Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII P 917/13
Data wyroku: 2013-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Paplińska, Michał Nurowski, Krystyna Derer
Podstawa prawna: art. 25^1^kodeksu pracy; art. 13 i art. 34 ustawy z dnia 1 lipca 25009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz. U. 2009 r., Nr 125, poz. 1035 ze zm.)^^
Teza: Norma art. 13 ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz. U. 2009 r. , Nr 125, poz. 1035 ze zm. - dalej ustawa) ma charakter epizodyczny okres zatrudnienia wskazany w ustępie 1 na 24 miesiące odnosi się tylko i wyłącznie do okresu obowiązywania tej ustawy, dlatego nieuprawnione jest zliczanie do tego okresu czasu trwania umowy na czas określony zawartej w czasie obowiązywania ustawy, lecz przekraczającej datę 1 stycznia 2012 r. do takich bowiem umów z mocy art. 34 ust. 2 ustawy stosuje się art. 25 ze znaczkiem 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Sygn. akt VII P 917/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2013r.
Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący  SSR Alicja Paplińska
Ławnicy:   Krystyna Derer, Michał Nurowski
Protokolant:    Piotr Kaczmarek
po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaB. K.
przeciwkoStowarzyszeniu Niepełnosprawnidla środowiskaE."
o ustalenie stosunku pracy

I
powództwo oddala;

II
zasądza od powódkiB. K.na rzecz pozwanegoStowarzyszenia Niepełnosprawnidla środowiskaE." kwotę 77 (siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania w tym kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt VII P 917/13

UZASADNIENIE
Pozwem z 9 maja 2013 r. przeciwkoStowarzyszeniu Niepełnosprawnidla(...)E.” z siedzibą wW., powódkaB. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z wyboru wniosła o ustalenie, że stosunek pracy, łączący powódkę z pozwanym od 01-03-2013 jest stosunkiem pracy zawartym na czas nieokreślony (pozew – k. 2).
W odpowiedzi na pozew, pismem z 6 czerwca 2013 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości (k. 22 i n.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódkaB. K.była zatrudniona u pozwanegoStowarzyszenia Niepełnosprawnidla(...)E.” z siedzibą wW.od 6 grudnia 2010 r. do 5 marca 2011 r. na podstawie umowy na okres próbny w wymiarze pełnego etatu, na stanowisku kasjera, następnie od 6 marca 2011 r. do 31 sierpnia 2011 r. na podstawie umowy o pracę na czas określony w wymiarze pełnego etatu, na stanowisku kasjera i od 1 września 2011 r. do 28 lutego 2013 r. na podstawie umowy o pracę na czas określony w wymiarze pełnego etatu, na stanowisku kasjera oraz od 1 marca 2013 r. do 31 maja 2013 r. na podstawie umowy o pracę na czas określony w wymiarze pełnego etatu, na stanowisku kasjera. Na tej podstawie powódka domagała się ustalenia, że trzecia z umów o pracę zawartych pomiędzy stronami na czas określony spełnia przesłanki zart. 251§ 1 k.p.i z mocy prawa jest umową o pracę zawartą na czas nieokreślony.
Stan faktyczny został ustalony w oparciu o zgodne twierdzenia stron. Nie było pomiędzy stronami sporu, co do faktów.
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie podlega oddaleniu.
Stan faktyczny pomiędzy stronami nie był sporny i nie budził wątpliwości. Strony prowadziły spór, co do wykładni i stosowania przepisów prawa:art. 251§ 1 Kodeksu Pracyiart. 13 ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców(Dz. U. 2009 r., Nr 125, poz. 1035 ze zm.), dalej: ustawa. Przepisy ustawy na czas jej obowiązywania wyłączały stosowanieart. 251§ 1 k.p., który stanowi, że zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy, o ile przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła 1 miesiąca. Norma art. 13 ustawy stanowi, że okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 24 miesięcy (ust. 1). Przy tym w rozumieniu ustawy za kolejną umowę na czas określony, uważa się umowę zawartą przed upływem 3 miesięcy od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy zawartej na czas określony (ust. 2). Nadto z mocy art. 34 ust. 2 ustawy do umów o pracę zawartych na czas określony trwających w dniu 1 stycznia 2012 r. stosuje sięart. 251ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
Nie ma racji strona powodowa, twierdząc w uzasadnieniu pozwu, żezachodzą przesłanki zart. 13 ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców(k. 3). Okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między stronami nie przekroczył 24 miesięcy. Strony rozpoczęły współpracę 6 grudnia 2010 r., zawierając umowę o pracę naokres próbnydo 5 marca 2011 r. (k. 6). Pierwszą umowę na czas określony, pod rządami ustawy strony zawarły 4 marca 2011 r. na okres od 6 marca 2011 r. do 31 sierpnia 2011 r. (k. 7), następną od 1 września 2011 r. do 28 lutego 2013 r. (k. 8). Do kolejnej umowy, z 1 marca 2013 r. (k. 9) art. 13 ustawy nie ma już zastosowania, natomiast łączny okres zatrudnienia na podstawie dwóch kolejnych umów na czas określony zawartych w czasie obowiązywania ustawy nie przekracza 24 miesięcy, lecz wynosi 23 miesiące i 26 dni (od 06.03.2011 do 28.02.2013), co sprawia, że nie spełnione zostały przesłanki z art. 13 ust. ustawy. W okolicznościach sprawy, dopiero do umowy z 1 września 2011 r. znajdą zastosowanie przepisyart. 251k.p., ponieważ umowa ta została zawarta na czas określony, do 28 lutego 2013 r. i trwała w dniu 1 stycznia 2012 r. Jest to jednak pierwsza umowa na czas określony w rozumieniu normyart. 251k.p., wobec tego umowa z 1 marca 2013 r., co do której powódka żąda ustalenia, że z mocy cytowanej normy jest to umowa o pracę na czas nieokreślony, jako druga umowa na czas określony nie spełnia przesłanek opisanych wart. 251k.p., co uzasadnia oddalenie powództwa.
Mając powyższe na względzie, na podstawie przywołanych przepisów powództwo podlega oddaleniu. Orzeczenie o kosztach jest wynikiem procesu. Powódka przegrała sprawę w całości, Sąd obciążył powódkę kosztami procesu strony pozwanej, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego będącego adwokatem, ustalone w stawce minimalnej (60 zł) na podstawie§ 12 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(jt. Dz. U. r. 2013, poz. 461) oraz wydatek w postaci opłaty skarbowej uiszczonej w kwocie 17 zł od złożonego do akt dokumentu pełnomocnictwa.