Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 691/13
Data wyroku: 2013-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Kupcewicz, Danuta Lesiewska, Włodzimierz Hilla-sprawozdawca
Słowa kluczowe: Fałszywe Zeznania
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygn. akt.IV Ka 691/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2013 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla - sprawozdawca
Sędziowie SO Piotr Kupcewicz
SO Danuta Lesiewska
Protokolant st. sekr. sądowy Aleksandra Deja - Lis

przy udziale Antoniny Kasprowicz-CzerwińskiejProkuratora Prokuratury Okręgowejw Bydgoszczy
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 roku
sprawyP. G.
oskarżonego zart. 178a§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.,art. 224§2 k.k.,art. 279§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.,art. 289§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.,art. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.,art. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 17 maja 2013 roku sygn. akt IV K 572/12
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania.

IV Ka 691/13

UZASADNIENIE
P. G.został oskarżony o to, że:
1.w dniu 30 lipca 2012 roku w miejscowościP.w woj.(...), będąc w stanie nietrzeźwości, kierował pojazdem markiH. (...)onr rej. (...), co potwierdzono badaniem na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przy użyciu urządzenia Alkotest 7110, które wykazało w pierwszym badaniu 0,91 mg/1, w drugim badaniu 0,84 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV wydział Karny z dnia 25.09.2006 roku - sygn. IV K 659/06 w okresie od 25.12.2009 r. do 14.11.2011 r.,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
2.w tym samym miejscu i czasie, stosując przemoc, kierując samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...)w celu zmuszenia funkcjonariuszyKPB.-W.- sierż.P. P.i st. post.D.T.poruszających się radiowozem oznakowanym markiK. (...)onr rej. (...)do zaniechania prawnie podjętej interwencji, po wjechaniu w zamkniętąulicę (...), zawrócił kierowany przez siebie pojazd, po czym uderzył w przód radiowozu,
tj. o czyn zart.224 § 2 k.k.
3.w dniu 29 lipca 2012 roku wI.naulicy (...)dokonał kradzieży poprzez włamanie do pojazdu markiH. (...)nr rej (...)nr VIN(...)o wartości 500 zł wraz z radioodtwarzaczem CD MP3marki P.i sprzętem turystycznym w postaci: pawilonu ogrodowego koloru zielonego, kuchenki turystycznej w walizce plastikowej, dwóch śpiworów, dwóch garnków aluminiowych, czajnika, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 5.715 złotych na szkodęB. M., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25.09.2006 r. - sygn. IV K 659/06 w okresie od 28.03.2002 r. do 25.12.2009 r. i od 25.12.2009 r. do 14.11.2011 r.
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
4.w dniach 28 – 29 lutego 2012 r. wB.przyul. (...)dokonał krótkotrwałego zaboru pojazdu markio. (...)nr rej. (...)nr VIN(...)po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach tylnych prawych i pokonaniu zabezpieczeń w postaci fabrycznej stacyjki, a następnie porzucenia go wB.przyul. (...)w stanie uszkodzonym, gdzie powstały straty w wysokości 1.500 zł na szkodęA.Ż., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wo1ności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25.09.2006 r. - sygn. IV K 659/06 w okresie od 28.03.2002 r. do 25.12.2009 r. i od 25.12.2009 r. do 14.11.2011 r.
tj. o czyn zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
5.w dniu 20 lipca 2012 roku wB.przyul. (...)dokonał krótkotrwałego zaboru pojazdu markiF. (...)nr rej (...)nr VIN(...), a następnie porzucenia w/w pojazdu wB.przyulicy (...)i uszkodzenia go poprzez spalenie, w wyniku czego powstały straty w wysokości 2.000 złotych na szkodęJ. K., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wo1ności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25.09.2006 r. - sygn. I K 659/06 w okresie od 28.03.2002 r. do 25.12.2009 r. i od 25.12.2009 r. do 14.11.2011 r.,
tj. o czyn zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.(wedle rubrum wyroku);
6.w dniach od 28 do 29 lutego 2012 roku wB.przyul. (...)usiłował dokonać kradzieży pojazdu markiO. (...)onr rej. (...)po uprzednim włamaniu się do niego poprzez wybicie szyby w drzwiach tylnych prawych oraz wyłamanie obudowy kierownicy i stacyjki, w wyniku czego powstały straty w kwocie 350 złotych na szkodęM. P., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25.09.2006 r. - sygn. IV K 659/06 w okresie od 28.03.2002 r. do 25.12.2009 r. i od 25.12.2009 r. do . do 14.11.2011 r.,
tj. o czyn zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.(wedle rubrum wyroku);
7.w dniach od 28 do 29 lutego 2012 roku wB.przyulicy (...)usiłował dokonać kradzieży pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)po uprzednim włamaniu się do niego i uszkodzeniu immobilisera oraz wyrwaniu stacyjki, w wyniku czego powstały straty w wysokości 2000 złotych na szkodęI. K., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25.09.2006 r. - sygn. IV K 659/06 w okresie od 28.03.2002 r. do.25.12.2009 r. i od 25.12.2009 r. do 14.11.2011 r.
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;
8.w dniach od 28 do 29 lutego 2012 roku wB.przyulicy (...)usiłował dokonać kradzieży pojazdu markiF. (...)onr. rej. (...)po uprzednim włamaniu się do niego poprzez wyłamanie zamka w drzwiach kierowcy oraz wyłamanie obudowy kierownicy, w wyniku czego powstały straty w wysokości 500 złotych na szkodęE. D., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25.09.2006 r. - sygn. IV K 659/06 w okresie od 28.03.2002 r. do 25.12.2009 r. i od 25.12.2009 r. do 14.11.2011 r.
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. z ar 279§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z 17 maja 2013 r. (sygn. akt IV K 572/12) orzekł, że:
I.uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 30 lipca 2012 roku, w miejscowościP., kierował pojazdem markih. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, potwierdzonym badaniem na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przy użyciu urządzenia Alkotest 7110, które wykazało w pierwszym badaniu, o godzinie 23.41 - 0,91 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu i w drugim badaniu, o godzinie 23.57 - 0,84 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od dnia 25 grudnia 2009 roku do dnia 14 listopada 2011 roku, kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy pobawienia wolności za przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.iart. 174 § 1 k.k., orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25 września 2006 roku - sygn. akt IV K 659/06, tj. popełnienia przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 178a § 1 k.k., wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności,
II.na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat;
III.uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 30 lipca 2012 roku, w miejscowościP., stosując przemoc, w celu zmuszenia funkcjonariuszy Komisariatu PolicjiB.-W.sierż.P. P.i st. post.D.T., poruszających się radiowozem oznakowanym markiK. (...)onr rej. (...), do zaniechania prawnej czynności służbowej w postaci jego zatrzymania, kierując samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...), po wjechaniu w zamkniętąulicę (...)zawrócił kierowany przez siebie pojazd, po czym uderzył w przód radiowozu, w wyniku czegoP. P.doznał obrażeń ciała w postaci obrażeń lewego stawu barkowego - złamania obrąbka stawowego typu(...), które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała (narządu ruchu) na okres powyżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od dnia 28 marca 2002 roku do dnia 25 grudnia 2009 roku kary łącznej 8 lat pozbawienia wo1ności za czyny zart. 289 § 2 k.k.,art. 279 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 280 § 1 k.k.oraz w okresie od dnia 25 grudnia 2009 roku do dnia 14 listopada 2011 roku, kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy pobawienia wolności za przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.,art. 288 § 1 k.k.iart. 174 § 1 k.k.,art. 157 § 2 k.k., orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25 września 2006 roku - sygn. akt IV K 659/06, tj. popełnienia przestępstwa zart. 224 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 224 § 3 k.k., wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
IV.uznał oskarżonego za winnego tego, że działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób:
1.w nocy 28/ 29 lutego 2012 roku wB.przyul. (...)dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markio. (...)onr. rej. (...)nr VIN(...), pokonawszy zabezpieczenie pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieupoważniona, poprzez wybicie szyby w drzwiach tylnych prawych i pokonaniu zabezpieczeń w postaci fabrycznej stacyjki, a następnie porzucił pojazd wB.przyul. (...)w stanie uszkodzonym, gdzie powstały straty w wysokości 100 złotych na szkodęA.Ż.,
2.w dniu 20 lipca 2012 roku wB.przyul. (...)dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markif. (...)onr rej. (...)nr
(...), a następnie porzucił pojazd wB.przyulicy (...)w stanie uszkodzonym poprzez jego spalenie, w wyniku czego powstały straty w wysokości 1.500 złotych na szkodęJ. K.,
3.w nocy 28/29 lutego 2012 roku wB.przyul. (...)usiłował dokonać zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markiO. (...)onr. rej. (...), po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieupoważnioną, poprzez wybicie szyby w drzwiach tylnych prawych oraz wyłamaniu obudowy kierownicy i stacyjki, w wyniku czego powstały straty w kwocie 150 złotych na szkodęM. P., jednak zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na to, iż nie potrafił uruchomić silnika pojazdu,
4.w nocy z 28/29 lutego 2012 roku wB.przyulicy (...). usiłował dokonać zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markiV. (...)onr. rej. (...), po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieupoważnioną poprzez uszkodzenie immobilisera oraz wyrwanie stacyjki, w wyniku czego powstały straty w wysokości 1.727,16 złotych na szkodęI. K., jednak zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na to, iż nie potrafił uruchomić silnika pojazdu,
5.w nocy z 28/29 lutego 2012 roku wB.przyulicy (...)usiłował dokonać zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markif.eskort onr. rej. (...), pokonując zabezpieczenie pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieupoważnioną, poprzez wyłamanie zamka w drzwiach kierowcy oraz wyłamaniu obudowy kierownicy, w wyniku czego powstały starty w wysokości 70 złotych na szkodęE. D., jednak zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na to, iż nie potrafił uruchomić silnika pojazdu,

