Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1749/12
Data wyroku: 2013-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Kawałko, Ryszard Małachowski, Jacek Szreder
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk, art. 222 § 1 kk, art. 242 § 4 kk i inne

Sygn. aktIV Ka 1749/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Szreder (spr.)
Sędziowie: SO Maciej Kawałko
SO Ryszard Małachowski
Protokolant: Kamila Michalak
przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Damiana Kordykiewicza
po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r.
sprawyD. W.
oskarżonego zart. 279 § 1 kki innych
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Gryfinie
z dnia 22 października 2012 r. sygn. II K 293/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając wniesioną apelacjęza oczywiście bezzasadną,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. O.kwotę 516,60 (pięciuset szesnastu i 60/100) złotych, w tym 96,60 (dziewięćdziesięciu sześciu i 60/100) złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu przed Sądem Okręgowym jako drugą instancją,

III
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 1749/12

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 22 października 2012 r.w sprawie II K 253/12D. W.został uznany za winnego tego, że:

I
w dniu 8 maja 2012 r. wG.przyul. (...)około godziny 23:00z parkingu niestrzeżonego usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 300 zł w ten sposób,że dopasowanym kluczem otworzył zamek w drzwiach po lewej stronie samochodu, wszedł do jego wnętrza i chciał uruchomić silnik dopasowanym kluczem, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niemożność uruchomienia silnika przy pomocy kluczy, które posiadał, czym działałna szkodęA. C.,

tj. czynu zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 278 § 1 kk;

II
w dniu 8 maja 2012 r. wG.przyul. (...)ok. godz. 23:00z parkingu niestrzeżonego usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego markiR. (...)onr rej. (...)o wartości 700 zł w ten sposób,że dopasowanym kluczem wyłamał zamek w drzwiach po lewej stronie samochodu, wszedł do jego wnętrza i chciał uruchomić silnik dopasowanym kluczem, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niemożność uruchomienia silnika przy pomocy kluczy, które posiadał, czym działałna szkodęT. W.,

tj. czynu zart. 13 § 2w zw. zart. 279 § 1 kk;

III
w nocy 10 maja 2012 r. ok. godz. 11:30 wG.naul. (...), używając przemocy wobec funkcjonariusza policji asp.G. P.poprzez zadanie mu uderzenia łokciem w okolicę brzucha, naruszając tym samym nietykalność cielesną w/w funkcjonariusza podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych, tj. czynności doprowadzenia, uwolnił się sam, będąc pozbawionym wolności - zatrzymanym przez funkcjonariuszy KPPwG.na podstawieart. 244 § 1 kpkjako podejrzany w sprawie Ds. 943/12, tj. czynu zart. 242 § 4 kkw zb. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

IV
w dniu 18 kwietnia 2012 r. ok. godz. 19:10 wG.przyul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mu telefonu komórkowegom-ki S. (...)w ten sposób, że po pożyczeniu go w celu wykonania rozmowy telefonicznej nie zwrócił go użytkownikowiP. G. (1), zabierając go celem odsprzedaży, powodując stratę w wysokości 1000 złna szkodęP. G. (2),

tj. czynu zart. 284 § 2 kk;

V
w nocy 29/30 kwietnia 2012 r. wG.przyul. (...)I dokonał kradzieży z włamaniem do zbiornika paliwa samochodu ciężarowego m-kiM. (...)onr rej. (...)poprzez wyłamanie korka wlewu paliwa i zabór w celu przywłaszczenia 430 litrów oleju napędowego wartości 2498,30 zł na szkodęM. M.,

tj. czynu zart. 279 § 1 kk.

Za czyny opisane wpunktach I, II i V, przy przyjęciu, że stanowią one ciąg przestępstw, na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Z kolei za czyn opisany wpkt. IIIna podstawieart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11§ 3 kkwymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności
Wreszcie za czyn opisany wpkt. IVna podstawieart. 284 § 2 kkwymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności
Na podstawieart. 91 § 2 kkorzeczono wobec oskarżonego karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono mu okres zatrzymaniai tymczasowego aresztowania od dnia 8 maja 2012 r. do dnia 2 sierpnia 2012 r.
W trybieart. 44 § 2 kkrozstrzygnięto o zabezpieczonych w sprawie dowodach rzeczowych.
Na podstawieart. 46 § 1 kkorzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzeczP. G. (2)iM. M..
Dalej przyznano obrońcy oskarżonego od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na koniec zwolniono oskarżonego od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelację wywiódł prokurator.
Na podstawieart. 425 § 1 i 2 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył on wyrok Sądu I instancji w całości na niekorzyść oskarżonego.
Powołując się na przepisyart. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 1, 3 i 4 kpkwyrokowi temu zarzucił:

a
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, iż czyn opisany w pkt. V sentencji wyroku pozostaje w ciągu przestępstw z czynami opisanymi w pkt. I i II sentencji wyroku, tym samym obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 91 §1 kk, poprzez jego niezasadne zastosowanie, podczas gdy z ustalonych okoliczności sprawy wynika, iż czyn opisany w pkt. V sentencji wyroku został popełniony w inny sposób, dotyczył bowiem, innej kategorii rzeczy oraz inny był sposób działania oskarżonego w zakresie realizacji znamion czynu zart. 279§1 kk, zatem nie pozostaje w ciągu przestępstw z czynami opisanymi w pkt. I i II sentencji wyroku,

b
obrazę przepisów prawa materialnego, mającą wpływ na treść wyroku,a mianowicie przepisówart. 242§4 kkw zw. zart. 11 §3 kkwyrażającą sięw przyjęciu, iż podstawą wymiaru kary za czyn opisany w pkt. III sentencji wyroku jestart. 222 §1 kk, podczas gdy kara powinna być wymierzonana podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, tj. w tym przypadkuna podstawieart. 242 §4 kk,

c) rażącą niewspółmierność kary łącznej wymierzonejD. W.za przypisane przestępstwa, tj. kary 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności - podczas gdy orzeczenie w takiej wysokości - biorąc pod uwagę wielość czynów, okoliczności ich popełnienia czynów, stopień winy i społeczną szkodliwość czynów, a zwłaszcza sposób życia oskarżonego przed popełnieniem czynów, przejawiający się w popełnieniu szeregu innych przestępstw - nie są adekwatne do w/w czynników limitujących karę, nadto pozbawione są prewencyjnego oddziaływania o charakterze szczególnym jak i ogólnym.
Na podstawieart. 427 §1 kpkprokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
W toku rozprawy odwoławczej prokurator ograniczył zakres apelacji do zarzutu naruszeniaart. 11 § 3 kki wymierzenia kary za czyn opisany w pkt. II oskarżeniao przepisart. 242 § 4 kkw zw. zart. 11 § 3 kk, a także wniósł o zakwalifikowanie czynów opisanych w pkt. I i II jako jednego czynu ciągłego.
Prokurator nie poparł zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga apelacyjna prokuratora nawet w zakresie ograniczonym przezeń w toku rozprawy odwoławczej do niektórych tylko zarzutów forsowanych pierwotnie, okazała się oczywiście bezzasadna.
W pierwszym rzędzie podkreślić należy, iż stosownie do brzmieniaart. 11 § 3 kkjeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd wymierza karę na podstawie przewidującego karęnajsurowszą.
W rozpatrywanej sprawie zarówno przepisart. 242 § 4 kk, jak iart. 222 § 1 kkprzewidują karę najsurowszą – pozbawienia wolności na identycznym poziomie trzech lat (przy tożsamej dolnej granicy tego rodzaju kary), przy czym sytuacji tej nie zmienia alternatywne zagrożenie przestępstwa kwalifikowanego zart. 222 § 1 kkkarami ograniczenia wolności i grzywny.
Rzecz w tym, iż Sąd ad meritii sięgnął po karę pozbawienia wolności w oparciu o przepisart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kk, a bezsprzecznie to ta właśnie karaw ujęciu obu analizowanych przepisów pozostaje karą najsurowszą.
W tej sytuacji Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do modyfikacji zaskarżonego wyroku w sposób postulowany w apelacji prokuratorskiej i w oparciuo zarzut nią wysłowiony (kwestię rozważań, który z przepisów w sposób bardziej pełny odzwierciedla charakter działania oskarżonego Sąd odwoławczy pozostawił już poza zakresem swojego procesowego zainteresowania, jako że autor apelacji na niej swego zarzutu nie zbudował).
Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem prokuratora zaprezentowanymna etapie postępowania odwoławczego na okoliczność rzekomego istnienia podstawdo zakwalifikowania działań oskarżonego opisanych w pkt. I i II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku jako jednego czynu ciągłego.
Warunkiem niezbędnym sięgnięcia po dyspozycjęart. 12 kkpozostaje wykazanie sprawcy dwóch lub więcej zachowań (tu dwóch), podjętych w krótkich odstępach czasu, z góry powziętego zamiaru kolejnych przestępnych zachowań.
Przenosząc treść przywołanego przepisu na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż o takim zamiarze oskarżonego, rzecz jasna w świetle zgromadzonych dowodów, nie sposób mówić.
Rzecz w tym, iż oskarżony w dniu 8 maja 2012 r. dokonał usiłowania kradzieży z włamaniem samochodu markiR. (...)onr rej. (...), bowiem niepowodzeniem zakończyła się jego uprzednia próba kradzieży z włamaniem samochodu osobowego markiV. (...)onr rej. (...).
Nie działał on zatem z góry powziętym zamiarem kradzieży z włamaniem dwóch kolejnych samochodów, ale usiłowanie zaboru drugiego z nich było wynikiem nieudanej próby zaboru pierwszego.
Oskarżony bezspornie dążył do skutecznego zaboru pierwszego pojazdu,aby wyjechać nim poza granice kraju, podejmując w stosunku do niego czynności sprawcze nie obejmował jeszcze swoim zamiarem zaboru następnego pojazdu.
Z racji na odstąpienie przez prokuratora od zarzutów naruszenia art., 91§ 1 kki rażącej niewspółmierności kary, zakres pisemnych rozważań Sądu odwoławczego ograniczono do zarzutów przez prokuratora popartych w trakcie rozprawy drugoinstancyjnej.
Podstawę prawną orzeczenia sądu odwoławczego stanowił przepisart. 437 § 1 kpk.
Drugoinstancyjne rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych opartona przepisieart. 636 § 1 kpk.

J.D.

…………………………… ……………………………. ……………………………………
Maciej Kawałko JacekSzrederRyszard Małachowski