Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 439/13
Data wyroku: 2013-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Łęgosz, Jarosław Gołębiowski, Mariusz Kubiczek
Słowa kluczowe: Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 401 pkt 2 kpc

Sygn. akt II Ca 439/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 września 2013 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący

SSO Jarosław Gołębiowski (spr.)

Sędziowie

SSO Stanisław Łęgosz
SSR del. Mariusz Kubiczek

Protokolant

st. sekr. sąd. Beata Gosławska

po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie sprawy ze skargiJ. T.działającej w imieniu własnym oraz małoletnichW. T.,M. T.
przeciwkoM. P.
o wznowienie postępowania w sprawie II Ca 357/13 Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z powództwaM. P.przeciwkoJ. T.zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 roku
oddala skargę i nie obciąża skarżącejJ. T.kosztami postępowania odwoławczego.

Na oryginale właściwe podpisy

Sygn. akt II Ca 439/13

UZASADNIENIE
W dniu 24 czerwca 2013r.J. T.złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 czerwca 2013r. w sprawie II Ca 357/13.
Skarżąca w swej skardze domagała się wznowienia postępowania w sprawie, wstrzymanie wykonania wyroku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Uruchomienie postępowania sądowego uwieńczonego prawomocnym wyrokiem ograniczone jest do sytuacji wymienionych wart. 400i następnychkpc. Jest tak dlatego ponieważ skarga stanowi nadzwyczajny środek odwoławczy zmierzający do wzruszenia orzeczenia już prawomocnego. Wykładnia zatem przepisów o wznowienie postępowania powinna być dokonywana ściśle. ( por. np M. Sawczuk, wznowienie postępowania cywilnego, Warszawa 1970, s.28).
Autor skargi podstaw wznowienia upatruje w treściart. 401 pkt 2 kpc. W jego bowiem ocenie postępowanie w sprawie C 75/13 było dotknięte nieważnością. Jako przejaw nieważności zostało wskazane pozbawienie skarżących możliwości działania.
Tak sformułowany zarzut w realiach rozpoznawanej sprawy jest nietrafny i nie może odnieść zamierzonego skutku.
Literalne brzmienie w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż uprawnionym do żądania wznowienia, min. z powodu pozbawienia możliwości działania jest strona, nie zaś osoba trzecia, która nie miała przymiotu powoda lub pozwanego.
Wyjątek od tej zasady musi znaleźć swoje umocowanie w ustawie ( por. np.art. 56 § 1 kpc,art. 79 kpcoraz wyrok SN z 9.01.1998r. III CKN 315/97, OSNC 1998/7-8/125).
Z akt sprawy wynika, iż z naruszeniemart. 15 ust. a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego(Dz.U. Nr 31, poz. 266 z późn. zmianami) nie zostali wezwani w charakterze pozwanych małoletni.
Powyższe musi prowadzić do wniosku, że w/w nie posiadali statusu strony. W konsekwencji należało stwierdzić, iż nie są oni legitymowani do domagania się wznowienia postępowania w sprawie, która była prowadzona bez ich udziału.
Zapadły wyrok nie dotyczył ich praw. Bezprzedmiotowe są więc rozważania, iż zostali pozbawienia możności działania.
Inne natomiast argumenty przemawiały za oddaleniem skargiJ. T.. W sprawie o eksmisję w/w wskazana była jako pozwana.  Lektura akt wskazuje, że aktywnie brała udział w tym postępowaniu. Uczestniczyła w rozprawach. Reprezentowana była przez pełnomocnika profesjonalistę.
Akta sprawy w żaden sposób nie uprawniają do stwierdzenia, iż była ona pozbawiona możności działania. Orzeczenie końcowe Sądu I instancji było poddane kontroli drugoinstancyjnej. Wywiedziona przez nią apelacja została oddalona. Z tych więc przyczyn także w odniesieniu do niej nie zaistniała podstawa wznowienia, o której mowa wart. 401 pkt 2 kpc.
Wskazać także należy, iż wniesiona przez pozwanego apelacja ( por. k.28 i.n. akt IC 75/13) ograniczała się do zaskarżenia jedynie rozstrzygnięcia dotyczącego lokalu socjalnego. W pozostałym zakresie jej autorka wyroku sądu I instancji nie kwestionowała. Tymczasem wniesiona skarga zmierza do wzruszenia całego wyroku tj. także w zakresie orzeczonej eksmisji.
Sąd dostrzega sygnalizowany w skardze problem realizacji przez skarżącą obowiązków opiekuńczych. Zagadnienie to należy powiązać z możliwością realizacji tytułu wykonawczego. Problem ten wykracza jednak poza granice badania w niniejszym postępowaniu.
Z tych więc przyczyn i na podstawieart. 412 § 2 kpcnależało wniesioną skargę oddalić.

Na oryginale właściwe podpisy