Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 356/13
Data wyroku: 2014-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Wilczewska-, Marek Kordowiecki, Ewa Miastkowska

Sygn. akt II Ka 356/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2014r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSO Marek Kordowiecki
Sędziowie : SSO Ewa Miastkowska
SSO Agata Wilczewska - spr.
Protokolant : st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udzialeJ. G.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014r.
sprawyR. K.
oskarżonego z art.278§1k.k. w zw. z art.64§1k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
oraz z urzędu na podstawieart. 435 k.p.k.sprawyA. J.
oskarżonego z art. 278§1k.k. w zw. z art.64§1k.k. i innych
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 24 lipca 2013r. sygn. akt II K 34/13

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

-

uchyla orzeczenie o karze łącznej wobec oskarżonegoA. J.zawarte w punkcie III;

oskarżonychR. K.iA. J.uznaje za winnych tego, że w dniu 10 listopada 2012r., około godz. 21.00, wK.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim telefonicznym złożeniu zamówienia, z telefonu komórkowego o numerze(...), na dostawę 4 sztuk pizzy pod adresK.,ul. (...), dokonali zaboru w celu przywłaszczenia zamówionych 4 sztuk pizzy wraz z termotorbą, o łącznej wartości 320 zł na szkodęJ. P., to jest popełnienia wykroczenia z art.119§1k.w. i za to, na podstawie art.119§1k.w. w zw. z art.19k.w., wymierza oskarżonemuR. K.karę 20 (dwudziestu) dni aresztu, a oskarżonemuA. J.karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;

na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoR. K., na podstawieart. 82 § 3 k.p.s.w., zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w niniejszej sprawie od dnia 14 listopada 2012r. do dnia 16 listopada 2012r., uznając karę aresztu za wykonaną w wymiarze 3 dni.

II
Zwalnia oskarżonegoR. K.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w tym od opłaty za obie instancje.

