Sąd Rejonowy w Lubinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1886/12
Data wyroku: 2013-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Kawa-Jerka
Słowa kluczowe: Powództwo Przeciwegzekucyjne
Podstawa prawna: art. 840 §1 pkt 2 kpc
Teza: nietezowane

Sygn. akt:I C 1886/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

L., dnia 28 lutego 2013 r.

Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilnyw składzie następującym:

Przewodniczący:SSR Agata Kawa-Jerka
Protokolant:Wioletta Mróz

po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r.
na rozprawie
sprawy z powództwaE. G. (1)
przeciwko pozwanej małoletniejO. C.reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawowąM. C. (1)

o  pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego

I
pozbawia częściowo wykonalności tytuł wykonawczy w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 16.03.2012 r. sygnatura akt I Ns 229/11 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 18.09.2012 r. w zakresie punktu IV tego postanowienia w zakresie przekraczającym kwotę 4.342,68 złote (cztery tysiące trzysta czterdzieści dwa złote sześćdziesiąt osiem groszy);

II
oddala dalej idące powództwo;

III
orzeka, że koszty postępowania ponosi powódkaE. G. (1).

Sygn. akt I C 1886/12

UZASADNIENIE
PowódkaE. G. (1)w pozwie przeciwko małoletniejO. C.reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawowąM. C. (1)domagała się (po stosownym sprecyzowaniu na rozprawie do protokołu) pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 16.03.2012 r. w sprawie I Ns 229/11 - w całości co do punktu IV tego postanowienia (zaopatrzonego w klauzule wykonalności postanowieniem z dnia 18.09.2012 r.). Pozew uzasadniała tym, że dokonała potrącenia swoich wierzytelności , jakie miała wobecO. C., nie wymieniając dokładnie w pozwie kwot, które składały się na sumę przedstawioną do potrącenia, zaś dopiero z pism załączonych do pozwu wynikało, że chodzi o kwoty, jakieE. G. (1)poniosła w związku ze śmiercią swego synaT. G. (1)– którego jedyną spadkobierczynią została małoletniaO. C.. Wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.
Przedstawicielka pozwanej małoletniejO. M.C.- w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa i o zasądzenie kosztów postępowania i jednocześnie stwierdziła, że skłonna jest uznać potrącenie należności w kwocie 7508,77 zł, gdyż takie kwoty wynikają z przedstawionych rachunków za koszty pogrzebuT. G. (1)po odliczeniu zasiłku pogrzebowego i zaliczek uiszczonych przezM. C.. Przyznała, że z tytułu spłaty w sprawie I Ns 229/11 powódka wypłaciła już kwotę 5710zł. Pozwana wyjaśniła , że jeśli chodzi o koszt wystawienia nagrobka, to nie widzi podstaw do pokrywania tych kosztów przez małoletniąO. C., ponieważ otrzymała od córki powódki wiadomość sms, że nie ma prawa podejmować działań mających na celu wystawienie nagrobka, gdyż grób należy do rodzinyG.iM. C. (1)bez ich zgody nic nie może zrobić. Zarzuciła, że została pozbawiona wpływu na projekt i koszt pomnika.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 12.08.2009 r. zmarł mąż powódkiE. L.G.. Był ojcemT. G. (1)i dziadkiem małoletniej pozwanejO. C.. Postanowieniem z dnia 16.03.2012 r. Sąd Rejonowy w Lubinie w sprawie o sygn. akt I Ns 229/11dokonał działu spadku poL. G.. W punkcie IV powyższego postanowienia Sąd zasądził odE. G. (1)na rzecz małoletniejO. C.kwotę 17.561,45 zł tytułem spłaty jej udziału w spadku po dziadkuL. G..
Powódka zapłaciła dobrowolnie na rzeczO. C.kwotę 5710 zł z tytułu spłaty zasądzonej kwoty.
Dowód:
- akta Sądu Rejonowego w Lubinie, sygn. I Ns 229/11,
- potwierdzenia wpłat, k. 30.

