Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 90/13
Data wyroku: 2013-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Zygmunt Dudziński
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art.437 § 1 kpk i art.438 pkt.4 kpk
Teza: Określona sytuacja rodzinna oskarżonego i wyrażenie skruchy za popełnione przestępstwo nie uzasadnia przyjęcia oceny, że w stosunku do wymienionego sprawcy zachodził „szczególnie uzasadniony wypadek” konieczny dla warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

Sygn. akt II Ka 90/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 kwietnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSO Zygmunt Dudziński

Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Koper

przy udziale prokuratora prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu – Marka Skrzyńskiego

po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 roku,
sprawyR. M.
oskarżonego  zart. 178a § 1 i § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora Prokuratury RejonowejwT.
od wyroku Sądu Rejonowego wT.
z dnia 21 stycznia 2013 r., w sprawie sygn. II K 1106/12

I
Zmieniazaskarżony wyrok w stosunku doR. M.w części dotyczącej orzeczenia o karze – w ten sposób, że:

1
w pkt I – wymiar kary pozbawienia wolności obniża do1 (jednego) roku,

2
uchyla pkt II i pkt III,

3
w pkt. V – uchyla orzeczenie o opłacie.

II
Utrzymuje w mocyzaskarżony wyrok w pozostałej części.

III
ZasądzaodR. M.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w kwocie 320 zł (trzysta dwadzieścia zł), w tym 300 zł (trzysta zł) tytułem opłaty za pierwszą i drugą instancję.

Sygn. akt II Ka 90/13

UZASADNIENIE:

R. M.zostałoskarżony o to, że:
- w dniu 10 października 2012 r. wG., woj.(...), kierował samochodem osobowym marki(...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości- 1,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego wT.z dnia22 marca 2012 r. w sprawie sygn. II K 131/12 za prowadzenie pojazdu mechanicznegow stanie nietrzeźwości
tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 i § 4 kk

Sąd Rejonowy wT.wyrokiem wydanym w dniu 21 stycznia 2013 r.w sprawie sygn. II K 1106/12 uznał oskarżonegoR. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu:
i za to:

I.Na podstawieart. 178a § 4 kkskazałR. M.na karę 1 (jednego) rokui 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II.Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 oraz § 4 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił wobecR. M.wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby trwający 3 (trzy) lata,

      III.Na podstawieart. 71 §1 kkorzekł wobecR. M.karę grzywnyw wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając na podstawieart. 33 § 1 i § 3 kkwysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15 zł (piętnaście) złotych,

IV.Na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobecR. M.tytułem środka karnego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat,

I
Zasądził odR. M.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych oraz koszty procesu w kwocie 110 (sto dziesięć) złotych.

Od wymienionego wyroku prokurator Prokuratury Rejonowej wT.wniósł apelację.

Zaskarżając wyrok sądu pierwszej instancji na niekorzyść oskarżonegoR. M.w części dotyczącej orzeczenia o karze, oskarżyciel publiczny zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemuR. M.w sytuacji, gdy oskarżony kierował samochodem w stanie blisko 6-krotnie przekraczającym próg nietrzeźwości, uprzedniej karalności za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, rażącego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, co sprawiło, że suma kar zastosowanych za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie spełni należycie swojej funkcji wychowawczej i prewencyjnej w stosunku do oskarżonego, jak i w zakresie jej społecznego oddziaływania, a nadto nie odzwierciedli wysokiego stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu.

W apelacji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie punktu II wyroku dotyczącego warunkowego zawieszenia wykonania wobecR. M.kary pozbawienia wolności i uchylenie punktu III wyroku dotyczącego orzeczonej kary grzywny oraz utrzymanie zaskarżonego wyroku w pozostałej części.

Sąd odwoławczy (Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu) zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora zasługiwała – częściowo - na uwzględnienie.
W spełniającym wymogi zart. 424 § 1 i § 2 kpkuzasadnieniu zaskarżonego wyroku sąd rejonowy dokładnie wykazał:
- na podstawie których dowodów i w oparciu o jakie kryteria ich oceny, uznał oskarżonegoR. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek zart. 178a § 4 kkw zw. zart. 178a § 1 kk(k. 31-32),
- na podstawie których przesłanek zart. 53 § 1 i § 2 kkoraz w celu spełnienia jakich wymogów i założeń orzekł w stosunku do oskarżonegoR. M.za powyższe przestępstwo karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lata oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 15 zł, a nadto orzekł środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat (k. 32-32/2).
Sąd okręgowy orzekając w postępowaniu odwoławczym w pełni podzielił stanowisko sądu rejonowego w zakresie uznania winy oskarżonegoR.M.w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa (przy równoczesnej całkowitej akceptacji prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd pierwszej instancji). Natomiast w części dotyczącej orzeczenia o karze sąd odwoławczy uznał za zasadną potrzebę częściowej zmiany zaskarżonego wyroku:
R. M.został skazany:

