Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 309/13
Data wyroku: 2013-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Jaszczuk, Teresa Zawiślak, Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk
Teza: wyrok uchylono wobec oskarżonego K.K. i sprawę przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II Ka 309/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Jaszczuk

Sędziowie:

SO Jerzy Kozaczuk
SO Teresa Zawiślak (spr.)

Protokolant:

st. sekr. sąd. Marzena Głuchowska

przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r.
sprawyK. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 280 §1 kki in.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 888/12
wyrok w zaskarżonej części uchyla i sprawę oskarżonegoK. K.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II Ka 309/13

UZASADNIENIE
A. D.iK. K.zostali oskarżeni o to, że w dniu 28 kwietnia 2012 roku w pociągu osobowym na trasie pomiędzy stacjamiŁ.iO., gm.Ł., pow.(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze bezpośrednim kradzieży mienia, wzięli udział w pobiciuM. K., uderzając go pięściami w okolice głowy i narażając go w ten sposób na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego wart. 156§1 kklub wart. 157§1 kk, po czym po przeszukaniu jego ubrania zabrali mu w celu przywłaszczenia kopertę z zawartością pieniędzy w kwocie 300 zł, działając tym samym na szkodęM. K., przy czymA. D.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu przeszło 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 280§1 kkw zw. zart. 64§1 kkw zb. zart. 158§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw stosunku doA. D., a zart. 280§1 kkw zb. zart. 158§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw stosunku doK. K..

Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Węgrowie:

I
oskarżonegoA. D.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 280§1 kkw zw. zart. 64§1 kkw zb. zart. 158§1 kkw zw. zart. 11§2 kki za ten czyn na podstawieart. 280§1 kkw zw. zart. 64§1 kkw zb. zart. 158§1 kkw zw. zart. 11§2 kkskazał go, wymierzając mu na mocyart. 280§1 kkw zw. zart. 64§1 kkw zw. zart. 11§3 kkkarę 3 lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoK. K.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 280§1 kkw zb. zart. 158§1 kkw zw. zart. 11§2 kki za ten czyn na podstawieart. 280§1 kkw zb. zart. 158§1 kkw zw. zart. 11§2 kkskazał go, wymierzając mu na mocyart. 280§1 kkw zw. zart. 11§3 kkkarę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności – w stosunku doA. D.od dnia 30 sierpnia 2012 roku do dnia 31 sierpnia 2012 roku, zaś wobecK. K.od dnia 20 sierpnia 2012 roku do dnia 21 sierpnia 2012 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV
zwolnił obu oskarżonych od opłaty, zaś powstałe w sprawie wydatki przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoK. K., który na podstawieart. 425§1 i 2 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości w odniesieniu do oskarżonegoK. K.. Na zasadzieart. 427§1 i 2 kpkwyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mogący mieć wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że dowody w sprawie niniejszej jednoznacznie wskazują na udziałK. K.w zarzucanym czynie, podczas gdy istnieją wątpliwości w tym zakresie /podstawa zart. 438 pkt 3 kpk/. Wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienieK. K..
W związku z powyższym wyrok w odniesieniu do oskarżonegoA. D.stał się prawomocny.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacji obrońcy oskarżonegoK. K.nie można odmówić słuszności i dlatego zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę tego oskarżonego przekazać Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy i pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku doszedł do przekonania, że Sąd Rejonowy w niewystarczający sposób wyjaśnił wszystkie okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a w szczególności udziału w nimK. K., co czyni, iż wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego jest przedwczesny.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, że zebrane w sprawie dowody w niejednoznaczny sposób wskazują na winę oskarżonegoK. K.w tym zdarzeniu. Jakkolwiek z zeznańS. L.wynika, iż w początkowej fazie zajścia zarównoA. D.jak iK. K.stwarzali wrażenie, że współdziałają razem i zamierzają okraść pokrzywdzonego, to jednak jest to jedynie poszlaka wskazująca na współdziałanie obu tych oskarżonych w popełnieniu przestępstwa rozboju na osobieM. K..S. L.zeznał, że już w pociągu oskarżeni usiedli na siedzeniach sąsiadujących z ich siedzeniami, a następnie, kiedy wysiadła ostatnia osoba z tego przedziału, przesiedli się w taki sposób, żeD.siadł obok pokrzywdzonego, a jego zachowanie wskazywało na zamiar kradzieży. Na prośbęS. L.skierowaną doK. K., aby ten przesiadł się zD.,K. K.nie tylko nie chciał spełnić tej prośbyL., ale wręcz przeciwnie, kłócił się z tym świadkiem, aby się nie wtrącał, a następnie obaj oskarżeni odgrażali się mu, machając przed nim rękami. Takie zachowanie, zdaniem tego świadka, wskazywało na działanie obu oskarżonych z wcześniej podjętym zamiarem popełnienia przestępstwa na szkodęM. K.. Nie można jednak pominąć faktu, że pokrzywdzony zawiadamiając o przestępstwie, w krótkim terminie po zdarzeniu, kategorycznie twierdził, żeK. K.nie uczestniczył w tym rozboju, tylko patrzył, został z nim aż do stacji końcowej, gdzie pomógł mu wysiąść z pociągu. Pokrzywdzony twierdził również, że jego stan nietrzeźwości nie był tak wysoki, by nie wiedział co się z nim dzieje. Co prawda w dalszych swoich zeznaniach pokrzywdzony sugerował, iż nie wyklucza, że mogło go bić w pociągu więcej osób niż jedna, jednakże nie można nie zauważyć, że takiego przekonania pokrzywdzony ten nabrał po rozmowie zeS. L.. W świetle powyższego, wobec braku innych dowodów, a w szczególności świadków, którzy obserwowaliby zajście w pociągu, zaśS. L.przed skierowaniem aktu oskarżenia przeciwko w/w zmarł, niezbędne było przeprowadzenie innych dowodów celem wyjaśnienia wiarygodności twierdzeń zarównoK. K., jak teżM. K..
Zdaniem Sądu Odwoławczego uznanie winyK. K.na tym etapie postępowania było przedwczesne, bowiem wskazywała na jego winę jedynie poszlaka z zeznańS. L., a jak wynika z tych zeznań,S. L.wyszedł z pociągu przed dokonaniem przestępstwa rozboju i w zasadzie nie wiadomo, czy faktycznieK. K.w dalszym ciągu współdziałał zA. D.w popełnieniu tego występku. Dlatego też niezbędne było przesłuchanie w charakterze świadka żony pokrzywdzonegoM. K.na okoliczność stanu trzeźwości pokrzywdzonego, rozmowy z mężem w czasie odbierania go z okolic dworca kolejowego, przebiegu rozmowy zK. K., a także ustalenie kto zawiadomił żonę pokrzywdzonego o konieczności zabrania go z okolic dworca kolejowego. Do wyjaśnienia powyższych okoliczności pomoce byłoby zażądanie bilingów rozmów telefonicznych z numeru telefonu żonyM. K.z tego dnia.
Zdaniem Sądu Odwoławczego konieczne będzie także przesłuchanie w charakterze świadkaA. D., który pozaK. K.i pokrzywdzonym był jedyną osobą znajdującą się z nimi w ich przedziale w czasie popełnienia tego przestępstwa.
W świetle powyższego, Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił, a sprawę przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy Sąd rozważy, czy istotnieK. K.na podstawie okoliczności związanej z podróżą w towarzystwie innych w/w osób, miał świadomość, żeA. D.ma zamiar popełnienia przestępstwa na osobieM. K.i czy współdziałał z nim w popełnieniu tego przestępstwa, kto zadawał ciosy pokrzywdzonemu i czy obrażenia ciała doznane przezM. K.powstały jedynie w wyniku pobicia w pociągu, czy też w innych okolicznościach, czy faktycznie pokrzywdzony po wyjściu z pociągu zachowywał się w taki sposób jak wyjaśniałK. K., czy też sam zadzwonił do żony, by zabrała go stamtąd. Dopiero wyjaśnienie tych wszystkich okoliczności pozwoli Sądowi na ustalenie rzeczywistego przebiegu zdarzenia (ewentualnie zamkniętego ciągu poszlak wskazujących na jego przebieg) i w przypadku ustalenia, że dowody te wskazują na winę oskarżonegoK. K., Sąd rozważy wymiar kary orzeczonej wobec niego biorąc pod uwagę dyrektywęart. 53 kki następnych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Odwoławczy na podstawieart. 437§1 i 2 kpkiart. 456 kpk, orzekł jak w wyroku.