Sąd Okręgowy w Zamościu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 496/13
Data wyroku: 2013-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Sak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art.119§1 kk

Sygn. akt II Ka 496/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 lipca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący-Sędzia SO Andrzej Sak
Protokolant: st.sekr.sąd. Krystyna Duras

po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r.
sprawyJ. T.iE. T.
obwinionych z art.119§1 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcy obwinionych
od wyroku Sądu Rejonowego w Zamościu
z dnia 8 kwietnia 2013 r.     sygn. akt II W 444/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok ;

II
zwalnia obwinionych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

/-/ Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt II Ka 496/13

UZASADNIENIE
Komenda Miejska Policji wZ.złożyła wniosek o ukaranieJ. T.iE. T.za to, że:
w dniu 21 listopada 2011 roku wZ.przyul. (...)wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z reklamowego telebimu LED kabli wizyjno-zasilających powodując straty w wysokości 200 złotych na szkodę(...) s.c.

to jest o wykroczenie z art. 119 § 1 k.w.
Sąd Rejonowy w Zamościu wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2013 roku w sprawie II W 444/12 uznał obwinionegoJ. T.za winnego tego, że w dniu 21 listopada 2011 roku wZ.woj.(...)dokonał kradzieży z reklamowego telebimuL.kabli wizyjno-zasilających o wartości 200 złotych na szkodęJ. J.,E. T.iR. J.to jest wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to na mocy art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. skazał go na kare 200 /dwustu/ złotych grzywny,
uznał obwinionaE. T.za winną tego, że w dniu 21 listopada 2011 roku wZ.woj.(...)dokonała przywłaszczenia z reklamowego telebimuL.kabli wizyjno-zasilających o wartości 200 złotych na szkodęJ. J.iR. J.to jest wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to na mocy art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. skazał ją na kare 200 /dwustu/ złotych grzywny,
na mocy art. 119 § 4 k.w. orzekł środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody zobowiązując obwinionychJ. T.iE. T.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonychJ. J.iR. J.kwoty 200 /dwieście/ złotych, przy czym zobowiązanie po stronie obwinionych i pokrzywdzonych ma charakter solidarny
na podstawieart. 118 § 1,3,4 k.p.w.oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. /Dz. U. z 1983r. nr 49, poz. 223 z późn. zm./ o opłatach w sprawach karnych zasądził od obwinionych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 100 /sto/ złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz po 30 /trzydzieści/ złotych tytułem wydatków.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionych. Wyrok zaskarżył w całości. Wyrokowi temu zarzucił:
1/ naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 119 § 1 k.w. poprzez jego zastosowanie w sytuacji braku przesłanek do uznania działań obwinionych jako czynu zabronionego w rozumieniu art. 119 § 1 k.w.
2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 119 § 4 k.w. poprzez przyjęcie, żeJ. J.iR. J.są osobami pokrzywdzonymi jako pozostali wspólnicy w sytuacji, gdy kable stanowiły współwłasność łącznąE. T.iJ. J., która to współwłasność dopiero po rozwiązaniu umowy spółki przekształca się we współwłasność ułamkową i skutkuje prawem wspólnika do otrzymania od drugiego wspólnika pochodzących z rozliczenia spółki kwot.
Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Zamościu i uniewinnienie obwinionych i umorzenie postępowania w sprawie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionych nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom autora apelacji zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał Sądowi Rejonowemu poczynić ustalenia, co do sprawstwa obwinionychJ. T.iE. T.wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że to obwinionyJ. T.w dniu 21 listopada 2011 roku dokonał kradzieży z reklamowego telebimu kabli wizyjno-zasilających, zaś obwinionaE. T.dokonała przywłaszczenia z reklamowego telebimu kabli wizyjno-zasilających o wartości 200 złotych.
Fakt ten nie budzi wątpliwości w świetle protokołu oględzin miejsca /k. 20-21/, kopii zaświadczeń z ewidencji gospodarczej /k. 94-97, 112-115, 122, kopii umowy spółki cywilnej z aneksami /k. 99-102/, kopii zaświadczenia o dokonaniu zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej /k. 98/.
Przekonanie bowiem Sądu I instancji o winie obwinionychJ. T.iE. T.mając na uwadze powyższe okoliczności nie sposób zasadnie podważyć.
Potwierdzają je również zeznania świadków:Z. K.,R. W.,L. J.,R. J..
Biorąc powyższe po uwagę nie sposób zgodzić się z apelującym, iż obwinieni nie popełnili przypisanych im wykroczeń.
ObwinionaE. T.była współwłaścicielką mienia ruchomego jakim były kable wizyjno zasilające do reklamowego telebimu wraz zJ. J.iR. J.. W tej sytuacji nie ma żadnych wątpliwości /zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie/, że rzecz stanowiąca współwłasność jest dla każdego ze współwłaścicieli rzeczą cudzą. /wyr. SN z dnia 4 czerwca 1998 r., V KKN 220/97, OSN Prok. i Prawo 1999, nr 1, poz. 3/.
Natomiast obwinionyJ. T.nie był współwłaścicielem przedmiotowych kabli dlatego jego czyn polegał na kradzieży kabli wizyjno zasilających na szkodęJ. J.iR. J..
W tej sytuacji Sąd Rejonowy nie naruszył prawa materialnego i prawidłowo w oparciu o przepis art. 119 § 4 k.w. wymierzył obojgu obwinionym środek karny w postaci naprawienia szkody.
Wyrok w powyższym zakresie znajduje oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu. Ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji dokonana została w sposób staranny, obiektywny z uwzględnieniem reguł zawartych wart. 4 i 7 k.p.k., a więc nie ma podstaw do jej podważania.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena dowodów jest z pewnością swobodna, jakkolwiek nie jest dowolna. Poczynione bowiem na jej podstawie ustalenia faktyczne znajdują uzasadnienie we wszechstronnej analizie przeprowadzonych w sprawie dowodów, której dokonał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku /k. 159-163/.
Apelacja obrońcy obwinionych nie wskazuje żadnych okoliczności, które dowodziłyby nieprawidłowości poczynionych przez Sąd Rejonowy w Zamościu w ustaleniach faktycznych oraz w ich ocenie prawnej, nie wskazuje jakie okoliczności, które nie zostały ujawnione w toku przewodu sądowego były podstawą czynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych lub też jakie błędy poczynił Sąd Rejonowy w Zamościu w ocenie przeprowadzonych dowodów.
Reasumując należy przyjąć, że apelacja obrońcy obwinionych stanowi polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd Rejonowy w Zamościu i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższych faktów, a także braku okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, w tym zwłaszcza uchybień procesowych wymienionych wart. 440 i 439 k.p.k.Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Uwzględniając sytuację majątkową obwinionych Sąd Okręgowy na mocyart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku.
/-/ Na oryginale właściwy podpis.