Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 673/13
Data wyroku: 2013-08-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Wojgienica, Zbigniew Paturalski, Małgorzata Tomkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§1 kpk

Sygn. akt VII Ka 673/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący:  SSO Leszek Wojgienica
Sędziowie  SO Małgorzata Tomkiewicz (spr.)
SO Zbigniew Paturalski

Protokolant  st.sekr.sądowy Rafał Banaszewski

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej
po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013r.
sprawyJ. R. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 284§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie
z dnia 17 maja 2013r. sygn. akt VII K 96/13

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że :

- przyjmując, iż czyn przypisany oskarżonemu stanowi wypadek mniejszej wagi określony wart. 284& 3kki uznając jednocześnie, że zarówno wina jak i społeczna szkodliwość tego czynu nie są znaczne, na podstawieart. 66& 1kkiart. 67& 1kkpostępowanie karne wobecJ. R. (1)warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby;
- na podstawieart. 67& 3kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłacenie na rzeczfirmy (...)sp.j. kwoty 1851,18 zł. w terminie 3 (trzech ) miesięcy a na podstawieart. 67& 3 w zw. zart. 39 pkt.7 kkorzeka wobec oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięćset) zł;
II. w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy;
III. kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
J. R. (1)oskarżony został o to, że w okresie od 1 czerwca 2012r. do 23 sierpnia 2012r. na terenie woj.(...)- (...)przywłaszczył powierzone mienie w postaci pieniędzy w kwocie 1851,18 zł. na szkodęfirmy (...)sp.j
- tj. o czyn zart. 284& 2kk.
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 17 maja 2013r. w sprawie VIIK 96/13 orzekł :
OskarżonegoJ. R. (1)uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to, na podstawieart. 284& 2kkskazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i w oparciu oart. 33& 2kkwymierzył mu 30 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 zł.
Na podstawieart. 69& 1i2kk,art. 70& 1pkt.1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 2 lat.
Na podstawie ar. 46 & 1kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegofirmę (...)sp.j. wP.kwoty 1851,18 zł.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 420 zł. tytułem opłaty oraz obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając przedmiotowy wyrok w całości. Wyrokowi temu skarżący zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego –art. 284 & 2kkpoprzez przyjęcie przez Sąd Rejonowy, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa opisanego w tym artykule w sytuacji, w której z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że oskarżony przestępstwa tego popełnić nie mógł dlatego, że zatrzymał kwotę 1851,18 zł. po wcześniejszym ustaleniu tego z pokrzywdzonym i za jego zgodą, a ponadto działając z zamiarem potrącenia dla siebie należnej mu, w jego subiektywnym odczuciu, premii, co wskazuje na brak zamiaru realizacji czynu o takich znamionach jak opisane w art. 284 & 2kk.
Stawiając ten zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w celu jej ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zarzuty zawarte w apelacji nie są trafne.
Sąd I-szej instancji dokonał prawidłowych ustaleń zarówno co do istoty czynu zarzuconegoJ. R.(1), jak i – zasadniczo- w zakresie kwalifikacji prawnej tego czynu. Dokonana w tej mierze analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym wart. 4 kpka przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart. 7 kpki przekonująco uzasadnione.
Apelacja w tym zakresie nie wskazuje na żadne okoliczności, które nie byłyby przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej, merytorycznej argumentacji, która wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. Istota zarzutu zawartego w apelacji opiera się na tezie, że kwestia zatrzymania przezJ. R. (1)kwoty 1851,18 zł. została uzgodniona pomiędzy oskarżonym aM. C.i pokrzywdzony na tego rodzaju „potrącenie” ostatecznie wyraził zgodę. Tymczasem, jak przekonująco wykazał to Sąd Rejonowy, tego rodzaju okoliczność nie miała miejsca. Nie powielając rozważań Sądu Rejonowego w tej kwestii podnieść jedynie należy, iż M.C.w zeznaniach swoich kategorycznie zaprzeczył, ażeby tego rodzaju zgody udzielił oskarżonemu i zaprzeczenie to brzmi wiarygodnie w zestawieniu z logiką wynikającą z faktów. Trudno bowiem uznać, aby M.C.faktycznie zgodził się na owo „potrącenie” skoro – jak stwierdził- premii nie wypłacił oskarżonemu celowo, uznając, że ten na nią nie zasłużył. Co więcej, o owym „potrąceniu” nie wiedział też bezpośredni przełożony oskarżonego- świadekM. S., który brak stosowanej wpłaty ujawnił dopiero wówczas, gdy dokonał sprawdzenia dokumentacji księgowej dotyczącejJ. R. (1). Teza, jakoby oskarżony potrącił sobie premię za zgodąM. C.jest całkowicie niewiarygodna nie tylko z tego względu, że tego rodzaju „procedury” nie przewidywała ani umowa o pracę, jaką zawarł oskarżony ani jakiekolwiek inne regulacje wewnętrzne obowiązujące w tej firmie, ale nade wszystko „procedura” taka byłaby niedopuszczalna z punktu widzenia interesów osoby wpłacającej pieniądze oskarżonemu . Zatrzymanie przez oskarżonego należności pobranych tytułem opłacenia faktury rodziło bowiem ten skutek, że klient, mimo uiszczenia należności, figurował w dokumentacji księgowej jako osoba będąca w zwłoce, która faktury nie opłaciła.
Powyższe fakty nie pozostawiają zatem wątpliwości ani co do tego, że oskarżony przywłaszczył sobie powierzone mu pieniądze w kwocie 1851,18zł. ani też co do świadomości i zamiaru, którzy mu towarzyszył.
ZachowanieJ. R. (1)wyczerpało znamiona występku określonego wart. 284& 2kkjednakże z uwagi na stosunkowo niedużą kwotę, która była przedmiotem tego przywłaszczenia , stwierdzić należy, iż czyn ten stanowi tzw. wypadek mniejszej wagi określony wart. 284& 3kk. Równocześnie, mając na uwadze całokształt okoliczności podmiotowo-przedmiotowych tej sprawy, a zwłaszcza wskazaną niską wartość szkody oraz dotychczasową postawę życiową oskarżonego, który jest lekarzem weterynarii, w przeszłości nigdy nie wchodził w konflikt z prawem (k.141) i przedmiotowe zdarzenia miało charakter incydentalny w jego życiu, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że stopień społecznej szkodliwości tego czynu nie jest znaczny, co uzasadnia przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania wobecJ. R. (1)na okres roku – tytułem próby, zobowiązując jednocześnie oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w terminie 3 miesięcy oraz do zapłacenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w kwocie 500zł (art. 437& 1kpk).