Sąd Okręgowy w Suwałkach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 91/13
Data wyroku: 2013-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Poniatowska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 61 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt III U 91/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2013r.

Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Danuta Poniatowska

Protokolant:

sekr. sądowy Beata Dzienis

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013r. w Suwałkach

sprawyK. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
w związku z odwołaniemK. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 17 grudnia 2012 r. znak(...)

oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 17.12.2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO., powołując się na przepisyustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 153 poz.1227 ze zm.) odmówiłK. K.prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z uwagi na brak stwierdzonej całkowitej niezdolności do pracy.
W odwołaniuK. K.domagała się jej zmiany i przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezgodności do pracy. W tym zakresie powołała się na zły stan zdrowia, który utrudnia jej codzienne funkcjonowanie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji.

Sąd ustalił, co następuje:

K. K.(ur. (...)) od 25.12.1999r. do 31.01.2020r. była uprawniona do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy a od 01.02.2002r. do 31.01.2014r. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
W dniu 18.10.2012r. odwołująca wystąpiła z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 21.02.2012r. przyznano jej prawo do renty z tytułu częściowej niezgodności do pracy do 31.01.2014r.
Lekarz orzecznik oraz komisja lekarska ZUS nie stwierdzili u odwołującej całkowitej niezdolności do pracy.
Sąd poczynił ustalenia, co do aktualnego stanu zdrowia wnioskodawczyni, dopuszczając na tę okoliczność dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych odpowiednich specjalności, mając na uwadze rodzaj rozpoznanych u niej schorzeń. Biegli zostali zobowiązani do wypowiedzenia się czy odwołująca jest całkowicie czy też częściowo niezdolna do pracy oraz czy jest to niezdolność stała czy okresowa.
Biegli lekarze sądowi z zakresu psychiatrii, psychologii, neurologii i gastrologii przed wydaniem opinii zapoznali się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją medyczną oraz przeprowadzili badanie wnioskodawczyni. Rozpoznali u niej schorzenia psychiatryczne, gastrologiczne, kardiologiczne oraz neurologiczne i zaopiniowali, iż ich przebieg i zaawansowanie powodują u niej częściową niezdolność do pracy, która ma charakter okresowy i trwać będzie do końca stycznia 2014r. Biegli wskazali na stabilizację stanu zdrowia odwołującej na poziomie częściowej niezdolności do pracy. Podstawę tej niezdolności stanowią schorzenia o podłożu psychiatrycznym.

Sąd zważył, co następuje:

Jak stanowiart. 61 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 153 poz.1227 ze zm.) prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.
Odwołująca nadal legitymuje się prawem do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Domagała się natomiast uznania jej za całkowicie niezdolną do pracy.
Jak stanowi art. 12 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS niezdolność do pracy powoduje utratę zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje jej odzywania po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust. 2 art. 12), natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust.3).
Ocena następuje w oparciu o przesłanki wyrażone w art. 13 ust.1 ustawy, a są nimi: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji oraz możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowości przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
Kwestię całkowitej niezdolności do pracy Sąd rozważył bazując przede wszystkim na opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu schorzeń, na które cierpi wnioskodawczyni. Biegli nie stwierdzili, jak domagała się tego odwołująca, aby jej obecny stan zdrowia czynił ją całkowicie niezdolną do pracy. Opinia była jednoznaczna w zakresie rozpoznanych schorzeń oraz istnienia dalszej okresowej częściowej niezdolności do pracy. Konkluzje opinii są zgodne, stanowcze i jednoznaczne. Sąd uznał ją za wiarygodny dowód w sprawie i uwzględnił w całości zawarte w niej wnioski.
Odwołująca nie przedstawiła merytorycznych zarzutów, co do rozpoznaniai konkluzji opinii, a subiektywne odczucia nie stanowią podstawy do uwzględnienia odwołania. Przy ocenie niezdolności do pracy o tej niezdolności nie przesądza wyłącznie ocena medyczna stwierdzająca występowanie określonych jednostek chorobowych i ich wpływ na funkcjonowanie organizmu człowieka, tylko decydujące znaczenie ma ocena prawna dokonana w oparciu o okoliczności natury medyczneji okoliczności innej natury, w tym zwłaszcza poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (tak Sąd Najwyższyw uzasadnieniu wyroku z dnia 24.08.2010r. sygn.I.UK.64/10, LEX 653663).
W związku z powyższym, na podstawieart. 47714§1 kpcorzeczono,jak w sentencji.
mt

(...)

(...)

(...)
(...)
(...)

(...)