Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1240/13
Data wyroku: 2013-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Muszka
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: 191 § 2 kk, 58 ust. 1 upn

Sygn. akt II K 1240/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 listopada 2013 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Andrzej Muszka
Protokolant: Joanna Szajkowska

po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2013 r.

sprawyI. M.
synaS.iT.z d.G.
urodzonego w dniu (...)wE.w Armenii

oskarżonego o to, że:

1
w dniu 20 czerwca 2013 wJ.działając w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w ten sposób, że stosując groźbę spowodowania obrażeń ciałaN. S., stosując przemoc wobecD. R. (1)poprzez uderzenie w twarz zażądał zwrotu kwoty 200 zł odD. R. (1)a następnie uzyskał wymienioną wyżej kwotę pieniędzy czym działał na szkodęD. R. (1)orazN. S.

to jest o przestępstwo określone wart. 191 § 2 kk

2
w okresie 25-28 czerwca 2013 wJ.w warunkach przestępstwa ciągłego udzieliłN. S.nie mniej niż dwa razy środek odurzający zaliczany do grupy PII w postaci metaamfetaminy

to jest o przestępstwo określone w art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

I
uznaje oskarżonegoI. M.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku tj. występku zart. 191 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 191 § 2 k.k.wymierza mu karę roku pozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoI. M.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku tj. występku z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoI. M.kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoI. M.kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

V
na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoI. M.karę grzywny w wysokości 84 (osiemdziesięciu czterech) stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

VI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemuI. M.okres zatrzymania od dnia 09 lipca 2013 r. do dnia 19 sierpnia 2013 r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jako równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny zaś na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuI. M.okres zatrzymania w dniu 20 sierpnia 2013 r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jako równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VII
na mocyart. 29 ustawy Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K. (1)kwotę 720 (siedmiuset dwudziestu) złotych tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu i dalej idącą kwotę 165,60 zł tytułem podatku VAT;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.kzwalnia oskarżonegoI. M.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 1240/13

UZASADNIENIE
D. R. (1)pożyczył od znanego mu obywatela ArmeniiI. M.kwotę 90 złotych. 20 czerwca 2013 r. wJ.I. M.udał się naulicę (...), gdzie w altance działkowej zamieszkiwaliD. R. (1)i jego partnerkaD. R. (1). Zażądał zwrotu kwoty 200 złotych, uderzając przy tym w twarz, otwartą rękąD. R. (1). Zagroził przy tymN. S.spowodowaniem obrażeń ciała. W ręku trzymał nóż. Słysząc kłótnię pomiędzyI. M.a pokrzywdzonymi, obserwująca zdarzenieD. R. (2)zażądała opuszczenia terenu ogródka działkowego. PieniądzeD. R. (1)uzyskał od swojego pracodawcy i przekazał jeM. S..M. S.przekazała następnie powyższą kwotęI. M..

Dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoI. M.k. 85-87, k. 128-129, k. 134 zeznania świadkaD. R. (2)k. 60-61, zeznania świadkaD. R. (1)k. 70-72, zeznania świadkaP. B.k. 97, zeznania świadkaN. S.k. 127-128, zeznania świadkaM. R.k. 43-44, protokół oględzin k. 100-101, , materiał poglądowy k. 102-104, protokół oględzin k. 106-107

W okresie od 25 do 28 czerwca 2013 r.I. M.zamieszkiwał wspólnie zN. S.w mieszkaniu należącym do jej matki, położonym wJ.przyulicy (...). W tym czasie, chcąc byN. S.dzięki zażywaniu narkotyków nie opuściła wskazanego miejsca zamieszkania, co najmniej dwukrotnie udzielił jej środek odurzający zaliczany do grupy PII w postaci metaamfetaminy.