6.w dniu 29 lipca 2012 roku wI.naulicy (...), dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markih. (...)onr. rej. (...)nr VIN(...)o wartości 5.000 złotych, pokonując zabezpieczenie pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieuprawnioną., działając na szkodęB. M., a w pojeździeh. (...)powsta1y szkody w wysokości 4.080 złotych, z tym ustaleniem, że czynów tych dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od dnia 28 marca 2002 roku do dnia 25 grudnia 2009 roku kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności za czyny zart. 289 § 2 k.k.,art. 279 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 280 § 1 k.k., orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV Wydział Karny z dnia 25 września 2006 roku - sygn. akt IV K 659/06, tj. popełniania przestępstw zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw i za to, w myślart. 91 § 1 k.k.iart. 14 § 1 k.k., na podstawieart. 289 § 2 k.k., wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności,
V.na podstawieart. 91 § 2 k.k.w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w punktach I., III. i IV. wyroku wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności;
VI.na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzeczB. M.kwoty 4.080 złotych tytułem naprawienia wyrządzonej szkody oraz kwoty 1.000 złotych zadośćuczynienia.
Niniejszy wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcie odnośnie kosztów sądowych w sprawie.

Apelacje od powyższego wyroku wywiedli – prokurator oraz obrońca oskarżonego.

Oskarżyciel publicznyzaskarżył niniejszy wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego i powołując się na podstawy odwoławcze określone wart. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił:

⚫

obrazę przepisu postępowania, a mianowicieart. 413 § 2 pkt 4 k.p.k.(niechybnie mowa o § 1. cyt. przepisu ustawy – uwaga SO), która miała wpływ na treść wyroku, polegającą na błędnym przytoczeniu kwalifikacji prawnej czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu w punktach V. i VI. aktu oskarżenia;

obrazę przepisuart. 424 § 1 i § 2 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na błędnym wskazaniu, jakie fakty sąd uznał za dowiedzione lub nie udowodnione i na jakich oparł się dowodach oraz błędnym wyjaśnieniu podstawy prawnej wyroku i okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary;

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów zart. 279§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi orzekającemu do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego, powołując się na podstawy odwoławcze określone wart. 438 pkt. 1. i 3.k.p.k., wyrokowi temu zarzucił:
I.obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
1.art. 46 k.k.w zw. zart. 24 § 1zd. drugiek.c.w zw. zart. 448 k.c.orazart. 445 § 1 i 2 k.c.iart. 444 § 1 k.c.poprzez ich błędną wykładnię i zasądzenie na rzecz pokrzywdzonego w pkt. VI. kwoty 1.000 zł tytułem zadośćuczynienia, podczas gdy przepisart. 46 k.k.wiąże pojęcie zadośćuczynienia z poczuciem krzywdy, natomiast czyn zart. 289 § 2 k.k.jest skierowany przeciwko mieniu i nie uzasadnia przyznania zadośćuczynienia, pomimo wniosku pokrzywdzonego;
2.obrazę przepisuart. 12 k.k.poprzez jego niezastosowanie oraz obrazęart. 91 § 1 k.k.poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że czyny zarzucane oskarżonemu w punktach od III. do VIII. aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw, podczas gdy zachowania te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a więc w istocie rzeczy stanowią jeden czyn zabroniony, a nie sześć odrębnych czynów;
II.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku przez przyjęcie w pkt. III., że oskarżony umyślnie uderzył w radiowóz i spowodował u pokrzywdzonego funkcjonariusza obrażenia ciała, podczas gdy z okoliczności sprawy oraz z wyjaśnień oskarżonego wynika, że nie zamierzał on zderzyć się z radiowozem, nie chciał go „staranować”, gdyż chciał jeszcze pojeździć autem, a kolizja miała charakter nieumyślny i winna być postrzegana w ramach odpowiedzialności zart. 177 § 1 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k., a nie zart. 224 § 2 i 3 k.k.
W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Niniejsze apelacje okazały się zasadne w zakresie, w jakim implikowały konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

W pierwszym rzędzie należy odnieść się do tego zarzutu odwoławczego obrońcy oskarżonego, jaki dotyczy podniesionej obrazy prawa materialnego, a mianowicieart. 12 k.k., acz równocześnie dotyka również trzeciego spośród zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora.
Analiza wszystkich dowodów oraz wynikających z nich faktów i okoliczności, a w szczególności treści wyjaśnień oskarżonego, przyznającego się, co do samej zasady, do wszystkich stawianych mu zarzutów, acz zachowującego przy tym równocześnie pełną stanowczość i konsekwencję co do powodów (motywacji), dla których zabierał i porzucał, bądź też usiłował zabrać poszczególne, kolejne pojazdy, zdaje się w sposób jednoznaczny wskazywać na to, że w istocie wszystkie te kolejne działania oskarżonego o takim właśnie charakterze, jakie oskarżony podejmował w nocy 28/29 lutego 2012 r. (pkt. 4, 6, 7 i 8 aktu oskarżenia), spełniały wszelkie te konieczne warunki i kryteria, jakie statuowane są treścią przepisuart. 12 k.k., a więc podjęte były w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a mianowicie - zrealizowania nieodpartej, przemożnej woli oskarżonego „pojeżdżenia” zabieranymi przezeń pojazdami (por. wyjaśnienia oskarżonego na kartach 30 – 31, 159v – 160 i 349v akt sprawy).
Przy czym, niepodobna zgodzić się z obroną, że warunki takie zachodzą w odniesieniu do czynów w punktów 3. i 5. aktu oskarżenia. Niechybnie, nie da się w tym zakresie powiedzieć, że te, oddzielone kilkudniową cezurą czasową czyny, sprawca obejmował jednym, z góry powziętym zamiarem.
Powyższe konstatacje (w zakresie, w jakim skłaniają do wystąpienia koniecznych warunków zart. 12 k.k.) zdają się znajdować dodatkowe wsparcie, już to w ustaleniach dotyczących stanu jego nietrzeźwości w inkryminowanym czasie, już to w treści opinii sądowo-psychiatrycznej, gdzie tożsama motywacja sprawcy znajduje swe wyraźne odzwierciedlenie – (por. k. 181, 182). Również fakt późniejszego porzucania zabieranych pojazdów przez wymienionego, wbrew twierdzeniom prokuratora, również wydatnie wspiera prawidłowość tego rodzaju rozumowania i wnioskowania. Postawa procesowa prezentowana przez oskarżonego na przestrzeni całego postępowania przekonuje co do tego, że ów, „chcąc mieć już to wszystko za sobą”, nader szczerze i w konsekwencji wiarygodnie przyznawał się do wszystkich stawianych mu zarzutów, kwestionując jednak jedynie poszczególne okoliczności, czy to dotyczące zamiaru z jakim zabierał (usiłował zabierać) pojazdy, czy to okoliczności, w jakich doszło do uderzenia w radiowóz, o czym jeszcze poniżej. Dlatego też zarzut prokuratora w tym zakresie (pkt 3apelacji) nie brzmi rzeczowo i nie zasługuje na aprobatę.
Nawiasem mówiąc, dotyczący tego zagadnienia pierwszy z zarzutów zawartych w apelacji prokuratora również jest chybiony o tyle, że w sposób oczywisty wadliwie opisano kwalifikację prawną czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach 5. i 6. rubrum wyroku, jednakowoż uchybienie to w sposób oczywisty nie może przecież mieć istotnego znaczenia dla treści merytorycznego rozstrzygnięcia, a w przypadku zaistnienia takowej potrzeby i konieczności, z powodzeniem podlegałoby sprostowaniu, jako oczywista omyłka pisarska.
W konsekwencji, sąd orzekający – po przyjęciu, że w powyższym zakresie mamy do czynienia z działaniem sprawcy w warunkachart. 12 k.k.(mamy tutaj do czynienia z obrazą prawa materialnego), będzie zobligowany do odmiennego, należytego ukształtowania zakresu odpowiedzialności oskarżonego, tak w tej części, jak i co do pozostałych, zarzucanych oskarżonemu czynów, tak w zakresie kar jednostkowych, jak i kary łącznej.

Wracając do przypisanego oskarżonemu czynu w pkt. III wyroku, ponownego przeanalizowania wymagają te okoliczności, które w istocie z powodzeniem mogą wskazywać na brak dostatecznych warunków i przesłanek do przyjęcia umyślności działania oskarżonego wymaganego dyspozycją przepisuart. 224 § 2 k.k., jeśli zważyć, że oskarżony konsekwentnie przeczył umyślności swego działania, utrzymując, że „nie opanował pojazdu i nie zdążył ominąć radiowozu” (k. 31), będąc przy tym w stanie znacznej nietrzeźwości. Zresztą, również sąd orzekający przyczyn tego rodzaju konsekwencji (najechania na radiowóz), skłonny był upatrywać w treści zeznań policjantów, wedle których „gdyby oskarżony jechał wolniej, miałby możliwość ominięcia samochodu policyjnego”, a co wskazywałoby na nieumyślność w działaniu sprawcy. Z pewnością natomiast, powyższe nie uprawniało do uznania, że „wskazywało to na celowość najechania na radiowóz”, jak skonstatował w tym względzie sąd pierwszej instancji (k. 515). W konsekwencji, w tym zakresie należało będzie poważnie i dogłębnie pochylić się nad argumentacja, jaką przywołał obrońca w tej części swej apelacji.

Nie sposób jest odmówić racji obrońcy oskarżonego także tam, gdzie podnosi on wadliwość zaskarżonego orzeczenia w części, w jakiej zasądza się na rzecz pokrzywdzonego kwotę tytułem zadośćuczynienia w trybie przepisuart. 46 § 1 k.k.(pkt VI wyroku), w sytuacji, gdy w tym wypadku mamy do czynienia „jedynie” z przestępstwem przeciwko mieniu, wobec czego przepis ów uprawnia do skompensowania (jedynie) szkody wyrządzonej tego rodzaju przestępstwem.

W konsekwencji, z uwagi na treść rozstrzygnięcia sąd odwoławczy pozostawi poza zakresem swych rozważań ten zarzut prokuratora, jaki dotyczył podniesionej obrazy przepisuart. 424 k.p.k.

Tak, zatem Sąd Rejonowy ponownie przeprowadzi postępowanie dowodowe w sprawie, z wykorzystaniem regulacji przewidzianej wart. 442 § 2 k.p.k., po czym, uwzględniając te wskazania, jakie zostały przywołane powyżej, będzie je miał na uwadze przy konstruowaniu podstawy faktycznej orzeczenia i rozstrzygnie o zakresie odpowiedzialności oskarżonego.