Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 106/99
Data wyroku: 1999-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Suchowska, Paweł Węgrzynek, Stanisław Raszka
Słowa kluczowe: "Ustawa Lutowa"
Podstawa prawna: art. 8 ustawy z 23.02.1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Sygn. akt: II AKa 106/99

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 1999 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący

SSA Barbara Suchowska

Sędziowie

SSA Stanisław Raszka (spr.)
SSO del. Paweł Węgrzynek

Protokolant

Barbara Gawor

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Janusza Konstantego
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 1999 r.
sprawy z wnioskuA. S.o zasądzenie odszkodowaniai zadośćuczynienia za skazanie wyrokiem Sądu Powiatowego wŚ.z dnia 23.01.1952r. sygn. akt Kp 1520/52
z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 03 marca 1999r. sygn. akt XVI1 Ko 116/98

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

II AKa 106/99

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 3 marca 1999r. oddalił wniosekA. S.o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za skazanie wyrokiem byłego Sądu Powiatowego wŚ.z dnia 23 stycznia 1952r. sygn. akt Kp 1520/52 za czyn zart. 239 kk z 1932r., uzasadniając orzeczenie tym, że wcześniej Sąd Wojewódzki w Katowicach prawomocnym postanowieniem z dnia 24 kwietnia 1996r. sygn. akt XVI1 Ko 384/95 oddalił wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej opisanego wyroku.
Pełnomocnik wnioskodawcy w zażaleniu apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie wniosku, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, albowiem wnioskodawca uważa, że był represjonowany za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i z tego tytułu powinien otrzymać odszkodowaniei zadośćuczynienie.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Tak jak stwierdził to sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku, koniecznym warunkiem ubiegania się o odszkodowanie i zadośćuczynienie za poniesioną szkodę i doznaną krzywdę, wynikłą z wydania orzeczenia skazującego, jest wcześniejsze stwierdzenie jego nieważności w oparciu o przepisyustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego(Dz. U. Nr 3 poz. 149 z późn. zmianami).
W Sądzie Wojewódzki w Katowicach toczyło się postępowanie o stwierdzenie nieważności wyroku byłego Sądu Powiatowego wŚ.z dnia 23.01.1952r. sygn. akt Kp 1520/52 i postanowieniem z dnia 24.04.1996r. utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 października 1996r. sygn. II AKo 175/96, wniosekA. S.w tej sprawie oddalono.
W tej sytuacji brak jest przesłanek do zasądzenia odszkodowaniai zadośćuczynienia za skazanie wnioskodawcy tak na podstawie przepisów ustawyz dnia 23 lutego 1991r. jak i przepisówrozdziału 58 Kodeksu postępowania karnegoi dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.