Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 26/13
Data wyroku: 2013-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Stanisław Urban, Zbigniew Różański, Stanisław Sielski
Słowa kluczowe: Tymczasowe Aresztowanie
Podstawa prawna: art. 249 § 1kpk , art. 258 § 2 kpk

Sygn. akt II AKz 26/13
Ds 1589/12/S.

POSTANOWIENIE
Dnia 21 lutego 2013 r.

Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie

na posiedzeniu w składzie :

Przewodniczący:

SSA Zbigniew Różański (spr.)

Sędziowie:

SSA Stanisław Urban
SSA Stanisław Sielski

Protokolant:

st. sekr. sądowy Anna Łuksik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie
– Tadeusza Waltera

po rozpoznaniu sprawyA. M.
podejrzanego o przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.i inne
z powodu zażalenia obrońcy podejrzanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II Kp 28/13
o przedłużeniu tymczasowego aresztowania

na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a:

u t r z y m a ćzaskarżone postanowienie w mocy.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II Kp 28/13, przedłużył okres stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanegoA. M., na dalsze 2 miesiące, tj. do dnia 4 kwietnia 2013 r.
W uzasadnieniu wskazano, że wobec podejrzanego w dalszym ciągu aktualna pozostaje przesłanka ogólna aresztu tymczasowego zart. 249 § 1 k.p.k., a nadto przesłanka szczególna, wymieniona wart. 258 § 2 k.p.k.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł obrońca podejrzanego, w którym podniósł następujące zarzuty:

1
naruszeniaart. 257 § 1 k.p.k.albowiem w tej fazie postępowania wystarczający jest inny środek zapobiegawczy,

2
niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jakie to istotne czynności procesowe muszą być przeprowadzonew związku z osobą podejrzanegoA. M., które nie mogły być przeprowadzone do tego czasu, co może uzasadniać naruszenieart. 263 § 2 k.p.k.,

3
błędne ustalenie, ze nie zachodzą okoliczności zart. 259 k.p.k.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nieuwzględnienie wniosku prokuratora o przedłużenie tymczasowego aresztowania, ewentualnie zastosowanie środków zapobiegawczych o charakterze nieizolacyjnym, tj. dozoru Policji połączonego z jednoczesnym zakazem opuszczania kraju i zatrzymaniem paszportu oraz rozważenie zastosowania poręczenia majątkowego w wysokości 5 000 zł.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki, od których uzależnione jest dalsze stosowanie aresztu tymczasowego wobec podejrzanegoA. M.. Dotychczas ujawnione w sprawie dowody, w tym wyjaśnienia podejrzanego, który przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów, uprawdopodabniają w stopniu o jakim mowa wart. 249 § 1 k.p.k.fakt popełnienia zarzucanych mu czynów.
Słusznie wskazał również Sąd Okręgowy jako przesłankę szczególną stosowania tymczasowego aresztowania grożącą podejrzanemu surową karę (art. 258 § 2 k.p.k.).
Przestępstwo zarzucone podejrzanemu, stanowiąc zbrodnię, zagrożone jest karą pozbawienia wolności, której dolna granica wynosi 3 lata. Biorąc pod uwagę charakter zarzucanych mu czynów oraz okoliczności ich popełnienia, uzasadniony jest wniosek, że groźba wymierzenia mu surowej kary jest konkretna. Może to skłaniać podejrzanego, w razie pozostawania na wolności, do podejmowania działań godzących w prawidłowy tok postępowania, przy czym dla realizacji przesłanki zart. 258 § 2 k.p.k.nie jest konieczne wskazywanie, na czym konkretnie tego rodzaju zachowanie podejrzanego miałoby polegać. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że przesłanka zart. 258 § 2 k.p.k.stanowi samodzielną przesłankę szczególną aresztu tymczasowego (tak też Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11, Biul. Sądu Apelacyjnego w Krakowie 2012, Nr 2(254), s. 8).
Na marginesie należy zaznaczyć, że konieczność przeprowadzenia konfrontacji z udziałem podejrzanych, wobec pojawiających się różnic w składanych przez nich wyjaśnieniach, oraz z udziałem pokrzywdzonych, uzasadnia dalszą izolację podejrzanego.
W związku z tym przyjąć należało, że spełnione zostały „szczególne okoliczności sprawy” zart. 263 § 2 k.p.k., gdyż zasadnym jest przeprowadzenie czynności procesowych o jakich mowa powyżej.
Jednocześnie wykluczyć należy występowanie po stronie podejrzanego negatywnej przesłanki aresztu tymczasowego zart. 259 § 1 pkt 2 k.p.k.Nie ulega wątpliwości, że pozbawienie wolności często pociąga za sobą istotne niedogodności dla rodziny osadzonego, w szczególności gdy ten przyczyniał się do utrzymania jej członków. Dla zastosowania w/w przepisu niezbędne jest jednak, aby były to niedogodności tego rodzaju, że pobyt w areszcie zagraża egzystencji tych osób, przy czym ciężar udowodnienia tych okoliczności spoczywa na skarżącym(tak też Sąd Apelacyjny w Krakowiew postanowieniu z dnia 12 grudnia 1996 r., sygn. akt II AKz 508/96, KZS 1996, Nr 11-12, poz. 35).Okoliczność, że wynagrodzenie za pracę podejrzanego stanowiło główne źródło utrzymania dziecka i jego matki nie uzasadnia automatycznie odstąpienia od stosowania aresztu tymczasowego. Niemożność wykonywania pracy, a przez to pozbawienie źródła utrzymania stanowi oczywistą, naturalną konsekwencję pozbawienia wolności, z czym podejrzany winien był się liczyć.
Tym samym naprowadzone wyżej okoliczności uzasadniają wniosek, że tylko stosowany w dalszym ciągu areszt tymczasowy jest w staniew należytym stopniu zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania w sprawie.
Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.