Sąd Rejonowy w Bolesławcu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 936/12
Data wyroku: 2013-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janina Jakubiec
Słowa kluczowe: Umowa Pożyczki

Sygn. akt I C 936/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2013r.
Sąd Rejonowy w Bolesławcu I Wydział Cywilny

w składzie :
Przewodniczący : SSR Janina Jakubiec
Protokolant : Laura Rynkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013r. w Bolesławcu
sprawy z powództwaP. N. S. F. I. Z.wW.

przeciwkoJ. Z.
o zapłatę

1
powództwo oddala.

Sygn. akt I C 936/12

UZASADNIENIE
Powód ProkuraN. S. F. I. Z. z. s.wW.w trybie elektronicznego postępowania upominawczego wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie powództwo przeciwkoJ. Z.domagając się zasądzenia kwoty 1346,52 zł wraz z odsetkami za okres od dnia 28 sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty manipulacyjnej dla dostawcy usług w kwocie 0,54 zł.
Uzasadniając żądanie powód podniósł, iż dochodzona kwota wynika z niespłaconej wierzytelności wynikającej z umowy kredytowej z dnia 24 lutego 2000 r. zawartej przez pozwanego zfirmą (...) S.A.Powód wskazał, że pozwany został wezwany do zapłaty wymaganej kwoty pieniężnej oraz, że nabył przedmiotową wierzytelność, jako kolejny wierzyciel na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 25 maja 2012 r. Powód twierdził, iż dochodzone wierzytelności są bezsporne i znajdują potwierdzenie w dowodach w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej, a także umów cesji wierzytelności /k. 2-7/.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 08 października 2012 r. Sąd Rejonowy w Lublinie zobowiązał pozwanegoJ. Z.do zapłaty dochodzonego roszczenia zgodnie z pozwem oraz zasądził na rzecz powoda kwotę 210,54 zł tytułem zwrotu kosztów procesu /k. 8/.
Wobec braku możliwości doręczenia pozwanemu odpisu pozwu wskutek nieprzebywania pozwanego pod podanym adresem oraz niemożności ustalenia jego nowego adresu pobytu Sąd Rejonowy w Lublinie uchylił nakaz zapłaty w całości i przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Bolesławcu /k. 9-12/.
W pozwie wniesionym do tutejszego Sądu w dniu 13 lutego 2013 r. powód podtrzymał roszczenie. Wskazał, że na dochodzoną wierzytelność składają się, należność główna w wysokości 516,17 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 830,35 zł. Powód dołączył do pozwu dokumenty w celu potwierdzenia żądania pozwu, w tym umowy przelewu wierzytelności, wyciąg z krajowego Rejestru Sądowego oraz wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej /k. 19-41/.
Na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r.J. Z.przyznał, że dochodzone przez powoda roszczenie wynika z kredytu jaki brał on w 2000 r., w okresie gdy pozostawał jeszcze w związku małżeńskim z byłą żoną. Kredyt był zawarty na jego nazwisko, początkowo kredyt ten spłacał, wpłacając 1-2 raty, co stanowiło połowę kredytu jednakże później nie miał takiej możliwości, ponieważ został wyrzucony z domu przez byłą żonę i szwagra, a wszystkie dokumenty kredytowe zostały u niej w domu. W ocenie pozwanego pozostałej części kredytu nie spłaciła żona. Umowa nie została mu nigdy wypowiedziana, zaś obecnie nie miałby z czego spłacać tego kredytu /k. 45/.
Ponadto na rozprawie pozwany podniósł zarzut przedawnienia dochodzonych przez stronę powodową roszczeń /k. 44v/.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

W dniu 24 lutego 2000 r.J. Z.zawarł zfirmą (...) S.A.umowę kredytową o numerze (...), na mocy której pozwany otrzymał określoną w tej umowie kwotę pieniężną.

dowód:wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr S/914/5/(...)z dnia 28.08.2012 r. k. 41, zeznaniaJ. Z.k. 44

J. Z.nie spłacił całego kredytu, wobec czegofirma (...) S.A.na mocy umowy przelewu wierzytelności z dnia 19 grudnia 2007 r. przelała wierzytelność na rzeczfirmy (...) S.A.cedując na nią całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez stronę pozwaną z pierwotnym wierzycielem.
W dniu 08 maja 2012 r.(...) S.A.scedował przedmiotową wierzytelność na rzecz(...) S.a.R.L., a ten w dniu 25 maja 2012 r. zbył tę wierzytelność na rzeczP. N. S. F. I. Z. z. s.wW..
dowód:umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 19.12.2012 r. k. 21-24, umowa przelewu wierzytelności z dnia 08.05.2012 r. k. 25-27, umowa przelewu wierzytelności z dnia 25.05.2012 r. k. 28-31, odpis z Krajowego RejestruS.k. 33-36, wyciąg z rejestru funduszy inwestycyjnych k. 37-38,

Firma (...) S.A.wysłała do pozwanego pismo z dnia 13 sierpnia 2012 r. sugerując dobrowolną wpłatę żądanej kwoty. Pismo to nie dotarło jednak do pozwanego ponieważJ. Z.od 2000 r. nie przebywał pod pierwotnie podanym adresem.
dowód:informacja z dnia 13.08.2012 r. k. 39, zeznaniaJ. Z.k. 44

W dniu kierowania sprawy na drogę postępowania sądowego wymagana wierzytelność wynosiła łącznie 1.346.52 zł. Składała się na nią należność główna w kwocie 516,17 zł oraz odsetki w kwocie 830,35 zł.
dowód:wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr S/914/5/(...)z 28.08.2012 r. k. 41

Sąd zważył co następuje

Rozważając w pierwszej kolejności legitymację strony powodowej do dochodzenia roszczenia należało mieć na uwadze przepisyart. 509 k.c., zgodniez którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania; wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Wobec powyższego na mocy umowy przelewu wierzytelności z dnia 25 maja 2012 r.firma (...)F. I. Z. z. s.wW.posiadała legitymację do dochodzenia roszczenia.
W niniejszej sprawie bezspornym był fakt, iżJ. Z.ifirmę (...) S.A.łączyłaumowa kredytowa o numerze (...)z dnia 24 lutego 2000 r. Brak dokumentu umowy uniemożliwił dokonanie precyzyjnych ustaleń odnośnie wysokości zaciągniętego kredytu, harmonogramu spłaty oraz dokonania i wysokości spłat poszczególnych rat przez pozwanego, jak też i daty wymagalności roszczenia. Ponadto nieustalonym pozostało, czyJ. Z.był wyłącznym zobowiązanym do spłaty przedmiotowego kredytu, wobec pozostawania w czasie zawierania przedmiotowej umowy kredytowej w związku małżeńskim, a także korzystania z kredytu przez współmałżonkę. Tym nie mniej zebrany materiał dowodowy pozwolił na przyjęcie zaistnienia wierzytelności w przeszłości i wymagalności niespłaconych rat kredytowych. Bez znaczenia jest przy tym wysokość pierwotnie zaciągniętego kredytu. Sąd dał wiarę przedstawionym przez powoda dowodom potwierdzającym wysokość dochodzonego przez niego roszczenia, zarówno w zakresie wysokości należności głównej jak i wysokości należnych odsetek. Wysokość dochodzonej kwoty nie została zakwestionowana przez pozwanego. Istotne wątpliwości budzi jednak w szczególności możliwość dochodzenia przedmiotowego roszczenia wyłącznie od pozwanegoJ. Z..
Zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 6 k. c.ciężar udowodnienia wskazywanych przez siebie faktów, spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne. Powód winien wykazać, iż przysługuje mu roszczenie wobec pozwanego. Tymczasem twierdzenia powoda w zakresie możliwości dochodzenia roszczenia wyłącznie odJ. Z.pozostały gołosłowne i nie znalazły potwierdzenia w świetle zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego. Powód nie przedłożył żadnego nie budzącego wątpliwości dokumentu, z którego wynikałoby że roszczenie mogłoby być dochodzone wyłącznie odJ. Z.. Sąd zauważył bowiem, że umowa kredytowa z pierwotnym wierzycielemfirmą (...) S.A.zawierana była przez pozwanego w okresie w którym pozostawał on jeszcze w związku małżeńskim z byłą żonąA. K.. Okoliczność ta nie wykluczyła możliwości, że kredyt ten był objęty wspólnością ustawową z byłą małżonką pozwanego. Ponadto byli małżonkowie mieszkali wówczas razem wB.przyulicy (...)i wspólnie korzystali z tego kredytu. Okoliczności tej Sąd dał pełną wiarę, uznając ją za udowodnioną na podstawie treści zeznań pozwanego, których w tym zakresie nie sposób zakwestionować. Powód nie przedstawił natomiast dowodów przeciwnych.
Z zeznań pozwanego wynika ponadto, że spłacił on mniej więcej połowę kredytu, a nadto, że spłacałby ten kredyt w dalszym ciągu, gdyby nie został wyrzucony z mieszkania przez byłą żonę i szwagra, poza tym większość rzeczy kupionych z tego kredytu zostało u byłej żony w domu /k. 44/.
Sąd zeznania pozwanego uznał za w pełni wiarygodne i i nieobciążone cechą nielojalności. W tym stanie rzeczy nie mógł go obciążać sądowym zobowiązaniem do zapłaty dochodzonego pozwem roszczenia.
Niezależnie od powyższego Sąd zwrócił uwagę, że dochodzone przez powoda roszczenia uległy przedawnieniu. Zgodnie bowiem z treściąart. 118 k.c.termin przedawnienia roszczeń wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.
Powód nie przedłożył przy tym dokumentu, który potwierdzałby precyzyjnie datę wymagalności roszczenia wobec pierwotnego wierzyciela, a umowa kredytowa jak wskazał była zawarta 24 lutego 2000 r..
Pozwany przy tym nie zrzekł się korzystania z zarzutu przedawnienia roszczenia.

Wobec powyższych rozważań, Sąd powództwo jako nieudowodnione i przedawnione oddalił.