Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1578/12
Data wyroku: 2013-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Konrad Gradek, Beata Tymoszów, Włodzimierz Suwała
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze, Oszustwo, Czyn Ciągły, Narkomania
Podstawa prawna: art. 286 §1 kk w zw. z art. 12 kk i z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt VI Ka 1578/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny – Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Włodzimierz Suwała (spr.)
Sędziowie  SO Beata Tymoszów
SR del. Konrad Gradek

Protokolant  sekr. sądowy Anna Kotwica
przy udziale prokuratora   Grażyny Maleszewskiej
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r.
sprawyA. G.
oskarżonej o przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kki zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 4 czerwca 2012 r. sygn. akt III K 82/12

zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania.

sygn. akt VI Ka 1578/12

UZASADNIENIE
W dniu 19 4 czerwca 2012 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie wydał wyrok w sprawie III K 82/12, mocą którego oskarżonąA. G.uznał za winną popełnienia przypisanych jej czynów zart. 12 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Wyrok ów zaskarżyła osobistą apelacjąA. G., lecz niezależnie od treści od treści tej apelacji Sąd Okręgowy zmuszony był uchylić zaskarżony wyrok w całości a sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Powodami do podjęcia tej, niejako z urzędu, decyzji w postępowaniu odwoławczym była następująca sytuacja procesowa jaka zaistniała na rozprawie głównej w dniu 4 czerwca 2012 r. Z zapisu protokołu owej rozprawy wynika ( k. 482 – 485 ), że obrońca oskarżonej w jej imieniu złożył wniosek o wydanie wyroku w trybieart. 387 k.p.k., który zawierał też skonkretyzowane propozycje w zakresie: rozstrzygnięć w zakresie wymiaru kary za każdy z zarzucanych A.G.czynów; kary łącznej o wolnościowym charakterze; środków probacyjnych oraz kosztów postępowania. Na tak sformułowany wniosek obrońcy wyrazili zgodę oskarżona, prokurator oraz oskarżyciele posiłkowi. W tym stanie rzeczy Sąd rejonowy na podstawieart. 387 § 1 i 2 k.p.k.postanowił„ uwzględnić wniosek oskarżonej o wydanie wyroku skazującego albowiem okoliczności nie budzą wątpliwości, cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy w całości, a Prokurator i pokrzywdzeni się temu nie sprzeciwiają”. W kontekście powyższej decyzji Sąd I instancji na podstawieart. 387 § 4 k.p.k.dokonał ujawnienia istniejącego w sprawie, a zebranego w postępowaniu przygotowawczym, osobowego i bezosobowego materiału dowodowego.
Najwyraźniej jednak istniały jakieś wątpliwości co do okoliczności czynów zarzucanych w a/o A.G.gdyż, w dalszym ciągu omawianej rozprawy głównej, Sąd Rejonowy, po wspomnianym zaliczeniu dowodów, od razu uprzedził strony procesowe ( na podstawieart. 399 § 1 k.p.k.) o możliwości zastosowania w zakresie czynów opisanych w pkt 1 i 3 a/o kwalifikacji zart. 91 § 1 k.k.lubart. 12 k.k.; nadto na podstawieart. 387 § 2 k.p.k.„ wniosku zgłoszonego w trybieart. 387 k.p.k.nie uwzględnił z uwagi na uprzedzenie o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej”.
Zdaniem Sądu Okręgowego, pomimo tego, że w protokole rozprawy odnotowano, iż strony po powyżej opisanych decyzjach sądu orzekającego nie zgłosiły„wniosków dowodowych”ani nie wnosiły o zaliczenie„innych dowodów”, Sąd rejonowy nie mógł w sposób prawidłowy od razu przejść do zamknięcia przewodu sądowego, odebrania końcowych głosów stron i wydania zaskarżonego wyroku. W istocie bowiem wyrok ów Sąd I instancji wydał bez poprzedzenia go procesowym ujawnieniem ( poza wyjaśnieniami oskarżonej ) zabezpieczonego w toku postępowania przygotowawczego materiału dowodowego w postaci zeznań świadków i dokumentów – zatem, wbrew treściart. 410 k.p.k., podstawę tego wyroku nie stanowił całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Wcześniejsze, wyżej opisane, ujawnienie istniejących dowodów w trybieart. 387 § 4 k.p.k., byłoby tylko prawidłowe w sytuacji, kiedy zaskarżony wyrok rzeczywiście był wydany w warunkach określonych wart. 387 § 1 i 2 k.p.k.Jak wiadomo tak się nie stało, więc po wspomnianej ostatecznej decyzji Sądu Rejonowego o nieuwzględnieniu wniosku oskarżonej o wydanie wyroku skazującego w trybieart. 387 k.p.k., powinien nastąpić dalszy bieg przewodu sądowego na rozprawie głównej w postaci przesłuchania na niej wnioskowanych w a/o świadków, przeprowadzenia dowodów z dokumentów itd w sposób uregulowany wart. 391 k.p.k.i następnych. A przynajmniej Sąd orzekający powinien spróbować skorzystać z instytucji określonej wart. 388 k.p.k.– czego, niestety, w realiach nin. procesu także zaniechał.
Wskazane wyżej naruszenia przepisów procesowych przez Sąd I instancji z pewnością mogły mieć znaczący wpływ na treść zaskarżonego wyroku – a nie są one możliwe do konwalidowanie przez Sąd odwoławczy w toku jego postępowania.
Na marginesie wypada wskazać, iż akt oskarżenia w nin. sprawie wpłynął do Sądu I instancji wraz ze złożonym przez prokuratora w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wnioskiem o skazanieA. G.bez przeprowadzenia rozprawy ( k. 464 ). Akta sprawy pokazują, że w tej kwestii Sąd orzekający nie przeprowadził żadnego posiedzenia w myśl uregulowania zawartego wart. 343 § 5 k.p.k., a zatem i nie podjął też w sposób formalny żadnego ustosunkowania się do tego wniosku, zwłaszcza o jego nieuwzględnieniu i rozpoznaniu sprawy na zasadachogólnych, przed wydaniem zarządzenia z dnia 30 marca 2012 o wyznaczeniu rozprawy głównej ( k. 472 ) i przed rozpoczęciem rozprawy głównej z dnia 4 czerwca 2012 r. Wprawdzie to akurat nie ma istotniejszego znaczenia w dotychczasowym procesie – niemniej raczej wypada zachowywać przewidzianą wkodeksie postępowania karnegokolejność poszczególnych czynności proceduralnych.
Przy zatem ponownym rozpoznaniu nin. sprawy, także też w kontekście zarzutów i treści apelacji A.G.( co do zasadności których, w świetle powodów uchylenia zaskarżonego wyroku, przedwczesnym byłoby ustosunkowanie się przez Sąd Okręgowy ), należy skierować ją na rozprawę główną celem przeprowadzenia przewodu sądowego zgodnie z tyczącymi go uregulowaniamikodeksu postępowania karnegoi ewentualnymi wnioskami stron procesowych co do dalszego trybu procedowania przed Sądem I instancji.
Dla tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.