Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 315/13
Data wyroku: 2013-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marian Rżany, Robert Pelewicz, Józef Dyl
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art.437§1 kpk, art.438 pkt 4 kpk, art. 66 § 1 kk i art. 54§1 kk
Teza: „Artykuł 54 k.k. nie zawiera dyrektywy pobłażliwego, czy nawet łagodnego traktowania sprawców, a więc wynikające z tej szczególnej dyrektywy wymiaru kary pierwszeństwo celów wychowawczych nie oznacza nakazu orzekania wobec takich sprawców kar łagodnych.”
„Orzeczona wobec oskarżonego kara oprócz swoich celów prewencji indywidualnej  ma również spełnić cele w zakresie jej społecznego oddziaływania, a zapadły wyrok powinien uzmysłowić każdemu, kto w jakikolwiek sposób dowie się o przestępstwie  popełnionym przez oskarżonego, że każdy czyn zostanie sprawiedliwie osądzony przy uwzględnieniu zarówno okoliczności przemawiających na korzyść jak i na niekorzyść sprawcy”

Sygn. akt II Ka 315/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Prezes SO Robert Pelewicz (spraw.)
Sędziowie: SSO Józef Dyl
SSR (del.) Marian Rżany

Protokolant: st. sekr. sąd. Edyta Bełczowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu –Roberta Religi

po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 roku
rozpoznał sprawęM. B.
oskarżonego zart. 158§1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonegoM. B.i Prokuratora Rejonowego w Tarnobrzegu od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 03.09.2013r. w sprawie sygn. akt II K 223/13

I
zmieniazaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoM. B.w ten sposób, że:

-w punkcie I wymierza mu karę 12 (dwunastu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 (trzydziestu dwóch) godzin w stosunku miesięcznym;
-w punkcie III orzeka na rzecz pokrzywdzonego kwotę 500 złotych (pięćset);

II
utrzymujew mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;

III
zasądzaod oskarżonegoM. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem opłaty za obie instancje, a nadto tytułem zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze kwotę 20 zł (dwadzieścia złotych).

Sygn. akt II Ka 315/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 18 grudnia 2013r.

w sprawie sygn. akt II Ka 315/13.

Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu wyrokiem z dnia 3 września 2013r., w sprawieII K 223/13:

I
uznałoskarżonychM. B.,M. K. (1)K.iK. K. (1)za winnych tego, że w nocy z 20 na 21 października 2012 rokuwN., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciuK. K. (2)w ten sposób, żeK. K. (1)uderzał go zaciśniętą w pięść ręką po głowie,M. B.uderzał pięściami kopał obutymi nogami po całym ciele, aK. K. (3)kopał go obutymi nogami po całym ciele, zaśM. K. (2)rzuciła wK. K. (2)szklanym kuflem z cieczą, który rozbił się na jego plecach, powodując w ten sposób u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci: otarcia naskórka za uchem prawym, wybroczyn krwawych w skórze szyi, rany tłuczonej oraz licznych powierzchownych rany skóry grzbietu w okolicy lędźwiowej otarcia naskórka przedramienia prawego, które to spowodowały naruszenie czynności ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, jednocześnie naraziły pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157§1 kk. tj. przestępstwa zart. 158§1 kki za tona mocyart.158§1 kkw zw. zart. 58§3 kkw zw. zart. 34§1 i §2 kk,art. 35§1 kkskazałoskarżonych:M. B.na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze30 godzin w stosunku miesięcznym, zaś oskarżonegoK. K. (1)na karę4 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,

- na mocyart. 158 § 1 kkw zw. zart. 58§3kkw zw. zart. 33§1 i §3kkskazał oskarżonychM. K. (2)iK. K. (3)na kary grzywnyw wysokościach po 120 stawek dziennych, określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł;

II
na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonych kar ograniczenia wolności zaliczył oskarżonym:M. B.okres zatrzymania od dnia 23 października 2012r. do dnia 24 października 2012r.,K. K. (1)okres zatrzymania od dnia 24 października 2012r. do dnia 25 października 2012r., przyjmując 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równy 2 dniom kary ograniczenia wolności, zaś na poczet kary grzywny zaliczył oskarżonym:M. K. (2)okres zatrzymania w dniu 24 października 2012r. iK. K. (3)okres zatrzymania od dnia 24 października 2012r. do dnia 25 października 2012r. przyjmując 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równy 2 dziennym stawkom grzywny ;

III
na mocyart. 46§2 kkorzekł od oskarżonychM. B.,M. K. (2),K. K. (3)iK. K. (1)na rzecz pokrzywdzonegoK. K. (2)nawiązki w kwotach po 250 zł;

