Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 216/13
Data wyroku: 2013-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Kiełbowicz, Wiesław Pędziwiatr, Stanisław Rączkowski
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.

Sygnatura akt II AKa 216/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 sierpnia 2013 roku

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Wiesław Pędziwiatr

Sędziowie:

SSA Tadeusz Kiełbowicz
SSA Stanisław Rączkowski (spr.)

Protokolant:

Anna Dziurzyńska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Teresy Łozińskiej - Fatygi
po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 roku
sprawyK. D. (1)
oskarżonego zart. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.w zw. zart. 31 § 2 k.k.;art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.w zw. zart. 31 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
D. B.
oskarżonego zart. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt III K 391/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonychK. D. (1)iD. B.;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.C. B.i adw.R.J.po 600 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu przed sądem odwoławczym oraz po 138 złotych tytułem zwrotu VAT;

III
zwalnia oskarżonychK. D. (1)iD. B.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Trzebnicy oskarżył:
S. D., o to że:
Iw dniu 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi indyjskich w ilości 173,01 grama, tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.;
IIw okresie od czerwca do 2 sierpnia 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, uprawiał krzewy konopi indyjskich, tj. o czyn z art. 63 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani z dnia 29 lipca 2005 r.;
IIIw okresie od 24 do 26 czerwca 2012 r. wL.gminaO., wspólnie i w porozumieniu zS. M., po uprzednim wyłamaniu nieustalonym narzędziem kłódki zabezpieczającej korek wlewu zbiornika paliwa, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 400 litrów oleju napędowego o wartości 1.720 zł czym działał na szkodęJ. P. (1), tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
IVw okresie od maja do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie udzieliłK. D. (1)środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskich w ten sposób, że każdego dnia ww. okresie przekazywał wymienionym 0,5 grama tego środka tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 12 k.k.;
Vw okresie od maja do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie udzielił małoletniemuP. G.środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskich w ten sposób, że każdego dnia ww. okresie przekazywał wymienionym 0,5 grama tego środka tj. o czyn z art. 58 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 12 k.k.;
VIw okresie od maja do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie udzieliłM. G.środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskich w ten sposób, że jeden raz w każdym tygodniu ww. okresie przekazywał wymienionym 0,5 grama tego środka tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 12 k.k.;
D. B.o to, że:

      VIIw okresie od stycznia 2010 r. do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie udzielił od stycznia 2010 r. do 5 czerwca 2012 r. małoletniemuS. D.oraz od marca 2010 r. do 9 września 2010 r. małoletniemuK. D. (1)środków odurzających w postaci ziela konopi indyjskich w ilości nie mniejszej niż dwieście gram po 30 zł za 1 gram na łączna kwotę, nie mniejszą niż 6.000 zł oraz w zamian za telefon komórkowymarki N., konsolęP.S.II, maszynkę do strzyżeniaP., notebookmarki S., telefon komórkowy marki(...), w tymK. D. (1)od marca 2010 r. do listopada 2010 r. w ilości po 3-5 gramów w każdym tygodniu oraz w dniu 27 lipca 2012 r. w ilości 2 gramów, aS. D.od stycznia 2010 r. do 31 lipca 2012 r. w ilości 5-7 gramów w każdym tygodniu, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.;
VIIIw okresie od stycznia 2010 r. do 21 września 2012 r. wL.gminaO.oraz na terenie Powiatu(...), działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie i wprowadził do obrotu środki odurzające w postaci ziela konopi indyjskich w nieustalonej ilości nie mniejszej niż kilkadziesiąt gram, oraz usiłował w dniu 21 września 2012 r. wprowadzić do obrotu środki odurzające w postaci ziela konopi indyjskich które posiadał w łącznej ilości 56,72 grama, poporcjowane w woreczkach strunowych w ilości 36 o wadze od 0,78 grama do 13,13 grama, tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. z art. 56 ust. 1 i art. 56 ust. 1 i art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 20 lipca 2005 r.;
K. D. (1), o to, że:
XIw dniu 27 lipca 2012 r. wL.gminaO.działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał środek odurzający w postaci suszu konopi indyjskiej w postaci 2 gramów, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 31 § 2 k.k.;
XIIw okresie od marca do listopada 2010 r. wL.gminaO.działając wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wielokrotnie, w krótkich odstępach czasu, posiadał środek odurzający w postaci suszu konopi indyjskich w ilości 1 grama w każdym dniu ww. okresu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.w zw. zart. 31 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt III K 391/12:
IoskarżonegoS. D.uznał winnym tego, że w dniu 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczna ilość środków odurzających w postaci ziela konopi indyjskich w ilości 173,01 grama, tj. czynu zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 05.179.1485 z późn. zm.) i wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
IIoskarżonegoS. D.uznał winnym tego, że w okresie od czerwca do 6 sierpnia 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, uprawiał krzewy konopi indyjskich, tj. czynu z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani powołanej wyżej i za to, na podstawie tego przepisu, wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
IIIoskarżonegoS. D.uznał winnym tego, że w okresie od 24 do 26 czerwca 2012 r. wL.gminaO., wspólnie i w porozumieniu zS. M., po uprzednim wyłamaniu nieustalonym narzędziem kłódki zabezpieczającej korek wlewu zbiornika paliwa, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 400 litrów oleju napędowego o wartości 1.720 zł czym działał na szkodęJ. P. (2), tj. czynu zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
IVoskarżonegoS. D.uznał winnym tego, że w okresie od czerwca do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie udzieliłK. D. (1)środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskich w ilości nie mniejszej niż 30,5 grama, w ten sposób, że każdego dnia ww. okresie przekazywał wymienionemu nie mniej niż 0,5 grama tego środka odurzającego tj. czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani powołanej wyżej w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie tych przepisów, wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
VoskarżonegoS. D.uznał winnym tego, że w okresie od czerwca do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie udzielił małoletniemuP. G.środka odurzającego w ilości nie mniejszej niż 30,5 grama, w postaci ziela konopi indyjskich w ten sposób, że każdego dnia ww. okresie przekazywał wymienionym nie mniej niż 0,5 grama tego środka tj. czynu z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani powołanej wyżej w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie tych przepisów, wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
VIoskarżonegoS. D.uznał winnym tego, że w okresie od czerwca do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie udzieliłM. G.środka odurzającego w ilości nie mniejszej niż 4 gramy w postaci ziela konopi indyjskich w ten sposób, że każdego tygodnia ww. okresie przekazywał wymienionemu nie mniej niż 0,5 grama tego środka tj. czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie tych przepisów, wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

