Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 85/13
Data wyroku: 2013-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bałazińska – Goliszewska, Jerzy Menzel, Grzegorz Szepelak

Sygn. akt IV Kz 85/13

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2013 roku
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Szepelak
Sędziowie SSO Anna Bałazińska – Goliszewska (spr.)
SSO Jerzy Menzel
Protokolant Aneta Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Janczyńskiego
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2013 r.
zażalenia obrońcyP. K.
oskarżonego o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 17 stycznia 2013 r.   sygn. akt XII K 1057/12
w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.
postanowił:
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej, sygn. akt XII K 1057/12 na podstawie 249§ 1 k.p.k.iart. 258 § 1 pkt 1 i 2, § 2 k.p.k.przedłużył stosowanie wobec oskarżonegoP. K.(K.), synaW.iK.z domuD.,urodzonego (...)weW.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres kolejnych 3 miesięcy, tj. do dnia 22 kwietnia 2013 r.

Na powołane postanowienie zażalenie wniósł obrońca oskarżonego i zaskarżają ww. orzeczenie w całości, zarzuciłobrazę prawa procesowego, a w szczególności:

1
art. 257 § 1 kpkpolegającą na bezzasadnym przyjęciu, że jedynie dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania wobec oskarżonegoP. K.zabezpieczy prawidłowy tok postępowania, podczas gdy w świetle wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy wystarczające byłoby poprzestanie na innych, nieizolacyjnych środkach zapobiegawczych;

2
art. 258 § 1 pkt 2 kpkpolegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że w stosunku do oskarżonego zachodzi uzasadniona obawa, iż będzie on nakłaniał inne osoby do składania fałszywych zeznań, co znacząco utrudnić może dalsze postępowanie sądowe, gdy w rzeczywistości pełny materiał dowodowy został już zgromadzony i zabezpieczony;

3
art. 258 § 1 pkt 2 kpkpolegającą na wyrażeniu niezasadnego poglądu, że dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania uzasadnione jest grożącą oskarżonemu surową karą, na co wskazuje ustawowe zagrożenie przewidziane za zarzucane mu przestępstwo, podczas gdy w świetle wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do takiego uznania.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o:
zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie i zastosowanie w miejsce  tymczasowego aresztowania innych środków zapobiegawczych, w tym o charakterze nieizolacyjnym, w szczególności poręczenia majątkowego w wysokości 5.000 zł, dozoru Policji oraz zatrzymania paszportu wraz z zakazem opuszczania kraju.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Analiza akt sprawy wskazuje, iż stanowisko Sądu Rejonowego w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego jest zasadne.
Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż zgromadzony materiał dowodowy, a w szczególności m.in. zeznania pokrzywdzonegoT. M.oraz zeznaniaG. K.wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu. Zostały zatem spełnione przesłanki zart. 249 § 1 kpk.
Na obecnym etapie postępowania jedynie izolacja oskarżonego w sposób prawidłowy zabezpieczy dalszy tok postępowania jurysdykcyjnego.P. K.zarzucono popełnienie występku wypełniającego znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 k.k., za które ustawa przewiduje surowe zagrożenie karą pozbawienia wolności. Biorąc zatem pod uwagę charakter stawianego mu zarzutu, a wyrażającego się zastosowaniem przemocy wobec pokrzywdzonego, popełnienie przestępstwa w warunkach zart. 64 § 1 k.k.realne jest wymierzenie mu surowej kary - w myślart. 258 § 2 k.p.k.Zagrożenie surową karą pozbawienia wolności stwarza natomiast samo w sobie uzasadnione domniemanie, że oskarżony może w toku toczącego się postępowania podejmować czynności destabilizujące to postępowanie, w tym uchylać się przed wymiarem sprawiedliwości. Z uwagi na to, że wskazywana okoliczność ma charakter domniemania prawnego, nie jest konieczne dowodowe wykazywanie, abyP. K.w przeszłości konkretne działania w tym kierunku już podejmował. Przy czym o realności istnienia w niniejszej sprawie obawy utrudniania postępowania świadczy zwłaszcza podjęta przezP. K.- podczas zatrzymania przez funkcjonariuszy policji - próba ucieczki
Ponadto, nie można się zgodzić ze skarżącym, że ze stronyP. K.nie zachodzi realna obawa matactwa - w myślart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.Charakter zarzucanegoP. K.przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.rodzi obawę, iż w warunkach wolnościowych mógłby on podjąć próby bezprawnego wpłynięcia na treść m.in. zeznań pokrzywdzonego, dla przedstawienia korzystnej dla niego wersji wydarzeń. To sprawia, iż w pełni uzasadnioną jest obawa, iżP. K.w razie niestosowania środka zapobiegawczego o izolacyjnym charakterze, może podejmować próby mataczenia oraz innych bezprawnych działań utrudniających postępowanie. Realna jest zatem obawa matactwa procesowego zart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.
Przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania uzasadnione jest zatem wagą stawianego oskarżonemu zarzutu, a także koniecznością ustalenia obiektywnego przebiegu zdarzenia. Dlatego też na obecnym etapie postępowania, kiedy postępowanie jurysdykcyjne nie zostało jeszcze rozpoczęte, nieizolacyjne środki zapobiegawcze nie są wystarczające do zabezpieczenia prawidłowego jego przebiegu.
Z tych powodów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.