Sąd Apelacyjny w Lublinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1162/12
Data wyroku: 2013-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Czaja, Teresa Czekaj, Bogdan Świerk
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 103 a ust. z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 1162/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lutego 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Teresa Czekaj (spr.)

Sędziowie:

SA Bogdan Świerk
SA Elżbieta Czaja

Protokolant: sekr. sądowy Bożena Karczmarz

po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. w Lublinie
sprawy ze skargiG. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2012 roku wydanym w sprawie III AUa 195/12
w przedmiocie wypłaty emerytury

I
zmienia częściowo: wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2012 roku wydany w sprawie III AUa 195/12 oraz wyrok Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 28 grudnia 2011 roku wydany w sprawie VI U 1449/11 oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 11 października 2011 roku i ustalaG. C.prawo do wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011 roku do dnia 21 listopada 2012 roku oraz zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.na rzeczG. C.kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego;

II
uchyla wymienione w punkcie I wyroki w pozostałej części i umarza postępowanie;

III
wniosek o wypłatę odsetek przekazuje do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR..

Sygn. akt III AUa 1162/12

UZASADNIENIE
W dniu 29 listopada 2012 r. do Sądu Okręgowego w Radomiu – VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wpłynęła skargaG. C.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt III AUa 195/12.
Skarżący wnosił o: 1/ wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt III AUa 195/12.; 2/ zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 grudnia 2011 r., sygn. VI U 1499/11; 3/ uchylenie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 11 października 2011 r., znak(...)o wstrzymaniu wypłaty emerytury z dniem 1 października 2011 r. i przywrócenie prawa do wypłaty świadczenia emerytalnego począwszy od dnia 1 października 2011 r. wraz z należnymi odsetkami w wysokości ustawowej od daty wymagalności świadczenia emerytalnego za dany miesiąc.
Skarżący wskazał, że powyższe orzeczenia zostały wydane w oparciu o przepis, który Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r., opublikowanym w dniu 22 listopada 2012 r., uznał za niezgodny zKonstytucją RP.
Skarżący podkreślił, że do dnia złożenia skargi organ rentowy nie uchylił decyzji wstrzymującej wypłatę świadczenia emerytalnego.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy uznał swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie – III Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do rozpoznania według właściwości.
W dniu 28 stycznia 2013 r. organ rentowy złożył pismo procesowe, w którym poinformował, że wznowił wypłatę emerytury skarżącego od dnia 22 listopada 2011 r.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje.
G. C., zatrudniony w Starostwie Powiatowym wR.od 1999 r., złożył wniosek o emeryturę w dniu 28 kwietnia 2009 r.
Decyzją z dnia 12 maja 2009 r. przyznano mu prawo do emerytury od dnia 1 kwietnia 2009 r.
G. C.pozostawał w dalszym ciągu w stosunku pracy ze Starostwem Powiatowym wR..
Decyzją z dnia 11 października 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wstrzymałG. C.wypłatę emerytury z dniem 1 października 2011 r., wskazując jako podstawę art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2001 r., Nr 257, poz. 1726).
Sąd Okręgowy w Radomiu wyrokiem z dnia 28 grudnia 2011 r., sygn. VI U 1449/11, oddalił odwołanie wnioskodawcy od powyższej decyzji, zaś apelacja od tego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. AUa 195/12.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. K 2/12 (Dz. U. z 2012, poz.1285) orzekł, żeart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaww związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodanym przezart. 6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 r.w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Konsekwencją tego wyroku z dniem 22 listopada 2012 r. przepisart. 103aw związku zart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawutracił moc obowiązującą w stosunku do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy.
Wnioskodawca w skardze o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 3 kwietnia 2012 r. jako podstawę skargi wskazywał przepisart. 4011k.p.c.powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego orzekający o niezgodności przepis art.28 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych, na podstawie którego zostało wydane zarówno orzeczenie w sprawie III AUa 195/12, jak również orzeczenie Sądu pierwszej instancji w sprawie VI U 1449/11.
Stosownie do treściart. 405 k.p.c.do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności oraz na podstawie przewidzianej wart. 4011k.p.c.właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów różnych instancji, właściwy jest sąd instancji wyższej, co w stanie faktycznym sprawy oznacza właściwość Sądu Apelacyjnego.
Wyrokiem, na który powołuje się skarżący, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. w zakresie , w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązywania stosunku pracy, jest niezgodny zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W pisemnym uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny sprecyzował, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą – jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury – nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r.”, a więc po uchyleniuart. 103 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a przed wejściem w życie art. 103a tej ustawy, dodanego powołaną już wcześniej ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw.
Jak ustalono, skarżący nabył prawo do emerytury w dniu 1 kwietnia 2009 r., a zatem w okresie wskazanym w uzasadnieniu wyroku Trybunału. Z tej przyczyny stwierdzenie niezgodności zKonstytucjąart. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychrzutuje na sytuację prawną skarżącego i determinuje zasadność niniejszej skargi.
Art. 103a cyt. ustawy dodany został przezart. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz.U.2010.257.1726) z dniem 1 stycznia 2011 r.
W sytuacji, gdy stwierdzono niezgodność tego przepisu zKonstytucją, należało dokonać rekonstrukcji stanu prawnego, powracając do stanu, jaki istniał, zanim doustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodano przepis art. 103 a cyt. ustawy, umożliwiający zawieszenie prawa do emerytury w sytuacji nierozwiązania umowy o pracę z dotychczasowym pracodawcą.
Decyzją z dnia 11 października 2011 r. organ rentowy wstrzymałG. C.wypłatę emerytury z dniem 1 października 2011 r.
Wobec powyższego przedmiotowa decyzja winna zostać zmieniona w zakresie, w jakim decyzją tą wstrzymywano wypłatę renty od dnia 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada 2012 r. W dniu 22 listopada 2012 r. organ rentowy wznowił bowiem wypłatę świadczenia.
W świetle powyższych rozważań konieczna była również, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c., częściowa zmiana zaskarżonych wyroków, tj. wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 28 grudnia 2011 r. i wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2012 r. i ustalenieG. C.prawa do wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada 2012 r.
W pozostałym zakresie powyższe wyroki należało uchylić i umorzyć postępowanie na podstawieart. 386 § 2 k.p.c.z uwagi na fakt wznowienia wypłaty świadczenia od 21 października 2012 r.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Apelacyjny orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.).
Natomiast wniosek o wypłatę odsetek, zgłoszony w skardze, Sąd Apelacyjny przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.jako nowe roszczenie, nieobjęte dotychczas decyzją organu, na podstawieart. 47710§ 2 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.