Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1034/12
Data wyroku: 2013-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ust. z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1034/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska
Protokolant:    stażystaS. D.

po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaA. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 20 lipca 2012 roku nr(...)
w sprawieA. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 1034/12

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 25 października 2013 r.

Decyzją z dnia 20 lipca 2012 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłA. P.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 11 lipca 2012 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.

Odwołanie od tej decyzji wniósłA. P., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. W 1997 r. uległ bowiem wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego doznał urazu kręgosłupa piersiowego z następowym złamaniem dwóch trzonów kręgosłupa piersiowego Th6 i Th7. Uszkodzenie to ma charakter trwały i nieodwracalny. Jak podał odwołujący, z wiekiem pojawiły się też u niego dolegliwości bólowe związane ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa lędźwiowego,a mianowicie dyskopatia na poziomie L4-L5 i L5-S1. Choroba ta manifestuje się rwą kulszową lewostronną, czyli bólami kręgosłupa promieniującymi do lewej kończyny dolnej, które uniemożliwiają mu wykonywanie pracy zarobkowej. Odwołujący zaznaczył ponadto, że leczy się u psychiatry w związku z załamaniem nerwowym.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującyA. P.,urodzony (...), ma wykształcenie średnie zawodowe o specjalności technik mechanik obróbki skrawania. Pracował jako robotnik magazynowy, magazynier- kierowca, kierownik magazynu, zastępca kierownika hurtowni samochodów osobowych i specjalista w hurtowni samochodów.
Od 4 lipca 1998 r. do 31 stycznia 2010 r. odwołujący pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Decyzją z dnia3 marca 2010 r. ZUS po rozpatrzeniu wniosku z dnia 10 grudnia 2009 r. odmówił mu przyznania prawa do tego świadczenia na dalszy okres. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji Sąd Okręgowy w Tarnowie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. aktIV U 306/10, uchylił zaskarżoną decyzję, przekazał sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umorzył postępowanie. Na skutek ponownego rozpoznania sprawy, orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 8 października 2010 r. wnioskodawca został uznany za częściowo niezdolnego do pracy na okres do 31 grudnia 2010 r. z ustaleniem, że niezdolność ta powstała od 1 lutego 2010 r. i nie pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy. Na skutek zarzutu wadliwości, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, któraw orzeczeniu z dnia 2 listopada 2010 r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Na tej podstawie, decyzją z dnia 25 listopada 2010 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Odwołanie ubezpieczonego od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt IV U 1004/10. Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt III AUa 1779/11, oddalił zaś apelację od tego orzeczenia.
W dniu 20 kwietnia 2012 r. odwołujący wystąpił do organu rentowego z wnioskiemo prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia.
Zaskarżoną decyzją z dnia 20 lipca 2012 r. ZUS Oddział wT.odmówiłA. P.przyznania prawa do tego świadczenia, ponieważ Komisja Lekarska ZUSw orzeczeniu z dnia 12 lipca 2012 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
W przypadku wnioskodawcy ostatnim z okresów ubezpieczenia był okres pobierania zasiłku chorobowego od 7 października 1997 r. do 3 lipca 1998 r. wypłacanego w okresie zatrudnienia w(...) S.A.
(okoliczności bezsporne)

Sąd Okręgowy ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 12 czerwca 2012 r. stwierdził u wnioskodawcy:

-

zmiany zwyrodnieniowo- dyskopatyczne wielopoziomowe stawów kręgosłupa odcinka C i L-S z okresowym zespołem bólowym, obecnie małego stopnia,z ograniczeniem ruchomości,

przebyte kompresyjne złamanie trzonu Th6 i Th 7 w 1997 r.,

nadciśnienie tętnicze,

otyłość pokarmową,

zaburzenia gospodarski lipidowej,

zaburzenia nerwicowe.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, któraw opinii lekarskiej z dnia 11 lipca 2012 r., podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika, rozpoznając u ubezpieczonego:

-

zmiany zwyrodnieniowo- dyskopatyczne wielopoziomowe kręgosłupa bez cech uszkodzenia UN,

stan po złamaniu kompresyjnym Th6 i Th7 w 1997 r.,

nadciśnienie tętnicze,

otyłość BMI 37.

