Sąd Rejonowy Wrocław Krzyki we Wrocławiu
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 1083/11
Data wyroku: 2013-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Wolanin

Sygnatura akt VII K 1083/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu w VII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSR Monika Wolanin
Protokolant:Alicja Szpyrka

przy udziale Prokuratora: Joanny Harasimowicz
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r.
rozprawie sprawy
W. P.synaF.iZ.z domuK.
urodzonego (...)weW.
oskarżonego o to, że:
I. w okresie od lutego 2011 r do kwietnia 2011 r w miejscowościB.groziłA. K.zniszczeniem domu, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione

tj. o czyn zart. 190 § 1 kk
II. w okresie od lutego 2011 r do kwietnia 2011 r w miejscowościB.groziłG. K.zniszczeniem domu, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione

tj. o czyn zart. 190 § 1 kk
III. w okresie od czerwca 2011 r do lipca 2011 r w miejscowościB., telefonując doG.iA. K.uporczywie nękał pokrzywdzonych, co wzbudziło u nich uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia

tj. o czyn zart. 190a § 1 kk

******************
I. uznaje oskarżonegoW. P.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w punktach: I i II części wstępnej wyroku, przy czym kwalifikuje je jako jedno przestępstwo, popełnione na szkodęA. K.iG. K.tj. występku zart. 190 par 1 kki za to na podstawie w/w przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności
II. uznaje oskarżonegoW. P.za winnego tego, że w okresie od 20 czerwca 2011 roku do 30 lipca 2011 r. wB.w celu dokuczeniaG.iA. K.telefonując do w/w złośliwie ich niepokoił tj. wykroczenia z art. 107 k.w. i za to na podstawie art. 107 k.w i art. 18 pkt 3 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 800 (ośmiuset) złotych
III. zwalnia oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w tym z obowiązku uiszczenia opłaty.

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:

OskarżonyW. P.zamieszkuje w budynku wielorodzinnym położonym przyul. (...)w miejscowościB.. Jego sąsiadami są małżonkowieK., którzy zajmują jedno z mieszkań wraz z pełnoletnim synem . Od lat pomiędzy oskarżonym a małżonkamiK.istnieje ostry konflikt na tle korzystania ze wspólnych części budynku i posesji .W. P.w sposób złośliwy od kilku lat utrudnia pokrzywdzonym zamieszkiwanie w budynku, wyzywa ich wulgarnymi słowami , niszczy i uszkadza ich mienie oraz mienie stanowiące współwłasność mieszkańców budynku, pluje na wspólny korytarz lub pod drzwi pokrzywdzonych itp .
W. K.wielokrotnie zawiadamiał organy ścigania o zniszczeniu przez oskarżonego przedmiotów stanowiących jego własność , zakłócaniu przez niego ciszy , złośliwym niepokojeniu , utrudnianiu wspólnego zamieszkiwania itp.
Przeciwko oskarżonemu toczyły się postępowania o wykroczenia z art 124 par 1 kw, 90 par 1 kw, 51 par 1 kw , popełnione na szkodę małżonkówK.. Niemal wszystkie zakończyły się uznaniem jego winy i wymierzeniem kary aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny.

Dowód :

-

zeznania świadkaA. K.k.132, 4,20, 38, 41, 142, 185-186

zeznania świadkaG. K.k. 131, 23, 34

zeznania świadkaŁ. K.k .141-142

zeznania świadkaM. K.k. 168- 169,

oświadczenie pisemneM. K.k.170

kserokopie sprawozdań z przeprowadzonych wywiadów środowiskowych o oskarżonym k .171-179

odpisy wyroków k. 107-111, 6-8,

informacje i notatki urzędowe z Komisariatu PolicjiW.k. 201-203, 233-235, 48-53, 62-65,68- 74

-

postanowienia Prokuratora Rejonowego k. 43-44, 46-47,

dokumentacja fotograficzna k. 226- 228

karta karna dotycząca oskarżonego k. 88

W roku 2008W. P.został dwukrotnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków we Wrocławiu między innymi za groźby karalne wypowiadane wobec pokrzywdzonegoA. K.na kary 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności , które to kary oskarżony odbył w zakładzie karnym weW..

Dowód :

-

zeznania świadkaA. K.k.132, 4,20, 38, 41, 142, 185-186

karta karna k. k. 88

odpisy wyroków k. 107-111, 6-8,

.
W okresie od od lutego 2011 roku do kwietnia 2011 rW. P.wielokrotnie, niemal codziennie , podczas przypadkowych spotkańG. K.iA. K.wypowiadał w stosunku do nich groźby zniszczenia i zdewastowania budynku w , którym wspólnie zamieszkiwali . Twierdził ,że doprowadzi budynek mieszkalny do ruiny, będzie go niszczył i będzie to czynić sukcesywnie , ażA. K.wyprowadzi się z niego . . Podczas tych spotkań oskarżony odnosił się wobec pokrzywdzonego w sposób wulgarny , zwracając się do niego cyt:” : Hitler , gestapo, dziad „ Twierdził także , że wykończy psychicznieG. K., która , jak wskazywał cyt: „ wyląduje w psychiatryku „
Groźby dewastacji i zniszczenia budynku , z uwagi na uprzednie zachowania oskarżonego , który wielokrotnie niszczył mienie stanowiące wyposażenie budynku i mimo wyroków skazujących nie zaprzestał swych działań wobec małżonkówK., wzbudziły u pokrzywdzonych obawę ich spełnienia. .
Dowód:

-

zeznania świadkaA. K.k.132, 4,20, 38, 41, 142, 185-186

zeznania świadkaG. K.k. 131, 23, 34

zeznania świadkaŁ. K.k. 141-142

W dniu 20 czerwca 2011 roku oskarżonyW. P., który przebywał w Zakładzie Karnym nr 2 weW.o godz. 9.00 z budki telefonicznej w.w zakładu zadzwonił na numer stacjonarny małżonkówK.. Telefon odebrałaG. K.. Wówczas to oskarżony zapytał : „ zastałem Hitlera ? „, po czym rozłączył się .
Podobne telefony do mieszkania małżonkówK.W. P.wykonał w dniach : 5 , 16 i 30 lipca 2011 roku. W dniu 5 lipca , kiedy telefon odebrała pokrzywdzona oskarżony zapytał : „ Hitler w domu ? „ przy czymG. K.rozpoznając w słuchawce głos oskarżonego natychmiast ją odłożyła. Dnia 16 lipca około godziny 12.00 oskarżony z Zakładu Karnego przyul . (...)ponownie zainicjował połączenie telefoniczne na numer stacjonarny przynależny mieszkaniu małżonkówK.. Telefon odebrałaG. K.i usłyszała w słuchawce głosW. P., który powiedział cyt. : „ Jest Hitler w domu , daje mu rok za te silniki , które wywoził w nocy „ . Po tych słowach oskarżony rozłączył się. Ostatni telefon oskarżony wykonał do małżonkówK.w dniu 30 lipca 2011 r. około godz. 15.40. Tym razem telefon odebrał pokrzywdzonyA. K., który od razu rozpoznał głos sąsiada .W. P.zwrócił się do niego słowami cyt: „ Hitler , szybko wyprowadzaj się z tego domu , ja cię załatwię , wypieprzaj z tego domu, nie będziesz tam rządził „ po czym się rozłączył .

Dowód:

-

zeznania świadkaA. K.k.132, 4,20, 38, 41, 142, 185-186

zeznania świadkaG. K.k. 131, 23, 34

zeznania świadkaŁ. K.k. 141-142

częściowe wyjaśnienia oskarżonegoW. P.k. 131-132, 85-86

informacja z T.P.S.A wraz z wykazem połączeń telefonicznych k. 78-79

OskarżonyW. P.nie cierpi na chorobę psychiczną w rozumieniu psychozy . Nie jest też osobą upośledzoną umysłowo . Biegli lekarze psychiatrzy stwierdzili u niego zaburzenia osobowości , manifestujące się brakiem trwałych związków z innymi osobami, niepewnością w wyborze długotrwałych celów systemie wartości, nieposzanowaniem norm społeczno – prawnych . Stwierdzone u oskarżonego zaburzenia osobowości nie mają , zdaniem biegłych , wpływu na ocenę jego poczytalności w chwili popełnienia przypisanych mu czynów .W. P.zna i rozumie obowiązujące normy społeczno prawne lecz interpretuje je w sposób dowolny . Biegli zgodnie zaopiniowali , iż w czasie popełnienia zarzucanych czynów oskarżony nie miał ograniczonej w stopniu znacznym lub zniesionej całkowicie zdolności do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem – po myśliart 31 par 1 lub 2 kk.

Dowód:

⚫

opinia sądowo – psychiatryczna k. 262- 264

OskarżonyW. P.ma(...)lat . Posiada wykształcenie podstawowe , nie ma wyuczonego zawodu . Jest stanu wolnego , nie ma dzieci ani innych osób na swoim utrzymaniu . Źródłem jego utrzymania jest dochód , w wysokości około 500 zł miesięcznie, z prowadzenia gospodarstwa rolnego w miejscowościB.. W przeszłości był karany przez Sąd .

Dowód:

⚫

wyjaśnienia oskarżonego k . 131-132

karta karna k. karta karna k. k. 88

odpisy wyroków k. 107-111, 6-8, 43- 53, 63-64

OskarżonyW. P.w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów . Wyjaśnił , iż nikomu nigdy nie groził uszkodzeniem , zniszczeniem mienia . Podał , iż faktycznie dwa razy dzwonił z zakładu karnego do pokrzywdzonych by złożyć im propozycję odkupienia ich udziałów we wspólnej nieruchomości .
W czasie rozprawy głównej oskarżony przyznał się do popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku tj. do występku zart 190 a par 1 kk. Zaprzeczył stanowczo by w okresie objętym skargą publiczną groził małżonkomK.zniszczeniem budynku .W. P.w toku postępowania sądowego odmówił złożenia jakichkolwiek wyjaśnień , podtrzymując jednocześnie swoje wypowiedzi jakich udzielił na etapie postępowania przygotowawczego.
(wyjaśnienia oskarżonego k. 131-132, 85-86 )

**************

Ustalając stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie Sąd oparł się przede wszystkim o treść zeznań przesłuchanych podczas rozprawy pokrzywdzonych :G.iA. K., oraz świadków :Ł. K.i kuratora sądowegoM. K., który do 2010 roku sprawował na oskarżonym dozór. Zeznania wskazanych wyżej osób są konsekwentne, logiczne , spójne wewnętrznie , wzajemnie się uzupełniają , tworząc przy tym pewną logiczną całość. Sąd nie znalazł żadnych racjonalnych podstaw by wypowiedzi wskazanych wyżej osób zdyskredytować , uznać za niewiarygodne i nie przyjąć za podstawę poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych . Z ich treści wynika w sposób jednoznaczny , iż pomiędzy oskarżonym a małżonkamiK.i członkami ich rodziny istnieje wieloletni , zaogniony konflikt. ZarównoA. K.,G. K.oraz ich synŁ.opisali zachowania oskarżonego i złośliwości jakich się dopuszczał wobec nich. Pokrzywdzeni opisali także sytuacje , w którychW. P.groził im zniszczeniem i dewastacją budynku, w którym zamieszkiwali. Ich zeznania znajdują częściowe potwierdzenie w wypowiedziach kuratora sądowegoM. K., który sprawował nad oskarżonym do 2010 r dozór. Podał on , iż konflikt między stronami istnieje od lat , małżonkowieK.wielokrotnie informowali go o nagannym zachowaniu oskarżonego , twierdzili, iż cała rodzina przez postępowanieW. P.od lat żyje w napięciu i stresie.A. K.twierdził , iż oskarżony niejednokrotnie niszczył lub uszkadzał mienie stanowiące jego własność . Z wypowiedzi kuratora wynika także , iż oskarżony nie krył swej niechęci do sąsiadów , twierdząc , iż ich nienawidzi , nie zmieni swojego postępowania i doprowadzi nim do tego , że wyprowadzą się z budynku mieszkalnego. Mówiąc o rodzinie pokrzywdzonychW. P.był agresywny i pobudzony. Treść zeznań świadka znajduje potwierdzenie w sporządzonych przez niego sprawozdaniach z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego o oskarżonym i skierowanym do Sądu Okręgowego V Wydziału Penitencjarnego wniosku o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnieniaW. P..
Jak ponoszono już wcześniej zeznaniom wyżej wskazanych świadków Sąd dał wiarę uznając je za konsekwentne, logiczne i spójne wewnętrznie .
Czyniąc ustalenia faktyczne Sąd oparł się także na informacji(...) S.Ai dołączonego do niej wykazu połączeń telefonicznych jakie wykonał oskarżony z Zakładu Karnego nr 2 weW.do mieszkania pokrzywdzonych w miesiącu czerwcu i lipcu 2011 roku . Także treść prawomocnych wyroków jakie zapadły w stosunku do oskarżonego przed tutejszym Sądem oraz nadesłanych przez Komisariat PolicjiW.notatek sporządzonych w związku z zawiadomieniemA. K.o zachowaniuW. P.stanowiły podstawę konstrukcji stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy .
Wszystkie wskazane wyżej dowody korespondują ze sobą , wzajemnie się uzupełniają i tworzą przy tym pewną logiczną całość .
Ustosunkowując się do wyjaśnień oskarżonego , w których nie przyznał się do popełnienia czynów o znamionach wskazanych wart 190 par 1 kkSąd podnosi , iż nie dał im wiary . Są one bowiem sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie , a to z konsekwentnymi zeznaniami pokrzywdzonych i świadków , których wypowiedzi uznano , z przyczyn wskazywanych wcześniej , za wiarygodne .
Podobnie oceniono tę część wypowiedzi oskarżonego , w których przyznając , iż będąc w Zakładzie Karnym nr 2 weW.telefoniczne kontaktował się z małżonkamiK., utrzymywał ,że za każdym razem składał im propozycje wykupienia ich udziałów we wspólnej nieruchomości i zaprzeczał , by wypowiadał słowa przytaczane przez pokrzywdzonych .
W ocenie Sądu treść wyjaśnień oskarżonego , które są rażąco sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie stanowi wyłącznie wyraz obranej i lansowanej w toku procesu linii obrony , zmierzającej do uwolnienia się od odpowiedzialności karnej za czyny jakich się dopuścił .
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny sprawy , będący wynikiem zaprezentowanej wyżej oceny zgromadzonego materiału dowodowego , Sąd uznał , iż oskarżonyW. P.dopuścił się zarzucanych mu czynów , opisanych w punkcie I i II części wstępnej wyroku .
Jego zachowanie opisane w punkcie I i II części wstępnej wyroku wyczerpało ustawowe znamiona czynów, kwalifikowanych w sposób wskazany w skardze publicznej .
W świetle konsekwentnych zeznań pokrzywdzonych oraz świadków nie może budzić wątpliwości , iż oskarżonyW. P.w okresie objętym skargą publiczną wypowiadał wobec nich groźby zniszczenia mienia – budynku położonego w miejscowościB.przyulicy (...). Słowa wypowiadane przez oskarżonego stanowiły niewątpliwie groźby popełnienia przestępstwa - zdewastowania , zniszczenia mienia ( budynku ) . Jednocześnie Sąd uznał , iż groźby wypowiadane przez oskarżonego wzbudzały w pokrzywdzonych uzasadnione obawy, iż będą spełnione . Ich poczucie zagrożenia i obawa przed realizacją zapowiedzi oskarżonego wiąże się z dotychczasowym zachowaniemW. P.w stosunku do nich , zwłaszcza z sukcesywnym uszkadzaniem i niszczeniem mienia stanowiącego ich własność oraz nieukrywaną niechęcią do sąsiadów i manifestowaniem woli pozbycia się ich z budynku. Tym samym zachowanie oskarżonego opisane w punkcie I i II części wstępnej wyroku wyczerpało ustawowe znamiona występku zart. 190 par 1 kk. Jednocześnie Sąd uznał , iż czyny oskarżonego , opisane w punkcie I i II części wstępnej wyroku stanowią w istocie jedno przestępstwo , popełnione na szkodę dwóch pokrzywdzonych – co znalazło odzwierciedlenie w części dyspozytywnej wyroku .
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwolił także na poczynienie jednoznacznego ustalenia , iż oskarżonyW. P.przebywając w Zakładzie Karnym nr 2 weW., w okresie wskazanym w punkcie III części wstępnej wyroku, czterokrotnie wykonał telefon do małżonkówK., wypowiadając słowa przytaczane już wcześniej . Analizując pory , w jakich oskarżony zainicjował połączenia telefoniczne , ich liczbę , częstotliwość oraz treść wypowiadanych przez niego słów ,Sąd doszedł do przekonania , iż jego zachowanie nie wyczerpało ustawowych znamion występku zart 190 a par 1 kk. W ocenie Sądu takie zachowanie stanowiło wykroczenie stypizowane wart. 107 kodeksu wykroczeń.
Ujęty w art. 190a typ przestępstwa, powszechnie nazywany stalkingiem wprowadzony został ustawą z dnia 25 lutego 2011 r., a zaczął obowiązywać czerwca 2011 roku . Sam stalking definiuje się jako fizyczne lub wirtualne zbliżanie się do osoby (prześladowanej), natrętne komunikowanie się z nią wbrew woli, formułowanie gróźb, składanie niepożądanych propozycji, deklaracji, często także nachodzenie rodziny i bliskich. W literaturze podkreśla się , iż bardzo często elementy stalkingu stanowi także podglądanie, śledzenie, długotrwała obserwacja domu czy miejsca pracy. Znamię czasownikowe zawarte w przepisie, a mianowicie „nękanie” rozumiane jest jako „ustawiczne dręczenie, trapienie, niepokojenie (czymś) kogo, dokuczanie komu, nie dawanie spokoju" ("Uniwersalny słownik języka polskiego" pod red. S. Dubisza, PWN 2003 r.).
W świetle obowiązującej regulacji, by zachowanie danej osoby mogło zostać uznane za stalking, nękanie , musi mieć charakter uporczywy , a także musi wzbudzać uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie naruszać prywatność osoby nękanej . Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa dotyczącą znamiona „uporczywości”, by mówić o jego wypełnieniu, wymagana jest znaczna długotrwałość, a także świadomość, iż zachowanie narusza przyjęty porządek prawny lub obowiązujące zasady współżycia społecznego. Jak podkreślono w literaturze , nie można mówić o uporczywości w przypadku kilku niechcianych telefonów lub pojedynczego najścia.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt realiów rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza , iż z uwagi na brak wspomnianego wcześniej elementu uporczywości , nie sposób uznać by zachowanie oskarżonegoW. P., opisane w punkcie III części wstępnej wyroku wyczerpało ustawowe znamiona występku zart 190 a par 1 kk.
W ocenie Sądu takie zachowanie , z pewnością uciążliwe i dokuczliwe dla małżonkówK., stanowiło wykroczenie z art 107 k.w , nazywane powszechnie złośliwym niepokojeniem , mającym na celu dokuczenie pokrzywdzonym .
Stąd , mając na uwadze treśćart 399 kpk, Sąd zmienił zarówno opis jak i kwalifikację prawną czynuW. P., opisanego w punkcie III , uznając go winnym popełnienia wykroczenia z art 107 k.w .

