Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 422/13
Data wyroku: 2013-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kosecka-Sobczak, Irena Śmietana, Irena Linkiewicz
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 292§ 1 kk , art. 122§ 2 kw

Sygn. akt VI Ka 422/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Elżbieta Kosecka - Sobczak (spr.)

Sędziowie:

SO Irena Śmietana
SO Irena Linkiewicz

Protokolant

stażysta Kinga Opałka

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Ryszarda Maziuka
po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013r.,
sprawyM. S. (1)
oskarżonego zart. 292 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Elblągu
od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu
z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. akt II K 540/13

I. zmienia zaskarżony wyrok:
a) w pkt. IX w ten sposób, że czyn przypisanyM. S. (1)kwalifikuje jako wykroczenie z art. 122 § 2 kw i na mocy art. 122 § 2 kw w zw. z art. 24 § 1i3 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych,
a) wpkt. Xw ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia dot. dowodu rzeczowego oart. 44 § 5 kpw,

II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III. zwalnia oskarżonego od kosztów za postępowanie przed sądem II instancji.

Sygn. akt VI Ka 422/13

UZASADNIENIE

M. S. (1)został oskarżony o to, że w dniu 09 marca 2013 r. wE.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej pomógłA. Z.w zbyciu telefonu komórkowegoS.(...)o wartości 260 zł za kwotę 100 zł, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że przedmiot ten został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, przy czym działał na szkodęA. G.tj. o przestępstwo zart. 292 § 1 kk. Do aktu oskarżenia dołączono wniosek (art.335§1kpk) byM. S. (1)wymierzyć grzywnę w wysokości 20 stawek po 10 zł i orzec zwrot dowodu rzeczowego w postaci umowy lombardowej do lombardu.
Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 26 lipca 2013r., sygn. II K 540/13 :
- w pkt. IX oskarżonegoM. S. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. występku kwalifikowanego zart. 292 § 1 kki za to na podstawieart. 292 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkskazał oskarżonego na karę 20 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych;
- w pkt. X na podstawieart. 230 § 2 kpkdowód rzeczowy w postaci umowy lombardowej nr(...)zapisany w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)pod poz. 1 zwrócił(...) s.c.wE.,ul. (...).
Orzeczenie to zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach sądowych, od uiszczenia których zwolniono oskarżonego w całości.
Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Elblągu, który zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść
oskarżonegoM. S. (1). Wyrokowi temu na zasadzieart. 427 § 1 i 2 kpkiart. 438 pkt. 2 kpkzarzucił obrazę przepisów postępowania, to jestart. 343 § 5 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpk, mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na wydaniu na posiedzeniu wyroku odbiegającego od treści wniosku prokuratora w zakresie dot. wysokości stawki dziennej grzywny.
Stawiając ten zarzut skarżący na podstawieart. 437 § 2 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. IX poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł, zaś w pozostałej części o utrzymanie wyroku w mocy. Natomiast prokurator sesyjny zmodyfikował wniosek końcowy apelacji i wniósł o uznanie czynu za wykroczenie zart. 122§2kw i wymierzenie oskarżonemu kary 100zł.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora Rejonowego jako zasadna zasługiwała na uwzględnienie, gdyż rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd Rejonowy, dopuścił się uchybienia przepisom postępowania, w szczególnościart.335§1kpkiart.343 kpk, mającym wpływ na treść wyroku, przy czym w związku ze zmianą przepisów dot. m.in. brzmieniaart. 122§2kw, należało zmienić zaskarżony wyrok w kierunku wskazanym przez prokuratora sesyjnego.
Sąd I instancji prawidłowo bowiem przeprowadził postępowanie w trybieart. 335 § 1 kpkw zw. zart. 343 kpki ujawnił zgromadzony w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, który następnie poddał trafnej analizie, a na tej podstawie wyprowadził całkowicie słuszne wnioski, zarówno co do winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu, jak i subsumcji prawnej jego zachowania pod obowiązujące w czasie orzekania przez sąd I instancji przepisy prawne, co do istoty prawidłowo też orzekł w zakresie wymiaru ilości stawek grzywny i o zwrocie dowodu rzeczowego. Rozstrzygnięcia te co do zasady były zgodne z zawartym w akcie oskarżenia wnioskiem o wydanie na zasadzieart.335§1kpkwyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy.
Sąd Odwoławczy podzielił jednak zasadność zarzutu podniesionego w apelacji przez Prokuratora odnośnie naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów postępowania tj.art. 335§1kpkiart.343kpk, które to naruszenie miało wpływ na treść wyroku. Bowiem i prokurator i oskarżony w swoim wniosku postulowali o wymierzenie oskarżonemu kary grzywny 20 stawek po 10 zł. Tymczasem Sąd I instancji przychylając się do wniosku Prokuratora, wbrew uzgodnieniom stron zawartym we wniosku złożonym w trybieart. 335 § 1 kpk, w wyroku nie zawarł prawidłowego rozstrzygnięcia dot. uzgodnionej przez strony wysokości stawki dziennej grzywny i zamiast określić jej wysokość na 10 zł omyłkowo wskazał wysokość 20 zł,co sąd ten przyznał w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Tak wiec wydanie przez sąd orzeczenia zawierającego chociażby tylko jedno rozstrzygnięcie w postaci niezgodnej z wnioskiem prokuratora, było niedopuszczalne bowiem prowadziło do złamania „swoistej ugody” określającej warunki skazania bez rozprawy, a tym samym stanowiło naruszenie przez sąd orzekający przepisów prawa procesowego, określonych wart. 335 § 1 kpkiart. 343 kpk, co miało niewątpliwie wpływ na treść wyroku, a stwierdzenie takiego uchybienia musiało spowodować zmianą zaskarżonego orzeczenia.
Jednakże nie mogło dojść do zmiany wyroku w sposób wskazany w pisemnej apelacji prokuratora. W czasie rozpoznania sprawy przez sąd II instancji weszły z dniem 09 listopada 2013r. w życie zmiany przepisów dot. m.in. tzw. czynów przepołowionych tj. takich, co do których wartość szkody decyduje o zakwalifikowaniu czynu jako przestępstwa bądź wykroczenia. W art. 2 pkt. 6 ustawy z dnia 27 września 2013r. „o zmianieustawy - Kodeks postępowania karnegooraz niektórych innych ustaw((
    ” ))(Dz. U. z dnia 25 października 2013 r., poz. 1247) przyjęto, że z dniem 09 listopada 2013r. granicą pomiędzy przestępstwem a wykroczeniem w odniesieniu do paserstwa umyślnego i nieumyślnego jest wartość mienia w wysokości 1/4 minimalnego wynagrodzenia- co obecnie dotyczy kwoty 400zł. Skoro więcM. S. (1)w zaskarżonym wyroku przypisano paserstwo nieumyślne dot. telefonu komórkowegoS.(...)o wartości 260 zł, to obecnie, z uwagi na wartość mienia poniżej kwoty 400zł, czyn ten należy kwalifikować nie jako przestępstwo zart. 292 §1kk, lecz jako wykroczenie zart. 122§2kw. Skoro zaś doszło do zmiany kategorii czynu z przestępstwa na wykroczenie, to tym samym zachodziły też przesłanki do obniżenia kary grzywny za ten czyn i to obniżenia w sposób jeszcze bardziej korzystny niż postulowany w pisemnej apelacji prokuratora. W sytuacji, gdy apelacja została wniesiona na korzyśćM. S., to sąd II instancji mógł dokonać zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez prokuratora sesyjnego.
Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 kpkzmienił zaskarżony wyrok w pkt. IX w ten sposób, że czyn przypisanyM. S. (1)zakwalifikował jako wykroczenie zart. 122 § 2kw i na mocyart. 122 § 2kw w zw. zart. 24 § 1i3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 złotych, przy czym konsekwencją zakwalifikowania czynu jako wykroczenia było uzupełnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia dot. dowodu rzeczowego oart. 44 § 5 kpww pkt. X wyroku, zaś w pozostałej części zaskarżony wyrok jako w pełni słuszny i trafny utrzymał w mocy.
Ponieważ potrzeba zmiany wyroku była wynikiem błędu sądu I instancji, a nadto została wymuszona zmianą stanu prawnego, to sąd odwoławczy uznał, że względy słuszności przemawiają za zwolnieniem oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 §1 kpk.