Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 83/12
Data wyroku: 2012-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Edward Loryś, Stanisław Urban, Zbigniew Różański
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , art. 193 kk , art. 288 kk i inne

Sygn. akt II AKa 83/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie

w składzie:
Przewodniczący:SSA Edward Loryś (spr.)
Sędziowie: SSA Stanisław Urban
SSA Zbigniew Różański
Protokolant: stażysta Aneta Kudła

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie
- Grażyny Zięba-Białowąs

po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. sprawy
R. W.oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 207 § 1 k.k.w zw.zart. 64 § 1 k.k.,art. 193 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.w zw. z art. zart. 57a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
Ł. P.oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw.art. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., art. 62 ust. 1 ustawyo przeciwdziałaniu narkomanii,art. 193 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
K. P.oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
M. B.oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dębicy, co do wszystkich oskarżonych, oraz obrońcy oskarżonegoR. W.i obrońcy oskarżonegoŁ. P.
od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II K 79/11

I. u t r z y m u j ezaskarżony wyrok w mocy,
II. z w a l n i aoskarżonychR. W.iŁ. P.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a kosztami w części dotyczącej apelacji prokuratorao b c i ą ż aSkarb Państwa,

I
z a s ą d z aod Skarbu Państwa na rzecz adw.L. C.- Kancelaria Adwokacka wD., adw.A. S.– Kancelaria Adwokacka wR., adw.B. A.– Kancelaria AdwokackawD.i adw.W. S.– Kancelaria AdwokackawR.kwoty po 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnejz urzędu udzielonej odpowiednio oskarżonym:R. W.,Ł. P.,K. P.iM. B..

UZASADNIENIE
R. W.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 9 września 2011 r. wD.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P.,K. P.,M. B., wziął udział w pobiciuD. F.w mieszkaniu znajdującym się przyulicy (...), w ten sposób, że uderzał go pięściami po całym ciele, a w szczególności po głowie, kopał w okolice żeber, poprzez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k.i jednocześnie grożąc mu pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała, używając noża usiłował dokonać kradzieży pieniędzy w bliżej nieustalonej kwocie, którego to celu nie osiągnął z powodu ich braku uD. F., a następnie po opuszczeniu mieszkania przezD. F.na klatce schodowej, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P.używając przemocy w postaci uderzeniaD. F.rękojeścią noża w okolice prawej skroni oraz przytrzymywaniu go za szyję przezŁ. P., po przeszukaniu kieszeni spodni dokonał kradzieży telefonu komórkowegomarki N.o wartości 100 zł stanowiącego własnośćD. F., na skutek czego dokonał obrażeń ciała w postaci rany długości ok. 1 cm okolicy skroniowej prawej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwa umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku łącznego z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt II K 48/07, po odbyciu kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 14.06.2006 r. do 15.06.2006 r., od 25.08.2006 r. do 26.10.2006 r. i od 28.08.2008 r. do 18.06.2010 r.

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

II
w okresie od 18 czerwca 2010 r. do 26 maja 2011 r. wD.woj.(...), znęcał się fizycznie i psychicznie nad rodzicamiH.iB. W., w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, w trakcie których wielokrotnie zakłócał spoczynek nocny poprzez używanie głośnych krzyków, tłuczenie się garnkami i trzaskanie drzwiami, groził im pozbawieniem życia i pobiciem, które to groźby wzbudziły uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku łącznego z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt II K 48/07, po odbyciu kary 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 14.06.2006 r. do 15.06.2006 r., od 25.08.2006 r. do 26.10.2006 r. i od 28.08.2008 r. do 18.06.2010 r.

tj. o czyn zart. 207 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

III
w dniu 19 czerwca 2011 r. wD.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P.wyważył drzwi do mieszkania przyulicy (...), po czym wdarł się do jego wnętrza na szkodęB. B. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w miejscu publicznym, bez powodu, okazując tym samym rażące lekceważenie porządku prawnego,

tj. o czyn zart. 193 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.

IV
w miejscu i czasie jak opisano w pkt. II, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P., dokonał zniszczenia mienia, gdzie na ścianie w pokoju namalował napis o treści „spi gang kurwa”, wbił nóź w ścianę, rozdarł prześcieradło, przedziurawił materac łóżka oraz uszkodził futrynę drzwi wejściowych, powodując straty w wysokości 1330 zł na szkodęB. B. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w miejscu publicznym, bez powodu, okazując tym samym rażące lekceważenie porządku prawnego, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku łącznego z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt II K 48/07, po odbyciu kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 14.06.2006 r. do 15.06.2006 r., od 25.08.2006 r. do 26.10.2006 r. i od 28.08.2008 r. do 18.06.2010 r.

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

V
w dniu 19 czerwca 2011 r. wD.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P., dokonał uszkodzenia mienia naulicy (...)w klatce VII, gdzie rozbił szyby zbrojone w drzwiach wejściowych do klatki oraz zniszczył domofon powodując straty w wysokości 545 zł na szkodę Spółdzielni Mieszkaniowej wD.,ul. (...), przy czym czynu tego dopuścił się w miejscu publicznym, bez powodu, okazując tym samym rażące lekceważenie porządku prawnego, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku łącznego z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt II K 48/07, po odbyciu kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, którą odbywał oddnia 14.06.2006 r. do 15.06.2006 r., od 25.08.2006 r. do 26.10.2006 r. i od 28.08.2008 r. do 18.06.2010 r.

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

Ł. P.został oskarżony o to, że:

VI
w dniu 9 września 2011 r. wD.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, działając wspólnie i w porozumieniu zR. W.,K. P.,M. B., wziął udział w pobiciuD. F.w mieszkaniu znajdującym się przyulicy (...), w ten sposób, że uderzał go pięściami po całym ciele, a w szczególności po głowie, kopał w okolice żeber, poprzez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k.i jednocześnie grożąc mu pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała, używając noża usiłował dokonać kradzieży pieniędzy w bliżej nieustalonej kwocie, którego to celu nie osiągnął z powodu ich braku uD. F., a następnie po opuszczeniu mieszkania przezD. F.na klatce schodowej, działając wspólnie i w porozumieniu zR. W.używając przemocy w postaci podtrzymywaniaD. F.za szyję oraz uderzenie go rękojeścią noża w okolice prawej skroni przezR. W., po przeszukaniu kieszeni spodni dokonał kradzieży telefonu komórkowegomarki N.o wartości 100 zł stanowiącego własnośćD. F., na skutek czego dokonał obrażeń ciała w postaci rany długości ok. 1 cm okolicy skroniowej prawej, rany okolicy czołowej lewej z towarzyszącym obrzękiem, zasinienia i obrzęku powiek oka lewego, otarcia skóry powłok ucha oraz bólu żeber po stronie lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwa umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt II K 10/07, po odbyciu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 25.08.2006 r. do 27.11.2006 r., od 26.05.(...). do 18.12.2007 r.i od 18.06.2008 r. do 21.02.2011 r.

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

VII
w dniu 8/9 kwietnia 2011 r. wD.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z drugim sprawcą, co do którego wyłączono materiały do odrębnego postępowania, dokonał uszkodzenia mienia w lokalu(...)przyulicy (...), gdzie rozbił stolik, butelki po piwie, dokonał zniszczenia elewacji ścian i sufitu oraz drzwi wejściowych, powodując straty w wysokości 821,24 zł na szkodęP. K., przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwa umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt II K 10/07, po odbyciu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 25.08.2006 r. do 27.11.2006 r., od 26.05.2007 r. do 18.12.2007 r. i od 18.06.2008 r. do 21.02.2011 r.

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

VIII
w dniu 17 maja 2011 r. wD.woj.(...)wbrew przypisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci marihuany w ilości 0,146 grama

tj. o czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

IX
w dniu 19 czerwca 2011 r. wD.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. W.wyważył drzwi do mieszkania przyulicy (...), po czym wdarł się do jego wnętrza na szkodęB. B. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w miejscu publicznym, bez powodu, okazując tym samym lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn zart. 193 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.

X
w miejscu i czasie jak opisano w pkt. VIII, działając wspólnie i w porozumieniu zR. W., dokonał zniszczenia mienia, gdzie na ścianie w pokoju namalował napis o treści „spi gang kurwa”, wbił nóź w ścianę, rozdarł prześcieradło, przedziurawił materac łóżka oraz uszkodził futrynę drzwi wejściowych, powodując straty w wysokości 1330 zł na szkodęB. B. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w miejscu publicznym, bez powodu, okazując tym samym rażące lekceważenie porządku prawnego, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyrokuz dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt II K 10/07, po odbyciu kary 3 lati 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywałod dnia 25.08.2006 r. do 27.11.2006 r., od 26.05.2007 r.do 18.12.2007 r. i od 18.06.2008 r. do 21.02.2011 r.

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XI
w dniu 19 czerwca 2011 r. wD.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. W., dokonał uszkodzenia mienia naulicy (...)w klatce VII, gdzie rozbił szyby zbrojone w drzwiach wejściowych do klatki oraz zniszczył domofon powodując straty w wysokości 545 zł na szkodę Spółdzielni Mieszkaniowej wD.,ul. (...), przy czym czynu tego dopuścił się w miejscu publicznym, bez powodu, okazując tym samym rażące lekceważenie porządku prawnego, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt II K 10/07, po odbyciu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 25.08.2006 r. do 27.11.2006 r., od 26.05.2007 r. do 18.12.2007 r. i od 18.06.2008 r. do 21.02.2011 r.

