Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1170/13
Data wyroku: 2013-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Grzesik, Dorota Gamrat-Kubeczak, Karina Marczak
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art.102 kpc

Sygn. akt II Cz 1170/13

POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2013 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Dorota Gamrat-Kubeczak
Sędziowie: SO Małgorzata Grzesik (spr.)
SO Karina Marczak
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Bank Spółki AkcyjnejwW.
przeciwko małoletniemuD. R.reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowegoM. A.
o zwolnienie od egzekucji
na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach sądowych zawarte w punkcie II wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 2 maja 2013 roku, w sprawie I C 312/11

zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że odstępuje od obciążania pozwanegoD. R.kosztami procesu należnymi powodowi(...) Bank Spółce AkcyjnejwW..

Sygn. akt II Cz 1170/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 maja 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie zwolnił od egzekucji samochód markiJ. (...)onr. rej. (...), nr. nadwozia(...), rok prod. 1999, wyszczególniony w protokole zajęcia z dnia 5 stycznia 2011 r. sporządzonym w sprawie (V) KMP 2063/09 w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się z wniosku małoletniego wierzycielaD. R.reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawowąM. A.przeciwko dłużnikowiA. R.(pkt I); zasądził od pozwanegoD. R.na rzecz powoda(...) Bank S.A.wW.kwotę 450 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej (pkt II).
Sąd I instancji po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznał, iż powództwo jest zasadne. W konsekwencji Sąd orzekł o zwrocie opłaty sądowej na podstawieart. 98 i 108 k.p.c.zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Stosownie doart. 98 k.p.c.strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W rozpoznawanej sprawie pozwany przegrał proces w całości, stąd Sąd obciążył go obowiązkiem zwrotu poniesionej przez powoda opłaty sądowej w wysokości 450 zł. W pozostałym zakresie Sąd nie uwzględnił żądań powoda jako nie mieszczących się w dyspozycji przepisu ustawy.
Sąd nie uwzględnił także wniosku pełnomocnika pozwanego o odstąpieniu od obciążania pozwanego od zwrotu należnych stronie powodowej kosztów z uwagi na małoletniość powoda, która to okoliczność nie może być i nie jest jedyną podstawą uzasadniającą zastosowanie przepisuart. 101 k.p.c.Innych powodów uzasadniających możliwość zastosowania w/w przepisu pozwany nie przytoczył, co umożliwiało kontrolę tego wniosku.
Powód przed wytoczeniem powództwa wystąpił do przedstawiciela ustawowego małoletniego o zwolnienie pojazdu od egzekucji, na co on nie zareagował. Okoliczność ta dodatkowo nie przemawiała za wnioskiem pozwanego.

Pozwany wywiódł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych i wniósł o jego zmianę poprzez zwolnienie pozwanego od ponoszenia opłaty sądowej w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu 30 zł tytułem opłaty od zażalenia.
Pełnomocnik skarżącego podniósł, iż ważnym powodem przemawiającym za uwzględnieniem zażalenia jest okoliczność, że pozwany jest osobą małoletnią, a sprawa dotyczy sytuacji prawnej, o której matka małoletniego ani komornik nie posiadali żadnej wiedzy, natomiast w ramach wszczętej egzekucji egzekwowane były alimenty należne pozwanemu od właściciela pojazdu – ojca małoletniego. Zachodzi uzasadniona wątpliwość, z jakich przyczyn własność banku nie została ujawniona w rejestrze i na dzień 5.01.2011 r. w rejestrze figurował dłużnikA. R.. Dopiero na zarzut pozwanego bank przedłożył dokumenty, z których wynikało, że zgodnie z umową własność samochodu przeszła na bank już w 2009 r. Taka sytuacja niewątpliwie wprowadziła w błąd komornika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się zasadne.
Zgodnie zart. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W przytoczonym przepisie wyrażone zostały dwie podstawowe zasady rozstrzygania o kosztach procesu: zasada odpowiedzialności za wynik procesu oraz zasada kosztów niezbędnych i celowych. Pierwsza oznacza, że strona, która przegrała sprawę, zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu, druga natomiast, że strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi tylko te poniesione koszty procesu, które były niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony.
Wyjątek od tej zasady przewidujeart. 102 k.p.c.Przepis ten stanowi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Przepis ten urzeczywistnia zasadę słuszności i pozostawia w gestii sądu orzekającego ocenę, czy w danej, konkretnej sprawie zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony. Przy ocenie przesłanek zart. 102 k.p.c.zwykle brane są pod uwagę takie okoliczności, które zarówno odnoszą się do faktów związanych z samym przebiegiem procesu, jak i takie, które dotyczą stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy przede wszystkim należy zauważyć, iż pozwany w postępowaniu egzekucyjnym dochodzi alimentów, a zatem sprawa dotyczy podstaw jego egzystencji. Ponadto jak słusznie wskazano w zażaleniu własność przedmiotowego samochodu nie została ujawniona w żadnych rejestrach pomimo tego, że już od lutego 2009r. powodowy bank wiedział o tym, że własność przeszła na niego. W świetle powyższych okoliczności zasady współżycia społecznego sprzeciwiają się obciążaniu małoletniego powoda kosztami procesu należnymi stronie przeciwnej.
W świetle powyższych okoliczności, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie jako prawidłowe musi się ostać. Stąd też na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.

(...)

(...)

1
(...)

2
(...)

3
(...)

(...)

(...)

(...)

1
(...)

2
(...)

(...)