      VIIoskarżonegoD. B.uznał winnym tego, że okresie od stycznia 2010 r. do 31 lipca 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie udzieliłS. D., a w tym od stycznia 2010 r. do 4 czerwca 2012 r. małoletniemuS. D., środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskiej w ilości nie mniejszej niż 0,5 grama dziennie, co stanowi łącznie nie mniej niż 471 gramów a w okresie od marca 2010 r. do listopada 2010 r.K. D. (1), w tym od marca 2010 r. do 8 września 2010 r. małoletniemuK. D. (1)środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskiej w ilości nie mniejszej niż 0,5 grama dziennie, co stanowi łącznie nie mniej niż 137,5 gramów oraz w dniu 27 lipca 2012 roku 2 gramów konopi indyjskiej, na łączną kwotę nie mniejszą niż 18.315 zł, w tym przyjmując w zamian telefon komórkowymarki N., konsolęP.S.II, maszynkę do strzyżeniaP., notebookmarki S., telefon komórkowy marki(...), , tj. czynu zart. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipowołanej wyżej w zw. zart. 11 § 2 k.k., i za to na podstawieart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipowołanej wyżej w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;
VIIIoskarżonegoD. B.uznał winnym tego, że w dniu 21 września 2012 r. wL.gminaO., działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie środkiem odurzającym w postaci ziela konopi indyjskich w łącznej ilości 56,72 gramy, w ten sposób, że środki te przyjął od innej osoby z zamiarem ich dalszej odsprzedaży tj. czynu zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipowołanej wyżej i za to, na podstawie tego przepisu orazart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 zł;
IXoskarżonegoK. D. (1)uznał winnym tego, że w dniu 27 lipca 2012 r. wL.gminaO.działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał środek odurzający w postaci suszu konopi indyjskiej w postaci 2 gramów, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani powołanej wyżej w zw. zart. 31 § 2 k.k.i za to na podstawi ww. przepisów wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
XoskarżonegoK. D. (1)uznał winnym tego, w okresie od marca do listopada 2010 r. wL.gminaO.działając wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wielokrotnie, w krótkich odstępach czasu, posiadał środek odurzający w postaci suszu konopi indyjskich w ilości nie mniejszej niż 0,5 grama w każdym dniu ww. okresu, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. czynu zart. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipowołanej wyżej w zw. zart. 31 § 2 k.k.w zw. zart. 12i za to na podstawie tych przepisów, wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
XIna podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonym kary łączne i tak:
- oskarżonemuS. D., 2 lat pozbawienia wolności;
- oskarżonemuD. B., 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- oskarżonemuK. D. (1)3 miesięcy pozbawienia wolności;
XIIna podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.orazart. 73 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił oskarżonym warunkowo, i tak;
- oskarżonemuS. D.na 5 lat okresu próby;
- oskarżonemuK. D. (1)na 3 lata okresu próby; i na ten okres oddał ww. oskarżonych pod dozór kuratora sądowego;
XIIIna podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania i tak:
- oskarżonemuS. D.w dniach 31 lipca 2012 r. do dnia 1 sierpnia 2012 r.;
- oskarżonemuD. B.w dniach od 1 do 2 sierpnia 2012 r. i od 21 września 2012 r. do dnia 27 grudnia 2012 r.;
XIVna podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł do oskarżonegoD. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 18.315 zł tytułem przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa;
XVna podstawie art. 70 ust 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani powołanej wyżej orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zaradził zniszczenie dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych k. 72 poz. 1, 3-6,9-10;
XVIna podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zarządził zwrotK. D. (1)dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych k. 72 poz. 2,7 i 8;

      XVIIzasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.R.J.-Kancelarii Adwokackiej (...)ul. (...)lok.(...)oraz na rzecz adw.C. B.–Kancelarii Adwokackiej (...)ul. (...), kwotę po 1.254,60, w tym VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu;
XVIIIna podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od kosztów procesu, obciążając nimi Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację złożył obrońca oskarżonegoK. D. (1), zaskarżając wyrok na korzyść oskarżonego w części dotyczącej:
punktów wyroku od IX do XII oraz XVIII – dotyczących uznania oskarżonegoK. D. (1)winnym popełnienia zarzucanych mu czynów, wymierzenia mu kary oraz zwolnienia go od kosztów procesu z obciążeniem nimi Skarbu Państwa;
ustaleń, że oskarżony działał w świadomości bezprawności posiadania narkotyków.

