Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 967/13
Data wyroku: 2013-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Sygit, Mariola Urbańska-Trzecka, Piotr Kupcewicz-sprawozdawca
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt.IV Ka 967/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2013 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Mariola Urbańska - Trzecka
Sędziowie SO Adam Sygit
SO Piotr Kupcewicz - sprawozdawca
Protokolant st. sekr. sądowy Justyna Bobak
przy udziale Antoniny Kasprowicz-Czerwińskiej- prokuratora Prokuratury Okręgowejw Bydgoszczy
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 roku
sprawyP. K.
oskarżonego zart. 286§1 k.k.,art. 286§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 2 sierpnia 2013 roku sygn. akt VI K 214/13
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 30,00 (trzydzieści) złotych za II instancję i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

IV Ka 967/13

UZASADNIENIE
Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu była apelacja oskarżonegoP. K.od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 2 sierpnia 2013 roku, wydanego w sprawie sygn. akt VI K 214/13, którym, po uwzględnieniu wniosku złożonego w trybieart. 335 § 1 k.p.k., oskarżony został uznany winnym popełnienia trzech przestępstw zart. 286 § 1 k.k.(jedno w zw. zart. 12 k.k.), z ustaleniem, że czyny te popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kki za to na mocyart. 286 § 1 kkwymierzono mu karę roku pozbawienia wolności, a na mocyart. 33 § 2 kkkarę grzywny w wysokości 10 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych każda; na postawieart. 69§ 1 i 2 kkiart. 70§ 1 pkt. 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat; na mocyart. 46 § 1 kkzobowiązano oskarżonego do naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłacenie kwoty 3.333,53 złotych na rzecz pokrzywdzonegoJ. M.. Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych.
Oskarżonyzaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody wskazując, że jego sytuacja majątkowa nie pozwala mu na zapłatę jednorazowo całej kwoty, jaka została ustalona w zaskarżonym wyroku. Podnosząc, że już w toku postępowania doszedł do porozumienia z pokrzywdzonym w przedmiocie rozłożenia tej należności na raty (do apelacji dołączył kopię swojego oświadczenia w tym zakresie), wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i określenie spłaty odszkodowania w formie comiesięcznych rat.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym i nie mogła doprowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku w jakimkolwiek zakresie.
Zaskarżony wyrok został wydany w uwzględnieniu wniosku prokuratora, złożonego w trybieart. 335 §1 k.p.k., w którym oskarżyciel publiczny wniósł o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie oskarżonemu ustalonej z nim kary, jak również orzeczenie środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody. Oskarżony sam przyznał, że taki wniosek wcześniej złożył i elementem tego wniosku było orzeczenie obowiązku naprawienia szkody – na podstawieart. 46 § 1 k.k.– poprzez zapłatę kwoty 3.333,53 złotych na rzecz pokrzywdzonego. Jakkolwiek sposób naprawienia szkody winien być ściśle określony w wyroku i może być on nakazany jako jednorazowe świadczenie bądź rozłożony na raty, to ten sposób musi również wynikać z wniosku, złożonego w trybieart. 335 § 1 k.p.k.W przedmiotowej sprawie ani wniosek prokuratora, ani też wcześniejszy wniosek oskarżonego nie wskazywały, by świadczenie to miało być rozłożone na raty i w związku z tym jest oczywiste, że obowiązkiem Sądu meriti było rozstrzygnąć jak w zaskarżonym wyroku, tj. nałożyć na oskarżonego obowiązek jednorazowego świadczenia pieniężnego. Przypomnieć należy, że sąd jest związany treścią wniosku prokuratora złożonego w trybie określonym wart. 335 § 1 k.p.k.w tym sensie, że potrzeba dokonywania jakiejkolwiek zmiany jego treści musi powodować rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych (SN WKN 16/2000, OSP 2001, z. 10, poz. 147). W wyroku WA 20/04 (OSNKW 2004, nr 1, poz. 14) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd związany jest wnioskiem prokuratora co do wymiaru kary zasadniczej orazśrodków karnych(takim jest m.in. obowiązek naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k.), a orzeczenie wydane niezgodnie z takim wnioskiem stanowi obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia. W tej sytuacji nie było podstaw do podważenia wyroku w zaskarżonej przez oskarżonego części, co oczywiście nie wyklucza możliwości swobodnego ustalenia pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzonym sposobu wykonania obowiązku nałożonego przez sąd, np. przez rozłożenie wskazanej kwoty na raty w określonej wysokości (co zresztą stronu już wcześniej uczyniły). To powoduje, że apelację oskarżonego należało uznać za oczywiście bezzasadną.
W ocenie Sądu Okręgowego nie było żadnych innych podstaw do podważenia zaskarżonego wyroku. Okoliczności popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw nie budzą żadnych wątpliwości, orzeczona wobec oskarżonego kara, z uwzględnieniem warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i wysokości grzywny, spełnia dyrektywy wymiaru kary, określone w przepisachart. 53 k.k.i nast.
Mając powyższe na względzie, zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.iart. 11 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.