Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 77/13
Data wyroku: 2013-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 124 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 77/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli

Protokolant Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Dziedzic
po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r.
sprawyB. B.
obwinionej z art. 124 § 1 kw
z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt IIW 1440/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionejB. B.,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony obwinionej z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

III
zasądza od oskarżyciela posiłkowegoM. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki w kwocie 50 złotych za postępowanie odwoławcze i wymierza mu opłatę w kwocie 60 złotych, zwalniając go od zapłaty kosztów sądowych związanych z udziałem obrońcy z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt VI Ka 77/13

UZASADNIENIE
B. B.została obwiniona o to, że:
w dniu 5 lipca 2011r. pomiędzy godziną 18:30 a godz. 19.30 w mieszkaniu przyul. (...)wJ.w sposób umyślny dokonała uszkodzenia zamka w drzwiach do pokojuM. P. (2), czym spowodowała stratyw wysokości 120 zł na szkodęM. P. (1), tj.o wykroczenie zart. 124§1 kw.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 29 listopada 2012r. w sprawie II W 1440/11:

I
uniewinniłB. B.od popełnienia zarzucanego jej czynu, opisanego w części wstępnej wyroku;

II
na podstawieart. 118§2 kpwkosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa, zaś na mocyart. 29 ustawy Prawo o Adwokaturzew zw. zart. 632 pkt 2 kpkzasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.A. D.kwotę 1080 złotych plus 23 % VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu obwinionej.

Powyższy wyrok w całości zaskarżył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, zarzucając niewłaściwą ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie prowadzącą do bezpodstawnego przyjęcia, iż obwinionaB. B.nie dopuściła się czynu polegającego na umyślnym uszkodzeniu mienia w postaci zamka w drzwiach do pokojuM. P. (2)w mieszkaniu przyul. (...)wJ..
Wskazując na powyższe, autor apelacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Dokonana przez Sąd I instancji ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie jest dowolna, mieści się w granicach jakie zakreślaart.7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.Dysponując walorem bezpośredniości na rozprawie w sprawie o wykroczenie, działając w ramach swobodnej oceny dowodów Sąd ten władny był dać wiarę jednym dowodom innym zaś odmówić wiarygodności, w szczególności uznać za wiarygodne wyjaśnienia obwinionejB. B., zeznania świadkówM. H.iM. S.oraz opinie biegłych z których to dowodów wynikało że obwiniona uszkodziła zamek w drzwiach nieumyślnie, zaś jako niewiarygodne ocenić zeznania świadkaM. P. (1)wskazujące na umyślny charakter jej działania. Wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. można popełnić tylko umyślnie co wynika wprost z jego treści. Z prawidłowo ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego wynika że konstrukcja drzwi wewnętrznych w których obwiniona uszkodziła zamek była delikatna, lekka, były to drzwi tzw.”harmonijkowe”, sam zamek zaś dostosowany był do charakteru tych drzwi, a więc nie był zamkiem ciężkim, wytrzymałym, kilkukrotne mocne szarpnięcie osoby usiłującej niezręcznie otworzyć drzwi mogło go uszkodzić. Wynika to w szczególności z opinii biegłegoA. M.i zeznań świadka – stolarzaM. S.. Koreluje to z wyjaśnieniami obwinionej przemawiającym za nieumyślnością działania skoro jej celem było bynajmniej nie zniszczenie zamka lecz dostanie się do pokoju niepełnosprawnej córki w celu sprawdzenia co się z nią dzieje i porozmawiania z nią. Fakt iż obwiniona zeznając przed policjantem w początkowej fazie postępowania deklarowała chęć dobrowolnego poddania się karze ( czego nie podtrzymała w postępowaniu sądowym ) należy wiązać z niekwestionowaniem przez nią faktu uszkodzenia zamka, nie zaś z wypełnieniem znamion strony podmiotowej w postaci umyślności. W każdym zaś razie zarzut skarżącego i argumentacja na jego poparcie zawarta w uzasadnieniu apelacji nie są przekonywujące, brak umyślności w działaniu obwinionej prawidłowo skutkował wydaniem wyroku uniewinniającego.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionejB. B.

Na podstawieart.29 ust.1 ustawy Prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej obrony obwinionej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.orazart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.Sąd Okręgowy zasądził od oskarżyciela posiłkowegoM. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 50 zł. i wymierzył mu opłatę w kwocie 60 zł. zwalniając go jednocześnie zważywszy na wysokość dochodów od zapłaty kosztów związanych z udziałem obrońcy z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

M.D.