Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 330/13
Data wyroku: 2013-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Żukowska
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 292 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 330/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Barbara Żukowska  (spr.)
Sędziowie SO Klara Łukaszewska SO Tomasz Skowron Protokolant Jolanta Kopeć

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Justyny Radomskiej
po rozpoznaniu w dniach 30 sierpnia 2013r. i 3 października 2013r.
sprawyW. M.iK. W.
oskarżonych zart. 292 § 1 kkw zw. zart. 292 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki inne
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt II K 244/03

I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1. oskarżonegoW. M.uniewinnia od popełniania czynu przypisanego mu w pkt VII części dyspozytywnej, kosztami w tej części obciążając Skarb Państwa,
2. w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuK. W.wpkt VIIIczęści dyspozytywnej eliminuje przepisyart. 292 § 1 kkw zw. zart. 292 § 2 kki w zw. zart. 11 § 2 kka za podstawę prawną skazania i wymiaru kary przyjmuje przepisart. 270 § 1 kkoraz uchyla orzeczenie wydane na podstawieart. 33 § 2 kko wymierzonej karze grzywny,
II. uchyla orzeczenie wobec oskarżonegoW. M.o karze łącznej pozbawienia wolności z pkt IX i o karze łącznej grzywny z pkt XI części dyspozytywnej,
III. uchyla orzeczenie wobec oskarżonegoK. W.o karze łącznej grzywny z pkt XII części dyspozytywnej,
IV. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
V. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 330/13

