Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 593/13
Data wyroku: 2013-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Szponar-Jarocka, Maria Jolanta Kazberuk, Alicja Sołowińska
Słowa kluczowe: Podleganie Ubezpieczeniom Społecznym
Podstawa prawna: art. 6 ust. 1 i pkt 5 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn.akt III AUa 593/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 grudnia 2013r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSA Maria Jolanta Kazberuk (spr.)
Sędziowie: SA Bożena Szponar - Jarocka
SA Alicja Sołowińska
Protokolant:  Agnieszka Charkiewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. wB.
sprawy z odwołaniaA. J.iD. J. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.oraz Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.
o ustalenie obowiązku ubezpieczenia społecznego, ustalenie niepodlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu współpracy w prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej i o ustalenie niepodlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej
na skutek apelacji wnioskodawczyniA. J.oraz wnioskodawcyD. J. (1)
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt IV U 1555/12

I

oddala apelacjęA. J.,

II
umarza postępowanie apelacyjne wywołane wniesieniem apelacji przezD. J. (1),

III
zasądza odA. J.iD. J. (1)na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.kwotę po 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.decyzją nr(...)z dnia 30 marca 2012 roku, na podstawieustawy z dnia 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2009 r., nr 205, poz. 1585), stwierdził, żeD. J. (1)u płatnika składekA. J.: w okresie od 1 sierpnia 2003 roku do 14 lutego 2008 roku nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność oraz od 15 lutego 2008 roku do 10 października 2009 roku podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyliA. J.iD. J. (1).
A. J.wniosła o jej zmianę i uznanie, żeD. J. (1)nie współpracował z nią jako osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą i wobec tego nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu w okresie wskazanym w zaskarżonej decyzji.

