Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 160/13
Data wyroku: 2013-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art. 33 § 2 k.k.
Teza: podstawą wymiaru kary grzywny w sytuacji gdy sprawca dopuścił się popełnienia przestępstwa działając na celu osiągnięcia korzyści majątkowej winien stanowić art. 33 § 2 k.k.

Sygn. akt X Ka 160/ 13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 marca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczyw składzie :PrzewodniczącySSO Agnieszka Zakrzewska
Sędziowie:SO Piotr Schab - spr.; SR (del). Monika Tkaczyk - Turekprotokolantsekr. sąd. Elżbieta Łopacińska
Przy udziale prokuratora Wiesława Kwiatkowskiego
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 roku sprawyK. Z., oskarżonego zart. 279 par. 1 kk, z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa z dnia 22 listopada 2012 roku, sygn. VIII K 855/ 12

orzeka
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że jako podstawę prawną wymiaru kary grzywny, orzeczonej w punkcie III przyjmuje przepisart. 33 par. 2 kk; w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy; koszty postępowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt X Ka 160/13

UZASADNIENIE
K. Z.został oskarżony o to, że:
w dniu 10.09.2012 r. wW.przyul. (...)dokonał włamania do piwnicy nr 11 poprzez wyważenie drzwi i kradzieży rzeczy w postaci roweru(...), materaca piankowego i biurka(...), czym spowodował straty w wysokości 2 400 zł na szkodęT. N.

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa orzekł:

I
oskarżonegoK. Z.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku wyczerpującego dyspozycjęart. 279 § 1 k.k., na tej podstawie skazał go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemuK. Z.zawiesił na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. Z.karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych każda;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w niniejszej sprawie w dniu 10.09.2012 r. zaokrąglając do pełnego dnia oraz przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, z których wyłożone wydatki przejmuje na rachunek Skarbu Państwa

Apelację od wyroku wniósł prokurator, który na podstawieart. 425 § 1 kpkiart. 444 kpki447 § 1 i 2 kpkzaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Na zasadzieart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 1 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a polegającą na naruszeniuart. 71 § 1 kkpoprzez orzeczenie wobec oskarżonegoK. Z.kary grzywny na podstawie tego przepisu, podczas gdy przepis ten stanowi, że można orzec karę grzywny na podstawieart. 71 § 1 kk, jeżeli jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe, a w tej sprawie grzywnę można było orzec na podstawieart. 33 § 2 kk
Na podstawieart. 427 § 1 i art. 437 kpkoskarżyciel wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie jako podstawy orzeczenia grzywny w wysokości 50 stawek po 10 złart. 33 § 2 kk.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego jest zasadna w stopniu oczywistym.
Nie budzi żadnych wątpliwości tak stan faktyczny ustalony w sprawie jak i dokonana ocena materiału dowodowego jakiej podjął się sąd rejonowy. Brak zastrzeżeń także co do samego sprawstwa przypisanego K.Z.jak i przyjętej kwalifikacji prawnej.
Słusznie jednakże dostrzegł oskarżyciel publiczny, na co zwrócił uwagę także sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku, iż podstawą wymiaru kary grzywny w sytuacji gdy sprawca dopuścił się popełnienia przestępstwa działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej winien stanowićart. 33§2kk. O subsydiarności przepisu zart. 71§1kkwielokrotnie wypowiadał się m.in. Sąd Najwyższy, i tak chociażby w wyroku z dnia 15 kwietnia 2008r sygn.. akt IIK 42/08 stwierdził,że w sytuacji, gdy sąd zawiesza wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzeczenie grzywny na podstawieart. 71 § 1 k.k.jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy kara grzywny nie jest przewidziana w sankcji przepisu typizującego przestępstwo przypisane oskarżonemu, jak również wtedy, gdy nie ustalono, aby działał on w warunkach określonych wart. 33 § 2 k.k.(w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, albo gdy korzyść majątkową osiągnął). Przepis ten ma więc charakter subsydiarny, zaś konsekwencją jego zastosowania jest możliwość orzeczenia grzywny w granicy w treści tego przepisu ustalonej, a więc w wysokości do 180 stawek dziennych.- UWAGA: Obecnie grzywnę można orzec w wysokości do 270 stawek dziennych.
Skoro zatem sad rejonowy ustalił iż sprawca w tej sprawie działał powodowany chęcią uzyskania korzyści majątkowej winien był w podstawie prawnej wymiaru kary grzywny wskazać przede wszystkimart. 33§2kk, co uczynił sąd odwoławczy modyfikując orzeczenie w tym zakresie, niezależnie od podjęcia przez sąd meriti próby konwalidowania powstałej nieprawidłowości poprzez sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej- vide postanowienia z dnia 4 grudnia 2012r k.57.
Dostrzec przy tym należało niedopuszczalność w świetle obowiązującej procedury karnej dokonania tego rodzaju modyfikacji wydanego w sprawie wyroku. Otóż nie ulega wątpliwości, iż nie jest możliwym w świetle obowiązującego przepisuart. 105 kpkprostowanie merytorycznych elementów wyroku , jakim jest podstawa wymiaru kary, w tej sytuacji grzywny. Dlatego tez podążając za stanowiskiem Sądu najwyższego wyrażonego w wyroku z dnia 21 sierpnia 2012r sygn.. akt III KK 251/12 uznać należało, iż zapadłe w sprawie postanowienie sądu ad quo z dnia 4 grudnia 2012r nie pociąga za sobą skutków prawnych, a jedynym sposobem zmiany merytorycznej treści orzeczenia w tym to zakresie było skorzystanie z trybu przewidzianego wart. 437 kpk.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania sąd odwoławczy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku, orzeczenie o kosztach warunkują odpowiednie przepisy.