Syn powódki i ojciec małoletniej pozwanej -T. G. (1)był kamieniarzem i pracował we Francji. Pozostawał w związku konkubenckim zM. C. (1)– ze związku tego urodziła sięO. C..
W dniu 07 lipca 2010 r.T. G. (1)zginął na terenie Francji. Jego pracodawcy w związku z tą śmiercią zostali skazani przez francuski Sąd karny.
Postanowieniem z dnia 18.04.2011 r. SR w Lubinie stwierdził, że spadek poT. G. (1)nabyła w całości z dobrodziejstwem inwentarza córkaO. C.. W spisie inwentarza ustalono, że w skład spadku wchodzi 1/6 mieszkania spółdzielczego własnościowego wŚ.ul. (...). Był to udział w lokalu po zmarłym wcześniejL. G.– a lokal ten był przedmiotem rozliczenia w sprawie I Ns 229/11. Innych aktywów nie ustalono.

Dowód:
- akta Sądu Rejonowego w Lubinie, sygn. I Ns 235/11,
- akta Sądu Rejonowego w Lubinie, sygn. I Ns 229/11,
- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej pozwanej –M. C. (1), k. 65.

W piśmie z dnia 20.05.2012 r.E. G. (1)dokonała potrącenia kwoty 14.140,44 zł z kwotą należną z tytułu rozliczenia spadku poL. G..
Do potrącenia zgłosiła:
- opłatę za pogrzeb z przewozem zwłok w wysokości 4958,24 zł (12.091,00 zł pomniejszone o zasiłek pogrzebowy pobrany przezE. G.6.632,76 zł oraz o zaliczkę 500 zł wpłaconą przezM. C.),
- opłatę za pochówek - 1.696,00 zł,
- opłatę dokonaną we Francji w wysokości 370,00 EURO x 4,36 zł (kurs 16.05.2012r.) - 1613,20 zł,
- opłatę za stypę w wysokości 942 zł (1242,00 zł pomniejszoną o zaliczkęM. C.300 zł),
- opłaty w ParafiiR.-Katolickiej wŚ.w wysokości 410,00 zł ,
- opłata za usługi kwiaciarni – wieniec jaki powódka z córkąM. G. (1)kupiły T.G.- 210,00 zł,
- koszt przejazduW.-N.-W.M. G. (1)– córki powódki i siostry zmarłego - 672,00 zł,
- opłaty skarbowe za umiejscowienie aktu zgonu - 89,00 zł,
- koszt postawienia nagrobka dlaT. G. (1)3.500,00 zł,
- opłata w ParafiiR.-Katolickiej za postawienie pomnika 50,00 zł.

W odpowiedziM. C.– jako przedstawicielkaO. C.zarzuciła, że nie są to rzeczywiste koszty pogrzebu, a ona może podjąć rozmowy dotyczące tylko niektórych kosztów, jako rzeczywistych kosztów pogrzebu.
W piśmie z dnia 06.06.2012 r. pełnomocnik powódki opisał podstawy prawne dokonanego potrącenia.
W piśmie z dnia 02.10.2012 r.E. G. (1)skorygowała potrącenie do kwoty 8137,38 zł i dodała jeszcze kwotę 54 Euro , czyli 216,46 zł tytułem opłaty konsularnej za wydanie zaświadczenia na przewiezienie zwłok.
W piśmie z dnia 31.10.2012 r.M. C. (1)uznała potrącenie na kwotę 7508,77 zł. W piśmie z dnia 18.09.2012 r. wyliczyła koszty na 8.137,38 zł.

Dowód:
-pismo powódki z dnia 20.05.2012 r. k. 11-12, z dnia 06.06.2012 k. 14-15, z dnia 02.10.2012 r., k. 16-17,
- pismoM. C.z dnia 28.05.2012 r. k. 13, z dnia 31.10.2012 r. k. 27, z dnia 18.09.2012 r., k. 47-48,

E. G. (1)po śmierciT. G. (1)wydatkowała następujące koszty związane z pogrzebem:
- 4.958,24 zł - opłata za usługi pogrzebowe wg faktury VAT z dnia 26.07.2010 r. - 12.091, 00 zł –– po potrąceniu zasiłku pogrzebowego otrzymanego przez powódkę 6.632,76 zł i zaliczki wpłaconej przezM. C. (1)500 zł,
- 370 Euro , które powódka pokryła tytułem francuskiego rachunku z dnia 20.07.2010 r., (powódka twierdziła, że są to opłaty za chłodnię) – liczone po kursie sprzedaży Euro NBP z dnia rachunku – czyli po 4,1789 zł, co daje kwotę 1546,19 zł, skoro wtedy powódka ten wydatek poniosła,
- 410 zł za chłodnię, miejsce na grób głębinowy, za kaplicę, opłatę cmentarną,
- 50 zł opłata za postawienie nagrobka na rzecz parafii,
- 89 zł opłaty za umiejscowienie aktu zgonu,
- 54 Euro - 216,45 zł – za opłaty konsularne.

Dowód:
- faktura VAT z dnia 26.07.2010 r., k. 18 -19,
- rachunek z dnia 20.07.2010 r., k. 20,
-rachunek nr (...), k. 21,
–rachunek nr (...),
- rachunek z 21.07.2010 r., k. 21,
- rachunek, k. 26.

Po otrzymaniu informacji o śmierciT. M.C.iM. G. (1)pojechały do Francji.M. G. (1)zna dobrze język francuski, jednak jedynieM. C. (1)wiedziała, gdzie zmarły mieszkał, znała jego przyjaciół we Francji, którzy pomagali jej załatwić tam różne rzeczy, wozili je. Nie była ignorowana w urzędach, ponieważ we Francji konkubinat jest traktowany inaczej niż w Polsce, nie odmawiano jej informacji.
E. G. (1)kupiła swojej córceM. G. (1)bilet doN.i z powrotem za kwotę 672 zł.M. G. (1)wówczas była osobą pracującą. Razem z córką kupiły zmarłemu wieniec za 210 zł.
Po pogrzebie urządzoną stypę, za która E.G.zapłaciła 1242 zł, aM. C. (1)dała jej na to 300 zł. Goście E.G.byli w liczbie ok. 34 osób,M. C.– 12 osób.
Dowód:
- bilety k. 22,
-faktura (...), k. 23,
-faktura nr (...), k. 24.
- przesłuchanie powódkiE. G. (1), k. 64-65,
- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej pozwanej –M. C. (1), k. 65.

W czerwcu 2011 r.M. C. (1)napisała smsa doM. G. (1), że postawi pomnik. Córka powódki odpowiedziała jej, że grób jest własnością rodzinyG.i nie ma prawa podejmowania decyzji. W dniu 05.10.2011 r.M. G. (1)napisała doM. C. (1)maila, w którym poinformowała ją, że pomnik dlaT. G. (1)został już zamówiony, a zakład kamieniarski został poinformowany, że to rodzinaG.jest opiekunami grobu i nikt poza nimi nie ma prawa stawiać tam pomnika i jest to zgodne z umową z zakładem, ponieważ to one opłaciły koszty administracyjne.
W październiku 2011 r.E. G. (1)postawiłaT. G. (1)pomnik granitowy za 3500 zł. Ponieważ zamówiła jednocześnie dwa pomniki kwota powyższa była ulgowa. Nie konsultowała wyboru pomnika zM. C. (1), poinformowała ją, że pomnik postawi.M. C. (1)miała do tej decyzji zastrzeżenia, ponieważ sama miała zamiar postawić pomnik.E. G. (1)postawiłaM. C. (1)przed faktem dokonanym.M. C. (1)deklarowała wobecE. G. (1), że w rok po śmierci postawi pomnik, ponieważ chciał go postawić przyjacielT. G. (1)– też kamieniarz – na korzystnych dla niej warunkach.
Dowód:
- faktura, k. 25,
- wiadomość e-mail z dnia 05.10.2011 , k. 57.
- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej pozwanej –M. C. (1), k. 65,
- przesłuchanie powódkiE. G. (1), k. 64-65.

We Francji toczy się postępowanie o rentę i odszkodowanie dla drugiego dzieckaT. W.G.. Pomaga jej w tym postępowaniu córka powódkiM. G. (1), która jest lektorem j. francuskiego.
Od czasu śmierciT. O.C.utrzymuje jedynie matka. Dziewczynka nie ma renty po ojcu.
Dowód:
- przesłuchanie powódkiE. G. (1), k. 64-65,
- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej pozwanej –M. C. (1), k. 65.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo w części zasługuje na uwzględnienie.
Powódka – po sprecyzowaniu żądania na rozprawie do protokołu - wnosiła o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności w części dotyczącej całego pkt IV postanowienia z dnia 16.03.2012 r.
Z treści pozwu wynika, że podstawą powództwa był zarzut potrącenia, czyliart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zatem Sąd musiał zbadać, czy potrącenie było prawidłowe, czyli czy rzeczywiście po stronie E.G.istniała wymagalna wierzytelność w wysokości 11851,45 zł w stosunku do małoletniejO. C., której mogła dochodzić przed Sądem i tym samym potrącić z własnym długiem wynikającym z postanowienia w sprawie I Ns 229/11, czyli czy zachodziły podstawy potrącenia wynikające z treściart. 498 § 1 k.c.
W ocenie Sądu odpowiedzialność małoletniejO. C.za długi spadkowe po jej ojcuT. G. (1)w tej sprawie należało ustalić na kwotę 7.269,88 zł. Ponieważ jednak przedstawicielka ustawowa małoletniejO. M.C.– w pismach w zasadzie uznała długi spadkowe w wysokości 7508,77 zł (czyli nawet w kwocie wyższej niż należna), Sąd uznał za stosowne respektowanie tego uznania.
Przede wszystkim należy zarzucić powódce, że mimo, że była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w uzasadnieniu pozwu w ogóle nie wyliczyła i nie wskazała dokładnie, jakie koszty zgłasza do potrącenia i w jakiej wysokości i z czego wynika taka wartość przedmiotu sporu. Powódka w uzasadnieniu pozwu nie wyszczególniła, które dokładnie koszty zaliczyła do długów spadkowych objętych potrąceniem. Utrudniało to niewątpliwie analizę słuszności tego potrącenia. Do pozwu zostało dołączone wprawdzie pismo z dnia 20.05.2012 r. zawierające czynność materialną potrącenia, jednak kwota ujęta w tym piśmie nie pokrywała się z wartością przedmiotu sporu podaną w pozwie. Pismo przesądowe z dnia 02.10.2012 r. również nie wyjaśniało powyższych kwestii.
Z tego względu Sąd był zmuszony do przeprowadzenia własnych ustaleń i obliczeń na podstawie rachunków, jakie do pozwu załączyła powódka. Już na wstępie należy zaznaczyć, że nie wszystkie koszty ujęte w rachunkach i fakturach Sąd zaliczył do długów spadkowych, za które odpowiedzialność powinna ponosić małoletnia spadkobierczyni.
Oceniając zasadność dokonanego potrącenia należało mieć na względzie treśćart. 922 § 3 k.c.(jeszcze w brzmieniu z daty otwarcia spadku, czyli z dnia 07.07.2010 r.). Zgodnie z tym przepisem do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym środowisku, koszty postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o zachowek oraz obowiązek wykonania zapisów i poleceń, jak również inne obowiązki przewidziane w przepisach księgi niniejszej.
