Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 241/13
Data wyroku: 2013-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Krajewska-Drozd
Słowa kluczowe: Postępowanie W Sprawach O Wykroczenia
Podstawa prawna: art. 5 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania o wykroczenia

Sygn. akt II Ka 241/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSO Marta Krajewska - Drozd
Protokolant: protokolant Jagoda Stępień

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r.
sprawy obwinionegoA. J.o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 2 pkt. 12 PRD, art. 97 kw w zw. z art. 2 pkt. 1 PRD, art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 ust. 2 PRD. art. 90 kw

na skutek apelacji wniesionych przez obwinionego i obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 21 lutego 2013 r., sygnatura akt X W 423/13

I
u c h y l azaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpow umarza postępowanie,

II
kosztami postępowania za obie instancjeo b c i ą ż aSkarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 241/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt X W 423/12 uznał obwinionegoA. J.za winnego tego, że:

1
w dniu 06.06. 2011 r. ok. godz. 20.20 w miejscowościR., woj.(...)kierując samochodem m-kiS. (...)onr rej. (...)wyjeżdżając nadrogę krajową nr (...)z drogi podporządkowanej usytuowanej po jej lewej stronie nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu jadącemu drogą główną od stronyR.w kierunkuG.kierującemu samochodem m-kiO. (...)onr rej. (...)- tj. popełnienia czynu z art. 97 kw w zw. z art. 2 pkt 23 ustawy PoRD,

2
ponadto w czasie jak wyżej jadącdrogą krajową nr (...)od miejscowościR.w kierunkuG.kierując samochodem m-kiS. (...)onr rej. (...)korzystał z telefonu komórkowego wymagającego trzymania słuchawki w ręku - tj. popełnienia czynu z art. 97 kw w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy PoRD,

3
ponadto w czasie i miejscu jak w punkcie 2 kierując samochodem m-kiS. (...)onr rej. (...)podczas wykonywania manewru wyprzedzania nie zachował szczególnej ostrożności a zwłaszcza bezpiecznego odstępu od wyprzedzanego pojazdu m-kiO. (...)onr rej. (...)w wyniku czego uderzył kierowanym przez siebie pojazdem w wyprzedzany pojazd m-kiO. (...)powodując jego uszkodzenie i zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym - tj. popełnienia czynu z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 ust. 2 ustawy PoRD,

4
ponadto w czasie i miejscu jak w punkcie 2 kierując samochodem m-kiS. (...)onr rej. (...)po wykonaniu manewru wyprzedzania pojazdu m-kiO. (...)onr rej. (...)gwałtownie bez uzasadnionej przyczyny podjął manewr hamowania w wyniku czego utrudnił ruch jadącemu za nim kierującemu samochodem m-kiO. (...)onr rej. (...)- tj. popełnienia czynu z art. 90 kw.

Za przypisane wykroczenia Sąd – na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw - skazał obwinionego na karę grzywny w wysokości 1200 zł.
Równocześnie na podstawieart. 118 § 1kpow iart. 3 ust. 1 i art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków oraz w kwocie 120 zł tytułem opłaty.

Powyższy wyrok apelacją zaskarżyli: obwiniony i jego obrońca.
ObrońcaA. J.zaskarżając wyrok w całości zarzucił:
- obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
•art. 4 kpki5 § 2 kpkw zw. zart. 170 kpkw zw. zart. 8 kpwiart. 92 kpkw zw. zart. 32 § 5 kpwalbowiem Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego złożonego przez obrońcę obwinionego w postaci przesłuchania świadkaP. K., który był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, a który posiada informacje przemawiające na korzyść obwinionego, a także Sąd nie odniósł się w żaden sposób do kwestii uniemożliwienia obwinionemu złożenia wyjaśnień w terminie późniejszym z uwagi na jego zły stan zdrowia,
•art. 71 § 5 kpwpoprzez nieuwzględnienie przez Sąd wniosków obrońcy obwinionego o odroczenie rozprawy w sytuacji usprawiedliwionego niestawiennictwa z powodu niemożności poruszania się obwinionego z uwagi na doznany uraz nogi w postaci jej złamania, tylko z uwagi na brak poświadczenia przez biegłego lekarza sądowego w sytuacji, gdy jedyny uprawniony do poświadczenia z listy Sądu Okręgowego odmawiał potwierdzenia odpowiedniego zaświadczenia.
W konsekwencji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie.
ObwinionyA. J.w pochodzącej od niego apelacji zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Niezależnie od zarzutów podniesionych w obu apelacjach, zaskarżony wyrok Sądu I instancji musi zostać uchylony, a postępowanie w sprawie umorzone.

Zgodnie z treścią art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeliod czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Pamiętać przy tym należy, że żadna czynność procesowa nie przerywa biegu terminu przedawnienia, zatem także postępowanie odwoławcze powinno zakończyć się przed jego upływem.
Ponieważ okoliczności wyłączające postępowanie uwzględnia się w każdym stadium postępowania, i to z urzędu (art. 62 § 1 kpow), Sąd Odwoławczy musiał uwzględnić fakt, iż w dniu 6 czerwca 2013 r. karalność wykroczeń przypisanych zaskarżonym wyrokiem obwinionemuA. J.uległa przedawnieniu - wobec upływu wskazanego w art. 45 § 1 kw dwuletniego terminu liczonego od czasu ich popełnienia. Okoliczność ta stanowi zaś negatywną przesłankę postępowania wskazaną w art. 5 § 1 pkt 4 kpow.

Z tego powodu Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu I instancji i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 umorzył postępowanie, obciążając na podstawie art. 118 § 2 kpow Skarb Państwa kosztami postępowania za obie instancje.