Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 510/13
Data wyroku: 2013-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń
Podstawa prawna: art. 45 par. 1 kw w zw. z art. 5 par. 1 pkt 4 kpw
Teza: przedawnienie karalności

Sygn. akt II Ka 510/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jerzy Kozaczuk

Protokolant:

sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r.
sprawyJ. S.
obwinionego o wykroczenia z art. 92 a kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie
z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II W 1093/11
uchyla zaskarżony wyrok i postępowanie w stosunku doJ. S.na zasadzieart. 45§1kw w zw. zart. 5§1 pkt 4 kpwumarza z powodu przedawnienia karalności czynów; wydatki postępowania w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II Ka 510/13

UZASADNIENIE
J. S.został obwiniony o to, że:

I
w dniu 2 sierpnia 2011 roku o godzinie 11:15 wP.gm.P.woj.(...)kierując samochodem markiB. (...)onr rej. (...)przekroczył dozwoloną prędkość jazdy o 57 km/h tj. 40/97 km/h

tj. o wykroczenie z art. 92 a kw

II
w dniu 13 września 2011 r. o godzinie 11:37 na drodze W 805 w miejscowościT., gm.P., woj.(...)kierując samochodem osobowym markiM. (...)onr rej. (...), przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 44km/h, w obszarze zabudowanym,

tj. o wykroczenie z art. 92 a kw

Wyrokiem z dnia 16 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w Garwolinie obwinionegoJ. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów wyczerpujących dyspozycję art. 92 a kw i za te czyny na podstawie art. 92 a kw w zw. z art. 9 §2 kw w zw. z art. 24 §1 i 3 kw wymierzył obwinionemu łączną karę grzywny w kwocie 1000 (jednego tysiąca) złotych; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty oraz obciążył go zryczałtowanymi wydatkami postępowania w wysokości 100 zł.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionego. Wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 42 ust. 2 Konstytucjipoprzez nieuzasadnione niedopuszczenie dowodów wskazanych w piśmie z dnia 23 kwietnia 2013 r. w niniejszej sprawie co jest ewidentnym odmawianiem prawa do obrony obwinionemu i dowodzenia w tym zakresie jego niewinności;

2
naruszenie przepisów postepowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.

-art. 5 i 7 kpkw zw.art. 366 §1 kpkiart. 410 kpkpolegające na rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyść obwinionego;
-art. 170 kpkpolegające na bezpodstawnym oddaleniu wniosków dowodowych obrońcy obwinionego oraz nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadkaZ. S.– pomimo wcześniejszego dopuszczenia takiego dowodu;

3
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający;

- na bezkrytycznym zdaniu się przy wydawaniu zaskarżonego wyroku na wynikach pomiaruF.-radaruI.-1 o nr fabr.(...), pomimo złożenia przez obrońcę obwinionego merytorycznego wniosku dowodowego, który dążył do podważenia wiarygodności w/w pomiaru oraz brak oceny możliwości dopuszczenia się przez obwinionego wykroczeń z art. 92a kw i dokonania pomiaru prędkości oraz zatrzymania przez funkcjonariuszy policji na podstawie szkicudrogi wojewódzkiej nr (...).
- oddaleniu wniosku – wcześniej dopuszczonego – dowodu z zeznań świadkaZ. S., która była bezpośrednim świadkiem zdarzenia, a tym samym winna posiadać wiedzę gdzie został zatrzymany obwiniony (dokładnie czy przed znakiem ograniczenia prędkości czy też w innym miejscu) i z jaką wówczas prędkością jechał.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, na zasadzieart. 427 §1 kpkwniósł o:
Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I-ej instancji
ewentualnie o:

1
podnosząc zarzut przedawnienia przedmiotowych wykroczeń wniósł o umorzenie postępowania

2
uniewinnienie obwinionego od zarzucanych mu czynów.

Na rozprawie apelacyjnej obrońca poparł apelację i wnioski w niej zawarte, nadto złożył dodatkowy wniosek o umorzenie postępowania również co do czynu II z powodu przedawnienia jego karalności. Obwiniony przyłączył się do stanowiska swojego obrońcy. Oskarżyciel nie stawił się na rozprawę odwoławczą, będąc o jej terminie zawiadomiony prawidłowo.

Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy zgłoszony na rozprawie odwoławczej o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z powodu przedawnienia karalności jako uzasadniony na uwzględnienie zasługuje.
J. S.oskarżyciel publiczny zarzucił, a Sąd Rejonowy w Siedlcach w wyroku z dnia 16 maja 2013r., sygn. akt II W 1093/11 przypisał popełnienie w dniach 2 sierpnia i 13 września 2011 r. dwóch wykroczeń z art. 92a kw.
Zgodnie z dyspozycjąart. 45§1kw, karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, zaś w razie wszczęcia postępowania w tym okresie z upływem lat 2 od daty czynu. Opisane w zaskarżonym wyroku wykroczenia zostały popełnione w dniach 2 sierpnia i 13 września 2011 r.. W tej sytuacji przedawnienie ich karalności nastąpiło odpowiednio 2 sierpnia i 13 września 2013 r.. Podzielając na rozprawie odwoławczej argumenty podniesione przez obrońcę obwinionego, o występowaniu w sprawie niniejszej ujemnej przesłanki procesowej określonej wart. 5§1 pkt 4 kpw, Sąd Okręgowy w Siedlcach zaskarżony wyrok uchylił, i postępowanie w stosunku doJ. S.umorzył z powodu przedawnienia karalności.
Stojąc na stanowisku, iż w pierwszej kolejności sąd odwoławczy winien ustalić czy w sprawie nie występują ujemne przesłanki procesowe, sąd okręgowy uznał, iż nie ma aktualnie potrzeby merytorycznego odnoszenia się do apelacji obrońcy.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepisart. 118§2 kpw.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.