Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 1120/12
Data wyroku: 2013-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Talaga
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 280 § 1 kk w związku z art. 11 § 3 kk

Sygn. akt V K 1120/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lutego 2013 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale V Karnym,
w składzie :
Przewodniczący :SSR Aneta Talaga
Protokolant :Teresa Kowalewska

po rozpoznaniu w dniu 19 października ,26 listopada 2012 roku ,8stycznia , 18 lutego 2013 roku weW.
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Stare Miasto Małgorzaty Kalecińskiej
sprawy karnej z oskarżenia publicznego :

M. D. (1)
ur. (...)wN.,
synaJ.iT.z domuK.
PESEL (...)

T. P.
ur. (...)weW.,
synaS.iA.z domuŁ.
PESEL (...)

oskarżonych o to, że:
w dniu 1 marca 2012 roku działając wspólnie i w porozumieniu dokonali rozboju na osobieB. W., w ten sposób , że używając wobec pokrzywdzonej przemocy polegającej na uderzeniu jej kark i przewróceniu na ziemię zabrali w celu przywłaszczenia torebkę wraz z zawartości portfela skórzanego , pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 80 zł , 10 sztuk kluczy , telefon komórkowegomarki N., notesu , błyszczyka i perfum tj. mienia o łącznej wartości 510 zł oraz dokumentu w postaci dowodu osobistego na nazwiskoB. W., czym działali na szkodęB. W.
przy czymT. P.zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa , będąc uprzednio skazanym :
- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny , sygn. akt V K 1965/07 z dnia 18 marca 2008 roku za czyn zart. 280 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności , którą odbył częściowo w okresie od 26 maja 2007 roku do 30 listopada 2007 roku ,
- wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II Wydział Karny , sygn. akt II K 508/09 z dnia 16 lutego 2010 roku za czyny zart. 278 § 1 k.k.iart. 280 § 1 k.k.na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbył częściowo w okresie od 26 maja 2007 roku do 21 sierpnia 2007 roku , od 5 września 2007 roku do 30 listopada 2007 roku , od 31 października 2009 roku do 8 grudnia 2009 roku ,
- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków Wydział II Karny z dnia 12 kwietnia 2011 roku za czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności , którą odbył częściowo w okresie od 22 grudnia 2010 roku do 12 kwietnia 2011 roku
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 §1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.wobecM. D. (1)i o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 §1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wobecT. P..

***
I.  uznaje oskarżonegoM. D. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyżej opisanego w części wstępnej wyroku z tym że przyjmuje , iż oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się wspólnie i w porozumieniu zT. P.,D. S.oraz z inną osobą tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę  2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności ,

II. uznaje oskarżonegoT. P.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyżej opisanego w części wstępnej wyroku z tym że przyjmuje , iż oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się wspólnie i w porozumieniu zM. D. (1),D. S.oraz z inną osobą oraz w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny , sygn. akt V K 1965/07 z dnia 18 marca 2008 roku za czyn zart. 280 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności , która to karę odbywał w ramach kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II Wydział Karny , sygn. akt II K 508/09 z dnia 16 lutego 2010 roku , na której poczet zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 26 maja 2007 roku do 21 sierpnia 2007 roku , od 5 września 2007 roku do 30 listopada 2007 roku oraz okres od dnia 31 października 2009 roku do dnia 8 grudnia 2009 roku, oraz będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 5 czerwca 2006 roku sygn. akt II K 393/06 za przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 , którą to karę zarządzono do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 22 stycznia 2008 roku, sygn. akt II Ko 2304/07 , a którą ta karę odbywał w okresie od 11 października 2008 roku do 21 września 2009 roku , tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę  2 (dwóch) lat pozbawienia wolności ,

III. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobecM. D. (1)kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat,

IV. na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddaje oskarżonegoM. D. (1)w okresie próby pod dozór kuratora,

V. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuM. D. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie zatrzymania od dnia 1 marca 2012 roku do dnia 2 marca 2012 roku przyjmując , iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

VI. na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zarządza zwrot dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Nr I/284/12 , poz. 8 , 17 , k. 318 aktT. P., Nr I/284/12 , poz. 6, 10 , k. 318 aktB. W., Nr I/284/12 , poz. 19 , k. 318 aktD. S., Nr I/284/12, poz. 20, k. 318 aktJ. R. (1),

VII. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonychM. D. (1),T. P.od kosztów sądowych w tym od opłaty.

UZASADNIENIE

Sąd dokonał ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia a wynikające z przeprowadzonej analizy zgromadzonych i przeprowadzonych w toku postępowania jurysdykcyjnego dowodów :

Dnia 29 lutego 2012 rokuB. W., lat 50 wspólnie ze znajomymi świętowała kolejne swoje urodziny. Spożywała w tym dniu alkohol w postaci drinków. Po zakończonym przyjęciu dnia 1 marca 2012 roku około godz. 00.00 wyszła z miejsca swojego zamieszkania przyul. (...)weW.udając się do sklepu w celu dokonania zakupu papierosów. Poruszała się chodnikiemulicą (...)weW.. Miała przy sobie torebkę damską o wartości 100 zł, z zawartością portfela skórzanego koloru czarnego o wartości 50 zł , pieniędzy w banknotach w kwocie nie mniejszej niż 80 zł , dowodu osobistego na jej nazwisko , kluczy w 2 pękach do 2 mieszkań z brelokami , o wartości około 100 zł , notesu , błyszczka , perfum o wartości łącznej 100 zł , telefon komórkowymarki N.na kartę o wartości 80 zł.

Dowody :zeznania świadkaB. W., k. 32, 627-628 akt

B. W.poruszając się chodnikiemulicy (...)weW.zauważyła grupę 4 osób – mężczyzn stojących w parku w odległości około 20 metrów od jej osoby . Mężczyźni ci rozmawiali między sobą i patrzyli w jej kierunku . Byli nimiD. S.,T. P.,J. R. (1),M. D. (1).
Jeden z tych mężczyzn zaczął w kierunkuB. W.wypowiadać słowa o treści „proszę pani , proszę pani „.B. W.przestraszyła się tych osób , przyspieszyła zatem swojego kroku . Nagle z tej grupy , podbiegł do niej z tyłu mężczyzna .Był nimD. S..D. S.uderzył ją w kark , w następstwie czego przewróciła się na ulicę .B. W.zaczęła przytrzymywać swoją torebkę trzymaną na ramieniu , gdyżD. S.złapał za nią i zaczął ją jej wyszarpywać , przytrzymywał ją w tym celu za rękę . Podczas szamotaninyD. S., ponieważ był silniejszy odB. W.wyrwał jej torebkę i zaczął biec w głąb skwerku przyul. (...), w kierunku pozostałych oczekujących na niego mężczyznT. P.,J. R. (1),M. D. (1), stojących w odległości ok. 20 metrów . KiedyD. S.uciekał w ich stronę zgubił jednego buta .
B. W.w reakcji na zachowanieD. S.zaczęła krzyczeć i wzywać pomocy.

Dowody :zeznania świadkaB. W., k. 32, 627-628 akt
zeznania świadkaD. S., k. 92 ,125-126, 629-632 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), k. 83, 103, 623-625 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. P., k. 88, 118-121, 139, 625-626 akt

Zdarzenie to w całości obserwowali i mu się przyglądaliT. P.,J. R. (1),M. D. (1). Nie podjęli żadnych działań w celu udzieleniaB. W.pomocy ani w celu przeciwdziałaniu zachowaniuD. S.. Kiedy ten dobiegł do nich z zabraną kobiecie torebką wspólnie zaczęli uciekać w kierunku parku przyul. (...)weW..

Dowody :zeznania świadkaB. W., k. 32, 627-628 akt
zeznania świadkaD. S., k. 92 ,125-126, 629-632 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), k. 83, 103, 623-625 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. P., k. 88, 118-121, 139, 625-626 akt

T. P.,J. R. (1),M. D. (1)iD. S.uciekając zatrzymali się w bramie przyul. (...). Tam , na klatce schodowej została wysypana zawartość zabranej torebki. Był w niej min. portfel z pieniędzmi , telefon komórkowy . Portfel ten został zabrany przezT. P.. NastępnieT. P.,J. R. (1),M. D. (1)opuścili klatkę schodową , pozostawiając na ziemi torebkę oraz inne drobne rzeczy .D. S.został na klatce schodowej i zadzwonił na policję informując o przestępstwie dokonanym na jego szkodę przez jednego z tych mężczyzn ,T. P..

Dowody :zeznania świadkaD. S., k. 92 ,125-126, 629-632 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), k. 83, 103, 623-625 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. P., k. 88, 118-121, 139, 625-626 akt

Po zdarzeniuB. W.udała się w kierunku sklepu przyul. (...)weW., gdzie wedle jej wiedzy mogli znajdować się funkcjonariusze Policji i udzielić jej pomocy . Przebywający w pobliży sklepu funkcjonariusze Policji w osobieB. B.,J. C.,K. D.,P. A.przyjęli zgłoszenieB. W.i udali się wraz z nią radiowozem w teren w celu poszukiwania wskazywanych i opisywanych przezB. W.mężczyzn .
B. W.zrelacjonowała funkcjonariuszom Policji , iż w parku przyul. (...)została napadnięta przez 4 nieznanych jej mężczyzn , najprawdopodobniej jeden z nich ten najwyższy z nich uderzył ją w kark , upadła na ziemię , po czym wyrwał jej torebkę , po chwili wszyscy uciekli w głąb parku .B. W.opisała tychże mężczyzn , poinformowała funkcjonariuszy Policji jakie rzeczy znajdowały się w jej torebce .

Dowody :zeznania świadkaB. W., k. 32, 627-628 akt
zeznania świadkaB. B., k. 36-37, 628-629 akt

Funkcjonariusz PolicjiB. B.wraz z funkcjonariuszemJ. C.udali się w kierunkuul. (...)orazul. (...), gdzie na wysokości nr 93 w bramie , na schodach prowadzących do klatki schodowej ujrzeli torebkę koloru pomarańczowego wraz z rozsypaną zawartością : kalendarza , błyszczyka , perfum , kompletem kluczy , dowodem osobistym wystawionym na osobęB. W..

Dowody :zeznania świadkaB. B., k. 36-37, 628-629 akt
protokół oględzin miejsca z dnia 1 marca 2012 roku , k. 24-25 akt

W trakcie poszukiwania mężczyzn opisywanych przezB. W.funkcjonariusze Policji ujawnili naulicy (...)klucze w ilości 5 z breloczkiem .

Dowody :zeznania świadkaB. B., k. 36-37, 628-629 akt
protokół oględzin miejsca z dnia 1 marca 2012 roku , k. 21-22 akt

Podczas poszukiwania wskazywanych przezB. W.mężczyzn, w okolicy Dworca Głównego PKPB. W.zauważyła trzech z nich . Wskazała ich funkcjonariuszom PolicjiK. D.orazJ. R. (2)jako tych, którzy mogą być tymi , przez nią opisywanymi i uczestniczącymi w przestępstwie dokonanym na jej szkodę . Funkcjonariusze policji podjechali do nich radiowozem. U jednego z tych mężczyzn , którym okazał sięT. B.W.rozpoznała swój portfel . Portfel ten został przez niego odrzucony na chodnikul. (...)weW.. Funkcjonariusze Policji dokonali ich zatrzymania . Mężczyznami tymi okazali sięT. P.,J. R. (1),M. D. (1).
Po chwili funkcjonariusz Policji przyprowadził jeszcze jednego mężczyznę , który niejako zgłaszał iż został napadnięty przez 3 mężczyzn ubranych tak samo jak ci opisywani przezB. W..B. W.rozpoznała w jego osobie tego, który ją zaatakował uderzając w kark przyul. (...)weW.. Mężczyzną tym byłD. S.. Funkcjonariusze Policji dokonali jego zatrzymania .

Dowody :zeznania świadkaB. W., k. 32, 627-628 akt
zeznania świadkaB. B., k. 36-37, 628-629 akt
protokół zatrzymaniaM. D. (1)z dnia 1 marca 2012 roku , k. 3 akt
protokół zatrzymaniaT. P.z dnia 1 marca 2012 roku , k. 4 akt
protokół zatrzymaniaJ. R. (1)z dnia 1 marca 2012 roku , k. 5akt
protokół zatrzymaniaD. S.z dnia 1 marca 2012 roku , k. 6 akt
protokół oględzin miejsca z dnia 1 marca 2012 roku , k. 26-27 akt
zeznania świadkaD. S., k. 92 ,125-126, 629-632 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), k. 83, 103, 623-625 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. P., k. 88, 118-121, 139, 625-626 akt

Interweniujący funkcjonariusze Policji dokonali czynności przeszukania osobyM. D. (1),J. R. (1),D. S.i ich odzieży, w wyniku której to czynności nie znaleziono żadnych procesowo przydatnych przedmiotów .
W wyniku czynności przeszukania osobyT. P., jego odzieży i podręcznych przedmiotów znaleziono :
- kartę płatnicząM.nr(...),
- kartę płatnicząM.nr(...),
- kartę płatnicząV.nr(...),
- dowód osobistyD. S.,
- banknot 50 zł(...),
- banknoty 10 zł -3 sztyki , o nr(...),(...),(...),
- bilon w kwocie 14,40zł , ‘
-etui na dokumenty koloru czarnego ,
-umowa pożyczki pod zastaw.
M. D. (1),J. R. (1),D. S.,T. P.byli pod wpływem alkoholu , w wyniku badania urządzeniem kontrolno – pomiarowym stwierdzono stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu uM. D. (1)wynosiło 0,91 mg/l , uJ. R. (1)1,11 mg/l , uD. S.-1,12 mg/l ,T. P.– 1,14 mg/l

Dowody:zeznania świadkaB. B., k. 36-37, 628-629 akt,
protokół przeszukania osoby jej odzieży i podręcznych przedmiotówT. P.,
M. D. (1),J. R. (1),D. S.k. 7 – 15 akt,
protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w
wydychanym powietrzuT. P.,M. D. (1),J. R. (1),
D. S.k. 16 – 20 akt

Podczas wykonywanych przez funkcjonariuszy Policji czynności procesowych wobec zatrzymanych ,J. R. (1)groził im że jeśli zostanie na chwilę sam to”przypier.. parę razy w ścianę a następnie powie że to policjanci go pobili i stwierdzając „koło h… mu lata za co został zatrzymany „M. D. (1)groził natomiast zwolnieniem z pracy funkcjonariuszy Policji powołując się na swojego znajomego adwokata .
M. D. (1)orazT. P.,J. R. (1)groziliD. S., że jak nie weźmie odpowiedzialności za całe zajście na siebie to go „zajeb…”M. D. (1)oświadczył równieżD. S., iż „będzie go ruch.. w du… aż nie zmieni zdania „ .

Dowody:zeznania świadkaB. B., k. 36-37, 628-629 akt

D. S.dnia 29 lutego 2012 roku spotkałT. P.na Dworcu PKP , razem z nim spożywał alkohol. Następnie do nich dołączyliM. D. (1)orazJ. R. (1). Wspólnie spożywali alkohol.D. S.w międzyczasie oddałT. P.swoją kurtkę. Mężczyźni ci namówiliD. S.aby ten dokonał kradzieży alkoholu w pobliskim sklepie ,D. S.w sklepie tym wziął piwo ale na skutek interwencji sprzedawcy piwa te zwrócił .T. P.,M. D. (1)iJ. R. (1)wraz zD. S., stojąc w parku , naśmiewali się z niego , że nie potrafił ukraść nawet piwa . Brakowało im wówczas pieniędzy na alkohol. Postanowili je zdobyć poprzez dokonanie tzw. „dziesiony” – napadu z kradzieżą . Do dokonania tegoż został wytypowanyD. S.. W tym czasie obok nich przechodziłaB. W..

Dowody:zeznania świadkaD. S., k. 92 ,125-126, 629-632 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), k. 83, 103, 623-625 akt
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. P., k. 88, 118-121, 139, 625-626 akt

W wyniku zdarzeniaB. W.mogła doznać sińców obu przedramion , otarć naskórka kolan . Obrażenia te są najczęściej inne niż określone wart. 156 k.k.i naruszają czynności narządów ciała lub powodują rozstrój zdrowia na czas nie przekraczający dni 7 , odpowiadają zazwyczaj kwalifikacji określonej wart. 157 §2 k.k.

Dowody:opinia biegłego sądowegoL. K.z dnia 18 kwietnia 2012 roku , k. 283 akt

OskarżonyM. D. (1)urodził się 5 września 1987 roku , jest żonaty , posiada wykształcenie podstawowe , był już uprzednio karany sądownie za przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.,286 § 1 k.k., 178a§ 2 k.k..

Dowody:wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), k. 81 akt ,
wywiad środowiskowy , k. 192 akt ,
karta karna , k. 59 akt ,

OskarżonyT. P.urodził się 26 czerwca 1987 roku , jest kawalerem , posiada wykształcenie podstawowe , utrzymuje się z prac dorywczych , był już uprzednio karany sądownie .
ObecnieT. P.odbywa karę pozbawienia wolności przebywając w Areszcie Śledczym weW.. Jego zachowanie jest umiarkowane .

Dowody:wyjaśnienia oskarżonegoT. P., k. 86 akt ,
wywiad środowiskowy , k. 190akt ,
karta karna , k. 171-173 akt ,
opinia z Aresztu Śledczego weW., k. 211-212 akt

Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny , sygn. akt V K 1965/07 z dnia 18 marca 2008 rokuT. P.za czyn zart. 280 § 1 k.k.został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności , która to karę odbywał w ramach kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II Wydział Karny , sygn. akt II K 508/09 z dnia 16 lutego 2010 roku , na której poczet zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 26 maja 2007 roku do 21 sierpnia 2007 roku , od 5 września 2007 roku do 30 listopada 2007 roku oraz okres od dnia 31 października 2009 roku do dnia 8 grudnia 2009 roku.
T. P.wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 5 czerwca 2006 roku sygn. akt II K 393/06 został skazany za przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 , którą to karę zarządzono do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 22 stycznia 2008 roku, sygn. akt II Ko 2304/07 , a którą ta karę odbywał w okresie od 11 października 2008 roku do 21 września 2009 roku , kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony .
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków Wydział II Karny z dnia 12 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 47/11T. P.za czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności , za czyn zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 64§ 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności , za czyn zart. 275 § 1 k.k.iart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64§ 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności , które to kary łączne połączono i wymierzono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności na poczet której zaliczono okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia od 22 grudnia 2010 roku do 12 kwietnia 2011 roku , a którą to karęT. P.będzie odbywał od 28 maja 2014 roku do dnia 6 lutego 2017 roku .

