Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 145/13
Data wyroku: 2013-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Celej, Józef Ciurko, Małgorzata Mojkowska
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art.85kk, art.86§1 kk, art.569§1 kpk

Sygn. akt II AKa 145/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 maja 2013r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

      Przewodniczący: SSA – Małgorzata Mojkowska

      Sędziowie: SA – Józef Ciurko

SSO (del. do SA) – Marek Celej (spr.)

      Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska

przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r.
sprawyP. A.
w przedmiocie wyroku łącznego
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę skazanego i prokuratora

      od wyroku Sądu OkręgowegoW. –. P. w. W.

z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt  V K 193/12
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że przyjmuje za podstawę wymierzenia łącznej kary grzywnyart. 85 k.k.,86 § 1 i 2 k.k.w zw.zart. 23 § 3 k.k.s.orazart. 92 k.k.i ustala ją w rozmiarze 50 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej w kwocie 27 zł, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
wydatkami za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa, zwalniając od ich uiszczenia skazanego;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataR. B.Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 147,60 zł łącznie z 23 % podatek VAT tytułem wynagrodzenia z urzędu za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Skazany

P. A.
złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach Sądu Rejonowego wD.w sprawie II K 1/06 oraz Sądu OkręgowegoW. P. w. W.w sprawie V K 131/12.
Analizując całokształt materiału dowodowego w sprawie Sąd Okręgowy ustalił, żeP. A.został skazany następującymi wyrokami:

1
Sądu Rejonowego wR.z dnia 06 grudnia 2004 roku, w sprawie X Ks 231/04 za przestępstwo zart. 60 § 1 k.k.s., popełnione w okresie od 2001 roku do stycznia 2004 roku na karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu, że jedna stawka wynosi 30 (trzydzieści) złotych, którą to karę prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego wR.z dnia 30 czerwca 2005 roku sygn. VI Ko 2415/05 zamieniono na 15 (piętnaście) dni zastępczej kary pozbawienia wolności, i którą to karę odbył w okresie od 24 października 2005 roku do 08 listopada 2005 roku, Sądu Rejonowego wD.z dnia 27 kwietnia 2006 roku, w sprawie II K 1/06, za przestępstwo zart. 297 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 22 stycznia 2004 roku, na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby, na mocyart. 33 § 2 kkorzeczono karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych i zaliczając na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 marca 2006 roku do dnia 04 kwietnia 2006 roku, uznając karę grzywny za wykonaną w całości, orzeczono także na mocyart. 72 § 2 k.k.obowiązek naprawienia szkody polegający na zapłacie na rzeczBanku (...) SAkwoty 5.900 zł. w terminie 2 lat od uprawomocnienia się wyroku; prawomocnym postanowieniem z dnia 23 marca 2010 roku Sąd Rejonowy wD., sygn. Ko 102/10 zarządził wobec skazanego wykonanie kary 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której prawomocnym postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 roku, sygn. Ko 970/11 zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 15 marca 2006 roku do dnia 27 kwietnia 2006 roku; nadto prawomocnym postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 roku wobec uiszczenia przez skazanego grzywny w wysokości jedynie 50 (pięćdziesięciu) złotych, orzekł zastępczą karę pozbawienia wolności w zamian za nieuiszczoną grzywnę w wysokości 350 (trzystu) złotych;

2
Sądu Rejonowego wR.z dnia 19 listopada 2008 roku, w sprawie II K 349/08, za przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k., popełnione w okresie od 19 lipca 2002 roku do 21 lipca 2003 roku na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 73 § 1 k.k.warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby, oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego, na mocyart. 63 § 1 k.k.zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 21 grudnia 2007 roku, na mocyart. 72 § 2 k.k.zobowiązano skazanego do naprawienia szkody poprzez wpłacenie na rzeczBanku (...)kwoty 2.550,34 zł, w terminie jednego roku od uprawomocnienia się wyroku;

3
Sądu RejonowegoK.z dnia 06 lipca 2009 roku, w sprawie II K 131/08, za przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 04 lipca 2006 roku na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby;

4
Sądu OkręgowegoW. P. w. W.z dnia 22 sierpnia 2012 roku, w sprawie V K 131/12, za przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.zw. zart. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 01 kwietnia 2004 roku na karę 2(dwóch) lat pozbawienia wolności.

Wyrokiem łącznym Sądu OkręgowegoW. P. w. W.z dnia 22 lutego 2013 . sygn. akt V K 193/12 połączono wyrok opisany w punkcie drugim, czyli wyrok w sprawie II K 1/06 Sądu Rejonowego wD.oraz wyrok opisany w punkcie 5, czyli wyrok w sprawie V K 131/12 Sądu OkręgowegoW. P. w. W.i na podstawieart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych tymi wyrokami jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzono skazanemuP. A.

      karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy;

na podstawieart. 577 k.p.k.iart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej wpunkcie pierwszymkary łącznej pozbawienia wolności, zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 15 marca 2006 roku do dnia 27 kwietnia 2006 roku i oznaczono jako początek kary łącznej pozbawienia wolności dzień 20 czerwca 2011 roku;
na mocyart. 569 § 2 k.p.k.iart. 570 k.p.k.połączono wyrok opisany w punkcie pierwszym, czyli wyrok w sprawie X Ks 231/04 Sądu Rejonowego wR.oraz wyrok opisany w punkcie drugim, czyli wyrok w sprawie II K 1/06 Sądu Rejonowego wD.i na podstawieart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.orazart. 92 k.k.w miejsce orzeczonych tymi wyrokami jednostkowych kar grzywny wymierzono skazanemuP. A.

      karę łączną grzywny w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 (dwudziestu pięciu) złotych;

na podstawieart. 577 k.p.k.iart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej wpunkcie trzecimkary łącznej grzywny, zaliczono skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 24 października 2005 roku do dnia 08 listopada 2005 roku w sprawie X Ks 231/04 i w związku powyższym, jak również w związku z zapłaceniem przez skazanego kwoty 50 (pięćdziesięciu) złotych w sprawie II K 1/06 uznano karę łączną grzywny za wykonaną do wysokości 32 (trzydziestu dwóch) stawek dziennych;
pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach podlegały odrębnemu wykonaniu;
na mocyart. 572 k.p.k.umarzono postępowanie w części dotyczącej wydania wyroku łącznego, obejmującego skazania: wyrokiem Sądu Rejonowego wK.z dnia 06 lipca 2009 roku, w sprawie II K 131/08, opisanym w punkcie 4, wyrokiem Sądu Rejonowego wR.z dnia 19 listopada 2008 roku, w sprawie II K 349/08, opisanym w punkcie 3).
Apelację od wyroku wniósł obrońca skazanego w części dotyczącej kary.
Zarzucił rażąco niewspółmiernie wymierzoną karę pozbawienia wolności w wyniku nieuwzględniania zasady absorpcji.
I wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie skazanemu przy uwzględnieniu zasady pochłaniania kary łącznej w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności.
Apelację złożył także Prokurator OkręgowyW.-P.wW.w zakresie rozstrzygnięcia zawartego wpkt. 3, na niekorzyść skazanego zarzucając obrazę prawa materialnego tj. przepisuart. 86§2 k.k.w zw. zart. 23 §3 k.k.s.polegającą na ustaleniu stawki dziennej grzywny w kwocie 25 zł, podczas gdy zgodnie z powołanym przepisem stawka dzienna grzywny nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia, a tym samym stawka dzienna orzeczonej przez Sąd grzywny nie może być niższa od kwoty 26zł i 66 gr.
I wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 3 poprzez orzeczenie kary łącznej grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 27 zł.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie apelację złożył obrońca skazanego, jak i prokurator. W ocenie Sądu Apelacyjnego w żaden sposób nie można zgodzić się z obrońcą skazanego, że wymierzona przez Sąd Okręgowy kara łączna pozbawienia wolności, zapisana w pkt. I zaskarżonego wyroku, jest rażąco niewspółmiernie surowa oraz, że w tej części zachodzą podstawy do uwzględnienia zasady absorpcji.
W orzeczeniu Sąd meriti wymierzył skazanemu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wynikłą z dwóch kar jednostkowych orzeczonych w wysokości 2 lat (odpowiednio wyrok Sądu RejonowegowD.- sygn. akt II K 1/06 oraz wyrok Sądu OkręgowegoW. –. P. w. W.sygn. akt V K 131/12).
Należy zważyć, że Sąd Okręgowy w tej części zaskarżonego wyroku należycie uzasadnił swoje stanowisko, prezentując konkretne argumenty, które stanowiły podstawę zastosowania zasady asperacji przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd kontrolujący orzeczenie w tej części w pełni podzielił stanowisko Sądu I instancji, zwłaszcza, że skarżący w apelacji nie przedstawił takich argumentów, które miałyby skutecznie podważyć zasadność rozstrzygnięcia. Wskazując w apelacji prawidłowe zachowanie skazanego w Zakładzie Karnym i jego postępy w resocjalizacji, a także zbieżność czasową i podobieństwa popełnionych przestępstw, obrońcaP. A.raczy nie dostrzegać, że w sprawie skazanego zastosowanie zasady absorpcji kłóciłoby się z wymaganiami prewencji ogólnej, gdyż prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego wiele czynów i wręcz byłoby nagrodą dla niego. Warto zwrócić uwagę, że Sąd orzekający wymienił wiele istotnych czynników przemawiających przeciwko orzeczeniu kary łącznej wynikającej z zasady absorpcji.W sprawie skazanego Sąd Okręgowy podkreślił zarówno ciężar gatunkowy popełnionych wielokrotnie czynów przestępczych, skalę przestępczej działalności, rodzaj naruszonych dóbr, jak i czasookres trwania penalizowanych zachowań podejmowanych przez skazanego, co stanowi istotną okoliczność obciążającą.
W tej sytuacji popełnienie wielu czynów jest – w ocenie Sądu Okręgowego – istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary surowszej od wynikającej z zasady absorpcji. To stanowisko Sąd Apelacyjny aprobuje, zaznaczając, że wymiar kary łącznej w oparciu o zasadę absorpcji może mieć miejsce w tych przypadkach, gdy, z co najmniej dwóch czynów pozostających w zbiegu przestępstw, jedno dominuje w ocenie całości zdarzenia. W sprawieP. A.powyższa sytuacja nie miała miejsca. Brak jest takiego czynu, analizując skazania zart. 297 § 1 k.k.,286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k., który dominowałby nad pozostałymi . Były one równorzędne pod względem dominacji.
Nadto priorytetową zasadą kary łącznej powinna być zasada asperacji, natomiast kara łączna - orzekana na zasadzie absorpcji oraz kumulacji - wyjątkiem. Z powyższych względów brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku na skutek wniesionej apelacji przez obrońcę skazanego, która w tym zakresie okazała się bezzasadna.
Natomiast wyrok podlegał zmianie na skutek apelacji prokuratora, której nie można odmówić słuszności.
Sąd orzekający w sprawie o wydanie wyroku łącznego w pkt. III prawidłowo ustalił, że istnieją warunki do połączenia kar grzywien orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego wR.z dnia 6 grudnia 2004 r. (sygn. akt X Ks 231/04) za czyn zart. 60 § 1 k.k.s.popełniony w okresie od stycznia 2001 do stycznia 2004 r., gdzieP. A.został skazany na 30 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu, że jedna stawka dzienna grzywny wynosi 30 zł oraz Sądu Rejonowego wD.z dnia 27 kwietnia 2006 r. (sygn. akt II K 1/06) za czyn zart. 297 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.popełniony w dniu 22 stycznia 2004 r., za który został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności który na mocyart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawieszono na okres próby w wymiarze 5 lat, a na mocyart. 33 § 2 k.k.orzeczono karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, podzielającego argumentację prokuratora, Sąd I instancji ustalając na nowo stawkę dzienną grzywny uchybił treściart. 86 § 2 k.k.w zw. zart. 23 § 3 k.k.s., albowiem orzekł stawkę dzienną grzywny na kwotę 25 zł., tj. poniżej jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia.
Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwo skarbowe – zgodnie z brzmieniemart. 23 § 3 k.k.s.– jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia czynu.
Minimalne miesięczne wynagrodzenie brutto ustalone na 1 stycznia 2003 r. stanowiła kwota 800 zł. (co wynika z ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu , Dz. U. nr 200 poz. 1679). Tym samym stawka dzienna grzywny nie może być niższa jak 26,66 zł.
Sąd orzekający tej kwestii nie wziął pod uwagę i z tych względów, Sąd Apelacyjny - podzielając argumentację prokuratora skarżącego rozstrzygnięcie Sądu meriti co do rozstrzygnięcia w pkt. III wyroku – zmienił w tej części zaskarżone orzeczenie i orzekł karę łączną grzywny 50 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej w kwocie 27 zł.
W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Wobec sytuacji majątkowej skazanego Sąd Apelacyjny zwolnił go od uiszczenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym w sprawie wyroku łącznego, obciążając nimi Skarb Państwa.
Nadto przyznał obrońcy z urzędu stosowne wynagrodzenie za obronę wykonaną w postępowaniu odwoławczym, bowiem nie zostały uiszczone przez skazanego.