D. J. (1)wniósł o zmianę decyzji i uznanie, że: w okresie od 1 sierpnia 2003 roku do 8 października 2004 roku zawiesił działalność gospodarczą(...)D. J. (1)i w związku z tym nie podlegał wówczas obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu, a w okresie od 9 października 2004 roku do 14 lutego 2008 roku współpracował z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność i podlegał z tego tytułu obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu.
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 4 lipca 2012 roku, sygn. akt IV U 1696/12, sprawa z odwołaniaD. J. (1)została połączona do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą z odwołaniaA. J., sygn. akt IV U 1555/12.
Z kolei(...) OddziałwE.decyzją nr(...)z dnia 15 marca 2012 roku stwierdził, żeD. J. (1)w okresach od 1 października 2004 roku do 30 listopada 2006 roku oraz 1 października 2007 roku do 14 lutego 2008 roku podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, niemająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłD. J. (1), wnosząc o jej zmianę i uznanie go za osobę współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą w okresach wskazanych w decyzji i stwierdzenie, że w tych okresach podlegał z tego tytułu obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu.
Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 20 lutego 2013r. zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 30 marca 2012 roku nr(...)w ten sposób, że uznał, iżD. J. (1)podlegał obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu u płatnika składekA. J.w okresie od 15 lutego 2008 roku do 13 kwietnia 2009 roku jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność (pkt I), oddalił odwołanieA. J.w pozostałym zakresie (pkt II) oddalił odwołaniaD. J. (1)do decyzji(...) OddziałwO.z dnia 30 marca 2012r. nr(...)i decyzji ZUS wE.z dnia 15 marca 2012r. nr(...), zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty procesu ZUS wO.(pkt IV) oraz zasądził odD. J. (1)na rzeczA. J.kwotę 120zł. tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt V).
Sąd Okręgowy ustalił, żeD. J. (1)podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresie od 7 listopada 1994 roku do 30 września 2004 roku. Następnie zarejestrował działalność gospodarczą w dniu 8 stycznia 1997 roku. W 2003 roku zbył pub(...)wO.oraz sklep z odzieżą wO.. W 2004 roku zbył lokal wL., w którym prowadził sklep z odzieżą. Lokal ten został wynajęty przezA. J.od nowego właściciela. W dniu 9 października 2004 rokuA. J.iD. J. (1)zawarli związek małżeński. Z kolei rozwód uzyskali wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2010 roku, sygn. akt VI RC 966/09.A. J.od lipca 2003 roku prowadziła działalność gospodarczą (sklepy z garniturami wO.), której pomysłodawcą byłD. J. (1). Podjął on w związku z tą działalnością szereg czynności w latach 2004 – 2009. Zawarł też zA. J.umowy zlecenia na okres od 14 listopada 2005 roku do 11 maja 2006 roku. Z kolei od 1 grudnia 2006 roku do 30 września 2007 roku zawarł umowę o pracę zprzedsiębiorstwem (...) s.c.na pełny etat. Decyzją z dnia 19 lutego 2008 roku,(...), wykreślono od 14 lutego 2008 roku z ewidencji działalności gospodarczej wpis działalności(...)(...)J.D.. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2011 roku, sygn. akt IVP 415/10 oddalono powództwoD. J. (1)przeciwkoA. J.o ustalenie, że w okresie od 1 sierpnia 2003 roku do 31 października 2009 roku łączył go z nią stosunek pracy.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że spór w sprawie dotyczył ustalenia podlegania przezD. J. (1)ubezpieczeniom społecznym z tytułu współpracy zA. J.prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, a także kwestii zawieszenia przezD. J. (1)działalności gospodarczej(...)w okresie od 1 sierpnia 2003 roku do 8 października 2004 roku. Następnie powołał się na art. 6 ust. 1, 4, 5 oraz art. 8 ust. 1 i 11 w/w ustawy i podkreślił, że z art. 8 ust. 11 wynikają trzy warunki, których spełnienie powoduje uznanie osoby fizycznej za osobę współpracującą przy prowadzeniu działalności: musi być ona małżonkiem osoby prowadzącej działalność, pozostawać z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, a także współpracować przy tej działalności.
Zdaniem Sądu Okręgowego, analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wykazała, żeD. J. (1)prowadził zA. J.gospodarstwo domowe w okresie od 9 października 2004 roku do 13 kwietnia 2009 roku oraz współpracował z nią w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. W tym okresie istniały również inne tytułu ubezpieczeń, którym podlegał odwołujący. Z kolei od 9 października 2004 roku do 30 listopada 2006 roku oraz od 1 października 2007 roku do 14 lutego 2008 roku, powstał zbieg trzech podstaw do ubezpieczeń, tj. prowadzonej osobiście pozarolniczej działalności gospodarczej, zawarcia z żoną umowy zlecenia od 14 listopada 2005 roku do 11 maja 2006 roku oraz współpracy z żoną w ramach działalności gospodarczej. Sąd podkreślił, że priorytetowe znaczenie miał tytuł, który powstał najwcześniej, chyba że ubezpieczony dokonał innego wyboru (art. 9 ust. 2a w/w ustawy i art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5 wspomnianej ustawy).
Sąd wskazał, że z faktu zarejestrowania przez odwołującego działalności gospodarczej wynikało domniemanie jej prowadzenia w okresach: od 1 sierpnia 2003 roku do 8 października 2004 roku, od 9 października 2004 roku do 30 listopada 2006 roku, jak i od 1 października 2007 roku do 14 lutego 2008 roku. Skarżący nie obalił tego domniemania w sprawie. Prowadził zatem własną działalność gospodarczą. Mógł jednak ją łączyć ze współpracą z odwołującą, gdyż dotyczyła ona jednej branży.
Apelację od powyższego wyroku wniosłaA. J.. Zaskarżając orzeczenie w punkcie I i II, zarzuciła mu:

1
naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 233 § 1 k.p.c.poprzez dowolną, jednostronną i powierzchowną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności po przez uznanie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do stwierdzenia, że od dnia 15 lutego 2008r. do dnia 13 lutego 2009r.D. J. (1)iA. J.pozostawali we wspólnym gospodarstwie domowym, a także przez uznanie, że w tym okresieD. J. (1)świadczył taką pomocA. J., która uzasadniała odprowadzanie za niego składek na ubezpieczenie, podczas gdy prawidłowe ustalenia powinny prowadzić do wniosku, że w/w okresieA. J.nie pozostawała we wspólnym gospodarstwie domowym zD. J. (1), a ponadto, że jego działania w tym zakresie były nakierowanie na wyrządzenie jej szkody finansowej,

2
sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z treścią materiału dowodowego, polegająca na przyjęciu, żeD. J. (1)podlegał obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, wypadkowemu u płatnika składekA. J.jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą - w okresie od 15 lutego 2008r. do dnia 13 kwietnia 2009 r., podczas gdy prawidłowa analiza całego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iżD. J. (1)nie podlegał ubezpieczeniu, jako osoba współpracująca zA. J..

Apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, żeD. J. (1)nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu u płatnika składekA. J.jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą oraz zasądzenie kosztów procesu.
Apelację wniósł równieżD. J. (1). Zaskarżając wyrok w punkcie II, wniósł o:
1. jego zmianę poprzez uznanie:
- odnośnie decyzji nr(...)z dnia 30 marca 2012r., że odwołujący: w okresie od 1 sierpnia 2003r. do 8 października 2004r. nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego z uwagi na zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej oraz że w okresie od dnia 9 października 2004r. do dnia 14 lutego 2008r. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą,
- odnośnie decyzji nr(...)z dnia 15 marca 2012r., że był osobą współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą w okresach wskazanych w decyzji i w związku w tym podlegał obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego w w/w tytułu, ewentualnie:
2. uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzających decyzji organu rentowego oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym dnia 3 grudnia 2013r.D. J. (1)oświadczył, że cofa apelację w niniejszej sprawie (k. 268v).

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
ApelacjaA. J.nie jest zasadna, zaś postępowanie apelacyjne wywołane wniesieniem apelacji przezD. J. (1)wobec jej cofnięcia podlega umorzeniu.
Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz przez ich pryzmat wywiódł trafne wnioski w sprawie. Sąd Apelacyjny w pełni aprobuje stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Na wstępie należy podkreślić, że zakres rozpoznania i orzeczenia (przedmiot sporu) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznaczony jest w pierwszej kolejności przedmiotem decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych, a w drugiej przedmiotem postępowania sądowego determinowanego zakresem odwołania od tejże decyzji (wyrok SN z 1.09.2010r., IIIUK 15/10, LEX nr 667499, post. SN z 20.01.2010 r., IIUZ 49/09, LEX nr: 583831). Sąd drugiej instancji, oprócz powyższych zasad, musi uwzględnić przepisart. 378 § 1 k.p.c., wskazujący na konieczność rozpoznania sprawy w granicach apelacji.
Z uwagi na cofnięcie apelacji przezD. J. (1), granice postępowania drugoinstancyjnego wyznaczała apelacjaA. J.i jej odwołanie od decyzji nr(...)z dnia 30 marca 2012r., w którym kwestionowała ustalenia ZUS w zakresie podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemuD. J. (1)od 15 lutego 2008 roku do 10 października 2009 roku z tytułu współpracy przy prowadzeniu przez nią pozarolniczej działalność gospodarczej. Sąd Okręgowy prawidłowo zmodyfikował ten okres, ostatecznie przyjmując go: od 15 lutego 2008 roku do 13 kwietnia 2009 roku. Nie naruszył przy tym zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa wart. 233 § 1 k.p.c.
Jak wskazuje judykatura, Sąd jest zobligowany uwzględnić wszystkie dowody przeprowadzone w postępowaniu, jak też uwzględnić wszelkie okoliczności towarzyszące ich przeprowadzaniu (wyrok SN z dnia 11 lipca 2002r. IV CKN 1218/00). Granice swobodnej oceny dowodów winny być wyznaczone wymogami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia. W myśl powyższych dyrektyw Sąd pierwszej instancji rozważa w sposób racjonalny i wszechstronny materiał dowodowy, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych, a wiążąc ich moc i wiarygodność odnosi do pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (wyrok SN z dnia 10 czerwca 1999r. w sprawie II UK 685/98). Stąd o naruszeniuart. 233 § 1 k.p.c.można mówić w sytuacji wykazania Sądowi pierwszej instancji uchybienia podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych dowodów, tj. regułom logicznego rozumowania, zasadom doświadczenia życiowego i właściwego kojarzenia faktów. Apelująca nie wykazała aby Sąd pierwszej instancji rozstrzygając niniejszą sprawę, naruszył powyższe reguły.
Zgodnie z art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1988 r. o systemie ubezpieczeń społecznych obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9 tej ustawy, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Według art. 8 ust. 2 w/w ustawy jeżeli pracownik, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, wskazane w ust. 11 - dla celów ubezpieczeń społecznych – jest traktowany jako osoba współpracująca. Jak wskazuje art. 8 ust. 11 w/w ustawy za osobę współpracującą z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz zleceniobiorcami, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5, uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności lub wykonywaniu umowy agencyjnej lub umowy zlecenia; nie dotyczy to osób. Nie dotyczy to osób, z którymi została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego.
Należy za Sądem Najwyższym powtórzyć, że wyłączenia z pracowniczego ubezpieczenia społecznego, na podstawie art. 8 ust. 2 w/w ustawy, osoby współpracującej przy prowadzeniu działalności gospodarczej, nie warunkuje oparcie wspólnego gospodarstwa domowego tylko na ścisłej (pełnej) więzi ekonomicznej (budżetowej) oraz na zaangażowaniu we współpracy równemu co najmniej prowadzeniu takiej działalności (wyrok SN z dnia 4 marca 2008r., IIIUK 65/2007, LexPolonica nr 1934041).
Przechodząc do rozważań w przedmiocie przesłanki prowadzenia wspólnego prowadzenia gospodarstwa rolnego, należało wskazać że z reguły punktem odniesienia przy takiej kwalifikacji jest gospodarstwo osoby prowadzącej działalność gospodarczą, z którym związana jest osoba współpracująca. Wówczas należy badać, czy wspólny jest budżet domowy oraz koszty prowadzenia jednego gospodarstwa domowego dla prowadzącego działalność gospodarczą i dla osoby współpracującej. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 marca 2008 r. (IIIUK 65/07, LEX: 459314).
W niniejszej sprawie należało przyjąć, że w spornym okresieA. J.nie prowadziła własnego gospodarstwa domowego, odrębnego odgospodarstwa (...). Małżonkowie zamieszkiwali bowiem wspólnie do 13 kwietnia 2009r., tj. do Świat Wielkanocnych, po którychD. J. (1)wyprowadził się z ich mieszkania. W trakcie małżeństwa kupiła ona wprawdzie - jak podała (k. 26v) - jesienią 2006r. mieszkanie naul. (...)wO., jednak nie przeprowadziła się do niego. Stąd nie można w okolicznościach niniejszej sprawy przyjąć, iż małżonkowie pozostawali w odrębnych gospodarstwach domowych. Z zeznań świadków wynikało, że zachowywali się oni jak małżeństwo, pomimo tego, że często kłócili się. Mniejsze znaczenie miał tu fakt, żeD. J. (1)czasem nocował poza domem, a ich małżeństwo nie układało się pomyślnie i w końcu zakończyło się rozwodem, orzeczonym przez Sąd Okręgowy w Olsztynie dnia 23 czerwca 2010r. (VI RC 966/09). Jednakże odwołująca przed Sądem Okręgowym podała, że jeszcze w trakcie sprawy rozwodowej widziała szansę na ratowanie małżeństwa. Jeździła z mężem wówczas do ośrodka wS., gdzie miał on przejść leczenie, za które miała ona zapłacić (k. 27). Nieistotna była również okoliczność, że zawarli oni umowę o rozdzielności majątkowej. Wiążące było bowiem jedynie to, że faktyczne ich relacje były charakterystyczne dla prowadzenia wspólnego gospodarstwa rolnego.
Sąd Okręgowy prawidłowo również ustalił, że w okresie od 15 lutego 2008r. do 13 kwietnia 2009r.D. J. (1)współpracował z żonąA. J.przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie musiał przy tym czynić tego systematycznie i stale. W w/w orzeczeniu z dnia 4 marca 2008r. Sąd Najwyższy także stwierdził, że od osoby współpracującej nie wymaga się bowiem aż takiego zaangażowania i dyspozycji, jak od osoby prowadzącej działalność gospodarczą.
A. J.podała, że rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w 2003r. (sprzedaż garniturów męskich). Potwierdza to wyciąg z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (k. 130 akt ZUS), z którego wynika, że działalność tę zarejestrowała 15 lipca 2033r. pod nazwą(...). Wskazała, że pomagał jej w tym mążD. J. (1)tylko przez pierwsze trzy lata. Jednakże świadkowie iD. J. (1)spójnie, logicznie i rzeczowo wskazali, że czynił on to również później, tj. w spornym okresie od 15 lutego 2008r. do 13 kwietnia 2009r.
