Sąd Okręgowy w Świdnicy
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 17/13
Data wyroku: 2013-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Zapart, Tomasz Uszpulewicz, Elżbieta Dudziak
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: art. 189 § 2 kk i art. 190 § 1 kk i art. 158 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk

Sygnatura akt III K 17/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 sierpnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.O. Tomasz Uszpulewicz
Ławnicy: Irena Zapart, Elżbieta Dudziak
Protokolant: Agata Konieczna
po rozpoznaniu w dniach 4 kwietnia, 15 maja, 13 czerwca i 13 sierpnia 2013 roku
przy udziale Macieja Kroczaka Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ząbkowicach Śląskich
sprawy
T. W. (1)
synaT.iK.z domuK.
urodzonego (...)wK.
J. P.
synaJ.iW.z domuM.
urodzonego (...)wZ.
J. W.
synaC.iH.z domuS.
urodzonego (...)wZ.
M.H.
synaM.iM.z domuM.
urodzonego (...)wZ.
J. B.
synaM.iM.z domuH.
urodzonego (...)wZ.

oskarżonych o to, że:

I
W dniu 25 marca 2010 r. wP.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu przy użyciu siły fizycznej pozbawili wolnościD. C.w ten sposób, że działając ze szczególnym udręczeniem polegającym na obezwładnieniu i wyprowadzeniu z domu w bieliźnie i na bosaka umieścili w bagażniku samochodu osobowego markiV. (...)nr rej. (...)i przewieźli do lasu w okolice wsiJ., gdzie wielokrotnie wypowiadali w stosunku do niego słowa gróźb karalnych w postaci zapowiedzi zabójstwa oraz przez zadawanie uderzeń pięściami i kopanie po całym ciele, które miało miejsce podczas przewożenia samochodem oraz po przyjeździe do lasu narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156§1 kk. lub 157§1kk. w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci otwartej rany tłuczonej łuku brwiowego, stłuczenia okolicy oka lewego, z krwiakiem powieki górnej prawej, otwartej rany tłuczonej wargi dolnej w przedsionku ust, licznych stłuczeń głowy im klatki piersiowej oraz stłuczenia kończyn górnych i dolnych, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni

tj. o czyn zart. 189§2 kk., 190§1 kk., 158§1 kk. iart. 157§2 kk. w zw. zart. 11§2 kk.
nadto :
T. W. (1)to, że:

II
W dniu 25 marca 2010 r. o godz. 22.40 wP.woj.(...)mając nałożoną kominiarkę, nie będąc osobą uprawnioną i wbrew woli właściciela wdarł się do mieszkania zajmowanego przezT. C.

tj. o czyn zart. 193 kk.
J. P.o to, że:

III
W dniu 25 marca 2010 r. o godz. 22.40 wP.woj.(...)mając nałożoną kominiarkę, nie będąc osobą uprawnioną i wbrew woli właściciela wdarł się do mieszkania zajmowanego przezT. C.

tj. o czyn zart. 193 kk.
J. W.o to, że:

IV
W dniu 25 marca 2010 r. o godz. 22.40 wP.woj.(...)mając nałożoną kominiarkę, nie będąc osobą uprawnioną i wbrew woli właściciela wdarł się do mieszkania zajmowanego przezT. C.

tj. o czyn zart. 193 kk.
J. B.to, że:

V
W dniu 25 marca 2010 r. o godz. 22.40 wP.woj.(...)mając nałożoną kominiarkę, nie będąc osobą uprawnioną i wbrew woli właściciela wdarł się do mieszkania zajmowanego przezT. C.

tj. o czyn zart. 193 kk.

-------------------------------//-------------------------------

I
oskarżonychT. W. (1),J. P.,J. W.M.H.iJ. B.w odniesieniu do zachowań opisanych w punktach I – V części wstępnej wyroku uznaje za winnych tego, że w dniu 25 marca 2010 roku wP., województwie(...), działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim wdarciu się przezT. W. (1),J. P.,J. W.iJ. B.do mieszkaniaT. C.i wyciagnięciu z niego przemocą (polegającą na biciu, szarpaniu i popychaniu) pokrzywdzonegoD. C., pozbawili pokrzywdzonego wolności ze szczególnym udręczeniem w ten sposób, że umieścili go w bagażniku samochodu osobowego markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i przewieźli do lasu w okolice wsiJ., wypowiadając słowa gróźb w postaci zapowiedzi zabójstwa i pobicia, które wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że będą spełnione oraz zadającD. C.uderzenia pięściami i kopiąc go po całym ciele, czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 K.k., w efekcie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci otwartej rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, otwartych ran tłuczonych wargi dolnej w przedsionku ust, licznych stłuczeń, szczególnie głowy i klatki piersiowej oraz stłuczenia i otarcia kończyn górnych i dolnych, stłuczenia powieki i okolicy oka lewego z krwiakiem powieki górnej prawej, czyli obrażeń, o których mowa wart. 157 § 2 K.k., to jest popełnienia występku zart. 189 § 2 K.k.i z art.art. 190 § 1 K.k.i zart. 158 § 1 K.k.i zart. 157 § 2 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k.(według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 19 kwietnia 2010 roku) i za to na podstawieart. 189 § 2 K.k.w zw. zart. 11 § 3 K.k.(według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 19 kwietnia 2010 roku) wymierza:

1
T. W. (1)karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
J. P.karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

3
J. W.karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

4
M. H.karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

5
J. B.karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 K.k.iart. 70 § 1 punktu 1)K.k.(a w stosunku do oskarżonychM. H.iJ. B.na podstawieart. 69 § 1 K.k.iart. 70 § 2 K.k.) warunkowo zawiesza wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych w punkcie I części rozstrzygającej niniejszego wyroku, ustalając okres prób na:

1
4 (cztery) lata w stosunku do oskarżonegoT. W. (1),

2
3 (trzy) lata w stosunku do oskarżonegoJ. P.,

3
4 (cztery) lata w stosunku do oskarżonegoJ. W.,

4
3 (trzy) lata w stosunku do oskarżonegoM. H.,

5
3 (trzy) lata w stosunku do oskarżonegoJ. B.,

III
na podstawieart. 73 § 2 K.k.oddaje oskarżonychM. H.iJ. B.w okresie prób pod dozór kuratora,

IV
na podstawieart. 63 § 1 K.k.zalicza na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności oskarżonym:

1
T. W. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci tymczasowego aresztowania w okresie od dnia 26 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

2
J. P.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci tymczasowego aresztowania w okresie od dnia 26 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

3
J. W.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci tymczasowego aresztowania w okresie od dnia 26 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

4
M. H.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci tymczasowego aresztowania w okresie od dnia 28 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

5
J. B.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci tymczasowego aresztowania w okresie od dnia 28 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności

V
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. M.kwotę 1.328 zł i 40 gr (jednego tysiąca trzystu dwudziestu ośmiu złotych i czterdziestu groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuT. W. (1)w postępowaniu sądowym przez adwokata ustanowionego z urzędu,

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataB. K.kwotę 1.180 zł i 80 gr (jednego tysiąca stu osiemdziesięciu złotych i osiemdziesięciu groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuJ. P.w postępowaniu sądowym przez adwokata ustanowionego z urzędu,

VII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataR. Ś.kwotę 1.328 zł i 40 gr (jednego tysiąca trzystu dwudziestu ośmiu złotych i czterdziestu groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. H.w postępowaniu sądowym przez adwokata ustanowionego z urzędu,

VIII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataD. G.kwotę 4.014 zł i 72 gr (czterech tysięcy czternastu złotych i siedemdziesięciu dwóch groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuJ. B.w postępowaniu sądowym przez adwokata ustanowionego z urzędu,

IX
na podstawieart. 627 K.p.k.zasądza na rzecz Skarbu Państwa:

1
od oskarżonegoT. W. (1)kwotę 300 (trzystu) złotych z tytułu opłaty (art. 2 ust. 1 pkt 4)w zw. zart. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.),

2
od oskarżonegoJ. P.kwotę 300 (trzystu) złotych z tytułu opłaty (art. 2 ust. 1 pkt 4)w zw. zart. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.),

3
od oskarżonegoJ. W.kwotę 300 (trzystu) złotych z tytułu opłaty (art. 2 ust. 1 pkt 4)w zw. zart. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.),

4
od oskarżonegoM. H.kwotę 300 (trzystu) złotych z tytułu opłaty (art. 2 ust. 1 pkt 4)w zw. zart. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.),

5
od oskarżonegoJ. B.kwotę 300 (trzystu) złotych z tytułu opłaty (art. 2 ust. 1 pkt 4)w zw. zart. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.),

zaś na podstawieart. 624 § 1 K.p.k.zwalnia tych oskarżonych od pozostałych kosztów sądowych.

Sygnatura akt III K 17/13

UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 15 maja 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 452/10 Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich:

I
uznał oskarżonychJ. P.,T. W. (1),J. W.,M. H.,J. B., w ramach zarzucanych im czynów, za winnych tego, że w dniu 25 marca 2010 roku wP., województwie(...), działając wspólnie i w porozumieniu – po uprzednim wdarciu się przez oskarżonychT. W. (1),J. W.iJ. B.,J. P.do mieszkania wbrew woli osoby uprawnionejT. C.– pozbawili pokrzywdzonegoD. C.wolności ze szczególnym udręczeniem w ten sposób, że po zastosowaniu wobec pokrzywdzonegoD. C.przemocy w postaci bicia, szarpania i popychania wyprowadzili go na bosaka i w bieliźnie z domu, umieścili w bagażniku samochodu osobowego markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i przewieźli do lasu w okolice wsiJ.i wielokrotnie wypowiadali w stosunku do niego słowa gróźb karalnych w postaci zapowiedzi zabójstwa i pobicia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonegoD. C.uzasadnioną obawę ich spełnienia oraz przez zadawanie uderzeń pięściami i kopanie po całym ciele, które miało miejsce podczas przewożenia samochodem oraz po przyjeździe do lasu, czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 K.k., w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej łuku brwiowego, stłuczenia okolicy oka lewego, z krwiakiem powieki górnej prawej, otwartej rany tłuczonej wargi dolnej w przedsionku ust, licznych stłuczeń głowy i klatki piersiowej oraz stłuczenia kończyn górnych i dolnych, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni, to jest uznał oskarżonychT. W. (1),J. W.,J. B.,J. P.za winnych popełnienia czynu zart. 189 § 2 K.k.iart. 190 § 1 K.k.iart. 158 § 1 K.k.iart. 193 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od 19 kwietnia 2010 roku (Dz. U. nr 7 z 2010 roku, poz. 46), a oskarżonegoM. H.za winnego popełnienia czynu stanowiącego występek zart. 189 § 2 K.k.iart. 190 § 1 K.k.iart. 158 § 1 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od 19 kwietnia 2010 roku (Dz. U. nr 7 z 2010 roku, poz. 46) i za to na podstawieart. 189 § 2 K.k.iart. 190 § 1 K.k.iart. 158 § 1 K.k.iart. 193 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od 19 kwietnia 2010 roku (Dz. U. nr 7 z 2010 roku, poz. 46) skazał oskarżonychT. W. (1),J. W.iJ. B.,J. P., a na podstawieart. 189 § 2 K.k.iart. 190 § 1 K.k.iart. 158 § 1 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od 19 kwietnia 2010 roku (Dz. U. nr 7 z 2010 roku, poz. 46) skazał oskarżonegoM. H., a na podstawieart. 189 § 2 K.k.w zw. zart. 11 § 3 K.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od 19 kwietnia 2010 roku (Dz. U. nr 7 z 2010 roku, poz. 46) wymierzył:

a
oskarżonymJ. B.orazT. W. (1)kary po dwa lata pozbawienia wolności,

b
oskarżonemuJ. W.karę roku i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności,

c
oskarżonymJ. P.orazM. H.kary po rok i sześć miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 K.k.iart. 70 § 1 punktu 1)K.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił:

a
oskarżonemuT. W. (1)na okres próby wynoszący pięć lat,

b
oskarżonemuJ. W.na okres próby wynoszący cztery lata,

c
oskarżonemuJ. P.na okres próby wynoszący trzy lata,

III
na podstawieart. 69 § 1 i 2 K.k.iart. 70 § 2 K.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił:

a
oskarżonemuM. H.na okres próby wynoszący trzy lata,

b
oskarżonemuJ. B.na okres próby wynoszący pięć lat,

IV
na podstawieart. 63 § 1 K.k.zaliczył oskarżonymJ. P.,J. W.,T. W. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w wypadku zarządzenia jej wykonania okres pozbawienia wolności od dnia 26 marca 2010 roku do 30 kwietnia 2010 roku, a oskarżonemuM. H.orazJ. B.na poczet okres pozbawienia wolności od dnia 28 marca 2010 roku do 30 kwietnia 2010 roku,

V
na podstawieart. 73 § 2 K.k.oddał w okresie próby oskarżonychM. H.orazJ. B.pod dozór kuratora sądowego, a na podstawieart. 73 § 1 K.k.oddał w okresie próby oskarżonychJ. P.,J. W.orazT. W. (1)pod dozór kuratora sądowego,

VI
na podstawieart. 17 § 1 punktu 5)K.p.k.w zw. zart. 414 § 1 K.p.k.umorzył postępowanie karne w sprawie przeciwko oskarżonemuZ. W.,

VII
na podstawieart. 632 punktu 2)K.p.k.koszty postępowania w części dotyczącej oskarżonegoZ. W.przejął na rachunek Skarbu Państwa,

VIII
na podstawieart. 618 § 1 punktu 11)K.p.k.w zw. zart. 619 § 1 K.p.k.zasadził od Skarbu państwa na rzecz adwokataM. C.kwotę 2.538 złotych i 72 groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuZ. W.z urzędu, a na rzecz adwokataD. G.kwotę 1.859 złotych i 76 groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuJ. B.z urzędu,

IX
na podstawieart. 627 K.p.k.w zw. zart. 633 K.p.k.zasądził na rzecz Skarbu Państwa:

a
od oskarżonegoT. W. (1)kwotę 820 złotych i 38 groszy tytułem przypadających na niego kosztów postępowania, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty,

b
od oskarżonegoJ. P.kwotę 820 złotych i 38 groszy tytułem przypadających na niego kosztów postępowania, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty,

c
od oskarżonegoJ. W.kwotę 820 złotych i 38 groszy tytułem przypadających na niego kosztów postępowania, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty,

d
od oskarżonegoM. H.kwotę 820 złotych i 38 groszy tytułem przypadających na niego kosztów postępowania, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty,

e
od oskarżonegoJ. B.kwotę 820 złotych i 38 groszy tytułem częściowych przypadających na niego kosztów postępowania, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty, zaś na podstawieart. 624 § 1 K.p.k.zwolnił go od ponoszenia pozostałych kosztów postępowania na niego przypadających, przejmując je w tej części na rachunek Skarbu Państwa.

Wyrok powyższy zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonych Prokurator Prokuratury Rejonowej w Ząbkowicach Śląskich w apelacji z dnia 11 czerwca 2012 roku, zarzucając uchybienie wskazane wart. 439 § 1 punkcie 4)K.p.k.polegające na tym, że sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu.
W wyroku z dnia 18 grudnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Świdnicy w sprawie o sygnaturze akt IV Ka 600/12 uchylił zaskarżone orzeczenie (podzielając stanowisko oskarżyciela publicznego) i sprawę oskarżonychT. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.przekazał Sądowi Okręgowemu w Świdnicy jako właściwemu do rozpoznania w pierwszej instancji, zaś postępowanie karne przeciwko oskarżonemuZ. W.umorzył na podstawieart. 17 § 1 punktu 5)K.p.k.

Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Świdnicy ustalił.

PokrzywdzonyD. C.i brat jego matkiT. C.–Z.(który był w niniejszej sprawie oskarżony i w jej trakcie zmarł – akt oskarżenia, karty 370-376 akt, odpis skrócony aktu zgonu, karta 756 akt) byli ze sobą w konflikcie. Cała trójka mieszkała w domuT. C.w miejscowości(...).Z. W.uważał, iżD. C.go krzywdził; twierdził, iż kazał mu płacić po 5 - 10 złotych za dzień zamieszkiwania i wyprzedawał jego rzeczy,Z. W.narzekał, że nie mógł się wyspać). W związku z tymZ. W.w dniu 25 marca 2010 roku około godziny 14.30 w miejscowościS.żalił się na taką sytuację oskarżonemuT. W. (1), którego rodzinie pomagał w pracach polowych, i poprosił tego ostatniego, aby trochę postraszyłD. C.. Około godziny 19 – 20T. W. (1)udał się do garażu oskarżonegoJ. W., gdzie przebywał także oskarżonyJ. P.((...)).T. W. (1)opowiedział kolegom o problemachZ. W.i o tym, że ten ostatni odwdzięczy się za postraszenieD. C.. Oskarżeni spożywali alkohol (wypili po parę piw – pito także wino domowej roboty).T. W. (1)skontaktował się telefonicznie zeZ. W.i pytał, czy pokrzywdzony jest w domu. Po pewnym czasie do garażu przyszedł oskarżonyJ. B..T. W. (1)ponownie zadzwonił doZ. W.i dowiedział się, żeD. C.jest już w domu; spytał czy postraszyć siostrzeńcaZ. W., na co ten ostatni wyraził zgodę i powiedział, że wskaże, w którym pokoju śpi pokrzywdzony. Mężczyznom z garażu potrzebny był kierowca iJ. P.zadzwonił do oskarżonegoM. H., który zgodził się pojechać samochodem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)należącym doJ. P.doP.. Ze starego swetra i spodni mężczyźni zrobili prowizoryczne kominiarki. Wszyscy oskarżeni mieli świadomość, że celem wyjazdu jest wyciagnięcieD. C.z domu, umieszczenie go w bagażniku samochodu, wywiezienie do lasu wJ.i bicie oraz straszenie pokrzywdzonego.M. H.usiadł za kierownicą, obok niego byłT. W. (1), a pozostali oskarżeni zajęli miejsca z tyłu. Skierowali się doP.(już w tej miejscowości jeden z oskarżonych wysiadł i pytałK. R.oZ.– ten ostatni domyślił się, iż chodziło oZ. W., gdyż wP.mieszkała tylko jedna osoba o imieniu(...)) i podjechali pod domD. C.– przed przybyciem tam zdemontowano obie tablice rejestracyjne. Była godzina 22.40 ZakapturzonyT. W. (1)podszedł do drzwi wejściowych i zapukał.O.T. C.(była pod wpływem alkoholu), którejT. W. (1)oznajmił, iż chciałby widzieć się zeZ. W.. Wówczas kobieta poprosiła tego ostatniego.Z. W.rozmawiał zT. W. (1)– potwierdził, że chce aby siostrzeniec został nastraszony.T. W. (1)oddalił się w kierunku samochodu, aZ. W.wrócił do domu. W pojeździe oskarżeniT. W. (1),J. P.,J. W.iJ. B.nałożyli kominiarki i skierowali się do domuT. C.. Ona oznajmiła, że jest już późno i zapytała mężczyzn, czego szukają. W odpowiedzi została odepchnięta, a napastnicy wtargnęli do jej domu i skierowali się schodami na górę do pokojuD. C.. Pokrzywdzony był w łóżku, przy zgaszonym świetle oglądał telewizję i głośno słuchał muzyki. Czwórka oskarżonych weszła do pokojuD. C.(na ich widok on się wystraszył i chciał uciec), wyciągnęli go z łóżka (ubranego tylko w spodenki i podkoszulkę), po schodach ściągnęli na dół (właściwie spadł) i wyprowadzili na podwórko. Pokrzywdzony próbował się wyrywać. Z domu wybiegłaT. C.i krzyczała, aby go puścili, wołała o pomoc, chciała wyswobodzić syna, ale została odepchnięta – któryś z oskarżonych rzucił, że zabierają pokrzywdzonego do lasu na „śmierć” lub „śmietnik”. W powstałym zamieszaniu jeden z napastników powiedział doD. C.: „teraz nie jesteś już taki silny”. W końcu trójka oskarżonych wrzuciła pokrzywdzonego do bagażnika (pojazd tymczasem zawrócił), tylna klapa samochodu została zamknięta. Samochód odjechał w kierunkuS..T. C.udała się do sąsiadaA. R., który na jej prośbę zawiadomił Policję. W bagażniku, w którym został umieszczonyD. C.nie było półki (rolety) – leżał on w nim na boku z głową po lewej stronie patrząc w kierunku jazdy. Z tyłu usiadło trzech napastników (po lewejJ. P., w środkuJ. W., zaś po prawejJ. B.), a pozostałych dwóch z przodu (obok kierowcyM. H.znajdował sięT. W. (1)); jeden z oskarżonych, który siedział z tyłu po prawej stronie oznajmił pokrzywdzonemu, że będzie wywieziony do lasu i już go nie będzie (D. C.potraktował to jako groźbę pozbawienia go życia i przestraszył się jej). Nadto mężczyźni siedzący z tyłu – ciągle zamaskowani kominiarkami (tak jakT. W. (1)) - biliD. C.pięściami po całym ciele (głównie w twarz); tak było za każdym razem, gdy próbował się podnieść lub się odezwał. Z kolei gdy leżał przytrzymywali go rękami. Nie odpowiadali na jego pytania, o co chodzi. Napastnik, który siedział z tyłu w środku powtarzał, iż pokrzywdzony zostanie zlikwidowany, będzie miał połamane ręce i nogi. Jeden ze sprawców oznajmił, że to „za kapowanie zaK.”. Po około 10 minutach pojazd zatrzymał się, kierowca został w samochodzie, zaś trzech oskarżonych wyciągnęłoD. C.z bagażnika. Pokrzywdzony został przewrócony na ziemię i czterech mężczyzn kopało go po całym ciele – jeden krzyczał, iż pokrzywdzony zostanie zlikwidowany za kapowanie i rozprowadzanie narkotyków weW..T. W. (1)uderzył pokrzywdzonego ręką w tył głowy i pytał go, czy wie dlaczego tu jest (podpowiadał, że chodzi o kogoś komuD. C.robi na złość w domu). Kiedy się podniósł oznajmiono mu, iż dostanie łopatę i będzie się okopywał w lesie. Kierowca nadal stał przy samochodzie. Pozostałych czterech oskarżonych zaczęło prowadzićD. C.w głąb lasu, popychali go. W pewnym momencie towarzyszyło mu już tylko dwóch napastników –T. W. (1)iJ. W.. Zatrzymali się. Jeden z oskarżonych uderzył pokrzywdzonego w twarz i ten ostatni przewrócił się, a uderzający zaczął go kopać. Obaj napastnicy krzyczeli, że zlikwidująD. C., a kiedy na pytanie, czy wie za co jest bity, odpowiedział przecząco, ten oskarżony, który go uderzył oznajmił, iż pokrzywdzony kłamie. Następnie mężczyźni kontynuowali marsz w głąb lasu, oskarżeni popychali pokrzywdzonego. Po przejściu paru metrów ponownie został on przewrócony i był kopany po całym ciele i twarzy. WtedyD. C.wstał, schwycił kamień i rzucił w twarz jednego z oskarżonych (który nieco wcześniej krzyczał, żeP. W.siedzi, że pokrzywdzony zakapował ich kolegów oraz że rozprowadza narkotyki weW.) i oddalił się. Po ucieczce od napastników,D. C.dotarł do wsiJ.i schronił się uZ. S.. Przybył do niego bardzo przestraszony i zdał krótką relację z uwięzienia go.Z. S.zawiadomił Policję. W wyniku działania napastników pokrzywdzonyD. C.doznał obrażeń ciała w postaci otwartej rany tłuczonej łuku brwiowego lewego, otwartych ran tłuczonych wargi dolnej w przedsionku ust, licznych stłuczeń, szczególnie głowy i klatki piersiowej oraz stłuczenia i otarcia kończyn górnych i dolnych, stłuczenia powieki i okolicy oka lewego z krwiakiem powieki górnej prawej, czyli obrażeń, o których mowa wart. 157 § 2 K.k.– siła ciosów zadawanych w twarz pokrzywdzonego mogła spowodować następstwa, o których mowa wart. 157 § 1 K.k.

dowody:
- wyjaśnienia oskarżonegoT. W. (1), karty 67-68, 78, 142, 253, 540 i 914 akt,
- wyjaśnienia oskarżonegoJ. P., karty 55-57, 86, 154, 541 i 915-916 akt,
-wyjaśnienia oskarżonegoJ. W., karty 60-61, 80, 147, 252-253, 254, 541 i 916-917 akt,
-wyjaśnienia oskarżonegoM. H., karty 114-115, 119, 251, 541-542 i 917-918 akt,
-wyjaśnienia oskarżonegoJ. B., karty 109-111, 122, 166, 542 i 936-937 akt,
-zeznania świadkaT. C., karty 4-5, 574-575 i 974 akt,
-zeznania świadkaK. R., karty 11a, 631 i 939-940 akt,
-zeznania świadkaD. C., karty 14-15, 32-33, 244-245, 573-574 i 937-939 akt,
-zeznania świadkaP. J., karty 16-17, 631-632 i 951-952 akt,
-zeznania świadkaZ. W., karty 31, 136 i 542 akt,
-zeznania świadkaZ. S., karty 62-63, 630-631 i 953 akt,
-zeznania świadkaA. R., karty 659 i 940 akt,
-zeznania świadkaM. A., karty 659 i 940-941 akt,
-zeznania świadkaP. P., karty 674 i 940 akt,
-zeznania świadkaA. K., karta 942 akt,
-karta informacyjna leczenia szpitalnego, karta 8 akt,
-protokół oględzin miejsca ujawnienia porzuconych kominiarek, karty 37-38 akt,
-dokumentacja fotograficzna, karty 39-41, 46-49 i 344-345 akt,
-protokół oględzin samochodu osobowego markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), karty 204-205 akt,
-opinie sądowo-lekarskie, karty 316-318 i 658 akt

PokrzywdzonyD. C.nie jest osobą upośledzoną umysłowo ani otępiałą. Sprawność umysłowa pokrzywdzonegoD. C.sytuuje się na poziomie normy osobniczej, lecz poniżej przeciętnej (pogranicze upośledzenia).(...)funkcji poznawczych jest obniżony i dysharmonijny w sposób reprezentatywny dla organicznej dysfunkcji centralnego układu nerwowego. Funkcje słowne przebiegają na istotnie wyższym poziomie od funkcji niewerbalnych. W teścieB.uzyskano wskaźniki potwierdzające organiczną dysfunkcję centralnego układu nerwowego. Zgłaszane przez pokrzywdzonego dolegliwości w postaci bólów głowy wskazują na występowanie cerebrastenii pourazowej, będącej skutkiem doznanych wskutek pobicia urazów głowy. W sferze pamięci epizodycznej nie stwierdzono u niego głębokich ubytków, skłonności do fantazjowania, konfabulacji oraz podatności na sugestię – pamięć autobiograficzna bez odchyleń od normy. Dane zawarte w historii choroby(...)Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych wS.wskazują, że w 1998 roku u pokrzywdzonego rozpoznano objawy choroby psychicznej w postaci schizofrenii paranoidalnej (D. C.skłamał twierdząc, że nie leczył się w szpitalu psychiatrycznym wS.. W toku składania zeznań (w śledztwie, karty 244-245) i badania psychologicznego pokrzywdzony nie ujawniał objawów psychotycznych w postaci urojeń i omamów, zachowywał się spokojnie, pozostawał w rzeczowym kontakcie, udzielał zbornych, pozostających w płaszczyźnie pytań odpowiedzi. FunkcjonowanieD. C.przemawiało za występowaniem remisji w przebiegu schizofrenii. Badanie za pomocą Wielowymiarowego Inwentarza Osobowości MMPI wykazało obecność prymitywnych mechanizmów obronnych osobowości w postaci skłonności do kłamstwa i przedstawiania się w lepszym świetle. Jest pokrzywdzony osoba nieszczerą, nie przyznająca się do swoich wad i słabości. Wysoce prawdopodobne, że ukrywa problemy natury psychologicznej.D. C.cechuje sztywność w myśleniu i działaniu, naiwność, katatymia, niska tolerancja na stres, brak wglądu w motywy swoich zachowań i motywy zachowań innych ludzi. W czasie opiniowania był skupiony na dolegliwościach somatycznych związanych z doznanymi w wyniku pobicia urazami. ZeznaniaD. C.w śledztwie (karty 244-245 akt) dotyczące zdarzenia były obszerne, realistyczne, psychologicznie prawdopodobne, osadzone w kontekście miejsca i czasu, w zadowalającym stopniu uszczegółowione - sprawiały wrażenie relacji autentycznej, uprzednio nie przygotowanej, opartej na osobiście przeżytych doświadczeniach i z tej przyczyny powinny być uwzględnione w postępowaniu procesowym. Percepcja rzeczywistości społecznej pozostaje uD. C.realistyczna i adekwatna, nie stwierdzono cech psychotycznej deformacji spostrzeżeń. Pokrzywdzonego cechuje słaba zdolność różnicowania szczegółów oraz mierna zdolność interpretacji stanów psychicznych – zasób słów i pojęć, szczególnie z zakresu psychologii, jest u niego ubogi. Wskutek działania mechanizmów obronnych osobowości doszło u pokrzywdzonego do głębokiego wyparcia z pamięci wspomnień epizodu psychotycznego (z którym związany był pobyt w szpitalu w 1998 roku) – takie luki w pamięci dotyczące ostrego rzutu psychozy nie są niczym niezwykłym u wielu pacjentów leczonych psychiatrycznie z rozpoznaniem schizofrenii. Obserwacja podczas składania zeznań w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich (z kart 573-574 akt) i badanie psychologiczne pozwalają stwierdzić, iżD. C.nie ujawniał symptomów choroby psychicznej. Był podczas zeznawania opanowany, emocjonalnie skompensowany, zachowywał się spokojnie i adekwatnie do sytuacji, pozostawał w rzeczowym kontakcie, udzielał racjonalnych, logicznych, pozostających w płaszczyźnie pytań odpowiedzi – jego zeznania dotyczące zdarzenia (karty 573-574 akt) i tym razem sprawiały wrażenie relacji autentycznej, uprzednio nie przygotowanej, opartej na osobiście przeżytych doświadczeniach i z tej przyczyny powinny być uwzględnione w postępowaniu procesowym

dowody:
-opinie sądowo-psychologiczna, karty 336-338 i 585-587 akt

OskarżonyT. W. (1)nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego.
W związku z niniejszą sprawąT. W. (1)został tymczasowo aresztowany od dnia 26 marca 2010 roku i ten środek zapobiegawczy był wobec niego stosowany do dnia 30 kwietnia 2010 roku.
Według stanu na dzień 28 czerwca 2013 rokuT. W. (1)mieszka wK.przyulicy (...)w budynku stanowiącego w ½ własność jego rodziców („bliźniak”). Mieszkanie obejmuje trzy pokoje, kuchnię łazienkę – jest wyposażone skromnie, utrzymane czysto. Ojciec oskarżonego – pięćdziesięciosiedmioletniT. W. (2)jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni około 60 ha (razem z dzierżawami) i prowadzi przyrolniczą działalność(...)–T.(...)(w zakresie maszyn rolniczych). MatkaT. W. (1)– pięćdziesięciodwuletniaK. W.jest współwłaścicielką gospodarstwa rolnego. Oskarżony ma młodszą siostręB. W., która jest studentką II-go roku(...). Osoby te i oskarżony prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, rodzina nie korzysta z pomocy społecznej.T. W. (1)ma dwóch starszych braci –R. W.iŁ. W., którzy mieszkają oddzielnie. W opinii rodziców oskarżony jest spokojny, kulturalny, nie ma problemów z kontrolowaniem emocji, stosuje się do zasad obowiązujących w domu, nie nadużywa alkoholu, nie zażywa innych środków odurzających, dba o zdrowie i kondycję (jest zawodnikiemklubu sportowego (...)), a także partycypuje w wydatkach domowych, przekazując matce co miesiąc 400 złotych. Również w środowiskuT. W. (1)jest uważany za osobę spokojną, bez nałogów. Oskarżony ma wykształcenie średnie (wszystkie etapy edukacji kończył terminowo, osiągał dobre wyniki w nauce), a od zakończenia edukacji w miarę możliwości pracował zarobkowo – ostatnio przez piętnaście miesięcy (do dnia 31 grudnia 2012 roku) wfirmie (...).T.zK.(umiejętności w tej pracy wyuczył się w trakcie jej wykonywania). Nie toczy się wobec niego inne postępowanie karne w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich (ani w Komisariacie Policji wK.).
OskarżonyT. W. (1)(pseudonim(...)),urodzony (...), jest kawalerem, nie ma dzieci i nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Jest z zawodu technikiem agrobiznesu, planuje rozpoczęcie działalności gospodarczej. Oskarżony nie ma majątku.(dane oskarżonegoT. W. (1)według stanu na dzień 4 kwietnia 2013 roku, karty 66 i 914 akt)

dowody:
-protokół zatrzymania osoby, karta 51 akt,
-postanowienie, karty 140-141 akt,
-postanowienie, karta 306 akt,
-zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy, karta 321 akt,
-informacja z Krajowego Rejestru Karnego, karta 867 akt,
-wywiad środowiskowy, karta 957 akt

OskarżonyJ. P.nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego.
W związku z niniejszą sprawąJ. P.został tymczasowo aresztowany od dnia 26 marca 2010 roku i ten środek zapobiegawczy był wobec niego stosowany do dnia 30 kwietnia 2010 roku.
Według stanu na dzień 28 czerwca 2013 rokuJ. P.mieszka wK.przyulicy (...)w przedwojennym odremontowanym budynku, który stanowi własność jego rodziców. Lokal składa się z pięciu pokoi, kuchni i łazienki; jest wyposażony standardowo i czysto utrzymany. Zamieszkują w nim (opróczJ. P.): sześćdziesięciosześcioletni ojciec oskarżonegoJ. P., który otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 2.050 złotych i 400 euro z Francji (jest francuskim obywatelem i przepracował we Francji 17 lat), pięćdziesięcioośmioletnia matka oskarżonegoW. P., która jest na utrzymaniu pozostającego pod jej opieką męża i siostraJ. P.– dziewiętnastoletniaA. P., która uczy się wZespole Szkół (...)wK.. Domownicy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe – nie korzystają z pomocy społecznej. Druga siostraJ. P.– dwudziestodziewięcioletniaN. P.mieszka we Francji. Według relacji matki oskarżonego, syn pracuje od rana do wieczora (ciągle jest w trasie – pracuje jako kierowca zaopatrzeniowiec wCentrum (...).K.weW.z wynagrodzeniem 1.123 złotych), a w domu praktycznie nocuje oraz spędza niedziele. Matka uważaJ. P.za osobę zrównoważoną emocjonalnie, życzliwą, czasami zbyt łatwowierną – w miarę możliwości pomaga jej w cięższych pracach domowych, nie nadużywa alkoholu i nie używa innych środków odurzających. Również w środowisku oskarżonyJ. P.cieszy się pozytywną opinią. Oskarżony ma wykształcenie średnie (wszystkie etapy edukacji kończył terminowo, osiągał dobre wyniki w nauce). Od zakończenia edukacji zawsze starał się pracować zarobkowo. Nie toczy się wobec niego inne postępowanie karne w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich (ani w Komisariacie Policji wK.).
OskarżonyJ. P.(obywatel polski i francuski),urodzony (...), jest kawalerem, nie ma dzieci i nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Jest z zawodu magazynierem, operatorem wózka widłowego. Oskarżony nie ma majątku.(dane oskarżonegoJ. P.według stanu na dzień 4 kwietnia 2013 roku, karty 54 i 914 akt)

dowody:
-protokół zatrzymania osoby, karta 52 akt,
-postanowienie, karty 152-153 akt,
-postanowienie, karta 275 akt,
-zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy, karta 322 akt,
-informacja z Krajowego Rejestru Karnego, karta 868 akt,
-wywiad środowiskowy, karta 960 akt

OskarżonyJ. W.nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego.
W związku z niniejszą sprawąJ. W.został tymczasowo aresztowany od dnia 26 marca 2010 roku i ten środek zapobiegawczy był wobec niego stosowany do dnia 30 kwietnia 2010 roku.
Według stanu na dzień 28 czerwca 2013 rokuJ. W.zamieszkuje wK.przyulicy (...)w poniemieckim budynku stanowiącym własność jego babciA. S.. Mieszkanie obejmuję pięć pokoi, kuchnię i łazienkę, jest wyposażone standardowo i utrzymane w czystości. Oprócz oskarżonego pod wskazanym adresem zamieszkują: jego osiemdziesięcioletnia babcia, która otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie około 1.000 złotych, pięćdziesięciopięcioletnia matkaH. W., która korzysta z renty w kwocie około 700 złotych. Domownicy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i nie korzystają z pomocy społecznej. Starsza siostra oskarżonegoA. K.mieszka wD.. Także osobno (choć wK.) mieszka ojciecJ. W.–C., ale od wielu lat nie utrzymuje kontaktów z rodziną. W opinii matki i babci oskarżony jest osoba spokojną, stabilną emocjonalnie i uczynną, partycypuje w wydatkach domowych, uczestniczy w remontowaniu domu i pomaga w cięższych pracach domowych; nie nadużywa alkoholu i nie zażywa innych środków odurzających. W środowisku cieszy się pozytywną opinią.J. W.ma wykształcenie zawodowe, wszystkie etapy edukacji kończył terminowo. Po zakończeniu edukacji oskarżony odbywał służbę wojskową, a potem w miarę możliwości pracował zarobkowo – ostatnio dorywczo w branży budowlanej w powiecie(...)z wynagrodzeniem około 2.000 złotych miesięcznie. Nie toczy się wobec niego inne postępowanie karne w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich (ani w Komisariacie Policji wK.).
OskarżonyJ. W.,urodzony (...), jest kawalerem, nie ma dzieci i nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Jest z zawodu rolnikiem. Oskarżony nie ma majątku.(dane oskarżonegoJ. W.według stanu na dzień 4 kwietnia 2013 roku, karty 59 i 914 akt)

dowody:
-protokół zatrzymania osoby, karta 53 akt,
-postanowienie, karta 146 akt,
-postanowienie, karta 286 akt,
-zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy, karta 323 akt,
-informacja z Krajowego Rejestru Karnego, karta 869 akt,
-wywiad środowiskowy, karta 961 akt

OskarżonyM. H.nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego.
W związku z niniejszą sprawąM. H.został tymczasowo aresztowany od dnia 28 marca 2010 roku i ten środek zapobiegawczy był wobec niego stosowany do dnia 30 kwietnia 2010 roku.
Według stanu na dzień 28 czerwca 2013 rokuM. H.mieszka wK.przyulicy (...)w budynku poniemieckim, który w ½ jest własnością jego ojca. Lokal składa się z trzech pokoi, kuchni i łazienki – wyposażony jest standardowo i utrzymany w czystości. Pod wskazanym adresem zM. H.zamieszkują: pięćdziesięciojednoletni ojciec oskarżonego –M. H.(1), który prowadzi agencję pocztową wK.II i zarabia około 1.200 złotych netto i czterdziestodziewięcioletnia matkaM. H. (2), która pozostaje na utrzymaniu męża (czasami jeździ za granicę w celach zarobkowych). Domownicy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, nie korzystają z pomocy społecznej. Starsza siostraM. H.–M.S.mieszka osobno, choć także wK.. Według relacji ojca, oskarżony jest spokojny, partycypuje w wydatkach domowych, w miarę potrzeby pomaga w pracach domowych i w ogrodzie, nie nadużywa alkoholu i nie zażywa innych środków odurzających, jest czynnym zawodnikiem(...)Z., gdzie gra w piłkę nożna (dużo czasu zajmują mu treningi). W środowisku ma opinię pozytywną.M. H.ma wykształcenie średnie ogólnokształcące – wszystkie etapy nauki kończył w terminie. Po zakończeniu edukacji w miarę możliwości pracował zarobkowo. Od 1 lutego 2012 roku jest zatrudniony jako dróżnik przejazdowy w(...)O., sekcjaK.z wynagrodzeniem ok. 1.400 złotych netto. Nie toczy się wobec niego inne postępowanie karne w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich (ani w Komisariacie Policji wK.).
OskarżonyM. H.,urodzony (...), jest kawalerem, nie ma dzieci i nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Oskarżony nie ma majątku.(dane oskarżonegoM. H.według stanu na dzień 4 kwietnia 2013 roku, karty 113 i 914 akt)

dowody:
-protokół zatrzymania osoby, karta 102 akt,
-postanowienie, karta 159 akt,
-postanowienie, karta 260 akt,
-zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy, karta 325 akt,
-informacja z Krajowego Rejestru Karnego, karta 870 akt,
-wywiad środowiskowy, karta 958 akt

OskarżonyJ. B.nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego.
W związku z niniejszą sprawąJ. B.został tymczasowo aresztowany od dnia 28 marca 2010 roku i ten środek zapobiegawczy był wobec niego stosowany do dnia 30 kwietnia 2010 roku.
Według stanu na dzień 28 czerwca 2013 rokuJ. B.zamieszkuje wK.przyulicy (...)w poniemieckim budynku stanowiącym własność jego rodziców. Lokal obejmuje trzy pokoje, kuchnię i łazienkę, jest skromnie wyposażony i czysto utrzymany. Wraz z oskarżonym zamieszkują jego pięćdziesięcioczteroletni ojciecM. B. (1), który utrzymuje się z prac dorywczych w branży budowlanej, pięćdziesięciodwuletnia matkaM. B. (2)zatrudniona w Urzędzie GminyK.w ramach stażu zawodowego z wynagrodzeniem około 940 złotych, dwudziestopięcioletni bratK. B., który z Ośrodka Pomocy(...)wK.otrzymuje stały zasiłek w kwocie 550 złotych miesięcznie z tytułu niezdolności do wykonywania pracy (po wypadku) orazS. B., uczennica gimnazjum wK.. Wszyscy domownicy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, korzystają z pomocy społecznej, która polegała na opłacaniu obiadówS. B.w szkole w okresie od września 2012 roku do czerwca 2013 roku oraz wypłacie zasiłków celowych (za styczeń – 200 złotych, za luty – 250 złotych, za kwiecień 514 złotych, za maj 150 złotych i za czerwiec 250 złotych). Z wypowiedzi rodziców oskarżonego wynika, żeJ. B.jest osobą spokojną, stabilną emocjonalnie, uczynną; partycypuje w wydatkach domowych, nie nadużywa alkoholu i nie zażywa innych środków odurzających. W środowisku oskarżony cieszy się pozytywną opinią.J. B.ma wykształcenie gimnazjalne (do tego etapu edukacji terminowo kończył szkoły), przerwał naukę w trzeciej klasie szkoły średniej. Potem w miarę możliwości pracował zarobkowo – obecnie pracuje dorywczo w branży budowlanej na terenie powiatu(...)i zarabia około 1.000 złotych miesięcznie. Nie toczy się wobec niego inne postępowanie karne w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich (ani w Komisariacie Policji wK.).
OskarżonyJ. B.,urodzony (...), jest kawalerem, nie ma dzieci i nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Oskarżony nie ma majątku.(dane oskarżonegoJ. B.według stanu na dzień 4 kwietnia 2013 roku, karty 108 i 914 akt)

dowody:
-protokół zatrzymania osoby, karta 101 akt,
-postanowienie, karty 164-165 akt,
-postanowienie, karta 296 akt,
-zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy, karta 324 akt,
-informacja z Krajowego Rejestru Karnego, karta 871 akt,
-wywiad środowiskowy, karta 959 akt

T. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.zostali oskarżeni o to, że w dniu 25 marca 2010 roku wP., województwie(...), działając wspólnie i w porozumieniu przy użyciu siły fizycznej pozbawili wolnościD. C.w ten sposób, że działając ze szczególnym udręczeniem polegającym na obezwładnieniu i wyprowadzeniu z domu w bieliźnie i na bosaka umieścili w bagażniku samochodu osobowego markiV. (...)numer rejestracyjny (...)i przewieźli do lasu w okolice wsiJ., gdzie wielokrotnie wypowiadali w stosunku do niego słowa gróźb karalnych w postaci zapowiedzi zabójstwa oraz przez zadawanie uderzeń pięściami i kopanie po całym ciele, które miało miejsce podczas przewożenia samochodem oraz po przyjeździe do lasu narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 K.k.lub 157§ 1 K.k.w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci otwartej rany tłuczonej łuku brwiowego, stłuczenia okolicy oka lewego, z krwiakiem powieki górnej prawej, otwartej rany tłuczonej wargi dolnej w przedsionku ust, licznych stłuczeń głowy i klatki piersiowej oraz stłuczenia kończyn górnych i dolnych, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni, to jest o popełnienie przestępstwa zart. 189 § 2 K.k.i zart. 190 § 1 K.k.i zart. 158 § 1 K.k.i zart. 157 § 2 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k., nadtoT. W. (1),J. P.,J. W.iJ. B.oskarżono – każdego z osobna - o to, że w dniu 25 marca 2010 roku o godzinie 22.40 wP., województwie(...), mając nałożoną kominiarkę, nie będąc osobą uprawnioną i wbrew woli właściciela wdarł się do mieszkania zajmowanego przezT. C., to jest o popełnienie przestępstwa zart. 193 K.k.
Na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 roku oskarżonyT. W. (1)przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów (karta 914 akt), oskarżonyJ. P.przyznał się częściowo (karta 915 akt), zaprzeczając by wtargnął do mieszkania paniC.(oświadczył, że nie był w lokalu i do wtargnięcia nie przyznaje się wcale) i by brał udział w pobiciuD. C.(sprecyzował, że w zakresie pierwszego zarzutu, on swoje przyznanie utożsamia z faktem samej obecności przy zdarzeniu), oskarżonyJ. W.przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów (karta 916 akt), natomiast oskarżonyM. H.przyznał się częściowo (karta 917 akt) wskazując, iż jego rola była tylko taka, że kierował samochodem, nie był w domu i nie biłD. C.– wreszcie na terminie rozprawy w dniu 15 maja 2013 roku oskarżonyJ. B.przyznał się częściowo do popełnienia zarzuconych mu czynów (karta 936 akt) i oświadczył, że zakres jego przyznania się wynika z treści poprzednio złożonych przezeń wyjaśnień.

Sąd zważył ponadto, co następuje.

