Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 138/12
Data wyroku: 2013-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Gajdecki
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 385 k.c.

Sygn. akt I C 138/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2013 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny
w składzie :
Przewodniczący SSR Marek Gajdecki
Protokolant Paulina Gordziejonok
po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. w Jeleniej Górze
na rozprawie
sprawy z powództwaW. Ż.
przeciwkoG. T.iR. T.
o zapłatę

I
oddala powództwo w całości.

II
zasądza od powódkiW. Ż.solidarnie na rzecz pozwanychG. T.iR. T.kwotę 1.217,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 138/12

UZASADNIENIE
PowódkaW. Ż.w pozwie wniesionym w dniu 08 czerwca 2011 r. domagała się zasądzenia solidarnie od pozwanychG. T.iR. T.kwoty 8.588,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13 maja 2012 r. do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa sprzedaży nieruchomości zawarł z pozwanymi umowę pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Powódka wskazała, że przedstawiła nieruchomość pozwanychM. Ż. (1)iŁ. Ż., w wyniku czego pozwani zawarli z nimi umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości. Powódka podała, że w uwagi na niemożność uzyskania kredytuŁ. Ż.odstąpił od umowy, jednakże w późniejszym czasie w trakcie badania ksiąg wieczystych okazało się, że pozwani celem obejścia zapisów umowy pośrednictwa zawarli umowę sprzedaży nieruchomości z rodzicamiŁ. Ż., którzy następnie przenieśli prawo własności nieruchomości naŁ.iM. Ż. (1). Powódka wskazała, ze pozwani nie zapłacili należnej prowizji.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 05 sierpnia 2011 r. w sprawie sygn. akt I Nc 2348/11 Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze uwzględnił powództwo w całości (k. 31).
W sprzeciwie od nakazu zapłaty (k. 36-42) pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości wskazując, że po odstąpieniu przezŁ. Ż.od umowy przedwstępnej w październiku 2010 r., zawarli w lutym 2011 r. umowę sprzedaży nieruchomości z rodzicamiŁ. Ż.–A.iA.małżonkamiŻ., przy czym nie były im znane dalsze plany nabywców co do nieruchomości. Nadto pozwani podnieśli, że zgodnie z § 5 umowy pośrednictwa prowizja przysługuje pośrednikowi w sytuacji zawarcia umowy z osobą wskazana przez pośrednika, natomiast osobą wskazaną przez pośrednika byłaM. Ż. (1).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
Strony w dniu 04 października 2010 r. zawarły umowę pośrednictwa sprzedaży nieruchomości – domu w zabudowie bliźniaczej położonego wJ.przyul. (...), którego właścicielem byli pozwani.
okoliczność bezsporna
Cena sprzedaży została określona w § 4 umowy w wysokości 360.000,00 zł, przy czym za wykonana usługę pośrednictwa powódka miała otrzymać prowizję w wysokości 2,4 % (zawierającą 22 % podatku VAT) wartości przedmiotu transakcji, nie mniej jednak niż 3.660,00 zł, płatnej najpóźniej w dniu podpisania umowy notarialnej.
Zgodnie z § 5 umowy w przypadku zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości samodzielnie przez właściciela nieruchomości, jego pośrednika lub osobę bliską w rozumieniuustawy o gospodarce nieruchomościamiosobie wskazanej przez pośrednika w okresie do 18 miesięcy po wygaśnięciu umowy właściciel nieruchomości zobowiązany jest zapłacić pośrednikowi wynagrodzenie określone w § 4 umowy. Umowa została zawarta na czas nieokreślony.
dowód :umowa pośrednictwa sprzedaży nieruchomości z dnia 04 października 2010 r. k. 7-8
Po podpisaniu umowyL. S.– pracownik biura pośrednictwa nieruchomości powódki okazała przedmiotową nieruchomość klientom biuraM. Ż. (1)iŁ. Ż.. W prezentacji uczestniczyli rodziceM. Ż. (1).
Po obejrzeniu nieruchomości pozwanychŁ.iM. Ż. (1)wyrazili zainteresowanie zakupem nieruchomości. Po uzyskaniu wstępnej weryfikacji kredytowejŁ.iM. Ż. (1)zawarli przedwstępną umowę sprzedaży z pozwanymi.
Po dokładnej weryfikacji kredytowej okazało się jednak, żeŁ.iM. Ż. (1)nie posiadają zdolności kredytowej umożliwiającej zakupienie nieruchomości. W związku z tymŁ. Ż.poinformowałR. T.o odstąpieniu od umowy. O tym fakcie zostało również poinformowane biuro pośrednictwa powódki. Po odstąpieniu od umowy przedwstępnej przezŁ. Ż.jego ojciecA. Ż. (1)śledził ofertę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.
dowód :zeznania świadkówL. S.k. 55.o-56,M. Ż. (2)k. 54.o-55,K. Ż.k. 55-55.o,R. J.k. 79-80,Ł. Ż.k. 62-63,A. Ż. (1)k. 56-57
W lutym 2011 r. pozwaniR. T.iG. T.sprzedali swoją nieruchomośćA. Ż. (1)iA. Ż. (2)– rodzicomŁ. Ż., którzy z kolei w drodze darowizny przenieśli prawo własności nieruchomości naŁ. Ż..
okoliczność bezsporna
Powódka po uzyskaniu informacji o dokonanych czynnościach prawnych obciążyła pozwanychfakturą VAT nr (...)z dnia 09.05.2011 r. na kwotę 8.588,80 zł.
Pismem z dnia 17 maja 2011 r. pełnomocnik powódki wezwał pozwanych do zapłaty powyższej kwoty w terminie do dnia 25 maja 2011 r.
dowód :faktura VAT nr (...)z dnia 09.05.2011 r. k. 9, pismo z dnia 17 maja 2011 r. k. 10

