Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 112/13
Data wyroku: 2013-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Piekarska-Drążek, Jarosław Góral, Maria Mrozik-Sztykiel
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art.280§1 kk, art.280§2 kk

Sygn.akt.II AKa 112/13

WYROK

      W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJPOLSKIEJ

Dnia 17 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSA Marzanna Piekarska-Drążek
Sędziowie: SSA Jarosław Góral
SSA Maria Mrozik - Sztykiel /spr/
Protokolant: st.sekr.sąd. Anna Grajber

przy udziale prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r.
sprawy1/.C. M.oskarżonego o czyn zart. 280 § 2 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
2/.Ł. K.oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowegow. W.
z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. XII K 224/12
I.zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że odnośnie czynu przypisanego oskarżonymC. M.iŁ. K.w punkcie II wyroku eliminuje z kwalifikacji prawnej czynu oraz z podstawy skazaniaart. 157 § 1 kkiart. 11 § 2 kk, zaś z podstawy wymiaru karyart. 11 § 3 kk, nadto w pkt IV zaskarżonego wyroku eliminuje z podstawy prawnej orzeczenia wobecC. M.kary łącznej§ 1 artykułu 85 kk;
II.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. na mocyart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoC. M.kary pozbawienia wolności zalicza dodatkowo okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2013 r. do dnia 17 kwietnia 2013 r.
III.zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa;
IV.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.i adw.M. S.kwoty po 738zł, w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonych postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Prokurator aktem oskarżenia wniesionym do Sądu Okręgowegow. W.zarzucił:
C. M.to, że:
I.dniu 18 maja 2012 r. wW.użył w stosunku doA. M.noża, którego ostrze przystawił mu do brzucha, po czym zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)wartości 800 zł i pieniądze w kwocie około 12 zł na szkodę pokrzywdzonego
tj. czyn zart. 280 § 2 kk
nadtoC. M.iŁ. K.to, że:
II.w dniu 18 maja 2012 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnim objętym odrębnym postępowaniem użyli wobecT. M. (1)przemocy w postaci bicia i kopania po całym ciele, a następnie zabrali mu w celu przywłaszczenia zegarek, odtwarzacz MP-4marki C. (...)wraz ze słuchawkami, portfel i inne przedmioty ogólnej wartości około 1000zł, przy czym w wyniku pobiciaT. M. (1)doznał zasinienia okularowego oczodołu prawego, zasinienia w okolicy podoczodołowej prawej, rany tłuczonej na czerwieni wargi górnej po stronie lewej z zasinieniem, złamania korony zęba 11 i 21 w szczęce, całkowitego zwichnięcia zęba 22, otarcia naskórka na łokciu prawym, wylewu krwawego na pośladku prawym i na worku mosznowym, które to urazy spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni, zaśŁ. K.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w rozmiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne
tj. czyn zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, a wobecŁ. K.czyn zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kk
nadtoC. M.iK. N.to, że:
III.w dniu 30 czerwca 2012 r. wW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu użyli wobecR. N.przemocy w postaci uderzenia go pięścią w twarz, przytrzymywania ręką za szyję, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)wartości około 500 zł oraz pieniądze w kwocie 800 zł
tj.czyn zart. 280 § 1 kk.

Sąd Okręgowyw. W.wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. XII K 224/12 uznał:
I. oskarżonegoC. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt Iczynu i za to na podstawieart. 280 § 2 kkskazał go na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
II.oskarżonegoC. M.i oskarżonegoŁ. K.za winnych popełnienia zarzucanego im wpkt IIczynu i za to na podstawieart. 280 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazał ich, a w odniesieniu doŁ. K.przypisany czyn zakwalifikował zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył im kary po 3 lata pozbawienia wolności;
III.oskarżonegoC. M.i oskarżonegoK. N.za winnych popełnienia zarzucanego im wpkt IIIczynu i za to na podstawieart. 280 § 1 kkskazał ich na kary po 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkpołączył kary pozbawienia wolności orzeczone w stosunku do oskarżonegoC. M.w pkt I, II i III i wymierzył mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;
V. na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy tymczasowego aresztowania:C. M.od dnia 30 czerwca 2012 r, do dnia 22 października 2012 r.,Ł. K.od dnia 6 września 2012 r. do dnia 27 września 2012 r..K. N.od dnia 17 lipca 2012 r. do dnia 17 grudnia 2012 r.
VI. na podstawieart. 415 § 1 kpkoddalił powództwo cywilneT. M. (1);
VII. na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł w stosunku do oskarżonegoC. M.i oskarżonegoŁ. K.środki karne w postaci obowiązku naprawienia szkody zobowiązując ich do zapłaty solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoT. M. (1)kwotę 2962,80 zł;
VIII.zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońców z urzędu wynagrodzenie
IX.zwolnił oskarżonych od opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.

Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonychC. M.iŁ. K..
Apelacja obrońcy oskarżonegoC. M.zaskarża wyrok w części dotyczącej pkt I, II, IV oraz VII zarzucając:
1/.w zakresiepkt I i IInaruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 kpkw zw. zart. 391 kpkpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i przyznanie waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonychA. M.iT. M. (1)złożonym w toku rozprawy oraz składanych na etapie postępowania przygotowawczego i na tej podstawie ustalenie ról, jakie poszczególni oskarżeni odegrali w rozboju na osobach pokrzywdzonych, podczas gdy zeznania pokrzywdzonych znacznie od siebie odbiegają, a część z nich została złożona w stanie zaburzającym postrzeganie faktów przez zeznających;
2/.w zakresie pkt I i II błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawie orzeczenia mający wpływ na jego treść, stanowiący skutek posłużenia się rozumowaniem logicznie nieprawidłowym polegający na uznaniu, iż na podstawie zebranego materiału dowodowego można uznać, iż oskarżonyC. M.dokonał rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża na osobieA. M.oraz pobiciaT. M. (1), podczas gdy z treści zeznań obydwu pokrzywdzonych wynika wprost, że wspomnianych czynów dokonały w jednym czasie różne osoby, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że oskarżony dopuścił się czynów zarzucanych mu w pkt I i II skarżonego wyroku;
3/.w zakresie pkt IV i VII naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia orzeczonej kary, do którego sąd był zobligowany, z uwagi na fakt ujawnienia przez oskarżonegoC. M.wobec organu powołanego do ścigania przestępstw, istotnych okoliczności rozboju dokonanego na osobieT. M. (1)iA. M.oraz informacji o osobach biorących udział w popełnieniu tego czynu.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosił o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonegoŁ. K.zaskarża wyrok w części dotyczącej pkt II i VII zarzucając;
1/.błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia w postaci uznania, iż oskarżony popełnił przestępstwo zarzucane mu we wniesionym akcie oskarżenia, w sytuacji w której całość zebranego materiału dowodowego wskazuje przeciwnie
2/.rażącą niewspółmierność kary.
W konkluzji apelacja wnosi o zmianę wyroku
1/.w pkt II poprzez uniewinnienie oskarżonegoŁ. K.od zarzucanego mu czynu oraz
2/.w pkt VII poprzez oddalenie wniosku pokrzywdzonegoT. M. (1)o orzeczenie obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody przez oskarżonego, z uwagi na nie popełnienie zarzucanego mu czynu.
Alternatywnie, w przypadku nie przychylenia się przez Sąd II instancji do argumentacji podniesionej w uzasadnieniu wniosków zawartych powyżej skarżący wnosi o:
1/.wymierzenie oskarżonemu kary roku pozbawienia wolności z zawieszeniem jej wykonania na 3 lata, z uwagi na jedynie pomocniczą, w rozumieniuart. 18 § 3 kk, rolę oskarżonego w ewentualnym popełnieniu zarzucanego mu czynu, co na podstawieart. 19 § 2 kkuzasadnia nadzwyczajne złagodzenie oskarżonemu kary
2/.w pkt VII wyroku poprzez oddalenie wniosku pokrzywdzonegoT. M. (1)o orzeczenie obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody przez oskarżonegoŁ. K., z uwagi na jedynie pomocniczą rolę oskarżonego w ewentualnym popełnieniu zarzucanego mu czynu i nie uzyskania z tego tytułu korzyści.
Na wypadek ustalenia bezwzględnych podstaw apelacyjnych,art. 439 kpk, skarżący wnosi o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje nie są zasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności w odniesieniu do ostatniego wniosku apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.należy stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą bezwzględne przesłanki odwoławcze. Również brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżony wyrok wobec obu oskarżonych obarczony jest uchybieniami podnoszonymi w apelacjach.
Jeżeli chodzi oapelację obrońcy oskarżonegoC. M.to z jednej strony skarżący zdaje się kwestionować sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia, z drugiej zaś uznaje jego przyznanie się do wszystkich zarzucanych czynów – poza użyciem noża w zakresie czynu I aktu oskarżenia – i jednocześnie postuluje zastosowanieart. 60 § 3 kkodnośnie kary łącznej (pkt IV wyroku) wnosząc o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Można zgodzić się z autorem apelacji, że pokrzywdzeni przedmiotowego zdarzenia nie relacjonują w sposób kompleksowy. Jest to wynikiem nie tylko dynamiki tego zdarzenia, ale przede wszystkim tego, że pokrzywdzeni zaraz po tym jak podeszli do nich sprawcy, zostali rozdzieleni i zaatakowani przez inne osoby –A. M.przez oskarżonegoC. M.,T. M. (1)przez oskarżonegoŁ. K.oraz nieletniegoA. W., do których w czasie zajścia dołączyłC. M.. Mimo, iż obaj pokrzywdzeni w czasie zdarzenia byli w zasięgu swojego wzroku, w bezpośredniej bliskości, to logicznym jest, że będąc atakowani nie widzieli wszystkich działań sprawców podejmowanych wobec każdego z nich. Ponadto nie można nie zauważyć, że z zeznańT. M. (1)wynika jednoznacznie, że gdy leżał na ziemi chronił głowę zasłaniając, i bez względu na spożyty alkohol, nie widział każdego działania każdego sprawcy z osobna. Sąd Okręgowy nie kwestionuje, iż pokrzywdzeni byli pod działaniem alkoholu, jednak nie jest to okoliczność, która mogłaby doprowadzić do wniosku, iż ich zeznania pozbawione są waloru wiarygodności. Przekonuje o tym treść tych zeznań, która również znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych i zeznaniachA. W.. Tylko kompleksowa analiza zebranych dowodów, a takiej, w przeciwieństwie do skarżącego, dokonał Sąd I instancji, mogła pozwolić na dokonanie ustaleń faktycznych w sposób określony treściąart. 2 § 2 kpk.
Nie można uznać, aby zarzut apelacji obrazy przez Sąd Okręgowyart. 7 kpkprzy ocenie zebranych w sprawie dowodów znalazł potwierdzenie. Skarżący nie przedstawił argumentów, które skutecznie wskazywałyby, że tylko relacja oskarżonegoC. M.jest wiarygodna.
Jeżeli chodzi o czyn zarzucany oskarżonemuC. M.w pkt I aktu oskarżenia to nie kwestionuje on dokonania rozboju naA. M.. To z wyjaśnień tego oskarżonego wynika, że on orazŁ. K.iA. W.podeszli do pokrzywdzonych celem ich „okradzenia” – on podszedł do jednego z mężczyzn (A. M.) żądając wydania telefonu, natomiast pozostali w/w do drugiego mężczyzny, tj.T. M. (1).
Z zeznań pokrzywdzonegoA. M.,T. M. (1), z wyjaśnień oskarżonegoŁ. K.oraz zeznańA. W.wynika jednoznacznie, że oskarżonyC. M.po podejściu doA. M.„przyłożył mu nóż do brzucha”, zażądał wydania telefonu i pieniędzy. W tej sytuacji uznanie przez Sąd Okręgowy, że oskarżony w czasie zdarzenia posługiwał się w powyższy sposób nożem znajduje pełne udokumentowanie dowodowe, a odmówienie w tym zakresie wiarygodności wyjaśnieniomC. M.nie może być poczytywane za naruszenie zasadyart. 7 kpk.
Dla powyższych ustaleń bez znaczenia pozostają wskazywane w apelacji okoliczności, w tym także brak 100% pewności pokrzywdzonego w rozpoznaniu oskarżonegoC. M.w czasie okazania w toku postępowania przygotowawczego. Nikt w toku całego postępowania nie kwestionował, iż to oskarżonyC. M.podszedł doA. M.żądając wydania telefonu i pieniędzy, a środkiem do zrealizowania tego celu było, według w/w dowodów osobowych – poza wyjaśnieniamiC. M.– posłużenie się przez niego nożem poprzez przyłożenie go w okolice brzucha pokrzywdzonego. Właśnie to działanie oskarżonego spowodowało, żeA. M.wydał oskarżonemu telefon SamsungG.wartości 800 zł i pieniądze jakie posiadał, tj. około 12 zł.
W tej sytuacji nie mogą budzić wątpliwości ustalenia Sądu I instancji co do winy oskarżonego, jak i kwalifikacji prawnej przypisanego czynu, a zarzuty apelacji jawią się jako oczywiście bezzasadne i dlatego nie podlegały uwzględnieniu.
Również nie zasługują na uwzględnienie zarzuty apelacji w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemuC. M.w punkcie II aktu oskarżenia.
