Sąd Okręgowy w Gliwicach
II Zamiejscowy Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 295/12
Data wyroku: 2013-08-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Joanna Holeczek-Klimasara

Sygn. akt II C 295/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 sierpnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II CywilnyOśrodek (...)wR.
w składzie:
Przewodniczący: SSO Joanna Holeczek-Klimasara
Protokolant: Izabela Kucza
po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 roku w Rybniku
sprawy z powództwa(...)Ż.& Wspólnicy(...)i Radcowie Prawni
Sp. K. wK.
przeciwkoT. K. (1)
o zapłatę
utrzymuje w mocy nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Gliwicach –Ośrodek (...)wR.z dnia 16.08.2012r., sygn. II NC 65/12 w części dotyczącej zasądzonej od pozwanego na rzecz powódki kwoty 135 999 zł (sto trzydzieści pięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych) z ustawowymi odsetkami od 01.04.2010r., zmienia zaś zawarte w wyżej opisanym nakazie orzeczenie dotyczące kosztów procesu w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 8 956,36 zł (osiem tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt sześć złotych trzydzieści sześć groszy).
Sygn. II C 295/12UZASADNIENIE
Powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 135 999 złz ustawowymi odsetkami z dnia 1 kwietnia 2010 oraz koszty zastępstwa procesowego składając wniosek o wydanie nakazu zapłaty.
Powódka twierdziła, że pozwany jest członkiem Zarząduspółki (...) Sp. z o.o.i na podstawie różnych tytułów księgowych zobowiązany był do zapłaty na rzecz tejże spółki kwoty 135 999 zł. W dniu 10 marca 2010 strony zawarły ugodę pozasądową w której pozwany zobowiązał się do zapłaty całego w/w świadczenia, ale faktycznie nie spłacił ani jednej raty.
W dniu 2 lipca 2012spółka (...)zawarła z powódką umowę o przelew wierzytelności o czym pozwany został zawiadomiony i w ten sposób powódka dochodzi od pozwanego należności opisanej w pozwie.
W dniu 16 sierpnia 2012 Sąd Okręgowy w GliwicachOśrodek (...)wR.w sprawie II Nc 65/12 wydał nakaz zapłaty,w którym w całości uwzględnił dochodzone roszczenie.
W zarzutach od nakazu zapłaty pozwany wniósł o jego uchyleniew całości i o oddalenie powództwa zarzucając, że powódka nie ma czynnej legitymacji w dochodzeniu kwoty opisanej w pozwie. Pozwany przyznał, że posiadał zobowiązania względemspółki (...), które opisane zostały w ugodzie pozasądowej zawartej w dniu 10 marca 2010. Pozwany zarzucił, że nierozliczona zaliczka z dnia 16 lipca 2009 na kwotę 114 tyś. zł stanowi zaliczkę jaką wypłaciła muspółka (...)z tytułu sprawowania przez pozwanego funkcji inspektora nadzoru budowy osiedla wK.. Pozwany zarzucał, że ugoda miała zabieg czysto księgowy polegający na zakwalifikowaniu podatkowym pobranych zaliczek przez pozwanego.
Pozwany zarzucił również, że umowa przelewu wierzytelności jest nieważna gdyż podpisał ją tylko jeden członek Zarząduspółki (...), podczas gdy umowa spółki przewidywała dwuosobowe uczestnictwo członków Zarządu w zaciąganiu zobowiązań.
Pozwany w kolejnym zarzucie twierdził, że umowa wierzytelności jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, ma cechy wyzysku,a w związku z tym jest nieważna.

Sąd ustalił:
Pozwany iT. K. (2)byli członkami Zarząduspółki (...)wR.. Każdy z nich upoważniony był samodzielnie do zaciągania zobowiązań w imieniu spółki (postanowienie Sadu RejonowegowG.k. 120).
W umowie spółki zaznaczono, że w przypadku gdy wysokość zobowiązania zaciągniętego przez spółkę przekracza 50 tyś. zł wymagane jest współdziałanie dwóch członków Zarządu (§ 17 umowy k. 35).
Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił wniosek(...) Sp. z o.o.w części dotyczącej wpisu ograniczenia sposobu reprezentacji w sytuacji zaciągania zobowiązań ponad kwotę 50 tyś zł. uznając, że takie ograniczenie jest niedopuszczalne wobec osób trzecich (postanowienie Sądu RejonowegowG.k. 111).
Obaj członkowie Zarządu w/w spółki do 2009 r. kilkakrotnie pobieraliz konta bankowego spółki różne kwoty przeznaczając je na różne cele. Zazwyczaj rozliczali się z tych pieniędzy, ale wtedy gdy sytuacja finansowa spółki była coraz gorsza, pobierali pieniądze również po to by „uratować” je przed zajęciem konta bankowego przez wierzycieli spółki.T. K.płacił gotówką należności kontrahentom spółki – bo to on zajmował się faktycznie prowadzeniem rozliczeń z wykonawcami budowy osiedlawK.. Pozwany natomiast prowadził własną działalność gospodarczą (jest z zawodu architektem) przygotował więc projekt architektoniczny na budowę osiedla i sprawował tam nadzór budowlany (zeznania świadkaT. K.k. 189, świadkaA. D.– nagranie zeznań na rozprawie k. 217).
W 2009 kondycja finansowa spółki była już na tyle zła, że aby ją uratować członkowie Zarządu chcieli zaciągnąć kolejny kredyt bankowy i wtedy pozwany orazT. K.zawarli zespółką (...)ugody,w których każdy z nich z oddzielna zobowiązał się do zwrotu określonychw ugodzie kwot.
Na kwoty te składały się m.in. pobrane przez pozwanego iT. K.kwoty po 114 tys. zł.
Ugody zostały zawarte w kancelarii A.D., który sporządził ich treść,a następnie każdy z członków Zarządu je podpisał (okoliczność bezsporna).
T. K.swoje zobowiązanie z ugody wykonał, a zwrócone przez niego pieniądze zostały przeznaczone na spłatę należności m.in. z tytułu kredytów bankowych, czynszów itp. (zeznania świadkaA. D.). Spisane przez pozwanego iT. K.ugody w dniu 10 marca 2010 zostały następnie wciągnięte do bilansu spółki jako jej wierzytelności.
W ugodzie podpisanej przez pozwanego zobowiązywał się on do zwrotu kwoty 5566,31 zł, które uzyskał płacąc kartą kredytową za granicą, 114 tyś. nierozliczonej zaliczki z lipca 2009r., 7729,52 zł z tytułu nierozliczonej zaliczki z grudnia 2009 r. i niespłacone odsetki od pobranej pożyczkiw kwocie 8702,91 zł. Zgodnie z ugodą pozwany zobowiązywał się całą wierzytelność w wysokości 135998,74 zł zapłacić w 10 ratach począwszy od pierwszego marca 2010 (ugoda k. 9).
Pozwany przyznał, że nie rozliczył się z zaliczki z grudnia 2009 r., odsetek od pobranej pożyczki oraz kwoty(...),32 będąc za granicą (zeznania pozwanego złożone na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2013).
Bezspornym jest, że pozwany nie zapłacił ani jednej raty wynikającejz ugody.
W późniejszym okresie doszło do sporu między członkami Zarządu, pozwany przestał interesować się działaniamiT. K.i spółki. Nie odpowiadał na wezwania do zapłaty, nie chciał skontaktować się teżzT. K.(zeznania pozwanego iT. K.).
Obsługę prawną spółki prowadziła powódka. Jej wierzytelności wobec spółki wynosiły przeszło 18 900 zł. W dniu 2 lipca 2012 powódka zawarła zespółką (...), którą reprezentował tylkoT. K.umowę cesji (k. 10), zgodnie z którą w celu zaspokojenia swojej wierzytelności nabyła od spółki te wierzytelności, na które składało się zadłużenie pozwanego opisane wcześniej w ugodzie.
Pozwany dowiedział się o cesji w sierpniu 2012 został też wezwany do zapłaty wierzytelności (k. 12-15)
Odnosząc się do zarzutów przedstawionych przez pozwanegoa dotyczącego braku legitymacji czynnej powódki, należy stwierdzić, że umowa cesji została zawarta przez upoważnione do tego osoby.Spółka (...)zawierała umowę z osobą trzecią, a zatem mogła być reprezentowana przez jednego członka Zarządu, gdyż taka reprezentacja wynikała z wpisu do KRS i była zgodna z orzecznictwem Sądu Najwyższego (na co powoływał się Sąd Rejonowy w postanowieniu z dnia 6.07.2006, k. 119).
Sąd uznał również, że i drugi zarzut jakoby nie rozliczone zaliczki na kwotę 114 tyś. były wynagrodzeniem dla pozwanego za świadczony nadzór budowlany – jest nieuzasadniony. Żaden ze świadków nie potwierdził zeznań pozwanego, z których wynikało, że nie uzgadniał z innymi członkami Zarządu zasad wynagrodzenia i jego wysokości za pełniony nadzór budowlany (faktem jest natomiast, że taki nadzór sprawował, co było okolicznością bezsporną). Pozwany nawet przed podpisaniem ugody nie mówił w obecności świadkaA. D., że kwota 114 tyś. zł. stanowi jego wynagrodzenie za sprawowanie nadzoru. ŚwiadekA. D.nie miał interesu by zeznawać na niekorzyść pozwanego skoro już od dłuższego czasu nie prowadzi finansów spółki, a wszystkie dokumenty oddałT. K..
Zdaniem Sądu gdyby faktycznieA. D.wiedział o wynagrodzeniu należnym pozwanemu to w swych zeznaniach nie twierdziłby, że ugodaz każdym z członków Zarządu miała na celu podniesienie aktywów spółki po to by uzyskać kolejny kredyt bankowy. Zupełnie nie zrozumiałe były też zeznania pozwanego w których twierdził, że zgodził się na wpisanie do ugody należnego mu wynagrodzenia – jako swojego zobowiązania, bo
w przyszłości miał je odzyskać z kredytu bankowego.
Pozwany jest człowiekiem wykształconym, który od wielu lat prowadzi własną działalność gospodarczą (a wcześniej jako architekt pracował w Urzędzie Miejskim), a zatem musiał znać przepisy prawa, które regulują sposób uzyskania wynagrodzenia, zaksięgowania go, udokumentowania, opodatkowania itp. W świetle zeznań świadkaA. D.trudno też było przyjąć, że pozwany został wmanipulowany w ugodę. Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwoliłyby na wyciągnięcie takiego wniosku. Zdaniem Sądu najbardziej prawdopodobnym było to, że obaj członkowie Zarządu po prostu brali pieniądze z banku i przeznaczali je nie tylko na potrzeby spółki w związku z tym wydatki nie były dokumentowane, sami przyznali, że robili to wielokrotnie, czasami się z tego rozliczali, a wtedy kiedy kondycja spółki była zła po prostu sporządzili ugody.
Zdaniem Sądu nie można również uznać, że umowa cesji jest sprzecznaz zasadami współżycia społecznego. Z umowy tej wynikało , żespółka (...)i powódka miały ze sobą różne rozliczenia, nadpłaty, niezrealizowane faktury (§. 1 k. 10), zaś z zeznań świadkaT. K.i powodaN. Ż.– że pozwany był niewypłacalny, a spółka nie posiadała żadnych środków finansowych. Trudno w takiej sytuacji jednoznacznie ustalić, że umowa cesji jest nieważna, że nosi cechy wyzysku skoro strony tej umowy posiadały własne zobowiązania i rozliczenia dotyczące współpracy.
Zgłoszone w terminie późniejszym (od zarzutów opisanych na karcie 25) zarzuty – z mocy przepisuart. 493 kpcnie mogły być rozpatrywane.
Pozwany – poza kwotą 114 tyś – nie kwestionował pozostałych należności opisanych w ugodzie i przyznał, że nie rozliczył tych kwot ze spółką.
Skoro zatem pozwany nie wykazał by zawarta przez niego ugoda była nieważna, ani nie wykazał nieważności umowy cesji, Sąd na zasadzieart. 509 kcuwzględnił w całości powództwo.
Pozwany nie wykazał też, że wierzytelność, o ile w ogóle istnieje, w postaci zaliczek na poczet wynagrodzenia za sprawowany nadzór budowlany jest wymagalna. Bezspornym też było, że jego nadzór budowlany nadal trwa gdyż budowa osiedla nie została zakończona.
W tym stanie rzeczy Sąd na zasadzieart. 496 kpcutrzymał w mocy nakaz zapłaty w części dotyczącej zasądzenia należności głównej i odsetek, natomiast w części dotyczącej kosztów procesu Sąd podwyższył je o koszty należne powódce w postępowaniu zabezpieczającym w wysokości 3639,36 zł (k. 87-89).
Orzeczenie o odsetkach uzasadniaart. 481 kc, gdyż pozwany w ugodzie zobowiązał się spłacać raty od marca 2010.