Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Ua 24/13
Data wyroku: 2013-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński, Anna Jabłońska-Socha, Andrzej Marek
Słowa kluczowe: Świadczenie Rehabilitacyjne
Podstawa prawna: art. 18 ustawy z dnia 25.06.1999 r.  o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Sygn. aktVUa 24/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia17 października 2013 roku

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy

w składzie następującym:

Przewodniczący – SSO Krzysztof Główczyński

Sędziowie: SSO Andrzej Marek (spr.)
SSR del. Anna Jabłońska - Socha

Protokolant:Ewa Sawiak

po rozpoznaniu w dniu17 października 2013 rokuw Legnicy

na rozprawie

sprawy z odwołaniaD. F.

przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.

oświadczenie rehabilitacyjne

na skutek apelacjiwnioskodawcy

od wyrokuSądu Rejonowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy

z dnia18 czerwca 2013 rokusygn. aktIV U 303/12

oddala apelację.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy oddalił odwołanie ubezpieczonegoD. F.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 19 września 2012 r. odmawiającej wnioskodawcy świadczenia rehabilitacyjnego wskazując, że z dopuszczonego w toku postępowania dowodu z opinii biegłego z zakresu neurochirurgii wynika, iż nie ma medycznych podstaw do przedłużenia ubezpieczonemu okresu świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 12 sierpnia 2012 r.
Apelację od tego wyroku wniósł ubezpieczony zarzucając:

1
błędną interpretację i zastosowanie przepisów prawnych tj.art. 18 ust. l i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(t. jedn.: Dz. U. z 2005 r., nr 31,poz. 267 z późn. zm.),

2
naruszenie przepisów postępowania poprzez pominięcie przez Sąd zgłaszanych przeze niego wniosków dowodowych m.in. wniosku o uzupełnienie opinii biegłego i tym samym błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie prawa do obrony poprzez odmowę sporządzania odpisów i fotokopii części akt sprawy,

3
błędne ustalenie w zakresie stanu faktycznego poprzez bezpodstawne przyjęcie, że stan jego zdrowia wyklucza korzystanie ze świadczeń rehabilitacyjnych oraz, że aktualny stopień naruszenia sprawności organizmu nie powoduje niezdolności do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji.

Powołując te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja wnioskodawcy nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, zastosował właściwe przepisy prawa materialnego i w konsekwencji wydał trafny wyrok. W sprawie - ze względu na przedmiot zaskarżonej decyzji ZUS z dnia 19 września 2012 r. – istotne było ustalenie, czy wnioskodawca po dniu 12 sierpnia 2012 r. jest niezdolny do pracy, a jeśli tak, czy dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie takiej zdolności (art. 18 ust 1i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa).
W tym celu Sąd I instancji dopuścił dowód z opinii biegłego specjalności odpowiedniej dla schorzeń wnioskodawcy (neurochirurga). Sąd Rejonowy słusznie podzielił wnioski sformułowane przez biegłego neurochirurga. Sporządzona przez niego opinia jest spójna, rzetelna, jasna, oparta na całościowej analizie danych medycznych dotyczących stanu zdrowia wnioskodawcy – w zakresie schorzeń właściwych dla reprezentowanej przez niego specjalności medycznej. Zawiera ona wiadomości niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia, a jej uzasadnienie stanowi logiczną całość z przeprowadzonymi badaniami i analizą dokumentacji lekarskiej.
Nie było zatem - wbrew twierdzeniom wnioskodawcy - podstaw do uzupełnienia tej opinii lub dopuszczania opinii innego biegłego. W uzasadnieniu opinii z dnia 17 stycznia 2013 r. biegły wskazał bowiem i uzasadnił przesłanki, które doprowadziły go do końcowych wniosków. Niezbędne okoliczności zostały w sprawie ustalone – biegły na zadane przez sąd w tezie dowodowej najistotniejsze pytanie (warunkujące ewentualne odpowiedzi na dalsze pytania) – czy wnioskodawca nadal po 12 sierpnia 2012 r. jest niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy, odpowiedział wyraźnie i jednoznacznie – badany (przy pewnych - szczegółowo wskazanych przeciwwskazaniach związanych z ciężkimi pracami obciążającymi kręgosłup) jest zdolny do pracy i jest to ocena zgodna ze stanowiskiem komisji lekarskiej ZUS. Biegły w sposób wystarczający uzasadnił przy tym swoje stanowisko.
Z tych przyczyn brak było podstaw do uwzględnienia apelacji.