Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 539/13
Data wyroku: 2013-11-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

Sygn. akt VI Ka 539/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Wieja

Protokolant Jolanta Kopeć

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013r.
sprawyK. R.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 30 lipca 2013 r. sygn. akt II K 761/13

I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. R.uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną,
II. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 539/13

UZASADNIENIE
K. R.został oskarżony o to, że:
w nieustalonym dniu w przedziale czasowym między dniem 15 stycznia 2013r. a dniem 26 stycznia 2013r. wJ.przyul. (...), woj.(...)z pomieszczenia piwnicznego numer(...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia składowane tam mienie w postaci piętnastu sztuk rur ze stali kwasoodpornej o średnicy 130 mm i długości 1 metra każda oraz dwie sztuki tzw. kolan ze stali kwasoodpornej, gdzie wartość skradzionego używanego mienia wyniosła na sumę 520 zł na szkodęM. N., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych wart. 64§1kkbędąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 października 2008 r. o sygn. IIK 720/08 za czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kkna karę jednego roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 30 stycznia 2008r. do dnia 30 stycznia 2009r., wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 18 października 2010r. o sygn. IIK 1633/10 za czyn zart. 278§1kkw zw. zart.64§1kkna karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 lipca 2011r. o sygn. IIK 2733/10 za czyny zart. 286§1kkiart. 297§1kkiart. 270§1kkw zw. zart. 11§2kki w zw. zart.64§1kkna łączną karę roku i miesiąca pozbawienia wolności, objętych następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30 listopada 2011 r. o sygn. IIK 1243/11 na karę łączną roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 13 lipca 2011r. do dnia 31 sierpnia 2012r.,
tj. o czyn zart. 278§1kkw zw. zart. 64§1kk

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 30 lipca 2013r. sygn.akt IIK 761/13:

I
oskarżonegoK. R.uznał za winnego tego, iż w nieustalonym dniu, w okresie pomiędzy 15 a 26 stycznia 2013 r. z piwnicy budynku przyulicy (...)wJ.zabrał w celu przywłaszczenia piętnaście rur i dwa kolana ze stali kwasoodpornej o łącznej wartości 520 złotych stanowiące własnośćM. N.będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 X 2007r. w sprawie IIK 720/07 za czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kkna karę roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 30 I 2008r. do dnia 30 I 2009r. to jest występku zart. 278§1kkw zw. zart. 64§1kki za to na podstawieart. 278§1kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 46§1kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczM. N.kwoty 520 (pięciuset dwudziestu) złotych,

III
na podstawieart. 63§1kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego zatrzymania w dniu 7 marca 2013r.,

IV
na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Wyrok zaskarżył osobiście sporządzoną apelacjąK. R.. Zarzucając rażącą surowość wymierzonej mu kary wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary bezwzględnego pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Jej autor nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za potrzebą zmiany zaskarżonego wyroku. Natomiast Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu wskazał na okoliczności, które zdecydowały o wymierza kary oraz jej charakterze. Co do wymiaru kary trafnie podniósł niezbyt wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, niewielką wartość przedmiotu przestępstwa oraz deklaracje naprawienia szkody wyrządzonejM. N.. Odnośnie tej ostatniej okoliczności słusznie Sąd Orzekający podniósł, że za słownymi deklaracjami nie poszły czyny, chociażby w postaci częściowego wyrównania wyrządzonej szkody. Fakt ten osłabia rzeczywistą wartość łagodzącą tej okoliczności. Podzielić też należało wywody pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej niemożności uznania czynuK. R.za wypadek mniejszej wagi. Możliwość zastosowania tej instytucji uzależniona jest od przesłanek podmiotowo – przedmiotowych. Sama niewielka wartość szkody nie wystarcza. Istotna jest bowiem między innymi motywacja działań sprawcy. Zasadnie Sąd I instancji eksponuje fakt nadużycia zaufania jakim pokrzywdzona obdarzyła apelującego.M. N.zapewniła bowiemK. R.możliwość zdobycia środków na utrzymanie a oskarżony zabrał w celu przywłaszczenia przedmioty, co do których nie było wątpliwości, że pokrzywdzona nie chciała się ich pozbyć, nie wchodziły one w skład przedmiotów, które oskarżony mógł sprzedać na swój rachunek. Takie zachowanie uprawniało do wykluczenia możliwości przyjęcia popełnionego czynu za wypadek mniejszej wagi. Trafnie też Sąd Orzekający ustalił wysokość kary na 6 miesięcy pozbawienia wolności. Jest to kara w zdecydowanie dolnych granicach ustawowego zagrożenia; adekwatna do poczynionych w sprawie prawidłowych ustaleń.
Sąd Odwoławczy w pełni podziela stanowisko zaskarżonego wyroku a dotyczące konieczności wymierzenia kary w postaci bezwzględnej. PrzypisanyK. R.czyn został popełniony w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1kk. Prawidłowo też wskazano, że oskarżony był w przeszłości wielokrotnie karany, z jednym wyjątkiem, za czyny przeciwko mieniu. Wielokrotnie też odbywał kary pozbawienia wolności. Ostatnią z nich odbył do 31 sierpnia 2012 roku, kiedy to uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnione. Czynu ze sprawy niniejszej dopuścił się w niespełna 5 miesięcy od opuszczenia zakładu karnego. Działał przy tym w okresie próby wyznaczonej postanowieniem o warunkowym przedterminowym zwolnieniu do 30 sierpnia 2014 roku. Takie zachowanieK. R.dowodzi w sposób nie budzący wątpliwości, że dotychczas odbywane kary nie przyniosły oczekiwanego rezultatu resocjalizacyjnego a jednocześnie apelujący jaskrawo naruszył warunki, które zadecydowały o wcześniejszym opuszczeniu przez niego zakładu karnego. Świadczy to o zdemoralizowaniu oskarżonego, nieskuteczności wolnościowych środków oddziaływania a zarazem konieczności sięgnięcia po karę izolacyjną, bowiem żadna inna nie spełni stawianych ustawowych wymagań.
Z przedstawionych względów w pełni podzielając stanowisko zaskarżonego wyroku wraz z przywołanymi na jego uzasadnienie pisemnymi motywami zaskarżony wobecK. R.wyrok, jako prawidłowy i trafny utrzymano w mocy. Zważywszy na utrzymywanie się przez oskarżonego z prac dorywczych i świadczeń z opieki społecznej, przy braku majątku Sąd Okręgowy zwolnił apelującego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa (art. 624§1 kpkw zw. zart. 634 kpk).