Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 195/13
Data wyroku: 2013-05-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Chojnowska-spr
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 41§1 i 4 kks
Teza: brak tezy

Sygn. akt VIII Ka 195/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 maja 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Marzanna Chojnowska - spr

Protokolant: Agnieszka Malewska
Przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Marka Moskala
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia i 16 maja 2013 roku
sprawyS. P.
Oskarżonego o czyn zart. 77 § 2 kksw zw zart .6 § 2 kks
Na skutek apelacji wniesionej przezS. P.
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 28 listopada 2012 roku, sygnatura akt XV K 1345 / 12

I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart.41§ 2 i 4 kksw zw zart. 20§ 2 kksw zw zart. 69§ 1 i 2 kkw zw zart. 70§1 pkt 2 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 1 ( jednego ) roku.
II. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.
III. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
S. P.został oskarżony o to, że prowadząc działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji wody i rehabilitacji, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, wbrew postanowieniomart. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych(Dz. U. z 2000 roku, Nr 14, poz. 176 z późn. zmianami), nie odprowadzał na rachunek Drugiego Urzędu Skarbowego w(...)w obowiązujących terminach, tj. do dnia 20 – tego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, za miesiące od stycznia do grudnia 2011 roku w łącznej kwocie 18448 złotych,
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 77 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 roku w sprawie sygn. akt XV K 1345/12 oskarżonegoS. P.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na mocyart. 77 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.skazał go na karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka równa się kwocie 60 (sześćdziesięciu) złotych.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 90 złotych.
Powyższy wyrok na podstawieart. 444 k.p.k.zaskarżył oskarżonyS. P.w całości, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a mianowicie:

1
niezastosowanie wobec oskarżonegoart. 30 k.k.i całościowo błędne przyjęcie, iż oskarżony prowadząc działalność gospodarczą jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru wbrew postanowieniom art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku nie odprowadzał zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i to w sytuacji, gdy po stronie oskarżonego brak było jakiegokolwiek z góry powziętego zamiaru;

2
nieuwzględnienie faktu ciężkiej sytuacji finansowej oskarżonego;

3
wymierzenie kary grzywny w wysokości niewspółmiernie wysokiej w stosunku do zarzucanego oskarżonemu czynu.

W oparciu o podniesione zarzuty oskarżonyS. P.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego jest w przeważającej części bezzasadna i w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Niemniej jednak wskutek zainicjowania postępowania odwoławczego możliwe stało się dokonanie zmiany zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobecS. P.kary grzywny na okres 1 roku próby.
Na wstępie należy stwierdzić, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego okoliczności czynu oraz wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości. Sąd I instancji dokonał właściwej analizy wszystkich ujawnionych w sprawie dowodów, ocenił je zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczeniem życiowym, słusznie uznając, iż bezspornym dowodem winy oskarżonego są m.in. jego wyjaśnienia, w których przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, znajdujące odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy.
S. P.w swoich wyjaśnieniach jednoznacznie stwierdził, że nie wpłacał podatku dochodowego od osób fizycznych w terminie i podał przyczyny tego stanu rzeczy, które jednak jak słusznie zauważył Sąd I instancji, nie mogły ekskulpować go od odpowiedzialności karnoskarbowej za popełniony czyn zabroniony. Mając jednocześnie na uwadze, że oskarżony był już wcześniej karany za takie samo przestępstwo skarbowe zart. 77 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.(k. 8 – 9), uzasadnionym jest twierdzenie, że doskonale zdawał sobie sprawę z konsekwencji prawnych własnego zachowania i nie pozostawał w błędzie co do jego karalności. W tych warunkachS. P.ponosi odpowiedzialność za popełnienie przestępstwa skarbowego zart. 77 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s., a tym samym postawiony przez niego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku nie mógł zyskać akceptacji.
Pomimo tego Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uzupełnionego na rozprawie apelacyjnej w trybieart. 452 § 2 k.p.k., doszedł do przekonania, że istnieją okoliczności umożliwiające dokonanie zmiany zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie konsekwencji odpowiedzialnościS. P.w związku z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego kary grzywny na okres 1 roku próby.
Podkreślić należy, że przepisart. 69 § 1 i 2 k.k.(stosowany odpowiednio w postępowaniu karnoskarbowym na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.) jest tak skonstruowany, że przy stosowaniu omawianej instytucji nakazuje kierować się względami szczególno – prewencyjnymi w odniesieniu do sprawcy przestępstwa. By zatem możliwe było warunkowe zawieszenie wykonania kary Sąd musi nabrać przekonania, że sprawca nie powróci do przestępstwa i wykonanie wymierzonej mu kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzegania porządku prawnego. Tego rodzaju przekonanie bazować zaś musi na ocenie postawy sprawcy, jego właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia oraz zachowania się po popełnieniu przestępstwa (art. 69 § 2 k.k.).
Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, iż w przypadkuS. P.istnieją podstawy do przyjęcia istnienia pozytywnej prognozy kryminologicznej. Przede wszystkim zdecydowanie na korzyść oskarżonego przemawia jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa, a mianowicie fakt, iżS. P.jako płatnik ostatecznie w całości uiścił należne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres wymieniony w zarzucie (k. 63). Na aprobatę zasługuje również postawa oskarżonego, który od początku postępowania konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i rzetelnie wyjaśniał przyczyny, z powodu których nie odprowadzał zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zastosowaniu w/wymienionej instytucji probacyjnej nie stoją również na przeszkodzie właściwości i warunki osobisteS. P.. Pomimo bowiem tego, że oskarżony był uprzednio karany za taki sam czyn, to jednak prowadzi ustabilizowany tryb życia (posiada żonę i dziecko) oraz zajmuje się działalnością gospodarczą. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu Okręgowego, cele prewencji indywidualnej nie wymagają na obecnym etapie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 41 § 2 i 4 k.k.s.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobecS. P.kary grzywny warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 1 roku. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s., zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia. W ocenie Sądu Okręgowego za takim rozstrzygnięciem przemawiają względy słuszności.