Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 1595/13
Data wyroku: 2013-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Stanisław Stankiewicz
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. Nr 153, poz. 1227 z 2009r. ze zm.)

Sygn. akt V U 1595/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz
Protokolant: Bożena Radziusz

po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 roku w Białymstoku
na rozprawie
sprawyE. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o emeryturę
na skutek odwołaniaE. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 9 sierpnia 2013 roku
Nr(...)

I
Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeE. G. (1)od 24 lipca 2013 roku wcześniejszą emeryturę.

II
Oddala odwołanie w pozostałej części.

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją z dnia 9.08.2013 r. odmówił przyznaniaE. G. (1)wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach ponieważ w dniu 1.01.1999 r. legitymował się okresem pracy w takich warunkach w wymiarze 14 lat, czyli za krótkim.
W odwołaniu od tego orzeczenia wnioskodawca zarzucił naruszenieart.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychi§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzepolegające na nieuwzględnieniu służby wojskowej odbytej w okresie zatrudnienia w szczególnych warunkach jako okresu podlegającego dodaniu do takiego stażu. Na zasadność takiego zaliczenia Sąd Najwyższy wskazał w wielu sprawach m.in. III UK 5/06, II UK 215/09 i II UK 265/11.
Na podstawie takiego zarzutu ubezpieczony wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do dochodzonego świadczenia.

Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił i zważył, co następuje:

odwołanieE. G.jest zasadne.

Zgodnie z treściąart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych:

1
ubezpieczonym mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40 / 60 lat/, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1.01.1999 r.) osiągnęli:

a
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat (15 lat),

b
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (25 lat)

Emerytura, o której mowa w ust. 1 przysługuje pod warunkiem nie - przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego.
Wg art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu ustawy za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagające wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo swoje lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Wiek emerytalny uprawniający do przejścia na wcześniejszą emeryturę, rodzaje prac i stanowisk oraz warunki na których ubezpieczonym przysługuje prawo do emerytury, zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Przepisami dotychczasowymi regulującymi warunki do uzyskania wcześniejszej emerytury jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8 poz. 43 z późń. zm.).
Na mocy art.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli oba warunki dotyczące zatrudnienia spełniał w dniu 1 stycznia 1999r.
Bezspornym w sprawie było, że ubezpieczony urodził się(...)r. W dniu 1.01.1999 r. suma jego okresów składkowych i nieskładkowych wynosiła 25 lat, 2 miesiące i 29 dni.
Fabryka (...)wydała mu 31.07.1989 r. świadectwo pracy w szczególnych warunkach. Podała w nim, że od 23.07.1973r. do 31.07.1989 r. był zatrudniony w takich warunkach jako nastawiacz maszyn i mistrz tkalni. W sprawie o ustalenie kapitału początkowego znajdują się kserokopie 6 stron z jego książeczki wojskowej. Ubezpieczony odbył zasadniczą służbę wojskową od 25.10.1973 r. do 3.11.1975 r.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 24.05.2012 r. stwierdził, że „Choć wymaganie okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze co do zasady powinno odnosić się do okresu faktycznego wykonywania takiej pracy, z wyłączeniem okresów wyłącznie formalnego pozostawania w zatrudnieniu, w których pracownik – zgodnie z treścią łączącego go z pracodawcą stosunku pracy – zajmuje stanowisko, z którym łączy się wykonywanie pracy w szczególnych warunkach, lecz w rzeczywistości pracy tej nie wykonuje, a tym samym nie jest narażony na uciążliwość związaną z warunkami lub charakterem pracy, to w ocenie Sądu Najwyższego istnieją od tej zasady wyjątki usprawiedliwione respektowaniem obowiązujących przepisów kształtujących prawa i obowiązki pracowników. Takimi zaś przepisami sąart. 108 ust.1 ustawy z 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiejoraz§ 5 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22.11.1968 r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin, które poprzez ustanowioną w nich fikcję prawną traktują żołnierza w czynnej służbie wojskowej jako pracownika wykonującego pracę w szczególnych warunkach. W sprawie II UK 265/11 wnioskodawca przed powołaniem do służby wojskowej był zatrudniony w szczególnych warunkach i powrócił do pracy po jej zakończeniu. Z tego powodu SN uznał, że okres służby wojskowej prawidłowo sądy obu instancji zaliczyły mu do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Sytuacja faktycznaE. G.jest identyczna, natomiast prawna inna.
Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Najwyższy przeoczył, że rozporządzenie Rady Ministrów z 22.11.1968 r. utraciło moc na mocy § 33 pkt 1 rozporządzenia z 7.09.1979 r. (Dz. U. 1979. 21.poz.125).
Stosowanie aktu, który przestał obowiązywać jest równoznaczne ze stosowaniem zasady ochrony nabytego prawa.
Według art. 180 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ochroną taką zostały objęte emerytury, renty i renty rodzinne nabyte na podstawie przepisów, o których mowa w art.195. Przepisy ustawy z 17.12.1998r. stosuje się do wniosków o świadczenia zgłoszone od 1.01.1999 r.
Nie ulega więc wątpliwości, że także wniosekE. G.podlegał rozpoznaniu na podstawie przepisów tej ustawy. Ustawodawca za okres składkowy uznał m.in. okres czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim.
Na mocyart.9 ustawy z dnia 23.01.1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzinokresem równorzędnym z zatrudnieniem była wojskowa służba zawodowa i nadterminowa pełniona po dniu 1.11.1918 r. a niezawodowa służba została uznana za okres zaliczany.
Zdaniem Sądu Okręgowego, poświęcenie 2 lat ojczyźnie przez żołnierza z poboru powinno być oceniane tak samo jeśli chodzi o robotnika, chłopa, przedsiębiorcę lub inteligenta. Sąd Najwyższy uważa inaczej. Potwierdził to ostatnio w uchwale 7 sędziów z dnia 16.10.2013 r. (II UK 349/12). Uznał w niej, że czas zasadniczej służby wojskowej odbytej w okresie obowiązywaniaart.108 ust.1 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej(w brzmieniu obowiązującym do 31.1.1974r.) zalicza się – na warunkach wynikających z tego przepisu do okresu pracy wymaganego do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym (art.184w zw. z art.32 ust.1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS). W ten sposób potwierdził swoją linię orzeczniczą dotyczącą art.32 ustawy. Ze względu na autorytet SN i jego pozycję wśród organów wymiaru sprawiedliwości, Sąd orzekający powinien wziąć pod uwagę dominujący w judykaturze pogląd.
Z podanych wyżej względów Sąd Okręgowy uznał, że po doliczeniu do okresu pracyE. G.w szczególnych warunkach służby wojskowej spełnia on wszystkie warunki wymagane od osoby ubiegającej się o wcześniejszą emeryturę.
Z tego względu na mocyart.47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję.