Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 426/13
Data wyroku: 2013-07-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Wasilewski –
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 178a§1 kk

Sygn. akt VIII Ka 426/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lipca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
PrzewodniczącySSO Przemysław Wasilewski – spr.
Protokolant Agnieszka Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Wiesławy Sawośko-Grębowskiej
po rozpoznaniu w dniach 04 lipca i 24 lipca 2013 roku
sprawyK. P.
oskarżonego o czyn zart. 178 a § 1 k.k.;
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 06 marca 2013 roku, sygnatura akt XV K 1837/12

I
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

A
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jeden) roku;

B
na podstawieart. 63 § 2 k.k.na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 08 grudnia 2012 roku do dnia 22 marca 2013 roku,

C
na podstawieart. 43 § 1 k.k.nakłada na oskarżonego obowiązek

zwrotu prawa jazdy do właściwego Wydziału Komunikacji ,

II
W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za

postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
K. P.został oskarżony o to, że:
w dniu 18 listopada 2012 roku o godz. 7:50 w(...)naulicy (...)prowadził pojazd mechaniczny marki(...)onr rej. (...)(...)będąc w stanie nietrzeźwości, posiadając w I badaniu: 0,29 mg/dm3(0,609 promila) i w II badaniu 0,31 mg/dm3(0,651 promila) alkoholu w wydychanym powietrzu,
to jest o czyn zart. 178 a § 1 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt XV K 1837/12 na mocyart. 66 § 1 i 2 k.k.,art. 67 § 1 k.k.postępowanie wobec oskarżonegoK. P.warunkowo umorzono na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok.
Na mocyart. 67 § 3 k.k.orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięciuset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty i obciążono go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych.
Na zasadzieart. 444 k.p.k.iart. 425 § 1 i 2 k.p.k.apelację od powyższego orzeczenia wniósł prokurator, zaskarżając powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonegoK. P.w zakresie nie orzeczenia środka probacyjnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Na zasadzieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 4 k.p.k.skarżący orzeczeniu temu zarzucił niesłuszne niezastosowanie wobec oskarżonegoK. P.środka probacyjnego w postaci zakaz uprowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w sytuacji gdy zachowanie oskarżonego dowiodło, iż stanowi on istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze orzeczenia oraz powszechność i nagminność tego rodzaju przestępstw przemawiały za orzeczeniem wobec oskarżonego takiego środka.
Na zasadzieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobecK. P.zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja rzecznika oskarżenia okazała się zasadna i skutkowała zmianą zaskarżonego orzeczenia i orzeczeniem wobecK. P.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.
Na wstępie należy przede wszystkim stwierdzić, iż Sąd I Instancji w oparciu o właściwie przeanalizowany i oceniony materiał dowodowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, a na ich podstawie wywiódł prawidłowe wnioski, co do sprawstwa i winy oskarżonegoK. P.w zakresie zarzucanego i przypisanego mu czynu. Należy podkreślić, że Sąd Rejonowy dokonał właściwej analizy wszystkich ujawnionych w sprawie dowodów, ocenił je zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczeniem życiowym. Z uwagi na brak zastrzeżeń apelującego, co do poczynionych ustaleń faktycznych (w zakresie sprawstwa oskarżonego), bardziej szczegółowa analiza wyroku w tym zakresie jest bezcelowa. Tym bardziej, że powyższa część pisemnych motywów orzeczenia została w całości podzielona przez Sąd Odwoławczy.
Na pełną aprobatę w ocenie Sądu Okręgowego zasługiwał wniosek prokuratora, w którym sugerował potrzebę zastosowania w stosunku do oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Wprawdzie oskarżonyK. P.złamał zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym po raz pierwszy, jednakże biorąc pod uwagę stan jego nietrzeźwości (I - badanie 0,29 mg/dm3, II - badanie 0,31 mg/dm3) oraz fakt, że zdecydował się wsiąść i prowadzić samochód w godzinach porannych naulicy (...), w dzień w którym odbywa się giełda samochodów i kiedy ruch jest znaczny pozwala uznać, iż prowadzenie przez niego pojazdu mechanicznego zagraża bezpieczeństwu w ruchu lądowym.
Zgodzić się należy z rzecznikiem oskarżenia, że zagrożenie jakie powodował na bardzo uczęszczanej trasie nie było iluzoryczne, ale jak najbardziej realne, tym bardziej, że oskarżony prowadził pojazd w dniu 18 listopada 2012 r. zatem w dniu, w którym przeważnie warunki pogodowe wymagają od kierowcy skupienia i uwagi. Faktem jest, że sytuacja życiowa i zawodowa oskarżonego znaczenie się pogorszy w sytuacji utraty przez niego prawa jazdy na okres 1 roku. Nie należy jednak zapominać, że jest to konsekwencja jego niezgodnego z prawem zachowania.
Zgodnie z uregulowaniem zawartym wart. 67 § 3 k.k.umarzając warunkowo postępowanie karne,sąd może orzeczakaz prowadzenia pojazdów, wymieniony wart. 39 pkt 3 k.k., do lat 2. Zgodnie zart. 42 § 2 k.k.sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego wart. 173, 174 lub 177. Analizując zakres obu przepisów nie ulega wątpliwościom, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w sytuacji, w której postępowanie karne zostaje warunkowo umorzone, pozostaje fakultatywny. Przepisart. 67 § 3in finek.k.jest bowiem w zakresie orzekania tego środka karnego przepisem szczególnym w stosunku doart. 42 § 2 k.k.i wyłącza stosowanie tego ostatniego w zakresie przez siebie objętym, a więc przy warunkowym umorzeniu postępowania(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2002 r., I KZP 33/01, OSNKW 2002, nr 3-4, poz. 15).
Nie zmienia to jednocześnie tego, że w ocenie Sądu Okręgowego zachowanie oskarżonegoK. P.uzasadnia zastosowanie w stosunku do niego tego środka karnego, aby wzbudzić refleksję w oskarżonym, co do własnego postępowania w przyszłości. Będzie stanowić dla niego dodatkową represję i dolegliwość, która w ocenie Sądu Okręgowego nie przekroczy stopnia jego winy i będzie sprawiedliwą reakcją na złamanie przez oskarżonego norm prawnych. Środek ten ponadto wyeliminuje oskarżonego z grona uczestników ruchu na okres jednego roku i zapewni bezpieczeństwo w komunikacji.
Mając na uwadze powyższe, stosownie do treśćart. 437 § 1 k.p.k.Sąd Okręgowy zmienił orzeczenie Sądu I Instancji w ten sposób, że na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 42 § 2 k.k.orzekł wobecK. P.zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.
Na podstawieart. 63 § 2 k.k.zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 grudnia 2012 do dnia 22 marca 2013 r. Z informacji nadesłanej ze Starostwa Powiatowego Wydział Komunikacji w(...)(k. 70) wynikało, że w dniu 22 marca 2013 r. zwrócono mu prawo jazdy, zaś zatrzymano je w dniu 8 grudnia 2012 r. (k.7-8).
Na podstawie zaśart. 43 § 1 k.k.nałożono na oskarżonegoK. P.obowiązek zwrotu prawa jazdy do właściwego Wydziału Komunikacji, w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżony wyrok w mocy.
Na mocyart. 624 § 1 k.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, iż przemawiają za tym zasady słuszności.