Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 194/13
Data wyroku: 2013-09-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 194/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 września 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik

po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaR. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 17 grudnia 2012 roku nr(...)
w sprawieR. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

1
oddala odwołanie;

2
przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Tarnowie na rzecz radcy prawnegoK. K.Radcy Prawnego wD.kwotę 147,60 zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonemuR. P.z urzędu.

Sygn. akt IV U 194/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 20 września 2013 r.

Decyzją z dnia 17.12.2012 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłR. P.przyznania prawa do rentyz tytułu niezdolności do pracy, ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 29.06.2012 r. uznała, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.

W odwołaniu od tej decyzjiR. P.domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że jego noga po złamaniu kości stopy jest sztywna i opuchnięta, co uniemożliwia mu wykonywanie pracy zarobkowej. Ma ponadto inne schorzenia, w tym przepuklinę rdzeniową kręgosłupa i pozostaje w leczeniu.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowywniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeR. P.,urodzony (...), ma wykształcenie zasadnicze zawodowe o specjalności mechanik maszyn rolniczych. Przez 15 lat pracował jako lakiernik samochodowy, a następnie pakowacz.
Decyzją z dnia 05.07.2012 r.(...) OddziałwT.odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 29.06.2012 r. ustalono, że nie jest on niezdolny do pracy. Decyzja ta nie została zaskarżona przez ubezpieczonego odwołaniem.
W dniu 06.09.2012 r. odwołujący po raz drugi wystąpił do organu rentowegoz wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W orzeczeniu z dnia 08.10.2012 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Na tej podstawie, decyzją z dnia 22.10.2012 r.(...) OddziałwT.odmówił mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Na skutek wniosku ubezpieczonego o przywrócenie terminu na wniesienie sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika, sprawa skierowana została do komisji lekarskiej ZUS, któraw orzeczeniu z dnia 13.12.2012 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez lekarza orzecznika ZUS.
Na tej podstawie, zaskarżoną decyzją z dnia 17.12.2012 r.(...) OddziałwT.odmówiłR. P.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, uchylając jednocześnie decyzję z dnia 22.10.2012 r.
(okoliczności bezsporne)

Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:

U odwołującego zdiagnozowano:

-

przebyte złamanie trzonu kości piętowej lewej,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z nawracającym zespołem bólowym,

przewlekły zespół bólowy kręgosłupa szyjnego.

Odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
U badanego występuje ograniczenie ruchomości w stawie skokowym lewym,tj. zgięcia podeszwowego o 15° i grzbietowego o 10° oraz zniekształcenie obrysów piętyi stawu skokowego lewego. Opiniowany słabo stoi na pięcie lewej, a w chodzeniu nieznacznie utyka na kończynę dolną lewą.
Stwierdzono też u niego napięcie mięśni przykręgosłupowych i ograniczenie ruchomości w kręgosłupie szyjnym, w kręgosłupie lędźwiowo- krzyżowym napięcie mięśni przykręgosłupowych i bolesność przy ucisku na wyrostki ościste.
Na podstawie badania neurologicznego rozpoznano równe odruchy kolanowei skokowe, brak odruchów korzeniowych i objawL.’a obustronnie ujemny.
Schorzenia te powodują dysfunkcję układu ruchu w postaci nieznacznego upośledzenia chodu oraz możliwe dolegliwości stopy lewej przy dłuższym staniu i chodzeniu po znacznych nierównościach. Stopień tych dysfunkcji nie uzasadnia jednak orzeczenia niezdolności do pracy.
Nie stwierdza się pogorszenia stanu zdrowia ubezpieczonego od ostatniego badania.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 07.05.2013 r.- k. 23-25,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych sądowych neurologa, kardiologa i chirurga ortopedy- traumatologa, albowiem opinia ta sporządzona zostaław sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz bardzo szczegółoweji wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występującychu wnioskodawcy jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonego badania, co czyni opinię wewnętrznie spójną, logiczną i kompletną. Opinia w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazuje stan zdrowia odwołującego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzyga kwestię wpływu stwierdzonychu niego schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskiej z dnia 07.05.2013 r. odnośnie brakuu wnioskodawcy niezdolności do pracy.
W piśmie procesowym z dnia 14.08.2013 r. odwołujący zakwestionował wydanąw sprawie opinię, podnosząc, że zdiagnozowane u niego schorzenia i stan nogi, na którą nie może ustać, uniemożliwiają mu pracę stojącą, a tylko taką może wykonywać zgodniez poziomem posiadanych kwalifikacji.
Zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż nie nasuwały wątpliwości zarówno fachowość biegłych, jak i rzetelność przeprowadzonego przez nich badania. Opinia w sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej rozstrzyga kwestię wpływu rozpoznanych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie badania odwołującego, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymiw tym zakresie standardami, oraz analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach organu rentowego, w tym wyników badań specjalistycznych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. W opinii z dnia 07.05.2013 r. biegli wyraźnie wskazali, że badany nie jest niezdolny do pracy. Występujeu niego co prawda ograniczenie ruchomości w stawie skokowym lewym oraz zniekształcenie obrysów pięty i stawu skokowego lewego, co powoduje, że opiniowany słabo stoi na pięcie lewej, a w chodzeniu nieznacznie utyka na kończynę dolną lewą, niemniej schorzenia te tylko w nieznacznym stopniu upośledzają jego chód. Jednocześnie wskazali, że w przypadku odwołującego możliwe są dolegliwości stopy lewej, ale tylko przy dłuższym staniui chodzeniu po znacznych nierównościach. Rozpoznane schorzenia narządu ruchu (zasadnicze w przypadku odwołującego) mogą zatem powodować u niego, ale nie muszą dolegliwości stopy lewej, nie ograniczając jednak zdolności do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Mogą co najwyżej stanowić pewne ograniczenie przy ciężkich pracach wymagających dłuższego stania czy chodzenia po znacznych nierównościach. Takich jednak prac odwołujący w swoim życiu nigdy nie wykonywał. W tym miejscu podkreślić należy, że nie każda choroba powoduje niezdolność do pracy (nawet częściową), a jedynie taka, która niesie ze sobą naruszenie sprawności organizmu w stopniu znacznym, uniemożliwiającym wykonywanie pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje, co wynika z przekonującej opinii biegłych specjalistów neurologa, kardiologa i chirurga ortopedy- traumatologa. Istotne jest również to, że od ostatniego badania u odwołującego nie doszło do pogorszenia stanu zdrowia. Badanie to zaś miało miejsce w dniu 29.06.2012 r., kiedy komisja lekarska ZUS orzekła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Orzeczenie to stanowiło podstawę wydania decyzji z dnia 05.07.2012 r. odmawiającej wnioskodawcy przyznania prawa do renty, od którejw/w się nie odwołał.
Uwzględniając powyższe, na podstawie tej właśnie opinii, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:
Odwołanie od decyzji(...) OddziałwT.z dnia 17.12.2012 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie zart. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl dyspozycji ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.

Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych sądowych z dnia 07.05.2013 r., odwołujący, pomimo stwierdzonych u niego schorzeń w postaci: przebytego złamania trzonu kości piętowej lewej; zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z nawracającym zespołem bólowym oraz przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego, nie jest osobą niezdolną do pracy. Schorzenia narządu ruchu powodują u badanego dysfunkcję tego układu w postaci nieznacznego upośledzenia chodu oraz możliwe dolegliwości stopy lewej przy dłuższym staniu i chodzeniu po znacznych nierównościach. Stopień tych dysfunkcji nie skutkuje jednak znacznym stopniem ograniczenia sprawności organizmu. U wnioskodawcy nie stwierdza się pogorszenia stanu zdrowia od ostatniego badania.

Mając powyższe na uwadze, odwołanie od zaskarżonej decyzji(...) OddziałwT.z dnia 17.12.2012 r. podlegało oddaleniu na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego orazart. 47714§ 1 k.p.c.

O kosztach zastępstwa procesowego odwołującego z urzędu Sąd orzekł na podstawie przepisówrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013 r. poz. 490), w tym § 15 tego rozporządzenia.