Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: X U 258/12
Data wyroku: 2013-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Barbara Bonczar
Słowa kluczowe: Jednorazowe Odszkodowanie, Zasiłek Chorobowy
Podstawa prawna: art.6 ustawy z dnia 30.10.2002r.

Sygn. akt: XU-258/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 02 kwietnia 2013r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych weW.
w składzie:

Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar
Protokolant:  Grażyna Mazurkiewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 02 kwietnia 2013r. weW.
sprawy z odwołaniaB. O. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.
z dnia 11 kwietnia 2012r. znak:O.-07-(...)
i z dnia 03 kwietnia 2012r. znak:(...)
w sprawieB. O. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.
ojednorazowe odszkodowanie i zasiłek chorobowy

1
zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.z dnia 11 kwietnia 2012r. znak:O.-07-(...)i przyznaje wnioskodawcyB. O. (1)prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 14 października 2011r. za doznany 4 % uszczerbek na zdrowiu w kwocie 2.816,00 zł (dwa tysiące osiemset szesnaście złotych).

2
zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.z dnia 03 kwietnia 2012r. znak:(...)i przyznaje wnioskodawcyB. O. (1)prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 17 października 2011r. do 18 listopada 2011r., oraz od 27 stycznia 2012r. do 20 lutego 2012r.

Sygn. akt X U 258/12

UZASADNIENIE:

Pismem z dnia 04 maja 2012 r. (prezentata Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału weW.10 maja 2012 r.) ubezpieczonyB. O. (2)odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału weW.z dnia 03 kwietnia 2012 r. (nr(...)) odmawiającej prawa do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy oraz od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 października 2011 r.(nr 07-(...)) odmawiającej uznania wypadku przy pracy, wnosząc o ich zmianę.
Uzasadniając swoje żądanie ubezpieczony zarzucił błędną interpretację dostarczonych dokumentów sporządzonych przez komisję powypadkową w związku ze zdarzeniem z dnia 14 października 2011 r.. O godzinie 14:00 doszło do nieszczęśliwego przypadkowego poślizgnięcia się i upadku na ziemię, w następstwie czego ubezpieczony doznał urazu prawego kolana. Wskazane zdarzenie miało miejsce w godzinach pracy ubezpieczonego na terenie spółdzielni i w czasie pełnienia służbowych. Stąd zdaniem ubezpieczonego powyższe zdarzenie należało uznać za wypadek przy pracy.
Ubezpieczony zaprzeczył jakoby „protokół powypadkowy i karta wypadku zawierają stwierdzenia bezpodstawne”. Mianowicie w czasie zdarzenia plac manewrowy (baza RIP) pokryte były błotem i nierównościami pi kilkudniowych opadach deszczu. Przemieszczając się (idąc) po placu ubezpieczony poślizgnął się na lewej pięcie i nie chcąc upaść na plecy odruchowo wykonał skręt ciała w kierunku lewej ręki ( „salto”), w konsekwencji czego upadł na ziemię uderzając wewnętrzną stroną prawej nogi, co doprowadziło do „naciągnięcia czy naderwania” więzadeł bocznych prawego kolana. Ubezpieczony podnosząc się z błota nie czul większego bólu i szybko poszedł lekko utykając pod kran celem umycia się, gdyż wstydził się zaistniałego upadku. Z każdą godziną ból nasilał się a w nocy był nie do wytrzymania. Ubezpieczony zdecydował się nad ranem pojechać do lekarza. Tam zrobiono mu zdjęcie rtg i opatrunek, a następnie zalecono kupienie stabilizatora oraz stabilizację kolana z zaleceniem zwrócenia się do ortopedy za trzy dni. Ubezpieczony otrzymując kartę informacyjną nie przeczytał jej, a lekarz błędnie wpisał, iż ubezpieczony skarży się na ból kolana od kilku dni.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie z dnia 11 maja 2012 r. od decyzji O\ZUS z dnia 11.04.2012 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości.
W uzasadnieniu organ rentowy zarzucił, iż z powiatowego Szpitala im. Św.J.wT.uzyskał informację o tym, że ubezpieczony zgłosił się do tegoż szpitala po pomoc w dniu 15.10.2012 r. i oświadczył, że poślizgnął się doznając urazu skrętnego kilka dni temu. W związku z tym, zdaniem organu rentowego, stwierdzenia zawarte w protokole powypadkowym są bezpodstawne, a tym samym organ rentowy odmówił przyznania jednorazowego odszkodowania.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie z dnia 12 czerwca 2012 r. od decyzji O\ZUS z dnia 04.05.2012 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości.
W uzasadnieniu organ rentowy zarzucił, iż z Powiatowego Szpitala im. Św.J.wT.uzyskał informację o tym, że ubezpieczony zgłosił się do tegoż szpitala po pomoc w dniu 15.10.2012 r. i oświadczył, że poślizgnął się doznając urazu skrętnego kilka dni temu. W związku z tym, zdaniem organu rentowego, stwierdzenia zawarte w protokole powypadkowym są bezpodstawne, a tym samym organ rentowy odmówił przyznania jednorazowego odszkodowania.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Organ rentowy decyzją z dnia 03.04.2012 r. odmówił ubezpieczonemu prawa do wypłaty zasiłku chorobowego za okres od 17.10.2011 r. do 18.11.2011 r. oraz od 27.01.2012 r. do 20.02.2012 r. w wysokości 100 % podstawy wymiaru, bowiem do urazu doszło w innych okolicznościach niż podane w karcie wypadku.
Natomiast decyzją z dnia 11 kwietnia 2012 r. organ rentowy odmówił prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 14.10.2011 r. , bowiem do urazu doszło w innych okolicznościach niż podane w karcie wypadku.

Dowód: akta odszkodowawcze organu rentowego.

WnioskodawcaB. O. (1)podlegał ubezpieczeniu chorobowemu i wypadkowemu od dnia 01.01.1999 r.
W dniu 14.10.2011 r. podczas pracy o godzinie 14:00 ubezpieczony uległ wypadkowi. Jak stwierdzono w protokole powypadkowym do wypadku przy pracy doszło przez przypadek i nieszczęśliwy upadek na ziemię. W czasie nadzorowania załadunku kołków i faszyn na transport ciężarowy-samochodowy ubezpieczony nie zauważył nierówności, na której poślizgnął się i upadł na ziemię mokrą po deszczu. Wskutek powyższego zdarzenia ubezpieczony doznał urazu kolana nogi prawej.
Ubezpieczony do lekarza do Powiatowego Szpitala im. Św.J.wT.zgłosił się następnego dnia, tj. w sobotę 15.10.2011 r. w godzinach przedpołudniowych około 10:00/11:00. Lekarz nie chciał przyjąć ubezpieczonego, ale ostatecznie zgodził się to zrobić. Zrobiono mu zdjęcie rtg i opatrunek, a następnie zalecono kupienie stabilizatora oraz stabilizację kolana z zaleceniem zwrócenia się do ortopedy za trzy dni. Ubezpieczony otrzymując kartę informacyjną nie przeczytał jej, a lekarz błędnie wpisał, iż ubezpieczony skarży się na ból kolana od kilku dni.

Dowód: 1) Zeznania świadkaE. C.( k. 33)
2) Zeznania świadkaE. O.( k. 42-43)
3)Przesłuchanie ubezpieczonego ( k. 33-34)

