Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 91/00
Data wyroku: 2000-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Chart, Barbara Suchowska, Jolanta Śpiechowicz
Słowa kluczowe: "Ustawa Lutowa"
Podstawa prawna: art. 8 ustawy z 23.02.1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Sygn. akt: II AKa 91/00

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2000 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący

SSA Grażyna Chart

Sędziowie

SSA Barbara Suchowska
SSA Jolanta Śpiechowicz (spr.)

Protokolant

Agnieszka Szendzielorz

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Andrzeja Jużkowa
po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2000 r.
sprawy z wnioskuF. M.ur. (...)
o odszkodowanie i zadośćuczynienie
z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 16 lutego 2000r. sygn. akt XVI1 Ko 276/99

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

II AKa 91/00

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Katowicach, wyrokiem z dnia 16.02.2000 r. sygn. XVI 1 Ko 276/99 oddalił wniosekF. M.,G. P.iJ. M.o odszkodowanie za niesłuszne aresztowanie ich ojcaP. M.w dniu 17.03.1945 r., deportowanie do ZSRR, a następnie internowanie w obozie pracy, podnosząc, iż nie został udowodniony związek przyczynowy pomiędzy działalnościąP. M.na
rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, a późniejszymi represjami w latach 1945-1947.
W apelacji od powyższego wyroku pełnomocnik wnioskodawcyF. M.zarzuca błędne ustalenie, iż nie ma związku przyczynowego między działalnościąP. M.na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i jego późniejszymi represjami i wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie wniosku, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną.
Wbrew jej wywodom, Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które oparł na niezwykle wnikliwej i wszechstronnej analizie zebranego materiału dowodowego a swoje stanowisko w sposób należyty i przekonujący uzasadnił.
W szczególności należy podzielić zaprezentowane przez Sąd orzekający w uzasadnie­niu zaskarżonego orzeczenia stanowisko, iż sam fakt aresztowaniaP. M.w 1945r i wywiezienia go na teren ZSRR w żadnym stopniu nie sugeruje, iż powodem tego była jego działalność powstańcza, bowiem jak wynika jednoznacznie z akt Okręgowej Komisji wK.- Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu sygn. OKKa 5s/3/91 - tego typu represje napotkały w tamtym czasie ogromną liczbę osób, praktycznie bez żadnego powodu czy uzasadnienia.
Samo subiektywne przekonanieP. M., znajdujące odbicie w załączonym odpisie życiorysu /k.28/, różniącym się od oryginału /k.105/ i przekazywanych dzieciom informacjach, iż powodem jego prześladowania był właśnie udział w III Powstaniu Śląskim, nie zastąpi przekonującego dowodu istnienia takiego związku, wymaganego dla zasądzenia żądanego odszkodowania w trybie Ustawy z 23-02.1991 r.
Trafnie Sąd Okręgowy uznał, iż z użytego w zapisach ewidencyjnych Urzędu Ochrony Państwa sformułowania: "element niepewny politycznie", można jedynie domniemywać, iż prezentowana przez wnioskodawcę w ówczesnym czasie postawa nie była zgodna z wyobrażeniami tamtejszej władzy, natomiast wysuwanie dalej Idącego wniosku byłoby niczym nie uzasadnione.
Rzeczywiście cytowane w apelacji sformułowanie Sądu Okręgowego wydaje się być wewnętrznie sprzeczne, jednak analiza całej treści uzasadnienia wskazuje jednoznacznie na intencję tej wypowiedzi - chodziło bowiem oczywiście o podkreślenie, iż pojęcie "element niepewny politycznie" nie wskazuje jednoznacznie na związek takiej oceny z działalnością powstańcząP. M..
W końcu należy zauważyć, iż Sąd Okręgowy, wbrew twierdzeniom apelacji nie wiązał cytowanego wyżej określenia z działalnością zdradzieckąP. M., jako że na str.2 uzasadnienia stwierdził wyraźnie, iż wobec braku pełnych danych osobowych, znajdujące się w repertoriach Specjalnego Sądu Karnego zapisy nie przesądzają o takiej działalności ojca wnioskodawców.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.