Sąd Okręgowy w Legnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 677/12
Data wyroku: 2012-12-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Grochmal, Andrzej Środek, Lech Mużyło
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 677/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 grudnia 2012 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Lech Mużyło

Sędziowie

SO Andrzej Środek (spr.)
SO Andrzej Grochmal

Protokolant

stażysta Antonina Kubiena

przy udziale Bożeny Ławrowskiej

Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Legnicy
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r.
sprawyK. M.(M.)
oskarżonego o przestępstwa zart. 244 k.k.iart. 276 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy
z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt VIII K 406/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną,

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20,00 złotych kosztów procesu za postępowanie odwoławcze i wymierza mu 120,00 złotych opłaty za II instancję.

Sygn. akt IV Ka 677/12

UZASADNIENIE
OskarżonyK. M.stanął pod zarzutem tego, że:

I
w dniu 06.01.2012 r. wL.naul. (...)kierował samochodem markiF. (...)numer rejestracyjny (...)wbrew zakazowi Sądu od dnia 16.06.2011 r. do - bezterminowo orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie sygn. akt II K 2708/10,

tj. o czyn zart. 244 k.k.,

II
w okresie od czerwca 2011 r. do 06.01.2012 r. wG.ukrywał dokumentprawa jazdy nr (...)będąc zobowiązanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie Wydział II Karny sygn. akt II K 2708/10 do jego zwrotu w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się tego wyroku,

tj. o czyn zart. 276 k.k.

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 roku Sąd Rejonowy w Legnicy w sprawie o sygnaturze akt VIII K 406/12:

I
uznał oskarżonegoK. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 244 k.k., z tym ustaleniem, że zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych został orzeczony na okres jednego roku i za to na podstawieart. 244 k.k.orzekł wobec niego karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoK. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 276 k.k.i za to na podstawieart. 276 k.k.orzekł wobec niego karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył oskarżonemu wymierzone mu kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 63 § l k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego zatrzymania w dniu 26.04.2012 r.;

V
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 (dziewięćdziesięciu) złotychi wymierzył mu opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych.

Wyżej wymieniony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonegoK. M.zaskarżył jego obrońca.
Apelacja zarzucała rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonegoK. M.kary bezwzględnej pozbawienia wolnościw sytuacji, gdy okoliczności podmiotowe jak i przedmiotowe sprawy tj. przyznanie się oskarżonego do winy od początku postępowania, a także przyczyny i czasokres nierespektowania zakazu prowadzenia pojazdu oraz zwrotu prawa jazdy przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu kary grzywny i wnosiła o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł ewentualnieo uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Obrońca w swojej apelacji podnosił, iż oskarżony mając świadomość obowiązku zwrotu dokumentu w postaci prawa jazdy, nie wydał go uprawnionemu organowi z uwagi na długotrwały pobyt za granicą w celach zarobkowych.
Ten argument, podnoszony przez obrońcę zdaniem sądu odwoławczego, nie może zasługiwać na uwzględnienie, bowiem trudno wyobrazić sobie sytuację, by oskarżony od czasu orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych 16 czerwca 2011 roku nie miał możliwości do zwrotu posiadanego dokumentu prawa jazdy zwłaszcza, że był do tego wzywany przez uprawniony organ administracji. W tym sanie rzeczy trafnie przyjmuje sądI instancji, iż oskarżony wykazał się rażącym lekceważeniem obowiązującego porządku prawnego i pomimo orzeczonego zakazu prowadzania pojazdów mechanicznych jechał samochodem, a po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy policji do kontroli drogowej świadomie posługiwał się dokumentem prawa jazdy, którym nie miał prawa rozporządzać.
Zachowanie oskarżonego wskazuje na działanie umyślne i liczył na to, iż posiadając przy sobie oryginalne prawo jazdy funkcjonariusze policji zaniechają sprawdzenia czy w ewidencji osóbpozbawionychuprawnień do kierowania pojazdami on figuruje.
Należy zauważyć, że gdyby funkcjonariusze zaniechali wyżej wymienionej czynności, to oskarżony bez żadnych konsekwencji prawnych skorzystałby z uprawnień, które mu nie przysługiwały. To jednorazowe zdarzenie świadczyć może również o tym, choć jest to założenie hipotetyczne, że takie działania oskarżonego nie były odosobnione, gdyż normalnym jest, że osoba posiadając przy sobie prawo jazdy korzysta przy wykonywaniu codziennych obowiązków z pojazdu mechanicznego jakim jest samochód.
Mając na uwadze powyższe okoliczności jak i prawidłowe ustalenia sądu I instancji co do stanu faktycznego, stwierdzić należy, że sprawstwo i wina oskarżonego w przedmiocie zarzucanych mu czynów nie może budzić wątpliwości. Orzeczona wobec niego kara o charakterze bezwzględnym uwzględnia dotychczasową postawę oskarżonego, który był wielokrotnie karany za różnego rodzaju przestępstwa, a jego zachowanie wykazuje rażące lekceważenie dla obowiązującego porządku prawnego i może świadczyć o tym, iż nie chce on stosować się w przyszłości do orzeczonego środka karnego.
Sąd odwoławczy podzielając argumenty zawarte w uzasadnieniu orzeczenia sądu I instancji uznał, iż kara wymierzona oskarżonemu jest współmierna i proporcjonalna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów i czyni zadość zarówno prewencji ogólnej jak i szczególnej, jak również spełni swą rolę w ramach racjonalizacji sprawiedliwościowej.
Na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20,00 złotych kosztów procesu za postępowanie odwoławczei wymierzono mu 120,00 złotych opłaty za II instancję.