Wymierzając oskarżonemu kary , Sąd miał na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k., bacząc by ich wymiar był współmierny do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które mają osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Przy wymiarze kary Sąd miał także na uwadze uprzednią karalność oskarżonego za przestępstwa zart 190 par 1 kk, popełnione na szkodę pokrzywdzonegoA. K..
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, Sąd uznał, że kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy będzie adekwatna zarówno do stopnia jego winy jak i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu . Kara ta , w przekonaniu Sądu , w sposób prawidłowy spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, oddziaływując wychowawczo i zapobiegawczo na oskarżonego, w kierunku wykształcenia w nim krytycznej postawy do własnego czynu, jak i w zakresie prewencji ogólnej, działając odstraszająco na potencjalnych sprawców tego typu przestępstw.
Jednocześnie Sąd uznał , iż właściwości i warunki osobiste oskarżonego , uprzednia karalność , a także jego zachowanie i postawa w trakcie postępowania sądowego ( ponowne wykonanie z zakładu karnego telefonu do małżonkówK.) nie uzasadniają zastosowania wobec niego dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. . W przekonaniu Sądu dla osiągnięcia celów stawianych karze koniecznym jest wymierzenie kary , która zostanie w sposób efektywny wykonana i z którą wiązać się będą dla oskarżonego określone , realne dolegliwości. Tylko w ten sposób orzeczona kara może , w ocenie Sądu , posiadać właściwe oddziaływanie wychowawcze i zapobiegawcze na oskarżonego. W przekonaniu Sądu tak ukształtowany rodzaj i wymiar kary uczyni także zadość społecznemu jej oddziaływaniu.
.Za przypisane oskarżonemu wykroczenie z art. 107 k.w Sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości wskazanej w punkcie II części dyspozytywnej wyroku , uznając , iż będzie to kara właściwa i na tyle dolegliwa by wykształcić w nim krytyczną postawę do własnego czynu i dotychczasowego postępowania.
Analizując całokształt sytuacji majątkowej , Sąd uznał, że uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych i opłaty będzie dla niego zbyt uciążliwe, dlatego też zwolnionoW. P.z obowiązku ich uiszczenia .