Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 338/13
Data wyroku: 2013-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kosecka-Sobczak, Natalia Burandt, Irena Linkiewicz
Słowa kluczowe: Fałszerstwo (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 270§ 2 akk

Sygn. akt VI Ka 338/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Irena Linkiewicz (spr.)

Sędziowie:

SO Elżbieta Kosecka - Sobczak
SO Natalia Burandt

Protokolant :

stażysta Kinga Opałka

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Krzysztofa Piwowarczyka
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r.,
sprawyJ. B. (1)
oskarżonej zart. 270 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu
z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 439/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uznaje iż czyn przypisany oskarżonej w pkt. I stanowi wypadek mniejszej wagi określony wart. 270 § 2a kki za podstawę wymiaru orzeczonej kary przyjmujeart. 270 § 2a kkw zw. zart. 33 § 1 i § 3 kk;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. G.kwotę 516,60 zł brutto z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejJ. B. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VI Ka 338/13

UZASADNIENIE
J. B. (1)została oskarżona o to ,że w dniu 03 czerwca 2011 r. wN.dokonała podrobienia podpisu o treści(...)na wniosku o pożyczkę,umowie pożyczki nr (...)zawartej z(...) S.A.z/s wW., w celu użycia ich za autentyczne , tj. o czyn zart.270§1 kk.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 25 czerwca 2013 r., w sprawie sygn. akt II K 439/13 uznano oskarżonąJ. B. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej oskarżeniem czynu , to jest występku zart.270§1 kki za to na mocyart.270§1 kkw zw. zart.33§1i3kkskazano ją na karę 20 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł.
Na mocyart. 44§1 kkorzeczono przepadek dowodów rzeczowych w postaci oryginału umowy o świadczeniu usług przez przedstawiciela, oryginału rozwiązania umowy i oryginału oświadczenia z dnia 05 września 2012 r. na nazwiskoJ. B. (2), wpisanych do księgi dowodów rzeczowych pod poz. Drz 656 -659/13 i przechowywanych na karcie 47 akt.
Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej przez ustanowionego obrońcę z urzędu oraz kosztów sądowych od ponoszenia których zwolniono w całości oskarżoną.

Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Elblągu zaskarżając punktu I wyroku w części przyjętej w nim kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonejJ. B. (1)czynu na korzyść wymienionej.
Prokurator Rejonowy wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku –art. 335§1 kpkw zw. zart. 343§6 kpkpoprzez wydanie na posiedzeniu wyroku odbiegającego od treści wniosku prokuratora , zaaprobowanego przez oskarżoną , a polegającą na uznaniu, iż zarzucany oskarżonej czyn wyczerpał znamiona czynu zart. 270§1 kk, zamiast przyjęcia , iż czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi określony wart. 270§2a kkjaki został wskazany we wniosku prokuratora.
Podnosząc niniejszy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I poprzez uznanie ,iż przypisanyJ. B. (1)czyn wypełnił znamiona czynu zart.270§2a kkzgodnie z treścią wniosku prokuratora złożonego w trybieart. 335§1 kpki wymierzenie na jego podstawie kary zawnioskowanej w akcie oskarżenia w wysokości 20 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. i przepadek dowodów rzeczowych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja Prokuratora Rejonowego w Elblągu jako zasadna zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy , że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie w trybieart. 335 kpkujawniając materiał dowodowy pozwalający na merytoryczne rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy. Poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne stanowiące o popełnieniu przez oskarżonąJ. B. (3)zarzucanego jej czynu nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów.
Jednakże w zupełności należy uznać zasadność zarzutu podniesionego przez Prokuratora Rejonowego w wywiedzionej apelacji ,że orzeczenie zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego , to jestart. 343§6 kpkw zw. zart.335§1 kpk.
Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy , oskarżonaJ. B. (1)przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu oraz złożyła wniosek o wyrażenie zgody na dobrowolne poddanie się karze w trybieart. 335§1 kpk. Prokurator Rejonowy zaproponował wymierzenie oskarżonej kary grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł. , przy uznaniu że czyn zarzucany oskarżonej stanowi wypadek mniejszej wagi określony wart. 270§2a kk. OskarżonaJ. B. (1), w złożonym oświadczeniu , zapoznana z treściąart. 335 kpk, przychyliła się do niniejszego wniosku.
Zgodnie z uzgodnieniami poczynionymi pomiędzy Prokuratorem, a oskarżonąJ. B. (1), Prokurator Rejonowy w Elblągu w skierowanym do Sądu akcie oskarżenia wniósł o skazanie oskarżonej za popełnienie zarzucanego jej przestępstwa bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie kary -przy przyjęciu, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi zart. 270§2a kk, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 zł. oraz orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych.
Sąd Rejonowy na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na podstawieart. 343§4 kpkprzychylił się do wniosku Prokuratora Rejonowego. W wyroku wydanym w trybieart. 335§1 kpkw punkcie pierwszym , Sąd Rejonowy uznał oskarżonąJ. B. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej oskarżeniem czynu , to jest występku zart. 270§1 kki za to na mocyart. 270§1 kkw zw. zart. 33§1i §3 kkskazał ją na karę 20 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł w przedmiocie dowodów rzeczowych.
Jak wynika z treści przywołanych w apelacji orzeczeń Sądu Najwyższego , Sąd Rejonowy nie może samodzielnie dokonać zmian w treści wniosku złożonego na podstawieart. 335§1 kpkbowiem stanowi to naruszenie warunków ugody zawartej pomiędzy Prokuratorem a , w tym przypadku oskarżoną.
Z powołanego w apelacji wyroku Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2012 r., III KK 376/11 bezsprzecznie wynika ,że w razie skazania bez przeprowadzenia rozprawy na posiedzeniu, Sąd zobowiązany jest uwzględnić wszystkie elementy porozumienia procesowego zawartego w toku postępowania przygotowawczego przez prokuratora i „ podejrzanego”, ewentualnie zmodyfikowanego w toku posiedzenia o ile w ocenie sądu , nie pozostaje to w sprzeczności z prawem procesowym i materialnym.
Bardzo trafnie Prokurator Rejonowy w Elblągu , dla poparcia stawianego w apelacji zarzutu przytoczył także treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2011 r., V KK 382/10 stanowiącego ,że potrzeba dokonania jakichkolwiek zmian, niezależnie od tego , czy na korzyść czy na niekorzyść oskarżonego , wymaga dokonania modyfikacji z udziałem stron bądź skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych.
Zważywszy na rozległe i jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego dotycząceart. 335 kpkjak równieżart. 387 kpkza nieuzasadnione należy poczytać stanowisko Sądu I instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ,a stwierdzające ,że „ wydanie wyroku w trybieart. 335 kpkw odniesieniu do czynu zarzucanego skazującego na proponowaną karę mieści się w granicach zakreślonych wnioskiem w takiej części, w jakiej jest on dla Sądu wiążący.

Zatem mając na względzie powyższe rozważania , Sąd Okręgowy uznając za zasadną apelację Prokuratora Rejonowego w Elblągu, na podstawieart. 437§1 kpkzmienił zaskarżony wyrok w ten sposób ,iż uznał ,że czyn przypisany oskarżonejJ. B. (1)wpunkcie Istanowi wypadek mniejszej wagi określony wart. 270§2a kki za podstawę wymierzonej kary przyjąłart. 270§2a kkw zw. zart.33§1 i §3 kk.
W pozostałym zakresie , wyrok jako słuszny i zgodny z wnioskiem zamieszczonym w akcie oskarżenia , został utrzymany w mocy.

Na podstawie art.29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1983 r. Prawo o adwokaturze w zw. z§ 14 ust.2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, (Dz. U. Nr 163,poz.1348 ze zm.)zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. G.kwotę 516,60 zł. brutto z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejJ. B. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym

Na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ust.1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49,poz. 223 ze zm.) Sąd Okręgowy uznał za słuszne zwolnienie oskarżonejJ. B. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.