Sąd Apelacyjny w Krakowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 492/13
Data wyroku: 2013-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marek Stempniak (), Paweł Anczykowski, Anna Grabczyńska-Mikocka
Podstawa prawna: art.437§2kpk

Sygn. akt II AKz 492/13

POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Paweł Anczykowski

Sędziowie:

SSA Anna Grabczyńska- Mikocka (spr.)
SSO Marek Stempniak (del.)

Protokolant:

st. sekr. sądowy Monika Palonek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika
po rozpoznaniu w sprawie
P. Z.iS. W.
podejrzanych z art. 59 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
zażaleń obrońców
na postanowienie Sądu Okręgowego wT.z dnia 14.XI.2013 r. sygn. akt(...)
w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437§2 i art. 275§1i§2 k.p.k..

postanawia

1.Zmienić zaskarżone postanowienie i uchylić zastosowany wobecP. Z.iS. W.środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.
2.Zastosować wobec każdego z podejrzanych dozór policji zobowiązując ich do stawiennictwa dwa razy w tygodniu we właściwej dla miejsca zamieszkania jednostce policji.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 roku sygn.(...)Sąd Okręgowy wT.uwzględniając wniosek prokuratora przedłużył stosowanie wobecP. Z.iS. W.tymczasowego aresztowania na okres dalszych dwóch miesięcy tj. do 24 stycznia 2014 roku uznając, że w sprawie spełniają się ogólna zart. 249§1 k.p.k.i szczególne zart. 258§1 pkt 2 i § 2 k.p.k.przesłanki najsurowszego środka zapobiegawczego i ustalając, że ze względu na szczególne okoliczności sprawy postępowania przygotowawczego nie można było ukończyć w terminie dotychczasowego stosowania tego środka.

Postanowienie to zażaleniami zaskarżyli obrońcy podejrzanych.
Skarga obrońcy podejrzanegoP. Z.zaskarża postanowienie w całości zarzucając obrazę prawa procesowego, a toart. 263§2 k.p.k.poprzez brak ustalenia przez sąd, że ukończenie postępowania przygotowawczego w terminie dwóch miesięcy nie było możliwe, a nadto obrazę przepisuart. 249§1 k.p.ki258§1 pkt 2 i §2 k.p.k.mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez przedłużenie tymczasowego aresztowania w sytuacji, - gdy zdaniem żalącego – zebrane w sprawie dowody nie uprawdopodobniły, że podejrzany dopuścił się przestępstwa oraz przez uznanie, że będzie on nakłaniał do fałszywych zeznań lub w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie.
W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie tymczasowego aresztowania lub zmianę tego postanowienia i zastosowanie w miejsce tymczasowego aresztowania dozoru policji połączonego z zakazem opuszczania kraju oraz poręczenia majątkowego w wysokości wskazanej przez sąd, ewentualnie uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Zażalenie obrońcy podejrzanegoS. W.zaskarża postanowienie w całości i powołując się na przepisart. 438 pkt 3 k.p.k.zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania wymaga przedłużenia tymczasowego aresztowania podejrzanego, w sytuacji gdy ten przyznał się do części zarzucanego czynu, co zdaniem obrońcy oddala obawę bezprawnego wpływu na tok postępowania.
Konkludując żalący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie tymczasowego aresztowaniaS. W.i zastosowanie środków zapobiegawczych o charakterze nieizolacyjnym.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Zażalenie obrońcyP. Z.jest zasadne jedynie w zakresie w jakim zarzuca naruszenie przepisuart. 263§2 k.p.k., które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.
Skarga obrońcyS. W.nie jest słuszna, jednakże jej wniesienie skutkowało uchyleniem tymczasowego aresztowania z powodu naruszenia przez sąd przepisuart. 263§2 k.p.k.które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia.

