Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 13/13
Data wyroku: 2013-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Zbigniew Ciechanowicz, Maria Iwankiewicz, Iwona Wiszniewska
Słowa kluczowe: Powództwo Przeciwegzekucyjne
Podstawa prawna: art. 840 k.p.c.

Sygn. akt I ACa 13/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 marca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Iwona Wiszniewska

Sędziowie:

SSA Maria Iwankiewicz
SSO del. Zbigniew Ciechanowicz (spr.)

Protokolant:

sekr.sądowy Magdalena Stachera

po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na rozprawie w Szczecinie

sprawy z powództwaA. K.iZ. K.
przeciwko(...) Bankowi (...) Spółce AkcyjnejwW.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie
z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt I C 154/12

oddala apelację.

      Maria Iwankiewicz Iwona Wiszniewska Zbigniew Ciechanowicz

Sygn. akt I ACa 13/13

Uzasadnienie wyroku z dnia 13 marca 2013 r.:

PowodowieA. K.iZ. K.w pozwie wniesionym przeciwko(...) Bankowi (...) S.A.wW.(określanego dalej jak(...)) domagali się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego nr(...)z dnia 23 sierpnia 2011 roku, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 11 października 2011 roku w sprawie I Co 2541/11.
Jako podstawę swoich roszczeń powodowe przywołaliart. 840 § 1 pkt 1 k.p.c., podnosząc przede wszystkim, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu złożyły osoby nie posiadające wymaganego umocowania. Ponadto kwestionowali fakt doręczenia korespondencji Banku obojgu małżonkom, spełnienie wymogu dwukrotnego wysłania zawiadomienia o zaległościach, jak i fakt istnienia dostatecznie wysokiej zaległości uzasadniającej wypowiedzenie umowy kredytowej.

Pozwany(...) Bank (...) S.A.wW.wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że powodowie otrzymali dwukrotnie zawiadomienie o zaległości w płatności rat kredytu. Zaprzeczył także, jakoby osoby składające w imieniu Banku oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu nie posiadały wymaganego umocowania.

Wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie oddalił powództwoA. K.iZ. K..

Orzeczenie to zostało oparte o następujące ustalenia:
Dnia 25 marca 2010 roku powodowieZ. K.iA. K.zawarli z pozwanym(...)umowę kredytu mieszkaniowego WŁASNY KĄT z  oprocentowaniem zmiennym na kwotę 81.604,04 zł. Umowa składała się z części ogólnej ((...)) oraz części szczególnej ((...)). Stosownie do § 34 ust. l(...), Bank zawiadamiał kredytobiorcę pisemnie, listem zwykłym,  o kwocie należności z tytułu zaległej raty spłaty kredytu, wysyłając przypomnienie. Zgodnie zaś z § 40 pkt l(...),(...)był uprawniony do wypowiedzenia umowy w części dotyczącej warunków spłaty kredytu w przypadku  niedokonania przez kredytobiorcę spłaty dwóch kolejnych rat kredytu w terminach  określonych przez Bank w wysłanych do kredytobiorcy dwóch kolejnych przypomnieniach.  Powodowie uiszczali raty kredytu w sposób zgodny z umową do stycznia 2011 roku. W kolejnych miesiącach były one uiszczane w sposób nieterminowy i w różnej wysokości.  Dnia 12 kwietnia 2011 roku powodowie zapłacili kwotę 600 zł, z czego jedynie kwota 297,51  zł przeznaczona została na spłatę wymagalnych odsetek za kwiecień 2011 roku. Dnia 19  kwietnia 2011 roku uiszczono dalsze 150 zł, z czego 146,73 zł zostało przeznaczone na spłatę  wymagalnych odsetek za ten miesiąc. W maju oraz czerwcu 2011 roku nie uiszczono żadnych  wpłat. Dnia 18 lipca 2011 roku, tj. po wypowiedzeniu umowy, powodowie zapłacili kwotę  450 zł, przy czym całość wpłaty przeznaczona została na zaległości z miesięcy od stycznia do  maja 2011 roku. Kolejne wpłaty miały miejsce w następujących dniach: 350 zł - 3 sierpnia  2011 roku, 300 zł - 16 sierpnia 2011 roku, 400 zł - 30 sierpnia 2011 roku. Pomimo tego,  powodowie posiadali niedopłaty za miesiące od stycznia 2011 roku do sierpnia 2011 roku.
Pismem z 17 marca 2011 roku Bank zawiadomił powodów o przekazaniu  wierzytelności z kredytu do Centrum Restrukturyzacji i Windykacji.
Pismami z 9 maja 2011 roku każdego z powodów wezwano do zapłaty zaległych rat kredytu w wysokości 354,99 zł. W kolejnych pismach z 8 lipca 2011 roku poinformowano o  zaległości w łącznej kwocie 1.481,25 zł. Jednocześnie, z uwagi na niedotrzymanie warunków  spłaty zadłużenia, pracownicy pozwanego z Centrum Restrukturyzacji i Windykacji w  osobach naczelnika wydziałuE. F. (1)oraz ekspertaW. K. (1)złożyli w  imieniu(...)oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu. W dniu złożenia  oświadczenia o wypowiedzeniu umowy każdy z powyższych pracowników był umocowany do składania łącznie z drugą upoważnioną osobą, oświadczeń woli w zakresie czynności  dotyczących dochodzenia wierzytelności wykonywanych przez Oddział - Centrum  Restrukturyzacji i Windykacji wW., określonych w przepisach wewnętrznych  Banku,  w tym do podpisywania bankowych tytułów egzekucyjnych. Pełnomocnictwa  ustanowiono na czas nieokreślony.
Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy powodowie odebrali 15 lipca 2011 roku.
Dnia 23 sierpnia 2011 roku pozwany wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr(...), stwierdzający, że na dzień 22 sierpnia 2011 roku posiada wymagalne i solidarne zadłużenie  powodów na kwotę łącznie 83.154,07 zł wraz z odsetkami w wysokości 24% w stosunku  rocznym od 23 sierpnia 2011 roku.
Postanowieniem Sądu Rejonowego w Szczecinku z 11 października 2011 roku,  wydanym w sprawie I Co 2541/11 powyższemu tytułowi nadano klauzulę wykonalności,  zastrzegając, że odpowiedzialność dłużników ograniczona jest do kwoty 122.410,00 zł.
