Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 261/02
Data wyroku: 2002-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Brewczyńska, Grażyna Chart, Marek Charuza
Słowa kluczowe: "Ustawa Lutowa"
Podstawa prawna: art. 8 ustawy z 23.02.1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Sygn. akt : II AKa 261/02

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2002 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący

SSA Bożena Brewczyńska

Sędziowie

SA Grażyna Chart (spr.)
SO del. Marek Charuza

Protokolant

Izabela Rybok

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Jolanty Cykowskiej
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2002
sprawy z wnioskuA. R.
z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 11 kwietnia 2002r. sygn. akt XVI1 Ko 91/99

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

2
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.G. D.Kancelaria Adwokacka wK.kwotę 100 (sto) zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcyA. R.z urzędu.

II AKa 261/02

UZASADNIENIE
A. R.wystąpił z wnioskiem o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty łącznej 43.480,00 złotych tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne internowanie, trwające od 13.12.1981 do 11.12.1982 roku, a więc 364 dni.
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2002 roku Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wniosek uznając, iż decyzja o internowaniu w stanie wojennym nie była orzeczeniem organów wymiaru sprawiedliwości w rozumieniuart. 552 kpkani też nie podlega przepisomustawy z dnia 23.02.1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego(Dz. U. z 1991 r., Nr 34, poz. 149 z późniejszymi zmianami).
Powyższy wyrok zaskarżył apelacją pełnomocnik wnioskodawcy zarzucając:

-

błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia;

obrazę prawa materialnego poprzez odmowę zastosowaniaart. 552 § 4 kpk

Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż wnioskodawcyA. R.należy się odszkodowanie za faktyczne pozbawienie wolności w okresie od 13 grudnia 1981 roku do dnia 11 grudnia 1982 roku.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja na uwzględnienie nie zasługuje.
W aktualnym stanie prawnym nie ulega wątpliwości, iż decyzja o internowaniu w stanie wojennym, jak słusznie uznał Sąd I instancji nie byłaorzeczeniem organów wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 552 kpkTego typu decyzja nie jest również objęta ustawą z dnia 23.02.1991 r. o uznaniuza nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalnośćna rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 1991 roku, Nr 34, poz.149 z późn. zmianami).
Zachodzi zatem brak podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz wnioskodawcy odszkodowania, co pozwala na uznanie, iż decyzja Sądu I instancji zgodna jest z obowiązującym prawem.
W kwestii zaś podniesionego w apelacji zarzutu dotyczącego obowiązku Sądu przekazania sprawy na drogę postępowania cywilnego stwierdzić należy, iż w świetle przepisówkpk, obowiązek taki nie istnieje, natomiastart. 12 kpkpozostawia wybór drogi procesowej pokrzywdzonemu.
Nie znajdując przeto podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku, bądź jego uchylenie i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania -Sąd Apelacyjny orzekł o jego utrzymaniu w mocy.
Orzeczenie o kosztach oparto na przepisieart. 554 § 2 kpk.