Sąd Okręgowy w Zamościu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 308/13
Data wyroku: 2013-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Mrowiec, Elżbieta Koszel, Halina Bork
Słowa kluczowe: Pozbawienie Wykonalności
Podstawa prawna: art. 840 § 1 pkt 2 kpc

Sygn. akt I Ca 308/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2013r.

Sąd Okręgowy w Zamościu I Wydział Cywilny
w składzie następującym :

Przewodniczący:

SSO Arkadiusz Mrowiec (spr.)

Sędziowie:

SSO Halina Bork
SSO Elżbieta Koszel

Protokolant: st. sekr. sąd. Grażyna Rozkres
po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. w Zamościu
na rozprawie sprawy
z powództwaM. S.
przeciwkoB. M.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Biłgoraju
z dnia 4 czerwca 2013 r. sygn. akt I C 646/12

I
oddala apelację;

II
zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 90,00 (dziewięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego

Sygn. akt I Ca 308/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy w Biłgoraju w sprawie z powództwaM. S.przeciwkoB. M.o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego na skutek sprzeciwu pozwanej od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Biłgoraju z dnia 18 stycznia 2013 roku wyrok zaoczny utrzymał w mocy i nie obciążył pozwanej kosztami procesu powstałymi po wniesieniu sprzeciwu (k. 100).
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż powódkaM. S.i pozwanaB. M.są córkamiW.iF.małżonkówM..
F. M.zmarła 21 stycznia 2004 roku, aW. M.26 marca 2010 roku.
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2004 roku Sąd Rejonowy w Biłgoraju stwierdził, że spadek poF. M.nabyli mążW. M.w ¼ części oraz córkiZ. D.,L. D.,G. O.,M. S.iB. M.po 3/20 części każda z nich (k.4 akt I Ns 766/04).
Z wnioskuB. M.Sąd Rejonowy w Biłgoraju prawomocnym postanowieniem z dnia 14 września 2006 roku dokonał działu spadku poF. M.w ten sposób, że przyznał poszczególne składniki majątku uczestnikom postępowania, a także między innymi zasądził odB. M.na rzeczW. M.kwotę 8.912,50 zł tytułem dopłaty oraz zasądził odM. S.na rzeczW. M.tytułem dopłaty kwotę 6.975,00 zł (pkt I lit c i lit. d postanowienia), a także w pkt XIII postanowienia zasądził odB. M.na rzeczM. S.kwotę 251,85 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (k.202-203 akt I Ns 766/04).
Po śmierciW. M.z wnioskuM. S., Sąd Rejonowy w Biłgoraju w prawomocnym postanowieniu z dnia 18 sierpnia 2011 roku stwierdził, że spadek poW. M.na podstawie testamentu notarialnego z dnia 27 października 2006 roku nabyła w całości córkaM. S.(k.187 akt I Ns 482/10).
B. M.w dniu 3 lipca 2012 r. wystąpiła z powództwem do tut. Sądu przeciwkoM. S.o zachowek. W tejże sprawie strony zawarły ugodę, na podstawie którejM. S.zobowiązała się zapłacićB. M.tytułem zachowku należnego po ich ojcuW. M.kwotę 700 zł płatną w terminie do dnia 30 września 2012 roku z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia temu terminowi płatności.
W dniu 25 października 2012 rokuB. M.wystąpiła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Biłgoraju z wnioskiem egzekucyjnym przeciwkoM. S.o wyegzekwowanie należnej jej kwoty 700 zł wraz z kosztami egzekucji, na podstawie opisanej wyżej ugody.
W piśmie z dnia 24 września 2012 roku, skierowanym doB. M.,M. S.oświadczyła, iż dokonuje potrącenia swojej wierzytelności w kwocie 251,85 zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania zasądzonych w sprawie I Ns 766/04 o dział spadku oraz w kwocie 448,15 zł stanowiącej część wierzytelności w kwocie 8912,50 zł zasądzonej odB. M.na rzeczW. M., którą to wierzytelnośćM. S.nabyła jako jedyny spadkobiercaW. M., z wierzytelnościąB. M.w kwocie 700 zł wynikającą z ugody zawartej w sprawie o zachowek.
W toku procesuB. M.kwestionowała istnienie wierzytelnościM. S.w stosunku do niej. Twierdziła, że ojciec nigdy nie chciał od niej zwrotu zasądzonej na jego rzecz kwoty pieniężnej, więc powódka również nie ma prawa od niej żądać zwrotu tej kwoty. Twierdzenia te Sąd uznał za niewiarygodne. W sprawie o dział spadkuW. M.zeznał, iż pomiędzy nim a córkąB. M.są ciągłe spory, kłócą się.
Pozwana twierdziła, iż na rozprawie, w trakcie rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia jej ojciec miał zrzec się dopłaty na swoją rzecz. Jednakże Sąd uznał to twierdzenie za niezgodne z prawdą. Treść protokołu rozprawy z dnia 22 listopada 2006 roku nie zawierała takiej wypowiedziW. M.. Nie złożył on oświadczenia, w którym miałby zwolnić pozwaną z długu. Stwierdził natomiast, że od roku nie rozmawia z córkąB.i uważa, że postanowienie Sądu nie krzywdzi żądnej z córek. Pozwana, nie złożyła w ustawowym terminie wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy. Protokół rozprawy jest dokumentem urzędowym stanowiącym dowód tego co zostało w nim urzędowo zaświadczone, a pozwana nie podważyła skutecznie w toku postępowania prawdziwości tego dokumentu.
Zeznania pozwanej na wiarę nie zasługiwały. Podobnie jak zeznania świadkówZ. D.iG. O., które twierdziły, że ich ojciec już po dziale spadku stwierdził, że chce od żadnej z córek pieniędzy. Zeznania te miały jedynie podtrzymywać wersję pozwanej.
WierzytelnośćW. M.w określonej przez Sąd wysokości powstała dopiero po wydaniu przez Sąd postanowienia w dniu 14 września 2006 roku. Wobec tegoW. M.nie mógł się zrzec nie istniejącej i nie określonej wierzytelności, w okolicznościach podawanych przez tychże świadków.
Z treści dołączonych w trakcie niniejszego procesu dowodów wpłat wynika, iżM. S.w wykonaniu opisanego wyżej postanowienia o dziale spadku poF. M.w dniach 15.02.2007 r. i 19.02.2007 r. dokonała wpłaty łącznej kwoty 7000 zł tytułem dopłaty (k.78-79), na rzeczW. M..
Pozwana nie wykazała w niniejszym procesie, żeW. M.zwolnił ją z zobowiązania określonego w postanowieniu Sądu z dnia 14 września 2006 roku.
Sąd uznał za zasadny zarzut potrącenia zgłoszony przezM. S.. Powódka na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 18.08.2011 r. nabyła prawa do spadku poW. M., a więc z chwilą śmierciW. M.przeszły naM. S.wszystkie prawa przysługujące spadkodawcy wobec innych osób.M. S.nabyła wierzytelność wobecB. M.w kwocie 8912,50 zł, nadto na mocy tegoż postanowienia działowegoB. M.zobowiązana była do zwrotuM. S.kwoty 251,85 zł tytułem zwrotu kosztów tegoż postępowania. ZobowiązanieM. S.wobecB. M.wynosiło 700 zł. Wskutek potracenia zobowiązanieM. S.wobecB. M.wygasło.
W tych okolicznościach zasadnym było pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wystawionego na rzeczB. M.przeciwkoM. S.na podstawie ugody sądowej zawartej w sprawie I C 359/12 Sądu Rejonowego w Biłgoraju z dnia 6 września 2012 r. zaopatrzonej klauzulą wykonalności w dniu 17 października 2012 r.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu po sprzeciwie od wyroku zaocznego zapadło w oparciu o postanowienia przepisuart.102 kpc(k. 102-108).
Apelację od powyższego wyroku wniosła pozwana. Zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że pozwana nie wykazała, żeW. M.zwolnił ją z zobowiązania określonego w postanowieniu z dnia 14 września 2006 roku. Pozwana wniosła o zmianę wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (k. 115-118).
W odpowiedzi powódkaM. S.wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów procesu (k. 132-133).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanej nie jest zasadna.
Sąd pierwszej instancji nie popełnił zarzucanego mu błędu w ustaleniach faktycznych mogących mieć wpływ na treść orzeczenia. Stan faktyczny sprawy i wszystkie istotne okoliczności zostały ustalone po wszechstronnym rozważeniu materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie oraz w sprawach o dział spadku i zachowek.
Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy pozwana nie udowodniła, by jej ojciecW. M.zwolnił ją z obowiązku wynikającego z postanowienia działowego z dnia 14 września 2006 roku, sygn. akt I Ns 766/04. W postanowieniu tym Sąd zasądził odB. M.na rzeczW. M.kwotę 8912,50 zł tytułem dopłaty oraz odM. S.na rzeczW. M.kwotę 6975 zł również tytułem dopłaty. Jednocześnie Sąd zasądził odB. M.na rzeczM. S.kwotę 251,85 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W toku niniejszego procesu pozwanaB. M.nie wykazała, by spadkodawca –W. M.złożył oświadczenie o zwolnieniu jej z długu. Wręcz przeciwnie z akt sprawy o dział spadku, a konkretnie na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 roku w przedmiocie wnioskuB. M.o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczeniaW. M.stwierdził, że od roku nie rozmawia z córkąB.oraz, że uważa, że postanowienie nie krzywdzi żadnej z jego córek. Oznacza to, że akceptował rozstrzygnięcie w przedmiocie działu spadku, w tym również w odniesieniu do zasądzonych dopłat. Uczestnik stwierdzeniem tym przyznał, że między nim a córką istniał wówczas konflikt, jednocześnie w toku postępowania nie złożył oświadczenia, że nie będzie domagał się zapłaty zasądzonej odB. M.na jego rzecz kwoty. PowódkaM. S.wykonała swój obowiązek zapłaty na rzeczW. M.określonej sumy pieniężnej, wynikający z postanowienia działowego. Łącznie uiściła kwotę 7000 zł (k. 78-79). GdybyW. M.chciał którąkolwiek z córek zwolnić od obowiązku zapłaty, to uczyniłby to wyraźnie albo w toku samego postępowania albo poprzez złożenie pisemnego oświadczenia odpowiedniej treści. Tej okoliczności pozwana jednak nie udowodniła w ramach niniejszego postępowania.
Sąd Okręgowy podziela dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę dowodów i uznanie, na jej podstawie za niewiarygodnych zeznań pozwanej i świadkówZ. D.iG. O.. Świadkowie, siostry stron, pozostające w dobrych relacjach z pozwaną, swoimi zeznaniami zmierzały do potwierdzenia stanowiska pozwanej o tym, żeW. M.miał powiedzieć w ich obecności, że nie chce od córkiB.żadnych pieniędzy. Pozwana i świadkowie są skonfliktowane z powódką, a dodatkowo jeszczeZ. D.iG. O.zrzekły się swoich udziałów w spadku po matceF. M.na rzecz pozwanej. Poza zeznaniami w/w świadków pozwana nie przedstawiła innego dowodu na potwierdzenie rzekomego oświadczenia ojca. Tym samym uznać należało, że okoliczność nieistnienia długu po stronie pozwanej, jako istotna dla rozstrzygnięcia, nie została przez pozwanąB. M.w sposób odpowiedni udowodniona. Nie wykazała ona, byW. M.zwolnił ją z długu wynikającego z postanowienia o dział spadku.
Mając na uwadze powyższe, apelacja pozwanej, jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 kpc.
Na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpcSąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego obejmujących koszty zastępstwa procesowego ustalone w oparciu o§ 6 pkt 2w zw. z§ 12ust.pkt 1 rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).