Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 99/13
Data wyroku: 2013-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 107 w zw. z art 57 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm).

Sygn. akt IV U 99/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska
Protokolant:    st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik

po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 roku w Tarnowie na rozprawie
odwołaniaS. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 28 listopada 2012 roku nr(...)
w sprawieS. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 99/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 5 czerwca 2013 r.

Decyzją z dnia 28 listopada 2012 r., nr(...)- (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłS. S.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia22 listopada 2012 r. stwierdziła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy.

Odwołanie od tej decyzji wniosłaS. S., domagając się jej zmianyi przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu, kwestionując prawidłowość przeprowadzonego badania oraz ocenę zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej, odwołująca podniosła, że poważne schorzenia kręgosłupa uniemożliwiają jej wykonywanie pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Podkreślając, żez zawodu jest kucharzem i do tej pory w zawodzie tym pracowała, będąc oprócz tego operatorem przy taśmie i pomocą kuchenną, zaakcentowała, iż wszelkie prace, przy których mogłaby zostać zatrudniona wiążą się ze znacznym obciążeniem kręgosłupa i wymagają pozycji stojącej. Zauważyła też, że ma 56 lat i w jej przypadku przekwalifikowanie zawodowe nie jest możliwe.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującaS. S.,urodzona (...), ma wykształcenie zawodowe o specjalności kucharz i w zawodzie tym pracowała. Oprócz tego była bufetową, pomocą kuchenną, operatorem urządzeń dozującychi pakujących w zakładach farmaceutycznych, sprzedawcą, ostatnio zaś pomocnikiem fizycznym w zakładzie przetwórstwa rybnego.
Od 8 maja 2007 r. do 1 maja 2008 r. ubezpieczona pobierała świadczenie rehabilitacyjne, zaś od 2 maja 2008 r. do 30 września 2012 r. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
W dniu 31 sierpnia 2012 r. odwołująca wystąpiła do organu rentowego z wnioskiemo ponowne przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Zaskarżoną decyzją z dnia 28 listopada 2012 r. ZUS Oddział wT.odmówiłS. S.przyznania prawa do tego świadczenia, ponieważ Komisja Lekarska ZUSw orzeczeniu z dnia 22 listopada 2012 r. stwierdziła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy.
(okoliczności bezsporne)

Sąd Okręgowy ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 8 października 2012 r. stwierdził u wnioskodawczyni:

-

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa odcinka L-S z nawracającymi zespołami bólowymi,

przebytą dwukrotnie operację wypuklin jądra miażdżystego(...)w 2007 r.,

dystymię.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy.
Na tej podstawie, decyzją z dnia 25 października 2012 r. ZUS Oddział wT.odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W dniu 19 października 2012 r. wpłynął do organu rentowego sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia Lekarza Orzecznika, co spowodowało, że sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, która w opinii lekarskiej z dnia 22 listopada 2012 r. rozpoznałau wnioskodawczyni:

-

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa odcinka L-S z nawracającymi zespołami bólowymi,

przebytą dwukrotnie operację wypuklin jądra miażdżystego(...)w 2007 r.,

dystymię,

nadciśnienie tętnicze I stopnia w stadium wydolności krążenia, wyrównane farmakoterapią,

wole guzkowe tarczycy z substytucją, euthyreozę klinicznie.

W konsekwencji, Komisja Lekarska ZUS uznała, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy.
Orzeczenie to legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji, którą uchylono decyzjęz dnia 25 października 2012 r.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 08.10.2012 r.- k. 206 cz. II akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 22.11.2012 r.- k. 209 cz. II akt ZUS,

decyzje ZUS z dnia: 25.10.2012 r. i 28.11.2012 r.- k. 173, 182 cz. III akt ZUS,

W celu stwierdzenia czy i w jakim stopniu odwołująca jest niezdolna do pracy, czy istniejąca poprzednio częściowa niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jej stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med.J. S.- specjalisty neurologa, lek. med.J. S.- specjalisty chirurga ortopedy- traumatologa, lek. med.E. W.-Z.- specjalisty chorób wewnętrznych i lek. med.P. M.- specjalisty kardiologa.

W pisemnej opinii z dnia 9 kwietnia 2013 r. biegli sądowi neurolog, chirurg ortopeda- traumatolog, specjalista chorób wewnętrznych i kardiolog zdiagnozowali u odwołującej:

-

przewlekły zespół lędźwiowy,

dyskopatię wielopoziomową,

stan po leczeniu operacyjnym przepukliny jądra miażdżystego(...),

nadciśnienie tętnicze I stopnia,

wole guzkowe tarczycy,

zaburzenia nastroju w wywiadzie,

żylaki kończyn dolnych.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy.
W uzasadnieniu opinii podali, że badana jest sprawna fizycznie, porusza się samodzielnie, stoi na palcach i piętach, zaznaczając, że siła kończyn dolnych jest dobra.U odwołującej stwierdza się natomiast upośledzoną ruchomość kręgosłupa lędźwiowego, przy czym neurologiczne objawy ubytkowe są niewielkie. U pacjentki nie rozpoznano porażeń, wyraźnych objawów rozciągowych czy zaników mięśniowych. Żylaki kończyn dolnych nie są powikłane zmianami zakrzepowymi. Sprawność kończyn górnych jest pełna, ruchy chwytne dłoni i precyzyjne zachowane. Nadciśnienie tętnicze przebiega bez powikłań narządowychi dobrze poddaje się kontroli farmakologicznej. Krążenie jest wydolne. Zaburzenia tarczycowe leczone są substytucyjnie i nie dają objawów dekompensacji klinicznej. W aktualnym stanie zdrowia brak jest przeciwwskazań do wykonywania przez odwołującą pracy zawodowej fizycznej ze względu na niewielkie nasilenie zmian chorobowych i nieznaczne upośledzenie sprawności organizmu, z wykluczeniem ciężkiej pracy fizycznej i wymagającej długotrwałego utrzymywania wymuszonej pozycji statycznej.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 09.04.2013 r.- k. 11-14,

Sąd w całości podzielił opinię biegłych sądowych neurologa, chirurga ortopedy- traumatologa, specjalisty chorób wewnętrznych i kardiologa, uznając, że zawiera ona kompleksową i wyczerpującą ocenę stanu organizmu odwołującej, a nadto uwzględnia wpływ rozpoznanych u niej schorzeń na zdolność do pracy. Sąd uznał, iż charakterystyka schorzeń została przez biegłych oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osób sporządzających opinię. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłych sądowych odnośnie zdolności badanej do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zauważyć przy tym trzeba, że opinia wydana została przez biegłych sądowych o specjalnościach adekwatnych do schorzeń zdiagnozowanych u wnioskodawczyni. Nadto podkreślić należy, iż opiniującyw sprawie biegli swoje ustalenia i wnioski wywiedli po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu odwołującej.
W piśmie procesowym z dnia 27 maja 2013 r. odwołująca zakwestionowała wydanąw sprawie opinię, podnosząc, że od ponad pięciu lat pobierała rentę, występują u niej te same co uprzednio schorzenia, a stan jej zdrowia z wiekiem się pogarsza. Wskazała też, że wykonywane przez nią dotychczas prace polegały na ciągłym pozostawaniu w pozycji stojącej i związane były z wysiłkiem fizycznym. W piśmie tym odwołująca wniosłao dopuszczenie w sprawie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy celem ustalenia czy stan jej zdrowia poprawił się i pozwala na podjęcie pracy zgodnej z poziomem posiadanych przez nią kwalifikacji.
Zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie. Nie nasuwały bowiem wątpliwości zarówno fachowość biegłych sądowych, jak i rzetelność przeprowadzonego przez nich badania. Opinia w sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonej. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie osobistego badania odwołującej, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami oraz dogłębnej analizy dokumentacji medycznej znajdującej sięw aktach rentowych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. W niniejszej sprawie biegli sądowi dokonali oceny stanu zdrowia badanej z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycją art. 12 ustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, wyraźnie wskazując, że w aktualnym stanie zdrowia brak jest w przypadku wnioskodawczyni przeciwwskazań do wykonywania pracy zawodowej fizycznej ze względu na niewielkie nasilenie zmian chorobowych i nieznaczne upośledzenie sprawności organizmu, za wyjątkiem ciężkiej pracy fizycznej i wymagającej długotrwałego utrzymywania wymuszonej pozycji statycznej. Opierając się na wiedzy ogólneji zasadach doświadczenia życiowego stwierdzić trzeba, że nie każda praca fizyczna wykonywana do tej pory przez ubezpieczoną wiązała się z ciągłym pozostawaniem w pozycji stojącej. Badana natomiast jest osobą sprawną fizycznie. Nie rozpoznano u niej porażeń, wyraźnych objawów rozciągowych czy zaników mięśniowych, a neurologiczne objawy ubytkowe są niewielkie. Powyższy opis wskazuje na poprawę stanu zdrowia wnioskodawczyni, która w istocie od 2 maja 2008 r. do 30 września 2012 r. pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Trzeba mieć jednak na uwadze, że w 2007 r. odwołująca poddana została dwukrotnie poważnej operacji dysku(...), w wyniku czego wymagała długotrwałego leczenia i rehabilitacji na skutek dużego zespołu bólowego oraz ograniczenia ruchomości kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego (opinie lekarskie z dnia: 28 kwietnia 2008 r. i 5 listopada 2008 r.- k. 36, 60 cz. II akt ZUS), których to objawów nie stwierdza się u niej obecnie. Wniosek o poprawie stanu zdrowia w tym przypadku jest więc uzasadniony.
Uwzględniając powyższe, na podstawie tej właśnie opinii, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze, że okoliczności sporne zostały w sprawie dostatecznie wyjaśnione, na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. Sąd oddalił wniosek odwołującej o dopuszczeniew sprawie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy, uznając, że nie wniosłoby to niczego nowego do sprawy, zmierzając jedynie do przewłoki postępowania. W tym miejscu podkreślić trzeba, że biegli sądowi dysponując całością dokumentacji medycznej złożonejw aktach organu rentowego dokonali całościowej, rzetelnej i obiektywnej oceny stanu zdrowia badanej. Byli też osobami o odpowiednich ku temu kwalifikacjach i specjalizacji, skoro zasadniczym schorzeniem u odwołującej jest schorzenie narządu ruchu. Wskazać również należy, że potrzeba powołania innego (kolejnego) biegłego (biegłych) powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej (złożonych) opinii. Jeżeli więc opinia biegłego jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił, to fakt, iż opinia taka jest niepełna dla stron procesowych, nie jest przesłanką dopuszczenia w sprawie kolejnej opinii (por. wyrok SNz dnia 6 maja 2009 r., II CSK 642/08,

      Legalis
, postanowienie SN z dnia 6 czerwca 2012 r.,I UK 113/12,

      Legalis
).

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie zostały ocenione przez Sąd za wiarygodne.

Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującaS. S.jest niezdolna do pracy, czy istniejąca poprzednio częściowa niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jej stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy.
Zgodnie z brzmieniemart. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lubz urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie zaś do treści art. 57 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl dyspozycji ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych sądowych neurologa, chirurga ortopedy- traumatologa, specjalisty chorób wewnętrznych i kardiologa, odwołująca, pomimo stwierdzonych u niej schorzeń w postaci przewlekłego zespołu lędźwiowego, dyskopatii wielopoziomowej, stanu po leczeniu operacyjnym przepukliny jądra miażdżystego(...), nadciśnienia tętniczego I stopnia, woli guzkowych tarczycy, zaburzeń nastrojuw wywiadzie oraz żylaków kończyn dolnych, nie jest osobą niezdolną do pracy.

Skoro więc zaskarżona przez odwołującą decyzja ZUS Oddział wT.z dnia28 listopada 2012 r. była zasadna, jej odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 57 ust. 1-2 i art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Procesową przesłankę rozstrzygnięcia stanowił przepisart. 47714§ 1 k.p.c.