Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 88/13
Data wyroku: 2013-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Wiśniewski, Janusz Jaromin, Piotr Brodniak
Słowa kluczowe: Nadzwyczajne Złagodzenie Kary
Podstawa prawna: art. 60 § 6 pkt 2 k.k., art. 437 § 2 k.p.k.

Sygn. aktII AKa 88/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Piotr Brodniak (spr.)

Sędziowie:

SA Andrzej Wiśniewski
SA Janusz Jaromin

Protokolant:

sekr. sądowy Emilia Biegańska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Wiesławy Palejko
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. sprawy
K. G.
oskarżonego zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 11 lutego 2013 r., sygn. akt III K 121/12

I
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że podstawę prawną wymiaru kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecK. G.uzupełnia o przepisart. 60 § 6 pkt 2 k.k.,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. Ł.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych z VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanychz postępowaniem odwoławczym.

Sygn. akt II AKa 88/13

UZASADNIENIE
K. G.został oskarżony o to, że w dniu 02 października 2011 r. wB.naul. (...), mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaR. G.trzykrotnie ugodził go nożem w czoło, twarz oraz klatkę piersiową w wyniku czego spowodował u pokrzywdzonego ranę: kłuto-ciętą w okolicy czołowej lewej, ranę kłuto-ciętą pod prawym okiem, ranę kłuto ciętą klatki piersiowej w okolicy przymostkowej lewej z przecięciem chrząstki III żebra po stronie lewej, z uszkodzeniem miąższu płuca lewego, ściany przedniej worka osierdziowego, przedniej ściany prawej komory serca, przegrody i bocznej ściany lewej komory serca i ściany bocznej worka osierdziowego, powodującym masywny krwotok wewnętrzny i zewnętrzny, który skutkował jego zgonem,

tj.  o czyn zart. 148 § 1  k.k.w zw. zart. 31 § 2  kk

Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 lutego 2013 r., wydanym w sprawie III K 121/12,K. G.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa i za przestępstwo to, na podstawieart. 148 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kkw zw. zart. 60 § 1 kk, stosując nadzwyczajne złagodzenie kary, wymierzył mu karę 7 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 62 kk, Sąd Okręgowy orzekł, że karę pozbawienia wolności oskarżony winien odbywać w zakładzie karnym stosującym system terapeutyczny jej wykonania.
Na podstawieart. 63 § 1 kk, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, Sąd Okręgowy zaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 2 października 2011 r.
Nadto, Sąd Okręgowy rozstrzygnął o dowodach rzeczowych, o wynagrodzeniu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, a także o kosztach sądowych.

Apelację od wyroku wywiódł prokurator i zarzucił mu:
- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie przez Sąd błędnej oceny, iż fakt działania oskarżonego w stanie znacznie ograniczonej poczytalności w powiązaniu z wieloletnim konfliktem z bratem, w którym nie sposób wskazać oskarżonego jako jedynego winnego jego trwania, uzasadnia zastosowanie przez Sąd na podstawieart. 31 § 2 kkiart. 60 § 1 kkinstytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary i w konsekwencji wymierzeniem mu na podstawie wymienionych przepisów kary 7 lat pozbawienia wolności w sytuacji, gdy wysoki stopień społecznej szkodliwości rozpatrywanego czynu zabronionego, a zwłaszcza determinacja sprawcy, zasługująca na szczególne potępienie motywacja oraz niskie pobudki, którymi kierował się popełniając zarzucany mu czyn zabroniony, znaczne natężenie w zachowaniu oskarżonego agresji wymierzonej w pokrzywdzonego oraz brutalny sposób działania, a ponadto istnienie szeregu okoliczności obciążającychK. G., a mianowicie: negatywne następstwa rozpatrywanego czynu dla zdrowia i życia pokrzywdzonego, działanie w stanie znacznej nietrzeźwości, jego uprzedni naganny sposób życia przemawiają przeciwko zastosowaniu wskazanej instytucji.
- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 60 § 6 pkt 2 kpkpoprzez jego niepowołanie w podstawie wymiaru kary orzeczonej wobecK. G.pomimo, iż przepis ten reguluje zasady wymiaru kary przy zastosowaniu instytucji nadzwyczajnego jej złagodzenia.
Formułując te zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 maja 2013 r. prokurator cofnął apelację w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych i jednocześnie zmodyfikował wniosek zawarty w apelacji postulując o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego o przepisart. 60 § 6 pkt 2 kk.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacja w zakresie ukształtowanym na rozprawie apelacyjnej jest zasadna.
Dokonując takiej jej oceny na wstępie wypada zauważyć, że Sąd Okręgowy, rozpoznający przedmiotową sprawę zgromadził wszystkie dostępne mu dowody, bezbłędnie je ocenił, a w oparciu o tę ocenę poczynił jak najbardziej prawidłowe ustalenia faktyczne. Poprawnie zakwalifikował również czyn przypisany oskarżonemu i na właściwym poziomie ukształtował wymierzoną mu karę. Niemniej jednak rację prokurator, że podstawa prawna ostatniego z wymienionych rozstrzygnięć powinna także zawierać, pominięty przez Sąd meriti, przepisart. 60 § 6 pkt 2 kk. Konieczność jego powołania jest bowiem oczywista a to dlatego, że ów przepis precyzuje granice wymiaru kary pozbawienia wolności orzekanej z nadzwyczajnym jej złagodzeniem za tego rodzaju zbrodnię jak ta przypisanaK. G.. A zatem, istnienie mankamentu dotyczącego podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego w konsekwencji zrodziło potrzebę modyfikacji tej, zaskarżonej przez apelującego części wyroku. Dokonując jej, Sąd odwoławczy uzupełnił więc wspomnianą podstawę prawną o wskazany wyżej przepisart. 60 § 6 pkt 2 kpk.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym zapadło na podstawie§ 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Kierując się względami słuszności Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 624 § 1 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym.