Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 373/13
Data wyroku: 2013-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57, 12, 13 ustawy emerytalnej

Sygn. akt IV U 373/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska
Protokolant:    stażysta Sylwia Dymańska

po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaR. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 25 stycznia 2013 roku nr(...)
w sprawieR. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy

I
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu sięR. T.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia1 grudnia 2012 roku do dnia 30 listopada 2014 roku;

II
w pozostałym zakresie oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 373/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 13 grudnia 2013 r.

Decyzją z dnia 25 stycznia 2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), przyznałR. T.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2013 r.

Odwołanie od tej decyzji wniósłR. T., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, ponieważ od ponad pięciu lat pobierał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a stan jego zdrowia nie uległ poprawie, ale się pogorszył.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podnosząc, żew świetle orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 22 stycznia 2013 r. brak jest podstaw do uznania wnioskodawcy za osobę całkowicie niezdolną do pracy.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującyR. T.,urodzony (...), z zawodu jest ślusarzem mechanikiem, ostatnio zaś pracował jako kierowca.
Od 12 października 2007 r. do 30 listopada 2012 r. ubezpieczony pobierał rentęz tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W dniu 29 listopada 2012 r. odwołujący wystąpił do organu rentowego z wnioskiemo ponowne przyznanie mu prawa do tego świadczenia.
Zaskarżoną decyzją z dnia 25 stycznia 2013 r.(...) OddziałwT.przyznałR. T.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2013 r.
(okoliczności bezsporne)
Nadto Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 17 grudnia 2012 r. stwierdził u wnioskodawcy:

-

raka gruczołu krokowego po leczeniu specjalistycznym,

zwężenie cewki moczowej,

zaburzenia kontroli moczu i stolca w wywiadzie,

dolegliwości dysuryczne wg N9, bez cech wznowy,

nadciśnienie tętnicze w okresie wydolności krążenia,

chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa bez objawów ubytkowych,

zaburzenia depresyjne w wywiadzie, obecnie w leczeniu,

otyłość BMI 32.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołujący jest osobą częściowo niezdolną do pracy na okres do 30 listopada 2013 r.
Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, któraw opinii lekarskiej z dnia 22 stycznia 2013 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika.
Na tej podstawie, decyzją z dnia 25 stycznia 2013 r. ZUS Oddział wT.przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2013 r.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 17.12.2012 r.- k. 130v cz. I akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 22.01.2013 r.- k. 133 cz. I akt ZUS,

W celu stwierdzenia, czy i w jakim stopniu odwołujący jest niezdolny do pracy, czy istniejąca poprzednio całkowita niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med.L. G.specjalisty urologa, lek. med.J. S.- specjalisty chirurga ortopedy- traumatologa, lek. med.J. S.specjalisty neurologa i lek. med.P. M.- specjalisty kardiologa.

W pisemnej opinii z dnia 26 czerwca 2013 r. biegły urolog zdiagnozował u odwołującego:

-

stan po radykalnej radioterapii i leczeniu hormonalnym z powodu raka gruczołu krokowego,

zwężenie cewki moczowej,

stan po nacięciu cewki metodą endoskopową (UIO),

zaznaczone dolegliwości o typie przeszkody podpęcherzowej przy oddawaniu moczu (LUTS).

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznał, że odwołujący jest częściowo niezdolny do pracy na okres od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2014 r.
W uzasadnieniu opinii wskazał, że nasilone objawy spowodowane przeszkodąw dolnych drogach moczowych, objawy podrażnieniowe- bóle przy mikcji, parcia naglące oraz krwiomocz spowodowane są przebytą radioterapią. Zwężenie cewki moczowej spowodowało najprawdopodobniej napromieniowanie. Endoskopowe nacięcie cewki UIO nie było w pełni skuteczne, o czym świadczy wynik badania uroflometrycznego wskazujący na znaczną przeszkodę podpęcherzową przy oddawaniu moczu. Najprawdopodobniej odwołujący został wyleczony z choroby nowotworowej, na co wskazuje brak wznowy miejscowej oraz brak przerzutów w okresie sześciu lat od zakończenie leczenia. Nowotwór nie był znacznie zaawansowany miejscowo. Wyniki badań świadczą o skuteczności leczenia. Skutki uboczne radioterapii powodują u odwołującego ograniczenia możliwości wykonywania pracy w wykonywanym zawodzie. W przypadku badanego istnieją możliwości leczenia zwężenia cewki moczowej.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 26.06.2013 r.- k. 17-18,

W pisemnej opinii z dnia 22 października 2013 r. biegli sądowi chirurg ortopeda- traumatolog, neurolog i kardiolog zdiagnozowali u odwołującego:

-

nadciśnienie tętnicze,

otyłość,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa,

ograniczenie ruchomości prawego stawu skokowego,

stan po onkologicznym leczeniu raka prostaty,

stan po operacji wodniaka jądra.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy z przyczyn chirurgicznych, neurologicznychi kardiologicznych.
W uzasadnieniu opinii wskazali na dobry stan ogólny badanego, wydolność układów wewnętrznych i niewielkie zaburzenia w zakresie układu ruchu, nie posiadające znaczenia orzeczniczego z uwagi na niskie nasilenie.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 22.10.2013 r.- k. 31-34,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych urologa oraz chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa i kardiologa, albowiem opinie te sporządzone zostały w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz bardzo szczegółoweji wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występującychu wnioskodawcy jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonych badań, co czyni opinie wewnętrznie spójne, logiczne i kompletne. Opinie w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazują stan zdrowia odwołującego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii biegłego urologa odnośnie okresowej częściowej niezdolności badanego do pracy orz wnioski wynikające z opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa i kardiologa odnośnie zdolności ubezpieczonego do pracy zarobkowej.
Żadna ze stron opinii tych nie kwestionowała.

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującyR. T.jest niezdolny do pracy, czy istniejąca poprzednio całkowita niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy.
Zgodnie zart. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lubz urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie do treści art. 57 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłego urologa, odwołującyz uwagi na rozpoznane u niego schorzenia w postaci stanu po radykalnej radioterapiii leczeniu hormonalnym z powodu raka gruczolu krokowego, zwężenia cewki moczowej, stanu po nacięciu cewki metodą endoskopową (UIO) oraz zaznaczonych dolegliwości o typie przeszkody podpęcherzowej przy oddawaniu moczu (LUTS), jest osobą częściowo niezdolną do pracy na okres od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2014 r.
Uwzględniając powyższe, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2014 r.
W pozostałym zakresie odwołanie od zaskarżonej decyzji podlegało oddaleniu. Wszak w żadnej z wydanych w sprawie opinii, które Sąd w pełni podzielił, biegli lekarze nie stwierdzili u wnioskodawcy całkowitej niezdolności do pracy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 107, art. 57 ust. 1 i art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS orazart. 47714§ 1 i 2 k.p.c., Sąd orzekł jak w punktach I i II wyroku

SSO Natalia Lipińska

(...)

-

(...)

(...)

(...)

(...)