Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 562/13
Data wyroku: 2013-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogusław Słowik, Grażyna Pawela-Gawor, Lidia Haj
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów, Przestępstwo Przeciwko Mieniu, Dowody (Przepisy Ogólne)
Podstawa prawna: art. 437 § kpk, art. 278 § 1 kpk
Teza: Jeżeli strona zamierza wykazać obrazę przez Sąd art. 7 kpk powinna wykazać jakim regułom swobodnej oceny dowodów Sąd uchybił. Jeżeli tego nie czyni a ogranicza się do zapewnienia, że badane zdarzenie miało inny przebieg niż ustalił Sąd, nie  może liczyć, że apelacja zostanie uwzględniona. Sama możliwość przeciwstawienia ocenie sądu odmiennej oceny dowodów nie dowodzi o obrazie art. 7 kpk.

Sygn. akt IV Ka 562/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2013 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Lidia Haj (spr.)
Sędziowie:  SO Bogusław Słowik
SO Grażyna Pawela-Gawor
Protokolant:  st. prot. Ewa Krzyk
przy udziale Bogusława Machyni Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 roku, sprawy

R. W.
oskarżonego o przestępstwo zart. 279 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z dnia 30 stycznia 2013r. sygn. akt XI K 664/11/P
uznając apelację za oczywiście bezzasadną wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy i zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 410 (czterysta dziesięć) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Grażyna Pawela-Gawor  SSO Lidia Haj  SSO Bogusław Słowik

Sygn. akt IV Ka 562/13

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy z dnia 15 listopada 2013 roku

R. W.
oskarżony został o to, że: w dniu 24 września 2009 roku wK.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzone było odrębne postępowanie, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci metalowych kotew dokonał zaboru w celu przywłaszczenia lodówko – chłodni, wartości 3000 złotych, na szkodęH. W.i firmy(...)Sp. zo.o. tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 kk
Sąd Rejonowy dla Krakowa -Podgórza w Krakowie w wyroku z dnia 30 stycznia 2013 roku sygn. akt XI K 664/11/P odnośnie oskarżonegoR. W.orzekł jak następuje:

VIII
oskarżonegoR. W.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia, (a opisanego w części wstępnej wyroku jako punkt 7) z tym, że z opisu czynu eliminuje wyrazy „po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci metalowych kotew” i „H. W.i” kwalifikuje ten czyn jako występek zart. 278§1 kki za to na mocyart. 278 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

IX
na mocyart. 69§1 i 2kk,art. 70§2 kkiart. 73§2 kkwykonanie orzeczonej oskarżonemuR. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

X
na mocyart. 33§2 kkwymierza oskarżonemuR. W.karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł (dziesięć) złotych;

XII
na zasadzieart. 627 kpkiart. 624 § 1 kpkzasądza od oskarżonegoR. W.na rzecz Skarbu Państwa częściowe koszty sądowe tj. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu poniesionych wydatków, zwalniając od zapłaty kosztów w pozostałej części.

Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonegoR. W.zaskarżając wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego, tj. pkt.: VIII, IX, X i XII w całości, zarzucając:
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, iż oskarżonyR. W.dopuścił się czynu opisanego w akcie oskarżenia, zakwalifikowanego przez Sąd, jako występek zart. 278 § 1 kkoraz obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy, a toart. 7 oraz art. 5 § 2 kpk, poprzez dowolną ocenę zgromadzonych w sprawie dowodów oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a takżeart. 442 § 3 kpkpoprzez niesprostanie przez Sąd I Instancji jego wymogom.
W związku z tymi zarzutami, obrońca oskarżonego wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. VIII, IX, X i XII poprzez uniewinnienieR. W.od czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i przyznanie mu kosztów obrony z wyboru od Skarbu Państwa za wszystkie dotychczasowe Instancje wg. n. p, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji .

Sąd Odwoławczy zważył co następuje;

Apelacja obrońcy oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwała. W sytuacji kiedy podniesione w niej zarzuty nie znalazły żadnego potwierdzenia na gruncie niniejszej sprawy, skargę uznano za oczywiście bezzasadną.
Kontrola odwoławcza nie potwierdziła zasadności zarzutu obrazyart. 5 § 2 kpk.
Z treści wyroku i uzasadnienia, gdzie Sąd przedstawił stanowcze ustalenia faktyczne oraz dokonał swobodnej oceny dowodów wynika, że po stronie Sądu orzekającego nie pojawiły się nie dające się usunąć uzasadnione wątpliwości odnośnie kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego ani nie zostały rozstrzygnięte na niekorzyść oskarżonego.
Obrońca nie wykazał też, aby Sąd a quo orzekł ewentualnie bez dostrzeżenia i wyjaśnienia istniejących w sprawie uzasadnionych wątpliwości w tej mierze. W tej sytuacji, zarzut obrazyart. 5 § 2 kpkbył nieuzasadniony. Wątpliwości odnośnie kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego i jego udziału w przypisanym mu przestępstwie posiada wyłącznie obrońca oskarżonego i stanowią one, co wynika z argumentacji skargi, skutek dowolnej oceny materiału dowodowego przez skarżącego. Podkreślenia przy okazji wymaga, że w świetleart. 5 § 2 kpkznaczenie mają tylko uzasadnione wątpliwości Sądu, nie zaś strony procesu.
Wbrew zarzutowi apelacji, Sąd Odwoławczy nie stwierdził, aby Sąd a quo oparł ustalenia faktyczne sprawy na dowolnie ocenionym materiale dowodowym.
Przytoczona w apelacji obrońcy argumentacja dla uzasadnienia zarzutu obrazy przez Sąd I instancji przepisuart. 7 kpk, sprowadza się do przytoczenia prezentowanej przez oskarżonego w toku postępowania linii obrony, w/g której jakkolwiek był obecny w pobliżu miejsca kradzieży lodówki przez oskarżonychA. O.iK. N., to jednak nie brał w tym udziału, co więcej odmówił propozycji wzięcia udziału w kradzieży, częściowego przytoczenia argumentacji Sądu I instancji przedstawionej na wykazanie niewiarygodności wyjaśnień oskarżonegoR. W.i przeciwstawienia jej przez obrońcę własnej, odmiennej przy tym od Sądu orzekającego możliwości oceny danego dowodu lub okoliczności powołanej w uzasadnieniu przez Sąd I instancji. W szczególności, obrońca próbuje nadać odmienne znaczenie, niż uczynił to Sąd I instancji obciążającym oskarżonego wyjaśnieniomA. O., który w postępowaniu przygotowawczym opisał okoliczności kradzieży lodówki, w tym wskazał, że oskarżonyR. W.bez wątpienia brał w tym faktyczny udział, bo przybył z nim iK. N.na miejsce zdarzenia i pomógł im w załadunku kradzionej lodówki do samochoduK. N.oraz wyjaśnieniomK. N.wskazującym na udziałR. W.w kradzieży. Powyższe nie dowodzi jednak dowolnej oceny dowodów przez Sąd, gdyż skarżący nie wykazał, aby dokonana przez Sąd a quo ocena obciążających oskarżonego wyjaśnieńA. O.iK. N.naruszała i konkretnie jakie zasady wiedzy i logiki, czy doświadczenia życiowego. Okoliczność, że dowód z wyjaśnień współsprawcówK. N.iA. O.można było ocenić odmiennie niż uczynił to Sąd, nie stanowi o obrazieart. 7 kpk, która zachodzi tylko wtedy, gdy Sąd ocenia dowód sprzecznie z opisanymi tu regułami. Należy zauważyć, że oskarżonyK. N.był przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym konkretnie co do okoliczności kradzieży lodówkifirmy (...)i wyjaśnił wtedy, że był tam wtedy obecny oskarżony. Powyższe ocenione, dodatkowo w powiązaniu z wyjaśnieniamiA. O.opisującymi udział oskarżonegoR. W.w zdarzeniu, trafnie doprowadziło Sąd do wniosku, żeR. W.brał udział w kradzieży lodówki. Sąd Rejonowy dokonał też trafnej, swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonychK. N.iA. O.w zakresie gdzie zmienili przed Sądem wersję i w opozycji do wersji prezentowanej w postępowaniu przygotowawczym, na rozprawie nie obciążali już oskarżonegoR. W.udziałem w przedmiotowej kradzieży. Sąd weryfikował też wiarygodność ich wersji w aspekcie posiadania przez nich ewentualnego interesu w niezasadnym pomówieniuR. W.i trafnie stwierdził jego brak po stronie współsprawców.
