Sąd Okręgowy we Wrocławiu
VII Wydział Pracy
Sygnatura akt: VII Pa 271/13
Data wyroku: 2013-10-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Nowińska, Ryszard Kozłowski

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 października 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy

w składzie następującym:

Przewodniczący SSO Anna Nowińska
S ę d z i o w i e: SSO Krystyna Dereń-Szydłowska
SSO Ryszard Kozłowski (ref.)
Protokolant : Małgorzata Miodońska

po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie
sprawy z powództwaK. L.
przeciwkoSpółdzielni Mieszkaniowej (...)weW.
o odszkodowanie
na skutek apelacji powodaK. L.
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt IV P 391/12
oddala apelację.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22.05.2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwaK. L.przeciwko stronie pozwanejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)weW.o odszkodowanie oddalił powództwo.
Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego, który Sąd Okręgowy uznał za własny przyjął, że przyczyny wskazane przez pracodawcę w oświadczeniu o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w części są uzasadnione.
Skutkowało to zakończenie stosunku pracy w trybie przepisuart. 52 § 1 pkt 1 kpzgodnie z którym pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Do takich obowiązków należy w myślart. 100 § 1stosowanie się do poleceń przełożonych i dodatkowo realizowanie obowiązków w warunkach podporządkowania przełożonemu.
Powód natomiast konsekwentnie, celowo i przez długi okres godził w powołany nakaz. Była to postawa umyślnie przejawiana przez powoda. W efekcie zaburzyło to funkcjonowanie strony pozwanej oraz podważyło sensowność dalszego zatrudnienia powoda. Na skutek zachowania powoda szereg obowiązków nie zostało przez niego wykonanych lub zostały zrealizowane po terminie albo w nieprawidłowy sposób, co było zamierzone przez powoda.
Suma zachowań powoda, ich nasilenie, brak poprawy oraz czas ich trwania – zdaniem Sądu Rejonowego – dawały podstawę do zastosowania trybu określonego wart. 52 § 1 pkt 1 kp.
Z tych powodów Sąd Rejonowy powództwo oddalił.
Od powyższego wyroku apelację wniósł powód i wniósł o jego zmianę i zasądzenie odszkodowania w kwocie 27.000 zł.
Wyrokowi zarzucał jednostronne przeprowadzenie postępowania sądowego z naruszeniem przepisuart. 233 § 1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów.
W sporządzonym osobiście uzasadnieniu apelacji kwestionował prawidłowość ustaleń Sądu Rejonowego co do sposobu wykonywania przez niego obowiązków pracowniczych.
Strona pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Wbrew zarzutowi podniesionemu w apelacji Sąd Rejonowy przeprowadził w sprawie właściwe i wyczerpujące postępowanie dowodowe, wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy. Jednocześnie oceny tak zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonał w ramach swobodnej oceny dowodów nie naruszając zasady określonej w przepisieart. 233 kpci wydał trafny wyrok, zgodny z prawem, który należycie uzasadnił. Sąd Rejonowy w prawidłowy sposób dokonał oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego tj. zeznań złożonych przez świadków, przedłożonych dokumentów, na podstawie którego ustalił stan faktyczny, a zarzuty stawiane przez powoda stanowiły polemikę z trafnym rozstrzygnięciem Sądu i nie zasługują na uwzględnienie. W treści uzasadnienia Sąd Rejonowy szczegółowo wskazał które z zeznań świadków uznał za wiarygodne, a którym odmówił wiary i dlaczego. Nie ulega wątpliwości, że fakt zatrudnieniaE. J.orazM. D.u strony pozwanej nie pozbawia automatycznie wiarygodności składanych przez nich zeznań, a ich wzajemna zbieżność oraz potwierdzenie w zebranych w sprawie dokumentach pozwalała uznać je za wiarygodne oraz czynić na ich podstawie ustalenia faktyczne w sprawie. Powód w toku postępowania nie negował treści przedłożonych w sprawie dokumentów oraz nie zdołał podważyć wiarygodności zeznańE. J.,M. D.aniM. H.. Wprawdzie wersję wydarzeń przedstawioną przez powoda potwierdzały zeznaniaL. L., jednak, co słusznie zauważył Sąd Rejonowy, były one sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym,L. L.nie była świadkiem opisywanych zdarzeń, a emocjonalny charakter zeznań przejawiający się w doborze słownictwa poddaje w wątpliwość ich obiektywizm. Zatem Sąd Okręgowy podziela ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, a w konsekwencji dokonane na ich podstawie ustalenia.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że przyczyny wskazane w oświadczeniu o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę (oprócz przyczyny wskazanej jako szósta, a także zdarzeń opisanych w karach nagany z pkt 4 oświadczenia wraz z pismami sporządzonymi przez 28 lutego 2012 r. z uwagi na treśćart. 52 § 2 k.p.) uzasadniały rozwiązanie z powodem umowy w trybie dyscyplinarnym. Zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że powód konsekwentnie uchylał się od wykonywania poleceń służbowych Prezesa Zarządu, kwestionował ich zasadność lub też wykonywał je wolno, nieprawidłowo i po wielu sporach. Było to świadome działanie powoda. Użyte w pismach określenia potwierdzają lekceważący stosunek powoda do Prezesa Zarządu, co nie powinno mieć miejsca w stosunkach służbowych. Powód winien wykonywać polecenia przełożonych a nie polemizować z nimi, a ewentualne wątpliwości zgłosić w kulturalny sposób, nie podważając przy tym kompetencji przełożonego.
Podzielając zatem ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd I instancji wraz z przywołaną argumentacją Sąd Okręgowy uznał, że nie doszło do naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego tj. przepisuart. 52 k.p.Istniały bowiem podstawy do rozwiązania z powodem umowy o pracę na podstawie przepisuart. 52 § 1 pkt 1 k.p.z przyczyn ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych przez powoda.
Skoro apelacja powoda okazała się bezzasadna, to na zasadzieart. 385 k.p.c.podlegała oddaleniu, co skutkowało orzeczeniem jak w pkt I sentencji wyroku.