Od dnia 17.10.2011 r. do dnia 06.03.2012 r. ubezpieczony leczony był, a następnie rehabilitowany w związku z doznaniem urazu więzadła bocznego kolana wskutek upadku w trakcie wykonywania pracy w Międzywojewódzkiej Przychodni sportowo-lekarskiej przyul. (...)weW..
W związku z zaistniałym wypadkiem przy pracy ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu niezdolności do pracy w okresie od dnia 17.10.2011 r. do dnia 18.11.2011 r. oraz od dnia 27.01.2012 r. do dnia 20.02.2012 r.
Wskutek przeprowadzonego przez biegłego sadowego badania chirurgiczno-ortopedycznego zdiagnozowano ubytek zginania 10 stopni kolana lewego oraz ubytek wyprostu 5 stopni tegoż kolana oraz dodatnie testy na łękotkę przyśrodkową. Bez cech niestabilności, objaw szufladowy ujemny. Ukrwienie i unerwienie kończyn dolnych prawidłowe.
Natomiast badanie neurologiczne nie wykazały niedowładów w kończynach górnych i dolnych. Napięcie mięśni było prawidłowe we wszystkich grupach mięśniowych. Czucie powierzchniowe i głębokie nie zaburzone.
Biegli ustalili, iż ubezpieczony doznał skręcenia stawu kolanowego prawego z naderwaniem więzadła pobocznego przyśrodkowego.
Ubezpieczony leczony był zachowawczo, a badanie w dniu 08.12.2012 r. wykazało, że skręcenie kolana prawego spowodowało uszkodzenie łąkotki przyśrodkowej.
Biegli sądowi w wyniku przeprowadzonych badan chirurgiczno-ortopedycznego oraz neurologicznego rozpoznali stan po skręceniu kolana prawego z naciągnięciem więzadła pobocznego przyśrodkowego-wygojone z objawami uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej i z ubytkiem zgięcia i wyprostu.
W związku z powyższym biegli ustalili, iż u ubezpieczonego uszczerbek na zdrowiu na skutek wypadku przy pracy w dniu 14.10.2011 r. wynosi 4 %.
Dowód: Opinia biegłych sadowych z dnia 08.12.2012 r. ( 50-53)

Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Odwołanie jako oczywiście zasadne zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie zart. 6 ust. 1 Ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowychz tytułu wypadku przy pracy przysługuje zasiłek chorobowy - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową;
Co więcej, zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową (art. 3 ust. 2 Ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych) w wysokości 100 % podstawy wymiaru (art. 9 ust 1 Ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych).
W zaistniałym stanie faktycznym organ rentowy podważył zasadność twierdzenia ubezpieczonego jakoby zaistniałe zdarzenie miało miejsce w trakcie pracy. W celu dokładnego przeanalizowania czy faktycznie doszło do wypadku przy pracy należało najpierw ustalić determinanty legalnej definicji wypadku przy pracy określonego wart. 3 ust. 1 Ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Mianowicie za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

1
podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych;

2
podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;