Orzeczenie Komisji Lekarskiej legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 12.06.2012 r.- k. 37v cz. V akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 11.07.2012 r.- k. 38v-39 cz. V akt ZUS,

W celu stwierdzenia czy i w jakim stopniu odwołujący jest niezdolny do pracy oraz kiedy powstała ewentualna niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med.J. S.- chirurga ortopedy- traumatologa, lek. med.J. S.- specjalisty neurologa, lek. med.P. M.- specjalisty kardiologa i lek. med.M. H.- specjalisty neurochirurga.

W pisemnej opinii z dnia 6 listopada 2012 r. biegli chirurg ortopeda- traumatolog, neurolog i kardiolog zdiagnozowali u odwołującego:

-

stan po przebytym w 1997 r. urazie kręgosłupa piersiowego,

przebyte złamanie kręgów Th6 i Th7,

przepuklinę jądra miażdżystego Th8-Th9,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego piersiowego i lędźwiowegoz wielopoziomowymi dyskopatiami,

przewlekły zespół bólowy grzbietu,

przebyty zawał serca,

nadciśnienie tętnicze pierwotne.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
W uzasadnieniu opinii podali, że w aktualnym stanie zdrowia badanego odnotowuje się jego dość dobry stan ogólny. Układ ruchu jest nieznacznie upośledzony poprzez ograniczenie ruchomości w stawie barkowym lewym, stan neurologiczny nie zdradza obecności objawów ubytkowych, rozciągowych i patologicznych, funkcje zwieraczy są zachowane, a układ krążenia wydolny. Taki stan nie zmusza wnioskodawcy do unikania aktywności fizycznej. Wyniki badań dodatkowych dowodzą obecności przepukliny jądra miażdżystego w odcinku piersiowym kręgosłupa, uciskającej rdzeń kręgowy, kwalifikowanej do leczenia operacyjnego, na które ubezpieczony się nie godził.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 06.11.2012 r.- k. 9-13,

W pisemnej opinii z dnia 20 marca 2013 r. biegły psychiatra zdiagnozował u odwołującego:

-

zaburzenia depresyjno- lękowe (adaptacyjne), obecnie miernie nasilone.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznał, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
W uzasadnieniu opinii podał, że opiniowany pozostaje w leczeniu psychiatrycznym ambulatoryjnym od czerwca 2012 r. z rozpoznaniem organicznych zaburzeń nastroju- depresyjnych i cech otępienia organicznego. W wyniku badania psychologicznego z dnia10 lipca 2012 r. stwierdzono zmiany organiczne OUN. Z przeprowadzonego wywiadu wynika, że odwołujący podjął leczenie psychiatryczne w związku z trudną sytuacją życiową (choroba kręgosłupa, brak świadczeń rentowych). Leczenie psychiatryczne przyniosło poprawę jego stanu psychicznego. W trakcie obecnego badania nie stwierdzonou opiniowanego istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, w tym nasilonych zaburzeń nastroju, zaburzeń funkcji poznawczych i zaburzeń psychotycznych. Rozpoznane zaburzenia depresyjno- lękowe w ich obecnym stopniu nasilenia nie powodują niezdolności odwołującego do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (technik mechanik).
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 20.03.2013 r.- k. 20-22,

W pisemnej opinii z dnia 15 lipca 2013 r. biegły neurochirurg zdiagnozował u odwołującego:

-

przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego bez ubytków neurologicznych,z zaznaczonymi objawami rozciągowymi i z pewnymi ograniczeniami ruchowymi kręgosłupa,

przebyty uraz kręgosłupa piersiowego (w 1997 r.) ze złamaniem trzonów Th6-Th7, bez ubytków neurologicznych,

przebyty zawał mięśnia sercowego w 2011 r. (w wywiadzie),

otyłość.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznał, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
W uzasadnieniu opinii podał, że odwołujący leczy się z powodu wieloletnich dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego z powodu zmian dyskopatyczno- zwyrodnieniowych oraz piersiowego po urazie ze złamaniem trzonów Th6 i Th7z potwierdzoną radiologicznie protruzją dysku Th8- Th9 i cechami ucisku na rdzeń kręgowy. Obecnie utrzymuje się u niego przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowegoi piersiowego, ostatnio zaś kręgosłupa szyjnego z bólami barków bez ubytków neurologicznych, z ograniczeniami bólowymi ruchomości kręgosłupa i zaznaczonymi obustronnie objawami rozciągowymi, co nie zaburza czynności ustroju w stopniu pozwalającym uznać badanego za niezdolnego do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 20.03.2013 r.- k. 20-22,