IV
na mocyart.230§2 kpkzwrócił dowody rzeczowe w postaci kawałka szklanego kufla w postaci naturalnejA. R., zaś spodnie dżinsowe w kolorze ciemno niebieskim z plamami koloru ciemno brunatnego, paska skórzanego koloru czarnego ze sprzączką koloru srebrnego i napisem(...)z plamą koloru brunatnegoi bluzę koloru szarego z kapturem marki(...)z plamami ciemno brunatnymiw okolicy tyłu bluzy na dole pokrzywdzonemuK. K. (2)- przechowywane w Komendzie Miejskiej Policji wT.;

V
na mocyart. 627 kpkiart. 2 ust 1 pkt. 2,3, art. 3 ust 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(z późn.zm.)zasądziłna rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych:M. B.zwrot wydatków w kwocie 208,20zł i wymierzył opłatę w kwocie 180 zł,K. K. (1)zwrot wydatków w kwocie 208,20złi wymierzył opłatę w kwocie 120 zł,M. K. (2)zwrot wydatków w kwocie 208,20zł i wymierzył opłatę w kwocie 120 zł,K. K. (3)zwrot wydatków w kwocie 208,20zł i wymierzył opłatę w kwocie 120 zł.

Powyższy wyrok w całości zaskarżyli oskarżyciel publiczny i obrońca oskarżonegoM. B..
W złożonej apelacji obrońca oskarżonego zarzucił Sądowi I instancji niesłuszne niezastosowanie w stosunku do oskarżonegoM. B.środka związanegoz poddaniem sprawcy próbie w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego, pomimo iż zaistniałe przesłanki przemawiają za zastosowaniem wobec oskarżonego dobrodziejstwa tej instytucji.
Podnosząc powyższy zarzut obrońcaM. B.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, w ten sposób, że Sąd warunkowo umorzy postępowanie karne w stosunku do oskarżonego z ustaleniem okresu próby na 2 lata.
Natomiast oskarżyciel publiczny w wywiedzionym środku zaskarżenia powołując się na treśćart. 427 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt. 4 kpkorzeczeniu Sądu Rejonowemu w Tarnobrzegu zarzucił rażącą niewspółmierność kar i środków karnych wymierzonych oskarżonym za przypisane im przestępstwo wynikające z orzeczenia wobecM. B.kary8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,K. K. (1)kary 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym orazM. K. (2)iK. K. (3)kary grzywny w wysokościach po 120 stawek dziennych, określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł, oraz orzeczenie wobec wymienionych nawiązek w kwocie po 250 zł na rzecz pokrzywdzonegoK. K. (2), wobec nieuwzględnienia w sposób dostateczny okoliczności ich obciążających, takich jak działanie w zamiarze bezpośrednim, rodzaj i charakter naruszonego dobra jakim jest zdrowie, sposób i okoliczności popełnienia czynu, motywację sprawców w tym przypadkuM. B.działania szczególnie agresywnego i bez powodu, a w stosunku doM. K. (2)działania agresywnego i użycia szklanego kufla, jego skutków w postaci zadania pokrzywdzonemu cierpienia fizycznego i psychicznego, a także uwzględnienia jako okoliczności łagodzących młodego wieku sprawców i ich uprzedniej niekaralności,a w stosunku doM. B.iK. K. (1)także przyznanie się do popełnienia przestępstwa, co sprawia, że tak orzeczona kara nie spełni celów zapobiegawczychi wychowawczych w stosunku do oskarżonych, a także zostaną niezrealizowane celew zakresie społecznego oddziaływania kary.
Mając na uwadze powyższy zarzut oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie:
- wobecM. B.kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, orzeczenie grzywnyw wymiarze 100 stawek dziennych określając stawkę dzienną grzywny na kwotę10 zł, orzeczenie dozoru kuratora, zasądzenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 500 zł,
- wobecM. K. (2),K. K. (4),K. K. (1)kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, orzeczenie grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając stawkę dzienną grzywny na kwotę 10 zł, orzeczenie dozoru kuratora, zasądzenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonegow kwocie 500 zł.
Następnie na rozprawie apelacyjnej w dniu 18 grudnia 2013r. oskarżyciel publiczny cofnął apelację, co do trzech oskarżonych tj.M. K. (2),K. K. (3)iK. K. (1).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego, jako oczywiście bezzasadna na uwzględnienie nie zasługuje, natomiast apelacja Prokuratora z Prokuratury Rejonowej w Tarnobrzegu jest zasadna w zakresie, w jakim oskarżyciel publiczny wnosi o orzeczenie surowszej kary wobec oskarżonegoM. B..
Na wstępie rozważań stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawieSąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący, dokładnyi prawidłowy. Ocena całokształtu materiału dowodowego również dokonana została wnikliwie i kompleksowo, nie zawiera ona luk natury faktycznej lub logicznej oraz oparta została konsekwentnie na przesłankachart. 7 kpk, kształtujących procesową zasadę swobodnej sędziowskiej oceny dowodów.
