Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 889/13
Data wyroku: 2013-08-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Ślusarczyk

Sygn. akt IX Ka 889/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Andrzej Ślusarczyk
Protokolant:  sekr.sądowy Katarzyna Komosa
przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r.
sprawyM. J.
obwinionej o wykroczenie z art.107 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżycielkę posiłkową
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 10 kwietnia 2013r. sygn. akt XI W 339/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżycielki posiłkowejB. Z.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 110 (sto dziesięć) złotych tytułem kosztów postępowania odwoławczego.

Sygn. akt IX Ka 889/13

UZASADNIENIE
M. J.została obwiniona o to, że w okresie od maja 2011 roku do dnia 12 listopada 2011 roku wK.złośliwie niepokoiłaB. Z.poprzez przesyłanie na skrzynkę pocztową za pośrednictwem Internetu wiadomości, nachodzenie w miejscu pracy, tj. o wykroczenie z art. 107 k.w.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 roku w sprawie XI W 339/13 obwinionąM. J.uniewinnił od popełnienia zarzucanego jej wnioskiem o ukaranie czynu i na podst.art. 118 § 2 k.p.w.kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Powyższy wyrok w całości zaskarżyła oskarżycielka posiłkowaB. Z., nie precyzując zarzutów stawianych temuż orzeczeniu, podnosząc, iż wyrok zawiera błędy formalne. Wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Są d Okr ę gowy zwa ż y ł , co nast ę puje:

Apelacja oskarżycielki posiłkowejB. Z.nie jest zasadna.
W toku prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy zgromadził wszelkie dowody niezbędne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Ocena dowodów dokonana przez Sąd I instancji jest rzetelna, wszechstronna i rzeczowa i nie zawiera jakichkolwiek błędów natury faktycznej lub logicznej, a skarżący w wymagany przez prawo sposób nie wykazał żadnych uchybień mogących skutecznie wzruszyć tę ocenę, a w konsekwencji podważyć przyjętych za postawę wyroku ustaleń.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy w sposób wyczerpujący dokonał analizy dowodów i prawidłowo ustalił, iż obwinionaM. J.swym zachowaniem nie wyczerpała znamion czynu z art. 107 k.w.
Podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 107 k.w. karze podlega ten, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi. Strona podmiotowa wykroczenia określonego w art. 107 k.w. polega na umyślności w formie zamiaru bezpośredniego - działanie sprawcy jest ukierunkowane na dokuczenie innej osobie i charakteryzuje się "złośliwością".
Niewątpliwy w przedmiotowej sprawie jest fakt, iż między stronami faktycznie istnieje konflikt z uwagi na fakt pozostawania oskarżycielki posiłkowejB. Z.w związku z byłym mężem siostry obwinionejM. Z.. Okoliczność ta jednak nie przesądza o tym, iż zamiarem obwinionej było złośliwe dokuczenie pokrzywdzonej, a co za tym idzie uznanie, iż obwiniona dopuściła się zarzucanego jej czynu. Zdaniem Sądu Odwoławczego słusznie Sąd Rejonowy podkreślił, bazując w tej mierze głównie na wyjaśnieniach obwinionej i zeznaniach świadkaJ. Z., iż obwiniona nie wysyłała do oskarżycielki posiłkowej żadnych wiadomości tekstowych, zaś jej pobyt w sklepie, w którym pracuje pokrzywdzona był zupełnie przypadkowy. Obwiniona nie miała zamiaru nachodzenia pokrzywdzonej ani też jej dokuczenia. Wypowiedziane wówczas przez nią słowa, co podkreśliła w swoich zeznaniach sama pokrzywdzona, nie dokuczyły jej w żaden sposób, a jedynie znieważyły. Z zeznań świadkaJ. Z.wynika, iż to ona, a nie obwiniona wysłała jedną wiadomość do pokrzywdzonej z kontaM. J.. Druga wiadomość nie została wysłana z konta obwinionej i nie wiadomo kto ją wysłał.
W realiach przedmiotowej sprawy, nie negując faktu, iż między stronami istnieje konflikt, brak jest podstaw do przyjęcia, że zamiarem obwinionej było złośliwe dokuczenie pokrzywdzonej.
W świetle powyższego Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych podstaw do podważenia prawidłowego toku procedowania Sądu Rejonowego, uznając tym samym rozstrzygnięcie Sądu za słuszne i prawidłowe.

Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 109 § 2 k.p.w.w zw. zart. 456 k.p.k.iart. 437 § l k.p.k.orazart. 118 § 2 k.p.w.orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.