Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 363/13
Data wyroku: 2013-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Hawryszko, Zofia Rybicka-Szkibiel, Beata Górska
Słowa kluczowe: Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 145 a kpa

Sygn. akt III AUa 363/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Jolanta Hawryszko

Sędziowie:

SSA Zofia Rybicka - Szkibiel
SSO del. Beata Górska (spr.)

Protokolant:

St. sekr. sąd. Katarzyna Kaźmierczak

po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. w Szczecinie
sprawyJ. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.W..
o uchylenie decyzji z 23 marca 2012 roku
na skutek apelacji ubezpieczonej
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt VI U 135/13

oddala apelację.

SSO del. Beata Górska SSA Jolanta Hawryszko SSA Zofia Rybicka - Szkibiel

Sygn. akt III AUa 363/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9 stycznia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówiłJ. K.uchylenia decyzji z dnia 29 marca 2012 r. z tego względu, że skargę o wznowienie postępowania ubezpieczona złożyła z przekroczeniem ustawowego terminu i nie wnioskowała o jego przywrócenie.
J. K.wniosła odwołanie od decyzji z 9 stycznia 2013 r. i jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 29 marca 2012 roku. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że 31 grudnia 2012 roku złożyła w organie rentowym pismo z prośbą o wznowienie postępowania. Uczyniła to niezwłocznie po uzyskaniu w Internecie informacji o wydaniu przez Trybunał Konstytucyjny korzystnego dla niej wyroku.J. K.uważa, że nieznajomość przepisów prawa nie powinna stanowić przeszkody do otrzymywania wypracowanej emerytury. Skoro organ rentowy zawieszał wypłatę świadczeń z urzędu powinien też z urzędu odwieszać ich wypłatę. Należne świadczenie powinno być wypłacane od dnia wstrzymania wraz z odsetkami.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wyrokiem z dnia 21 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanieJ. K..
Sąd pierwszej instancji ustalił, że ubezpieczona w dniu 17 grudnia 2009 roku złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o przyznanie jej prawa do emerytury będąc jednocześnie zatrudnioną w Powiatowym Urzędzie Pracy wG.na stanowisku zastępcy dyrektora. Decyzją z dnia 11 stycznia 2010 roku organ rentowy przyznał jej prawo do świadczenia. W dniu 19 stycznia 2010 roku ubezpieczona złożyła oświadczenie, że ma zamiar osiągać przychód w wysokości powodującej zawieszenie emerytury. W związku z tym decyzją z dnia 1 lutego 2010 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych wstrzymał wypłatę emerytury od tego dnia. Ponadto decyzją z dnia 29 marca 2012 roku z urzędu zawiesił prawo do emerytury ze względu na nieprzerwaną kontynuację zatrudnienia. Ubezpieczona nie odwołała się od tej decyzji.
W dniu 31 grudnia 2012 rokuJ. K.złożyła wniosek o podjęcie wypłaty świadczenia emerytalnego od dnia 1 października 2010 roku powołując się na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 roku. Decyzją z dnia 9 stycznia 2013 roku pozwany wznowił wypłatę świadczenia od dnia 1 grudnia 2012 roku jednocześnie odmawiając uchylenia decyzji z dnia 29 marca 2012 roku stwierdzając w uzasadnieniu, że skargę o wznowienie postępowaniaJ. K.złożyła z uchybieniem ustawowego terminu nie składając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Okręgowy oceniając legalność zaskarżonej decyzji zważył, żeart. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego(dalej jako „k.p.a.”) stanowi podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego z tego względu, że Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego zKonstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 roku (sygn. K 2/12), na który powoływała się ubezpieczona, wszedł w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, co nastąpiło w dniu 21 listopada 2012 roku. Zatem złożenie przez ubezpieczoną skargi o wznowienie postępowania administracyjnego w dniu 31 grudnia 2012 roku, nastąpiło po terminie.
Ponadto sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że negatywne skutki prawne uchybienia terminowi do dokonania czynności prawnej można konwalidować składając wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania (art. 58 k.p.a.). Zainteresowany musi uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponieważ samaJ. K.przyznała, że wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie złożyła, zatem zaskarżona decyzja organu rentowego z dnia 9 stycznia 2013 roku jest w ocenie Sądu Okręgowego prawidłowa.
Apelację od tego wyroku złożyła ubezpieczona, która zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła mu nierozpatrzenie jej odwołania w zakresie, w którym zostało złożone.
J. K.argumentuje, że w swoim wniosku z dnia 29 stycznia 2013 roku wskazała, iż wnosi o przywrócenie terminu do odwołania od decyzji z dnia 29 marca 2012 roku i jednocześnie w uzasadnieniu tego odwołania podała przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. O możliwości złożenia odwołania od decyzji organu rentowego znalazła w Internecie w dniu 28 grudnia 2012 roku. W tym dniu napisała pismo, ale ponieważ był to wieczór pismo złożyła w poniedziałek w dniu 31 grudnia 2012 roku.
W ocenie skarżącej w przypadku wątpliwości, co do treści żądania, organ rentowy powinien podjąć ustalenia w zakresie rzeczywistej woli osoby, od której wniosek pochodził. Powinien też poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, to również ustalenie treści żądania strony. Organ rentowy powinien był wyjaśnić rzeczywistą wolę strony.
PonadtoJ. K.wskazała, że nie zgadza się z ustaleniem Sądu Okręgowego, iż wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania w zakresie wytyczonym decyzją z dnia 29 marca 2012 roku nie złożyła. Skarżąca uważa, że w swym piśmie jasno wskazała, iż wnosi o przywrócenie terminu do odwołania od decyzji. Jej wniosek z dnia 29 stycznia 2013 roku dotyczy przywrócenia terminu do odwołania od decyzji z dnia 29 marca 2012 roku.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja ubezpieczonej okazała się bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się wadliwości postępowania toczącego się przed sądem pierwszej instancji. Ustalenia faktyczne poczynione przez ten sąd są właściwe i kompletne, a wyprowadzone z nich wnioski nie budzą zastrzeżeń. Sąd Okręgowy w sposób staranny zebrał i rozważył wszystkie dowody, a oceniając je nie naruszył granic ich swobodnej oceny określonych przepisemart. 233 k.p.c.Ponadto, do ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy prawa przedstawiając w pisemnym uzasadnieniu przesłanki uzasadniające merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
Spór w przedmiotowej sprawie dotyczył ustalenia czy organ rentowy prawidłowo odmówił uchylenia decyzji z dnia 29 marca 2012 roku. Podstawą wydania niekorzystnej dla ubezpieczonej decyzji było przyjęcie przez organ rentowy, że skargę o wznowienie postępowaniaJ. K.złożyła z przekroczeniem ustawowego terminu. Jednocześnie wskazano, że w dacie składania wniosku skarżąca nie wnioskowała o jego przywrócenie.
W ocenie Sądu Apelacyjnego rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego oddalające odwołanie ubezpieczonej jest prawidłowe. Niewątpliwie pismo z dnia 28 grudnia 2012 roku zawierające skargę o wznowienie postępowania administracyjnego zostało złożone w organie rentowym w dniu 31 grudnia 2012 roku. Tymczasem zgodnie zart. 145a k.p.a.skargę o wznowienie w związku z wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego wnosi się w terminie jednego miesiąca. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zostało opublikowane w dniu 22 listopada 2012 roku, zatem termin do skutecznego ubiegania się o wznowienie postępowania upłynął 22 grudnia 2012 roku.
Słusznie w zaskarżonym orzeczeniu zauważa sąd pierwszej instancji, żeJ. K.w piśmie z dnia 28 grudnia 2012 roku nie zawnioskowała o przywrócenie jej terminu do dokonania spóźnionej czynności na podstawieart. 58 k.p.a.W piśmie tym nie wskazywała też na żadne przyczyny, które powodować by mogły uzasadnioną zwłokę w dokonaniu tej czynności. Skarżąca bezpodstawnie podnosi, że organ rentowy nie wyjaśnił jej rzeczywistej woli poprzez ustalenie właściwej treści żądania. Sąd Apelacyjny zauważa, że skarga o wznowienie z dnia 28 grudnia 2012 roku zatytułowana „wniosek” składa się z jednozdaniowego żądania odwieszenia wypłaty świadczenia w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Trudno w tym kontekście przyjąć, aby treść owego wniosku wskazywała organowi rentowemu na potrzebę ustalenia właściwej treści żądania.
J. K.w odwołaniu z dnia 29 stycznia 2013 roku sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 29 marca 2012 roku. Sąd Apelacyjny zauważa, że przede wszystkim adresatem tego wniosku powinien być organ rentowy. Ponadto skarżąca wywodzi, że uzasadnieniem jej żądania jest powzięcie w dniu 28 grudnia 2012 roku informacji o orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego. Tymczasem zgodnie zart. 58 k.p.a.prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek zawarty w odwołaniu z dnia 29 stycznia 2013 roku jest zatem spóźniony.
Sąd Apelacyjny podziela ustalenie sądu pierwszej instancji i poprzedzającej go decyzji organu rentowego, że skarga o wznowienie postępowania z dnia 28 grudnia 2012 roku jako spóźniona nie mogła doprowadzić do uchylenia decyzji z dnia 29 marca 2012 roku. Zarazem Zakład Ubezpieczeń Społecznych wznowił wypłatę świadczenia od dnia 1 grudnia 2012 roku. Z tego względu sąd drugiej instancji oddalił apelacjęJ. K.na podstawieart. 385 k.p.c.jako bezzasadną.

del. SSO Beata Górska SSA Jolanta Hawryszko SSA Zofia Rybicka- Szkibiel