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XII
w dniu 23 czerwca 2011 r. wD.woj.(...), groził pozbawieniem życiaD. B., przy czym groźba ta wzbudziła u zagrożonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt II K 10/07, po odbyciu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 25.08.2006 r. do 27.11.2006 r., od 26.05.2007 r. do 18.12.2007 r. i od 18.06.2008 r. do 21.02.2011 r.

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

K. P.został oskarżony o to, że

XIII
w dniu 9 września 2011 r. wD.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P.,M. B.,R. W., wziął udział w pobiciuD. F.w mieszkaniu znajdującym się przyulicy (...), w ten sposób, że uderzał go pięściami po całym ciele,a w szczególności po głowie, kopał w okolice żeber, poprzez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k.i jednocześnie grożąc mu pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała, przy czymR. W.używał noża, usiłował dokonać kradzieży pieniędzy w bliżej nieustalonej kwocie, którego to celu nie osiągnął z powodu ich braku uD. F., na skutek czegoD. F.doznał obrażeń ciała w postaci rany okolicy czołowej lewejz towarzyszącym obrzękiem, zasinienia i obrzęku powiek oka lewego, otarcia skóry powłok ucha oraz bólu żeber po stronie lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwa umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku łącznego z dnia 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt II K 61/10, po odbyciu kary 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 8.12.2006 r. do 23.01.2007 r., od 1.02.2007 r. do 2.04.2007 r., od 17.04.2007 r. do 29.04.2008 r., od dnia 8.04.2009 r. do 31.08.2010 r. oraz od dnia 4.05.2010 r. do 19.07.2011 r.

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

M.B.został oskarżony o to, że

XIV
dniu 9 września 2011 r. wD.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P.,K. P.,R. W., wziął udział w pobiciuD. F.w mieszkaniu znajdującym się przyulicy (...), w ten sposób, że uderzał go pięściami po całym ciele, a w szczególności po głowie, kopał w okolice żeber, poprzez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k.i jednocześnie grożąc mu pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała, przy czymR. W.używał noża, usiłował dokonać kradzieży pieniędzy w bliżej nieustalonej kwocie, którego to celu nie osiągnął z powodu ich brakuuD. F., na skutek czegoD. F.doznał obrażeń ciała w postaci rany okolicy czołowej lewej, otarcia skóry powłok ucha oraz bólu żeber po stronie lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwa umyślne przez Sąd Rejonowy w Dębicy na mocy wyroku z dnia6 kwietnia 2009 r., sygn. akt II K 887/08, po odbyciu kary 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 15.07.2010 r. do dnia 13.07.2011 r.

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II K 79/11

1
uznałoskarżonegoR. W.za winnego tego, że w dniu 9 września 2011 r. wD.woj.(...)w mieszkaniu znajdującym się przyulicy (...)uderzałD. F.pięściami w okolicę skroniową prawą, okolicę nosową lewą oraz okolicę oka lewego oraz żeber i brzucha, w skutek czegoD. F.doznał obrażeń ciała w postaci rany długości ok. 1 cm okolicy skroniowej prawej, rany okolicy czołowej lewej z towarzyszącym obrzękiem, zasinienia i obrzęku powiek oka lewego, otarcia naskórka powłok brzucha oraz bólu żeber po stronie lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, będąc uprzednio karanym za podobne przestępstwa umyślne przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na mocy wyroku łącznego z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt II K 48/07, po odbyciu kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 14.06.2006 r. do 15.06.2006 r., od 25.08.2006 r. do 26.10.2006 r. i od 28.08.2008 r. do 18.06.2010 r., tj. za przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na mocy powołanych przepisówskazałgo na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
uniewinniłoskarżonegoR. W.od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 207 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. II, a kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa,

3
uznał oskarżonegoR. W.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 193 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. IIIz tym, że nie przyjął występku o charakterze chuligańskim i za to na podstawieart. 193 k.k.skazałgo na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

4
uznał oskarżonegoR. W.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposóbw wyroku opisany w pkt. IV z tym, że miejsce i czas popełnienia przestępstwa ustalił na dzień 19 czerwca 2011 r. wD., a treść napisu ustalił jako „spir gang kurwa” oraz nie przyjął występkuo charakterze chuligańskim i za to na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazałgo na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

5
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekłwobec oskarżonegoR. W.solidarnie zŁ. P.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części w kwocie 1330 zł (jeden tysiąc trzysta trzydzieści złotych) na rzeczB. B. (1),

6
uznał oskarżonegoR. W.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. V z tym, że w miejsce sformułowania „w miejscu publicznym” przyjął sformułowanie „publicznie” i za to na mocy powołanych przepisówskazałgo na karę6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

7
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekłwobec oskarżonegoR. W.solidarnie z oskarżonymŁ. P.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części w kwocie 545 zł (pięćset czterdzieści pięć złotych) na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej wD.,ul. (...),

8
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 k.k.orzekłwobec oskarżonegoR. W.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolnościkarę łącznąw wymiarze 2 (dwóch) lati 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

9
uniewinnił oskarżonegoŁ. P.od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 280 § 2 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., w sposóbw wyroku opisany w pkt. VI, a kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa,

10
uznałŁ. P.za winnego popełnienia przestępstwazart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. VII z tym, że w miejsce sformułowania w miejscu publicznym” przyjął sformułowanie „publicznie” i za to na podstawie powołanych przepisówskazałgo na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

11
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekłwobec oskarżonegoŁ. P.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości w kwocie 821,24 zł (osiemset dwadzieścia jeden złotych 24/100) na rzeczP. K.,

12
uznał oskarżonegoŁ. P.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) w sposób w wyroku opisany w pkt. VIII i za to na mocy powołanego przepisuskazałgo na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

13
uznał oskarżonegoŁ. P.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 193 k.k.w sposób w wyroku w pkt. IX opisanyz tym, że nie przyjął występku o charakterze chuligańskim i za to na podstawieart. 193 k.k.skazałgo na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawiania wolności,

14
uznał oskarżonegoŁ. P.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. X z tym, że miejsce i czas popełnienia przestępstwa ustalił na dzień 19 czerwca 2011 r. wD., a treść napisu ustalił na jako „spir gang kurwa” oraz nie przyjął występkuo charakterze chuligańskim i za to na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazałgo na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

15
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekłwobec oskarżonegoŁ. P.solidarnie z oskarżonymR. W.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części w kwocie 1330 zł (jeden tysiąc trzysta trzydzieści złotych) na rzeczB. B. (1),

16
uznał oskarżonegoŁ. P.za winnego popełniania przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw.zart. 64 § 1 k.k.w sposób wyroku w pkt. XI opisany z tym, żew miejsce sformułowania „w miejscu publicznym” przyjmuje sformułowanie „publicznie” i za to na podstawie powołanych przepisówskazałgo na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

17
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekłwobec oskarżonegoŁ. P.solidarnie z oskarżonymR. W.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części w kwocie545 zł (pięćset czterdzieści pięć złotych) na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej wD.,ul. (...),

18
uznał oskarżonegoŁ. P.za winnego popełniania przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku w pkt. XII opisany i za to na mocy powołanych przepisówskazałgo na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

19
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 k.k.orzekłwobec oskarżonegoŁ. P.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolnościkarę łącznąw wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

20
uniewinnił oskarżonegoK. P.od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,art. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. XIII, a kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa,

21
uniewinnił oskarżonegoM. B.od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,art. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w sposób w wyroku opisany w pkt. XIV, a kosztami postępowaniaw tej części obciążył Skarb Państwa,

22
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznejzaliczył:

1

1
oskarżonemuR. W.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19.06.2011r. do dnia 20.06.2011 r., od dnia 10.09.2077 r. do dnia 22.02.2012 r.,

2
oskarżonemuŁ. P.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 17.05.(...)., od dnia 19.06.2011 r. do dnia 20.06.2011, od dnia 10.09.2011 do dnia 22.02.2012 r.,

2
na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekłwobec oskarżonegoŁ. P.przepadek dowodu rzeczowego w postaci szklanej lufki o dł. 8,5 cm z czarną osmoliną, z lekko zwęglonym końcem, na którym widoczne są pęknięcia szkła, oznaczonej jako Drz.(...).

3
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwróciłH. K.telefon komórkowymarki S. (...)– c3530, bez karty SIM,

4
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.zasądziłod Skarbu Państwa na rzecz:

-

-

adw.L. C., Kancelaria Adwokacka wD., kwotę 1920 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia złotych),

adw.A. S., Kancelaria Adwokacka wR., kwotę 1320 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia złotych),

adw.B. A., Kancelaria Adwokacka wD., kwotę 1920 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia złotych),

adw.W. S., Kancelaria Adwokacka wR., kwotę 1320 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia złotych),

tytułem udzielenia nieopłaconej pomocy prawnej urzędu odpowiednio oskarżonemuR. W.,Ł. P.,K. P.,M. B.,

