Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 653/12
Data wyroku: 2013-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sebastian Marcinowski
Podstawa prawna: 291 § 1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2013r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Sebastian Marcinowski
Protokolant: st. sekret. sąd. Monika Chaszczewicz-Kęsik
po rozpoznaniu dnia 7 listopada i 6 grudnia 2012r. oraz 11 lutego 2013r. sprawy
A.W.
synaM.iT.z domuW.
urodzonego (...)wR.
PESEL: (...)
M.B.
synaM.iG.z domuP.
urodzonego (...)wP.
PESEL: (...)
oskarżonych o to, że:
w dniu 11 lutego 2012r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, nabyli od nieustalonej osoby samochód markiF. (...)o wartości 45.050 zł, wiedząc, że pochodzi on z przestępstwa kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)onr rej. (...)w okresie 7/8 lutego 2012r. weW.przyul. (...)na szkodęM. L.,
-tj. o przestępstwoart. 291 § 1 k.k.

* * *

I
uznajeM. B.za winnego tego, że w dniu 11 lutego 2012r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, nabył od nieustalonej osoby samochód markiF. (...)o wartości 45.050 zł wiedząc, że pochodzi on z przestępstwa, działając na szkodęM. L., to jest występku zart. 291 § 1 k.k.i za to na podstawie tego artykułu wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznajeA. W.za winnego tego, że w dniu 11 lutego 2012r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, przyjął od nieustalonej osoby samochód markiF. (...)o wartości 45.050 zł wiedząc, że pochodzi on z przestępstwa, działając na szkodęM. L., to jest występku zart. 291 § 1 k.k.i za to na podstawie tego artykułu wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza wobecA. W.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonym okres ich rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie zatrzymania od dnia 11 lutego 2012r. do dnia 14 lutego 2012r.;

V
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie: 628,80 (sześćset dwadzieścia osiem 80/100) złotych odA. W.i 578,80 (pięćset siedemdziesiąt osiem 80/100) złotych odM. B., w których zawierają się opłaty w wysokości po 300 (trzysta) złotych.

Sygn. akt

: II K 653/12  (3 Ds. 61/12)

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W grudniu 2011r.M. B.kupił wC.zalany w czasie powodzi, samochódF. (...). Oskarżony planował wyremontować powyższy pojazd przy użyciu części pochodzących z innego tego typu auta. W tym celu skontaktował się z mężczyzną opseudonimie (...)zW., z którym wcześniej handlował częściami samochodowymi.M. B.przypuszczał, że samochód dostarczony mu przezG.będzie pochodził z przestępstwa. W związku z tym przekazał mu numer VIN samochoduF. (...)należącego doP. K. (1), dla ewentualnego wykonania wklejki. Oskarżony zamierzał bowiem użyć tablic rejestracyjnych od tego samochodu, w czasie przejazdu autem kupionym odG.doR., gdzie mieszka.
dowód:wyjaśnieniaM. B.k. 123-124; wyjaśnieniaA. W.k. 114-116;

W dniu 6 lutego 2012r.M. L.zaparkował swój samochód markiF. (...)onr rej. (...)przyul. (...)weW.. Pojazd zamknął centralnym zamkiem. Dodatkowo auto posiadało immobilajzer. W dniu 8 lutego 2012r. o godzinie 9.30 mężczyzna stwierdził brak samochodu w miejscu parkowania. O powyższym zawiadomił Policję.

dowód:zeznaniaM. L.k. 3-4, 486; zeznaniaD. B. (1)k. 139-140, 485-486;

W dniu 10 lutego 2012r.M. B.iA. W., po uprzednim skontaktowaniu się zG., samochodemF. (...)należącym do ojcaM. B., przyjechali zR.doO., gdzie przenocowali w hotelu. Następnego dnia rano mężczyźni pojechali docentrum handlowego (...)weW.. Na parkinguM. B.spotkał się z dwoma mężczyznami, którym przekazał tablice rejestracyjne odF. (...)należącej doP. K. (2).

Następnie oskarżeni pojechali na kawę do baru w miejscowościB.. Niedługo później do tego miejsca, dwoma samochodami, przyjechali mężczyźni, którym wcześniejM. B.przekazał tablice rejestracyjne. Jednym z pojazdów, którymi przyjechali byłF. (...). Odbierając ten samochódM. B.przekazał mężczyznom 8.000 złotych.

Po przepakowaniu bagażuM. B.zF. (...)doF. (...), oskarżeni ruszyli w stronę domu.A. W.prowadziłF. (...)aM. B.kierowałF. (...).

dowód:wyjaśnieniaM. B.k. 123-124; wyjaśnieniaA. W.k. 114-116; zeznaniaD. B. (1)k. 139-140, 485-486;

F. (...), który oskarżeni przejęli przy barze wB., był odW.obserwowany przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji weW..

Samochody kierowane przezM. B.iA. W., zaK., na pewien czas rozdzieliły się, jadąc różnymi drogami. Ich trasy spotkały się znowu w miejscowościS., gdzie oskarżeni na pół godziny udali się do przydrożnego baru. Następnie ruszyli w dalszą drogę. Na(...), za miejscowościąK., ponownie się zatrzymali i zamienili pojazdami.

Kiedy po ponownym ruszeniu w drogę oba pojazdy rozłączyły się, prowadzący obserwację policjanci udali się zaF. (...), a po djechaniu przez nią do miejscowościB.(...), dokonali zatrzymaniaA. W.. W wyniku dalszych czynności zatrzymano równieżM. B.. Zabezpieczony samochód, przy użyciupomocy (...), został przewieziony na parking strzeżony wR..

dowód:wyjaśnieniaM. B.k. 123-124; wyjaśnieniaA. W.k. 114-116; zeznaniaD. B. (1)k. 139-140, 485-486; zeznaniaJ. M.k. 144; protokoły zatrzymaniak. 35-36, 46;

Policjanci dokonali przeszukania i oględzin samochoduF. (...)oraz zatrzymali metalowy klucz samochodowy oklejony czarną taśmą izolacyjną i zdemontowane wkładki drzwi od strony kierowcy i stacji z kolumny kierowniczej.

W wyniku przeprowadzonych badań mechanoskopijnych zabezpieczonych rzeczy stwierdzono, że  samochód, który oskarżeni przejęli wB., nie posiadał oryginalnego klucza, a wkładka zamka drzwi była niesprawna i można ją było obrócić praktycznie każdym przedmiotem mieszczącym się w kanale kluczowym. Bębenek tej wkładki był wyrwany przy użyciu tzw. wyrywacza (śrubowego bądź bezwładnościowego), a następnie pozbawiony zastawek płytkowych i ponownie zamontowany we wkładce zamka. Z kolei oklejony czarną taśmą izolacyjną klucz zabezpieczony w sprawie, był kluczem dorobionym ręcznie.

dowód:protokół przeszukaniak. 47-49; protokół oględzin pojazduk. 51-53; protokoły zatrzymania rzeczyk. 202-204, 211-213; opinia z przeprowadzonych badań z zakresu mechanoskopiik. 251-253; zeznaniaJ. M.k. 144;
M. B.ma 40 lat. Jest kawalerem, żyje w konkubinacie. Na utrzymaniu ma czworo dzieci (dwoje własnych i czworo, dla których stanowi rodzinę zastępczą). Pracuje jako kierownik sprzedaży zarabiając około 3.000-4.000 złotych. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo. W przeszłości był sześciokrotnie karany za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, mieniu (w tym zart. 291 §1 k.k.), wiarygodności dokumentów oraz wymiarowi sprawiedliwości.
dowód: dane osobopoznawczek. 121-122, 478; dane o karalnościk. 178-179;
A. W.ma 44 lata. Jest rozwiedziony, ma dwoje dorosłych dzieci. Posiada podstawowe wykształcenie, bez wyuczonego zawodu. Pracuje jako pracownik fizyczny zarabiając około 1.500 - 2.000 złotych. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo. Nie był dotychczas karany. Posiada charakterystyczne tatuaże.
dowód:dane osobopoznawczek. 114 , 478; dane o karalnościk. 181;

W postępowaniu przygotowawczym oraz przed Sądem

M. B.

przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśniając zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. „Przypuszczałem, że samochód będzie pochodził z przestępstwa” stwierdził (k. 123). Zdanie to ma fundamentalne znaczenie dla uznania działania oskarżonego za umyślne, o czym dalej.