Dowody:wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny , sygn. akt V K
(...)z dnia 18 marca 2008 roku , k. 286-298 akt
wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II Wydział Karny , sygn. akt II
K 508/09 z dnia 16 lutego 2010 roku , k. 343-346 akt ,
wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 12 kwietnia 2011 roku sygn.
akt II K 47/11 , k. 463-466 akt
wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków Wydział II Karny z dnia 12 kwietnia 2011 roku
w sprawie o sygn. akt II K 47/11, k. 463-466 akt

Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny z dnia 6 lipca 2012 roku w sprawie o sygn. akt V K 749/12D. S.został uznany za winnego tego , iż w dniu 1 marca 2012 roku działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonał rozboju na osobieB. W., w ten sposób , że używając wobec pokrzywdzonej przemocy polegającej na uderzeniu jej kark i przewróceniu na ziemię zabrali w celu przywłaszczenia torebkę wraz z zawartości portfela skórzanego , pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 80 zł , 10 sztuk kluczy , telefon komórkowegomarki N., notesu , błyszczyka i perfum tj. mienia o łącznej wartości 510 zł oraz dokumentu w postaci dowodu osobistego na nazwiskoB. W., czym działali na szkodęB. W.tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 275 §1 k.k.w zw. zart. 11§ 3 k.k.i za ten czyn wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5 oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł .

Dowody:wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny z dnia 6 lipca
2012 roku w sprawie o sygn. akt V K 749/12 , k. 496-497 akt , akta z załączeniu

***
OskarżonyM. D. (1)przesłuchany w dniu 2 marca 2012 roku po przedstawieniu mu w toku postępowania przygotowawczego zarzutu rozboju na osobieB. W.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu . Odnośnie okoliczności zdarzenia podał , iż widział jak chłopak ( a na komisariacie dowiedział się że nazywa sięD. S.) podbiegł do jakieś babci , wyrwał jej torebkę , babcia z chodnika spadła na asfalt i się przewróciła ,D.z torebką podbiegł do nich , czyli do niego i dwóch jego znajomych . Wedle relacjiM. D. (2)już wcześniej powiedział im , że ma zamiar zrobić „dziesionę „ i jak zobaczył tą babcię to podbiegł do niej od razu i zabrał jej torebkę . Następnie wszyscy czterej uciekli na klatę w jakiejś bramie . Na tej klatceS.sprawdził co jest w torebce , wyjął z niej portfel i jeszcze coś , podał portfelT.i chciał wrócić się po buta , gdyż uciekając stracił buta . Wszyscy razem wyszli z tej bramy i po chwili zostali zatrzymani przez policję . On z tej torebki nic nie dostał , nie dali mu żadnych pieniędzy ani przedmiotów . W ocenie oskarżonego ,D. S.podbiegając do tej babci na pewno jej nie uderzył oraz nie szarpał , tylko do niej podbiegł i wyrwał jej torebkę. Oskarżony podkreślił , iż nie brał czynnego udziału w tym rozboju dokonanym na starszej kobiecie , stał z boku i patrzył jakD.kradnie jej torebkę , rozbój ten dokonał wedle wyjaśnień oskarżonego tylko i wyłącznieD., oni tylko stali i patrzyli , niktD.do niczego nie podżegał , a on sam powiedział że ma zamiar zrobić jakąś „dziesionę” . ( k. 83 akt )
Podczas przesłuchania w dniu 2 marca 2012 roku oskarżonyM. D. (1)przyznał , iż istotnie w dniu zdarzenia faktycznie był zT. P.,D. S.,J. R. (1)w nocy , niedaleko dworca PKP weW., stali , rozmawiali i nagleS.powiedział , iż zrobi tzw. „dziesionę „ i zobaczyli nadchodzącą kobietę ,S.do niej podbiegł , pociągnął ją za torebkę , którą miała na lewym ramieniu , wyrwał jej torebkę i wówczas kobieta przewrócił się z chodnika na ulicę ,S.zaczął uciekać z jej torebką i oni również zaczęli biec , kawałek dalej spotkali się w jakiejś klatce schodowej iS.wyciągnął z tej torebki portfel i dał goP., a torebkę zostawił na klatce schodowej . ( k. 113 akt )
Przed Sądem oskarżonyM. D. (1)nie przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu wyjaśnił , iż nie zbliżał się doB. W., nie wiadomo mu czyD. S.uderzył ją gdyż w jego ocenie stali za daleko , w odległości około 100-200 metrów .D. S.oddalił się od nich , wskazując , iż idzie załatwić jakąś kasę a później biegł do nich z torebką . Oskarżony zaprzeczył aby słyszał krzyk kobiety , aby wzywała ona pomocy, stwierdzając w ostateczności, iż w ogóle jej nie widział . Zaprzeczył również aby namawiałD. S.do tegoż napadu czy też uprzedniej kradzieży alkoholu ze sklepu. Przyznał jednocześnie , iż zaczął uciekać kiedy toS.biegł z torebką , jak twierdził w celu nie dokonania zatrzymania jego osoby przez Policję , był już bowiem uprzednio karany . Uciekali razem wraz zD. S., zabrana przezS.torebka kobiety została na schodach, wcześniejS.przekazał jąT. P.i kiedy to zrobił powiedział, że wraca po buta . Z torebki tej wzięli portfel i poszli dalej. Oskarżony nie przypominał sobie aby w torebce tej był telefon. Wedle relacji oskarżonego nie umawiali się , że napadną kogokolwiek, w tym dniu wziął ostatnią wypłatę i miał przy sobie jakieś pieniądze nie było tak źle aby kogoś okradać. Odnośnie okoliczności dotyczących poznania pozostałych mężczyzn towarzyszących mu w dniu zdarzenia oskarżony wskazał , iż spotkali się celem wspólnego spożywania alkoholu . Wedle relacji oskarżonego określenie(...)to napad z kradzieżą.
OskarżonyT. P.przesłuchiwany w dniu 2 marca 2012 roku nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 280 § 1 k.k.na szkodęB. W.( k. 88 akt )
W dniu 2 marca 2012 roku oskarżonyT. P.wyjaśnił , iż trzech mężczyzn , poznał w nocy , kiedy to został zatrzymany . Razem byli w parku , stali koło drzewa , przez park przechodziła kobieta , nic do niej nie mówił , nikt się do niej nie odzywał .Oskarżony zaprzeczył jakoby to wcześniej uzgadniali , iż dokonają jakiegoś przestępstwa . W pewnej chwiliS.odbiegł od nich około 200 m i widział jak kobieta się przewraca aS.wyrywa jej torebkę . Nie widział momentu jak on ją uderzył , oni we trzech stali i nie brali udziału w tym zdarzeniu .S.z torebką dobiegł do nich i wszyscy czterej zaczęli uciekać . Kobieta ta krzyczała , wzywała pomocy . Oskarżony w złożonych wyjaśnieniach nie podał przyczyny dla której również oni zaczęli uciekać , stwierdzając , iż w pobliżu stała Straż Miejska . Pobiegli do budynku , niedaleko parku gdzie na klatce schodowejS.wysypał zawartość z torebki. On z podłogi podniósł tylko portfel , nie widział tam telefonu komórkowego . Dokumentów tej kobiety nie zabrał a jedynie wziął portfel z pieniędzmi , było tam około 80 zł . Następnie we czwórkę wyszli z bramy ,S.wrócił do parku , po buta którego zgubił uciekając . Wraz z pozostałymi mężczyznami poszedł w stronę Dworca PKP. Podczas drogi zostali zatrzymani przez policję . Oskarżony nadto wskazał , iż nie umawiał się z żadnym z tych mężczyzn co do podziału pieniędzy , razem poszli je przepić . Wedle relacji oskarżonegoJ. R. (1)orazM. D. (1)nie żądali dla siebie fantów z tego rozboju ( k. 118-121 akt )
W toku postępowania jurysdykcyjnego oskarżonyT. P.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu . Odnośnie okoliczności zdarzenia wyjaśnił , iż pokrzywdzona szła przez park, nikt z nas się do niej nie odzywał i nikt ją nie zaczepiał . Wedle relacji tegoż oskarżonego widział on , jak się przewraca i jakS.zabiera jej torebkę i biegnie w ich stronę , miało to miejsce w odległości 100-200 metrów . Oskarżony zaprzeczył aby namawiałD. S.do kradzieży tej kobiecie torebki , czy też kradzieży alkoholu w sklepie . Przyznał , iż nie zrobił nic aby pomóc kobiecie pomimo tego , iż ona krzyczała i wzywała pomocy , nie zatrzymał równieżD. S.w celu odebrania mu tej torebki . Nie znanym też były oskarżonemu przyczyny , dla których nie odniósł tej kobiecie torebki zabranej przezD. S.i dla których zabrał należący do niej portfel . OskarżonyT. P.nie pamiętał aby przed zdarzeniem rozmawiali o tym aby skombinować jakieś pieniądze na picie .

Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy stwierdził co następuje:

W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy jest logiczny, wewnętrznie spójny i całkowicie potwierdza ustalony przez Sąd stan faktyczny sprawy. Poczynione przez Sąd ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości, wskazują iż okoliczności popełnienia przez oskarżonegoM. D. (1)iT. P.czynu przypisanego im w sentencji wyroku, ich sprawstwo oraz wina nie budzą wątpliwości.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1)Sąd uznał, że w większości oskarżony ten potwierdza przebieg wydarzeń podawany w swej relacji przez pokrzywdzonąB. W.. Opisuje okoliczności , w których toD. S.oddalił się od jego osoby orazT. P.,J. R. (1), dokonał kradzieży torebki należącej do pokrzywdzonej , ucieczkiD. S.oraz w/w osób z miejsca zdarzenia, sposobu podziału rzeczy znajdujących się w tej torebce na klatce schodowej . W powyższym zakresie wyjaśnienia te korespondują z zeznaniami świadka pokrzywdzonejB. W., jak również zeznaniami świadkaD. S., częściowo również z wyjaśnieniami oskarżonegoT. P.. Nie było zatem podstaw aby odmówić wiary tym jego wyjaśnieniom .
Wątpliwości Sądu dotyczyły jednakże tych wyjaśnień oskarżonegoM. D. (1), w których próbował dowieść jakoby to nie namawiałD. S.do dokonania przestępstwa na szkodęB. W., jakoby to nie uczestniczył w dokonanym zdarzeniu i jakoby toD. S.podczas zabierania torebkiB. W.nie stosował wobec niej przemocy . W szczególności, wbrew twierdzeniom oskarżonegoM. D. (1)wspólnie zT. P.orazJ. R. (1)iD. S.rozmawiali oni o dokonaniu przestępstwa w celu uzyskania środków finansowych na zakup alkoholu , powyższe wynika wprost z zeznań świadkaD. S.. Już bowiem przed zdarzeniem objętym niniejszym postępowaniemD. S.miał dokonać kradzieży alkoholu ze sklepu celem wspólnego spożywania , w związku z interwencją pracownika sklepu do kradzieży tej jednak nie doszło. Niezależnie od tegoż na taki przebieg wydarzeń wskazuje sam oskarżonyM. D. (1)podając , iżD. S.powiedział do nich , iż idzie zdobić tzw. „dziesionę” ,określenie to jak wyjaśnił oznacza napad z kradzieżą . Oskarżony przy tym pominął jednak swoją własną osobę . Powyższe w ocenie Sądu zbiega się z zauważeniem przezM. D. (1),T. P.,J. R. (1)orazD. S.osoby pokrzywdzonejB. W.. Jak wynika z jej relacji , zauważyła iż mężczyźni ci jej się przyglądają , tak jakby czekali na ofiarę , zachowanie to wzbudziło w niej strach , w reakcji zaczęła przyspieszać celem oddalenia się od nich . PokrzywdzonaB. W.również opisywała jakoby to mężczyźni zwracali się do niej „proszę pani , proszę pani „ . W powyższych w okolicznościach zawołanie to, zdaniem Sądu z jednej strony należy rozpatrywać w aspekcie odwrócenia uwagiB. W.od rzeczywistych zamiarów wobec jej osoby, jakimi to kierowali się wskazywani mężczyźni a z drugiej strony spowodowanie aby do nich doszła, co niewątpliwe ułatwiło by im realizację obranego celu . W rezultacie przyjąć, należy wbrew twierdzeniom oskarżonegoM. D. (1), iż wraz zT. P.,J. R. (1)orazD. S.uczestniczył po części w zdarzeniu . Jego rola wprawdzie nie polegała na wykonaniu typowych czynności sprawczych w postaci odebrania torebki pokrzywdzonej , tym niemniej poprzez fakt obecności na miejscu zdarzenia , co warte podkreślenia w grupie osób , obserwację pokrzywdzonejB. W., zwrócenie się do niej , oskarżony swoją osobą stworzył po jej stronie stan obawy i zagrożenia . Nie bez znaczenia dla takiej oceny , pozostaje również fakt nie udzielenia przezM. D. (1)pomocy pokrzywdzonej , kiedy to upadła na ziemię , kiedy to , jak wskazuje w swych wyjaśnieniach oskarżonyT. P.wzywała pomocy , jak również fakt ucieczki wraz zD. S.po zabraniuB. W.torebki . Wprawdzie oskarżonyM. D. (1)w swych wyjaśnieniach zaprzecza jakoby toB. W.wzywała pomocy , okoliczność ta usprawiedliwiałaby po części brak reakcji z jego strony , tym niemniej wobec zeznań pokrzywdzonejB. W., jak również wyjaśnieńT. P.wyjaśnieniom tym nie sposób dać wiarę . Za niewiarygodne Sąd uznał również wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), w których niejako próbował dowodzić braku stosowania przemocy przezD. S.w stosunku doB. W.podczas zabierania jej torebki . Wyjaśnienia te stoją w sprzeczności z samą relacjąB. W.jak również relacją przedstawioną przezD. S.. Jednocześnie należy zwrócić na wybiórczą pamięć oskarżonegoM. D. (1), kiedy to początkowo twierdzi , iż niejako widział całe zdarzenie , w tym fakt odebrania przezD. S.torebkiB. W.,jej upadek , by następnie dowodzić jakoby to nie widział abyD. S.uderzyłB. W., uzasadniając niejako , iż stał za daleko , w odległości ok. 100-200 metrów . Oczywistym jest również, iż te wyjaśnienia są wzajemnie sprzeczne . Jak wynika z relacji pokrzywdzonejB. W.całe zdarzenie oskarżonyM. D. (1)obserwował pozostając wtowarzystwie (...),J. R. (1). Za niewiarygodne Sąd uznał również wyjaśnienia oskarżonegoM. D. (1), w których dowodził jakoby toD. S.podał portfelT. P., po tym jak wysypał zawartość torebki . Okoliczności tej nie potwierdzaD. S., z treści wyjaśnień oskarżonegoT. P.wynika natomiast , iż portfel ten podniósł z ziemi . Okoliczności te stały się podstawą do uznania , iż po wysypaniu zawartości torebki ,T. P.z ziemi podniósł portfel i wraz z pozostałymi mężczyznami , zostawiając na miejscuD. S.oddalili się . Relacja przedstawiona przez oskarżonegoM. D. (1)nie odzwierciedla rzeczywistego w tym zakresie przebiegu zdarzenia .
Podobnie , jak wyjaśnieniom oskarżonegoM. D. (1)wyjaśnieniom oskarżonegoT. P.Sąd dał wiarę jedynie w zakresie, w jakim korespondują one z pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym . Oskarżony ten , również próbował dowodzić jakoby to nie uczestniczył w zaistniałym zdarzeniu a jego osoba jedynie przyglądała się całemu zajściu . Wyjaśnieniom tym również nie sposób dać wiary . Oskarżony pominął całokształt okoliczności niniejszej sprawy a mianowicie to, iż wraz z towarzyszącymi mu mężczyznamiM. D. (1),J. R. (1),D. S.obserwowaliB. W., stanowiła ona dla nich potencjalną ofiarę . Jednocześnie oskarżonyT. P.jako osoba wielokrotnie karana za przestępstwa przeciwko mieniu miał pełną świadomość co do tego , iż jego uczestnictwo w kolejnym przestępstwie może skutkować kolejną odpowiedzialnością karną . Z tegoż względu, po części posłużył się osobąD. S., niejako poprzez wypowiadane słowa, podważanie w wątpliwość jego odwagi , aby to on dokonał czynności sprawczych wobecB. W., zaatakował ją i odebrał wartościowe rzeczy w celu uzyskania środków finansowych na zakup alkoholu . Równocześnie jego rola sprowadzała się do częściowo biernego uczestnictwa w zaistniałym zdarzeniu . Nie ulega przy tym wątpliwości , iż pokrzywdzona była zaczepiana przez grupę tych osób , choć nie sposób ustalić która z nich tego dokonała . Z drugiej strony oskarżonyT. P.pomimo wołania o pomocB. W.nie podjął żadnych działań , wręcz przeciwnie wraz zD. S.widząc , iż ma on uprzednio zabraną torebkęB. W.uciekał z miejsca zdarzenia . Poza tym to jego osoba, po opróżnieniu zawartości torebki w pobliskiej bramie zabrała z niej portfel z pieniędzmi. Okoliczności te , w ocenie Sądu dowodzą jakie były rzeczywiste intencje oskarżonegoT. P.i kim w tym zakresie się w istocie posłużył . W przeciwnych okolicznościach oskarżonyT. P.zatrzymał byD. S., który przecież uciekając udawał się w jego stronę , jak również w stronęM. D. (1)iJ. R. (1), nie uciekał z miejsca zdarzenia, a pomógłB. W.wzywającej pomocy czy w ostateczności odniósł by torebkę i jej portfel do najbliższego komisariatu Policji . OskarżonyT. P.żadnej z tych czynności nie wykonał , podawane przez niego okoliczności swojego zaniechania są zdaniem Sądu nielogiczne i w okolicznościach niniejszej sprawy zupełnie nieuzasadnione . W dalszej części oskarżony w swych wyjaśnieniach próbował również dowieść jakoby to nie widział abyD. S.podczas odbierania torebkiB. W.uprzednio ją uderzył . Stwierdzając powyższe oskarżony nie miał jednak wątpliwości , iżD. S.zabrał jej tą torebkę a ona upadła na ziemię. Twierdzenia oskarżonego w tym zakresie są zatem wybiórcze . Istotnym jest również , jak podkreślono powyżej , iżD. S.miał dokonać tzw. dziesiony , zdaniem Sądu oskarżonyT. P.doskonale znał znaczenie tegoż określenia. Powyższe dowodzi , iż w swych wyjaśnieniach oskarżony przedstawia okoliczności zdarzenia , które z punktu widzenia jego osoby są dla niego korzystne i które mogą doprowadzić do uniknięcia bądź zmniejszenia odpowiedzialności za zarzucane mu przestępstwo . W ramach przysługującego mu prawa do obrony oskarżony takowe mógł złożyć , rzeczą Sądu było dokonanie ich oceny . Wobec treści zeznań świadkaB. W., zeznań świadkaD. S.wyjaśnieniom tym Sąd odmówił wiarygodności .
W rezultacie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoT. P., które dotyczyły faktu obecności na miejscu zdarzenia , faktu zabrania przezD. S.torebkiB. W., następnie ucieczkiD. S.w jego kierunku , opróżnienia torebki na klatce schodowej i zabrania portfelu wraz z pieniędzmi. W tym aspekcie wyjaśnienia oskarżonego korespondowały z zeznaniami świadkaB. W., zeznaniami świadkaD. S., częściowo wyjaśnieniamiM. D. (1).
Reasumując , Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonychM. D. (1)orazT. P.co do przebiegu samego zdarzenia. Na uwagę zasługuje okoliczność, że wersje zdarzenia podawane przez oskarżonych różnią się w wielu istotnych elementach od wersji przedstawianej przez pokrzywdzonąB. W., której zeznania zdaniem Sądu w pierwszej kolejności zasługują na uwzględnienie , również od wersji zdarzeń podawanej przezD. S., o czym poniżej . Ponadto same wersje prezentowane przez oskarżonych od samego początku postępowania karnego różnią się również między sobą, zawierając szereg nieścisłości, min. co do faktu wzywania pomocy przez pokrzywdzoną . W ocenie Sądu oskarżeni ci starają się ograniczyć swój udział w przedmiotowym zdarzeniu przerzucając niejako winę i odpowiedzialność za zaistniałą sytuację na współsprawcęD. S.. W swoich wyjaśnieniach oskarżeni próbowali dowodzić, jakoby to tylko i wyłącznie jego osoba uczestniczyła w zdarzeniu a ich rola ograniczała się do biernego uczestnictwa a w zasadzie przyglądania się zdarzeniu. Zdaniem Sądu, oceniając te twierdzenia oskarżonych, należy uznać je jako przyjętą przez nich swoistą linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej. Jednocześnie oceniając wyjaśnienia oskarżonych należy mieć zatem na uwadze, że cechują się one dużą chwiejnością oraz stanowią w istocie próbę przerzucania odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie tylko i wyłącznie naD. S..