Na mocyart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1-3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
obrazę przepisów postępowania, która miała niekorzystny dla oskarżonego wpływ na treść orzeczenia:
art. 4 k.p.k.iart. 410 k.p.k.przez pominięcie okoliczności sprawy przemawiających na korzyść oskarżonegoK. D. (1)– w szczególności:
jego wyjaśnień potwierdzających, że nie zna oceny prawnej swojego zachowania polegającego na posiadaniu narkotyków na własny użytek, gdy tymczasem uwzględnienie całości wyjaśnień oskarżonego z postępowania sądowego i przygotowawczego oraz zależności między nimi przemawiało za przyjęciem, iż dopuścił się on zarzucanych mu czynów w usprawiedliwionej nieświadomości ich bezprawności;
w czasie popełnienia przez oskarżonegoK. D. (1)czynu opisanego punkcie XII i na odpowiednio krótko przed popełnieniem czynu opisanego w punkcie XII w orzecznictwie (m.in. w obszarze apelacji(...)) prezentowany był pogląd, iż krótkotrwałe posiadanie środków odurzających związane z ich użyciem nie podlega penalizacji,
co miało wpływ na nieprzyjęci przez Sąd Okręgowy pozostawania przez ww. oskarżonego w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów w usprawiedliwionym błędzie co do prawa w powyższym zakresie, a w konsekwencji skazaniaK. D. (1);
art. 7 k.p.k.z uwagi na mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia błędną ocenę przeprowadzonego na rozprawie dowodu z przesłuchania oskarżonegoK. D. (1)poprzez przyjęcie, iż wycofał się on ze swoich wyjaśnień z postępowania przygotowawczego dotyczących błędu co do prawa w zakresie posiadania narkotyków na własny użytek, gdy tymczasem z jego wyjaśnień z postępowania sądowego i przygotowawczego wynikało, że w momencie popełnienia zarzucanych mu czynów pozostawał on w nieświadomości bezprawności posiadania narkotyków na własny użytek;
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu wbrew rzeczywistemu stanowi faktycznemu, że oskarżonyK. D. (1)był świadomy bezprawności posiadania narkotyków – podczas gdy w rzeczywistości pozostawał w błędzie co do prawa posiadania środków odurzających na własny użytek.
Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i § 2 k.p.k.obrońca oskarżonegoK. D. (1)wniósł o:
zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. D. (1)od zarzuconych mu czynów opisanych w punktach XI i XII części wstępnej wyroku, ewentualnie
uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu.

Nadto obrońca oskarżonegoK. D. (1)oświadczył, że obrona z urzędu za postępowanie odwoławcze nie została opłacona i wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 738 zł tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.

Od powyższego wyroku apelacje złożył również obrońca oskarżonegoD. B., zaskarżając wpunkcie VII, VIII, XI i XIV– w rozumieniu przepisuart. 447 § 1 k.p.k.w całości i zarzucił:
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, w szczególności naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów zawartej wart. 7 k.p.k.poprzez dowolne danie w pełni wiarę wyjaśnieniom-pomówieniom współoskarżonychS. D.orazK. D. (1), a nie danie wiary wyjaśnieniom oskarżonegoD. B.;
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, w szczególności, że:
D. B.udzieliłS. D.środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskich w ilości 471 gram aK. D. (1)w ilości 137,5 gram na łączna kwotę 18.315 zł, gdy tymczasem ilości te były wielokrotnie niższe;
D. B.uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w postaci ziela konopi indyjskich w ilości 56,72 gram gdy tymczasem oskarżony wszedł w ich posiadanie na własny użytek;
czyn opisany w punkcie VII wyroku to typ przestępstwa podstawowego, gdy tymczasem zachowanieD. B.należało zakwalifikować jako typ przestępstwa uprzywilejowanego – jako wypadek mniejszej wagi.
Mając na uwadze powyższe obrońca oskarżonegoD. B.wniósł o zmianę wyroku:
- punktu VII przez uznanie, że oskarżonyD. B.udzielił współoskarżonymS. D.iK. D. (1)łącznie 16 gram ziela konopi indyjskich – wartości 480 zł – przyjęcie wypadku mniejszej wagi, skazanie z art. 59 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę pozbawienia wolności;
- punktu VIII przez uznanie, że oskarżonyD. B.nielegalnie posiadał 57,72 gram środka odurzającego w postaci ziela konopi indyjskich – przyjęcie wypadku mniejszej wagi, skazanie z art. 62 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę pozbawienia wolności;
- wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności pozwalającej na warunkowe zawieszenie jej wykonania;
- stosowną zmianę punktu XIV wyroku przez zmniejszenie orzeczonej kwoty
względnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie honorarium adwokackiego za postępowanie odwoławcze przed Sądem Apelacyjnym w kwocie 600 zł plus VAT w wysokości 138 zł – łącznie kwoty 738 zł.

