Sąd Apelacyjny w Gdańsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 532/11
Data wyroku: 2011-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Giezek, Maria Sokołowska, Bogusława Sieruga
Słowa kluczowe: Dobra Osobiste
Podstawa prawna: art 23 kc, art 24 § 1 kc, art. 2 § 1 kpc

Sygn. akt I ACz 532/11

POSTANOWIENIE
Dnia 31 marca 2011 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku Wydział I Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Bogusława Sieruga (spr)

Sędziowie:

SA Ewa Giezek

SA Maria Sokołowska

po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r.
na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa
A. P.
przeciwkoŁ. Z.
o ochronę dóbr osobistych
na skutek zażalenia pozwanego
od postanowienia Sądu Okręgowego we Włocławku
z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. akt I C 107/10

p o s t a n a w i a

oddalić zażalenie

Na oryginale właściwe podpisy

Sygn. akt I ACz 532/11

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy we Włocławku w sprawie z powództwaA. P.przeciwkoŁ. Z.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę oddalił zarzut pozwanego dotyczący niedopuszczalności drogi sądowej (pkt 1) oraz odroczył rozprawę do czasu uprawomocnienia się postanowienia (pkt 2).
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że niedopuszczalność drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.) zachodzi między innymi wówczas, gdy brak jest zgody Sejmu na pociągnięcie posła do cywilnej odpowiedzialności sądowej wchodzącej w zakres sprawowania mandatu poselskiego. Powołując się na poglądy wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I CSK 31/07 Sąd Okręgowy stwierdził, że zamieszczając artykuły prasowe na łamach redagowanego przez siebie pisma pozwany nie realizuje funkcji członka parlamentu, choćby dotyczyły one kwestii ważnych społecznie i mających znaczenie dla lokalnej społeczności. Jest to typowa działalność polityczna i nie ma nic wspólnego z wykonywaniem mandatu posła - tym bardziej, że dotyczy oceny postępowania późniejszego konkurenta w wyborach na stanowisko Prezydenta Miasta. W ocenie Sądu I instancji trudno uznać - jak sugeruje pozwany poseł - że artykuł był formą interpelacji poselskiej, gdyż pozwany zaprezentował w nim swoje określone oceny i przemyślenia, przekazując je do szerokiej wiadomości. Na marginesie Sąd Okręgowy zauważył, że odmowa odrzucenia pozwu leży w interesie pozwanego. Nikt nie będzie mógł mu bowiem zarzucić - a jak wykazuje praktyka w przypadku odmowy udzielenia zgody przez Sejm czy Senat na pociągnięcie do odpowiedzialności takie głosy często się pojawiają - że powołał się na immunitet, chcąc w ten sposób jej uniknąć, uniemożliwiając Sądowi rozstrzygnięcie sporu.
W zażaleniu pozwany domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz odrzucenia pozwu i umorzenia postępowania, a także zasądzenia od powoda na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Skarżący podniósł zarzuty:

1
niewłaściwej wykładni przepisówart. 6aw zw. zart. 6 ust. 2 oraz 20 i 21 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora(t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 7, poz. 29) poprzez przyjęcie, że działanie pozwanego, poruszającego ważne kwestie społeczne i stawiającemu pytania dotyczące m.in. budżetuGminy M.(...)w artykule prasowym „A. Z.!” w „Piśmie(...)” nr(...)nie jest objęte „inną działalnością związaną nieodłącznie ze sprawowaniem mandatu”;

