Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 1078/12
Data wyroku: 2013-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Bobrowska, Beata Marzec, Małgorzata Jankowska
Słowa kluczowe: Subsydiarny Akt Oskarżenia
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Kz 1078/12

POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jankowska
Sędziowie: SO Beata Marzec (spr.)
SO Agnieszka Bobrowska
Protokolant: sekr. sąd. Iwona Momot

po rozpoznaniu w sprawieM. K.
oskarżonego zart. 156 § 1 kk,157 § 1 kk
zażalenia wniesionego przez pokrzywdzonegoC. T.
na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie
z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt V K 919/12
w przedmiocie umorzenia postępowania
na podstawieart. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

I
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

II
wydatkami za postępowanie odwoławcze obciążyćC. T.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy umorzył – na podstawieart. 17 § 1 pkt 9 kpk– postępowanie w sprawie z oskarżeniaC. T.przeciwkoM. K.z powodu nieziszczenia warunków zart. 55 § 1 kpkw postaci powtórnego wydania przez prokuratora postanowienia o umorzeniu śledztwa bądź odmowie jego wszczęcia.
Na postanowienie to zażalił sięC. T.podnosząc, że umorzenie postępowania jest przedwczesne, niesłuszne i dyskryminujące stawiając oskarżonego w duże korzystniejszej sytuacji procesowej.
Wywodził też, że nie został poinformowany o takim braku formalnym i że jego zdaniem nie występuje brak uprawnionego oskarżyciela, a zastosowana przez Sąd wykładnia (nadinterpretacja) prowadzi do całkowitej niemożności oskarżenia urzędników.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Zażalenie okazało się pozbawione słuszności, a jego treść dowodzi niezrozumienia przez autora podstawy umorzenia postępowania w sprawie zainicjowanej jego aktem oskarżenia o przestępstwo publicznoskarbowe, jakiego miałby dopuścić się oskarżonyM. K..
Przepiskodeksu postępowania karnego– przywołany przez Sąd Rejonowy tj.art. 55 § 1 kpkwyraźnie stanowi, kiedy pokrzywdzony działając jako oskarżyciel subsydiarny może wnieść akt oskarżenia o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego. Może to nastąpić nie w każdym przypadku, lecz tylko w razie„powtórnegowydania przez prokuratora postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzenie śledztwa, w wypadku, o którym mowa wart. 330 § 2 kpk”.
Konieczność ziszczenia się tego warunku nie jest więc kwestią błędnej wykładni przepisówkpkprzez Sąd Rejonowy, ale ich wyraźnego i jednoznacznego brzmienia, którymi Sądy zobligowane są kierować się, w swojej praktyce orzeczniczej.
Tymczasem w rozpatrywanym przypadku zapadło jedno postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w dniu 18 października 2011 r. (Ds. 1172/11/SP), które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 12 marca 2012 r. sygn. akt VII Kp 272/11, co wynika z dopuszczonych w postępowaniu odwoławczym jako dowód akt sprawy Prokuratury Rejonowej w Pyrzycach o sygn. akt Ds. 1172/11/SP. Natomiast aby wyczerpany został tryb zart. 55 § 1 kpkw związku zart. 330 § 2 kpkdopuszczający możliwość wniesienia przez pokrzywdzonego subsydiarnego aktu oskarżenia, Sąd Rejonowy rozpoznający zażalenie na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa musiałby je uchylić, przekazując sprawę prokuratorowi: jeżeli prokurator nadal nie znalazłby podstaw do wniesienia aktu oskarżenia i wydał ponownie postanowienie o umorzeniu śledztwa możliwe byłoby wniesienie przez pokrzywdzonego, który wykorzystał uprawnienia zart. 306 § 1 i 2 kpk, aktu oskarżenia określonego wart. 55 § 1 kpk, o czym się go poucza.
W sprawie nie został, więc spełniony wymóg formalny zart. 55 § 1 kpk, którego nie należy mylić i utożsamiać – jak to czyni skarżący – z brakiem formalnym aktu oskarżenia, do uzupełnienia którego sąd wzywa oskarżyciela.
Należy zaznaczyć, że chociaż zarzut subsydiarnego aktu oskarżenia został zakwalifikowany zart. 156 § 1 kki157 § 1 kkto analiza jego treści wskazuje, że stanowi on ewidentne oskarżenieM. K.o czyn zart. 231 § 1 kk(przekroczenie uprawnień przez komornika), którego dotyczyło postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w Pyrzycach w sprawie Ds. 1172/11.
Natomiast opisywane przezC. T.skutki w zakresie rozstroju zdrowia kwalifikowane przez niego zart. 156 § 1 kki157 § 1 kk, jakich mieliby doznać członkowie jego najbliższej rodziny mają w jego ocenie stanowić jedynie konsekwencję owego przekroczenia uprawnień przez oskarżonegoM. K., a nie samodzielny czyn. W związku z tym Sąd Rejonowy zasadnie postrzegał subsydiarny akt oskarżenia w płaszczyźnieart. 231 § 1 kk, w tym też aspekcie oceniając uprawnienia procesoweC. T.do wystąpienia z subsydiarnym aktem oskarżenia.
Okoliczności dotyczące doznania rozstroju zdrowia czy to przez syna, czy żonę pokrzywdzonego mogą stanowić przedmiot odrębnego zawiadomienia prokuratury o przestępstwach zart. 156 § 1 kkczy zart. 157 § 1 kkdo złożenia, którego są jednak przede wszystkim uprawnione osoby nimi pokrzywdzone.
Chociaż akt oskarżeniaC. T.został dotknięty także brakiem formalnym polegającym na tym, iż nie został sporządzony i podpisany przez adwokata (wymóg tzw. przymusu adwokackiego wprowadzaart. 55 § 2 kpk) to wzywanie pokrzywdzonego przez Sąd Rejonowy do uzupełnienia takowego braku było bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy nie ziścił się warunek formalny zart. 55 § 1 kpkwskazany przez ten sąd co powoduje, że nawet sporządzenie aktu oskarżenia przez adwokata nie wpłynęłoby na wydanie i treść zaskarżonego postanowienia. Subiektywne odczucia pokrzywdzonego o „przedwczesnym, niesłusznym i dyskryminującym go” charakterze zaskarżonej przez niego decyzji Sądu Rejonowego są bez znaczenia dla oceny jej zasadności. Nie ma też podstaw do kierowania pytań prawnych do Sądu Najwyższego czy Trybunału Konstytucyjnego, o co postulujeC. T.domagający się też z tego powodu przyznania mu adwokata. Skarżący w żaden sposób nie wykazał ani udokumentował okoliczności mogących być podstawą do zwolnienia go z kosztów sądowych, w związku, z czym należało go nimi obciążyć na podst.art. 636 § 1 i 3 kpkw zw. zart. 640 kpk.