W tym zakresie celowym jest przypomnienie, że z wyjaśnień oskarżonegoC. M.wynika, że to on zabrał zaatakowanemu mężczyźnie zegarek i portfel. Przedmioty te zostały zabraneT. M. (2)i to w sytuacji, gdy używano wobec niego przemocy w postaci bicia i kopania i na skutek tego leżał na ziemi. Wyjaśnienia oskarżonego co do istoty zdarzenia korelują z zeznaniami pokrzywdzonych, a także z wyjaśnieniami oskarżonegoŁ. K.i zeznaniamiA. W.. Z zeznańA. W.i wyjaśnieńŁ. K.jednoznacznie wynika, żeC. M.nie pozostawał bierny wobec pokrzywdzonego i nie tylko zerwał pokrzywdzonemu z ręki zegarek, ale wcześniej bił pokrzywdzonego.
Bezspornym w sprawie jest, żeT. M. (1)został pobity i doznał wielomiejscowych obrażeń ciała, które nie powstały od jednego uderzenia, ale co najmniej w wyniku kilku uderzeń, na których zadanie potrzebny był pewien przedział czasowy. Gdyby nawet przyjąć, jak chce skarżący, że oskarżony ten nie uderzył pokrzywdzonegoT. M. (1), to jego zamiar od początku jest ewidentny. To na skutek przyjętej propozycji podszedł do pokrzywdzonych wraz z pozostałymi w/w sprawcami, a więc znał i ich zamiar, widział później ich zachowanie wobec pokrzywdzonego, bowiem zajście wobec obu pokrzywdzonych toczyło się w jednym miejscu. Nie może budzić wątpliwości, że oskarżony akceptował w pełni działania swoich kolegów, utożsamiał się z nimi, tym samym nie można uznać, aby ustalenia faktyczne stanowiące podstawę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu II dokonane zostały dokonane przez Sąd Okręgowy z przekroczeniem granicart. 7 kpkprzy ocenie dowodów, a w konsekwencji, aby obarczone były błędem mającym wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Stanowisku skarżącego, iż „niemożliwym” jest aby oskarżonyC. M.dokonał obu zarzucanych mu czynów przeczą w sposób jednoznaczny i zdecydowany dowody zebrane w sprawie, w tym wyjaśnienia samego oskarżonego, dlatego też apelacja i w tym zakresie nie zasługiwała na uwzględnienie.
Jeżeli chodzi o zarzut obrazyart. 60 § 3 kkto jak wynika z apelacji jej autor odnosi go do kary łącznej (pkt IV wyroku) uważając, iż oskarżonyC. M.spełnił swoimi wyjaśnieniami przesłanki tegoż przepisu. Aby wykazać bezzasadność takiego stanowiska wystarczającym jest odwołanie się do czynów przypisanych oskarżonemu i jego wyjaśnień, bowiem wówczas wyraźnie widać, że brak jest faktycznego i prawnego uzasadnienia dla zastosowanieart. 60 § 3 kkwobec oskarżonegoC. M..
Odnośnieapelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.stwierdzić trzeba, iż niezasadny jest zarzut jakoby Sąd Okręgowy dokonując ustaleń co do działania tego oskarżonego dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku mającego wpływ na jego treść.
Na uwadze nie można mieć tylko tego, oskarżonyŁ. K.nie przyznał się do dokonania zarzucanego czynu i że oskarżonyC. M.oraz świadekA. W.na rozprawie podkreślali w swoich wyjaśnieniach, żeŁ. K.nie uderzył pokrzywdzonegoT. M. (1), nie brał udziału w zdarzeniu. Przypomnieć bowiem trzeba, że z depozycji tych osób wyraźnie wynika, że przed zaatakowaniem pokrzywdzonych oskarżeni powzięli zamiar „okradzenia” ich i zamiar ten konsekwentnie realizowali. To oskarżonyŁ. K.razem zA. W.podszedł doT. M. (1)zażądał wydania pieniędzy, a gdy pokrzywdzony odmówił uderzył go. Widział jak zachowuje się współoskarżony wobec obu pokrzywdzonych, w jakich okolicznościach zostały zabrane pokrzywdzonemu określone zaskarżonym wyrokiem przedmioty i toŁ. K.wyrzucił do studzienki dokumenty pokrzywdzonego, zatrzymując kartę bankową, na podstawie której następnego dnia dokonywał zakupów.
To, że oskarżonyŁ. K.zaprzecza, aby dokonał zarzucanego mu czynu nie stanowi okoliczności, która w sposób automatyczny miałaby przesadzać o treść wyroku. Obowiązkiem Sądu Okręgowego jest dokonanie analizy i oceny wszystkich dowodów zebranych w sprawie, bowiem tylko wówczas możliwe jest dokonanie rekonstrukcji przebiegu inkryminowanego zdarzenia. Sąd Okręgowy z tego obowiązku wywiązał się, wykazał które dowody i dlaczego zadecydowały o dokonanych ustaleniach faktycznych, a które, w jakim zakresie i z jakich powodów pozbawione są waloru wiarygodności. Stanowisko Sądu I instancji znajduje udokumentowanie dowodowe i to nie tylko w zeznaniach pokrzywdzonych, ale w wyjaśnieniach współoskarżonego oraz świadkaA. W.. To, że pokrzywdzeni w toku postępowania przygotowawczego nie rozpoznali oskarżonegoŁ. K., nie może świadczyć o zasadności apelacji, bowiem oskarżony ten był na miejscu zdarzenia, widział zachowanie kolegów wobec pokrzywdzonych, co wynika też z jego wyjaśnień, ale wbrew jego twierdzeniom nie był tylko obserwatorem zajścia, ale jego aktywnym uczestnikiem. Stopień tej aktywności, czy też na późniejszym etapie zdarzenia już po dokonaniu kradzieży odciąganie współoskarżonego od pokrzywdzonego nie podważa ustaleń Sądu I instancji, tak odnośnie strony przedmiotowej jak i podmiotowej czynu przypisanego oskarżonemu. Całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności przeczy możliwości przyjęcia, że oskarżonyŁ. K.nie był współsprawcą rozboju na osobieT. M. (1), czy też dopuścił się czynu jedynie w formie pomocnictwa do rozboju.
Reasumując – zebrane w sprawie dowody uprawniały Sąd Okręgowy do uznania winy oskarżonegoŁ. K.za udowodnioną, a w konsekwencji do uznania, iż dopuścił się on przestępstwa kwalifikowanego zart. 280 § 1 kk. Dodatkowo zasadnym jest powołanieart. 64 § 1 kk, bowiem przywołane przez tenże Sąd wyroki wskazują na karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, za które odbywał kary pozbawienia wolności w okresie 14.08.2008 r. – 14.02.2010 r. (sygn. VI K 133/05) oraz w okresie 16.03.2010 r. – 17.04.2011 r. (sygn. VI K 98/08, k 245).
Poza zarzutami obu apelacji, z urzędu należy podnieść, iż niewłaściwym jest zastosowanieart.157 § 1 kkw kwalifikacji prawnej czynu II przypisanego oskarżonym, bowiem Sąd Okręgowy nie ustalił, z przyczyn obiektywnych, który z oskarżonych spowodował u pokrzywdzonego konkretne uszkodzenie ciała powodujące rozstrój jego zdrowia na czas powyżej 7 dni, a tylko w przypadku istnienia tego rodzaju ustaleń możliwe jest zastosowanie tegoż przepisu. W związku z tym dokonano zmiany wyroku w tej części, co pozostało bez wpływu na orzeczenie w zakresie wymiaru kary oskarżonym.
Jeżeli chodzi o wymiar kary to Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uznania orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności za rażąco niewspółmierne. Całokształt okoliczności mających z mocyart. 53 § 1 kkwpływ na wymiar kary przekonuje o zasadności stanowiska Sądu Okręgowego i nie można zgodzić się z apelacją obrońcy oskarżonegoŁ. K., iż wobec oskarżonego zachodzą przesłanki uzasadniające zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary. Przeczą temu w sposób zdecydowany okoliczności przedmiotowe i podmiotowe czynu, w tym dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego dotychczasowa karalność i nieskuteczność dotychczas stosowanych środków probacji. Te ostatnie stanowią niewątpliwie okoliczność obciążającą przy wymiarze kary, a nie jak uznał Sąd Okręgowy również przesłankę w zakresie ustaleń co do winy.
Brak też jest podstaw do zakwestionowania orzeczenia w zakresie środka karnego orzeczonego wobec oskarżonych. Natomiast jeżeli chodzi o orzeczenie w zakresie powództwa cywilnego wytoczonego przezT. M. (1)to orzeczenie to, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, zapadło z rażącym naruszeniemart. 415 § 3 kpk. Jednak ze względu na brak apelacji na niekorzyść oskarżonych niemożliwe było dokonanie korekty wyroku w tej części.
Ponieważ w dniu 5 lutego 2013 r. oskarżonyC. M.zakończył odbywanie kary pozbawienia wolności w innej sprawie (k 504), a w przedmiotowej sprawie nadal stosowne jest tymczasowe aresztowanie, to Sąd Apelacyjny z mocyart. 63 § 1 kkten okres dodatkowo zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocyart. 437 § 2 kpkorzekł jak w wyroku. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocyart. 624 § 1 kpkuznając, że ich uiszczenie byłoby dla oskarżonych ze względu na ich sytuację majątkową zbyt uciążliwe.