Sąd Apelacyjnyw Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 1505/12
Data wyroku: 2013-06-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Dziczek, Edyta Jefimko, Tomasz Wojciechowski
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 444 kc

Sygn. akt I ACa 1505/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  14 czerwca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie  I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SA Roman Dziczek (spr.)
Sędzia SA Edyta Jefimko
Sędzia SO del. Tomasz Wojciechowski
Protokolant st. sekr. sąd. Ewelina Borowska

po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaW. S.
przeciwko Polskiemu Biuru(...)wW.

o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt I C 1085/97

1
prostuje oczywistą niedokładność w treści punktu II. 2 wyroku w ten sposób, że dodaje wyrazy „z uwzględnieniem wypłat dokonanych przez pozwanego na podstawie postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 listopada 1997 r. sygn.. akt I C 1085/97, zmienionego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 23 lipca 2009 r. sygn. akt I ACz 1098/09.”;

2
oddala apelację pozwanego;

3

      zasądza od Polskiego Biura(...)wW.na rzeczW. S.kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasadził od Polskiego Biura(...)wW.na rzeczW. S.kwotę 151 455,07 zł z ustawowymi odsetkami szczegółowo opisanymi w pkt 1.1-40 sentencji wyroku; zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem renty wyrównawczej kwotę po 4 936,15 zł miesięcznie, poczynając od kwietnia 2012 r. przy uwzględnieniu wypłat dokonanych przez pozwanego od kwietnia 2012 r. tytułem zabezpieczenia roszczenia zgodnie z postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2009 r. wraz z ustawowymi odsetkami oraz po 200 zł miesięcznie z ; pozwanej spółki na rzecz powoda kwotę 2 509,16 zł (I.), umorzył postępowania tytułem renty na zwiększone potrzeby, poczynając od stycznia 1997 r. do dnia zapłaty; oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu.
Sąd Okręgowy przedmiotowym wyrokiem orzekał o żądaniu powoda w części wcześniej nie rozstrzygniętej, tj. o żądaniu zasądzenia renty z tytułu utraconych zarobków w kwotach stanowiących 4,6 krotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w danym kwartale, ogłaszanego przez GUS, wskazanych w piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2012 r. przy uwzględnieniu wypłaconych kwot oraz na przyszłość i o żądaniu zasądzenia renty z tytułu zwiększonych potrzeb w kwotach po 2000 zł miesięcznie poczynając od stycznia 1997 r., a następnie po 2500 zł miesięcznie poczynając od stycznia 2000 r., po 3000 zł miesięcznie od stycznia 2004 r. i po 3500 zł miesięcznie od marca 2009 r. i na przyszłość.
Sąd ten ustalił, że w dniu 17 października 1996 r.W. S.uległ wypadkowi komunikacyjnemu, którego sprawcą był obywatel Rumunii, a pojazd był ubezpieczony w zakresie oc obowiązującym w Polsce.
Powód został przewieziony do szpitala po rozpoznaniu złamania lewej kości udowej, krwiaka powłok brzucha, złamania żeber po lewej stronie, wstrząśnienia mózgu. Przebywał w szpitalu wK.od 17 X 1996 r. do 9 listopada 1996 r., a następnie wW.od 14 maja 1997 r. do 6 lipca1997 r. W czasie tego ostatniego pobytu rozpoznano u niego przepukliny pourazowe powłok brzusznych; wówczas też dokonano u niego przeszczepu kostnego talerza biodrowego.
Trzeci pobyt w szpitalu miał miejsce w okresie 16 października 1997 r. do 4 grudnia 1997 r. z powodu zaburzenia zrostu kości udowej lewej, a czwarty od 4 lutego 1998 r. do 4 marca 1998 r.
Powód poza urazami szczegółowo opisanymi przez Sąd pierwszej instancji utracił zdolność do pracy zarobkowej, ale nie wymagał opieki osób trzecich.
U powoda stwierdzono m.in. 30% uszczerbku w związku ze złamaniem uda lewego, 10% uszczerbku z powodu pobrania przeszczepu z talerza biodrowego, 5% uszczerbku z powodu złamania żeber; z powodu obrażeń neurologicznych stwierdzono 30% uszczerbek na zdrowiu, a z powodu zaburzeń psychicznych i neurologicznych - 75 - 80% uszczerbku na zdrowiu. Łączny uszczerbek na zdrowiu u powoda wynosi 175- 180%.