Sąd zważył co następuje :
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W ustalonym stanie faktycznym istotnym była interpretacji § 5 umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości z dnia 04 października 2010 r., a zatem czy zapis ten nakładał na pozwanych obowiązek uiszczenia na rzecz powódki prowizji wobec przeniesienia prawa własności na rzeczA.iA.małżonkówŻ.. Poza drobnymi różnicami stan faktyczny w zakresie dokonanych czynności faktycznych i prawnych był bowiem co do zasady bezsporny między stronami.
W ocenie Sądu brak było podstaw aby uznać, że tak sformułowany zapis § 5 umowy zobowiązywałby pozwanych do zapłacenia kwoty żądanej w pozwie. Niewątpliwie bowiem aniA. Ż. (1), ani teżA. Ż. (2)nie byli klientami biura powódki, jak również ani powódka, ani żaden z jej pracowników nie oferowali im nieruchomości będącej własnością pozwanych. Brak jest natomiast podstaw aby zapis ten interpretować w inny sposób i traktować jako błędny. Należy mieć bowiem na uwadze, że to powódka jest profesjonalistą na rynku obrotu nieruchomościami i leży to w zakresie świadczonych usług, a zatem to w jej interesie leży aby tak formułować zapisy w istocie wzorca umowy aby nie budziły one wątpliwości.
Posiłkowo odnieść można tutaj także przepisyTytułu III Kodeksu cywilnegodotyczące wzorca umownego, gdzieart. 385 § 2 zd. 1 k.c.stanowi, że wzorzec umowny powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały, zaś zgodnie zart. 385 § 2 zd. 2 k.c.postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Nawet zatem, gdyby nawet przyjąć, że zapis § 5 umowy pośrednictwa zawartej między profesjonalnym usługodawcą a konsumentem mógłby nasuwać wątpliwości (co nie ma miejsca w niniejszej sprawie), to i tak należałoby je interpretować na korzyść pozwanych.
W zakresie materiału dowodowego Sąd przyznał co do zasady walor wiarygodności zeznaniom świadków. Walor prawdziwości Sąd przydał również dowodom z dokumentów, z których dowód przeprowadzono.
Reasumując zatem, na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego powództwo należało uznać za niezasadne w całości.
Wobec oddalenia powództwa w całości, o kosztach orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.