Sąd Rejonowy w Głogowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1296/12
Data wyroku: 2013-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daniel Ludwiczak
Podstawa prawna: art. 207 § 1 kk

Sygn. akt II K 1296/12
3 Ds. 597/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2013 roku

Sąd Rejonowy w Głogowie II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Daniel Ludwiczak
Protokolant:     Mariola Ratuś

przy udziale Katarzyny Kasperczak Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Głogowie
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 15 stycznia 2013 roku

sprawyM. P. (1),synaL.iW.z domuS.,urodzonego (...)wG.,

oskarżonego o to, że:

w okresie od listopada 2009 roku do 20 marca 2012 roku w miejscowościR., rejonu(...), w miejscu zamieszkania znęcał się psychicznie i fizycznie nad żonąH.w ten sposób, że podczas awantur domowych wszczynanych bez powodu, będąc trzeźwym oraz znajdując się pod wpływem alkoholu, wyzywał żonę słowami wulgarnymi oraz powszechnie uznanymi za obelżywe, poniżał, szarpał za odzież, popychał, uderzał rękoma po głowie oraz całym ciele;
to jest o czyn zart. 207 § 1 kk

I
oskarżonegoM. P. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 207 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 73 § 1 kkoddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

IV
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoM. P. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejH. P.kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście i 92/100) złotych jako zwrot wydatków z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika;

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 300 (trzysta) złotych.

Sygn. akt II K 1296/12

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

H. P.iM. P. (1)są małżeństwem od 8 sierpnia 2008 roku. W sierpniu 2009 roku zamieszkali we dwoje wR.w mieszkaniu matkiM. P. (1). W październiku 2009 rokuH. P.urodziła córkęZ.. Cierpiała wówczas na smutek poporodowy, płakała bez powodu. Mąż miał do niej pretensje, że płacze, mówił, że powinna się uspokoić, wyprowadził się do innego pokoju, ponieważ twierdził, że musi mieć spokój. Nie chciał opiekować się dzieckiem. Krzyczał na żonę, że kiedy córka się obudzi, to żona musi z nią być. Od listopada 2009 roku sytuacja w małżeństwie pogorszyła się. Małżonkowie kłócili się o dziecko, o to, że płacze.M. P. (1)wyzywał żonę, mówił do niej: „co ty, kurwa, robisz, jesteś złą matką, nie możesz zatrybić”. Kiedy dziecko się przeziębiło, twierdził, że to z winy matki, ponieważ niewłaściwie je ubrała. Kiedy córka się przewróciła i miała siniak na kolanie, powiedział żonie, że to jej wina, ponieważ nie pilnuje dziecka. Używał w stosunku do żony wulgarnych określeń: kurwa, szmata, suka, dziwka. Mówił, że jest gruba, brzydka, głupia, tępa, że „jest chodzącym nietrybem”. Mówił, że nic nie potrafi, że nawet dzieckiem nie umie się zająć. Miał pretensje, że matka żony nie wywiązała się z wcześniejszych obietnic dotyczących pomocy finansowej. Miał pretensje również wtedy, gdy żona z powodu opieki nad dzieckiem nie ugotowała obiadu lub obiad był za zimny.
KiedyH. P.zwracała mężowi uwagę, że zostawia ją samą z dzieckiem w domu, zaczynał ją wyzywać, krzyczał, że inne kobiety są samotne i same siedzą w domu. Uderzał wówczas żonę otwartą dłonią w głowę. Kiedy żona prosiła go, by się tak nie zachowywał, stawał się bardziej agresywny.H. P.miała po tych uderzeniach siniaki na głowie i twarzy. Po jednym z uderzeń w głowę miała zasinione ucho. Raz siedziała mężem przy stole i powiedziała coś, co mu nie odpowiadało. Uderzył ją, w wyniku czego miała zasinioną wargę.
M. P. (1)rzucał przedmiotami – zegarem i telefonem komórkowym. Kiedy wrócił do domu i obiad nie był przygotowany, zdjął zegar ze ściany i zapytał, która jest godzina. Pokazał żonie zegar i rzucił nim o podłogę. Ustawił zegar na 13.00 i powiesił na ścianie. Powiedział, że następnym razem będzie pamiętała. Denerwował się także, że żona rozmawia przez telefon z siostrą i koleżankami. Wyrwał jej telefon i rzucił nim o podłogę. Powiedział do żony, że „pierdoli tylko sobie z koleżankami i siostrą przez telefon”.
ZabroniłH. P.odzywać się do sąsiadkiD. M.. Kiedy mijali ją w korytarzu i żona przywitała się z sąsiadką, zwrócił jej uwagę, używając wulgarnych słów.
Kiedy podczas awanturH. P.mówiła, że zabierze samochód i pojedzie do rodziców, mąż zamykał ją i nie wypuszczał z mieszkania. Szarpał ją wtedy i popychał. Na pytanie żony dlaczego ją bije, odpowiadał, że to jej wina, że prowokuje nerwowe sytuacje, że mu jęczy, a on wtedy się denerwuje. Mówił także, że się wstydzi, że ją bije i przepraszał za swoje zachowanie.
Wkrótce po narodzinach córki małżonkowie pokłócili się o swoich rodziców.M. P. (1)uderzał wówczas żonę otwartą dłonią, w wyniku czego miała siniaki na twarzy i rękach.
M. P. (1)wyzywał i bił żonę również w obecności dziecka, a także w sytuacjach kiedyH. P.trzymała je na ręku. Raz uderzył ją tak mocno, że odbiła się od ściany, od mebli.
M. P. (1)zaczął wszczynać awantury regularnie, średnio co dwa tygodnie.H. P.obawiała się, że kiedy mąż wróci do domu, coś może mu nie odpowiadać. Starała się, dbała o dziecko, dom, przygotowywała obiad.
Nie dysponowała pieniędzmi, każdy zakup, w tym kupno ubrań dla dziecka, musiała konsultować z mężem.
W lipcu 2010 rokuM. P. (1)miał dwutygodniowy urlop. Startował wówczas w wyborach na radnego. Przez cały tydzień spędzał czas w barze w pobliżu domu, pijąc alkohol. Twierdził, że zbiera elektorat, siedząc i pijąc piwo z ludźmi. Wracał późno.H. P.zadzwoniła do niego, aby wrócił do domu, na co odpowiedział, że siedzi w barze i że żona ma się od niego odczepić. Powiedział, że nie będzie mu rozkazywać i nim rządzić.H. P.próbowała jeszcze kilka razy nawiązać połączenie z mężem. Ponieważ nie odbierał, poszła po niego do baru. Kiedy ją zobaczył, to wstał i wyszedł do niej. Był pod wpływem alkoholu. Razem wrócili do domu. Przez całą drogęM. P. (1)wyzywał żonę, bił po głowie i twarzy. Zachowywał się tak także po wejściu do mieszkania. Podarł bluzkę, w którąH. P.była wówczas ubrana. Kiedy zagroziła, że zawiadomi policję, mąż powiedział, że to wszystko to jej wina. Gdy chciała wyjść z mieszkania i zadzwonić po ojca, zabrał jej klucze i telefon, zamknął drzwi.
W 2011 rokuH. P.powiedziała mężowi, że nie będzie dłużej znosić pastwienia się nad nią i że w przypadku kolejnego pobicia zrobi obdukcję lekarską. Od tego czasu mąż bił ją tak, by nie pozostawiać śladów na ciele, to jest uderzał ją otwartą dłonią i nie na tyle mocno by powstały siniaki.
Na przełomie lutego i marca 2012 roku, kiedyH. P.powiedziała, że wbrew planom męża nie zamierza przeprowadzić się do domu jednorodzinnego i pracować w gospodarstwie rolnym,M. P. (1)powiedział, że jak się jej nie podoba, to „ma wypierdalać księżniczka doP.”. Mówił: „ty, kurwo, nie masz nic do powiedzenia, jak chcesz, to możesz wypierdalać doP.do mamusi”. Wyzywał ją również dalej, używając słów: kurwa, suka.
Dnia 20 marca 2012 roku rano kiedyH. P.sprzątała mieszkanie i ścierała kurze ze sprzętu elektronicznego, mąż zwrócił jej uwagę, że robi to niewłaściwie. Twierdził, że powinna ścierać kurze w inny sposób, jak jego mama. Kiedy odpowiedziała mu, że może zadzwonić do mamy, aby posprzątała,M. P. (1)powiedział: „mówię, kurwa, do ciebie, że nie w ten sposób, nie tą ścierką”.H. P.zignorowała męża, a wtedy on uderzył ją otwartą dłonią w skroń.H. P.była po tym uderzeniu zamroczona, jednak nie straciła przytomności. Ponieważ ścierała kurze i była nachylona, mąż szarpnął ją za włosy, aby wstała. Małżonkowie zaczęli się kłócić. W czasie kłótniM. P. (1)zaczął ponownie bić żonę, chciał uderzyć ją w twarz, ale zasłoniła się ręką. Kopał ją po udach i pośladkach.H. P.powiedziała wówczas do męża, żeby ją bił, bo wtedy pojawi się siniak, będzie mogła zrobić obdukcję i zawiadomi policję.
Tego dnia, kiedyM. P. (1)wychodził do pracy na drugą zmianę, powiedział żonie, że rzuca palenie, więc ona ma mu schodzić z drogi. Powiedział jej także, że jest „nietrybem” i będzie się go bać.
GdyM. P. (1)wrócił wieczorem z pracy,H. P.wyprowadziła się wraz z córką do swoich rodziców.
Dowody:
- zeznania świadkaH. P.– k. 5, 28-30, 117-118v.,
- zeznania świadkaM. S.– k. 42v.-43, 136v.-137v.,
- zeznania świadkaD. M.– k. 45, 136-136v.,
- zeznania świadkaS. T.– k. 46v., 135v.-136,
- zeznania świadkaZ. N.– k. 51v., 118v.,
- zeznania świadkaG. N.– k. 52v., 119,
- zeznania świadkaM. J.– k. 53v.-54, 138v.-139v.,
- zeznania świadkaP. C.– k. 55v., 138-138v.,
- zeznania świadkaH. N.– k. 56v., 119-119v.,
- dokumentacja medycznaH. P.– k. 18-26,
- opinia sądowo-psychologiczna – k. 32-39.

OskarżonyM. P. (1)ma obecnie 31 lat. Ma wykształcenie średnie. Jest elektromechanikiem pojazdów samochodowych. Pracuje jako wiertacz w(...)L.. Uzyskuje dochód w kwocie 3000-3500 zł netto. Ma na utrzymaniu żonę i córkę. Był uprzednio karany sądownie za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu. Nie leczy się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.
Dowody:
- dane personalneM. P. (1)– k. 62-63;
- karta karna – k. 67.

Oskarżony przesłuchany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składnia wyjaśnień. Na rozprawie głównej oświadczył, że nigdy nie uderzył żony i nie zrobił jej krzywdy. Wprawdzie dwa razy w miesiącu dochodziło do kłótni, jednak w ich trakcie małżonkowie wysuwali wzajemne oskarżenia i oboje używali słów obraźliwych. Dwa razy szarpali się. Raz miała miejsce kłótnia, w trakcie której zniszczył żonie telefon. Wrócił wtedy do domu i nie było obiadu, a żona rozmawiała z siostrą przez półtorej godziny. Zaraz jednak przyniósł żonie następny, a kolejnego dnia kupił nowy. Innego dnia kiedy żona nie przygotowała obiadu, ponieważ piła kawę z towarzystwie kuzynki, powiedział: „po cholerę wisi ten zegar” i zdenerwowany zahaczył o urządzenie, które spadło na podłogę i pękło. Zwracał żonie również uwagę, że niewłaściwie opiekuje się dzieckiem, ponieważ kiedyś spadło z ławki w ogródku, jadło kamienie czy biegało przy drzewie, którego gałęzie obcinał.
Dowody:
- wyjaśniania oskarżonegoM. P. (1)- k. 64, 115v.-116v.

Sąd zważył, co następuje:

Uwzględniając przeprowadzone i ujawnione w sprawie dowody, Sąd uznał, że potwierdziły one ponad wszelką wątpliwość sprawstwo i winęM. P. (1)w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie, Sąd oparł się na nieosobowych środkach dowodowych w postaci dokumentacji medycznejH. P.oraz opinii sądowo-psychologicznej. Sąd pominął dowód z zaświadczenia lekarskiego z dnia 27 listopada 2012 roku (k. 131) oraz pisma z PCPR z dnia 12 grudnia 2012 roku, uznając, że nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd jako nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie pominął także zeznania świadkaA. C.,W. C.,M. P. (2),K. P.,R. P.,M. M.,M. Ś.,D. C.iS. S.. Należy zauważyć, że świadkowie ci – z wyjątkiemM. Ś.iS. S.– nie utrzymywali bliższych kontaktów zM.iH. P.i nie były im znane szczegóły z ich życia rodzinnego.W. C.oświadczyła, że odwiedzała syna raz w miesiącu, zapowiedziawszy swoją wizytę telefonicznie. Nie wie, co było przyczyną konfliktu pomiędzy małżonkami. Z koleiS. S.– który nie zauważył, by relacje oskarżonego z żoną miały nieprawidłowy charakter – na przestrzeni kilku lat był w domu oskarżonego zaledwie kilka razy. Ponadto jest kolegąM. P. (1)i to na jego zaproszenia zjawiał się w jego mieszkaniu. Za logiczne należy zatem uznać, że żadne z małżonków (ani sprawca, ani ofiara przemocy) nie zwierzało mu się z istniejących problemów.M. Ś.jest przyjacielem oskarżonego, odwiedzał go regularnie 2-3 razy w tygodniu. Uważa, że jego relacje z żoną były poprawne. Należy jednak pamiętać, że o stosowaniu przezM. P. (1)przemocy wobec żony nie wiedziała także jego matka oraz najbliższa rodzina pokrzywdzonej.
Sąd oparł się głównie na zeznaniachH. P., która konsekwentnie twierdziła, że mąż znęca się nad nią psychicznie i fizycznie, a także szczegółowo opisała część sytuacji, w których doświadczyła przemocy z jego strony. Sąd dał wiarę jej zeznaniom, uznając je za spójne i logiczne. Należy przy tym zauważyć, że mocy dowodowej tych zeznań nie podważa fakt, że pokrzywdzona korzystała w okresie, kiedy je składała, z pomocy lekarskiej w Poradni Zdrowia Psychicznego. Z dołączonej do akt dokumentacji medycznejH. P.wynika bowiem, że u pokrzywdzonej zdiagnozowano reakcję na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne, co dodatkowo uwiarygodnia przedstawioną przez nią wersję zdarzeń. Ponadto Sąd zważył na treść opinii sądowo-psychologicznej, zgodnie z którą zeznania złożone przezH. P.na etapie postępowania przygotowawczego należy uznać za szczere psychologicznie, a sama pokrzywdzona jest osobą o ponadprzeciętnie rozwiniętej spostrzegawczości, zdolności zapamiętywania, przypominania i odtwarzania spostrzeżeń.
ZeznaniaH. P.znalazły ponadto potwierdzenie w zeznaniach innych przesłuchiwanych w postępowaniu świadków, to jestM. S.,D. M.,S. T.,Z. N.,G. N.,M. J.,P. C.orazH. N.. Większości wymienionych świadków okoliczności sprawy stały się znane po 20 marca 2012 roku z opowiadań pokrzywdzonej. Sąd dał jednak wiarę twierdzeniomH. P., że – z uwagi na charakter popełnionego przez oskarżonego czynu – ukrywała przed rodziną i znajomymi fakt, że jest ofiarą przemocy powodowana wstydem i nadzieją na poprawę sytuacji.
M. S.podała, że w jej obecnościM. P. (1)wyzywał żonę słowami wulgarnymi, poniżał ją, obarczał za wszystkie niepowodzenia. Twierdził, że nie potrafi zająć się dzieckiem. Mówił, że do niczego się nie nadaje, źle sprząta. Zabraniał kontaktować się z sąsiadkąD. M..M. S.uczestniczyła również w spotkaniu, w trakcie którego oskarżony wyzywał żonę w wulgarny sposób, kiedy dowiedział się, że nie chce pracować w gospodarstwie rolnym. Świadek była również w domuM. P. (1)i widziała zegar nastawiony na godzinę 13.00. Wówczas też dowiedziała się od pokrzywdzonej, jaki był przebieg zdarzania związanego ze zrzuceniem zegara ze ściany. Również od pokrzywdzonej dowiedziała się, żeM. P. (1)rzucił jej telefonem o podłogę.M. S.powiedziała również, że oskarżony ograniczał żonie dostęp do pieniędzy.
Z koleiM. J.zauważyła, żeH. P.boi się męża. Ponadto słyszała o tym od pokrzywdzonej. Niejednokrotnie w jej obecnościM. P. (1)zarzucał żonie, że niewłaściwie zajmuje się dzieckiem, jest złą matką, nie może zatrybić. Używał przy tym słów wulgarnych. Świadek zauważyła, żeH. P.nie dysponowała pieniędzmi, a każdy zakup musiała uzgadniać z mężem.M. J.widziała też raz zasinienie na dolnej wardze pokrzywdzonej, a w października 2011 roku spostrzegła duże zasinienie na jej ramieniu. Świadek zauważyła również, że pokrzywdzona zaczęła nosić apaszki, rozpuszczała włosy i robiła makijaż. Ponadto w czasie jednej z rozmów telefonicznych zH. P.usłyszała jej krzyk i trzask. Następnie połączenie zostało przerwane. Po dwóch dniach dowiedziała się od pokrzywdzonej, że mąż zniszczył jej telefon. Świadek po opuszczeniu przezH. P.męża poznała ponadto z jej opowiadań dodatkowe szczegóły dotyczące stosowania przezM. P. (1)przemocy fizycznej i psychicznej. Przy czym relacja świadka była w tym zakresie zgodna z treścią zeznań pokrzywdzonej.
M. S.iM. J.wskazały ponadto, że pokrzywdzona jest osobą spokojną i uległą wobec męża.
D. M.potwierdziła, żeM. P. (1)odnosił się w ordynarny sposób do żony. Raz widziała, jak krzyczał na nią i wyzywał ją, kiedy ich dziecko wzięło piasek do ust. Według relacjiD. M.kiedyH. P.przywitała się z nią w korytarzu,M. P. (1)zaczął wyzywać żonę i zabronił jej odzywać się do sąsiadki. PóźniejD. M.zauważyła, że pokrzywdzona jej unika.
S. T.powiedział, żeH. P.skarżyła mu się przez telefon, żeM. P. (1), kiedy coś mu nie wychodzi, ma ataki furii i wyżywa się na niej, szarpie ją, znieważa, krzyczy. We wrześniu 2010 roku pokrzywdzona odwoziła świadka na pociąg i wtedy, płacząc, powiedziała, że mąż ją szarpie i bije. Mówiła również, że raz – gdy trzymała na ręku dziecko –M. P. (1), zamierzając się na nią, przez przypadek uderzył córkę.
Matka pokrzywdzonej –H. N.zauważyła, że córka ma na ciele siniaki. Widziała u niej zasinione ucho i ramiona. Słyszała także, jak mąż mówi doH. P., że jest chodzącym nietrybem i że niewłaściwie zajmuje się dzieckiem. Zasinione uchoH. P.zauważyli równieżP. C.iG. N.. Ponadto wymienieni świadkowie, a takżeZ. N., przytoczyli – w sposób zgodny z relacją pokrzywdzonej – fakty dotyczące szczegółów stosowania w stosunku do niej przemocy przez męża, jakie poznali w rozmowach z nią po dniu 20 marca 2012 roku.
M. P. (1)zaprzeczył, by kiedykolwiek stosował przemoc fizyczną czy psychiczną wobec żony. Jednak z uwagi na powołany powyżej materiał dowodowy Sąd nie dał wiary jego wyjaśnieniom i uznał, że zostały złożone w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej. Reakcji pokrzywdzonej w postaci wyzwisk, o których wyjaśniał oskarżony, nie można traktować jako elementu równoważącego wobec jego zachowania. W okresie objętym zarzutem nie dochodziło do równoczesnych, wzajemnych zachowań małżonków noszących cechy znęcania.
W małżeństwieP.to pokrzywdzona była osobą zdominowaną i osaczoną przez oskarżonego.M. P. (1)dręczył pokrzywdzoną, stosował przemoc fizyczną, która przełamywała opór żony. Wykorzystywał swoją przewagę fizyczną i materialną nad pokrzywdzoną. Ona sama była od niego zależna. Oskarżony swoimi uwagami kierowanymi pod adresem pokrzywdzonej świadomie obniżał jej samoocenę. Mówił jej też, że będzie się go bać. Oskarżony w ten sposób manifestował swoją dominację nad pokrzywdzoną.
Reasumując, Sąd uznał oskarżonegoM. P. (1)za winnego znęcania się psychicznego i fizycznego nad żonąH. P.w ten sposób, że podczas awantur domowych wszczynanych bez powodu, będąc trzeźwym oraz znajdując się pod wpływem alkoholu, wyzywał żonę słowami wulgarnymi oraz powszechnie uznanymi za obelżywe, poniżał, szarpał za odzież, popychał, uderzał rękoma po głowie oraz całym ciele.
Wskazana w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna tego czynu zasługiwała na aprobatę. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku określonego wart. 207 § 1 kk.
Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd kierował się przesłankami zawartymi wart. 53 kk. Sąd zwrócił uwagę, aby dolegliwość kary nie przekroczyła stopnia winy. Uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego i całego społeczeństwa. Jako okoliczność obciążającą Sąd przyjął wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Wyraża się on w sposobie działania oskarżonego, który z niskich pobudek, celowo, wykorzystując swoją przewagę fizyczną i zależność żony, znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie. Działał tak bez istotnych powodów z jej strony. Dodatkowo uprzednia karalność za występek zart. 157 § 1 kkbyła okolicznością, która rzutowała na surową ocenę postępowania oskarżonego. Stopień winy oskarżonego jest duży. Z informacji uzyskanych od pokrzywdzonej potwierdzonych opinią biegłej psycholog wynika, że sytuacja małżeńska spowodowała uH. P.ciężki stres oraz stany lękowe. Pokrzywdzona po tym podjęła leczenie u psychiatry. Okoliczności łagodzących Sąd się nie dopatrzył. Oskarżony nie wyraził skruchy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 207 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd uznał, że nie ma przeszkód do postawienia dodatniej prognozy co do dalszego zachowania oskarżonego w przyszłości, a w szczególności, że nie naruszy on więcej porządku prawnego. Względy prewencji ogólnej także nie stoją na przeszkodzie warunkowemu zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Dlatego Sąd zawiesił wykonanie orzeczonej kary na okres próby 3 lat, uznając, że okres ten jest wystarczająco długi, by zweryfikować prawidłowość przyjętej prognozy. Jednocześnie z uwagi na charakter przypisanego oskarżonemu występku Sąd uznał, że należy oskarżonego oddać pod dozór kuratora sądowego.
Zdaniem Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego, odpowiada wszystkim dyrektywom wymiaru kary i spełni swoją rolę wychowawczą tak co do oskarżonego, jak i w zakresie prewencji ogólnej.
Mając na uwadze sytuację materialnąM. P. (1), w szczególności wysokość osiąganych przez niego dochodów, Sąd na podstawieart. 627 kpkobciążył go kosztami sądowymi w całości oraz nakazał zwrot wydatków poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową z tytułu ustanowienia pełnomocnika.