Sąd Okręgowy wskazał jakie kwoty zostały wypłacone powodowi w poszczególnych okresach przez ZUS z tytułu niezdolności do pracy; było to łącznie 91 935,46 zł. Ustalił także, że w okresie od 1997 r. do końca marca 2012 r. pozwany wypłacił powodowi tytułem renty tymczasowej kwotę 409 600 zł.
Powód od maja 1994 r. do stycznia 1997 r. prowadził wR.działalność gospodarczą w zakresie naprawy i regeneracji układów wydechowych silników samochodowych, zatrudniał jednego pracownika, wynajmował lokal. Zarabiał miesięcznie ok. 2700 zł.
Sąd pierwszej instancji przyjął, przy uwzględnieniu kwot tymczasowo wypłaconych powodowi w związku z udzielonym zabezpieczeniem, że w okresie od października 1996 r. do 31 marca 2012 r. uzyskałby z tytułu prowadzonej działalności łączny dochód 151 455,07 zł, przy uwzględnieniu przeciętnego wynagrodzenia w poszczególnych okresach i mnożnika 2,14.
W zakresie pomocy osób trzecich, rehabilitacji i przyjmowania leków Sąd Okręgowy uznał za udowodnione wydatki w wysokości po 200 zł miesięcznie.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji żądanie zasadzenia renty mało co do zasady oparcie w dyspozycjiart. 444 § 2 k.c., a kwotą podlegająca zasądzeniu powinna być kwota 151 455,07 zł za okres do 1 marca 2012 r., tj. do wydania opinii przez biegłego sądowego. Od kwietnia 2012 r. za właściwą kwotę renty z tytułu utraconych zarobków Sąd uznał kwotę 4 936,15 zł miesięcznie, przy uwzględnieniu wypłat tytułem zabezpieczenia.
Kwota zasądzona miała oparcie w dyspozycjiart. 444 § 2 k.c.iart. 361 § 2 k.c.Sąd odwołał si do mnożnika 2,14 i danych statystycznych o wysokości miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia. Przy czym pomniejszył tak uzyskane kwoty o rentę z ZUS. Odwołał się także do opinii biegłegoK., którą w całości podzielił.
Zasądzając świadczenia rentowe za okres do wydania opinii przez biegłego Sąd zsumował (skapitalizował) należności za poszczególne miesiące, ale zasadził odsetki od poszczególnych rat rentowych.
W zakresie renty z tytułu zwiększonych potrzeb Sąd pierwszej instancji uznał za udowodnione żądanie jedynie w wysokości 200 zł miesięcznie.
O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawieart. 481 k.c., a o kosztach procesu na podstawieart. 100 k.p.c.
Apelację w części zasądzającej rentę z tytułu zwiększonych potrzeb wniósł pozwany zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego -art. 444 § 1 k.c.w zw. zart. 824'k.c.oraz przepisuart. 233 k.p.c.
Wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa w zakresie renty na zwiększone potrzeby oraz zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja nie jest uzasadniona.
Na wstępie zauważyć należy, że Sąd Apelacyjny dokonał sprostowania, na podstawieart. 350 k.p.c.w zw. zart. 391 k.p.c.punktu II.2 sentencji wyroku Sądu Okręgowego poprzez dodanie w opisie kwot zasądzonych „z uwzględnieniem wypłat dokonanych przez pozwanego na podstawie postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 listopada 1997 r., sygn. akt I C 1085/97, zmienionego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt I ACz 1098/09." Innymi słowy, kwoty wypłacone na podstawie wskazanych postanowień zabezpieczających z tytułu zwiększonych potrzeb, korygują kwotę do wypłaty wynikającą z tej części wyroku.
Treść postanowień zabezpieczających niewątpliwie obejmowała także rentę z tytułu zwiększonych potrzeb, a kwota zasądzona wyrokiem z tego tytułu nie była kwotą wynikającą z różnicy kwoty należnej i kwoty tymczasowo wypłaconej.
Przy tak doprecyzowanej treści za niezasadny należało uznać zarzut, że Sąd Okręgowy dowolnie ustalił kwotę należną z tytułu zwiększonych potrzeb na 200 zł miesięcznie. Jest to kwota niewielka i niewygórowana i zgodnie z doświadczeniem życiowym, niewątpliwie nienadmierna do usprawiedliwionych potrzeb poszkodowanego powoda.
Również nie można mówić o naruszeniu prawa materialnego, albowiem w realiach objęcia ochroną ubezpieczeniową oraz zaistnienia zawinionego zdarzenia szkodzącego powołane w apelacji przepisy miały zastosowanie w sprawie i prawidłowo były subsumowane przez Sąd Okręgowy.
Z tych względów, na podstawieart. 385 k.p.c.Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 i art. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 391 k.p.c.zasądzając na rzecz powoda wynagrodzenie adwokackie w stawce minimalnej.