Sąd Apelacyjny zważył :

Apelacja obrońcy oskarżonegoK. D. (1)nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia sądu pierwszej instancji są prawidłowe. Także ferując zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, a w szczególnościart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.i410 k.p.k.
W zaskarżonym wyroku przypisanoK. D. (1)dwa przestępstwa polegające na posiadaniu wbrew przepisom ustawy środków odurzających w postaci suszu konopii indyjskiej to jest przestępstw kwalifikowanych z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Istota zarzutów apelacji sprowadza się do tego, że oskarżony był nieświadomy bezprawności posiadania narkotyków na własny użytek. W uzasadnieniu tego zagadnienia autor apelacji wskazał, że w orzecznictwie istniała rozbieżność co do oceny prawnej posiadania środków odurzających.
Sąd pierwszej instancji ustalił, żeK. D. (1)(ur. (...)) kupował od oskarżonegoD. B.marihuanę w okresie od marca 2010 r. do listopada 2010 r., w tym do 8 września 2010 r. będąc małoletnim. Oskarżony kupował narkotyk po jednej porcji około 0,8 grama. Jednorazowo kupował, w zależności od posiadanych pieniędzy, po jednej porcji, czasami więcej bo 2-3 grama do zażycia również w następnych dniach. W dniu 27 lipca 2012 r.K. D. (1)kupił odD. B.2 gramy marihuany/ k. 491v.-492/.
Podstawę wskazanych ustaleń faktycznych stanowią przede wszystkim wyjaśnieniaK. D. (1)/ por k. 427v. – 428 i k. 207-209/.
Faktem jest, iż składając wyjaśnienia w dniu 6 grudnia 2012 r./ k. 298/ oskarżony podał, że nie zna oceny prawnej swojego zachowania. Przed sądem oskarżony wyjaśnił, iż czynu dopuścił się w związku z uzależnieniem i w przekonaniu , że robi to na własny użytek/ k. 428/. Oceny prawnej zachowania oskarżonego dokonuje sąd. W realiach ocenianej sprawy brak podstaw do oceny, iżK. D. (1)działał w usprawiedliwionej nieświadomości bezprawności swych czynów.
W orzecznictwie sądów, w tym Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu zapadały orzeczenia, z których wynika że chwilowe posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w związku z jej użyciem nie jest czynem karalnym w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomani/ por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 17.11.2005 r. o sygn. akt II AKa 288/05, Lex; oraz wyrok SN z dnia 21.01.2009 r. o sygn. akt II KK 197/08, OSNKW 2009/4/30/.
Wskazane wyżej orzeczenia odnosiły się do sytuacji dotyczącej chwilowego posiadania narkotyku w celu jego użycia lub niezwłocznego zażycia. A więc chodziło o inne stany faktyczne od tego jaki został ustalony w ocenianej sprawie. Z wyjaśnieńK. D. (1)wynika, iż nabywał marihuanę także w ilościach, które pozwalały mu również zażywać narkotyk następnego dnia. W takiej sytuacji brak podstaw do powoływania się na orzecznictwo sądów w tym Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Posiadanie marihuany przezK. D. (1)nie było posiadaniem chwilowym w celu jej użycia czy też posiadaniem w celu niezwłocznego użycia. Wątpliwości interpretacyjne zostały wyjaśnione przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 stycznia 2011 r. I KZP 24/10, OSNKW 2011/1/2. W myśl tej uchwały „Posiadaniem środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z dnia 21 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia”.
Nieświadomość bezprawności czynu nie jest wystarczająca. Niezbędne jest wykazanie, iż sprawca dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości. Nic oskarżonego nie usprawiedliwia, ani młody wiek, ani stwierdzona u niego ograniczona poczytalność. Oskarżony zażywa narkotyki od 13 roku życia/ k. 427v. wyjaśnieniaK. D./. Okoliczność, iż posiadanie narkotyków jest przestępstwem jest faktem powszechnie znanym. Z opinii biegłych psychiatrów wynika / k. 227/, że oskarżony zna podstawowe zasady współżycia społecznego, prawidłowo ocenia proste sytuacje społeczne i potrafi przewidzieć skutki prawne zarzucanych mu czynów. Tym samym brak podstaw do oceny, iż nie można oskarżonemu przypisać winy w odniesieniu do popełnionych przez niego czynów.
K. D. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstw z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 31§1k.k. Oczywistym jest, iż posiadał marihuanę w ilości pozwalającej co najmniej na jednorazowe zaspokojenie jego potrzeb.
Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonemuK. D. (1)kary pozbawienia wolności w wysokości zbliżonej do minimalnej granicy ustawowego zagrożenia. Kara łączna została orzeczona z zastosowaniem zasady absorpcji. Wykonanie tej kary sąd pierwszej instancji warunkowo zawiesił na minimalny okres próby. Stąd też w ocenie Sądu Apelacyjnego tak orzeczonej kary nie sposób ocenić jako kary rażąco surowej. Zważyć przy tym należy, iżK. D. (1)mimo bardzo młodego wieku jest już od 1 września 2011 r. osobą karaną za przestępstwo rozboju/ k. 289/. Podjął leczenie od listopada 2010 r. Leczył się przez 6 miesięcy. Jednakże czyn przypisany mu w punkcie IX zaskarżonego wyroku wskazuje, iż nie wyciąga prawidłowych wniosków z wcześniej popełnianych błędów. W ocenie Sadu Apelacyjnego wskazane okoliczności nie pozwalają na ocenę zachowańK. D. (1)w kategoriach wypadku mniejszej wagi. Zachowanie oskarżonego polegające na posiadaniu marihuany nie było czymś incydentalnym w jego życiu. Były to działania powtarzające się, rozciągnięte w czasie. Wynika to z wyjaśnieńK. D. (1). Stąd też w tych okolicznościach brak podstaw do oceny, iż czyny oskarżonego cechuje znikoma społeczna szkodliwość. A tym samym brak możliwości umorzenia postępowania.
Także apelacja obrońcy oskarżonegoD. B.nie zasługuje na uwzględnienie. Apelacja kwestionuje trafność ustaleń faktycznych. Ustalenia sądu pierwszej instancji są prawidłowe. Do takiej oceny upoważniają zebrane w sprawie dowody. W szczególności trzeba wskazać, iż wyjaśnieniaS. D.iK. D. (1)oraz protokół przeszukania samochoduD. B./ k. 120/ nie budzą wątpliwości w zakresie dokonanych ustaleń faktycznych.
W dniu 21 września 2012 r.D. B.został zatrzymany, gdy poruszał się samochodem. W bagażniku samochodu ujawniono 36 woreczków strunowych z zawartością suszu pochodzenia roślinnego, puste woreczki strunowe oraz wagę elektroniczną. Zabezpieczony susz poddano badaniom oraz zważono. Susz okazał się zielem konopi indyjskich o łącznej wadze 56,72 gramów/ k. 128-173/. OskarżonyD. B.przyznał, że zatrzymaną przy nim marihuanę posiadał do dalszej sprzedaży. Nabył ją od bliżej nie ustalonej osoby/ k. 178/. Sąd Apelacyjny nie traci z pola widzenia wyjaśnień złożonych przezD. B.przed sądem/ k. 426/, w których podał, że nie miał zamiaru wprowadzić tych narkotyków do obrotu lecz aby zużyć je na własne potrzeby. Te wyjaśnienia zasługiwały na krytyczną ocenę. Ilość zabezpieczonego narkotyku, po porcjowanie narkotyku oraz waga elektroniczna jednoznacznie wskazują, iż oskarżony przejął te narkotyki od innej osoby z zamiarem dalszej odsprzedaży. A więc zamiarem oskarżonego było uczestnictwo w obrocie zabezpieczoną marihuaną.