3
w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Sąd oceniając spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek do stwierdzenia istnienia/nieistnienia wypadku przy pracy przeanalizował znaczenie poszczególnych determinantów.
Zgodnie z poglądem doktryny nagłość zdarzenia powodującego wypadek przy pracy charakteryzuje się zaskoczeniem pracownika, jest czymś nieoczekiwanym, nieprzewidywalnym. Ponadto, wskazana cecha musi dotyczyć samego zdarzenia, a nie skutku pod postacią urazu lub śmierci.
W zaistniałym stanie faktycznym, Sąd nie miał wątpliwości co do istnienia nagłego zdarzenia, bowiem nie sposób nie określić poślizgnięcia się na nierównej mokrej nawierzchni skutkujące upadkiem zdarzeniem nagłym.
W czasie nadzorowania załadunku kołków i faszyn na transport ciężarowy-samochodowy ubezpieczony nie zauważył nierówności, na której poślizgnął się i upadł na ziemię mokrą po deszczu. Wskutek powyższego zdarzenia ubezpieczony doznał skręcenia stawu kolanowego prawego z naderwaniem więzadła pobocznego przyśrodkowego.
Następnie, należało określić czy powyższe zdarzenie spełniające kryterium "nagłości" zostało wywołane przyczyną zewnętrzną, co oznacza zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, „(…) każdy czynnik pochodzący spoza organizmu poszkodowanego, zdolny - w istniejących warunkach - wywołać szkodliwe skutki, w tym także pogorszyć stan zdrowia pracownika dotkniętego już schorzeniem samoistnym” ( Wyrok SN z dnia 18 sierpnia 2008 r., I PK 18/09).
W ocenie Sądu okoliczności sprawy nie budziły wątpliwości co do uznania zdarzenia za zewnętrzne, biorąc chociażby pod uwagę samą specyfikę poślizgnięcia się na nierównej mokrej nawierzchni. Co więcej, oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd poparł twierdzenia ubezpieczonego, dotyczące okoliczności pełnienia przez niego obowiązków pracowniczych w trakcie zdarzenia.
Posiłkując się orzecznictwem Sądu Najwyższego, należy uznać, iż „(…) związek z pracą, o którym mowa w przepisie art. 3 ust. 1 ustawy, polega wyłącznie na czasowym, funkcjonalnym i przestrzennym związku zdarzenia z pracą w okolicznościach wymienionych w pkt 1-3 tego przepisu, przy czym wskazane w tych punktach przesłanki uznania zdarzenia za wypadek przy pracy nie muszą być spełnione łącznie, sam zaś związek zdarzenia z pracą ma w tym wypadku sens normatywny. Czasowy związek zdarzenia z pracą polega na tym, że zdarzenie powinno nastąpić albo w czasie wykonywania przez pracownika czynności określonych w pkt 1-2 lub w związku z wykonywaniem tych czynności albo w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy (pkt 3). Funkcjonalny związek zdarzenia z pracą wyraża się w tym, że zdarzenie nastąpiło w czasie lub w związku z wykonywaniem przez pracownika tylko określonych czynności, a mianowicie "zwykłych czynności lub poleceń przełożonych" (pkt 1), "czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia" (pkt 2), a także w czasie pozostawania w dyspozycji pracodawcy (pkt 3). Wreszcie przestrzenny związek zdarzenia z pracą polega na tym, że zdarzenie to następuje w pewnym miejscu, które jest albo miejscem wykonywania wskazanych w art. 3 pkt 1 i 2 ustawy czynności, którym jest z reguły zakład pracy albo miejscem na "drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy (pkt 3). Charakterystyczne dla przestrzennego związku zdarzenia z pracą jest to, że miejsce zdarzenia zostało ściśle określone tylko w odniesieniu do pozostawania pracownika, który uległ zdarzeniu, w dyspozycji pracodawcy” ( por. Wyrok SN z dnia 29 listopada 2006 r., II UK 101/06).
Należy podkreślić, iż w powyższej kwestii orzecznictwo Sądu Najwyższego, posiłkując się Wyrokiem SN z dnia 13 lipca 2011 r., I UK 46/11, pozostaje jednolite. Mianowicie „nagłe zdarzenie powodujące uraz lub śmierć pracownika może zatem nastąpić w dowolnym czasie i miejscu, pod warunkiem, że pozostaje w związku z wykonywaniem czynności pracowniczych przez osobę, która wypadkowi uległa.
Czasowy i miejscowy związek zdarzenia z pracą oznacza, że pracownik doznał uszczerbku na zdrowiu, bądź poniósł śmierć w czasie i w miejscu, w którym pozostawał w sferze interesów pracodawcy. Jeżeli natomiast przyczyna zewnętrzna zadziałała poza czasem i miejscem wykonywania normalnych czynności pracowniczych, wówczas niezbędne jest stwierdzenie funkcjonalnego związku z pracą, tzn. takiego, w ramach którego praca musi być nie tylko jednym z czynników prowadzących do zdarzenia, ale musi ona także wywrzeć wpływ na zaistniały skutek. Związek funkcjonalny nie jest bowiem pojęciem wymiernym i obiektywnym - jak czas i miejsce - i leży często w sferze psychiki poszkodowanego pracownika”.
W przedmiotowej sprawie Sąd nie miał wątpliwości, iż ubezpieczony w trakcie zdarzenia wykonywał swoje obowiązki pracownicze przebywając na terenie zakładu pracy w godzinach pracy. Wykonywał on czynności nadzorujące przy załadunku kotłów i faszyn na transport ciężarowy-samochodowy. Powyższe ustalenia Sąd oparł o dokumentację powypadkową, której wiarygodności i autentyczności skutecznie nie podważyła żadna ze stron postępowania oraz zeznania ubezpieczonego i świadkówE. C.iE. O., których zeznania były spójne i logiczne oraz w pełni korelowały ze zgromadzoną dokumentacją.
W zaistniałym stanie faktycznym błędnym było uznanie przez organ rentowy ulegnięciu wypadkowi w innych okolicznościach niż wskazane w karcie wypadku i w protokole powypadkowym. Sam fakt wpisania przez lekarza w karcie informacyjnej innych okoliczności niż przedstawił wnioskodawca zdaje się być omyłkowe. Świadczy o tym ilość osób, które były świadkami przedmiotowego upadku ubezpieczonego, który niewątpliwie należało uznać za wypadek przy pracy.
Biorąc pod uwagę, dokonane powyżej ustalenia i przeprowadzone rozważania, Sąd na mocy przepisuart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia 03 kwietnia 2012 r. znak(...)w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemuB. O. (1)prawo do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy za okres od 17 października 2011 r. do 18 listopada 2011 r. oraz od 27 stycznia 2012 r. do 20 lutego 2012 r. O powyższym orzeczono w pkt II sentencji wyroku.

W związku z dokonanym ustaleniem, iż zdarzenie z dnia14 października 2011 r. było wypadkiem przy pracy należało zbadać czy ubezpieczony doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu i czy przysługuje mu jednorazowe odszkodowanie z tegoż tytułu. Z załączonej dokumentacji medycznej oraz opinii biegłego lekarza sądowego wynika, iż od ukończenia leczenia i rehabilitacji minęło ponad 12 miesięcy, a ubezpieczony nadal ma objawy uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej i z ubytkiem zgięcia i wyprostu kolana lewego, co należy uznać za długotrwały uszczerbek na zdrowiu.
Zgodnie z brzmieniemart. 11 Ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowychubezpieczony ma prawo do wypłaty jednorazowego odszkodowania w przypadku, gdy doznał on długotrwałegolub stałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.
Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. W niniejszej sprawie okres upośledzenia czynności kolana trwa już ponad 12 miesięcy, co w ocenie Sądu świadczy o istnieniu długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Ponadto Sąd dał wiarę opinii biegłego lekarza sądowego – chirurga ortopedy, że u ubezpieczonego istnieje ubytek zginania 10 stopni kolana lewego oraz ubytek wyprostu 5 stopni tegoż kolana oraz dodatnie testy na łękotkę przyśrodkową ruchomość prawego nadgarstka wnioskodawcy nadal jest ograniczona. Co za tym idzie na podstawie Załącznika doRozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowaniaocena procentowa długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wynosi 4 %.
Działając na podstawieart. 47714Kodeksu postępowania CywilnegoSąd uwzględnił odwołanie i zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 11 kwietnia 2012 r. znakO.-07-(...)w całości i przyznał ubezpieczonemuB. O. (1)prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 14 października 2011 r. za doznany 4 % uszczerbek na zdrowiu.
Sąd zasądził tytułem jednorazowego odszkodowania kwotę 2 816,00 zł w oparciu oart. 12 Ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowychubezpieczony ma prawo do wypłaty jednorazowego odszkodowania w przypadku, gdy doznał on długotrwałego lub stałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Mianowicie jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20 % przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia08 marca 2013 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej w okresie od dnia1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 marca 2014 r. kwota jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej,o której mowa wart. 12 ust.1 Ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, wynosi 704 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
W związku z powyższym wnioskodawcy za 4 % długotrwały uszczerbek na zdrowiu przysługuje jednorazowe odszkodowanie w wysokości 2 816,00 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku.