Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 877/13
Data wyroku: 2013-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 w związku z art. 12 ust. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 877/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska
Protokolant:    stażysta Sylwia Dymańska

po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaB. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 24 kwietnia 2013 roku nr(...)
w sprawieB. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującej sięB. S.prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 2013 roku na okres lat dwóch.

Sygn. akt IV U 877/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 25 października 2013 r.

Decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłB. S.przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUSw orzeczeniu z dnia 12 kwietnia 2013 r. stwierdziła, że ubezpieczona jest osobą częściowo okresowo niezdolną do pracy.

Odwołanie od tej decyzji wniosłaB. S., domagając się jej zmiany i przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że ma schizofrenię paranoidalną, poważne schorzenia kręgosłupai astmę oskrzelową. Jak podała, znajduje się w stałym leczeniu psychiatrycznym, a stan zdrowia uniemożliwia jej wykonywanie pracy zarobkowej.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującaB. S.,urodzona (...), z zawodu jest technikiem tkactwa artystycznego i w zawodzie tym pracowała jako tkacz gobelinów, a ponadto była sprzedawcą.
Od 1 maja 2002 r. do 31 marca 2013 r. ubezpieczona pobierała rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W dniu 21 lutego 2013 r. odwołująca wystąpiła do organu rentowego z wnioskiemo ponowne przyznanie jej prawa do tego świadczenia.
Zaskarżoną decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 r.(...) OddziałwT.odmówiłB. S.przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 12 kwietnia 2013 r. stwierdziła, że ubezpieczona jest osobą częściowo okresowo niezdolną do pracy.
(okoliczności bezsporne)

Nadto Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 11 marca 2013 r. stwierdził u wnioskodawczyni:

-

schizofrenię paranoidalną.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołująca jest nadal całkowicie niezdolna do pracy na okres dwóch lat.
Na skutek zarzutu wadliwości tego orzeczenia, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, która w opinii lekarskiej z dnia 12 kwietnia 2013 r. rozpoznającu wnioskodawczyni schizofrenię paranoidalną, uznała, że badana jest osobą częściowo niezdolną do pracy na okres do 30 kwietnia 2014 r.
Na tej podstawie, decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 r.(...) OddziałwT.przyznał ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 kwietnia 2013 r. do 30 kwietnia 2014 r. Zaskarżoną zaś decyzją z tego samego dnia,tj. 24 kwietnia 2013 r., odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 11.03.2013 r.- k. 225v cz. I akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 12.04.2013 r.- k. 237-238 cz. I, 232 cz. II akt ZUS,

W celu stwierdzenia czy i w jakim stopniu odwołująca jest niezdolna do pracy, czy istniejąca poprzednio całkowita niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jej stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego: lek. med.E. N.specjalisty psychiatry.

W pisemnej opinii z dnia 31 sierpnia 2013 r. biegły psychiatra zdiagnozował u odwołującej:

-

schizofrenię paranoidalną.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznał, że obecny stan psychiczny odwołującej oraz jej funkcjonowanie uzasadniają uznanie w/w za osobą całkowicie niezdolną do pracy od 1 kwietnia 2013 r. na okres dwóch lat.
W uzasadnieniu opinii wskazał, że z powodu schizofrenii paranoidalnej opiniowana pozostaje w leczeniu psychiatrycznym ambulatoryjnym od 1993 r. Od 8 kwietnia 2002 r. do26 kwietnia 2002 r. była hospitalizowana z rozpoznaniem psychozy paranoidalnej. Biegły psycholog w 2012 r. stwierdził u w/w objawy negatywne (ubytkowe, deficytowe) schizofrenii. W trakcie obecnego badania rozpoznano zarówno objawy wytwórcze, jak i negatywne tej choroby. Opisane objawy upośledzają funkcjonowanie badanej w stopniu znacznym, powodując całkowitą niezdolność do pracy.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 31.08.2013 r.- k. 8-10,

Sąd w całości podzielił opinię biegłego psychiatry uznając, że zawiera ona kompleksową i wyczerpującą ocenę stanu organizmu odwołującej, a nadto uwzględnia wpływ rozpoznanego u niej schorzenia na zdolność do pracy. Sąd uznał, iż charakterystyka schorzenia została przez biegłego oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osoby sporządzającej opinię. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski tego biegłego odnośnie okresowej całkowitej niezdolności badanej do pracy zarobkowej. Nadto podkreślić należy, że opiniujący w sprawie biegły swoje ustalenia i wnioski wywiódł po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu odwołującej.
Żadna ze stron opinii tej nie kwestionowała.
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii biegłego psychiatry, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującaB. S.jest niezdolna do pracy, czy istniejąca poprzednio całkowita niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jej stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy.
Zgodnie zart. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lubz urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie do treści art. 57 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłego psychiatry, odwołującaz uwagi na rozpoznaną u niej schizofrenię paranoidalną jest osobą całkowicie niezdolną do pracy od 1 kwietnia 2013 r. na okres dwóch lat. U badanej rozpoznano zarówno objawy wytwórcze, jak i negatywne schizofrenii. Objawy te upośledzają funkcjonowanie odwołującej w stopniu znacznym.

Skoro więc zaskarżona przezB. S.decyzja ZUS Oddział wT.z dnia 24 kwietnia 2013 r. nie była zasadna, należało uwzględnić jej odwołanie, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 57 ust. 1 i art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.

Tym samym, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 1 kwietnia 2013 r. na okres lat dwóch.