Sąd Okręgowy w Suwałkach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 765/12
Data wyroku: 2013-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Witkowski
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 61 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt III U 765/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2013r.

Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Piotr Witkowski

Protokolant:

sekr. sądowy Beata Dzienis

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2013r. w Suwałkach
sprawyJ. Ś.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o przywrócenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy
w związku z odwołaniemJ. Ś.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 16 listopada 2012r. znak(...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeJ. Ś.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 listopada 2012r. do dnia30 października 2014r.

Sygn. akt III U 765/12

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją z dnia 16.12.2012r. odmówiłJ. Ś.przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1.11.2012r.
W uzasadnieniu wskazał, że w myśl przepisówustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn., Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy uzależnione jest m.in. od istnienia niezdolności do pracy. Niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest zaś osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
J. Ś.nie ma prawa do renty, gdyż Komisja Lekarska ZUS w dniu 12.11.2012r. ustaliła, że nie jest on niezdolny do pracy.
W odwołaniu od tej decyzjiJ. Ś.wskazał, że mimo badania nadal jest niezdolny do pracy. Powołał się przy tym na opinię biegłych sądowych sporządzoną na potrzeby innych spraw sądowych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.
Wskazał, że zgodnie z art. 61 ustawy powołanej w decyzji prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 – tu miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.
J. Ś.nie spełnia zaś warunków z powyższego przepisu, ponieważ komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 12.11.2012r. nie stwierdziła u niego dalszej niezdolności do pracy.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Odwołanie należało uznać za uzasadnione.
Prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega, zgodnie z art. 61 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od jego ustania ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.
Tymczasem odwołujący się nadal jest częściowo niezdolny do pracy. Tak bowiem należało uznać w obliczu opinii biegłych lekarzy sądowych, którzy na podstawieart. 278 kpcsporządzili opinie na potrzeby postępowania sądowego. W sprawie opinie sporządzało dwóch biegłych sądowych lekarzy z zakresu psychiatrii dr n. med.A. S.iJ. P.oraz biegły sądowy z zakresu psychologiiA. C.. Rozpoznali u odwołującego się kolejno zaburzenia somatyzacyjne, zaburzenia depresyjne reaktywne, zaburzenia depresyjne z somatyzacją i zaburzenia adaptacyjne przedłużające się i uznali, że odwołujący się nadal jest z kontynuacji częściowo niezdolny do pracy, przy czym biegłaJ. P., że aż do 30.10.2014r., czego organ rentowy ostatecznie nie kwestionował jak i całej opinii tej biegłej sądowej. Stąd opierając się na tej ostatniej opinii w sprawie biegłejJ. P.należało zmienić zaskarżoną decyzję i przyznaćJ. Ś.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1.11.2012r. do dnia 30.10. 2014r.
Jak wypowiedział się Sąd Najwyższy, choćby w wyroku z dnia 14.03.2007r. III UK 130/06 (LEX 368973), w sprawie o świadczenie rentowe to ustalenia biegłych lekarzy sądowych dostarczają sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenia rentowe, w tym rodzaju występujących schorzeń, stopnia ich zaawansowania i nasilenia związanych z nimi dolegliwości.
Podobnie wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12.01.2010r. I UK 204/09 (Lex 577813) i 24.02.2010r. II UK 191/09 (Lex 590238). Sąd bowiem zawsze musi kierować się ustaleniami biegłych lekarzy sądowych, którzy posiadają w tym względzie specjalistyczną widzę.
Sąd zaś podzielił opinie biegłych sądowych w niniejszej sprawie, gdyż są jasne i logiczne i zostały sporządzone przez biegłych o specjalności odpowiadającej schorzeniom odwołującego się.
Na marginesie tylko wskazać należy, że inne rozpoznane schorzenia u odwołującego się i związane z nimi dolegliwości, nie miały wpływu na orzeczenie o prawie do renty. Tak wynika z opinii biegłych lekarzy sądowychG. K.z zakresu ortopedii i traumatologii,E. L.z zakresu otolaryngologii,J. H.z zakresu kardiologii,J. S.z zakresu chirurgii iK. J.z zakresu neurologii, którzy choć rozpoznali u odwołującego się stan po uszkodzeniu MM kolana lewego bez ograniczenia funkcji, zagojone złamanie goleni lewej, stan po usunięciu żylaków kończyny dolnej prawej, poszerzenie aorty występującej w obserwacji, tachykardię objawową, pourazowe uszkodzenie słuchu znacznego stopnia w uchu lewym z towarzyszącymi szumami usznymi, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z dyskopatią L4-L5 i L5-S1 i zespół bólowy odcinka C i L-S to nie uznali aby czyniły one odwołującego się niezdolnym do pracy.
Decydujące dla zdrowia odwołującego się miały schorzenia psychiczne, które zdecydowały, że Sąd na zasadzieart. 47714§ 2 kpcorzekł jak w wyroku.
PW/bd