Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 754/13
Data wyroku: 2013-07-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Nowak, Adam Zarzycki, Wojciech Arczyński

Sygn. akt IX Ka 754/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lipca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Adam Zarzycki
Sędziowie: SO Wojciech Arczyński (spr.)
SO Tomasz Nowak

Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Kraski
po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 roku
sprawyR. G.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.w zw. zart. 178a § 4 k.k.iart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 18 lutego 2013 roku sygn. akt XII K 812/12

I
zaskarżony wyrok co do opisu przypisanegoR. G.czynu zmienia w całości w ten sposób, że: tegożR. G.uznaje za winnego tego, że w dniu 4 września 2011 roku wG.gm.P., będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokami Sądu Rejonowego w Kielcach o sygnaturach XII K 1756/06, XII K 13/07 i XII K 263/08 za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, prowadził samochód markiR. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości na poziomie 1,01 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i nie stosował się do orzeczonego wobec niego wyrokami Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2007 roku sygn. XII K 13/07 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, oraz z dnia 21 lutego 2008 rokuw sprawie XII K 263/08 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 lat;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza odR. G.na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych za II instancję kwotę 200 (dwieście) złotych.

Sygn. akt IX Ka 754/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 18 lutego 2013 roku sygn. akt XII K 812/12 uznał oskarżonegoR. G.winnym tego, że w dniu 4 września 2011 rokuwG.gm.P.będąc wcześniej prawomocnie skazanym na mocy wyroków Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt XII K 1756/06 i XII K 13/07 za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości prowadził samochód markiR. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości i mając 1,01 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując się do orzeczonego wobec niego wyrokami Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2007roku w sprawie XII K 13/07 środka karnego w postaci zakazu prowadzeni wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz z dnia 21 lutego 2008 roku w sprawie XII K 263/08 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 lat i kwalifikując ten czyn jako występekzart. 178 a § 4 kkna mocy tegoż przepisu wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzekł wobecR. G.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 9 lat; na podstawieart. 49 § 2 kkzasądził odR. G.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 1.000 zł; zasądził odR. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Apelację od tego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania mających wpływ na jego treść, tj.art. 7 kpk, polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów czynionejz uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, poprzez uznanie za w pełni niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoR. G.oraz świadkaE. P. (1), który przyznał się do kierowania pojazdem w dniu 4 września 2011r. wG., a także poprzez uznanie za w pełni wiarygodne zeznania świadkaW. K.pomimo zachodzącychw nich sprzeczności;

Co w konsekwencji doprowadziło do:

2
błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, że oskarżony dokonał zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadkaE. P. (1)nie pozwala na przypisanie mu popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu – co miało wpływ na treść orzeczenia;

Ponadto z daleko idącej ostrożności procesowej na wypadek, gdyby Sąd Okręgowy nie podzielił powyższego zarzutu, dodatkowo na podstawieart. 427 § 1 – 2 kpkorazart. 438 pkt 4zarzucił:

3
rażącą surowość orzeczonej wobec oskarżonego kary, w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, w której ze względu na stopień społecznej szkodliwości czynu, występujący po stronie oskarżonego szczególnie uzasadniony wypadek, jak i cele kary jakie powinna osiągnąć w stosunku do osoby oskarżonego, wystarczającym było wymierzenie kary o charakterze wolnościowym.

Podnosząc te zarzuty skarżąc wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieR. G.od popełnienia zarzucanego mu czynu albo o uchylenie tegoż wyrokui przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Apelację wywiódł także Prokurator RejonowyK.– Zachód zarzucając:
obrazę przepisów postępowania mogąca mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a toart. 413 § 2 pkt 1 kpkpoprzez pominięcie w wydanym wyroku – dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu i wskazanie przez Sąd I instancji, żeR. G.–w ramach zarzucanego czynu uznany został za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, ustalając, że nie stosował się do orzeczonych wobec niego wyrokami SąduR.K.środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, podczas gdy prawidłowy opis czynu powinien zawierać wszystkie znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 kk
i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie i dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu wyczerpującego znamionaart. 178a § 4 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna.
Sąd Okręgowy uchylającym wyrokiem z dnia 12 lipca 2012 roku uprzedni wyrok Sądu Rejonowego zalecił temu Sądowi przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przeprowadzenie szeregu opisanych w uzasadnieniu wyroku czynności zmierzających do zobiektywizowania spostrzeżeń świadkaW. K., którego zeznania są kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy.

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje na bezsporność następujących okoliczności a to, że:

1
oskarżonyR. G.w czasie objętego zaskarżonym wyrokiem zdarzenia byłw stanie nietrzeźwości, oraz iż w tymże czasie miał on orzeczony w innej sprawie zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

2
oskarżonyR. G.i świadekM. S.w czasie opisywanego zdarzenia znajdowali się we wnętrzu samochoduR. (...)będącego własnościąE. P. (2);

3
kierowca samochoduR. (...)podjął tym samochodem ucieczkę na widok funkcjonariuszy policji, i że podczas tej ucieczki samochodem zatrzymał się tylko raz i to w miejscu, w którymW. K.zablokował mu drogę własnym samochodem.

Dodać przy tym należy, że obrona oskarżonego od początku polegała na twierdzeniu, iż kierujący samochodem w czasie objętego wyrokiem zdarzenia był jego właścicielE. P. (2), który uciekł z samochodu przed zatrzymaniem go przez świadkaW. K..

Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd Rejonowy przebieg będącego przedmiotem osądu zdarzenia i rolę jaką w nim odegrali poszczególni jego uczestnicy, w tym w szczególności oskarżony ustalił w oparciu o zeznania świadkaW. A.N., a w zakresie dotyczącym ustalenia osoby kierującej samochodem odmówił wiarygodności zeznaniom świadkówM. S.iE. P. (2), jak również wyjaśnieniom oskarżonegoR. G.. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zeznań wymienionych świadków i wyjaśnień oskarżonego poprzedzona została ich dokładnym przesłuchaniem, dokonanym zarówno na rozprawach, jak i podczas przeprowadzonego eksperymentu procesowego na miejscu objętego wyrokiem zdarzenia. Dokonując tych czynności Sąd Rejonowy w pełni zrealizował cytowane wyżej wytyczne Sądu Okręgowego.

Sąd Rejonowy dokonując oceny zeznań świadkówM. S.iE. P. (2),a także wyjaśnień oskarżonego, trafnie zauważył szereg zawartych w nich i pomiędzy nimi sprzeczności i nieścisłości omawiając je szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Skarżąca w omawianej apelacji istnienia tych cech w zeznaniach cytowanych wyżej świadków i wyjaśnieniach oskarżonego nie kwestionuje opierając twierdzenia apelacji na założeniu prawdziwości twierdzeń o prowadzeniu samochodu przez świadkaE. P. (2)oraz wynikających jej zdaniem z zeznań świadkaW. K., wątpliwości co do okoliczności wykluczających obecność w samochodzie świadkaE. P. (2).
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się w dokonanej przez Sąd Rejonowy ocenie zeznań świadkaW. K.naruszenia zasad zawartych wart. 7 kpkpodzielającym pogląd, iż rozbieżności w zeznaniach tego świadka, zostały prze niego samego wyjaśnione, a ich ocena została dokonana w sposób przekonywujący. Konsekwencją prawidłowości uznania zeznań świadkaW. K.za podstawę dokonanych przez Sąd Rejonowy ustaleń jest prawidłowość ustalenia osoby oskarżonego jako kierowcy samochoduR. (...)w rezultacie jego winę.

Nie budzi żadnych wątpliwości prawidłowość dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny prawnej czynu oskarżonego, jako czynu spełniającego znamiona występku zart. 178 § 4 kk– a argumentów zawartych w tej mierze w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie ma potrzeby powtarzać.

Zawarty w omawianej apelacji zarzut o rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania jest bezzasadny. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku szczegółowo i w sposób zgodniez ustawowymi dyrektywami wymiaru kary, wskazał okoliczności, które uwzględnił przy wymierzeniu kary podkreślając w braku okoliczności pozwalających zawiesić warunkowo tą karę. Okoliczności tych nie wskazuje również skarżąca, te zaś które zawarte zostaływ apelacji mogą mieć znaczenie w procesie wykonywania kary.

Sąd Okręgowy uznał za zasadny zarzut zawarty w apelacji prokuratora. Samo zawarte w zaskarżonym wyroku sformułowanie opisu czynu przypisanego ostatecznie oskarżonemu może nie być w pełni zrozumiałe. Zawarta w uzasadnieniu apelacji propozycja zmiany opisu tego czynu jest zasadna i Sąd Okręgowy uwzględnił je w całości.

Z tych przyczyn na zasadzieart. 437 § 1 kpkSąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku,o kosztach sądowych za II instancję orzekając w oparciu oart. 626 § 1 i art. 627 kpk. a także przepisart. 2ustp. 1pkt 9 i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych.

SSO Wojciech Arczyński  SSO Adam Zarzycki  SSO Tomasz Nowak