Sąd Okręgowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 263/13
Data wyroku: 2013-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Grzybek
Słowa kluczowe: Błąd Lekarski
Podstawa prawna: art. 442 § 1 kc

Sygn. akt: I C 263/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Beata Grzybek

Protokolant:

sekr. sąd. Dagmara Napieraj

po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. w Olsztynie
sprawy z powództwaA. W.
przeciwkoSzpitalowi Miejskiemu w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
o zapłatę

I
oddala powództwo,

II
nie obciąża powódki kosztami procesu na rzecz pozwanego.

UZASADNIENIE
PowódkaA. W.wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanegoSzpitala Miejskiego w (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.jednorazowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 250.000 zł. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła m.in., że w dniu 28 czerwca 1994 r. została przyjęta do Szpitala wM., gdzie w związku z porodem syna poprzez cesarskie cięcie została zarażona i ona i syn gronkowcem złocistym. Z wyników badań na posiew z lipca 1994 r. dowiedziała się , że wyhodowano pojedyncze staphylococcus aureus, zaś w wyniku badania USG, przeprowadzonego w 13 lipca 1994 r. ustalono, że w jamie macicy znajduje się ciało obce niemetaliczne.

W odpowiedzi na pozewpozwanaSzpital Miejski w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz od powódki kosztów postępowania według norm przepisanych.
Uzasadniając swe stanowisko pozwana wskazała, że pozwana nie jest następcą prawnym podmiotu leczniczego, który prowadził leczenie powódki w 1994 r. Od tego czasu placówka medyczna przechodziła dwukrotnie przekształcenia.P.2001 r. podmiot funkcjonował jako zespół opieki zdrowotnej dla którego organem założycielskim był Powiat(...). W 2001 r. utworzony został przez GminęM.nowy podmiot(...) Publiczny Zespół (...)wM., a ten w 2012 r. przekształcił się w spółkę prawa handlowego, które to przekształcenie zostało dokonane przez podmiot tworzący – organ założycielski. Tym samym brak jest legitymacji biernej, co w konsekwencji powinno skutkować oddaleniem powództwa.
Niezależnie od powyższego pozwana podniosła zarzut przedawnienia. Wg. pozwanej, przedawnienie roszczenia nastąpiło najdalej w 2004 r. Z ostrożności zakwestionowała także fakt zarażenia powódki gronkowcem w trakcie pobytu w placówce wM.oraz wysokość dochodzonego roszczenia.(k. 45– 47)

Sąd ustalił, co następuje:

PowódkaA. W.w dniach 28 czerwca 1994 r. 26 lipca 1994 r. przebywała w Szpitalu wM., gdzie poprzez cesarskie cięcie urodziła syna . W karcie informacyjnej z dnia 26 lipca 1994 r. znajduje się informacja, iż w badanej wydzielinie wyhodowano m.in. pojedyncze staphylococcus ureus.
Badanie usg z 13 lipca 1994 r. wykazało w jamie macicy powódki ciało obce niemetaliczne. , z dopiskiem „ szwy ?”. Badanie radiologiczne z tego samego dnia wskazało , że „cieni patologicznych nie stwierdza się”.
(dowód :akta I C 167/13 badania usg i rtg k. 50, 51, karta informacyjna k. 7)
PozwanaSzpital Miejski w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.powstała w wyniku przekształcenia(...) Publicznego Zespołu (...)wM.na podstawie aktu przekształcenia sporządzonego przez BurmistrzaM., jako organu wykonawczego GminyM.na podstawieart. 69 i nast. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej( akt notarialny z 15 kwietnia 2011 r.
(dowód :wypis z KRS k. 48-53)
Wcześniej(...) Publiczny Zespół (...)wM.utworzony został na podstawie uchwały(...)Rady Miejskiej wM.z dnia 10 września 2001 r. na bazie przejętego od Powiatu(...),(...) Zespołu (...)wM..
(dowód :uchwały k. 54)

Sąd zważył , co następuje :

Powództwo niniejsze nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wstępnie wymaga wskazania przepisy, w świetle których należy ocenić bieg terminu przedawnienia roszczeń powódki, a to wobec zmiany stanu prawnego dokonanej przez art. 1 pkt 2 ustawy z 16 lutego 2007 r. o zmianieustawy Kodeks cywilny(Dz. U. Nr 80, poz. 538). Zgodnie zart. 442 § 1 k.c.roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Przepis ten został uchylony z dniem 10 sierpnia 2007 r., a w jego miejsce wszedł w życieart. 4421k.c.Zgodnie z art. 2 ustawy z 16 lutego 2007 r. o zmianieustawy Kodeks cywilny(Dz. U. z 2007 r. Nr 80, poz. 538) do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym powstałych przed dniem jej wejścia w życie, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisyart. 4421k.c.Obowiązujący od 10 sierpnia 2007 r.art. 4421§ 1 k.c.stanowi, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.
Według zarównoart. 4421§ 1 k.c., jak i obowiązującego do 10 sierpnia 2007 r.art. 442 k.c., dla uznania, że rozpoczął się bieg trzyletniego przedawnienia konieczne jest, aby poszkodowany dowiedział się zarówno o szkodzie, jak i osobie zobowiązanej do jej naprawienia. Oba te elementy muszą być spełnione łącznie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że o "dowiedzeniu się o szkodzie" można mówić wtedy, gdy poszkodowany "zdaje sobie sprawę z ujemnych następstw zdarzenia wskazujących na fakt powstania szkody"; inaczej rzecz ujmując, gdy ma "świadomość doznanej szkody" (por. uchwałę składu 7 sędziów SN z 11 lutego 1963 r., III PO 6/62, OSNCP 1964, nr 5, poz. 87). Dopóki tak rozumiane dowiedzenie się o szkodzie nie nastąpi, dopóty bieg przedawnienia w ogóle nie może się rozpocząć. ( patrz : Wyrok Sądu Najwyższego z 21 października 2011 r. IV CSK 46/11)
Powódka dochodzi naprawienia szkody, wskazując, że polega ona na tym, iż w dniu 28 czerwca 1994 r. w Szpitalu wM., podczas porodu przeprowadzonego w wyniku cesarskiego cięcia została zarażona i ona i syn gronkowcem złocistym. Jak podaje to powódka, z wyników badań na posiew z lipca 1994 r. dowiedziała się , że wyhodowano pojedyncze staphylococcus aureus, zaś w wyniku badania USG, przeprowadzonego w 13 lipca 1994 r. ustalono, że w jamie macicy znajduje się ciało obce niemetaliczne.
Zdarzeniem wywołującym szkodę jest zarażenie jej gronkowcem złocistym i pozostawienie w jamie macicy ciała obcego niemetalicznego.
Szkodą natomiast jest stan zdrowia powódki, zaistniały w wyniku powyższego.
W ocenie Sądu – skoro w lipcu 1994 roku powódka znała wyniki badań bakteriologicznych oraz usg, jak również znany był jej stan zdrowia to przyjąć należy, że od tego momentu powódka wiedziała o szkodzie. Okres 3 lat liczony od tego czasu oznacza, że przedawnienie nastąpiło w lipcu 1997 r. (jeszcze pod rządamiart. 442 § 1 k.c.).
Ustalenie wiedzy poszkodowanego o szkodzie stanowi przypisywanie mu - na podstawie okoliczności intersubiektywnie sprawdzalnych - świadomości wystąpienia szkody. Przypisanie poszkodowanemu takiego stanu świadomości jest zrelatywizowane do właściwości podmiotowych poszkodowanego, dostępnej mu wiedzy o okolicznościach wyrządzenia szkody oraz zasad doświadczenia życiowego (por. wyrok SA w Krakowie z 19 marca 1991 r., I ACr 39/91, OSA 1991, nr 4, poz. 28).
Powódka wniosła pozew 30 kwietnia 2013 r., a przedawnienie nastąpiło w lipcu 1997 r. zatem zarzut przedawnienia podniesiony przez stronę pozwaną zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że skorzystanie przez pozwaną z zarzutu przedawnienia jest sprzeczne zart. 5 k.c.
Powódka nie wykazała, aby zaistniały szczególne okoliczności uzasadniające skorzystanie z tej instytucji, poza tym upływ czasu jest znaczny i brak podstaw do uznania, że nie jest on zawiniony.
W wyroku z dnia 2 kwietnia 2003 r.53w sprawie przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej deliktem Sąd Najwyższy stwierdził, iż "w wyjątkowych okolicznościach sąd może posłużyć się przy ocenie podniesionego zarzutu przedawnienia treściąart. 5 k.c.Stosując powołany przepis trzeba mieć oczywiście na względzie jego szczególny charakter wynikający z użycia w nim klauzul generalnych. Z tej przyczyny dla oceny, czy podniesiony zarzut przedawnienia nie nosi znamion nadużycia prawa, konieczne jest rozważenie charakteru dochodzonego roszczenia, przyczyn opóźnienia i jego nienadmierności." Sąd Najwyższy pośrednio odwołał się do przesłanki nienadmierności opóźnienia oraz przyczyny opóźnienia wyrażanych przezart. 117 § 3 zdanie drugie k.c.
