Sąd Apelacyjny w Gdańsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 927/11
Data wyroku: 2011-05-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewelina Jokiel, Arina Perkowska, Ewa Giezek
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art 98 § 3 kpc, art 99 kpc

Sygn. akt I ACz 927/11

POSTANOWIENIE
Dnia 31 maja 2011 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku Wydział I Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Arina Perkowska

Sędziowie:

SA Ewa Giezek

SA Ewelina Jokiel (spr)

po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r.
na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwaD. K.
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia
o zapłatę
na skutek zażalenia adwokataJ. K.
na postanowienia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy
z dnia 1 kwietnia 2011 r. sygn. akt IC 6/11

p o s t a n a w i a

oddalić zażalenie.

Na oryginale właściwe podpisy

Sygn. akt I ACz 927/11

UZASADNIENIE
Wyznaczony na wniosek powódki z urzędu jako jej pełnomocnik adwokatJ. K.został postanowieniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia2011r. zwolniony od obowiązku zastępowania powódki w sprawie wobec złożonego w dniu29 października 2010r. wniosku, z uwagi zawieszenie wykonywania działalności gospodarczejw ramach prowadzonej przez niego kancelarii adwokackiej. Na miejsce adwokataJ. K.wyznaczono jako pełnomocnika z urzędu adwokataM. B..AdwokatM. B.jak i adwokatJ. K.złożyli wniosek o przyznanie im kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2011r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddaliłwniosek adwokataJ. K..
W ocenie Sądu I instancji brak podstaw, aby wynagrodzenie przyznać zarównoodwołanemu pełnomocnikowi jak również temu, który przystąpił do sprawy, gdyż zwrotkosztów z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu można przyznać tylko jednemu z wymienionych adwokatów i to temu, który był pełnomocnikiem do chwili merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
W zażaleniu adwokatJ. K.domagał się zmiany postanowienia przez zasądzenie na jego rzecz kwoty 4.392 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu, względnie przekazania sprawy w zakresie zasądzenia wynagrodzenia Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania.
Skarżący podniósł zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj.:

1
nie zastosowaniaart. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze(Dz.U. z 2002r. Nr 123, poz. 1058 z późn. zm.);

2
nie zastosowania§ 19 pkt 1 i 2w zw. z§ 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. z 2002r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący powołał się orzeczenie Sądu Najwyższego z 24 maja 2005 r. sygn. akt I KZP 15/05, w którym wyrażono pogląd, że Skarb Państwa ma obowiązek ponoszenia kosztów nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu, realizowanej z momentem rozpoczęcia wykonywania przez adwokata czynności związanych bezpośrednio z udzieleniem pomocy stronie, dla której został on wyznaczony.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zauważenia wymaga, że zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia MinistraSprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, również gdy działa jako pełnomocnik ustanowiony dla strony z urzędu, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia.
Regulacje te nie przewidują jednak sytuacji, gdy - jak to się dzieje w rozpoznawanej sprawie - w toku postępowania pierwszoinstancyjnego występuje dwóch pełnomocników, a czynności każdego z nich z osobna nie doprowadziły do zakończenia postępowania bądź jego etapu nie pokrywając się tym samym z którąkolwiek z kategorii czynności, za którą ustawodawca przewidział konkretną stawkę opłaty.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego w takim przypadku podzielić trzeba stanowisko Sądu I instancji, że wynagrodzenie za całe postępowanie należy przyznać pełnomocnikowi, który był umocowany w dacie wydania orzeczenia kończącego sprawę. Ewentualny podział zasądzonego wynagrodzenia, stosownie do faktycznie wykonanych czynności, powinien zaś nastąpić bezpośrednio między zainteresowanymi adwokatami, według zasad lub zwyczajów obowiązujących w adwokaturze.
Z tych względów na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.należało postanowić, jak w sentencji.