Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 243/13
Data wyroku: 2013-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Kamiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Środki Karne
Podstawa prawna: art. 178a§ 1 kk

Sygn. akt VIII Ka 243/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 maja 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący-Sędzia SO Krzysztof Kamiński
Protokolant: Aneta Chardziejko
w obecności prokuratora Małgorzaty Zińczuk, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. sprawyM. K.oskarżonego o czyn zart. 178a§1 k.k.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczachz dnia 6 lutego 2013 r. (sygn. akt VIII K 556/12):
I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że podwyższa wymiar środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych do 2 (dwóch) lat.
II. W pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy.
III. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o to, że w dniu 06 grudnia 2012 roku o godz. 13:30 na drodze publicznej trasa(...)–(...)gm.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości (1,43 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził samochód osobowy marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)tj. o czyn zart. 178a§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczachwyrokiem zaocznym z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 556/12 oskarżonegoM. K.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 178a§1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69§1 i 2 k.k.,art. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
Na podstawieart. 71§1 k.k.wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny równoważna jest kwocie 10 (dziesięć) złotych.
Na podstawieart. 42§2 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku.
Na podstawieart. 63§2 k.k.na poczet zakazu prowadzenia pojazdów zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 6 grudnia 2012 roku.
Na podstawieart. 49§2 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 100 (sto) złotych.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu.
Powyższy wyrok, na podstawieart. 425§1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego, zaskarżył prokurator. Na zasadzieart. 427§1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 4 k.p.k.iart. 437§1 i 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonegoM. K.w stosunku do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu poprzez orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w minimalnej wysokości powodując, iż wobec znacznego stanu nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu całokształt wymiaru kary nie uwzględnia w sposób należyty winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu oraz nie spełnia celów kary w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoM. K.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treściart. 42§1 k.k.decydujące znaczenie – z punktu widzenia wymiaru środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych – ma stopień zagrożenia ze strony sprawcy czynu dla bezpieczeństwa w komunikacji (w tym przypadku w ruchu drogowym). W zakresie czynów zart. 178a§1 k.k.stopień ten określają poziom nietrzeźwości sprawcy, miejsce i czas popełnienia czynu oraz rodzaj pojazdu, którym poruszał się.
Należy zgodzić się z apelującym, że Sąd I instancji nie uwzględnił w stopniu akceptowalnym wskazanych wyżej okoliczności.
M. K.jechał samochodem osobowym (m-ki(...)) w godzinach szczytu komunikacyjnego (godz. 13:30) drogą K-19 o dużym natężeniu ruchu (droga z(...)do(...)). Znajdował się przy tym w stanie nietrzeźwości przekraczającym ponad pięciokrotnie przewidzianą prawem normę (videart. 115§16 pkt 2 k.k.). Stan taki, jak wynika ze wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, upośledza w stopniu znacznym czynności psychomotoryczne każdego kierującego pojazdem. Konsekwencją tego była – w omawianym przypadku – utrata panowania nad pojazdem i wjechanie do przydrożnego rowu. Tylko szczęśliwemu zbiegowi okoliczności należy zawdzięczać, że nie doszło do tragicznego w skutkach wypadku drogowego.
W świetle powyższych okoliczności orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na najniższy możliwy okres czyni karę, rozumianą jako całokształt kar i środków karnych, rażąco niewspółmierną w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.
Dlatego należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
Nie stwierdzając innych uchybień w zaskarżonej części (zgodnie z treściąart. 447§2 k.p.k.apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych), zważywszy, że kara w pozostałym zakresie realizuje wszystkie wymogi określone wart. 53§1 i 2 k.k., orzeczono jak w pkt. II sentencji niniejszego wyroku.
Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego (osiąga miesięczny dochód w wysokości ok. 500-zł. i ma na utrzymaniu dwoje małych dzieci) na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.należało go zwolnić od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.