a
wyrokiem Sądu Rejonowego wT.wydanym w dniu 22 marca 2012 r.w sprawie sygn. II K 131/12 (aktualnie prawomocnym) – za przestępstwozart. 178a § 1 kkpopełnione w dniu 26 stycznia 2012 r.,

b
wyrokiem Sądu Rejonowego wT.wydanym w dniu 21 stycznia 2012 r.w sprawie sygn. II K 1106/12 (aktualnie nieprawomocnym – zaskarżonym przedmiotową apelacja oskarżyciela publicznego) – za przestępstwozart. 178a § 4 kkw zw. zart. 178a § 1 kkpopełnione w dniu 10 października 2012 r.

Powyższe zestawienie:
- wskazuje, że umyślne przestępstwo podobne w sprawie niniejszej sygn. II K 1106/12R. M.popełnił po upływie zaledwie 7 miesięcy od daty wyroku skazującegow uprzedniej sprawie sygn. II K 131/12,
- uzasadnia logicznie ocenę, żeR. M.jest sprawcą rażąco niepoprawnym, naruszającym umyślnie porządek prawny bez względu na grożące mu (z tego tytułu) konsekwencje prawne,
- kara wymierzonaR. M.w sprawie sygn. II K 131/12 nie spełniła założonych celów wychowawczych i zapobiegawczych.
Zwraca uwagę również okoliczność, że popełniając wskazane wyżej przestępstwaR. M.znajdował się w stanie znacznej nietrzeźwości: w sprawiesygn. II K 131/12 – 1,29 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w sprawiesygn. II K 1106/12 – 1,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 12 i 29).
W odniesieniu do wszystkich wskazanych wyżej przesłanek logicznie należało uznać, że „wyrażenie przez oskarżonego skruchy i zobowiązanie się, że nie naruszy więcej porządku prawnego” (uzasadnienie zaskarżonego wyroku: k. 32) – było jedynie postawą formalną, mającą służyć wyłącznie próbie zabezpieczenia się przed surowszą (m. in. z uwagi na uprzednie skazanie) odpowiedzialnością karną.
Zgodnie zart. 69 § 4 kk– wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kksąd może zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w „szczególnie uzasadnionych wypadkach”. W ocenie sądu odwoławczego, przesłanki wskazane co do oskarżonegoR. M., tj. „sytuacja rodzinna” (żywiciel rodziny składającej się z żony i dwojga małoletnich dzieci, stan zdrowia córki wymagającej opieki ze strony oskarżonego) oraz „skrucha i świadomość szkodliwości czynu” (uzasadnienie zaskarżonego wyroku: k. 32)- absolutnie nie stanowiły podstawy do uznania, że w stosunku do wymienionego oskarżonego zachodził „szczególnie uzasadniony wypadek” (w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu prawa karnego materialnego).
Zważywszy powyższe, przy uznaniu trafności zarzutów postawionych w tej części przez prokuratora w jego apelacji, sąd odwoławczy oceniając karę orzeczoną przez sąd pierwszej instancji za „rażąco niewspółmierną” (w sensie: kary niezasadnie łagodnej), orzekając na podstawieart. 437 § 1 kpkiart. 438 pkt 4 kpkzmienił zaskarżony wyrok – w ten sposób, że:
- w pkt. I wymiar kary pozbawienia wolności obniżył do 1 roku,
a jednocześnie:
- uchylił pkt II (odnośnie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby) oraz pkt III (odnośnie kary grzywny).
Zdaniem sądu odwoławczego, kara bezwzględna pozbawienia wolności (aczkolwiek: w wymiarze mniejszym, aniżeli wnioskował oskarżyciel publiczny w apelacji) – jest adekwatna do stopnia winy oskarżonegoR. M., uwzględnia (wskazane przez sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku: k. 31/2-32) stopień społecznej szkodliwości przedmiotowego przestępstwa oraz właściwości i warunki osobiste sprawcy,a nadto powinna – realnie – spełnić założone wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.

W pozostałej części sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok(art. 437 § 1 kpk).

Zdaniem sądu okręgowego, w sprawie niniejszej nie zachodziły przesłankizart. 439 § 1 kpkstanowiące podstawę do uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu ewentualnego uchybienia na treść tego orzeczenia.

O zasądzeniu od oskarżonegoR. M.na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, sąd okręgowy orzekł na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpkiart. 636 § 1 kpkorazart. 2 ust.1 pkt 3 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49 z 1989 r., poz. 223 – z późniejszymi zmianami).