UZASADNIENIE
W. M.iK. W.oskarżeni byli o popełnienie szeregu przestępstw.
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2013r. (sygn. akt II K 244/03) od popełniania części przestępstw obaj oskarżeni zostali uniewinnieni, obaj uznani zostali za winnych czynów stanowiących ciąg przestępstw popełnionych w okresie od lutego 2000 r. do kwietnia 2002r. kwalifikowanych zart. 292 § 1 kkw zw. zart. 292 § 2 kk, w zw. zart. 91 § 1 kk, w zw. zart. 11 § 2 kki za to, na podstawieart. 292 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kki w zw. zart. 11 § 3 kkwymierzona została im kara po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 kkkara po 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych (pkt VI części dyspozytywnej).
OskarżonyW. M.uznany został za winnego tego, że w listopadzie 2001 roku wJ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabył odD.iE. K.samochód m-kiD. (...)onumerze rejestracyjnym (...), numerze nadwozia(...)za kwotę 6 000 zł, gdy w rzeczywistości żadnego pojazdu w tym czasie nie zakupił, lecz tylko dokumenty dotyczące pojazdu, które następnie zostały wykorzystane w zalegalizowaniu nielegalnie sprowadzonego do Polski pojazdu tej samej marki o pierwotnych numerach nadwozia(...), numerze rejestracyjnym(...), o wartości nie mniejszej niż 34.000 zł, przy czym oskarżony powinien i mógł przypuszczać, iż pojazd ten pochodzi z kradzieży dokonanej w okresie 30.09.2001 – 01.10.2001 roku na terenie Niemiec, tj. występku zart. 292 § 1 kkw zw. zart. 292 § 2 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 292 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył oskarżonemu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych (pkt VIIczęści dyspozytywnej).
OskarżonyK. W.uznany został za winnego, tego, że w okresie grudzień 1999 r. – październik 2001r. wJ.,J.,W., woj.(...), pomógł w zbyciuM. P.samochód markiV. (...)onr rej. (...)o przebitym numerze nadwozia(...)i silnika(...)za kwotę 49.000 zł, posługując się przy tym podrobionym dokumentem w postaci niemieckiego rachunku zakupu bloku silnika, przy czym oskarżony powinien i mógł przypuszczać, iż pojazd ten pochodzi z kradzieży dokonanej w dniu 16.01.1999r. na terenie Niemiec, o wartości nie mniejszej niż 72.000 zł, tj. występku zart. 292 § 1 kkw zw. zart. 292 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 292 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył oskarżonemu karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 dziesięciu) złotych (PKT VIII części dyspozytywnej).
Orzeczone wobec oskarżonegoW. M.w pkt VI i VII a wobec oskarżonegoK. W.w pkt VI i VIII części dyspozytywnej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy połączył i orzekł kary łączne po 1 roku i 6 miesiącach pozbawienia wolności a wykonanie tych kar warunkowo zawiesił na dwuletni okres próby.
Sąd Rejonowy w wyroku orzekł wobec oskarżonych również łączne kary grzywny, zawarł inne orzeczenia.
Wyrok powyższy zaskarżony został na korzyść oskarżonych apelacją prokuratora, w której – powołując się na przepisart. 438 pkt 1 kpk– prokurator zarzucił:
1) obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 292 § 2 kkw punkcie VII wyroku dotyczącym oskarżonegoW. M., polegającą na niezasadnym zastosowaniu tego przepisu, w sytuacji gdy wartość samochodu, markiD. (...)nr rej. (...)będącego przedmiotem tego czynu, a wynoszącym 34 000, 00 zł, nie stanowi „znacznej wartości” w rozumieniu tego przepisu i co za tym idzie nie pozawala na zastosowanie tego przepisu,
2) obrazę przepisów prawa materialnego to jestart. 292 § 2 kk, w punkcie VIII wyroku dotyczącym oskarżonegoK. W., polegającą na niezasadnym zastosowaniu tego przepisu, w sytuacji gdy wartość samochodu markiV. (...)onr rej. (...)będącego przedmiotem tego czynu, a wynoszącym 72 000, 00 zł, nie stanowi „znacznej wartości” w rozumieniu tego przepisu i co za tym idzie nie pozwala na zastosowanie tego przepisu.
Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę opisów, kwalifikacji prawnych i podstaw skazania w zakresie czynów wskazanych w punkcie VII oraz w punkcie VIII przez wyeliminowanie z tych opisów, kwalifikacji prawnych i podstaw skazania –art. 292 § 2 kkw zw. zart. 292 § 1 kk, przy pozostawieniuart. 270 § 1 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skutkiem zasadnie podniesionych przez prokuratora w apelacji zarzutów sąd odwoławczy dokonał dalszej – niż wnioskowana w apelacji – ingerencji w orzeczenie Sądu Rejonowego.
Słusznie prokurator zarzucił w apelacji obrazę prawa materialnego a to przepisuart. 292 § 2 kkprzez niezasadne zastosowanie tego przepisu wobec oskarżonegoW. M.w punkcie VII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i wobecK. W.w pkt VIII części dyspozytywnej.
Nie budzi wątpliwości, iż wartości przedmiotów przestępstwa – w czynach przypisanych oskarżonym we wskazanych orzeczeniach – nie stanowiły znacznej wartości w rozumieniu przepisuart. 115 § 5 kka zatem nieprawidłowy jest opis tychże czynów i w przyjętej kwalifikacji prawnej nie powinien znaleźć się przepisart. 292 § 2 kk.
Słusznie też prokurator podniósł, iż czyny kwalifikowane wyłącznie z przepisuart. 292 § 1 kk„ze względu na łagodniejsze zagrożenie uległy przedawnieniu”.
O ile również zasadny jest wniosek prokuratora o zmianę zaskarżonego wyroku wobec oskarżonegoK. W.wpkt VIIIczęści dyspozytywnej przez „zmianę opisu i kwalifikacji prawnej a ponadto podstawy skazania poprzez wyeliminowanieart. 292 § 2 kkw zw. zart. 292 § 1 kk, przy pozostawieniuart. 270 § 1 kk” to postępowanie takie jest wyłączone wobec oskarżonegoW. M.w zakresie zaskarżonego orzeczenia zawartego wpunkcie VIIczęści dyspozytywnej: wnioskowana zmiana opisu i wyeliminowanie z tegoż orzeczenia przepisówart. 292 § 2 kkw zw. zart. 292 § 1 kkskutkuje, iż w przypisanym zachowaniu brak jest okoliczności świadczących o zrealizowaniu przezW. M.ustawowych znamion przestępstwa zart. 270 § 1 kk. W opisie czynu przypisanego oskarżonemuW. M.wpkt VIIczęści dyspozytywnej brak wskazania okoliczności koniecznych dla stwierdzenia ustawowych znamion, niezbędnych dla przypisania sprawcy występku zart. 270 § 1 kk.
Prokurator wywiódł apelację wyłącznie na korzyść tegoż oskarżonego zatem sąd odwoławczy nie jest uprawniony do dokonywania ustaleń dla oskarżonego niekorzystnych.
Nie stwierdzając możliwości przypisania oskarżonemuW. M.czynu zart. 270 § 1 kkSąd Okręgowy uniewinnił tegoż oskarżonego od popełniania przypisanego mu przestępstwa wpkt VIIczęści dyspozytywnej.
Wyeliminowanie z uwagi na brak znamion czynu zart. 292 § 2 kki przedawnienie karalności czynu zart. 292 § 1 kkz czynu przypisanego oskarżonemuK. W.skutkowało dalszą zmianą zaskarżonego wpkt VIIIczęści dyspozytywnej orzeczenia a to poprzez przyjęcie za podstawę prawną skazania tegoż oskarżonego i podstawę prawną orzeczonej kary pozbawienia wolności przepisuart. 270 § 1 kkoraz uchylenie orzeczenia wydanego na podstawieart. 33 § 2 kko karze grzywny.
Dokonane zmiany miały dalszy skutek w postaci konieczności uchylenia wobec oskarżonegoW. M.orzeczenia o łącznej karze pozbawienia wolności (pkt IX części dyspozytywnej) i łącznej karze grzywny (pkt XI części dyspozytywnej) a wobec oskarżonegoK. W.orzeczenia o łącznej karze grzywny (pkt XII części dyspozytywnej).
W pozostałej części zaskarżony wyrok, jako prawidłowy utrzymany został w mocy.
Zasady słuszności przesądziły, iż kosztami postępowania odwoławczego obciążony został Skarb Państwa.

Wyk. J.K.