W sprawie nadmierności opóźnienia wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 czerwca 1969 r.54, w którym stwierdził, że dla oceny, czy opóźnienie w dochodzeniu roszczenia nie jest nadmierne nie wystarczy jedynie porównanie czasu tego opóźnienia z terminem przedawnienia. Zależy to także od charakteru okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie. Jeżeli przyczyną opóźnienia jest na przykład choroba, to w zależności od jej rodzaju, ciężaru i czasu trwania opóźnienie może być uznane za nadmierne lub nie. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2000 r.55przyjęto, iż "podniesienie zarzutu przedawnienia może być uznane za nadużycie prawa jedynie zupełnie wyjątkowo. Aby w danym wypadku można było przyjąć, że podniesienie zarzutu przedawnienia jest nie do pogodzenia z zasadami współżycia społecznego, musi zostać w szczególności wykazane, iż bezczynność wierzyciela w dochodzeniu roszczenia była usprawiedliwiona wyjątkowymi okolicznościami. Istotne znaczenie dla oceny zarzutu przedawnienia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego może mieć zwłaszcza czas opóźnienia w dochodzeniu roszczenia". Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 stycznia 2000 r.59przyjął, iż w obecnym stanie prawnym nieuwzględnienie przedawnienia może mieć miejsce w wyjątkowo rażących i rzadkich okolicznościach. Stąd uzasadniony wniosek, iż powołanie się na zarzut nadużycia zarzutu przedawnienia może nastąpić w równie wyjątkowych okolicznościach.
Odnosząc powyższe orzeczenia do przedmiotowej sprawy podnieść należy, że opóźnienie w dochodzeniu roszczenia bez wątpienia jest nadmierne. Zdaniem Sądu, nic nie stało na przeszkodzie, aby z powództwem powódka wystąpiła wcześniej.
Powyższa okoliczność była wystarczającą do oddalenia powództwa.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że powódka niewłaściwie określiła stronę pozwaną. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2003 r. V CK 149/02 „ Typową konsekwencją przekształcenia publicznego zakładu opieki zdrowotnej w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest powstanie samodzielnego podmiotu wyposażonego w osobowość prawną; dawny podmiot - Skarb Państwa nie ulega likwidacji, natomiast likwidacji ulega jego jednostka organizacyjna, której podstawą był wyodrębniony zespół osób i środków majątkowych. Należności i zobowiązania zlikwidowanego zakładu budżetowego przejmuje organ, który go zlikwidował. Z drugiej jednak strony, zakład samodzielny, wyposażony w osobowość prawną, koszty swojej działalności i zobowiązań pokrywa z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów. Chodzić tu jednak może jedynie o odpowiedzialność osoby prawnej za swoje zobowiązania.”
Obecny podmiot pozwany przez powódkę tj.Szpital Miejski w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.powstał w wyniku przekształcenia(...) Publicznego Zespołu (...)wM.na podstawie aktu przekształcenia sporządzonego przez BurmistrzaM., jako organu wykonawczego GminyM.na podstawieart. 69 i nast. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej( akt notarialny z 15 kwietnia 2011 r. Wcześniej(...) Publiczny Zespół (...)wM.utworzony został na podstawie uchwały(...)Rady Miejskiej wM.z dnia 10 września 2001 r. na bazie przejętego od Powiatu(...),(...) Zespołu (...)wM..
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie powołanych przepisów prawa, Sąd powództwo oddalił.- pkt I wyroku.
W niniejszej sprawie powódkę uznać należy za stronę przegrywającą, albowiem jej żądanie nie zostało uwzględnione przez Sąd , w związku z czym winna ona zwrócić stronie pozwanej koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Jednakże Sąd uwzględnił sytuację w jakiej znajduje się powódka, a która legła u podstaw rozstrzygnięcia Sądu przy rozpoznawaniu wniosku powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Dlatego też , na podstawieart. 102 kpc.

Zarządzenie:

1
(...)

2
(...)

3
(...)

O., dnia(...)