Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 38/13
Data wyroku: 2013-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Kostrzewa
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: Art. 57 ust 1ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 38/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Kazimierz Kostrzewa
Protokolant:    st. sekr. sądowy Jerzy Stępień
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaS. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 22 listopada 2012 roku nr(...)
w sprawieS. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o rentę
oddala odwołanie.
Sygn. akt IVU 38/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 23 grudnia 2013 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.decyzją z dnia 22 listopada 2012 r. odmówiłS. B.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu swej decyzji organ rentowy powołując się naart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 39 poz. 353 z póź. zm.) wskazał, iż komisja lekarska ZUS - orzeczeniem z dnia 17.11.2012 r. stwierdziła, że odwołujący jest zdolny do pracy.
S. B.wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem bowiem wbrew stanowisku organu rentowego, schorzenia na które choruje przesądzają, iż nie jest w stanie skutecznie podjąć zatrudnienia zgodnie z kwalifikacjami. Odwołujący domagał się zmiany zaskarżonej decyzji organu rentowego poprzez przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:

S. B.urodzony w dniu(...)r. ma wykształcenie zawodowe stolarz, pracował jako stolarz, murarz, tynkarz, magazynier. Odwołujący w okresie od 11.03.2011 r. do 30.09.2012 r. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
/okoliczności bezsporne/
W dniu 04.09.2012 r. odwołujący złożył do organu rentowego wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
(dowód: wniosek z dnia 04.09.2012 r. –k. 38 ar czIII).
Celem wyjaśnienia istoty sporu tj. istnienia uS. B.niezdolności do pracy zarobkowej w rozumieniuart. 12, art. 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162 poz. 1118 z późń zm.) Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego specjalisty z zakresu neurologii, chirurgii, kardiologii, interny, okulistyki i laryngologii.
Na podstawie wyników badań, w tym osobistego badania odwołującej i zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej w zbiorczej opinii biegli chirurg, kardiolog, internista i neurolog rozpoznali u odwołującego:
- stan po stłuczeniu mózgu bez utrwalonych przedmiotowych powikłań neurologicznych,
- stan po złamaniu łopatki lewej,
- nadciśnienie tętnicze łagodne,
- ślepota oka lewego,
- głuchota ucha lewego.
Odwołujący z uwagi na stan zdrowia nie jest niezdolny do pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.
Jak wynika z uzasadnienia opinii, w badaniu neurologicznym nie stwierdza się objawów ogniskowego uszkodzenia centralnego układu nerwowego po urazie czaszkowo-mózgowym w 2010 r. powikłanym wówczas stłuczeniem prawej półkuli mózgu. Kontrolna po urazie tomografia komputerowa głowy bez zmian ogniskowych. Próba Romberga ujemna. Nadciśnienie tętnicze łagodne. Stan po złamaniu łopatki lewej i dysplazja stanu barkowego lewego z nieistotnym orzeczniczo upośledzeniem funkcji ruchu. Nieznaczna skolioza kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego nie powoduje dysfunkcji czynnościowej narządu ruchu. Ślepota OL istnieje od dzieciństwa. Rozpoznane schorzenia w ich obecnym stanie zaawansowania nie powodują naruszenia sprawności organizmu w takim stopniu aby uznać odwołującego za niezdolnego do pracy nawet częściowo.
/dowód : opinia sądowo-lekarska – k. 8-9 as/.
Na podstawie wyników badań i zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły laryngolog stwierdził, że odwołujący choruje na:
- głuchota ucha lewego, szum w uchu lewym, obniżenie pobudliwości błędnika lewego.
Biorąc pod uwagę rozpoznane u odwołującego schorzenia oraz stopień ich nasileniaS. B.jest zdolny do pracy.
Odwołujący w 2010 r. doznał urazu czaszkowo-mózgowego. Kontrolna po urazie tomografia komputerowa głowy bez zmian ogniskowych. Ze względu na uszkodzenie ucha wewnętrznego lewego przebywał 2 x w oddziale laryngologicznym, gdzie stosowano leczenie zachowawcze kroplówkami, pobierał leki poprawiające mikrokrążenie mózgowe, wypisany w stanie dobrym. Stwierdzono również za pomocą badania ENG obciążenie pobudliwości błędnika lewego. Obecnie brak objawów podrażnienia błędnika o czym świadczy brak oczopląsu oraz ujemna próba Romberga. Przeprowadzone badania słuchu w 2010 r., 2011 r. i 2012 r. potwierdzają głuchotę ucha lewego. Szumy uszne, na które skarży się odwołujący mogą być spowodowane nie tylko uszkodzeniem ucha wewnętrznego, ale również innymi schorzeniami np. chorobą nadciśnieniową, zwyrodnieniem w zakresie kręgosłupa szyjnego i innymi. Dolegliwości te leczy się farmakologicznie. Z przyczyn laryngologicznych są tylko pewne przeciwwskazania przy zatrudnianiu tj. praca na wysokości, przy obsłudze maszyn w ruchu oraz na stanowiskach wymagających w pełni sprawnego słuchu.
