Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 703/12
Data wyroku: 2012-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Goss-Kokot, Ewa Cyran, Marek Borkiewicz
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 29 FUS

Sygn. akt III AUa 703/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Dorota Goss-Kokot (spr.)

Sędziowie:

SSA Ewa Cyran
SSA Marek Borkiewicz

Protokolant:

inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna

po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. w Poznaniu
sprawy z wnioskuK. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.
o emeryturę
na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu
z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt VIII U 2312/10

oddala apelację.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu częściowo uwzględnił odwołanieK. W.od decyzji ZUS-u II Oddział wP.poprzez zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie ubezpieczonej prawa do emerytury od 1 maja 2010r. do 30 czerwca 2010r. oddalając odwołanie w pozostałym zakresie.
SĄD OKRĘGOWY USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:
K. W.,urodzona (...)na dzień 31.12.2008r. udowodniła ponad 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Ubezpieczona nie należy do otwartego funduszu emerytalnego.
Orzeczeniem z dnia 18.06.1997r. Obwodowa Komisja Lekarska d.s. Inwalidztwa i Zatrudnienia wP.zaliczyła ubezpieczoną do II grupy inwalidów na stałe z uwagi na zespół depresyjno – lękowy z urojeniami, zespół paranoidalny, zespół bólowy kręgosłupa na tle zmian zwyrodnieniowych.
Ubezpieczona pobierała rentę inwalidzką II grupy a następnie rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W marcu 2010r. w trybie nadzoru zostało wszczęte postępowanie w celu weryfikacji orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy na stałe.
W opinii z dnia 21.04.2010r. lekarz psychiatra konsultant uznał, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy.
Ostatecznie Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 14.05.2010r. uznała, że ubezpieczona jest osobą zdolną do pracy.
Wobec powyższego decyzją z dnia 23.06.2010r. pozwany wstrzymał ubezpieczonej wypłatę renty od dnia 1 lipca 2010r.
Ubezpieczona zaskarżyła tą decyzję w wyniku czego Sąd Okręgowy w Poznaniu zmienił decyzję i przyznał ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1.07.2010r. do 31.12.2011r.
W dniu 31 maja 2010r.K. W.złożyła wniosek o emeryturę.
Dnia 16.07.2010r. pozwany wydał zaskarżoną decyzję odmawiającą prawa do emerytury.
Uwzględniając częściowo odwołanie ubezpieczonej, Sąd Okręgowy wskazał na następujące okoliczności.
Ubezpieczona nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisuart.46 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, który ma zastosowanie do osób które urodziły się po dniu 31.12.1948r a przed dniem 1 stycznia 1969r.
Prawo to przysługuje jeżeli ubezpieczeni nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego a warunki do uzyskania emerytury wymagane ustawą spełnią do dnia 31 grudnia 2008r.
W rozpoznawanej sprawie ubezpieczona musi się legitymować co najmniej 20 letnim okresem składkowym i nieskładkowym i być osobą całkowicie niezdolną do pracy.
Sąd Okręgowy uwzględniając częściowo odwołanie wskazał, że ubezpieczona od 1 maja 2010r. do 30.06.2010r. była osobą całkowicie niezdolną do pracy, gdyż w tym okresie pobierała z tego tytułu rentę.
APELACJĘ OD POWYŻSZEGO WYROKU WNIOSŁA STRONA POZWANA.
Apelujący zaskarża wyrok w punkcie 1 zarzucając przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że ubezpieczona w spornym okresie była osobą całkowicie niezdolną do pracy.
Konsekwencją tego jest naruszenie prawa materialnego to jest art.29 w związku z art.46 ustawy FUS.
Apelujący wnosi o zmianę wyroku i oddalenie odwołania albo uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
SĄD APELACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Apelacja pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyrok Sądu Okręgowego nie narusza przepisów prawa materialnego powołanych w apelacji albowiem Sąd I instancji nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w przepisieart.233 § 1 k.p.c.
Apelujący wskazuje, że uznanie ubezpieczonej w okresie od 1 maja 2010r. do 30 czerwca 2010r. za osobę całkowicie niezdolną do pracy jest błędnym ustaleniem naruszającym powołany przepis proceduralny.
Sąd Apelacyjny zauważa jednak, że w istocie jest to okoliczność bezsporna przyznana przez samego apelującego. Pozwany wypłacał bowiem w spornym okresie ubezpieczonej rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, które to prawo ubezpieczona nabyła w 1997r.
Późniejsza weryfikacja tego prawa, nie może obejmować okresu od 1 maja 2010r. do 30 czerwca 2010r. skoro w tym czasie ubezpieczona miała i realizowała prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Zatem zupełnie niezrozumiałe jest stanowisko apelującego, aby w rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy miał przeprowadzać postępowanie dowodowe w celu ustalenia czy ubezpieczona jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Było ono zbędne albowiem prawo ubezpieczonej do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy jednoznacznie potwierdza ten fakt.
Nie ma żadnego uzasadnienia prawnego ani też faktycznego stanowisko apelującego, aby w postępowaniu o prawo do emerytury prowadzić odrębne postępowanie dowodowe co do faktu, który jest już ustalony i który uprawnia do świadczenia z ubezpieczenia społecznego.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawie przepisuart.385 k.p.c.oddalił apelację pozwanego.

SSA Marek Borkiewicz SSA Dorota Goss-Kokot SSA Ewa Cyran