Sąd Rejonowy w Lubinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1121/13
Data wyroku: 2013-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Podstawa prawna: art. 96§3 k.w.
Teza: brak

Sygn. akt II W 1121/13

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 października 2013 r.
Sąd Rejonowy w Lubinie II Wydział Karny

w składzie: Przewodniczący –  SSR Witold Bojanowski

    Protokolant- st. sekr. sądowy Ilona Michalska

po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r.
z oskarżenia publicznego Straż MiejskiejW.- sygn. aktSW.DW.405.(...).2012

sprawy:

M. F.(F.)
synaW.iI.ur. (...)wL.

obwinionego o to, że:
do dnia 06 lipca 2012r. do godz. 20.30 weW.naul. (...), będąc właścicielem samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)nie wskazał na żądanie uprawnionego organu komu powierzył ten pojazd do używania w dniu 27.05.2012r.,

tj. o wykroczenie z art 
.
        96 §3 kw,

I
obwinionegoM. F.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia opisanego w części wstępnej wyroku, eliminując z opisu zwrot „do godz. 20.30” i za to na podstawie art. 96 §3 kw w zw. z art. 24 §1 i §3 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;

II
na podstawieart. 118 §1 kpww zw. z§ 1. rozporządzenia w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 zł oraz na podstawieart. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnychw zw. zart. 617 kpkw zw. zart. 119 kpwwymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

Sygn. akt II W 1121/13

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

ObwinionyM. F.jest właścicielem (bądź co najmniej użytkownikiem) samochodu markiB.onr rej. (...).
W dniu 27.05.2012 r., weW.przyulicach (...), nieustalona dotychczas osoba kierująca powyżej wskazanym pojazdem przekroczyła prędkość o 23 km/h. W miejscu, gdzie obowiązuje maksymalna prędkość 40 km/h pojazd ten przemieszczał sięz prędkością 63 km/h. Pomiaru prędkości dokonywała Straż MiejskaW..
W związku z tym zdarzeniem Straż MiejskaW., mająca siedzibę na
ul. (...), wszczęła czynności wyjaśniające w kierunku ujawnienia sprawcy wykroczenia przekroczenia prędkości. W dniu 18.06.2012 r. zostało wysłane przez Straż MiejskąW.„Wezwanie” doM. F.na adres:(...)-(...) O.,ul. (...). Do tego „Wezwania” załączono druk ,,Oświadczenia” oraz Raport-zdjęcie z ujawnienia wykroczenia drogowego przy pomocy urządzenia samoczynnie rejestrującego przekroczenie prędkości. „Wezwanie” to zawierało m.in. stwierdzenie, że „W przypadku, gdy Pan jako właściciel pojazdu nie jest osobą kierującą pojazdem uwidocznionym na zdjęciu, to zgodniezart. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowymwłaściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie”. Ponadto „Wezwanie” zawierało stwierdzenie, że„W przypadku braku odpowiedzi na niniejsze wezwanie lub niestawienie się w terminie 7 dni od daty jego otrzymania oraz nienadesłania w w/w terminie wyjaśnień na piśmie (…) zostaną wszczęte czynności wyjaśniające w sprawach o wykroczenia celem wystąpienia do sąduw wnioskiem o ukaranie”. Na drugiej stronie ,,Oświadczenia”, dołączonego do ,,Wezwania”, znajdowało się ponowne przytoczenie treściart. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. Ponadto umieszczono tam też kolejną informację o treści: „ Kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie podlega karze grzywny do 5.000 zł (art. 96 §3 kodeksu wykroczeń)”.
Obwiniony osobiście odebrał przedmiotowe „Wezwanie” w dniu 29.06.2012 r..
Do dnia 06.07.2012 r. obwiniony nie udzielił Straży MiejskiejW.odpowiedzi na przesłane ,,Wezwanie” i nie wskazał temu organowi komu powierzył przedmiotowy pojazd do używania w dniu 27.05.2012r.

