Sąd Rejonowy w Zgorzelcu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 583/11
Data wyroku: 2012-12-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Florkowska
Słowa kluczowe: Sprzedaż
Podstawa prawna: art. 6 kc, art. 535 kc

Sygn. akt I C 583/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 grudnia 2012r.

Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący - SSR Dorota Florkowska
Protokolant -S. D.
po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012r. w Zgorzelcu
na rozprawie
sprawy z powództwaB. Ł.
przeciwkoK. W.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoK. W.na rzecz powódkiB. Ł.kwotę 12.495,60 zł (dwanaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2011 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanegoK. W.na rzecz powódkiB. Ł.kwotę 3.663,34 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 2.400,- zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IC 583/11

UZASADNIENIE
Powódka,B. Ł., wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego,K. W., kwoty 12.495,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2011 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu.
W uzasadnieniu swojego żądania wskazała, iż w dniu 26 kwietnia 2011 r. pozwany zakupił od niej nawóz do produkcji rolnej w postacipreparatu P. (...)w ilości 5 ton za cenę 12.495,60 zł, płatną do dnia 30 maja 2011 r., której pozwany do dnia wniesienia pozwu nie uiścił.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 25 listopada 2011 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu uwzględnił żądanie powódki (k. 9).
Pozwany wniósł skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa. Zarzucił, iż nie przyjął i nie podpisał wystawionej przez powódkęfaktury VAT nr (...), albowiem nigdy nie składał zamówienia na nawóz. Pozwany wyjaśnił, że korzystał z sąsiedzkiej pomocy zięcia powódki,P. K., przy zasiewie kukurydzy, jednakże nigdy nie rozmawiał z nim o jakimkolwiek nawozie (19-21). Ponadto, pozwany zarzucił, iż powódka nie udowodniła swojego roszczenia, a żądanie od niego zapłaty określonej w pozwie kwoty jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, ponadto jego sytuacja materialna jest bardzo trudna.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powódka,B. Ł., prowadzi gospodarstwo rolne położone wG.; jej pełnomocnikiem jestP. K.. Pozwany,K. W., prowadzi gospodarstwo rolne wS.. Strony współpracują z niemiecką biogazownią, której dostarczają kukurydzę.
(bezsporne)
Powódka współpracuje ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podfirmą (...), która dostarcza na potrzeby jej gospodarstwa środki do produkcji rolnej. W okresie od 2007 r. do 2010 r. spółka ta dostarczała nawozy i środki do produkcji rolnej pozwanemu,K. W.. Na początku 2011 r. zadłużenie pozwanego z tego tytułu wobecspółki (...)sięgało kwoty ok. 200.000,- zł.
(dowód: zeznania świadka,J. W. (1), k. 95 verte, zeznania świadkaP. K., k. 44-45, zeznania świadkaA. H., k. 58-59)
Zadłużenie pozwanego wobecspółki (...)jesienią 2011 r. spłaciła niemiecka biogazownia. Na początku 2011 r. rozmowy z przedstawicielemfirmy (...),J. W. (1), w sprawie przejęcia długu pozwanego przez niemiecką biogazownię prowadziliA. H. (1),A. K.iP. K..
(dowód: zeznania świadka,P. K., k. 44-45, zeznania świadkaA. H., k. 58-59, zeznania świadka,J. W. (1), 95 verte).
Pod koniec kwietnia 2011 r.P. K.– w imieniuB. Ł.(jako jej pełnomocnik) – zawarł z pozwanym,K. W., ustną umowę, na mocy której zobowiązał się do przeniesienia na rzecz pozwanego własnościpreparatu P. (...)w ilości 5 ton. W dniu 28 kwietnia 2011 r. preparat ten został wydany pozwanemu, co miało miejsce wG.na terenie gospodarstwa rolnego należącego do powódki. Pozwany zobowiązał się wówczas do zapłaty ceny sprzedaży w kwocie 12.495,60 zł w terminie trzech dni (liczonych od daty wydania nawozu). W domu powódki obecni wówczas byliA. K.iA. H. (2). Pozwany odebrał towar wynajętym odA. B.samochodemM. (...).