W ocenie Sądu zarówno treść powyższego przepisu, jak i zasady współżycia społecznego nie pozwalają na to, aby wszystkimi zgłaszanymi przezE. G. (1)wydatkami obarczyć małoletnią spadkobierczynię.
Oceniając zasadność żądania pokrycia tych kosztów przezO. C., należy w pierwszej kolejności przede wszystkim mieć na uwadze okoliczności śmierci spadkodawcyT. G. (1)i fakt, że spadkobierczynią jest sześcioletnie dziecko, a nie jej przedstawiciel ustawowyM. C. (1), czego zdaje się nie zauważać powódka, kierując bezpośrednio pod jej adresem rozmaite pretensje i żale. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że pozwana - kilkuletnia córkaT. G. (1)– została na wyłącznym utrzymaniu matki. Z dowodów wynika, że mimo upływu 2,5 roku od śmierciT. G. (1)do dziś jego córka nie uzyskuje żadnych świadczeń socjalnych związanych ze śmiercią ojca , a to ze względu na trudności międzynarodowe wynikające z ostatniego zatrudnienia we Francji. GdybyT. G. (1)zmarł wskutek wypadku przy pracy w Polsce, małoletnia otrzymywałaby stosowną rentę i prawdopodobnie jeszcze inne świadczenia. Skład spadku, jaki otrzymała małoletnia – jest niezwykle skromny i w zasadzie nie stanowi żadnego zabezpieczenia finansowego małoletniej: używana maszyna (wedługM. C. (1)zepsuta), z której sprzedażą są trudności i wierzytelność wynikająca z postępowania spadkowego po dziadku –L. G., której w dużej części i tak już nie otrzyma z uwagi na potrącenie dokonane przez powódkę. Tych okoliczności Sąd nie mógł tracić z pola widzenia, jak również faktu, żeM. C. (1)przez 2,5 roku sama utrzymuje dziecko, choć nie jest wykluczone, że mogłaby domagać się alimentów odE. G. (1), jako od osoby zobowiązanej w dalszej kolejności do alimentacji.
W ocenie Sądu następujące koszty– wynikające z przedłożonych faktur i rachunków (czyli udowodnione) można uznać za długi spadkowe obciążające małoletnią spadkobierczynię:
- 12.091, 00 zł – opłata za usługi pogrzebowe wg faktury VAT z dnia 26.07.2010 r. – z tego potrącić należy zasiłek pogrzebowy otrzymany przez powódkę 6.632,76 zł i zaliczkę wpłaconą przezM. C. (1)500 zł, co daje kwotę 4.958,24 zł,
- 370 Euro , które powódka żądała z francuskiego rachunku z dnia 20.07.2010 r., (powódka twierdziła, że są to opłaty za chłodnię) – liczone po kursie sprzedaży Euro NBP z dnia rachunku – czyli po 4,1789 zł, co daje kwotę 1546,19 zł, skoro wtedy powódka ten wydatek poniosła,
- 410 zł za chłodnię, miejsce na grób głębinowy, za kaplicę, opłatę cmentarną –rachunek nr (...),
- 50 zł opłata za postawienie nagrobka na rzecz parafii –rachunek nr (...),
- 89 zł opłaty za umiejscowienie aktu zgonu,
- 54 Euro - 216,45 zł – za opłaty konsularne.

W ocenie Sądu pozostałe koszty z poniżej omówionych względów nie mogły być zaliczone do kosztów obciążających spadkobiercę będącego sześcioletnim dzieckiem.
Powódka wprawdzie na rozprawie sugerowała, że wycofuje się z żądania kosztów stypy 942 zł i wieńca za 210 zł i kosztów przejazdu do Francji siostry spadkodawcy –M. G. (1)w kwocie 672 zł, ale formalnie jej pełnomocnik nie cofnął w tym zakresie powództwa. W ocenie Sądu absolutnie do długów spadkowych nie można było zaliczyć ceny wieńca, który powódka kupiła synowi razem ze swoją córką i kwestia ta jest na tyle oczywista, że nie wymaga żadnego komentarza. Podobnie koszty przejazduM. G. (1)- siostry spadkodawcy niewątpliwie nie są kosztami pogrzebu. Jak wynika z dowodówM. G. (1)pojechała do Francji z własnej woli, nie na prośbęM. C. (1), która korzystała tam z pomocy przyjaciół konkubenta.M. G. (1)była siostrą zmarłego, doskonale znała język francuski, zatem w ocenie Sądu było to jej osobiste zaangażowanie i pomoc, jakich można wymagać od siostry, której brat zginął tragicznie, zwłaszcza, żeM. G. (1)pracowała w 2010 r. i dobrowolnym wyboremE. G. (1)było to, że płaci za bilet do Francji swojej pełnoletniej, pracującej córce. Słuszna jest również uwaga przedstawicielki ustawowej pozwanej, że we Francji i w ogóle w Europie konkubinat traktowany jest bardziej liberalnie niż w Polsce i nie ma tam wielu ograniczeń co do prawa do informacji, jakie obowiązują w Polsce. Jeśli chodzi o koszty przyjęcia pogrzebowego, to po pierwsze z przepisów nie wynika, że jest to koszt pogrzebu. Oczywiście są orzeczenia, że jeśli jest to zwyczajem, to koszty stypy można zaliczyć do długów spadkowych, ale po pierwsze w większej części brała w nim udział rodzinaE. G. (1)i w ocenie Sądu zwyczaj i polskie realia absolutnie nie wymagają, aby sześcioletni spadkobierca urządzał po śmierci taty obiad dla prawie 50 osób. Był to również wybór powódki,M. C. (1)dołożyła się do przyjęcia w części swoich gości i nie ma żadnych podstaw, aby obarczać tym długiemO. C..
Jeśli zaś chodzi o kwotę „opłata za pochówek” wymienioną w punkcie 2 pisma powódki z dnia 20.05.2012 r. – 1696 zł, Sąd również tej kwoty nie uwzględnił, ponieważ powódka nie przedstawiła rachunku opiewającego na taką kwotę, nie wynikała ona z uzasadnienia pozwu, a zapytana przez Sąd na rozprawie, co to za koszty, nie potrafiła na to udzielić odpowiedzi. Zatem Sąd kwotę tę uznał za nieudowodnioną. Wprawdzie w aktach jest faktura z firmy pogrzebowej na kwotę 5458,24 zł, ale z obliczeń Sądu wynika, że jest to korekta całej faktury za pogrzeb 12.091,00 zł po potrąceniu zasiłku pogrzebowego 6.632 ,76 zł, zatem nie dotyczy ona kwoty 1696 zł.
Sąd z dwóch opisanych niżej względów uznał, że małoletnią spadkobierczynię nie powinny obciążać również koszty nagrobka 3500 zł, jakiE. G. (1)postawiła synowi.
Z żadnego przepisu nie wynika, że koszt nagrobka stanowi dług spadkowy. W komentarzach doart. 922 § 3 k.c.(autorstwaE. S.–B., a takżeJ. C.iJ. K.) przyjmuje się, że koszt nagrobka zaliczany jest do długów spadkowych, jeśli jego wystawienie odpowiada miejscowym zwyczajom. W ocenie Sądu o ile w polskim społeczeństwie powszechne jest stawianie nagrobków zmarłym, o tyle nie jest normą wymóg, aby nagrobek zmarłemu rodzicowi stawiało małe dziecko, które tego rodzica straciło i nie otrzymało po jego śmierci w zasadzie żadnego znacznego majątku spadkowego. Wręcz przeciwnie – w społeczeństwie takie oczekiwania i żądania mogą budzić zażenowanie i niesmak. Dlatego Sąd uznał, że nie ma podstaw, aby kosztami nagrobka obciążać małoletniąO. C.ze względu na jej wiek i stan majątkowy.
Ponadto w ocenie Sądu żądanie pokrycia kosztów nagrobka, który postawiłaE. G. (3)synowi, było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego ze względu na postawę powódki i całkowite wyeliminowanie przedstawicielki ustawowej małoletniej pozwanej z procesu wyboru tego pomnika. Z dowodów przeprowadzonych w sprawie wynika, żeE. G. (1)i jej córka –M. G. (1)po prostu zabroniłyM. C. (1)jakiegokolwiek angażowania się w tę sprawę, poza oczywiście zaangażowaniem finansowym – po fakcie wystawienia nagrobka. Z wiadomości elektronicznej wysłanej przezM. G.wynika, że wręcz nie życzyły sobie , aby uczestniczyła w tymM. C..
Z dowodów wynika, żeM. C. (1)– jako matka małoletniej spadkobierczyni – nigdy nie odmówiła postawienia nagrobka, a wręcz przeciwnie - planowała go postawić przy pomocy przyjaciela zmarłegoT. G. (2)– również kamieniarza - zgodnie z gustem jej zmarłego partnera. Nie można zarzucićM. C., aby zbyt długo zwlekała z wystawieniem nagrobka, powszechnie bowiem wiadome jest, że nagrobków granitowych nie stawia się na świeżych grobach, lecz dopiero po upływie odpowiedniego czasu. Tymczasem już w czerwcu 2011 r.M. C.otrzymała smsa zabraniającego jej wtrącania się w sprawę grobu.
Dlatego Sąd uznał, że skoroE. G. (1)i jej córka – poprzez dyspozycje dla zakładu kamieniarskiego – pozbawiły przedstawicielkę pozwanej wszelkiego wpływu na decyzję dotyczącą czasu postawienia nagrobka i jego wyglądu, same chciały o tym decydować, to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego jest żądanie zwrotu kosztów takiego nagrobka. One również są najbliższą rodziną zmarłego i można od nich wymagać, aby matka i siostra postawiły synowi i bratu nagrobek, zwłaszcza, że zmarły pozostawił małoletnią spadkobierczynię w trudnej sytuacji materialnej.
Z powyższych względów Sąd uznał, że nie było podstaw do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości co do pkt IV i pozbawił go wykonalności jedynie ponad kwotę 4.342,68 zł (17.561,45 zł – 7508,77 zł kwoty uznanej – 5710 zł kwoty uiszczonej).
W punkcie II Sąd oddalił dalej idące powództwo jako nieuzasadnione z opisanych wyżej względów.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.iart. 101 k.p.c., uznając, że powódka przegrała sprawę w całości. Wprawdzie przedstawicielka ustawowa małoletniej w odpowiedzi na pozew we wnioskach domagała się oddalenia powództwa, lecz w uzasadnieniu wyjaśniła, że skłonna jest uznać do potrącenia kwotę 7508,77 zł, takie samo stanowisko prezentowała też w postępowaniu przesądowym i Sąd – po dokonanych obliczeniach – uznał, że jest to kwota nawet wyższa niż należna. Zaś pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego mogło nastąpić tylko na skutek orzeczenia Sądu. Gdyby nawet uznać, że powódka sprawę wygrała częściowo wygrała, to i tak w zakresie przegranej części powództwa należało odstąpić od obciążania małoletniej pozwanej kosztami na podstawieart. 102 k.p.c.Małoletnia pozwana nie ma własnych dochodów, nie ma renty po ojcu, spadek – po potrąceniu długów spadkowych – stanowił relatywnie niewielką wartość, dziewczynka jest na wyłącznym utrzymaniu matki pracującej jako urzędniczka w sferze budżetowej.