Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 85/13
Data wyroku: 2013-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Mazurek, Kazimierz Rusin, Marek Klimczak
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 446par 4 kc

Sygn. akt. I ACa 85/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Klimczak

Sędziowie:

SA Dariusz Mazurek
SA Kazimierz Rusin (spr.)

Protokolant:

st.sekr.sądowy Justyna Stępień

po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na rozprawie sprawy
z powództwaZ. L.iT. L.
przeciwko(...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji strony pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt I C 1311/11

I
oddalaapelację,

II
zasądzaod pozwanego na rzecz każdego z powodów kwoty po 2.700zł (dwa tysiące siedemset) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy zasądził od pozwanegoTowarzystwa (...) S.A.wW.na rzecz powodówZ. L.iT. L.kwoty po 100.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21.10.2011r. tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez nich w związku z utraceniem synaA., który zmarł w następstwie wypadku drogowego, któremu uległ w dniu 3.03.2010r. Według ustaleń tego SąduA. L.w chwili śmierci był osobą dorosłą, samodzielną i stanowił dla powodów największą podporę w życiu codziennym i mogli liczyć na niego po osiągnięciu podeszłego wieku. Cierpienia związane z nagłą śmiercią syna zaburzyły funkcjonowanie powodów wpływając destrukcyjnie na ich aktywność, a ponadto odbiły się na ich zdrowiu psychicznym. Mając na uwadze kryteria brane pod uwagę przy zasądzaniu zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych za usprawiedliwione okolicznościami i niewygórowane uznał Sąd Okręgowy w/w kwoty zasądzając je z ustawowymi odsetkami od daty wniesienia pozwu wobec uznania, że zobowiązanie do zapłaty zadośćuczynienia ma charakter bezterminowy i przekształca się w terminowe w chwili wezwania dłużnika przez wierzyciela do spełnienia świadczenia.
W apelacji pozwany zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że przyznane powodom kwoty zadośćuczynienia są sumami odpowiednimi w myślart. 446 § 4 kc, podczas gdy według pozwanego są to kwoty wygórowane i nieuwzględniające okoliczności sprawy, a ponadto naruszenia prawa materialnego, tj.art. 481 § 1 kcpoprzez zasądzenie odsetek ustawowych od dnia wniesienia pozwu podczas, gdy winne być zasądzone od dnia wyrokowania. Powołując się na te podstawy pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmniejszenie kwot zadośćuczynienia do 50. 000 zł z ustawowymi odsetkami od 7. 12. 2012r.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacji pozwanego nie można uznać za zasadną.
Skarżący zarzucał w szczególności, że ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd nie wziął pod uwagę obecnej sytuacji rodzinnej powodów, argumentując, że na skutek śmierci syna, nie stali się osobami samotnymi, gdyż mają jeszcze dwóch dorosłych synów, a także wnuki, zaś obecnie nie pozostają pod opieką psychologiczną, a w czasie żałoby nie korzystali z pomocy psychiatry. Zarzuty te nie są jednak słuszne. Sąd Okręgowy ustalił, że doznane przez powodów cierpienia psychiczne były bardzo dotkliwe i długotrwałe. U powódki wystąpiła na tym tle reakcja depresyjna, której towarzyszyło zaburzenie podstawowych funkcji życiowych i codziennej aktywności. Wymagała wówczas pomocy psychologicznej i stosowania farmakologicznych środków uspokajających. Utrzymujące się negatywne skutki doznanych przeżyć powodują konieczność korzystania przez nią ze stałej opieki psychologicznej. Z kolei u powoda śmierć syna spowodowała zaburzenia depresyjne, a powstały uraz był tak silny, że zaburzenia te przeszły w chroniczną depresję. Powód nie jest w stanie uwolnić się od negatywnych emocji związanych z utratą syna, uległa załamaniu jego dotychczasowa linia życiowa i niezbędne okazało się objęcie go opieką psychologiczną. W tym uwarunkowaniach fakt, że mogą liczyć na wsparcie dwóch młodszych synów jak też faktycznie nie korzystają z pomocy psychologa nie mogły uzasadniać obniżenia wysokości zasądzonych zadośćuczynień, przyznane kwoty są bowiem adekwatne do rozmiarów doznanej przez nich krzywdy i w żadnym razie nie mogą być uznane za wygórowane. Dokonane przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne należało uznać za prawidłowe jako wynikające ze zgromadzonego materiału dowodowego i w związku z tym podlegały one uznaniu jako własne.
Sąd Okręgowy w motywach wyroku trafnie też uzasadnił przesłanki uznania, że pozwany pozostawał w opóźnieniu zapłaty od 21.10.2011r. wskazując na charakter przedmiotowego zobowiązania. Wbrew zarzutom pozwanego Sąd ten nie naruszył przepisuart. 481 § 1 kcw sytuacji, gdy należności stały się wymagalne jeszcze przed datą wyrokowania.
Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego opiera się o przepisart. 98 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpc.