Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 250/13
Data wyroku: 2013-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Czecharowski, Zbigniew Kapiński, Jarosław Góral, Anna Prokopiuk, Hanna Wnękowska
Słowa kluczowe: Samodzielność Jurysdykcyjna Sądu, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu, Przestępczość Zorganizowana
Podstawa prawna: art.148§1 w zw. z art.65§1 kk, art.280§1 kk w zw. z art.65§1 kk, art.18§1 w zw. z art.158§1 kk w zw. z art.65§1 kk w zw. z art.91§1 kk, art.263§2 kk

Sygn. akt II AKa 250/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 września 2013r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA - Anna Prokopiuk (spr.)
Sędziowie:SA - (...)
SA - (...)
SA - (...)
SA - (...)
Protokolant: - st. sekr. sąd.M. R.

przy udziale Prokuratora Grzegorza Masłowskiego
po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r.
sprawy
1.R. R. (1)
2.R. G. (1)
3.J. K. (1)
oskarżonych  
ad. 1
          – zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(x 2),art. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt. 1  k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 239 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.(x 3),art. 263 § 2 k.k.,  
ad. 2
          –art. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 163 § 1 pkt. 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(x 3),art. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,  
ad. 3
          –art. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 239 § 1 k.k.w zw.zart. 65 § 1 k.k.,art. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(x 2),art. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(x 2),art. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 163 § 1 pkt. 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(x 3)
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie
z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt V K 164/08

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. K. (1), a w zaskarżonej części wobec oskarżonychR. R. (1)iR. G. (1),

II
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowychza postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatówJ. O. (1)iR. B. (1)– Kancelarie Adwokackie wW.kwoty po 738 zł w tym 23% VAT tytułem kosztów nieopłaconej obronyz urzędu pełnionej przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
R. R. (1)został oskarżony o to, że:

I
w dniu 26 maja 2000 r. wW.działając wspólnie w i w porozumieniu z innymi osobami dokonał rozboju na osobie obywatela BiałorusiM. R.kierowcy samochodu ciężarowegomarki M.w ten sposób, że po uprzednim skrępowaniu pokrzywdzonego i zakneblowaniu ust pozbawili go wolności, a następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowymarki M.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)o wartości 55 tysięcy marek niemieckich wraz z towarem w postaci pasty do zębówmarki C. (...)o wartości 45 tysięcy dolarów amerykańskich na szkodęprzedsiębiorstwa (...)z Austrii, przy czym zarzucanego mu

przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

II
w dniu 22 kwietnia 2002 r. w okolicy miejscowościF.powiatu(...)województwa(...), wspólnie i w porozumieniu zJ. K. (1)iR. G. (1), dokonał zabójstwaP. K., w ten sposób, że działając z zamiarem pozbawienia go życia, po uprzednim oddaniu przezJ. K. (1)kilku strzałów w kierunku tułowia pokrzywdzonego, z których jeden spowodował ranę wlotową o kanale biegnącym w mięśnie międzyżebrowe, płat dolny płuca lewego, przez przełyk, poprzez trzon IV i V kręgów piersiowych oraz płat środkowy i dolny płuca prawego do III międzyżebrza po stronie prawej do linii łopatkowej, oddał doP. K.jeden strzał w kierunku lewego oczodołu przodu strony lewej, co spowodowało rozległe uszkodzenie mózgowia, które doprowadziło do jego śmierci, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dokonał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, a nadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. czyn zart. 148 § 2 pkt 4 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

III
w dniu 16 kwietnia 2002 roku wW.przyulicy (...)wspólnie i w porozumieniuR. G. (1)i innymi ustalonymi osobami, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali dokonać napadu rabunkowego na pracownikachfirmy (...)to jestS. D.,M. K. (1)iJ. J., którzy przenosili kasetkę z zawartością pieniędzy w kwocie 120 000 PLN, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z powodu stawiania oporu przez pokrzywdzonych, przy czym działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a ponadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

IV
w bliżej nieustalonym dniu w 2002 r. po 18 sierpnia 2002 r. wW.poleciłJ. K. (1)i innym osobom dokonanie zabójstwaH. J., przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a ponadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

V
w bliżej nieustalonym dniu w sierpniu 2004 r. wB., zleciłJ. K. (1), za pośrednictwemE. R. (1)dokonanie zabójstwaG. K., a ponadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

VI
w bliżej nieustalonym dniu w maju 2003 r. przed dniem 11 maja 2003 roku wW.zleciłJ. K. (1)iR. G. (1), aby dokonał podpalenia będącego w budowie budynku przyul. (...)na szkodęA. R. (1)o łącznej wysokości strat 40 tysięcy złotych przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 163 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

VII
bliżej nieustalonego dnia 2002 roku wW.nabył od nieustalonej osoby za nieustalona kwotę 400 sztuk amunicji do pistoletu maszynowego(...)i pistoletuG., a następnie przekazał jąJ. K. (1)przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

VIII
w okresie od 5 sierpnia 2004 r. do 20 października 2004 r. wB.roku kierując zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym, wykorzystując uzależnienie wynikające z podporządkowaniaJ. K. (1)iR. G. (1)strukturze tej grupy, przekazałE. R. (1)gryps z poleceniem wydanym wymienionym dokonania zabójstwaB. K., a ponadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
IX. w dniu 24 maja 2003 roku wC.gm.C.pow.(...)woj.(...)działając wspólnie i porozumieniu zJ. K. (1),R. G. (1)i innymi osobami na tereniefirmy (...)dokonali rozboju na osobachP. D. (1),W.(...), w ten sposób, że przy użyciu przemocy doprowadzili wymienionych do stanu bezbronności, po czym związali wymienionych, a następnie dokonali kradzieży samochodu ciężarowego markiV.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)P wartości około 200 tysięcy złotych, na szkodęfirmy (...)i towarem w postaci bielizny wartości około 80 tysięcy złotych na szkodęfirmy (...), telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)telewizora turystycznego o łącznej wartości 700 złotych na szkodęP. D. (1)oraz samochodu osobowego markiF. (...)nr rej. (...)o wartości 1500 złotych na szkodęW. O., a nadto zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a ponadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

X
w dniu 21 czerwca 2003 r. wJ.działając wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, w tym zR. G. (1), kierując wykonaniem przez te osoby czynu zabronionego, brał jednocześnie udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):K. H., w wyniku którego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XI
w dniu 21 czerwca 2003 r. wJ.działając wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, w tym zR. G. (1)kierując wykonaniem przez te osoby czynu zabronionego, brał udział jednocześnie udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):R. H., w wyniku którego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XII
w dniu 21 czerwca 2003 r. wJ.działając wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, w tym zR. G. (1)kierując wykonaniem przez te osoby czynu zabronionego, brał jednocześnie udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):M. W.w wyniku którego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XIII
w okresie od października 2003 roku do grudnia 2004 roku wK.wspólnie z innymi ustalonymi osobami działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadzili do obrotu co najmniej 750 gramów kokainy co stanowi 7.500 jednorazowych porcji o łącznej wartości nie mniejszej niż 150.000,- złotych w ten sposób, że nabyli je odR. M.celem dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XIV. w bliżej nieustalonym dniu w 2002 r. wW.wziął udział w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, a mianowicie 1500 gramami heroiny co stanowi 15.000,- jednorazowych porcji o łącznej wartości nie mniejszej niż 75.000,- złotych w ten sposób, że kupił ją odT. S.ps. (...)celem dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XV. w okresie od stycznia 2000 roku do sierpnia 2000 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmuszał nieustalone dotychczas osoby, handlujące częściami samochodowymi na giełdzie przyul. (...)do rozporządzania mieniem w łącznej kwocie po 8000 złotych miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony", przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XVI. w bliżej nieustalonym okresie co najmniej do sierpnia 2004 r. wW.posiadał bez wymaganego zezwolenia, broń palną w postaci pistoletu marki CZ,
tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.,
XVII. w bliżej nieustalonym dniu 2002 roku wW.zleciłJ. K. (1), który nie posiadał wymaganego zezwolenia, aby sprzedał za kwotę około 1700 dolarów USDR. B. (2)pistolet maszynowy marki(...)o bliżej nieustalonych parametrach tej broni, a także 50 sztuk amunicji do tego pistoletu działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

R. G. (1)został oskarżony o to, że:
XVIII. w dniu 22 kwietnia 2002 roku w pobliżu miejscowościF.woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1)ps. (...)J. K. (1), dokonali zabójstwaP. K., w ten sposób, że działając z zamiarem pozbawienia go życia wspólnie zJ. K. (1)przywieźli na miejsce zbrodni łopaty oraz wapno do przysypania zwłok pokrzywdzonego, a następnie wspólnie zR. R. (1)iJ. K. (1)przywieźli go do lasu w okolicach miejscowościF.gdzieJ. K. (1), oddał doP. K.co najmniej cztery strzały w okolice jego brzucha z pistoletu o nieustalonych danych, co łącznie ze strzałem oddanym przezR. R. (1)w głowę spowodowało jego śmierć, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej,
tj. o czyn zart. 148 § 2 pkt 4 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XIX. w dniu 16 kwietnia 2002 roku wW.przyulicy (...)wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1)ps. (...)i innymi osobami, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali dokonać napadu rabunkowego na pracownikachfirmy (...)to jestS. D.,M. K. (1)iJ. J., którzy przenosili kasetkę z zawartością pieniędzy w kwocie 120 000(...), lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z powodu stawiania oporu przez pokrzywdzonych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XX. w okresie od marca 2002 roku do dnia 21 grudnia 2004 roku w umówionych wcześniej miejscach na trasieW.iW.-W.wspólnie i w porozumieniu zJ. K. (1)ps. (...)w realizacji z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu brał udział w nielegalnym obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci amfetaminy, które rozwoził z wyżej wymienionym motorami w ilości 30 40 kilogramów miesięcznie sprzedając te narkotyki po 1600 dolarów USD za kilogram co przynosiło dochód grupie w kwocie 48 000 - 64 000 dolarów USD za miesiąc, z czego osiągał korzyść majątkową w nieustalonej wysokości, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
XXI. w dniu 11/12 maja 2003 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu zJ. K. (1), na zlecenieR. R. (1)dokonał podpalenia będącego w budowie budynku przyul. (...)na szkodęA. R. (1)o łącznej wysokości strat 40 tysięcy złotych, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 163 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XXII. w dniu 24 maja 2003 roku wC.gm.C.pow.(...)woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1),J. K. (1)i innymi ustalonymi osobami na tereniefirmy (...)dokonali rozboju na osobachP. D. (1),W.(...), w ten sposób, że przy użyciu przemocy doprowadzili wymienionych do stanu bezbronności, po czym związali wymienionych, a następnie dokonali kradzieży samochodu ciężarowego markiV.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)P wartości około 200 tysięcy złotych, na szkodęfirmy (...)i towarem w postaci bielizny wartości około 80 tysięcy złotych na szkodęfirmy (...), telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)telewizora turystycznego o łącznej wartości 700 złotych na szkodęP. D. (1)oraz samochodu osobowego markiF. (...)nr rej. (...)o wartości 1500 złotych na szkodęW. O., a nadto zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XXIII. w bliżej nieustalonym dniu w 2002 roku po 18 sierpnia 2002 r wW.działając wspólnie i w porozumieniu zN. C. (1),J. K. (1)iK. R. (1)na polecenieR. R. (1)usiłował dokonać zabójstwaH. J., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XXIV. w dniu 21 czerwca 2003 r. wJ.działając wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, w tym zR. R. (1)brał udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):K. H., w wyniku którego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XXV. w dniu 21 czerwca 2003 r. wJ.działając wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, w tym zR. R. (1)brał udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):R. H.w wyniku którego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XXVI. w dniu 21 czerwca 2003 r. wJ.działając wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, w tym zR. R. (1)brał udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):M. W.w wyniku którego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
XXVII. w bliżej nieustalonym okresie w 2004 r. przed majem 2004 r. wW., działając wspólnie i porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletumarki G., dwóch jednostek broni gładkolufowej tzw. pompek, pistoletu maszynowegomarki K., dwóch pistoletów automatycznychmarki S., rewolweru nieustalonej marki, nieustalonego bliżej karabinu, nieustalonej bliżej broni przerobionej tzw. obrzyna w ten sposób, że pomógł w przewiezieniu wspomnianej broni z miejsca jej przechowywania odN. C. (1)doD. S., przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

J. K. (1)został oskarżony o to, że:
XXVIII. w bliżej nieustalonym dniu w Wielkanoc 2001 lub 2002 roku wW.i okolicachM.k/W.pozbawił wolności ze szczególnym udręczeniemD. K.w ten sposób, że wywiózł go w bagażniku samochodu markiT. (...)do kompleksu leśnego w okolicach miejscowościM., gdzie spowodował jego ciężkie obrażenia ciała w ten sposób, że uderzeniami metalowej pałki spowodował obrażenia w postaci otwartego złamania piszczela lewego, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXIX. w okresie od dnia 02 marca 2002 roku do nieustalonego dnia na przełomie lutego i marca 2002 r. wW.woj.(...)oraz innych miejscowościach, udzielił pomocy w uniknięciu odpowiedzialnościJ. K. (2)ps. (...)który dokonał zabójstwaL. M. (1)iR. G. (2)przy użyciu broni palnej w ten sposób, że wywiózłJ. K. (2)z miejsca zdarzenia samochodem markiS. (...)przy czym zarzucanego, a następnie ukrył ten samochód i rozebrał go na części w warsztacie samochodowym wW.oraz ukrył pistolet maszynowy, z któregoJ. K. (2)oddał strzały w kierunku pokrzywdzonych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 239 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXX. w dniu 22 kwietnia 2002 roku w okolicy miejscowościF.woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1)ps. (...)R. G. (1)ps. (...), dokonał zabójstwaP. K., w ten sposób, że działając z zamiarem pozbawienia go życia, oddał doP. K.co najmniej cztery strzały w okolice jego brzucha z pistoletu o nieustalonych danych, co łącznie ze strzałem oddanym przezR. R. (1)spowodowało jego śmierć, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 148 § 2 pkt 4 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXI. w bliżej nieokreślonym czasie w 2004 roku wW.nie posiadając do tego uprawnień sprzedałA. K.jeden egzemplarz broni palnej w postaci pistoletu automatycznego(...)z tłumikiem o nieustalonych danych technicznych, za kwotę 2 tysięcy dolarów USD, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXII. w dniu 24 maja 2003 roku wC.gm.C.pow.(...)woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1),R. G. (1)i innymi osobami na tereniefirmy (...)dokonał rozboju na osobachP. D. (1).W.(...), w ten sposób, że przy użyciu przemocy doprowadził wymienionych do stanu bezbronności, po czym związał wymienionych, a następnie dokonał kradzieży samochodu ciężarowego markiV.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)P wartości około 200 tysięcy złotych, na szkodęfirmy (...)i towarem w postaci bielizny wartości około 80 tysięcy złotych na szkodęfirmy (...), telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)telewizora turystycznego o łącznej wartości 700 złotych na szkodęP. D. (1)oraz samochodu osobowego markiF. (...)nr rej (...)o wartości 1500 złotych na szkodęW. O., a nadto zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXIII. w okresie od sierpnia 2004 roku do 08 stycznia 2005 roku w miejscowościR.gm.J., wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych, wytwarzał środek psychotropowy w postaci substancji zwanej aminą o łącznej ilości nie mniejszej niż 170 litrów co stanowi znaczna jej ilość i osiągnął korzyść majątkową w nieustalonej kwocie, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k., w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXIV. dniu 11/12 maja 2003 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniuR. G. (1)na zlecenieR. R. (1)sprowadzili zdarzenie zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach w ten sposób, że dokonali spalenia będącego w budowie budynku przyul. (...)na szkodęA. R. (1)powodując straty o łącznej wysokości 40 tysięcy złotych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 163 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXV. w bliżej nieustalonym dniu w 2002 roku po 18 sierpnia 2002 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu zN. C. (1),R. G. (1)iK. R. (1)na polecenieR. R. (1)usiłował dokonać zabójstwaH. J., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXVI. w bliżej nieustalonym dniu 2002 r. w m.K., za kwotę około 1800 dolarów USD nabył odR. B. (3)pistolet maszynowy marki(...)wraz z tłumikiem oraz 15 sztukami amunicji do tej broni, a także sztucer o bliżej nieokreślonych parametrach broni za kwotę około 1300 dolarów USD, nie posiadając przy tym wymaganego zezwolenia, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 263 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXVII. w bliżej nieustalonym dniu 2002 roku wW.posiadał bez wymaganego zezwolenia 400 sztuk amunicji do pistoletu maszynowego(...)i pistoletuG., które otrzymał odR. R. (1), przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXVIII. w bliżej nieustalonym dniu 2002 roku wW.na polecenieR. R. (1)nie posiadając wymaganego zezwolenia sprzedał za kwotę około 1700 dolarów USDR. B. (2)pistolet maszynowy marki(...)o bliżej nieustalonych parametrach tej broni, a także 50 sztuk amunicji do tego pistoletu działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XXXIX. w 31 października 2001 r. wŁ.województwie(...), działając wspólnie z innymi ustalonymi osobami dokonali zabójstwaK. F.w ten sposób, że zastrzelili go z broni palnej, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 148 § 2 pkt 4 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
XL. w okresie bliżej nieustalonego dnia sierpnia 2002 r. do stycznia 2005 roku wW., w realizacji z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych, w krótkich odstępach czasu, wziął udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych, a mianowicie nie mniej niż 15 kilogramami amfetaminy, co stanowi 150.000,-jednorazowych porcji o wartości nie mniejszej niż 900.000,- złotych w ten sposób, że wymienioną substancję psychotropową nabywał odP. O. (1)za pośrednictwem jego matkiE. O., od której narkotyki odbierał, celem dalszej odsprzedaży innym osobom, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
XLI. w okresie od września 2004 r. do kwietnia 2005 r. zleciłM. C.wzięcie udziału w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w ten sposób, że polecił mu, aby przyjął celem przekazania innym nieustalonym osobom do dalszej odsprzedaży odP. O. (1)amfetaminę w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów co stanowi nie mniej niż 200.000 jednorazowych porcji o łącznej wartości nie mniejszej niż 1.200.000 złotych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. w sprawie sygn. akt V K 164/08:
1)oskarżonegoR. R. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie I uznał za winnego tego, że w dniu 26 maja 2000 r. w miejscowościH.gminaH.województwo(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, dokonał rozboju na osobie obywatela BiałorusiM. R./M. R./ - kierowcy samochodu ciężarowegomarki M.w ten sposób, że przy użyciu przemocy w postaci wykręcenia rąk do tyłu, wsadzenia do nieustalonego bliżej samochoduP., skrępowania i zakneblowania ust pokrzywdzonego pozbawili go wolności, a następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia ciągnika siodłowegomarki M.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)o wartości 55 tysięcy marek niemieckich na szkodęfirmy (...)wM.na Białorusi wraz z towarem w postaci(...)kartonów pasty do zębówmarki C. (...)o wartości 36.175,65 USD na szkodęprzedsiębiorstwa (...)z Austrii, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 100 ( sto) zł. każda;
2) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie II przyjmując, iż działał w nieustalonym bliżej dniu w okresie od 22 do 29 kwietnia 2002 r. w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaP. K., oraz eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę dożywotniego pozbawienia wolności;
3) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie III przyjmując, iż oskarżony wspólnie i w porozumieniu zR. G. (1)i innymi ustalonymi osobami przy użyciu przemocy w postaci kopania i uderzaniaJ. J., uderzaniaM. K. (1)oraz przy użyciu środka obezwładniającego w postaci rozpylenia nieustalonej substancji usiłował dokonać zaboru kasetki z zawartością 20.000 zł. oraz eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda;
4) oskarżonegoR. R. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie IV uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w okresie od dnia 18 sierpnia do dnia 22 października 2002 r. wW., wykorzystując uzależnienie od siebie wynikające z podporządkowaniaJ. K. (1)i innych osób w strukturze zorganizowanej grupy przestępczej, działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaH. J.polecił im dokonanie jego zabójstwa, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;
5) oskarżonegoR. R. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie V uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w okresie od 7 do 31 sierpnia 2004 r. wB., wykorzystując uzależnienie od siebie wynikające z podporządkowaniaJ. K. (1)w strukturze zorganizowanej grupy przestępczej, za pośrednictwem ustalonej osoby, działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaG. K.poleciłJ. K. (1)dokonanie jego zabójstwa, przy czym zarzucanego przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a ponadto zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 i 2 k.k.wymierzył mu karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;
6) oskarżonegoR. R. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie VI uznał za winnego tego, że około dnia 9 maja 2003 r. wW., wykorzystując uzależnienie od siebie wynikające z podporządkowaniaJ. K. (1)iR. G. (1)w strukturze zorganizowanej grupy przestępczej, polecił im dokonanie podpalenia będącego w budowie budynku przyul. (...)na szkodęA. R. (1), skutkującego pożarem zagrażającym życiu lub zdrowiu wielu osób i mieniu w wielkich rozmiarach oraz łączną wysokością strat na kwotę nie mniej niż 40.000 złotych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz za to na podstawieart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a nadto na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł od oskarżonego na rzeczA. R. (1)kwotę 40.000 (czterdziestu tysięcy) zł tytułem częściowego odszkodowania;
7) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie VII przyjmując, iż w bliżej nieustalonym dniu w okresie od września do grudnia 2002 r. posiadał nie mniej niż 200 sztuk amunicji do pistoletu maszynowego(...), przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, oraz eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz za to na podstawieart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
8) oskarżonegoR. R. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie VIII uznał za winnego tego, że w okresie od około 8 sierpnia 2004 r. do około 31 sierpnia 2004 r. wB., kierując zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym, wykorzystując uzależnienie od siebie wynikające z podporządkowaniaJ. K. (1)w strukturze tej grupy, przekazał ustalonej osobie gryps z poleceniem wydanymJ. K. (1)uniemożliwienia przesłuchaniaB. K.utrudniając w ten sposób prowadzone postępowanie karne w sprawie dotyczącej zabójstwaA. C.i pomagając sprawcom uniknąć odpowiedzialności, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 239 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz za to na podstawieart. 239 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
9) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie IXzart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przyjmując, iż działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym dokonał rozboju w ten sposób, że używali przemocy w postaci uderzenia w kark, szarpania i przewróceniaP. D. (1), uderzenia w głowę i chwyceniaW. O.orazR. W., po czym skrępowali te osoby, przy czym wartość rzeczy skradzionych na szkodęP. D. (1)wynosiła nie mniej niż 500 zł, oraz za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 i 2 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda;
10) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie Xzart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przyjmując, iż działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a w wyniku pobicia pokrzywdzonyK. H.został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz doznał obrażeń w postaci: rany ciętej głowy, złamania żuchwy i złamania przedramienia lewego, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała /narządu żucia i narządu ruchu/ na czas powyżej 7 dni;
11) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XIzart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przyjmując, iż działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a w wyniku pobicia pokrzywdzonyR. H.został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz doznał obrażeń w postaci wstrząśnienia pnia mózgu, ran tłuczonych i otarcia naskórka głowy oraz krwiaka okularowego obu oczu, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała /układu nerwowego i narządu ruchu/ na czas poniżej 7 dni;
12) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XIIzart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przyjmując, iż działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a w wyniku pobiciaM. W.doznał rany tłuczonej powieki górnej oka prawego, która spowodowała naruszenie czynności narządu ciała /narządu ochronnego powłok ciała/ na czas poniżej 7 dni, i przyjął, iż czyny przypisane wpunktach 10), 11) i 12) stanowią ciąg przestępstw zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
13) odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuR. R. (1)wpunkcie XIIIzart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył;
14) odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuR. R. (1)wpunkcie XIVzart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 k.k., postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył;
15) odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuR. R. (1)wpunkcie XVzart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., postępowanie na podstawieart. 17 §1 pkt 7 k.p.k.umorzył;
16) oskarżonegoR. R. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XVIzart. 263 § 2 k.k.przyjmując, iż posiadał broń palną w postaci pistoletu marki CZ w bliżej nieustalonym okresie od marca do listopada 2003 r. i za to na podstawieart. 263 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
17) oskarżonegoR. R. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XVII uznał za winnego tego, że w okresie od 17 sierpnia do 30 września 2002 r. wW.wykorzystując uzależnienie od siebie wynikające z podporządkowaniaJ. K. (1)w strukturze zorganizowanej grupy przestępczej, poleciłJ. K. (1), który nie posiadał wymaganego zezwolenia, aby sprzedał za kwotę około 1700 dolarów USDR. B. (2)pistolet maszynowymarki S., a także 50 sztuk amunicji do tego pistoletu, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
18)oskarżonegoR. G. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie XVIII przyjmując, iż działał w nieustalonym bliżej dniu w okresie od 22 do 29 kwietnia 2002 r. w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaP. K., zaśJ. K. (1)oddał kilka strzałów w kierunku tułowia pokrzywdzonego, z których jeden spowodował ranę wlotową o kanale biegnącym w mięśnie międzyżebrowe, płat dolny płuca lewego, przez przełyk, poprzez trzony IV i V kręgów piersiowych oraz płat środkowy i dolny płuca prawego do III międzyżebrza po stronie prawej do linii łopatkowej, a następnieR. R. (1)oddał doP. K.jeden strzał w kierunku lewego oczodołu przodu strony lewej, co spowodowało rozległe uszkodzenie mózgowia, które doprowadziło do śmierci pokrzywdzonego, przy czym oskarżony zarzucanego przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 148 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności;
19) oskarżonegoR. G. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie XIX zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 k.k.przyjmując, iż oskarżony wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1)i innymi ustalonymi osobami przy użyciu przemocy w postaci kopania i uderzaniaJ. J., uderzaniaM. K. (1)oraz przy użyciu środka obezwładniającego w postaci rozpylenia nieustalonej substancji usiłował dokonać zaboru kasetki z zawartością 20.000 zł, i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda;
20) odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuR. G. (1)wpunkcie XXzart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył;
21) oskarżonegoR. G. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXI uznał za winnego tego, że w nocy z 11/12 maja 2003 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. K. (1), na polecenieR. R. (1), dokonał podpalenia będącego w budowie budynku przyul. (...)na szkodęA. R. (1), skutkującego pożarem zagrażającym życiu lub zdrowiu wielu osób i mieniu w wielkich rozmiarach oraz łączną wysokością strat w kwocie nie mniej niż 40.000 złotych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
22) oskarżonegoR. G. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XXIIzart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.przyjmując, iż działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym dokonał rozboju w ten sposób, że używali przemocy w postaci uderzenia w kark, szarpania i przewróceniaP. D. (1), uderzenia w głowę i chwyceniaW. O.orazR. W., po czym skrępowali te osoby, przy czym wartość rzeczy skradzionych na szkodęP. D. (1)wynosiła nie mniej niż 500 zł, i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda;
23) oskarżonegoR. G. (1)od dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XXIIIzart. 13 § 1 k.k.w zw.art. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.uniewinnił;
24) oskarżonegoR. G. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XXIVzart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.przyjmując, iż działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a w wyniku pobicia pokrzywdzonyK. H.został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz doznał obrażeń w postaci: rany ciętej głowy, złamania żuchwy i złamania przedramienia lewego, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała /narządu żucia i narządu ruchu/ na czas powyżej 7 dni;
25) oskarżonegoR. G. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XXVzart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.przyjmując, iż działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a w wyniku pobicia pokrzywdzonyR. H.został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz doznał obrażeń w postaci wstrząśnienia pnia mózgu, ran tłuczonych i otarcia naskórka głowy oraz krwiaka okularowego obu oczu, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała /układu nerwowego i narządu ruchu/ na czas poniżej 7 dni;
26) oskarżonegoR. G. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XXVIzart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.przyjmując, iż działał w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, a w wyniku pobiciaM. W.doznał rany tłuczonej powieki górnej oka prawego, która spowodowała naruszenie czynności narządu ciała /narządu ochronnego powłok ciała/ na czas poniżej 7 dni i przyjmując, iż czyny przypisane wpunktach 24), 25) i 26) stanowią ciąg przestępstw zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
27) oskarżonegoR. G. (1)w ramach czynu zarzucanego w punkcie XXVII uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w okresie od 01 grudnia 2003 r. do 30 kwietnia 2004 r. wW., działając wspólnie i porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci dwóch jednostek broni gładkolufowej tzw. „pompek", pistoletu maszynowegomarki K., dwóch pistoletów automatycznychmarki S., pistoletu maszynowegomarki G., kilku sztuk broni krótkiej w tym pistoletumarki G.i rewolweru nieustalonej marki, nieustalonego bliżej karabinu, nieustalonej bliżej broni przerobionej tzw. obrzyna i nieustalonej długiej broni z lunetą oraz nieustaloną ilość amunicji w ten sposób, że przewiózł samochodem tę broń palną z amunicją z miejsca jej przechowywania na posesji od ustalonej osoby do swojego miejsca zamieszkania a następnie przeładował do drugiego samochodu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
28)oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego w punkcie XXVIII uznał za winnego tego, że w dniach 31 marca - 1 kwietnia 2002 r. wW.i okolicachM.kołoW.wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami pozbawił wolności ze szczególnym udręczeniemD. K.w ten sposób, iż wywiózł go w bagażniku samochodu markiT. (...)zW.do kompleksu leśnego w okolicachM., gdzie zadawał mu wielokrotne uderzenia w ciało metalową rurką, wskutek czego pokrzywdzony doznał wielomiejscowego stłuczenia tkanek miękkich powłok zewnętrznych ciała oraz dwumiejscowego, wieloodłamowego otwartego złamania trzonu kości piszczelowej lewej i wieloodłamowego złamania trzonu kości łokciowej prawej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ruchu i rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni, jak też pozostawił pokrzywdzonego w takim stanie, przy czym przestępstwa tego dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie tych wszystkich przepisów skazał go, a na podstawieart. 189 § 2 k.k.zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
29)  oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego w punkcie XXIX uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 02 marca 2002 roku do nieustalonego dnia w marcu 2002 r. wW.-W.,W.oraz innych miejscowościach woj.(...)udzielił pomocy w uniknięciu odpowiedzialności ustalonemu sprawcy, który przy użyciu broni palnej dokonał zabójstwaL. M. (1)iR. G. (2)wW.-W., w ten sposób, że wywiózł tego sprawcę z miejsca zdarzenia samochodem markiS. (...), a następnie ukrył ten samochód i polecił innym osobom rozebranie go na części w warsztacie samochodowym wW.oraz ukrył i usunął pistolet maszynowy, z którego ten sprawca oddał strzały w kierunku pokrzywdzonych, przy czym przestępstwa tego dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 239 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 239 § 1 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
30) oskarżonegoJ. K. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie XXX przyjmując, iż działał w nieustalonym bliżej dniu w okresie od 22 do 29 kwietnia 2002 r. w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaP. K.w ten sposób, że oddał kilka strzałów w kierunku tułowia pokrzywdzonego, z których jeden spowodował ranę wlotową o kanale biegnącym w mięśnie międzyżebrowe, płat dolny płuca lewego, przez przełyk, poprzez trzony IV i V kręgów piersiowych oraz płat środkowy i dolny płuca prawego do III międzyżebrza po stronie prawej do linii łopatkowej, a następnieR. R. (1)oddał doP. K.jeden strzał w kierunku lewego oczodołu przodu strony lewej, co spowodowało rozległe uszkodzenie mózgowia, które doprowadziło do śmierci pokrzywdzonego, przy czym oskarżony zarzucanego przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy o charakterze zbrojnym, a nadto eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności;
31) oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego w punkcie XXXI uznał za winnego tego, że w okresie maja-czerwca 2004 r. wW.woj.(...)i wR.gm.J.woj.(...)- (...), nie posiadając do tego uprawnień, sprzedałW. B. (1)broń palną w postaci pistoletu automatycznego(...)za kwotę 2000 USD, przy czym zarzucanego przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
32) oskarżonegoJ. K. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie XXXII przyjmując, iż działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym dokonał rozboju w ten sposób, że używali przemocy w postaci uderzenia w kark, szarpania i przewróceniaP. D. (1), uderzenia w głowę i chwyceniaW. O.orazR. W., po czym skrępowali te osoby, przy czym wartość rzeczy skradzionych na szkodęP. D. (1)wynosiła nie mniej niż 500 zł, a nadto eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda;
33) oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXXIII uznał za winnego tego, że w okresie od połowy września 2004 roku do 08 stycznia 2005 roku w miejscowościR.gm.J.woj.(...)- (...), wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, wytwarzał środek psychotropowy w postaci płynnej amfetaminy tzw. „aminy" o łącznej ilości nie mniejszej niż 170 litrów, co stanowi znaczną jej ilość, z której można było otrzymać około 234 kg siarczanu amfetaminy i osiągnął korzyść majątkową w wysokości 10.500 USD, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym i z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodów, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda oraz na podstawieart. 45§ 1 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 31.500 (trzydziestu jeden tysięcy pięciuset) zł;
34) oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXXIV uznał za winnego tego, że w nocy z 11/12 maja 2003 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zR. G. (1), na polecenieR. R. (1), dokonał podpalenia będącego w budowie budynku przyul. (...)na szkodęA. R. (1), skutkującego pożarem zagrażającym życiu lub zdrowiu wielu osób i mieniu w wielkich rozmiarach oraz łączną wysokością strat w kwocie nie mniej niż 40.000 złotych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
35) oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego w punkcie XXXV uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu od dnia 18 sierpnia do dnia 22 października 2002 r. w bliżej nieustalonym miejscu w okolicachN., działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, na polecenieR. R. (1), usiłował dokonać zabójstwaH. J., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;
36) oskarżonegoJ. K. (1)odnośnie czynu zarzucanego mu w punkcie XXXVI uznał za winnego dokonania tego, że:
a) w okresie od września do grudnia 2002 r. w miejscowościN.woj.(...)przyul. (...), nie posiadając wymaganego zezwolenia, nabył odR. B. (3)za kwotę około 1800 USD pistolet maszynowymarki G.wraz z tłumikiem i nie mniej niż 10 sztukami amunicji do tej broni, przy czym czynu tego dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;
b) w okresie od listopada do grudnia 2002 r. w miejscowościN.woj.(...)przyul. (...), nie posiadając wymaganego zezwolenia, nabył odR. B. (3)za kwotę około 1300 USD bliżej nieokreślony sztucer z lunetą przy czym czynu tego dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;
37) oskarżonegoJ. K. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w punkcie XXXVII przyjmując, iż w bliżej nieustalonym okresie od września do grudnia 2002 r. posiadał nie mniej niż 200 sztuk amunicji do pistoletu maszynowego(...), przy czym działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, a nadto eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a nadto ustalił, iż czyny przypisane wpunktach 36) i 37) stanowią ciąg przestępstw zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
38) oskarżonegoJ. K. (1)uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpunkcie XXXVIIIprzyjmując, iż dokonał go w okresie od 17 sierpnia do 30 września 2002 r. oraz eliminując działanie w warunkach powrotu do przestępstwa tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
39) oskarżonegoJ. K. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXXIX uznał za winnego tego, że w dniu 31.10.2001 r. w województwie(...), działając wspólnie z innymi ustalonymi osobami, po uprzednim uprowadzeniu wŁ., dokonał w lesie w okolicach miejscowościP.iO.w zamiarze bezpośrednim zabójstwaK. F.w ten sposób, że zastrzelił go z broni palnej, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. uznał oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył mu karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności;
40) odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuJ. K. (1)wpunkcie XLzart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył;.
41) odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuJ. K. (1)wpunkcie XLIzart. 18 § 1 kkw zw.art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył:
42) na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 k.k.iart. 88 k.k.połączył wymierzone kary jednostkowe i wymierzył oskarżonym kary łączne:
a)R. R. (1)karę dożywotniego pozbawienia wolności i karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda,
b)R. G. (1)karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda,
c)J. K. (1)karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) zł każda;
43) na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:
a)R. R. (1)okresy od dnia 18.05.2006 r. do dnia 04.05.2007 r. i od dnia 10.08.2007r. do dnia 15.01.2008r. i od dnia 22.01.2008r. do dnia 11.03.2008r. i od dnia 28.02.2009r. do dnia 23.03.2009 r. i od dnia 18.05.2011 r. do dnia 30.10.2012 r.,
b)R. G. (1)okres od dnia 29.04.2008 r. do dnia 30.10.2012 r., zaś
c)J. K. (1)okres od dnia 28.02.2009 r. do dnia 30.10.2012r.;
44) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K. (2)- Kancelaria Adwokacka wW.ul. (...)lok.(...), na rzecz adw.R. B. (1)- Kancelaria Adwokacka wW.Al. (...)lok.(...), na rzecz adw.J. O. (1)- Kancelaria Adwokacka wW.ul. (...)i na rzecz adw.J. W.- Kancelaria Adwokacka wW.ul. (...)lok.(...)kwoty po 12.988,80 (dwanaście tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt osiem i 80/100) zł brutto każda - tytułem udziału w sprawie obrońców z urzędu;
45) na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami procesu w części uniewinniającej i umarzającej obciążył Skarb Państwa, a na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił o skarżonychR. R. (1),R. G. (1)iJ. K. (1)w całości od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w części skazującej, obciążając nimi Skarb Państwa.

Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonychR. R. (1),R. G. (1)iJ. K. (1).

Obrońca oskarżonegoR. R. (1)w złożonej apelacji zaskarżyła wyrok co do pkt I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII i XIV.
Na podstawie art. 438 pkt 1, 2, 3, wyrokowi temu zarzuciła:

1
rażącą obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku tj.,art.171 § 7 k.p.k.poprzez uznanie za pełnowartościowe te dowody które zostały zdobyte w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi poprzez wpływanie na wypowiedzi świadków i podejrzanych za pomocą przymusu, polegającego na nieudzielaniu widzeń, stosowania aresztów wobec członków rodziny, grożenia karami dożywotniego pozbawienia wolności,

2
rażącą obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku tj.art. 201 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii innego lekarza medycyny sądowej i biegłego z zakresu balistyki, bowiem opinie ich są niepełne, niejasne, sprzeczne ze sobą i oparte na przypuszczeniach,

3
rażącą obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku tj.,art.7 k.p.k.410k.p.k.i 424§ 1 pkt 1 i 2 k.p.k.poprzez niewyjaśnienie okoliczności, które miały wpływ na swobodną wypowiedź świadków i oskarżonych - czym Sąd naruszył zasadę obiektywizmu uwzględniając tylko dowody przemawiające na niekorzyść oskarżonych z pominięciem dowodów przeciwnych oraz nie wyjaśnienie tego w uzasadnieniu :

- pominięcie i wypaczenie wielu bardzo istotnych okoliczności ujawnionych w toku procesu,
- przyjęcie za udowodnione istotnych faktów dotyczących oskarżonegoR. R. (1)bez jakiejkolwiek podstawy ku temu w materiale dowodowym,
- przyjęciu winy oskarżonego na podstawie wybiórczych i sprzecznych ze sobą zeznań świadków.
4. rażącą obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku tj.,art. 170 § 1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dołączenie protokołów przesłuchaniaA. R.w charakterze świadka w sprawie sygn. akt V K 87/05 z powodu niedopuszczalności przeprowadzenia takiego dowodu w sytuacji, kiedy świadek zeznaje odmiennie niż poprzednio, a treść przepisuart. 391 § 2 k.p.k.na to zezwala.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoR. R. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoR. G. (1)– adw.J. W.zaskarżył wyrok w części , co do pkt 18-19, 21-22 i 24-27. Na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku co do pkt. 18 wyroku, który miał wpływ na treść tego orzeczenia, polegający na rażącej sprzeczności ustaleń sądu w zakresie przypisania oskarżonemu popełnienia czynu z pkt. XVIII aktu oskarżenia z zebranym w sprawie materiałem dowodowym wyrażający się w dowolności a nie swobodzie oceny dowodów - co narusza dyspozycjęart. 7 k.p.k.a ponadto rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego - co narusza dyspozycjęart. 5 k.p.k.Nadto zarzucił oparcie rozstrzygnięcia w zakresie działania oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej na nieprawomocnym wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-P.z dnia 07 lutego 2012 r. sygn.akt V K 87/08.
Obrońca podniósł też, że pozostałe zarzuty zostaną zawarte w apelacji wniesionej przez drugiego obrońcę oskarżonego, tj. adw.J. O. (1), a on w pełni je popiera.
W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu dokonania w dniu 22.04.2002 r zabójstwaP. K.wspólnie i w porozumieniu zR. R. (1)iJ. K. (1), którego to czynu oskarżonyR. G. (1)miał się dopuścić działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej - oraz wniósł o uwzględnienie wniosków zawartych w apelacji wywiedzionej przez adw.J. O. (1), ewentualnie uchylenie w zaskarżonej części wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Drugiobrońca oskarżonegoR. G. (1)adw.J. O. (1)zaskarżył wyrok w odniesieniu do czynów z pkt 18, 19, 21, 22, 24, 25, 26 i 27.
Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a w szczególnościart. 7, 410 i 424 k.p.k.;

2
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, a polegający w ogólności na uznaniu, że oskarżonyR. G. (1)dopuścił się przypisanych mu przestępstw.

Wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynów z pkt. 18, 19, 21, 22, 24, 25, 26 i 27 przypisanych mu sentencji wyroku ewentualnie uchylenie wyroku w tej części i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoJ. K. (1)adwokatM. K. (2)w imieniu własnym i działając z substytucji obrońcy – adw.R. B. (1), zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.przez dowolną ocenę zmiennych wyjaśnieńJ. K. (1)w korelacji z również zmiennymi bądź nieprecyzyjnymi lub sprzecznymi depozycjami świadka koronnegoP. O. (1)ze szczególnym uwzględnieniem, między innymi opisu przebiegu zdarzenia z udziałemD. K., obecnościA. R. (3)i jego wiedzy o zabójstwieL. M.iR. G., budowy ciała pokrzywdzonegoP. K., swojej roli w tzw. „grupie(...)”, ilości i sposobu obrotu środkami odurzającymi, czym miał się zajmować świadekO., a także treści wyjaśnieńJ. K. (1)w zakresie okoliczności zabójstwaP. K., okoliczności uprowadzeniaK. F., pozbycia się części samochodu markiS., napadu rabunkowego wC., produkcji środków odurzających wR.i innych, bez dokonania właściwej oceny dowodów obiektywnych pozwalających na weryfikację wspomnianych dowodów osobowych, co miało wpływ na treść wyroku przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego w zakresie wszystkich zarzucanych mu czynów, na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.zarzucił naruszenieart. 424 § 2 k.p.k.przez niewyjaśnienie w uzasadnieniu podstawy prawnej wyroku w zakresie czynów zarzucanych oskarżonemuJ. K. (1)wobec zawarcia we wskazanej części uzasadnienia ogólnikowych stwierdzeń w sposób zasadniczy utrudniających polemikę merytoryczną z tą częścią wyroku.
Na zasadzieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k.wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku do ponownego rozpoznania.

Oskarżeni:R. R. (1)(k. 13094 – 13152),R. G. (1)(k. 13028 – 13052) iJ. K. (1)(k. 12916 – 12974) w złożonych pismach procesowych nie zgadzając się z zapadłym wyrokiem zarzucili orzeczeniu zarówno obrazę przepisów postępowania, jak i błąd w ustaleniach faktycznych. Podnieśli w szczególności, iż Sąd dokonał błędnej oceny dowodów, głównie obciążających ich zeznań świadka koronnegoP. O. (1), jak również wyjaśnieńJ. K. (1)z początkowej części postępowania, które złożone zostały z naruszeniemart. 171 § 1 k.p.k.Uchybienie to – - zdaniem skarżących – doprowadziło do dokonania przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa zarzucanych im aktem oskarżenia czynów.
Oskarżeni wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie od przypisanych im czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje obrońców zarówno co do podniesionych zarzutów, jaki zgłoszonych wniosków okazały się niezasadne. Wbrew twierdzeniom skarżących ocena dowodów zebranych w sprawie oraz ustalenia faktycznew zaskarżonym wyroku nie wykazują błędów, luk czy też dowolności.W istocie bowiem Sąd I instancji, kierując się obowiązkiem dochodzenia prawdy przeprowadził wszystkie zaoferowane mu dowody, dokonał ich wszechstronnej i krytycznej oceny, a swoje stanowisko dotyczące ostatecznych wyników postępowania dowodowego logicznie i przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach wyroku.
Stanowisko to nie zostało podważone przez żadnego z autorów apelacji, zaś ich wywody kwestionujące winę oskarżonych mają charakter polemiczny, sprowadzają się w zasadzie do negowania ocen i ustaleń sądowych oraz zastępowania ich ocenami i wnioskami własnymi mimo braku rzeczowych i bezspornych argumentów, nie są więc przekonywającei nie mogą być skuteczne.
Sąd Apelacyjny, po rozważeniu zarzutów i wniosków apelacyjnych,w pełni podzielił stanowisko Sądu I instancji, uznając je za prawidłowe i nie wymagające jakiejkolwiek korekty.
Przechodząc do szczegółowych kwestii podniesionych w apelacjach należy zauważyć, że wszystkie apelacje, mimo różnego ich sformułowania opierają się na dwóch zarzutach, a mianowicie: błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku oraz obrazy przepisów postępowania.

Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoR. R. (1).
Apelująca wskazała, iż zarzuca wyrokowi m.in. obrazę prawa materialnego (art. 438 pkt. 1 k.p.k.), jednak ani w sformułowanych zarzutach, ani w części motywacyjnej apelacji nie wykazała istnienia takiej obrazy, zatem należy uznać, iż zarzut ten znalazł się w apelacji pomyłkowo. Skarżąca natomiast wymieniła szereg przepisów procesowych, których obrazy miał dopuścić się Sąd orzekający, a to:art. 171 § 7 k.p.k.,art. 201 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.k., nadtoart. 170 § 1 k.p.k.Podnosząc zarzut naruszeniaart. 171 § 7 k.p.k.należy wykazać, że doszło do złamania konkretnych zasad przesłuchania wymienionych wart. 171 § 1 -6 k.p.k., ponieważ§ 7tego przepisu mówi jedynie o skutkach procesowych tych naruszeń.
Podstawowymi dowodami w zakresie odpowiedzialności co do stawianych oskarżonymR. R. (1),R. G. (1)iJ. K. (1)w niniejszej sprawie zarzutów, są wyjaśnienia oskarżonegoJ. K. (1)złożone w początkowej fazie postępowania oraz zeznania świadka koronnegoP. O. (1). Zatem odnośnie tych dowodów konieczne jest zbadanie zasadności zarzutu apelującej co do naruszeniaart. 171 k.p.k.
Obrońca twierdzi, iżJ. K. (1)do złożenia obszernych wyjaśnień został zmuszony przez organy ścigania, bowiem nie otrzymywał widzeń z konkubiną i ciężko chorym synem, a jego wnioski dowodowe były oddalane lub pozostawiane bez odpowiedzi. Gdy zaczął wyjaśniać sytuacja poprawiła się i zaczął otrzymywać widzenia.
Co do świadka koronnegoP. O. (1)skarżąca podała, że został zmuszony przez prowadzących postępowanie do współpracy z organami ścigania przez fakt aresztowania matki i brata za narkotyki.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odniósł się do wskazanego przez obrońcę zagadnienia, ocenił kwestionowane przez nią wypowiedzi oskarżonegoJ. K. (1), jak i świadkówP. O. (1)czyW. B. (2), poddając je dodatkowo weryfikacji innymi dowodami (vide: str. 57-60 uzasadnienia), pod kątem ewentualnego naruszeniaart. 171 § 5 k.p.k.Przekonująco wskazał, iż nie doszło do zachowań, które ograniczałyby swobodę ich wypowiedzi.
OskarżonyJ. K. (1)był przesłuchiwany zarówno w przedmiotowej sprawie, jak i w sprawie V K 87/05 z której większość protokołów – czy to z urzędu, czy na wniosek stron, - została włączona w poczet dowodów w niniejszym postępowaniu. Składał bardzo obszerne wyjaśnienia, jak również oświadczenia na rozprawie, odnosząc się do każdego z przeprowadzanych dowodów.
Jak wynika z jego postawy przyjętej już w toku postępowania przygotowawczego od dnia 28 maja 2007 r. kiedy to zmienił swoje dotychczasowe wyjaśnienia, - w których przyznawał się do popełnienia zarzuconych mu czynów, w tym o tak dużym ciężarze gatunkowym jak udział w zabójstwach i obszernie opisywał zarówno osoby biorące w nich udział, jak i okoliczności ich popełnienia, - miał pełną swobodę wypowiedzi i podjęcia decyzji co do treści składanych wyjaśnień. Decyzja, którą podjąłJ. K. (1)w początkowej fazie postępowania przygotowawczego, jak i decyzja o zmianie swego stanowiska na pewnym etapie postępowania, były jego swobodnym wyborem i świadczyły o braku zarzucanegow apelacji przymusu co do kształtowania wypowiedzi. Będąc przesłuchiwany, jak wynika z protokołów przesłuchań, był uprzedzany o przysługujących mu uprawnieniach co do odmowy składania wyjaśnień. Przyznając się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw , jak i ujawniając inne przestępstwa (w których bądź to sam brał udział, bądź o których posiadał informacje) i osoby biorące w nich udział, oskarżonyJ. K. (1)w dniu 28 listopada 2005 r. wskazał na motyw podjętej decyzji – uznał, że może w ten sposób skorzystać z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary. Na motyw zaś zmiany tej postawy oskarżonego mogą wskazywać jego wyjaśnienia złożone 23 marca 2006 r. (k. 1121-29), w których stwierdził, że obawia się o swoje życie i zdrowie, gdyż(...)wie o tym, że poszedł na współpracę z policją i dołoży starań by się go pozbyć.
Argument skarżącej natomiast co do wpływu na treść zeznań świadka koronnegoP. O. (1)faktu zatrzymania jego matki i brata w związku z narkotykami o tyle jest chybiony, że to przecieżP. O. (1)wskazał na ich udział w handlu narkotykami.
Przywołane w apelacji przez obrońcę ograniczenie widzeń z rodzinąJ. K. (1), czy w odniesieniu doA. R. (4)– rozłąka z dziećmi z uwagi na tymczasowe aresztowanie, jako formy nacisku na te osoby celem wymuszenia określonej treści depozycji, nie znajduje podstaw.
Zarówno ograniczenie możliwości kontaktowania się osób zatrzymanych z członkami rodzin, jak i w przypadku tymczasowego aresztowania – rozłąka z dziećmi, są normalnymi konsekwencjami prowadzenia przeciwko tym osobom postępowania. Nie można zaakceptować wywodzonej przez skarżącą tezy, że powyższe ograniczenia uniemożliwiały tym osobom swobodę wypowiedzi. O niemożności swobodnej wypowiedzi mogą świadczyć tylko takie warunki, w których osoba przesłuchiwana ma zupełnie lub w tak znacznym stopniu sparaliżowaną wolę, że nie może powiedzieć tego co by chciała, w związku z przedmiotem dokonywanej czynności procesowej (vide: Sąd NajwyższyV KR 42/74, OSNKW 1974 nr 6, poz. 115). Stan psychiczny osoby przesłuchiwanej, w tym związany z odosobnieniem, sytuacją, w jakiej się znalazła jako podejrzewana czy podejrzana o przestępstwo, sam w sobie nie wyłącza swobody wypowiedzi (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II AKa 21/12 KZS 2012, z. 5, poz. 75). Co do świadkaR. B. (3)wskazanego przez obrońcę jako dowód również uzyskany z pogwałceniem zasad zawartych wart. 171 § 5 k.p.k.trzeba podnieść, iż przedstawiona w apelacji argumentacja na poparcie tej tezy nie wychodzi poza sugestie czy domniemanie, zatem nie daje podstaw do uznania jej za przekonującą.
Sąd Okręgowy w toku postępowania przeprowadził szereg dowodów sprawdzających zarzut oskarżonych o „spreparowanie” sprawy przeciwko nim przez funkcjonariuszy CBŚ i Policji. Przesłuchał funkcjonariuszy dokonujących w sprawie czynności procesowe –D. M.,D. H.,I.P.,A. G. (1)iM. Ł., zapoznał się z materiałami śledztwa sygn. akt 3 Ds 201/08/S w sprawie przekroczenia uprawnień przez prokuratora Grzegorza Masłowskiego w toku czynności zJ. K. (1), które zostało prawomocnie umorzone, jak również ze stanowiskiem Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego, który po zapoznaniu się z materiałami nadzoru prowadzonego postępowania nie znalazł podstaw do podjęcia postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora Grzegorza Masłowskiego prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Sąd ten zasadnie przyjął, iż brak jest podstaw do przyjęcia tezy podnoszonej na rozprawie przez oskarżonych co do podejmowania działań naruszającychart. 171 k.p.k.przez prowadzących postępowanie (str. 164-166 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Reasumując, skarżąca nie przedstawiła dowodów, które by wykazały, że któryś z podmiotów biorących udział w przesłuchaniu oskarżonegoJ. K. (1),A. R. (4),P. O. (1), czyR. B. (3)dopuścił się zachowań wymienionych wart. 171 § 5 k.p.k., a tym samym, że doszło do obrazyart. 171 § 7 k.p.k.mającej wpływ na treść orzeczenia.
Wbrew zarzutowi obrońcy, Sąd I instancji nie naruszył też przepisuart. 201 k.p.k.Zarzut ten w żaden sposób nie został wykazany przez skarżącą, która jedynie podniosła, że opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej i biegłego z zakresu balistyki są niepełne, niejasne, sprzeczne ze sobą. Tymczasem obie opinie zostały wydane przez osoby mające właściwe kwalifikacje i doświadczenie zawodowe, są obszerne i wyczerpujące. Celem rzetelnego wyjaśnienia okoliczności śmierciP. K., doznania przez niego obrażeń powodujących śmierć, biegli przeprowadzali również eksperyment procesowy. To, że apelująca nie zgadza się z treścią opinii biegłych nie oznacza, że zostały one wydane z naruszeniemart. 201 k.p.k.Kolejną obrazą prawa procesowego zarzuconą przez skarżącą, jest oddalenie przez Sąd, na podstawieart. 170 § 1 k.p.k., wniosku dowodowego o dołączenie protokołów przesłuchaniaA. R. (4)w charakterze świadka w sprawie V K 87/05, z powodu niedopuszczalności przeprowadzenia takiego dowodu.
Należy zgodzić się z obrońcą, że na przeprowadzenie takiego dowodu pozwala przepisart. 391 § 1 i § 2 k.p.k., zgodnie z którym, gdy świadek zeznaje odmiennie lub pewnych okoliczności nie pamięta, można odczytywać jego zeznania złożone w innym postępowaniu, a nawet złożone wyjaśnienia, zatem istotnie Sąd orzekający naruszył przepisart. 391 k.p.k.Jednak przepisart. 438 pkt. 2 k.p.k.nie daje podstaw do zmiany czy uchylenia orzeczenia Sądu I instancji przy każdej obrazie przepisów postępowania, lecz jedynie wtedy, gdy obraza taka mogła mieć wpływ na treść orzeczenia. Taki wpływ musi zostać uprawdopodobniony. Nie wystarcza gołosłowne, jak ma to miejsce w przypadku zarzutu apelacji obrońcy, twierdzenie o wywarciu takiego wpływu. Konieczne jest wykazanie, że między uchybieniem a treścią orzeczenia istnieje ścisły związek, czego apelująca nie uczyniła. W tym miejscu zasadne jest odniesienie się do wniosku dowodowego oskarżonegoJ. K. (1)zgłoszonego w postępowaniu odwoławczym o dopuszczenie dowodu z protokołu przesłuchaniaA. R. (4)w sprawie II K 3/11, gdzie zeznaje o jakoby niezgodnym z jej zeznaniami złożonymi w przedmiotowej sprawie sporządzeniem protokołów przez przesłuchujących. Z uwagi na to, że okoliczność, która miała w ten sposób zostać udowodniona nie została uprawdopodobniona, nadto dotyczy postępowania w innej sprawie, Sąd Apelacyjny wniosek dowodowy oddalił uznając, że okoliczność wskazana we wniosku nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, podobnie jak pozostałe wnioski. Jak wynika z uzasadnienia wyroku (str. 112) Sąd Okręgowy przyjął – zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego – iż w pobliżu skrzyżowania ulic wW.nie był usytuowanysklep (...), zatem zbędne jest udawadnianie tej okoliczności poprzez dowód w postaci planu miastaW.. Co do wnioskowanych zaś bilingów ze sprawy V K 87/05 nie zostało uprawdopodobnione ich znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej zarzucającej Sądowi Okręgowemu poczynienie ustaleń faktycznych co do udziału oskarżonychR. R. (1),R. G. (1)iJ. K. (1)w zorganizowanej grupie przestępczej jedynie w oparciu o nieprawomocny wyrok w sprawie o sygn. akt V K 87/05. Jak wynika z materiału dowodowego przedmiotowej sprawy dowody dotyczące zorganizowanej grupy przestępczej, udziału w niej oskarżonych i dokonywania przez nich przestępstw mających związek z udziałem w takiej grupie, zostały również przeprowadzone przez Sądmeritiw niniejszym postępowaniu poprzez szerokie ujawnienie wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1)oraz zeznań świadkaP. O. (1)składanych przez nich w sprawie o sygn. V K 87/05, w której to m.in. oskarżeniR. R. (1),R. G. (1)iJ. K. (1)mieli postawiony zarzut udziału w takiej grupie.
Analizę dowodów dotyczących udziału oskarżonych w zorganizowanej grupie przestępczej, jak również ustalenia w tym zakresie, Sąd Okręgowy przedstawił na str. 57-61 uzasadnienia zaskarżonego wyroku.
Ustalenie Sądu I instancji co do faktu skazania wymienionych osób wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-P.z dnia 7 lutego 2012 r. za czyn zart. 258 § 2 k.k.,R. R. (1)nadto za czyn zart. 258 § 3 k.k.wynika wprost z treści tego wyroku. Wyrok z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie V K 87/05 jest prawomocny, bowiem Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt II AKa 161/13 utrzymał go w mocy.
Nie można podzielić stanowiska skarżącej, jakoby Sąd Okręgowy dopuścił się obrazy przepisówart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.k.
Analiza akt sprawy, a w szczególności uzasadnienia wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji prawidłowo ujawnił całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie i mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
Przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego były wszystkie dowody – zarówno obciążające, jak i korzystne dla oskarżonych, zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 4 k.p.k., czego widocznym wyrazem jest choćby treść wyroku, którym to oskarżonyR. G. (1)został uniewinniony od dokonania czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(pkt. 33), a wobec oskarżonegoR. R. (1)Sąd odnośnie zarzuconego mu w pkt. VIII aktu oskarżenia czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przyjął za udowodnione dokonanie czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 239 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(pkt. 8 wyroku).
Przedmiotem oceny Sądu były zarówno wyjaśnienia oskarżonych, jak i zeznania świadków poszczególnych zdarzeń. W tym stanie rzeczy za pozbawiony podstaw uznać należy zarzut obrońcy oskarżonegoR. R. (1)obrazyart. 410 k.p.k.skierowany pod adresem Sądu Okręgowego.
W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego naruszenieart. 410 k.p.k.następuje przez oparcie wyroku na okolicznościach nieujawnionych w toku rozprawy głównej, bądź przez pominięcie przy wyrokowaniu ujawnionych w toku rozprawy okoliczności tak korzystnych, jak i niekorzystnych dla oskarżonych (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2004 r. sygn. IV KK 102/04, LEX nr 126693). Żadna ze wskazanych przesłanek nie zachodzi w niniejszej sprawie. Naruszenia przepisuart. 410 k.p.k.natomiast nie stanowi dokonanie takiej czy innej oceny dowodu przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2002 r. sygn. V KKN 34/01, LEX nr 53912).
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku sporządzonego zgodnie z wymogiem przepisuart. 424 § 1 i 2 k.p.k., Sąd orzekający dokonał oceny całokształtu dowodów ujawnionych w sprawie, poddał je analizie i ocenie, a swoje stanowisko logicznie, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentował, wykazując, z jakich powodów nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych, a jakie dowody i dlaczego uznał za wiarygodne.
Apelacja nie przedstawia skutecznych argumentów, które wskazywałyby, że Sąd Okręgowy oceny zebranych dowodów dokonał z naruszeniem zasady wyrażonej wart. 7 k.p.k., a i takich argumentów nie znalazł Sąd odwoławczy.
Przechodząc do zarzutów szczegółowo podniesionych w motywach apelacji. Odnośnie zarzutu I – rozboju dotyczącegoM. R.. Materiał dowodowy dotyczący tego zarzutu i jego ocenę Sąd I instancji szeroko omówił na str. 63v-68 uzasadnienia. Podstawowym dowodem co do tego zarzutu są – tak jak podnosi to skarżąca – depozycje św.R. B. (3), który był jednym z uczestników przedmiotowego czynu. Świadek wprawdzie nie był w stanie sprecyzować roli oskarżonegoR. R.w przestępstwie, jednakże okoliczności przestępstw opisane przez niego, zasadnie dawały Sądowi orzekającemu podstawę dla ustalenia, iż oskarżony ten popełnił zarzucony czyn.R. R. (1)– co pominęła skarżąca – w trakcie realizacji przestępstwa przezR. B. (3),S. J.,P. O. (2)i nieustalone osoby, gdy znajdowali się oni na trasie(...), oczekując na przejazd(...)na którego mieli dokonać napadu, krótko przed jego przyjazdem, podjechał samochodem do oczekujących, zamienił z jednym z nich kilka słów i odjechał (k. 2776-2778) Zarówno czas, jak i miejsce pojawienia się oskarżonegoR. R. (1)wśród osób dokonujących przestępstwa, trudno uznać jedynie za zbieg okoliczności. Zeznania świadkaR. B. (3)w połączeniu z logiką wydarzeń wynikającą z zeznań pokrzywdzonego, oraz znaczącą pozycją jaką miał ten oskarżony w grupie przestępczej, dawały Sądowimeritipodstawę do przyjęcia, iż oskarżonyR. R. (1)dokonał zarzuconego mu w pkt. I aktu oskarżenia czynu.
Odnośnie zarzutu II – zabójstwoP. K.. Nie można zgodzić się z wywodami skarżącej zawartymi w tej części apelacji. Sąd Okręgowy dokonał analizy wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1)opisujących przedmiotowe zdarzenie, odniósł się do zmieniającego się w toku postępowania ich kształtu (vide: str. 93-102 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Logicznie i z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego Sąd ten wskazał, którym depozycjom oskarżonego daje wiarę i z jakich powodów, a które uznaje za niewiarygodne.
Sąd I instancji nie pominął również pozostałych dowodów zaprezentowanych przez strony, a dotyczących przedmiotowego zdarzenia. Dokonana ocena ich wartości dowodowej jest swobodna, lecz nie dowolna, a powołane przez Sąd argumenty, przekonują. W początkowej fazie postępowania przygotowawczego to oskarżonyJ. K. (1)ujawnił w swych wyjaśnieniach fakt zabójstwaP. K., opisał okoliczności czynu, motyw sprawców oraz wymienił osoby, które tego czynu dokonały, nie ukrywając swego istotnego współdziałania. Wyjaśnienia jego z dnia 28 listopada 2005 r. są – jak trafnie ocenił Sąd I instancji – przekonujące, bowiem zawierają istotne szczegóły zdarzenia znajdujące bądź to potwierdzenie w innych dowodach, bądź też przez te dowody nie podważone. Wyjaśnienia te zostały podtrzymane przezJ. K. (1)w kolejnych wyjaśnieniach składanych przed prokuratorem (k. 854-856), Sądem stosującym areszt (k. 862) i funkcjonariuszami CBŚ (k. 901-909, k. 914-916). Wyjaśnienia oskarżonegoJ. K. (1)ujawniające fakt dokonania zabójstwaP. K.i okoliczności tego czynu, wbrew stanowisku autorki apelacji, nie zostały podważone innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie. Nie podważyły ich opinia biegłej z zakresu medycyny sądowej –A. J.ani też opinia biegłego z zakresu balistykiP. D. (2), choć – jak słusznie odnotował to Sąd I instancji – w całości tych wyjaśnień nie potwierdziły, bowiem obraz stwierdzonych u pokrzywdzonego obrażeń ciała, tj. 2 ran postrzałowych, klatki piersiowej i rany głowy powodującej szybki zgon, nie przystawał wprost do opisu okoliczności ich spowodowania zawartego w wyjaśnieniachJ. K. (1).
Oskarżony podał, że oddał cztery strzały do stojącego naprzeciwkoP. K., kierując je w brzuch. Pokrzywdzony usiadł i trzymał się za brzuch, aR. R. (1)strzelił mu w głowę. Biegła z zakresu medycyny sądowej, na podstawie swego doświadczenia zawodowego i wiedzy opisała pozycję pokrzywdzonego, w której mógł doznać obrażeń klatki piersiowej, mimo iż celowano w brzuch. Stwierdzona rana głowy pokrzywdzonego mogła powstać, gdy miał on uniesioną głowę. Biegły z zakresu balistyki również nie wykluczył dokonania zabójstwa w sposób opisany w wyjaśnieniachJ. K. (1), choć wskazał dodatkowe okoliczności, które musiałyby zaistnieć aby do stwierdzonych obrażeń doszło. Należy zgodzić się z argumentem Sądu I instancji, iż wyjaśnienia oskarżonego, w których ujawnia zdarzenie są szczegółowe co do okoliczności zdarzenia, jednakże brak w nich precyzyjnych danych co do pozycji pokrzywdzonego i napastnika przed i w czasie oddania strzałów, podejmowania ewentualnie próby ucieczki przez pokrzywdzonego, pozwalających na doprecyzowanie opinii. Z uwagi na postawę oskarżonegoJ. K. (1)w toku postępowania sądowego nie można było wyjaśnień oskarżonego doprecyzować w tym zakresie.
Rację ma też Sądmeriti, gdy stwierdza, że na szczegółowość opisu zdarzenia niewątpliwy wpływ ma odległość czasowa ponad 3 lat od jego zaistnienia do dnia ujawnienia w złożonych przezJ. K. (1)wyjaśnieniach, dynamika przebiegu tego zdarzenia, jak również wielość przestępstw, w których oskarżony brał udział.
Wbrew temu co apelująca przedstawia w motywach apelacji, nie budzą zastrzeżeń eksperymenty procesowe przeprowadzone w toku śledztwa, mające na celu ujawnienie zwłokP. K.oraz dokonana przez Sąd Okręgowy ocena ich wartości dowodowej w sprawie.
Jak wynika z protokołu eksperymentu procesowego przeprowadzonego w dniu 29 listopada 2005 r. (k. 260-264) oskarżonyJ. K. (1)polecił skierować się biorącym udział w czynności do miejscowościF., a następnie doprowadził ich na drogę leśną i wskazał ścieżkę leśną, która po przejściu nią około 30 metrów rozwidlała się. W jej rozwidleniu oskarżony wskazał między krzewami pokryte śniegiem miejsce, jako miejsce ukrycia zwłokP. K.. Miejsce to zostało sfotografowane (k. 265). W tym samym czasie oskarżony wskazał też na pole uprawne oddzielone ścianą lasu od opisanej wcześniej ścieżki jako miejsce porzucenia i podpalenia samochodu, którym zostały przewiezione zwłokiP. K.. Stwierdzono, że we wskazanym miejscu brak pozostałości wraku spalonego pojazdu, jak i innych śladów wskazujących na zaistnienie takiego zdarzenia. Z uwagi na niesprzyjające wówczas warunki pogodowe odstąpiono od przekopywania ziemi we wskazanym przezJ. K. (1)miejscu. Próbę odnalezienia zwłokP. K.w miejscu wskazanym przezJ. K. (1)w trakcie eksperymentu procesowego z dnia 29 listopada 2005 r. ponowiono w dniu 13 kwietnia 2006 r. (vide: protokół oględzin k. 1572-1575). Po wykopaniu dołu o głębokości około 1,5 m natrafiono na warstwę białej, zrudziałej substancji, najprawdopodobniej wapna. Podczas kopania na głębokości około 1,5 m natrafiono na 4 fragmenty kości z widocznymi pozostałościami białej substancji. Na głębokości około 1,7 m stwierdzono twardą skorupę o wymiarach 1 m x 1 m. W trakcie dalszego kopania w miejscu zaskorupiałej powierzchni ujawniono zwłoki ludzkie osypane najprawdopodobniej wapnem. Badanie zwłok pozwoliło ustalić z prawdopodobieństwem bliskim pewności, że są to zwłokiP. K.. Przedstawione czynności mające na celu ujawnienie zwłokP. K.i ich przebieg, nie dają podstaw do przyjęcia za zasadne sugestii zawartych w apelacji podważających wiarygodność dokonanych zapisów przebiegu czynności i faktu odnalezienia zwłokP. K.w miejscu wskazanym przezJ. K. (1). Przeciwnie, dowód ten przekonuje o wiarygodności składanych wówczas wyjaśnień oskarżonego co do przyczyny i okoliczności śmierci pokrzywdzonego, co słusznie podniósł Sąd orzekający.
Brak jest też podstaw do przyjęcia za skarżącą, że treść powyższych protokołów, tj. z 28 listopada 2005 r. i z 13 kwietnia 2006 r. jest sprzeczna.
Na uwzględnienie nie zasługują zarzuty apelującej co do oceny wartości dowodowej dokonanej przez Sąd I instancji faktu nie ujawnienia broni palnej i łusek w miejscu określonym przezJ. K. (1), braku śladów po spaleniu samochoduP. K., zeznań świadkaM. O., który twierdził, że jeszcze w czerwcu 2002 r. rozmawiał zP. K..
Rację ma Sąd I instancji, że nie odnalezienie broni palnej i łusek związanych z zabójstwemP. K.w miejscu wskazanym przezJ. K. (1)nie podważa jego wyjaśnień co do zaistnienia i przebiegu zdarzenia opisanego w pkt. II aktu oskarżenia (tożsamy zarzut w pkt. XVIII aktu oskarżenia dotyczącyR. G. (1)i w pkt. XVII aktu oskarżenia dotyczącyJ. K. (1)). Wskazuje na to protokół przeprowadzonego eksperymentu procesowego z dnia 28 kwietnia 2006 r. (k. 1585-1586), w którym wprawdzie stwierdzono, że nie ujawniono łusek i broni palnej w miejscu wskazanym przezJ. K. (1)…”jednak nie można jednoznacznie wykluczyć, że szukana broń i łuski znajdują się w tym miejscu, jednakże przeszukanie takiego rozległego terenu wymaga większego nakładu pracy i sprzętu”.
Podzielić też należy stanowisko Sądu I instancji, że również brak śladów po spaleniu samochoduP. K., nie poważa wiarygodności wyjaśnieńJ. K. (1)co do czynu z pkt, II aktu oskarżenia w sytuacji, gdy od zdarzenia minął znaczny okres czasu. W tym czasie ewentualne ślady spalenia pojazdu mogły, na co wskazuje doświadczenie życiowe, zostać usunięte, względnie zatarły je naturalne zmiany podłoża.
Rację ma – wbrew opinii skarżącej – Sąd Okręgowy, że pożar lasu w przypadku podpalenia samochodu nie jest koniecznym następstwem, tym bardziej, gdy weźmie się pod uwagę treść protokołu eksperymentu procesowego z dnia 29 listopada 2005 r., w którym odnotowano, że wskazane przezJ. K. (1)miejsce spalenia samochodu nie znajdowało się w samym lesie, a na polu uprawnym oddzielonym ścianą lasu od ścieżki leśnej.
Sąd I instancji, wbrew temu co wskazała obrońca w motywach apelacji, odniósł się także do faktu aktywacji karty w telefonieP. K., jak i dokonał logicznej oceny zeznań świadkaM. O., co przedstawił na str. 100-102 uzasadnienia. Sąd ten nie pominął też i innych dowodów wiążących się z ewentualnym korzystaniem z telefonuP. K.w okresie po 22 kwietnia 2002 r., a to zeznań świadkaE. K.,B. P.,M. K. (3),A. B.jak również treści pisma(...) Sp. z o.o.Wniosek Sądu I instancji co do możliwości spalenia samego aparatu telefonicznego należącego doP. K., po usunięciu z niego karty telefonicznej znajduje oparcie w zeznaniach świadkaB. P., która podała, że gdy zadzwoniła na telefon brata (P. K.) już po jego zaginięciu, to telefon odebrała kobieta, która stwierdziła, że znalazła kartę telefoniczną pod sklepem (k. 9650-9653). Informacja co do znalezienia przez kogoś karty telefonicznej z numerem telefonuK.znalazła się również w zeznaniach świadkaA. B.prowadzącego sprawę poszukiwawcząP. K.(k. 9153-9154).
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – co widocznie uszło uwadze skarżącej – wskazał zarówno podstawę ustalenia czasu zgonuP. K., jak i tok rozumowania prowadzący do przyjęcia za udowodnioną datę zgonu pokrzywdzonego między dniem 22 kwietnia2002 r. a dniem 29 kwietnia 2002 r. (k. 99-102).
Bezsporne w sprawie jest, żeP. K.został zamordowany.Z zeznań jego siostryE. K.wynika, że w dniu 22 kwietnia 2002 r. ok. godz. 21.30 ktoś do niego zadzwonił. Pokrzywdzony pojechał gdzieś mówiąc, że wróci za ½ godziny. Podobnie zeznała druga siostraP. K.– św.B. P.. Próbowały dodzwonić się do brata, lecz nikt połączenia nie odbierał. ZaginięcieP. K.zgłosiły w dniu 29 kwietnia 2002 r. Z uwagi na krótki upływ czasu od zaginięcia, ich informacja co do daty zaginięciaP. K.w dniu 22 kwietnia 2002 r. jest informacją pewną.
W sytuacji, gdy biegła z zakresu medycyny sądowej nie była w stanie określić daty zgonu pokrzywdzonego z uwagi na daleko posunięty rozkład ciała, zastosowana przez Sąd Okręgowy metoda ustalenia tej daty, choć poprzez podanie dat granicznych, jest logiczna i zasadna. Próby podważenia w toku postępowania sądowego czasu zgonuP. K.wskazanego w akcie oskarżenia (jedynie na dzień jego zaginięcia), tj. 22 kwietnia 2002 r. poprzez zeznania świadkówM. O.iM. K. (3), która zeznała, że rozmawiała z pokrzywdzonym jeszcze w lipcu 2002 r., - jak wykazał Sąd orzekający - okazały się bezskuteczne. Nie można zgodzić się z kolejnym argumentem podnoszonym zarówno przez obrońcę, jak i oskarżonegoR. R. (1)osobiście, a wskazującym na brak możliwości uczestniczenia w zabójstwieP. K.z uwagi na ówczesny stan zdrowia oskarżonego, który przebywał w szpitalu, miał uszkodzone kolano i usztywnioną gipsem nogę. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie pominął kwestii uczestniczenia oskarżonego w przestępstwie mimo chorej nogi (k. 96-97). Po analizie dokumentacji medycznej z pobytuR. R. (1)w dniach 2-5 kwietnia 2002 r. z powodu skręcenia i zapalenia kolana prawego oraz urazu głowy, Sąd ten uznał, że stan zdrowia oskarżonego pod koniec kwietnia 2002r. nie był przeszkodą dla jego udziału w przestępstwie szczególnie, że jego przebieg nie wymagał odR. R. (1)wysiłku fizycznego, jak również obciążania chorej nogi. Wniosek taki nie razi dowolnością, jest logiczny, znajduje oparcie w dokumentacji medycznej, z której nie wynika by oskarżony musiał poddawać się dodatkowym zabiegom rehabilitacyjnym czy leczeniu. Skarżąca zaś nie wykazała, że stan zdrowia oskarżonego w dniu 22 kwietnia - 29 kwietnia 2002 r. wymagał oceny specjalisty ortopedy. Pisemne motywy apelacji odnoszące się do zarzutów III, IV, V aktu oskarżenia są swobodną i pobieżną dywagacją skarżącej mającą podważyć ocenę dowodów ich dotyczących dokonaną przez Sąd orzekający.

Odnośnie zarzutu III aktu oskarżenia– wprawdzie dowodem stanowiącym podstawę poczynionych przez Sąd I instancji odnośnie usiłowania rozboju na pracownikach(...)(...)w dniu 16 kwietnia 2002 r. są istotnie wyjaśnienia oskarżonegoJ. K. (1), jednak – co pominęła skarżąca – Sąd dokonał analizy kolejnych jego wyjaśnień i wskazał, które z nich i z jakich powodów uznał za wiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonego Sąd zweryfikował nadto szeregiem dowodów dotyczących przedmiotowego zdarzenia, które omówił na str. 87-92 uzasadnienia.
Odnośnie zarzutu IV aktuoskarżenia – zlecenia zabójstwaH. J..
Przedstawionej przez Sąd I instancji oceny dowodów i dokonanych ustaleń faktycznych dotyczących tego czynu (str. 103-107) nie podważa treść apelacji. Wbrew temu co podniosła obrońca, Sąd wskazał, iż przestępstwo zostało popełnione jednego, konkretnego dnia, tyle tylko, iż daty nie udało się ustalić, ale miało to miejsce w okresie między 18 sierpniem, a 22 październikiem 2002 r. Sąd też logicznie przedstawił, posługując się dowodami ujawnionymi w sprawie, z jakich przyczyn doszło w ogóle do zlecenia zabójstwaH. J., a także przyczynę nie zrealizowania go, a wręcz udzielenia mu pomocy przezR. R. (1)(vide: str. 104).

Odnośnie zarzutu V aktu oskarżenia– zlecenie zabójstwaG. K..
Argumenty przywołane w tej części apelacji są ogólnikowe. Skarżąca przedstawia swój pogląd co do ustaleń dokonanych w zakresie w/w czynu, nie respektując rzeczywistych ustaleń Sądu orzekającego.
Sąd Okręgowy tak w opisie czynu przypisanego oskarżonemuR.w pkt. V wyroku, jak i w uzasadnieniu konsekwentnie wskazał, iż do przedmiotowego zdarzenia, tj. zlecenia zabójstwaG. K.przez tego oskarżonego doszło w nieustalonym dniu w okresie od 7 do 31 sierpnia 2004 r. Przywołana przez skarżącą data dotycząca okresu grudzień 2003 r. – wrzesień 2004 r. oraz okoliczność jakoby ustalona przez Sąd , iżG. K.zauważył w bloku cieńJ. K. (1)z bronią i zdążył uciec – co miało wykazać niekonsekwencję ustaleń Sądu a tym samym je podważyć – stanowiły jedynie streszczenie przez Sąd w uzasadnieniu zeznań świadka koronnegoP. O. (1), który tę wersję zdarzenia usłyszał odR. M.. W dalszej części uzasadnienia (str. 145) Sąd zresztą poddał w wątpliwość ten fragment zeznań świadka koronnego, uznając za wiarygodną relacjęJ. K. (1), który nie wspominał o podjętej przez siebie próbie zabiciaG. K.w bloku wW..
Zarzuty VI – podpalenie budynku wW., VII – posiadanie 200 sztuk amunicji, VIII – zlecenie zabójstwaK., IX - rozbój wC., X, XI, XII – pobicie wJ., XVI – posiadanie pistoletu CZ, zostały omówione przez skarżącą w motywach apelacji na str. 9-11.
Apelacja w tej części nie przedstawia argumentów, które mogłyby podważyć ocenę dowodów dokonaną w zakresie tych czynów przez Sąd Okręgowy.
Wbrew intencji skarżącej przywołane ustalenie Sądu Okręgowego, żeR. R. (1)polecił podpalenie budynku wW.około dnia 9 maja 2003 r., a w uzasadnieniu wyroku stwierdził na k.118, że do podpalenia doszło z 11/12 maja 2003 r. nie zawiera sprzeczności podważającej te ustalenia.
OskarżonyJ. K. (1), którego wyjaśnienia ze śledztwa Sąd uznał za wiarygodne (ich ocena została zawarta na str. 119-121) podał, iż polecenie podpalenia budynkuR. R. (1)wydał jemu iR. G. (1)na około 2 dni przed tym zdarzeniem. Ponieważ data pożaru jest bezsporna i wynika zarówno z zeznań właściciela budynku św.A. R. (1), jak i dokumentów sporządzonych w związku z tym pożarem, zatem Sąd nie popełnił sugerowanego przez skarżącą błędu, przyjmując, iż polecenie podpalenia budynkuR. R. (1)wydałJ. K. (1)około 9 maja 2003 r., a do podpalenia i będącego tego skutkiem pożaru, doszło w nocy z 11/12 maja 2003 r. Na podpalenie budynku wskazują wyjaśnieniaJ. K. (1)ze śledztwa potwierdzone faktycznym pożarem tego budynku.
Okoliczność, iż badanie zabezpieczonej próbki pogorzeliska nie wykazało obecności pozostałości substancji łatwo zapalnych i nie można było ustalić przyczyny pożaru, zgodnie z opinią biegłejJ. O. (2)nie wyklucza powstania pożaru przez podpalenie. Materiał dowodowy dotyczący zarzutów VII, VIII, IX, X, XI, XII i XVI Sąd Okręgowy przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 112, 121-129, k. 129-133, k. 140) dokonał jego analizy i ocenił zgodnie z wymogamiart. 7 k.p.k.
Argumenty zawarte w apelacji oceny dowodów i dokonanych na ich podstawie ustaleń faktycznych, skutecznie nie podważyły. Zauważyć należy, że zachodzi sprzeczność w omawianej apelacji, gdyż zakres zaskarżenia wyroku został określony jako dotyczący czynów z pkt. I do XII i pkt. XVI wyroku, podczas gdy w części motywacyjnej skarżąca zawarła zarzut odnoszący się również do czynu z pkt. XVII wyroku. Powoływanie się przez autorkę apelacji na odmienną ocenę podstawowych dowodów w sprawie, tj. wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1)i zeznań świadka koronnegoP. O. (1)dokonaną przez Sąd Okręgowy dla Warszawy-P.w sprawie o sygn. V K 64/05 przeciwko oskarżonymG. K.,K. R. (2),N. C. (2)iA. R. (4), nie ma znaczenia dla merytorycznych ustaleń w przedmiotowej sprawie bowiem zarzuty w tych sprawach dotyczyły innych osób i innych zdarzeń.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie wszechstronnie analizował wyjaśnienia oskarżonegoJ. K. (1)i zeznania świadka koronnegoP. O. (1), konfrontując je jednocześnie z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych oraz pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie, zaś w starannie opracowanych motywach wyroku w sposób przejrzysty, logiczny i przekonywujący ustosunkował się do wszystkich kwestii jakie wyłoniły się przy ocenie materiału dowodowego. Końcowe wnioski wraz z poczynionymi na ich podstawie ustaleniami zasługują na pełną aprobatę.
Kontrola odwoławcza nie dała podstaw do zdezawuowania stanowiska Sądu I instancji i zarazem podzielenia argumentów przytoczonych w apelacji.

Odnośnie apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonegoR. G. (1).
Apelujący zaskarżyli wyrok w części dotyczącej pkt. 18, 19, 21, 22, 24, 25, 26 i 27.
Należy zgodzić się z wywodami adw.J. W.przedstawionymi w apelacji, że zabójstwoP. K.(czyn przypisany w pkt. 18 wyroku) było przygotowane. Wynika to wprost z wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1)złożonych przez niego w początkowej fazie śledztwa. Brak jednak podstaw do takiego wniosku jaki z tego faktu wyciąga skarżący, mianowicie że wobec braku innych dowodów nie jest możliwe ustalenie okoliczności dotyczących zaplanowania i przygotowania zabójstwa. Zasadniczą w tej mierze kwestią jest bowiem ocena wiarygodności składanych przezJ. K. (1)wyjaśnień, które są podstawowym dowodem co do sprawstwa oskarżonychR. G. (1),R. R. (1)i jego samego w zakresie czynu z pkt. XVIII aktu oskarżenia. Dowód ten był przedmiotem wnikliwej analizy Sądu I instancji, dokonanej na tle pozostałego materiału dowodowego. Sąd ten dostrzegł, odnotował i ocenił zmiany zachodzące w relacjachJ. K. (1)i uznał, że prawdziwe są jego wyjaśnienia z początkowej fazy śledztwa.
Należy podzielić ocenę Sądu orzekającego co do tego dowodu, gdyż – wbrew stanowisku obu obrońców oskarżonego – znajdują one potwierdzenie co do czynu z pkt. XVIII aktu oskarżenia w innych dowodach.
Jak już wykazano w części uzasadnienia odnoszącej się do apelacji obrońcy oskarżonegoR. R. (1), wyjaśnienia teJ. K. (1)złożył dobrowolnie, podejmując współpracę z organami ścigania celem – czego nie ukrywał – skorzystania z dobrodziejstwaart. 60 § 3 k.k.Wyjaśniał co do wielu osób, z którymi popełnił przestępstwa, w tym również z oskarżonymi. Nie miał interesu (jak to ocenił zasadnie Sąd I instancji na str. 54 uzasadnienia) w obciążaniu właśnie oskarżonegoR. G. (1). Przeciwnie – co wynika z jego wyjaśnień, początkowo go chronił, nie ujawniając jego udziału w przestępstwie, kierując się poczuciem lojalności, gdyż był jego bliższym, niż inni, kolegą. WyjaśnieniaJ. K. (1)znalazły potwierdzenie w eksperymencie procesowym z dnia 29 listopada 2005 r., w którym wskazał on miejsce zakopania zwłokP. K., uzupełnionym przez czynności procesowe dokonane w dniu 13 kwietnia 2006 r., w czasie których ujawniono zwłoki pokrzywdzonego w miejscu uprzednio wskazanym przezJ. K. (1). Okoliczność, że zwłoki były pokryte wapnem, pozbawione odzieży (poza slipami) także zgadza się z treścią złożonych wyjaśnień tego oskarżonego, co jednak skarżący kwestionujący wiarygodność tego dowodu pominęli. Sąd Okręgowy – jak wynika zarówno z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, jak i akt sprawy, dostrzegł różnicę w wyjaśnieniachJ. K. (1)co do ilości strzałów oddanych przez niego doP. K.i umiejscowienia kanałów pocisku nie w brzuchu, czyli miejscu w które strzelał, a na klatce piersiowej i dążył do jej wyjaśnienia. Wbrew temu co twierdzą skarżący, opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej i opinii balistycznej, choć w pełni nie potwierdziły tych wyjaśnień, jednak też ich nie podważyły. Dla dokonania pełnej oceny okoliczności przebiegu zdarzenia przez biegłych konieczne było uzyskanie szeregu bliższych danych co do pozycji sprawców i pokrzywdzonego w chwili zdarzenia, ich ruchów ciała, zachowania. Danych tych nie dostarczyły wyjaśnienia oskarżonego składane w śledztwie w dniu 28 listopada 2005 r. i następnych, w których przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów i ujawnił szereg innych przestępstw, a nie można ich było uzyskać w toku rozprawy sądowej wobec zmiany postawy procesowej przezJ. K. (1).
Rację trzeba przyznać Sądowi orzekającemu, iż na szczegółowość zdarzenia przedstawionego przez oskarżonego niewątpliwy wpływ miał fakt, iż wyjaśnienia składał on po upływie ponad 3 lat od jego zaistnienia, nadto opisywał je jako jedno z wielu przestępstw, w tym również zabójstwa, w których bądź to uczestniczył, bądź też powziął o nich informacje. Zakwestionowanie przez skarżących oceny dowodów z oględzin miejsca podpalenia i porzucenia samochodu, którym sprawcy przewieźli zwłokiP. K.na miejsce ich ukrycia, dokonanej przez Sąd I instancji (str. 96, 99 uzasadnienia), nie jest skuteczne, bowiem sprowadza się jedynie do zaprezentowania własnego, odmiennego poglądu. Nie razi dowolnością, brakiem logiki, jak również nie jest sprzeczny z doświadczeniem życiowym wynikającym z oceny tego dowodu wniosek prezentowany przez Sąd, iż wrak samochodu przez ponad 3 lata od zdarzenia mógł zostać usunięty, a ewentualne ślady pozostałe po spalonym samochodzie zatarły naturalne zmiany podłoża, tym bardziej, że brak jest informacji aby doszło do jakiegoś znaczącego pożaru.
Ustalenia faktyczne co do przebiegu i sprawcy w przestępstwie opisanym w pkt XIX a/o (przypisanego oskarżonemuG.w pkt 19 wyroku) Sądmeritioparł na wyjaśnieniach oskarżonegoJ. K. (1)z tej fazy śledztwa, w której przyznawał się do popełnienia przestępstw i opisał ich okoliczności oraz osoby biorące udział . Wprawdzie co do osób biorących udział w przestępstwie jest to jedyny dowód, jednakże przebieg zdarzenia opisany przezJ. K. (1)znalazł potwierdzenie w zeznaniach szeregu świadków, a to:S. D.,T. W.,M. K. (1),J. J.,R. S..J. K. (1)podał, że oskarżonyR. G. (1), w ramach podziału ról, nie uczestniczył w bezpośrednich czynnościach podejmowanych wobec pokrzywdzonych, lecz czekał w samochodzie na pozostałych sprawców. Po napadzie zabrał 3 sprawców i odjechał z miejsca przestępstwa. Fakt oczekiwania w samochodzie na osoby biorące bezpośredni udział w napadzie i zabrania 3 sprawców z miejsca zdarzenia potwierdziła w złożonych zeznaniach świadekS. K..
W świetle zebranych dowodów zatem trafne jest ustalenie Sądumeriti,iż uwiarygadniają one pośrednio wyjaśnieniaJ. K. (1)nie tylko co do przebiegu zdarzenia, ale i co do sprawców przestępstwa. Sąd Okręgowy nie pominął okoliczności podniesionej przez obrońcę oskarżonegoR. G. (1), iż udziału tego oskarżonegoJ. K. (1)nie ujawnił w pierwszych wyjaśnieniach opisujących przedmiotowe zdarzenie, ale dopiero w kolejnych (str. 88 uzasadnienia). Jako przyczynę takiej postawyJ. K. (1)uznał chęć ochronyR. G. (1)z uwagi na łączące ich więzi koleżeńskie, co w realiach bliskiej współpracy tych oskarżonych w ramach grupy przestępczej jawi się jako wysoce prawdopodobne i logiczne.
Późniejsza zmiana tej postawy i obciążenieR. G. (1)udziałem w przedmiotowym przestępstwie nie daje podstaw – tak jak interpretuje to skarżący – do uznania tych wyjaśnień za tendencyjne. Nie było powodów bowiem, abyJ. K. (1)obciążył swego kolegę wbrew prawdzie. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku trafnie podniósł, żeJ. K. (1), opisując szereg przestępstw popełnionych przez siebie, nie wskazywał na udział w każdym z nichR. G. (1), co przemawia za wiarygodnością dokonanego przez niego pomówienia. Wytknięte przez skarżącego rozbieżności między opisem czynu w sentencji wyroku, który według niego nie zawiera odniesienia do działania oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a jego kwalifikacją prawną w zw. zart. 65 § 1 k.k.jest jedynie pozorna. Sąd bowiem uznał oskarżonego za winnego czynu zarzucanego mu w pkt XIX, a więc odwołał się tym samym do jego opisu w akcie oskarżenia i kwalifikacji tam wskazanej zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

Co do wywodów apelacji adw.J. O. (1)obrońcy oskarżonegoR. G. (1), odnoszących się do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 21 wyroku.
Nie można zgodzić się z obrońcą, że nie ustalenie przyczyny pożaru w dacie 11/12 maja 2003 r. budynku stanowiącego własnośćA. R. (1)wyklucza możliwość ustalenia przez Sąd, iż było to podpalenie.
OskarżonyJ. K. (1)w swych wyjaśnieniach ze śledztwa nie tylko przyznał się do tego czynu, ale i ujawnił nieznane wcześniej organom ścigania jego okoliczności, tj. działanie na polecenie oskarżonegoR. R. (1)kierującego w tym okresie czasu grupą przestępczą, do której zarówno on, jak i współsprawca podpalenia –R. G. (1), należał, motyw działania - ostrzeżenie inwestora powstającego obiektu, że musi płacić haracz. Wiarygodność tych wyjaśnieńJ. K. (1)potwierdza fakt zaistnienia takiego zdarzenia, nadto okoliczność, że przed przyjazdem Straży Pożarnej kłódki były zerwane. Materiał dowodowy sprawy wyjaśnieńJ. K. (1)nie podważył. Badanie zabezpieczonej próbki pogorzeliska wprawdzie nie wykazywało obecności pozostałości substancji łatwopalnych, co nie dało możliwości ustalenia przyczyny pożaru, jednakże ta okoliczność nie wykluczyła, że doszło do podpalenia opisanego przezJ. K. (1). Zgodnie bowiem z opinią biegłejJ. O. (2)możliwe jest, że próbka została pobrana ze złego miejsca, bądź płyn łatwopalny wypalił się tak bardzo, że nie było możliwe dokonanie identyfikacji. Sądmeritiw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odniósł się do materiału dowodowego dotyczącego zarzutu z pkt 21 wyroku (str. 118 – 121) i dokonana ocena dowodów oraz ustalenia odnośnie tego czynu są logiczne i przekonujące. Oceny tej nie podważyły argumenty zawarte w apelacji, szczególnie w sytuacji, gdy w części są nierzetelne wobec materiału dowodowego sprawy. Obrońca stwierdził w apelacji, że wyjaśnieniaJ. K. (1)co do odmowy płacenia haraczy przezA. R. (1)mającej być przyczyną podpalenia, nie znajdują wsparcia w zeznaniach świadkaA. R. (1), gdy tymczasem świadek ten zeznając na rozprawie w dniu 23 lutego 2010 r.(k.7786 – 7790) nie tylko wskazał, że oskarżonyR. R. (1)żądał od niego zapłacenia haraczy, ale i opisał okoliczności towarzyszące temu żądaniu.
W pkt IV motywów apelacji skarżący zakwestionował ocenę dowodów z wyjaśnieńJ. K. (1),R. B. (3)iD. D., i dokonane na ich podstawie ustalenia Sądu orzekającego co do sprawstwa oskarżonegoR. G. (1)w czynie zarzucanym mu w pkt XXII aktu oskarżenia. W przeciwieństwie do obrońcy, Sąd orzekający dokonał analizy kolejnych wyjaśnieńJ. K. (1)obciążających udziałem w przedmiotowym czynie nie tylko oskarżonegoR. G. (1), aleR. B. (3),D. D.,R. R. (1)orazB. R..R. B. (3)iD. D.potwierdzili depozycjeJ. K. (1), przyznając się do popełnienia tego czynu i opisując jego przebieg. Sądowej oceny wiarygodności tych dowodów wskazujących na udział oskarżonegoR. G. (1)w przypisanym mu w pkt 22 wyroku przestępstwie nie może podważyć podniesiony przez obrońcę fakt, iż świadkowie – pokrzywdzeniW.(...), którzy podczas przedmiotowego zdarzenia podeszli do samochodu prowadzonego przezR. G. (1), w trakcie postępowania w sprawie nie rozpoznali go. Zważyć trzeba na to, że ich kontakt z kierowcą samochodu był powierzchowny i krótki, gdyż bardzo szybko zostali obezwładnieni przez pozostałych napastników.
Nie przekonują wywody obrońcy z pkt V apelacji, że ocena dowodu z zeznań świadka koronnego,P. O. (1)stanowiących podstawowy dowód co do czynów przypisanych oskarżonemu w pkt 24 i 26 wyroku, dokonana przez Sąd Okręgowy, jest wadliwa. Sąd ten na str. 129 – 133 uzasadnienia dokonał analizy zeznań świadkaP. O. (1), konfrontując je z przebiegiem krytycznego zdarzenia przedstawionym przez pokrzywdzonychR. H.,M. W.iK. H.oraz świadków je obserwujących:K. K. (3),K. K. (4),K. L.iA. G. (2). Świadkowie ci potwierdzili okoliczność podaną przezP. O. (1), że przedmiotowe zdarzenie miało związek z wcześniejszym pobytem wHotelu (...)wJ.R. R. (1),E. R. (2)iN. C. (1), w czasie którego doszło do konfrontacji między ochronąhotelu i (...),N. C. (1). W tej sytuacji motyw działaniaR. R. (1)podany przezP. O. (1), tj. odwet, jest w pełni wiarygodny. Pokrzywdzeni i świadkowie z hotelu wJ.potwierdzili też zeznaniaP. O. (1), że napastnikami byli ludzie z grupy(...)i, że było ich ponad trzydziestu. ŚwiadekP. O. (1)nie ukrywał, że i on był w tej grupie. Pewny był też udziału w zdarzeniuR. R. (1)iR. G. (1). Napastnicy w trakcie zdarzenia używali drewnianych pałek, metalowych rurek. Zarówno ten fakt, jak i wielość napastników oraz intensywność ich działania powodowały, że każdy uczestnik tego pobicia miał świadomość niebezpiecznego jego charakteru.
Wbrew stanowisku skarżącego, trzeba przyznać rację Sądowi orzekającemu, że wszyscy ci, którzy udali się zR. R. (1)doHotelu (...)(w tym oskarżonyR. G. (1)) działali z zamiarem pobicia pokrzywdzonych i zamiar ten został zrealizowany nawet wtedy, gdy nie zdołali pokrzywdzonych uderzyć. Podmiotem przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.bowiem jest każdy, kto umyślnie bierze w jakikolwiek sposób udział w pobiciu. Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma charakter wspólnej odpowiedzialności z tym, że uczestnik musi mieć świadomość niebezpiecznego charakteru tego zbiorowego zatargu (vide wyrok SN z dnia 7 kwietnia 1976 r. Rw 153/76 OSNKW 1976, nr 7-8). To zaś w przedmiotowym zdarzeniu miało miejsce.
W pkt VI wskazanym w pisemnych motywach apelacji obrońca odnosi się do materiału dowodowego i ustaleń Sądu Okręgowego dotyczących czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 27 wyroku. Autor apelacji stara się podważyć zarówno ocenę zeznań świadkaP. O. (1)dokonaną przez Sąd, jak i przyjęte ustalenia co do sprawstwaR. G. (1), jednakże czyni to w sposób ogólny. Wywody skarżącego okazały się bezskuteczne. Uważna lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku (str. 135 – 140) wskazuje, iż wyjaśnieniaJ. K. (1)oraz zeznania świadkaP. O. (3)(brataP. O. (1)) zostały przywołane w uzasadnieniu jedynie dla wykazania, iż w okresie wskazanym przez świadka koronnegoP. O. (1)grupa „(...)” dysponowała bronią palną, również taką, której dotyczył zarzut z pkt XXVII aktu oskarżenia nadto, że toJ. K. (1)sprawował nad tą bronią nadzór za życiaJ. K. (2)kierującego grupą, co z kolei uwiarygadnia zeznania świadka koronnego dotyczące broni. Zgodnie z jego zeznaniami, po śmierciJ. K. (2)(17 sierpnia 2002 r.) bezpośrednią opiekę nad bronią przejął oskarżonyR. G. (1). Świadek ten opisał sytuację dotyczącą przechowywania broni należącej do grupy(...), nieustalonego bliżej dnia w okresie między 1 grudniem 2003 r. a 30 kwietniem 2004 r., kiedy to swoim samochodem zabrał ją z posesji rodzicówN. C. (1), przewiózł do swojego miejsca zamieszkania, a następnie tego samego dnia przekazał jąR. G. (1).R. G. (1)przeładował broń z samochoduP. O. (1)do swojego samochodu i odjechał. Miał ją wraz zR. Z.zakopać w lesie, jednak w późniejszym okresie świadek dowiedział się, że broń została przewieziona doD. S.. Sąd I instancji przeanalizował materiał dowodowy mający potwierdzić lub zaprzeczyć konsekwentnym relacjom świadkaP. O. (1)dotyczących tego zdarzenia, w tym protokół eksperymentu procesowego z dnia 30 stycznia 2007 r., zeznania świadkówN. C. (1),J. C.,A. G. (3),R. Z.iD. S., dokonał jego oceny i wykazał, że nie podważył zeznań świadkaP. O. (1).
Nie można zatem uznać, że lakoniczne argumenty skarżącego zawarte w pkt VI motywów apelacji skutecznie podważają ustalenia Sądu dotyczące winy oskarżonegoR. G. (1)w zakresie czynu z pkt 27 wyroku.

Odnośnie apelacji oskarżonegoJ. K. (1)adw.M. K. (2), działającego również z substytucjiadw. R. B..
Podniesiony przez obrońcę zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku okazał się chybiony. Wbrew zarzutowi apelującego Sąd ten przeprowadził wnikliwie postępowanie dowodowe, a zebrany materiał dowodowy poddał wszechstronnej ocenie, uwzględniając wszystkie okoliczności obciążające oskarżonego oraz dowody świadczące na jego korzyść, a następnie zgodnie z zasadąart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., w uzasadnieniu wskazał jakie fakty uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a oceny dowodów dokonał we wzajemnym ich powiązaniu. Należy zgodzić się ze skarżącym, że podstawowymi dowodami w sprawie są wyjaśnienia oskarżonegoJ. K. (1), w których przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i ujawnił szereg innych przestępstw, w których brał udział jako współsprawca, bądź też powziął o nich informację, będąc członkiem grupy przestępczej, oraz zeznania skruszonego przestępcy – świadka koronnegoP. O. (4). Sąd I instancji, mając powyższe na względzie szczególnie dokładnie przeprowadził te dowody, sięgając również po ich depozycje z innych postępowań prowadzonych nie tylko w ich sprawach, ale i innych członków grupy przestępczej. Wyrazem szczególnej dociekliwości Sądu I instancji w podejściu do obciążających wyjaśnieńJ. K. (1)oraz zeznań świadkaP. O. (4)jest zarówno obszerność ich przesłuchań wynikająca z protokołów rozpraw, jak i przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku analiza ich relacji co do każdego z przypisanych oskarżonym czynów. Sądmeritiwbrew, stanowisku skarżącego, nie traktował powyższych dowodów bezkrytycznie, o czym przekonuje choćby uniewinnienie oskarżonegoR. G. (1)od udziału w usiłowaniu zabójstwaH. J..
Sąd I instancji nie pominął tego, że wyjaśnieniaJ. K. (1), jak również zeznania świadkaP. O. (1)nie są jednolite co do szczegółów przebiegu zdarzeń, dążył do ich uściślenia w oparciu o zeznania świadków zdarzeń, opinie biegłych czy przeprowadzone eksperymenty procesowe. To, że obciążające oskarżonych depozycjeJ. K. (1)i zeznania świadkaP. O. (4)różnią się co do szczegółów przemawia zresztą na ich korzyść. Uwzględniając bowiem upływ czasu jaki minął od zaistnienia opisywanych zdarzeń, wielość przesłuchań zarówno w niniejszej sprawie, jak i w innych postępowaniach, wielość opisywanych zdarzeń mających miejsce na przestrzeni kilku lat, uzasadnione podejrzenia co do swobody i wiarygodności ich relacji budziłaby idealna zgodność tych depozycji zarówno co do zasadniczych okoliczności opisywanych zdarzeń utrwalających się łatwiej w pamięci, jak i bardziej ulotnych ich szczegółów, jak choćby w przywołanym przez obrońcę zarzucie XXIX dotyczącym zabójstwaL. M. (1)iR. G. (2), czy zarzucie zabójstwaP. K.. Nie można się zgodzić ze skarżącym, że materiał dowodowy zebrany w sprawie nie dał Sądowi Okręgowemu podstaw do przypisania m.in. oskarżonemuJ. K. (1)usiłowania zabójstwaH. J., gdyż nie zostały podjęte przez sprawców czynności bezpośrednio zmierzające do pozbawienia życia pokrzywdzonego. Z ustalonego na podstawie wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1)złożonych w śledztwie stanu faktycznego odnośnie przedmiotowego zdarzenia wyraźnie przecież wynika, że sprawcy pojechali do miejsca pobytuH. J.z zamiarem pozbawienia go życia przez poderżnięcie gardła, a uprzednio przygotowali już dół, w którym miały zostać ukryte zwłokiH. J.. Tylko dlatego, żeH. J.zauważył napastników przed domem i zdołał uciec, skacząc przez okno, nie doszło do realizacji przez sprawców zamiaru jego zabójstwa. Jak słusznie przyjął Sąd Okręgowy, takie działanie przekracza ramy przygotowania do przestępstwa, a stanowi już bezpośrednią jego realizację. To, że pokrzywdzonyH. J.nie potwierdza, że ktoś chciał go zabić, nie podważa wiarygodności wyjaśnieńJ. K. (1)co do wydania przezR. R. (1)bezpośrednim sprawcom polecenia jego zabójstwa. Pokrzywdzony, co oczywiste, o takim poleceniu nie został poinformowany. WyjaśnieniaJ. K. (1)co do przedmiotowego zdarzenia, jak trafnie zauważył Sąd orzekający, znajdują potwierdzenie w relacji świadka koronnegoP. O. (1).
Przechodząc do wywodów apelacji odnośnie istotnego znaczenia dla niniejszej sprawy rozstrzygnięć dokonanych przez inne orzekające sądy w sprawach wiążących się przedmiotowo czy podmiotowo z postępowaniem w niniejszej sprawie. Formułując taki pogląd obrońca pominął regulacjęart. 8 k.p.k., z której wynika zasada jurysdykcyjnej samodzielności sądu karnego, która obejmuje nie tylko zagadnienia prawne, ale i faktyczne. Dopuszczalne wyjątki od tej zasady określa§ 2tego przepisu, a są to prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawo lub stosunek prawny. Żadna taka przesłanka w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Proceduralny jedynie wpływ , wynikający z treściart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.na rozstrzygnięcie co do czynów zarzucanychR. R. (1)w pkt XIII, XIV i XV,R. G. (1)w pkt XX aJ. K. (1)w pkt XL i XLI aktem oskarżenia w niniejszej sprawie, miała sprawa V K 87/05, gdyż co do tych czynów postępowanie karne przeciwko tym osobom zostało w powyższej sprawie bądź to wcześniej wszczęte, bądź też wcześniej zakończone. Na uwzględnienie nie zasługuje też zarzut autora apelacji kierowany pod adresem uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej przypisanych oskarżonym w wyroku czynów. Kwalifikacja prawna tych czynów syntetycznie przedstawiona przez Sąd Okręgowy na s. 167 – 175 uzasadnienia wynika bowiem zarówno z ustaleń faktycznych, jak i oceny dowodów obszernie przedstawionej przez Sąd co do każdego z przypisanych oskarżonym czynów.
Reasumując – należy odrzucić te z zarzutów apelacji obrońców, jak i tzw. „apelacji osobistych” oskarżonychR. R. (1),R. G. (1)iJ. K. (1), które dotyczą przepisów postępowania, a z którego skarżący wywodzą wniosek o jednostronnie niekorzystnej interpretacji dowodów w sprawie. Trzeba bowiem odnotować, że Sąd I instancji omówił i szczegółowo ustosunkował się do wszystkich dowodów, a wyprowadzone z tej analizy wnioski przekonująco umotywował. Ocena ta uwzględnia wzajemne odniesienia poszczególnych dowodów czy wręcz zmieniający się kształt dowodu w trakcie trwania postępowania, respektując jednocześnie dyrektywy zawarte wart. 7 k.p.k., biorąc pod uwagę wskazania wiedzy, reguły logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Ocena dokonana przez Sąd Okręgowy, której szczegółowy wyraz znalazł odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wykracza poza swobodną ocenę, o której mowa wart. 7 k.p.k.i jako taka pozostaje pod ochroną tego przepisu. Kontrola instancyjna nie wykazała aby Sąd I instancji przekroczył granice swobodnej oceny dowodów w kierunku oceny dowolnej. Nie stwierdzono też w rozumowaniu Sądu Okręgowego przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sporządzonym w sposób wymagany przepisemart. 424 k.p.k.luk lub błędów o charakterze logicznym lub faktycznym, które mogłyby stanowić podstawę ewentualnych korekt wyroku.
W bezpośrednim związku z chybionymi zarzutami obrazy przepisów postępowania pozostają zasługujące na taką samą ocenę zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Daje się zauważyć w wywodach skarżących dowolność posługiwania się fragmentami materiału dowodowego bez zwracania uwagi na wcześniejsze relacje lub zeznania innych osób w przypadku dowodów z zeznań świadków. Nie sposób również nie dostrzec, że zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych sprowadzają się do polemiki opartej na linii obrony, która kwestionuje udział oskarżonych nie przyznających się do winy oraz ma służyć podważeniu ustaleń wiarygodnych dla Sądu I instancji.
Sąd Apelacyjny nie znalazł także powodów do zaakceptowania zarzutu naruszenia przez Sąd Okręgowy zasadyin dubio pro reow sytuacji określonych rozbieżności dowodowych. Zasada ta bowiem statuuje potrzebę przyjęcia rozstrzygnięcia korzystnego dla oskarżonych, ale jedynie w sytuacji, gdy wątpliwości nie da się usunąć. Lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku doprowadziła Sąd Apelacyjny do przekonania, że Sąd I instancji takich wątpliwości nie miał, albowiem zostały one usunięte przez poprawnie dokonaną ocenę dowodów. Godzi się przypomnieć, że wątpliwości o których mowa wart. 5 § 2 k.p.k.odnoszą się do zagadnień związanych z ustaleniami faktycznymi, a więc sytuacji, gdy z zebranego materiału dowodowego wynikają wersje, których nie da się wyeliminować poprzez dostępną weryfikację. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, o naruszeniu zasadyin dubio pro reonie można mówić wówczas, gdy Sąd w wyniku pełnej i poprawnie dokonanej swobodnej oceny dowodów uznał, że brak jest wątpliwości, albo, że nie mają one znaczenia dla odpowiedzialności prawnej oskarżonego (vide wyrok SN z dnia 11 maja 1999 r. sygn. akt IV K.K. IV 14/98 OSPriP 2000 nr 4, poz. 8). Stwierdzić należy, że wina oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów została udowodniona zgodnie z wymogamiKodeksu postępowania karnego. Nie budzą wątpliwości również kwalifikacje prawne tych czynów. Wreszcie nie budzą wątpliwości kary – tak jednostkowe, jak i łączne – orzeczone przez Sąd Okręgowy.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że Sąd I instancji części dotyczącej wymiarowi kary poświęcił dużo miejsca w motywach wyroku. Szczegółowo i przekonująco wyjaśnił z jakich powodów wymierzył każdemu z oskarżonych takie a nie inne kary jednostkowe i kary łączne, jakimi kierował się przy tym przesłankami, mając na uwadze zasady i dyrektywy wymiaru kar zRozdziału VI Kodeksu Karnego. Wykazał jakie okoliczności miał na uwadze jako obciążające, a jakie – jeśli zaistniały, jako łagodzące. Jednocześnie Sąd orzekający przy wymiarze kar stosował zasadę ich indywidualizacji, uwzględniając wielość popełnionych czynów, role poszczególnych oskarżonych w ich dokonaniu, karalność przed popełnieniem zarzuconych im czynów, postawę po ich popełnieniu. Wymierzone oskarżonym kary acz surowe, nie są rażąco niewspółmierne.W orzecznictwie utrwalony jest pogląd (vide wyrok SN z dnia 14 listopada 1973 r. sygn. akt III KK 254/73 OSNPG z. 3-4, poz. 51, wyrok SN z dnia11 kwietnia 1985 r. sygn. akt KRN 178/82,), że skoro w przepisieart. 438 pkt 4 k.p.k.mowa jest o niewspółmierności rażącej, to uznać należy, że chodzi o dysproporcję znaczną, bijąca wręcz w oczy, a nie o ewentualnie drobne różnice w ocenach Sądu orzekającego i skarżącego.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego kary orzeczone wobec oskarżonych są adekwatne zarówno do stopnia szkodliwości społecznej przypisanych im przestępstw, stopnia ich zawinienia oraz właściwości i warunków osobistych, należycie również realizują cele kary jakie winna ona osiągnąć wobec sprawców, jak też spełniać zadanie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Odnosząc się do zarzutów stawianych wyrokowi przez oskarżonych w złożonych przez nich pismach procesowych należy zauważyć, iż pokrywają się z zarzutami podniesionymi przez ich obrońców w apelacjach, jedynie są bardziej rozubudowane i subiektywnie przedstawiają zgromadzone w sprawie dowody oraz ich ocenę. Jedynie oskarżonyJ. K. (1)podniósł zarzut procesowy, który wymaga odrębnego omówienia, mianowicie naruszenie w toku podstępowaniaart. 6 k.p.k.w zw. zart. 85 § 1 i 2 k.p.k.przez co najmniej dwukrotny udział w rozprawach adw.L. K.jako substytuta jego obrońców, tj. adwokatówR. B. (1)iM. K. (4)w sytuacji, gdy był on obrońcą z wyboru świadka koronnegoP. O. (1). Wskazany przez oskarżonego przepisart. 85 § 1 k.p.k.wiąże się z zakazem działania obrońcy na niekorzyść oskarżonego, którego broni. TymczasemP. O. (1)od 2007 r., gdy został świadkiem koronnym, nie jest nie tylko oskarżony ale i podejrzanym, gdyż postępowanie wobec niego nie toczy się, zostało zawieszone. Zatem adwokatL. K., reprezentując na rozprawach w dniu 8 stycznia 2010 r. i 6 września 2010 r. w niniejszym postępowaniu oskarżonegoJ. K. (1)nie był obrońcąP. O. (1), i nie zachodziła sprzeczność interesów obrończych wskazana wart. 85 § 1 k.p.k.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.