Sąd Okręgowy w Elblągu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1567/13
Data wyroku: 2013-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Koronowski
Słowa kluczowe: Zawieszenie, Wstrzymanie Lub Zmniejszanie Emerytury Lub Renty
Podstawa prawna: art. 103 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1567/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2013r.

Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Tomasz Koronowski
Protokolant: st. sekr. sądowy Łukasz Szramke

po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013r. w Elblągu na rozprawie

sprawy z odwołaniaB. S.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.

z dnia 15 maja 2013r. znak:(...)-1/20

o wypłatę emerytury

I
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyniB. S.prawo wyrównania świadczenia za okres od dnia 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r., wynikającego z różnicy wysokości pobranej renty rodzinnej i zawieszonej emerytury;

II
stwierdza odpowiedzialność organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt IV U 1567/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 maja 2013r. znak(...)-1/20 pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.odmówił za okres do dnia 21 listopada 2012r. żądanego przez skarżącąB. S.we wniosku z dnia 27 listopada 2012r. wyrównania świadczenia w postaci różnicy pomiędzy wysokością pobranej renty rodzinnej i zawieszonej emerytury od dnia 1 października 2011r., która to wypłata była zawieszona na podstawieart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr. 153 poz. 1227 ze zmianami, powoływanej dalej jako ustawa emerytalna). Wskazano, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. w sprawie K 2/2012 został ogłoszony w dniu 22 listopada 2012r., wobec tego dopiero od tego dnia utracił moc art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011r. Nr 291, poz. 1707) w związku z art. 103a ustawy emerytalnej, dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011r. Tym samym wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania do przypadającego przed dniem 22 listopada 2012r. okresu zawieszenia emerytur na podstawie art. 103a ustawy emerytalnej.
Skarżąca zakwestionowała w odwołaniu ocenę prawną organu rentowego twierdząc, że zawieszenie wypłaty emerytury nie miało podstaw prawnych.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się uzasadnione.
Skarżąca uzyskała prawo do emerytury decyzją z dnia 27 listopada 2009r. wskutek wniosku z dnia 12 października 2009r., z prawem do wypłaty świadczenia od dnia 1 października 2009r., wobec czego bezspornie przywołany na wstępie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. w sprawie K 2/2012 dotyczył sytuacji wnioskodawczyni. Należy ponadto zaznaczyć, że na poczet wypłaty emerytury zaliczono kwoty wypłacone z tytułu renty rodzinnej.
Spór ograniczał się do oceny prawnej, tj. do oceny, czy skutki wyroku Trybunału Konstytucyjnego powstają dopiero z dniem jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw (tu: od dnia 22 listopada 2012r.) i odnoszą się do okresu od daty ogłoszenia, czy też obejmują także okres od wejścia w życie przepisu, którego konstytucyjność została zakwestionowana przez Trybunał.
W ocenie Sądu trafne jest to drugie stanowisko. Zgodnie zart. 190 ust. 3 zd. 1 Konstytucji RP„Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego.” W sprawie K 2/2012 Trybunał Konstytucyjny nie określił innego terminu wejścia orzeczenia w życie, wobec czego orzeczenie to ma moc wsteczną (ex tunc). Za taką wykładniąart. 190 ust. 3 Konstytucjiopowiada się judykatura i pogląd ten w tejże kwestii należy uznać za już utrwalony. Przykładowo można przywołać postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008r. w sprawie V CO 43/08 (LEX nr 564856) lub wyrok z dnia 21 listopada 2006r. II PK 42/06 (LEX nr 950622). Stanowisko takie zostało wyrażone także w szeregu orzeczeń Sądów Apelacyjnych i administracyjnych. Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ów przyjmuje za własny i odwołuje się do argumentacji przytoczonej w przywołanych orzeczeniach Sądu Najwyższego.
Wobec powyższego wprawdzieart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr. 153 poz. 1227 ze zmianami, powoływanej dalej jako „ustawa emerytalna”) stanowi, że „Prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.”, jednak nie obejmuje on swoją dyspozycją sytuacji skarżącej w całym spornym okresie od dnia 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r. Skutkowało to zmianą zaskarżonej decyzji na podstawieart. 47714§2 kpcw związku zart. 145a§1 kpai przyznaniem wnioskodawczyni prawa do wypłaty różnicy świadczeń za wskazany okres, jako że w okresie tym była wypłacana renta rodzinna, bezspornie niższa od należnej wnioskodawczyni emerytury (pkt I. wyroku).
Z uwagi na to, że nieustalenie opisanej wyżej ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji było skutkiem dokonania przez pozwanego wadliwej wykładni prawa, stwierdzono odpowiedzialność w tej kwestii organu rentowego, do czego podstawę stanowił art. 118 ust. 1a i 4 ustawy emerytalnej (pkt II. wyroku).