Sąd Okręgowy w Słupsku
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 280/13
Data wyroku: 2013-06-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jadwiga Miklińska, Andrzej Cyganek
Podstawa prawna: art. 284 § 2 k.k.
Teza: Nie stanowi sprzeniewierzenia rzecz ruchoma, gdy treść umowy stanowiącej podstawę przekazania rzeczy  lub okoliczności sprawy uważają za przeniesienie tej rzeczy na sprawcę

Sygn. akt VI Ka 280/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Andrzej Cyganek
Sędziowie: SO Jadwiga Miklińska
del. do SO SR KlaudiaŁ.
Protokolant Katarzyna Gill
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej Michała Krzemianowskiego
po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 roku
sprawyM. P.
oskarżonego o czyn zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Chojnicach
z dnia 19 marca 2013 roku w sprawie II K 183/12

1
zmienia zaskarżony wyrok i uniewinniaM. P.od popełnienia zarzucanego mu czynu;

2
kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

VI Ka 280/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 19 marca 2013r., sygn. akt II K 183/12,M. P.został uznany za winnego popełnienia czynu, polegającego na tym, że:
będąc współposiadaczem rachunku bankowego nr(...)wBanku (...) SAz siedzibą wB.w okresie od 10 sierpnia 2010r. do 18 października 2010r. działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu powziętego z góry zamiaru, wypłacił z tego rachunku w oddziale banku wC.i przywłaszczył sobie powierzone mu i należące doJ. Z. (1)pieniądze w łącznej kwocie 3.300 złotych
tj.przestępstwa zart.284 §2 kkw zw. zart. 12 kk
i za to na mocyart. 284 § 2 kkw zw. zart. 34 § 1 kkiart. 35 § 1 kk, przy zast.art. 58 § 3 kkskazany został na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności oraz zobowiązany do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.
Na podstawieart. 46 § 1 kkorzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzeczJ. Z. (2)kwoty 3.300 złotych.
W wyroku zawarto też rozstrzygnięcie o wydatkach poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego, zasądzając je od oskarżonego, a także zwolniono oskarżonego od obowiązku zapłaty kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

Apelację od całości powyższego wyroku wniósł oskarżony, który wprawdzie nie sformułował zarzutów, ale treść jego środka odwoławczego prowadzi do wyodrębnienia zarzutu dokonania przez Sąd Rejonowy błędnej oceny dowodów przez bezpodstawne danie wiary zeznaniom pokrzywdzonego, co w konsekwencji doprowadziło do dokonania błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegających na uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.
Na podstawie tak zredagowanej apelacji, ustalić można wniosek oskarżonego o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu – co zresztą oskarżony potwierdził na rozprawie przed Sądem Okręgowym w dniu 20 czerwca 2013r. oświadczając do protokołu, iż wnosi o uniewinnienie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego jest zasadna.
Sąd odwoławczy stoi na stanowisku, że prawidłowa ocena zebranych w tej sprawie i ujawnionych w toku przewodu sądowego dowodów nie pozwala na stwierdzenie, iż oskarżonyM. P.winny jest popełnienia zarzucanego mu czynu.
Jak zostało to sformułowane przez Sąd Rejonowy w opisie czynu zawartym w wyroku, oskarżony miał popełnić przestępstwo zart. 284 § 2 kkw ten sposób, iżbędącwspółposiadaczemrachunku bankowego nr(...)wBanku (...) SAz siedzibą wB.wypłacił z tego rachunku i przywłaszczył sobie powierzone mu i należące doJ. Z. (2)pieniądze(…).
Zgodnie zart. 115 § 9 kkrzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy(…). Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu sprawcy władztwa nad rzeczą z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi (posiadaczowi). Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę, bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzona.
Jak wynika z powyższego, istotnym elementem tak rozumianego powierzenia jest zastrzeżenie zwrotu rzeczy ruchomej. Zwrot to nic innego, jak oddanie powierzonej rzeczy, tj. tej samej rzeczy, która była przedmiotem powierzenia. Kwestia ta nie budzi wątpliwości jeśli przedmiotem powierzenia jest rzecz ruchoma oznaczona co do tożsamości. Inaczej jest, gdy przedmiotem powierzenia są rzeczy – jak pieniądze – ze swej istoty zamienne, a więc w rozumieniuart. 155 § 2 kc, oznaczone tylko co do gatunku. Rozstrzygnięcie zatem tej kwestii, wymaga w każdym przypadku badania treści stosunku prawnego łączącego strony umowy.
Stwierdzić w tym miejscu należy, żenie stanowi przedmiotu sprzeniewierzeniarzecz ruchoma, która została powierzona sprawcy, w sytuacji, gdy treść umowy stanowiącej podstawę przekazania rzeczy wskazuje na przeniesienie własności tej rzeczy na sprawcę. UstanowienieM. P.przez pokrzywdzonegoJ. Z. (2)współposiadaczem rachunku wBanku (...)(k.88) prowadzi do wniosku, iż doszło do przeniesienia własności pieniędzy wypłacanych przez oskarżonego, a zatem nie mogło dojść do ich sprzeniewierzenia, bowiem nie były one dla oskarżonego rzeczą cudzą.
Tak więc na płaszczyźnie postępowania cywilnego oceniać należy, czy pomiędzyJ. Z. (2)aM. P.obowiązywała umowa przechowania, depozyt nieprawidłowy czy też przepisy o pożyczce i czy strony należycie się z tej umowy wywiązały.
Reasumując stwierdzić należy, że brak spełnienia znamienia w postaci powierzenia z obowiązkiem zwrotu oraz fakt, iż przeniesienie własności pieniędzy spowodowało, że nie były one dla oskarżonego rzeczą cudzą, wykluczają możliwość przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za występek zart. 284 § 2 kk.
W konsekwencji Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i oskarżonegoM. P.uniewinnił od popełnienia przypisanego mu czynu.
Wydane rozstrzygnięcie nie zamyka drogi do dochodzenia należności w drodze powództwa cywilnego.
Ze względu na treść orzeczenia, kosztami procesu na podstawieart. 632 pkt 2 kpkobciążono Skarb Państwa.