Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 554/13
Data wyroku: 2013-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Marczyńska
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 85 ust.1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt VU 554/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 sierpnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Magdalena Marczyńska
Protokolant Cezary Jarocki

po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie

sprawy z wnioskuL. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.

o wyrównanie emerytury

na skutek odwołaniaL. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 28 marca 2013r. sygn.(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje wnioskodawcyL. S.prawo do ustawowych odsetek od ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy wypłacony od dnia 01 lutego 2010 roku do dnia 31 stycznia 2013 roku na podstawie decyzji organu rentowego z dnia 18 kwietnia 2013 roku;

2
umarza postępowanie w pozostałym zakresie.

V U 554/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 lutego 2013r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.przyznał wnioskodawcyL. S.ekwiwalent za deputat węglowy kolejowy od dnia 1 lutego 2013 roku, to jest od miesiąca złożenia wniosku oraz odmówił wnioskodawcy prawa do zastosowania „przeliczników kolejowych”.
Od decyzji tej wnioskodawcaL. S.odwołał się w dniu 5 kwietnia 2013r. Wniósł o przyznanie emerytury kolejowej od dnia 1 lutego 2010r oraz o przyznanie ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy za okres 3 lat wstecz wraz z ustawowymi odsetkami.
Organ rentowy po wniesieniu powyższego odwołania wydał w dniu 18 kwietnia 2013r decyzję, którą przyznał wnioskodawcy prawo do ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy za okres 3 lat, to jest od dnia 1 lutego 2010r. Jednocześnie nie przyznałL. S.prawa do odsetek ustawowych od ww. wypłaconego ekwiwalentu.
W piśmie procesowym z dnia 10 czerwca 2013r wnioskodawca ograniczył żądanie do odsetek ustawowych od przyznanego mu ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy i takie stanowisko prezentował na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2013r.
Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny:

WnioskodawcaL. S.był uprawniony do świadczenia przedemerytalnego, które pobierał od dnia 20 grudnia 2002r do dnia 1 lipca 2006r. Do wniosku o ustalenie wysokości emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego załączył dokumentację potwierdzającą pracę na kolei w okresie od 1 marca 1974r do 31 sierpnia 1993r.
(dowód: kopia decyzji Starosty Powiatu wO.k. 37, zaświadczenie PUP k. 35, świadectwo pracy k. 12, zaświadczenie dotyczące wykonywania pracy w szczególnych warunkach k. 28, decyzja o wstrzymaniu świadczenia przedemerytalnego k. 101 – w aktach emerytalnych)
Decyzją z dnia 28 czerwca 2006r Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia 2 lipca 2006r. Nie przyznał wnioskodawcy prawa do ekwiwalentu za deputat kolejowy węglowy.
(dowód: decyzja z 28 czerwca 2006r k. 103 – w aktach emerytalnych)
W dniu(...)wnioskodawca złożył wniosek o „przeliczenie” jego emerytury w związku z ukończeniem 65 roku życia.
Decyzją z dnia 13 marca 2012r ZUS przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia 1 marca 2012r. Także tą decyzją nie przyznał wnioskodawcy prawa do ekwiwalentu za deputat kolejowy węglowy.
(dowód: wniosek k. 140, decyzja z dnia 13 marca 2012 roku k. 140 – w aktach emerytalnych)
W dniu 27 lutego 2013rL. S.wystąpił z wnioskiem o wyliczenie emerytury kolejowej oraz „doliczenie deputatu węglowego”
(dowód: wniosek k. 1, decyzja z dnia 12 stycznia 2012 k. 67 – w aktach emerytalnych)
W następstwie tego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję z dnia 28 marca 2013r. Następnie zaś, decyzją z dnia 18 kwietnia 2013r przyznał wnioskodawcy prawo do ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy za okres 3 lat, to jest od dnia 1 lutego 2010r. Jednocześnie nie przyznałL. S.prawa do odsetek ustawowych od ww. wypłaconego ekwiwalentu.
(dowód: decyzje z dnia 28 marca 2013r oraz z dnia 18 kwietnia 2013r k. 6-8, 9-10 – w aktach emerytalnych)
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
Odwołanie jest uzasadnione.
Nie ma wątpliwości, że nie przyznanie wnioskodawcy prawa do ekwiwalentu za deputat węglowy było błędem organu rentowego w rozumieniu przepisuart. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2009r Nr 153 poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Przepis ten stanowi, że w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenia wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa wpkt 1, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego.
Wydaną w dniu 18 kwietnia 2013r decyzją organ rentowy przyznał wnioskodawcy prawo do ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy za okres 3 lat wstecz, to jest od dnia 1 lutego 2010r, a więc przyznał swój błąd. Błąd ten wynikał z tego, że wnioskodawca złożył już przy wniosku o świadczenie przedemerytalne dokumenty potwierdzające, iż zatrudniony był na kolei. To zaś, na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000r o komercjalizacji, restrukturyzacji o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm.). uprawniało go do deputatu węglowego w ilości 1.800 kg węgla kamiennego rocznie w formie ekwiwalentu pieniężnego.
Pomimo swego błędu, organ rentowy nie przyznał jednakL. S.prawa do odsetek ustawowych od ww. ekwiwalentu wypłaconego za okres 3 lat wstecz. Argumentował mianowicie, że ekwiwalent za deputat węglowy kolejowy nie jest świadczeniem z ubezpieczeń społecznych, a więc nie ma tutaj zastosowaniaart. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r o systemie ubezpieczeń społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.)
Z tym stanowiskiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie sposób się zgodzić. Przepis art. 74 ust. 5 ustawy z dnia 8 września 2000r o komercjalizacji, restrukturyzacji o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” stanowi, że ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1, przyznaje i wypłaca w dwóch terminach wraz z wypłatą emerytury lub renty: w marcu – za okres od 1 stycznia do 30 czerwca i we wrześniu – za okres od 1 lipca do 31 grudnia każdego roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych z dotacji celowej z budżetu państwa.
Natomiast w art. 85 ust. 1 ustawy systemowej postanowiono, że jeżeli Zakład – w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych – nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego. Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności. W przepisie tym jest zatem wyraźnie mowa, iż odpowiedzialność ZUS za brak wypłaty świadczenia w terminie dotyczy nie tylko świadczeń z ubezpieczeń społecznych, ale także świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów. Takim są zaś przepisy ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., orzekł jak w punkcie „1” sentencji.
W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy umorzył postępowanie na podstawieart. 355 § 1 k.p.c.w zw. zart. 203 § 4 k.p.c.orazart. 469 k.p.c., w zakresie, w jakim wnioskodawca cofnął odwołanie.