Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 848/13
Data wyroku: 2013-12-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Sylwana Wirth, Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Kradzież Z Włamaniem
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 848/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 grudnia 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Ewa Rusin (spr.)

Sędziowie :

SO Waldemar Majka
SO Sylwana Wirth

Protokolant :

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 roku
sprawyŁ. P.
oskarżonego zart. 279 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 30 sierpnia 2013 roku, sygnatura akt VI K 60/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt IV Ka 848 /13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kłodzku wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2013 r. sygn. akt VIK 60/13:

I
oskarżonegoŁ. P.uznał za winnego tego, że w dniu 22 sierpnia 2012 roku w miejscowościB., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami poprzez rozcięcie plandeki tylnego kontenera pojazdu markiM.onr rej. (...), dostał się do wnętrza kontenera, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 84 sztuk telewizorów 32 calowychmarki S.o łącznej wartości 126 000 zł na szkodęfirmy (...)z/s wŁ., tj. czynu zart. 279 § 1 kki za to na podstawieart. 279 § 1 kkwymierzył mu kare 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł od oskarżonego obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegofirmy (...)z/s wł.kwotę 97500,00 (dziewięćdziesiąt siedem tysięcy pięćset) złotych;

III
na podstawie 63§ 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 grudnia 2012 r. do dnia 22 marca 2013 r. przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV
zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki poniesione w sprawie zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.

Z wyrokiem tym nie pogodzili się:
- oskarżony w całości
- prokurator w części orzeczenia o karze wymierzonej oskarżonemu.
Apelujący imieniem oskarżonego obrońca na podstawie przepisówart. 444 kpk,art. 428 § 1 kpkorazart. 425 § 2 kkzaskarżył powyższe orzeczenie w całości na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 2 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
brak związku pomiędzy sprawca a oskarżonym

1
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na oparciu się na faktach nieudowodnionych i przyjęciu, że „(…) samochód markiM. (...)odjechał ze stanowiska stacji i zaparkował na łące za samochodem markiM.onumerze rejestracyjnym (...)i naczepą tego pojazdu”, na co miałyby wskazywać dowody osobowe z zeznań świadkówW. Ł.iM. G.przywołane przez Sąd w uzasadnieniu wyroku, podczas gdy wymienieni świadkowie nawet w części nie potwierdzili tej okoliczności, wręcz świadekW. Ł.zeznał, że „ nie widział, jak ten samochód odjechał ze stacji”, a świadekm.G.wskazał, że oskarżony „odjechał w stronę wyjazdu ze stacji” (vide: 3 i 4 strona uzasadnienia);

2
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść (tzw. błąd logiczny w rozumowaniu), a polegający na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzuconego czynu, podczas gdy Sąd jednoznacznie ustalił, że czyn został popełniony w nocy ok. godziny 1.50, a telefon komórkowy, którym posługiwać się miał oskarżony logował się w miejscowościB.w nocy o godzinie 1.47, co nie pozwala na przyjęcie, iż oskarżony przebywał w czasie i miejscu we którym zostało popełnione przestępstwo (vide: strona 4 i 6 uzasadnienia);

3
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść (tzw. błąd logiczny w rozumowaniu), a polegający na przyjęciu przez Sąd, że nie jest możliwe, aby oskarżony był wK., skoro telefon komórkowy, którym miał się posługiwać , logował się wK.ib., podczas gdy w świetle wskazań wiedzy, oskarżony bez wątpienia mógł być wK.ok. północy, udać się następnie w okolicęK., tj. przebyć trasę 30 km a następnie udać się w podróż powrotną w kierunkuW., przejeżdżając przezb.ok. godz. 1.47, skoro odległość pomiędzyK.a miejscowościąb.to zaledwie ok. 45 km;

(brak związku pomiędzy samochodem służącym do popełnienia przestępstwa, a samochodem, którym poruszał się oskarżony)

4
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na oparciu się na faktach nieudowodnionych i przyjęciu, że „samochód, którym w dniu zdarzenia podróżował oskarżony to pojazd markim. (...)onumerze rejestracyjnym (...)należący doR. H.”, podczas gdy wbrew uzasadnieniu Sądu nie potwierdzili tej okoliczności świadkowieW. Ł.iM. G., nie potwierdza tej okoliczności zapis monitoringu, również świadekm.C.nie wskazał nawet na początkowe litery rejestracji pojazdu, a jego Zenonia w pozostałej części nie są wiarygodne w konfrontacji z eksperymentem procesowym;

5
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na oparciu się na faktach nieudowodnionych i przyjęciu, że „oskarżony (…) wielokrotnie odbierałb.należącego do firmyR. H.”, podczas gdy świadekR. H.zeznał, że oskarżony jedynie dwukrotnie wypożyczałb., a powołując się na PanaM.chciał skorzystać z upustów i rabatów (vide: 3 strona uzasadnienia);

6
Na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść (tzw. błąd dowolności), a polegający na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i przyjęciu, że z protokołu eksperymentu procesowego wynika, iż „ z kabiny i jej okolic można obserwować przestrzeń wzdłuż naczepy”, podczas gdy eksperyment procesowy bezspornie i jednoznacznie wykazał, że niemożliwe jest rozpoznanie barw i kolorów, toteż nie możliwe było rozpoznanie kolorub.przez świadkaM. C.;

7
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść (tzw. błąd dowolności), a polegający na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i przyjęciu, że osobą, która wypożyczyłab.w dzień zdarzenia od świadkaR. H., był oskarżony, podczas gdy świadekR. H.zeznał w postępowaniu przygotowawczym, że „tego dnia panM.przyjechał po samochód osobiście”, a PanM.i oskarżony to nie jest ta sama osoba, w postępowaniu sądowym, że „ nie pamięta, kto przyjechał po tegob.” , co koresponduje z zeznaniami świadkaL. Ż., który zaprzeczył, że osobą, która wypożyczyłab.tego dnia, był oskarżony, stwierdzając, że „osoba ta była szczupła”, podczas gdy oskarżony jest tęgiej postury;

/pokrzywdzony; obowiązek naprawienia szkody/

8
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, żefirma (...)z siedzibą wŁ.jest pokrzywdzonym, podczas gdy przedsiębiorca transportowy nie jest właścicielem telewizorów będących przedmiotem czynu zarzuconego oskarżonemu, a z zeznań świadkaK. S., który to dowód sąd pominął w zupełności, jednoznacznie wynika, iż transport został ubezpieczony w(...) S.A., którą należy uznać za pokrzywdzonego w niniejszej sprawie, a to w świetle przepisuart. 49 § 3 kpk(error facti);

9
na zasadzieart. 438 pkt 2 kpkobrazę przepisów postępowania, w szczególności przepisówart. 300 kpk,art. 49 § 3 kpk,art. 54 kpk, polegającą na uniemożliwieniu pokrzywdzonemu wstąpienie w prawa strony, co zawsze stanowi naruszenie przepisów postępowania, które ma wpływ na treść orzeczenia (terror in procedendo);

10
na zasadzieart. 438 pkt 2 kpkobrazę przepisów postępowania, tj. przepisuart. 167 in fine kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na nieprzeprowadzeniu wszystkich niezbędnych, a możliwych dowodów, w szczególności dowodu z urzędu na okoliczność wysokości rozmiarów wyrządzonej szkody, np. poprzez przesłuchanie właściciela telewizorów i zobowiązanie go do przedłożenia umowy sprzedaży lub dokumentu księgowego, z którego wynika wartość telewizorów oraz dokumentu na okoliczność wysokości kwoty odszkodowania, które zostało wypłaconej przez ubezpieczyciela oraz poprzestaniu w tym zakresie na oszacowaniu wartości przez przedsiębiorcę transportowegoK. S.(terror in procedendo);

Zaskarżając powyższy wyrok, an podstawie przepisówart. 427š 1kpkwniósł o :

a
zmianę zaskarżonego wyroku oraz uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu w całości;

Względnie z ostrożności, mając na względzie zarzuty wyrażone w punktach 8,9,10, o:

b
uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Prokurator zaś na podstawieart. 425 § 1 i 2 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonegoŁ. P.. Powołując się na przepisy zart. 427 § 1 i 2 kpkoraz art. 437 oraz 438 pkt 4 wyrokowi temu zarzucił:
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobecŁ. P.za czyn zart. 279 § 1 kkw wymiarze roku pozbawienia wolności, podczas gdy wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, przemyślany sposób działania sprawcy, działanie z niskich pobudek w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uprzednia karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu powinny skutkować wymierzeniem kary bezwzględnej w wyższym wymiarze niż najniższy przewidziany za czyn zart. 279 § 1 kk, i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obu apelacjom słuszności odmówić nie sposób, ale poważne błędy procedowania Sądu I instancji nie pozwalają na wnioskowane przez apelujących zmiany wyroku, niestety skutkują jego uchyleniem i przekazaniem sprawy do jej ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy , oprócz uchybień opisanych przez apelujących ( o czym niżej), w zaskarżonym wyroku z urzędu dostrzega błędne ustalenie daty przestępstwa na 22 sierpnia 2012r. Ponad wszelką wątpliwość do przedmiotowego włamania doszło w nocy 23 sierpnia 2012r., ujawnił je świadekM. C.w granicach godz. 1.45-1.50, który to wniosek wynika chociażby z dokumentacji policyjnej k. 1-4 akt i zeznań świadka.
Ad apelacji obrońcy.
Sąd Rejonowy z rażącą obraząart. 7 kpkustalenia faktyczne w zakresie sprawstwa oskarżonego czynił wyjątkowo pobieżnie, nie wyjaśniając należycie okoliczności zarzucanego mu czynu.
Zasadnie ( zarzut 1-y) apelujący kwestionuje poprawność uzasadnienia ustaleń Sądu Rejonowego, dokonanych na podstawie przywołanych przez Sąd dowodów - zeznań pracowników stacji w osobach świadkówW. Ł.iM. G., że oskarżony po zatankowaniu pojazduM. (...)zaparkował na łące za samochodem markiM., wszak pierwszy ze świadków ogólnikowo zeznał o odjeździe oskarżonego ze stacji ( k. 15 v. ) zaś drugi wskazał, że cyt. „ odjechał w stronę wyjazdu ze stacji” (k. 16 akt). Z zeznań tych świadków oraz dokumentu(...)k. 17akt wynika natomiast bezspornie, że oskarżony krytycznej nocy o godz. 0.10 regulował rachunek w kasie stacji. Godzi się jednak w tym miejscu zauważyć, że ustalenie o miejscu parkowania pojazdu przez oskarżonego na łące za samochodem markiM.w chwili przestępstwa może natomiast wynikać z zeznań świadkaM. C.k. 9 akt, na które Sąd nie zwrócił należytej uwagi, m.in. świadek opisywał cechy wyglądu jednego ze sprawców, jako mężczyznę tęgiej budowy, w szarej bluzie z kapturem, a także dodał cyt. „ … okazano mi zapis monitoringu, na którym rozpoznałem auto sprawców oraz jednego ze sprawców to znaczy tego, który ładował telewizory. Auto to tankowało trochę wcześniej i mężczyzna ten płacił za paliwo. Ja jestem pewien, że to było to auto i ten mężczyzna, który dokonał kradzieży telewizorów z mojego auta”. Jak należy wnioskować z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań jego brata, świadkaK. P., to właśnie oskarżony był owym mężczyzną w szarej bluzie, który płacił za zakupy w kasie stacji paliw tuż po północy 23 sierpnia 2012r. Waloru wiarygodności zeznań świadkaK. P.apelujący nie kwestionuje, a w apelacji nawet podkreśla, że oskarżony jest tęgiej budowy ciała.
Wypada też przyznać rację apelującemu, wytykającemu błąd logiczny ustaleń faktycznych ( zarzuty 2 i 3 ). Skoro Sąd ustalił, że do przestępstwa doszło około 1.50 w nocy, to niestety sprzeczne z tym ustaleniem pozostaje kolejne, że 22 sierpnia 2012r. ( tu także błędnie, bo było to już przecież 23 sierpnia ) telefon oskarżonego o godz. 1.47 logował się wB., położonym na trasie odB.doG.k. 6 motywów), co w świetle tych ustaleń nakazuje wnioskować, że oskarżony w chwili zarzucanego mu czynu nie przebywał na miejscu przestępstwa. Jakkolwiek słusznie Sąd I instancji zdyskredytował wyjaśnienia oskarżonego o wyjeździe doK.na zlecenie n/n mężczyzny po bliżej nie ustalone silniki, uzasadniając to zestawieniem logowań telefonu oskarżonego od godz. 00.11 do 00.27 wK., to jednak nie zwrócił należytej uwagi na potrzebę ustalenia zakresu funkcjonowania stacji przekaźnikowej wB., tj. w jakiej odległości od stacji paliw wB.telefony komórkowe logują się właśnie w stacji przekaźnikowej wB.. PrzecieżB.leży na trasie zK.doB., zaś z informacji(...)( k. 175 akt) wynika, że owa stacja wB.ma lokalizację(...)naW.. By to zagadnienie prawidłowo wyjaśnić, należy uzyskać stosowną informację od właściwego operatora telefonii komórkowej, następnie ustalić odległość pomiędzy stacją paliw wB.a(...)naW.i dane te porównać. Kwestia to o tyle istotna, że przecież świadekM. C.nie sprecyzował dokładnie godziny włamania, wypowiadał się nieostro, podawał że poszedł spać po północy i obudziło go poruszanie się auta, co miało miejsceokoło godz. 1.50( policjantom podawał godz. około 1.45 – 1.50), zaś gdy wysiadł z auta sprawdzić, co się dzieje, sprawcy szybko odjechali w kierunkuB..