ŚwiadkowieP. B.(k. 87),A. B.(k. 88v),J. S. (1)(k. 90v),R. N.(k. 91v) orazW. S. (1)(k. 92) podali, że w sklepie z odzieżą męską(...)przyul. (...)wO.obsługiwał ich właśnieD. J. (1). Z kolei z zeznań pracownikówsklepu (...)(pracowała w latach 2005-2009),J. M. (1)(2008-2010) iJ. W.(w 2009r.),P. J.(2008 – 2010),M. H.(pracownicy sklepu wL.) iT. T.(krawcowej w sklepie) wynikało, że małżonkowie prowadzili interes wspólnie.D. J. (1)pomagał żonie m.in. w obsłudze klientówsklepów (...)przyul. (...)wO., jeździł po towar i w różny sposób reklamował jej działalność.J. M. (2)zeznał, żeD. J. (1)zajmował się obsługa klientów, udzielał im rabatów, przedstawiał pomysły dotyczące reklamy (plakat), przywoził garnitury ze szwalni wP., wydawał pracownikom polecenia. Jeździł w interesach do Turcji i do miejscowościB.. ŚwiadekD. K.wprawdzie zeznała, żeD. J. (1)przy niej nigdy nie obsługiwał klientów w sklepie, to również przyznała, ze wykonywał inne obowiązki związane z jego prowadzeniem, tj.: jeździł po towar do(...).J. S. (2)podała, że toD. J. (1)przyuczał ją do pracy i prawie codziennie był w sklepie. Zajmował się sprzedażą, zamówieniami, kontaktami z kontrahentami, udzielał rabatów klientom.P. J.podał, że pomiędzy małżonkami istniał podział obowiązków, tj.A. J.odpowiadała za sprawy biurowe, aD. J. (1)za reklamę i marketing, kontakty z kontrahentami, zaopatrzenie, codzienną obsługę klientów, wydawanie poleceń pracownikom i udział w targach ślubnych (k. 150).H. T.stwierdziła, że toD. J. (1)zlecał jej przeróbki krawieckie garniturów ze sklepu.J. S. (1)iM. P.(k. 90v, 91), będące przedstawicielkami firm reklamowych zeznały, żeD. J. (1)również zawierał z nimi umowy sprzedaży reklamy salonu mody męskiej(...). ŚwiadekM. R.(k. 91) podała, że współpracowała z odwołującym, a tym samym zfirmą (...)co roku przy organizacji targów mody ślubnej. Z koleiJ. W.(k. 91-91v) przedstawiciel handlowy tej firmy, zeznał, że wszystkie sprawy załatwiał zD. J. (1). Jeździł z nim również po towar.W. S. (2)często pomagał w drobnych pracach remontowych w sklepie, podał, że jak przychodził to odwołujący zawsze tam był i słuchał poleceńA. J..
Wbrew twierdzeniom apelującej, miała ona potrzebę współpracy zD. J. (1). Prowadziła bowiem działalności gospodarczą w branży odzieży męskiej, w którejD. J. (1)miał duże doświadczenie (k. zaświadczenia o wpisie jego działalności gospodarczej na k. 7 – 13 akt ZUS) i doskonałą orientację.
Materiał dowodowy wykazał, że pomocD. J. (2)w spornym okresie była stałym, istotnym wkładem w prowadzeniu działalności gospodarczej przezA. J.. Nie podważała tego okoliczność przyznana przez świadków i podnoszona w apelacji, że odwołujący oprócz tego, że pomagał żonie to jednocześnie jej szkodził pobierając pieniądze z kasy sklepu, bez jej zgody.
Reasumując, Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że w okresie od 15 lutego 2008r. do 13 kwietnia 2009r.D. J. (1)współpracował z żonąA. J., z którą jednocześnie pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym. Spełnił zatem kryteria, o których mowa w art. 8 ust. 11 w/w ustawy. Stąd powinien być traktowany, zgodnie z art. 8 ust. 2 w/w ustawy, jako osoba współpracująca i podlegać w w/w okresie ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu z tego tytułu.
Mając na uwadze powyższe na mocyart. 385 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.
Poza tym umorzyć należało postępowanie wywołane wniesieniem apelacji przezD. J. (1), z uwagi na cofnięcie przez niego środka zaskarżenia.
Zgodne zart. 391 § 2 k.p.c.w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Cofnięcie apelacji stanowi wyraz rezygnacji strony z poszukiwania ochrony własnego roszczenia w ramach postępowania apelacyjnego i zwykle nie podlega kontroli sądu (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29.05.2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. - wkł. 2000/10/37 i wyrok SA we Wrocławiu z dnia 1.03. 2012 r., III AUa 1795/11, LEX nr 1130403). Jednakże w postepowaniu z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, jak wynika zart. 469 k.p.c., Sąd może uznać cofnięcie środka odwoławczego za niedopuszczalne, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego.
Na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym dnia 3 grudnia 2013r.D. J. (1)oświadczył, że cofa apelację w niniejszej sprawie (k. 268v).
Mając na uwadze treść apelacji, należało przyjąć, że jej cofniecie przezD. J. (1)nie pogorszy jego sytuacji prawnej i nie spowoduje naruszenia jego interesu. Konsekwencją oświadczenia odwołującego jest zbędność wyrokowania w przedmiocie jego apelacji, co uzasadnia umorzenie postępowania w tym zakresie, na podstawieart. 391 § 2 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd Apelacyjny orzekł, na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. z§12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. z 2002 r., nr 163 poz. 1349 ze zm.).