Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1427/13
Data wyroku: 2013-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zbigniew Ciechanowicz, Iwona Siuta, Małgorzata Grzesik

Sygn. akt II Cz 1427/13

POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym
Przewodniczący:  SSO Małgorzata Grzesik
Sędziowie  SSO Iwona Siuta (spr.)
SSO Zbigniew Ciechanowicz
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaG. B.
przeciwko(...) Bankowi (...) Spółce AkcyjnejwW.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego
na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 30 lipca 2013 r., wydane w sprawie I C 1400/13
postanawia:

oddalić zażalenie.

Sygn. akt II Cz 1427/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie Wydział I Cywilny, udzielił uprawnionejG. B.zabezpieczenia w zakresie roszczenia o pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego – bankowego tytułu egzekucyjnego wydanego przez(...) Bank (...) S.A.wW.z dnia 5 października 2012 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Szczecin –P.i Zachód wS.z dnia 19 listopada 2012 r. wydanym w sprawie IX Co 8538/12 - poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod sygnaturą akt KM 8060/12 przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie SzczecińskimM. K.- do czasu zakończenia postępowania w niniejszej sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (I) oraz stwierdził swoją niewłaściwość miejscową do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim jako sądowi miejscowo właściwemu (II).
W uzasadnieniu punktu II Sąd I instancji wskazał, iż strona powodowa zgodnie z treścią pozwu domagała się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, który stał się podstawą postępowania egzekucyjnego wszczętego przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim. Sąd Rejonowy podniósł, iż zgodnie zaś zart. 843 § 1 k.p.c., powództwa przewidziane w dziale niniejszym wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję. Według Sądu I instancji takie określenie właściwości miejscowej w odniesieniu do powództw przeciwegzekucyjnych ma przy tym charakter właściwości wyłącznej albowiem przepis wskazuje na właściwość miejscową sądu, w którym prowadzona ma być egzekucja, posługując się wyłącznie tym jednym kryterium i nie odwołując się w sposób ewentualny do zasad dotyczących właściwości przemiennej lub ogólnej.
Sąd Rejonowy stwierdził przy tym, iż miejsce prowadzenia egzekucji wiązać należy z siedzibą komornika sądowego, który wykonuje czynności egzekucyjne w danej sprawie. O ile bowiem poszczególne czynności egzekucyjne podejmowane mogą być na obszarze właściwości różnych sądów, to miejscem, w którym ogniskuje się postępowanie egzekucyjne, jest miejsce siedziby organu właściwego do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i koordynowania wszystkich czynności objętych tym postępowaniem.
Wobec powyższego Sąd I instancji uznał się za niewłaściwy z uwagi na wyłączny charakter właściwości innego sądu i z tego względu przekazał sprawę w trybieart. 200 § 1 k.p.c., Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim jako sądowi miejscowo właściwemu.
Na powyższe postanowienie powódka wniosła zażalenie, w którym zaskarżyła postanowienie w części tj. co do punktu II i wniosła o jego uchylenie i przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego.
Skarżąca zarzuciła postanowieniu naruszenieart. 843 § 1 k.p.c.poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest sąd miejsca siedziby komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne w sytuacji gdy z przedmiotowego przepisu wynika jednoznacznie, że sądem właściwym jest sąd miejsca prowadzenia egzekucji tj. sąd ogólnej właściwości dłużnika a więc Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie a także naruszenieart. 200 k.p.c.poprzez jego zastosowanie, w sytuacji, gdy brak było podstaw do jego zastosowania.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez Komornika Sądowego wS.M. K., który został wybrany (spoza właściwości ogólnej) przez wierzyciela do prowadzenia tego postępowania.
Skarżąca wskazała jednak, iż stanowisko Sądu I instancji nie jest właściwe, albowiem egzekucja prowadzona jest ze składników majątkowych znajdujących się na obszarze właściwości Sądu Rejonowego Szczecin -P.wS.a ponadto dłużnikG. B.ma miejsce zamieszkania wS.i tu jest jej centrum życiowe. Skarżąca nadmieniła, iż w toku postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia samochodu osobowego należącego do małżonkówB., który również znajduje się wS.i tu jest zarejestrowany.
W ocenie skarżącej, Sąd Rejonowy niesłusznie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim, gdyż kierował się on jedynie siedzibą organu egzekucyjnego, a nie faktycznym miejscem dokonywania czynności egzekucyjnych. Skarżąca dodała, iż o niewłaściwej interpretacjiart. 843 k.p.c.świadczy także stanowisko wypracowane przez doktrynę, gdzie wskazuję się, iż określenie właściwości miejscowej według dyspozycji powyższego artykułu uzależnione jest od tego, czy w danej sprawie została już wszczęta egzekucja. Skarżąca zwróciła przy tym uwagę, iż powództwa wniesione w toku postępowania egzekucyjnego rozpoznaje sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję, jednakże pojęcia tego nie należy utożsamiać z siedzibą komornika, który prowadzi egzekucję, w razie dokonania wyboru organu egzekucyjnego zgodnie zart 8 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.
W związku z powyższym skarżąca stwierdziła, że przesłanką ustalenia miejscowej właściwości sądu jest zgodnie zart. 843 § 1 k.p.c.miejsce prowadzenia egzekucji, a nie siedziby komornika. Dodała, iż ocena właściwości sądu tyczy się konkretnej egzekucji (których może być wiele, z różnych składników majątkowych), a nie ustalonej abstrakcyjnie na podstawie jedynie siedziby kancelarii komorniczej. W konsekwencji skarżąca uznała, iż brak było podstaw do przekazania sprawy na podstawieart. 200 k.p.c.
Według skarżącej wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania uzasadnia fakt, iż podstawą rozstrzygnięcia powinna być analiza dokonanych już czynności komorniczych, w szczególności zbadanie miejsca położenia składników majątkowych podległych zajęciu komorniczemu.
Wobec powyższego powódka uznała, że jej zażalenie jest zasadne i w pełni uzasadnione.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji w pełni zasadnie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę do Sądu właściwego.
Kwestię właściwości Sądu do rozpoznania powództwa przeciwegzekucyjnego reguluje przepisart. 843 § 1 k.p.c., zgodnie z którym powództwo takie wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż egzekucja prowadzona jest przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie SzczecińskimM. K..
Zdaniem Sądu Okręgowego, wbrew stanowisku skarżącej, przez „sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję” należy rozumieć sąd, w którego okręgu siedzibę ma organ egzekucyjny prowadzący egzekucję. Miejsce prowadzenia egzekucji nie wyznacza natomiast miejsce położenia majątku, co do którego skierowana została egzekucja. Miejsce położenia majątku dłużnika pozostaje w takim wypadku bez znaczenia. Gdyby ustawodawca chciał uzależnić właściwość sądu, od miejsca położenia rzeczy, uczyniłby to w sposób wyraźny, stanowiąc, że właściwy jest sąd, w którego okręgu znajduje się przedmiot, którego wyłączenia spod egzekucji domaga się osoba trzecia. Pogląd ten znajduje uzasadnienie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2003 r. wydanej w sprawie III CZP 89/02, w której zostało wskazane, że w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego, o wyznaczeniu organu egzekucyjnego do łącznego dalszego prowadzenia egzekucji rozstrzyga sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się siedziba komornika lub administracyjnego organu egzekucyjnego, który pierwszy wszczął egzekucję (art. 773 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).Art. 773 § 1 k.p.c.iart. 843 § 1 k.p.c.posługują się zbliżonymi pojęciami, a zatem należy uznać aktualność wywodów Sądu Najwyższego również co do właściwości sądu przy powództwach przeciwegzekucyjnych. Bez znaczenia są zatem wywody skarżącej odnośnie dokonanego zajęcia majątku dłużnika znajdującego się wS., gdyż jak już wyżej wspomniano okoliczność ta nie ma wpływu na ustalenie właściwości miejscowej sądu w postępowaniu przeciwegzekucyjnym. Równie pozbawione znaczenia są okoliczności dotyczące miejsca zamieszkania dłużnika i miejsca położenia jego centrum życiowego. Okoliczności te mogłyby mieć znaczenie, gdyby powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności było wnoszone zanim została wszczęta egzekucja, gdyż w takiej sytuacji, stosownie do treściart. 843 § 2 k.p.c., powództwo wytacza się według przepisów o właściwości ogólnej. Taka okoliczność jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.
II Cz 1427/13
Z/
1. odnotować, zakreślić
2. doręczyć peln. powódki i pozwanej spółce
3. akta zwrócić SR PiZ
28.11.2013 r.