Sąd Okręgowy w Nowym Sączu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 343/13
Data wyroku: 2013-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Penar, Maria Żelichowska-Błażowska, Anna Pater
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt II Ka 343/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 listopada 2013r.

Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – Wydział II Karny w składzie :

Przewodniczący : SSO Maria Żelichowska-Błażowska
Sędziowie: SO Arkadiusz Penar
SO Anna Pater (spr.)
Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Olszowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Gajdy
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013r.
sprawy oskarżonegoJ. B. (1),M. B.,J. B. (2)iT. B.
oskarżonych o przestępstwo zart.158§1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonychM. B.,J. B. (2),T. B., obrońcę oskarżonegoT. B.i obrońcę oskarżonejJ. B. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Targu
z dnia 14 maja 2013r. sygn. akt II K 1242/12
I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne i zwalniając oskarżonychJ. B. (1),J. B. (2),M. B.iT. B.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na rzecz Skarbu Państwa.
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.obrońcy oskarżonychM. B.,J. B. (2)iT. B.kwoty po 420 (czterysta dwadzieścia) zł i 23 % VAT w kwotach po 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) zł to jest łącznie kwotę 1549,80 (jeden tysiąc pięćset czterdzieści dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) zł tytułem wynagrodzenia za obronę przed sądem okręgowym.

Sygn. akt II Ka 343/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 26 listopada 2013 r.

J. B. (1)oskarżona była o to, że:
I. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brała udział w bójce, wspólnie zM. L.,E. L.,P. B.,M. B.,T. B.orazJ. B. (2), w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieT. B.odniósł obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.,M. B.orazJ. B. (2)doznali obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
E. L.oskarżona była o to, że:
II. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brała udział w bójce, wspólnie zJ. B. (1),M. L.,P. B.,M. B.,T. B.orazJ. B. (2), w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieT. B.iJ. B. (1)odnieśli obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastM. B.orazJ. B. (2)doznali obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
M. B.oskarżona była o to, że:
III. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brała udział w bójce, wspólnie zJ. B. (1),M. L.,E. L.,P. B.,T. B.orazJ. B. (2), w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieT. B.iJ. B. (1)odnieśli obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.orazJ. B. (2)doznali obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
J. B. (2)oskarżony był o to, że:
IV. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brał udział w bójce, wspólnie zJ. B. (1),M. L.,E. L.,P. B.,M. B.orazT. B., w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieT. B.iJ. B. (1)odnieśli obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.orazM. B.doznały obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
T. B.oskarżony był o to, że:
V. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brał udział w bójce, wspólnie zJ. B. (1),M. L.,E. L.,P. B.,M. B.orazJ. B. (2), w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieJ. B. (1)odniosła obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.orazM. B.doznały obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
P. B.oskarżony był o to, że:
VI. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brał udział w bójce, wspólnie zJ. B. (1),M. L.,E. L.,M. B.orazJ. B. (2), w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieT. B.iJ. B. (1)odnieśli obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.orazM. B.doznały obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
M. L.oskarżony był o to, że:
VII. w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)brał udział w bójce, wspólnie zJ. B. (1),E. L.,M. B.orazJ. B. (2), w której uczestnicy narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia oraz gdzieT. B.iJ. B. (1)odnieśli obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.,M. B.doznały obrażeń ciał naruszających prawidłowe funkcjonowanie organizmu na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.

Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt II K 1242/12, Sąd Rejonowy w Nowym Targu:
- uniewinnił oskarżonychE. L.iM. L.od popełnienia czynów zarzuconych im aktem oskarżenia, kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa;
- postępowanie karne przeciwko oskarżonymJ. B. (1),P. B.,M. B.,T. B.iJ. B. (2)o to, że w dniu 4 sierpnia 2012 r. wP., powiatu(...)przy uczestnictwieE. L.iM. L.wzięli udział we wspólnej bójce, w której narażeni byli wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego wart. 157§1 kk, przy czymJ. B. (1)iT. B.odnieśli obrażenia ciała naruszające prawidłowe funkcjonowanie ich organizmów na okres powyżej siedmiu dni trwający, natomiastE. L.,M. B.orazJ. B. (2)doznali obrażeń naruszających czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu trwający, tj. o występek zart. 158§1 kk- warunkowo umorzył na dwuletni okres próby;
- zobowiązał oskarżonychJ. B. (1),P. B.,M. B.,T. B.iJ. B. (2)do świadczenia pieniężnego w kwotach po 200 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Sąd Rejonowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataB. P.łącznie kwotę 1.859,76 zł tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną z urzędu oskarżonymM. B.,T. B.iJ. B. (2); zasądził na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych od oskarżonychJ. B. (1)iP. B.kwoty po 256,17 zł, zaś od oskarżonychT. B.iJ. B. (2)kwoty po 876,09, a ponadto zwolnił oskarżonąM. B.w całości zwolnił od ponoszenia kosztów sądowych.

Powyższy wyrok zaskarżyli apelacjami: oskarżeniM. B.,J. B. (2)iT. B.(w całości), obrońca oskarżonegoT. B.(w części dotyczącej tego oskarżonego), obrońca oskarżonejJ. B. (1)(w części dotyczącej pkt. II, III i IV wyroku) oraz prokurator (w części dotyczącejE. L.iM. L.).

Obrońca oskarżonegoT. B.zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym przyjęciu, że oskarżonyT. B.wziął udział w zajściu polegającym na wzajemnej bójce oskarżonych, podczas gdy nie potwierdzają tego zebrane w sprawie dowody.
Podnosząc ten zarzut obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonegoT. B.od zarzutu zart. 158§1 kk, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
W uzasadnieniu apelacji obrońca podniósł, że oskarżonyT. B.gdy jeszcze zdarzenie miało formę słowną został uderzony nagle w głowę przez oskarżonegoM. L.i upadł na ziemię tracąc przytomność, a taką wersję potwierdzają wyjaśnienia oskarżonychM. B.iJ. B. (2), a nadto obdukcje, oględziny oraz opinie lekarskie. Zdaniem obrońcy, sąd błędnie uznał, że oskarżeniT. B.i jego synJ. B. (2)sprowokowali zajście, gdyż działali oni w obronie szeroko pojętego porządku prawnego. W części końcowej obrońca zakwestionował zakres obciążenia oskarżonegoT. B.kosztami sądowymi wskazując, iż ten oskarżony wyszedł z zajścia najbardziej pokrzywdzony.

Obrońca oskarżonejJ. B. (1)zarzucił:
1/ błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wyrażeniu poglądu, że dowody ujawnione na rozprawie, a w szczególności i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodniony fakt popełnienia przez oskarżonąJ. B. (1)przypisanego jej czynu, jakkolwiek dowody te, jak i pozostałe ujawnione w sprawie, ocenione we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzą do wniosków przeciwnych;
2/ obrazę przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.:
a)art. 4 kpk- naruszenie zasady obiektywizmu - poprzez oparcie zaskarżonego orzeczenia w znacznej mierze na okolicznościach przemawiających na niekorzyść oskarżonej,
b)art. 7 kpkw zw. zart. 92 kpk- naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów - poprzez odmówienie waloru pełnej wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonejJ. B. (1)i podejście do nich z nadmierną dozą krytycyzmu i nieufności w zakresie, że nie była czynnym uczestnikiem bójki oraz uznanie, że toJ. B. (1)miała zadawać ciosyJ. B. (2), znajdują potwierdzenie w zaświadczeniu lekarskim i opinii dotyczącej obrażeń ciałaJ. B. (2)mimo, że wyjaśnienia tych oskarżonych dotyczące przebiegu zajścia były kilkakrotnie zmieniane i modyfikowane, a nadto były sprzeczne z treścią pozostałych zebranych w sprawie dowodów, co przesądziło o winie oskarżonej.
Podnosząc te zarzuty obrońcaJ. B. (1)wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia, bądź uchylenie tego wyroku w powyższym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Nowym Targu.
W uzasadnieniu apelacji obrońca podniósł, że oskarżona w wynik silnego uderzenia w głowę (jej wyjaśnienia w tej kwestii potwierdzają zeznania świadkaE. L.) znalazła się na ziemi i nie była w stanie jednocześnie bić rękami i drapać oskarżonegoJ. B. (2), co przypisał jej Sąd Rejonowy. W tym zakresie nie powinny zostać pozytywnie ocenione wyjaśnieniaJ. B. (2)iM. B., gdyż były one kilkukrotnie w postępowaniu zmieniane i modyfikowane, a nadto są one sprzeczne z treścią pozostałych dowodów. Obrońca podkreślił, że rodzina oskarżonej nie miała racjonalnych podstaw, aby inicjować bójkę z silniejszymi mężczyznami oraz w obecności córkiE. L.będącej w zaawansowanej ciąży.

