Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 132/13
Data wyroku: 2013-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lech Gutkowski, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

Sygn. akt – IX Ka 132/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18. kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący - S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Sędziowie: S.S.O. Barbara Plewińska
S.S.O. Lech Gutkowski
Protokolant - st. sekr. sąd. Magdalena Maćkiewicz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Barbary Dryzner

po rozpoznaniu w dniu 18. kwietnia 2013 r.
sprawyK. A.– oskarżonego zart. 279§ 1 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Grudziądzu,
od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 16. stycznia 2013 r.,sygn.akt II K 1248/12,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie I. tego wyroku uzupełnia podstawę prawną wymiaru kary oart. 58§3 kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 132/13

UZASADNIENIE
K. A.został oskarżony o to, że w dniu 18 lipca 2012r. w godzinach od 16:00 do 18:00 wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P., dokonał kradzieży z włamaniem do piwnicy, skąd po wyrwaniu skobla wraz z kłódką zabezpieczającą drzwi piwniczne, z wnętrza zabrał w celu przywłaszczenia rowermarki G.o wartości 500 złotych oraz rowermarki S.o wartości 100 złotych, czym działał na szkodęM. J.
- tj. o czyn zart. 279 § 1 kk
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu,sygn. akt. II K 1248/12, uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że dopuścił się go wspólnie i w porozumieniu z inną osobą co do której materiały wyłączono do odrębnego rozpoznania oraz z tym ustaleniem, że czyn stanowił wypadek mniejszej wagi zart. 283 kkw zw. zart. 279 § 1 kki za to, na mocyart. 283 kk, wymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Na mocyart. 36 § 2 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 4 i 5 kkzobowiązał oskarżonego w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności do wykonywania pracy zarobkowej oraz do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.
Zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, a wydatkami obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego oskarżyciel publiczny, zarzucając obrazę prawa materialnego, poprzez nieuprawnione wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności na podstawieart. 283 kk, podczas, gdy przewiduje on jedynie możliwość orzeczenia kary pozbawienia wolności, zaś wymierzenie kary ograniczenia wolności za przypisane oskarżonemu przestępstwo, stanowiące wypadek mniejszej wagi zart. 279 § 1 kk, możliwe było jedynie po zastosowaniuart. 58 § 3 kk.
W oparciu o powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego o pominiętyart. 58 § 3 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna, jej uwzględnienie skutkowało zgodną z wnioskiem skarżącego zmianą zaskarżonego wyroku.
Zastrzeżeń sądu odwoławczego, podobnie, jak i prokuratora, nie budziła ani prawidłowość ustaleń faktycznych, ani przyjęcie, że czyn oskarżonego stanowił wypadek mniejszej wagi. Słusznie uznając uzgodnioną przez strony karę za wystarczającą do zabezpieczenia realizacji wszystkich celów ukarania, sąd prawidłowo ustalił wystąpienie przesłanek uwzględnienia wniosku zart. 387 kpk, jaki złożony został na rozprawie.
Na tle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego i merytorycznie prawidłowych rozstrzygnięć w zakresie orzeczenia o karze, sąd odwoławczy dostrzegł jednak potrzebę konwalidowania w zaskarżonym wyroku uchybienia, wskazanego przez oskarżyciela publicznego, zauważonego też na etapie sporządzania uzasadnienia przez sam sąd orzekający. Zaskarżone orzeczenie faktycznie uznać należało za wadliwe w zakresie wskazanej w nim podstawy prawnej wymiaru kary. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skazanie oskarżonego za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkna karę ograniczenia wolności możliwe było jedynie po zastosowaniuart. 58 § 3 kk.
Lektura uzasadnienia wyroku świadczy o tym, że orzekając wobec oskarżonego karę ograniczenia wolności, nieprzewidzianą w ustawowym zagrożeniu za przypisane mu przestępstwo, sąd I instancji miał powyższe na uwadze, a jedynie przez przeoczenie błędnie oznaczył podstawę prawną jej wymiaru (k. 168). W istocie bowiem stosując właśnie przepisart. 58 § 3 kkSąd Rejonowy odstąpił od orzekania kary pozbawienia wolności, którą zagrożone jest przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kk, uznając karę 10 miesięcy ograniczenia wolności ukształtowaną przy skorzystaniu z przewidzianej w tymże przepisie możliwości, za adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i jego zawinienia oraz wystarczającą do osiągnięcia wobec niego celów ukarania.
Mając zatem na uwadze powyższe, sąd odwoławczy dokonał odpowiedniej zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o pominiętyart. 58 § 3 kk.

Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego w pozostałym zakresie należało utrzymać go w mocy.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpksąd zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych poniesionych w postępowaniu odwoławczym, obciążając nimi Skarb Państwa, albowiem przemawiały za tym względy słuszności, gdyż to nie jego postawa przyczyniła się do wszczęcia postępowania odwoławczego.