Sąd Okręgowy w Zamościu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 565/13
Data wyroku: 2013-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Zwolak
Słowa kluczowe: Środki Karne, Apelacja
Podstawa prawna: art.178a§2 kk

Sygn. akt II Ka 565/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2013 r.
Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący: SSO Urszula Zwolak
Protokolant: st.sekr.sąd. Agnieszka Nowakowska
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Marka Sowy
po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 roku
sprawyM. K.
oskarżonego zart.178a§2 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Hrubieszowie
z dnia 22 maja 2013 r.     sygn. akt II K 270/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczenie o środku karnym – zakazie prowadzenia pojazdów nie mechanicznych po sformułowaniu „nie mechanicznych” uzupełnia o słowa : „w ruchu lądowym” ;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy ;

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś wydatkami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa.

/-/ Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt II Ka 565/13

UZASADNIENIE
Uzasadnienie faktyczne:
Prokurator Rejonowy w Hrubieszowie oskarżyłM. K.o to, że:
w dniu 28 lutego 2013 rokuD.powiatu(...)kierował rowerem po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,55 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu
tj. o czyn zart. 178a § 2 k.k..
Do aktu oskarżenia prokurator dołączył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy – w trybieart. 335 § 1 k.k.i we wniosku tym zawarł m.in. uzgodniony z oskarżonym wniosek o orzeczenie na podstawieart. 42 § 2 k.k.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów nie mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku.

Sąd Rejonowy w Hrubieszowie wyrokiem z dnia 22 maja 2013 roku wydanym na posiedzeniu w trybieart. 335 k.p.k.uznał oskarżonegoM. K.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 178a § 2 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 2 k.k.w zw. zart. 34 § 1 k.k.iart. 35 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym;
na mocyart. 42 § 2 k.k.orzekł wobecM. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów nie mechanicznych na okres 1 roku;
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

Apelację w tej sprawie wywiódł Prokurator Rejonowy w Hrubieszowie.
Na podstawieart. 425§ i 2k.p.k.orazart. 444 k.p.k.wyrok zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym na korzyść oskarżonegoM. K., zaś powołując się na przepisart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 343 § 6 i 7 k.p.k.w zw. zart. 335 § 1 k.p.k.polegającą na orzeczeniu odmiennie co do środka karnego określonego wart. 42 § 2 k.k.niż zawarto to w uwzględnionym przez Sąd wniosku złożonym w trybieart. 335 k.p.k., pomimo nieskierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych, co spowodowało, iż obraza ta miała wpływ na treść orzeczenia.
Podnosząc ten zarzut na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i skierowanie sprawyM. K.do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Hrubieszowie.
Obecny na rozprawie apelacyjnej prokurator wnosił o zmianę wyroku przez umieszczenie sformułowania „w ruchu lądowym” w treści orzeczenia o środku karnym i utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie prawne:
Na wstępie należy zauważyć, iż żaden przepis obowiązującegokodeksu postępowania karnegonie wyłącza ogólnych zasad rozpoznawania środków odwoławczych, w szczególności apelacji, wnoszonych od wyroków wydawanych w trybie przewidzianym wart. 343 k.p.k.iart. 387 k.p.k., a nawet przepisart. 434 § 3 k.p.k.w stosunku do tego rodzaju orzeczeń ogranicza zakazreformationis in peius. Wobec tego, zdaniem Sądu, apelację w niniejszej sprawie w zakresie jej wniosku apelacyjnego należy oceniać przez pryzmat jej zakresu i podniesionych zarzutów.
Wniesienie apelacji w tej sprawie było trafne i wręcz konieczne, bowiem treść wyroku wydanego w trybieart. 335 k.p.k.odbiega od treści uzgodnionego z oskarżonym, wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego. Prokurator stwierdziwszy tą różnicę, prawidłowo zaskarżył wyrok jedynie w zakresie orzeczenia o środku karnym, bowiem Sąd jedynie w orzeczeniu o zakazie prowadzenia pojazdów nie mechanicznych, błąd ów popełnił (nie określając, ruchu jakich pojazdów zakaz ma dotyczyć). Apelacja prawidłowo więc określa zakres zaskarżenia: „w części” i jej kierunek: „na korzyść oskarżonego”. Prawidłowo jest również sformułowany zarzut apelacji, jednak jej wniosek zdaniem Sądu jest zbyt daleko idący. Sam fakt bowiem, że zaskarżony wyrok został wydany w trybieart. 335 k.p.k.(art. 343 k.p.k.) nie implikuje konieczności uchylania całego wyroku przy stwierdzeniu drobnych błędów w jego treści i w sytuacji zaskarżenia wyroku w części dotyczącej kary. Fakt zaskarżenia wyroku w części dotyczącej ogólnie rzecz ujmując - kary – może być podstawą wniosku apelacyjnego o uchylenie wyroku ale jedynie w części obejmującej orzeczenie o karze, skoro przepisy procedury karnej taki zakres uchylenia przewidują.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że dostrzeżony w treści wyroku błąd (brak sformułowania: „w ruchu lądowym” w orzeczeniu o środku karnym) nie jest wynikiem świadomego negowania przez Sąd treści wniosku prokuratora i łamania uzgodnień pomiędzy prokuratorem a oskarżonym. Analiza treści wyroku oraz jego uzasadnienie daje podstawę uznania, że jest to błąd wynikający z pośpiechu ewentualnie nieuwagi. Do takiej konstatacji prowadzi analiza faktów takich jak to, że wniosek prokuratora został uwzględniony i wyrok przez Sąd został wydany, zaś istotne elementy wniosku prokuratora zostały przez Sąd uwzględnione.
Uchybienie stwierdzone w treści zaskarżonego wyroku jest możliwe do konwalidacji orzeczeniem odwoławczym, bowiem po pierwsze: zmiana nie łamie uzgodnień pomiędzy oskarżonym a prokuratorem zawartych we wniosku prokuratora o wydanie wyroku w trybieart. 335 k.p.k., po drugie zmiana ta doprowadzi do uzgodnienia treści wyroku z wnioskiem prokuratora, a po trzecie nie jest negowana przez oskarżonego, który nie pojął żadnych działań, których celem byłoby podważenie ustaleń będących podwaliną wniosku prokuratora. Oskarżony nie był obecny na posiedzeniu Sądu Rejonowego (mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie), nie sformułował żadnych uwag ani zarzutów co do treści apelacji (której odpis został mu doręczony), ani tez nie był obecny na rozprawie apelacyjnej (również prawidłowo zawiadomiony o jej terminie). Bezczynność oskarżonego wskazuje, że nie jest jego intencją prowadzenie procesu w tej sprawie na ogólnych zasadach i że akceptuje on zawarte z prokuratorem porozumienie.
Należy zauważyć, że zmiana treści orzeczenia o środku karnym – zakazie prowadzenia pojazdów nie mechanicznych, poprzez dodanie sformułowania „w ruchu lądowym” jest zmianą na korzyść oskarżonego (zawęża zakres zakazu), nie narusza żadnych przepisów ani zasad postępowania karnego, a zasady ekonomiki procesowej wręcz sprzeciwiają się ponownemu prowadzeniu postępowania w tej sprawie od początku, skoro przyjęta w toku postępowania odwoławczego zmiana zaskarżonego orzeczenia odniesie w rezultacie ten sam skutek co ponowne prowadzenie procesu, jak pierwotnie w apelacji wnioskował skarżący.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, w zakresie orzeczenia o środku karnym, poprzez dodanie po słowach: „nie mechanicznych” sformułowania: „ w ruchu lądowym”.
Analiza akt sprawy i treści zaskarżonego wyroku nie dała podstaw do dalszych ingerencji odwoławczych w treść orzeczenia, wobec czego wyrok w pozostałej części został utrzymany w mocy.
Również analiza sprawy w pryzmacie treściart. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k.nie wskazuje na konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia, a analiza treści wyroku dokonana przez Sąd odwoławczy dotyczyła również kary orzeczonej wobec oskarżonego, poza zakresem orzeczenia o środku karnym i nie dała podstaw do uznania, że wymierzona oskarżonemu kara sprzeciwia się przesłankom i dyrektywom zart. 53 k.k..
Ponieważ postępowanie odwoławcze toczyło się w wyniku apelacji wniesionej przez prokuratora, a zaskarżone uchybienie stwierdzone w wyroku w żadnym stopniu nie wynikało z działań lub woli oskarżonego, Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.stosując zasady słuszności zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.określił, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.
/-/ Na oryginale właściwy podpis.