Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 636/13
Data wyroku: 2013-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Ewa Rusin, Tomasz Wysocki
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 636/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 października 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Ewa Rusin (spr.)

Sędziowie :

SO Waldemar Majka
SO Tomasz Wysocki

Protokolant :

Agnieszka Kaczmarek

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 roku
sprawyC. N.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw zw. 12kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 25 czerwca 2013 roku, sygnatura akt VI K 986/11
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II. stwierdza, że koszty procesu w postępowaniu odwoławczym ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 636 /13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 25 czerwca 2013 roku sygn. akt VI K 98611:

I
OskarżonegoC. N.uniewinnił od zarzutu popełnienia czynu zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, a polegającego na tym, że w okresie od dnia 24 września 2010 toku do dnia 4 października 2010 roku wŚ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i z góry [powziętym zamiarem oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłJ. W.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.644, 65 złotych w ten sposób, że zawarł z pokrzywdzonym umowę na wykonywanie prac przy budowie sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej, po uprzednim wprowadzeniu go w błąd co do zamiaru wywiązania się z tej umowy i możliwości dokonania zapłaty za jej zrealizowanie.

II
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkoszty procesu zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.

Z wyrokiem tym nie pogodził się prokurator.
Apelujący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że zachowanieC. N.nie wyczerpało znamion zarzuconego mu czynu z art. 286§1 kkk, podczas gdy zebrany materiał dowodowy w postaci zeznań pokrzywdzonego,J. K.,P. Ż.,L. J.,R. K.,R. E.iJ. W.(1), a nadto wyjaśnienia samego oskarżonego oraz akta postępowań egzekucyjnych prowadzonych przeciwko niemu prowadzą do wniosku odmiennego - i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sad I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest bezzasadna.
Przeciwnie jej twierdzeniom Sąd I instancji poczynił pełne i prawidłowe ustalenia faktyczne, uwzględniając zawarte wart. 410 kpkiart. 7 kpknormy postępowania karnego tj. kształtując swoje przekonanie na podstawie całokształtu przeprowadzonych dowodów, ocenionych przy poszanowaniu zasad logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Uzasadnienie pisemne zaskarżonego wyroku jest obszerne, odnosi się do wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów, zaś wywiedzione wnioski końcowe są prawidłowe. Motywy te spełniają wszystkie wymagania określone w przepisieart. 424 §1 kpk, przez co podlegają aprobacie sądu odwoławczego.
Apelujący nie pogodził się z uniewinnieniem oskarżonego, uzasadniając swe stanowisko m. in treścią zeznań świadkówR. K.,R. E.iJ. W.(1), które to dowody miałyby prowadzić do wniosku odmiennego. Ten argument wysoce zaskakuje, bo przecież – jak to wynika z akt sprawy - w toku procesu nie prowadzono dowodu z zeznań takich osób, nadto żadna ze stron nawet nie wnioskowała o ich przeprowadzenie(!).
Apelujący także przywołuje zeznania pokrzywdzonego, świadkówJ. K.,P. Z.,L. J., ale nie wskazuje jakich błędów w ocenie tych dowodów miał się dopuścić Sąd Rejonowy. Zeznania wszystkich tych świadków zostały uznane za wiarygodne( k. 8-9 motywów Sądu Rejonowego) i stanowią podstawę ustaleń faktycznych wyroku. Dodać tylko można, iż twierdzeniom pokrzywdzonego o nieświadomości, że oskarżony nie reprezentuje głównego wykonawcy, a jest podwykonawcą, przeczy raport dzienny pokrzywdzonego z dnia 27.09.2010r. tj. drugiego dnia prac pokrzywdzonego, na którym wskazał on przydział pracownika R.E.do robót na rzecz(...)k. 29 akt. Natomiast zeznania ostatnich dwóch wymienionych świadków wskazują, że oskarżony w dacie czynu zatrudniał ich dorywczo i za pracę zapłacił umówione wynagrodzenie.
Pozostaje w błędzie apelujący, podnosząc że w dacie wykonania umowy przez pokrzywdzonego oskarżony nie dokonał rejestracjifirmy (...), bo do zgłoszenia firmy doszło w dniu 10.10.2010r. Otóż z wydruku wyszukiwarki REGON ( k. 22 akt) wynika, że podmiot ten powstał w dniu 24.09.2010r., w tym samym dniu rozpoczął działalność, zaś sam wpis został dokonany w dniu 11.10.2010r.
O zamiarze oszukańczego zawarcia umowy z pokrzywdzonym nie świadczy także fakt, że w dacie zarzucanego mu czynu oskarżony nie był płatnikiem podatku VAT.
Bezpodstawnie apelujący kwestionuje ustalenia faktyczne wyroku, z których wynika, że oskarżony przystępując do umowy zfirmą (...)posiadał środki finansowe na zakup materiałów niezbędnych do realizacji znaczącej części umowy. Wedle niekwestionowanych zeznań świadkaJ. K.- inspektora nadzoru inwestycji, zakupione przez oskarżonego materiały miały wartość ok. 50 tys. zł, były też dobrej jakości, nadto oskarżony( jakkolwiek wadliwie) to jednak wykonał faktycznie ok. połowy zaplanowanych prac ( k. 351 akt). Z uzyskanych w toku procesu faktur ( k. 171, 401-405, 408-409 akt) wynika także, że oskarżony zapłacił za materiały i usługę wykonania tzw. przecisku, także zapłacił wynagrodzenia pracownikomZ.,L.iJ.. Jakkolwiek oskarżony nie udokumentował zakupu studzienek betonowych, to jednak faktycznie je zakupił i zainstalował ( zeznania świadkaJ. K.). Bazując na tych dowodach nie sposób zanegować słuszność wywodu Sądu I instancji, iż oskarżony faktycznie dysponował gotówką ok. 50 tysięcy złotych. Słusznie Sąd Rejonowy zwrócił uwagę na §20 umowy podwykonania, z której wynika, że po wykonaniu 50 % prac ( co przecież miało miejsce) oskarżony był uprawniony do wystawienia faktury przejściowej i uzyskania zapłaty za część prac. Pewnym ustaleniem jest też i to, żefirma (...)w ogóle nie zapłaciła oskarżonemu za wykonane prace, w tym i zakupione przezeń materiały.
Zatem nie sposób w żadnej mierze wykazać, by oskarżony już w chwili zawarcia ustnej umowy z pokrzywdzonym kierował się oszukańczym zamiarem niewywiązania się z tej umowy i błędnie zapewniał o możliwości zapłaty za jej zrealizowanie, jak to zarzucono w akcie oskarżenia. Wniosku tego nie przekreśla też akcentowany w apelacji i niekwestionowany przez oskarżonego, ustalony przez Sąd Rejonowy fakt znacznego zadłużenia oskarżonego w dacie czynu oraz prowadzonych licznych egzekucji komorniczych. Oskarżony uznał faktury wystawione przez pokrzywdzonego, nie dokonał ich zapłaty, ale nie wskutek zaplanowanego w chwili zawarcia umowy przestępstwa oszustwa, lecz braku zapłaty za wykonane prace, które faktyczne skredytowałfirmie (...). Takie ustalenia faktyczne wykluczają przypisanie oskarżonemu przestępczego zamiaru, o jakim mowa wart. 286 § 1 kk.
Z przytoczonych względów zaskarżony wyrok jako trafny należało utrzymać w mocy.
O kosztach procesu związanych z postępowaniem odwoławczym orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpkw zw. zart. 632 pkt 2 kpk, stwierdzając poniesienie ich przez Skarb Państwa.