5
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniłoskarżonychR. W.iŁ. P.od zapłaty w całości na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Powyższy wyrok apelacjami zaskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej w Dębicy oraz obrońca oskarżonegoR. W.oraz obrońca oskarżonegoŁ. P..
Prokurator zaskarżył wyrok w części w zakresie pkt. 1, 9, 20, 21 na niekorzyść oskarżonychR. W.,Ł. P.,K. P.orazM. B..
Zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych, zeznania świadkówH. K.,M. S.oraz niepełną, sprzeczną opinię psychologiczną biegłejM. C.dot. stanu emocjonalnego i osobowości pokrzywdzonegoD. F.w kontekście zdolności spostrzegania i odtwarzania spostrzeżeń, iż w dniu 9 września 2011 r.R. W.pobiłD. F.w związku z jego niestosownym zachowaniem wobecH. K., podczas gdy jak wynika z wiarygodnych i spójnych zeznańD. F.oskarżeniR. W.,Ł. P.,K. P.,M. B.wzięli udział w pobiciu pokrzywdzonego i działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem po uprzednim zastosowaniu przemocy dokonali rozboju, a następnie usiłowali dokonać rozboju na osobie pokrzywdzonegoD. F..
Wniósł o: uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoR. W.zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonego.
Wyrokowi zarzuciła:



obrazę przepisów postępowania, a toart. 4 k.p.k.w zw.zart. 60 § 3 i 4 k.k.poprzez nie uwzględnienie przy wymierzaniu kary możliwości nadzwyczajnego jej złagodzenia pomimo, iż oskarżony ujawnił wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w ich popełnieniu oraz ujawnił przed organami ścigania i przedstawił istotne okoliczności dotyczące przestępstw nieznane dotychczas temu organowi,

rażącą niewspółmierność kary.

Obrońca oskarżonego wniosła o zmianę wyroku w stosunku do oskarżonegoR. W.przez znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania.

Obrońca oskarżonegoŁ. P.zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonego w zakresie dotyczącym oskarżonegoŁ. P.w części tj. pkt 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19.
Wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a

a
art. 7 k.p.k.polegającą na ocenie dowodów z wyjaśnień oskarżonegoŁ. P.iR. W.w części dotyczącej zajścia w mieszkaniuB. B.oraz uszkodzenia drzwi wejściowych do klatki bloku SM wD.a także zeznańB. B. (1)iD. B.z przekroczeniem zasady swobodnej ich oceny, sprzecznie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczeniem życiowym poprzez odmówienie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w w/w zakresie a danie wiary zeznaniom świadków,

b
art. 5 § 2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć w drodze przeprowadzonych dowodów wątpliwości co do udziałuŁ. P.w uszkodzeniu drzwi wejściowych do klatki w bloku SM wD.na niekorzyść oskarżonego, pomimo iż wyjaśnienia oskarżonychR. W.iŁ. P.przeczą temu, zaś brak jakiegokolwiek dowodu pozwalającego na rozstrzygnięcie tej kwestii w sposób jednoznaczny,

c
art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie oceny dowodów z zeznań świadkaS. O.oraz wyjaśnień oskarżonychR. W.iŁ. P.z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodówi ustalenie (strona 4 uzasadnienie wyroku) na ich podstawie, iżŁ. P.wspólnie zR. W.zniszczył drzwi do klatki i domofon w bloku SM wD.,

d
art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie oceny dowodów z zeznań świadkaR. C.,A. Ł.,A. K. (2)iE. K.z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów i ustalenie (strona 5 uzasadnienia wyroku) na ich podstawie, iżŁ. P.w dniu 8 kwietnia 2011 r. w lokalu(...)przyul. (...)wD.przewrócił stolik rozbijając szkło a następnie zaczął rzucać butelkami z piwa po ścianach uszkadzając elewację a nadto dokonał zniszczenia drzwi wejściowych,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na:

a
nieudowodnieniu okoliczności faktycznych, a mianowicie faktu iżŁ. P.przebywał wraz zR. W.w mieszkaniuB. B. (1)i dokonał zniszczenia jej mienia, a także dokonał zniszczenia drzwi wejściowych i domofonu z bloku SM wD.i przyjęciu ich za ustalone bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym,

b
nieudowodnieniu okoliczności faktycznych, a mianowicie tego iż oskarżonyŁ. P.wypełnił znamiona przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.polegającego na zniszczeniu mienia w lokalu(...)wD.i przyjęciu ich za ustalone bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym,

c
nieudowodnieniu okoliczności faktycznych dotyczących wysokości szkody na mieniuB. B. (1), Spółdzielni Mieszkaniowej wD.orazP. K.,

d
przyjęciu, iż oskarżonyŁ. P.dopuścił się popełnienia przestępstwa zart. 190 § 1 k.k., pomimo iż brak w sprawie dostatecznych dowodów pozwalających na przypisanie mu tego czynu.

Wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego orzeczenia w części poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu w pkt 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18 czynów oraz wymierzenie mu w miejsce kary orzeczonej w pkt 19 zaskarżonego wyroku kary 6 miesięcy pozbawienia wolności przy zasądzeniu na rzecz obrońcy z urzędu kosztów udzielonej oskarżonemu obrony z urzędu, które to koszty nie zostały dotąd uiszczone aniw całości ani w części,

ewentualnie

2
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje Prokuratora oraz obrońców oskarżonych:R. W.iŁ. P.nie zasługują na uwzględnienie.
We wniesionej apelacji Prokurator zarzucił Sądowi I instancji błądw ustaleniach faktycznych, prowadzący do przypisania oskarżonemuR. W.czynu opisanego w pkt 1 wyroku oraz do uniewinnienia pozostałych oskarżonych, tj.Ł. P.,K. P.iM. B.od czynu zarzucanego im, odpowiednio w pkt VI, XIIIi XIV zaskarżonego wyroku. Zarzut powyższy nie zasługuje na uwzględnienie, brak jest zatem podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku w tej części i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodu z wyjaśnień oskarżonych, zeznań świadkówH. K.orazM. S.,a także z opinii psychologicznej, nie nosi cech dowolnej. Sąd Okręgowy logicznie i wyczerpująco odniósł się do każdego z w/w dowodów, uzasadniając, które z nich i dlaczego uznał za wiarygodne, a którym odmówił tego atrybutu.
Nie budzi wątpliwości skarżącego, że oskarżonyR. W.uderzył pokrzywdzonegoD. F., powodując u niego obrażenia stanowiące lekki uszczerbek na zdrowiu. Wątpliwości skarżącego budzi natomiast czy w czynie tym uczestniczyli także pozostali oskarżeni oraz czy motywem działania sprawców nie było także popełnienie rozboju na osobie w/w pokrzywdzonego. Analiza dowodów, na które powołuje się skarżący (wyjaśnień oskarżonych, zeznań świadków:H. K.orazM. S., opinii psychologicznej i opinii sądowo - lekarskiej), sprzeciwia się uznaniu oskarżonych za winnych popełnienia przestępstwa przypisanego im w akcie oskarżenia na szkodęD. F.. Co prawda wyjaśnienia oskarżonych i zeznania w/w świadków różnią się między sobą, jednak różnice te w większości dotyczą kwestii drugorzędnych, jak przykładowo: momentu czy kolejności, w jakiej uczestnicy spotkania opuszczali mieszkanieM. S.. Z tych samych powodów nie dyskwalifikują zeznań świadkaH. K.nieścisłości dotyczące faktu jej znajomości z pokrzywdzonymD. F..
Odnosząc się zaś do rozważań na temat zachowania oskarżonych po zdarzeniu z dnia 9 września 2011 r., wskazać należy, że brak jest uzasadnionych podstaw do wyprowadzania tak daleko idących wniosków. Biorąc pod uwagę, że wszyscy w/w oskarżeni są osobami uprzednio karanymi za przestępstwa przeciwko mieniu i życiu, nie dziwi zdenerwowanie, jakie im towarzyszyło w związku z zeznaniami złożonymi przez pokrzywdzonego.
Wbrew twierdzeniom skarżącego opinia sądowo - lekarska biegłegoM. T.nie dowodzi, że zdarzenie do którego doszłow dniu 9 września 2011 r. nie przebiegało w sposób przyjęty przezSąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Biegły wprost stwierdził, że obrażenia, jakich doznał pokrzywdzony mogły zostać zadane przez jedną bądź kilka osób, narzędziem twardym, tępym czy tępokrawędzistym,w tym także pięścią (k. 1545). Zauważyć przy tym należy, że z zeznań oskarżonych i w/w świadków wynika, że po uderzeniach zadanych przez oskarżonegoR. W.pokrzywdzony upadł, co z kolei uzasadniałoby otarcia powłoki brzucha czy ból żeber.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego przeciwko treści opinii psychologicznej wskazać należy, że opinia ta jest jasna, pełnai wewnętrznie niesprzeczna. Sąd Apelacyjny nie znajduje podstaw do podważania ustaleń poczynionych przez biegłą w kontekście treści opinii psychologicznej, na którą powołuje się skarżący w apelacji. Pomijając, że opinia ta została wydana w innej sprawie, a zatem dotyczyła innego zakresu, we wnioskach końcowych biegła stwierdziła występowanieu pokrzywdzonego wyraźnej skłonności do obwiniania innych. Opinia taw rzeczywistości potwierdza ustalenia biegłejM. C., różni je zaś jedynie metoda i zakres badania. Co się zaś tyczy zarzutów dotyczących momentu przesłuchania na rozprawie biegłejM. C., wskazać należy że informacje podane przez kurator, która była słuchana w dalszej kolejności, nie podważają ustaleń poczynionych przez biegłą w opinii ustnej (k. 1678-1681). Spostrzeżenia poczynione przez kurator są jej osobistymi odczuciami na temat osoby pokrzywdzonego, nie popartymi badaniami psychologicznymi. Niezależnie od powyższego w doktrynie podkreśla się, że „w zakresie oceny opinii biegłego decydujące znaczenie ma ocena sądu, o ile swoje stanowiskow tym względzie uzasadnił, nie zaś ocena stron procesowych” (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2001 r., sygn. aktII AKa 130/01,(...)2001, nr 11, poz. 21). W świetle powołanego stanowiska nie ma zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o powołanie innych biegłych tylko dlatego, że strona nie akceptuje ustaleń poczynionych przez biegłego w opinii, która odpowiada wymogomart. 201 k.p.k.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd I instancji słusznie uznał oskarżonegoR. W.za winnego czynu zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., uniewinniając pozostałych oskarżonych od jego popełnienia.
Odnosząc się do apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. P.Sąd Apelacyjny rozpoznał ją odrębnie w odniesieniu do poszczególnych czynów zabronionych, przypisanych oskarżonemu w pkt 10,13, 14, 16 i 18 wyroku.
W zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 10 wyroku skarżący zarzucił Sądowi I instancji obrazęart. 7 k.p.k.oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Zarzut powyższy nie ma uzasadnionych podstaw. Ocena dowodów z zeznań świadków:R. C.,A. Ł.,A. K. (2)iE. K.nie nosi cech dowolnej.Sąd I instancji szczegółowo odniósł się do każdego z w/w dowodówi opierając się na własnym przekonaniu, popartym zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, przekonująco uzasadnił z jakich powodów uznał je za wiarygodne źródło dowodu. Z tych względów nie znajduje uzasadnienia zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, które Sąd poczynił w oparciu o analizę w/w dowodów. W rezultacie brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w tej części przez uniewinnienie oskarżonego od w/w czynu zabronionego.
Nie znajduje również uzasadnienia wniosek o uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych mu w pkt 13, 14 i 18 zaskarżonego wyroku. W powyższym zakresie skarżący zarzucił Sądowi I instancji obrazęart.7 k.p.k.oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Zarzut powyższy jest nieuzasadniony. Również w tym zakresie ocena dowodów z wyjaśnień oskarżonych:R. W.iŁ. P.oraz z zeznań świadków:B. B. (1)iD. B.nie nosi cech dowolnej. Skarżący ma prawo do własnej oceny przeprowadzonychw sprawie dowodów, tyle że ocena ta, aby mogła stanowić przeciwwagę dla oceny dokonanej przez sąd musi opierać na solidnych podstawach. Tymczasem zarzuty skarżącego przeciwko wiarygodności zeznań świadków:B. B. (3)iD. B.pozbawione są uzasadnionych podstaw, w szczególności w części dotyczącej motywów, jakimi rzekomo miał kierować się świadekD. B.. Tej treści twierdzenia skarżącego nie mogą zatem prowadzić do podważenia wyczerpującej, kompleksowej, logicznej i przekonywującej oceny tych dowodów dokonanej przez Sąd I instancji (k. 18-19 uzasadnienia). Znamienne jest przy tym to, że o ile twierdzenia skarżącego są jedynie wyrazem linii obrony przyjętej przez oskarżonegoŁ. P.,o tyle zeznania świadkaD. B., w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 18 wyroku, znajdują dodatkowo potwierdzenie w zeznaniach świadkaD. W..
Podobnie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 § 2 k.p.k.oraz zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuŁ. P.w pkt 16 zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny dowodów z wyjaśnień oskarżonych:R. W.iŁ. P.oraz świadkaS. O.w zakresie okoliczności rozbicia szyby w drzwiach wejściowych do klatki schodowej oraz zniszczenia domofonu na szkodę Spółdzielni Mieszkaniowej wD.. Zarzuty skarżącego przeciwko wyrokowi Sądu I instancji są jedynie wyrazem linii obrony przyjętej przez oskarżonego, a zatem nie mogą prowadzić do podważenia ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego. Co się zaś tyczy zarzutu obrazyart. 5 § 2 k.p.k.to wskazać należy, że zastosowanie wskazanego przepisu staje się aktualne wówczas, gdy w sprawie wystąpią tylko takie wątpliwości, których nie da się wyeliminować żadnymi dopuszczalnymi środkami dowodowymi. Wobec jednoznacznych w swej wymowie treści zeznań świadkaS. O., opartych na informacjach uzyskanych od mieszkańców bloku nr 39 przyul. (...)wD., w niniejszej sprawie tego rodzaju wątpliwości brak. Mając to na uwadze brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku także w tej części przez uniewinnienie oskarżonegoŁ. P.od w/w czynu zabronionego.