(dowód: zeznania świadkaA. B., k. 43, zeznania świadkaA. K., k. 43 verte-44, zeznania świadkaP. K., k. 44-45, zeznania świadkaA. H., k. 58-59, zeznania powódkiB. Ł., k. 81-82,faktura VAT nr (...)z dnia 26 kwietnia 2011 r., k. 7)
W kwietniu 2011 r.P. K.– w imieniu powódki – wystawiłfakturę VAT nr (...), tytułem sprzedaży na rzecz pozwanegopreparatu P. (...)na kwotę 12.495,60 zł. Termin płatności w fakturze oznaczył na dzień 30 maja 2011 r.. Pozwany odmówił podpisania faktury.
(dowód:faktura VAT nr (...)z dnia 26 kwietnia 2011 r., k. 7, zeznania świadkaP. K., k. 44-45., zeznania świadkaA. K., k. 43 verte-44)
Pismem z dnia 12 września 2011 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 12.495,60 zł, zakreślając mu siedmiodniowy termin na uiszczenie należności.
(dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 12 września 2011 r., k. 8)
Pozwany skierował do powódki,B. Ł., pismo z dnia 15 września 2011 r., w którym podniósł, iż powódka nie wykazała żadnym dokumentem łączącej strony umowy i odmówił zapłacenia żądanej przez nią kwoty.
(dowód: pismo z dnia 15 września 2011 r., k. 23)
W dniu 21 lutego 2011 r. pozwany wypłacił z rachunku bakowego prowadzonego przez Łużycki Bank Spółdzielczy wL.Oddział wZ.o numerze(...)- (...)-101 kwotę 11.000,- zł. Na dzień 15 kwietnia 2011 r. saldo tego rachunku było ujemne i wynosiło (–) 399.916,93 zł, natomiast na dzień 30 kwietnia 2011 r. debet rachunku zamykał się kwotą 391.446,54 zł. Saldo rachunku pozwanego prowadzonego w Łużyckim Banku Spółdzielczym wL.Oddziale wZ.o numerze(...)- (...)- (...)na dzień 8 kwietnia 2011 r. wynosiło 3,16 zł, natomiast na dzień 29 kwietnia 2011 r. zamykało się kwotą 20.000,02 zł.
(dowód: historiarachunków o numerach (...), k. 87-91)

Sąd zważył, co następuje:
W sprawie – stosownie do reguł dowodowych zart. 6 kc– powódkę, jako sprzedawcę, obciążał dowód wydania pozwanemupreparatu P. (...)w ilości 5 ton, natomiast pozwanego, jako nabywcę, obciążał dowód zapłacenia ceny (vide: wyrok SN z dnia 13 września 2000 r., II CKN 325/00).
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, iż legitymujący się pełnomocnictwem powódki (udzielenia którego pozwany nie kwestionował),P. K., zawarł w jej imieniu z pozwanym umowę sprzedażypreparatu P. (...)w ilości 5 ton za wskazaną w pozwie kwotę. Mimo nie podpisania przez pozwanego dokumentu rozliczeniowego w postaci sporządzonej przezP. K.faktury VAT numer (...), okoliczność zawarcia pomiędzy stronami przedmiotowej umowy została wykazana zeznaniami świadkówA. K.iP. K., który w imieniu powódki uzgadniał z pozwanym warunki sprzedaży nawozu. Zeznania tych świadków potwierdziły także fakt zrealizowania przez powódkę ciążącego na niej obowiązku, tj. wydania pozwanemu przedmiotu sprzedaży. W tym zakresie zeznania świadkówA. K.iP. K.były zgodne z treścią zeznań świadkówA. H.iA. B., którzy potwierdzili, iż pozwany odebrał z posesji powódki 5 ton nawozu. Zdaniem Sądu, nieścisłości pomiędzy wskazaniami świadkówA. K.iP. K.w zakresie daty i okoliczności doręczenia pozwanemufaktury VAT nr (...)są konsekwencją upływu czasu i zatarcia się w ich pamięci szczegółów opisanego zdarzenia. Bacząc na obowiązek kupującego w postaci zapłaty za towar dostarczony zgodnie z warunkami ustnej umowy stron, tj. po upływie trzech dni liczonych od dnia wydania nawozu (vide: zeznania świadkaP. K., k. 44), dokładna chwila doręczenia pozwanemu faktury VAT nie miała znaczenia dla ustalenia daty, od której pozwany pozostawał w opóźnieniu z zapłatą ceny, przy czym odsetki Sąd zasądził od dnia 1 czerwca 2011r., gdyż nie mógł orzec ponad żądanie powoda (vide:art. 481 § 1 i 2 kcorazart. 321 kpc).
