Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 538/13
Data wyroku: 2013-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Daniluk, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt XI Ka 538/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lipca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym

w składzie:Przewodniczący: SSA w SOTamara Pawlak – spr.
Sędziowie: SOElżbieta Kowalska
SOElżbieta Daniluk

Protokolant:prot. Katarzyna Zabielska

przy udziale Prokuratora Krzysztofa Rubika
po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 roku
sprawyŁ. T.
oskarżonego zart. 289 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmie IX Zamiejscowy Wydział Karny z/s we Włodawie
z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt IX K 500/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonegoŁ. T.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Chełmie IX Zamiejscowy Wydział Karny z/s we Włodawie do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt XI Ka 538/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 marca 2013 roku Sąd Rejonowy w Chełmie IX Zamiejscowy Wydział Karny z/s we Włodawie uznałŁ. T.za winnego tego, że w dniu 25 sierpnia 2012 roku wK., woj.(...)zabrał w celu krótkotrwałego użycia samochód osobowy markiO. (...)onr rej. (...)wartości 2 tysięcy złotych na szkodęR. T.iS. T.w ten sposób, że bez wiedzy i zgody pokrzywdzonych zabrał kluczyki do pojazdu po czym udał się nim w n/n kierunku, a następnie w dniu 26 sierpnia 2012 roku pozostawił otwarty pojazd przed Gimnazjum w miejscowościK., woj.(...), gdzie zachodziło niebezpieczeństwo jego utraty,
tj. o czyn zart. 289 § 2 k.k.i za to na mocy tegoż przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; na zasadzieart. 69 § 1 i § 2w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił oskarżonemuŁ. T.wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; na zasadzieart. 289 § 4 k.k.wymierzył oskarżonemuŁ. T.karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, określając w oparciu o przepisart. 33 § 3 k.k.wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; zasądził od oskarżonegoŁ. T.na rzecz Skarbu Państwa 340 (trzysta czterdzieści) złotych opłaty i 90 (dziewięćdziesiąt) złotych wydatków postępowania.
Od tego wyroku apelację wniósł prokurator, zaskarżając powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego. W oparciu o przepisyart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 335 § 1 k.p.k.w zw. zart. 343 § 7 k.p.k., polegającą na orzeczeniu w stosunku do oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby niezgodny z modyfikacjami dokonanymi przez strony na posiedzeniu w dniu 7 marca 2013 roku.
Podnosząc powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wymierzonejŁ. T.kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna o tyle, o ile wynika z niej, że procedowanie w trybieart. 335 § 1 k.p.k.w zw. zart. 343 § 6(a nie – jak wadliwie wskazano§ 7) nie było prawidłowe.
Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje na uwzględnienie przez Sąd I instancji pisemnego wniosku prokuratora z dnia 31 grudnia 2012 roku (k. 43) ale tylko w zakresie wymiaru grzywny, co do pozostałych proponowanych rozstrzygnięć: kary pozbawienia wolności i środka probacyjnego (okresu próby) miarodajnymi miały być uzgodnienia dokonane na posiedzeniu w dniu 7 marca 2013 roku (k. 53). Sąd uznał modyfikację wniosku przez prokuratora (ale tylko co do wymiaru kary pozbawienia wolności) za uzasadnioną sprzecznością z treścią uzgodnień z postępowania przygotowawczego (k. 31). Rzecz jednak w tym, że w owych uzgodnieniach (także k. 30) okres próby wynosi 2 lata. Wprawdzie z protokołu posiedzenia w przedmiocie wniosku prokuratora wynika, iż „oskarżony uznał wniosek po jego modyfikacji” (k. 53), jednak inne określenie okresu próby w wyroku (adekwatne do tych z k. 30, 31 i 43) jak i liczba kolejnych modyfikacji dotyczących proponowanych rozstrzygnięć budzą istotne wątpliwości co do merytorycznej wartości owych uzgodnień.
Tymczasem oczywistym jest, iż pierwszoplanowy warunek zastosowania instytucji procesowej zart. 355 k.p.k.iart. 343 § 6 k.p.k.– to nie budzące wątpliwości zgodne stanowisko prokuratora i oskarżonego co do poszczególnych (przyszłych) rozstrzygnięć Sądu, będących reakcją prawno – karną na popełnienie przestępstwa.
Z tych względów zarówno stanowisko Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku, powołujące się na oczywistą omyłkę przy określeniu okresu próby jak i prokuratora, wnioskującego o wydanie wyroku zmieniającego wyrok Sądu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekający uchylił zaskarżony wyrok i sprawę niniejsza przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania – na zasadach ogólnych.