Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 401/12
Data wyroku: 2013-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosława Strzelecka, Zbigniew Kapiński, Anna Prokopiuk
Słowa kluczowe: Bezwzględny Powód Odwoławczy
Podstawa prawna: 439 kpk

Sygn. akt II AKa 401/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 lutego 2013r.

      Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Mirosława Strzelecka (spr.)

      Sędziowie: SA – Anna Prokopiuk

       SA – Zbigniew Kapiński

      Protokolant: – sekr. sąd Kazimiera Zbysińska

przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego
po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r.
sprawy

1
A. M. (1)oskarżonego zart. 258 § 3 k.k.,art. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.i157 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

2
M. M. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.i157 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 11 § 2 k.k., art. 56 ust. 3 Ustawy z 29 lipca2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,18 § 2 k.k.w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.;

3
P. M. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., art. 62 ust. 3 Ustawy z 29 lipca 2005 r.;

4
P. S.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 4 § 1 k.k.w zb. zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.,art. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

5
S. S. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

6
M. F.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

7
A. M. (2)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zb. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,18 § 2 k.k.w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k., 3x z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., 2 x z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zb. zart. 65 § 1 k.k.;

8
M. K.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., 2 x z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k., art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

9
M. L. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 18 § 2 k.k.w zw. z art. 56 ust. 3 Ustawy z 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k., art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 65 § 1 k.k.

na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora i obrońców oskarżonychA. M. (1),M. M. (1),P. M. (1),P. S.,S. S. (1),M. F.,A. M. (2),M. K.iM. L. (1)

      od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia 4 października 2011 r. sygn. akt  VIII K 74/10
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1
uchyla orzeczenia o karach łącznych pozbawienia wolności wobec oskarżonychA. M. (1),M. M. (1),P. S.,S. S. (1)iA. M. (2);

2

      wyrok w zakresie czynów przypisanych oskarżonymA. M. (1)w pkt X wyroku (pkt II a/o)M. M. (1),P. S.,S. S. (1)iA. M. (2)w pkt XII wyroku (zarzuty z pkt V, XIII, XVII, XXI a/o) uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemuw. W.do ponownego rozpoznania;

3
z opisu czynu przypisanegoA. M. (1)w pkt I wyroku,M. M. (1)w pkt II wyroku,P. M. (1)w pkt III wyroku,P. S.wpkt IV wyroku,S. S. (1)w pkt V wyroku,M. F.w pkt VI wyroku,A. M. (2)w pkt VII wyroku,M. K.w pkt VIII wyroku iM. L. (1)w pkt IX wyroku eliminuje stwierdzenie, że celem zorganizowanej grupy przestępczej było dokonywanie wymuszeń rozbójniczych oraz paserstwo kradzionych przedmiotów;

4
w pozostałej zaskarżonej części tenże wyrok utrzymuje w mocy;

5
na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierza kary łączne pozbawienia wolności w rozmiarze:

A. M. (1)– 7 (siedmiu ) lat
M. M. (1)– 5 (pięciu )lat i 8 (ośmiu ) miesięcy
P. S.- 5 (pięciu) lat
S. S. (1)- 3 (trzech) lat
A. M. (2)- 8 (ośmiu) lat

6
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza na poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolnościA. M. (1),M. M. (1),P. S.od dnia 13 stycznia2009 r. do 4 lutego 2013 r.,S. S. (1)od dnia13 stycznia 2009 r. do dnia 4 października 2011 r. iA. M. (2)od dnia 21 sierpnia 2009 r. do dnia 4 lutego 2013 r.

7
zasądza od oskarżonychM. M. (1),P. S.,A. M. (1),S. S. (1)iA. M. (2)koszty sądowe za obie instancje w tym opłaty odP. S.iS. S. (1)w kwotach po 400 (czterysta) zł,A. M. (1)600 (sześćset) zł,M. M. (1)1080 (jeden tysiąc osiemdziesiąt) zł,A. M. (2)2040 (dwa tysiące czterdzieści ) zł,

zwalnia oskarżonychP. M. (1),M. K.,M. L. (1)iM. F.od kosztów sądowych za II instancję obciążając nimi Skarb Państwa;

8
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackich adwokatówK. P.,D. M.orazM. W.- Kancelarie Adwokackie wW.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł zawierające 23 % podatek VAT z tytułu wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonychM. K.,M. F.iP. M. (1)przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
A. M. (1)został oskarżony o to, że:

I
w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia13 stycznia 2009 r., kierował zorganizowaną grupą przestępczą działającą na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na uzyskiwaniu od nieustalonych osób znacznych ilości środków odurzających, przekazywanych następnie pozostałym członkom grupy, podział uzyskanych ze sprzedaży środków odurzających pieniędzy pomiędzy pozostałych członków grupy, wydawanie im poleceń, także co do pobicia innych osób,

tj. o czyn zart. 258 § 3 k.k.

II
w dniu 22 maja 2008 r. wW., w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, kierował dokonaniem przezM. M. (1),A. M. (2),P. S.,S. S. (1)iR. P. (1)działających wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), ich pobicia, przy czymM. M. (1)używał przy tym noża, którym spowodował uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, zaś uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, w następstwie którego to pobicia,M. M. (2)doznał ponadto urazów w postaci obrzęku policzka prawego, ran tłuczonych ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaśR. S.ponadto stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej powodujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

tj. o czyn zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

III
w dniu 8 lipca 2007 r. wW., w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i wykorzystując istniejące z tego tytułu uzależnienie, poleciłM. M. (1),A. M. (2),M. F.iP. S., pobicieA. C. (1)w taki sposób że w/w działając wspólnie i w porozumieniu biliA. C. (1)pięściami i kopali nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, krwiaków i

otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego
żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej
dni 7, w trakcie którego to pobiciaA. C. (1)narażony
był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania
ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

M. M. (1)postawiono zarzut, że:
IV. w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia 13 stycznia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej przezA. M. (1), mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na przekazywaniu środków odurzających uzyskanych odA. M. (1)innym członkom grupy udzielającym ich innym osobom, a następnie odbieranie od nich pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży tychże środków odurzających, które to pieniądze przekazywał następnieA. M. (1), werbowania osób do udziału w obrocie i udzielaniu środków odurzających, a ponadto udziale w pobiciach osób niewywiązujących się z zobowiązań wobec grupy przestępczej,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

V
w dniu 22 maja 2008 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (2),P. S.,S. S. (1)iR. P. (1), w ramach zorganizowanej

grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), działając na polecenie i pod kierownictwemA. M. (1), brał udział w pobiciuM. M. (2)iR. S., używając przy tym noża, którym spowodował uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, zaś uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, powodując ponadto uM. M. (2)obrzęk policzka prawego, rany tłuczone ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaś co doR. S.ponadto stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 159 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

VI
w dniu 8 lipca 2007 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (2),M. F.iP. S., w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), na jego polecenie, brał udział w pobiciuA. C. (1)w taki sposób że bił go pięściami i kopał nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, krwiaków i otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7, w trakcie którego to pobiciaA. C. (1)narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

VII
w okresie od początku listopada 2008 r. do początku stycznia 2009 r. wW.U., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zA. M. (2), wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 300 gramów, w taki sposób, iż przekazywał jąR. R. (1), uzyskując z tego tytułu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 31.500 zł,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
VIII. w nieustalonym okresie czasu, nie wcześniej niż w dniu 5 czerwca
2009 r. i nie później niż do dnia 24 lipca 2009 r. wW., w
zamiarze byR. R. (1)dokonał czynu zabronionego,
nakłaniał go do udziału wbrew przepisom ustawy w obrocie środkami
odurzającymi, poprzez ich przechowywanie oraz w miarę możliwości
rozprowadzanie wśród osób osadzonych w Areszcie ŚledczymW.S.,
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

P. M. (1)oskarżono o to, że:

IX
w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia 25 marca 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej do dnia 13 stycznia 2009 r. przezA. M. (1), po tej zaś dacie przez inne osoby, mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na pośredniczeniu w przekazywaniu środków odurzających uzyskanych odA. M. (1)innym członkom grupy, odbieraniu od nich pieniędzy przekazywanych następnieA. M. (1), po jego zatrzymaniu zaś innym osobom kierującym grupą oraz pozyskiwaniu osób do uczestniczenia w obrocie tymi środkami oraz udzielania ich innym osobom,

tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
X. w nieustalonym czasie, nie wcześniej niż w dniu 22 i nie później niż
w dniu 25 marca 2009 r. wW.przyjął wzmacniacz samochodowy marki GS pochodzący z kradzieży z włamaniem do samochodu markiM. (...)nr rej. (...)dokonanej na
szkodęR. N., przy czym czynu tego dopuścił się w
ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,
tj.o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

X
w dniu 25 marca 2009 r. wW.wbrew przepisom ustawy, posiadał substancje psychotropowe w postaci dwóch tabletek zawierających oxozepam i esazolam o łącznej wadze 0,44 grama,

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

P. S.oskarżono o to, że:
XII. w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia13 stycznia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej przezA. M. (1), mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na przekazywaniu środków odurzających uzyskanych od innych członków grupy, a ponadto udziale w pobiciach osób niewywiązujących się z zobowiązań wobec grupy przestępczej,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XIII. w dniu 22 maja 2008 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),A. M. (2),S. S. (1)iR. P. (1), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), działając na polecenie i pod kierownictwemA. M. (1)brał udział w pobiciuM. M. (2)iR. S., w trakcie któregoM. M. (1)używając noża spowodował uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, a uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, swoim działaniem spowodował uM. M. (2)obrzęk policzka prawego, rany tłuczone ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaś co doR. S.stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XIV. w dniu 8 lipca 2007 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),M. F.iA. M. (2), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), na jego polecenie, brał udział w pobiciuA. C. (1)w taki sposób że bił go pięściami i kopał nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, krwiaków i otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7, w trakcie którego to pobiciaA. C. (1)narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

S. S. (1)zarzucono popełnienie czynów polegających na tym, że:
XVI. w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia 13 stycznia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej przezA. M. (1), mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na udzielaniu nieustalonym osobom środków odurzających uzyskanych otrzymywanych od innych członków grupy, a ponadto udziale w pobiciach osób niewywiązujących się z zobowiązań wobec grupy przestępczej,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XVII.w dniu 22 maja 2008 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),A. M. (2),P. S.iR. P. (1), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), działając na polecenie i pod kierownictwemA. M. (1)brał udział w pobiciuM. M. (2)iR. S., w trakcie któregoM. M. (1)używając noża spowodował uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, a uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, swoim działaniem spowodował uM. M. (2)obrzęk policzka prawego, rany tłuczone ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaś co doR. S.stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

M. F.oskarżono o to, że:
XVIII.w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia13 stycznia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej przezA. M. (1), mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na udzielaniu nieustalonym osobom środków odurzających uzyskanych od innych członków grupy, a ponadto udziale w pobiciach osób niewywiązujących się z zobowiązań wobec grupy przestępczej,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XIX. w dniu 8 lipca 2007 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),P. S.iA. M. (2), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), na jego polecenie, brał udział w pobiciuA. C. (1)w taki sposób że bił go pięściami i kopał nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, krwiaków i otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7, czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

A. M. (2)zarzucono, że:
XX. w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia21 sierpnia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej do dnia13 stycznia 2009 r. przezA. M. (1), po tej dacie zaś przez inne osoby, mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na przekazywaniu środków odurzających uzyskanych odA. M. (1), po jego zatrzymaniu zaś od innych osób - członkom grupy oraz innym osobom przekazujących i udzielających ich odpłatnie, a następnie odbieranie od nich pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży tychże środków odurzających, które to pieniądze przekazywał następnieA. M. (1), po jego zatrzymaniu zaś innym osobom kierującym grupą, werbowaniu innych osób do udziału w grupie, a ponadto udziale w pobiciach osób niewywiązujących się z zobowiązań wobec grupy przestępczej,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XXI. w dniu 22 maja 2008 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),P. S.,S. S. (1)iR. P. (1), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), działając na polecenie i pod kierownictwemA. M. (1), brał udział w pobiciuM. M. (2)iR. S., w trakcie któregoM. M. (1)używając noża spowodował uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, a uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, swoim działaniem spowodował uM. M. (2)obrzęk policzka prawego, rany tłuczone ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaś co doR. S.stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart. 189 § 2 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXII.w dniu 8 lipca 2007 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),M. F.iP. S., w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), na jego polecenie, brał udział w pobiciuA. C. (1)w taki sposób że bił go pięściami i kopał nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, krwiaków i otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7, w trakcie którego to pobiciaA. C. (1)narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXIII.w nieustalonym okresie czasu, w 2007 r. wW.U., w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1), w zamiarze byA. K. (1)dokonał czynu zabronionego, nakłaniał go do udzielania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej środków odurzających w postaci heroiny, nieustalonym osobom,
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXIV.w bliżej nieokreślonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia 18 lutego 2008 r. wW.U., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1), wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w łącznej ilości 31 „działek" o łącznej wadze nie mniejszej niż 7 gramów, przekazując jeK. K. (1)za kwotę nie mniejszą niż450 zł,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
XXV. w okresie od początku listopada 2008 r. do początku stycznia 2009 r. wW.U., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1), wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 300 gramów, w taki sposób, iż przekazywał jąR. R. (1), uzyskując z tego tytułu pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 31.500 zł,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
XXVI.w okresie od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia 3 czerwca 2009 r., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,005 kg w taki sposób, że przekazywał jąR. R. (1), uzyskując pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 105.525,00 zł,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
XXVII.w dniu 31 maja 2009 r. wW.wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 5 gramów oraz marihuany w ilości nie mniejszej niż 100 gramów w taki sposób, że przekazał jeM. L. (2),
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXVIII.w dniu 3 czerwca 2009 r. wW., wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 42,43 grama w taki sposób, że przekazał jąR. R. (1),
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

M. K.oskarżono o to, że:
XXIX.w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia 21 sierpnia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej do dnia 13 stycznia 2009 r. przezA. M. (1), po tej dacie zaś przez inne osoby, mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów, przy czym jego rola w grupie polegała na dystrybucji środków odurzających uzyskanych odA. M. (2),M. M. (1)oraz innych członków grupy przestępczej, jak również przechowywaniu i dzieleniu środków odurzających pozyskiwanych przez grupę przestępczą,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XXX. w okresie czasu marzec - kwiecień 2008 r. oraz od jesieni 2008 r. do
stycznia 2009 r. wW.U., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1), wbrew przepisomUstawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w taki sposób, iż przekazywałA. K. (1)heroinę w ilości nie mniejszej niż 60 „działek" to jest 15 gramów o wartości 2.400 zł,
tj. o czyn z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
XXXI. w dniu 11 czerwca 2008 r. wW.U.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1), wbrew przepisomUstawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w taki sposób, iż przekazałJ. C. (1)na przechowanie heroinę o łącznej wadze 11,64 gramów w postaci 58 „działek",
tj. o czyn z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXXII. w nieustalonym bliżej czasie, jesienią 2008 r. wW.U., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłJ. C. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2 gramów za kwotę 60 zł,
tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

M. L. (1)zarzucono, że:
XXXIII. w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż do dnia21 sierpnia 2009 r., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., kierowanej do dnia13 stycznia 2009 r. przezA. M. (1), po tej dacie zaś przez inne osoby, mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych oraz pobić, przy czym jego rola w grupie polegała na przekazywaniu środków odurzających uzyskanych odA. M. (2)innym nieustalonym osobom, werbowaniu nowych członków grupy oraz udziale w pobiciach osób niewywiązujących się z zobowiązań wobec grupy,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XXXIV.w nieustalonym okresie czasu, nie później jednak niż w sierpniu 2008 r., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1), chcąc aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłoniłR. R. (1)do uczestniczenia wbrew przepisówUstawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy,
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXXV.w nieustalonym okresie czasu od dnia 31 maja 2009 r. wW.,
działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, brał udział w
obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 5 gramów oraz marihuany w ilości 100 gramów, które przyjął odA. M. (2)celem przekazania innym osobom,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Sąd Okręgowyw. W.wyrokiem z dnia 4 października 2011 r.:

I
oskarżonegoA. M. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 8 lipca 2007 roku do dnia 13 stycznia 2009 r., kierował zorganizowaną grupą przestępczą działającą na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów – to jest czynu zart. 258 § 3 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 3 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoM. M. (1)w ramach czynu zarzucanego

mu w punkcie IV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie
od dnia 8 lipca 2007 roku do dnia 13 stycznia 2009 r. brał udział w
zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.
Ochota,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów – to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (lat) pozbawienia wolności;
III. oskarżonegoP. M. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie IX aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 8 lipca 2007 roku do dnia 25 marca 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów - to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
IV. oskarżonegoP. S.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 8 lipca 2007 roku do dnia 13 stycznia 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów - to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
V. oskarżonegoS. S. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XVI aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 22 maja 2008 roku do dnia 13 stycznia 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów – to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
VI. oskarżonegoM. F.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XVIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 8 lipca 2007 roku do dnia 13 stycznia 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów - to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
VII. oskarżonegoA. M. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XX aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 8 lipca 2007 roku do dnia 21 sierpnia 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów - to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
VIII. oskarżonegoM. K.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXIX aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od marca 2008 roku do dnia 21 sierpnia 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów – to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
IX. oskarżonegoM. L. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXXIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że począwszy od nieustalonego okresu, nie później jednak niż od sierpnia 2008 roku do dnia 21 sierpnia 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na terenieW.O.,W.U.,P.,P.,G.,O.,M.iB., mającej na celu wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, dokonywanie wymuszeń rozbójniczych, pobić oraz paserstwo kradzionych przedmiotów - to jest czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
X. oskarżonegoA. M. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 22 maja 2008 roku wW.w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, kierował dokonaniem przezM. M. (1),A. M. (2),P. S.,S. S. (1)i inną ustaloną osobę, działających wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), ich pobicia, przy czym jeden ze sprawców używał przy tym noża, którym spowodował uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, zaś uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, w następstwie którego to pobicia,M. M. (2)doznał ponadto urazów w postaci obrzęku policzka prawego, ran tłuczonych ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaśR. S.ponadto stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej powodujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu – i tak opisany czyn kwalifikuje - przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zart. 189 § 2 k.k.w brzemieniu sprzed wejścia w życia zmian wprowadzonychustawą z dnia17 grudnia 2009 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks postępowania karnego( Dz. U. z 2010 r. Nr 7 poz. 46 ) w zbiegu zart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 189 § 2 k.k.w powołanym wyżej brzemieniu w zbiegu zart. 158 § 1 kkw zbiegu zart. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 189 § 2 k.k.w powołanym wyżej brzemieniu w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku 11§ 3 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;
XI. oskarżonegoA. M. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 8 lipca 2007 r. wW., w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i wykorzystując istniejące z tego tytułu uzależnienie, poleciłM. M. (1),A. M. (2),M. F.iP. S., pobicieA. C. (1)w taki sposób że w/w działając wspólnie i w porozumieniu biliA. C. (1)pięściami i kopali nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, licznych ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, ograniczenia ruchów żuchwy, krwiaków i otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7, w trakcie którego to pobiciaA. C. (1)narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu - i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 157 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 3 k.k.wymierzył karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;
XII. oskarżonych:M. M. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie V aktu oskarżenia,P. S.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XIII aktu oskarżenia,S. S. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XVII aktu oskarżenia,A. M. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXI aktu oskarżenia uznał za winnych tego, że działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą i inną ustaloną osobą, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), po uprzednim pozbawieniu wolnościM. M. (2)iR. S., poprzez ich wywiezienie samochodami na teren byłychZakładów (...), brali udział w pobiciuM. M. (2)iR. S., używając przy tym noża, którym spowodowali uM. M. (2)ranę kłutą śródręcza ręki prawej, zaś uR. S.ranę kłutą śródręcza ręki lewej, powodując ponadto uM. M. (2)obrzęk policzka prawego, rany tłuczone ręki prawej, złamania bez przemieszczenia IV kości śródręcza ręki prawej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7, zaś co doR. S.ponadto stłuczenia nadgarstka lewego, stłuczenia okolicy lędźwiowej oraz stłuczenia łydki lewej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres do 7 dni, co łączyło się ze szczególnym udręczeniem obu pozbawionych wolności, w trakcie którego to pobiciaM. M. (2)iR. S.narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu - i tak opisany czyn zakwalifikował - przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zart. 189 § 2 k.k.w brzemieniu sprzed wejścia w życia zmian wprowadzonychustawą z dnia 17 grudnia 2009 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks postępowania karnego( Dz. U. z 2010 r. Nr 7 poz. 46 ) w zbiegu zart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k., a w odniesieniu doP. S.także zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 189 § 2 k.k.w powołanym wyżej brzemieniu w zbiegu zart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k., a w odniesieniu do oskarżonegoP. S.także na podstawieart. 64 § 1 k.k.skazał ich, a na podstawieart. 189 § 2 k.k.w powołanym wyżej brzemieniu w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku 11§ 3 k.k.wymierzył oskarżonym:M. M. (1),S. S. (1)iA. M. (2)karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a oskarżonemuP. S.karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
XIII. oskarżonych:M. M. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie VI aktu oskarżenia,P. S.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XIV aktu oskarżenia,M. F.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XIX aktu oskarżenia,A. M. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXII aktu oskarżenia uznał za winnych tego, że w dniu 8 lipca 2007 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), brali udział w pobiciuA. C. (1)w taki sposób że bili go pięściami i kopali nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci obrzęku tkanek miękkich twarzy, podbiegnięć krwawych okolicy czołowej, ran szarpanych wargi dolnej i górnej, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów podspojówkowych krwi obu oczu, ograniczenia ruchów żuchwy, krwiaków i otarć błony śluzowej obu policzków, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy, stłuczenia łokcia lewego, złamania kości nosa, skutkujące naruszeniem czynności ciała i rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7, w trakcie którego to pobiciaA. C. (1)narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu - i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k., a w odniesieniu doP. S.iM. F.także zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zbiegu zart. 157 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k., a w odniesieniu doP. S.iM. F.także na podstawieart. 64 § 1 k.k.skazał ich, a na podstawieart. 157 § 1 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 3 k.k.wymierzył oskarżonymM. M. (1)iA. M. (2)karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a oskarżonymM. F.iP. S.karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
XIV. oskarżonych:M. M. (1)w ramach czynu zarzucanego
mu w punkcie VII aktu oskarżenia iA. M. (2)w ramach
czynu zarzucanego mu w punkcie XXV aktu oskarżenia uznał za winnych tego, że działając wspólnie i w porozumieniu, wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przezA. M. (1), uczestniczyli w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 200 gramów w ten sposób, iż przekazywali jąR. R. (1), uzyskując z tego tytułu pieniądze w kwocie nie mniej niż 21.000 zł – i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 12 k.k.i za to na podstawie art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 65 § 1 k.k.skazał ich na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XV. oskarżonegoM. M. (1)uznał za winnego popełnienia
czynu zarzucanego mu w punkcie VIII aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 19 § 1 kkw związku zart. 56 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go na karę 1 (jednego) roku i 3 ( trzech ) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 20(dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XVI. oskarżonegoP. M. (1)uznał za winnego popełnienia
czynu zarzucanego mu w punkcie X aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.w związku zart. 64 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego ) roku pozbawienia wolności.;
XVII. oskarżonegoP. M. (1)uznał za winnego popełnienia czynu narzucanego mu w punkcie XI aktu oskarżenia, z tym, że czyn ten zakwalifikował zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawie zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go na karę 4 ( czterech ) miesięcy pozbawienia wolności;
XVIII.oskarżonegoA. M. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XXIII aktu oskarżenia, przy czym ustala, iż czynu tego dopuścił się, nie później niż 2 listopada 2007 roku i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 18 § 2 k.k.w związku zart 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w związku zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech ) miesięcy pozbawienia wolności;
XIX. oskarżonegoA. M. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXIV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od około 4 lutego 2008 roku do dnia 18 lutego 2008 roku wW.U., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w łącznej ilości 30 „działek" o łącznej wadze 7 gramów, przekazując jeK. K. (1)za kwotę nie mniejszą niż 450 zł i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XX. oskarżonegoA. M. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXVI aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2009 r. do dnia 3 czerwca 2009 r., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 720 gram w ten sposób, że przekazywał jąR. R. (1), uzyskując pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 80.000 zł - i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.w związku zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXI. oskarżonegoA. M. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXVII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 31 maja 2009 r. wW.wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 5 gramów oraz marihuany w ilości 100 gramów, w ten sposób, że przekazał jeM. L. (1)i tak opisany czyn zakwalifikował zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXII. oskarżonegoA. M. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XXVIII aktu oskarżenia z tym, że czyn ten zakwalifikował zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXIII.oskarżonegoM. K.uznał za winnego popełnienia czynu, zarzucanego mu w punkcie XXX aktu oskarżenia, z tym że czyn zakwalifikował zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXIV.oskarżonegoM. K.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XXXI aktu oskarżenia, z tym że czyn ten zakwalifikował zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXV. oskarżonegoM. K.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie XXXII aktu oskarżenia z tym, że czyn ten zakwalifikował zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 33 § 2 k.k.i w związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXVI.oskarżonegoM. L. (1)uznał za winnego czynu zarzucanego w
punkcie XXXIV aktu oskarżenia z tym, że czyn ten zakwalifikował
zart. 18 § 2 k.k.w związku zart 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w związku zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXVII.oskarżonegoM. L. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XXXV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że dnia 31 maja 2009 r. wW., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, brał udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 5 gramów oraz marihuany w ilości 100 gramów, które przyjął odA. M. (2)celem przekazania innym osobom z tym, że czyn ten zakwalifikował zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie art.art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXVIII.na podstawieart. 85 i 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonym karę łączną w rozmiarze:
a.A. M. (1)- 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności;
b.M. M. (1)- 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
c.P. M. (1)- 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;
d.P. S.- 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności;
e.S. S. (1)- 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
f.M. F.- 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności;
g.A. M. (2)- 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 360 (trzystu sześćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
h.M. K.- 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
i.M. L. (1)- 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych jedna stawka;
XXIX. Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia
wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia
wolności w sprawie i tak:
a.A. M. (1)od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia 4 października 2011 r.
b.M. M. (1)od dnia 13 stycznia 2009 r. do    dnia 4 października 2011 r.
c.P. M. (1):
i. od dnia 25 marca 2009 r. do dnia 6 kwietnia 2009 r.
ii. od dnia 31 października 2010 r. do dnia 17 grudnia2010 r.
d.P. S.od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia4 października 2011 r.
e.S. S. (1)od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia 4 października 2011 r.
f.M. F.od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia4 października 2011 r.
g.A. M. (2)od dnia 21 sierpnia 2009 r. do dnia 4 października 2011 r.
h.M. K.od dnia 21 sierpnia 2009 r. do dnia 4 października 2011 r.
i.M. L. (1)od dnia 21 sierpnia 2009 r. do dnia4 października 2011 r.
XXX. na podstawieart. 50 k.k.orzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie wyciągu z jego treści na tablicy informacyjnej(...)D.U.m.st.W.na okres3 miesięcy.

Powyższy wyrok został zakażony przez obrońców wszystkich oskarżonych i prokuratora.

Apelacja obrońcy oskarżonegoA. M. (1)zarzuciła wyrokowi:

I
bezwzględną podstawę uchylenia wyroku wymienioną wart. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.tj. na nienależytym obsadzeniu Sądu- polegającą na procedowaniu przez Sąd Okręgowy w składzie jednoosobowym , w sytuacji, gdy w związku z zarzuceniem m.in. osk.A. M. (1)zbrodni zart. 189 § 3 k.k.Sąd Okręgowy winien procedować zgodnie z kategorycznym brzmieniemart. 28 § 2 k.k.w składzie jednego sędziego i dwóch ławników;

II
w zakresie pkt. I wyroku :

1) rażącą obrazę prawa materialnego (art. 258 §1 i 3 k.k.) polegającą na przyjęciu, żeA. M.kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w sytuacji w której :
- skład nie został wskazany w opisie czynu,
- moment początkowy powstania grupy ustalony został dopiero w wyroku ,podobnie jak okres działania,
- podział zadań i funkcji nie został ustalony w zebranym materiale dowodowym podobnie jak powiązania między członkami grupy mające jej nadawać cechy trwałości,
- członkowie mieli dokonywać wymuszeń rozbójniczych - a żaden z oskarżonych nie ma takiego zarzutu;
- członkowie mieli dokonywać przestępstw paserstwa -a żaden z oskarżonych nie ma takiego zarzutu;
- mieli wprowadzać do obrotu znaczne ilości środków odurzających - a łączna waga tych środków we wszystkich zarzutach, jakie mają oskarżeni do czasu tymczasowego aresztowaniaA. M. (1)jest znacznie niższa od 2 kg-od której to wielkości
- zgodnie z orzecznictwem można mówić o „ znacznej ilości,,
- które to uchybienia wykluczały możliwość kategorycznego ustalenia istnienia tej grupy przestępczej, a także rzekomego przywództwaA. M. (1).
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający istotny wpływ na jego treść polegający na zaniechaniu ustalenia poniższych okoliczności , którede factoSąd uznał za udowodnione , a co do których nie ma w sprawie żadnych dowodów obciążających mego klienta :
- od jakich osób i kiedyosk. A. M.miał uzyskiwać środki odurzające w znacznych ilościach ;
- komu z oskarżonych, kiedy i w jakich ilościach miał następnie te środki przekazywać;
- jaki był podział pieniędzy uzyskiwanych rzekomo ze sprzedaży tych środków wśród pozostałych członków grupy,
- kiedy i komu miał wydawać polecenia co do pobicia innych osób ?
III. w zakresie czynów : I), X) i XI) wyroku :
3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający decydujący wpływ na treść wyroku, a polegający na :
a) uznaniu za wiarygodne zeznań:R. R. (1),A. K. (2),M. S. (1)(z etapu postępowania przygotowawczego) w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu, w sytuacji, gdy relacje tych świadków na temat oskarżonych dotyczą okresu po tymczasowym aresztowaniuA. M. (1)bądź zostały w toku przewodu negatywnie zweryfikowane innymi dowodami - co finalnie doprowadziło do wadliwego przypisania winy memu klientowi w zakresie zarzuconych mu czynów;
b) bezpodstawne zakwestionowanie alibiA. M., jakie wynika z zeznańA. Z.i K.Ś..
4) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wyroku , a polegającą na :
a) uznaniu za pełnowartościowy materiał dowodowy relacji świadków:M. S.,Ł. M.,A. K.,A. W.składanych w toku postępowania przygotowawczego, mimo tego ,że osoby te składały zeznania w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi (art. 171 § 5 i 7 k.p.k.)
b) honorowanie zeznań z postępowania przygotowawczego świadków mających wówczas czynny kontakt z narkotykami , którzy byli przesłuchiwani bez udziału biegłego psychologa (art. 192 §2 k.p.k.) tj. św.K.,M.,S.,K.,R.;
c) zaniechaniu weryfikowania dowodów obciążających oskarżonych, w szczególnościR. R., A.K.i świadka anonimowego poprzez przesłuchanie innych osób nie objętych zarzutami w sprawie niniejszej wskazywanych w relacjach tych osób;
d) w zakresie przesłuchania świadka incognito poprzez uchylanie przez Sąd pytań obrony , które nie zmierzały do ustalenia danych personalnych tego świadka, lecz zmierzały do ustalenia: przebiegu zdarzeń, źródła wiedzy świadka o tych zdarzeniach , a wreszcie zmierzających do wykazania nieprawdziwości zeznań świadka anonimowego - co w efekcie doprowadziło do sytuacji procesowej ,w której totalnie uniemożliwiono weryfikację wiarygodności zeznań tego świadka - z oczywistą - szkodą dla jakości rozstrzygnięcia merytorycznego w tej sprawie;
e) bezzasadnym oddaleniu wniosków dowodowych obrony o przesłuchanie świadków:K. M. (1),D. C.iA. K. (4)z powołaniem się naart. 170 §2 k.p.k.- co uniemożliwiło obronie weryfikację zeznań świadków oskarżenia.
f) zaniechanie uprzedzenia stron w trybieart. 399 §1 k.p.k.o możliwości istotnej zmiany opisu czynu zpkt. I) poprzez wskazanie daty początkowej od której Sąd I instancji przyjął ,że istniała grupa przestępcza - co w sposób niezwykle istotny utrudniło obronęosk. A. M..
5) rażącą niewspółmierność (surowość) orzeczonych kar jednostkowych za wymienione czyny oraz kary łącznej będącą konsekwencją: ewidentnego przeszacowania ciężaru gatunkowego sprawy, zachwiania proporcji wagi czynów poprzez wymierzanie jej w górnych granicach ustawowego zagrożenia ( czyn XI ), pominięciu stanowiska pokrzywdzonych co do tych zdarzeń, traktowaniu znamion czynów jako okoliczności obciążających , traktowanie czynów z pkt. X) i XI) jako okoliczności obciążających w zakresie pkt. I), wymierzenie kary łącznej na bardzo wysokim poziomie według zasady kumulacji tj. blisko sumy kar jednostkowych, a także nieuzasadnione podanie wyroku do publicznej wiadomości.
Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 439 § 1 pkt.2 k.p.k.skarżący ten wnosił o skierowanie sprawy na posiedzenie w celu rozpoznania zarzutu wskazanego wpkt. I) niniejszej skargi apelacyjnej.
W przypadku nie uwzględnienia przez Sąd Apelacyjny zarzutu wskazanego wpkt. I) na zasadzieart. 427 §1 k.p.k.iart. 437 pkt. 1 i 2 k.p.k.o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie i uniewinnienieA. M. (1),
ewentualnie
o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania
ewentualnie
o wydatne obniżenie kar jednostkowych za poszczególne czyny i wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji.

Apelacja obrońcy oskarżonegoM. M. (1)zarzuciła wyrokowi:

1
prowadzenie przewodu sądowego oraz wydanie orzeczenia przez sąd należycie obsadzony, gdyż pomimo iż oskarżonymA. M. (1),M. M. (1),P. S.,S. S. (1)iA. M. (2)zbrodni zart. 189 § 3 k.k.wbrew dyspozycjiart. 28 par.2 k.p.k.Sąd kontynuował przewód w składzie jednoosobowym, a w tego rodzaju sytuacji znajdował zastosowanieart. 10p.w.k.p.k., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną wart. 439 § 1

pkt. 2 k.p.k.

2
naruszenie prawa materialnegoart. 258 § 1 k.k.polegającą na przyjęciu, oskarżonyM. M. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezA. M. (1)w sytuacji kiedy w opisie czynu nie ustalono składu osobowego grupy przestępczej, miała ona na celu:

a) wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających, w sytuacji gdy suma rzekomo wprowadzonych do obrotu środków odurzających w świetle zarzutów postawionych wszystkim oskarżonym jest znacznie niższa niż 2 kg, która to ilość stanowi znaczną ilość środków odurzających w świetle utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych
b) dokonywanie wymuszeń rozbójniczych w sytuacji gdy ani oskarżonemuM. M. (1), ani żadnemu z pozostałych oskarżonych mających rzekomo tworzyć zorganizowaną grupę przestępczą nie postawiono zarzutów związanych z dokonywaniem wymuszeń rozbójniczych
c) paserstwo kradzionych przedmiotów w sytuacji gdy ani oskarżonemuM. M. (1), ani żadnemu z pozostałych oskarżonych mających rzekomo tworzyć zorganizowaną grupę przestępczą nie postawiono zarzutów związanych z dokonywaniem wymuszeń rozbójniczych
3. naruszenie prawa materialnego - art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomani polegający na uznaniu, żeM. M. (1)wbrew przepisom ustawy, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przedA. M. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 200 gramów, która jest ilością znacznie niższą od 2 kg, która to ilość stanowi znaczną ilość środków odurzających w świetle utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych
4. naruszenie przepisów postępowania -art. 399 § 1 k.p.k.polegający na nieuprzedzeniu stron o możliwości istotnej zmiany opisu czynu z pkt. IV aktu oskarżenia poprzez wskazanie daty początkowej od którejSąd I Instancji przyjął, że oskarżonyM. M. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, co uniemożliwiło należytą obronę oskarżonegoM. M. (1), przy czym naruszenia te miały istotny wpływ na treść wyroku
5. naruszenie przepisów postępowania -art. 171 § 5 i 7 k.p.k.polegające na uznaniu za wiarygodne i oparciu się przy wyrokowaniu na zeznaniach świadkówM. S. (1),Ł. M. (2),A. K. (1)iA. W. (2)złożonych w toku postępowania przygotowawczego pomimo, iż zgodnie z relacją tych świadków złożoną przed Sądem świadkowie ci zeznawali w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi i jako takie zeznania tego nie mogą stanowić podstawy dowodu, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na treść wyroku
6. naruszenie przepisów postępowania -art. 192 § 2 k.p.k.polegające na uznaniu za wiarygodne zeznań z postępowania przygotowawczego świadkówA. K. (1),Ł. M. (2),M. S. (3),K.iR. R. (1), w sytuacji osoby te będące w dacie przesłuchania uzależnione od narkotyków, były przesłuchiwane bez udziału biegłego psychologa, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na treść wyroku
7. naruszenie przepisów postępowania -art. 170 § 2 k.p.k.poprzez nieuzasadnione oddalenie wniosków dowodowych obrony o przesłuchanie świadkówK. M. (1),M. J. (1),D. C., iA. K. (4), w sytuacji gdy zeznania tych świadków miały na celu podważenie świadków oskarżenia w szczególności świadka anonimowego, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na treść wyroku
8. naruszenie przepisów postępowania -art. 171 § 6 k.p.k.w zw. zart. 184 § 3 k.p.k.polegające na uchylaniu przez Sąd pytań obrony kierowanych do świadka incognito pomimo iż pytania te nie zmierzały do ustalenia danych personalnych tego świadka (art. 184 § 3 k.p.k.) nie były pytaniami sugerującymi odpowiedź ani nieistotnymi (art. 171 § 6 k.p.k.) ale zmierzały do szczegółowego ustalenia przebiegu zdarzeń znanych świadkowi, źródła wiedzy świadka o opisywanych przez niego wydarzeniach, wreszcie wykazania nieprawdziwości twierdzeń świadka anonimowego, co w sposób oczywisty uniemożliwiło prawidłową ocenę zeznań świadka anonimowego i jako takie miało istotny wpływ na wynik sprawy
9. naruszenie przepisów postępowania -art. 2 § 2 k.p.k.,art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.polegające na rozstrzygnięciu wszelkich wątpliwości na niekorzyść oskarżonych poprzez jednostronnie, nieobiektywną i przekraczającą swobodę procedowania ocenę dowodów wyrażającą się w bezwarunkowym przyznaniu waloru wiarygodności zeznaniom świadka incognito, świadkomM. S. (3),A. K. (2)iR. R. (1), przy jednoczesnym pominięciu dowodów pozostających z nimi w sprzeczności oraz pominięciu weryfikowania zeznań tych świadków w oparciu o zeznania wszystkich osób wymienionych w relacjach w/w świadków co miało istotny wpływ na wynik sprawy
10. naruszenie przepisów postępowania -art. 7 k.p.k.polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny pod z góry założoną tezę o sprawstwie oskarżonych w szczególnościM. M. (1)i odmowie wiarygodności zeznaniom nie pasującym do założonej tezy, w sytuacji gdy przesłuchani pokrzywdzeni, od których swoją wiedzę mieli czerpać świadkowie oskarżenia nie znali sprawców ich pobicia, odmowy wiarygodności zeznaniom złożonym w toku postępowania sądowego przez świadków nie potwierdzających zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego bez rzetelnej weryfikacji przyczyn dla których wycofali oni swoje wcześniejsze wyjaśnienia, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy
11. naruszenie przepisów postępowania -art. 184 § 5 k.p.k.poprzez nie doręczenie postanowienia o zachowaniu w tajemnicy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamości oskarżonym i ich obrońcom a tym samym uniemożliwienie im kwestionowania tego rozstrzygnięcia, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy
Podnosząc te zarzuty skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemuw. W..

Działając w imieniuP. M. (1)obrońcazarzucił wyrokowi:
1. Na podstawieart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.bezwzględną przyczynę odwoławczą polegającą na nienależytym obsadzeniu Sądu, tj. orzekanie przez Sąd I Instancji w składzie jednoosobowym, gdy tymczasem zgodnie zart. 28 § 2 k.p.k.w związku z art. 8 Ustawy wprowadzającejk.p.k.oraz w związku z zarzutem popełnienia przez niektórych współoskarżonych zbrodni zart. 189 § 3 kk, w sprawie niniejszej powinien orzekać Sąd w składzie trzyosobowym, tj. jednego sędziego zawodowego oraz dwóch ławników,
2. Na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że oskarżonyP. M. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej (258§ 1 kk) gdy żaden z przeprowadzonych dowodów jednoznacznie na to nie wskazuje,
3. Na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.obrazę przepisów postępowania, w tymart. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.i410 k.p.k., która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w zakresie przypisanych oskarżonemu czynów X i XI wbrew zasadzie, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
4. Oraz z ostrożności procesowej, na podstawieart. 438 pkt 4 kpk- rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecP. M. (1)kary za zarzucane mu czyny tj. kary łącznej 4 lat bezwzględnego pozbawienia wolności.
Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Pierwszej Instancji do ponownego rozpoznania.
Wnosił również o przyznanie kosztów obrony świadczonej oskarżonemuP. M. (1)z urzędu przed Sądem II Instancji według norm przepisanych i oświadczył, że koszty te nie zostały dotychczas pokryte w żadnej części.

Działający w imieniuP.iS. S. (1)obrońcazarzucił wyrokowi:
- przeprowadzenie przewodu sądowego oraz wydanie orzeczenia przez sąd nienależycie obsadzony, gdyż pomimo dwukrotnego odroczenia rozprawy w dniu 22.10.2010 r. i 13.06.06.2011r. wbrew treściart.8p. w.k. p. kiart. 28 par.2 k.p.k.Sąd kontynuował przewód w składzie jednoosobowym, a w tego rodzaju sytuacji znajdował zastosowanieart. 10p. w.k .p. k., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą
- obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
art.2, 4, 5 § 2 k.p.k.7k.p.k., 391k.p.k. 410k.p.k. 424k.p.k.orazart. 170 § 2 k.p.k.
polegającą na rozstrzygnięciu wszelkich wątpliwości na niekorzyść oskarżonych poprzez jednostronnie, nieobiektywną i przekraczającą swobodę procedowania ocenę dowodów wyrażającą się w bezwarunkowym przyznaniu waloru wiarygodności zeznaniom świadka incognito, świadkom:M. S. (3),A. K. (2)iR. R. (1), przy jednoczesnym pominięciu dowodów pozostających z nimi w sprzeczności,
- kwestionowaniu zeznań świadków:A. K. (1),Ł. M. (2),M. S. (1)złożonych przed Sądem poprzez bezpodstawne uznanie, iż zeznania tych świadków zasługują na wiarę tylko z zakresu postępowania przygotowawczego,
- odmowie przyznania wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonychA. C. (2),R. S.iM. M. (2), w części w której nie potwierdzają sprawstwa oskarżonych
- odmówieniu wiary wyjaśnieniom współoskarżonych oraz świadkomK. B.iM. J. (2), którzy w sposób konsekwentny i logiczny twierdzili, iż nic nie wiedzą na temat zorganizowanej grupy przestępczej, zaprzeczyli, aby oskarżeniP.iS. S. (1)brali w niej udział i pobiciach.
- dowolnym przyjęciu, że pobicieA. C. (2),M. M. (2)iR. S.jest równoznaczne z istnieniem sformalizowanej grupy przestępczej i bezzasadne założenie, że oskarżonyP. S.iS. S. (1)przez sam fakt znajomości zA.iM. M. (1)byli członkami takiej grupy
- bezpodstawnym oddaleniu wniosku dowodowego z przesłuchania świadkaK. M. (2)jako dowodu nie mającego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż dotychczasowe dowody wykazały przeciwieństwo tego co oskarżonyP. S.zamierzał udowodnić
- błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na uznaniu, że pośrednie dowody pozwalają na uznanie, że oskarżeniP.iS. S. (1)działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej dopuścili się zarzucanych im czynów
Wskazując na te zarzuty w oparciu o przepisart. 427 § l i art. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

ObrońcaM. F.zarzucił wyrokowi:
- na podstawieart. 439 § 1 pkt 2) k.p.k.bezwzględną przyczynę odwoławczą, polegającą na nienależytym obsadzeniu Sądu, tj. orzekaniu w niniejszej sprawie przez Sąd w składzie jednoosobowym, podczas gdy, na mocy przepisuart. 28 § 2 k.p.k.w związku zart. 8przepisów wprowadzającychk.p.k., a to w związku z zarzutem popełnienia przez część oskarżonych zbrodni (zart. 189 § 3 kk), w sprawie niniejszej Sąd powinien był orzekać w składzie jednego sędziego i dwóch ławników;
- na podstawieart. 438 pkt 3) k.p.k.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, wbrew wskazaniom wiedzy, zasadom logiki i doświadczenia życiowego, iż oskarżonyM. F.brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw (przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.), podczas gdy żaden z przeprowadzonych dowodów na to nie wskazuje, a ponadto poprzez uznanie, iż sam fakt popełnienia przez oskarżonego czynu opisanego wpunkcie XIXa/o (co jest również kwestionowane przez autora apelacji), jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia przynależności oskarżonegoM. F.do zorganizowanej grupy przestępczej;
- na podstawieart. 438 pkt 2) k.p.k.obrazę przepisów postępowania, w szczególności przepisówart. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,410 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w zakresie przypisania oskarżonemuM. F.winy odnośnie popełnienia czynu opisanego wpunkcie XIXa/o i wbrew regule opisanej wart. 5 § 2 k.p.k.przyjęcie najmniej korzystnej dla oskarżonego wersji wydarzeń pomimo braku jednoznacznych dowodów w tym zakresie;
- na podstawieart. 438 pkt 2) k.p.k.obrazę przepisów postępowania, tj. przepisuart. 410 k.p.k.w związku zart. 167 k.p.k.orazart. 170 § 1 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia poprzez wydanie orzeczenia bez ujawnienia w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, a to w związku z oddaleniem wniosku dowodowego zgłoszonego przez oskarżonego, a następnie powtórzonego przez obrońcę (pismo z dnia 24 maja 2011) o przesłuchanie świadkówM. J. (1)orazK. M. (2)na okoliczność niemożności przebywania oskarżonegoM. F.w miejscu popełnienia czynu opisanego w punkcie XIX aktu oskarżenia.
Ewentualnie, w przypadku niepodzielenia przez Sąd Apelacyjny argumentacji przedstawionej powyżej, wskazanemu orzeczeniu zarzucił, na podstawie przepisuart. 438 pkt 4) k.p.k.wymierzenie oskarżonemuM. F.kary rażąco niewspółmiernej (w wymiarze łącznym 7 lat pozbawienia wolności).
Stawiając powyższe zarzuty wnosił o:
- uchylenie powyższego orzeczenia w związku z zarzutem bezwzględnej przyczyny odwoławczej oraz przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,
- zasądzenie kosztów nieopłaconej obrony w drugiej instancji udzielonej z urzędu.

ObrońcaA. M. (2)zarzucił wyrokowi prowadzenie przewodu oraz wydanie orzeczenia przez Sąd nienależycie obsadzony, bowiem mimo dwukrotnego odroczenia rozprawy (22.10.2010 r. i 13.06.2011 r.) wbrew dyrektywieart. 9p.w.k.p.k.Sąd kontynuował przewód w składzie jednoosobowym, wbrew treściart. 28 § 2 k.p.k., a w tego rodzaju sytuacji znajdował zastosowanieart. 10p.w.k.p.k., toteż wskazana okoliczność stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.
a z ostrożności procesowej

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a

to:
-art. 2 § 2 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 391 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.orazart. 424 k.p.k.wyrażającą się w dokonaniu dowolnej, wręcz subiektywnej oceny dowodów, polegającej w szczególności na:
a) bezwarunkowym przyznaniu prymatu wiarygodności zeznaniom świadka anonimowego, oraz świadkomR. R. (1)iA. K. (2), przy jednoczesnym zdyskredytowaniu wszelkich dowodów pozostających z nimi w sprzeczności, pomimo, iż winny być one oceniane z dużą dozą ostrożności;
b) dezawuowaniu zeznań świadków:A. K. (1),Ł. M. (2),M. S. (1),A. W. (3),K. K. (1),J. C. (1), złożonych przed Sądem, poprzez bezpodstawne uznanie, iż świadkowie ci są wiarygodni jedynie w zakresie zeznań z postępowania przygotowawczego;
c) odmowie przyznania prymatu wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonychA. C. (1)orazR. S.iM. M. (2)w zakresie, w którym twierdzą oni konsekwentnie, iż nie znają sprawców pobicia, a to poprzez stwierdzenie, iż„ nie byli zainteresowani wyjaśnieniem tego przestępstwa i ukaraniem sprawców"; ( strona 53 uzasadnienia wyroku);
d) bezpodstawnym zdyskredytowaniu wyjaśnień oskarżonegoA. M. (2), który konsekwentnie nie przyznawał się
do popełnienia zarzucanych mu czynów;
e) braku precyzyjnej podstawy faktycznej i prawnej wyroku, polegającej na nie wskazaniu jakie dowody legły u podstaw konkretnych ustaleń Sądu.
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie winy oskarżonego , podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza by dopuścił się on zarzucanych mu czynów.
Podnosząc te zarzuty skarżący ten wnosił o uchylenie wyrokuSądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie uniewinnienie oskarżonego.

