Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 204/13
Data wyroku: 2013-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ryszard Warda, Jerzy Pałka, Anna Łaszczych –
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

Sygn. akt II Ka 204/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSO. Anna Łaszczych – spr.
Sędziowie SSO. Jerzy Pałka
SSO. Ryszard Warda
Protokolant Marlena Achcińska
przy udziale Prokuratora Okręg. Adama Kolbusa

po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r.

    sprawyA. R. (1)

oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pułtusku
z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt. VI K 88/13

o r z e k a :

-

utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną

zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 złotych tytułem kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym kwotę 400 złotych tytułem opłaty

Sygn. akt II Ka 204/13

UZASADNIENIE
A. R. (1)został oskarżony o to, że :
w dniu 07.10.2011r. około godz. 12.30 wP.przyul. (...), po uprzednim użyciu wobecZ. W.przemocy polegającej na chwyceniu za ramię i popchnięciu w wyniku czego upadł z roweru na ziemię, zabrał w celu przywłaszczenia saszetkę wraz z pieniędzmi w kwocie 3.783,13 zł, telefonem komórkowym o wartości około 50 zł, dowodem osobistymA. (...), wszystko o łącznej wartości 3.833,13 zł na szkodęZ. W.iH. W., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 m-cy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne
tj. o czyn zart.280§ 1 k.k.w zw. zart.64§ 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Wyszkowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pułtusku:

1
oskarżonegoA. R. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu i za to na podstawieart.280§ 1 k.k.w zw. zart.64§ 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart.280§ 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart.46 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoA. R. (1)na rzecz pokrzywdzonejH. W.kwotę 1.560,00 (jeden tysiąc pięćset sześćdziesiąt) zł tytułem obowiązku częściowego naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody;

3
na podstawie art.230§2 k.pk. dowód rzeczowy opisany w wykazie dowodów rzeczowych Nr 01/810/11 pod poz.1 na k.91 akt sprawy nakazał zwrócićJ. Z., zaś dowód rzeczowy opisany w wykazie dowodów rzeczowych Nr 01/810/11 pod poz.2 na k.91 akt sprawy zwrócił Poczcie Polskiej S.A. wW.

4
zasądził od oskarżonegoA. R. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400,00 (czterysta) zł tytułem opłaty oraz obciążył go wydatkami w kwocie 638,00 (sześćset trzydzieści osiem) zł

Apelację od wyroku złożył obrońca oskarżonego. Na podstawieart. 444 kpkiart. 425 § 1 i 3 kpkzaskarżył obrońca oskarżonego na jego korzyść.
Na zasadzieart. 438 pkt 1 kpkzarzucił powyższemu wyrokowi obrazę prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie, że czyn oskarżonegoA. R. (1)wyczerpuje dyspozycjęart. 280 § 1 kk, pomimo, że z prawidłowych ustaleń sądu I instancji wynika, że jest to występek zart. 278 § 1 kk.
Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę kwalifikacji na czyn zart. 278 § 1kkw zw. zart. 64 § 1 kki wymierzenie oskarżonemu na tej podstawie stosownej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest oczywiście bezzasadna i nie została uwzględniona.
Nietrafny jest podnoszony w apelacji przez obrońcę zarzut obrazy prawa materialnego, a mianowicieart. 280 § 1 kkpoprzez jego przyjęcie przez Sąd Rejonowy w miejsce przepisuart. 278 § 1 kk. Sąd Najwyższy w szeregu swoich orzeczeniach zwracał uwagę na to, że obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu ( lub niezastosowaniu) w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Nie ma więc obrazy prawa materialnego, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń przyjętych za podstawę wyroku. Jeżeli zatem skarżący kwestionuje zastosowaną w wyroku kwalifikację prawną, ponieważ w działaniu oskarżonego dopatruje się innego od przypisanego mu przestępstwa, to podstawą takiej apelacji może być tylko zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku ( art. 438 pkt. 3), a nie obrazy prawa materialnego określonej w art. 438 pkt. 1 (wyroki SN z 27.07.1974, V K KR 212/74; z 2.08.1978r., I KR 155/78).
Obrońca oskarżonegoA. R. (1)stwierdził w apelacji, że Sąd Rejonowy dokonał w sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Zdaniem obrońcy Sąd winien zakwalifikować zachowanie oskarżonego jako przestępstwo zart. 278 § 1 kk, a nie zart. 280 § 1 kk. W uzasadnieniu apelacji obrońca podnosi, że nie doszło do użycia przemocy wobec pokrzywdzonego, a jedynie do zaboru mienia. Pokrzywdzony nie został zmuszony fizycznie do oddania mienia, a działanie oskarżonego polegało jedynie na tym, że szarpnął za wiszącą na kierownicy saszetkę i zabrał ją. Twierdzenie obrońcy, że Sąd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i stanowisko zawarte w uzasadnieniu pozostają zatem w sprzeczności.
Sąd Rejonowy dokonał w sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych, które znajdują pełne potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach, zwłaszcza w zeznaniach pokrzywdzonegoZ. W.. Nie ulega wątpliwości, że oskarżonyA. R. (1)w czasie zdarzenia używał wobec pokrzywdzonego przemocy.
Oskarżony chwyciłZ. W.za ramię i pchnął, w wyniku czego ten upadł z rowerem na ziemię. Pokrzywdzony uderzył się w kierownicę, która była przekręcona. Oskarżony w międzyczasie pociągnął za saszetkę, którą pokrzywdzony miał zawieszoną z lewej strony na kierownicę, zerwał paski saszetki, zabrał ją i oddalił się z miejsca zdarzenia. Oskarżony zabrał z saszetki pieniądze w kwocie 3.833, 13 zł – emeryturę pokrzywdzonego i jego żony, a saszetkę wyrzucił. Podkreślić należy, że oskarżony nie musiał stosować wobec pokrzywdzonego przemocy o dużej sile.Z. W.w czasie zdarzenia miał 89 lat, zaś oskarżony niespełna 30 lat.
Sąd Najwyższy, a także sądy apelacyjne niejednokrotnie wypowiadały się w swoich orzeczeniach odnośnie określenia „przemocy wobec osoby”.
Z orzeczeń tych wynika jednoznacznie, że znamiona rozboju wypełnia również przemoc fizyczna o niewielkim natężeniu. Przemoc ta musi jednak stanowić co najmniej naruszenie nietykalności cielesnej i zmierzać do uniemożliwienia i przełamania oporu pokrzywdzonego.
Nie ulega wątpliwości, że oskarżonyA. R. (1)swoim działaniem w pełni wyczerpał dyspozycjęart. 280 § 1 kki przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja prawna czynu jest prawidłowa. Ponadto oskarżony działał w warunkachart. 64 § 1 kk.
Sąd Okręgowy nie znalazł także podstaw do złagodzenia wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności i w pełni podzielił stanowisko i argumentację Sądu I instancji odnośnie wymiaru kary.
Z tych względów z mocyart. 437 § 1 kpkSąd Okręgowy orzekł jak wyroku.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze i opłatach orzeczono na zasadzieart. 636 § 1 kpkiart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychz późniejszymi zmianami.