Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 89/13
Data wyroku: 2013-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jan Krośnicki, Dorota Tyrała, Anna Prokopiuk
Słowa kluczowe: Uzasadnienie Orzeczenia, Narkomania
Podstawa prawna: art.53 ust. 1 i 2 , artt.56 ust.1 i 3, art.62 ust.1 i 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Sygn. akt II AKa 89/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 kwietnia 2013r.

      Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

      Przewodniczący: SSA – Jan Krośnicki

Sędziowie: SA – Anna Prokopiuk (spr.)

       SO (del.) – Dorota Tyrała

      Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska

przy udziale Prokuratora Elżbiety Kozakiewicz-Jackowskiej
po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r.
sprawy

1
A. D. (1)oskarżonego zart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.;

2
R. G.oskarżonego zart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.;

3
F. W.oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

4
M. W.oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.zart. 12 k.k.;

5
P. Ś.oskarżonego zart. 53 ust. 1 i 3, zart. 56 ust. 1 i 3 i art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych

      od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia 19 czerwca 2012 r.    sygn. akt  XVIII K 183/11

      - uchyla zaskarżony wyrok w całości wobecA. D. (1),R. G.,F. W.,M. W.iP. Ś.i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemuw. W.do ponownego rozpoznania;

- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. M.i adw.K. N.– Kancelarie Adwokackie wW.po738 zł w tym 23 % VAT za nieopłaconą obronę z urzędu pełnioną przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
A. D. (1)został oskarżony o to, że:

I
pomiędzy listopadem 2008r a pierwszą połową grudnia 2008 r. wW.,P.i nieustalonym miejscu w kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisomustawy z dnia29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) wytworzył znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż15 kilogramów, w ten sposób, że zawarł porozumienie z ustalonymi osobami co do zainstalowania linii produkcyjnej do wytwarzania amfetaminy oraz pomógł w dostarczeniu prekursora w postaci10 litrów(...), a dwie ustalone osoby wytworzyły łącznie co najmniej 15 kg amfetaminy przeznaczonej do sprzedaży tj. o czyn zart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)

II
w okresie od maja 2008 r do końca grudnia 2008r wW., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) działając ze z góry powziętym zamiarem oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci:

- kokainy w łącznej ilości 300 gram w ten sposób, że zbył przedmiotową kokainęP. K. (1)w partiach2 razy po 100 gram i 2 razy po 50 gram,
- konopi indyjskich tj. marihuany w ilości 6 kilogramów w ten sposób, że zbył przedmiotową marihuanęP. K. (1)w partiach po pół kilograma, przy czym w tym zakresie działał wspólnie i w porozumieniu zR. G., oraz działając wspólnie i w porozumieniu zR. G.iP. K. (1)wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 12 kg amfetaminy, z czego 6 kg amfetaminy zbył za pośrednictwem ustalonej osoby, a 6 kg amfetaminy przekazał ustalonej osoby celem zbycia
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005r., Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.i65 § 1 k.k.;

R. G.został oskarżony o to, że:

III
pomiędzy listopadem 2008 r a pierwszą połową grudnia 2008 r wW.,P.i nieustalonym miejscu w kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) wytworzył znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 15 kilogramów, w ten sposób, że zawarł porozumienie z ustalonymi osobami co do zainstalowania linii produkcyjnej do wytwarzania amfetaminy oraz pomógł w dostarczeniu prekursora w postaci 10 litrów(...), a dwie osoby wytworzyły łącznie co najmniej 15 kg amfetaminy przeznaczonej do sprzedaży

tj. o czyn zart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)
IV.w okresie od czerwca 2008r do końca grudnia 2008r wW., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) działając ze z góry powziętym zamiarem oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci:
- konopi indyjskich tj. marihuany w ilości 6 kilogramów w ten sposób, że zbył przedmiotową marihuanęP. K. (1)w partiach po pół kilograma, przy czym w tym zakresie działał wspólnie i w porozumieniu zA. D. (1),
- amfetaminy w ilości 1 kilograma w ten sposób, że przedmiotową amfetaminę zbyłP. K. (1),
- kokainy w ilości 20 gram w ten sposób, że zbył przedmiotową kokainęP. K. (1),
oraz działając wspólnie i w porozumieniu zA. D. (1)iP. K. (1)wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 12 kg amfetaminy, z czego 6 kg amfetaminy zbył za pośrednictwem ustalonej, a 6 kg amfetaminy przekazał ustalonej osobie celem zbycia
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.i65 § 1 k.k.;

F. W.został oskarżony o to, że:

V
w nieustalonym dniu w okresie listopad-grudzień 2008 r wP., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci suszu konopi indyjskich tj. marihuany w ilości 0,5 kg w ten sposób, że przedmiotowy narkotyk na polecenieR. G.odebrał odP. K. (1)

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.);

M. W.został oskarżony o to, że:

VI
w okresie od września 2008r do października 2008 r wW.iB., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) działając ze z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu zP. K. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 2 kg amfetaminy w ten sposób, że zbył1 kg amfetaminy wW.nieustalonym osobom oraz zbył 1 kg amfetaminy wB.nieustalonym osobom

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.

P. Ś.został oskarżony o to, że:

VII
pomiędzy listopadem 2008 r a pierwszą połową grudnia 2008 r w

nieustalonym miejscu w kraju, działając wspólnie i w porozumieniu zP. K. (1),R. G.,A. D. (2),L. T. (1)iA. D. (1)wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) wytworzył znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 15 kilogramów
tj. o czyn zart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)

VIII
we wrześniu 2008r wP., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) wziął udział w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci 100 gram kokainy, w ten sposób, że nabył tę kokainę odP. K. (1)

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r., Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)

IX
w dniu 19 sierpnia 2010 r. w miejscowościJ.woj.(...)posiadał wbrew przepisom ustawy zbryloną substancję koloru białego o wadze 1064,50 g i zawartości w swoim składzie wagowym znacznej ilości - 20% substancji psychotropowej w postaci siarczanu amfetaminy oraz 1- (...)(1- fenyloetyloaminy)

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 późn. zm.).

Sąd Okręgowyw. W.wyrokiem z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt XVIII K 183/11
I. oskarżonegoA. D. (1)uznał za winnego popełnienia
czynu zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia, wyczerpującego
dyspozycjęart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn zm.), z tym, że ustalił, iż ilość wytworzonej amfetaminy nie przekraczała 12 kilogramów i za ten czyn na mocyart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał
go na karę 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
II. na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobecA. D. (1)
przepadek korzyści majątkowej w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy)
złotych;
III. oskarżonegoA. D. (1), w ramach czynu zarzuconego
mu w punkcie II aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie
od maja 2008r do końca grudnia 2008r wW., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) działając ze z góry powziętym zamiarem oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci:
- kokainy w łącznej ilości 300 gram w ten sposób, że zbył przedmiotową kokainę ustalonej osobie w partiach 2 razy po 100 gram i 2 razy po 50 gram,
- konopi indyjskich tj. marihuany w ilości 6 kilogramów w ten
sposób, że zbył przedmiotową marihuanę ustalonej osobie w partiach po pół kilograma, przy czym w tym zakresie działał wspólnie i w porozumieniu zR. G., wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 kki65 § 1 kki za ten czyn na mocyart. 4 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

IV
na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobecA. D. (1)przepadek korzyści majątkowej w kwocie 70.000 (siedemdziesięciu tysięcy) złotych;

V
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.orzeczone wobecA.

E. D.w punkcie I i III kary pozbawienia wolności i kary
grzywny połączył i jako kary łączne wymierzył mu kary: 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

VI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuA. D. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia8 marca 2010 roku do dnia 6 czerwca 2011 roku;

VII
oskarżonegoR. G.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie III aktu oskarżenia, wyczerpującego dyspozycjęart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.), z tym, że ustalił, iż ilość wytworzonej amfetaminy nie przekraczała 12 kilogramów i za ten czyn na mocyart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

VIII. na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobecR. G.przepadek korzyści majątkowej w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy)
złotych;
IX. oskarżonegoR. G.w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie IV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od czerwca 2008r do końca grudnia 2008r wW., wbrew przepisomart. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) działając ze z góry powziętym zamiarem oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci:
- konopi indyjskich tj. marihuany w ilości 6 kilogramów w ten sposób, że zbył przedmiotową marihuanę ustalonej osobie w partiach po pół kilograma, przy czym w tym zakresie działał wspólnie i w porozumieniu zA. D. (1),
- amfetaminy w ilości 1 kilograma w ten sposób, że przedmiotową amfetaminę zbył ustalonej osobie,
- kokainy w ilości 20 gram w ten sposób, że zbył przedmiotową kokainę ustalonej osobie,
wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005 r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.i65 § 1 k.k.i za ten czyn na mocyart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
X. na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobecR. G.przepadek korzyści majątkowej w kwocie 45.000 (czterdziestu pięciu tysięcy) złotych;
XI. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.orzeczone wobecR. G.w punkcie VII i IX kary pozbawienia wolności i kary grzywny połączył i jako kary łączne wymierzył mu kary: 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
XII. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuR. G.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 8 marca 2010 roku do dnia 8 czerwca 2011 roku;
XIII. oskarżonegoF. W.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie V aktu oskarżenia, przy czym ustalił, że przedmiotowy narkotyk na polecenieR. G.odebrał od ustalonej osoby, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i za ten czyn na mocyart. 4 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych;
XIV. oskarżonegoM. W.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie VI aktu oskarżenia, przy czym ustalił, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005 r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.i za ten czyn na mocyart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
XV. na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobecM. W.przepadek korzyści majątkowej w kwocie 500 (pięciuset) złotych;
XVI. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuM. W.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 8 marca 2010 roku do dnia 6 czerwca 2011 roku;
XVII. oskarżonegoP. Ś.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie VII aktu oskarżenia, przy czym ustalił, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zR. G.,A. D. (1)i trzema innymi ustalonymi osobami, z tym, że ustalił, iż ilość wytworzonej amfetaminy była nie mniejsza niż 12,8 kilogramów, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 53 ust. 1i2ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i za ten czyn na mocyart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go na karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;
XVIII.oskarżonegoP. Ś.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie VIII aktu oskarżenia, przy czym ustalił, że kokainę tę nabył od ustalonej osoby, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i za ten czyn na mocyart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) skazał go na karę1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;
XIX. oskarżonegoP. Ś.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie IX aktu oskarżenia, wyczerpującego dyspozycjęart. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i za ten czyn na mocyart. 4 § 1 kkw zw. zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2005r, Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) skazał go na karę1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
XX. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.orzeczone wobecP.
Ś.w punktach XVII, XVIII i XIX kary pozbawienia wolności oraz orzeczone w punktach XVII i XVIII kary grzywny połączył i jako kary łączne wymierzył mu kary: 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;
XXI. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonejP. Ś.w punkcie XX kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 19 sierpnia 2010 roku do dnia 19 czerwca 2012 roku.
Nadto Sąd orzekł na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.iart. 44 § 2 k.k.o dowodach rzeczowych, na podstawieart. 427 i art. 624 § 1 k.p.k.o kosztach sądowych, o kosztach nieopłaconej obrony z urzędu pełnionej na rzecz oskarżonychF. W.iM. W..

Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.

Obrońca oskarżonegoA. D. (1)zaskarżył wyrok w całości. w oparciu o przepisyart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 i 4 k.p.k.zarzucił :
- naruszenie treści przepisu postępowania, tj.art. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.w zw. z ar. 4k.p.k.polegające na dowodnej, nie swobodnej ocenie przez Sąd zebranego materiału dowodowego, w tym wyjaśnień współoskarżonegoR. G.oraz zeznań przesłuchanych na rozprawie świadków, w tymP. K. (1), jak również ujawnionych stenogramów rozmów telefonicznych oraz opinii biegłego z zakresu fizykochemii w przedmiocie m. in.

a
kręgu osób uczestniczących w procesie przygotowywania do produkcji środków odurzających, w tym zakupu i dostarczenia płynu(...)oraz późniejszej produkcji amfetaminy oraz roli oskarżonegoA. D. (1)w opisanym procederze;

b
relacjonowanego przezP. K. (1)sposobu wytwarzania i ilości wyprodukowanego narkotyku — amfetaminy;

c
kręgu osób uczestniczących w obrocie marihuaną oraz kokainą, jak również wprowadzeniu do obrotu amfetaminy;

-art. 9 k.p.k.w zw.art. 167 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającego na nieprzeprowadzeniu dowodu z zeznańD. P., osoby nieujawnionej w akcie oskarżenia, natomiast zeznającą w procesie równolegle toczącym się przed tut. Sądem Okręgowym, odnośnie okoliczności będących przedmiotem niniejszego postępowania, tj. ilości wyprodukowanej amfetaminy i osób zaangażowanych w ten proceder jak również miejsca jej przechowywania i osób nią dysponujących;
-art. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.polegającego na pobieżnym i ogólnikowym uzasadnieniu prezentowanego stanowiska Sądu, w tym do braku wskazania, dla jakich to powodów Sąd odmówił wiarygodności wersji zdarzeń prezentowanej przez oskarżonegoR. G.w sytuacji sprzeczności jego depozycji z zeznaniamiP. K. (1);
przez co Sąd doszedł do nieuprawnionych wniosków co do okoliczności związanych z przedstawionymiA. D. (1)zarzutami prezentowanymi w akcie oskarżenia, a które to naruszenia mogły mieć wpływ na treść orzeczenia;
alternatywnie rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy po ponownego rozpoznania ewentualnie o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. D. (1)od stawianych mu zarzutów. W przypadku nieuwzględnienia powyższych żądań wniósł o zmianę wysokości wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych jak i kary łącznej na łagodniejsze.

Obrońca oskarżonegoR. G.zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.i art. 438 pkt 4 wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej, opisanej w wyroku w pkt. XI w rozmiarze 3 lat kary pozbawienia wolności oraz kary 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości dziennej stawki na kwotę 100 złotych. Według obrońcy, postawa procesowa oskarżonegoR. G.w korelacji z treścią jego wyjaśnień, wskazuje na konieczność rozważenia zastosowania dobrodziejstwaart. 60 § 2 k.k.albowiem Sąd Okręgowy mógł rozważyć zaistnienie szczególnie uzasadnionego wypadku, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za te przestępstwa jawi się w okolicznościach ustalonych przez Sąd jako niewspółmiernie surowa.
Obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i wymierzenie kary zasadniczo łagodniejszej.

Obrońca oskarżonegoF. W.na podstawieart. 427 § 2 oraz art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na jego wynik, a mianowicieart. 5 i 7 k.p.k.polegające na zdecydowanie dowolnym przyjęciu przez Sąd, iż oskarżony w nieustalonym dniu i dokładnie nieustalonym miesiącu 2008 r. odebrał na polecenie oskarżonegoG.0,5 kg suszu konopi indyjskich ,odP. K. (1)/świadka koronnego/, czemu kategorycznie zaprzeczył iW.iG.,podczas gdy normaart. 5 k.p.k.nakazywała te bardzo poważne wątpliwości rozstrzygnąć, na korzyść oskarżonego i go uniewinnić;

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznym przyjęciu, że zeznania świadka koronnegoP. K. (1)są wiarygodne w zakresie zarzutu V a/o, skoro tenże świadek na k.243 twierdzi on , że było sześciuF.,którzy podlegali podR.i o dokonaniach tego oskarżonego/jednego z owychF./ wie odG.a tenżeG.kategorycznie zaprzeczył także w konfrontacji by takie zdarzenie opisane w pkt. V a/o miało miejsce.

Podnosząc w/w zarzuty na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 §1 i §2 k.p.k.wniósł o :
- uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu
ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonegoM. W.zaskarżył wyrok w całości na jego korzyść.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił:
Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
1.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez dokonanie nieprawidłowej, gdyż dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów przejawiającej się:
a) w przyznaniu przymiotu pełnej wiarygodności zeznaniom świadkaP. K. (1)w sytuacji, gdy:
- osoba ta jest osobiście zainteresowana wynikiem niniejszego postępowania jak również równocześnie prowadzone są względem świadka inne postępowania o charakterze karnym, których wynik może zależeć od postawy świadka w ramach niniejszego postępowania;
-P. K. (1)zeznania obciążające oskarżonegoM. W.złożył po raz pierwszy wiele miesięcy po złożeniu pierwszych zeznań w niniejszej sprawie, uprzednio nie wskazującM. W.jako sprawcy zarzuconych oskarżonemu czynów i to pomimo opisywania w ramach tych pierwszych zeznań zdarzeń, w których udział następnie przypisano także oskarżonemuM. W., a nadto w sytuacji, w której wewnętrznie pomiędzy poszczególnymi złożonymi przez świadka zeznaniami występują istotne i nie wyjaśnione przez Sąd Okręgowy Rozbieżności,
- istnieją istotne rozbieżności między zeznaniamiK., a wyjaśnieniamiM. W.złożonymi w toku postępowania przygotowawczego, potwierdzonymi następnie w postępowaniu sądowym oraz wyjaśnieniamiR. G., przy braku dostatecznego i logicznego wyjaśnienia, dlaczego należy w powyższym kontekście dać prymat zeznaniomP. K. (1);
- uznanie zeznańP. K. (1)za wiarygodne ze względu na rzekomą zbieżność tych zeznań z treścią rozmów telefonicznych, których zapisy stanowiły materiał dowodowy w niniejszej sprawie, podczas gdy literalne brzmienie tych rozmów nie pozwala na wyprowadzenie jakichkolwiek wniosków inkryminującychM. W.i pozostałych oskarżonych, a jedyny dowód dotyczący kontekstu i znaczenia tych rozmów stanowią właśnie zeznaniaP. K. (1). Tym samym doszło do sytuacji, w której ocena i przekonanie o prawdziwości danego źródła dowodowego w istocie potwierdzana jest dokładnie tym samym źródłem dowodowym -zeznaniamiP. K. (1);
- uznaniu za wiarygodne zeznańP. K. (1)dotyczących kontekstu i znaczenia rozmów telefonicznych, których zapis stanowi dowód w niniejszej sprawie wbrew brzmieniu tych rozmów, a także wbrew zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, które przeczą tezie o możliwości zapamiętania kontekstu sytuacyjnego i znaczenia kilkuset rozmów telefonicznych, odbytych w znacznym okresie czasu, z wieloma osobami, posługującymi się co najmniej kilkudziesięcioma różnymi numerami telefonicznymi. Ponadto powyższa konstatacja Sądu Okręgowego uznająca prawdziwość tak szczegółowych twierdzeńP. K. (1)co do treści prowadzonych rozmów, jest rozbieżna z jednoczesnymi wyraźnymi problemami w przypomnieniu sobie przez wspomnianego świadka okoliczności zdarzeń objętych aktem oskarżenia, w których świadek ten miał aktywnie współuczestniczyć;
b) przypisaniu oskarżonemuM. W.dokonania sprzedaży 1 kilograma amfetaminy nieustalonym osobom wB., pomimo faktu, iż w toku rozprawy (w dniu 10 listopada 2011 roku - k. 2970 akt sprawy)P. K. (1)stwierdził, iż do tej transakcji ostatecznie nie doszło, przy jednoczesnym braku wyjaśnienia przez Sąd Okręgowy przyczyn, dla których dokonał ustaleń faktycznych sprzecznych ze wskazanym powyżej fragmentem zeznańP. K. (1);
c) ustaleniu, iż ilość (waga) środków odurzających rzekomo sprzedanych przez oskarżonegoM. W.podczas transakcji wB.oraz wW.wynosiła 1 kilogram oraz ustalenie, iż były to środki odurzające w postaci amfetaminy, a wręcz, iż to w ogóle były środki odurzające - w sytuacji, w której jedyne informacje w tym zakresie pochodzą od świadkaP. K. (1), który to świadek, pomijając uprzednio przytoczone ogólne zastrzeżenia co do jego wiarygodności, środków tych nie ważył, nie sprawdzał zawartości paczki, w której środki te miały się znajdować, środków tych nie pakował, a o zawartości paczki wiedział z przekazu innych osób, a ponadto, jak świadekP. K. (1)sam przyznał, zdarzały się transakcje, w ramach których w miejsce narkotyków, celem oszukania kontrahenta, pakowano i sprzedawano mąkę; Sąd Okręgowy nadto nie wyjaśnił skąd w powyższym kontekście pewność co do ustalonych przez Sąd okoliczności zarzucanego oskarżonemuW.czynu;
