Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 2770/11
Data wyroku: 2012-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Goik, Marek Procek, Marek Żurecki
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 110 ustawy z dn. 17.12.1998 o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 2770/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny w KatowicachIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Żurecki (spr.)

Sędziowie

SSA Irena Goik
SSA Marek Procek

Protokolant

Beata Gandyk

po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaS. K.(S. K.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o wysokość emerytury
na skutek apelacji ubezpieczonegoS. K.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Katowicach

z dnia 18 sierpnia 2011r. sygn. akt XI U 107/11

oddala apelację.

/-/ SSA I. Goik   /-/ SSA M. Żurecki  /-/ SSA M. Procek

Sędzia    Przewodniczący    Sędzia

Sygn. akt III AUa 2770/11

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiemz dnia 18 sierpnia 2011 roku oddalił odwołanieS. K.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z dnia 8 kwietnia 2010 roku i 2 grudnia 2010 roku.
Decyzją z dnia 8 kwietnia 2010 roku organ rentowy ponownie ustalił wysokość emerytury ubezpieczonego, pobieranej od 13 marca 2006 roku, poprzez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas w wymiarze świadczenia okresów składkowych w ilości5 miesięcy (art. 113 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Decyzją z dnia 2 grudnia 2010 roku natomiast organ rentowy odmówił ubezpieczonemu ponownego obliczenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 ustawy o emeryturach i rentach po rozpoznaniu jego wniosku z dnia 31 marca 2010 roku o przeliczenie świadczenia z zastosowaniem do wyliczeń aktualnej kwoty bazowej zarówno w tzw. części stażowej i socjalnej emeryturyi z przyjęciem w podstawie wymiaru świadczenia podstawy wymiaru składek przypadającej w części po przyznaniu świadczenia (tj. z lat 2008-2010). Organ rentowy stwierdził, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) obliczony od podstawy wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, obejmujących po części okres po przyznaniu emerytury (tj. z lat 1973-1991 i 2008) wyniósł 146,81 % i okazał się niższy od dotychczasowego wwpw 156,26 %, wynikającego z podstawy wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych: 1968, 1969,1973-1990).
Sąd Okręgowy powołując się na przepis art. 110 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS zaaprobował stanowisko organu rentowego.
W apelacji od wyroku ubezpieczony zarzucił nierozpoznanie jego wszystkich żądań, w szczególności dotyczących wysokości wwpw ustalonego na poziomie 156,26 % - bez uwzględnienia przy jego wyliczeniu wartości deputatu węglowego, nie odtworzenia wysokości wynagrodzeń na podstawie dokumentacji dotyczącej czasu pracy. W związkuz tym skarżący kwestionował wysokość swego świadczenia, żądając jego podwyższeniai nadpłaty od 2003 roku.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację, jako bezzasadną (art. 385 k.p.c.).
Przede wszystkim należy wskazać, że zakres i przedmiot rozpoznania sądowegoz zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza przedmiot decyzji organu rentowegoi żądanie zgłoszone w odwołaniu wniesionym do Sądu, co wynika z treściart. 4779§ 1 k.p.c.iart. 47714k.p.c.
Zakres i przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie wyznaczała treść decyzji z dnia 2 grudnia 2010 roku odmawiającej ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego w oparciu o zasoby określone w przepisie art. 110 ustawy z dnia17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS, wydanej w związku z wnioskiem ubezpieczonego z dnia 31 marca 2010 roku (k. 814 akt ZUS), powtórzonym w treści odwołania z dnia 28 grudnia 2010 roku.
Sąd Okręgowy zatem prawidłowo rozpoznał istotę sprawy, skupiając rozważania na ocenie możliwości przeliczenia wysokości emerytury w oparciu o dołączone do wniosku zaświadczenie o zarobkach ubezpieczonego z lat 2008-2010, uzyskanych po nabyciu prawa do emerytury wfirmie (...).
Apelujący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów na podważenie zasadniczego w sprawie ustalenia, tj. stwierdzenia, że obliczony na nowo wwpw jest niższy od poprzednio obliczonego, co eliminuje w świetle art. 110 ust. 1 ustawy o emeryturachi rentach możliwość ustalenia wysokości świadczenia na nowo w sposób określony w art. 15 ustawy.
Należy zauważyć, że dotychczasowy wwpw 156,26 % emerytury ubezpieczonego został ustalony wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lipca 2007 roku, od którego apelacja ubezpieczonego została oddalona wyrokiem tut. Sądu Apelacyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 roku, sygn. III AUa 1647/07, obejmującym również żądanie nadpłaty emerytury od 2003 roku. Ubezpieczony, jak wynika z treści jego apelacji, zdaje się ignorować stan powagi rzeczy osądzonej, nawiązując do kwestii objętych poprzednimi postępowaniami sądowymi.

/-/ SSA I. Goik   /-/ SSA M. Żurecki   /-/ SSA M. Procek

Sędzia    Przewodniczący    Sędzia

JR