Pismem z 17 marca 2011 roku Bank zawiadomił powodów o przekazaniu  wierzytelności z kredytu do Centrum Restrukturyzacji i Windykacji.
Pismami z 9 maja 2011 roku każdego z powodów wezwano do zapłaty zaległych rat kredytu w wysokości 354,99 zł. W kolejnych pismach z 8 lipca 2011 roku poinformowano o  zaległości w łącznej kwocie 1.481,25 zł. Jednocześnie, z uwagi na niedotrzymanie warunków  spłaty zadłużenia, pracownicy pozwanego z Centrum Restrukturyzacji i Windykacji w  osobach naczelnika wydziałuE. F. (1)oraz ekspertaW. K. (1)złożyli w  imieniu(...)oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu. W dniu złożenia  oświadczenia o wypowiedzeniu umowy każdy z powyższych pracowników był umocowany  do składania łącznie z drugą upoważnioną osobą, oświadczeń woli w zakresie czynności  dotyczących dochodzenia wierzytelności wykonywanych przez Oddział - Centrum  Restrukturyzacji i Windykacji wW., określonych w przepisach wewnętrznych  Banku, w tym do podpisywania bankowych tytułów egzekucyjnych. Pełnomocnictwa  ustanowiono na czas nieokreślony.
Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy powodowie odebrali 15 lipca 2011 roku. Dnia 23 sierpnia 2011 roku pozwany wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr(...), stwierdzający, że na dzień 22 sierpnia 2011 roku posiada wymagalne i solidarne zadłużenie  powodów na kwotę łącznie 83.154,07 zł wraz z odsetkami w wysokości 24% w stosunku  rocznym od 23 sierpnia 2011 roku.  Postanowieniem Sądu Rejonowego w Szczecinku z 11 października  2011 roku,  wydanym w sprawie I Co 2541/11 powyższemu tytułowi nadano klauzulę wykonalności, zastrzegając, że odpowiedzialność dłużników ograniczona jest do kwoty 122.410,00 zł.
Oceniając tak ustalony stan faktyczny Sąd I instancji uznał powództwo za bezzasadne stwierdzając, iż  powodowie nie wykazali zaistnienia przesłanek ujętych wart. 840 § 1 pkt 1  k.p.c., na którym opierali swoje roszczenia.
W ocenie Sądu I instancji nie sposób podzielić stanowiska powodów, że  powództwo należy uwzględnić, albowiemA. K.nie otrzymała korespondencji  z Banku z informacją o wypowiedzeniu zobowiązania. Co więcej, z dokumentów  przedłożonych przez Bank wynika, iż to właśnie powódka odebrała oświadczenie o  wypowiedzeniu spornej umowy (k. 115). Dodatkowo,  zawiadomienie z 9 maja  2011 roku, jak i wezwanie do zapłaty wraz z oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy z 8  lipca 2011 roku skierowane zostało do każdego z małżonków, a nie jedynie doZ. K.(k. 42 - 43, 48 - 49).
Za niewłaściwe Sąd Okręgowy uznał stanowisko powodów w przedmiocie domniemanej wadliwości umocowania pracownikówBanku (...)orazW. K. (1)do składania oświadczeń w imieniu pozwanego. W powyższym względzie strona pozwana początkowo złożyła wprawdzie pełnomocnictwo dlaE. F. (1), mające charakter wyłącznie procesowy (k. 45), ostatecznie jednak do akt sprawy przedłożono pełnomocnictwo właściwe, obejmujące umocowanie do składania łącznie z drugą upoważnioną osobą, oświadczeń woli w zakresie czynności dotyczących dochodzenia wierzytelności wykonywanych przez Oddział - Centrum Restrukturyzacji i Windykacji wW.