W odniesieniu do opisu przebiegu zdarzeń, Sąd w pełni dał wiarę słowom oskarżonego. Są one zbieżne z wyjaśnieniami współoskarżonego oraz świadków w sprawie. Wskazać przy tym należy, że wobec kategorycznej odmowy oskarżonego złożenia wyjaśnień przed Sądem, w tym odmowy udzielenia odpowiedzi na ewentualne pytania, Sąd nie miał możliwości pełnej weryfikacji wyjaśnień złożonych przez oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym.

A. W.nie przyznał się do stawianego mu zarzutu, przy czym jego wyjaśnienia są zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Oskarżony wyjaśnił, że przystał jedynie na propozycję pomocyM. B.w przyprowadzeniu auta bezakcyzowego zW.. Przyznał przy tym, że tablice rejestracyjne, które znajdowały się naF. (...)przyprowadzonej doB.przez dwóch mężczyzn, zostały uprzednio przywiezione przezM. B.zR.i przynależały do takiego samego modelu auta należącego doM. K. (2). Stwierdził także, że nie wie jaki kluczyk był w prowadzonej przez niegoF., bo było ciemno, klucz był czarny i nie pamięta nawet, czy go wyciągał (k. 114-115).

Sąd dał wiarę wyjaśnieniomA. W.co do przedstawionego przez niego opisu przebiegu zdarzeń. Są one zbieżne z wyjaśnieniami współoskarżonego oraz świadków. Na wiarę nie zasługują jednak wyjaśnienia oskarżonego co do jego nieświadomości odnośnie nielegalnego pochodzenia samochodu. Pozostają one bowiem w rażącej sprzeczności z obiektywnymi faktami. Wskazać bowiem należy, że w świetle nie budzącej wątpliwości co do rzetelności jej sporządzenia opinii z przeprowadzonych badań z zakresu mechanoskopii, zabezpieczony przez policjantówF. (...)posiadał ręcznie dorobiony klucz (oklejony czarną taśmą izolacyjną).

Nadto z zeznań świadkaJ. M., którym Sąd dał wiarę nie znajdując podstaw do ich zakwestionowania wynika, że po zatrzymaniu, przebywając w Policyjnej Izbie Zatrzymań, oskarżony informował współosadzonego wówczas świadka, że został zatrzymany przez Policję gdyż jechał kradzionym samochodemF. (...), który „miał założone inne tablice rejestracyjne niż w rzeczywistości, a zamiast oryginalnego kluczyka w stacyjce miał włożony jakiś gwóźdź lub coś podobnego” (k. 144).

Sąd nie dał przeto wiary wyjaśnieniomA. W.co do tego, że nie miał on świadomości, żeF. (...)„to kradzione auto”. Nie przyznanie się przez oskarżonego do zarzucanego mu przestępstwa uznać więc należy za przyjętą przezA. W.linię obrony, ukierunkowaną na uniknięcie odpowiedzialności za popełniony występek.

Sąd dał w pełni wiarę zeznaniomD. B. (2). Szczegółowo opisał on powody, dla których policjanci prowadzili obserwacjęF. (...)przejętej przez oskarżonych wB.oraz zachowanie oskarżonych w czasie przejazdu do stacji benzynowej za miejscowościąK.oraz późniejsze działaniaA. W..

Całkowicie wiarygodne są również zeznaniaM. L.. Świadek ten potwierdził fakt, że samochód, po który oskarżeni przyjechali zR.doW.stanowił jego własność i został skradziony weW.zulicy (...). Numery identyfikacyjne pojazdu nie pozostawiają cienia wątpliwości, że faktycznie jest to auto należące do świadka. Nadto w momencie odbierania samochodu przez pokrzywdzonego, w jego bagażniku wciąż znajdowały się tablice rejestracyjne przynależne do samochodu należącego doM.iP. K. (1).

