Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 601/13
Data wyroku: 2013-12-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt VI Ka 601/13WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 20 grudnia 2013 r.Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz SkowronProtokolant Jolanta Kopećpo rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013r.sprawyU. S.obwinionej z art. 92 § 1 kwz powodu apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego Komendę Miejską Policjiod wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górzez dnia 12 września 2013 r. sygn. akt II W 1090/13utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionejU. S.,stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa,Sygn. akt VI Ka 601/13UZASADNIENIEU. S.została obwiniona o to, że w dniu 19 marca 2013r. ok. godz. 15.05 wJ.naul. (...)kierując pojazdem marki „C. (...)” onr rej. (...)nie zastosowała się do sygnału świetlnego czerwonego zakazującego wjazdu za sygnalizator, tj. o wykroczenie z art. 92§1k.w.Wyrokiem z dnia 12 września 2013r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w sprawie II W 1090/13 uznał obwinionąU. S.za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia zart. 92§1k.w. i za to na podstawieart.92§1k.w. wymierzył jej karę nagany. Na podstawieart.624§1k.p.k. w zw. zart.119 k.p.s.w. zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżyciel publiczny – Komenda Miejska Policji wJ.. W apelacji skarżący zarzucił wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary nagany w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości wykroczenia, jakiego obwiniona się dopuściła oraz w realizacji do celów jakie kara ta ma spełnić w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie obwinionej kary grzywny w wysokości 300zł.Sąd Okręgowy zważył co następuje:Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.Mając na uwadze kierunek i granice zaskarżenia Sąd Okręgowy na wstępie stwierdza, że dokonane przez Sąd Rejonowy i niekwestionowane przez skarżącego ustalenia faktyczne co do sprawstwa i winy obwinionejU. S.odnośnie przypisanego jej wykroczenia, zostały poczynione prawidłowo, zgodnie ze zgromadzonym i ujawnionym w sprawie materiałem dowodowym, a ocena dowodów jest trafna i nie naruszająca zasady wyrażonej wart. 7 kpk.Ocena społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionej dokonana przez sąd rejonowy jest oceną prawidłową. Sąd meriti uwzględnił wszystkie okoliczności łagodzące, których dopatrzył się w niniejszej sprawie. Stąd też w sposób właściwy i wystarczający uzasadnił wymierzoną obwinionej karę nagany. Argumenty te sąd odwoławczy w pełni podziela i przyjmuje jako własne bez potrzeby ponownego ich przytaczania. Fakt, że obwiniona nie przyjęła proponowanego jej mandatu, jak i fakt nieprzyznawania się jej do popełnienia zarzucanego jej czynu nie mogą zostać uznane za okoliczności obciążające, a tym bardziej mające wpływ na wymiar kary, gdyż są to zagwarantowane ustawą uprawnienia osoby obwinionej, a wyciąganie z faktu skorzystania ze swoich uprawnień negatywnych skutków dla obwinionego godziłoby w fundamentalna zasadę prawa do obrony. Nie można się również zgodzić ze skarżącym, iż nagminność tego typu wykroczeń jest okolicznością wpływającą na wyższy stopień społecznej szkodliwości. Potrzebę wymierzenia obwinionej kary grzywny nie może tez uzasadniać fakt, żeRozporządzenie Prezesa rady ministrów z dnia 24 listopada 2003r. w sprawie wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeńprzewiduje za przypisane obwinionej wykroczenie mandat w wysokości od 300 do 500zł. i sześć punktów karnych. Rodzaj i wysokość kar przewidzianych za wykroczenie przewidujekodeks wykroczeńi w oparciu o sankcje przewidziane w przepisach części szczególnejkodeksu wykroczeńsąd orzekający wymierza karę. Przepis zaśart.92§1k.w. przewiduje karę nagany albo grzywny. Wyżej już wskazano, iż przekonująco zdaniem sądu odwoławczego sąd I instancji uzasadnił wymierzenie obwinionej najniższej z kar przewidzianych za przypisane jej wykroczenie.Wobec powyższego apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie a zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.Z uwagi na treśćart.636§1 k.p.k.w zw. zart.119 k.p.s.w. kosztami postępowania odwoławczego należało obciążyć Skarb Państwa.