Sąd Rejonowy w Lubinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 522/12
Data wyroku: 2012-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Bączek-Zatorska
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie

Sygn. akt:I C 522/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

L., dnia 4 grudnia 2012 r.

Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilnyw składzie następującym:

Przewodniczący:SSR Iwona Bączek-Zatorska
Protokolant: Renata Stachów

po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r.
na rozprawie
sprawy z powództwaA. H.
przeciwko(...) S.A.wW.

o  zapłatę

I
zasądza od strony pozwanej(...) S.A.wW.na rzecz powódkiA. H.kwotę 50.000,00 złotych (pięćdziesiąt tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 01.03.2012r. do dnia zapłaty,

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.417,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

III
nakazuje stronie pozwanej(...) S.A.wW., aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Lubinie kwotę 2.818,50 złotych ( dwa tysiące osiemset osiemnaście złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem brakujących kosztów sądowych.

IC 522/12

UZASADNIENIE
PowódkaA. H.domagała się zasądzenia od strony pozwanej(...) S.A.kwoty 50.000,00 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu podała, że w dniu 26.02.2000r. wP.miał miejsce wypadek komunikacyjny w wyniku którego zginęła matka powódkiU. H.. Sprawcą zdarzenia był kierujący pojazdemZ. H.– ojciec powódki . Pozwany przyjmując odpowiedzialność co do zasady za skutki zdarzenia z 26.02.2000r odmówił wypłaty zadośćuczynienia.
Strona pozwana(...) S.A.w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa. Uznała swoją odpowiedzialność co zasady , ale zarzuciła, że żądanie powódki nie znajduje uzasadnienia w przepisach obowiązujących na dzień śmierci jej matki czyli 26.02.2000r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:

W dniu 26.02.2000r. WP.miał miejsce wypadek komunikacyjny w wyniku którego zginęła matka powódkiU. H.. Sprawcą zdarzenia był kierujący pojazdemZ. H.– ojciec powódki ,a pojazd którym kierował był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej na postawie umowy zawartej ze stroną pozwaną. Strona pozwana przyjęła odpowiedzialność co do zasady za skutki zdarzenia z 26.02.2000r. , ale odmówiła wypłaty zadośćuczynienia.

okoliczność bezsporna

W dniu zdarzenia powódkaA. H.była dzieckiem - miała 10 lat. Była bardzo mocno związana z matką. Była ona dla powódki najważniejszą osobą na którą zawsze mogła liczyć. Śmierć matki pozbawiła ją radości życia. Nie mogła ona liczyć na ojca z którym nie łączyła ją tak silna więź jak z matką ,a który po śmierci matki zaczął nadużywać alkoholu .
Do dnia dzisiejszego powódka nie powróciła do normalnego funkcjonowania.

dowód: przesłuchanie powódki k. 81-82

Zgodnie z opinią biegłego sądowego z zakresu psychiatrii u powódki stwierdzono przewlekłe zaburzenia emocjonalne i adaptacyjne związane ze skutkami wypadku drogowego w którym zginęła jej matka Biegły ustalił u powódki uszczerbek na zdrowiu w związku ze śmiercią matki w wysokości 5%. Z pozycji 10A wg załącznika do rozporządzenia(...)z 18.12.2002r.
Według biegłego rokowania odnośnie poprawy są niepomyślne – osobowość powódki będąc w toku rozwoju wasymilowała traumę bezpowrotnej utraty w utrwalony styl reagowania i przeżywania jako trwałą cechę osobowości . Schemat zamrażania uczuć i ich skrywania w głębokiej warstwie przeżyć wewnętrznych przez lata utrwalił się i wkomponował w bagaż negatywnych urazowych doświadczeń na zawsze pozostających w psychice.

dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu psychiatrii i psychologii k. 72-76

Sąd zważył co następuje:

Powództwo jest zasadne.
Podstawą prawną powództwa byłart. 448 k.c., zgodnie z którym w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Strona powodowa wskazała, że zgodnie zart. 24 par.1 k.c.o naruszeniu dobra można mówić tylko wówczas gdy działanie drugiej strony jest bezprawne. Skoro strona pozwana nie kwestionowała wyrządzonej poszkodowanej krzywdy wskutek bezprawnych działań sprawcy , zatem roszczenie oparte na wskazanej podstawie prawnej winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w wydanym orzeczeniu.
Strona pozwana zarzuciła, żeart.446 k.c.nie należy traktować rozszerzająco, co oznacza ,że bliskim osoby poszkodowanej w wyniku czynu niedozwolonego nie przysługują roszczenia na zasadach ogólnych , to jest zgodnie zart. 445 par1 k.c.iart.448 k.c.w zw. zart. 24par.1 k.c.Natomiastart.446pa4. 4k.c.zaczął obowiązywać od 2008 roku , czyli po śmierci matki powódki, która miała miejsce w roku 2000r.
Wbrew twierdzeniom strony pozwanej należy podnieść ,że wprowadzenie do systemu prawnegoart. 446 § 4 k.c.nie stanowi o powstaniu roszczeń o zadośćuczynienie w przypadku śmierci osób bliskich dopiero od momentu jego wejścia w życie (tj. 03.08.2008r) niewątpliwie zaś ułatwia dochodzenie tego roszczenia. Jednakże w przypadku osób, których dobro osobiste w postaci więzi rodzinnej naruszone zostały czynem niedozwolonym, który miał miejsce przed wejściem w życie tego przepisu, jedyną podstawą ich roszczeń o zadośćuczynienie jest przepisart. 448 k.c.w zw. zart. 23 i 24. k.c.
Przy ocenie, jaka suma jest, w rozumieniuart. 448 k.c., odpowiednia tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę spowodowaną naruszeniem dóbr osobistych, należy mieć na uwadze rodzaj dobra, które zostało naruszone oraz charakter, stopień nasilenia i czas trwania doznawania przez osobę, której dobro zostało naruszone, ujemnych przeżyć psychicznych spowodowanych naruszeniem. Uszczegóławiając te kryteria na potrzeby sprawy, w której zdarzeniem wywołującym krzywdę jest śmierć osoby najbliższej wskazać należy, że okoliczności wpływające na wysokość świadczenia zart. 448 k.c.to m.in.: dramatyzm doznań osób bliskich zmarłego, poczucie osamotnienia, cierpienia moralne i wstrząs psychiczny wywołany śmiercią osoby najbliższej, rola jaką w rodzinie pełniła osoba zmarłego, rodzaj i intensywność więzi łączącej pokrzywdzonego ze zmarłym, wystąpienie zaburzeń będących skutkiem odejścia (np. nerwicy, depresji), roli pełnionej w rodzinie przez osobę zmarłą, stopień, w jakim pokrzywdzony będzie umiał się znaleźć w nowej rzeczywistości i zdolności jej zaakceptowania, leczenie doznanej traumy, wiek pokrzywdzonego.

Przyznanie zadośćuczynienia pieniężnego ma na celu zrekompensować krzywdę za naruszenie prawa do życia w rodzinie i ból spowodowany utratą najbliższej osoby (wyrok SA w Lublinie z dnia 7 lipca 2009 r., II AKa 44/09, LEX nr 523973). Powódka jest niewątpliwie osobą bliską wobec zmarłej . W chwili śmierci matki była 10 –letnim dzieckiem . Bez wątpienia jej doznania związane ze śmiercią matki były dramatyczne. Powódkę łączyła z matką silna więź emocjonalna , więc po jej śmierci powódka czuła się osamotniona, zwłaszcza , że nie mogła liczyć na wsparcie drugiego rodzica. Jak wynika z opinii psychiatryczno – psychologicznej u powódki – 12 lat po śmierci matki - biegli stwierdzili przewlekłe zaburzenia emocjonalne i adaptacyjne związane ze skutkami wypadku drogowego w którym zginęła jej matka. Także rokowania odnośnie poprawy – w ocenie biegłych - są niepomyślne. Powódka bowiem będąc w toku rozwoju wasymilowała traumę bezpowrotnej utraty w utrwalony styl reagowania i przeżywania jako trwałą cechę swojej osobowości. Biegli uznali, że uszczerbek na zdrowiu z punktu widzenia ich dziedziny wynosi 5% i pozostaje on w związku przyczynowym ze śmierciąU. H..
Oceniając wysokość krzywdy, Sąd miał również na uwadze ustalenie uszczerbku na zdrowiu z punktu widzenia psychiatrii i psychologii w wysokości 5 % .W żadnym jednak razie ustalony stopień utraty zdrowia nie jest równoznaczny z rozmiarem krzywdy i wielkością należnego zadośćuczynienia (por. wyrok SN z 5 października 2005 r., I PK 47/05, Mon. Pr. Pr. 2006, nr 4, s. 208). Sąd bierze pod uwagę stopień uszczerbku na zdrowiu jako jedno z kryteriów oceny wysokości krzywdy. Zdaniem Sądu rola jaką pełniłaU. H.w życiu powódki i szczególnie bliskie z nią relacje ,wiek powódki w chwili śmierci matki oraz trwałe skutki w osobowości powódki , przemawiały za przyznaniem powódce zadośćuczynienia w kwocie 50.000,00 złotych.
Odsetki ustawowe zostały zasądzone, na podstawieart. 481§1 i §2 k.c.od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty zgodnie z żądaniem powódki.
Mając zatem na uwadze podniesione powyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji wyroku.
Orzeczenie o kosztach wydano na podstawieart. 98 k.p.c.