Zeznania pokrzywdzonejB. W.w ocenie Sądu są od samego początku konsekwentne , stanowią one całościowy korespondujący ze sobą obraz zdarzenia , spójny z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie , w tym o charakterze osobowym zeznaniami świadkaD. S.,B. B.oraz rzeczowym protokołów przeszukań , protokołów oględzin miejsca .B. W.niezwykle dokładnie zrelacjonowała przebieg wydarzeń , opisała zachowanie obserwujących ją mężczyzn , wypowiedziane w jej kierunku słowa , a następnie czynności sprawcze podejmowane przezD. S., nadto odległość w jakiej wówczas znajdowały się od zdarzenia towarzyszące mu osoby i ich reakcję , kiedy toD. S.zaczął uciekać po zabraniu jej torebki. Należy wskazać, iż pokrzywdzona od pierwszych czynności z udziałem oskarżonych nie miała najmniejszych wątpliwości co do tego, iż w zaistniałym zdarzeniu brali udział opróczD. S.właśnieM. D. (1),T. P.orazJ. R. (1). Nie budziły również wątpliwości zeznaniaB. W.,które dotyczyły rzeczy znajdujących się w przedmiotowej torebce , w szczególności podnoszonego przezT. P.telefonu komórkowego , telefon w swych zeznaniach wskazuje równieżD. S..
W rezultacie Sąd dał w całości wiarę zeznaniom świadkaB. W., korespondują one również po części z zeznaniamiD. S.– odnośnie sposobu w jaki została przez niego zaatakowana jak i częściowo wyjaśnieniami oskarżonegoM. D. (1)iT. P..
Oceniając zeznania świadkaD. S.należało zwrócić przede wszystkim uwagę na fakt , iż został on skazany prawomocnym wyrokiem tut. Sądu właśnie za udział w zdarzeniu objętym niniejszym postępowaniem wobec oskarżonychM. D. (1)orazT. P.. Jego zeznania należy zatem uznać za wiarygodne jedynie w części , w której znajdują potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym uznanym przez Sąd za wiarygodny .
I tak, w toku postępowania przygotowawczego świadekD. S.podał okoliczności w jakich poznałT. P.,J. R. (1)orazM. D. (1), twierdził iż został przez nich namówiony do kradzieży alkoholu ze sklepu , na co wyraził zgodę , jednak w sklepie sprzedawca zauważył zabranie przez niego piwa i piwa te oddał .Sytuacja ta stała się powodem podważania jego umiejętności przez osoby mu towarzyszące i kiedy to obok nich przechodziła kobieta dał się namówić na kradzież jej torebki . Podbiegł do niej od tyłu złapał za jej torebkę , kobieta zaczęła krzyczeć , trochę się z nią szarpał a w ostateczności wyrwał ją i zaczął uciekać do pobliskich bram, wszyscy razem tam biegli , towarzyszący mu mężczyźni zabrali torebkę , wysypali z niej wszystkie rzeczy , pozbierali je i odeszli , zostawiając go . Odnośnie tych samych okoliczności w toku postępowania przed SądemD. S.przesłuchiwany w charakterze świadka wskazał , jakoby toT. P.,J. R. (1)orazM. D. (1)poznał na dworcu , wypili razem dużą ilość alkoholu i kiedy zabrakło im pieniędzy na alkohol, w celu ich uzyskania zaatakował pokrzywdzoną i zabrał jej torebkę. Z relacji świadka wynikało , iż razem postanowili dokonać tegoż czynu , rozmawiali o tym razem , przechodziła wówczas kobieta , z przeprowadzonej rozmowy wynikało , iż to jego osoba miała ją zaatakować , został do tego wytypowany , jednak nie potrafił wskazać kto go do tej czynności wytypował . Podbiegł więc do tej kobiety od tyłu , szarpnął za jej torebkę i zaczął uciekać. Całe zdarzenie obserwowaliT. P.,J. R. (1)orazM. D. (1).D. S., jak relacjonuje nie pamiętał czy zwracał się do tej kobiety , czy stawiała ona opór , czy wzywała pomocy , czy też w wyniku jego działania się przewróciła i czy stosował wobec niej przemoc , tej ostatniej okoliczności jednak nie wyklucza . Wiadomym mu było jednak , iż kiedy zabrał jej torebkę zaczął z nią uciekać w kierunkuT. P.,J. R. (1)orazM. D. (1), później się przewrócił a torebka wypadła mu z ręki i już jej nie widział. Dokonując analizy wyjaśnieńD. S.i następnie jego zeznań nie sposób nie zauważyć , iż w wielu elementach pozostają one w sprzeczności , dotyczy to min. okoliczności w jakich doszło do powzięcia zamiaru dokonania przestępstwa na szkodęB. W., czy też okoliczności w jakich nastąpiło wyjęcie rzeczy znajdujących się w zabranej jej torebce . W wielu kwestiachD. S.zasłania się również niepamięcią argumentując powyższe uprzednim spożywaniem alkoholu . Sprzeczności w relacji przedstawionej przezD. S.mogą zostać , w ocenie Sądu po części wyjaśnione poprzez zeznania świadka funkcjonariusza PolicjiB. B., który opisywał słowa wypowiadane przez pozostałych zatrzymanych wobecD. S.. Z tych treści jednoznacznie wynikało , iżD. S.miał wziąć odpowiedzialność za całe zdarzenie . Zdaniem Sądu wyrazem tegoż są właśnie wyjaśnieniaD. S.złożone w toku postępowania przygotowawczego , gdzie jedynie wskazuje jakoby to został namówiony przez osoby mu towarzyszące a zatem przezT. P.,J. R. (1)orazM. D. (1)do dokonania przestępstwa, tzw. „dziesiony „ – napadu z kradzieżą . Składając natomiast zeznania jako świadekD. S.nie podkreśla już tej okoliczności dowodząc , iż razem wpadli na pomysł dokonania przestępstwa , zaatakowania przechodzącej obok nich kobiety i zabrania jej torebki w celu uzyskania pieniędzy na zakup alkoholu. Jego osoba została wytypowania do tej czynności , miała zaatakować przechodzącą kobietę i zabrać jej torebkę. Tym to zeznaniomD. S.Sąd dał wiarę , są one logiczne , korespondują z odbiorem wydarzeń przedstawionym przezB. W..B. W.nie miała bowiem wątpliwości , iż była obserwowana przezT. P.,J. R. (1),M. D. (1)orazD. S.rozmawiali o niej , w jej ocenie stanowiła dla nich potencjalną ofiarę , przestraszyła się nich . Obawy te były jak najbardziej uzasadnione , jednak pomimo podjętej reakcjiB. W.nie uniknęła ataku. W dalszej części , na wiarygodność w ocenie Sądu zasługują zeznaniaD. S.co do faktu udania się po zabraniuB. W.torebki w kierunku oczekujących na niego pozostałych mężczyzn , udania się wraz z nimi do pobliskiej bramy ,gdzie zawartość torebki została wysypana a rzeczy zabrane przez tychże mężczyzn.D. S.tych okoliczności , składając zeznania jako świadek dokładnie nie pamiętał, potwierdził jednak przebieg wydarzeń podawany w toku postępowania przygotowawczego. Po części relacja w tym zakresie znajduje odzwierciedlenie w wyjaśnieniach oskarżonegoT. P.przyznającego fakt zabrania portfelaB. W., podniesienia tegoż portfela z ziemi po wysypaniu zawartości z torebki , w istocie ten portfel zauważyła u jego osoby podczas poszukiwaniaB. W.a sam oskarżonyT. P.miał przy sobie pieniądze odpowiadające wartości podawanej przezB. W., jak wynika z czynności przeszukania jego osoby.
Reasumując , zeznania świadkaD. S.zasługują w przeważającej części na wiarygodność , korespondują po części z zeznaniami świadkaB. W., jak również częściowo wyjaśnieniami oskarżonegoT. P.iM. D. (1). Wprawdzie świadek w wielu kwestiach zasłaniał się niepamięcią , co w okolicznościach sprawy mogło nastąpić wobec spożywania przez niego alkoholu , relacja ta mogła zostać w pełni zweryfikowania i uzupełniona w oparciu o pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy.
W dalszej części jako całkowicie wiarygodne Sąd uznał zeznania funkcjonariusza PolicjiB. B.,  w zakresie czynności podjętych w związku z zawiadomieniem popełnienia przestępstwa na szkodęB. W., okoliczności w jakich nastąpiło zatrzymanie oskarżonych orazD. S.iJ. R. (3), w tym rozpoznania ich osób przez pokrzywdzoną jako osób uczestniczących w dokonanym na jej szkodę przestępstwie. Istotne są również zeznania tegoż świadka w zakresie sformułowań kierowanych przez oskarżonych wobecD. S.co do wzięcia całej odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie na własną osobę. Zeznana tegoż świadka były spójne , korespondowały przy tym z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym , w tym zeznaniami świadkaB. W.. Nie było podstaw aby odmówić im wiarygodności i mocy dowodowej .
Jako w pełni wiarygodne lecz mało przydatne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy Sąd ocenił zeznania świadkaM. P.orazE. O., dotyczyły one zdarzeń nie objętych przedmiotem niniejszego postępowania .
Zeznania świadkaJ. R. (1)Sąd natomiast uznał za niewiarygodne , w złożonych wyjaśnieniach w charakterze podejrzanegoJ. R. (1)zaprzeczył aby w jego obecnościT. P.,D. S.czyM. D. (1)zaczepiał jakąś kobietę , aby ktoś jej wyrwał torebkę i ją zabrał , zaprzeczył również aby nakłaniał towarzyszących mu mężczyzn do dokonania tegoż. Relacja ta stoi w sprzeczności nie tylko z zeznaniami świadkaB. W.,D. S.ale również z wyjaśnieniamiT. P.orazM. D. (1)dowodzących nie tylko jego obecności na miejscu zdarzenia .
Nie tylko jednak osobowe źródła dowodowe potwierdzają dokonanie przez oskarżonych zarzucanego im przestępstwa. Zdaniem Sądu, na wiarygodność zasługuje materiał dowodowy w postaci: protokołów zatrzymania osób, protokołów przeszukań, protokołów oględzin miejsca . Analiza niniejszych dokumentów miała niemały wpływ na ocenę postępowania oskarżonych. Stanowią one bowiem doskonałe uzupełnienie zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych, przyczyniając się w istotny sposób do odtworzenia stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu zostały one sporządzone w sposób rzetelny i fachowy przez osoby do tego powołane oraz zgodnie z obowiązującymi procedurami. I jako takie zasługują w pełni na uwzględnienie.
Zdaniem Sądu na wiarygodność zasługuje również materiał dowodowy w postaci dołączonych kart karnych , odpisów wyroków oraz opinii z Aresztu Śledczego weW.dotyczące oskarżonych. Podstawą ustaleń faktycznych stał się również wyrok tut. Sądu w sprawieD. S..

W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy zważył, co następuje :

Sąd Rejonowy ustalając w niniejszej sprawie stan faktyczny, istotny dla rozstrzygnięcia odpowiedzialności karnej oskarżonychT. P.orazM. D. (1)z punktu widzenia zarzucanego im przestępstwa zart. 280§1 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.oparł się na dowodach w postaci zeznań świadków : pokrzywdzonejB. W., zeznań współsprawcyD. S., funkcjonariusza PolicjiB. B.. Za prawidłowo pod względem wymogów procedury karnej, a co za tym idzie w pełni wiarygodne, rzetelne i obiektywnie weryfikujące treść zeznań wymienionych świadków w sprawie Sąd uznał dowody postaci protokołów: przeszukania osoby i odzieży oskarżonych , protokołów oględzin miejsca , protokołów zatrzymań . Sąd w zakresie kwestii ustalenia popełnienia przez oskarżonegoT. P.przestępstwa w warunkach powrotu do przestępstwa posłużył się dowodem w postaci wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny , sygn. akt V K 1965/07 z dnia 18 marca 2008 roku , k. 286-298 akt , wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II Wydział Karny , sygn. akt II K 508/09 z dnia 16 lutego 2010 roku oraz wyroku wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 12 kwietnia 2011 roku sygn. akt II K 47/11 wraz z danymi co do odbycia przez oskarżonego orzeczonych kar pozbawienia wolności .
Reasumując , w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sądu w drodze swobodnej oceny dowodów zgodnie z wymogamiart. 7 k.p.k.uznał , iż w dniu 1 marca 2012 roku oskarżeniT. P.,M. D. (1),D. S.wraz z inną osobą działając wspólnie i w porozumieniu dokonali rozboju na osobieB. W., w ten sposób , że używając wobec pokrzywdzonej przemocy polegającej na uderzeniu jej kark i przewróceniu na ziemię zabrali w celu przywłaszczenia torebkę wraz z zawartości portfela skórzanego , pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 80 zł , 10 sztuk kluczy , telefon komórkowegomarki N., notesu , błyszczyka i perfum tj. mienia o łącznej wartości 510 zł oraz dokumentu w postaci dowodu osobistego na nazwiskoB. W., czym działali na szkodęB. W., wyczerpując tym samym ustawowe znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Przedmiotem ochrony przestępstwa rozboju opisanego wart. 280 § 1 k.k.jest zarówno własność przedmiotu materialnego, wyodrębnionego i mogącego samodzielnie występować w obrocie, jak też nietykalność, wolność, zdrowie i życie człowieka. Celem głównym działania sprawcy jest zabór rzeczy w celu przywłaszczenia. Poprzez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie spod władztwa osoby dotychczas nią władającej i objęcie jej we własne posiadanie (OSNPG 1989 nr 8, poz. 94). Przestępstwo to jest przestępstwem powszechnym, może nastąpić tylko poprzez działanie. Zachowanie się sprawcy tego przestępstwa jest ściśle określone przez przepisart. 280 k.k.i polega na zaborze rzeczy dokonanym przy użyciu wymienionych w tym przepisie szczególnych sposobów zachowania nakierowanych na osobę, służących do przejęcia władania nad rzeczą, a polegających m.in. na użyciu przemocy lub groźby jej natychmiastowego użycia wobec osoby albo doprowadzeniu do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Użycie przemocy to zastosowanie siły, fizycznej przewagi, przejawia się w wykorzystaniu przymusu. Słownikowe ujęcie przemocy ujmuje ten termin jako synonim gwałtu. Stąd też należy uznać, że użycie przemocy wobec osoby oznacza zachowanie polegające na zastosowaniu siły fizycznej ukierunkowanej na decyzję woli osoby, która jest przedmiotem przemocy. Przemocą będzie więc takie zastosowanie siły fizycznej, fizycznego przymusu w stosunku do osoby, które albo ją fizycznie obezwładnia, albo też doprowadza tylko do podjęcia przez nią decyzji woli zgodnej z zamierzeniami sprawcy - nieprzeciwstawiania się czynnościom podejmowanym przez sprawcę lub zaniechania oporu. (zob. O. Górniok,System prawa karnego..., s. 427 i n.) Użycie przemocy charakteryzować się winno dwoma elementami. Po pierwsze, winno mieć jednoznacznie określony cel, którym jest przełamanie woli oporu osoby dysponującej rzeczą. Po drugie, użycie przemocy wyrażać się winno co najmniej w naruszeniu nietykalności cielesnej osoby. Jej użycie nie musi pozbawiać w pełni osoby, na którą jest skierowana, możliwości stawiania oporu. Nie jest także konieczne, aby działanie sprawcy natrafiało na opór pokrzywdzonego lub innej osoby. Odpowiedzialność sprawcy zachodzi również wtedy, gdy ofiara sama pod wpływem przemocy lub groźby jej użycia wydaje sprawcy żądany przedmiot (OSNPG 1983, z. 4, poz. 42). Należy uznać, że spełnia znamiona rozboju zachowanie sprawcy, polegające na przygniataniu własnym ciężarem ciała, podsuszaniu poprzez zasłanianie ręką ust, wykręcaniu rąk. Należy również zauważyć, że dla przyjęcia kwalifikacji prawnej na podstawieart. 280 § 1 k.k.wystarczy użycie wobec pokrzywdzonego nawet niewielkiej siły fizycznej, jeżeli z uwagi na okoliczności zdarzenia, w tym wyraźną przewagę fizyczną lub liczebną napastników, doprowadzi ona zaprzestania oporu przez pokrzywdzonego i zaboru rzeczy.
Przestępstwo rozboju należy jednocześnie do kategorii przestępstw kierunkowych. Warunkiem przypisania sprawcy przestępstwa rozboju jest udowodnienie, że jego zamiarem objęte było dążenie do zagarnięcia rzeczy poprzez użycie przemocy wobec osoby.
W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu bez wątpienia oskarżeniM. D. (1)orazT. P.wraz z towarzyszącymi imD. S.iJ. R. (1)mieli zamiar dokonania przestępstwa na osobieB. W.w celu uzyskania środków finansowych na dalsze spożywanie alkoholu. O powyższym rozmawiali bezpośrednio przed jego dokonaniem , kiedy to zobaczyli przechodzącą obok miejsca w którym się znajdowali kobietę , do przeprowadzenia czynności sprawczych wytypowaliD. S.. Jednocześnie zdaniem Sądu wszyscy oni mieli świadomość , iż zabranie tej kobiecie będzie wymagało użycia wobec niej przemocy , siły fizycznej . Jak wskazywał w swych wyjaśnieniachM. D. (1)zachowanieD. S.miało polegać na zrobieniu tzw. dziesiony , czyli napadu z kradzieżą . Swoją świadomością oskarżeniM. D. (1)orazT. P.powyższe obejmowali i wyrażali na to zgodę . Ponadto ich rola polegała na zwróceniu uwagiB. W., jej nawoływaniu , powyższe nie zaskutkowało jednak oczekiwanym rezultatem . W reakcjiB. W.odczytała ich zamiary i zaczęła oddalać się , wówczas to z tyłu została zaatakowana przezD. S..D. S.uderzył ją w kark powodując jej upadek , szarpał się z nią , chwycił jej torebkę i uciekł w kierunku oczekujących na niegoT. P.,M. D. (1)iJ. R. (1). Nie bez znaczenia dla oceny zamiaru jakim kierowały się te osoby pozostają również dalsze okoliczności a mianowicie brak reakcji z ich strony kiedy toD. S.zaatakowałB. W.i kiedy to wzywała ona pomocy , fakt ucieczki wraz zD. S.do pobliskiej bramy gdzie nastąpiło wysypanie rzeczy z zabranej torebkiB. W.oraz zabranie przezT. P.portfela z pieniędzmi , przy pozostawieniu na tym miejscu pozostałych rzeczy ( oprócz telefonu ) , które dla oskarżonych nie miały żadnej wartości .T. P.,M. D. (1),J. R. (1),D. S.wykorzystali przy tym swoją własną , nie tylko liczebną przewagę. Nie bez znaczenia pozostaje , iż zdarzenie miało miejsce w porze nocnej ,B. W.poruszała się samotnie , nie było w tym czasie innych osób , oprócz w/w sprawców . Jak wynika z jej zeznań , kiedy spojrzała na obserwujących ją mężczyzn odniosła wrażenie , iż szukają oni ofiary . Okoliczności te stały się podstawą do uznania , iż oskarżeniT. P.,M. D. (1), orazD. S.iJ. R. (1)działali wspólnie i w porozumieniu z góry założonym zamiarem , w ustalonej uprzednio podziale ról , gdzie czynności sprawcze , miały zostać dokonane jedynie przezD. S..T. P.,M. D. (1)orazJ. R. (1)wspierali przy tymD. S.swoją obecnością.
