Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 155/12
Data wyroku: 2012-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Żłobińska, Jan Krośnicki, Marek Czecharowski
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: 284§2 kk, art.284§2 kk i art.294§1 kk

Sygn. akt II AKa 155/12Sygn. akt II AKa 155/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 września 2012r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Jan Krośnicki (spr.)

Sędziowie: SA – Maria Żłobińska

SA – Marek Czecharowski

Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber

przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r.
sprawyD. G.
oskarżonego zart. 284 § 2 k.k.i innych
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia 21 października 2011 r. sygn. akt XVIII K 21/11
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację obrońcy oskarżonegoD. G.za oczywiście bezzasadną;
- zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa;
- zasądza od SkarbuP.na rzecz adw.M. B.z Kancelarii Adwokackiej wW.kwotę 738 zł obejmującą23 % podatek VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoD. G.wykonywaną z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłD. G.o to, że:

I
w okresie od dnia 22 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. wS.naAl. (...)dokonał przywłaszczenia mienia powierzonego w postaci czterech quadówmarki P. (...)onr rej. (...)oraz kompletu najazdów na podstawie umowy najmu z dnia 22 stycznia 2010 roku powodując straty w wysokości 60.300 zł. na szkodęfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibąS.oraz(...) Sp. z o.o.z siedzibąW.Al. (...),

tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;

II
w okresie od 13 stycznia 2010 r. do 20 stycznia 2010 r. wW.ul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci pompy do betonumarki P.na podstawie umowy najmu z dnia 13 stycznia 2010 r. powodując straty w wysokości 80.000 zł. na szkodęfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.naul. (...),

tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;
III. w dniach od 13 stycznia 2010 r. do 16 lutego 2010 r. wW.przyul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci młota udarowego marki(...)oraz ubijarki marki(...)na podstawie umowy najmu powodując straty w wysokości 6.000 zł. na szkodęW. U.,
tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;
IV. w okresie od 8 marca 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r. wW.ul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci rusztowań typuA.(...)w łącznej ilości 2.176 m na podstawie umowy z dnia 8 marca 2010 r. oraz aneksu do umowy z dnia 19 marca 2010 r. powodując straty w wysokości 296.965 zł. na szkodęfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.Oddział wW.przyulicy (...)orazGospodarstwa (...)przy Areszcie Śledczym wG.ul. (...),
tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.;
V. w okresie od 22 lutego 2010 r. do 25 lutego 2010 r. wW.przyul. (...)dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci myjki ciśnieniowej(...)na podstawie umowy wynajmu wyżej wymienionej myjki z dnia 22 lutego 2010 r. powodując straty w wysokości 8.000 zł. na szkodęfirmy (...) S.A.” z siedzibą wW.przyul. (...),
tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.
Wyrokiem z dnia 21 października 2011 r. w sprawie o sygn. akt XVIII K 21/11 oskarżonyD. G.uznany został za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za czyny opisane:
- wpunkcie Ia/o na podstawieart. 284 § 2 k.k.skazany został na karę1 roku pozbawienia wolności;
- wpunkcie IIa/o na podstawieart. 284 § 2 k.k.skazany został na karę 1 roku pozbawienia wolności;
- wpunkcie IIIa/o na podstawieart. 284 § 2 k.k.skazany został na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
- wpunkcie IVa/o który zakwalifikowany został zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k., na podstawieart. 284 i § 2 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.skazany został na karę 2 lat pozbawienia wolności;
- wpunkcie Va/o na podstawieart. 284 § 2 k.k.skazany został na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
Na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd wymierzył oskarżonemuD. G.karę łączną w wysokości 3 lat pozbawienia wolności zaliczając na jej poczet z mocyart. 63 § 1 k.k.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci dnia zatrzymania w dniu 2 kwietnia 2010 r.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.oskarżony został zobowiązany do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:
-firmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.60.300 zł.,
-firmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.kwoty 80.000 zł.,
-W. U.w wysokości 6.000 zł.,
-firmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.Oddział wW.orazGospodarstwa (...)przy Areszcie Śledczym wG.ul. (...)kwoty w wysokości 296.965 zł.,
-firmy (...) S.A." z siedzibą wW.kwotę w wysokości 8.000 zł.;
Na podstawieart. 44 § 1 i § 2 k.k.orazart. 230 § 2 k.p.k.Sąd orzekł o dowodach rzeczowych.
Od powyższego wyroku apelację złożył obrońca oskarżonegoD. G.w części dotyczącej kary tj. w zakresie pkt I tiret pierwszy, drugi i czwarty i pkt II wyroku.
Zaskarżonemu wyrokowi apelacja zarzuciła:

