Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1009/13
Data wyroku: 2013-07-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 1009/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 lipca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Anna Szeliga
Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska
przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r.
sprawyS. B.
obwinionego o wykroczenie z art. 77 kw
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżycielkę posiłkowąW. N. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju
z dnia 14 marca 2013r. sygn. akt II W 612/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zwalnia oskarżycielkę posiłkową od ponoszenia kosztów postępowania przed Sądem II Instancji.

IX Ka 1009/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju z dnia 14 marca(...). w sprawie o sygn. akt II W 612/12 obwinionyS. B.został uniewinniony od popełnienia zarzucanych mu wykroczeń z art. 51 par. 1 k.w. i 77 k.w. tj. tego, że:
I. w dniu 25.07.2011r. ok. godz. 04.00 w miejscowościL.gm.B.będąc pod wpływem alkoholu drażnił i szczuł swoimi psami należące doW. N. (1)psy, które ujadając zakłóciły jej spokój i spoczynek nocny,
II. w miejscu i czasie jak w pkt. I nie zachował zwykłych i nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu swoich psów, które biegały po podwórkuW. N. (1).
Uniewinniając obwinionego Sąd obciążył kosztami postępowania Skarb Państwa.

Apelację od tego wyroku zaskarżając go w całości na niekorzyść obwinionego wniosła oskarżycielka posiłkowaW. N. (1)zarzucając:
I. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na jego treść tj.art. 4 k.p.k.,art. 167 k.p.k.,art. 193 par. 2 k.p.k.,art. 211 k.p.k.,art. 393 par. 4 k.p.k.w zw. zart. 184 k.p.k.orazart. 366 par. 1 k.p.k.polegającą na nie wyczerpaniu możliwości dowodowych w ustalaniu przez Sąd prawdy obiektywnej i przecenieniu elementów przemawiających na korzyść oskarżonego oraz na bezpodstawnym przyjęciu, że w niniejszej sprawie zachodzą nie dające się usunąć wątpliwości, co do winyS. B., przez nie wyjaśnienie istotnych wątpliwości wszystkich okoliczności sprawy,
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na bezkrytycznym uznaniu przez Sąd wyjaśnień oskarżonegoS. B.za wiarygodne oraz na dopasowaniu do nich pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów i w rezultacie bezpodstawnego zdyskredytowania spójnych i konsekwentnych zeznańW. N. (1), wskazujących, że już bezpośrednio po zdarzeniu, kiedy konkretne niebezpieczeństwo ze stronyS. B.odparła dzwoniła do KPP wB.o wsparcie i pomoc.
Oskarżycielka posiłkowa wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i ukaranie obwinionego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżycielki posiłkowejW. N. (1)nie jest zasadna.
Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji orzekł w przedmiotowej sprawie w sposób właściwy przy uwzględnieniu wszystkich zasad procesowych wynikających z przepisówkodeksu postępowania w sprawach o wykroczeniaorazkodeksu postępowania karnego.
W szczególności Sąd Rejonowy w sposób właściwy zebrał materiał dowodowy, a następnie dokonał prawidłowej analizy i oceny zebranych w sprawie dowodów. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sąd I instancji zastosował się do wymogów określonych wart. 442 par. 3 k.p.k.w zw. zart. 109 par. 2 k.p.s.w. Zgodnie z treściąart. 7 k.p.k.Sąd I instancji swe przekonanie ukształtował na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, oceniając je swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, w żaden sposób nie przekraczając granic swobodnego uznania sędziowskiego zakreślonych treściąart. 7 k.p.k.

W apelacji oskarżycielki posiłkowej nie wskazano żadnych rzeczowych argumentów, które mogłyby podważyć ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy. Nie wskazano konkretnych błędów w sposobie rozumowania Sądu I instancji, który odmówił przymiotu wiarygodności zeznaniomW. N. (1)a apelacja sprowadza się do stwierdzeń, że obwiniony nadużywa alkoholu, postępowanie dowodowe było niepełne i nieprawidłowo oceniono zeznania oskarżycielki posiłkowej. W ocenie Sądu Okręgowego apelacja nie przedstawia żadnych logicznych i rzeczowych argumentów. Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał powody, dla których uznał za niewiarygodne zeznaniaW. N.. Ocenę tę jak i argumentację zawartą w pisemnych motywach Sąd odwoławczy w pełni podziela. Materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie w i istocie ograniczał się do wyjaśnień obwinionego i zeznań pokrzywdzonej. ZeznaniaW. N.są jednak niespójne, podważają je zeznania jej syna, tak, co do możliwości zaobserwowania przez nią zdarzenia jak i co do sposobu uszkodzenia ogrodzenia. Dowód ten nie został też potwierdzony oględzinami uszkodzonego ogrodzenia, co szczegółowo opisał Sąd Rejonowy w uzasadnieniu, jak i zeznaniami lekarza weterynarii, co do obrażeń jednego z psów należących do oskarżycielki posiłkowej, które miałyby powstać w związku ze zdarzeniami objętymi wnioskiem. Trafnie w związku z powyższym nie dano wiary zeznaniom oskarżycielki posiłkowej.
Obwiniona kwestionując ustalenia Sądu Rejonowego nie wskazała żadnych konkretnych uchybień w toku rozumowania Sądu I instancji. Podnosząc zarzut obrazy prawa procesowego w apelacji przytoczono szereg przepisów, które to miał naruszyć Sąd Rejonowy -bez wskazania, na czym konkretnie obraza ta miałaby polegać. Z apelacji nie wynika, jaki dowód z opinii biegłego należałoby przeprowadzić [art. 193 par. 2 k.p.k.,211 k.p.k.] a w ocenie Sądu odwoławczego potrzeba taka nie wyłoniła się też w toku przedmiotowego postępowania. Przywołane przepisyart. 167 k.p.k.,393 par. 4 k.p.k.i184 k.p.k.nie odnoszą się w ogóle do postępowania w sprawach o wykroczenie. Skarżąca nie wskazała też jaki konkretnie dowodów ze świadka anonimowego - incognito [art. 184 k.p.k.] należałoby przeprowadzić i jakich okoliczności miałby ten dowód dotyczyć. Natomiast przepisart. 366 par. 1 k.p.k.nie został przez Sąd I instancji naruszony. W ocenie Sądu Okręgowego prawidłowo przeprowadzono rozprawę, dopuszczając niezbędne dowody celem wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
Zdaniem Sądu Okręgowego apelacja stanowi jedynie gołosłowną i nieprzekonywującą polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wywodami Sądu Rejonowego oraz nie zawiera żadnych argumentów, które byłyby w stanie skutecznie podważyć trafność zaskarżonego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy działając na zasadzieart. 437 par. 1 k.p.k.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach postępowania w postępowaniu odwoławczym orzeczono na zasadzieart. 119 k.p.s.w. w zw. zart. 624 par. 1 k.p.k.

SSO A. Szeliga