Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 450/13
Data wyroku: 2013-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Iwona Siuta, Zbigniew Ciechanowicz, Sławomir Krajewski
Słowa kluczowe: Braki Formalne
Podstawa prawna: art.501 §1 kpc w zw. z art. 130 §2 kpc

Sygn. akt II Cz 450/13

POSTANOWIENIE
Dnia 25 czerwca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Iwona Siuta ( spr. )

Sędziowie:

SO Sławomir Krajewski
SO Zbigniew Ciechanowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w dniu 25 czerwca 2013 r. wS.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy zC. L.iK. L.
przeciwkoH. J. (1)iP. S. (1)
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanych
na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim
z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I Nc 1691/11

p o s t a n a w i a:

1. oddalić zażalenie pozwanejH. J. (1);
2. odrzucić zażalenie pozwanegoP. S. (1).

II Cz 450/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim odrzucił sprzeciw pozwanejH. J. (1)od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 21 września 2011 w sprawie sygn. akt I Nc 1691/11.
W uzasadnieniu wskazał, że mimo wezwania pozwanej do usunięcia braków formalnych sprzeciwu nie zostały one usunięte, co w konsekwencji skutkuje ich odrzuceniem na podstawieart. 504 § 1 k.p.c.
Z powyższym postanowieniem nie zgodzili się pozwaniH. J. (1)iP. S. (1)zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego zmianę. Orzeczeniu zarzucili błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że uchybili terminowi i nie uzupełnili braków formalnych sprzeciwu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zażalenie pozwanejH. J. (1)okazało się niezasadne, co skutkowało jego oddaleniem. Zażalenie pozwanejP. S. (1)podlegało odrzuceniu.
Poza sporem jest, iż w dniu 21 września 2011 r. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Odpis nakazu zapłaty doręczono pozwanejH. J. (1)w dniu 6 października 2011 r., zaś pozwanemuP. S. (1)w dniu 28 września 2011 r. W dniu 13 października 2011 r. pozwani wnieśli sprzeciw od nakazu zapłaty. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2011 r. wezwano pozwaną do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez wskazanie: czy zaskarża nakaz zapłaty w całości czy w części, przedstawienie zarzutów przeciwko żądaniu pozwu oraz przedłożenia dodatkowego odpisu sprzeciwu dla drugiego powoda oraz uzupełnionego sprzeciwu wraz z kopia załączników. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2011 r. sprzeciw pozwanegoP. S. (1)został odrzucony jako spóźniony. Odpis zarządzenia doręczono pozwanej w dniu 29 listopada 2011 r. W dniu 6 grudnia 2011 r. pozwana złożyła pismo procesowe w 1 egzemplarzu, w którym podała, że zaskarża nakaz zapłaty w całości. Do pisma dołączyła 10 załączników także w 1 egzemplarzu.
Zgodnie z treściąart. 503 § 1 k.p.c.pismo zawierające sprzeciw wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty, a w przypadku nakazu wydanego przez referendarza sądowego - do sądu, przed którym wytoczono powództwo. W piśmie pozwany powinien wskazać, czy zaskarża nakaz w całości, czy w części, przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, oraz okoliczności faktyczne i dowody.
Skoro pismo procesowe pozwanej z dnia 13 października 2011 r. nie spełniało wymogów formalnych Sąd I instancji działając w trybieart. 130 § 1 k.p.c.prawidłowo wezwał pozwaną do uzupełnienia braków formalnych pisma w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Istotnie rację należy przyznać pozwanej, iż w dniu 6 grudnia 2011 r. ( a zatem z zachowaniem ustawowego terminu - wezwanie doręczono jej bowiem w dniu 29 listopada 2011 r. ) pozwana złożyła pismo procesowe, w którym wskazała zakres zaskarżenia i przedstawiła dowody na poparcie swoich twierdzeń.
Pisma tego nie sposób jednakże potraktować jako wykonania nałożonego na nią zobowiązania w całości, albowiem pozwana nie złożyła w zakreślonym terminie drugiego egzemplarza pisma z dnia 12 października 2011 r. oraz kopii pisma z dnia 6 rudnia 2011 r. wraz z załącznikami. W tej sytuacji zasadnie Sąd rejonowy przyjął, że pozwana nie wykonała zobowiązania w całości, co na podstawieart. 504 § 1 k.p.c.skutkowało odrzuceniem sprzeciwu, albowiem jak trafnie wskazuje przy tym Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (I CZ 34/08, LEX nr 424407), termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego pisma procesowego należy uznać za niezachowany, jeżeli strona w tym terminie w ogóle nie podjęła czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjęła, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony.
Mając powyższe na względzie zażalenie pozwanejH. J. (1)podlegało oddaleniu o czym Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.
Odnosząc się do kwestii zażalenia pozwanegoP. S. (1)wskazać należy, zgodnie z treściąart. 370 k.p.c.sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przepisuart. 373 k.p.c.wynika zaś, żesąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Na mocy regulacji zawartej w treściart. 397 § 2 k.p.c.powyższe przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym.
Sąd orzekający podziela przy tym stanowisko judykatury wyrażone w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2009r. wydanej w sprawie o sygn. akt III CZP 36/09 (OSNC 2010/2/24, Biul. SN 2009/6/9, M. Prawn. 2009/23/1276), zgodnie z którym interes prawny stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia orzeczeń sądowych. Interes prawny oznacza zaś obiektywną, tj. wywołaną rzeczywistym naruszeniem lub zagrożeniem określonej sfery prawnej potrzebę uzyskania określonej treści rozstrzygnięcia.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 listopada 2011 r. Sąd Rejonowy rozstrzygnął wyłącznie w przedmiocie sprzeciwu wniesionego przez pozwanąH. J. (1). Wydane zatem orzeczenie w żadnym stopniu nie dotyczy pozwanego. W tej sytuacji nie sposób przyjąć, by pozwany mógł doznać jakiegokolwiek uszczerbku prawnego na skutek orzeczenia, które go nie dotyczy. Wobec powyższego pozwanyP. S. (1)nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowego orzeczenia, a w konsekwencji jego zażalenie na te postanowienie jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 370 k.p.c.w zw. zart. 373 k.p.c.orzekł jak w sentencji postanowienia.

II Cz 350/13
Z/ 1. odnotować, zakreślić w Cz.
2. odpis postanowienia doręczyć :
-powodom,
-pozwanejH. J.
- pozwanemuP. S.
3. akta zwrócić SR PiZ w Sz-nie

25.06.2013 r.