a
w odniesieniu do kar jednostkowych orzeczonych w pkt. I tiret pierwszy, drugi i czwarty wyroku - rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych przez nienależyte uwzględnienie stopnia zawinienia oskarżonego wynikającego z okoliczności popełnienia przypisanych mu czynów, w szczególności obawy o własne zdrowie i życie, oraz wobec nieuwzględnienia przy wymierzaniu kary okoliczności łagodzących, w tym faktu przyznania się oskarżonego do winy, jego młodego wieku, jak również niedostateczne uwzględnienie właściwości i warunków osobistych sprawcy, przyjęcie, iż oskarżony działał z niskich pobudek, a czyn oskarżonego charakteryzował się wysoką społeczną szkodliwością, w tym przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa opisanego w pkt. IV a/o w stosunku do mienia znacznej wartości, którego granicę Sąd I instancji ustalił na kwotę 200.000 złotych, podczas gdy ustawa obowiązująca w dacie popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu, która winna być zastosowana jako względniejsza dla sprawcy, jako mienie znacznej wartości definiowała mienie, którego wartość w chwili popełnienia czynu zabronionego przekraczała dwustukrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia, a więc kwotę 263.400 złotych, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia przez Sąd I instancji kar pozbawienia wolności w rozmiarze rażąco surowym;

b)  w odniesieniu do kary łącznej orzeczonej w pkt. II wyroku - rażącą niewspółmierność wymierzonej kary, w związku z niewłaściwą oceną związku podmiotowo - przedmiotowego zachodzącego pomiędzy poszczególnymi przestępstwami oraz pomimo istnienia przesłanek do wymierzenia kary z zastosowaniem zasady absorpcji bądź zbliżonej do tejże zasady.
Podnosząc powyższe zarzuty apelacja wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku pkt I tiret pierwszy, drugi i czwarty - przez orzeczenie kar jednostkowych za przypisane czyny w wymiarze niższym od orzeczonych oraz w pkt II poprzez orzeczenie kary łącznej w niższym wymiarze z uwzględnieniem zasady absorpcji bądź zbliżonej do zasady absorpcji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoD. G.jest bezzasadna w oczywistym stopniu.
Nie można podzielić zarzutów apelacyjnych by wymierzone oskarżonemuD. G.kary pozbawienia wolności za popełnione przestępstwa opisane w pkt I, II i IV aktu oskarżenia,tj. kwalifikowanych zart. 284 § 2 k.k.zaś czwarty czyn nadto w zw. zart. 294 § 1 k.k., jak też kara łączna były karami rażąco surowymi.
Należy podnieść, iż Sąd Okręgowy wyrokował w trybieart. 387 § 1i 2 k.p.k.Na rozprawie sądowej w dniu 21 października 2011 r. w trakcie składania wyjaśnień przez oskarżonego przyznającego się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów przestępczych, co również uczynił w postępowaniu przygotowawczym, jego obrońca wyrażając wolę oskarżonegoD. G.wniósł o wydanie wyroku bez przeprowadzenia rozprawy. Wnioskował o wymierzenie oskarżonemu za dwa pierwsze przestępstwa kar po 1 roku pozbawienia wolności, za czyny wskazane w pkt III i V aktu oskarżenia kar po 3 miesiące pozbawienia wolności, zaś za czyn z pkt IV a/o kary 2 lat pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonego wnioskował również o wydanie orzeczenia w trybieart. 46 § 1 k.k.co do zobowiązania oskarżonego do naprawienia szkody w całości za wszystkie popełnione przestępstwa. Wnosił również o wymierzenie oskarżonemu kary łącznej w wysokości 3 lat pozbawienia wolności.
Prokurator wyraził zgodę na orzeczenie wobec oskarżonego kar pozbawienia wolności zgodną z jego wnioskiem. Obecni na rozprawie: pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegofirmy (...) Sp. z o.o.i pokrzywdzonyW. U.przyłączyli się do wniosku.
Sąd Okręgowy wydając wyrok mając na względzie uzgodnione wnioski co do orzeczenia kar jednostkowych pozbawienia wolności jak też kary łącznej, orzekł je w zaproponowanej przez oskarżonegoD. G.wysokości.
Nie można zatem uznać, że kwestionowane przez apelacje kary są rażąco surowe i krzywdzące oskarżonego. Trzeba mieć na uwadze, że przestępstwa, za które oskarżony został ukarany, a wskazane w pkt I, II i IV aktu oskarżenia są o dużym stopniu społecznej szkodliwości. Oskarżony w okresie od 1 stycznia do 30 kwietnia 2010 r., dopuścił się tego samego rodzaju przestępstw, działając w ten sam niemalże sposób i powodując u pokrzywdzonych szkodę na ogólna kwotę ponad 437.000 zł Kary pozbawienia wolności za czyny opisane w pkt I i II a także w pkt IV aktu oskarżenia zostały orzeczone w granicach najniższego ustawowego zagrożenia.
Kara łączna pozbawienia wolności wynegocjowana przez oskarżonego w wysokości 3 lat, też została wymierzona przy uwzględnieniu w poważnym stopniu zasady absorpcji (suma kar wynosiła 4 lata i 6 miesięcy). Przy wymierzaniu kar Sąd miał na względzie b. przeciętne opinie o oskarżonym z zakładu karnego i miejsca zamieszkania a także, że w przeszłości był już karany sądownie (k. 260, 421 – 422).
Poza przyznaniem się do winy i poddaniem się karze innych okoliczności łagodzących trudno się dopatrzeć. Młody wiek oskarżonego, który w chwili popełniania przestępstw miał ukończone 24 lata, mając na względzie realia przedmiotowej sprawy, sam w przez się nie może być zaliczony na jego korzyść.
Na samym końcu należy odnieść się do kwalifikacji prawnej czynu opisanego wpkt IVa/o i dokonanej modyfikacji jego opisu przez Prokuratora i Sąd na rozprawie sądowej w dniu 21 października 2011 r.(k. 492 i 494). Oczywiście słusznie zauważył obrońca oskarżonego, że w dacie popełnienia przestępstwa (marzec – kwiecień 2010 r.) pojęcie mienia znacznej wartości obejmowało mienie, którego wartość przekraczała dwustukrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia (art. 115 § 5 k.k.), która wynosiła wówczas 1.317 zł. Tak więc by przyjąć, że oskarżony dokonał przywłaszczenia mienia znacznej wartości, trzeba było ustalić, iż jego wartość przekraczała 263.400 zł.
Obecnie obowiązująca od 8 czerwca 2010 r. nowelizacja przepisuart. 115 § 5 k.k.wymaga do uznania, że doszło do przywłaszczenia mienia znacznej wartości ustalenie, że jego wartość przekraczała 200.000 zł.
W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął, iż oskarżonyD. G.przywłaszczył mienie o wartości 296.965 zł. Tak więc stosując dawne jak i obecnie objaśnienia pojęcia mienia znacznej wartości w obu przypadkach doszło do przekroczenia jego wysokości ustawowej określonej wart. 115 § 5 k.k.Tak więc oskarżonyD. G.swoim działaniem przestępnym wypełnił obok znamion czynu zart. 284 § 2 k.k.także przepisuart.294 § 1 k.k., którego brzmienie zarówno w 2010 r. jak też obecnie jest tożsame.
W związku z tym Sąd postąpił odpowiednio do wskazań zawartych wart. 4 § 1 k.k.(zdanie pierwsze) mimo wadliwego uzasadnienia powyższej kwestii wskutek nie zwrócenia uwagi, że czyn został popełniony w 2010 r. pod rządami ustawy inaczej oceniającej pojęcie mienia znacznej wartości.
Z tych powodów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.