A. W.M. K.E. M.

II Ka 356/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w Koninie, w sprawie o sygn. akt II K 34/13 uznał oskarżonychR. K.orazA. J.za winnych tego, że w dniu 10 listopada 2012 r. ok. godz. 21.00 wK.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim telefonicznym złożeniu zamówienia z telefonu komórkowego o numerze(...)na dostawę 4 sztuk pizzy pod adresK.,ul. (...)dokonali zaboru w celu przywłaszczenia zamówionych 4 sztuk pizzy wraz z termo torbą w wyniku czego powstały straty o łącznej wartości 320 zł na szkodęJ. P., przy czym zarzuconego im czynu dopuścili się będąc uprzednio skazanymi za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, to jest przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuR. K.karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a oskarżonemuA. J.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Tym samym wyrokiem Sąd uznał oskarżonegoA. J.również za winnego przestępstwa z art.280§1k.k. w zw. z art.64§2k.k. i za przestępstwo to wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art.85k.k. w zw.z art.86§1i2k.k. Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonegoA. J.kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierzył mu karę 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemuR. K.okres zatrzymania w niniejszej sprawie od dnia 14 listopada 2012 r. do dnia 16 listopada 2012 r. i przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności uznał karę pozbawienia wolności za wykonaną w wymiarze 3 dni.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżonyR. K., który w odwołaniu stwierdził jedynie, że nie przyznaje się do popełnienia przestępstwa w powyższej sprawie.
Sąd odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja oskarżonegoR. K., chociaż nie zasadna, okazała się celowa, gdyż doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonegoR. K.. Jednocześnie z uwagi na brzmienie art.435k.p.k. doprowadziła także do częściowej zmiany wyroku z urzędu wobec oskarżonegoA. J., co do którego wyrok nie został zaskarżony.
Sam środek odwoławczy złożony przez oskarżonegoR. K.nie mógł przynieść skutku w postaci uniewinnienia oskarżonego. Przedstawiona bowiem przez Sąd I instancji ocena dowodów pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 k.p.k.) z uwagi na to, że została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.). Sąd rozważył wszystkie okoliczności sprawy przemawiające zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.) oraz wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentował swoje przekonanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.). Na sprawstwo oskarżonego wskazują bowiem – w części w jakiej Sąd Rejonowy uznał za oparte na prawdzie – wyjaśnienia samegoR. K.złożone w postępowaniu przygotowawczym jak i wyjaśnienia oskarżonegoA. J.. OskarżonyR. K., w toku postępowania przygotowawczego dwukrotnie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Dopiero na etapie postępowania przed Sądem I instancji złożył odmienne wyjaśnienia wskazując, że swoimi wcześniejszymi wyjaśnieniami próbował uchronić od odpowiedzialności karnej rzeczywistego sprawcę tj.F. S.. WyjaśnieniaA. J., złożone na etapie postępowania przygotowawczego, będące szczegółową relacją z przebiegu zdarzenia opisanego w zarzucie, także wskazują na sprawstwo skarżącego. Przesłuchany dopiero na etapie postępowania przed sądem, świadekF. S.swoimi zeznaniami realizował niejako linię obrony przyjętą przez oskarżonego już na etapie postępowania sądowego. Dopytywany przez Sąd wskazał, że w chwili zdarzeniaR. K.przebywał w domu co w żaden sposób nie koresponduje z wyjaśnieniami samego oskarżonego. W sposób sprzeczny ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym sporządził szkic na którym przedstawił miejsce gdzie stał zA. J.oraz gdzie zaparkował samochód pokrzywdzonyJ. K.. Opisując zachowanie dostawcy pizzy przedstawił je w sposób różny od tego jak zostały przedstawione przezR. K.orazA. J.. Z tych też powodów Sąd I instancji słusznie przyjął, że świadek oraz oskarżony uzgadniali treść relacji, które następnie zostały przestawione przed Sądem. W sposób prawidłowy zostały również ocenione zeznania świadkaJ. L.która przesłuchiwałaR. K.w charakterze podejrzanego. Sąd Rejonowy nie miał żadnych powodów, aby uznać iż policjantka miała jakikolwiek wpływ na treść protokołu z przesłuchania oskarżonego, bądź też składając relacje z przeprowadzonych czynności służbowych ich przebieg przedstawiła nieprawdziwie. Reasumując, Sad I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz ocenił zgromadzony materiał dowodowy, brak więc było podstaw do uznania iż oskarżony nie dopuścił się zaboru w celu przywłaszczenia 4 sztuk pizzy wraz z torbą.
Apelacja odniosła jednak ten skutek, że w wyniku jej rozpoznania przypisany oskarżonemu czyn należało zakwalifikować odmiennie aniżeli uczynił to Sąd I instancji.
Mianowicie art. 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, ogłoszonej w Dzienniku Ustaw z dnia 25 października 2013 r. poz. 1247 wprowadził zmiany wkodeksie wykroczeń. Art. 119 § 1 k.w. obecnie brzmi: Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Ustawa ta weszła w życie w dniu 9 listopada 2013 r. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2013 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 r., opublikowanego w Dzienniku Ustaw z dnia 13 września 2013 r. Dz. U. 2013 poz. 1074, od dnia 1 stycznia 2014 r. ustalono minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 1 680 zł.
Zestawiając powyższe, od dnia 9 listopada 2013 r. kwotą decydującą o uznaniu konkretnego czynu za wykroczenie zart. 119 § 1k.w. bądź występek zart. 278 § 1 k.k.jest ¼ kwoty minimalnego wynagrodzenia czyli obecnie kwota 420 zł. Z uwagi więc na wartość skradzionych rzeczy na szkodę pokrzywdzonegoJ. P.tj. kwotę 320 zł czyn oskarżonegoR. K.należy zakwalifikować jako wykroczenie zart. 119 § 1k.w., a nie przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Ponieważ te same względy przemawiały za zmianą wyroku również na korzyść współoskarżonegoA. J.w części przypisanego mu przestępstwa z art.278§1k.k. w zw. z art.64§1k.k., Sąd odwoławczy zmienił wyrok w tym zakresie nie tylko wobec oskarżonegoR. K., który wyrok zaskarżył, ale także wobec oskarżonegoA. J., który wyroku nie skarżył.
Dlatego Sąd odwoławczy, w ramach czynu przypisanego oskarżonym w punkcie I zaskarżonego wyroku, uznał oskarżonychR. K.iA. J.za winnych tego, że w dniu 10 listopada 2012 r., około godz. 21.00, wK.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim telefonicznym złożeniu zamówienia z telefonu komórkowego o numerze(...)na dostawę 4 sztuk pizzy pod adresK.,ul. (...)dokonali zaboru w celu przywłaszczenia zamówionych 4 sztuk pizzy wraz z termotorbą o łącznej wartości 320 zł na szkodęJ. P., to jest wykroczenia z art.119§1k.w. i za wykroczenie to, na podstawie art.119§1k.w. w zw. z art.19k.w., wymierzył oskarżonemuR. K.karę 20 dni aresztu, a oskarżonemuA. J.karę 30 dni aresztu.
Dokonanie tej zmiany wyroku wobec oskarżonegoA. J., poprzedzone być musiało uchyleniem orzeczenia o karze łącznej wobec oskarżonegoA. J..
Wymierzone oskarżonym kary za przypisane wykroczenie, w ocenie Sądu odwoławczego, są karami współmiernymi do stopnia winy każdego z nich i stopnia społecznej szkodliwości ich czynu, uwzględniają wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia wymiaru kary, a w szczególności cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Na poczet kary orzeczonej wobec oskarżonegoR. K.Sąd odwoławczy ponownie dokonał zaliczenia okresu jego zatrzymania w niniejszej sprawie w oparciu o przepisart.82§3k.p.s.w.
Reasumując Sąd odwoławczy, nie podzielając apelacji oskarżonegoR. K.ani nie znajdując innych powodów do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego wyroku, a branych pod uwagę z urzędu, w oparciu o treść art.437§1 i 2k.p.k. oraz art.435k.p.k. orzekł jak w wyroku.
Sąd zwolnił oskarżonegoR. K.w całości od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, na mocyart. 624 § 1 k.p.k.z zw. zart. 634 k.p.k.i w zw. zart. 119 k.p.s.w., uznając że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe z uwagi na jego sytuację materialną.

A. W.M. K.E. M.