Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 588/13
Data wyroku: 2013-06-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Oleszek
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012 r., sygn. akt K 2/12
Teza: Wyrównanie emerytury w ustawowej wysokości za okres od  dnia 1.10.2011 r. do dnia 21.11.2012 r. w oparciu  o wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012 r. sygn. akt K 2/12, stwierdzający niekonstytucyjność art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw, art. 103 a ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, art. 477 14 2 i 2 kpc.

Sygn. akt III U 588/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 czerwca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Lucyna Oleszek
Protokolant:sekretarz sądowy Agnieszka Radochońska
po rozpoznaniu w dniu3 czerwca 2013 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyH. L.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o wyrównanie emerytury

na skutek odwołaniaH. L.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia11 marca 2013 r.nr(...)

I
z m i e n i azaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyniH. L.prawo do emerytury w ustawowej wysokości za okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada 2012 r.,

II
w pozostałym zakresie odwołanieo d d a l a.

Sygn. akt III U 588/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 3 czerwca 2013 r.

Decyzją z dnia 11 marca 2013 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011 r. znak:(...)-1/25/E w części, w jakiej decyzja ta zawiesza, na podstawieart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 291, poz. 1707) w związku zart. 103a ustawyz dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do emerytury wnioskodawczyniH. L.za okres od dnia 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.
W podstawie prawnej powołanoart. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego(Dz. U. z 2013r. poz. 267).
W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia 12 października 2011 r.w oparciu o przepisart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związkuz art. 103a ustawy o emeryturach i rentachz FUS, Zakład zawiesił wnioskodawczyni prawo do wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011 r. W dniu 30 listopada2012 r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o wypłatę świadczenia emerytalnego za okres od dnia 1 października 2011 r. Jednakże decyzją z dnia 4 stycznia 2013 r. Zakład podjął wypłatę emerytury od dnia 22 listopada 2012 r. Wskazano, że zgodnie zart. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejorzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i z tym dniem następuje utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego, którego dotyczy orzeczenie Trybunału. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. K 2/12 został ogłoszony w Dzienniku Ustaw z 2012 r., poz. 1285 w dniu 22 listopada 2012 r., stąd począwszy od tego dnia utracił moc prawnąart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaww związkuzart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Trybunał Konstytucyjny nie wskazał ani w wyroku, aniw jego uzasadnieniu innej daty utraty mocy prawnej wskazanych wyżej przepisów. Tym samym wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. nie ma zastosowania do przypadającego przed dniem 22 listopada 2012 r. okresu zawieszenia emerytur na podstawie przepisuart. 28 cyt. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wobec tego Zakład odmówił uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011 r. w części, w jakiej decyzja ta dotyczy zawieszenia prawa do emerytury za okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada2012 r., co oznacza brak podstaw do wypłaty wyrównania emerytury zawieszonejw tym okresie.

WnioskodawczyniH. L.złożyła odwołanie od tej decyzji, wnosząc o jej zamianę poprzez uchylenie decyzji organu rentowego odmawiającej uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011 r. znak:(...)-1/25/E w części,w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emerytury za okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada 2012 r. oraz nakazanie organowi rentowemu wypłatę zaległej emerytury wraz ustawowymi odsetkami.
W uzasadnieniu wskazała w szczególności, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. K 2/12 wyraźnie orzekł, że przepis na podstawie, którego zawieszono emerytury jest niezgodny zKonstytucją. Z uwagi na wiążące stwierdzenie Trybunału, że dany przepis pozostaje w sprzeczności z aktem prawnym wyższego rzędu – nie powinien być już uwzględniany przez organy stosujące prawo przy rozpatrywaniu spraw, co do roszczeń przypadających za okres przed ogłoszeniem wyroku Trybunału w Dzienniku Ustaw. Organ rentowy wstrzymał wypłatę emerytury od 1 października 2011 r., a po wyroku Trybunału Konstytucyjnego wznowił wypłatę świadczenia jedynie od 22 listopada 2012 r., zatem uznał wyrok Trybunału tylko w części.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn, które stanowiły o wydaniu zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie sygn. akt K 2/12, wykluczające zastosowanie przepisu art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (j.t. Dz.U. 2009 r., Nr 153, poz. 1227 z późń. zm.) do emerytów, którzy uzyskali świadczenie emerytalne przed dniem 1 stycznia 2011 r. odnosi się do sytuacji wnioskodawczyni.
Niemniej Trybunał Konstytucyjny nie przewidział w tym orzeczeniu jego wstecznego skutku – konieczności przywrócenia prawa do zawieszonego świadczenia z jego wypłatą od początku tj. od dnia 1 października 2011 r. Zgodnie zart. 190 Konstytucji RPorzeczenia Trybunału obowiązują od daty ich ogłoszeniaw publikatorze, co w nin. sprawie nastąpiło w dniu 22 listopada 2012 r. w Dzienniku Ustaw poz. 1285. Zatem od tej daty należy oceniać skutki prawne, jakie orzeczenie to wywołało w zakresie sytuacji prawnej emerytów. Niezależnie od tego organ rentowy odwołał się do art. 135 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wskazując, że orzeczenie Trybunału należy traktować jako okoliczność uzasadniającą ponowne podjęcie wypłaty emerytury, tj. ze skutkiem od pierwszego dnia miesiąca, w którym ta okoliczność zaistniała.
Kierując się tym orzeczeniem organ rentowy decyzją z dnia 31 grudnia 2012 r. wznowił wypłatę emerytury wnioskodawczyni od dnia 22 listopada 2012 r., uznając, że nie ma podstaw do wyrównania świadczenia za okres poprzedzający datę publikacji orzeczenia Trybunału, tj. od dnia 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.
Ponadto organ rentowy wskazał, że nie zasługuje na uwzględnienie żądanie wypłaty odsetek od emerytury za okres od dnia 1 października 2011r. Odsetki są należne od organu rentowego jedynie wówczas, gdy nastąpi opóźnienie w wypłacie świadczenia i to z przyczyn, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność –art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(tj. Dz. U. nr 205, poz. 1585 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie organ rentowy nie pozostaje w opóźnieniu. Niezależnie od tego w dacie wydania zaskarżonej decyzjiw zakresie, w jakim przepis art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS miał zastosowanie do emerytów, którzy nabyli świadczenie przed 1 stycznia 2011 r., obowiązywało domniemanie jego konstytucyjności. Domniemanie to zostało obalone dopiero na podstawie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego ze skutkiem na przyszłość. W sprawie wnioskodawczyni w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ rentowy działał na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Brak więc podstaw do przypisania organowi rentowemu odpowiedzialności za niewypłacenie emerytury w okresie, w którym obowiązywało domniemanie zgodności działania organu ze stanowionym prawem.

Sąd Okręgowy w Przemyślu, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

ustalił następujący stan faktyczny.

WnioskodawczyniH. L.,urodzona (...),w dniu 30 lipca 2009 r. złożyła wniosek o emeryturę, zaznaczając w nim, iż nadal pozostaje w stosunku pracy wSzkole Podstawowej Nr (...)wP.. Przedłożyła dokumentację poświadczającą przebieg jej zatrudnienia, w tym m.in. Świadectwo pracy z dnia 28 lipca 2009 r. wystawione przezSzkołę Podstawową Nr (...)wP.na potwierdzenie zatrudnienia tam od 2 stycznia 1991 r. do nadal.
Decyzją z dnia 8 września 2009 r., znak:(...)-1/25/E Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.przyznał wnioskodawczyni emeryturę od dnia 1 lipca 2009 r.
Natomiast decyzją z dnia 12 października 2011 r., znak:(...)-1/25/E organ rentowy wstrzymał wypłatę wnioskodawczyniH. L.emerytury, począwszy od dnia 1 października 2011 r., na podstawie art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (j.t. Dz.U. 2009 r., Nr 153, poz. 1227 z późń. zm.) w zw. z art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawyo finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2010 r., Nr 257, poz. 1726). Wnioskodawczyni nie przedłożyła bowiem świadectw pracy lub zaświadczeń potwierdzających fakt rozwiązania stosunku pracy z każdym pracodawcą, na rzecz którego praca ta była wykonywana bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury.
Na skutek wnioskuH. L.z dnia 30 listopada 2012 r.o wznowienie wypłaty zawieszonych świadczeń, wypłatę świadczeń zaległych wrazz ustawowymi odsetkami, postanowieniem(...) OddziałuwR.z dnia5 grudnia 2012 r. zn.(...), wznowiono postępowaniew sprawie podjęcia wypłaty emerytury, zakończonej decyzją z dnia 12 października 2011 r., znak:(...). Następnie decyzją z dnia 31 grudnia 2012 r.(...) OddziałwR.wznowił wypłatę świadczenia wnioskodawczyni od dnia 22 listopada 2012 r.
W załączniku do decyzji wskazano, że decyzja o wznowieniu wypłaty emerytury od dnia 22 listopada 2012 r., tj. od dnia, w którym został opublikowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., została wydana na podstawie wymienionego wyroku oraz przepisówart. 145a, art. 151 i art. 180 k.p.a.w związku z przepisamiustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jednocześnie poinformowano, że decyzjaw sprawie wyrównania emerytury zostanie wydana w terminie późniejszym. Ponadto Zakład uchylił decyzję z dnia 12 października 2011 r. w części, w jakiej dotyczyła ona zawieszenia wypłaty emerytury po dniu 22 listopada 2012 r.
Następnie w dniu 11 marca 2013 r. wydana została zaskarżona decyzja, którą(...) OddziałwR.odmówił uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011 r.w części, w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.
Dowód:1) akta organu rentowego:
- wniosek o ustalenie prawa do emerytury z dnia 30.07.2009 r.,
- Świadectwo pracySzkoły Podstawowej nr (...)wP.z dnia 28.07.2009 r.,
- decyzja emerytalna z dnia 8.09.2009 r., zn.(...)-1/25/E,
- decyzja zawieszająca wypłatę emerytury z dnia 12.10.2011r.,
- wniosek o wznowienie wypłaty emerytury z dnia 30.11.2012 r.,
- postanowienie ZUS O/R.z dnia 5.12.2012 r.,
- decyzja o podjęciu wypłaty emerytury z dnia 31.12.2012 r. wraz z załącznikiem,
- decyzja odmowna z dnia 11.03.2013 r.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.

Sąd Okręgowy w Przemyślu zważył, co następuje.
Odwołanie wnioskodawczyniH. L.uznać należy za zasadnew części.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt K 2/12 orzekł, żeart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), dodanym przezart. 6 pkt 2 ustawyz dnia 16 grudnia 2010 r., w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwai stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji RP. W pozostałym zakresie Trybunał umorzył postępowanie. Orzeczenie to zostało opublikowanew Dzienniku Ustaw z dnia 22 listopada 2012 r.
W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że na podstawie art. 6 ustawy z 16 grudnia 2010 r. ustawodawca dodał do ustawy o emeryturach i rentach z FUS art. 103a, zgodnie z którym prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. Na mocy art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. nowy art. 103a ustawy o emeryturachi rentach z FUS znalazł zastosowanie do emerytur przyznanych przed dniem wejściaw życie tej ustawy, poczynając od 1 października 2011 r. (...). Podstawowy problemw rozpatrywanej sprawie dotyczył oceny, czy ustawodawca, rozciągając obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji prawa do emerytury - na osoby, które skutecznie nabyły i zrealizowały to prawow okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r., nie naruszył zasady zaufaniado państwa i stanowionego przez nie prawa. W tym okresie bowiem treścią ryzyka emerytalnego było wyłącznie osiągnięcie wieku emerytalnego (i stażu ubezpieczeniowego), co znaczy, że realizacja świadczenia następowała niezależnie od dalszego zatrudnienia. Zasada ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, związana jestz bezpieczeństwem prawnym jednostki. Przejawia się w takim stanowieniui stosowaniu prawa przez państwo, by nie stawało się ono pułapką dla obywatela i by mógł on układać swoje sprawy w zaufaniu, że nie naraża się na skutki, których nie był w stanie przewidzieć w momencie podejmowania decyzji i działań orazw przekonaniu, że jego działania będą także później uznawane przez porządek prawny.
Rozwiązanie przyjęte przez ustawodawcę w art. 28 ustawy z dnia16 grudnia 2010 r. spowodowało, że osoby, które skutecznie nabyłyi zrealizowały prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009 r. do31 grudnia 2010 r. zostały objęte nową, mniej korzystną dla nich treścią ryzyka emerytalnego. Aby emeryturę nadal pobierać po 1 października 2011 r., musiały one rozwiązać stosunek pracy z dotychczasowym pracodawcą. W przeciwnym razie ich świadczenie emerytalne ulegało zawieszeniu. Oceniając sytuację tych osób z punktu widzenia zasady ochrony i zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, należy dojść do wniosku, że gdyby w momencie przechodzenia na emeryturę osoby te wiedziały, że będą musiały przerwać zatrudnienie, żeby uzyskać świadczenie emerytalne, to ich decyzja być może byłaby inna, tzn. nie składałyby wnioskuo ustalenie prawa do emerytury i kontynuowały zatrudnienie. Korzystniejsze byłoby bowiem dla nich osiąganie wysokiego dochodu ze stosunku pracy niż dużo mniejszej emerytury. Co więcej - późniejsze złożenie wniosku oznaczałoby wyższe świadczenie emerytalne. Treść ryzyka emerytalnego, w określeniu której ustawodawca ma swobodę, nie powinna być zmieniana w stosunku do osób, które już nabyłyi zrealizowały prawo do emerytury.
Trybunał zwrócił ponadto uwagę, że ustawodawca wprawdzie przewidziałw art. 194c ustawy o emeryturach i rentach z FUS, dodanym ustawą z dnia 10 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS, możliwość ponownego, korzystniejszego od zasad ogólnych, ustalenia wysokości świadczenia dla osób, które złożyły wnioski o emeryturę w latach 2009-2010, a którym świadczenie zostało zawieszone od 1 października 2011 r., jednakże uzależnił skorzystanie z niej od spełnienia warunku niepobierania zawieszonej emerytury przez 18 miesięcy. Tym samym osoby, które go nie spełnią, mogą wprawdzie przeliczyć wysokość emerytury po rozwiązaniu stosunku pracy, ale na zasadach ogólnych - świadczenie zostanie zatem wyliczone wg kwoty bazowej albo średniego dalszego trwania życia na dzień złożenia wniosku, którego mogliby nie składać, gdyby wiedzieli, że zostaniew stosunku do nich zmieniona treść ryzyka emerytalnego.
Zgodnie zart. 190 ust. 3 Konstytucji RPz chwilą ogłoszenia sentencji wyroku w Dzienniku Ustaw utracił moc art. 28 ustawy zmieniającej z dnia 16 grudnia 2010 r. w zakresie, w jakim przewiduje stosowanie art. 103a ustawy o emeryturach i rentachz FUS do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są powszechnie obowiązujące, abstrakcyjnie adresowane, zawierające normatywną treść, także w sensie negatywnym i zbliżają się do regulacji normatywnej - wówczas, kiedy rozstrzygnięcie eliminuje niekonstytucyjną normę. Takie cechy należy przypisać orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającemu wprost niekonstytucyjność przepisu prawa, ale także ustalającemu zakres treściowy przepisu, w jakim popada on w kolizję zKonstytucją. W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. (pkt 9) Trybunał wskazał, że utrata mocy art. 28 ustawy zmieniającej z dnia 16 grudnia 2010 r. oznacza, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji nabytego prawado emerytury - nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Równocześnie Trybunał zaakcentował, że rozpatrywana sprawa nie dotyczyła istoty rozwiązania zawartego w art. 103a ustawyo emeryturach i rentach z FUS. Trybunał bowiem badał wyłącznie zastosowanie przez ustawodawcę nowej treści ryzyka emerytalnego wobec osób, które miały już ustalone prawo do emerytury.
Przepis art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturachi rentach z FUS wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. i stanowi on,iż prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę przyjął, że choć Trybunał nie orzekł o działaniu orzeczenia wstecz, jednak przytoczone uzasadnienie oraz zakres stosowania zakwestionowanej normy prawnej przemawiają za przyjęciem,iż zawieszenie wypłaty emerytury w związku z kontynuacją zatrudnienia, było nieuzasadnione. Wnioskodawczyni należy do kategorii osób, o których mowa w cytowanym orzeczeniu Trybunału, tj. osób, które nabyły i zrealizowały prawo do emerytury po 8 stycznia 2009 r. Prawo do emerytury uzyskała od dnia 1 lipca 2009 r., kiedy to nie obowiązywał przepis uzależniający pobieranie emerytury od rozwiązania stosunku pracy. Zgodnie z powołanym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego cyt. przepis art. 103a w zakresie dotyczącym kategorii ubezpieczonych, do których należy wnioskodawczyni został usunięty z porządku prawnego, co skutkuje przyznaniem jej prawa do wypłaty emerytury także za okres od dnia 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.
W świetleart. 190 ust. 1 Konstytucjiorzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Utrata mocy obowiązującej przepisu z powodu jego niezgodności zKonstytucjąoznacza, że przepis ten nie może być stosowany poczynając od daty jego uchwalenia. Wyrok Trybunału ma skutki retroaktywne, a przez to zachodzi konieczność ponownego rozpoznania sprawyz pominięciem już niekonstytucyjności przepisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008 r. V CO 43/08 LEX nr 564856, wyrok z dnia 21 listopada 2006 r. II PK 42/06 LEX nr 950622).
W stosunku do ubezpieczonych objętych rozstrzygnięciem Trybunału należy zatem dokonać rekonstrukcji stanu prawnego, powracając do stanu jaki obowiązywał zanim do ustawy o emeryturach i rentach z FUS został dodany art. 103a cyt. ustawy. Przed wprowadzeniem tego przepisu nie istniał wymóg rozwiązania stosunku pracy celem realizacji prawa do emerytury.Ustawą z dnia 21 listopada 2008 r.o emeryturach kapitałowych(Dz. U. Nr 228, poz. 1507) uchylony został z dniem8 stycznia 2009 r. ust. 2a art. 103 cyt. ustawy o emeryturach i rentach z FUS (art. 37 pkt 5 lit. b cyt. ustawy). Przepis ten stanowił, że prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emerytaz tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracyz pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. Od dnia 1 stycznia2011 r. przepis takiej treści ponownie został wprowadzony do ustawy o emeryturachi rentach z FUS jako art. 103a - z mocyart. 6 pkt 2w zw. zart. 30 cyt. ustawyo zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw z dnia 16 grudnia 2010 r.
Ubezpieczonym, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. była wypłacana emerytura, mimo kontynuowania zatrudnienia u pracodawcy, na rzecz którego wykonywali je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, gdyż nie obowiązywały w tym zakresie żadne ograniczenia. W związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego prawo do wypłaty emerytury dla tej grupy ubezpieczonych zostało zachowane.
Z mocy art. 28 cyt. ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych (...) przepis art. 103a cyt. ustawy o emeryturach i rentach z FUS znajdował zastosowanie do emerytur przyznanych przed dniem jego wejścia w życie - poczynając od dnia 1 października 2011 r., dlatego też od tej daty organ rentowy wstrzymał wnioskodawczyni wypłatę emerytury. Tym samym od tej daty wnioskodawczyni zachowała prawo do wypłaty emerytury (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lubliniez dnia 21 lutego 2013 r., III AUa 41/13).
Ostateczną wysokość świadczenia ustali organ rentowy, z uwagi na uzyskiwanie przez wnioskodawczynię przychodu ze stosunku pracy w spornym okresie.
Mając powyższe na uwadze oraz wobec niekonstytucyjności przepisu prawa materialnego stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji, orzeczono, jak w punkcie I wyroku, stosownie doart. 47714§ 2 k.p.c.

Jednocześnie, w rozpoznawanej sprawie bezzasadne jest żądanie zasądzenia odsetek.
Zgodnie zart. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2009r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) jeżeli Zakład - w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego. Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności.
W związku z treścią tego przepisu należy wskazać, że do skutków opóźnienia,o którym mowa w tym przepisie, nie stosuje się odpowiednio przepisówKodeksu cywilnego, bowiem przepisyustawy o systemie ubezpieczeń społecznychnie odsyłają do takiego stosowania przepisówKodeksu cywilnegodotyczących skutków opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego (art. 481 § 1 k.c.). Ponadto do skutków opóźnienia w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego tym bardziej nie stosuje się przepisówKodeksu cywilnegodotyczących odpowiedzialności opartej na winie sprawcy (art. 415 k.c.) oraz obowiązku naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c.). Przewidziane w art. 85 ust. 1 zdanie drugie ustawy systemowej wyłączenie obowiązku organu rentowego wypłaty odsetek nie jest zależne od wykazania, że organ rentowy nie ponosi winy w powstaniu opóźnienia.
W ocenie Sądu określenie „okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności” oznacza, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest obowiązany do wypłaty odsetek nie tylko wtedy, gdy nie ponosi winy w opóźnieniu, lecz także wtedy, gdy opóźnienie w ustaleniu i wypłacie prawa do świadczenia pieniężnegoz ubezpieczenia społecznego jest skutkiem innych przyczyn niezależnych od Zakładu.
W rozpoznawanej sprawie, na dzień wydania decyzji wstrzymującej wypłatę przyznanej uprzednio emerytury, organ rentowy działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa. W tej sytuacji nie ma podstaw do uznania, iż opóźnienie w wypłacie świadczenia spowodowane jego wstrzymaniem w wyniku wydania decyzji wstrzymującej emeryturę było następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność na podstawie powołanych przepisów ustawy systemowej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w punkcie II sentencji wyroku, stosownie doart. 47714§ 1 k.p.c.