Sąd podzielił opinie biegłych sądowych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologai kardiologa, opinie psychiatry oraz opinię neurochirurga, uznając, że zawierają one kompleksową ocenę stanu organizmu odwołującego, a nadto uwzględniają wpływ rozpoznanych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Sąd uznał, iż charakterystyka schorzeń została przez biegłych oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osób sporządzających opinie. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłych sądowych odnośnie zdolności badanego do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zauważyć przy tym trzeba, że opinie wydane zostały przez biegłych sądowych o specjalnościach adekwatnych do schorzeń zdiagnozowanych u wnioskodawcy. Nadto podkreślić należy, iż opiniującyw sprawie biegli swoje ustalenia i wnioski wywiedli po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu odwołującego.
W piśmie procesowym z dnia 9 maja 2013 r. wnioskodawca zakwestionował opinięz dnia 6 listopada 2012 r., podnosząc, że jest nierzetelna, chaotyczna i niezgodnaz rzeczywistym stanem faktycznym, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego neurochirurga z uwagi na fakt pozostawania w leczeniu neurochirurgicznym.
Sąd dowód taki dopuścił. W wydanej opinii neurochirurg podzielił stanowisko biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa i kardiologa, wskazując, że odwołujący jest zdolny do pracy. Rozpoznając u badanego przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego bez ubytków neurologicznych, z zaznaczonymi objawami rozciągowymii z pewnymi ograniczeniami ruchowymi kręgosłupa, przebyty uraz kręgosłupa piersiowego (w 1997 r.) ze złamaniem trzonów Th6-Th7 bez ubytków neurologicznych, przebyty zawał mięśnia sercowego w 2011 r. (w wywiadzie) i otyłość, biegły podał, że u badanego utrzymuje się przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego i piersiowego, ostatnio zaś kręgosłupa szyjnego z bólami barków bez ubytków neurologicznych, z ograniczeniami bólowymi ruchomości kręgosłupa i zaznaczonymi obustronnie objawami rozciągowymi, co nie zaburza czynności ustroju w stopniu pozwalającym uznać w/w za niezdolnego do pracy zgodniez poziomem posiadanych kwalifikacji. Opinia ta w sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonego. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegły neurochirurg na podstawie osobistego badania odwołującego, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami oraz dogłębnej analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach rentowych, dokonał prawidłowego rozpoznania i sformułował ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. W szczególności biegły dokonał oceny stanu zdrowia badanego z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycją art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, wyraźnie wskazując, że obecny stan zdrowia opiniowanego nie pozwala na uznanie go za osobę niezdolną do pracy- podobnie jak to orzekli biegli chirurg ortopeda- traumatolog, neurologi kardiolog.

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującyA. P.jest niezdolny do pracy oraz kiedy powstała ewentualna niezdolność do pracy.
Zgodnie z 57ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanych w niniejszej sprawie opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa, psychiatry i neurochirurga, odwołujący, pomimo stanu po przebytym w 1997 r. urazie kręgosłupa piersiowego; złamaniu kręgów Th6 i Th7; przepukliny jądra miażdżystego Th8-Th9; zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa szyjnego piersiowego i lędźwiowego z wielopoziomowymi dyskopatiami; przewlekłego zespołu bólowego grzbietu; przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa lędźwiowego bez ubytków neurologicznych, z zaznaczonymi objawami rozciągowymi i z pewnymi ograniczeniami ruchowymi kręgosłupa, otyłości; przebytego zawału serca; nadciśnienia tętniczego pierwotnego i zaburzeń depresyjno- lękowych (adaptacyjnych), obecnie miernie nasilonych, nie jest osobą niezdolną do pracy.

Skoro więc zaskarżona przez odwołującego decyzja ZUS Oddział wT.z dnia20 lipca 2012 r. była zasadna, jego odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 57 ust. 1-2 i art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Procesową przesłankę rozstrzygnięcia stanowił przepisart. 47714§ 1 k.p.c.