Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 786/13
Data wyroku: 2013-09-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anatol Gul
Słowa kluczowe: Umowa Sprzedaży
Podstawa prawna: art. 353/1 kc

Sygn. akt II Ca 786/13

WYROK

W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J

Dnia 20 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie :

Przewodniczący :SSO Anatol Gul

po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. w Świdnicy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaB. B.iP. B.
przeciwkoA. M.
o zapłatę 3000 zł
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 5 lipca 2013 r. sygn. akt I C 323/13

oddala apelację .

Sygn. akt II Ca 786/13

UZASADNIENIE
Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej liczne zarzuty nie znajdują potwierdzenia w okolicznosciach sprawy, wobec czego nie mają znaczenia dla prawidłowości zapadłego rozstrzygnięcia.
Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, co zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej trafnych argumentów.
Tylko dodatkowo należy wskazać na następujące kwestie :
- apelacja skarżących w istocie sprowadza się jedynie do subiektywnej – co zrozumiałe - lecz bezpodstawnej polemiki z prawidłowym poglądem sądu pierwszej instancji, który znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy; - ocena prawidłowości zastosowanych przepisów prawa materialnego może zostać dokonana jedynie po wcześniejszym przyjęciu, że ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, zostały dokonane zgodnie z przepisami prawa procesowego;
-podniesione przez skarżących zarzuty w tym zakresie związane były z kwestią oceny dowodów i poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych ;
-co do zasady, wykazanie przez stronę, że naruszono przepisart. 233 § 1 kpc, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być zastąpione jedynie odmienną interpretacją dowodów zebranych w sprawie - do czego w istocie sprowadza się apelacja -, chyba że strona jednocześnie wykaże, że ocena dowodów przyjęta przez sąd za podstawę rozstrzygnięcia przekracza granice swobodnej oceny dowodów; - oznacza to, że postawienie zarzutu naruszenia tego przepisu nie może polegać na zaprezentowaniu przez skarżących stanu faktycznego przyjętego przez nich na podstawie własnej oceny dowodów, do czego w istocie sprowadza się apelacja; skarżący może natomiast i powinni wykazywać, posługując się wyłącznie argumentami prawnymi, że sąd rażąco naruszył ustanowione w tym przepisie zasady oceny wiarygodności i mocy dowodów i że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy; - w niniejszej sprawie zasady zart. 233 § 1 kpcnie zostały naruszone, gdyż ocena zgromadzonego materiału dowodowego i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne zostały dokonane przez sąd pierwszej instancji w sposób uprawniony i brak jest podstaw do podzielenia stanowiska apelujących co do ich nieprawidłowości; sąd ten przeprowadził bowiem postępowanie dowodowe w szerokim zakresie, podejmując się analizy zebranych w sprawie dowodów, wyjaśniając przyczyny, na których dowodach i z jakich przyczyn się oparł, gdy skarżący nie wykazali, aby poza oceną sądu pozostały jakieś dowody, albo by ocena ich była rażąco wadliwa czy też sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania; sąd pierwszej instancji przeanalizował bowiem dowody, stosując dyrektywy zart. 233 § 1 kpci ocenił ich wiarygodność według własnego przekonania opartego o wszechstronną analizę materiału, zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a wnioski wyprowadzone z analizy dowodów nie budzą zastrzeżeń; - dlatego też za niewystarczające należało uznać oparcie przez skarżących zarzutów apelacji w tym zakresie wyłącznie na własnym przekonaniu o innej, niż przyjął sąd, wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu, do czego w istocie sprowadza się apelacja ; -z tych przyczyn uzasadnione było przyjęcie przez sąd pierwszej instancji , że uiszczona przez powodów kwota 3000 zł , mimo adnotacji na dowodzieKP" na poczetV. (...)...", nie była zaliczką, co w istocie przyznała w swoich zeznaniach sama powódka, lecz była przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z kosztami sprowadzenia samochodu z terenu Niemiec do Polski, co ponadto wynika z całokształtu okoliczności sprawy; - w tej sytuacji zarzuty sprzeczności istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału są nieuprawnione, a uwagi o nienależnym charakterze tego świadczenia /art. 410 § 2 kc/ - nieuzasadnione.

–

Z tych przyczyn apelacja jako pozbawiona jakichkolwiek uzasadnionych podstaw została oddalona /art. 385 kpcw zw. zart. 505 (10) § 2 kpciart. 505(13) § 2 kpc/.