Mimo pewnych wątpliwości, nie sposób skutecznie odmówić wiarygodności zeznaniomM.iP. K. (1). Nie miały one wszelako istotnego znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego oraz odpowiedzialności karnej oskarżonych. Należy jednak podkreślić potwierdzenia przezP. K. (1)faktu, że zgodził się on udostępnić swój pojazdM. B..

Sąd dał również wiarę zeznaniomA. L.,M. M. (3),Z. C.iA. K., które nie miały jednakże znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd dał wiarę opiniom z zakresu mechanoskopii, daktyloskopii i biologii, gdyż są one spójne, logiczne, rzeczowe, zostały sporządzone przez kompetentne osoby, obce dla stron, nie zainteresowane wynikiem niniejszej sprawy, posiadające odpowiednią wiedzę w tym zakresie, przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych środków.
Sąd dał także wiarę dokumentacji policyjnej (protokołom przeszukania, oględzin, zatrzymania, dokumentacji fotograficznej), gdyż pochodzi ona od organów działających na podstawie stosownych przepisów i zostały sporządzona zgodnie z wymogami stawianymi przez przepisy prawa.
Sąd zważył, co następuje:

W świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonych w zakresie zarzucanego im czynu nie budzi wątpliwości. Zachowanie obu oskarżonych wyczerpuje znamiona umyślnego paserstwa sankcjonowanego przepisemart. 291 § 1 k.k.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że samochódF. (...), który oskarżeni przejęli przy barze wB.pochodził z przestępstwa kradzieży z włamaniem dokonanej w okresie 7/8 lutego 2012r. weW.przyul. (...)na szkodęM. L.. Istotą sprawy jest przeto ustalenie zakresu świadomości oskarżonych co do pochodzenia pojazdu.

Zgodnie z dyspozycją przepisuart. 9 § 1 k.k.czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.

Dokonując oceny świadomości oskarżonych Sąd oparł się głównie na wyjaśnieniach oskarżonych, zeznaniachD. B. (1)oraz dokumentach w postaci protokołów oględzin, zatrzymania rzeczy oraz opinii  z przeprowadzonych badań z zakresu mechanoskopii.

W świetle powyższych dowodów stwierdzić należy w pierwszej kolejności, żeM. B.wprost przyznał, iż  przypuszczał, że samochód będzie pochodził z przestępstwa.  Takie oświadczenie oskarżonego jednoznacznie przesądza o umyślności zachowania sprawcy, który działał co najmniej w zamiarze ewentualnym dokonania przestępstwa.

OdnośnieA. W.stwierdzić z kolei trzeba, że w świetle zabezpieczonych dowodów w postaci wkładki zamka drzwi kierowcyF. (...), która była niesprawna i można ją było obrócić praktycznie każdym przedmiotem mieszczącym się w kanale kluczowym i ręcznie dorobionego klucza, który był oklejony czarną taśmą izolacyjną, w połączeniu z treścią zeznańJ. M.nie budzi wątpliwości, że oskarżony miał świadomość, iż pochodzenie samochodu, który wraz zM. B.przejął wB.od nieustalonych mężczyzn, jest nielegalne. Sam oskarżony stwierdził przy tym, że „ta Fiesta miała być bez akcyzy załatwiona” (k. 115). Miał on też pełną świadomość, że w samochodzie zamontowane są tablice rejestracyjne nie przynależne do tego pojazdu. Powyższe w sposób nie budzący wątpliwości przesądza o umyślności zachowania tego sprawcy, który również działał co najmniej w zamiarze ewentualnym dokonania przestępstwa.

Mając na uwadze, że odbierając samochódM. B.zapłacił nieustalonemu mężczyźnie 8.000 złotych, aA. W.jedynie uczestniczył w jego przejęciu, Sąd odmiennie opisał zarzuty obu oskarżonym. Stwierdzić jednakże należy, że oskarżeni bez wątpienia działali wspólnie i w porozumieniu co do wszystkich elementów czynu. Do przyjęcia współsprawstwa (art. 18 § 1 k.k.) nie jest konieczne, aby każda osoba działająca w porozumieniu realizowała osobiście wszystkie znamiona czynu zabronionego. Wystarczy, że osoba taka działa w ramach uzgodnionego podziału ról, umożliwiając innemu sprawcy wykonanie czynu (vide:postanowienie SN z dnia 1 marca 2005r., III KK 208/2004 OSNKW 2005/7-8 poz. 62). Jednocześnie s a mo p o r oz umi e ni e , s tatuujące w s półspr a wst w o , m o że mieć ch a r a kter dorozumian y . W y starcz y , ż e spr a wc y m a j ą świadomo ś ć wspólnego wykon y wania c zy nu zabronionego, a więc mus z ą prz y n a jmniej w iedzieć o sobie i zdawać sobie spr a wę, że podejmowana cz y nność skład a s ię na realizację w y kon y wanej cało ś ci przed s ięwzięci a ( p o r . A . Zoll, K. Buchała, Kodeks k a rn y , K o mentarz, Zakam y cze, 1998 r . , t. I, str. 174 ).
Wina oskarżonych w zakresie popełnionego przestępstwa polega na tym, iż zdając sobie w pełni sprawę z naganności i bezprawności swojego postępowania (nie są bowiem osobami z deficytem intelektualnym), zachowali się w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa oraz ogólnie przyjętym modelem dobrego i uczciwego obywatela, szanującego cudzą własność. Sąd ocenił przeto wysoko stopień zawinienia oskarżonych.
Jednocześnie zachowanie oskarżonych cechuje bardzo duży stopień społecznej szkodliwości przede wszystkim z uwagi na rodzaj i charakter naruszonego dobra, a także motywację sprawców, którzy działali wyłącznie z chęci zysku.
Biorąc przeto pod uwagę wszystkie elementy podmiotowe i przedmiotowe stopnia społecznej szkodliwości czynu, w oparciu o przesłanki sądowego wymiaru kary wynikające zart. 53 k.k.Sąd uznał, iż współmiernymi do powyższych okoliczności, będą kary pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze.
Jako okoliczności obciążające w odniesieniu doM. B.Sąd uznał jego uprzednią wielokrotną karalność oraz fakt, że był on osobą, która zaplanowała całość przestępczego przedsięwzięcia.
Okolicznością łagodzącą wobecM. B.jest z kolei jego przyznanie się do zarzucanego mu czynu.
Sąd nie dopatrzył się szczególnych okoliczności obciążających i łagodzących wobecA. W.. Dotychczasowa niekaralność oskarżonego winna być przy tym traktowana jako norma społeczna.
Wymierzone oskarżonym kary są wystarczające dla osiągnięcia celów wychowawczo-prewencyjnych wobec oskarżonych, jak i wobec innych potencjalnych sprawców tego rodzaju przestępstw. Winny one ponadto utwierdzić w świadomości prawnej społeczeństwa prawidłowe postawy wobec prawa, a w świadomości oskarżonych wzbudzić przekonanie o konieczności przestrzegania norm prawnych oraz wykształcić krytyczny stosunek do popełnionych przezeń czynów.
Uprzednia wielokrotna karalnośćM. B.za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym za występek zart. 291 § 1 k.k.wyklucza zastosowanie wobec niego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary. Ponowne wejście w konflikt z prawem, mimo odbywania w przeszłości kary pozbawienia wolności, świadczy o wysokim stopniu demoralizacji oskarżonego i jego lekceważącym stosunku do przestrzegania norm prawnych.
Z kolei uprzednia niekaralnośćA. W.pozwala na przyjęcie w odniesieniu do tego oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. W ocenie Sądu kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania osiągnie w stosunku do oskarżonego pożądany skutek wychowawczy i zapobiegawczy, a długi okres próby pozwoli na ostateczne zweryfikowanie trafności takiego rozstrzygnięcia.
Na poczet orzeczonych kar Sąd zaliczył oskarżonym okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie zgodnie z przepisemart. 63 § 1 k.k.
Wobec posiadania przez oskarżonych źródeł dochodu, na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.Sąd zasądził od nich na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w częściach przypadających na każdego z nich, uwzględniając przy tym wydatki poniesione w postępowaniu przygotowawczym i sądowym oraz opłaty od orzeczonych kar wymierzone na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz.U. Nr 49, poz. 223 z 8 sierpnia 1983r.).