płońskiego
po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014r.
sprawy oskarżonegoR. A.o przestępstwo zart. 278§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydziału Karnego
z dnia 25 października 2013r. sygn. akt II K 451/13
orzeka:
I zaskarżony wyrok zmienia w ten tylko sposób, iż uzupełnia podstawę wymiaru wobec oskarżonego kary oart.58§3kk,
II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Giżycku wyrokiem z dnia 25 października 2013r., sygn. akt IIK451/13 w sprawieR. A.oskarżonego o to, że: w nocy 19 na 20 kwietnia 2013 r. w miejscowościB.z nieogrodzonej posesji dokonała zaboru w celu przywłaszczenia resora autobusumarki A. (...)o wartości 1200 zł na szkodęK. Z., tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

orzekł:

I
uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie. 278§ 1 k.k.w zw. zart. 34 § 1 i 2 k.k.iart. 35 § 1 k.k.skazał go na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podsatwieart. 2 ust 2zw zw.ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973r.o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. nr 49, poz. 223 z 1983r. z późniejszymi zmianami) iart.627kpkzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł tytułem opłaty sądowej oraz obciążył go kosztami postępowania w sprawie w kwocie 90 zł.

Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze. Apelujący wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego-art. 58§3 k.k.polegającą na pomięciu tego przepisu w podstawie wymiaru wobec oskarżonego kary 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie podczas, gdyart.278§1kkni przewiduje sankcji ograniczenia wolności i taką karę można orzec powołując przy podstawie wymiaru karyart.58§3kk.
W oparciu o powyższy zarzut apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoR. A.przy zastosowaniuart. 58 § 3 k.k.kary 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
Zauważyć bowiem należy, że Sąd I instancji uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu przyjął, iż stanowi on występek zart. 278 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 34 § 1 i 2 k.k.iart. 35 § 1 k.k.skazał oskarżonego na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin. Jako podstawę wymiaru Sąd I instancji wskazał przepisart. 278 § 1kk., nie przewidujący jednak jako sankcji za ten czyn kary ograniczenia wolności, a jedynie karę pozbawienia wolności. Sąd decydując się na modyfikację ustawowego zagrożenia przewidzianego w przepisie stanowiącym podstawę skazania, powinien stosowaćart. 58 § 3 k.k.Przywołany przepis stanowi, że jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nie przekraczającą 5 lat, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny. Cytowany przepis stwarza sądowi możliwość przejścia na karę nieizolacyjną nawet wówczas, gdy nie jest ona przewidziana w ustawowym zagrożeniu za dany typ czynu zabronionego, jeżeli wymagają tego ogólne lub szczególne zasady i dyrektywy wymiaru kary .
W takiej sytuacji podstawa wymiaru kary powinna jednak uwzględniać przepisart. 58 § 3 k.k.
Marginesowo należy dodać, iż uchybienie powyższe dostrzegł także Sąd Rejonowy, przyznając ten fakt w uzasadnieniu wyroku.
W tym stanie rzeczy podzielając wywody apelacji zaskarżony wyrok wymagał dokonania stosownej korekty poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary orzeczonej w pkt I o treśćart. 58 § 3 k.k.W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy wyrok jako słuszny utrzymał w mocy. (art. 437 § 1 i 2 k.p.k.).
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624 §1 k.p.k.w zw. z art.17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 opłatach w sprawach karnych (Dz.U nr.49 poz.223 z 1983 r. z poźn. Zm ) mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową oskarżonego, jak również okoliczność, iż konieczność skorygowania wyroku wynikła z dość oczywistej omyłki sądu.