Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 354/12
Data wyroku: 2012-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Mokrzysz

Sygn. akt III K 354/12

POSTANOWIENIE
Dnia 11 grudnia 2012 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu w Wydziale III Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSO Ewa Mokrzysz
Protokolant: Anna Konieczna
bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej Wrocław Stare Miasto

na posiedzeniu
po rozpoznaniu w sprawieA. L.
wniosku w przedmiocie wydania wyroku łącznego

p o s t a n a w i a

I
na podstawieart. 572 k.p.k.umorzyć postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego co do wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 września 2001 r. (sygn. akt III K 263/01),

II
na podstawieart. 35 § 1 k.p.k.w zw. zart. 569 § 1 k.p.k.w pozostałym zakresie stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę przekazać jako właściwemu Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie.

III
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzei§ 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Wojciecha Różańskiego kwotę 147,60 /sto czterdzieści siedem złotych 60/100/ brutto tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej skazanemu z urzędu;

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
A. L.został skazany prawomocnymi wyrokami:

I
Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 września 2001 r. (sygn. akt IIIK263/01);

II
Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 27 marca 2006 r. (sygn. akt II K145/06)

objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2007 r. (sygn. aktIII K 186/06)

III
Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 17 października 2007 r. (sygn. aktII K 1436/07);

IV
Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia z dnia 23 marca 2011 r. (sygn. aktII K 959/10);

V
Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia z dnia 9 maja 2011 r. (sygn. aktII K 1525/10);

VI
Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda z dnia 23 maja 2011 r. (sygn. akt
      VI K 365/11);

VII
Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 21 października 2011r. (sygn. aktX K 1208/10).

We wniosku z dnia 2 sierpnia 2012 r. (data wpływu) skazany wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach o sygn. akt II K 1436/07, II K 959/10, II K 1525/10.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego przez ten Sąd.
W myślart. 85 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Wydanie wyroku łącznego w oparciu o wskazany wyżej przepis dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy przed datą wydania pierwszego wyroku skazującego sprawca popełnił również inne przestępstwa, za które nie został z różnych przyczyn skazany jednym, lecz wieloma, wyrokami. Wydanie wyroku łącznego zatem jest celowe i prawnie dopuszczalne wyłącznie w sytuacji istnienia właściwej, normatywnej relacji czasu popełnionych przestępstw do daty wydania chronologicznie pierwszego wyroku, choćby nieprawomocnego. Łańcuch czynów, będących w realnym zbiegu zostaje bowiem „przecięty” z chwilą wydania przez Sąd wyroku skazującego co do któregokolwiek z tych czynów.
Sąd zbadał wymienione wyżej wyroki w aspekcie przesłanek do wydania wyroku łącznego i stwierdził, iż brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego przez sąd okręgowy. Wymieniony wyżej wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. akt III K 263/01 został wydany w dniu 21 września 2001 r., zaś czyny w kolejno zapadłych orzeczeniach były popełniane przez skazanego już po wydaniu tego wyroku, w dniach: 2 sierpnia 2007 r., 29 października 2008r., 10, 13 i 15 luty 2010 r., oraz od 1 do 8 grudnia 2010 r.
Umorzenie postępowania przez sąd wyższej instancji może przybrać dwojaką postać. Po pierwsze jako umorzenie postępowania w całości, gdy brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego, a po drugie jako umorzenie postępowania w części, gdy istnieją podstawy do wydania wyroku łącznego w zakresie tylko niektórych skazań. Jak trafnie zauważył Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 grudnia 2006 r. (sygn. akt I KZP 32/06, OSNKW 2007, nr 1, poz. 3), każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest do umorzenia postępowania na podstawieart. 572 k.p.k.zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. W sytuacji, gdy sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanieart. 35 § 1 k.p.k., przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko prezentowane w judykaturze, że gdyby się okazało, że postępowanie o wyrok łączny obejmujące skazanie także przez sąd okręgowy podlega umorzeniu, zaś do połączenia zostają wyroki sądów rejonowych, należy umorzyć postępowanie o wyrok łączny i przekazać sprawę według właściwości odpowiedniemu sądowi rejonowemu. Odmienna decyzja skutkowałaby bowiem wydaniem wyroku łącznego przez sąd niewłaściwy rzeczowo i miejscowo (tak też Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2004 r., II AKz 106/06, KZS 2006, nr 4, poz. 44).
Mając na uwadze, iż w stosunku do kar orzeczonych wyrokami Sądów Rejonowych wymienionymi wyżej w punktach od IV do VII uzasadnienia zachodzi przesłanka określona wart. 85 k.k., Sąd Okręgowy, kierując się przedstawionymi argumentami oraz treściąart. 569 § 1 k.p.k.przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie albowiem ten Sąd wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji – wyrok z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt X K 1208/10.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji postanowienia.