Fakt działania wspólnie i w porozumieniu zgodnie z treściąart. 18 § 1 k.k.wywołuje skutek prawny pozwalający na przypisanie oskarżonymT. P.iM. D. (1)odpowiedzialności za całość przestępczej akcji. Z istoty współsprawstwa wynika, bowiem że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego przestępstwa, a więc także i w tej części, w której znamiona czynu zabronionego zostały wypełnione zachowaniem innego (innych) współsprawcy (współsprawców) (zob. Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 1 marca 2005 r., sygn. akt III KK 249/2004). Karalność współsprawstwa polega na przypisaniu świadomego dążenia współsprawców do tego samego celu, realizowania go wspólnymi siłami i na podstawie wspólnego porozumienia. Każdy ze współsprawców musi zatem obejmować swoim zamiarem urzeczywistnienie wszystkich przedmiotowych znamion czynu zabronionego. Każdy współsprawca musi świadomie współdziałać w akcji przestępczej. Ustanowiona wart. 18 § 1 k.k.konstrukcja prawna współsprawstwa pozwala na przypisanie sprawcy nie tylko jego własnych zachowań, ale również działań innych osób, jeśli między tymi osobami a sprawcą istniało porozumienie dotyczące wykonania czynu zabronionego, a działanie miało charakter wspólny. Słusznie stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 czerwca 2006 r., sygn. akt V KK 391/05, że „dla przyjęcia współsprawstwa (art. 18 § 1 k.k.) nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała własnoręcznie znamiona czynu zabronionego, czy nawet część tych znamion. Wystarczy natomiast, że osoba taka działa w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając bezpośredniemu sprawcy realizację wspólnie zamierzonego celu. W rezultacie, o wspólnym działaniu możemy mówić nie tylko wtedy, gdy każdy ze współsprawców realizuje część znamion czynu zabronionego, ale także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego uzgodnionego czynu zabronionego, ale wykonane wcześniej przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie.”
Wobec powyższych ustaleń w ocenie Sądu bezspornym jest, że zarówno oskarżonyT. P.jak iM. D. (1)doskonale uświadamiali sobie fakt wspólnego wykonywania czynu zabronionego , podejmowana przezD. S.czynność sprawcza składała się na realizację wspólnie wykonywanej całości przedsięwzięcia . Okoliczność , że oskarżonyT. P.iM. D. (1)fizycznie nie zabieraliB. W.torebki i nie stosowali w tym celu przemocy , nie zmienia faktu, że są oni współsprawcami dokonanego rozboju, bowiem to po części ich działania polegające na zaczepianiuB. W., przyglądaniu się z bliskiej odległości ok. 20 m czynnościom realizowanym przezD. S.umożliwiły i utwierdziłyD. S.we wspólnym przedsięwzięciu , przy braku z ich strony reakcji w sytuacji wzywania pomocy przezB. W.oraz podjęcia wspólnej wraz zD. S.ucieczki z zabraną przez niego rzeczą . OskarżonyT. P.orazM. D. (1)akceptowali czynności sprawcze realizowanie przezD. S., w powyższym działaniu go wspierali i uczestniczyli w podziale rzeczy uzyskanych z przestępstwa , tych które przedstawiały dla nich wartość majątkową .
Jednocześnie , zdaniem Sądu zachowanieT. P.iM. D. (1)nie miało charakteru podżegania . Okoliczności sprawy uzasadniają przyjęcie , iż działali oni wspólnie i w porozumieniu z góry ustalonym podziałem ról . Powyższe po części wynikało ze świadomościT. P.,M. D. (1),J. R. (1), jako osób wielokrotnie karanych za przestępstwa przeciwko mieniu . W ten sposób oskarżeniT. P.,M. D. (1)próbowali uniknąć odpowiedzialności karnej , dowodząc niejako jakoby to nie uczestniczyli w zaistniałym zdarzeniu , a czynności sprawcze miał zrealizować tylko i wyłącznieD. S..
Reasumując , w świetle dokonanych ustaleń faktycznych jak i przeprowadzonych rozważań prawnych nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości fakt, że oskarżonyT. P.iM. D. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. R. (1)iD. S.wypełnili swoim zachowaniem wszelkie podmiotowe i przedmiotowe znamiona przestępstwa rozboju , stypizowanego wart. 280 § 1 k.k.. Działali w tym zakresie umyślnie, zdając sobie w pełni sprawę z realizacji wszelkich znamion czynu zabronionego. Podkreślić w tym miejscu należy , iż sprawcy zaplanowali, który z nich miał dokonać czynności sprawczych , mieli przy tym świadomość , iż zabranieB. W.torebki będzie wymagało użycia wobec niej przemocy . Powyższe obiektywizuje również ich stosunek psychiczny do realizowanego działania, pozwalając przyjąć, iż swoich zachowaniem sięT. P.iM. D. (1)wspólnie zJ. R. (1)iD. S.zrealizowali wszystkie elementarne wymogi strony podmiotowej występku zart. 280 § 1 kk.
Sąd uznał również , iż oskarżeni swym zachowaniem wyczerpali również ustawowe znamiona przestępstwa zart. 275 § 1 k.k., albowiem dokonali również zaboru w celu przywłaszczenia dowodu osobistego wystawionego na imię i nazwisko pokrzywdzonej . W tym zakresie niewątpliwie mieli świadomość , iż w torebce kobiety znajdują się jej dokumenty .
Problem prawidłowego zastosowania w niniejszej sprawie instytucji kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu (art. 11 § 2 k.k.) ma znaczenie na płaszczyźnie wymiaru kary. W doktrynie i orzecznictwie dominuje bowiem pogląd, że w wypadku kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu fakt ten z reguły wpływa na wyższy stopień społecznej szkodliwości czynu, przekładając się na wyższy stopień winy i możliwość wymierzenia surowszej sankcji karnej. Niemniej jednak zauważa się, że w wypadku skazania za przestępstwo na podstawie dwóch lub więcej zbiegających się przepisów, okoliczności stanowiące znamiona przestępstw określonych w tych przepisach mogą być uznane za obciążające, z wyłączeniem tych, które mieszczą się w przepisie, na którego podstawie wymierzono karę. Uzasadnieniem zastosowaniaart. 11 § 2 k.k.jest zasada, że ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. Konsekwencją tego jest konieczność w wypadku gdy czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, wydanie przez Sąd wyroku skazującego za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. W takim wypadku sąd wymierza wówczas karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą z pośród tych których czyn znamiona wyczerpuje. Zasada, że jeden czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo, ma fundamentalne znaczenie w prawie karnym. Ponadto taka kumulatywna kwalifikacja prawna, polegająca na powołaniu wszystkich wyczerpanych przez czyny oskarżonych , przepisów najlepiej oddaje kryminalną zawartość popełnionego przez nich przestępstwa.
Sąd jednocześnie przyjął , iż zarzucanego przestępstwa rozboju oskarżonyT. P.dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. w warunkachart. 64 § 1 kk.
Zgodnie z treściąart. 64 § 1 k.k.jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa , za które był już skazany sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę .
Jak wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieścia Wydział V Karny , sygn. akt V K 1965/07 z dnia 18 marca 2008 rokuT. P.za czyn zart. 280 § 1 k.k.został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności , która to karę odbywał w ramach kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II Wydział Karny , sygn. akt II K 508/09 z dnia 16 lutego 2010 roku , na której poczet zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 26 maja 2007 roku do 21 sierpnia 2007 roku , od 5 września 2007 roku do 30 listopada 2007 roku oraz okres od dnia 31 października 2009 roku do dnia 8 grudnia 2009 roku . Wyrokiem natomiast Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 5 czerwca 2006 roku sygn. akt II K 393/06 został skazany za przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 , którą to karę zarządzono do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 22 stycznia 2008 roku, sygn. akt II Ko 2304/07 , a którą ta karę odbywał w okresie od 11 października 2008 roku do 21 września 2009 roku , kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony .
Pozwoliło to zdaniem Sądu przyjąć, że oskarżonyT. P.przypisanego mu przestępstwa dopuścił się tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, o jakim mowa wart. 64 § 1 kk. Jednocześnie wbrew stanowisku oskarżyciela publicznego oskarżony nie dopuścił się tegoż przestępstwa w warunkachart. 64 § 2 k.k.Warunkiem koniecznym w tym zakresie jest bowiem ustalenie , iż oskarżonyT. P.popełnił co najmniej 3 przestępstwo w szczególnym układzie , po uprzednim skazaniu w warunkachart. 64 § 1 k.k., po dwukrotnym odbyciu kary pozbawienia wolności , co najmniej w wymiarze 1 roku , na którą to składają się dwie odbyte kary , każda opiewająca na okres co najmniej 6 miesięcy. Nie ulega przy tym wątpliwości , iż sprawca musi popełnić nie jakiekolwiek przestępstwo a przestępstwo należące do przestępstw wymienionych wart. 64 § 2 k.k.Dokonując natomiast analizy treści wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków Wydział II Karny z dnia 12 kwietnia 2011 roku, stwierdzić należy , iż wprawdzie skazany został skazany w warunkach określonych wart. 64 § 1 k.k., popełnił ponownie przestępstwo  zart. 280 § 1 k.k.należące do kategorii przestępstw wymienionych wart. 64 § 2 k.k.został skazany na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności,  tym niemniej na jej poczet zaliczono jedynie okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 22 grudnia 2010 roku do 12 kwietnia 2011 roku , a więc okres poniżej 6 miesięcy , a którą to karęT. P.będzie odbywał dopiero od 28 maja 2014 roku do dnia 6 lutego 2017 roku . Powyższe wyklucza przyjęcie , iż przypisanego mu przestępstwa oskarżony dopuścił się w warunkach multirecydywy .
Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił i wnikliwie rozważył całokształt istotnych okoliczności dotyczących oskarżonych i popełnionych przez nich czynów, bacząc by wymierzone kary uznane być mogły za wyważone, słuszne i odpowiadające zarówno stopniu winy oskarżonych, jak i mierze społecznej szkodliwości popełnionego przez nich przestępstwa. Sąd uwzględnił wskazane w ustawie zasady i dyrektywy wymiaru kary. Kierował się przede wszystkim prymatem wychowawczego oddziaływania kary na sprawców, uwzględniając w szczególności motywację i sposób zachowania się, oczywiście bez pominięcia wskazań płynących z innych, ogólnych dyrektyw, zwłaszcza zaś przestrzegania obowiązku orzekania kary w granicach jej sprawiedliwości
Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego (OSNKW 1995, z. 5 – 6 poz. 33) dokonując oceny społecznej szkodliwości przy przestępstwie rozboju istotna jest ocena progu przemocy niezbędnej do obezwładnienia ofiary jaki przekraczają sprawcy tego czynu. W przedmiotowej sprawie sprawcy działali brutalnie – mimo iż nie stosowali bardzo dużej siły, to siła ta wystarczyła do przełamania początkowego oporu stawianego przezB. W.a sprawcy osiągnęli swój cel w postaci uniemożliwienia jej obrony. Niewątpliwie sposób przeprowadzonego ataku , niesie cechy działania które musiało pozostawić wyraźny ślad w psychice ofiary.
W związku z powyższym stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd ocenił jako duży, przede wszystkim z uwagi na sposób i okoliczności jego popełnienia. Pokrzywdzona nie miał najmniejszych szans na odparcie ataku, nie tylko z racji zaskoczenia ale również z uwagi na przewagę liczebną napastników. Należy mieć również na uwadze, że oskarżeni wraz z osobami współdziałającymi działali z góry powziętym zamiarem dokonania kradzieży, zdając sobie sprawę, iż aby tego dokonać będą musieli użyć przemocy, czynności sprawcze realizował w tym przypadkuD. S.. Nagminność tego typu przestępstw wpływa negatywnie na poczucie bezpieczeństwa i poszanowania prawa zwłaszcza.
OskarżeniT. P.orazM. D. (1)zachowali się w sposób sprzeczny z ogólnie przyjętym modelem dobrego i uczciwego obywatela, szanującego cudze zdrowie oraz cudzą własność, uzyskującego środki na zaspokojenie swoich potrzeb , potrzeb błahych , uzyskanie środków na alkohol, poprzez pracę nie zaś popełnianie przestępstw.
Mając na uwadze wszystkie elementy podmiotowe i przedmiotowe stopnia społecznej szkodliwości czynów, w oparciu o przesłanki sądowego wymiaru kary wynikające zart. 53 k.k.Sąd uznał, iż współmiernymi do powyższych okoliczności, będzie wobec obu oskarżonych kara po  2 lata pozbawienia wolności .
Jednocześnie wobec oskarżonegoT. P.Sąd wziął pod uwagę fakt uprzedniej karalności oskarżonego oraz popełnienie zarzucanego mu przestępstwa w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego wart. 64 § 1 k.k.. W stosunku do tegoż oskarżonego Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących. W ocenie Sądu oskarżony ten należy do grupy sprawców wymagających resocjalizacji w warunkach pozbawienia wolności. Jedynie kara izolacyjna spełni wobec oskarżonegoT. P.cele prewencji szczególnej, a także cele prewencji ogólnej. Bezwzględna kara pozbawienia wolności wyrobi w oskarżonym przekonanie, że musi ponieść konsekwencje swojego postępowania i trybu życia. Jednocześnie kara ta ma na celu ukształtowanie w społeczeństwie przekonania, iż wszelkie naruszenia prawa spotykają się ze zdecydowaną represją ze strony państwa.
Jednocześnie Sąd uznał , iż oskarżonyM. D. (1)mając na uwadze okoliczności przypisanego mu przestępstwa nie stanowi takiego zagrożenia dla porządku prawnego, aby celem resocjalizacji konieczne było osadzenie go w zakładzie karnym.
Niewątpliwie był już osobą dotychczas karaną za przestępstwa przeciwko mieniu zart. 278 § 1 k.k., tym niemniej wymierzenie na tym etapie bezwzględnej kary pozbawienia wolności wnioskowanej przez oskarżyciela publicznego spowoduje skutki odwrotne do zamierzonych, nie przyczyniając się do wychowawczego oddziaływania na sprawcę. Mając powyższe na uwadze, Sąd kierując się prymatem kar nieizolacyjnych, wychowawczym oddziaływaniem postępowania karnego oraz potrzebami w zakresie prewencji indywidualnej jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa uznał, że kara pozbawienia wolności orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni swe cele oraz będzie karą sprawiedliwą. Ustalony zaś najdłuższy dopuszczalny okres próby, w wymiarze 5 lat umożliwi weryfikację postawionej względem tego oskarżonego prognozy kryminologicznej, a ponadto może przyczynić się do ugruntowania w nim pozytywnej postawy. Sąd przyjął, że samo zagrożenie wykonania kary pozbawienia wolności istniejące przez tak długi okres próby zapobiegnie powrotowi oskarżonego do przestępstwa. Jednocześnie trafność pozytywnej prognozy kryminologicznej, będzie podlegać kontroli poprzez dozór kuratora , co również przyczyni się do wzmożenia oddziaływania resocjalizacyjnego oraz pozwoli na stałą ocenę jego zachowania w trakcie wykonywania orzeczonej kary.
Nie bez znaczenia dla wymiaru kary obu oskarżonym pozostaje , iżD. S.został skazany prawomocnym wyrokiem tut. Sądu na ten sam czyn na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania . On również był uprzednio osobą karaną. Jego stopień zawinienia należy uznać w okolicznościach sprawy za wyższy niż stopień zawinienia oskarżonychT. P.orazM. D. (1).
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności wobecM. D. (1)Sąd zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie zatrzymania .
Na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.Sąd zarządził zwrot dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Nr I/284/12 , poz. 8 , 17 , k. 318 aktT. P., Nr I/284/12 , poz. 6, 10 , k. 318 aktB. W., Nr I/284/12 , poz. 19 , k. 318 aktD. S., Nr I/284/12, poz. 20, k. 318 aktJ. R. (1), poczynionymi ustaleniami faktycznymi.
Orzeczenie o kosztach i opłacie oparto o przepisart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.)