Uzasadnienie orzeczenia Sądu I instancji spełniło wymogiart. 424 § 1 i § 2 kpk. Sąd ten przekonująco wykazał, na podstawie których dowodów i w oparciu o jakie kryteria ich oceny uznał oskarżonychM. B.,M. K. (2),K. K. (3)iK. K. (1)za winnych popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 kk.
Przechodząc natomiast w tym miejscu do merytorycznego rozpoznania stawianego zarzutu w apelacji obrońcy oskarżonego należy uznać go za chybiony.
Zgodnie zart. 438 pkt 1 kpkorzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia, obrazy przepisów prawa materialnego. Przecież obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu (lub niezastosowaniu) w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Natomiast zarzut obrazy prawa materialnego może być zasadny tylko wówczas, gdy dotyczy zastosowania lub niezastosowania przepisu zobowiązującego sąd do jego bezwzględnego respektowania. Jeżeli natomiast ustawa stwarza tylko fakultatywną możliwość zastosowania określonego przepisu prawa materialnego - jak np. przepisuart. 60 kk, a w niniejszej sprawieart. 66 kk- to przez niezastosowanie tego przepisu sąd nie dopuszcza się "obrazy przepisu prawa materialnego".
Z treściart. 66 § 1 kkwynika zaś, że sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Tak więc uprawnienie Sądu meriti w zakresie zastosowania dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego nie jest jego obligatoryjnym obowiązkiem, tylko fakultatywną możliwością. Zaakcentować również wypada, iż podstawową przesłanką zastosowania warunkowego umorzenia postępowania jest stwierdzenie, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne.
Natomiast analiza akt sprawy II K 223/13 prowadzi do wniosku, że pomimo zaistnienia pozostałych przesłanek zart. 66 kkw stosunku do oskarżonegoM. B.tj. pojednania się oskarżonego z pokrzywdzonymK. K. (2), uzgodnienie z nim naprawienia szkody, przy uwzględnieniu młodego wiekuM. B.i dotychczasowej jego niekaralności w/wymieniony oskarżony nie zasługuje na warunkowe umorzenie wobec jego osoby postępowania karnego. W tym miejscu należy podkreślić, że oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona czynu zart. 158 § 1 kktj. przestępstwa bójki, które znajduje się wrozdziale XIX kodeksu karnego- przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu. Natomiast skatalogowane tam czyny z racji przedmiotu ochrony są przez polskiego ustawodawcę uznawane za przestępstwa o największej społecznej szkodliwości. Wypada również zaznaczyć, że to właśnie oskarżonyM. B.jak wynika z prawidłowychi niekwestionowanych ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji w dniu 20 października 2012r. około godziny 23-tej zaatakował pokrzywdzonego na dyskotece wklubie (...)wN.kopiąc go w plecy i pomimo prób uzyskania przez pokrzywdzonego przyczyn takiego zachowania oskarżonegoM. B.ponownie zaatakowałK. K. (2). Również rozdzielenie obydwu mężczyzn nie spowodowało, aby agresja oskarżonegoM. B.w stosunku doK. K. (2)zmalała, ponieważ oskarżony, po skutecznym rozdzieleniu go z pokrzywdzonym ponownie przystąpił do ataku na osobieK. K. (2).
Tak więc w ocenie Sądu odwoławczego mając na uwadze zachowanie sięM. B.nie można przyjąć, że wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie jest znaczna, co przecież warunkuje zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego umorzenia postępowania określonego wart. 66 § 1 kk.
Okoliczności tej nie zmieni nawet podnoszony przez jego obrońcy fakt, że oskarżony jest osobą młodocianą i obecnie liczy 19 lat. Co prawda regulacja zawarta wart. 54 § 1 kkstanowi, iż wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować, jednakże dyrektywa ta nie ma jednak charakteru obligatoryjnego, na co wskazuje postanowienie SN II KK 224/10, OSNwSK 2010/1/1978,w którym stwierdzono, żeartykuł 54 k.k.nie zawiera dyrektywy pobłażliwego, czy nawet łagodnego traktowania sprawców, a więc wynikające z tej szczególnej dyrektywy wymiaru kary pierwszeństwo celów wychowawczych nie oznacza nakazu orzekania wobec takich sprawców kar łagodnych.
Natomiast w ocenie Sądu odwoławczego rację należy przyznać oskarżycielowi publicznemu, że wymierzonaM. B.za dokonane przestępstwo kara8 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz zasądzona na rzecz pokrzywdzonego nawiązka w wysokości 250 zł jest karą zbyt łagodną do popełnionego przez niego przestępstwa.