d) ogólnym wyjaśnieniu rozbieżności w zeznaniachP. K. (1)kwestią wielokrotności zeznańP. K. (1)i niepamięci świadka, podczas gdy rozbieżności te pojawiały się już na bardzo wczesnym etapie niniejszego postępowania, utrzymywały się w zasadzie na każdym etapie postępowania, świadek nie potrafił przypomnieć sobie podstawowych zagadnień podczas odbywanych wizji lokalnych, a rozbieżności starał się tłumaczyć bliżej niesprecyzowanym uczuciem zmęczenia;
2)art. 167 k.p.k., w zw. zart. 366 § 1 k.p.k., w zart. 193 § 1 k.p.k., w zw. zart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego w zakresie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w zakresie oceny fonoskopijnej nagrań rozmów telefonicznych, których prowadzenie świadekP. K. (1)przypisał poszczególnym oskarżonym, w sytuacji, w której oskarżeni nie potwierdzili faktu prowadzenia tych rozmów, ostateczne wykazanie, iż to oskarżeni, w tym oskarżonyM. W., prowadzili te rozmowy wymagało wiadomości specjalnych, został złożony przez poszczególnych obrońców w tym obrońcęM. W.- wniosek o przeprowadzenie takiej opinii, a wniosek w tym zakresie nie mógł zostać uznany za wniosek w sposób oczywisty zmierzający do przedłużenia postępowania;
3)art. 424 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez ukształtowanie uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia z pominięciem wyjaśnienia istotnych rozbieżności i sprzeczności wewnętrznych w ramach zeznańP. K. (1), sprzeczności tych zeznań z innymi dowodami, ograniczając się w istocie do przyjęcia za prawdziwe zeznań świadkaP. K. (1). Nadto brak w ramach pisemnego uzasadnienia wyjaśnienia, dlaczego zgormadzone w sprawie zapisy rozmów telefonicznych Sąd Okręgowy przypisuje konkretnym oskarżonym nadając im konkretną, wskazaną przezP. K. (1)i obciążającą oskarżonych treść, w sytuacji, w której z literalnego brzmienia tych rozmów nie wskazywały one na jakiekolwiek powiązanie z przestępczą działalnością oskarżonych, w tym oskarżonegoM. W.. Ponadto brak jednoznacznego wyjaśnienia podstaw i okoliczności, które zaważyły na orzeczeniu kary w przyjętej przez Sąd Okręgowy wysokości, zwłaszcza w kontekście nałożonej na oskarżonegoM. W.kary grzywny;
Powyższe uchybienia procesowe w sposób bezpośredni wpłynęły na wynik niniejszego postępowania, gdyż doprowadziły do uznania za wiarygodne zeznań świadkaP. K. (1)jak wynika z pisemnego uzasadnienia Sądu Okręgowego, stały się głównym, najważniejszym, o ile wręcz nie jedynym dowodem wskazującym na popełnienie przezM. W.zarzucanych mu czynów, a tym samym, wobec uznania prawdziwości tych zeznań bezpośrednio doprowadziły one do uznaniaM. W.winnym zarzucanego mu czynu i wymierzenia oskarżonemuM. W.wskazanej zaskarżonym wyrokiem kary. W zakresie zarzutu z punktu 1 litera b) i c) uchybienia te doprowadziły do ustalenia stanu faktycznego i wydania wyroku pomimo braku wystarczającego materiału dowodowego potwierdzającego takie ustalenia Sądu oraz w sytuacji, w której świadek poddał w wątpliwość fakt rzeczywistego zaistnienia danego czynu zabronionego.
Ponadto w zakresie braków uzasadnienia zaskarżonego wyroku, uchybienia te znacznie utrudniają, a w niektórych przypadkach wręcz czynią niemożliwym instancyjną kontrolę przedmiotowego orzeczenia. Nie pozwalają bowiem na pełną, merytoryczną i rzeczową ocenę przyczyn, dla których Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne zeznania świadkaP. K. (1)oraz przyczyn dla których Sąd Okręgowy nadał zgromadzonym w sprawie zapisom rozmów telefonicznych znaczenie podawane przezP. K. (1), przy jednoczesnym istnieniu elementarnych rozbieżności w tych zeznaniach i twierdzeniach. W konsekwencji znacznie utrudnia to także sporządzenie apelacji w niniejszej sprawie, przez co naruszone zostało prawo oskarżonego do obrony. Nadto w zakresie braku wyjaśnienia w ramach uzasadnienia przyczyn orzeczenia faktycznie orzeczonej kary, uchybienia te mogą wskazywać, iż Sąd Okręgowy nie wziął w pełni pod uwagę dyrektyw sądowego wymiaru kary, a to w szczególnościart. 33 § 3 k.k.orazart. 53 k.k.
Wobec powyższego, na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonegoM. W.od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu.
W przypadku niepodzielenia przez Sąd Apelacyjny powyższych zarzutów skutkujących koniecznością zmiany zaskarżonego orzeczenia, w oparciu oart. 438 pkt. 4 K.p.k.podniósł zarzut rażącej niewspółmierności kary, a to z uwagi na orzeczenie kary pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze daleko wykraczającym poza stopień winy, warunki osobiste sprawcy, jego sposób życia przed popełnieniem oraz po popełnieniu przestępstwa, a w przypadku grzywny także w wymiarze rodzącym negatywne konsekwencje dla rodziny oskarżonego oraz wykraczającym poza możliwości finansowe oskarżonego, które to sam Sąd Okręgowy w ramach niniejszej sprawy oraz w ramach pisemnego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia określa jako na tyle niewielkie, iż uzasadniające przyznanie oskarżonemuM. W.obrońcy z urzędu oraz zwolnienieM. W.z obowiązku poniesienia kosztów niniejszego postępowania. Orzeczenie grzywny we wskazanym przez Sąd Okręgowy wymiarze, przy jednoczesnym braku możliwości zapłaty przez oskarżonego tak znaczącej kwoty, w sposób pośredni prowadzi do zwiększenia wymiaru izolacyjnej sankcji karnej, o okres antycypowanej zastępczej kary pozbawienia wolności. Uznając powyższe uchybienie, przy jednoczesnej negacji pozostałych zarzutów niniejszej apelacji, Sąd Apelacyjny winien dokonać zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz odstąpienie od orzeczenia kary grzywny.

Obrońca oskarżonegoP. Ś.zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a to art.art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k., poprzez zbyt lakoniczne przedstawienie ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz brak wskazania na jakich dowodach oparł się Sąd ustalając stan faktyczny;

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a toart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez brak jakiejkolwiek oceny wyjaśnień oskarżonych, w tym oskarżonegoŚ.oraz brak jakiejkolwiek oceny zeznań świadkówD. Ś.,R. K.iA. D. (2), opinii biegłego drW. K., brak rzetelnej oceny zeznań świadkaP. K. (1)w odniesieniu do stawianych oskarżonemu zarzutów;

3
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a toart. 4, art 7, art. 92, art. 410, art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.poprzez dowolne i sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania uznanie za wiarygodne zeznań świadkaP. K. (1), mimo ich sprzeczności z zeznaniami świadkówR. K.,D. Ś.iA. D. (2), wyjaśnieniamiR. G.i opinią biegłego drW. K.zupełny brak omówienia tych dowodów istotnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonego oraz brak oceny zeznań świadkaK.w zestawieniu z wyżej wskazanymi dowodami;

4
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść

zaskarżonego wyroku, a toart. 4, art. 7, art. 92.art. 366 § 1 art. 410 k.p.k.poprzez niepodjęcie z urzędu czynności mających na celu ustalenie danych pracownikaR. G., który miał przewozić sprzęt do produkcji amfetaminy i przesłuchanie go poprzez zażądanie z Prokuratury dokumentacji firmy prowadzonej przezR. G., gdzie dane tego pracownika mogłyby się znajdować;

5
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść

zaskarżonego wyroku, a toart. 4, art. 92, art. 167, art. 170 § 1 pkt. 2 i 4 k.p.k.poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i niezasadne oddalenie wniosku dowodowego złożonego przez obronę o dopuszczenie dowodu z opinii fonoskopijnej, która wykazałaby, czy faktycznie miały miejsce rozmowy telefoniczne pomiędzy świadkiemP. K. (1)a oskarżonymP. Ś.dotyczące rzekomych transakcji narkotykowych;

6
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść

zaskarżonego wyroku, a toart. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 424§.1pkt. 1 k.p.k.poprzez bezkrytyczne danie wiary zeznaniom świadkaM. K.dotyczącym znalezionych w garażu wJ.środków odurzających.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.obrońca wniósł aby Sąd Odwoławczy działając na zasadzieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, lub uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
OskarżonyP. Ś.w piśmie zatytułowanym „Apelacja” zaskarżył wyrok w całości i wniósł o uniewinnienie. Zarzucił oparcie wyroku jedynie na dowodach dla niego niekorzystnych, brak rozważenia dowodów przemawiających na jego korzyść np. opinii biegłego podważającej zeznanie świadkaP. K. (1), nie przesłuchanie dwóch kluczowych świadkówA. D.iL. T., naruszenieart. 7 k.p.k.przez brak należytego rozważenia sprzeczności zachodzących w zeznaniach świadkaP. K., któremu to świadkowi Sąd dał wiarę i którego zeznania są podstawą skazania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W apelacjach obrońców, wśród zarzutów podniesionych pod adresem zaskarżonego wyroku, jednym z bardziej eksponowanych jest zarzut naruszeniaart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Celowe zatem będzie łączne odniesienie się do tego zarzutu. Już na wstępie trzeba stwierdzić, że nie można odmówić skarżącym racji, gdy wskazywali, że uzasadnienie wyroku nie spełnia wymogów określonych tymi przepisami. Wprawdzie o jakości uzasadnienia nie świadczy jego obszerność, jednakże w przypadku sprawy obejmującej pięciu oskarżonych, którym łącznie zarzucono czyny ujęte w 9 punktach, wręcz niemożliwe wydaje się rzetelne umotywowanie wyroku na 25 stronach maszynopisu, jak uczynił to Sąd Okręgowy, szczególnie że zdecydowana większość tego dokumentu powtarza opis czynów zarzuconych oskarżonym bądź następnie im przypisanych oraz relacjonuje treść wyjaśnień oskarżonych, zeznań świadków i opinii biegłego drW. K.. Analiza tego dokumentu prowadzi do wniosku, że istotnie Sąd nie wypełnił należycie swego zadania, bowiem uzasadnienie nasuwa daleko idące uwagi krytyczne. Zaledwie trzy i pół strony stanowi część mającą przedstawić poczynione w sprawie ustalenia faktyczne. Ustalenia te w istocie sprowadzają się do powtórzenia opisów czynów przypisanych oskarżonym w wyroku, co prowadzi do takich skrótowości, że często nie pozwala zorientować się w okolicznościach przestępstw. Przykładowo, jeżeli ustalenia faktyczne dotyczące przestępstwa przypisanegoA. D. (1)w pkt III wyroku sprowadzają się do twierdzenia, że w okresie od maja 2008 r. do końca grudnia 2008 r. wW.zbył kokainęP. K. (1)w partiach 2 razy po 100 gram i 2 razy po 50 gram oraz wspólnie i w porozumieniu zR. G.zbyli marihuanę w ilości 6 kgP. K. (1)w partiach po pół kilograma, to widać, że ustalenia te są powtórzeniem opisu czynu zarzucanego i przypisanego oskarżonemu, jednak nie pozwalają zorientować się choćby w takich kwestiach jak - w jakich okolicznościach doszło do opisanych działań, z czyjej inicjatywy, w jakim celu, na czym polegało porozumienie zR. G.. Ustalenia faktyczne zaś odnośnie czynu zarzucanego w pkt VIII aktu oskarżenia a przypisanegoP. Ś.w pkt XVIII wyroku ograniczają się do wskazania, iż ich podstawą są relacjeP. K. (1).
Podobne mankamenty dotyczą pozostałych ustaleń faktycznych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Niska jakość tej części uzasadnienia wyroku, która według Sądu I instancji miała zawierać ustalenia faktyczne, nie wyczerpuje uwag krytycznych dotyczących uzasadnienia.
Zasadniczym mankamentem pisemnych motywów wyroku, prowadzącym do jego uchylenia, były niedostatki najważniejszej, analitycznej części uzasadnienia, która została przeprowadzona zaledwie na niecałych dwóch stronach maszynopisu (k. 56v – 57v). Brakuje takiego podstawowego elementu jak ocena wiarygodności wyjaśnień oskarżonych. Analiza istotnych dowodów z zeznań świadków, czy wyjaśnień oskarżonegoR. G.w korelacji z podstawowym dowodem w sprawie – zeznaniami świadkaP. K. (1), praktycznie nie została przeprowadzona, brak też w większości odniesienia się do okoliczności, które były podnoszone na obronę oskarżonych. Wprawdzie Sądmeritiodnośnie oskarżonegoA. D. (1)zwrócił uwagę (k. 57) na odmienność relacjiP. K. (1)i oskarżonegoR. G.przyznającego się do dostarczenia(...)do produkcji amfetaminy (czyn z pkt III a/o) i sprzedaniaP. K. (1)4 kg marihuany oraz 100 g kokainy, jednakże uznał za wiarygodne zeznaniaP. K. (1)tylko dlatego, żeR. G.przyznał, iż czuł wobecD.dług wdzięczności, a więc – zdaniem Sądu – oskarżony ten ochraniałA. D. (1)przed odpowiedzialnością karną. Taka argumentacja pomija okoliczność, że – jak wynika z materiału dowodowego sprawy – oskarżonyR. G.w swych wyjaśnieniach obszernie opisuje działalność przestępcząA. D. (1), obciążając go dokonaniem wielu przestępstw. Sąd I instancji nie przeprowadził w istocie żadnej pogłębionej analizy zeznań podstawowego świadka w sprawie –P. K. (1), mimo że zauważył ich mankamenty w zakresie spójności i stwierdził, że „tym bardziej zeznaniaP. K. (1)należało poddać krytycznej ocenie”. Wbrew temu zapewnieniu uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera treści wskazujących, że taka ocena rzeczywiście została przez Sąd wykonana, jak też pozwalających ją śledzić i kontrolować jej poprawność.
Zdaniem Sądu I instancji zeznania świadkaP. K. (1)potwierdzają zapisy rozmów telefonicznych między uczestnikami zdarzeń, do których świadek odnosił się, składając zeznania. Sąd jednak nie wskazał dlaczego rozmowom telefonicznym możliwe jest przypisanie treści wskazanej w zeznaniach przez świadka, a nie literalnej ich treści, jak również, które to rozmowy potwierdzają depozycje świadka i do którego oskarżonego. Wcześniej wspomniano, że niedostatki części analitycznej uzasadnienia są też widoczne w pominięciu okoliczności, jakie niektórzy oskarżeni przytaczali na swoją obronę. Na przykład Sąd nie tylko, że nie wskazał dlaczego nie daje wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. W.złożonym w toku postępowania przygotowawczego i potwierdzonym na rozprawie, ale nawet przeoczył fakt złożenia takich wyjaśnień, gdyż na str. 54 uzasadnienia stwierdził jedynie, że ten oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. W pełni zasadnie obrońcy zwracali też uwagę na wadliwość uzasadnienia wyroku w części dotyczącej wymiaru kary. W sprawie obejmującej 5 oskarżonych, którym przypisano różnej wagi i różne co do liczby przestępstwa, wymierzono różnej wysokości, jednak surowe kary jednostkowe i kary łączne, nie sposób uznać za prawidłowe powołanie się w uzasadnieniu kary jedynie na uwzględnienie dyrektywart. 53 k.k.(str. 20) czy zakres naruszenia przez oskarżonych porządku prawnego. Jedynym śladem zindywidualizowanego potraktowania oskarżonych jest wzmianka o uprzedniej karalności oskarżonychD.iW.. Nieco szerzej Sąd Okręgowy odniósł się do okoliczności związanych z oskarżonymR. G.(str. 23), jednakże co do niego nie wskazał dlaczego nie zastosowałart. 60 § 2 k.k.o co wnosił jego obrońca w finalnym etapie postępowania jurysdykcyjnego.
Zastrzeżenia nadto budzi brak uzasadnienia orzeczonego na podstawieart. 45 § 1 k.k.środka karnego odnośnie oskarżonychA. D. (1),R. G.iM. W.w zakresie przyjętych w wyroku wysokości korzyści majątkowych ulegających przepadkowi. Precyzyjne wyliczenie takich korzyści zazwyczaj nie jest możliwe, jednakże Sąd winien wskazać jakie ustalenia legły u podstaw zsądzonych kwot.
Nagromadzenie tak licznych uchybień musiało doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, gdyż „tolerowanie w obrocie prawnym orzeczeń uzasadnionych w sposób rażąco odbiegający od reguł określonych wart. 457 i 424 k.p.k.nie jest możliwe” (vide wyrok SN z dnia 4 listopada2003 r. V KK 74/03, Prok. I Pr. – wkł. 2004/3/13).
Nie można wykluczyć, że co do większości zarzutów stawianych oskarżonym wyrok merytorycznie (co do winy) jest trafny, jednakże wykazanie tego (lub zaprzeczenie) nie jest zadaniem Sądu Apelacyjnego. Ewentualne naprawianie wymienionych uchybień przez ten Sąd musiałoby bowiem polegać nie na kontroli prawidłowości argumentowania i toku rozumowania Sądu I instancji, ale na przejęciu jego roli. Konieczne byłoby bowiem dokonanie pogłębionej analizy przeprowadzonych dowodów, wyrażenie poglądu co do ich wartości i wiarygodności. Zatem zachwianiu uległaby kontrolna rola Sądu odwoławczego, a jego oceny i ustalenia byłyby ostateczne i nie dawałyby stronom możliwości ich kwestionowania w ramach zwykłego środka zaskarżenia.
Ponieważ potwierdziły się podnoszone w apelacjach obrońców oskarżonych:A. D. (1), pośrednioR. G.,M. W.iP. Ś.– zarzuty, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wymogów stawianych temu dokumentowi i konieczne było uchylenie wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, przedwczesne byłoby odnoszenie się do innych podniesionych w apelacjach uchybień, zwłaszcza wskazujących na wadliwość oceny zeznań świadkaP. K. (1)i innych dowodów uznanych przez Sąd Okręgowy za świadczące o winie oskarżonych oraz na błędność poczynionych ustaleń faktycznych (art. 436 k.p.k.). Niedostatki uzasadnienia nie pozwalają na zajęcie stanowiska co do zawartych w wyroku rozstrzygnięć, a więc i co do zasadności podniesionych przez obrońców zarzutów.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji może skorzystać w odpowiednim zakresie z możliwości jakie daje przepisart. 442 § 2 k.p.k.poprzestając na ujawnieniu dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku. Sąd weźmie też pod uwagę inne zalecenia zawarte w niniejszym uzasadnieniu, jak też argumentację przedstawioną przez strony w środkach odwoławczych. Po dokładnej analizie i ocenie całego materiału dowodowego, wysnuje Sąd orzekający logiczne wnioski w kwestii zarzucanych wszystkim oskarżonym czynów, a w przypadku zaskarżenia wyroku, sporządzi uzasadnienie, przestrzegając wymogów określonych wart. 424 k.p.k.
W powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.