Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 36/13
Data wyroku: 2013-08-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, OTHER
Sędziowie: Alicja Podlewska, Małgorzata Gerszewska, Daria Stanek
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 31 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 666 ze zm.)

Sygn. akt III AUa 36/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 sierpnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Małgorzata Gerszewska

Sędziowie:

SSA Daria Stanek (spr.)
SSO del. Alicja Podlewska

Protokolant:

sekr.sądowy Artur Lichota

po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. w Gdańsku
sprawyM. G.
przeciwko Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego wB.
o wysokość świadczenia
na skutek apelacjiM. G.
od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt VI U 2170/12

oddala apelację.

Sygn. akt III AUa 36/13

UZASADNIENIE:
Decyzją z dnia 23 lutego 2012 r. Wojskowe Biuro Emerytalne wB.ustaliło ubezpieczonemuM. G.prawo do zaopatrzenia emerytalnego oraz ustaliło jego wysokość w kwocie zaliczkowej.
W odwołaniu ubezpieczony wniósł o zmianę tej decyzji poprzez określenie,że wysokość należnej mu emerytury wojskowej począwszy od dnia 1 grudnia 2011 r. wynosi 4.249,29 zł.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiemz dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt VI U 2170/12 oddalił odwołanie i zasądziłod ubezpieczonego na rzecz pozwanego kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.
Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia i rozważania Sądu pierwszej instancji:
UbezpieczonyM. G.w dniu 29 grudnia 2011 r. złożył w Wojskowym Biurze Emerytalnym wB.wniosek o ustalenie uprawnień do emerytury wojskowej. Do wniosku dołączył szereg dokumentów, które pozwoliły organowi rentowemuna przyznanie mu prawa do dochodzonego świadczenia od dnia 1 grudnia 2011 r. oraz ustalenie jego wysokości w formie zaliczkowej. Wypłatę świadczenia zawieszono z uwagina okresowe pobieranie świadczenia pieniężnego.
Wysokość emerytury wojskowej została ustalona w postaci zaliczkowej, albowiemco do jednego z elementów, składających się na podstawę jej wymiaru, nadal toczy się postępowanie wyjaśniające.
Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z treściąart. 31 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 666 ze zm.), jeżeli prawo do świadczenia pieniężnego zostało udowodnione, lecz wydanie decyzji ulega zwłoce z powodu niemożności ustalenia wysokości świadczenia lub innych okoliczności, organ emerytalny przyznaje osobie uprawnionej świadczenie w kwocie zaliczkowej.
Pozwany organ rentowy w oparciu o ten przepis wydał zaskarżoną decyzję. Analiza treści odwołania, sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika pozwala na wniosek, że nie kwestionuje on, co do zasady słuszności tej decyzji, a jedynie sygnalizuje istnienie przedmiotu postępowania wyjaśniającego, które nadal się toczy. Niejako na przyszłość żąda ustalenia wysokości emerytury w satysfakcjonującej go wysokości, pomimo że nie została ona jeszcze ostatecznie ustalona. W sprawie nie została wydana decyzja ostateczna. Wydanie zaskarżonej decyzji, tzn. przyznanie prawa do świadczenia i ustalenie jego wysokościw formie zaliczkowej, nie kończy postępowania.
Podobne stanowisko zaprezentował Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia9 lutego 2010 r. w sprawie III AUa 1169/09, przywołanym w odpowiedzi na odwołanie. Sąd także podzielił stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w wyroku z dnia 26 kwietnia 1994 r.w sprawie II URN 2/94, w którym stwierdził, że przyznane świadczenia emerytalno-rentowew kwocie zaliczkowej nie kończy postępowania w sprawie. Ostateczne ustalenie wysokości świadczenia po przedłożeniu dowodów niezbędnych do jej określenia, następuje na podstawie tego samego wniosku.
W tym stanie rzeczy, Sąd I instancji uznał zaskarżoną decyzję za niewadliwąi na podstawieart. 47714k.p.c.orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono zgodnie zart. 98 k.p.c.w zw. z§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Apelację od wyroku wywiódłM. G.zaskarżając go w całości i zarzucając mu: naruszenie norm prawa materialnego: poprzez oczywiście błędną wykładnię art. 5 ust.1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 666 ze zm.) poprzez przyjęcie, że do podstawy wymiaru emerytury wojskowej żołnierza zawodowego zwolnionego z zawodowej służby wojskowej nie wlicza się dodatków o charakterze stałym wypłacanych w ostatnim dniu pełnienia służby wojskowej oraz niewłaściwe zastosowanie art. 31 ust. 6 ww. ustawy, a tym samym uznanie decyzji ostatecznej w przedmiocie emerytury wojskowej za decyzję zaliczkową.
W konsekwencji wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez zmianę zaskarżonej decyzji w całości i określenie, że wysokość należnej ubezpieczonemu emerytury wojskowej począwszy od dnia 1 grudnia 2011 r. wynosi 4.249,29 zł oraz zasądzenieod organu na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł, zasądzenie od organu na rzecz ubezpieczonego zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Wnioskodawca uzasadnił podniesione zarzuty apelacyjne.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcyM. G.jest niezasadna.
W ocenie Sądu Apelacyjnego apelacja ubezpieczonego - sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika – w istocie nie dotyczy treści zaskarżonego wyroku. Apelujący bezpodstawnie zarzucił naruszenie normy prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 666 ze zm.), ponieważ Sąd Okręgowy nie zastosował tego przepisu przy ferowaniu wyroku. Również chybiony jest zarzut niewłaściwego zastosowania art. 31 ust. 6 ww. ustawy, a tym samym uznanie decyzji ostatecznej w przedmiocie emerytury wojskowej za decyzję zaliczkową, ponieważ Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja zaliczkowa nie jest decyzją ostateczną.
Istotą postępowania było odwołanie wnioskodawcy od decyzji z dnia 23 lutego 2012 r. Wojskowego Biura Emerytalnego wB., którą ustalono mu prawo do emerytury wojskowej od dnia 1 grudnia 2011 r. oraz jego wysokość określono w kwocie zaliczkowej. Wysokość świadczenia została ustalona w postaci zaliczkowej, albowiem co do jednego z elementów, składających się na podstawę jej wymiaru, nadal toczy się postępowanie wyjaśniające.
Zgodnie zart. 31 ust. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 666 ze zm.) jeżeli prawo do świadczenia pieniężnego zostało udowodnione, lecz wydanie decyzji ulega zwłoce z powodu niemożności ustalenia wysokości świadczenia lub innych okoliczności, organ emerytalny przyznaje osobie uprawnionej świadczenie w kwocie zaliczkowej.
Zatem uznać należało, że zaskarżona decyzja Wojskowego Biura EmerytalnegowB.była prawidłowa, ponieważ co do możliwości zaliczenia dodatku specjalnego do podstawy wymiaru świadczenia wnioskodawcy toczy się postępowanie wyjaśniające pomiędzy Jednostką Wojskowa ostatnio zatrudniającą ubezpieczonego a organem(...), na etapie postępowania administracyjnego. Tym samym Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że odwołanieM. G.podlegało oddaleniu i prawidłowo orzekł o kosztach zastępstwa procesowego.
Sąd Okręgowy merytorycznie nie rozważał, czy dodatek specjalny, o jakim mowa w sprawie, podlegał zaliczeniu do podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego wnioskodawcy. Wojskowe Biuro Emerytalne wB.po wyjaśnieniu wątpliwości wyda merytoryczną decyzję określającą ostatecznie wysokość emerytury wojskowej. W zależności od jej treści ubezpieczony będzie mógł wnieść odwołanie do sądu, a wówczas dopiero Sąd I instancji będzie zobligowany do merytorycznej oceny jego zasadności.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację wnioskodawcy jako nieuzasadnioną.