Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 337/13
Data wyroku: 2013-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Teza: ubezpieczona wykazała ponad 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych na dzień 1.01.1999 r. innymi dowodami niż świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych

Sygn. akt IV U 337/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 października 2013r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Jacek Witkowski

Protokolant

st. sekr. sądowy Marta Żuk

po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaG. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 1 marca 2013  r. (Nr(...))
w sprawieG. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeG. S.prawo do emerytury od dnia 01 lutego 2013 roku.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 01.03.2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonejG. S.przyznania prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227) w zw. z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 87 poz. 43 ze zm.), albowiem wnioskodawczyni nie przedłożyła świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach tylko zaświadczenie wystawione przez przechowawcę akt osobowych.
Od decyzji tej odwołanie złożyłaG. S., która wnosiła o jej zmianę i zaliczenie okresu jej zatrudnienia w Państwowym Domu Pomocy Społecznej wD.od dnia 01.12.1974 roku do 31.05.1990 roku jako pracy w warunkach szczególnych, gdyż jej praca polegała na bezpośrednim kontakcie z osobami upośledzonymi. Ponadto odwołująca się stwierdziła, ze nie może przedłożyć świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych ponieważ placówka ta już nie istnieje.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie argumentując, iż zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia Rrady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. okres zatrudnienia w warunkach szczególnych powinien być udokumentowany świadectwem pracy stwierdzającym ten charakter.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
UbezpieczonaG. S.ur. (...)złożyła w dniu 7.02.2013 roku wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie jej prawa do emerytury w wieku obniżonym. Na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach ZUS przy poprzednim wniosku emerytalnym pozwany ZUS przyjął, że na dzień 01.01.1999 roku ubezpieczona legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 20 lat 11 miesięcy i 26 dni. Organ rentowy nie zaliczył żadnego okresu zatrudnienia do kategorii prac w warunkach szczególnych, ponieważ zaświadczenie wystawione przez przechowawcę akt nie stanowi dowodu o jakim mowa w § 2 ust. 2 wymienianego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Zaskarżoną decyzją z dnia 01.03.2012 r. odmówiłG. S.przyznania prawa do wcześniejszej emerytury (k. 9 a.e.).
W toku postępowania rozpoznawczego Sąd przeprowadził dowód z zeznań ubezpieczonej oraz świadkówZ. W.iB. P.na okoliczność rodzaju pracy, którą wykonywałaG. S.w okresie zatrudnienia w Państwowym Domu Pomocy Społecznej wD.(k. 9v, 17-17v a.s.). Ubezpieczona zeznała, iż w okresie od 01.12.1974 roku do 31.05.1990 roku była zatrudniona na stanowisku salowej w Państwowym Domu Pomocy Społecznej Dla Dorosłych wD.. Placówka ta zajmowała się opieką nad osobami chorymi umysłowo. Leczone tam były kobiety. jej zadaniem jako salowej było wykonywania wszelkich czynności związanych z utrzymaniem porządku i obsługi pensjonariuszy w zakresie higieny, pomocy przy spożywaniu posiłków itp. ŚwiadkowieZ. W.iB. P.były również pracownicami tej placówki w tych samych latach co ubezpieczona. W swoich zeznaniach opisały charakter pracy, którą wykonywałaG. S.wskazując, że jako salowa miała obowiązek wykonywania wszelkich czynności związanych z obsługą pensjonariuszek.
W aktach osobowych ubezpieczonej znajdują się dokumenty pracownicze określające stanowisko jakie zajmowałaG. S.. Wynika z tych dokumentów, że od 01.12.1974 roku powierzono jej obowiązku salowej (k. 1B akt osobowych). Kolejne dokumenty wydawane przez pracodawcę tj. Państwowy Dom Pomocy Społecznej Dla Dorosłych wD.w szczególności dokumenty płacowe wymieniają stanowisko salowej. Ponadto z akt tych wynika, że w zakresie wynagradzania stosowane były wobec ubezpieczonej przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.08.1988 roku w sprawie uposażenia pracownikówZakładów (...),Zakładów Pomocy (...)i rehabilitacji Zawodowej Inwalidów.G. S.była zatrudniona w tej placówce do 31.05.1990 roku i pracodawca wystawił jej świadectwo pracy tzw. ogólne. Po likwidacji tej placówki akta osobowe pracowników zostały przejęte przez Dom Pomocy Społecznej wW., który jest przechowawcą dokumentacji byłych pracowników Państwowego Domu Pomocy Społecznej Dla Dorosłych wD.. W 2009 roku przechowawca w piśmie skierowanym do ubezpieczonej wskazał, że jej charakter pracy należał do kategorii prac w warunkach szczególnych wymienionych zarówno w wykazie A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 roku jak i w przepisach resortowych tj. w zarządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.07.1983 roku (Dz. Urz. Nr 8 poz. 40 tj. prace w Domach Pomocy Społecznej Umysłowo Upośledzonych Dorosłych) (akta osobowe k. 6C). Pismo to nie było honorowane przez pozwany Oddział ZUS.
W ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań ubezpieczonej, świadków a także dokumentacja zawarta w aktach osobowych daje podstawę do ustalenia, iż ubezpieczona była zatrudniona w spornym okresie wP.zajmującej się opieką nad dorosłymi upośledzonymi umysłowo i wykonywała tam pracę salowej. Sąd uznał, że zeznania ubezpieczonej jak i świadków są wiarygodne, albowiem w sposób jednoznaczny zeznali świadkowie odnośnie charakteru placówki jak i rodzaju pracy, którą wykonywała tamG. S.. W świetle wykazu A cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. wykonywanie pracy w tego rodzaju placówce należy do kategorii prac w warunkach szczególnych, mianowicie w dziale XII pkt. 5 powołanego wyżej rozporządzenia zawarty jest zapis o zaliczeniu pracy w placówce opiekuńczej z osobami upośledzonymi umysłowo jako pracy w warunkach szczególnych.
Ubezpieczona legitymuje się na dzień 01.01.1999 roku stażem ubezpieczeniowym przekraczającym 20 lat, zaś okres zatrudnienia w wymienionej placówce opiekuńczej przekracza 15 lat. Zatem w świetle § 2 ust. 1, § 3 i § 4 ust. 1 pkt. 1 i 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w związku z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o FUS ubezpieczonaG. S.w dacie złożenia wniosku o emeryturę tj. w lutym 2013 roku spełniała wszystkie przesłanki do uzyskania uprawnień do emerytury w wieku obniżonym.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawieart. 47714§ 2 kpcorzekł jak w sentencji.