Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 77/13
Data wyroku: 2013-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zdzisław Błasiak, Zygmunt Dudziński /spraw./, Józef Dyl
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437 § 1 kpk i art. 438 pkt 4 kpk
Teza: Czyn kwalifikowany z zastosowaniem przepisu art.245 kk  jest przestępstwem „przeciwko wymiarowi sprawiedliwości”. Takie przestępstwa jako zagrażające działaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. podstawie prawidłowego funkcjonowania państwa opartego na demokratycznym systemie prawnym powinny spotkać się ze szczególnie stanowczym i konsekwentnym w ich prawnym napiętnowaniu 
i skutecznym zwalczaniu działania wszystkich powołanych do tego organów w tym sądu.

Sygn. akt II Ka 77/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSO Zygmunt Dudziński /spraw./
Sędziowie : SSO Józef Dyl
SSO Zdzisław Błasiak

Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Skuza

przy udziale Prokuratora Jerzego Zakościelnego z Prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu

po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 roku,
sprawyJ. W.
oskarżonego zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 245 kkiart. 189 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora Prokuratury RejonowejwT.
od wyroku Sądu Rejonowego wT.
z dnia 12 grudnia 2012 roku, w sprawie sygn. akt II K 632/12

I
Zmieniazaskarżony wyrok, w stosunku do oskarżonegoJ. W.w części dotyczącej orzeczenia o karze – w ten sposób, że:

1
w pkt. I - obniża wymiar kary pozbawienia wolności do 1 (jednego) roku,

2
uchyla pkt. II i pkt. III,

3
wpkt. IV– na podstawieart.63§1 kkna poczet kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 kwietnia 2012 roku do dnia 19 czerwca 2012 roku,

II
Utrzymujew mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

III
Zasądzaod oskarżonegoJ. W.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w kwocie 200 (dwieście) zł

Sygn. akt II Ka 77/13

UZASADNIENIE
J. W.został oskarżony o to, że:
- w dniu 17 kwietnia 2012 r. wN., woj.(...), kierował wykonaniem czynu zabronionego dokonanego przez działających wspólniei w porozumieniuM. G. (1),M. F. (1)iD. T.w ten sposób, że polecił im pozbawić wolnościT. K.i przywieźć go doN.celem wywarcia wpływu na niego w celu wymuszenia zmiany bądź wycofania zeznań w śledztwie 2 Ds 287/12/S, Rsd 61/12, w którym jest świadkiem – pokrzywdzonym, a także zmuszałT. K.do wycofania bądź zmiany zeznań złożonychw tym śledztwie przeciwko jego bratankowi tymczasowo aresztowanemuM. W.podejrzanemu o popełnienie przestępstwa określonego wart. 280 § 1 kk
tj. o przestępstwo zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 245 kkiart. 189 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

Sąd Rejonowy wT.wyrokiem wydanym w dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie sygn. II K 632/12 uznałJ. W.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu
i za to:
I.Na podstawieart. 18 § 1 kkw zw. zart. 245 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazałJ. W.na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

II.Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności wobecJ. W.warunkowo zawiesił na okres próby 4 (cztery) lata.

III.Na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzyłJ. W.karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając na podstawieart. 33 § 3 kkwysokość jednej stawki dziennej w kwocie 10 (dziesięć) złotych.

IV.Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary grzywny zaliczyłJ. W.okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia19 kwietnia 2012 r. do dnia 19 czerwca 2012 r., przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny.

V.ZwolniłJ. W.w całości od uiszczenia kosztów sądowych, poniesionymi wydatkami obciążył Skarb Państwa.

Od wymienionego wyroku prokurator Prokuratury RejonowejwT.wniósł apelację.
Zaskarżając wyrok sądu pierwszej instancji na niekorzyść oskarżonegoJ. W.w części dotyczącej orzeczenia o karze, oskarżyciel publiczny zarzucił:
- rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecJ. W.kary2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby4 lat oraz kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, w następstwie niedostatecznego uwzględnienia wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu, przejawiającego się rodzajemi charakterem naruszonego dobra, okolicznościami i sposobem jego popełnienia, a także nieuwzględnienia celów zapobiegawczychi wychowawczych kary oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

W apelacji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokui orzeczenie wobec oskarżonegoJ. W.kary 1 roku pozbawienia wolności i zasądzenie kosztów i opłat sądowych.

Sąd odwoławczy (Sad Okręgowy w Tarnobrzegu) zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego zasługiwała na uwzględnienie.
W spełniającym wymogi zart. 424 § 1 i § 2 kpkuzasadnieniu zaskarżonego wyroku sąd rejonowy dokładnie wykazał:
- na podstawie których dowodów i w oparciu o jakie kryteria ich oceny, uznał oskarżonegoJ. W.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 245 kkiart. 189 § 1 kkw zw.zart. 11 § 2 kk(k. 55-61/2),
- na podstawie których przesłanek zart. 53 § 1 i § 2 kkoraz w celu spełnienia jakich wymogów i założeń orzekł w stosunku do oskarżonegoJ. W.za powyższe przestępstwo karę 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby trwający 4 lat i karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 10 zł (k. 61/2-62/2).
Sąd okręgowy orzekając w postępowaniu odwoławczym w pełni podzielił stanowisko sądu rejonowego w zakresie uznania winy oskarżonegoJ. W.w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa (przy równoczesnej całkowitej akceptacji prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd pierwszej instancji, jak również – trafności i logiki przeprowadzonej przez ten sąd kompleksowej oceny całokształtu materiału dowodowego).
Jednocześnie (w kontekście pozytywnej oceny niektórych zarzutów postawionych przez oskarżyciela publicznego w przedmiotowej apelacji) sąd okręgowy przyjął w postępowaniu odwoławczym częściowo odmienny od sądu rejonowego punkt widzenia zawartego w zaskarżonym wyroku – orzeczeniao karze.
Zdaniem sądu odwoławczego, sąd pierwszej instancji wykazał rażącą niekonsekwencję pomiędzy dokonaniem oceny, że „wskazane w sprawie okoliczności jednoznacznie obciążały oskarżonegoJ. W.i przemawiały za wymierzeniem dolegliwej kary, na którą bez wątpienia zasłużył” (uzasadnienie zaskarżonego wyroku – k. 62), a wymierzeniem – jak gdyby: bez uwzględnienia tychże „wskazanych w sprawie okoliczności”– rażąco łagodnej kary: kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby. Niniejszego stanowiska sądu odwoławczego odnośnie wymierzenia przez sąd pierwszej instancji kary „rażąco niewspółmiernej” nie zmienia także niejako „obostrzenie”: tej kary przez orzeczenie zaskarżonym wyrokiem w stosunku do oskarżonegoJ. W.– także kary grzywny (na podstawieart. 71 § 1 kk).
W całym powyższym zakresie należało mieć na uwadze następujące szczególnie istotne przesłanki:
a) popełniony przez oskarżonegoJ. W.czyn,z zastosowaniem kwalifikacji prawnej m. in. zart. 245 kkjest „przestępstwem przeciwko wymiarowi sprawiedliwości” (przestępstwa takiego rodzaju jako zagrażające działaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. podstawie prawidłowego funkcjonowania każdego państwa opartego na demokratycznym systemie prawnym – powinny spotkać się ze szczególnie stanowczym i konsekwentnym w ich prawnym napiętnowaniu i skutecznym zwalczaniu stanowiskiem wszystkich powołanych do tego organów, w tym: Sądu),
b) motywem działania oskarżonegoJ. W.w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa zart. 245 kk(kwalifikowanego kumulatywnie zart. 189 § 1 kk) było, zgodnie z opisem czynu przyjętymw zaskarżonym wyroku - „wywarcie wpływu naT. K.w celu wymuszenia zmiany bądź wycofania zeznań w śledztwiesygn. 2 Ds 287/12/S, Rsd 61/12 przeciwko tymczasowo aresztowanemuM. W.jako podejrzanemu o przestępstwozart. 280 § 1 kk” (przy czym: podejrzanyM. W.był bratankiem oskarżonegoJ. W.),
c) oskarżonyJ. W.:
- popełnił przedmiotowy czyn działając „wspólnie i w porozumieniuzM. G. (1),M. F. (2)iD. T.”, przy czym to właśnie wymieniony oskarżony był inicjatorem wymienionego przestępczego przedsięwzięcia (mającego – finalnie – doprowadzić do zmuszenia lub nakłonienia w inny sposóbT. K.do zmiany zeznań) oraz pokierował działaniem wymienionych wyżej sprawców poprzez przekazanie im stosownego „polecenia” pozbawienia wolnościT. K.i przewiezieniem go w określone miejsce. W tej części sąd pierwszej instancji trafnie wykazał, że „J. W.kierował wykonaniem przestępstwa, mógł kształtować jego przebieg i regulować czynności innych osób, czyliM. F. (1),D. T.,a w szczególnościM. G. (1), przez co miał władztwo nad realizacją znamion czynu zabronionego (uzasadnienie zaskarżonego wyroku: k. 61),
- wprawdzie nie „polecił” wymienionym wyżej sprawcom „zastosowania przemocy” w stosunku doT. K.lub spowodowaniau wymienionego określonych obrażeń ciała, jak również osobiście nie stosował przemocy wobec wymienionego świadka i nie naruszył jego nietykalności cielesnej, lecz w ogóle nie reagował (w sensie przeciwstawienia się tymże sprawcom), gdy w jego obecnościM. G. (1)„kilkakrotnie uderzył pokrzywdzonegoT. K.pięściami w głowę oraz jeden raz głową w twarz”, a nadto groził, że wymienionego „zaje...e” (uzasadnienie zaskarżonego wyroku: k. 56),
- kara wymierzona oskarżonemuJ. W.powinna być znacznie surowsza, aniżeli kara wymierzonaM. G. (2),M. F. (1)iD. T.(wszyscy wymienieni zostali oskarżeni,a następnie prawomocnie skazani w innej sprawie: sygn. II K 462/12 Sądu Rejonowego wT., ponieważ oskarżony w sprawie niniejszej był inicjatorem oraz osobą „kierującą wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę” (która to przesłanka logicznie przemawia za zaostrzeniem odpowiedzialności karnej w stosunku do pozostałych sprawców bądź współsprawców).