Obrońca oskarżonegoR. W.zaskarżył orzeczenie o karze zawarte w zaskarżonym wyroku, zarzucając Sądowi I instancji obrazęart. 60 § 3 i 4 k.k.oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary. Zarzut powyższy jest nieuzasadniony, brak jest zatem podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku przez nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do w/w oskarżonego i orzeczenia jej z warunkowym zawieszeniem wykonania.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszeniaart. 60 § 3 i 4 k.k.wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego, nie wystąpiły przesłanki do zastosowania w niniejszej sprawie w/w przepisu.
Przepisart. 60 § 3 k.k.przewiduje obligatoryjne nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
Natomiastart. 60 § 4 k.k.przewiduje możliwość zastosowania przez sąd instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, na wniosek prokuratora,w stosunku do sprawcy przestępstwa, który, niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił przed organem ścigania i przedstawił istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności.
W pierwszym przypadku nadzwyczajne złagodzenie kary jest zatem możliwe tylko w stosunku do sprawcy, który współdziałał z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa. Użyte na gruncie omawianego przepisu sformułowanie „innymi osobami” należy rozumieć w ten sposób, że współdziałających w popełnieniu danego przestępstwa (łącznie ze sprawcą, który zamierza skorzystać z instytucji zart. 60 § 3 k.k.), ma być co najmniej trzech. TymczasemR. W.nie został skazany za czyn popełniony w takiej konfiguracji osobowej (por. np. wyrok SAwK.z 17 lutego 2000 r., II AKa 1/2000, Prok. i Pr. 2000, z. 9, poz. 18).
Natomiast w drugim przypadku zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary jest, po pierwsze, uzależnione od wniosku prokuratora, którego w niniejszej sprawie brak. Po drugie, wskazuje się, że sprawca zobowiązany jest do złożenia pełnychi wyczerpujących wyjaśnień w swojej sprawie, a nadto do ujawnieniai przedstawienia organom ścigania istotnych okoliczności dotyczących innego przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności. W tym sensie instytucja ta jest postrzegana jako swego rodzaju premia dla sprawcy, który podejmuje współpracę z organami ścigania(takZ. Ć., [w:]Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz,red.A. Z.,Z.2004,(...)Prawnej Lex(...)). OskarżonyR. W.nie tylko nie złożył pełnych i wyczerpujących wyjaśnień w zakresie zarzucanych mu czynów zabronionych, ale nadto nie ujawnił organom ścigania żadnych okoliczności, które dotyczyłyby przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
Odnosząc się zaś do zarzutu niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonegoR. W.w zakresie wymierzonych kar jednostkowych pozbawienia wolności (pkt. 1,3,4, i 6), a także w zakresie wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności (pkt 8) należy zauważyć, iż argumentacja skarżącego pomija istotę sędziowskiego wymiaru kary. Z przepisuart. 53 § 1 k.k.wynika, iż wybór rodzaju i wymiaru kary jest objęty zasadą swobodnego uznania sądu, oczywiście w granicach wynikającychzart. 7 k.p.k.iart. 53 i n.k.k.Jeżeli więc Sąd I instancji, co ma miejscew niniejszej sprawie, przedstawił przyczyny wyboru rodzajui rozmiaru konkretnej sankcji karnej i rozumowanie to nie nasuwa żadnych wątpliwości co do zgodności z zasadami prawidłowego rozumowania, sposób rozumowania, to brak jest uzasadnionych podstaw do kwestionowania stanowiska Sądu I instancji w toku postępowania odwoławczego. Niezależnie od powyższego trudno w niniejszej sprawie mówić o rażącej niewspółmierności kary, skoro kara rażąco niewspółmierna to taka, która nie odzwierciedla należycie stopnia społecznej szkodliwości czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary, przy czym nie chodzio każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o "różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - »rażąco« niewspółmierną,to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować"( tak SN w wyroku z dnia 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, OSNPP 6/1995, poz. 18).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie. Wyrok wydano na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 456 k.p.k.O kosztach postępowania odwoławczego przypadających od oskarżonychR. W.iŁ. P.orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.przez wzgląd na ich aktualną sytuację majątkową. Natomiast o kosztach postępowania w części dotyczącej apelacji prokuratora orzeczono na podstawieart. 633 k.p.k.w zw. zart. 636 § 2 k.p.k.
O wynagrodzeniu obrońców oskarżonych z urzędu Sąd orzekł na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).