Próżno szukać w argumentach apelacji wywodów wykazujących, na to że Sąd obraził takim rozumowaniem regułyart. 7 kpk, nie dając wiary nowej wersji tych oskarżonych. W miejsce tego, skarżący niepewnie twierdzi, że taka interpretacja Sądu „wydaje się błędna”, bo w czasie zatrzymania typowym zachowaniem jest obciążanie wszystkich możliwych osób w celu rozłożenia odpowiedzialności na dużą liczbę osób i zmniejszenie swojej roli lub uwolnienie się od odpowiedzialności karnej. Obrońca domyśla się, że tak pewnie myśleliK. N.iO.obciążając oskarżonegoR. W., a po uregulowaniu się ich sytuacji zmienili zeznania na korzystne dla tego oskarżonego. Taki tok rozumowania, nie wykazuje jednak błędów w rozumowaniu Sądu, a stanowi dywagacje oparte na pozaprocesowych domysłach skarżącego, przy podkreśleniu, że oskarżeni na przytoczoną tu przez obrońcę kalkulację przy zmianie wersji nie powoływali się. Okoliczność, iż pewne okoliczności, w tym fakt odbycia przez nietrzeźwego oskarżonego, podróży na skuterze nocą nad zalewB., gdzie doszło do kradzieży lodówki, można było ocenić w sposób oczekiwany przez oskarżonego nie zaś, tak jak uczynił to Sąd po rozważeniu zgodnie ze wskazaniemart. 410 kpkcałości dowodów i okoliczności ujawnionych na rozprawie, nie dowodzi, aby Sąd dokonał dowolnej oceny dowodów, gdyż raz jeszcze podkreślić należy, że wybór wiarygodnych źródeł dowodowych jest prerogatywą Sądu prowadzącego postępowanie i odnoszącego wrażenie co do wiarygodności dowodów z bezpośredniej ich obserwacji na rozprawie. Granice swobodnej oceny dowodów stanowi obowiązek oceny dowodów zgodnie ze wskazaniamiart. 7 kpk.
Jeżeli strona zamierza wykazać obrazę przez Sądart. 7 kpk, powinna wykazać jakim regułom swobodnej oceny Sąd uchybił. Jeśli tego nie czyni, a ogranicza się do zapewnienia, że badane zdarzenie miało inny przebieg niż ustalił Sąd, nie może liczyć, że zostanie uwzględniona. Sama możliwość przeciwstawienia ocenie Sądu odmiennej oceny dowodów nie dowodzi o obrazieart. 7 kpk.
Zarzut obrazyart. 442 § 3 kpktakże okazał się bezzasadny.
W pierwszym rzędzie skarżący nie wykazał, których zaleceń Sądu odwoławczego zawartych w poprzednim orzeczeniu Sąd I instancji nie wykonał. Kontrola odwoławcza z urzędu tego problemu prowadzi do wniosku, że do obrazy przedmiotowego przepisu nie doszło.
Sąd Rejonowy wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe, wyjaśniając kwestie dotyczące własności i wartości skradzionej lodówki. Rzetelnie i wszechstronnie ocenił dowody, wskutek czego trafnie modyfikował opis czynu przypisanego oskarżonemu. Uzasadnienie wyroku spełnia wymogiart. 424 kpk.
Mając powyższe na uwadze, przy braku okoliczności o jakich mowa wart. 439 kpklubart. 440 kpk, wyrok w zaskarżonej części tj. w odniesieniu do oskarżonegoR. W.utrzymano w mocy.
Wobec nieuwzględnienia apelacji obrońcy, na zasadzieart. 636 § 1 kpki8 ustawy z dn. 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223) kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążono oskarżonego.

SSO Grażyna Pawela-Gawor  SSO Lidia Haj  SSO Bogusław Słowik

JM