/dowód : opinia sądowo-lekarska – k. 33-34 as/.
Na podstawie wyników badań, w tym po wykonaniu osobistego badania specjalistycznego i zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły okulista stwierdził, że odwołujący choruje na:
- stan po urazie przebijającym i operacji OL, praktyczna jednooczność.
Odwołujący z przyczyn okulistycznych jest zdolny do pracy zgodnie z kwalifikacjami.
Jak wynika z uzasadnienia opinii, odwołujący doznał urazu OL będąc w drugiej klasie szkoły podstawowej, mimo to ukończył zsz kierunek stolarz meblowy. Już jako ośmioletnie dziecko został osobą praktycznie jednooczną. Do praktycznej jednooczności przystosował się. Dwa lata temu uległ wypadkowi na budowie, ale narząd wzroku nie został wtedy uszkodzony. Okulistycznie jest zdolny do pracy zarobkowej, przeciwwskazane są jednak prace wymagające prawidłowej ostrości wzroku obu oczu, prace wymagające widzenia przestrzennego.
/dowód : opinia sądowo-lekarska – k. 26 as/
Wydane w tym zakresie opinie biegłych sądowych Sąd uznał za trafne i dostatecznie wyjaśniające przedmiot sporu, gdyż zostały wydane przez specjalistów z tego rodzaju schorzeń na jakie choruje odwołujący, po wnikliwej analizie aktualnych wyników badań oraz zebranej aktach sprawy dokumentacji lekarskiej.
Opinie biegłych w ocenie Sądu spełniają ponadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych wart. 278 kpciart. 285 kpc, a także wRozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 14.12.2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracyw związku z art. 12-14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Żadna ze stron nie kwestionowała opinii.
Dowody z dokumentów zalegających w aktach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności, a ponadto ich nie były kwestionowane przez strony postępowania.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieS. B.od zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.z dnia 22 listopada 2012 r. w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa nie zasługuje na uwzględnienie.
W myślart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U., Nr 162.,poz 1118, z późn. zm. ) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki:
- jest niezdolny do pracy,
- ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,
- niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b), pkt 4,6,7,9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a), pkt. 10 lit. a), pkt. 11-12, 13, lit. a), pkt. 14 lit. a) i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, lit. a), pkt 6 i 12, albo nie później niż wciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Stosownie do dyspozycji art. 12 powołanej ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. W myśl dyspozycji ustępu 3 powołanego artykułu, częściowo niezdolną jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z dotychczasowym poziomem kwalifikacji.
Równocześnie zgodnie z treścią art. 13 powołanej ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak też możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możność przekwalifikowania zawodowego. Dalej w myśl ustępu 3 cytowanego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy, zaś gdy rokowania takie istnieją, orzeka się okresową niezdolność do pracy.
W myśl art. 107 powołanej ustawy prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Przedmiotem postępowania było ustalenie czy ubezpieczony, ze względu na stan zdrowia był niezdolny do pracy, czy też był zdolny do pracy, jak to wynika z zakwestionowanej opinii komisji lekarskiej i wydanej na jej podstawie decyzji ZUS. W toku postępowania sądowego ubezpieczony został poddany badaniu przez biegłych, którzy wydali opinię na podstawie osobistego badania odwołującego, dokumentacji medycznej zgromadzonej w aktach rentowych i w aktach sprawy. Sąd w oparciu o opinie biegłych neurologa, chirurga, internisty, kardiologa, okulisty i laryngologa stwierdził u odwołującego brak niezdolności do pracy jako jednej z niezbędnych przesłanek uzasadniających przyznanie prawa do renty.
Stwierdzone schorzenia tj. stan po stłuczeniu mózgu bez utrwalonych przedmiotowych powikłań neurologicznych, stan po złamaniu łopatki lewej, nadciśnienie tętnicze łagodne, głuchota ucha lewego, szum w uchu lewym, obniżenie pobudliwości błędnika lewego, stan po urazie przebijającym i operacji OL, praktyczna jednooczność nie uzasadniają uznaniaS. B.za nawet częściowo niezdolnego do pracy. Odwołujący od dnia 01.10.2012 r. jest zdolny do pracy zgodnie z kwalifikacjami jako pracownik fizyczny, stolarz, murarz, tynkarz, magazynier.
Pozostałych warunków z art. 57 ust. 1 ustawy organ rentowy nie kwestionował.
W niniejszym przypadku odwołujący nie spełnia przesłanek zart. 12w zw. zart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) orazart. 47714§1 kpcnależało orzec jak w sentencji wyroku.
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)