Apelujący obrońca nieskutecznie próbuje podważyć fakt, iż oskarżony krytycznej nocy poruszał się samochodem markiM. (...)onr rejestracyjnym (...), należącym doR. H.( Sąd ustalił błędnie nr(...), co stanowi najwyraźniej omyłkę pisarską). Wszak sam oskarżony przyznał, że pojazdem takiej marki się poruszał, w tym około północy tankował paliwo właśnie na stacji paliw wB.( k. 300v.) , zaś nr rejestracyjny tego pojazdu został ustalony w oparciu o obiektywny dowód w postaci zapisu monitoringu stacji ( k. 1 akt). Tu zarzuty apelacji ( w pkt. 4, 5 i 7 ) dotyczące oceny zeznań świadków, zwłaszczaR. H.,M. G.iW. Ł.są zatem bez znaczenia.
Nie można podzielić zasadności zarzutu 6-go apelacji co do wyników eksperymentu procesowego. Tu istotna pozostaje treść zeznańM. C., z których wynika, że sprawców włamania i ich pojazd zobaczył dokładnie nie z kabiny auta ( w lusterku spostrzegł tylko twarz jednego mężczyzny k. 39 v.), ale dopiero po wyjściu z kabiny na tył auta, wtedy to cyt.” zobaczyłem na łące za parkingiem stojące autoM. (...)typub.… było to auto koloru niebieskiego..” , także opisywał cechy wyglądu sprawców i sposób ich działania k. 9 akt.
Słuszne okazały się kolejne zarzuty ( 8-10) dotyczące kwestii szkody i pokrzywdzonego. W zakresie wysokości szkody Sąd poprzestał na dość ogólnym oświadczeniu świadkaK. S., właściciela firmy przewozowej, nie weryfikując owego oświadczenia stosownymi dokumentami dotyczącymi wartości przewożonego mienia. Ponadto Sąd zapomniał, że w myślart. 49 § 3 kpkza pokrzywdzonego uważa się także zakład ubezpieczeń w zakresie, w jakim pokrył szkodę lub jest zobowiązany do jej pokrycia. Niewątpliwie przedmiotowy ładunek telewizorów był ubezpieczony, co wynika z zeznańK. S., zaś z pisma pełnomocnika ubezpieczyciela(...) S.A.( k. 110-111 akt) wynika, że szkoda powstałą w wyniku przedmiotowego włamania została zgłoszona do likwidacji. Ujawnienie tych okoliczności umożliwia więc prawidłową weryfikację wartości skradzionego mienia przez uzyskanie od ubezpieczyciela np. dokumentów poświadczających ogólną wartość ładunku i wartość skradzionych telewizorów. O ile szkodę naprawił w całości bądź w części ubezpieczyciel ( czego Sąd I instancji choć powinien, to także nie wyjaśnił), to przecież oczywistym pozostaje wnioskowanie, że ewentualny obowiązek naprawienia szkody należy orzec nie na rzecz firmy przewozowej, lecz na rzecz ubezpieczyciela.
Tak więc koniecznym jest nie tylko powiadomienie o rozprawie głównej ubezpieczyciela jako pokrzywdzonego ale i weryfikacja wartości mienia objętego przestępstwem a także kwestii naprawienia szkody.
Ad. apelacji prokuratora.
Sąd I instancji nieprzekonująco umotywował wymiar kary. Otóż z jednej strony uwzględnił liczne okoliczności dla oskarżonego obciążające w postaci uprzedniej karalności sądowej, także za czyny podobne, dotychczasową postawę oskarżonego, cyt.„ wyjątkowo lekceważące podejście do norm społecznych”, działanie z niskich pobudek , wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, uwadze nie uszła też wysokość wyrządzonej przestępstwem szkody. Jednocześnie – z drugiej strony - Sąd meriti nie wskazał jakichkolwiek okoliczności łagodzących dla oskarżonego. Słuszne są zatem zastrzeżenia apelacji prokuratora. Skoro po stronie oskarżonego występują wyłącznie okoliczności obciążające, zaś wysokość szkody jest niemała ( nie wspominając już o nieodzyskaniu skradzionego mienia) , to wymierzenie oskarżonemu kary 1-go roku pozbawienia wolności, więc najniższej, jaką przewiduje dyspozycjaart. 279 §1 kk, nie może zostać uznane za współmierne i kryteriówart. 53 kknie spełnia.
Z opisanych wyżej powodów Sąd Rejonowy sprawę rozpozna ponownie, dbając o wypełnienie celów postępowania karnego, w szczególności wymienionych wart. 2 § 1 pkt. 1) i 3) i§ 2 kpk, by podstawę rozstrzygnięcia stanowiły prawdziwe ustalenia faktyczne, by procedować z uwzględnieniem prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego, zaś w razie uznania winy oskarżonego sankcja karna spełniała wymogi trafnej represji karnej zart. 53 kk.
W toku rozpoznania sprawy Sąd I instancji rozważy też stosowanie zasadyart. 442 § 2 kpkw odniesieniu do dowodów osobowych, nie mających wpływu na uchylenie wyroku, tj. zeznań świadkówR. H.,W. Ł.,M. G.,L. Ż.,P. T.,L. S.,J. S., K.Z.,W. D.,J. P.,P. M..