Wprawdzie Sąd Okręgowy jako jedną z podstaw prawnych postanowienia powołał przepisart. 263§2 k.p.k., to jednak bardzo ogólnikowo odniósł się do okoliczności, o których mowa w tym przepisie, a których wystąpienie było konieczne do uwzględnienia wniosku prokuratora.
Zaskarżone postanowienie nie wskazuje jednoznacznie na czym ma polegać przesłanka uzasadniająca przedłużenie tymczasowego aresztowania podejrzanych zawarta wart.263§2 k.p.k.dotycząca „szczególnych okoliczności” uniemożliwiających zakończenie postępowania przygotowawczego w terminie i ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że ze względu na „zakres czynności dowodowych jakie muszą być przeprowadzone nie było możliwości zakończenia” postępowania w czasie stosowania tymczasowego aresztowania. Wydaje się -bo sąd pierwszej instancji nie poświęcił tej kwestii żadnej uwagi,- że chodzi tu o konieczność uzyskania przez prokuratora wykazu połączeń telefonicznych obrazujących częstotliwość kontaktów pomiędzy podejrzanymi.
Lektura akt sprawy nie potwierdza ustaleń Sądu Okręgowego jakoby postępowanie przygotowawcze przebiegało sprawnie. Skoro jak pisze prokurator we wniosku z dnia 12 listopada, przesłuchanie niektórych podejrzanych w sprawie (mające miejsce w dniach 11, 14 i 16 października) spowodowało konieczność przeprowadzenia dowodu z wykazu rozmów telefonicznych, to zwrócenie się o te dane dopiero w dniu 22 listopada świadczy o wadliwej organizacji śledztwa, a podejrzani nie mogą ponosić negatywnych skutków wad organizacyjnych postępowania i mają prawo do osądzenia bez zbędnej zwłoki (art. 45 Konstytucji RP).
Należy nadto zauważyć, że zbieranie materiału dowodowego jest istotą każdego postępowania przygotowawczego i służy realizacji celów określonych wart. 297 §1k.p.k. tym samym nie może być równoznaczne ze „szczególnymi okolicznościami sprawy” o jakich mowa wart. 263§2 k.p.k.Takie okoliczności powstają niezależnie od prowadzącego postępowanie przygotowawcze i obiektywnie nie dają się usunąć.
Dlatego oczekiwanie na sporządzenie dowodu z wykazu rozmów telefonicznych przy bezczynności prokuratora nie może być uznane za „szczególną okoliczność” uniemożliwiającą zakończenie postępowania w terminie dotychczasowego tymczasowego aresztowania. Przyjęcie poglądu przeciwnego, jak to uczyniono w zaskarżonym postanowieniu w istocie sankcjonowałoby wadliwą organizację śledztwa i brak należytej troski o jego sprawność.
W tej sytuacji nie zachodzi przesłanka z art.263§2k.p.k., która pozwalałaby tymczasowe aresztowanie podejrzanych przedłużyć. Wobec tego należy stwierdzić, że okres trwania tego środka zapobiegawczego zakończył się z dniem ogłoszenia niniejszego postanowienia, które całkowicie zmieniając zaskarżone postanowienie jednocześnie oddaliło wniosek prokuratora o przedłużenie tymczasowego aresztowaniaP. Z.iS. W..
W związku z rozstrzygnięciem zawartym na wstępie Sąd Apelacyjny nie odnosi się do pozostałych zarzutów zawartych w zażaleniach (art. 436 k.p.k.).
Mając jednak na uwadze to, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje na duże -w rozumieniu art.249§1k.p.k.- prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanych zarzucanych im przestępstw Sąd Apelacyjny celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania zastosował wobecP. Z.iS. W.środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji.
Nie uznał sąd za wskazane zastosowanie sugerowanego przez obrońcęP. Z.poręczenia majątkowego, skoro podejrzany nie posiada majątku i przebywa na utrzymaniu rodziców. W tej sytuacji ten środek zapobiegawczy byłby fikcją i nie spełniał celu jego orzeczenia obciążając budżet rodzicówP. Z..