(k. 145). W ocenie Sądu I instancji w odróżnieniu od pierwotnego pełnomocnictwa, miało ono charakter materialne - prawny. Brak jest nadto podstaw do uwzględnienia argumentacji strony powodowej, jakoby upoważniało ono jedynie do podejmowania czynności windykacyjnych, a nie obejmowało uprawnienia do zmiany stosunków obligacyjnych. Ponadto oba pełnomocnictwa udzielone pracownicom Banku, tj.E. F. (1)iW. K. (1)zostały sporządzone w dniu 14 lutego 2011 roku, czyli przed czynnościami wypowiedzenia umowy, a jak wynika z przedłożonego wypisu z KRS (k. 140-143), nie ma wątpliwości co do tego, że zostały one umocowane przez osoby upoważnione w tym okresie do działania w imieniu pozwanego. Z treści przedłożonych pełnomocnictw wynika, że odnoszą się one do czynności podejmowanych w ramach Centrum Restrukturyzacji i Windykacji pozwanego Banku. Wierzytelność powodów została zaś przekazana do powyższej jednostki organizacyjnej już w marcu 2011 roku, a więc na etapie poprzedzającym podjęcie czynności zmierzających do wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego, a następnie czynności stricte egzekucyjnych. Z samej nazwy oddziału pozwanego Banku wynika przy tym, że do jego właściwości należy nie tylko windykacja, ale także restrukturyzacja zobowiązań kredytobiorców. Co więcej, z treści pełnomocnictwa nie wynika, aby ograniczało się ono wyłącznie do czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. W skład „czynności dotyczących dochodzenia wierzytelności” zaliczyć można także wzywanie kredytobiorcy do zapłaty czy prowadzenie negocjacji dotyczących zapłaty. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że warunkiem koniecznym dla wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest wcześniejsze wypowiedzenie umowy.
Uzasadniając brak akceptacji dla stanowiska strony powodowej negującej możliwość złożenia oświadczeń woli Banku w przedmiocie wypowiedzenia umowy na podstawie pełnomocnictw udzielonychE. F. (1)orazW. K. (1), Sąd I instancji uznał to stanowisko za  nadmiernie zawężające, zarówno w  aspekcie struktury organizacyjnej Banku posiadającego znaczną ilość oddziałów i filii na  terenie całego kraju, jak i w kontekście podjęcia przez pracowników tegoż Banku  skutecznych czynności zmierzających do zapłaty przez kredytobiorców wymagalnych wierzytelności. Nie sposób bowiem przyjąć, aby do czynności polegających na zawarciu i  wypowiedzeniu umów kredytowych, które to w odniesieniu do pozwanego Banku są masowo zawierane, potrzebne byłoby pełnomocnictwo szczególnego rodzaju, albowiem ani przepisy  ogólne zawarte wKodeksie cywilnym, ani tym bardziej przepisyustawy Prawo bankowe z  dnia 29 sierpnia 1997 r.(zob.art.69-79c) nie przewidują takiej kazuistycznej regulacji dla  tych czynności. Znamienne, że powodowie nie podnoszą kwestii ważności zawartej w dniu 25  marca 2010 roku umowy kredytowej, którą w imieniu pozwanego też podpisali upoważnieni  pracownicy(...) Banku (...) S.A.
Stwierdzając prawidłowość wypowiedzenia umowy kredytowej łączącej strony Sąd I instancji zwrócił uwagę na to, iż  w miesiącach maju i czerwcu 2011 roku powodowie w ogóle nie uiszczali rat kredytu, zaś w pozostałej części raty spłacane były  nieregularnie i w odmiennych kwotach. Co więcej, pomimo dokonania trzech kolejnych wpłat  w sierpniu 2011 roku, powodowie nadal posiadali niedopłaty za miesiące od stycznia 2011  roku do sierpnia 2011 roku. Mając przy tym na uwadze okoliczność, że pozwany dwukrotnie  wysłał powodom zawiadomienia o zaległościach w spłacie kredytu (k. 42 - 43, 48 - 49),  spełnione zostały przesłanki przewidziane w § 40 pkt l(...), uprawniające(...)do  złożenia powodom wiążącego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu z 25 marca  2010 roku, a następnie wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego i skierowania wniosku  o zaopatrzenie go w sądową klauzulę wykonalności.

Apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie złożyli powodowie skarżąc go w całości i wywodząc zarzuty: błędnego ustalenia, że osoby które złożyły oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytowej były do tego upoważnione, podczas gdy zgodnie z treścią pełnomocnictw były one upoważnione jedynie do „dochodzenia wierzytelności wykonywanych przezOddział, co jest rodzajowo inną czynnością w stosunku do upoważnienia do zmiany treści stosunku prawnego lub jego rozwiązania oraz błędnego ustalenia, że powodowie przed wypowiedzeniem umowy, zostali powiadomieni o zaległościach w trybie § 40 pkt 1 w zw. z § 34 OWU, podczas, gdy pozwany tego nie wykazał. Powodowie zażądali zmiany zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu apelacji podano, iż nie można się zgodzić z Sądem, że pełnomocnictwa udzielone pracownikom  pozwanegoE. F. (1)iW. K. (1)upoważniały je do  dokonywania zmian w zakresie istniejącego zobowiązania, w tym do dokonania wypowiedzenia. Dochodzenie wierzytelności, a więc czynności których dotyczyły pełnomocnictwa, to czynności rodzajowo inne. Są one bezpośrednio zależne od treści  stosunku zobowiązaniowego. Z istoty swojej nie ingerują jednak w samą jego treść  oraz podstawy. Pracownicy, których pełnomocnictwa analizowane są niniejszym postępowaniu, mogą więc dochodzić wierzytelności związanych z wykonywaniem umowy, jak również wierzytelności powstałych po jej zakończeniu. Nie sposób jednak z upoważnieniem do „dochodzenia wierzytelności” wiązać prawo do ingerencji w sam stosunek umowny, w  tym  doprowadzanie do jego rozwiązania. Wymagałoby to, w ocenie powodów, dodatkowego upoważnienia. Za rażące  przekroczeniem zasad wykładni oświadczeń woli oraz swobodnej  oceny dowodów, było wnioskowanie o treści pełnomocnictwa na podstawie nazwy  działu, w którym pracowały osoby składające powodom oświadczenie o  wypowiedzeniu umowy.
W ocenie Sądu, fakt pracy wOddziale Windykacji i (...), upoważniał pracowników do dokonywania „czynności  restrukturyzacyjnych”. Przyjmując nawet. że można było dokonywać wykładni  oświadczenia woli na tej podstawie, to na gruncie zasad prawidłowego rozumowania,  dochodzi się do zgoła odmiennego wniosku. Jeśli Bank odróżnia czynności  windykacyjne od restrukturyzacyjnych, należałoby uznać, że „dochodzenie  wierzytelności” stanowi czynność windykacyjną, zaś restrukturyzacja to inne  rodzajowo czynności (kompetencje), do których dokonywania powinno istnieć  dodatkowe jednoznaczne upoważnienie.
Skarżący uważają, ze Sąd I instancji niesłusznie usprawiedliwiał niejasności w zakresie  funkcjonowania Banku. Na stronie 6 uzasadnienia wyroku wskazał, że struktura  organizacyjna Banku, ilość oddziałów i filii na terenie całego kraju, i związana z tym  konieczność podjęcia przez pracowników skutecznych czynności zmierzających do zapłaty przez kredytobiorców wymagalnych wierzytelności, nie pozwala na zwężającą  - w ocenie Sądu - interpretację pełnomocnictw. Takie stanowisko Sądu jest nie tylko niesłuszne, ale również krzywdzące i godzące w interesy powodów oraz wszystkich  klientów pozwanego. W sytuacji niejasności interpretacyjnej treści dokumentów  tworzonych samodzielnie przez bank, Sąd dopuszcza wykładnię korzystną dla tej  instytucji. Jest to niezrozumiale w związku ze statusem banków, nie tylko w Polsce,  ale i na całym świecie, i traktowaniem ich jako instytucji zaufania publicznego, w  stosunku do których stosuje się szczególnie rygorystyczne wymagania prawne w zakresie organizacji  działania i bezpieczeństwa czynności bankowych. Istnienie  niejasnych zapisów w dokumentami jest niedopuszczalne w ramach istniejących zasad  organizacyjnych, jeszcze bardziej niedopuszczalne wydaje się nadawanie tym  nieścisłościom znaczenia niekorzystnego dla klienta.
Uzasadniając drugą podstawę powództwa i jednocześnie apelacji powodowie podkreślili, iż z treści umowy wynika, iż wypowiedzenie mogło być dokonane  jedynie po dwóch kolejnych przypomnieniach o zaległościach (§ 40 pkt.l w zw. z §  34 ust. l OWU), zaś Sąd w sposób rażąco sprzeczny z zasadami prawidłowego  rozumowania uznał, że powiadomienia takie zostały dokonane. W ocenie skarżących  zawiadomienie staje się skuteczne w sytuacji gdy doszło do adresata w taki sposób, że mógł się on zapoznać z jego treścią (art. 61 § kc), a pozwany nie wykazał faktu doręczenia powodom zawiadomień.  Okoliczność, że zawiadomienie następuje w oparciu o treść § 54 ust. 1 OWU zwykłym listem  poleconym nie oznacza domniemania doręczenia korespondencji.

Pozwany zażądał oddalenia apelacji podzielając ustalenia i ich ocenę prawną wyrażoną przez Sąd I instancji. Dodatkowo pozwany podał, iżBank (...) SAudziela pracownikom dwa rodzaje pełnomocnictw. Pierwsze, to  pełnomocnictwo procesowe do zastępowania Banku przed sądami i innymi organami  orzekającymi oraz organami egzekucyjnymi w sprawach związanych z działalnością Biura  Centrum Restrukturyzacji i Windykacji wS.Oddziału - Centrum Restrukturyzacji i  Windykacji wW., które m.in. obejmuje umocowanie do wszelkich czynności procesowych a także czynności dotyczących zabezpieczenia i egzekucji, w tym do  reprezentowania przed ww. organami, na podstawie niniejszego pełnomocnictwa  umocowany może działać jednoosobowo. Drugim zaś rodzajem pełnomocnictwa jest pełnomocnictwo do składania łącznie z drugą osobą  oświadczeń woli w zakresie czynności dotyczących dochodzenia wierzytelności  wykonywanych przez Oddział - Centrum Restrukturyzacji i Windykacji wW., w tym do podpisywania bankowych tytułów egzekucyjnych.  Pełnomocnictwo to upoważnić ma do dokonywania czynności w zakresie istniejących zobowiązań m.in. do takich jak: wystawianie tytułów egzekucyjnych, wypowiadanie umów,  zawieranie umów restrukturyzacyjnych,  zmiany istniejących zabezpieczeń oraz ustanawianie  nowych, wystawianie zaświadczeń o stanie zadłużenia, a także wyciągów z ksiąg bankowych.  Składane oświadczenia woli w oparciu o powyższe pełnomocnictwo mają na celu  dochodzenie (zarządzanie) wierzytelności poprzez restrukturyzację i windykację, a także  podejmowanie efektywnych działań w celu ich odzyskania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja powodów nie była zasadna.
Podzielając co do zasady ustalenia i wnioski poczynione przez Sąd I instancji zauważyć dodatkowo należy, iż zapisy „Umowy kredytu mieszkaniowego(...)K.hipoteczny z oprocentowaniem zmiennym” zostały podzielone na dwie części: cześć szczególną umowy (CSU), która indywidualizuje i uszczegóławia postanowienia umowne oraz część ogólna umowy (COU), z której treści wynika, iż zawiera ona zespół norm mających zastosowanie w relacjach ze wszystkimi klientami pozwanego banku, którzy zawierali umowy dotyczące takiego samego produktu bankowego. Uwagę zwraca to, iż kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy regulacje, tj. § 34 i 40 zamieszczone zostały w COU, co nakazuje interpretację tych zapisów w powiązaniu z innymi postanowieniami umownymi.
Istotną kwestią jest to, iż strony zawarły umowę kredytu z oprocentowaniem zmiennym, spłacanego w ratach kapitałowo - odsetkowych (ANNUITELOWYCH), co zostało wprost określone w nazwie umowy kredytu oraz Rozdziale 1 COU „Definicje pojęć” (§ 1 pkt 16), z którego wynika, iż wysokość każdej z rat jest stała w okresie obowiązywania stopy procentowej. Ustalono, iż wysokości stóp procentowych (będące sumą marży i stawki referencyjnej) będą obowiązywać w okresach trzymiesięcznych przy czym zmiana wysokości stawki referencyjnej nastąpi w dniu wymagalności raty kredytu, co powoduje zmianę oprocentowania (§ 5 COU). Następnie ustalono, iż w przypadku braku ROR kredytobiorca dokonuje wpłaty na rachunek techniczny prowadzony przez bank w celu spłaty kredytu. Ze środków zgromadzonych na tym rachunku bank potrąca kolejną ratę kredytu, zaś kredytobiorca zobowiązuje się zapewnienie do 10 dnia każdego kolejnego miesiąca środków pieniężnych w wysokości co najmniej równiej racie spłaty kredyt (§ 22 ust, 2 COU). Powyższa regulacja jest pochodną zapisu zamieszczonego w § 7 ust. 6 (CSU) - spłata kredytu następuje do 10 dnia każdego miesiąca.
Ustalenia te należy uzupełnić o stwierdzenie, iż COU przewidziały dwa rodzaje informacji przesyłanych kredytobiorcom listem zwykłym:
1.zawiadomienia- o wysokości spłat, co 3 miesiące w § 24 ust. 1 i 2,
2.przypomnieniao kwocie należności z tytułu zaległej raty kredytu w § 34.
Istota powyższych ustaleń sprowadza się do tego, iż już z treści umowy kredytowej wynikała dla powodów wiedza o terminie płatności każdej z rat, o tym, iż raty te w okresach kwartalnych miały stałą wysokość i o tym, że o zmianie wysokości kolejnych rat Bank ma co 3 miesiące zawiadamiać kredytobiorców, którzy zobowiązali się zapewnić do 10 dnia każdego kolejnego miesiąca środki pieniężne w wysokości co najmniej równiej racie spłaty kredyt. Analiza umownych aktów staranności powodów wskazuje na to, iż przy ich dochowaniu powodowie jako kredytobiorcy muszą posiadać wiedzę o ewentualnych zaległościach. W takim kontekście przypomnienie o kwocie należności z tytułu zaległej raty spłaty kredytu (§ 34 ust. 1 COU) ma jedynie charakter informacyjny, gdyż kredytobiorca dokładając zwyczajnych aktów staranności musi posiadać wiedzę o swoich zaległościach.
Istotą zatem wypowiedzenia umowy kredytowej, w myśl § 40 pkt 1 COU będzie niedokonanie przez kredytobiorcę spłaty dwóch kolejnych rat kredytu w terminach do 10 dnia każdego kolejnego miesiąca (§ 7 ust. 6 CSU). Strony nie upoważniły banku do arbitralnego ustalania innych terminów spłaty rat, niż wynikających z przytoczonego przepisu. Interpretacja § 40 pkt 1 COU zaproponowana przez powodów, a sprowadzająca się do uwarunkowania możliwości wypowiedzenia umowy do doręczenia kredytobiorcy przypomnienia o kwocie należności z tytułu zaległej raty kredytu pozostaje w sprzeczności z brzmieniem tej normy oraz z charakterem „przypomnienia”. Utożsamianie przez apelujących „przypomnienia” z instytucją opisaną wart. 61 § 1 k.c.jest nieadekwatne do charakteru „przypomnienia”, które nie może być utożsamiane z oświadczeniem woli, lecz co najwyżej wiedzy o „kwocie należności z tytułu zaległej raty spłaty kredytu”.
Co prawda, wbrew ustaleniom Sądu I instancji, pozwany nie wykazał, aby wystosował od powoda analogiczne jak w stosunku do powódki „przypomnienie” z dnia 9 maja 2011 r. (k. 117), jednakże jak zaznaczono w powyższych rozważaniach okoliczność ta nie ma praktycznego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Powodowie nie objęli zarzutami apelacyjnymi kluczowych dla niniejszej sprawy ustaleń dotyczących kwot i terminów uiszczania rat kredytu, a zwłaszcza tego, iż uiszczali raty kredytu w sposób zgodny z umową do stycznia 2011 roku, że w kolejnych miesiącach były one uiszczane w sposób nieterminowy i w różnej wysokości, a w maju oraz czerwcu 2011 roku nie uiszczono żadnych kwot i tego, że na dzień wypowiedzenia umowy kredytowej powodowie posiadali zaległość w kwocie 1.481,25 zł. Nie zakwestionowano również ustaleń dotyczących odebrania przez powodów pisma zawierającego wypowiedzenie umowy kredytowej.

       Za niezasadne uznać również należy zarzuty powodów dotyczące ustalenia przez Sąd I instancji, iż pracownice pozwanegoE. F. (2)iW. K. (2)posiadały pełnomocnictwo pozwanego do wypowiedzenia umowy kredytowej. Sąd odwoławczy podziela tu argumentację Sądu I instancji, która nie skupia się na samym brzmieniu pełnomocnictw, lecz dokonuje ich funkcjonalnej interpretacji związanej ze strukturą organizacyjną pozwanego Banku.E. F. (2)iW. K. (2)zostały umocowane do składania łącznie z drugą upoważnioną osobą, oświadczeń woli w zakresie czynności dotyczących dochodzenia wierzytelności wykonywanych przez Oddział - Centrum Restrukturyzacji i Windykacji wW.(k. 144 i 145). Niezaprzeczony przez powodów fakt, iż wierzytelność wobec powodów została „przekazana” do szczecińskiego Biura Oddziału - Centrum Restrukturyzacji i Windykacji wW.w marcu 2011 roku, a wiec w czasie, gdy powodowie już w sposób niesystematyczny regulowali raty kredytowe, wskazuje na to, iż nietypowe, z punktu widzenia codziennych czynności bankowych czynności zostały powierzone wyspecjalizowanej jednostce organizacyjnej pozwanego Banku.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o treśćart. 385 k.p.c.oddalono apelację powodów. O kosztach postępowania apelacyjnego nie rozstrzygano, ponieważ pozwany nie wykazał, aby takie poniósł.