Mając na uwadze powyższe sąd odwoławczy uznał, że absolutnie niezasadne było stanowisko sądu pierwszej instancji (wyrażonew uzasadnieniu zaskarżonemu wyroku: k. 62), zgodnie z którym:
- „kara 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby jest adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezJ. W.”,
- „wymieniona kara będzie wystarczająca dla osiągnięcia po stronie oskarżonego pożądanych efektów wychowawczych oraz zapobiegawczych”,
a nadto:
- „wymieniona kara uzmysłowi oskarżonemuJ. W.daleko idącą naganność postępowania, które było jego udziałem orazw pozytywny sposób będzie wpływała na jego postawę w przyszłości, skutecznie powstrzymując go przed ponownym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego”.

W ocenie sądu odwoławczego, wymienione i założone (trafnie) przez sąd pierwszej instancji wychowawcze i zapobiegawcze cele kary może skutecznie spełnić w stosunku do oskarżonegoJ. W.– jedynie kara bezwzględna pozbawienia wolności (w wymiarze adekwatnym do rodzajui stopnia winy oskarżonego w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa, stopnia społecznej szkodliwości wymienionego czynu oraz rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw tego przestępstwa – wszystko: w rozumieniu podstaw, rodzaju i wymiaru kary, określonych wart. 53 § 1 i § 2 kk).
Zważywszy powyższe, sąd odwoławczy uznając zarzuty postawionew apelacji oskarżyciela publicznego za w pełni i logicznie uzasadnione, przy jednoczesnym uznaniu kary wymierzonej oskarżonemuJ. W.przez sąd pierwszej instancji za karę „rażącą niewspółmierną” (w sensie: niezasadnie łagodnej w stopniu znacznym), orzekającw postępowaniu odwoławczym na podstawieart. 437 § 1 kpkiart. 438pkt 4 kpkzmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze– w ten sposób, że:
- w pkt. I obniżył orzeczenie o karze pozbawienia wolności do 1 roku, przy jednoczesnym uchyleniu: pkt II (odnośnie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby) i pkt III (odnośnie orzeczenia o grzywnie),
- wpkt. Vna podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary 1 roku pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolnościJ. W.od dnia 19 kwietnia 2012 r. do dnia 19 czerwca2012 r.
W pozostałej części sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (art. 437 § 1 kpk).
W ocenie sądu odwoławczego:
- okoliczności podane przez oskarżonegoJ. W.(w kontekście dołączonych dokumentów, tj. określonej dokumentacji medycznej) w piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2013 r., stanowiącym „odpowiedź oskarżonego na apelację oskarżyciela publicznego” nie mogły mieć znaczenia dla rodzajui wymiaru kary orzeczonej w stosunku do wymienionego oskarżonegow sprawie niniejszej (mogłyby być – ewentualnie, w wypadku złożenia stosownego wniosku przez skazanego – podstawą dla dokonania określonej oceny i w określonym zakresie w postępowaniu wykonawczym).

Zdaniem sądu okręgowego, w sprawie niniejszej nie zachodziły przesłanki zart. 439 § 1 kpkstanowiące podstawę do uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu ewentualnego uchybienia na treść tego orzeczenia.

O zasądzeniu od oskarżonegoJ. W.na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, sąd okręgowy orzekł na podstawieart. 626 § 1 kpkiart. 627 kpk, orazart. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49 z 1989 r., poz. 223 – z późniejszymi zmianami).