Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKo 36/13
Data wyroku: 2013-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy Leder, Barbara Lubańska – Mazurkiewicz, Hanna Wnękowska
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art.3§2 kkw
Teza: Właściwość miejscową sądu penitencjarnego do rozpoznania wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary wyznacza ostatnie miejsce stałego pobytu skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Sygn. akt II AKo 36/13

POSTANOWIENIE
Dnia 29 kwietnia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA – Jerzy Leder (spr.)
Sędziowie: SA – Barbara Lubańska – Mazurkiewicz

    SA – Hanna Wnękowska

Protokolant – sekr. sąd. Katarzyna Gajewska

przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej – Tomali
po rozpoznaniu w sprawieŁ. F.
skazanego za przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.i inne
sporu o właściwość między sądami równorzędnymi wszczętego postanowieniem Sądu Okręgowegow. W.z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt XI Kow 467/13/wz, w związku z postanowieniem Sądu Okręgowegow. B.z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt IV Kow 219/13/wz
na podstawieart. 38 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.
p o s t a n a w i a :

      rozstrzygnąć spór o właściwość w ten sposób, że właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy uznać Sąd Okręgowyw. B..

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2013 r. Sąd Okręgowyw. B., na podstawieart. 35 § 1 k.p.k.,art. 32 § 3 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.,art. 3 § 2 k.k.w.uznał się niewłaściwym i sprawę skazanegoŁ. F.przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemuw. W..
Sąd Okręgowyw. W.postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 r. wszczął spór kompetencyjny i wystąpił do Sądu Apelacyjnegow. W.o rozstrzygnięcie, który z sądów okręgowych jest właściwy miejscowo do rozpoznania sprawy. W ocenie wnioskującego sądu w niniejszej sprawie zastosowanie maart. 32 § 1 pkt 3 k.p.k., zgodnie z którym właściwym sądem penitencjarnym do rozpoznania wniosku skazanego jest sąd, w okręgu którego skazany stale zamieszkiwał lub czasowo przebywał przed opuszczeniem kraju.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyraźnie podkreślić, iżKodeks karny wykonawczyzawiera samodzielny, niezależny od innych ustaw, zbiór zasad, które obowiązują w postępowaniu karnym mającym za przedmiot wykonywanie orzeczeń. W oparciu o przepisy tego aktu prawnego należy więc przede wszystkim szukać odpowiedzi na wszystkie wątpliwości wyłaniające się w toku postępowania wykonawczego. Do regulacji zawartej wKodeksie postępowania karnegomożna sięgać zatem tylko wówczas, gdy wątpliwości tych nie sposób rozwikłać na gruncie przepisówk.k.w, przy zastosowaniu wszystkich obowiązujących zasad wykładni i reguł logicznego rozumowania.
Mając powyższe na uwadze podkreślić wypada, żeKodeks karny wykonawczyokreśla nie tylko warunki i zasady stosowania tejże instytucji, lecz także kompleksowo reguluje właściwość sądu penitencjarnego w zakresie udzielania, wykonywania i odwoływania warunkowego zwolnienia. W treściart. 3 § 2 k.k.w.wprost wskazano, iż „w sprawach zastrzeżonych w niniejszym kodeksie dla sądu penitencjarnego właściwy jest ten sąd penitencjarny, w którego okręgu przebywa skazany”.
PrzepisyKodeksu karnego wykonawczegonie zawierają wprawdzie regulacji dotyczącej właściwości sądu penitencjarnego w sytuacji przebywania skazanego za granicą, jednakże tego rodzaju regulacja jest zbędna w przypadku osób skazanych na karę pozbawienia wolności, albowiem zarówno z istoty tego rodzaju kary, jak i całokształtu unormowań dotyczących jej wykonania zawartych wk.k.w.wynika, iż skazany przed odbyciem kary pozbawienia wolności (lub uznaniem jej za odbytą) nie może samowolnie opuścić kraju, a tym bardziej na stałe przebywać za granicą. W praktyce często jednak występują sytuacje, gdy skazany przed wykonaniem kary pozbawienia wolności opuszcza granice Rzeczypospolitej Polskiej i stale przebywa na terytorium innego państwa, czego najlepszym przykładem jest niniejsze postępowanie.
W zaistniałej sytuacji faktycznej właściwość miejscową sądu penitencjarnego do rozpoznania wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary wyznacza ostatnie (znane sądowi bądź wskazane przez samego skazanego) i mające legalny charakter miejsce stałego pobytu tego skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem Sądu Apelacyjnego to właśnie miejsce stałego pobytu skazanego powinno determinować właściwość sądu penitencjarnego w przedmiocie wniosku na dalszym etapie postępowania wykonawczego. Nie do zaakceptowania jest bowiem sytuacja, iż o właściwości Sądu decyduje
      de factosam skazany przebywając czasowo w coraz to innych miejscach, bez informowania o tym fakcie Sądu – do czego obliguje goart. 75 § 1 k.p.k.Prowadziłoby to do kompletnego paraliżu postępowania wykonawczego. Sąd Penitencjarny zamiast koncentrować się na merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy prowadziłby nieustannie postępowanie w przedmiocie ustalenia aktualnego miejsca przebywania skazanego, aby w konsekwencji przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, we właściwości którego skazany aktualnie zamieszał – w przypadku braku stosownego ustalenia przekazałby natomiast sprawę Sądowi Okręgowemuw. W.posługując się analogią doart. 32 § 3 k.p.k.Tego rodzaju interpretacji sprzeciwiają się zarówno względy pragmatyczne, cele wykonywania kary pozbawienia wolności (art. 67 k.k.w.), jak i zasady racjonalnego oraz sprawnego postępowania.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy za trafne uznać należy stanowisko Sądu Okręgowegow. W., iż

      właściwość miejscową sądu penitencjarnego do rozpoznania wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary wyznacza ostatnie miejsce stałego pobytu skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.Przypomnieć należy, iż przed opuszczeniem terytorium RP skazany stale przebywał wB., a zameldowany był w miejscowości położonej w okręgu Sądu Okręgowegow. B..
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie.