Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 19/13
Data wyroku: 2013-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art.577 kpk, art. 85 i 86 kk

Sygn. akt

II AKa 19/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

26 marca 2013 r.

            Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Zbigniew Różański (spr.)

Sędziowie:

SSA Stanisław Sielski
SSA Piotr Moskwa

Protokolant:

st. sekr. sądowy

        Anna Łuksik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie del. do Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie

- Piotra Dyni

po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013r.
sprawy skazanegoR. K.o wyrok łączny
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia 17 grudnia 2012r., sygn. akt II K 50/12

I
z m i e n i azaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 577 k.p.k.ustala początkową datę odbywania kary na dzień 2 sierpnia 2012r.,

II
w pozostałej części zaskarżony wyroku t r z y m u j ew mocy,

III
z w a l n i askazanegoR. K.obowiązku ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym.

Sygn. akt. II AKa 19/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, na podstawieart. 569 § 1 k.p.k.,art. 570 k.p.k.iart. 573 § 1 k.p.k., połączył wyroki: Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu w sprawie sygn. II K 34/11 (zmieniony częściowo wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowiew sprawie sygn. II AKa 73/12) i Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu w sprawie sygn. II K 40/ 12 - w ten sposób, że:

I
Rozwiązał:

1
karę łączną 2 lata pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. II K 34/11 Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu (wyrok częściowo zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnegow Rzeszowie w sprawie sygn. II AKa 73/12)

II
W miejsce kar jednostkowych:

1
1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 56 ust. 1 i art. 57 ust. 2w zw. zart. 56 ust. 3 i art. 59 ust. 3w zw. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuo przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 k.k.- w sprawie sygn. II Ka 34/ 11 Sądu Okręgowegow Tarnobrzegu,

2
1 rok pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 282 k.k.– w sprawie sygn. II K 34/ 11 Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu,

3
1 rok pozbawienia wolności za przestępstwa zart. 204 § 1 k.k.popełnione w ciągu przestępstw określonym wart.91 § l k.k.– w sprawie sygn. II K 40/12 Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu,

- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § l k.k.wymierzył skazanemuR. K.karę łączną 2 lata pozbawienia wolności,

III
Na podstawieart.69 § l i § 2 k.k.orazart.70 § l pkt. 1 k.k.wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności w stosunku do skazanegoR. K.warunkowo zawiesiłna okres próby 5 lat,

IV
Na podstawieart.73 § l k.k.oddałskazanegoR. K.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,

V
Uznał,że w pozostałym zakresie wyrok Sądu Okręgowegow Tarnobrzegu wydany w sprawie sygn. II K 34/ 11 (zmieniony częściowo wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie wydanymw sprawie sygn. II AKa 73/12) oraz wyrok Sądu Okręgowegow Tarnobrzegu wydany w sprawie sygn. II K 40/ 12 - podlegają odrębnemu wykonaniu.

VI
Zasądziłod skazanegoR. K.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego w kwocie 320 złotych.

Od powyższego wyroku apelację wniosła obrońca skazanego, który zaskarżył wyrok w pkt II i III podnosząc zarzuty:

1
rażącej surowości orzeczonej kary 2 lat pozbawienia wolności i zawieszenie wykonania tej kary na okres próby 5 lat,

2
obrazę przepisów prawa materialnegoart. 89 § 3 k.k.poprzez zaniechanie zaliczenia skazanemu okresu próby warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności biegnącej od dnia 2 sierpnia 2012 r.

W oparciu o te zarzuty skarżący wniosła o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary łącznej do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz warunkowe jej zawieszenie na niższy okres próby,
- orzeczenie, iż okres próby warunkowo zawieszonej kary łącznej pozbawienia wolności rozpoczyna się od dnia 2 sierpnia 2012 r. oraz na mocyart. 577 k.p.k.zaliczenie tego okresu próby warunkowo zwieszonej kary łącznej, ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponowionego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy skazanego zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu skarżącej dotyczącego rażącej surowości kary orzeczonej wobec skazanego w wyroku łącznym. Zdaniem obrońcy skazanego zarówno jego postawa, właściwościi warunki osobiste oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa dają podstawę do zastosowania zasady pełnej absorpcji i wymierzenia karyw najniższym wymiarze tj. 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę na zasadność skrócenia okresu próby kary warunkowo zwieszonej.
Analizując akta niniejszej sprawy Sąd Apelacyjny nie podzielił jednak stanowiska zaprezentowanego w środku odwoławczym. W odniesieniu do tych wywodów zasadnym jest zauważyć, iż zgodnie zart. 86 § 1 k.k., mającym podstawowe znacznie dla wymiaru kary łącznej, dolną granicę tej kary wyznacza zawsze najwyższa z kar wymierzonych za jednoz pozostających w zbiegu przestępstw, a górną granicę tworzą zaś dwa kryteria: suma kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa oraz wskazany wyraźnie w ustawie maksymalny wymiar kar poszczególnego rodzaju.
Z powyższego wynika, że zgodnie zart. 86 § 1 k.k., przy orzekaniu kary łącznej możliwe jest zastosowanie zarówno zasady pełnej absorpcji, jaki zasady pełnej kumulacji, to jednak należy pamiętać, że zastosowanie każdej z tych zasad jest rozstrzygnięciem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo i wymaga wnikliwego umotywowania.
W szczególności w orzecznictwie wskazuje się, że zasada absorpcji przy wymierzaniu kary łącznej może być zastosowana, gdy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami zachodzi bliski związek przedmiotowy i podmiotowy, a przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy. Z reguły bowiem popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji.
W realiach niniejszej sprawy skazany dopuścił się trzech przestępstw, a ostatnie z nich zostało popełnione w ciągu przestępstw. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy badał powyższe przesłanki i uznał, iż ze względu na ilość popełnionych przestępstw, związek przedmiotowo-czasowy adekwatna będzie kara 2 lat pobawienia wolności. Mając zaś na względzie fakt, iż granice orzeczenia kary łącznej wyznaczały kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (najwyższa z kar wymierzonych podlegających łączeniu) i kara 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar podlegających łączeniu) przyjąć należy, iż kara 2 lat pozbawienia wolności orzeczona jest w dolnej granicy,a zatem zbliżona do absorpcji.
Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi również do wniosku, iż sytuacja rodzinna skazanego, tak mocno akcentowana w apelacji, została również uwzględniona przy wymiarze kary.
Odnosząc się do drugiego z zarzutów skarżącej stwierdzić należy, iż wprawdzie zarzut ten został błędnie sformułowany, to jednak lektura uzasadnienia środka odwoławczego dowodzi, iż w istocie skarżąca zarzuciła brak wskazania przez Sąd Okręgowy początkowej daty odbywania kary i w tym zakresie zarzut ten był zasadny.
Zgodnie z dyspozycjąart. 89 § 3 k.k.w razie zbiegu orzeczeńo okresach próby Sąd orzeka ten okres na nowo i w zaskarżonym wyroku tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało wydane. Tym samym więc zarzut naruszeniaart. 89 § 3 k.k.był niesłuszny.
W odniesieniu do ustalonego przez Sąd Okręgowy okresu próby stwierdzić należy, iż odpowiada on okresowi próby ustalonemu przez Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu w wyroku II K 34/11, a tym samym nie stwarza on jakiejś dodatkowej dolegliwości dla skazanego.
Zasadnie jednak wskazała skarżąca, iż kierując się dyspozycjąart. 577 k.p.k.Sąd winien w miarę potrzeby oznaczyć datę, od której należy liczyć początek odbywania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej wyrokiem łącznym.
Nie ulega wątpliwości, iż w realiach niniejszej sprawy wskazanie daty początkowej odbywania kary było niezwykle istotne z punktu widzenia skazanego.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II K 34/11, częściowo zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II AKa 73/12, został skazany na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat próby i karę łączną grzywny w wymiarze 90 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. W związku tym, iż w sprawie orzekał sąd odwoławczy przyjąć należy, iż okres próbyw tej sprawie rozpoczął bieg w dniu 2 sierpnia 2012 r. Ponadto wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 19 września 2012 r. w sprawie sygn. akt II K 40/12 został skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Okresy próby z obu tych kar częściowo pokrywają się z tym, że jako pierwszy rozpoczął bieg okres próby w sprawie IIK 34/11.
Ze względu na fakt, iż orzeczona w wyroku łącznym kara łączna 2 lat pozbawienia wolności została warunkowo zawieszona na okres próby 5 lat, a w odniesieniu do wyroków podlegających łączeniu okres próby rozpoczął się w dniu 2 sierpnia 2013 r. (data prawomocności pierwszego z wyroków objętych wyrokiem łącznym) to z tych powodów niezbędne było oznaczenie momentu, od którego biegnie okres próby orzeczonej kary łącznej właśnie od tej daty.
Konsekwencją powyższego była zmiana zaskarżonego wyroku iart. 577 k.p.k.ustalenie początkowej daty odbywania kary na dzień 2 sierpnia 2013 r.
W pozostałej części, Sąd Apelacyjny, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, zwalniając skazanego, ze względu na obecną jego sytuację materialną, od uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa wydatków związanychz postępowaniem odwoławczym.