Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 953/12
Data wyroku: 2012-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Szwagierczak, Barbara Gonera, Ewa Madera
Słowa kluczowe: Zawieszenie, Wstrzymanie Lub Zmniejszanie Emerytury I Renty
Podstawa prawna: art. 477 14a kpc

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2012 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak

Sędziowie:

SSA Ewa Madera (spr.)
SSA Barbara Gonera

Protokolant

st.sekr.sądowy M. Piekiełek

po rozpoznaniu w dniu18 grudnia 2012 r.
na rozprawie
sprawyz wnioskuZ. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wJ.
o wypłatę emeryturę
na skutek apelacji wnioskodawczyni
od wyrokuSądu Okręgowego w Krośnie
z dnia16 lipca 2012 r.sygn. aktIV U 1849/11

u c h y l a zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wJ.z 13 października 2011r .

i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania bezpośrednio temu organowi rentowemu.

Sygn. akt III AUa 953/12

UZASADNIENIE
Decyzją z 13 października 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałJ., działając z urzędu w oparciu o przepisyustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wstrzymał wypłatę emerytury dlaZ. W.– od 1 października 2011r. W uzasadnieniu stanowiska organ rentowy wskazał, że zawieszenie wypłaty świadczenia wynika z faktu kontynuowania przez wnioskodawczynię zatrudnienia.
Kwestionując powyższą decyzję odwołaniemZ. W.podniosła, iż rozstrzygniecie ZUS jest dla niej krzywdząca. Nabywając bowiem prawodo emerytury mogła łączyć jego pobieranie z pracą zawodową. Zaznaczyła,
że wydana decyzja narusza konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych, a dalej pozbawia zaufania do instytucji państwowych. Wskazując na powyższe wniosłao uchylenie zaskarżonej decyzji.
Odpowiadając na odwołanie, pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałJ., wniósł o oddalenie żądania wnioskodawczyni. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż jego postąpienie było niczym innym, jak tylko realizacją nowych uregulowań prawnych związanych z zawieszaniem prawa do emerytury, a to wprowadzonej do ustawy emerytalno -rentowej nowelą z 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw, regulacji art. 103 a, zgodnie z którą prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie, wyrokiemz 16 lipca 2012 r. (sygn. akt IV U 1849/11) oddalił wniesione odwołanie.
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd I instancji ustalił, iż decyzją z 19 marca 2009 r. organ rentowy przyznałZ. W.prawo do emerytury od 1 marca 2009 r. W dacie przyznania tego świadczenia wnioskodawczyni była zatrudniona w Komendzie(...)wS.gdzie nadal pracuje. W związku z tym do dnia wstrzymania wypłaty świadczenia pobierała ona emeryturę i wynagrodzenie za pracę. W tym stanie faktycznym Sąd Okręgowy stwierdził, że skoro odwołująca pozostaje w dalszym ciągu w zatrudnieniu, organ rentowy zobowiązany był - stosownie doart. 103 a ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zw. zart. 28 ustawy z 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw- zawiesić wypłatę na jej rzecz świadczenia emerytalnego od 1 października 2011 r. Przypomniał, że podobna regulacja obowiązywała również od 1 lipca 2000r. do 7 stycznia 2009 r. (art. 103 ust. 2a ustawy), a dokonując oceny jej zgodności zKonstytucjąTrybunał Konstytucyjny wyrokiem z 7 lutego 2006 r. sygn. SK 45/05, stwierdził, że ograniczenie prawa do świadczeń emerytalnych w sytuacji uzyskiwania przez świadczeniobiorców innych dochodów, w tym wynagrodzenia za pracę jest co do zasady dopuszczalne, i nie jest sprzeczne z zasadą ochrony praw nabytych, gdyż nie znosi nabytego prawa do emerytury ani nie zmniejsza jego zakresu, tylko polega na wprowadzeniu dodatkowych warunków jego realizacji. Podzielając zaprezentowany w powołanym orzeczeniu pogląd Trybunału Konstytucyjnego Sąd Okręgowy podkreślił, iż zawieszenie prawa do emerytury nie jest równoznaczne z odebraniem tego prawa, wobec czego zarzut odebrania prawa nabytego, sformułowany przez wnioskodawczynię w odwołaniu, jest niezasadny.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Sąd powołał ponadto przepisart. 47714§ 1 kpc.
W wywiedzionej od powyższego orzeczenia apelacjiZ. W., skarżąc w całości wydany wyrok, podtrzymując podniesiony w odwołaniu zarzut niekonstytucyjności uregulowań prawnych na jakich oparł się w swoim rozstrzygnięciu zarówno Sąd Okręgowy w Rzeszowie jak i uprzednio pozwany ZUS, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego lub jego zmianę przez uchylenie zaskarżonej decyzji z 13 października 2011 r. i przyznanie prawa do wypłaty emerytury począwszy od 1 października 2011 r. wraz z należnymi odsetkami.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie ustalił i rozważył co następuje:

ApelacjaZ. W.jest uzasadniona o tyle, o ile skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku, jak i poprzedzającej go decyzji ZUS, i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu.
Na wstępie zauważyć należy, że zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowegow Krośnie zostało wydane z uwzględnieniem linii orzeczniczej opartej na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 lutego 2006 r. o sygn. akt SK 45/04, w którym to Trybunał stwierdził, że art. 103 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest zgodny zart. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 i art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejoraz nie jest niezgodny zart. 30, art. 65 ust. 1, art. 70 ust. 5 i art. 73 Konstytucji. Unormowanie zawarte w art. 103 ust. 2 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS obowiązywało od 1 lipca 2000 r. do 8 stycznia 2009 r. i było tożsame w swej treści do stanowiącego podstawę zaskarżonego wyroku art. 103 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Stąd też Sąd, opierając się na wykładni Trybunału Konstytucyjnego dokonanej na kanwie art. 103 ust. 2 a ustawy, orzekał stosując art. 103 a ustawy o emeryturachi rentach z FUS, któremu przysługiwało domniemanie konstytucyjności.
Po wydaniu zaskarżonego wyroku przez Sąd pierwszej instancji Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 13 listopada 2012 r. o sygn. akt K 2 /12 orzekł, żeart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 103 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dodanym przezart. 6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 r., w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy,jest niezgodnyz zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji.
Uzasadnienie powyższego orzeczenia nie zostało, do daty wyrokowania przez Sąd II instancji, sporządzone.
W tym miejscu wypadnie przypomnieć uregulowanie zart. 316 § 1 kpczgodniez którym sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Pod pojęciem „stan rzeczy” należy rozumieć zarówno stan faktyczny, jak i prawny. W systemie apelacyjnym zasada ta ma zastosowanie do sądów obu instancji, gdyż instancja ta jest przede wszystkim sądem merytorycznym, a nie tylko kontrolnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2006 r. o sygn. akt II CSK 153/05, lex nr 192012). Tym samym tutejszy Sąd wydając przedmiotowe orzeczenie był zobligowany do uwzględnienia nowego stanu prawnego, według którego art. 103 a ustawy emerytalno – rentowej nie może mieć zastosowania do osób, które - tak jak wnioskodawczyni - nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r.
W tym stanie rzeczy zachodzi konieczność ponownego rozpoznania sprawyz wnioskuZ. W.przez pozwany Zakład, który winien uwzględniając treść wydanego przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia, po zapoznaniu sięz jego uzasadnieniem, ponownie rozstrzygnąć czy istnieją, czy też nie istnieją podstawy prawne do zawieszenia świadczenia. Koniecznym także będzie zajęcie przez organ rentowy stanowiska w kwestii żądania zapłaty odsetek.
W świetle powyższego tutejszy Sąd Apelacyjny orzekł stosownie do treściart. 47714akpc.

(...)

1

(...)

2

(...)