Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1351/12
Data wyroku: 2013-11-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 1351/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 listopada 2013 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik
po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaM. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 5 października 2012 roku nr(...)
w sprawieM. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

1
oddala odwołanie;

2
przyznaje do Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Tarnowie na rzecz adwokataA. S.– Kancelaria Adwokacka wT.kwotę 73,80 zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej odwołującej się z urzędu.

Sygn. akt IV U 1351/12

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 4 listopada 2013 r.
Decyzją z dnia 05.10.2012 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12.1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153,poz. 1227 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)nr 883/2004 z dnia 29.04.2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1), odmówiłM. R.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ komisja lekarska ZUSw orzeczeniu z dnia 27.09.2012 r. stwierdziła, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.
W odwołaniu od tej decyzjiM. R.domagała się jej zmianyi przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, ponieważ pobierała już rentę,a stan jej zdrowia nie uległ poprawie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowywniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeM. R.,urodzona (...), ukończyła technikum ekonomiczne. Pracowała jako pomoc dentystyczna, statystyk medyczny, kasjer, magazynier, księgowa, nauczyciel wychowania przedszkolnego, kierownik administracyjno- finansowy, inspektora ds. finansowo- księgowych, specjalista ds. księgowości, inspektor miejski, specjalista ds. księgowości, pracownik administracyjno- księgowy, sprzedawca, ostatnio zaś prowadziła sklep.
Od 28.02.1977 r. do 30.10.1978 r. ubezpieczona pobierała rentę według III grupy inwalidów, zaś od 01.10.2008 r. do 31.08.2011 r. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
W dniu 08.06.2011 r. odwołująca wystąpiła do organu rentowego z wnioskiemo ponowne przyznanie jej prawa do tego świadczenia.
W orzeczeniu z dnia 05.09.2012 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy. Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do komisji lekarskiej ZUS, która w orzeczeniu z dnia 27.09.2012 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez lekarza orzecznika.
Na tej podstawie, zaskarżoną decyzją z dnia 05.10.2012 r.(...) OddziałwT.odmówiłM. R.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
(okoliczności bezsporne)
Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
U odwołującej zdiagnozowano:

-

przebyte w 2007 r. stłuczenie mózgu,

przebyte w 2007 r. złamanie żeber 5,6,8,9,11 po stronie lewej,

zanik korowy mózgu,

torbiel pajęczynówki w prawym środkowym dole czaszki,

zmiany zwyrodnieniowo- zapalne barku lewego,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego z dyskopatią C6-C7,

zespół bólowy kręgosłupa szyjnego,

zespół bólowy barku lewego,

zawroty głowy,

niedomykalność mitralną,

zaburzenia funkcji psychicznych o nieokreślonym charakterze.

Odwołująca nie jest niezdolna do pracy.
Stan neurologiczny badanej jest prawidłowy. Nie stwierdza się u niej objawów porażennych. Sprawność funkcji chodu, mowy i kończyn jest zachowana.
Dyskopatia szyjna nie powoduje konfliktu z korzeniami nerwów szyjnych. Odruchy głębokie są zachowane, objawy zanikowe i rozciągowe nieopisywane.
Ruchomość kręgosłupa jest co prawda ograniczona (podobnie w zakresie stawów ramion), jednak ograniczenie to nie jest znaczne i nie czyni odwołującej osobą niezdolną do pracy.
Układ krążenia u opiniowanej jest wydolny. Badanie echo serca potwierdziło obecność niedomykalności zastawki mitralnej, ale patologia ta nie powoduje istotnych zaburzeń hemodynamicznych. Układ krążenia obwodowego jest niezaburzony.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 04.06.2013 r.- k. 59-62,

U odwołującej rozpoznano ponadto:

-

objawy psychopatologiczne.

Wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.
Rozpoznane objawy psychopatologiczne mają łagodne nasilenie oraz subiektywny charakter. Pozostają na poziomie nerwicowym. Zaostrzają się reaktywnie w związku z trudną sytuacją orzeczniczą, nie powodując znacznego ograniczenia sprawności organizmu i nie czynią badanej niezdolną do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 20.09.2013 r.- k. 82-84,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa oraz psychiatry albowiem opinie te sporządzone zostały w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonej oraz bardzo szczegółowej i wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występującychu wnioskodawczyni jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonych badań, co czyni opinie wewnętrznie spójne, logiczne i kompletne. Opinie w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazują stan zdrowia odwołującej i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonychu niej schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskich odnośnie zdolności ubezpieczonej do pracy zarobkowej.
Opinie biegłych sądowych zostały zakwestionowane przez pełnomocnika odwołującej, który podniósł, że nie są kompletne- w szczególności, jeżeli chodzio schorzenia neurologiczne, gdyż nie uwzględniają faktu okresowych utrat przytomnościu wnioskodawczyni.
Zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż nie nasuwały wątpliwości zarówno fachowość biegłych sądowych, jak i rzetelność przeprowadzonych przez nich badań. Opinie w sposób przejrzysty obrazują stan zdrowia ubezpieczonej i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonychu niej schorzeń na zdolność do pracy. Odpowiadają też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie badań odwołującej, które przeprowadzone zostały dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami, oraz analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach organu rentowego, w tym wyników badań specjalistycznych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. Wydane w sprawie opinie są pełne, jasne i poprawne metodologicznie. W szczególności wydający je specjaliści dokonali oceny stanu zdrowia wnioskodawczyni z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycją art. 12 ustawyz dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS- wyraźnie wskazując, że opiniowana pomimo stwierdzonych u niej schorzeń nie jest niezdolna do pracy. W szczególności biegli sądowi w sposób pełny opisali stan neurologiczny badanej, stwierdzając, że jest on prawidłowy. Jak podali, u opiniowanej nie występują objawy porażenne, a sprawność funkcji chodu, mowy i kończyn jest zachowana, dyskopatia szyjna nie powoduje konfliktuz korzeniami nerwów szyjnych, odruchy głębokie są zachowane, a objawy zanikowei rozciągowe nieopisywane. Analizując wyniki badań specjalistycznych biegli uwzględnili fakt występowania u odwołującej zawrotów głowy (takiego też dokonali rozpoznania)i innych dolegliwości mogących świadczyć, biorąc pod uwagę rodzaj rozpoznanych u badanej schorzeń i jej wiek, również o chwilowych utratach przytomności, mimo, iż objawu takiego biegli wyraźnie nie wymienili. Z drugiej strony pamiętać trzeba, że utrata przytomności może mieć różne źródło i niekoniecznie należy ją wiązać z doznanymi przez ubezpieczoną urazami czy innym poważnym schorzeniem. Okoliczność więc, że u wnioskodawczyni występują chwilowe utraty przytomności w sytuacji, gdy biegli nie stwierdzili żadnej patologii mogącej wywoływać taki objaw, przez sam tylko fakt występowania, nie może świadczyćo niezdolności do pracy zarobkowej. W opinii sądowo- psychiatrycznej biegły psychiatra wyraźnie zaznaczył (w części opisowej), że u opiniowanej obserwuje się prawidłową orientację, uwagę, koncentrację, pamięć, pojmowanie, tok myślenia, bogate słownictwo, analizę przyczynowo- skutkową, umiejętność analizowania, porównywania, zestawiania, wyciągania wniosków i interpretację rzeczywistości. Jak wskazał, badana nie prezentuje cech istotnego osłabienia pamięci i myślenia w sposób zaburzający podstawowe, codzienne czynności. Nie obserwuje się u niej istotnych zaburzeń pamięci świeżej i dawnej, uwagii koncentracji. Taki opis stanu zdrowia odwołującej świadczy więc o tym, że ewentualne okresowe utraty przytomności nie niosą ze sobą negatywnych następstw, w szczególności takich, które ograniczałyby sprawność jej organizmu w stopniu znacznym, powodującym częściową niezdolność do pracy. Co więcej, równie dobrze może też świadczyć o tym, żeu wnioskodawczyni okresowe utraty przytomności w ogóle nie mają miejsca. Wszak zauważyć należy, że pełnomocnik ubezpieczonej poza twierdzeniem o tym, że u jego mocodawczyni taki objaw występuje nie przedłożył żadnego dowodu okoliczność tę potwierdzającego. W tym miejscu podkreślić jedynie należy, że nie każda choroba powoduje niezdolność do pracy (nawet częściową), a jedynie taka, która niesie ze sobą naruszenie sprawności organizmu w stopniu znacznym, uniemożliwiającym wykonywanie pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Te zaś w przypadku ubezpieczonej są różnorakie. Trzeba bowiem pamiętać, że na przestrzeni całego swojego życia odwołująca pracowała jako pomoc dentystyczna, statystyk medyczny, kasjer, magazynier, księgowa, nauczyciel wychowania przedszkolnego, kierownik administracyjno- finansowy, inspektords. finansowo- księgowych, specjalista ds. księgowości, inspektor miejski, specjalistads. księgowości, pracownik administracyjno- księgowy, sprzedawca, a ostatnio prowadziła sklep. Z całą pewnością więc występujące u niej dolegliwości w ich obecnym stopniu nasilenia nie stanowią przeszkody do podjęcia pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii z dnia: 04.06.2013 r. i 20.09.2013 r., ocenionych pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w nich wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:
Odwołanie od decyzji ZUS Oddział wT.z dnia 05.10.2012 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lubz urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie do treści art. 57 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanych w niniejszej sprawie opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa oraz psychiatry, odwołująca, pomimo stwierdzonych u niej schorzeń w postaci: stłuczenia mózgu (2007 r.); złamania żeber 5,6,8,9,11 po stronie lewej (2007 r.); zaniku korowego mózgu; torbieli pajęczynówkiw prawym środkowym dole czaszki; zmian zwyrodnieniowo- zapalnych barku lewego; zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa szyjnego z dyskopatią C6-C7; zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego; zespołu bólowego barku lewego; zawrotów głowy; niedomykalności mitralnej oraz objawów psychopatologicznych, nie jest osobą niezdolną do pracy. Stan neurologiczny ubezpieczonej jest prawidłowy. Nie stwierdza się u niej objawów porażennych. Sprawność funkcji chodu, mowy, kończyn jest zachowana. Dyskopatia szyjna nie powoduje konfliktuz korzeniami nerwów szyjnych. Odruchy głębokie są zachowane, objawy zanikowei rozciągowe nieopisywane. Ograniczenie ruchomości kręgosłupa nie jest znaczne i nie narusza sprawności organizmu ubezpieczonej w stopniu znacznym. Układ krążenia jest wydolny. Rozpoznane objawy psychopatologiczne mają łagodne nasilenie oraz subiektywny charakter. Pozostają na poziomie nerwicowym. Zaostrzają się reaktywnie w związku z trudną sytuacją orzeczniczą, nie powodując znacznego ograniczenia sprawności organizmu odwołującej.
Skoro więc zaskarżona przez odwołującą decyzja ZUS Oddział wT.z dnia05.10.2012 r. była zasadna, jej odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 57 ust. 1-2 i art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Procesową przesłankę rozstrzygnięcia stanowił przepisart. 47714§ 1 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego odwołującej (kosztach pomocy prawnej udzielonej odwołującej z urzędu) Sąd orzekł na podstawie § 12 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 3 i § 19 Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).