Sąd Rejonowy w Głogowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 927/12
Data wyroku: 2012-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Molisak
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk

Sygn. akt II K 927/12
3 Ds 107/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia04 października 2012 roku

Sąd Rejonowy w Głogowie II Wydział Karnyw składzie:

Przewodniczący:  SSR Andrzej Molisak
Protokolant:   Patrycja Czarkowska
przy udziale Prokuratora:   Marcina Bobola
po rozpoznaniu dnia 04 października 2012 roku sprawy

M. P.(P.)
synaK.iA.zd.P.
urodzonego (...)wG.
zamieszkałego(...)-(...) G.,ul. (...)

oskarżonego o to, że:

I w dniu 30 maja 2011r. wG., przebywając w rejoniesklepu (...), groziłP. L.pozbawieniem życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę ich spełnienia, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach ograniczonej poczytalności w rozumieniuart. 31 §2 kk
tj. o przestępstwo zart. 190 §1 kkw zw. zart. 31§2 kk

II w dniu 30 maja 2011r. wG., w budynku Komendy Powiatowej Policji wG., dokonał uszkodzenia ciałaP. L.w ten sposób, że uderzając do pięścią w okolice lewego policzka spowodował u wymienionego obrzęk i zaczerwienienie lewego łuku jarzmowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach ograniczonej poczytalności w rozumieniuart. 31 §2 kk
tj. o przestępstwo zart. 157 §2 kkw zw. zart. 31§2 kk
**********************************************************************

I oskarżonegoM. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 190 §1 kkw zw. zart. 31 §2 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II oskarżonegoM. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 157 §2 kkw zw. zart. 31 §2 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

III na podstawieart. 85 i art. 86 §1 kkwymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

IV na podstawieart. 69 §1 i §2 kkw zw. zart. 70 §1 pkt 1 kkwykonanie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat;

V na podstawieart. 72 §1 pkt 7a kkzobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania od kontaktowania się z pokrzywdzonymP. L.;

VI na podstawieart. 72 §1 pkt 2 kkzobowiązuje oskarżonego do przeproszenia na piśmie pokrzywdzonegoP. L.w terminie 2 (dwóch) tygodni od uprawomocnienia wyroku;

VII na podstawieart. 616§1 pkt. 2 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoP. L.kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego;

VIII na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami) zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty sądowej.

Sygn. akt II K 927/12

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

P. L.iM. P.są sąsiadami. Istnieje między nimi konflikt. W dniu 30 maja 2011 rokuP. L.robił zakupy wsklepie (...)wG.. W sklepie spotkałM. P., który zaraz po wyjściu ze sklepu zaczął go obrażać oraz grozić pozbawieniem życia i zdrowia. Groźba wypowiedziana przezM. P.wzbudziła wP. L.uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona.P. L.zatelefonował na policje i poinformował o całym zdarzeniu dyżurnego, który kazał mu przyjść na komendę. Za nim, w kierunku komendy poszedł takżeM. P.. Kiedy przyszli na komendę, funkcjonariusz policjiW. K.otworzył im drzwi magnetyczne do korytarza i poprosił aby weszli do środka. Pierwszy przez przedmiotowe drzwi przeszedłP. L., który trzymał w jednej ręce telefon, a w drugiej reklamówkę z zakupami. Tuż za nim, przez drzwi przeszedłM. P., który starając się wejść pierwszy uderzył głową o element drzwi, w wyniku czego spadły mu okulary i uszkodził sobie okolice łuku brwiowego. Chwilę po przejściu przez drzwi,M. P.uderzył pięścią w twarzP. L., krzycząc przy tym, że nie będzie mu drzwi „przed nosem zamykał”. Następnie podszedł do nich funkcjonariusz policjiP. K., któremuP. L.oznajmił, że chce złożyć zawiadomienie o groźbach karalnych.M. P.zachowywał się wówczas agresywnie w stosunku doP. L..P. K.poinformował o całej sytuacjiW. K., który skierowałP. L.do policjanta z Wydziału Kryminalnego, natomiastM. P.poprosił, aby usiadł na korytarzy na krześle i poczekał.P. L.w wyniku uderzenia przezM. P.doznał obrażeń ciała w postaci obrzęku i zaczerwienienia lewego łuku jarzmowego, to jest naruszenia czynności narządów ciała na okres trwający nie dłużej niż 7 dni.
W trakcie przedmiotowego zdarzeniaM. P.znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zawartość alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu wynosiła 0,66 mg/l.