WyjaśnieniaS. D.orazK. D. (1)wskazują, iż marihuanę nabywali wyłącznie odD. B.. Temu faktowi nie zaprzecza równieżD. B., który przyznał, że sprzedawał marihuanę braciomD.. Ze wskazanych wyjaśnień również zgodnie wynika, iż marihuana była sprzedawana po 30 zł za porcję.
D. B.podawał różne ilości ziela konopi indyjskich, które udzielał braciomD.. Podał, że sprzedałD.12-14 razy po 0,7 grama po 30 zł/ k. 103/. Dalej wyjaśnił, że sprzedał łącznie 20-30 gramów/ k. 116/. Następnie oskarżony wyjaśnił, iż sprzedałD.kilka gramów marihuany/ k. 189/. Składając wyjaśnienia przed sądem oskarżony podał, że łącznieD.sprzedał 16 gramów/ k. 427/.
Wskazane wyjaśnienia w zakresie ilości narkotyków udzielonychD.nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych. Są to wyjaśnienia wewnętrznie niespójne. A po wtóre są one sprzeczne z wyjaśnieniamiS. D.orazK. D. (1).
S. D.wyjaśnił, że od marca 2010 r. brali zK. D. (1)marihuanę odD. B.prawie codziennie za pieniądze, notebook, telefony, maszynkę do włosów. Działka kosztowała 30 zł. Jedna działka to 1 gram. Marihuana była w woreczkach strunowych/ k. 20-21/. Składając wyjaśnienia przed sądemS. D.wyjaśnił, że brał marihuanę od stycznia 2010 r. odD. B., a własną marihuanę miał od lipca-sierpnia 2012 r. OdD. B.kupował różne ilości narkotyku. Palił codziennie po 0,5 grama. Narkotyki kupował wyłącznie odD. B./ k. 424/. Podobnie wyjaśniłK. D. (1)/ k. 427v./. Podał, że marihuanę kupował wyłącznie odD. B.. Na pewno brał od 2009 r do listopada 2010 r. Kupował 1 gram, czasami po 2-3 gramy. Będąc uzależniony palił marihuanę stale. Dziennie wypalał nie mniej niż jeden gram.
Mając na uwadze wskazane wyjaśnienia sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął wartość minimalną 0,5 grama za każdy dzień/k. K. 492/. Tę wartość pomnożono przez okres sprzedaży narkotyku oraz jego cenę. Za prawidłowością rozumowania sądu przemawia również jednorazowa ilość narkotyku jaką zabezpieczono uD. B.. Ten fakt w połączeniu z wyjaśnieniamiS. D.iK. D. (1)podważa wiarygodność wyjaśnieńD. B.w zakresie ilości narkotyku sprzedanego braciomD.. Ocena tych dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji jest zatem prawidłowa. I wbrew zarzutowi zawartemu w apelacji nie narusza art. 7k.p.k.Jest to ocena swobodna a nie dowolna, wsparta zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczeniem życiowym wynikającym z podobnych rozpoznawanych spraw.
Apelacja zarzuca również błąd w ustaleniach faktycznych sprowadzający się do tego, iż sąd nie zakwalifikował zachowaniaD. B.jako wypadku mniejszej wagi do czynu przypisanego mu w punkcie VII zaskarżonego wyroku.
Wypadek mniejszej wagi to przestępstwo, które z uwagi na okoliczności czynu i cechy sprawcy jest przestępstwem zasługującym na łagodniejszą karę. Brak podstaw aby przypisaneD. B.przestępstwo ocenić jako wypadek mniejszej wagi. Zważyć należy, iż oskarżony wielokrotnie udzielał narkotyków na przestrzeni kilkunastu miesięcy to jest w okresie od stycznia 2010 r. do lipca 2012 r. Nie było więc to działanie incydentalne, stanowiące pojedynczy, odosobniony przypadek w nienagannym życiu młodego człowieka. A wręcz przeciwnie ilość udzielonych narkotyków, a także następnie ilość ujawnionych u oskarżonego narkotyków, jak również prawomocny wyrok skazujący za posiadanie narkotyków/ k. 420/ wskazują iż oskarżony z przestępczej działalności uczynił sobie sposób na czerpanie korzyści majątkowych. Te okoliczności nie pozwalają na zakwalifikowanie zbrodni przypisanej oskarżonemu jako wypadku mniejszej wagi.
