Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 258/12
Data wyroku: 2012-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Mrozik-Sztykiel, Anna Ptaszek, Paweł Rysiński
Słowa kluczowe: Odszk. Za Niesłuszne Skaz., Tym. Ar. Lub Zatrzym.
Podstawa prawna: art.552§4 kpk

Sygn. akt II AKa 258/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 września 2012r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Maria Mrozik - Sztykiel

Sędziowie: SA – Paweł Rysiński (spr.)

SO (del.) – Anna Ptaszek

Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska

przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali
po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r.

sprawyW. S.

w przedmiocie zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy

od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt VIII Ko 136/09

- zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że kwotę zasądzonego zadośćuczynienia podwyższa do 36.000 (trzydziestu sześciu tysięcy) zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;
- kosztami procesu za obie instancje obciąża Skarb Państwa;

- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcyW. S.kwotę 480 zł z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej, za obie instancje, udzielonej przez pełnomocnika z wyboru.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowyw. W.zasądził na rzecz wnioskodawcyW. S.24.000 zł z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę wynikłą z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania. Oddalił wniosek o odszkodowanie o które nadto wnosiłW. S..
Wyrok powyższy apelacją na korzyść zaskarżył pełnomocnik wnioskodawcy w części odnoszącej się jedynie do ustalenia wysokości zasądzonegozadośćuczynienia.
Tym samym orzeczenie w części oddalającej wniosek o zasądzenie odszkodowania stało się prawomocne.
Skarżący zarzucił wyrokowi obrazęart. 552 § 4 k.p.k.przez zasądzenie niewspółmiernie niskiej w stosunku do poniesionej krzywdy kwoty zadośćuczynienia, a nadto błąd rachunkowy powodujący sprzeczność między orzeczeniem, a jego uzasadnieniem.
W konkluzji wniósł o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kwoty 12.000 zł za każdy miesiąc pozbawienia wolności. Prokurator poparł apelację w tej części, w której tyczy ona błędu rachunkowego i wniósł o podwyższenie kwoty już zasądzonej do 36.000 zł łącznie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Oczywiście zasadna okazała się apelacja w części kwestionującej prawidłowość wyliczeń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji. Istotnie bowiem – przyjął Sąd, że wnioskodawcy należy zasądzić za każdy miesiąc niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania po 6.000 zł, po czym mnożąc 6.000 zł przez 6 miesięcy (k. 234 i 236 akt) wyliczył należną kwotę na 24.000 zł, przez co dopuścił się niezrozumiałego błędu rachunkowego. Należało błąd ów naprawić w postępowaniu odwoławczym – zmienić wyrok przez podwyższenie kwoty zasądzonej do 36.000 zł.
Oczywiście bezzasadna natomiast okazała się apelacja w części żądającej zasądzenia zadośćuczynienia przewyższającego 36.000 zł.
W tym zakresie stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji wziął pod uwagę wszelkie niezbędne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia o wysokości zadośćuczynienia, należycie je rozważył, a swój pogląd obszernie i przekonująco uzasadnił. Odmienny pogląd skarżącego przedstawiony w środku odwoławczym nie zasługuje na podzielenie, jako nie znajdujący odzwierciedlenia w realiach sprawy.W istocie zaś, pogląd skarżącego na wysokość zadośćuczynienia nie uwzględnia, że przy braku szczególnych, nadzwyczajnych okoliczności już zasądzone zadośćuczynienie znacząco odbiega od przeciętnej wysokości tego rodzaju świadczenia zasądzanego przez sądy, a oscylującego w granicach 3.000 zł za każdy miesiąc. Przy braku, jak wspomniano, szczególnych, nadzwyczajnych okoliczności w sprawie niniejszej podwyższenie kwoty zadośćuczynienia ponad 36.000 zł byłoby rażąco niewspółmierne.
Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny podwyższył zasądzoną przez Sąd pierwszej instancji kwotę do 36.000 zł wraz z odsetkami należnymi od dnia uprawomocnienia się wyroku, a nie, jak o to nietrafnie wnosił skarżący – od dnia złożenia wniosku. Nadto zasądził na rzecz wnioskodawcy zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 480 zł – w tym 360 zł za sporządzenie apelacji i 120 zł za udział pełnomocnika w rozprawie przed Sądem Apelacyjnym (vide: OSNW 2011 r. z. 11 poz. 105).
Z tych wszystkich przyczyn orzeczono jak w wyroku.