Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 128/11
Data wyroku: 2013-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Gierzyński

Sygn. akt XVII AmE 128/11

WYROK

I.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 kwietnia 2013r.
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
W składzie:
Przewodniczący: SSO Bogdan Gierzyński
Protokolant: sekretarz sądowy Ewa Naróg
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013r.w Warszawie na rozprawie
sprawy z odwołaniaR. N. (1)
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o nałożenie kary pieniężnej
na skutek odwołaniaR. N. (1)od Decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 30 maja 2011 roku Nr(...)(...)(...)

1
Uchyla zaskarżoną decyzję.

2
Zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzeczR. N. (1)kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Bogdan Gierzyński
XVII AmE 128/11

UZASADNIENIE
Decyzja z dnia 30 maja 2011 r. pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki orzekł, że powód –R. N. (2)prowadzący działalność gospodarczą pod nazwąP.H.U. (...)naruszył warunki 1 i 2.1.1. koncesji na obrót paliwami ciekłymi udzielonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w dniu 8 grudnia 2000 r.(Nr(...)
(...)zmienionej decyzją z dnia 12 lutego 2009 r. (Nr(...)(...)/(...)) i w związku z tym nałożył na powoda karę pieniężną w wysokości 60.000 zł.
Od powyższej decyzji powód wniósł odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:
-art.80 k.p.a.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w następstwie błędów logicznego rozumowania i pominięcie dowodów prowadzących do przyjęcia odmiennych wniosków, a w konsekwencji uznanie, że powód naruszył warunki koncesji;
-art.56 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne(Dz. U Nr 89 z 2006 r., poz 625 z późn. zm.) poprzez jego nieuprawnione zastosowanie.
Pozwany wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił co następuje:
Bezspornym jest, że powód –R. N. (2)prowadzi działalność gospodarczą pod nazwąP.H.U. (...)polegająca na obrocie paliwami ciekłymi. Działalność tę prowadzi na podstawie koncesji udzielonej mu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzjami z dnia 8 grudnia 2000 r.(Nr(...)(...)i z dnia 12 lutego 2009 r. (Nr(...)/1 /1 /2009/(...)).
Zgodnie z udzieloną koncesją przedmiot działalności nia objętej stanowiła „działalność gospodarcza w zakresie obrotu następującymi paliwami ciekłymi:

1
benzynami silnikowymi innymi niż benzyny lotnicze,

2
olejami napędowymi,

3
gazem płynnym,

przy wykorzystaniu stacji paliw zlokalizowanej w miejscowościJ.(...)(...)-(...) M.oraz konfekcjonowanym gazem płynnym.”(pkt 1 koncesji).
Ponadto „Koncesjonariusz jest zobowiązany do spełniania określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności gospodarczej, a w szczególności warunków określonych wustawie Prawo energetycznei wydanych na jej podstawie przepisach wykonawczych.”
Bezspornym jest również, że w 2009 r. powód sprzedawał na swojej stacji produkt(...)(...)o nazwie „olej napędowy grzewczy eksterm plus”.
W tym stanie faktycznym Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy sprzedaż „oleju napędowego grzewczego(...)wyprodukowanego przez(...) S.A.mieściło się w granicach udzielonej powodowi koncesji.
Koncesja ta, co jest bezsporne, zawierała warunek 1 określający przedmiot działalności jako „działalność gospodarcza w zakresie obrotu następującymi paliwami ciekłymi: 1.bezynami silnikowymi innymi niż benzyny lotnicze, 2. olejami napędowymi, 3.gazem płynnym.”.
W ocenie Sądu treść koncesji nie pozostawiała wątpliwości, że zezwala ona na obrót wszelkimi olejami napędowymi, natomiast wyłączona jest działalność w zakresie obrotu olejem opałowym.
Wyprodukowany przez(...) S.A.produkt o nazwie „olej napędowy grzewczy(...)zawiera w sobie określenie „olej napędowy” i wbrew stanowisku pozwanego nie można tego uznać za zabieg marketingowy, a o zakwalifikowaniu produktu do kategorii olejów napędowych nie decyduje jego przeznaczenie. Polskim systemie prawa ustawodawca posługuje się kategorią „olejów napędowych o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49 przeznaczonych na cele opałowe” (§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra finansów z dnia 20 sierpnia 2010 w sprawie znakowania i barwienia wyrobów energetycznych(dz. U. Nr 157, poz.1054)
Wobec braku wyłączenia z zakresu udzielonej koncesji olejów napędowych przeznaczonych na cele opałowe, uznać należało, że obrót takimi olejami mieścił się w jej granicach.
Zważyć ponadto należało, że do decyzji nakładającej kare pieniężną obowiązuje wyższy standard ochrony praw przedsiębiorcy ze względu na konieczność zapewnienia skuteczności w polskim porządku prawnym przepisom Europejskiej konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wartości w zakresie w jaki Europejski Trybunał Praw Człowieka przyjmuje gdy dochodzi do wymierzenia przedsiębiorcy kary pieniężnej, zasady sądowej weryfikacji prawidłowości orzeczenia organu regulacji w tym zakresie, powinny odpowiadać wymogom analogicznym do tych, które obowiązują sad orzekający w sprawie karnej (vide Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21.09.2010 r. sygn. III Sk 8/10 niepubl. i Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12.01.2011 r. syn VI Ca 782/10 niepubl.). Z tego też względu pozwany winien wykazać, że sprzedawane przez powoda paliwo nie było olejem napędowym przeznaczonym na cele opałowe lecz olejem opałowym. W niniejszej sprawie okoliczność ta nie została wykazana przez pozwanego.
Z tych względów zaskarżoną Decyzję należało uchylić wobec braku podstaw do jej wydania (art.47953§ 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu, zasądzając na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych (art.98 k.p.c.)
SSO Bogdan Gierzyński