Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 119/13
Data wyroku: 2013-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 57 ust. z dn. 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz. U. z 2009r., nr 153, poz. 1227 ze zm.).
Teza: Stwierdzenie całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy stanowi jedną z przesłanek niezbędnych do nabycia renty socjalnej.

Sygn. akt.

VI U 119/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

9 września 2013r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

na rozprawie w składzie:

Przewodniczący:

SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz

Protokolant:

st. sekr. sądowy Agnieszka Kozłowska

po rozpoznaniu w dniu

9 września 2013r.

w Bydgoszczy

odwołania

D. E.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

z dnia

13 grudnia 2012 r.

Nr

(...)

w sprawie

D. E.

przeciwko:

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

o rentę

1/Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.z dnia 13 grudnia 2012r. nr(...)i przyznaje ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 grudnia 2012r. do 30 listopada 2015r.,
2/ stwierdza , że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji .

Sygn. akt VIU 119/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 grudnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 11.12.2013 r., odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła ubezpieczona wnosząc o przyznanie jej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Ubezpieczona podniosła, że stan jej zdrowia nie uległ poprawie i w dalszym ciągu uniemożliwia jej podjęcie zatrudnienia.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w decyzji.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W myśl art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
UbezpieczonaD. E.była uprawniona do renty z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy do dnia 30 grudnia 2012 r. W wyniku rozpoznania kolejnego wniosku o rentę Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 11.12.2012 r. stwierdziła, że badana nie jest niezdolna do pracy.

okoliczności bezsporne

W celu zweryfikowania ustaleń dokonanych przez organ rentowy Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych z dziedziny pulmonologii, psychiatrii, psychologii i chorób wewnętrznych.
Biegli po zapoznaniu z dokumentacja medyczną, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania, rozpoznali u ubezpieczonej następujące schorzenia:

1
astmę oskrzelową postać umiarkowaną, trudną do kontrolowania lekami z częstymi wskazaniami do sterydoterapii systemowej – z upośledzeniem wentylacji płuc

2
zaburzenia typu dystymii

3
obserwacja w kierunku mukowsicydozy

4
przewlekłe nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka

W dalszej części orzeczenia biegli stwierdzili, że badana jest nadal częściowo niezdolna do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji na okres - od poprzednio zakończonej niezdolności tj. od 01.12.2012r. do 30. 11. 2015r. r. Przyczyna stwierdzonej niezdolności jest astma oskrzelowa upośledzeniem wentylacji płuc - trudna do kontrolowania i wymagająca stałego systematycznego leczenia w tym stosowania sterydoterapii układowej oraz choroba żołądka przebiegająca ze znacznymi dolegliwościami gastrycznymi. Występują także u ubezpieczonej zaburzenia nastroju i funkcjo poznawczych. W porównaniu z poprzednim badaniem mimo systematycznego leczenia, nie nastąpiła poprawa w stanie zdrowia ubezpieczonej. Biegli nie zgodzili się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS.
dowód:opinia biegłych sądowych lekarzy z dnia 14.03.2010 r. (k. 14-15 akt)

Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii biegłych wskazując w nich, że astma oskrzelowa jest chorobą o dużej zmienności parametrów w ciągu doby. Pojedyncze badanie spirometryczne nie jest dowodem obiektywnym na występowanie długotrwałej niezdolności do pracy . Zarzucono też, że nie dokonano dostatecznej obiektywizacji objawów, w tym także dotyczących choroby gastrologicznej. Również konieczność leczenia wPZPnie jest zdaniem organu rentowego, podstawą do orzeczenia niezdolności do pracy.(vide k. 24 akt)
W opinii uzupełniającej biegli podtrzymali swoje stanowisko wskazując, iż ubezpieczona choruje na astmę od 10 roku życia była wielokrotnie leczona szpitalnie. W badaniu spirometrycznym z dnia 9.0.2013 r. stwierdzono zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego dużego stopnia. Jednocześnie stosowane leczenie sterydami powoduje zapalenie błony śluzowej żołądka . Także stan psychiczny nie uległ poprawie. Powyższe objawy kwalifikują badaną do orzeczenia częściowej niezdolności do pracy.
dowód:opinia uzupełniająca (k. 28 akt)
Organ rentowy wniósł także zastrzeżenia do opinii uzupełniającej wskazując w nich, że opinia biegłych nie została oparta na dowodach obiektywnych i dlatego nie powinna zostać uwzględniona jako dowód w sprawie. (vide k. 31 akt)

Sąd nie uwzględnił zastrzeżeń organu rentowego, podzielił natomiast wnioski zawarte w opinii biegłych. Nie budzi wątpliwości, iż ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy wymaga z reguły wiadomości specjalnych. Jednakże ostateczna ocena, czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy musi uwzględniać także inne elementy, w tym zwłaszcza poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Ocena taka ma charakter prawny i może jej dokonać wyłącznie sąd, a nie biegły. Zastrzeżenia pozwanego Zakładu podnoszone w sprawie stanowiły w zasadzie wyłącznie nietrafną polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłych sądowych. Wbrew temu stanowisku opinia oparta jest na dowodach obiektywnych, w tym zwłaszcza wysokospecjalistycznym badaniu spirometrycznym, które jednoznacznie potwierdza zaburzenia wentylacji płuc typu obturacyjnego dużego stopnia.
Sąd podzielił w całości opinię biegłych sądowych specjalistów. Opinia , a zwłaszcza opis poszczególnych badań zawartych w protokole jest bardzo szczegółowy i wyczerpujący, a wnioski oparte na badaniach logiczne i zgodne z zakresami fachowej wiedzy medycznej. Biegli lekarze sądowi są doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadają schorzeniom wnioskodawczyni. Opinię wydali po zapoznaniu się z dokumentami leczenia, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania. Wbrew twierdzeniom pozwanego organu, schorzenie pulmonologiczne występujące u ubezpieczonej, uniemożliwiają jej w dalszym ciągu kontynuowanie pracy w zawodzie dotychczas wykonywanym, tj. zawodzie pielęgniarki. Jest to niewątpliwie praca wymagająca pełnej sprawności psychofizycznej. Wynika to z konieczności niesienia pomocy w warunkach stresu oraz nagłych ciężkich wysiłków fizycznych. Przede wszystkim jednak należy podnieć, że ubezpieczona była dotychczas uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a w stanie jej zdrowia nie nastąpiła istotna poprawa mogąca skutkować orzeczeniem o zdolności do podjęcia zatrudnienia.

Mając na względzie powyższą argumentację Sąd uznał, iż ubezpieczona spełnia nadal wszystkie warunki dla przyznania jej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od daty zakończenia poprzedniej niezdolności do dnia 30 listopada 2015 roku.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
Przedmiotem rozstrzygnięcia pozostawało także w niniejszej sprawie, czy organ rentowy w ramach swoich uprawnień i kompetencji poczynił wszystkie możliwe ustalenia faktyczne i wyjaśnił wszystkie okoliczności konieczne do wydania decyzji. W zakresie tym Sąd ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych na etapie postępowania orzeczniczego mógł powziąć wątpliwości co do aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonej ponieważ niezdolność do pracy wiąże się ze schorzeniem o dużej zmienności nasilenia objawów i stosunkowo trudnej do diagnozowania. Z uwagi na powyższe w punkcie 2 wyroku zgodnie z art. 118 ust 1a ustawy emerytalnej stwierdzono, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz