Sąd Rejonowy w Legnicy
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 39/13
Data wyroku: 2013-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Sosa
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 2 k.k.

Sygn. akt: VIII K 39/13
4 Ds 878/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2013 roku
Sąd Rejonowy w Legnicy VIII Wydział Karny
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Paweł Sosa
Protokolant: sekretarz sądowy Izabela Mazan

z udziałem prokuratora Pawła Mazura
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r.
sprawyM. O.
s.K.iI.
ur. (...)wL.

oskarżonego o to, że w dniu 13 listopada 2012r. w miejscowościU., rejonu(...), kierował rowerem po drodze publicznej, będąc w stanie nietrzeźwości, stwierdzonym badaniem z wynikiem 1,27 mg/l i 1,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a § 2 kk,

I
uznaje oskarżonegoM. O.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 178a § 2 kkorazart. 34 § 1 kkiart. 35 § 1 kkorzeka wobec niego karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin miesięcznie;

II
na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów na okres 2 (dwóch) lat;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. D.kwotę 442,80 (czterystu czterdziestu dwóch 80/100) złotych, obejmującej Vat, tytułem udzielonej oskarżonemu, a nie opłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu sądowym;

IV
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty.

__________________________________________________________________________
Sygn. akt VIII K 39/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy poczynił w sprawie następujące ustalenia faktyczne:
W dniu 12.11.2013r. do godz. 24.00 wG.oskarżonyM. O.spożywał wspólnie z kolegą rozcieńczony spirytus, w ilości ok. 0,5 l. Następnego dnia po godz. 6.00, oskarżony odebrał telefon od matki, która przypomniała mu o spotkaniu wL.. Oskarżony wsiadł na rower i z miejsca zamieszkania kolegi udał się w kierunkuL.. WU.został zatrzymany przez patrol Policji.
Podczas czynności kontrolnych kierującego poddano badaniu alkomatem pod kątem stanu trzeźwości. Po badaniu okazało się, że oskarżony prowadził rower w stanie nietrzeźwym. O godz. 07.46 stwierdzono w wydychanym przezeń powietrzu 1,27 mg/l alkoholu, zaś o godz. 8.10 – 1,22 mg/l.
Dowody:
- protokół użycia alkomatu – k. 3,
- wyjaśnienia oskarżonego – k. 7,

M. O.był w przeszłości wielokrotnie karany za podobne występki przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, ostatnio w 2006r. wyrokiem tut. Sądu Rejonowego ws. VII K 874/06.
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonego poddano jednorazowemu badaniu psychiatrycznemu. Na podstawie opinii biegłych, Sąd ustalił, żeM. O.w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu nie miał zniesionej, ani też znacznie ograniczonej zdolności rozpoznania jego znaczenia, jak również pokierowania swoim postępowaniem. Na dzień wyrokowania był osobą uzależnioną od alkoholu.
Dowody:
- karta karna – k. 10-11,
- odpisy wyroków skazujących – k. 12-13, 15-16, 18, 27,
- opinia biegłych psychiatrów – k. 28-29.

Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w głównej mierze w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego. Jednocześnie dowód ten ocenił jako spontaniczny i szczery, a przez to wiarygodny. Dodatkowo uwzględnił dowody z protokołu badania alkomatem, dane o karalności i opinię biegłych psychiatrów.
Przywołane dowody uzasadniają ocenę, że oskarżony zachowaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona występku zart. 178a § 2 kk. Kierując rowerem po spożyciu alkoholu, godził się z tym, że stężenie alkoholu w jego organizmie przekroczy ustawowy próg 0,50 ‰ alkoholu we krwi.

Rozstrzygając o karze Sąd uznał, że kara ograniczenia wolności w wymiarze sześciu miesięcy, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin miesięcznie, będzie karą adekwatną do stopnia winy oskarżonego, jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.
Ustalając wymiar orzeczonej kary Sąd miał na uwadze, że oskarżony alkohol spożywał dzień wcześniej, następnie wypoczywał, a rozpoczynając jazdę przekonany był, że jego organizm wolny był od alkoholu.
Sąd nie stracił z pola widzenia faktu uprzedniej karalności oskarżonego za identyczne występki. Niemniej jednak ostatnie skazanie nastąpiło w 2006r., a więc ponad sześć lat temu. Ów długi, kilkuletni okres jaki minął od poprzednio dokonanych przestępstw, uzasadnia ocenę, że oskarżony nie jest osobą zdemoralizowaną, z premedytacją występującą przeciwko normomprawa o ruchu drogowym. Sąd przyjął argumentację oskarżonego, że stanowiący przedmiot niniejszego postępowania występek, był wynikiem błędnej oceny czasu niezbędnego do wydalenia alkoholu z organizmu, a nie świadomym zlekceważeniem zakazu prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub po użyciu alkoholu.
Ponadto Sąd doszedł do przekonania, że orzekanie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, byłoby zbyt surowym oddziaływaniem na sprawcę.
Odnośnie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i rowerów, Sąd ocenił, że orzeczenie tego rodzaju zakazu było nieodzowne. Oskarżony na moment wyrokowania był osobą uzależnioną od alkoholu. Tego rodzaju choroba dyskwalifikuje go jako kierowcę jakichkolwiek pojazdów w ruchu drogowym. Biorąc dodatkowo pod uwagę stopień stężenia alkoholu w organizmie, Sąd orzekł zakaz na kres dwóch lat. Rozstrzygając o okresie zakazu prowadzenia pojazdów, Sąd miał na względzie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09.12.2005r., którym wyrażony został pogląd, że orzeczony w podobnej sprawie środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat dwóch wobec oskarżonego, u którego stwierdzono znaczny stan nietrzeźwości (1.6 ‰ alkoholu w wydychanym powietrzu) nie sposób określić inaczej jak łagodny (sprawa WA 33/05, OSNwSK 2005/1/2381, LEX 200681).
Sąd, biorąc pod uwagę sytuację majątkową oskarżonego, w tym dochody z prac dorywczych na poziomie 400zł miesięcznie, ocenił, że zachodziły przesłanki do zwolnienia go od kosztów postępowania i opłaty, o czym rozstrzygnął na podstawie przepisówart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.