Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 970/13
Data wyroku: 2013-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Załęska-Bartkowiak
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm. )

Sygn. akt:III U 970/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 października 2013 r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Załęska-Bartkowiak

Protokolant:

sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk

po rozpoznaniu w dniu1 października 2013 r. w Ostrołęce
sprawy z odwołaniaL. D.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaL. D.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia29.05.2013r.znak(...)

orzeka:

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeL. D.prawo do emerytury począwszy od dnia 03.06.2013r.;

2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt III U 970/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29.05.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.odmówiłL. D.prawa do emerytury.

L. D.wniósł odwołanie od tej decyzji. Stwierdził, że pracował w szczególnych warunkach przez 15 lat. Podniósł, że w SKR wR.pracował jako kierowca ciągnika.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, żeL. D.nie spełnia warunków do przyznania emerytury, o których mowa wart.184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż pomimo osiągnięcia wymaganego wieku emerytalnego 60 lat i legitymowania się ponad 25-letnim ogólnym stażem pracy, nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. ZUS uznał mu bowiem jedynie 8 lat, 8 miesięcy i 3 dni pracy w szczególnych warunkach.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 06.05.2013r.L. D.złożył w Oddziale ZUS wniosek o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Po rozpoznaniu tego wniosku ZUS uznał, żeL. D.osiągnął wymagany wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. legitymuje się on łącznym stażem pracy w wymiarze 27 lat i 24 dni, lecz nie przepracował 15 lat w szczególnych warunkach.
Organ rentowy zaliczył odwołującemu jako pracę wykonywaną w szczególnych warunkach okres 8 lat, 8 miesięcy i 3 dni.

L. D.urodził się dnia(...)Zatem podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jestart.184ustawyo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń(tekst jedn. Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) w zw. z§4rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku oraz wydania zaskarżonej decyzji - prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 31.12.1948r., jeżeli:
- osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,
- nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa,
- w dniu 01.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

W przedmiotowej sprawie spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy odwołujący zgromadził 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a w szczególności, czy pracował w szczególnych warunkach w SKR wR., gdzie był zatrudniony od dnia 24.04.1974r. do dnia 30.06.1984r.

Na okoliczność tej pracy odwołujący złożył do ZUS świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, z którego wynika, że w w/w okresie wykonywał pracę traktorzysty (k.16 a.e.). ZUS nie uznał tego okresu, gdyż złożone świadectwo wzbudziło jego wątpliwości. ZUS wskazał, że zostało ono wystawione dnia 17.04.2002r., czyli w tym samym dniu, w którym wystawione zostało inne złożone uprzednio świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach (k.11 a.e.), które wcześniej ZUS zakwestionował ze względów formalnych. Nadto ZUS podniósł, że złożone świadectwo nadal zawiera braki formalne, gdyż nie powołano w nim pozycji z zarządzenia resortowego.

Na okoliczność charakteru pracy odwołującego w spornym okresie Sąd dopuścił dowód z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych z tego okresu, z list płac oraz z zeznań odwołującego.

Z zeznańL. D.(k.20-20v a.s.) wynika, że w SKR wR.pracował jako kierowca ciągnika, przy czym w trakcie tego zatrudnienia odbywał zasadniczą służbę wojskową. Uprawnienia do prowadzenia ciągnika uzyskał przed tym zatrudnieniem, tj. dnia 13.11.1973r. Z jego zeznań wynika, że w sezonie letnim pracował ciągnikiem przy pracach polowych, świadczył usługi dla rolników. W ostatnich latach - w sezonie letnim - pracował dodatkowo na kombajnie zbożowym. Kiedy nie było prac polowych, to pracował jako kierowca ciągnika w transporcie. Woził różnego rodzaju produkty rolne lub wykorzystywane w rolnictwie. Przykładowo były to nawozy, węgiel rozładowywany z pociągów a przeznaczony do GS-ów, wapno na pola, obornik, a przez 3-4 lata woził kontenery z mlekiem ze zlewni do mleczarni wW.. Pracę kierowcy ciągnika wykonywał przez 8 godzin dziennie lub dłużej. Nadto z jego zeznań wynika, że przed wojskiem jeździł na ciągniku(...), a po wojsku – na ciągniku(...). Miał te ciągniki na stanie i dwie przyczepy. Odwołujący zaprzeczył jakoby wykonywał inne prace niż kierowca ciągnika.

Sąd dał wiarę zeznaniom odwołującego, gdyż znajdują one potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych z tego okresu. Z umowy o pracę wynika, że od dnia 24.04.1974r. przyjęto go na stanowisko traktorzysty i we wszystkich dokumentach z tego zatrudnienia oraz na listach płac określany jest jako traktorzysta. W jego aktach osobowych znajduje się zakres obowiązków traktorzysty. Po powrocie z wojska zawarto z nim kolejną umowę o pracę, gdzie także określono jego stanowisko jako traktorzysta. Z opinii służbowej sporządzonej dnia 25.06.1984r. wynika, że przez cały okres zatrudnienia w SKR wR.tj. od dnia 24.04.1974r. do dnia 30.06.1984r. pracował jako kierowca ciągnika. Taki sam wniosek wynika ze świadectwa pracy wystawionego bezpośrednio po zakończeniu stosunku pracy.

Wobec powyższego Sąd uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie przekonuje, żeL. D.pracował jako kierowca ciągnika w okresie od dnia 24.04.1974r. do dnia 30.06.1984r. w SKR wR.. Stanowisko to jest wyszczególnione w wykazie A dziale VIII poz.3 w/w rozporządzenia. Przy czym Sąd uznał, że do pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć odwołującemu także okres odbywania zasadniczej służby wojskowej. Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 17.05.2011r. (I UK 399/11) - okres służby wojskowej dla żołnierza zatrudnionego przed powołaniem do czynnej służby wojskowej w warunkach szczególnych, który po zakończeniu tej służby podjął zatrudnienie w tych samych warunkach, jest nie tylko okresem służby w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 u.e.r.f.u.s., ale także okresem pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu § 3 i 4 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych charakterze (Dz. U. Nr 8, poz.43 ze zm.). Tym samym odwołujący wykazał w niniejszym postępowaniu, że dodatkowo przepracował w szczególnych warunkach okres
      10 lat, 2 miesięcy i 7 dni. Po zsumowaniu tego okresu z okresem uznanym przez ZUS w ilości 8 lat, 8 miesięcy i 3 dni – odwołujący wykazał w niniejszym postępowaniu, że na dzień 01.01.1999r. zgromadził

        18 lat, 10 miesięcy i 10 dni
pracy w warunkach szczególnych.

Sąd uznał, żeL. D.spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w oparciu o art.184 powoływanej na wstępie ustawy i przyznał mu prawo do emerytury począwszy od dnia(...)tj. od ukończenia 60 lat, stosownie do treści art.129 ust.1 w/w ustawy.

Z tych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję na mocyart.47714§2 kpc.

Stosownie do treści art.118 ust.1 a w/w ustawy – Sąd, orzekając o prawie do emerytury, ma obowiązek stwierdzenia, czy organ rentowy ponosi lub nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i przyznanie tego prawa na etapie postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie ZUS nie ponosi takiej odpowiedzialności, gdyż ocena, czy odwołującemu należy zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach sporny okres wymagała przeprowadzenia szerszego postępowania dowodowego, co możliwe było dopiero przed Sądem.

Wobec powyższego w tym zakresie Sąd orzekł na mocyart.118 ust.1 aw/w ustawy.