        Apelacja obrońcy oskarżonegoM. K.
zarzuciła wyrokowi prowadzenie przewodu oraz wydanie orzeczenia przez sąd nienależycie obsadzony, gdyż mimo dwukrotnego odroczenia rozprawy (22.10.2010 i 13.06.2011) wbrew dyrektywieart. 9PWKPK sąd kontynuował przewód w składzie jednoosobowym, wbrew treściart. 28 § 2 KPK, a w tego rodzaju sytuacji znajdował zastosowanieart. 10PWKPK, toteż wskazana okoliczność stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.
Wnosiła o skierowanie niniejszej sprawy na posiedzenie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoM. L. (1)zarzuciła wyrokowi:
- naruszenieart. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.poprzez wydanie w niniejszej sprawie orzeczenia przez Sąd w składzie jednoosobowym, a tym samym przez Sąd nienależycie obsadzony,
- liczne błędy w ustaleniach faktycznych przyjęte za podstawę orzeczenia, które do-prowadziły do uznania oskarżonegoM. L. (1)winnego popełnienia czynów zarzucanych w akcie oskarżenia, a które to błędne ustalenia miały wpływ na treść wydanego w sprawie orzeczenia,
- obrazę przepisów postępowania tj.art. 7w związku zart. 410 k.p.k.poprzez pominięcie w sprawie dowodu z informacji uzyskanej z parafii pod wezwaniem św.W.wP.na okoliczność, iż w dniu 31 maja 2009 r. miała miejsce pierw-sza rocznica komunii syna oskarżonegoM. L. (1), jak również nie przeprowadzenie wnioskowanego dowodu z logowań telefonów komórkowych oskarżonegoM. L. (1)i świadkaR.w dniu 31 maja 2009 r., które to uchybienia miały wpływ na treść orzeczenia,
- obrazą przepisów postępowania tj.art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie przez Sąd I-ej instancji zasady swobodnej oceny dowodówtj. dokonanie przez Sąd ustaleń wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wydane w sprawie orzeczenie,
- obrazę przepisów postępowania tj.art. 192 § 2 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku o przesłuchanie świadkaR. R. (1)z udziałem biegłego, w sytuacji w której istnieją w sprawie wątpliwości co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń, które to naruszenie miało istotny wpływ na wydane w sprawie orzeczenie.
Stawiając te zarzuty skarżący wnosił o:
- zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonegoM. L. (1)od zarzutu popełnienia czynów wskazanych w akcie oskarżenia ewentualnie wnoszę o uchylenie w całości skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Apelacja prokuratorazarzuciła wyrokowi:
- rażącą niewspółmierność wymierzonejM. L. (1)za czyn z pkt IX wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności, poprzez przyjęcie, iż odpowiada ona stopniowi społecznej szkodliwości, warunkom prewencji indywidualnej i generalnej, a znajduje m. in. uzasadnienie w relatywnie krótkim okresie czasu, gdy oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy w niedostatecznym stopniu uwzględnia ona rolę w tej grupie pełnioną przezM. L. (1), którą to należy określić jako znaczną, zasługującą na wymierzenie surowszej kary pozbawienia wolności, co w konsekwencji winno skutkować określeniem na nowo wymiaru kary łącznej,
wnosiła o
- zmianę wyroku z dnia 4 października 2011 r. w zakresie orzeczenia o karze za czyn z pkt IX poprzez jej wymierzenieM. L. (1)w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, a w konsekwencji kary łącznej w wymiarze 6 lat pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 20 zł jedna.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wspólnym zarzutem podnoszonym przez autorów wszystkich apelacji wniesionych na korzyść oskarżonych (do którego przychylił się również prokurator występujący na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym) jest zarzut obrazyart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.polegający na tym, że 5 z oskarżonychtj.A. M. (1),M. M. (1),A. M. (2),P. S.,S. S. (1)zarzucono popełnienie czynu zart. 189 § 3 k.k.stanowiącego zbrodnię a mimo to wbrew dyspozycjiart. 28 § 2 k.p.k.Sąd rozpoznał sprawę w składzie 1 sędziego zamiast 1 sędziego i 2 ławników.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego zarzut ten należy uznać za uzasadniony jednakże wniosek o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest trafny wyłącznie w odniesieniu do oskarżonych, którym zarzucono popełnienie czynu kwalifikowanego zart. 189 § 3 k.k.i to tylko w odniesieniu do tego czynu.
Faktem jest, iż pomiędzy datą popełnienia czynu zarzucanego w/w oskarżonym w pkt II, V, XIII, XVII i XXI a/o, a datą rozpoznania sprawy o ten czyn; stan prawny uległ zmianie w wyniku nowelizacji kodeksu karnego z dnia 17 grudnia 2009 r. wchodzącej w życie z dniem 19 kwietnia 2010 r. (Dz. U. Nr 7 poz. 46), i czyn polegający na pozbawieniu wolności połączonej ze szczególnym udręczeniem stał się zbrodnią.
Tego rodzaju sytuacja, co słusznie podnoszą skarżący obligowałaSąd I instancji do rozpoznania sprawy w składzie poszerzonym przewidzianym dla zbrodni tj. 1 sędziego i 2 ławników (art. 28 § 2 k.p.k.). Skoro bowiem wolą ustawodawcy było uznanie tego rodzaju przestępstw za zbrodnię, to należy przyjąć, iż jego intencją było również, by składem właściwym do rozpoznania był skład Sądu I instancji przewidziany dla zbrodni.
Za przyjęciem tego rodzaju stanowiska przemawia także to, że na tle poprzednio obowiązującegokodeksu karnego z 1969 r.ukształtowała się linia orzecznicza, iż przestępstwa, za które ustawa przewiduje najsurowsze kary nie tracą charakteru czynu zagrożonego tymi karami ani w wypadku gdy przepisy części ogólnejkodeksu karnegonie pozwalają kar tych wymierzyć, ani gdy wynika to z procesowego zakazureformationis in peiuslub z konieczności stosowania ustawy względniejszej (vide uchwała SN z 18 marca 1970 r. IV KZP 27/69, wyrok SN z 22 kwietnia 1971 r, II Kr 14/71 – OSN PC z(...)).
W tej sytuacji nie sposób podzielić poglądu prezentowanego przez Sąd Okręgowy w motywach pisemnych zaskarżonego wyroku, iż do zaistniałej sytuacji ma zastosowanie art. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. (Dz. U. 2010 Nr 7, poz. 46), albowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do właściwości rzeczowej Sądu, która w związku z zarzuceniem oskarżonym przestępstwart. 258 § 1 i § 3 k.k.była prawidłowa.
Przystępując zatem do rozpoznania sprawy, już po wejściu w życie ustawy nowelizującej z dnia 17 grudnia 2009 r. Sąd I instancji winien rozpoznać ją w składzie poszerzonym przewidzianym zgodnie zart. 28 § 2 k.p.k.dla zbrodni, a nie czyniąc tego dopuścił się obrazy przepisów postępowania przewidzianej wart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., które musi skutkować uchyleniem w tej części zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu niezależnie od wpływu tego uchybienia na treść wyroku.
W tym miejscu podkreślić należy, iż zgodnie z utrwalonymi poglądami doktryny i orzecznictwem Sądu Najwyższego w stosowaniuart. 439 k.p.k.z uwagi na powagę konsekwencji jakie on niesie należy uwzględnićratio legisposzczególnych podstaw odwoławczych, nie można ich bowiem traktować jako swoistej gilotyny niszczącej dotychczasowy proces.
Należy zatem możliwie ściśle interpretować te podstawy odnosząc je tylko do tych części rozstrzygnięcia, których dotknęło przewidziane wart. 439 § 1 k.p.k.uchybienie.
(vide Tomasz Grzegorczyk –Kodeks postępowania karnego– komentarz wydanie 5).
W realiach rozpoznawanej sprawy uchybienie o którym powyżej mowa odnosi się wyłącznie do czynów przypisanych oskarżonymA. M. (1)w pkt X zaskarżonego wyroku, aM. M. (1),P. S.,S. S. (1)iA. M. (2)w pkt XII wyroku i w tym zakresie wyrok ten należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Pozostałe zarzuty zawarte w apelacjach obrońców oskarżonych nie są trafne i nie zasługują na uwzględnienie.
Wbrew stanowisku skarżących Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał bardzo wnikliwej, wręcz drobiazgowej analizy wszystkich przeprowadzonych dowodów, przekonywująco uzasadnił, którym z tych dowodów i z jakich przyczyn dał wiarę, a którym i dlaczego wiarygodności odmówił.
Dokonując ustaleń w zakresie przynależności oskarżonych do zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezA. M. (1)Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniach świadkówA. C. (1),M. S. (3),Ł. M. (2),M. S. (1),A. K. (1),R. R. (1),A. K. (2),A. W. (3)oraz świadka anonimowego. Jak trafnie podnosi ten Sąd stopień wiedzy świadków o składzie grupy i zakresie jej działania był różny. Wszyscy oni jednakże zgodnie podkreślali, iż grupa ta była kojarzona z braćmiM., a głównym przedmiotem jej działania był handel narkotykami.
Faktem jest, iż większość tych świadków w toku rozprawy sądowej zmieniła swoje zeznania z postępowania przygotowawczego tłumacząc tę zmianę naciskami ze strony przesłuchujących ich policjantów, a nawet stosowaniem przez nich środków przemocy (św.Ł. M. (3)).
Powyższa okoliczność była jednak przedmiotem wyjątkowo drobiazgowej analizy ze strony Sądu orzekającego, który trafnie wskazuje na okoliczności, które nie pozwalają na uznanie tych zmienionych zeznań za wiarygodne.
Podzielając w pełni obszerną argumentację przygotowaną w tym zakresie na k. 52-73 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny nie widzi podstaw do jej powtarzania.
Podkreślić jednak należy, że Sąd ten ze szczególną wnikliwością i stanowczością przeanalizował wszystkie zeznania składane przez wskazanych wyżej świadków i szczegółowo uzasadnił, którym z nich, w jakiej części i dlaczego dał wiarę.
Zasadnie także podnosi Sąd I instancji, iż nie wszyscy świadkowie zmienili swoje zeznania składane na etapie śledztwa. I takR. R. (1),A. K. (2), świadek anonimowy orazM. S. (4)będąc przesłuchiwanym po wydaleniu oskarżonych na podstawieart. 390 § 2 k.p.k.z sali rozpraw, mimo wypowiadanych obaw zemsty ze strony oskarżonych lub osób z ich otoczenia potwierdzili swoje wcześniejsze zeznania z postępowania przygotowawczego. Nie można natomiast zgodzić się z zarzutami podniesionymi w apelacjach obrońców oskarżonych, iż Sąd orzekający dopuścił się wskazanych przez nich uchybień procesowych w przesłuchaniu świadka, którego dane osobowe zostały objęte tajemnicą.
Nie ulega wątpliwości, iż ochrona świadka w formie anonimizacji powoduje istotne odstępstwa od fundamentalnych zasad postępowania karnego tj. kontradyktoryjności, bezpośredniości i jasności postępowania, a tym samym bezspornie ogranicza prawa oskarżonego do obrony.
Granicę tych odstępstw zakreśla treść przepisuart. 184 k.p.k.dopuszczając pozostawienie w tajemnicy danych umożliwiających ujawnienie tożsamości świadka, co obejmuje zarówno jego dane osobowe jak i okoliczności umożliwiające ujawnienie jego tożsamości (art. 184 § 1 k.p.k.).
Ta specyfika instytucji świadkaincognito, co trafnie podnosi Sąd orzekający, ograniczała nie tylko strony, ale również Sąd w swobodzie zadawania pytań świadkowi – odpowiedzi na nie mogły bowiem doprowadzić do ujawnienia tożsamości świadka.
Z tych też względów za wiarygodne mogły zostać uznane tylko te jego zeznania, które podlegały weryfikacji pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, albowiem dowód z zeznań świadka anonimowego nie może być jedynym ani dominującym dowodem świadczącym o sprawstwie danej osoby.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego ocena dowodu z zeznań świadka anonimowego dokonana przez Sąd orzekający spełnia powyższe wymogi, w odniesieniu bowiem do żadnego z przypisanych oskarżonym czynów nie był to jedyny ani dominujący dowód wskazujący na ich sprawstwo.
Wbrew odmiennemu poglądowi autorów wszystkich apelacji zgodzić się także należy ze stanowiskiem Sądumeriti, iż szczegółowa analiza zeznań wskazanych wyżej świadków pozwala na ustalenie istnienia grupy przestępczej w rozumieniuart. 258 § 1 k.k.charakteryzującej się elementami zorganizowania, w tym określonym podziałem ról (obrót narkotykami, udział w pobiciach) i ustalonym kierownictwem. Zasadnie też przyjmuje ten Sąd, iż wszyscy oskarżeni mieli pełną świadomość przynależności do tej grupy, której przywódcą byłA. M. (1)wydający polecenie pozostałym jej członkom, w tym również swoim braciomM.iP..
W tym miejscu podkreślić należy, że uczestnik takiej grupy nie musi nawet brać udziału w konkretnym przestępstwie popełnionym przez grupę wystarczająca jest świadoma przynależność do tej grupy z którą wiąże się poddanie panującej w niej dyscyplinie i gotowość do uczestniczenia w przestępczej działalności (A. Marek – Kodeks Karny Komentarz Dom Wydawniczy ABC 2005).
Za uzasadniony należy natomiast uznać zarzut, iż ustalenie przezSąd I instancji, że celem działania tej grupy był nie tylko obrót narkotykami i pobicia ale również paserstwo kradzionych przedmiotów i wymuszenia rozbójnicze nie znajduje oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Jak zauważa sam Sąd Okręgowy żadnemu z oskarżonych nie postawiono zarzutu dotyczącego wymuszenia rozbójniczego lub paserstwa (zarzut dokonania przestępstwa zart. 291 § 1 k.k.przedstawionyP. M. (1)nie był związany z działaniem w zorganizowanej grupie przestępczej).
Na taki cel działania grupy mogły ewentualnie wskazywać zeznania świadka anonimowego, jednakże w tym zakresie nie znalazły one potwierdzenia w pozostałym zgormadzonym w sprawie materiale dowodowym, co z uwagi na specyfikę instytucji tego rodzaju świadka, o której była mowa, nie pozwala na uznanie ich za wystarczający dowód na tę okoliczność.
Wprawdzie również świadekA. K.zeznał, że „działania grupyM.zaczęły się od paserstwa.A.kupował kradzione radia samochodowe i sprzedawał je naW.” – jednakże zeznania te nie zostały uznane przez oskarżyciela publicznego za wystarczające do postawieniaA. M. (1)stosownego zarzutu. Podkreślić również należy, iż Sąd przyjął początkową datę działania zorganizowanej grupy przestępczej na 8 lipca 2007 r. – natomiast świadekA. K.nie określił w czasie działańA. M. (1)polegających na skupowaniu kradzionych przedmiotów.
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny wyeliminował z opisu czynów przypisanych w pkt od I do IX stwierdzenie, iż celem działania zorganizowanej grupy przestępczej były wymuszenia rozbójnicze i paserstwo.
Nie sposób natomiast zgodzić się z podniesionym przez obrońców oskarżonychA. M. (1)iM. M. (1)zarzutami obrazyart. 399 § 1 k.p.k.polegającego na braku uprzedzenia o możliwości zmian opisu czynów zpkt I i Va/o polegającego na wskazaniu początkowej daty działania zorganizowanej grupy przestępczej.
Pomijając fakt, iżart. 399 § 1 k.p.k.dotyczy jakościowo odmiennej sytuacji procesowej, to zarzuty te należy uznać za oczywiście bezzasadne również z tego powodu, iż Sąd ustalił tę datę na dzień pierwszego z czynów zarzucanych wymienionym wyżej oskarżonym aktem oskarżenia, jako popełnionych w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zawężył zatem, a nie rozszerzył czasokres działania tej grupy.
Tego rodzaju sytuacja w żadnym wypadku w ocenie Sądu II instancji nie może być traktowana jako naruszające ich prawo do skutecznej obrony. Równie nieuzasadniony jest zarzut podniesiony przez autorów wskazanych wyżej apelacji, że Sąd I instancji w sposób nieuzasadniony i dowolny uznał, iż grupa zajmowała się wprowadzaniem do obrotu znacznych ilości środków odurzających.
Na trafność tego zarzutu nie może bowiem wskazywać orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, cytowane przez obu skarżących. Sąd Apelacyjny orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska zajętego we wskazanym orzeczeniu przychylając się do przeważającego w literaturze i orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu, że w rozumieniuustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniijest uznanie za znaczną ilość takiej ilości środków odurzających lub psychotropowych, która jednorazowo mogłaby zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób (vide wyrok SN z 1 marca 2006 r. II KK 47/05 OSNKW 6/2006 poz. 57, post. z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06, ROSNKW 2007 poz. 333, wyrok z 10 czerwca 2008 r. III KK 30/08 – Prok i Pr 12/2008 poz. 18 postanowienie z 23 września 2009 r. – I KZP 10/09 – OSNKW z 10/2009 poz. 84).
Odnosząc się do stawianego we wskazanych wyżej apelacjach zarzutu obrazy prawa materialnego tj.art. 258 § 1 i 3 k.k.przypomnieć należy, iż obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu lub niezastosowaniu w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Nie ma więc obrazy prawa materialnego, gdy wadliwość orzeczenia jest wynikiem błędnych ustaleń przyjętych za jego podstawę, a to właśnie kwestionują skarżący. Tego rodzaju stanowisko w sposób jednolity zostało ugruntowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Wbrew twierdzeniom obrońców oskarżonychA.iM. M. (1),P. S.,M. F.iA. M. (2)Sąd I instancji nie dopuścił się również błędu w ustaleniach faktycznych w odniesieniu do czynów przypisanych tym oskarżonym w pkt XI i XIII dotyczących pobiciaA. C. (2)i polecenia dokonania tego pobicia.
Należy w pełni podzielić pogląd Sądu orzekającego, iż najbardziej miarodajnym dowodem w omawianym zakresie były złożone w postępowaniu przygotowawczym zeznania świadkaŁ. M. (2), który był bezpośrednim obserwatorem tego zdarzenia i wskazał jako sprawców tego czynuM. M. (1),P. S.,M. F.iA. M. (2). Uznając za wiarygodne zeznanie świadkaŁ. M. (2)ze śledztwa zasadnie podnosi Sąd Okręgowy, iż znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadka anonimowego oraz częściowo w zeznaniachM. S. (3)iM. S. (1).
Faktem jest, iż między zeznaniamiŁ. M. (2), a zeznaniami pozostałych świadków występują pewne różnice. Okoliczność ta jednakże nie uszła uwadze Sądu I instancji, który zasadnie podnosi, iż zarównoM. S. (3)jak iM. S. (1)nie byli bezpośrednimi świadkami przedmiotowego zdarzenia, a jego przebieg znają wyłącznie z relacji pokrzywdzonego i to z relacji przekazywanych im w różnym czasie –M. S.bezpośrednio po zdarzeniu,M. S.– w okresie późniejszym.
Prawdą jest, iż w czasie żadnego z przesłuchań pokrzywdzonyA. C.nie wymienił, kto był sprawcą popełnionego na jego szkodę przestępstwa. Okoliczność ta jednak nie jest równoznaczna z tym, że nie rozpoznał on osób uczestniczących w tym czynie. Wskazują na to wyraźnie bowiem jego zeznania z dnia 20 października 2008 r. w których stwierdził, że wie przez kogo i za co został pobity, jednakże w obawie o swoje bezpieczeństwo nie wskaże tych osób (k. 83 – 84). Podał on jednocześnie, że był bity i kopany przez 3,4 osoby, co w pełni koresponduje z zeznaniamiŁ. M., świadka anonimowego jak również z zeznaniamiM. S. (3), udzielającego mu pomocy bezpośrednio po zajściu.
Owa obawa świadka o własne bezpieczeństwo i związana z tym niechęć do wskazania sprawców pobicia niewątpliwie mogła mieć wpływ również na to, iż przekazywane przez niego informacje nawet osobom znajomym nie były zbyt dokładne.
Okoliczność, iż zarównoŁ. M. (2)jak iM. S. (1)na rozprawie zmienili swoje zeznanie nie zostało pominięte przez Sąd orzekający, który poddał bardzo szczegółowej analizie ich zmienione zeznania i powody, którymi uzasadniali tę zmianę i przekonywująco uzasadnił z jakich przyczyn nie uznał ich za wiarygodne.
Trafnie podnosi też Sąd I instancji, że aczkolwiekŁ. M. (2)nie wskazał w sposób bezpośredni, iż pobicieA. C. (1)nastąpiło na polecenieA. M. (1), to szczegółowa analiza treści jego zeznań, zeznańM. S.oraz świadka anonimowego, dotyczące między innymi powodów tego pobicia prowadzi do jednoznacznego wniosku na czyje polecenie to nastąpiło. Nie można zgodzić się też z zarzutem, podniesionym w apelacjach obrońcówA. M. (1)iM. M. (1), iż przesłuchanie świadkówŁ. M. (2)iM. S. (3)bez udziału psychologa stanowiło obrazęart. 192 § 2 k.p.k., co miało niewątpliwie wpływ na ocenę ich zeznań, a tym samym na treść wyroku.
W tym miejscu podnieść należy, iżart. 192 § 2 k.p.k.ma zastosowanie wówczas, gdy zachodzi wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, stanu jego rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń, przy czym wątpliwość ta jest uzasadniona konkretnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie uzewnętrznionych objawów mogących wskazywać na możliwości występowania u świadka zaburzeń w tych sferach o których mowa w tym przepisie.
Ani treść zeznań wymienionych wyżej świadków, ani ich zachowanie wynikające z treści protokołów rozpraw nie wskazuje na to, by wątpliwości o których mowa powyżej występowały, a zatem Sądmeritinie miał obowiązku przesłuchania ich w obecności biegłego psychologa.
W tym miejscu podkreślić należy, iż powyższa kwestia była przedmiotem rozważań Sądu orzekającego, który w sytuacjach gdy wątpliwości takie powziął skorzystał z pomocy biegłego psychologa chociażby przy przesłuchaniu świadkaA. W..
Nie budzą również żadnych zastrzeżeń ustalenia Sądu Okręgowego w zakresie czynów przypisanych oskarżonymM. M. (1)w pkt XIV i XV wyroku,A. M. (2)w pkt XIV, XVIII, XIX, XX, XXI i XXII wyroku,M. K.w pkt XXII, XXIV, XXV wyroku iM. L. (1)w pkt XXVI i XXVII wyroku. Dokonując ustaleń w omawianym zakresie Sąd I instancji oparł się w głównej mierze na zeznaniach świadkaR. R. (1), które poddał wyjątkowo szczegółowej, wręcz drobiazgowej analizie i przekonywująco uzasadnił z jakich przyczyn uznał je za wiarygodne. I tak oceniając wiarygodność depozycji tegoż świadka zasadnie podnosi Sądmeriti,że już podczas pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego, które miało miejsce w dniu 4 czerwca 2009 r. (k. 1056 – 1092) przyznał się on do popełnienia zarzucanych mu przestępstw tj. udziału w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezA. M. (1)oraz posiadania i obrotu środkami odurzającymi. Przedstawił także skład i charakter działalności tej grupy. Wskazał osoby od których nabywał narkotyki, ilości tych narkotyków oraz kwoty za jakie je odsprzedawał. Zrelacjonował też znane mu okoliczności dotyczące osób z którymi współpracował w obrocie środkami odurzającymi.
W czasie kolejnych trzech przesłuchań podtrzymywał swoje pierwsze wyjaśnienia oraz ujawnił pozyskane informacje dotyczące wywierania wpływu naM. S. (1)w celu skłonienia jej do zmiany zeznań obciążających oskarżonychM., co znalazło potwierdzenie w jej postawie, podczas przesłuchania przed Sądem w niniejszym postępowaniu. W czasie czterokrotnych przesłuchań na rozprawie w charakterze świadkaR. R. (1)nie tyko nie wycofał się ze swoich wcześniejszych twierdzeń, potwierdzając je w całej rozciągłości, a nawet ujawnił okoliczności, które mogły jego samego przedstawić w niekorzystnym świetle takie jak to, że po opuszczeniu aresztu zażywał narkotyki.
Dając wiarę zeznaniom tego świadka zasadnie podnosi Sąd orzekający, iż są one zgodne, konsekwentne, a nadto szereg wynikających z nich okoliczności znalazło potwierdzenie w innych dowodach przeprowadzonych w sprawie takich jak zeznanieA. K.,J. C.iK. K.złożone w postępowaniu przygotowawczym, zeznanieA. K. (2)i świadka anonimowego. Słusznie także podkreśla Sąd I instancji, iż ujawniając przestępczą działalność innych osóbR. R. (1)nie podejmował prób przerzucenia na nie odpowiedzialności za własne czyny i podtrzymał te zeznania również po wydaniu wobec niego wyroku skazującego tj. wówczas, gdy nie miał powodów, by zapewnić sobie „przychylność” organów ściągania.
Nie bez znaczenia dla oceny wiarygodności zeznań świadkaR. R.jest również podnoszony przez Sąd orzekający fakt, że podtrzymał on swoje zeznanie, mimo, że z relacjami obciążającymi oskarżonych wiązał fakt, że został w sposób dotkliwy pobity, co w jego przekonaniu stanowiło wyraz zemsty ze strony osób powiązanych z oskarżonymi.
Zgodzić się także należy ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że wiarygodności zeznańR. R. (1)nie mogą podważyć zeznania świadkaR. P. (2)z przyczyn szczegółowo wymienionych na k. 45 uzasadnienia jak również zeznania członków rodzinyM. L. (1), tj. jego żony, rodziców i teściów. Podzielając w pełni zastrzeżenie Sądu orzekającego co do wiarygodności tych osób dokładnie omówione na k. 94 – 96 uzasadnienia, stwierdzić należy, iż fakt, że w dniu 31 maja 2009 r. odbyła się uroczystość pierwszej rocznicy Komunii Świętej synaM. S. (6)nie wyklucza prawdziwości twierdzeńR. R.i A.K.na tę okoliczność. Jak wskazują bowiem zasady doświadczenia życiowego rocznica Pierwszej Komunii Świętej nie stanowi wydarzenia szczególnie uroczyście obchodzonego i sam fakt bytności oskarżonego na uroczystości kościelnej, czy też nawet uczestnictwa w przygotowanym z tego tytułu poczęstunku dla uczestniczących w niej osób, nie uniemożliwiałaM. L. (1)spotkania zR. R. (1)we wskazanych przez niego okolicznościach.
Niezasadny jest również w odniesieniu do tego świadka zarzut obrazyart. 192 § 2 k.p.k.Jak już wcześniej podnoszono przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy zachodzą uzewnętrznione okoliczności mogące wskazywać na możliwość występowania u świadka tego rodzaju zaburzeń, które rodzą wątpliwości, co do jego stanu psychicznego, stan jego rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń. Na takie wątpliwości nie może wskazywać wyłącznie fakt wcześniejszego zażywania przez świadka narkotyków zwłaszcza, że jak podkreśla Sąd I instancji kontakt ze świadkiem nie był zakłócony, udzielał on logicznych odpowiedzi na pytania tak Sądu jak i stron procesowych. Jak wyżej wskazano z zeznaniamiR. R. (1)w omawianym zakresie korespondowały nie tylko zeznania jego konkubinyA. K. (2)i świadka anonimowego ale również zeznania świadkówA. K. (1),J. C. (3)iK. K. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym.
Okoliczność, iż trzej ostatnio wymienieni świadkowie na rozprawie przed Sądem diametralnie zmienili swoje wcześniejsze zeznanie nie uszedł uwadze Sądu orzekającego, który w sposób bardzo szczegółowy przeanalizował wszystkie składane przez nich depozycje logicznie i przekonywująco uzasadniając z jakich przyczyn uznał za wiarygodne ich zeznanie złożone w śledztwie i dlaczego nie obdarzył tym walorem zeznań składanych przed Sądem.
Kontrolując poprawność oceny zeznań świadkaA. K. (2)dokonanej przez Sąd orzekający należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem tegoż Sądu, że fakt, że pozostała ona i pozostaje w bliskim związku zR. R.oraz to, iż w przeszłości również wkraczała w konflikty z prawem nie może automatycznie dezawuować jej twierdzeń, zwłaszcza, że z ich treści nie wynika, by dążyła ona do ukrycia, czy też zminimalizowania skali przestępczego charakteru działalności swojego konkubenta jak też, by ukrywała niekorzystne dla siebie okoliczności – udzielając odpowiedzi na pytania obrońców oskarżonych.
Nie budzą również żadnych zastrzeżeń ustalenia faktyczne poczynione przez Sad I instancji w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemuP. M. (1)z pkt XVI, XVII wyroku znajdują one bowiem oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i jego szczegółowej analizie dokonanej na k. 102 – 104 uzasadnienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania zarówno oceny odwodów dokonanej przezSąd I instancji jak również poczynionych w oparciu o nią ustaleń faktycznych.
Ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd orzekający pozostaje w pełni pod ochronąart. 7 k.p.k.– nie jest bowiem sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i w żadnym zakresie nie przekracza granic zasady swobodnej, a tym samym nie może zostać skutecznie zanegowana.
Nie może również podzielić podniesionych w apelacjach zarzutów obrazy pozostałych przepisów prawa procesowego jako mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
I tak zarzut obrazy przepisówart. 2 i 4 k.p.k.(apelacje obrońców oskarżonychM. M. (1),S.iP. S.,A. M.) nie może stanowić podstawy apelacji, albowiem są to przepisy ogólne, nie regulujące zasad postępowania w sprawach karnych, określające jedynie cele do osiągnięcia których służą konkretne przepisyk.p.k.i te właśnie konkretne szczególne normy mogą być przedmiotem uchybienia.
Niezasadny jest również zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k.(apelacje obrońcówM. M.,S.iP. S.,P. M.,A. M.). Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że stan niedających się usunąć wątpliwości jest stanem niemożności przyjęcia ustaleń niewątpliwych, mimo wykorzystania wszystkich przewidzianym prawem metod dochodzenia do ustaleń zgodnych z rzeczywistością i w tym znaczeniu jest kategorią obiektywną. Natomiast stwierdzenie istnienia nie dających się usunąć wątpliwości w oparciu o subiektywne oceny i przekonania apelujących w celu wsparcia tym stwierdzeniem polemiki z ustaleniami faktycznymi Sądu nie stwarza ani stanu nie dających się usunąć wątpliwości ani podstawy skutecznego zarzutu apelacyjnego.
W rozpoznawanej sprawie wszystkie wątpliwości zostały należycie wyjaśnione przez Sąd orzekający poprzez analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonaną z respektowaniem zasad poprawnego i logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.
Odnośnie zarzutu obrazyart. 170 § 2 k.p.k.poprzez niezasadne oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadkówK. M. (1),M. J. (1),D. C.iA. K. (4)to również nie można zgodzić się z tym zarzutem.
Oddalając te wnioski dowodowe Sąd I instancji w sposób należyty umotywował swoje stanowisko.
Okoliczności na które dowody ze wskazanych wyżej osób zostały zgłoszone mające na celu w głównej mierze potwierdzenie podejrzeń oskarżonych co do tożsamości świadka anonimowego, zasadnie zostały potraktowane przez Sąd jako zmierzające wyłącznie do przedłużenia postępowania karnego, albowiem z uzasadnienia tych wniosków nie wynikało, by zawnioskowani świadkowie dysponowali wiedzą na temat okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Nieuzasadniony jest także zarzut obrazyart. 171 § 1 i 5 k.p.k.tj. przesłuchanie w postępowaniu przygotowawczym świadkówM. S.,Ł. M.,A. K.,J. C.,K. K.w warunkach uniemożliwiających im swobodę wypowiedzi.
Powyższa kwestia była przedmiotem wyjątkowo wnikliwych rozważań ze strony Sądu orzekającego, który w sposób przekonujący uzasadnił dlaczego uznał, iż sytuacja taka nie miała miejsca i Sąd Apelacyjny argumentację tę w pełni podziela.
Prawidłowości stanowiska Sądu I instancji nie podważa cytowane przez obrońcę oskarżonegoM. L.stwierdzenie świadkaM. S. (4)z k. 3100, iż był „maglowany” przez policję. Jak wynika bowiem z zeznań tego świadka na rozprawie będąc przesłuchiwany przez funkcjonariuszy policji początkowo nie chciał mówić o informacjach uzyskanych odA. C.na temat jego pobicia, albowiem obawiał się o swoje zdrowie. Powyższa okoliczność, co zasadnie przyjmuje Sądmeriti, nie może być potraktowana jako użycie niedozwolonych metod przez osoby przesłuchujące, zwłaszcza, że na rozprawie, po wydaleniu oskarżonych z sali rozpraw, świadek ten potwierdził swoje zeznania z postępowania przygotowawczego.
Z omówionych względów Sąd Apelacyjny uznał, iż postępowanie przed Sądem I instancji zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i Sąd ten nie dopuścił się uchybień przepisom procedury karnej, które mogły mieć wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia (z wyjątkiem czynów przypisanych oskarżonymA. M. (1),M. M. (1),P.iS. S. (1)orazA. M. (2)w pkt X i XII wyroku) – o czym była mowa w początkowej części niniejszego uzasadnienia.
Prawidłowa i należycie uzasadniona jest również ocena prawna czynów oskarżonych, a wymierzone im kary za jednostkowo przypisane przestępstwa nie noszą cech rażącej niewspółmiernej, surowości w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.
Wymierzając kary oskarżonym Sąd Okręgowy zgodnie z dyrektywami określonymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.rozważył wszystkie okoliczności mające wpływ na ich rozmiar taki jak stopień szkodliwości społecznej dokonanych przez nich przestępstw, stopień ich zawinienia, motywy działania, właściwości i warunki osobiste i dał temu wyraz w części motywacyjnej wyroku poświęconej rozważaniom o karze.
Wymierzając oskarżonym kary łączne Sąd ten należycie uwzględnił związek przedmiotowo podmiotowy oraz czasowy pomiędzy dokonanymi przez nich przestępstwami.
Mimo, iż kary wymierzone oskarżonym za poszczególne czynySąd Apelacyjny uznał za w pełni adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez nich przestępstw, stopnia ich zawinienia oraz ich właściwości i warunków osobistych, z uwagi na fakt uchylenia
wyroku w części w odniesieniu do oskarżonychA.iM. M. (1),S.iP. S.orazA. M. (2)korekty wymagały orzeczone wobec nich kary łączne pozbawienia wolności.
Orzekając wobec tych oskarżonych nowe kary łączne Sąd Apelacyjny zastosował te same proporcje, które zastosował Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, przyjmując, iż kary orzeczone na zasadach asperacji w należyty sposób uwzględniają ustawowe cele kary tak w zakresie oddziaływania na sprawcę jak i kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał zarzuty podniesione w apelacji prokuratora wniesionej na niekorzyść oskarżonegoM. L. (1)za nieuzasadnione.
Z omówionych wyżej względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.