Uznając powyższe fakty za udowodnione, Sąd oparł się na przytoczonych dowodach. Przy tym Sąd ustalając przebieg zajścia w newralgicznych jego momentach oparł się na zeznaniach pokrzywdzonegoD. C.uznając, iż to co nie pokrywa się z nimi w relacjach oskarżonych jest po pierwsze efektem odmiennego zapamiętywania szczegółów (charakterystycznego dla zdarzeń o bardzo dynamicznym przebiegu, w których uczestniczy wiele osób), a po drugie następstwem naturalnego umniejszania swojej roli. ZeznaniaD. C., pomimo wskazanych przez biegłego mankamentów jego psychiki (ponieważ w obu opiniach stanowiskoM. G.było zbliżone, nie uznano za celowe powoływać specjalisty do oceny zeznań przy ponownym rozpoznaniu sprawy) uznać należy za wiarygodne nie tylko z uwagi na treść opinii sądowo-psychologicznych, ale również z tej przyczyny, że konsekwentnie nie wskazywał on sprawców z imienia i nazwiska (bo nie widział ich twarzy i osób tych nie znał), a zatem kłamliwe przedstawienie przebiegu zdarzeń nic by mu nie dawało (kłamstwo jest zaś związane z pewnym wysiłkiem, a takowy podejmuje się na ogół w celu osiągnięcia jakiejś korzyści). Zwrócić należy uwagę, że przecieżT. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.nie wypierali się udziału w zdarzeniu. Ustalono przy tym, że napastnicy wiedzieli po co jadą doP.(nawet gdyby przyjąć tłumaczenieM. H., że nie był tego świadom, to bez wątpienia on i inni już na miejscu nie mogli mieć wątpliwości, co się święci, co jednak nie skłoniło żadnego z uczestników do rejterady), bili pokrzywdzonego i grozili mu (lub mieli świadomość, że tak się dzieje, akceptowali to i swoim zachowaniem umożliwiali), a zatem wyczerpali przesłanki współsprawstwa o którym mowa wart. 18 § 1 K.k., które nie wymaga przecież, aby wszyscy czynili dokładnie to samo. W konsekwencji nie uznano źródeł dowodowych pozostających w sprzeczności z poczynionymi ustaleniami.
Rozważania na temat kwalifikacji prawnej rozpocząć należy od wskazania, że Sąd przyjął, iż zachowania oskarżonych od wtargnięcia do domuT. C., w którym mieszkał pokrzywdzony, aż do jego wywiezienia do lasu zostały potraktowane jako jeden czyn, gdyż wszystkie one składały się na realizację powziętego przez nich celu. Co więcej, jakkolwiek w działaniu czterech sprawców da się zidentyfikować elementy naruszenia miru domowego (art. 193 K.k.), gdyż wdarli się oni do cudzego domu, ale bez wątpienia było to tylko sposobem realizacji innego celu związanego z uwięzieniem pokrzywdzonego (z towarzyszącymi temu uwięzieniu groźbami i stosowaniem przemocy) i dlatego w kwalifikacji nie wskazanoart. 193 K.k.uznając ten etap działania napastników za współukarane przestępstwo uprzednie [w wyroku z dnia 19 kwietnia 2001 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 72/01 Sąd Apelacyjny w Krakowie wyraził pogląd, że naruszenie miru domowego (art. 193 k.k.) w celu popełnienia przestępstwa zawierającego użycie przemocy lub gwałtu na osobie (np.art. 197 § 1-3, art. 280 § 1-2 k.k.) jest czynem współukaranym uprzednim, zatem zbędne jest opisywanie go i wyrażanie odnośną kwalifikacją prawną (art. 11 § 2 k.k.) – KZS 2001/6/23, w wyroku z dnia 8 listopada 2001 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 258/01 Sąd Apelacyjny w Krakowie zajął stanowisko, że w sprawie o napad rabunkowy na dom (mieszkanie) zbędne jest używać kwalifikacjiart. 193 k.k., bowiem naruszenie miru domowego stanowi czyn współukarany uprzedni w stosunku do zbrodni rozboju - KZS 2001/12/29, w wyroku z dnia 21 października 2004 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 213/04 Sąd Apelacyjny w Lublinie zmodyfikował przypisany oskarżonemu czyn, eliminując z podstawy skazania przepisart. 193 k.k., uznając, że w sprawie o napad rabunkowy na dom zbędne jest kwalifikowanie tego czynu również zart. 193 k.k., bowiem naruszenie miru domowego stanowi czyn współukarany uprzedni w stosunku do zbrodni rozboju - Prok. i Pr. - wkł. 2005/6/9, KZS 2005/7-8/123]. Nie ma wątpliwości, że sprawcy swoim zachowaniem doprowadzili do pozbawienia wolnościD. C., gdyż na kilkadziesiąt minut uniemożliwili mu zachowania zgodne z jego wolą i swobodne poruszanie się, nadto łączyło się ono ze szczególnym udręczeniem, gdyż używanie przemocy wobec ofiary i grożenie jej wykraczało poza arsenał środków niezbędnych dla pozbawienia wolności, sprawiając pokrzywdzonemu dodatkową (szczególną właśnie) dolegliwość. Zwłaszcza, że ofiara była poddana groźbom (w tym zabójstwa – taki był sens części wypowiedzi sprawców), a więc popełnienia przestępstwa na jej szkodę i w tych konkretnych okolicznościach (nieznani, zamaskowani sprawcy brutalnie wywlekający go z mieszkania i umieszczający w bagażniku samochodu, wiozący do lasu) wzbudziła z zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona; w tym zakresie działania sprawców wypełniały znamiona wskazane wart. 190 § 1 K.k.Dodatkowo nie można zapominać, że stosowana przemoc przybrała natężenie, które uprawniało do jej oceny jako narażającej pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 K.k.i w konsekwencji, z uwagi na ilość osób biorących udział w zamachu, przyjęcia kwalifikacji zart. 158 § 1 K.k.; nadtoD. C.doznał obrażeń, o których mowa wart. 157 § 2 K.k.(w świetle wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2006 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 166/06 brutalne bicie rękoma, a w szczególności kopanie pokrzywdzonego w różne części ciała daje podstawę do uznania, iż takie zachowanie sprowadza niebezpieczeństwo wystąpienia skutków określonych w przepisieart. 158 § 1 k.k.; niestwierdzenie widocznych obrażeń w żadnym wypadku nie dyskredytuje takiego stanowiska; nie jest to przestępstwo skutkowe, lecz przestępstwo spowodowania narażenia nastąpienia określonych następstw; o uznaniu, że doszło do szczególnego udręczenia ofiary, przestępstwa kwalifikowanego zart. 189 § 2 k.k., nie przesądza będący jego następstwem stopień rozstroju zdrowia pokrzywdzonego, lecz decyduje ocena sposobu podjętego wobec określonej osoby, w konkretnych okolicznościach czynu działania, polegającego na zadaniu pokrzywdzonemu wykraczających ponad miarę wynikającą z samego faktu pozbawienia wolności, dodatkowych cierpień fizycznych i moralnych; o szczególnym udręczeniu ofiary przestępstwa określonego wart. 189 § 2 k.k.świadczy więc samo bicie osoby pozbawionej wolności, choćby jego wynikiem nie były obrażenia ciała; tak w niniejszej sprawie właśnie było). Wreszcie, zgodnie zart. 11 § 2 K.k., jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Do rozstrzygnięcia pozostaje jeszcze kwestia intertemporalna. Otóż od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 roku o zmianieustawy Kodeks karnyorazustawy – Kodeks postępowania karnego(Dz. U. nr 7, poz. 46), czyli od dnia 19 kwietnia 2010 roku, pozbawienie wolności połączone ze szczególnym udręczeniem jest stypizowane wart. 189 § 3 K.k.i zagrożone karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 (do lat 15, gdyż wedługart. 37 K.k.kara pozbawienia wolności wymieniona wart. 32 pkt 3trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 15 lat; wymierza się ją w miesiącach i latach). Przestępstwo oskarżonych zostało popełnione przed tą datą, kiedy pozbawienie wolności ze szczególnym udręczeniem regulowałart. 189 § 2 K.k.przewidujący karę pozbawienia wolności od roku do lat 10. Zatem nie ma wątpliwości, że ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przestępstwa była względniejsza niż ustawa obowiązująca w czasie orzekania i dlatego, zgodnie zart. 4 § 1 K.k., zastosowano ustawę obowiązującą poprzednio, co zaowocowało kwalifikacją zachowania wszystkich oskarżonych zart. 189 § 2 K.k.i z art.art. 190 § 1 K.k.i zart. 158 § 1 K.k.i zart. 157 § 2 K.k.w zw. zart. 11 § 2 K.k.(według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 19 kwietnia 2010 roku).
Przystępując do rozważań na temat kar pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonym należy na wstępie wskazać, co następuje. Wart. 189 § 2 K.k.przewidziano, jako się rzekło, karę pozbawienia wolności od roku do lat 10, wart. 157 § 2 K.k.i wart. 190 § 1 K.k.wskazane są grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2, natomiast za przestępstwo zart. 158 § 1 K.k.grozi kara pozbawienia wolności do lat 3; jednocześnie w świetleart. 11 § 3 K.k.w wypadku określonym w§ 2sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Tym samym przestępstwo wskazane w punkcie I części rozstrzygającej wyroku było występkiem (wedługart. 7 § 3 K.k.występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc), gdyż podstawę wymiaru kar stanowiart. 189 § 2 K.k.Zastanawiając się nad karą nie można brać pod uwagę obecnego ciężaru gatunkowego przypisanego oskarżonym przestępstwa i faktu, że obecnie jest ono traktowane jako zbrodnia (wedługart. 7 § 2 K.k.zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą). Jakkolwiek zatem wnioski oskarżyciela publicznego o kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania dlaT. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.mieszczą się w granicach zagrożeń, to nie sposób oprzeć się wrażeniu, że miał na nie wpływ fakt rozpoznawania sprawy przed Sądem Okręgowym, gdyż trudno inaczej wytłumaczyć tak radykalną zmianę stanowiska prokuratora (który przed Sądem Rejonowym domagał się kar pozbawienia wolności nie dość, że znacząco niższych, to jeszcze z warunkowym zawieszeniem ich wykonania). Przypomnijmy zatem, że chodzi o ten sam czyn, kwalifikowany według względniejszego stanu prawnego. Jakkolwiek nie jest to okoliczność stricte łagodząca, ale dla porządku należy odnotować, że na obecnym etapie postępowania wszystkich oskarżonych należy traktować jako osoby, które nie były karane za przestępstwa (skazania wobecT. W. (1)iJ. B.uległy zatarciu i to w trybie niezależnym, przewidzianym wart. 76 § 1 K.k.). Wszyscy oskarżeni próbują jakoś radzić sobie w codziennym życiu, nie ciążą w kierunku marginesu społecznego, ich postawa nie wskazuje na głęboką demoralizację i pozwala widzieć ich czyn jako incydent, który wymknął się spod kontroli, a presja grupy nie pozwoliła na zadziałanie zdrowego rozsądku i powstrzymanie eskalacji działań. Nie tracąc z pola widzenia krzywdy wyrządzonejD. C., strachu i bólu który go dotknął, Sąd nie znalazł podstaw do zwiększenia dolegliwości karnej ponad to, co orzekł Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich przy pierwszym rozpoznaniu sprawy (i co było bardzo bliskie ówczesnemu stanowisku oskarżyciela publicznego). Jednocześnie Sąd dostrzegł potrzebę zróżnicowania kar wobec okoliczności, iżM. H.brał najmniejszy udział w zdarzeniu, aT. W. (1)iJ. W.uczestniczyli w nim najbardziej intensywnie. W konsekwencji uznano, że kary pozbawienia wolności po rok i osiem miesięcy dlaT. W. (1)iJ. W., po rok i sześć miesięcy dlaJ. P.iJ. B., a także roku i czterech miesięcy dlaM. H.są adekwatne do całokształtu ujawnionych w sprawie przestępczych działań oskarżonych, nie przekraczają stopnia ich winy, uwzględniają stopień społecznej szkodliwości zachowania napastników, a także spełniają cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonych oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 53 K.k.).
Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (art. 69 § 1 K.k.). Taka sytuacji w niniejszej sprawie występuje. OskarżeniT. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.są osobami stosunkowo młodymi. Najstarszy -J. W.– miał w momencie czynu nieco ponad 30 lat, a dwóch z oskarżonych –M. H.iJ. B.- zachowuje status młodocianych [w świetleart. 115 § 10 K.k.młodocianym jest sprawca, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat – wprawdzie na obecnym etapie orzekaniaJ. B.już ukończył 24 lata, ale znaczenie ma tutaj data pierwszego wyroku, czyli 15 maja 2012 roku; w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 czerwca 2005 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 72/05 zawarto pogląd, że w rozumieniuart. 115 § 10 k.k.przez pojęcie, iż sprawca w czasie orzekania w pierwszej instancji nie ukończył 24 lat, należy rozumieć, iż wieku tego nie ukończył w chwili wydania pierwszego wyroku przez Sąd I instancji, pomimo tego, iż następnie wyrok ten (względnie wyroki) został uchylony i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, zaś ostatni wyrok Sądu I instancji został wydany już po ukończeniu przez sprawcę tego wieku, byle tylko w chwili popełnienia czynu zabronionego sprawca nie ukończył 21 lat]. Oskarżeni nie uchylają się obowiązków, jakie niesie codzienne życie, przede wszystkim od pracy i zarabiania na swoje utrzymanie, w swoim środowisku cieszą się dobrą opinią, wydaje się, że swój błąd zrozumieli. W takiej sytuacji nie można zapominać, iż funkcją kary jest nie tylko odpłata i dużego znaczenia nabiera jej prewencyjny charakter i ten element prawa karnego, który dotyczy zapobiegania popełnianiu przestępstw. Przebieg zajścia, swoista amatorszczyzna sprawców i wyraźna utrata wigoru w trakcie realizacji czynu uprawniają do przypuszczenia, że ich przestępstwo było efektem niedojrzałości, a sami sprawcy stali się wzajemnie swoimi zakładnikami, nie chcąc być posądzonymi o słabość. W konsekwencji pozytywna prognoza co do dalszego postępowaniaT. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.jest uprawniona i w ocenie Sądu zastosowanie czteroletniego okresu prób związanych z warunkowym zawieszeniem wykonania kar pozbawienia wolności wymierzonych najbardziej zaangażowanym sprawcom, zaś trzyletniego w stosunku do pozostałych (przy tym dlaM. H.iJ. B.jest to czas najkrótszy, gdyż w świetleart. 70 K.k.zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia i wynosi: 1) od 2 do 5 lat - w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, 2) od roku do 3 lat - w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania grzywny lub kary ograniczenia wolności; w wypadku zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianego lub określonego wart. 64 § 2, okres próby wynosi od 3 do 5 lat) będzie czasem gwarantującym sprawdzenie wytrwałości oskarżonych w zakresie życia zgodnego z porządkiem prawnym. Na marginesie jedynie można wskazać, że swoistym – pozytywnym – okresem próby był dla wszystkich oskarżonych prawie trzyipółletni okres od popełnienia przestępstwa rozpatrywanego w niniejszej sprawie do wydania uzasadnianego wyroku, w którym, jak wszystko na to wskazuje, nie naruszyli oni norm prawa karnego.
Konsekwencją zastosowania wobec oskarżonychM. H.iJ. B.warunkowego zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności jest oddanie ich w okresie próby pod dozór kuratora, gdyż zgodnie zart. 73 § 2 K.k.dozór jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego (przypisany oskarżonym czyn, jako zamierzony, był umyślny –art. 9 § 1 K.k.).
Zgodnie zart. 63 § 1 K.k.na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny. W konsekwencji:

