Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 363/13
Data wyroku: 2013-06-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Tomasz Korzeń

Sygnatura akt VI U 363/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń
Protokolant stażystaM. W.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2013 roku
sprawy z odwołaniaZ. S.
od decyzji z dnia 14 marca 2013 roku znak(...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.
o przyznanie emerytury

oddala odwołanie.

VI U 363/13 UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 marca 2013 r. - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.ZUS odmówił przyznaniaZ. S.prawa do emerytury.
Z. S.wniósł o zmianę decyzji i przyznanie emerytury. Podniósł, iż spełnia wszystkie przewidziane prawem warunki do nabycia emerytury. Przez cały okres zatrudnienia w(...) SA. tj. od 25 listopada 1986 roku do 31 grudnia 2002 roku wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A dział VIII poz. 1 stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzetj. ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe oraz przeładunek materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie na stanowisku - robotnik transportowy -wymienionym w wykazie A dział VIII poz. 1 pkt 2, stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 roku w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego, na których są wykonywane prace szczególnych warunkach, uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę lub rentę. ( Dz. Urz. Nr 4 z dnia 7 sierpnia 1987 r., nr 4 poz. 6). Powyższa okoliczność wynika wprost ze świadectwa pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 16 czerwca 2008 roku. Ubezpieczony wskazuje, iż w przedmiotowym świadectwie błędnie wskazano jedynie okres pracy w szczególnych warunkach albowiem wykonywał on ww. prace nieprzerwanie przez cały okres zatrudnienia tj. od dnia 25 listopada 1986 roku do momentu zakończenia stosunku pracy w dniu 31 lipca 2002 roku. W trakcie zatrudnienia ubezpieczony nie wykonywał innych prac, nie miał zmienianego angażu pracy. Ubezpieczony pracował na wózkach spalinowych typu RAK, praca trwała 8 godzin, często pracował on po godzinach. Ubezpieczony przewoził przez cały czas artykuły pyliste, żrące, celulozę.
Organ rentowywniósł o oddalenie odwołania, podnosząc iż wnioskodawca nie wykazał 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Decyzją z dnia 08.04.2013r. pozwany zmienił decyzję z dnia 14.03.2013r. w części dotyczącej ogólnego stażu pracy, stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach oraz urlopu bezpłatnego.

Sąd ustalił co następuje:

Z. S.urodził się 20.12.1952r.
18.02.2013r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Pozwany uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. okres ubezpieczenia wynoszący: 25 lat, 2 miesiące i 29 dni, w tym 8 lat, 3 miesiące i 19 dni okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach (do 31.12.1986 r.(bezsporne)
Od 25.11.1986 r. do 31.07.2002 r. wnioskodawca pracował wK.Zakładach (...)(obecnie(...) SA) wK.. Zatrudniony został jako robotnik transportowy. OD 1.01.1987 pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca wózka spalinowego. Przewoził bele celulozy i arkusze celulozy. Wnioskodawca zatrudniony był w Dziele Celulozowni. Sporadycznie pracował przy przewożeniu substancji chemicznych, jako kierowca ciągnika, pomocnik w warzelni.
Korzystał z urlopów bezpłatnych: od 12 do 28.02.1993r. oraz 26.11.1994r.
dowód:  świadectwa pracy k. 8, 9 t. a.e.
dokumenty osobowe k. 20-133
zeznania świadków:A. F.,M. P.k. 134
zeznania wnioskodawcy k. 134

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie zart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153 poz. 1227 ze zm., dalej jako: ustawa), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
2. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W art. 32 ustawy określono zasady ustalania prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Zgodnie z tym artykułem, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Warunki wymagane do uzyskania prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymienione są wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Rodzaje prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie może uprawniać do emerytury wcześniejszej, wymienione są w wykazach A i B stanowiących załączniki do rozporządzenia.
Emerytura wcześniejsza przysługuje na zasadach określonych w § 4 rozporządzenia w przypadku udowodnienia udowodni co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej w ramach stosunku pracy. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia przy ustalaniu okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze uwzględnia się jedynie te okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W niniejszej sprawie zadanie Sądu sprowadzało się rozstrzygnięcia spornej między stronami kwestii dotyczącej spełnienia przez ubezpieczonego warunku przyznania wcześniejszej emerytury w postaci wykonywania stale, w pełnym wymiarze czasu pracy zatrudnienia w okresie 15 lat w warunkach szczególnych przed 1 stycznia 1999 r. Pozostałe warunki nie były kwestionowane.
Na okoliczność pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych, Sąd przesłuchał samego wnioskodawcę, świadków oraz przeprowadził dowód z dokumentów osobowych.
W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na ustaleni, iż wnioskodawca wykonywał w okresie od 1.01.1987 r. pracę w warunkach szczególnych.
Zgodnie zrozporządzeniem z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeza pracę w warunkach szczególnych uznaje się w Dziale VIII – W transporcie i łączności, Transportpkt 1ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe oraz przeładunek materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na takie ustalenie. Wnioskodawca bowiem nie wykonywał takich prac. Był kierowcą wózka spalinowego. Wnioskodawca nie wykonywał przy tym stale, w pełnym wymiarze czasu pracy przy przeładunku materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie.
Zarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego nr 7 z 7.7.1987 w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego (Dz.U. MPChIL nr 4 z 1987 r.) w wykazie A w dziele VIII pkt. 1 stanowiska ładowacz, robotnik przeładunkowy, robotnik magazynowy, operator maszyn, urządzeń i sprzętu przeładunkowego. Jako operator wózka wnioskodawca nie wykonywał ciężkich prac załadunkowych i wyładunkowych. Winien wykazać więc, iż stale, w pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy przeładunku materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie.
ŚwiadekF., wskazywał na warunki niekorzystne - zakurzenie i spaliny. Nie wskazał na przeładunek materiałów pylistych (np wapno, cement) czy toksycznych. Podobnie zeznawał świadekP.. Sama celuloza, jak wskazywali świadkowie, nie jest toksyczna, a forma przewożonej celulozy - bele, arkusze nie pozwala na ustalenie, iż była to forma pylista.
Podkreślenia wymaga, iż stanowisko kierowcy wózka widłowego nie zostało wymienione w poz. 2 działu VIII wykazu A zarządzenia.
Wnioskodawca nie wykazał także, ażeby wykonywał pracę określoną dziale VI wykazu A rozporządzenia. W szczególności nie wykonywał rac określonych w poz. 13-15, a więc prace przy roztwarzaniu surowców włóknistych metodą siarczanową i siarczynowa w oddziałach warzelni czy przy wytwarzaniu kwasów i ługów warzelnych czy przy bieleniu mas włóknistych. W powołanym wyżej zarządzeniu resortowym wskazano na stanowiska pracy w przemyśle papierniczym. Stanowisko zajmowane prze wnioskodawcę - kierowca wózka spalinowego nie zostało wymienione w zarządzeniu.
Sporadyczne wykonywanie prac określonych w rozporządzeniu nie pozwala na ustalenie wykonywania pracy w warunkach szczególnych, konieczne jest bowiem wykonywanie takie pracy stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dokumentach zgromadzonych w aktach organu rentowego oraz aktach sprawy, a także zeznaniach świadków i wnioskodawcy. Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawcy, albowiem były one zbieżne ze zgromadzonymi w sprawie dowodami w postaci akt osobowych oraz z zeznaniami świadków.
Wobec powyższego, stosownie do treściart. 47714§ 1 KPC, odwołania należało oddalić.

SSO Tomasz Korzeń

Zarządzenie

1
odnotować w kontrolce uzasadnień;

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć ubezpieczonemu;

3
za 14 dni lub z apelacją.

G.W.., 2013-07-04