Dowód: - Raport z pomiaru prędkości, k. 4,

-

        ,,Wezwanie” Straży Miejskiej weW.do obwinionego, k. 7-8,

pokwitowanie odbioru, k 10.

ObwinionyM. F.ma 38 lat. Brak informacji, aby obwiniony był karany oraz by był leczony psychiatrycznie lub odwykowo.

Dowód: - raport z pomiaru prędkości, k. 4,

-

wydruk z CEL, k. 9.

Obwiniony nie składał wyjaśnień w przedmiotowym postępowaniu.

Sąd zważył co następuje:

Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się na zebranych w sprawie dokumentach. Zdaniem Sądu ich wiarygodność nie budziła wątpliwości.
Raport z pomiaru prędkości zawiera zdjęcie, na którym widnieje samochód markiB.onr rej. (...). Z raportu tego wynika też, że właścicielem (a co najmniej użytkownikiem) tego samochodu jestM. F.zamieszkały pod adresem:(...)-(...) O.,ul. (...).

    ,,Wezwanie” Straży MiejskiejW.do obwinionegoM. F.z dnia 18.06.2012 r. zawiera wyraźne wskazanie, że adresat jest zobowiązany w terminie 7 dni udzielić żądanej odpowiedzi bądź stawić się w siedzibie Straży MiejskiejW.. W ,,Wezwaniu” tym jednoznacznie wskazano, iż obwiniony – jeżeli sam nie prowadził wówczas tego samochodu – to ma obowiązek wskazać, kto tym pojazdem wówczas kierował.
Pokwitowanie odbioru z datą 29.06.2012 r. jednoznacznie potwierdza, że ,,Wezwanie” z 18.06.2012 r. zostało obwinionemu doręczone. Z Pokwitowania tego wynika, że obwiniony odebrał tę korespondencję osobiście. Zaznaczono bowiem, że przesyłkę „doręczono: a) adresatowi”. Ponadto przesyłka była awizowana i pozostawiona w placówce pocztowej.

*
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że obwinionyM. F.popełnił zarzucane mu wykroczenie.
Obwiniony do dnia 06 lipca 2012 r. weW.naul. (...)(siedziba Straży MiejskiejW.), będąc właścicielem samochodu markiB.onr rej. (...), nie wskazał na żądanie uprawnionego organu Straży MiejskiejW., komu powierzył ten pojazd do używania w dniu 27.05.2012 r..
Zgodnie z treściąart. 78 ust. 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowymwłaściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Jest to taki sam obowiązek jak wiele innych nałożonych na posiadaczy pojazdów bądź kierujących pojazdami przezPrawo o ruchu drogowym.
Należy podkreślić, że przepisart. 78 ust. 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowymnie uzależnia udzielenia informacji od czytelności zdjęcia. Przepis ten ma bowiem charakter ogólny i dotyczy także innych sytuacji, a nie tylko zdjęć z fotoradaru. Obowiązek ten obciąża właściciela lub posiadacza pojazdu, podobnie jak inne obowiązki ujęte wPrawie o ruchu drogowym(np. posiadanie dokumentu potwierdzającego zawarcie obowiązkowego ubezpieczenia OC, czy też posiadanie aktualnego przeglądu rejestracyjnego – corocznego badania technicznego). Każdy, decydując się być właścicielem lub posiadaczem pojazdu, poddaje się także takiemu obowiązkowi i powinien się liczyć z tym, że może zostać wezwany do udzielenia organowi takiej informacji. Dołączone do wezwania zdjęcie może jedynie pomóc osobie wzywanej do złożenia prawidłowej informacji.
Na podstawieart. 12 ust 4 i 5 Ustawy z dnia 29.08.1997 r. o strażach gminnych, straż gminna (miejska) ma prawo do nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za określone wykroczenia oraz do dokonywania czynności wyjaśniających w trybie i zakresie określonym wkodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia. Zatem straż miejska jako organ procesowy prowadzący czynności wyjaśniające w sprawie o konkretne wykroczenie drogowe może zwrócić się także na piśmie do właściciela bądź użytkownika pojazdu o udzielenie informacji, kto w oznaczonym czasie tym pojazdem dysponował.
Swoim zachowaniem obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 96 §3 kw.
Czyn ten obwiniony popełnił umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Mając bowiem świadomość, że istnieje obowiązek udzielenia uprawnionemu organowi przedmiotowej informacji, nie wywiązał się z niego. Chciał więc popełnić ten czyn zabroniony.
Między zdarzeniem, które interesowało Straż MiejskąW.a datą, w której obwiniony miał udzielić odpowiedzi, upłynął ledwie miesiąc. Nie był więc to zbyt długi okres czasu, który mógłby powodować, że obwiniony będzie miał uzasadnione problemy z ustaleniem faktu, o który zapytanie wystosowała Straż MiejskaW..
Ponadto jeżeli obwiniony ma problem w ustaleniem takich faktów, to powinien zawczasu wprowadzić ewidencję korzystania z tego samochodu. Tylko bowiem on jako właściciel bądź co najmniej użytkownik przedmiotowego pojazdu jest władny wprowadzić taką ewidencję. Na nim to bowiem spoczywa obowiązek zart. 78 ust. 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Na marginesie należy wskazać, że nie wyłącza odpowiedzialności obwinionego uregulowanie prawne zart. 183 §1 kpkw zw. zart. 41 §1 kpw. Przepisart. 183 §1 kpkdotyczy tylko narażenia na odpowiedzialność za przestępstwa. Nie dotyczy zaś narażenia na odpowiedzialność za wykroczenia. Przepisart. 41 §1 kpwnakazuje stosować ten przepis (jak też kilka innych) odpowiednio w procedurze wykroczeniowej. Nie zmienia jednak jego treści poprzez umożliwienie uchylenia się od odpowiedzi na pytanie, która to odpowiedź narażałaby na odpowiedzialność za wykroczenie, gdyż w takim przypadku nie można byłoby uchylić się od odpowiedzi na pytanie narażające na odpowiedzialność za przestępstwo - a takie rozumowanie byłoby co najmniej nielogiczne.
Także Sąd Najwyższy uznał: "Odpowiednie stosowanie - z mocyart. 41 §1 k.p.w.- w postępowaniu w sprawach o wykroczenia przepisuart. 183 §1 k.p.k., w jego brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 10 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 17, poz. 155), nie oznacza, aby osoba przesłuchiwana w charakterze świadka (składająca oświadczenie dowodowe w tym charakterze) w sprawie o wykroczenie mogła uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli jej udzielenie mogłoby narazić osobę dla niej najbliższą na odpowiedzialność za wykroczenie" (Uchwała SN z dnia 30 listopada 2004 r., I KZP 26/04, OSNKW 2004, nr 11-12, poz. 102).
Zatem obwiniony nie mógł w oparciu o te przepisy skutecznie uchylić się od udzielenia informacji organowi.
Wina obwinionego nie budzi wątpliwości. Nie ujawniły się u obwinionego przesłanki do ograniczenia poczytalności, ani nie wystąpiły inne okoliczności winę tę wyłączające.

*
Oceniając całokształt okoliczności związanych z zachowaniem obwinionego Sąd uznał, że społecznie sprawiedliwa i adekwatna do popełnionego czynu będzie dla niego kara 300 zł grzywny.
Określając wysokość grzywny Sąd miał na względzie okoliczności czynu. Skutkiem zachowania obwinionego było na razie uniknięcie odpowiedzialności przez sprawcę wykroczenia - przekroczenia prędkości.
W ocenie Sądu grzywna w takim wymiarze jest wystarczająca, aby ukarać obwinionego. Nie był on dotychczas karany. W ocenie Sądu takie zachowanie obwinionego miało charakter jednorazowy i nie powtórzy się w przyszłości.

Sąd zasądził od obwinionego zryczałtowane wydatki postępowania zgodnie z powołanymi przepisami uznając, że będzie on w stanie je ponieść. Nie ma bowiem podstaw do odstąpienia od zasady zart. 118 §1 kpw, iż to skazanego obciążają koszty postępowania.

Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.