Dowód:
- wyjaśnianiaM. P., k.41-42,80,115v.-116,
- zeznaniaP. L., k.4-7,22-23,116-116v.,
- zeznaniaW. K., k.17,
- zeznaniaP. K., k.18,117
- protokół oględzin rzeczy wraz z załącznikiem, k.19-21,
- karta informacyjna, k.24,
- opinia sądowo – lekarska, k.27,
- informacja Komendy Powiatowej Policji wG., k.123-124,
- dokumentacja medyczna, k.126,128,
- protokół użycia urządzenia kontrolno pomiarowego, k.3,

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 1932/11P. L.został uznany za winnego, tego że w dniu 12 sierpnia 2011 roku spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiuM. P.w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, to jest przestępstwa zart. 156 § 1 pkt 2 kk.

Dowód:
- odpis wyroku SR w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku sygn. akt II K 1932/11, k.121,

OskarżonyM. P.ma obecnie 58 lat. Ma wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest palaczem. Nie pracuje. Utrzymuje się z zasiłku opiekuńczego w wysokości 153 złotych miesięcznie i finansowo wspierany jest przez matkę. Jest kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Leczył się psychiatrycznie. Był uprzednio karany sądownie, między innymi za przestępstwo zart. 190 § 1 kk.
W toku postępowania został zbadany przez biegłych psychiatrów, którzy stwierdzili, że w trakcie popełniania zarzucanych mu czynów, ze względu na zaburzenia osobowości i zachowania na podłożu ograniczonego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego z padaczką, miał w stopniu znacznym ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem.

Dowód:
- wyjaśnianiaM. P., k.41-42,80,115v.-116,
- karta karna, k.50,
- orzeczenie sądowo – psychiatryczne, k.61-62,

OskarżonyM. P.nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że wsklepie (...)wG.spotkałP. L., który zaczął nagrywać go telefonem komórkowym. Dodał, że poszedł w stronę Komendy Policji, ponieważ chciał zgłosić to zdarzenie. Pierwszy naK.byłP. L., który wyprzedził go tuż przed wejściem. Zaznaczył, że w budynkuK.usiadł na krześle i spokojnie czekał, ażP. L.dokończy rozmowę z Dyżurnym. Kiedy podchodził do okna dyżurki, przechodzący obokP. L.uderzył go pięścią w lewe oko. Podniósł, że ani w sklepie, ani pod sklepem nie groziłP. L..

Dowód:
- wyjaśnianiaM. P., k.41-42,80,115v.-116,

Sąd zważył, co następuje:

W świetle ujawnionego w niniejszym postępowaniu materiału dowodowego wina oskarżonegoM. P.i okoliczności popełniania zarzucanych mu czynów nie budzą wątpliwości, a zaproponowana przez oskarżyciela kwalifikacja prawna zarzucanych mu czynów nie budzi zastrzeżeń.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań pokrzywdzonegoP. L., zeznań świadkaW. K.iP. K., a także częściowo na wyjaśnieniach oskarżonegoM. P., a ponadto na nieosobowym materiale dowodowym w postaci protokołu oględzin nagrania zdarzenia, karty informacyjnej, opinii sądowo – lekarskiej, dokumentacji medycznej, informacji Komendy Powiatowej Policji wG., odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 1932/11.
Sąd uznał za prawdziwe zeznania złożone przez pokrzywdzonegoP. L.oraz funkcjonariuszy policjiP. K.iW. K.. Nie ulega wątpliwości, że międzyP. L.iM. P.istnieje konflikt. Pokrzywdzony konsekwentnie zeznawał, że oskarżony groził mu pozbawieniem życia i zdrowia. Zaznaczył, że groźby kierowane pod jego adresem przez oskarżonego, wzbudziły w nim obawę, że zostaną spełnione, w związku z czym powiadomił o nich policję. Okoliczności podane przez pokrzywdzonego zostały potwierdzone wynikiem oględzin nagrania przedmiotowego zdarzenia. Z nagrania ewidentnie wynika, że oskarżony werbalnie i niewerbalnie groził pokrzywdzonemu. Następnie pokrzywdzony i oskarżony udali się w kierunku Komendy Powiatowej Policji wG.. Oskarżony potwierdził, że poszedł na policję zgłosić fakt, że pokrzywdzony go nagrywał. Funkcjonariusz policjiW. K.zeznał, że otworzył im drzwi magnetyczne i kazał wejść do środka. Pokrzywdzony podniósł, że oskarżony jak tylko przeszedł przez magnetyczne drzwi, uderzył go pięścią w twarz. Funkcjonariusz policjiP. K.zeznał, że pokrzywdzony zachowywał się spokojnie, natomiast oskarżony był agresywny w stosunku do pokrzywdzonego. W trakcie całego zdarzenia oskarżony był w stanie nietrzeźwości
W ocenie Sąd zeznaniaP. L.,P. K.iW. K.są logiczne, konsekwentne i rzeczowe i dlatego zasługują na wiarę. Za wiarygodny dowód Sąd uznał również protokół z oględzin nagrania zdarzenia, protokół z użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego, kartę informacyjną, opinię sądowo – lekarską, dokumentację medyczną, informację z Komendy Powiatowej Policji wG., a także odpis wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 1932/11.
Dają wiarę wyżej wskazanym dowodom Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznał sie do zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że to pokrzywdzony go uderzył. W ocenie Sądu, w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są wynikiem przyjętej przez niego dozwolonej linii obrony polegającą na zaprzeczeniu, poprzez którą stara się on uniknąć odpowiedzialności. Wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszym postępowaniu. Twierdzeniom oskarżonego przeczy nagranie momentu, w którym wypowiada on pod adresem pokrzywdzonego groźby karalne. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw aby odmówić temu nagraniu wiarygodności i uznać, że zostało ono zmanipulowane przez pokrzywdzonego. Nadto, pokrzywdzony zaprzeczył, że uderzył oskarżonego. Podał, że kiedy przechodził przez drzwi magnetyczne trzymał w jednej ręce telefon komórkowy a w drugiej ręce reklamówkę z zakupami, natomiast oskarżony próbował wejść pierwszy i wtedy mógł uderzyć się o element drzwi i uszkodzić skroń.
Reasumując Sąd uznał, że oskarżonyM. P.dopuścił sie zarzucanych mu czynów. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wypełniło ustawowe znamiona przestępstwa zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk, a takżeart. 157 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 kk. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że oskarżony groziłP. L.pozbawieniem życia i zdrowia, a następnie groźbę tą spełnił i uderzył pięścią w twarzP. L..
Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe, w myśl dyrektywy wymiaru kary zart. 53 kk, Sąd baczył by ich dolegliwość nie przekraczała stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynów oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego i w zakresie prewencji ogólnej.
Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów bo popełnionych przeciwko życiu i zdrowiu, działanie pod wpływem alkoholu, nie liczenie sie przez oskarżonego z podstawowymi zasadami porządku prawnego oraz jego uprzednią karalność. Okoliczności łagodzących Sąd się nie dopatrzył.
Stopień winy oskarżonego, w odniesieniu do przypisanych mu czynów nie był wysoki. Możliwość postąpienia przez oskarżonego zgodnie z prawem była w stopniu znacznym ograniczona. Jednakże zdaniem Sądu brak było podstaw aby zastosować dobrodziejstwo instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sytuacja majątkowa i materialna w jakiej znajduje się oskarżony świadczy, że nie uiściłby wymierzonej kary grzywny oraz nie można byłoby ściągnąć jej w drodze egzekucji. Natomiast wymierzenie mu kary ograniczenia wolności nie odniosłoby zamierzonego celu jaki kara ma spełnić, ponieważ oskarżony był już uprzednio karany za występek zart. 190 § 1 kkna karę ograniczenia wolności i mimo to ponownie dopuścił się czynu zabronionego, za który był już uprzednio skazany.
Mając na uwadze powyższe Sąd wymierzył oskarżonemuM. P.za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn opisany w punkcie II części wyroku karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkSąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę aspiracji. Za takim postąpieniem przemawiał stosunkowo bliski związek przedmiotowy, podmiotowy i czasowy przypisanych oskarżonemu czynów.
Analizując postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste oraz zachowanie się po popełnieniu przypisanych mu czynów Sąd doszedł do przekonania, że zachodzą warunki określone wart. 69 § 1 i 2 kkpozwalające na zawieszenie wykonania kary łącznej orzeczonej w stosunku do oskarżonego, gdyż istnieją przesłanki przemawiające za przyjęciem pozytywnej prognozy kryminologicznej pozwalającej przypuszczać, że wymierzenie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem wykonania spełni jej cel, w szczególności zapobiegnie powrotowi przez oskarżonego do przestępstwa. W związku z powyższym, Sąd warunkowo zawiesił wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności na okres 2 lat próby.
Zawieszając oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności Sąd nałożył na niego obowiązek powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzonym oraz obowiązek przeproszenia go na piśmie w terminie 2 tygodni od uprawomocnienia się wyroku. W ocenie Sąd, nałożone na oskarżonego obowiązki zniwelują konflikt istniejący między nim a pokrzywdzonym.
Nadto, na podstawieart. 616 § 1 pkt 2 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 619,92 złotych tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego, natomiast z uwagi na jego sytuację majątkową i materialną zwolnił go od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty sądowej.