Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 638/13
Data wyroku: 2013-07-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Daniluk, Ewa Bogusz-Patyra
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt XI Ka 638/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym

w składzie:Przewodniczący: SSOElżbieta Jóźwiakowska /spr./
Sędziowie: SOElżbieta Daniluk
SOEwa Bogusz - Patyra
Protokolant:prot. Katarzyna Zabielska
przy udzialeProkuratoraMałgorzaty Kwaśnickiej

po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r.

sprawyK. Ł.

oskarżonego zart. 178 a § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora

od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 200/13

I– zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczony środek karny zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych podwyższa do 2/dwóch/ lat;

II –w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III– zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym, obciążając nimi Skarb Państwa.

XI Ka 638/13

UZASADNIENIE
K. Ł.został oskarżony o to, że w dniu 22 lutego 2013 roku wŁ., woj.(...)jechał po drodze publicznej jako kierujący rowerem będąc w stanie nietrzeźwości (przebadany alkometrem z wynikami: 1,07 mg/l, i 1,11 mg/l),
to jest o czyn zart. 178 a § 2 k.k.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Łukowie oskarżonegoK. Ł.uznał za winnego zarzucanego mu przestępstwa wyczerpującego dyspozycjęart. 178 a § 2 k.k.i za czyn ten na podstawieart. 178 a § 2 k.k.w związku zart. 33 § 1 i 3 k.k.skazał go na karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 10 (dziesięciu) złotych; na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. Ł.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres roku; na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonegoK. Ł.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w kwocie 170 (stu siedemdziesięciu) złotych, w tym 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty.
Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył na niekorzyść oskarżonego prokurator – w części dotyczącej orzeczenia o karze.
W apelacji podniósł zarzut obrazy prawa procesowego, a mianowicieart. 343 § 6 i 7 k.p.k., polegający na orzeczeniu przez Sąd na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 1 roku, w sytuacji uwzględnienia wniosku prokuratora złożonego w trybieart. 335 k.p.k.o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy na uzgodnioną z nim karę, które to uzgodnienia obejmowały m. in. orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 2 lat.
Powołując się na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoK. Ł.zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 2 (dwóch) lat.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelację prokuratora należy uznać za zasadną. W istocie bowiem Sąd I instancji dopuścił się wskazanej przez skarżącego obrazy przepisów prawa karnego procesowego, orzekając środek karny zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych w wymiarze odmiennym niż zawarty we wniosku oskarżyciela publicznego złożonym w trybieart. 335 kpk.
Owo uchybienie jest oczywiste i jak wynika z uzasadnienia wyroku – stanowi efekt wyłącznie omyłki Sądu Rejonowego - co powoduje, że nie zachodzi potrzeba szczegółowego omawiania tej kwestii.
Mając zatem na uwadze podniesione okoliczności - Sąd Okręgowy dokonał stosownej weryfikacji zaskarżonego wyroku, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego wskazanego wart. 42 § 2 kkśrodka karnego zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres lat 2.
Sąd odwoławczy tym samym uznał, że taki właśnie wymiar przedmiotowego środka, który odpowiada temu zawartemu we wniosku prokuratora i uzgodnionemu z oskarżonym - będzie w pełni wystarczający dla realizacji celów zastosowanego instrumentu polityki karnej tak w sferze prewencji, jak i społecznego oddziaływania.
Nie dopatrując się natomiast przesłanek zart.439 § 1 kpkiart.440 kpkoraz podzielając stanowisko Sądu I instancji tak w zakresie winy, jak i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
Orzeczenie w przedmiocie wydatków zostało oparte naart.624 § 1 kpk– in fine.