Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 969/13
Data wyroku: 2013-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Chudy, Dariusz Firkowski, Małgorzata Tomkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§2kpk, art.438pkt.1-kpk

Sygn. akt VII Ka 969/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Dariusz Firkowski (spr.),
Sędziowie:  SO Magdalena Chudy,
SO Małgorzata Tomkiewicz,
Protokolant  st. sekr. sądowy Katarzyna Filipiak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej
po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013r.

sprawy oskarżonegoP. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 27c ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt II K 1521/12

I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:
- za podstawę skazania i wymiaru kary w pkt. I sentencji przyjmujeart.27c ust.1 pkt.4 ustawy o rybactwie śródlądowym,
- z opisu czynu w pkt. I sentencji eliminuje słowo „rybackiego”,
- uchyla pkt. IV sentencji,
II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe za postępowanie odwoławcze, w tym kwotę 30 ( trzydzieści ) zł tytułem opłaty za II instancję.
Sygn. akt VII Ka 969/13

UZASADNIENIE
P. P.został oskarżony o to, że w dniu 12 kwietnia 2012r. na starorzeczu rzekiŁ.w miejscowościS., gminaD., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, za pomocą rybackiego narzędzia połowowego w postaci agregatu prądotwórczego wytwarzającego w wodzie pole elektryczne charakterystyczne dla prądu zmiennego, dokonał połowu dwóch sztuk ryb z gatunku okoń i karaś wartości około 10 zł. działając na szkodę(...)Związku(...)okręg wO.
tj. o przestępstwo zart. 27c ust.1pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 lipca 2013 roku, w sprawie II K 155/12:

I oskarżonegoP. P.uznał za winnego tego, że w dniu 12 kwietnia 2012r. w starorzeczu rzekiŁ.w miejscowościS., gm.D.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami za pomocą rybackiego narzędzia połowowego w postaci agregatu prądotwórczego wytwarzającego w wodzie pole elektryczne charakterystyczne dla prądu zmiennego, dokonał połowu dwóch sztuk ryb z gatunku okoń i karaś powodując szkodę o wartości około 10 zł działając na szkodę(...)Związku(...)Okręg wO.tj. winnego popełnienia czynu z art..27 cust.1pkt.2 ustawy o rybactwie śródlądowymi za to z mocyart. 27 c ust.1pkt. 2 ustawy o rybactwie śródlądowymskazał go na karę grzywny po 30 (trzydzieći) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
II na podstawieart. 27c ust. 2 ustawy o rybactwie śródlądowymorzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta wO.przez okres 1 ( jednego ) miesiąca,
III na podstawie art.27c ust.3 pkt.1 lit.b powołanej ustawy orzekł od oskarżonego nawiązkę na rzecz(...)Związku(...)Okręg wO.w wysokości 50 ( pięćdziesiąt ) zł,
IV na podstawie art. 27c ust. 3 pkt 4 cytowanej ustawy orzekł zakaz składania ofert do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego na okres 1 (jednego) roku.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który na podstawieart. 425 § 2 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył go w całości na korzyść oskarżonego i zarzucił mu:
1/ obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkiart. 424 kpk– polegającą na oparciu orzeczenia tylko na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego i rozstrzygnięciu wszelkich istotnych wątpliwości co do jego winy na jego niekorzyść oraz przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, prowadzącą w efekcie do błędnego ustalenia, że w/w oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa w sytuacji, gdy oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i tak:
a/ nie dokonanie zgodnie z zasadami określonymi w powołanych przepisach krytycznej oceny rozbieżności zeznań strażników rybackich odnośnie przebiegu samego zdarzenia,
b/ rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego praktycznie wszystkich istniejących wątpliwości w sytuacji, gdy żaden ze świadków nie wskazywał aby widział ww. stojącego na „czatach” czy w jakikolwiek sposób kontaktującego się z oskarżonymiZ. G.iJ. W.,
c/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na mylnym przyjęciu, iż oskarżony popełnił przypisane mu przestępstwo, podczas gdy w materiale dowodowym nie ma żadnego dowodu, który bezpośrednio wskazuje na sprawstwo ww.,
d/ nieuprawnione i błędne ustalenie w pkt. I zaskarżonego wyroku, iż dwie ryby z gatunku karaś i okoń o nieznanych wymiarach stanowiły wartość 10 zł, podczas gdy świadekH. G.wskazywał, iż rzekaŁ.nie jest zarybiana w/w gatunkami ryb, a w tym stanie rzeczy pisemna informacja(...)wO.jest całkowicie niewiarygodna, gdyż kilogram świeżego karasia kosztuje około 6 zł, a jeden kilogram okonia około 8 zł,
e/ błędne ustalenie, że współoskarżeniS. O.,Z. M.orazP. P., znajdując się na brzegu starorzecza i nie mając jakiegokolwiek kontaktu z pływającymi łódkąZ. G.iJ. W.chronili ww. stojąc na przysłowiowych czatach oraz, że wskazane dwie sztuki ryb pochodziły ze starorzecza rzekiŁ..

Podnosząc tak sformułowane zarzuty autor apelacji złożył wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie P. P.P.lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego co do zasady nie zasługuje na podzielenie.
Na wstępie podnieść należy, iż Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w zakresie zachowania oskarżonego polegającego na dokonaniu wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami połowu dwóch sztuk ryb z gatunku okoń i karaś za pomocą narzędzia połowowego w postaci agregatu prądotwórczego wytwarzającego w wodzie pole elektryczne charakterystyczne dla prądu zmiennego i spowodowania szkody o wartości około 10 zł działając na szkodę(...)Związku(...)Okręg wO.. W tym zakresie swoje ustalenia Sąd I instancji oparł o trafną analizę materiału dowodowego i ta ocena nie zawiera błędów natury logicznej czy też faktycznej. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy podziela przedstawioną tam argumentację. W istocie stawiane przez apelującego zarzuty nie mogły podważyć zasadności tej części zapadłego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sadu Okręgowego brak jest podstaw do podważenia relacji społecznych strażników rybackich , którzy przedstawili zachowanie oskarżonego z 12 kwietnia 2013r.A. P., W.M.,S. L.,G. S.iM. M.byli dlaP. P.obcy, wcześniej nie dokonywali wobec niego żadnych czynności i tym samym nie sposób przyjąć aby ich relacja wynikała z uprzedzeń czy też była nacechowana stronniczością. Wręcz przeciwnie analiza ich twierdzeń wskazuje. że zeznawali oni w sposób wyważony i podawali o okolicznościach, co do których zaistnienia byli przekonani.
Odnosząc się do kolejnych zarzutów apelacji stwierdzić należy, że wprawdzie jedynie dowody zgromadzone w toku postępowania w stosunku do osób przebywających na łódce były dowodami bezpośrednio wskazującymi na ich sprawstwo, w przeciwieństwie do dowodów dotyczących osób przebywających na brzegu w tym oskarżonego, mających charakter poszlakowy, to jednakże pozostają one w takim wzajemnym związku, że pozwalają na pewne określenie roli w przestępstwie P.P.. Zauważyć przy tym należy, że współoskarżeniO.iM.wyroku nie zaskarżyli godząc się z ustaleniem Sądu I instancji, iż działali w ramach podziału ról. Analogiczne zaś zachowanie słusznie przypisano oskarżonemu. Taka postawa dowodzi prawidłowości wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustaleń między innymi w zakresie tego, że strażnicy rybaccy zanim przyjechali na miejsce pobytu oskarżonych uzyskali wiarygodną informację od świadkaP.o „grupiepięciumężczyzn poławiających ryby za pomocą prostownika”. W tej grupie osobowej bez wątpienia był i P.P., który przecież sam przyznał, że był tam poproszony przezZ. G.jako kierowca pojazdu Natomiast udział w samym przestępstwie P.P.polegał na zabezpieczaniu czynności bezpośrednio znamionujących przestępstwo, realizowanych przez osoby znajdujące się w łódce. Tym samym akcentowany przez skarżącego fakt brak kontaktowania się przezP. P.( w chwili interwencji ) z osobami w łódce nie może spowodować uwolnienia oskarżonego od odpowiedzialności za przypisany mu czyn skoro zważy się na całokształt ustalonych okoliczności, w tym celowe wywrócenie łódki, zabezpieczenie przedmiotów służących do kłusownictwa czy też wreszcie brak sieci, o których mówił oskarżony. Co więcej z relacjiA. P.wynika, że oskarżony wraz z innymi osobami przebywającymi na brzegu zachowywał się w sposób wskazujący na obserwację terenu. Podkreślić należy również i to, że nie sposób jest pominąć badania przeprowadzonych dowodów, w tym i wyjaśnień oskarżonego przez pryzmat zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, warunkowanych koniecznością logicznej konfrontacji z zeznaniami świadków. Trafnie zatem Sąd Rejonowy odrzucił wyjaśnienia P.P.albowiem nie sposób logicznie wyjaśnić dlaczego nie mając związku z rybactwem miałby wraz z innymi osobami podejmować walkę z kłusownictwem i to jeszcze w okolicznościach stwarzających realną podstawę do postawienia mu samemu takiego zarzutu. Nie sposób przy tym pominąć i tego, że współoskarżeniG.iW.podjęli nieudaną próbę pozbycia się narzędzi służących do poławiania prądem zmiennym oraz ryb. W konsekwencji konfrontacja dowodów osobowych prowadzi do wniosku, że jedynie dowody obciążające oskarżonego można obdarzyć przymiotem wiarygodności. Świadczą one bowiem o współdziałaniu P.P.o poławianiu ryb za pomocą urządzeń wytwarzających prąd zmienny, co jest zakazane i wyczerpuje znamiona przestępstwa.

Wbrew zarzutowi apelacji wartość ryb nie jest znamieniem przestępstwa przypisanego oskarżonemu i stanowi jedynie przesłankę dla określenia wysokości nawiązki, która została orzeczona w stosunkowo niskim wymiarze.

Odrzucić również należy zarzut apelacji jakoby zatrzymane ryby nie mogły występować w starorzeczuŁ., albowiem takim gatunkiem wód tych się nie zarybia. Zważyć bowiem należy na charakter otwarty zbiornika wodnego, migrację ryb, jak też zeznania świadkaH. G., który podał, że oba gatunki ryby, o których mowa w czynie przypisanym występują w wodach przedmiotowego akwenu. Natomiast z zeznań świadkaS. L.wynika, że stan wody powodował połączenie głównego nurtu rzeki z jej starorzeczem. Tym samym nie jest możliwe uznanie, że nie zarybianie określonym gatunkiem ryb jest równoznaczne z niewystępowaniem tego gatunku.

Niezależnie od zarzutów apelacji w oceni Sądu Okręgowego konieczna była wobec treści zarzutu zmiana kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu, przy czym w żaden sposób nie powoduje to pogorszenia sytuacji procesowej oskarżonego.P. P.został bowiem oskarżony między innymi o to, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, za pomocą rybackiego narzędzia połowowego w postaci agregatu prądotwórczego wytwarzającego w wodzie pole elektrycznecharakterystyczne dla prądu zmiennego,dokonał połowu dwóch sztuk ryb. Zatem oskarżonemu nie zarzucono znamienia czynu, że działał on „nie będąc uprawnionym do rybactwa”. Zgodnie z przepisemart. 27c ust.1pkt.2 ustawy o rybactwie śródlądowymkaralne jest poławianie ryb rybackimi narzędziami połowowymi lub urządzeniami połowowymi przez osobę „nie będąca uprawnionym do rybactwa albo osobę poławiającą na jego rzecz”. Natomiast połów ryb przez wytwarzanie w wodzie pola elektrycznego charakterystycznegodla prądu zmiennegojest z mocy prawa niedozwolony- porównajart. 8 ust.1pkt.6 ustawy o rybactwie śródlądowym. W konsekwencji narzędzia wytwarzające prąd zmienny nie mogą być równieżrybackimi narzędziami połowowymi.
W przypisanym P.P.czynie zawarto faktycznie wszystkie znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 27ust.1pkt.4w zw. z art.8ust1pkt.6ustawy o rybactwie śródlądowymi tym samym błędnie w zaskarżonym wyroku zakwalifikowano go z art. 27ust.1pkt.2ustawy. Takie poprawienie kwalifikacji prawnej czynu było w ocenie sądu odwoławczego dopuszczalne albowiem nie jest ono dla oskarżonego niekorzystne. Jednocześnie z opisu czynu wyeliminowano słowo „rybackiego” albowiem urządzenie, którego użyto do połowu ryb nie jest żadnym z urządzeń dopuszczonym przezustawę o rybactwie śródlądowym– porównaj wykaz rybackich narzędzi połowowych i rybackich urządzeń połowowych zawarty w§9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 listopada 2001r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie( Dz. U. nr 138, poz.1559, ze zm.).

Z urzędu także uznano za celowe uchylenie rozstrzygnięcia z pkt. IV sentencji podzielając w tym zakresie argumenty wynikające z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2013r. w sprawie III KK 429/12. We wskazanym orzeczeniu miedzy innymi stwierdzono, że środek karny z art.27cust.3pkt.4 przedmiotowej ustawy stosuje się odpowiednio, co oznacza, że nie jest on w każdym wypadku obligatoryjny. Tym samym uwzględniać należy w każdym wypadku specyfikę określonego układu procesowego. W konsekwencji orzekanie takiego środka jest obligatoryjne jedynie co do osoby, która należy do osób uprawniony do rybactwa w myśl art.4 ustawy lub też z okoliczności sprawy wynikać może, że będzie się ubiegać o zawarcie umowy o użytkowanie obwodu rybackiego. Te okoliczności bez wątpienia P.P.nie dotyczą.

Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, że:
- za podstawę skazania i wymiaru kary w pkt. I sentencji przyjętoart.27c ust.1 pkt.4 ustawy o rybactwie śródlądowym,
- z opisu czynu w pkt. I sentencji wyeliminowano słowo „rybackiego”,
- uchylono pkt. IV sentencji,
II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy,
III zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe za postępowanie odwoławcze, w tym kwotę 30 ( trzydzieści ) zł tytułem opłaty za II instancję.
O kosztach procesu postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpkw zw. zart.3ust.1 i art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późn. zm.).