W tym miejscu zasadne staje się więc przywołanie treściart. 438 pkt 4 kpkz którego wynika, że orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia rażącej niewspółmierności kary lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego lub innego środka. Zaś o rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, można mówić tylko wtedy gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 kkoraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. III KR 254/73, OSNPG 1974, nr 3-4, poz. 51). Na gruncieart. 438 pkt 4 kpknie chodzi więc o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu niedającym się wręcz zaakceptować (SN II KRN 189/94,OSN Prok. i Pr. 1995, nr 5, poz. 18).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy uznać, że co do gatunku kary wymierzonej oskarżonemuM. B.tj. kary ograniczenia wolności, to Sąd I instancji prawidłowo uznał, że jest ona wystarczająca do zrealizowania jej celów w stosunku do oskarżonego określonych wart. 53 kki nie jest tu konieczne orzekanie kary surowszego rodzaju. Natomiast jej wymiar jest już w ocenie Sądu odwoławczego niewystarczający. Przecież swoim zachowaniemM. B.jak to już wyżej wskazano wystąpił przeciwko najbardziej chronionemu dobru prawnemu przez polskikodeks karny, czyli zdrowiu drugiego człowieka. Oskarżony bez żadnego wyraźnego powodu w nocyz 20 na 21 października 2012r. wN., wklubie (...)działając wspólniei w porozumieniu zM. K. (2)K. K. (3)iK. K. (1)uderzał pięściami i kopał obutymi nogami po całym ciele pokrzywdzonego. Dlatego też mając na uwadze okoliczności obciążające oskarżonego tj. znaczny stopień społecznej szkodliwości dokonanego czynu, rozmiar wyrządzonej i grożącej szkody pokrzywdzonemu, sposóbi okoliczności popełnienia czynu w postaci działania szczególnie agresywnego i bez powodu oraz działania z zamiarem bezpośrednim nawet przy uwzględnieniu dotychczasowej niekaralnościM. B., jego młodego wieku oraz faktu przyznania się do popełnionego przestępstwa przemawiają za tym, aby wobec w/wymienionego oskarżonego orzec karę surowszą tj. karę 12 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym oraz nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 500 zł.
W ocenie Sądu Okręgowego tylko wymierzona oskarżonemu kara ograniczenia wolności w wymiarze 12 miesięcy polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym oraz środek karny w postaci nawiązki na rzecz pokrzywdzonegoK. K. (2)w kwocie 500 zł spełnią swoje zadanie prewencji indywidualnej, gdyż uświadomią oneM. B., że każdy czyn przestępny spotka się z odpowiednią reakcją karną organów wymiaru sprawiedliwości,a młody wiek sprawcy nie uchroni go od poniesienia konsekwencji swojego zachowania.W ocenie Sądu Okręgowego orzeczona wobec oskarżonegoM. B.karai powiązana z nią nawiązka spełni również cele w zakresie jej społecznego oddziaływania. Zapadły w przedmiotowej sprawie wyrok i wymierzone w nim sankcje uzmysłowią każdemu, kto w jakikolwiek sposób dowie się o przestępstwie popełnionym przezM. B., że każdy czyn zostanie sprawiedliwie osądzony przy uwzględnieniu zarówno okoliczności przemawiających na korzyść jak i na niekorzyść sprawcy. Ponadto orzeczona wobec oskarżonego kara ugruntuje w społeczeństwie prawidłowe oceny prawne i stosowne do tych ocen postępowanie oraz przekonanie, że w walce z przestępczością zwycięża praworządność. Kara 12 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym oraz nawiązka na rzecz pokrzywdzonegoK. K. (2)w kwocie 500 zł  wywrą również pozytywne przekonanie w środowisku oskarżonego, że nawet młody wieki nieprzemyślane zachowania, które są sprzeczne z normami społecznymi spotkają sięz odpowiednią reakcją karną wymiaru sprawiedliwości i pociągną za sobą konsekwencje finansowe oraz ograniczające wolność oskarżonego.
Mając na uwadze wszystkie naprowadzone wyżej okoliczności Sąd Okręgowyw Tarnobrzegu na podstawieart. 437 § 1 kpkzmienił zaskarżony wyrok w stosunku doM. B.w ten sposób, że
- w punkcie I wymierzył mu karę 12 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzinw stosunku miesięcznym;
-w punkcie III orzekł na rzecz pokrzywdzonego kwotę 500 złotych.
W pozostałej części wyrok został utrzymany w mocy.
Zasądzenie od oskarżonegoM. B.na rzecz Skarbu Państwa kwoty 180 zł tytułem opłaty za obie instancje, a nadto tytułem zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze kwoty 20 zł znajduje swoje uzasadnienie wart. 627 kpkiart. 2 ust 1 pkt. 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(z późn.zm.) w zw.zart. 634 kpkw zw. z§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwaw postępowaniu karnym(Dz.U.2003.108.1026).