Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Ko 17/12
Data wyroku: 2013-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Magdalena Jurkowicz

Sygn. akt. III Ko 17/12/un
Dnia 6 lutego 2013 roku

POSTANOWIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Magdalena Jurkowicz
Protokolant: Patryk Hołyński
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej : Tadeusza Kaczana
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 6 lutego 2013 r.
sprawy z wnioskuB. G.z dnia 7 grudnia 2012 r.(data wpływu)
dot.S. G.skazanej za przestępstwa z art. 14 §1(...)
o stwierdzenie nieważności wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 1952 r. sygn. akt Sr 277/52

postanowił:
I. na podstawieart. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego/ Dz. U nr 34, poz. 149 z późniejszymi zmianami/ stwierdzić nieważność wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 1952 r. sygn. akt Sr 277/52, którym skazanoS. G.na karę 5 (pięciu) lat więzienia;
II. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 1952 r. sygn. akt Sr 277/52,S. G.została uznana za winną popełnienia przestępstwa z art. 14 §1(...)polegającego na tym, że od połowy października 1951r. do 23 lutego 1952r. wS.p.W.udzielała pomocy związkowi mającemu na celu gromadzenie broni palnej bez zezwolenia, przez przyjęcie do swego mieszkania członków w/wzwiązku (...),G. M. (1)iK.celem wyczyszczenia karabinów w liczbie 4 sztuk oraz przez umożliwienie korespondencji między ukrywającym się przed władzamiG. M. (2)a innym członkiemzwiązku (...). Za ten czyn wymierzonoS. G.karę 5 lat więzienia. Orzeczona kara na skutek amnestii została obniżona do 3 lat i 4 miesięcy i w takim wymiarze wykonana.
Wnioskiem z dnia 7 grudnia 2012 r. córka skazanejB. G.zwróciła się do tut. Sądu o stwierdzenie nieważności wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 1952 r. sygn. akt Sr 277/52. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej ojciecM. G.również został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 1952r. w sprawie SR 387/52. Toczyło się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu postępowanie o unieważnienie wyroku zapadłego przeciwkoM. G.pod sygn. akt III Ko-un 13/11, a wyrok skazujący został unieważniony.
Zgodnie z przepisemart. 1 Ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego( Dz. U. Nr 34, poz. 149 z późniejszymi zmianami), nieważne są orzeczenia wydane przez polskie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości lub przez organy pozasądowe w okresie od rozpoczęcia ich działalności na ziemiach polskich, począwszy od 1 stycznia 1944 r. do 31 grudnia 1989r., jeżeli zarzucany lub przypisany czyn związany był z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego albo orzeczenie wydano z powodu takiej działalności, jak również orzeczenia wydane za opór przeciwko kolektywizacji wsi oraz obowiązkowym dostawom.
Jak wynika z zebranego w sprawie III Ko-un 13/11 materiału dowodowego , a zwłaszcza opinii biegłego działalnośćM. G.w szczególności objęta sprawą i prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 1952 r. (sygn. akt Sr 387/52) była działalnością polityczną na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Czyny przypisane skazanemu prawomocnym wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt Sr 387/52 należy kwalifikować, jako działalność polityczną na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Jak stwierdził Sąd Okręgowy unieważniając wyrok zapadły przeciwkoM. G.analiza protokołu przesłuchaniaM. G., analiza treści składanych zeznań przez pozbawionych wolności w toku postępowania świadków jak również całokształt danych zawartych w aktach sprawy jednoznacznie wskazuje, iż w odniesieniu do osoby skazanegoM. G.przywołany przez wnioskodawczynię skazujący wyrok karny jest orzeczeniem, w stosunku, do którego stwierdzenie jego nieważności jest w pełni zasadne.
Wyrok skazującyS. G.należy, rozpatrywać łącznie z wyrokiem skazującymM. G..S. G.została bowiem skazana za udzielanie pomocy członkom związku do jakiego należał m.in.M. G..
Mając powyższe na uwadze na postawieart. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego/Dz. U nr 34, poz. 149 z późniejszymi zmianami/ orzeczono jak w pkt. I postanowienia.
Orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach ustanowionego przez wnioskodawczynię pełnomocnika opiera się na przepisie art.13 ustawy z dnia 23 lutego 1991r. /Dz. U. nr 34, poz.149 z późniejszymi zmianami/, zgodnie, z którym koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.