W sprawie pozwany – mimo ciążącego na nim dowodu – nie wykazał faktu dokonania zapłaty za odebrany od powódki nawóz. Dokonanie zapłaty nie wynikało bowiem z żadnego z zaoferowanych przez pozwanego dowodów. Pozwany zeznał, iż za nawóz zapłacił w dniu 15 kwietnia 2011 r., a na dowód swojej wypłacalności w dacie zapłaty przedstawił historię rachunków bankowych o numerach(...)- (...)-101 i(...)- (...)- (...), tymczasem z treści tych dokumentów wynikało, iż na dzień 15 kwietnia 2011 r. debet na jednym z jego rachunków zamykał się kwotą 399.916,93 zł (k. 88-91). Na drugim z kont saldo na dzień 6 kwietnia 2011 r. wynosiło 3,16 zł, a wpływ gotówki na rachunek nastąpił już po dacie rzekomej zapłaty, tj. w dniu 20 kwietnia 2011 r. (k. 87). Dowodu na zapłacenie ceny sprzedaży nawozu nie stanowiła treść zeznań świadkaP. W., który przytoczył, iż w pierwszej dekadzie kwietnia 2011 r. udzielił pozwanemu pożyczki w kwocie 6.000,- zł. Świadek ten wskazał także, iż sytuacja materialna pozwanego na początku roku 2011 była trudna, natomiast z zeznań świadkaJ. W. (1)wynikało, że zadłużenie pozwanego wobecfirmy (...)przekraczało kwotę 200.000,- zł. Istnieje zatem wysokie prawdopodobieństwo, że kwotę udzielonej przezJ. W.pożyczki pozwany przeznaczył na spłatę starszych zadłużeń.
Ważąc zeznania pozwanego,K. W., Sąd doszedł do przekonania, iż nie należy konstruować na ich podstawie prawdziwego stanu faktycznego, albowiem pomiędzy ich treścią zachodzą rozbieżności, a nadto pozostają one w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany zaprzeczył, by rozmawiał zP. K.na temat odsprzedaży nawozu, po czym zeznając na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. twierdził już, iż zapłacił za odebrany od niego towar kwotę 12.000,-zł. Zeznania pozwanego pozostawały także w sprzeczności z zeznaniami świadkówA. K.,P. K.,A. H.orazJ. W. (1)co do okoliczności przejęcia przez niemiecką biogazownię jego zadłużenia współce (...). Z relacji pozwanego wynika bowiem, iżP. K.nigdy nie uczestniczył w rozmowach z przedstawicielemfirmy (...)na temat możliwości spłaty zadłużenia pozwanego przez biogazownię, co stoi w sprzeczności z zeznaniami wskazanych wyżej świadków.
Odnosząc się do zarzutu pozwanego, iż żądanie przez powódkę zapłaty określonej w pozwie kwoty jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, zaznaczyć należało, że pozwany powołując się na naruszenie zasad współżycia społecznego nie wskazał, jaka konkretnie zasada została naruszona, tymczasem praktyka stosowania prawa precyzuje treść zasad współżycia (vide: orzeczenie SN z dnia 14 października 1998 r., II CKN 928/9, orzeczenie SN z dnia 20 grudnia 2006 r., IV CSK 263/06, orzeczenie SA wK.z dnia 6 czerwca 2006 r., II AKa 86/06). Trudno dopatrzeć się sprzeczności z zasadami współżycia społecznego w dochodzeniu przez powódkę swoich praw jedynie z uwagi na trudną sytuację materialną pozwanego, skoro każdy ponosi skutki swego własnego działania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, przy czym o kosztach procesu orzekł na podstawieart. 98 kpc, albowiem powódka wygrała proces. Na koszty poniesione przez powódkę składały się: koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400,- zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,- zł, opłata od pozwu w kwocie 625,- zł, wynagrodzenie tłumacza przysięgłego w kwocie 162,43 zł, koszty dojazdu świadkaA. H.na rozprawę w dniu 18 lipca 2012 r. w wysokości 377,65 zł oraz zwrot utraconego dochodu świadka w kwocie 81,26 zł.