Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 390/13
Data wyroku: 2013-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Artymiak
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 45 kodeksu wykroczeń, art. 5 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania o wykroczenia

Sygn. akt II Ka 390/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2013 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSO Grażyna Artymiak
Protokolant: st.sekretarz sądowy Ewa Gronko

przy udziale oskarżycielki posiłkowejR. K.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013 r.
sprawyM. S. (1)
obwinionej o wykroczenie z art. 156 § 1 kw, art. 156 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygnatura akt X W 912/12

I
uchylazaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kwumarzapostępowanie przeciwkoM. S. (1)obwinionej o czyny z art. 156 § 1 kw,

II
zasądzaod Skarbu Państwa na rzecz adwokataE. P.– Kancelaria Adwokacka wR.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście i 60/100) zł tytułem udzielenia nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżycielce posiłkowejR. K.,

III
kosztami postępowaniaobciążaSkarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 390/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 19 września 2013r.

PrzeciwkoM. S. (1)wniesiony został wniosek o jej ukaranie za czyny zabronione z art. 156 § 1 kw, polegające na tym, że obwiniona:

1
w dniu 30 kwietnia 2011r. około godziny 12.15 w miejscowościH., woj.(...)dokonała zniszczenia trawy poprzez wykoszenie jej kosiarką elektryczną na powierzchni 15 x 0,9 metra na szkodęR. K.,

2
w dniu 20 maja 2011r. w okresie pomiędzy godziną 9.00 - 15.00 w miejscowościH., woj.(...)dokonała zniszczenia trawy poprzez wykoszenie jej kosiarką elektryczną na powierzchni 13 x 1,3 metra na szkodęR. K..

Po rozpoznaniu w ponownym postępowaniu Sąd Rejonowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013r. (sygn. akt X W 912/12) uznał obwinionąM. S. (1)za winną popełnienia wykroczeń z art. 156 § 1 kw, polegających na tym, że w dniu 30 kwietnia 2011r. około godziny 12.15 i w dniu 20 maja 2011r. pomiędzy godziną 9.00 - 15.00 w miejscowościH., woj.(...)obwiniona dokonała zniszczenia trawy nadziałce (...)poprzez wykoszenie jej kosiarką elektryczną na obszarze 2 m2na szkodęR. K..
Za tak przypisane wykroczenia, na podstawie art. 156 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw, Sąd Rejonowy wymierzył obwinionej karę nagany.
Na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982r.Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2009r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 2 i 3w zw. z§ 14 ust. 7 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. P.kwotę 888 zł, powiększoną o kwotę 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzieloną oskarżycielce posiłkowej nieopłaconą pomoc prawną z urzędu.
Na podstawieart. 118 § 1 i 3kpow w zw. z§ 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r.(Dz. U. Nr 118 poz. 1269)w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniazasądził od obwinionejM. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa w części koszty postępowania w kwocie 1060,36 zł (tysiąc sześćdziesiąt złotych i trzydzieści sześć groszy), a w pozostałym zakresie na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119kpow zwalnia obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.
Wyrok zaskarżył obrońca obwinionej, który w apelacji odwołując się doart. 438 pkt 2 i 3 kpkw zw. zart. 109kpow oraz 104 § 7 kpow zarzucił:

1
przedawnienie karalności czynów zarzuconych wnioskiem o ukaranie obwinionejM. S. (2), których karalność zgodnie z art. 45 § 1 kw ustała, tj. czynu określonego w pkt I wniosku z dniem 30 kwietnia 2013r., a czynu określonego w pkt II wniosku o ukaranie z dnia 20 maja 2013r.

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, że obwinionaM.(...)popełniła zarzucane jej wnioskiem o ukaranie czyny, mimo iż zebrany materiał dowodowy wskazuje, że obwiniona działała w usprawiedliwionym przekonaniu, że wykoszenia dokonała z na nieruchomości stanowiącej jej własność.

W konsekwencji obrońca obwinionej wniósł o uchylenie orzeczenia w całości i umorzenie postępowania wobec obwinionejM. S. (1), ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia i orzeczenie odmiennie, co do istoty sprawy przez uniewinnienie obwinionej od popełnienia zarzucanych jej czynów.
Oskarżycielka posiłkowaR. K.w odpowiedzi na apelację podkreślała naganność zachowań obwinionej względem niej, a z uwagi na kolejne zachowania podobnego charakteru, świadczące o poczuciu bezkarności obwinionej, wnosiła o podwyższenie orzeczonej wobecM. S. (2)kary.

Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:
Apelacja inicjująca kontrolę odwoławczą jest zasadna w zakresie wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec przedawnienia karalności zarzucanych obwinionej wykroczeń. Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie w części, w której zarzut błędu w ustaleniach faktycznych miałby uzasadniać zmianę orzeczenia i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanych jej czynów.
Na wstępie podkreślić należy, iż Sąd Rejonowy po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym zgromadził obszerny materiał dowodowy, który następnie poddał dokładnej analizie i ocenie. Tą ocenę materiału dowodowego, poczynione na jego podstawie ustalenia faktyczne, jak również wnioski w zakresie sprawstwa, bezprawności i zawinienia zachowań zarzucanych wnioskiem o ukaranie a następnie przypisanych zaskarżonym wyrokiem obwinionejM. S. (2)Sąd Rejonowy przedstawił w obszernym pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, spełniającym wymogi zart. 424 kpkw zw. zart. 82 § 1kpow. Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw do czynienia odmiennych ustaleń faktycznych, a zarzut błędu w tych ustaleniach jest całkowicie chybiony.
Rację ma skarżący, który podnosi wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności zarzucanych obwinionej wykroczeń. Czyny jej przypisane zostały bowiem popełnione 30 kwietnia 2011r. i 20 maja 2011r., a zatem zgodnie z art. 45 § 1 kw, wynoszący dwa lata od dnia ich popełnienia termin przedawnienia minął. Na tą okoliczność zwrócił uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku również Sąd Rejonowy.
Mając na względzie powyżej wskazane okoliczności na podstawieart. 437 § 2 kpk,art. 449 kpkiart. 456 kpkw zw. zart. 109 § 2kpow należało uchylić zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, zaś na podstawieart. 5 § 1 pkt 4kpow w zw. zart. 45 § 1kw umorzyć postępowanie, a kosztami postępowania, na podstawieart. 118 § 2kpow obciążyć Skarb Państwa.
Ponieważ oskarżycielka posiłkowaR. K.korzystała w toku postępowania odwoławczego z pomocy prawnej udzielonej z urzędu, na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r.(Dz. U. 2009, Nr 146, poz. 1188 ze zm.)Prawo o adwokaturzeSąd odwoławczy zasądził na rzecz adw.E. P.kwotę 516,60zł, wynikającą z treści § 14 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 14 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 września 2002r.w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. 2013, poz. 461), zwiększoną o należny podatek VAT (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia).
Sąd Odwoławczy uchylając zaskarżone orzeczenie w całości, jednocześnie uchylił zawarte w pkt 2 wyroku rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego dotyczące kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowej z urzędu przez adw.E. P.. Powołane przez Sąd przepisy rozporządzenia nie w pełni mogą Stanowicpodstawę zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu. Chodzi mianowicie o przepis § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 września 2002r.w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Przywołując w sentencji orzeczenia przepisy rozporządzenia Sąd Rejonowy nie zauważył, że został opublikowany tekst jednolity tegoż rozporządzenia. Nadto przeliczenie liczby postępowań w danej instancji według wysokości stawek minimalnych daje kwotę wyższą niż 888zł, a przecież przywołany § 16 cytowanego rozporządzenia wskazuje, że należało także podwyższać kwotę 180zł o 20% za każdy dodatkowy termin rozprawy. W tym zakresie Sąd Rejonowy ponownie obliczy przypadającą dla pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej należność z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w toku dwóch postępowań przed sądem I instancji i jednego postępowania odwoławczego.