Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 109/13
Data wyroku: 2013-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 109/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Przemysław Bąk

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 roku
sprawyB. L.
oskarżonego zart. 178 a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 6 grudnia 2012 roku, sygnatura akt II K 1162/12
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymiar kary grzywny orzeczonej w stosunku do oskarżonego w miejsce 20 stawek dziennych po 40 złotych określa na 800 złotych;
II. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 109/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemB. L.uznany został za winnego, że w dniu 20 sierpnia 2012 r. wW., woj.(...)prowadził samochód markiM.onr rej. (...)w ruchu lądowym w stanie po użyciu alkoholu, którego wartość w wydychanym powietrzu nie przekraczała 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
to jest popełnienia wykroczenia z art.,.87§1 k.w. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 20 stawek dziennych grzywny po określeniu wysokości jednej stawki na 40 złotych.
Nadto, w oparciu o art.87§3 k.w. orzeczono wobec sprawcy 6 miesięczny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając :

I
obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a to art.24§1 k.w. i art.87§1 k.w. polegającą na orzeczeniu wobec obwinionego za popełnione wykroczenie kary grzywny w wymiarze stawek dziennych i poprzez określenie wartości jednej stawki, podczas gdy zgodnie z art.24§1 k.w. za wykroczenie w przeciwieństwie do przestępstwa, orzeka się karę grzywny w określonej w ustawie wysokości, a nie w stawkach dziennych;

II
obrazę przepisów prawa karnego procesowego, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart.366§1 k.p.k.,art.167 k.p.k.orazart.5§2 k.p.k., poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących popełnionego przezB. L.czynu i zaniechanie przeprowadzenia dowodu z urzędu wobec zaistnienia wątpliwości oraz nieuzasadnione powołanie się na określoną wart.5§2 k.p.k.zasadę rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, podczas gdy przeprowadzenie dowodu z urzędu w postaci opinii bieglej z zakresu medycyny sądowej, jak i opinii biegłego z zakresu budowy i działania urządzeń pomiarowych w celu zweryfikowania dokonanych przez Policję pomiarów na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, w szczególności zweryfikowania pomiaru drugiego, dokonanego o godzinie 8:48, który wykazał zawartość 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, pozwoliłoby na wszechstronne wyjaśnienie okoliczności niniejszej sprawy i pozwoliłoby na wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości co do stanu nietrzeźwości oskarżonego i ustalenie, iż czyn wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa określonego wart.178a§1 k.k.

Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja jedynie w części zasługuje na uwzględnienie.
I tak, wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów, a stanowisko swe precyzyjnie i przekonująco uzasadnił.
By nie powtarzać zatem wszelkich podniesionych, trafnych argumentów Sądu I instancji tyczących przyjętej wobec oskarżonego kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu należy jedynie, odnosząc się do szczegółowych zarzutów apelacji, stwierdzić, iż oczywiście słusznie Sąd Rejonowy odwołał się do zasady wyrażonej wart.5§2kpk, tłumacząc zaistniałe w sprawie wątpliwości na korzyśćB. L..
Taką wątpliwością była niewątpliwie faktyczna zawartość alkoholu we krwi oskarżonego.
Badanie przeprowadzone przez policjantów (k2) za pomocą alcosensora IV wykazało tendencję wzrostową, przy czym w żadnym momencie nie przekroczyło 0,26 mg/dm3wydychanego powietrza. Tak więc zaledwie o 0,01 mg/dm3przekroczony został tzw. próg nietrzeźwości. W konsekwencji Sąd I instancji trafnie zadecydował o ustaleniu czy użyte urządzenie elektroniczne jest w pełni precyzyjne, czy też może w jego działaniu pojawić się błąd, a jeśli tak to jak duży.
Na to zagadnienie odpowiedział Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego wW.(k.40), informując, że granica omawianego błędu to 0,01 mg/l. To wystarczyło, a wręcz nakazało przyjęcie, iż być może w rzeczywistości najwyższa istniejąca u sprawcy zawartość alkoholu to 0,25 mg/dm3wydychanego powietrza, a zatem jego czyn stanowił jeszcze wykroczenie zart.87§1k.w., nie zaś przestępstwo zart.178a§1 k.k.(por.art.115§16 pkt. 2 k.k.).
W omawianym kontekście zdumienie budzić musi twierdzenie oskarżyciela, iż Sąd I instancji winien przeprowadzić badania retrospektyczne przy pomocy biegłego medyka sądowego. Takowe miały by sens, gdyby w ogóle nie przeprowadzono stosownego badania lub też gdyby urządzenie elektroniczne wskazało zdecydowanie za małe lub za duże stężenie alkoholu we krwi badanego. Widocznym jednak jest, iż błąd w postulowanych badaniach retrospektywnych mierzony jest nie w setnych promila lecz w dziesiętnych i medyk sądowy nie jest w stanie ocenić, czy we krwi oskarżonego było maksymalnie 0,25 mg/litr, czy też 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Z uwagi już tylko na powyższe – apelacja prokuratora co do przyjętej kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu jest oczywiście chybiona.
Rację ma natomiast oskarżyciel, iż grzywnę za wykroczenie określa w k.w. wymierza się kwotowo (por. art.24§1 k.w. i art.87§1 k.w.) nie zaś w stawkach dziennych, jak to uczynił Sąd Rejonowy i dlatego dokonano stosownej „korekty” orzekając w miejsce 20 stawek dziennych grzywny po 40 złotych – grzywnę w kwocie 800 złotych.

dzk