2
błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że artykuł pozwanego był formą

interpelacji poselskiej i zgłosił on interpelację poselską.
Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wyjaśnił, że działał w interesie mieszkańców(...), którzy prosili go o interwencję poselską w sprawie przebudowyPlacu (...)i remontuulicy (...). Z uwagi zaś na to, że interpelacje radnych kierowane do powoda jako Prezydenta Miasta(...)nie przyniosły rezultatu, konieczną stała się interwencja poselska pozwanego - podjęta na podstawieart. 20 i 21 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, czego przejawem był sporny artykuł.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Trafnie uznał Sąd I instancji, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodziła potrzeba wyrażenia zgody przez Sejm na pociągnięcie, będącego posłem, pozwanego do odpowiedzialności sądowej. Zgodnie zart. 6a ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora(j.t. Dz.U. z 2011 r. Nr 7, poz. 29 - dalej zwana ustawą) wymóg taki istnieje bowiem tylko wtedy, gdy poseł narusza prawa osób trzecich, podejmując działania wchodzące w zakres sprawowania mandatu. Czynność, której zgodność z prawem kwestionuje powód, takiego charakteru niewątpliwie zaś nie miała.
Ustawa w art. 6 ust. 2 przyjęła szeroką definicję zakresu działalności posła, która wchodzi w zakres sprawowania mandatu poselskiego. Zauważenia wymaga przy tym, że w przepisie rozróżnione zostały dwie sytuacje. Pierwsza z nich obejmuje przejawy działalności parlamentarzysty, które są wykonywane z reguły na terenie parlamentu („zgłaszanie wniosków, wystąpienia lub głosowania na posiedzeniach Sejmu, Senatu lub Zgromadzenia Narodowego oraz ich organów, na posiedzeniach klubów, kół i zespołów poselskich, senackich lub parlamentarnych”). Do drugiej natomiast - do której pozwany kwalifikuje również swoje zachowanie - ustawodawca zaliczył każdą „inną działalność związaną nieodłącznie ze sprawowaniem mandatu”.
Analizowany przepis nie zawiera zatem zamkniętego katalogu rodzajów działalności wchodzącej w zakres sprawowania mandatu przedstawicielskiego, a jedynie formułuje warunek nieodłącznego (bezpośredniego) związku danego czynu parlamentarzysty ze sprawowaniem jego mandatu.
Podzielić należy pogląd Sądu Okręgowego, że oceniany w sprawie artykuł, opublikowany przez pozwanego w(...)do kategorii zachowań takich nie należy. Wbrew bowiem zapatrywaniu wyrażonemu w zażaleniu sam fakt bycia posłem nie oznacza jeszcze, że każda wypowiedź dotycząca spraw publicznych, czy też aktywności innych polityków winna być z założenia traktowana jako realizowanie funkcji członka parlamentu. Celem instytucji immunitetu jest bowiem zapewnienie każdemu parlamentarzyście jedynie swobody sprawowania mandatu, a nie ustanowienie swoistej bezkarności za rozpowszechnianie własnych, nie zawsze znajdujących odzwierciedlenie w rzeczywistości, poglądów. „Inna działalność związana nieodłącznie ze sprawowaniem mandatu” na co wskazuje również uwagę w wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy (I CSK 31/07, OSNC 2008/5/48), to zatem działalność, która bezpośrednio i wprost wynika z funkcji parlamentarzysty, a jej związek ze sprawowaniem mandatu nie budzi wątpliwości.
Istniejących w rozpoznawanej sprawie wątpliwości nie wyjaśnia tłumaczenie pozwanego, a opisywany w zażaleniu kontekst opublikowania artykułu nie znajduje uzasadnienia w jego tekście. Nie wynika z niego bowiem by pozwany, poza swoim osobistym przekonaniem, reprezentował również stanowisko mieszkańców(...)(m.in. warunek z art. 21 ustawy). Zawarte w publikacji pytania mają zaś charakter retoryczny, co przemawia za tym, że celem autora nie było wyjaśnienie kwestii prowadzonych weW.remontów. Wbrew zarzutowi zażalenia artykułu nie można także potraktować jako interwencji w rozumieniu art. 20 ustawy, gdyż nie spełnia wymienionych w tym przepisie warunków formalnych w postaci wystąpienia dla załatwienia sprawy bezpośrednio do organu administracji rządowej i samorządu terytorialnego, zakładu lub przedsiębiorstwa państwowego, organizacji społecznej, bądź jednostki gospodarki niepaństwowej.
W związku z powyższym zażalenie jako bezzasadne, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., podlegało zatem oddaleniu.
Na oryginale właściwe podpisy.