Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 238/13
Data wyroku: 2013-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Pańczyk-Kujawska, Mirosław Szwagierczak, Janina Czyż
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 61 ustawy o e. i r.

Sygn. akt

III AUa 238/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia12 czerwca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak

Sędziowie:

SSA Janina Czyż (spr.)
SSA Marta Pańczyk-Kujawska

Protokolant

st.sekr.sądowy Anna Budzińska

po rozpoznaniu w dniu12 czerwca 2013 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuZ. P.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek apelacji pozwanego organu rentowego
od wyrokuSądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia6 lutego 2013 r.sygn. aktIV U 446/12

u c h y l a zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie.

Sygn. akt III AUa 238/13

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.decyzją z dnia 24.02.2012 r. odmówił wnioskodawcyZ. P.prawa do rentyz tytułu niezdolności do pracy.
Za podstawę wydania decyzji tej treści organ rentowy wskazał, że orzeczeniem Komisji lekarskiej ZUS z dnia 20.02.2012 r. wnioskodawca został uznany za niezdolnego do pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania prawa do renty oraz podniósł, że stan jego zdrowia tj. schorzenie kręgosłupa uniemożliwia mu pracę zgodną z kwalifikacjami, jak również pracę po przekwalifikowaniu w zawodzie kierowcy.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r., zmienił zaskarżoną decyzję ZUS Oddział wR.z dnia 24.02.2012 r. w ten sposób, że nakazał organowi rentowemu dalszą wypłatę wnioskodawcyZ. P.renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, poczynając od 1 stycznia 2012 r. do 21 września 2013 r.
Rozpoznając odwołanie Sąd, celem zweryfikowania orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS, dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów dermatologa, neurologa i ortopedy. Biegła dermatolog w opinii z dnia 9.07.2012 r. stwierdziła u wnioskodawcy kontaktowe zapalenie skóry stóp oraz grzybicy międzypalcowej stóp i płytek paznokciowych palców i uznała wnioskodawcę za zdolnego do pracy.
Biegli z zakresu neurologii i ortopedii wydali wspólną opinię, w której stwierdzili u wnioskodawcy zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z przebytą rwą kulszową prawostronną i zespołem bólowym w okresie pełnej remisji manifestacji klinicznej a także stan po operacyjnym leczeniu kręgosłupa L5 – S1 i dyskopatii L3 – L4.
Schorzenia neurologiczne wnioskodawcy w aktualnym stanie rzeczy nie upośledzają sprawności ustroju w stopniu powodującym długotrwałą niezdolność do pracy zgodnej z kwalifikacjami.
Mogą one jednak w przyszłości ulegać okresowym zaostrzeniom, wymagać leczenia i rehabilitacji. Natomiast schorzenia ortopedyczne wymagają dalszego leczenia – powodują ograniczenie ruchomości kręgosłupa i powodują częściową niezdolność do pracy.
Biegli neurolog i ortopeda uzupełnili swą opinię w związku z zastrzeżeniami wnioskodawcy i z-cy Przewodniczącego Komisji Lekarskich ZUS wR..
Sąd uznał fachowe i zupełne opinie biegłych i na podstawie opinii biegłego ortopedy ustalił, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy i przysługuje mu prawo do renty.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 57 ustawyo emeryturach i rentach z FUS orazart. 47714§ 2 kpc.
Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 6.02.2013 r. zaskarżył apelacją pozwany organ rentowy zarzucając wyrokowi naruszenieart. 233 § 1 kpcpolegające na przyjęciu, że opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii stanowi wiarygodny dowód
na okoliczność, że schorzenia występujące u wnioskodawcy powodują naruszenie sprawności organizmu w stopniu powodującym częściową niezdolność do pracy, podczas gdy:
- u wnioskodawcy po przebytych operacjach nastąpiła pełna remisja zespołu bólowego kręgosłupa, a samo wystąpienie zmian zwyrodnieniowych nie świadczy o niezdolności do pracy,
- nie stwierdzono żadnych powikłań pod postacią zespołu bólowego, które może świadczyć o niezdolności do pracy, a samo wystąpienie zwyrodnień i wystąpienie ich zaostrzeń uzasadnia czasową krótkotrwałą niezdolność do pracy,
- za wiodącą należy uznać opinię biegłego neurologa, ponieważ w jego gestii należy określenie powikłań pod postacią zespołu bólowego np. ubytki neurologiczne, parestezje, niedoczulice, ograniczenia ruchomości wywołane zespołem bólowym,
- opinia nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia dla przyjęcia, że schorzenia wnioskodawcy powodują naruszenie sprawności organizmu w stopniu powodującym częściową niezdolność do pracy oraz:
- naruszenieart. 107w zw. zart. 12 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturachi rentach z Fundusz Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. Nr 2009, Nr 153, poz. 1227 ze zm.), poprzez przyjęcie w okolicznościach niniejszej sprawy, że wnioskodawcy przysługuje renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 stycznia 2012r. do 21 września 2013r.
W związku z powyższymi zarzutami, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie odwołania lub jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania.
Apelujący podniósł, że u wnioskodawcy wystąpiła pełna remisja dolegliwości kręgosłupa i stan zdrowia prawidłowo został oceniony przez biegłego neurologa, który wskazał, że brak jest u wnioskodawcy stwierdzenia ograniczenia ruchomości kręgosłupa.
Natomiast zmiany dyskopatyczne czy zwyrodnienie stwierdzone przez biegłego ortopedę nie powodują niezdolności do pracy.
Nadto apelujący zarzucił, że opinia biegłego ortopedy nie jest fachowa i rzetelna i nie jest wiarygodnym dowodem w sprawie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja pozwanego organu rentowego jest uzasadniona o ile skutkuje uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Warunkiem wydania rozstrzygnięcia zgodnego z prawem jest uprzednie wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia.
Postępowanie przed Sądem I instancji tego warunku nie spełnia.
Wprawdzie Sąd I instancji dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych specjalistów neurologa i ortopedy, ale w sposób dowolny ocenił te opinie naruszając przepisart. 233 § 1 kpctj. zasadę swobodnej oceny dowodów opierając swe rozstrzygnięcie na opinii biegłego lekarza ortopedy, którego to konkluzja sprowadzała się do uznania wnioskodawcy za częściowo niezdolnego do pracy.
Biegły ortopeda wskazał u wnioskodawcy ograniczenia ruchomości kręgosłupa mające wpływ na zdolność wnioskodawcy do pracy, a biegły neurolog takich ograniczeń nie stwierdził.
Zatem wyjaśnić należało tę kwestię również przez biegłego neurologa, który nie wypowiedział się w tym zakresie czy nie zachodzi sprzeczność wydanej opinii, skoro stwierdził brak ograniczenia ruchomości kręgosłupa.
W tej sytuacji należało wyjaśnić , który z biegłych jest właściwy do oceny ograniczenia ruchomości kręgosłupa a w przypadku dalszych wątpliwości ewentualnie dopuścić dowód z opinii biegłego neurochirurga.
W ocenie Sądu Apelacyjnego skoro biegli wydali łączną opinię, to winni w niej jednoznacznie sformułować konkluzję co do całościowej oceny stanu zdrowia wnioskodawcy pod kątem niezdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.
Brak tej jednoznaczności budzi wątpliwości co do rozbieżności w opinii, która wymagała wyjaśnienia przez obu biegłych.
Biegli nie wyjaśnili też z jakiego powodu nie podzielają stanowiska orzeczeń lekarskich wydanych w postepowaniu apelacyjnym jak również brak uzasadnienia w jaki sposób naruszenie sprawności organizmu wnioskodawcy oddziałuje na możliwość wykonywania pracy zgodnej z kwalifikacjami, czy też aktualnie wykonywanej.
Powyższe wskazuje, że w sprawie niedojrzałej do rozstrzygnięcia, został wydany wyrok, który należy uznać za przedwczesny.
W ponownym postepowaniu rzeczą Sądu I instancji będzie dopuszczenie dowodu z innego zespołu biegłych neurologa i chirurga – ortopedy, którzy winni wydać opinię w oparciu o dostępną dokumentację medyczną i badanie wnioskodawcy na okoliczność, czy stwierdzone u wnioskodawcy schorzenia, nadal powodują niezdolność wnioskodawcy do pracy choćby częściową zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Po wydaniu opinii Sąd doręczy jej odpisy stronom postępowania, a gdyby budziła uzasadnione wątpliwości Sądu czy też stron postepowania, przeprowadzi dalsze postepowanie celem jednoznacznego wyjaśnienia stanu zdrowia wnioskodawcy po kątem niezdolności do pracy.
Dopiero tak przeprowadzone postepowanie dowodowe i ocena jego wyników będzie podstawą do dokonania przez Sąd I instancji prawidłowych ustaleń czy wnioskodawca jest niezdolny do pracy i przysługuje mu prawo do przywrócenia renty na podstawie art. 61 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Z wyżej przytoczonych względów Sąd Apelacyjny na zasadzieart. 386§ 4 kpcorzekł jak w sentencji wyroku.