1
T. W. (1)zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 26 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

2
J. P.zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 26 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

3
J. W.zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 26 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

4
M. H.zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku,

5
J. B.zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 marca 2010 roku do dnia 30 kwietnia 2010 roku.

OskarżonegoT. W. (1)reprezentował na rozprawie przed Sądem Okręgowym w Świdnicy wyznaczony z urzędu obrońca w osobie adwokataA. M., z kolei oskarżonegoJ. P.reprezentował na rozprawie przed Sądem Okręgowym w Świdnicy wyznaczony z urzędu obrońca w osobie adwokataB. K., zaś oskarżonegoM. H.reprezentował na rozprawie przed Sądem Okręgowym w Świdnicy wyznaczony z urzędu obrońca w osobie adwokataR. Ś., wreszcie oskarżonegoJ. B.reprezentował przed Sądem Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich oraz przed Sądem Okręgowym w Świdnicy jako sądem odwoławczym, a potem sądem pierwszej instancji wyznaczony z urzędu obrońca w osobie adwokataD. G.– w odniesieniu do wszystkich obrońców oświadczono, iż koszty tej pomocy nie zostały opłacone (karta 975 akt) i domagano się zasądzenia z tego tytułu: dlaA. M.kwoty 1.328 złotych i 40 groszy, dlaB. K.1.080 złotych, dlaR. Ś.kwoty 1.328 złotych i 40 groszy oraz dlaD. G.kwoty 4.487 złotych i 4 groszy (2.538 złotych i 72 grosze tytułem obrony przed Sądem Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich, 619 złotych i 92 grosze tytułem obrony w postępowaniu odwoławczym, 1.328 złotych i 40 groszy tytułem obrony przed Sądem Okręgowym w Świdnicy). Zgodnie zart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze(j. t. Dz. U. nr 146 z 2009 roku, poz. 1188 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Doprecyzowaniem tego uregulowania są przepisyrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(j. t. Dz. U. z 2013, poz. 461). Zgodnie z § 19 punktem 1) tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa wrozdziałach 3-5, z kolei wrozdziale 4jest zawarty § 14 ust. 2 pkt 5), według którego stawka minimalna za obronę przed sądem okręgowym jako pierwszą instancją lub przed wojskowym sądem okręgowym jako pierwszą instancją oraz przed sądem apelacyjnym wynosi 600 złotych, natomiast stosownie do treści § 14 ust. 2 punktów 3) i 4) tego aktu prawnego stawki minimalne za obronę wynoszą przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym lub przed wojskowym sądem garnizonowym oraz przed sądem okręgowym jako drugą instancją lub przed wojskowym sądem okręgowym jako drugą instancją 420 złotych, przy czym zgodnie z § 16 rozporządzenia w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%. Wreszcie z § 2 ust. 3 rozporządzenia wynika, iż w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa wust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji adwokatowiA. M.zasądzono kwotę 1.328 złotych i 40 groszy za uczestnictwo w 5 dniach rozprawy, czyli 3 i 4 kwietnia, 15 maja, 13 czerwca oraz 13 sierpnia 2013 roku (600 x 1,8 = 1.080 złotych + 23% podatku), adwokatowiB. K.zasądzono kwotę 1.080 złotych i 80 groszy za uczestnictwo w 4 dniach rozprawy, czyli 4 kwietnia, 15 maja, 13 czerwca oraz 13 sierpnia 2013 roku (600 x 1,6 = 960 złotych + 23% podatku), adwokatowiR. Ś.zasądzono kwotę 1.328 złotych i 40 groszy za uczestnictwo w 5 dniach rozprawy, czyli 3 i 4 kwietnia, 15 maja, 13 czerwca oraz 13 sierpnia 2013 roku (600 x 1,8 = 1.080 złotych + 23% podatku), zaś adwokatowiD. G.zasądzono kwotę 4.014 złotych i 72 groszy za uczestnictwo (osobiste lub przy udziale zastępców) w 16 dniach rozprawy przed Sądem Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich, czyli 21 grudnia 2010 roku oraz 26 stycznia, 9 marca, 11 kwietnia, 18 maja, 27 czerwca, 1 sierpnia, 15 i 26 września, 19 października, 23 listopada i 20 grudnia 2011 roku, a także 4 stycznia, 4 kwietnia, 8 i 15 maja 2012 roku (420 x 4 = 1.680 złotych), w dwóch dniach rozprawy odwoławczej przed Sądem Okręgowym w Świdnicy, czyli 5 września i 18 grudnia 2012 roku (420 x 1,2 = 504 złote) oraz w 5 dniach rozprawy przed Sadem Okręgowym w Świdnicy, jako sądem pierwszej instancji, czyli 3 i 4 kwietnia, 15 maja, 13 czerwca oraz 13 sierpnia 2013 roku (600 x 1,8 = 1.080 złotych) – co w przypadku adwokataD. G.daje kwotę 3.264 złotych + 23% podatku.
Zgodnie zart. 627 K.p.k.od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego, zaś w świetleart. 616 § 2 K.p.k.koszty sądowe obejmują: 1) opłaty i 2) wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania. Z kolei wedługart. 2 ust. 1 punktu 4)ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.) skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w razie skazania na karę pozbawienia wolności do 2 lat - 300 złotych. Wobec tego wszystkim oskarżonym wymierzono takie właśnie opłaty. Nadto zgodnie zart. 624 § 1 K.p.k.sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Z uwagi na spore wydatki powstałe w niniejszym postępowaniu i nienajlepszą sytuację finansową oskarżonychT. W. (1),J. P.,J. W.,M. H.iJ. B.zostali zwolnieni z innych, niż opłaty, kosztów sądowych.