Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 671/12
Data wyroku: 2013-01-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Wolska, Ewa Chądzyńska, Janina Kacprzak
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ust. 1 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt: III AUa 671/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 stycznia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Janina Kacprzak (spr.)
Sędziowie:SSA Jolanta Wolska
SSA Ewa Chądzyńska
Protokolant: stażysta Paulina Działońska

po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. w Łodzi
sprawyW. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
o emeryturę,
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznychw Płocku z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt: VI U 1354/11;

oddala apelację.

III AUa 671/12

UZASADNIENIE
Zaskarżonym Wyrokiem Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku oddalił odwołanie ubezpieczonegoW. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.z dnia 30 września2011 roku – odmawiającej ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczony nie legitymuje się 15 –letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych, odmawiając zaliczenia do tych okresów zatrudnieniaW. S.w ramach stosunku członkowstwa w(...)wS.od 22 marca 1978 roku do 31 stycznia 1982 roku oraz zatrudnienia w tej Spółdzielni na podstawie stosunku pracy od 1 lutego 1982 roku do21 kwietnia 1985 roku. Sąd Okręgowy odmówił również zaliczenia ubezpieczonemu do okresów pracy w szczególnych warunkach jego zatrudnienia od 22 kwietnia 1985 roku do31 grudnia 1999 roku wGminnej Spółdzielni (...)wO..

Apelacja ubezpieczonego zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisówart. 232 k.p.c.w zw. zart. 212 k.p.k.iart. 217 k.p.c.poprzez nie przesłuchanie świadków zgłoszonych w odwołaniu, w wyniku czego Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił stan faktyczny będący podstawą orzeczenia, polegający na uznaniu, że zatrudnienie w okresie od 22 kwietnia 1985 roku do 31 grudnia 1998 roku na stanowisku magazyniera towarów masowych wGminnej Spółdzielni (...)wO.nie jest zatrudnieniem w szczególnych warunkach. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie mu prawa do emerytury.

Organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji.

Sąd Apelacyjny w Łodzi na podstawie materiału zgromadzonego przed Sądami pierwszej i drugiej instancji ustalił w rozpoznawanej sprawie następujący stan faktyczny: ubezpieczonyW. S.,urodzony (...), nie jest członkiem OFE. Ubiegając się o emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym udokumentował, według stanu na dzień 1 stycznia 1999 roku, ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Natomiast nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W spornym okresie od22 kwietnia 1985 roku do 31 grudnia 1998 roku był zatrudniony wGminnej Spółdzielni (...)wO., początkowo na stanowisku referenta, a od 1 czerwca 1985 roku na stanowisku magazyniera towarów masowych. Praca ubezpieczonego na tym ostatnim stanowisku polegała na przyjmowaniu i wydawaniu towarów masowych, to jest węgła, materiałów budowlanych, nawozów oraz środków ochrony roślin. Nawozy przyjmowane przez ubezpieczonego były zarówno opakowane w worki, jaki i luzem w postaci sypkiej. Środki ochrony roślin były w butelkach, bądź opakowaniach papierowych. Do rozładunku przyjmowanych do magazynu towarów zatrudniano w spółdzielni specjalną ekipę robotników ( zeznania świadków:S. W.,R. D.iR. W.k. 81, 79 ).
Sąd Apelacyjny w Łodzi zważył, co następuje: apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny uznał za uzasadniony zarzut naruszeniaart. 217 § 2 k.p.c.poprzez pominięcie, bez podania powodów, środków dowodów z zeznań świadków zgłoszonych przez skarżącego na okoliczności charakteru pracy ubezpieczonego w spornym okresie jego zatrudnienia wGminnej Spółdzielni (...)wO.. Natomiast zarzuty dotyczące naruszeniaart. 232 k.p.c.iart. 212 k.p.k.należy uznać za chybione. Przepisart. 232 k.p.c.dotyczy obowiązku stron do wskazywania dowodów oraz możliwość dopuszczenia dowodu nie wskazanego przez strony. W okolicznościach sprawy zbędnym było sięganie przez Sąd pierwszej instancji do instytucji przeprowadzania postępowania dowodowego z urzędu, wobec prawidłowego działania samej strony, która zgłosiła odpowiednie środki dowodowe. Natomiast przepisart. 212 k.p.k.nie ma zastosowania w sprawach cywilnych.
Sąd Apelacyjny podzielając zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancjiart. 217 § 2 k.p.c.przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe poprzez przesłuchanie świadków pominiętych przez Sąd Okręgowy. Uzupełnienie materiału dowodowego przed sądem drugiej instancji nie doprowadziło jednak do dokonania odmiennych ustaleń faktycznych od ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji. Praca magazyniera, jaką wykonywał skarżący wGminnej Spółdzielni (...)wO.nie była pracą wykonywaną w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. z 1983r. Nr 8. poz. 43) – oraz złącznika do tego rozporządzenia - wykaz A. Nie były to prace, które można by było zaliczyć do branży chemicznej określonej w dziale IV pkt 40. „Prace magazynowe, załadunkowe, rozładunkowe, transport oraz konfekcjonowanie surowców, półproduktów i wyrobów gotowych - pylistych, toksycznych, żrących, parzącychi wybuchowych”, gdyż po pierwsze skarżący nie pracował w przemyśle chemicznym, a po drugie tylko niektóre z towarów, którymi obracał w magazynie można zaliczyć do produktów i wyrobów gotowych wymienionych pod tą pozycją. Zatem, jeżeli nawet pracował przy konfekcjonowaniu wyrobów gotowych pylistych toksycznych, to tego rodzaju prac nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w rozumieniu § 2 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia. Dlatego też brak jest podstaw do ustalenia, że skarżący przez co najmniej 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach, o których mowa wart. 32 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227, ze zm. ) w zw. z powołanym wyżejrozporządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku. Zatem skarżący nie spełnił warunków do przyznania mu emerytury na podstawie art. 184 ust. 1 powołanej ustawy.
W tych warunkach na podstawieart. 385 k.p.c.należało oddalić apelację jako pozbawioną uzasadnionych podstaw, gdyż wyrok Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu.