Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1432/12
Data wyroku: 2013-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 107 ustawy z dn. 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1432/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 września 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik

po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaB. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 19 listopada 2012 roku nr(...)
w sprawieB. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonejB. W.rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 listopada 2012 roku do 31 października 2013 roku.

Sygn. akt IV U 1432/12

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 23 września 2013 r.

Decyzją z dnia 19.11.2012 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłB. W.przyznania prawa do rentyz tytułu niezdolności do pracy, ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 14.11.2012 r. uznała, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.

W odwołaniu od tej decyzjiB. W.domagała się jej zmianyi przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, ponieważ ma poważne problemyz kręgosłupem, a ponadto leczy się u neurologa i psychiatry. W ocenie odwołującej, stan zdrowia nie pozwala jej na wykonywanie pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowywniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeB. W.,urodzona (...), ma wykształcenie podstawowe, ostatnio zaś pracowała jako ekspedient pocztowy.
Od 18.01.1995 r. ubezpieczona pobierała rentę według III grupy inwalidzkiej,a następnie rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która była jej wypłacana do 31.10.2012 r.
W dniu 01.10.2012 r. odwołująca wystąpiła do organu rentowego z wnioskiemo ponowne przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W orzeczeniu z dnia 18.10.2012 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy. Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do komisji lekarskiej ZUS, która w orzeczeniu z dnia 14.11.2012 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez lekarza orzecznika.
Na tej podstawie, zaskarżoną decyzją z dnia 19.11.2012 r.(...) OddziałwT.odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
(okoliczności bezsporne)

Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:

U odwołującej zdiagnozowano:

-

przewlekły zespół bólowy korzeniowy dolnego i górnego odcinka kręgosłupa,

deformację kręgosłupa Th-L,

nadciśnienie tętnicze,

chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych,

stan po leczeniu artroskopowym kolana lewego.

Odwołująca jest nadal częściowo niezdolna do pracy od 01.11.2012 r. do 31.10.2013 r.
Przewlekły zespół bólowy korzeniowy w górnym i dolnym odcinku kręgosłupa przebiega z upośledzeniem funkcji ruchowej kręgosłupa.
Zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe z wielopoziomową dyskopatią szyjnąi lędźwiową występują z objawami korzeniowymi w postaci przewlekłej brachialgiii obustronnej rwy kulszowej nawrotowej. Stan ten powoduje znacznego stopnia dysfunkcję narządu ruchu.
U badanej występuje deformacja kręgosłupa Th-L znacznego stopnia- skoliozaz garbem żebrowym po stronie prawej.
Nadciśnienie tętnicze i wada zastawki nie powodują znacznego stopnia upośledzenia funkcji układu krążenia.
Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych oraz stan po usunięciu łąkotki kolana lewego powodują dysfunkcję zgięciową stawów kolanowych, ale nie w stopniu znacznym.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 19.03.2013 r.- k. 9-11,

U odwołującej zdiagnozowano ponadto:

-

adaptacyjne zaburzenia lękowo- depresyjne uzyskujące remisję w trakcie farmakoterapii.

Odwołująca nie jest niezdolna do pracy z przyczyn psychiatrycznych.
Opiniowana pozostaje w leczeniu ambulatoryjnym psychiatrycznym od 1995 r.z rozpoznaniem zaburzeń nerwicowych. Dotychczas nie była hospitalizowana psychiatrycznie.
Nie stwierdza się u niej objawów choroby psychicznej w rozumieniu endogennego zespołu depresyjnego, innej psychozy i organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.
Opiniowana nie prezentuje cech istotnego osłabienia pamięci i myślenia w sposób zaburzający podstawowe, codzienne czynności. Nie obserwuje się u niej istotnych zaburzeń pamięci świeżej i dawnej, uwagi i koncentracji. Odwołującą cechuje dobre przystosowanie społeczne.
Aktualne objawy psychopatologiczne mają łagodne nasilenie oraz subiektywny charakter. Pozostają na poziomie nerwicowym o obrazie łagodnego zespołu lękowo- depresyjnego. Zaostrzają się reaktywnie w związku z trudną sytuacją życiową, zdrowotnąi orzeczniczą. Nie powodują jednak znacznego ograniczenia sprawności organizmu i nie czynią badanej niezdolną do pracy zarobkowej z przyczyn psychiatrycznych.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 30.07.2013 r.- k. 37-38,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, kardiologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych z dnia19.03.2013 r. oraz opinii biegłego psychiatry z dnia 30.07.2013 r., albowiem opinie te sporządzone zostały w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonej oraz bardzo szczegółowej i wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występujących u wnioskodawczyni jest prawidłowa, zaś wnioski wynikającez opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonych badań, co czyni opinie wewnętrznie spójne, logiczne i kompletne. Opinie w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazują stan zdrowia odwołująceji w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonych u niej schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sądw pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskiej biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, kardiologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych odnośnie częściowej okresowej niezdolności wnioskodawczyni do pracy zarobkowej oraz wnioski biegłego psychiatry odnośnie zdolności badanej do pracy.
W piśmie procesowym z dnia 13.05.2013 r. organ rentowy zarzucił, że opinia biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, kardiologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych z dnia 19.03.2013 r. jest niepełna i nie wyjaśnia istoty sprawy. Wskazał ponadto, iż wątpliwa jest w przypadku odwołującej długotrwałość dolegliwości ze strony kręgosłupa.
Zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż nie nasuwały wątpliwości zarówno fachowość biegłych sądowych, jak i rzetelność przeprowadzonego przez nich badania. Opinia w sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonej i w oparciuo aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzyga kwestię wpływu stwierdzonych u niej schorzeń na zdolność do pracy. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie badania odwołującej, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami, oraz analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach organu rentowego, w tym wyników badań specjalistycznych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. Wydana w sprawie opinia jest pełna, jasna i poprawna metodologicznie. W szczególności wydający ją specjaliści dokonali oceny stanu zdrowia wnioskodawczyni z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycją art. 12 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS- wyraźnie wskazując, że opiniowana z uwagi na stwierdzony u niej przewlekły zespół bólowy korzeniowy dolnego i górnego odcinka kręgosłupa, przebiegający z upośledzeniem funkcji ruchowej kręgosłupa oraz deformację kręgosłupa Th-L znacznego stopnia- skoliozę z garbem żebrowym po stronie prawej jest nadal osobą okresowo częściowo niezdolną do pracy. Z opinii wyraźnie wynika, że zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe z wielopoziomową dyskopatią szyjną i lędźwiową występujące z objawami korzeniowymi w postaci przewlekłej brachialgii i obustronnej rwy kulszowej nawrotowej powodują u badanej znacznego stopnia dysfunkcję narządu ruchu. Nie można też zgodzić się z organem rentowym, że dolegliwości ze strony kręgosłupa nie mająu opiniowanej charakteru długotrwałego. Wszak podkreślić należy, że od 18.01.1995 r. ubezpieczona pobierała rentę według III grupy inwalidzkiej, a następnie rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która była jej wypłacana do 31.10.2012 r. Główną zaś przyczyną stwierdzania u odwołującej niezdolności do pracy były właśnie schorzenia kręgosłupa. Skoro więc stan zdrowia badanej nie poprawił się, nie można zasadnie twierdzić, że schorzenia kręgosłupa ubezpieczona może leczyć w ramach zwolnień lekarskich.
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii z dnia 19.03.2013 r., ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:
Odwołanie od decyzji(...) OddziałwT.z dnia 19.11.2013 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniemart. 107 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lubz urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie zaś do treści art. 57 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie, stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy, przy ocenie stopniai trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.

Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, kardiologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych, odwołującaz uwagi na stwierdzony u niej przewlekły zespół bólowy korzeniowy dolnego i górnego odcinka kręgosłupa, przebiegający z upośledzeniem funkcji ruchowej kręgosłupa oraz deformację kręgosłupa Th-L znacznego stopnia- skoliozę z garbem żebrowym po stronie prawej jest osobą częściowo niezdolną do pracy na okres od 01.11.2012 r. do 31.10.2013 r. Zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe z wielopoziomową dyskopatią szyjną i lędźwiową występujące z objawami korzeniowymi w postaci przewlekłej brachialgii i obustronnej rwy kulszowej nawrotowej powodują u badanej znacznego stopnia dysfunkcję narządu ruchu.

Skoro więc zaskarżona przezB. W.decyzja(...) OddziałwT.z dnia 19.11.2012 r. nie była zasadna, należało uwzględnić jej odwołanie, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 57 ust. 1 i art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.

Tym samym, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 01.11.2012 r. do 31.10.2013 r.