Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII Kop 30/13
Data wyroku: 2013-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Igor Tuleya

Sygn. akt VIII Kop 30/13

POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSO Igor Tuleya
Protokolant: Anna Kopeć
przy udziale Prokuratora: Jolanty Pydyniak
po rozpoznaniu sprawyA. A.
z wniosku Ministra Sprawiedliwości
w przedmiocie wydania postanowienia o prawnej dopuszczalności przekazania do wykonania kary łącznej 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2012 roku, sygn. akt X K 722/10
na podstawieart. 610 § 2 kpk,art. 611 § 3 kpk

postanawia:

1
stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Republice Bułgarii kary 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobecA. A.– obywatela Bułgarii, prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2012 roku, sygn. akt X K 722/10;

2
na podstawieart. 618 § l pkt 11 kpkiart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. S.kwotę 600 zł (sześćset złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem Okręgowym jako pierwszą instancją;

3
na podstawieart. 624 § 1 kpkkoszty postępowania przejąć na rachunek Skarbu Państwa.

Uzasadnienie:
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 04 kwietnia 2012 roku, w sprawie o sygn. akt X K 722/10, skazanoA. A.za popełnienie czynów wyczerpujących dyspozycjęart. 278 §1 kk,art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 275 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki wymierzonoA. A.karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. Powyższy wyrok stał się prawomocny dnia 12 kwietnia 2012 roku.
W dniu 18 lutego 2013 roku do tut. Sądu wpłynął wniosek Ministra Sprawiedliwości o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Bułgarii kary łącznej orzeczonej wobecA. A.wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 04 kwietnia 2012 roku, sygn. akt X K 722/10.
Obecny na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2013 rokuA. A.oświadczył, że wyraża zgodę na przekazanie jego osoby do Republiki Bułgarii celem wykonania wobec niego kary 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 04 kwietnia 2012 roku w sprawie o sygn. akt X K 722/10.
Sąd zważył co następuje
Rolą Sądu w postępowaniu o przekazaniu do wykonania kary, jest ocena prawnej dopuszczalności dokonania przedmiotowego przekazania. Podstawę przekazania w niniejszej sprawie stanowią przepisy Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku, której Polska jest sygnatariuszem, a takżeart. 611 b § 2 kpk, który wskazuje negatywne przesłanki przekazania kary do wykonania w państwie obcym. Zaistnienie choćby jednej z negatywnych przesłanek wskazuje na niedopuszczalność przekazania orzeczenia, do wykonania w państwie obcym. Natomiast art. 3 Konwencji w ust. 1 ustanawia bezwzględne przesłanki o charakterze pozytywnym, co oznacza, iż wszystkie muszą zostać spełnione, aby nastąpiło przekazanie orzeczenia do wykonania w państwie obcym.
W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia żadnych prawnych przeszkód przekazania kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie.
Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się z dniem 12 kwietnia 2012 roku i podlega wykonaniu, zaś przedawnienie wykonania kary nastąpi w dniu 12 kwietnia 2027 roku.A. A.jest obywatelem Republiki Bułgarii i nie k orzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu. Czyn, za któryA. A.został skazany, jest również karalny sądownie według prawa karnego Republiki Bułgarii. Nadto kara pozbawienia wolności pozostała skazanemu do odbycia wynosi więcej niż 6 miesięcy kary. Kończąc rozważania dotyczące przedmiotowej dopuszczalności przekazania stwierdzić należy, iż przekazanie nie jest sprzeczne z polskim prawem.          W tym stanie rzeczy Sąd uznał przekazanie wyżej wymienionego orzeczenia do wykonania za granicę za dopuszczalne. O kosztach za obronę skazanego wykonywaną z urzędu, która nie została opłacona w całości ani w części, orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). Podstawą zaś naliczenia wysokości wynagrodzenia były§ 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).  Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji.