Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 371/09
Data wyroku: 2009-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Wiesław Rodziewicz
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania

Sygn. akt III K 371/09

POSTANOWIENIE
Dnia 08 grudnia 2009 roku

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karnym w składzie :
Przewodniczący: SSO Wiesław Rodziewicz
Protokolant::P. K.
Prokurator Prokuratury Rejonowej Iwona Krzyżewska
po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2009r.
sprawy:

R. S.,ur. (...)weW.
synaR.iM.
o wydanie wyroku łącznego

P O S T A N A W I A

I
na podstawieart. 572 k.p.k.umorzyć postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego;

II
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Wojciecha Błażeja Krzysztoporskiego kwotę 146, 40 zł brutto (sto czterdzieści sześć złotychi czterdzieści groszy) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu;

III
kosztami postępowania o wydanie wyroku łącznego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
R. S.został skazany prawomocnymi wyrokami:
1. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyki z dnia 24 kwietnia 2002r., sygn. akt II K 1176/01, którym skazanoR. S.:
- za czyn zart. 224 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.popełnionyw dniu 10 kwietnia 2001r. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
-za czyn zart. 226 § 1 k.k.popełniony w dniu 10 kwietnia 2001r. na karę10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczono karę łączną 1 (jednego) rokui 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zawieszając warunkowo jej wykonanie na okres 4 lat próby, a także na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierzono oskarżonemu grzywnę w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, a wartość jednej stawki dziennej określono na 10 złotych. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Krzyków z dnia 22 listopada 2005r., sygn. akt II KO 1397/05 zarządzono wykonanie powyższej kary pozbawienia wolności;
2. wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2005r. sygn.akt III K 47/04, którym skazanoR. S.:
- za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw.zart. 11 § 2 k.k.iart. 31 § 2 k.k.popełniony w dniu 15 sierpnia 2003r. na karę6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;
- za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw.zart.11 § 2 k.k.iart. 31 § 2 k.k.popełniony w dniu 15 sierpnia 2003r. na karę6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;
- za czyn zart. 190 § 1 k.k.popełniony w okresie od stycznia 2003r.do 15 sierpnia 2003r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn zart. 190 § 1 k.k.popełniony w okresie od stycznia 2003r.do 15 sierpnia 2003r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawieart. 85 k.k.wymierzyłR. S.karę łączną7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności, zaliczając okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 15 sierpnia 2003r. do 06 maja 2005r.
W dniu 15 października 2009r. /data wpływu/ do tut. Sądu wpłynął wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyroki opisane powyżej w pkt 1 i 2.

Sąd zważył co następuje :

W ocenie Sądu Okręgowego brak jest jednak przesłanek do połączenia kar orzeczonych wobec skazanego odnośnie spraw II K 1176/01, III K 47/04 i wydania wyroku łącznego. Z dokładnej analizy akt sprawy wynika, iż wymienione powyżej wyroki nie mogą zostać połączone, bowiem przestępstwa, za które skazany został wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005r. zostały popełnione przez skazanego po dacie wydania pierwszego prawomocnego wyroku skazującego objętego wnioskiemo wydanie wyroku łącznego ( tj. wyroku z dnia 24 kwietnia 2002r.).
Wyrok łączny to instytucja karnoprocesowa, której zadaniem jest realizacja prawa karnego materialnego w zakresie kary łącznej wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów na kary tego samego rodzaju lub inne podlegające połączeniu.
Zgodnie z dyspozycjąart. 85 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Z powyższego wynika zatem, że potrzeba wydania wyroku łącznego zachodzi wówczas, gdy sprawca przed datą pierwszego wyroku skazującego popełnił wiele przestępstw, ale z różnego rodzaju przyczyn nie został za nie skazany jednym wyrokiem, lecz wieloma wyrokami. Rodzi to koniecznośćw wyroku łącznym, takiego łączenia kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, jakie miałoby miejsce, gdyby sprawy o te przestępstwa były rozpoznawane w jednym postępowaniu, a więc łączenia je w taki sposób, w jaki zostałyby połączonew pierwszym wyroku skazującym. Oznacza to, że granicą wyznaczającą możliwość łączenia kar w wyroku łącznym jest data wydania pierwszego wyroku skazującego.
W niniejszej sprawie łączeniu w oparciu o przepisart. 85 k.k.nie podlegają wyroki objęte wnioskiem skazanego.
Sąd miał również na uwadze, iżR. S.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków z dnia 23 lutego 1999r., sygn. akt II K 1132/98 na karę łączną 60 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę po 20 zł. Także i w przypadku tego wyroku nie zachodzą przesłanki zart. 85 k.k.
Czyny objęte wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzykiz dnia 24 kwietnia 2002r., sygn. akt II K 1176/01, którym orzeczono karę łączną grzywny na podstawieart. 71 § 1 k.k.popełnione zostały w dniu 10 kwietnia 2001r.,a więc po wydaniu powyższego wyroku z dnia 23 lutego 1999r. i nie podlegają połączeniu.
Wysokość wynagrodzenia adwokackiego ustalono na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.i§ 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z póź. zm.) oraz na podstawie § 2 ust. 3 tego Rozporządzenia (w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwościz 27 października 2005r. zmieniająceRozporządzenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu–Dz. U. z 2005r. Nr 219, poz.1872), nakładającego na Sąd obowiązek podwyższenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług.
Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 632 pkt 2 k.p.k.
Wobec powyższego należało orzec, jak w części dyspozytywnej postanowienia.