Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Ko-o 1/09
Data wyroku: 2011-01-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: do Maciej Skórniak
Słowa kluczowe: Odszkodowanie Za Niesłuszne Skazanie, Tymczasowe Aresztowanie Lub Zatrzymanie

sygn. akt III Ko 1/09/o

POSTANOWIENIE
Dnia 24 stycznia 2011 roku
Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR del. do SO Maciej Skórniak (spr.)
Protokolant: Agnieszka Kuriata
przy udziale Bogdana Myrny prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu
po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawyE. G.,M. S.,T. M.,B. S.
w sprawie o zadośćuczynienie i odszkodowanie
z urzędu
w przedmiocie umorzenia postępowania
na podstawieart. 17 § 1 pkt. 7 kpk

p o s t a n o w i ł

I
umorzyć postępowanie o zadośćuczynienie i odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłą z wykonania kary wobecA.S.;

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 31 grudnia 2008 rokuE. G.złożyła żądanie zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienie na jej rzecz oraz na rzecz innych uprawnionych:M. S.,T. M.,B. S.z tytułu zadośćuczynienie i odszkodowania za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłą z wykonania kary 7 miesięcy pozbawienia wolności wobecA.S..M. S.,T. M.iB. S.na posiedzeniu potwierdzili zgłoszony wniosek.
A. S.została skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 19 października 1982 roku, w sprawie sygn. akt III K 145/82, za czyn zart. 234 § 1 kkiart. 275 § 1 kkw zw. zart. 10 § 2 kk, na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w okresie od 31 sierpnia 1982 roku do 25 marca 2003 roku w Zakładzie Karnym weW.. Został zwolniony na mocy amnestii.
Wyrokiem Sądu Najwyższego Izba Karna w Warszawie z dnia 30 maja 1995 roku, w sprawie III KRN 33/95, zmieniono wskazany wyrok Sądu Okręgowego i uniewinnionoA.S..
W piśmie z dnia 31 sierpnia 1995 roku,A. S.złożyła wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu odbycia kary pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 25 lutego 1997 roku, w sprawie sygn. akt III Ko 500/95, zasądzono od Skarbu Państwa na rzeczA.S.kwotę 7.366,00 złotych tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę i krzywdę jaką poniosła w skutek odbycia w części kary orzeczonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 października 1982 roku, w sprawie sygn. akt III K 145/82. Orzeczenie to jest prawomocne i zostało wykonane.

ŻądanieE. G.i innych wnioskodawców nie może zostać uwzględnione, a postępowanie w sprawie musi podlegać umorzeniu.
Będące przedmiotem niniejszego postępowania żądanie oparte jest na tych samych przesłanka tj. odnosi się do tego samego okresu pozbawienia wolności, tej samej osoby. Fakt, ten potwierdziła w treści wnioskuE. G.. Podstawą tego żądania jest twierdzenie wnioskodawców, że należne uprawionej odszkodowanie winno być wyższe, a poprzednie orzeczenie w tym przedmiocie bezpodstawnie je zaniżyło.
Przewidziane w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 z późniejszymi zmianami), prawo do wystąpienia z roszczeniem wobec Skarbu Państwa mają osoby: małżonek, dzieci i rodzice, nie obok samej osoby represjonowanej, ale zamiast niej, w przypadku jej śmierci. Stąd wnioskodawcy mogliby wystąpić z roszczeniem tylko w takim przypadku, w jakim roszczenie to przysługiwało samemu uprawnionemu przed jego śmiercią.A. S.wystąpiła z żądaniem za życia i stosowną kwotę, określoną w orzeczeniu Sądu, otrzymała. Stąd przewidziane w ustawie z dnia 23 lutego 1991 roku uprawnienie zostało już zrealizowane.
W tych okolicznościach należy przyjmować, że o zdarzeniu prawomocnie orzeczono na rzecz uprawnionejA.S., a dalsze orzekanie w tym przedmiocie nie jest dopuszczalne również w odniesieniu do jej krewnych lub spadkobierców.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.