Sąd Apelacyjny w Poznaniu
I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: I ACz 1346/13
Data wyroku: 2013-08-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Mariola Głowacka, Bogdan Wysocki, Marek Górecki
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 200 par.1 kpc

Sygn. akt I ACz 1346/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 sierpnia 2013r

Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny

w następującym składzie:

Przewodniczący: SSA Bogdan Wysocki (spr.)
SSA Mariola Głowacka
SSA Marek Górecki
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 sierpnia 2013r
sprawy z powództwaI. W.
przeciwkoH. B.iP. B.
o ochronę dóbr osobistych
na skutek zażalenia powódki
od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2013r
w sprawie o sygn. XIV C 300/13

postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie

    /-/ M. Głowacka /-/ B. Wysocki /-/ M. Górecki

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem sąd I instancji stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Trzciance „ w celu rozpoznania sprawy w postępowaniu karnym wraz ze zgłoszonym powództwem adhezyjnym”.
W uzasadnieniu tego orzeczenia sąd wskazał, że powódka wystąpiła przeciwko pozwanym z powództwem o ochronę dóbr osobistych, żądając publikacji przeprosin i zasądzenia na jej rzecz zadośćuczynienia.
Przed nadaniem sprawie biegu powódka zażądała dodatkowo wymierzenia pozwanym kar przewidzianychkodeksem karnymza czyn zart. 190a kk.
Oznacza to, zdaniem Sądu Okręgowego, że powódka domaga się w istocie wszczęcia przeciwko pozwanym postępowania karnego, a zgłoszone przez nią roszczenia należy uznać za powództwo adhezyjne, podlegające rozpoznaniu w postępowaniu karnym.
Z kolei właściwym miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy o przestępstwo zart. 199a kodeksu karnegojest Sąd Rejonowy w Trzciance.
W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o rozpoznanie jej roszczeń przez Sąd Okręgowy.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne, albowiem zaskarżone postanowienie nie znajduje podstaw faktycznych i prawnych.
Nie ma jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, aby wolą powódki było przekazanie zgłoszonych roszczeń cywilnych do rozpoznania w postępowaniu karnym, w trybie, o jakim mowa w przepisachart. 62 - 70 kpk. Przeciwnie, w kolejnych pismach procesowych, w tym w zażaleniu, domaga się ona wyraźnie pilnego rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy.
Jest to o tyle oczywiste, że nie ma jednocześnie podstaw do przyjęcia, aby toczyło się jakiekolwiek postępowanie karne, w którym powódka występowałaby w charakterze pokrzywdzonej działaniami pozwanych.
Nawet jednak, gdyby takie postępowanie było w toku, to sąd cywilny nie mógłby z urzędu przekazać zgłoszonych przez pokrzywdzonego roszczeń o charakterze cywilnoprawnym do rozpoznania w postępowaniu karnym jako powództwo adhezyjne.
Inną rzeczą jest, że aktualnie Sąd Rejonowy w Trzciance nie byłby właściwy także do rozpoznania wniosku powódki o ukaranie pozwanych za przestępstwo zart. 190a § 1 kk.
Stosownie bowiem do przepisuart. 190a § 4 kkściganie tego przestępstwa następujena wniosekpokrzywdzonego.
Oznacza to, że, po ewentualnym zgłoszeniu takiego wniosku, postępowanie karne toczyłoby się z urzędu (art. 12 § 1 zd. 1 kpk) a sąd mógłby rozpoznać sprawę jedynie po wniesieniu aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego.(art. 331 § 1 kpk).
W tej sytuacji, o ile powódka w dalszym ciągu domagałaby się „ukarania” pozwanych za przestępstwo zart. 190a kk, sąd winien udzielić jej odpowiednich wskazówek co do obowiązującej w tym względzie procedury (art. 5 kpc,art. 212 § 2 kpc) bądź też wprost przekazać wniosek o ściganie organowi uprawnionemu do jego przyjęcia.
Z tych przyczyn na podstawie przepisówart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcSąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.

      /-/ M. Głowacka /-/ B. Wysocki /-/ M. Górecki