Dowód: wyjaśnienia oskarżonego IskanaM.k. 128-129, zeznania świadkaN. S.k. 127-128,

I. M.nie był uprzednio karany sądownie.

Dowód: dane o karalności k. 99,

W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyI. M.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że pożyczył bratuM. R., mieszkającemu razem zN. S.pieniądze, które mieli przeznaczyć na utrzymanie dziecka. Pieniądze miały zostać przeznaczone na wynajęcie pokoju. Niezależnie,D. R. (1)pożyczył pieniądze na grę w kasynie. Podał, żeD. R. (1)iN. S.są uzależnieni od hazardu. Przez trzy miesiące oczekiwał na zwrot pieniędzy. W tym czasie przyprowadziłN. S.z altanki, w której zamieszkiwała, do mieszkania jej matki. W przedmiocie zarzucanego mu czynu wyjaśnił, że złapałD. R. (1)iN. S.w pobliżu Małej Poczty, zabrał ich w ustronne miejsce i w celu odzyskania pieniędzy na nich krzyczał. Umówili się na zwrot pieniędzy w sobotę. Po nie dotrzymaniu terminu przezD. R. (1), ponownie ich znalazł i wówczas nakazałN. S.pozostanie z nim, zobowiązującD. R. (1)do niezwłocznego zwrócenia pieniędzy. Uderzył przy tym razD. R. (1). Zaprzeczył udzielaniu narkotykówN. S.. Stwierdził, że to ona chwalił mu się, że posiadała narkotyki uzyskane dzięki stosunkom płciowym.
Podczas posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania wyjaśnił, że nikomu nie groził. Chciał uzyskać swoje pieniądze od osób, które go oszukiwały. W czasie ostatniego ich spotkania był zdenerwowany i krzyczał.
W czasie konfrontacji zN. S.oskarżony wyjaśnił, że gdy przyszedł do altanki był zdenerwowany i uderzył w twarz, otwartą rękąD. R. (1). Dopytywał się przy tymD. R. (1), dlaczego przed nim ucieka i nie oddaje mu pieniędzy. W ręce trzymał nóż, którego pokrzywdzony jednak nie widział. Rękę z nożem wyciągnął w kierunkuN.i wówczasD. R. (1)zaczął telefonować na Policję. Oskarżony stwierdził wówczas, wulgarnie, że jeżeli zatelefonuje na Policję to zrobi krzywdęN.. To spowodowało odłożenie telefonu. Oskarżony umówił się z pokrzywdzonymi na zwrot pieniędzy do godziny 18.00. GdyD. R. (1)udał się do pracy,I. M.zN.poszli do pobliskiego lasu, gdzieN.dobrowolnie odbyła z nim stosunek płciowy. Następnie poszli do domu dziecka, gdzieN.przebywała do godziny 13.00. Gdy odzyskał pieniądze,N.sobie poszła. Wyjaśnił, że gdyD. R. (1)został osadzony w Areszcie Śledczym,N. S.zgodziła się, aby oskarżony zamieszkał z nią i jej matką. Zamieszkując tam był partneremN. S., współżyli ze sobą płciowo.I. M.zaprzeczył zmuszaniuN. S.do prostytucji. Przyznał natomiast, że chcąc utrzymaćN.przez kilka dni w domu kupował dla niej amfetaminę, kilkakrotnie w ilościach po 0,1 grama. Płacił za nią po 25 złotych. Wyjaśnił, ze zrobił to dwukrotnie w okresie od 25 do 28 czerwca 2013 r. Narkotyk udostępniał jej, gdyż ona jest uzależniona od narkotyków.
Składając wyjaśnienia w dniu 20 sierpnia 2013 r. oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i uzgodnił z Prokuratorem warunki złożenia wniosku w trybieart. 335§1 kpk

SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Wyjaśnienia oskarżonego, w których przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zasługiwały na przydanie im waloru wiarygodności, pozostając w zgodzie z treścią uznanych w tym zakresie za wiarygodne zeznań przesłuchanych w charakterze świadków, a to pokrzywdzonychN. S.iD. R. (1), a takżeM. R.,D. R. (2)iP. B.. Zeznania świadkaD. R. (2)były pomocne w odtwarzaniu przebiegu zdarzeń z dnia 20 czerwca 2013 r. na terenie prowadzonego przez nią ogródka działkowego, zaś zeznania świadkaP. B.pozwoliły na ustalenie konkretnej daty opisywanego zdarzenia, jak i faktu uzyskania przezD. R. (1)środków pieniężnych, które pozwoliły w tym dniu spełnić żądanieI. M.. ŚwiadekM. R.swoją wiedzę na temat zdarzenia z dnia 20 czerwca 2013 r. posiadała na podstawie relacjiN. S.oraz uczestniczenia w późniejszym uzyskiwaniu pieniędzy celem ich zwrócenia oskarżonemu.
Mając zatem na uwadze wzajemną zgodność treści zeznań przesłuchanych świadków odnośnie krytycznych zdarzeń z wyjaśnieniami oskarżonego przyznającego się do popełnienia zarzucanych mu czynów, Sąd zważył, iż tak zgromadzony materiał dowodowy mógł, z racji swojej wiarygodności stanowić podstawę ustaleń stanu faktycznego w sprawie. Zeznania świadkaN. S.pomocne były w odtwarzaniu okoliczności dotyczących zdarzeń w dniu 20 czerwca 2013 r. oraz późniejszego udzielania przez oskarżonego środka odurzającego. Z kolei zeznania świadkaD. R. (1)stanowiły, równorzędnie z pozostałym, wymienionym materiałem dowodowym, podstawę ustaleń zdarzeń dotyczących wymuszenia zwrotu wierzytelności.
Sąd nie skorzystał w procesie odtwarzania stanu faktycznego w sprawie z treści zeznań złożonych przez świadkówA. S.,R.,A. M.,W. N.,D. S.,M. K. (2)gdyż nie posiadali oni wiedzy w przedmiocie rozpoznawanych w niniejszym postępowaniu zdarzeń.
Odtwarzając stan faktyczny w sprawie Sąd skorzystał z treści zgromadzonych w aktach postępowania dowodów z dokumentów. Zostały one sporządzone w upoważnionej prawem formie przez upoważnione do tego osoby. Mogły tym samym stanowić podstawę wiarygodnych ustaleń.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonego, a także zeznania świadków oraz dokumenty stanowiące dowód w sprawie pod kątem ich wiarygodności, czyniąc w oparciu o nie ustalenia faktyczne, Sąd uznał, że oskarżony w dniu 20 czerwca 2013r. wyczerpał znamiona czynu zart. 191§1 kk. Bez znaczenia dla powyższego stwierdzenia pozostaje zarzut oskarżonego, iż domagał się zwrotu rzeczywiście pożyczonych uprzednio pieniędzy.
Następnie Sąd uznał, iż zebrany w spawie materiał dowodowy wskazuje, że oskarżony w dniu w dniach 25-28 czerwca 2013 r. wyczerpał znamiona przestępstwa opisane w treści art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk. Z góry powzięty zamiar udzielaniaN. S.środka odurzającego wiązał się z realizacją planu zamieszkiwania z nią w mieszkaniuA. S..
W oparciu o ocenę elementów przedmiotowo - podmiotowych leżących w granicach czynów zarzucanych oskarżonemu Sąd przyjął, że cechują się one znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Przyjęty stopień społecznej szkodliwości pierwszego czynu wynika ze sposobu, w jaki oskarżony egzekwował wydawanie mu żądanych pieniędzy, naruszając przez to elementarne poczucie bezpieczeństwa pokrzywdzonych. Stopień społecznej szkodliwości drugiego z przypisanych mu czynów wynika z faktu, iż środki te udzielał bardzo młodej osobie, co do której oskarżony podejrzewał uzależnienie od substancji psychoaktywnych.
Jako okoliczność łagodzącą, Sąd potraktował złożenie wyjaśnień, w których oskarżony de facto opisał przebieg zarzucanych mu czynów. Nie bez znaczenia dla wymiaru kary miał również fakt uzgodnienia z Prokuratorem warunków dobrowolnego poddania się karze, zaakceptowanych na wniosek obrońcy oskarżonego przez Sąd.
Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował, iż oskarżony nie poprzestał na jednorazowym udzieleniuA. S.środka odurzającego.
Łącząc wymienione wyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kk, w szczególności stopniem społecznej szkodliwości czynów i stopniem winy oskarżonegoI. M., Sąd uznał, że kary w wymiarze roku pozbawienia wolności i osiemdziesięciu czterech stawek dziennych grzywny za pierwszy z przypisanych czynów i 3 miesięcy pozbawienia wolności za drugi z przypisanych czynów będą odpowiednie. Zdaniem Sądu tak wymierzone kary nie będą dla oskarżonego nadmierną dolegliwością , skoro pomimo istnienia wymienionych okoliczności mających wpływ na stopień społecznej szkodliwości i okoliczności obciążającej, mieszczą się one mimo wszystko w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Z drugiej strony Sąd wnioskował, że nie jest konieczne wymierzanie mu kar surowszych by osiągnięte zostały cele postępowania i cele kary. Orzeczone kara winny spełnić stawiane przed nimi zadania zarówno w świetle oddziaływania wychowawczego, jak i zapobiegawczego. Spełnią zatem wszystkie wymogi stawiane przed nimi przez przepisy karne. Ustalając wartość stawki dziennej kary grzywny Sąd kierował się trudną obecnie sytuacją majątkową oskarżonego, związaną z procedurą wydalania z terenu Polski.
Na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzone oskarżonemu powyżej kary pozbawienia wolności Sąd połączył i jako karę łączną wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności. Stosując przy wymiarze kary łącznej zasadę absorpcji Sąd, niezależnie od zasad wymiaru kary opisanych wart. 53 §1 i 2 kk, miał na uwadze, iż oba te czyny zostały popełnione w zbliżonym okresie czasu i towarzyszyła im zbliżona motywacja sprawcy. Kara roku pozbawienia wolności jest w ocenie Sądu współmierną do wagi i charakteru popełnionych czynów oraz wystarczającą dla potrzeb resocjalizacji oskarżonego.
Kara orzeczona względem oskarżonego jest niższa niż dwa lata pozbawienia wolności, dlatego też istniała formalna podstawa do warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd na podstawie całokształtu okoliczności sprawy i kierując się przesłankami określonymi wart. 69 § 1 i 2 kk, wnioskował, ze zachodzą okoliczności pozwalające na skorzystanie z dobrodziejstwa tej instytucji względem oskarżonego. Sąd miał w tym zakresie na względzie przede wszystkim fakt uprzedniej niekaralności oskarżonego . Z tego wypływa wniosek, że pomimo uprzedniego naruszenia normy prawnej, skutkującego skazaniem w niniejszej sprawie, można wobec niego postawić pozytywną prognozę, iż pomimo niewykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności nie popełni on, mając świadomość konsekwencji prawnych, ponownie przestępstwa. Zachodzą więc podstawy do uznania, że dla osiągnięcia celów kary wystarczające będzie orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd uznał, mając przy tym na względzie przede wszystkim fakt wszczęcia wobec oskarżonego postępowania mającego na celu wydalenie go z terytorium Polski, że wystarczającym będzie wyznaczenie dwuletniego okresu próby. Orzeczenie takiej kary z całą pewnością odniesie efekt wychowawczy i zapobiegawczy.
Na poczet orzeczonej kary grzywny oraz kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres pozbawienia wolności w sprawie od dnia 9 lipca 2013 r. do dnia 20 sierpnia 2013 r.
Orzeczenie w punkcie VII znajduje swoje umocowanie w treści wskazanego tam przepisu.
Z uwagi na to , iż wobec oskarżonego wszczęto postępowanie mające na celu wydalenie go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Sąd zwolnił go na podstawieart.624§1 kpkod ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, uznając , iż nie jest on aktualnie w stanie ponieść ciężaru tych kosztów .