Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 100/13
Data wyroku: 2013-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogumił Goraj, Piotr Starosta, Ireneusz Płowaś
Słowa kluczowe: Skarga Na Czynności Komornika
Podstawa prawna: art. 386 § 4 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 100/13

POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś (spr.)
Sędziowie: SO Piotr Starosta
SO Bogumił Goraj

po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej
z wniosku(...)Kasy(...)z siedzibą wG.

przeciwkoJ. S.
o świadczenie pieniężne
w przedmiocie skargi wierzyciela na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w InowrocławiuM. D.w sprawie Km 124/07
na skutek zażalenia wierzyciela
od postanowienia Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 06.12.2012 roku, sygn. akt I Co 4238/12

postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać skargę wierzyciela do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu.

Sygn. akt II Cz 100/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu postanowieniem z dnia 06.12.2012 roku oddalił skargę wierzyciela na czynność komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu w sprawie Km 124/07.
W uzasadnieniu Sąd podał, że skarga wierzyciela dotyczyła postanowienia z dnia 18.09.2012 roku w części stanowiącej o zakończeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie wobec całkowitej spłaty należności przez dłużnika. Wierzyciel domagał się kontynuowania postępowania, bowiem według jego wyliczeń należność nie została całkowicie zaspokojona.
Komornik w odpowiedzi na skargę wskazał, iż w jego ocenie należność na rzecz wierzyciela została całkowicie spłacona przez dłużnika, co wynika z przedłożonego przez wierzyciela zestawienia spłat ze stycznia 2011 roku, sporządzonego prawidłowo. Według komornika dołączony do skargi raport spłat według stanu na dzień 01.10.2012 roku zawiera błąd w wyliczeniach – nieuzasadnione zwiększenia należności głównej (na stronie 4 wyliczenia), a więc nie można go uznać za miarodajny przy ocenie zasadności zarzutów zawartych w skardze.
Sąd Rejonowy ocenił, że skarga wierzyciela nie jest zasadna i dlatego nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd wskazał, iż z analizy znajdującego się w aktach komorniczych, przedłożonego przez wierzyciela raportu spłaty z dnia 31.01.2011 roku - wyliczenia pozostałej do spłaty przez dłużnika należności głównej w okresach od 15.10.2008 roku do 31.01.2011 roku różnią się od wyliczeń zawartych w raporcie spłaty dołączonym do skargi według stanu na dzień 01.10.2012 roku (strona 4 raportu), które zostały w tych okresach w sposób nieuzasadniony zawyżone i co w konsekwencji spowodowało, że do spłaty pozostała według skarżącego jeszcze kwota 742,29 zł. Komornik opierał się zaś w swoich wyliczeniach na raporcie z dnia 31.01.2011 roku, którego prawidłowość nie była nigdy kwestionowana przez wierzyciela.
Wobec tego Sąd Rejonowy stwierdził, że umorzenie przez komornika postępowania egzekucyjnego wobec dłużnika z powodu całkowitej spłaty należności na rzecz wierzyciela było prawidłowe, albowiem oparte na rzetelnej i wnikliwej analizie, zgodnej z wyliczeniami wierzyciela. W tej sytuacji twierdzenia i zarzuty skarżącego były bezzasadne, albowiem postępowanie organu egzekucyjnego nie było obarczone błędem.
Dlatego też na mocyart. 767 kpca contrario Sąd Rejonowy oddalił skargę wierzyciela.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wierzyciel, domagając się jego zmiany poprzez orzeczenie o uchyleniu czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu polegającej na zakończeniu postępowania egzekucyjnego oraz zobowiązanie komornika do wyegzekwowania na rzecz wierzyciela brakującej kwoty.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wyliczenie stanu zadłużenia na dzień 31.01.2011 roku różni się od wyliczenia tego stanu na dzień 01.10.2012 roku, co wynika z nie zaliczenia do wyliczenia z dnia 31.01.2011 roku kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu egzekucyjnym w kwocie 300 zł, które to koszty zostały przyznane wierzycielowi dnia 04.04.2011 roku. Wierzyciel przyznał, iż sporządzając wyliczenie do skargi z dnia 01.10.2012 roku popełnił błąd zaliczając ww. koszty z datą 27.04.2004 roku, stąd powstała w sprawie niedopłata na kwotę 742,29 zł. Jednakże zaliczając te koszty z datą ich wydania tj. 04.04.2011 roku w sprawie w ocenie wierzyciela nadal występuje niedopłata na kwotę 196,77 zł, dlatego w tym zakresie wierzyciel podtrzymał skargę.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie należało uznać za zasadne.
Sąd Okręgowy podziela zdanie wierzyciela, iż o ile nie została wyegzekwowana cała kwota przypadająca mu od dłużnika postanowienie o zakończeniu postępowania egzekucyjnego byłoby niezasadne. Komornik winien, bowiem prowadzić egzekucję zgodnie z wnioskami wierzyciela w zakresie, jaki wynika z tytułu egzekucyjnego.
W niniejszej sprawie rzeczą Sądu Rejonowego było zbadanie czy cala kwota zadłużenia wynikającego z tytułu wykonawczego wraz z należnymi kosztami postępowania egzekucyjnego została od dłużnika ściągnięta.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji rozpoznając skargę na czynności komornika z tego zadania się nie wywiązał. Sąd winien dokonać analizy przedłożonego przez wierzyciela raportu spłaty pod w/w kątem tymczasem poprzestał jedynie na porównaniu tego raportu z wcześniejszym również sporządzonym przez wierzyciela i na stanowisku komornika zawartym w odpowiedzi na skargę. Stwierdzenie w tej sytuacji, iż poprzedni raport wierzyciela jest miarodajny a obecny już nie jest dalece niewystarczające.
Już tylko z pobieżnej analizy oby w/w raportów wynika, że kwota 300 zł przyzna wierzycielowi w toku postępowania egzekucyjnego tytułem kosztów zastępstwa w wyliczeniu stanu zadłużenia na dzień 31.01.2011 roku nie została ujęta skoro przyznano ją dopiero w dniu 04.04.2011 roku. W tej sytuacji wskazanie tej kwoty w wyliczeniu na dzień 01.10.2012 roku z datą 27.04.2004 roku rzeczywiście było błędne.
Błąd ten nie daje jeszcze podstaw do zakwestionowania całości wyliczeń wierzyciela a tym samym uznanie bez pogłębionej ich analizy, że całość zadłużenia została spłacona nie było zasadnym.
Skoro Sąd Rejonowy tej w/o analizy nie przeprowadził to należało uznać, iż nie rozpoznał istoty sprawy, dlatego też na mocyart. 386 § 4 kpcw zw. zart. 397 § 1 i 2 kpczaskarżone postanowienie należało uchylić i przekazać skargę wierzyciela do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien umożliwić komornikowi zajęcie stanowiska, co do skorygowanego raportu spłaty na dzień 21.12.2012 roku a następnie dokonać analizy tego raportu szczególnie w świetle podniesionych przez komornika zastrzeżeń.