OskarżeniM. B.,J. B. (2)iT. B.we wspólnej apelacji wnieśli o uniewinnienie ich od zarzuconego im czynu oraz uchylenie wyroku w stosunku do oskarżonychE. L.iM. L.. W pisemnym uzasadnienia oskarżeni podnieśli, iż oskarżonyM. L.był agresywny w trakcie zdarzenia oraz czynnie i z rozmysłem w nim uczestniczył, a równie aktywna była oskarżonaE. L., która świadomie przyłączyła się do bójki wiedząc, iż jest w ciąży. Oskarżeni za bezzasadne uznali obdarzenie wiarą zeznańS. D., której relacje różnią się w zależności od etapu postępowania i która zeznawała z zemsty za ujawnienie przestępstwa zniszczenia drzew, którego dopuścił się jej mąż. Oskarżeni sprzeciwili się ponadto uznaniu ich za inicjatorów bójki, gdy tymczasem zostali oni bezpośrednio napadnięci oraz zaatakowani przezJ. B. (1)i członków jej rodziny z zemsty za skuteczne zaskarżenie pozwolenia na budowę. W ocenie oskarżonych nagranie z telefonu komórkowegoP. B.rejestruje tylko fragment przedmiotowego zdarzenia, poza tym nagranie to nie było weryfikowane pod kątem jego rzetelności. W części końcowej oskarżeni zakwestionowali cofnięcie im w postępowaniu pomocy prawnej z urzędu.

Prokurator zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 25§1 kkpoprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego co do właściwego rozumienia instytucji obrony koniecznej i przyjęcie, że oskarżeniE. L.iM. L.działali w ramach tego kontratypu, podczas gdy ustalony stan faktyczny wskazuje, że brali czynny udział we wspólnej bójce, a ich działanie nie było skierowane na odparcie bezpośredniego, bezprawnego zamachu na dobro chronione prawem.
Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie wyroku w części dotyczącej oskarżonychE. L.iM. L.oraz przekazanie sprawy sądowi I instancji w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Prokurator cofnął apelację, więc Sąd Okręgowy apelację tę pozostawił bez rozpoznania, a kosztami postępowania odwoławczego w tej części obciążył Skarb Państwa.
Sąd Okręgowy pozostawił także bez rozpoznania apelację oskarżonychM. B.,J. B. (2),T. B.w części, w jakiej oskarżeni podnieśli zarzuty dotyczące uniewinnieniaE. L.iM. L.(wobec braku po stronie oskarżonychgravamen),do rozpoznania pozostała zatem wyłącznie apelacja w części dotyczącej warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonychM. B.,J. B. (2)iT. B..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacje były oczywiście bezzasadne.
Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dążąc do wyjaśnienia wszystkich okoliczności przedmiotowego zdarzenia, zaś w pisemnym uzasadnieniu wyroku rzeczowo i obiektywnie odniósł się do wszystkich przeprowadzonych dowodów, poczynił kompletne ustalenia faktyczne i dokonał właściwej oceny prawno-karnej zachowania wszystkich oskarżonych. Żadna z apelacji nie zawierała takich argumentów, które mogłyby podważyć oceny i ustalenia dokonane przez sąd pierwszej instancji.

Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonejJ. B. (1).
Żaden z zarzutów podniesionych w apelacji nie zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy nie naruszył wskazanych przez apelującego przepisów postępowania. Odnośnie zarzutu obrazyart. 4 kpkstwierdzić należy, że nie może on stanowić samodzielnej podstawy apelacji, przepis ten bowiem ma charakter ogólny i nie reguluje on zasad postępowania karnego w sprawach karnych, a tylko określa cele, do osiągnięcia których służą konkretne, poszczególne przepisykodeksu postępowania karnego- uchybienia mogą wynikać z tych tylko konkretnych, szczególnych norm nakazujących lub zakazujących dokonywania określonych czynności w określonej sytuacji procesowej (tak Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 11.09.2012 r. sygn. IV KK 211/12, publik. 1220924, w postanowieniu z dnia 3.10.2011 r. sygn. V KK 112/11, publik. LEX nr 1044069). Bezzasadny był także zarzut naruszeniaart. 7 kpk. Wbrew wywodom apelacji Sąd Rejonowy z należytą starannością, wnikliwością, obiektywizmem i krytycyzmem ocenił wszystkie przeprowadzone dowody mając na uwadze fakt, iż rodzinaJ. B. (1)jest skonfliktowana z rodzinąT. B.. Sąd Rejonowy w pełni logicznie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania ocenił nie tylko wyjaśnieniaM. B.,J. B. (2)iT. B., ale także wyjaśnienia oskarżonejJ. B. (1)oraz oskarżonych relacjonujących zdarzenie w podobny do niej sposób. Bezpodstawny jest zarzut apelacji, iż Sąd Rejonowy w nadmiernym krytycyzmem podszedł do wyjaśnieńJ. B. (1), tj. nie uznał za w pełni wiarygodną jej relację. Należy zauważyć, że tak jak oskarżeniM. B.,T. B.iJ. B. (2)mieli motywy, by nie do końca prawdziwie relacjonować o zdarzeniu, tak teżJ. B. (1), podobnie jak członkowie jej rodziny mieli powód do umniejszania roli oskarżonej w zdarzeniu. Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, w oparciu o kompleksowo przeanalizowane dowody, że wyjaśnienia oskarżonej nie w pełni zasługują na wiarę. Należy zwrócić uwagę, że obrońca skoncentrował się na wykazaniu rozbieżności w wyjaśnieniach przeciwników procesowychJ. B. (1), pominął natomiast, że także wyjaśnieniaJ. B. (1),P. B.czy świadków zeznających na korzyść tych oskarżonych nie do końca były spójne i obiektywne. Dodać należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił dowody osobowe poprzez pryzmat dowodów z opinii lekarskich. Wprawdzie okoliczność istnienia takich dowodów dostrzegł skarżący, jednakże wyprowadził z nich błędne przekonanie, że dowody te nie podważają wersjiJ. B. (1). Oczywiście rację ma obrońca stwierdzając, że sam fakt zaistnienia uJ. B. (2)obrażeń ciała nie przesądza, że obrażenia te spowodowane zostały przezJ. B. (1), jednakże treści zaświadczenia i opinii lekarskiej nie można traktować w oderwaniu od dowodów osobowych oraz dowodu z nagrania. Te zaś dowody wskazują, iż takżeJ. B. (1)była aktywną uczestniczką zajścia, nie utraciła przytomności, a ostatecznie spowodowała u współoskarżonegoJ. B. (2)powierzchowne obrażenia ciała. W przeprowadzonych dowodach nie można dopatrzeć się innych okoliczności doznania przezJ. B. (2)obrażeń, aniżeli te, które zostały ustalone przez Sąd Rejonowy. Obrońca słusznie wprawdzie stwierdził, że sam fakt braku utraty przytomności nie oznacza automatycznie, żeJ. B. (1)dopuściła się napaści fizycznej naJ. B. (2), należy jednakże wskazać, że po pierwsze przedmiotem zarzutu nie było wyłącznie zastosowanie przemocy wobecJ. B. (2), lecz udział w bójce kilku osób, a ponadto fakt aktywnego udziału oskarżonej w zajściu wynikał z dowodów osobowych, które sąd pierwszej instancji ocenił jako wiarygodne, zaś ocena ta nie została zakwestionowana skutecznie. Skarżący przecenił wagę tej okoliczności, iż na skutek atakuJ. B. (2)oskarżonaJ. B. (1)utraciła równowagę. Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że atakJ. B. (2)nie doprowadził oskarżoną do utraty przytomności, a więc nie uniemożliwił się podjęcia działań wobec przeciwników, zaś opierając się na dowodach obciążających oskarżoną władny był uznać, że także oskarżona atakowałaJ. B. (2)bijąc go i drapiąc. Nie można zgodzić się z wywodami apelującego, że początkowe działanie współoskarżonego spowodowało nie tylko ograniczenie zdolności zadawania ciosów, ale i ograniczenie możliwości obronnych, skoro oskarżona nie utraciła przytomności (brak było ku temu powodów) a część dowodów osobowych wskazywała na aktywną rolę oskarżonej w zajściu.
Nie podzielając zarzutu naruszenia przepisów postępowania Sąd Okręgowy uznał w konsekwencji za bezzasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Zarzut zart. 438 pkt 3 kpkmoże być skutecznie podniesiony tylko wówczas, gdy wykazane zostanie, że z właściwie ocenionych dowodów sąd orzekający wyprowadził błędne, nielogiczne wnioski co do faktów. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała.
Reasumując, Sąd Okręgowy nie uwzględnił zarzutów apelacji obrońcyJ. B. (1)uznając, że sąd pierwszej instancji nie tylko właściwie ocenił wszystkie przeprowadzone w toku postępowania dowody, ale także poczynił trafne ustalenia co do roli poszczególnych oskarżonych w przedmiotowym zajściu.

Odnośnie apelacji oskarżonychM. B.,T. B.,J. B. (2).
W pierwszej kolejności, dla porządku należy zaznaczyć, iż rozpoznaniu przez sąd odwoławczy podlegała apelacja oskarżonych jedynie w tej części, w której oskarżeni kwestionowali rozstrzygnięcie ich dotyczące, tj. przypisanie im czynu wypełniającego znamionaart. 158§1 kki warunkowe umorzenie postępowania. W pozostałym zakresie, tj. w części kwestionującej uniewinnienieE. L.iM. L.apelacja pozostawiona została bez rozpoznania, zbędne jest zatem odnoszenie się do tych argumentów, które dotyczą uniewinnieniaE. L.iM. L..
Sąd odwoławczy nie podzielił uwag skarżących o błędnej ocenie dowodów. Sąd Rejonowy ocenił wszystkie dowody z należytą dozą ostrożności, uwzględniając fakt, iż oskarżeni pozostają ze sobą skonfliktowani, także świadkowieD.nie są całkowicie bezstronni z uwagi na relacje, jakie łączą ich z rodzinąT. B.. Należy zwrócić uwagę, że sąd pierwszej instancji nie miał łatwego zadania oceniając wyjaśnienia i zeznania świadków, albowiem zdecydowana większość tych osób pozostaje ze sobą w konflikcie, a przez to ich relacje są pozbawione obiektywizmu, a w części są kłamliwe. Niezależnie jednak od powyższego Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy rozstrzygnął o wiarygodności poszczególnych dowodów, wszystkie dowody ocenił we wzajemnym powiązaniu, konfrontując relacje poszczególnych osób z relacjami innych oskarżonych bądź świadków, a przede wszystkim stosując reguły logicznego rozumowania i uwzględniając zasady doświadczenia życiowego. Całkowicie niezasadnie skarżący zarzucili Sądowi Rejonowemu, że oparł ustalenia faktyczne na wyjaśnieniach strony przeciwnej uznając, że te dowody polegają na prawdzie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy nie podszedł bezkrytycznie do wyjaśnieńJ. B. (1),P. B.,E. L.iM. L., gdyby bowiem w całości dał wiarę tym dowodom, to wówczas nie doszłoby do stwierdzenia winyJ. B. (1)iP. B.w zakresie zarzuconego im czynu zart. 158§1 kk. Zarzucając, że powyższe dowody pełne były rozbieżności, co dyskwalifikuje ich wiarygodność, skarżący pominęli całkowicie, że także dowody świadczące na ich korzyść, tj. wyjaśnienia tych oskarżonych, zeznania świadków pozostawały ze sobą w sprzeczności, co także wykluczało przyjęcie, że dowody te są w całości wiarygodne. Oczywiście bezzasadne były także uwagi apelujących odnoszące się do oceny zeznań świadkaS. D.. Wbrew wywodom apelacji Sąd Rejonowy nie podszedł do tych zeznań bezkrytycznie, nie dał im w całości wiary dostrzegając nadto, iż mążS. D.pozostaje w konflikcie zT. B.. Dodać należy, że skarżący nie przedstawili żadnego dowodu na poparcie ich sugestii, że treść zeznańS. D.została uzgodniona zJ. B. (1).
Wbrew wywodom apelacji, sąd pierwszej instancji w należyty sposób uwzględnił okoliczność skonfliktowania stron na tle majątkowym, w tym także w związku z prowadzeniem inwestycji budowlanych. Poprzez pryzmat owego konfliktu nie można jednak zakładać automatycznie, jak czynią to skarżący, iż jedynymi sprawcami zajścia sąJ. B. (1)oraz członkowie jej rodziny.
Bezzasadnie skarżący zarzucili, że Sąd Rejonowy oparł się m.in. na dowodzie w postaci nagrania dokonanego za pomocą telefonu komórkowego. To, iż nagranie nie obejmowało całości zdarzenia nie wyklucza jego przydatności dla rozstrzygnięcia, a dodać należy, że nagranie to posłużyło jedynie do zweryfikowania twierdzeń poszczególnych oskarżonych. Zauważyć również należy, że na rozprawie głównej skarżący nie kwestionowali prawdziwości tego dowodu, brak było zatem podstaw by z urzędu badać, czy nagranie to nie zostało zmanipulowane.
Końcowo należy stwierdzić, że oskarżeni korzystali w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji z pomocy obrońcy z urzędu, stąd też uwagi apelacji na temat ograniczenia prawa do obrony są oczywiście chybione. Odrębną kwestią jest natomiast obciążenie oskarżonych wydatkami związanymi z występowaniem obrońcy z urzędu, bowiem zgodnie zart. 627 kpkw zw. zart. 629 kpkw razie skazania (także warunkowego umorzenia postępowania) oskarżony ponosi wydatki powstałe w toku postępowania.

Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoT. B..
Także i ta apelacja była oczywiście bezzasadna.
Sąd Rejonowy poczynił niewadliwe ustalenia faktyczne w oparciu o poprawnie ocenione dowody. Raz jeszcze stwierdzić należy, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku może być skutecznie podniesiony tylko wówczas, gdy wykazane zostanie, że z właściwie ocenionych dowodów sąd wyprowadził sprzeczne z regułami poprawnego rozumowania wnioski. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Apelujący kwestionując dokonane ustalenia faktyczne skupił się w istocie na wersji prezentowanej przez oskarżonegoT. B., pomijając przy tym, że Sąd Rejonowy wyjaśnienia te uznał w znacznej części za niewiarygodne. Ocena wyjaśnieńT. B.nie została w apelacji podważona. Należy nadto zauważyć, że ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Sąd Rejonowy opierały się nie tylko na wyjaśnieniachT. B.i współoskarżonychM. B.orazJ. B. (2), które wyeksponował apelujący, ale także na dowodach przeciwnych – częściowych wyjaśnieniach pozostałych współoskarżonych, których oceny dokonanej przez sąd pierwszej instancji skarżący nie kwestionował.
W oderwaniu od materiału dowodowego skarżący stwierdził, że oskarżeniT.iJ. B. (2)nie sprowokowali zajścia, gdyż mieli interes w tym, by przeciwdziałać bezprawnym działaniomE.iM. L.. W związku z powyższym należy podkreślić, że po pierwsze w dacie zdarzeniaE.iM. L.nie podejmowali żadnych bezprawnych działań, którym mieliby zapobiegać oskarżeni, a po wtóre skarżący pominął całkowicie, że zajście zainicjowane zostało przezT. B.iJ. B. (2), którzy najpierw wypowiedzieli wulgarne słowa pod adresemJ. B. (1)(na które także ona niewłaściwie zareagowała słownie), a następnieJ. B. (2)uderzyłJ. B. (1)pięścią w twarz. W związku z takim przebiegiem zajścia trudno wywodzić, żeT. B.działał w ramach obrony „szeroko pojętego porządku prawnego”, dla oceny karno-prawnej postępowania oskarżonego bez znaczenia jest także okoliczność, iżT. B.doznał obrażeń ciała. Przypomnieć należy, że obrażenia ciała nie są nietypowym następstwem bójki, a każdy jej uczestnik musi się godzić nie tylko na to, że spowoduje obrażenia u innej osoby, ale i sam je odniesie; nadto przypomnieć należy, że także inni uczestnicy przedmiotowej bójki doznali w jej następstwie obrażeń ciała.
Końcowo stwierdzić należy, że charakter obrażeń ciała doznanych przez oskarżonegoT. B.nie ma wpływu na ustalenie wysokości kosztów postępowania, jakie winny być zasądzone od osoby skazanej (także takiej, wobec której warunkowo umorzono postępowanie) na rzecz Skarbu Państwa. Dodać wypada, że wyższe aniżeli w stosunku doJ. B. (1)czyP. B.koszty postępowania wynikają z faktu ustanowienia dla oskarżonegoT. B.obrońcy z urzędu, nie zaś z nierównego traktowania stron postępowania.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd Okręgowy uznał wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne i orzekając na podstawieart. 437§1 kpkutrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a z uwagi na obciążenia finansowe wynikające dla oskarżonych z wyroku sądu pierwszej instancji oraz ich sytuację majątkową, na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze. Od Skarbu Państwa Sąd Okręgowy zasądził wynagrodzenie na rzecz obrońcy z urzęduT. B.,M. B.iJ. B. (2)za obronę oskarżonych wykonywaną w postępowaniu odwoławczym.