Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 673/13
Data wyroku: 2013-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Chodak, Ireneusz Bieniek, Andrzej Almert
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karno-Skarbowe
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 673/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 listopada 2013 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Ireneusz Bieniek (spr.)
Sędziowie:  SO Andrzej Almert
SR del. Krzysztof Chodak
Protokolant:  st. prot. Ewa Krzyk
przy udziale Marii Zębali Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej oraz przedstawiciela Urzędu Celnego w Krakowie Anety Kozłowskiej-Szydłowskiej

po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku, sprawy

D. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 94 § 1 kks
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego Urząd Celny w Krakowie
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z dnia 22 marca 2013r. sygn. akt IX K 655/12/K
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, a kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoD. P.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z udziałem jego obrońcy w postępowaniu odwoławczym.

SSO Andrzej Almert   SSO Ireneusz Bieniek  SSR Krzysztof Chodak

Sygn. IV Ka 673/13

UZASADNIENIE
D. P.został oskarżony o to, że:
jako pełnomocnikfirmy (...)z siedzibą wK.w okresie od

24.06.2010
r. do dnia 29.10.2010 r. utrudniał kontrolę rozpoczętą w dniu

24.06.2010
r. wfirmie (...)D. Z.z siedzibą wK., przyul. (...), przez funkcjonariuszy celnych Urzędu Celnego wK.i nie udzielał wbrew obowiązkowi pisemnych wyjaśnień mających znaczenie dla kontroli celnej i informacji pomimo wezwań z dnia 25.06.2010 roku, 21.07.2010 roku oraz z dnia 13.08.2010 roku, a także nie udostępnił wymaganych dokumentów dotyczących obrotu z zagranicą towarami,

to jest o przestępstwoskarbowe zart. 94 § 1 k.k.s.
Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, wyrokiem z dnia 22 marca 2013 roku sygn. IX K 655/12/K orzekł w tym przedmiocie następująco:

1
na mocyart. 414 §1 k.p.k.orazart. 17 §1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.uniewinnia oskarżonegoD. P.od zarzutu popełnienia opisanego wyżej czynu;

2
na mocyart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Wyrok ten zaskarżył oskarżyciel publiczny - Urząd Celny w Krakowie zarzucając w apelacji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wydanego przez Sąd orzeczenia.
W oparciu o powyższy zarzut apelujący wniósł o:
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja jest bezzasadna. Odnosząc się do argumentów zawartych w uzasadnieniu apelacji Sąd Okręgowy stwierdza, iż przedmiotem tego postępowania były trzy zdarzenia polegające na braku udzielenia Urzędowi Celnemu pisemnych wyjaśnień i informacji mających znaczenie dla kontroli celnej mimo wezwań z dnia 25.06.2010 roku, 21.07.2010 roku oraz z dnia 13.08.2010 roku.
Wezwanie z dnia 13.08.2010 roku dotyczyło stawiennictwa oskarżonego w celu złożenia zeznań, przy czym zawarto w nim pouczenie, iż zgodnie z przepisami przysługuje mu prawo odmowy wyrażenia zgody na przesłuchanie i związana z tym możliwość niestawienia się na wezwanie oraz pouczenie, iż skutkiem niestawiennictwa będzie to, iż organ celny rozstrzygnie sprawę na podstawie posiadanych dowodów. Jest zatem oczywiste, iż stawiennictwo oskarżonego było dobrowolne, a skoro tak to musi budzić zdumienie, iż w tym zakresie oskarżyciel - Urząd Celny - stawia oskarżonemu zarzut. W tym zakresie zresztą apelacja wyroku nie kwestionuje. Pozostaje zatem do rozstrzygnięcia pozostała część zarzutu w postaci braku udzielenia pisemnych wyjaśnień pomimo wezwań z dnia 25.06.2010 roku i 21.07.2010 roku. Zarówno jedno jak i drugie wezwanie nie spełniało wymogów formalnych, albowiem nie zawierało w sobie uzasadnienia, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 2 ustawy o Służbie Celnej. Pismo urzędowe organu państwowego nie spełniające wymogów formalnych jest prawnie bezskuteczne, a żaden przepis prawny nie musi wprost tego przewidywać, gdyż jest to oczywiste. Nie można nakładać na zwykłego obywatela obowiązku zwracania się do organu państwowego o uzupełnienie treści pisma, bowiem to właśnie w tym zakresie musiałby istnieć stosowny przepis. Sugerowanie, że po stronie zwykłego obywatela istnieje taki obowiązek ( mimo braku ku temu podstawy prawnej ), z jednoczesną argumentacją , iż pismo organu procesowego z ewidentnymi brakami formalnymi nie jest prawnie bezskuteczne, gdyż żaden przepis tak nie stanowi, jest w ocenie Sądu Odwoławczego całkowicie bezzasadne.
Zgodzić się należy z apelującym, iż Sąd I instancji „nie zauważył” tego, iż do oskarżonego zostało wystawione wezwanie do stawienia się osobiście w referacie z dnia 08.09.2010 roku ale przecież na etapie wnoszenia aktu oskarżenia „ nie zauważył” tego również oskarżyciel publiczny, skoro nie zawarł tego w stawianym oskarżonemu zarzucie. Nadto odnośnie tego wezwania należy odwołać się do przepisu art. 159§1a Ordynacji Podatkowej, z którego wynika, iż stawiennictwo na to wezwanie ma charakter dobrowolny, a niestawiennictwo może wywoływać tylko niekorzystne skutki procesowe.
Reasumując, wezwania z dnia 25.06.2010 roku i 21.07.2010 roku były prawnie bezskuteczne, a niestawiennictwa na wezwanie z dnia 13.08.2010 roku w żaden sposób nie może być uznane za utrudnianie kontroli, skoro oskarżony mógł lecz nie musiał się stawić.
Powyższe argumenty są w zupełności wystarczające do utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy. Rozpoznanie innych argumentów apelacji odnoszących się do strony podmiotowej ( zamiaru oskarżonego) czynu jest bezprzedmiotowe, skoro brak jest podstaw do przyjęcia, iż zostały wyczerpane znamiona przedmiotowe czynu. Oskarżony nie miał obowiązku prawnego stawić się na wezwanie z dnia 13.08.2010 roku, a dwa wcześniejsze wezwania mógł zignorować, skoro były prawnie bezskuteczne. W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy podniósł też inne argumenty, które jego zdaniem przemawiały za uniewinnieniem oskarżonego, do których także odnosi się apelujący, jednakże ocena trafności tych argumentów Sądu I instancji nie jest potrzebna dla rozstrzygnięcia apelacji oskarżyciela publicznego. Wystarczające są bowiem te, które już wyżej podniósł Sąd Odwoławczy.
W związku z powyższym uznając apelację za niezasadną, a nadto mając na uwadze, iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art.113 kksw zw. zart. 439 kpk), Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i w związku z tym kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa (art. 636§1 kpk).

SSO Andrzej Almert  SSO Ireneusz Bieniek  SSR (del.) Krzysztof Chodak

A.W.