Autor apelacji wniósł również o rozważenie możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60§1,§2 i §6 pkt 2k.k. W uzasadnieniu tego wniosku nie przedstawia się argumentów, które dawały by podstawę do nadzwyczajnego złagodzenia kary. Także Sąd Apelacyjny nie znajduje takich okoliczności. A wręcz przeciwnie podniesione wyżej okoliczności nie pozwalają na orzeczenie karyD. B.z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary.
W pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sąd pierwszej instancji wskazał okoliczności . którymi kierował się przy wymiarze kary oskarżonemu./ k. 501-502/. Mając na względzie ustawowe dyrektywy wymiaru kary Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, iż oskarżonemu należy wymierzyć kary jednostkowe pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Kara za zbrodnię została orzeczona w minimalnej wysokości. Nie budzi także zastrzeżeń sądu odwoławczego wysokość kary łącznej wymierzonejD. B.. Orzeczono ją z zastosowaniem zasady asperacji. Tak ukształtowana kara uwzględnia związek podmiotowo-przedmiotowy zachodzący miedzy popełnionymi przestępstwami. Kształtując karę łączną sąd pierwszej instancji trafnie zauważa naganność zachowania oskarżonego w toku toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego. Ta naganność wyraża się w tym, że oskarżony mając postawiony już zarzut/ k. 62/ nie rezygnuje z dalszej działalności przestępczej/ k.120/. Stąd też Sąd Apelacyjny nie znajduje uzasadnienia do oceny orzeczonej kary jako kary rażąco surowej. W ocenie sądu odwoławczego wymierzona kara jest karą sprawiedliwą. Uwadze sądu nie uszedł fakt, iżD. B.jest bardzo młodym człowiekiem(ur. (...)). Jednakże zważyć przy tym należy, że tego typu przestępstwa jakich dopuścił się oskarżony popełniają właśnie bardzo młodzi ludzie.
Prawidłowe jest zaliczenie na poczet kary pozbawienia wolności okresów rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawieD. B./ k. 14, k. 175 i k. 395/.
Także trafne są rozstrzygnięcia zawarte w punktach XV I XVI zaskarżonego wyroku w zakresie dowodów rzeczowych. Do takiego wniosku prowadzi analiza protokołów zatrzymania rzeczy – przedmiotów, które służyły do popełnienia przestępstwa oraz fakt, iż te dowody rzeczowe przekazano do dyspozycji sądu/ k. 354/.
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w części rozstrzygającej. Podstawę rozstrzygnięcia w zakresie, w którym wyrok został utrzymany w mocy stanowi art. 437§1k.p.k.
Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uzasadnia treść§14 ust. 2 pkt 5 i §2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu/ Dz. U. Nr 163,poz.1348 ze zm./.
Sąd Apelacyjny zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, gdyż oskarżeni nie posiadają majątku oraz nie wykonują stałej pracy zarobkowej. Podstawę rozstrzygnięcia sądu odwoławczego w tym zakresie stanowiart. 624§1k.p.k.,art. 634 k.p.k.orazart. 636§1k.p.k. orazart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych/ Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm./.