Sąd Okręgowy w Białymstoku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 40/13
Data wyroku: 2013-07-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Górski, Anna Hordyńska
Słowa kluczowe: Rozbój, Kradzież
Podstawa prawna: Art. 280 § 2 K.k., Art. 280 § 1 K.k., Art. 288 § 1 K.k., Art. 278 § 1 K.k.

Sygn. akt III K 40/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lipca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSO Anna Hordyńska
Ławnicy: Janusz Górski
Lech Dworakowski
Protokolant Andrzej Wiszowaty
przy udziale Prokuratora Karola Radziwonowicza
po rozpoznaniu w dniach 11.04.2013 r., 16.04.2013 r., 18.04.2013 r., 14.05.2013 r., 18.06.2013 r., 18.07.2013 r. r. sprawy:

1.S. M. (1)urodzonego (...)wB., synaZ.iE.z d.T.

2.K. M.urodzonego (...)wB., synaS.iA.z d.K.

3.P. P. (1)urodzonego (...)wB., synaA.iM.z d.R.

oskarżonych o to, że:
I. W dniu 20 grudnia 2012 r. wB.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonali rozboju na osobieJ. D., w ten sposób, że po uprzednim doprowadzeniu pokrzywdzonego do stanu bezbronności poprzez przyduszenie ciałem, uderzaniem pięściami po głowie oraz grożeniem użyciem noża i kija bejsbolowego, zabrali w celu przywłaszczenia komputer marki(...)wartości 1800 zł, czarną kurtkę z kapturem wartości 200 zł wraz z portfelem koloru czarnego z zawartością pieniędzy w kwocie 1300 zł , klucze do mieszkania i samochodu markiO., rękawiczki skórzane wartości 80 zł, przy czym pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania V, VI, VII, VIII, IX i X żebra po stronie prawej z prawostronną odmą opłucnową, urazu głowy ze złamaniem nosa
tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.,
przy czymS. M. (1)czynu tego dopuścił przed upływem 5 lat od odbyciaco najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne tj. o czynzart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.,

a ponadtoK. M.iP. P. (1)o to, że:

II. W dniu 17 grudnia 2012 roku wB.w mieszkaniu nr.(...), przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wyważeniu drzwi do mieszkania, dokonali rozboju na osobieA. B., w ten sposób, że po uprzednim doprowadzeniu pokrzywdzonegodo stanu bezbronności poprzez kopnięcie w klatkę piersiową, bicie pięściami po głowiei zakrywanie twarzy poduszką, zabrali w celu przywłaszczenia dekoder telewizji naziemnejmarki M.o wartości 100 zł, odtwarzacz DVD markiD.o wartości 200 zł, telefon komórkowymarki N. (...)nr.I.(...)wraz z kartę sim sieci(...)o wartości 50 zł, portfel koloru jasnobrązowego o wartości 20 zł z zawartością dowodu osobistego i legitymacji emeryta, pieniądze w kwocie 100 zł i telewizormarki F. (...)caleo wartości 500 zł,
tj. o czynart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.

III. W dniu 18 grudnia 2012 roku wB.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu, poprzez kopanie w drzwi wejściowe w/w mieszkania spowodowali ich uszkodzenie w postaci wgniecenia i zdeformowania, powodując tym samym straty w wysokości 1700 na szkodęZ. B.
tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

IV. W dniu 20 grudnia 2012 roku wB.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu, poprzez kopanie w drzwi wejściowe w/w mieszkania spowodowali ich uszkodzenie w postaci uszkodzenia klamki i zamka listwowego wielobolcowego, powodując tym samym straty w wysokości 500 na szkodęS. K.
tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

a nadtoS. M. (1)o to, że:

V. W dniach 16/17 czerwca 2012 roku wB.w mieszkaniu nr.(...), przyul. (...)dokonał kradzieży w ten sposób, że wykorzystując nieobecność domowników zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N. (...)– 00 oraz dysk przenośny o pojemności 1 TeraBajta, o łącznej wartości 500 zł, czym dział na szkodęM. M. (1), przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbyciaco najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o czyn zart. 278 § k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
OskarżonychS. M. (1),K. M.iP. P. (1)uznaje za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. I i za to:

1/ oskarżonegoS. M. (1)na mocyart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazuje na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
2/ oskarżonegoK. M.na mocyart. 280 § 2 k.k.skazuje na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
3/ oskarżonegoP. P. (1)na mocyart. 280 § 2 k.k.skazuje na karę4 (czterech) lat pozbawienia wolności.

II
OskarżonychK. M.iP. P. (1)uznaje za winnych tego, że w dniu 17 grudnia 2012 roku wB.w mieszkaniu nr.(...),przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wyważeniu drzwi do mieszkania, dokonali rozboju na osobieA. B., w ten sposób, że po uprzednim doprowadzeniu pokrzywdzonego do stanu bezbronności poprzez kopnięcie w klatkę piersiową, bicie pięściami po głowie i zakrywanie twarzy poduszką, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia dekodera telewizji naziemnejmarki M.o wartości 100 zł, odtwarzacza DVD markiD.o wartości 200 zł, telefonu komórkowegomarki N. (...)nr.I.(...)wraz z kartę sim sieci(...)o wartości 50 zł, portfela koloru jasnobrązowego o wartości 20 zł, pieniędzy w kwocie 100 zł i telewizoramarki F. (...)cale o wartości 500 zł, a ponadto wagi łazienkowej o wartości 50 zł, wiatraka o wartości 50 zł oraz saszetki koloru czarnego o wartości 50 zł, tj. czynuart. 280 § 1 k.k.i za to:

1/ oskarżonegoK. M.na mocyart. 280 § 1 k.k.skazuje na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
2/ oskarżonegoP. P. (1)na mocyart. 280 § 1 k.k.skazuje na karę3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

III
OskarżonychK. M.iP. P. (1)uznaje za winnych popełnienia czynów opisanychpkt. III i IVi za to na mocyart. 288 § 1 k.k.skazuje ich,a na mocyart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza im kary:

1/ oskarżonemuK. M.karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
2/ oskarżonemuP. P. (1)karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

IV
OskarżonegoS. M. (1)uznaje za winnego tego, że w dniach 16/17 czerwca 2012 roku wB.w mieszkaniu nr.(...), przyul. (...)dokonał kradzieżyw ten sposób, że wykorzystując nieobecność domowników zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N. (...)– 00 oraz dysk przenośny o łącznej wartości 500 zł, czym działał na szkodęM. M. (1), przy czym czynu tego dopuścił sięprzed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolnościza umyślne przestępstwo podobne tj. czynu zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

V
Na mocyart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuS. M. (1)karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności.

VI
Na mocyart. 91 § 2 k.k.,art. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonym kary łączne:

1/ oskarżonemuK. M.5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
2/ oskarżonemuP. P. (1)6 (sześciu) lat pozbawienia wolności.

VII
Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza:

1/ oskarżonemuS. M. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolnościw sprawie w dniu 22 czerwca 2012 r.,
2/ oskarżonemuK. M.okres rzeczywistego pozbawienia wolnościw sprawie od dnia 21 grudnia 2012 r. do dnia 18 lipca 2013 r.

VIII
Na mocyart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonychK. M.iP. P. (1)obowiązek naprawienia szkody poprzez wpłacenie na rzecz pokrzywdzonegoS. K.kwot po 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych od każdego z nich.

IX
Na mocyart. 230 § 2 k.p.k.nakazuje zwrócić:

1/J. D.dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowychna k. 417 poz. 7, 8-20, 45,
2/K. M.dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowychna k. 417 poz. 21-31, 70-73,
3/P. P. (1)dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodówna k. 417 poz. 33, 34, 35, 39, 41, 66-69,
4/S. M. (1)dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowychna k. 417 poz. 60-65,

X
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. O.kwotę 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) oraz 23% podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem kosztów obrony z urzędu.

XI
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. S.kwotę 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) oraz 23% podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem kosztów obrony z urzędu.

XII
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. M.kwotę 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) oraz 23% podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem kosztów obrony z urzędu.

XIII
Zwalnia oskarżonychS. M. (1),K. M.iP. P. (1)od kosztów sądowych.

Przewodniczący SSO Anna Hordyńska ………………………………………………….

Ławnicy: Janusz Górski……………………………………………………

Lech Dworakowski……………………………………………..

III K 40/13

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

(czyn z pkt. V)
S. M. (1)mieszka ze swoim ojcem i siostrąM.wB.przyul. (...). W dniu 16 lipca 2012 r.S. M. (1)i jego ojciec przebywali na weselu wŁ.. Po pewnym czasieS. M. (1), wziął pieniądzeod swojego ojca i pojechał pociągiem doB.. Na dworcu kupił piwo,które spożywał idąc w kierunku domu. Kiedy dotarł do domu, w dalszym ciągu chciał spożywać alkohol. W celu uzyskania środków pieniężnych na ten cel, zabrał z domu należące do jego siostryM. M. (1)- telefon komórkowymarki N. (...)oraz dysk przenośny. Łączna wartość skradzionych przedmiotów wyniosła 500 złotych.

(czyn z pkt II)
W dniu 17 grudnia 2012 r.K. M.,P. P. (1)oraz osoba opseudonimie (...)spożywali alkohol. W pewnym momencie(...)zaproponował, aby dokonać kradzieży. W tym celu mężczyźni wspólnie udali się naulicę (...)wB.. Tam podeszli do drzwimieszkania nr (...), w którym mieszkaA. B..P. P. (1)wybił dziurę w drzwiach wejściowych do mieszkania.Przez powstały otwór mężczyźni weszli do wnętrza mieszkania, gdzie zastali właściciela. Jeden z mężczyzn od razu kopnąłA. B.w klatkę piersiową.A. B.na skutek tego ciosu przewrócił się. KiedyA. B.leżał na wersalce mężczyzna opseudonimie (...)siedział na nim, zakrył mu twarz poduszką, bił go i żądał wydania pieniędzy.
Z mieszkaniaA. B.mężczyźni zabrali dekoder telewizji naziemnejmarki M.o wartości 100 złotych, odtwarzacz DVD markiD.o wartości 200 złotych, telefon komórkowymarki N. (...)nrI.(...)wraz z kartą sim sieci(...)o wartości 50 złotych, portfel koloru jasnobrązowego o wartości 20 złotych, pieniądze w kwocie 100 złotych oraz 22 calowy telewizormarki F.o wartości 500 złotych, wagę łazienkową o wartości 50 złotych, wiatrak o wartości 50 złotych oraz saszetkę koloru czarnego o wartości 50 złotych.

(czyn z pkt. III)
Wmieszkaniu nr (...)w bloku przyul. (...)wB.mieszkaZ. B.wraz z żoną.
W dniu 18 grudnia 2012 rokuK. M.iP. P. (1)poszli obaj do tego mieszkania. Według nich zamieszkiwała tam osoba, która zajmowała się nielegalnym handlem papierosami i alkoholem. W rzeczywistości „meta” znajdowała się piętro wyżej. Jeden z mężczyzn kopnął drzwi wejściowe do mieszkaniaZ. B..Z. B.jednak już wcześniej słyszał szmery na klatce schodoweji wstał. Po usłyszeniu kopnięcia,Z. B.celowo, aby odstraszyć napastników zwrócił się do żony słowami „dawaj siekierę, zaraz kogoś uderzę”. W tym samym czasie ktoś z sąsiadów uświadomiłK. M.iP. P. (1), że pomylili piętra.K. M.iP. P. (1)odeszli od drzwi mieszkaniaZ. B..
Na skutek działaniaK. M.iP. P. (1)drzwi wejściowedo mieszkaniaZ. B.zostały uszkodzone, a koszt naprawy został wyceniony na kwotę 1700 zł.

(czyn z pkt. IV i I)
W dniu 20 grudnia 2012 r.K. M.,S. M. (1)iP. P. (1)spożywali wspólnie alkohol w piwnicyP. P. (1).
W pewnym momencie postanowili dokonać kradzieży na osobie ojca kolegiK. R.D.–J. D..K. M.w rozmowie bowiem zR. D.dowiedział się, że jego ojciec posiada w domu sporą sumę pieniędzy. W tym celuK. M.,S. M. (1)iP. P. (1)wspólnie udali się do mieszkaniaJ. D., zabierając z piwnicy łom.

W tym samym czasie, około godziny 2330S. K.wracał po pracydo swojego domu położonego naul. (...)wB.. Zaparkował samochód i idąc w stronę mieszkania usłyszał, że ktoś biegnie w jego stronę. Odwrócił się więc i zobaczył dwóch mężczyzn. Byli toK. M.iP. P. (1).S. M. (1)pozostał z tyłu, ponieważ ze względu na swoją tuszę nie był w stanie dogonić kolegów.
S. K.dobiegł do klatki schodowej, otworzył drzwi kluczem, zobaczył z tyłu jednego z mężczyzn –K. M.. Wywiązała się między nimi szarpanina, w trakcie którejS. K.uderzyłK. M., kopnął go i wypchnął na zewnątrz klatki schodowej bloku. NastępnieS. K.pobiegł do swojego mieszkania, natomiastK. M.iP. P. (1), udali się za nim, powodowani chęcią zemsty, bezskutecznie próbowali wejść do środka jego mieszkania, kopiąc drzwi wejściowe, których klamkę i listwowy zamek wielobolcowy uszkodzili, powodując straty w wysokości 500 złotych na szkodę ich wyżej wymienionego właściciela.

NastępnieK. M.iP. P. (1)wspólnie już zS. M. (1)udali się zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami do mieszkaniaJ. D., znajdującego się wB.przyul. (...).
Po przybyciu na miejsce, mężczyźni zadzwonili domofonem do przypadkowego mieszkania i wówczas ktoś z mieszkańców otworzył im drzwi na klatkę schodową. Mężczyźni podeszli do drzwi mieszkaniaJ. D..P. P. (1)zasłonił wizjer.K. M.kopał w drzwi wejściowe i w ten sposób wyważył drzwi. Mężczyźni weszli do wnętrza mieszkania. Mężczyźni od razu ruszyli w stronęJ. D.,który słysząc wcześniej zamieszanie na klatce schodowej wstał.P. P. (1)uderzyłJ. D.pięścią w twarz, po czym pokrzywdzony upadł. NastępnieP. P. (1)przyłożyłJ. D.nóż do szyi mówiąc: „dawaj pieniądze”.
Następnie jeden z mężczyzn wyjął długą pałkę. Inny z napastników poszedł przeszukiwać mieszkanie, w tym pokój zajmowany przez córkęJ. D.W tym czasie pozostali sprawcy kopaliJ. D...
Mężczyźni zabrali z mieszkaniaJ. D.komputer marki(...)wartości 1800 złotych, czarną kurtkę z kapturem wartości 200 złotych wraz z portfelem koloru czarnegoz zawartością pieniędzy w kwocie 1300 złotych, klucze do mieszkania samochodu markiO.i rękawiczki skórzane wartości 80 złotych.
Na skutek tego zdarzeniaJ. D.doznał obrażeń ciała w postaci złamaniaV, VI, VII, VIII, IX i X żebra po stronie prawej z prawostronną odmą opłucnową oraz urazu głowy ze złamaniem nosa.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadkówJ. D.(k. 614-615, 36-38, 331-332),S. K.(k. 615—616),Z. B.(k. 630, 104, 362v),A. B.(k. 630, 126v),S. M. (2)(k. 648, 77v),P. K.(k. 648, 90v),C. B.(k. 648-649, 114-114v),A. G.(k. 649, 413) częściowo wyjaśnień oskarżonychS. M. (1)(k. 611-512, 93-93v, 146-147, 207v, 254, 393),K. M.(k. 612-613, 97-97v, 152-153, 162, 337, 422),P. P. (1)(k. 613, 101, 158-159, 167-167v, 427) oraz innych dowodów zgromadzonych w sprawie.

OskarżonyS. M. (1)przyznał się do dokonania rozboju na osobieJ. D..
Wyjaśniając po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego (k. 93—93v) wyjaśnił, że tego wieczoru spożywał alkohol wspólnie zP. P. (1)iK. M.w piwnicy uP. P. (1). Następnie poszli naosiedle (...).W rejonie sklepu(...)P. P. (1)że „dostał plombę” od nieznanego mężczyzny.S. M. (1)wyjaśnił, że zaczęli gonić tego mężczyznę, jednak onze względu na tuszę nie dogonił go. Z wyjaśnieńS. M. (1)wynika, żeP. P. (1)iK. M.uderzyli mężczyznę po jednym razie,K. M.wcześniej zdołał go kopnąć w nogi, mężczyzna schował się w mieszkaniu.
S. M. (1)następnie podał, że wspólnie poszli „zrobić wjazd na chatę” –K. M.iP. P. (1)kopali w drzwi, on stał w wiatrołapie.
Odnosząc się do zdarzenia w mieszkaniuJ. D.oskarżonyS. M. (1)wyjaśnił, że następnie postanowili pójść iść do innego mieszkania.K. M.powiedział, że to „ojciecR.”. Było tomieszkanie nr (...)w blokuprzyA.(...). Opisując wydarzenia z mieszkaniaJ. S.M.wyjaśnił, że najpierwP. P. (1)zasłonił wizjer, potemK. M.po kilku kopnięciach wyłamał drzwi, on natomiast stał na czatach w korytarzu mieszkania.S. M. (1)wyjaśnił, żeP. P. (1)uderzył pokrzywdzonego w twarz,po czym ten upadł. Z relacjiS. M. (1)wynika dalej, żeK. M.poszedł przeszukiwać pokój, znalazł portfel.S. M. (1)podał także, żeK. M.iP. P. (1)zaczęli kopać pokrzywdzonego, on zasłonił pokrzywdzonego,a wtedyP. P. (1)przestał kopać,K. M.nadal kopał mężczyznę, wobec czego on go odciągnął.S. M. (1)wyjaśnił następnie, że kiedy wyszli z mieszkania.P. P. (1)został z komputerem, natomiast on zK. M.poszli do piwnicy, po chwili przyszedłP. P. (1)i powiedział,że rzucił w policjanta komputerem.
Wyjaśniając w dalszym toku postępowania przygotowawczego (k. 146-147) oskarżonyS. M. (1)potwierdził dotychczasowe wyjaśnienia. Dodał, że w czasie zdarzenia w mieszkaniuJ. D.nikt z nich nie miał noża ani pałki.
Przy następnym przesłuchaniuS. M. (1)potwierdził dotychczasowe wyjaśnienia (k. 171).
Przesłuchiwany w dalszym toku postępowania (k. 207) oskarżonyS. M. (1)przyznał się do kradzieży telefonu siostry (czyn z pkt. V). Wyjaśnił, że w dniu16 czerwca 2012 r. przebywał wraz ze swoim ojcem na weselu wŁ.. Około godziny 22.00 wziął od ojca pieniądze na bilet i pociągiem wrócił doB.. Na dworcu kupił8 piw i wracając do domu spożywał je. Jednak w domu w dalszym ciągu miał ochotęna wypicie piwa, a zatem z domu zabrał należące do jego siostryM.– telefon komórkowymarki N.oraz dysk przenośny i sprzedał je innej osobie.
W dalszym toku postępowania przygotowawczego oskarżonyS. M. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 391).
Przed Sądem oskarżonyS. M. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów z tym, że zaprzeczył, aby dokonując rozboju na osobieJ. D.którykolwiek z napastników miał przy sobie niebezpieczne narzędzie. Podał także, że jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego nie do końca polegają na prawdzie,ponieważ tam, gdzie mówił o osobieP. P. (1)chodziło o jego osobę. Dodał także, że toS. K.uderzyłP. P. (1)jako pierwszy. Oskarżony wyjaśnił, że wcześniej składał wyjaśnienia określonej treści, ponieważ liczył na to,że nie zostanie pozbawiony wolności.

OskarżonyK. M.przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego po raz pierwszy (k.97-97v) przyznał się do dokonania rozboju na osobachJ. D.iA. B.(czyny z pkt. I i II) oraz do uszkodzenia drzwiw mieszkaniuZ. B.(czyn z pkt. III).
Wyjaśnił, że w dniu 20 grudnia 2012 r. około godziny 18.00 spotkał się zP. P. (1)orazS.pseudonim (...)i wspólnie w piwnicyP. P. (1)pożywali alkohol. Udali się naul. (...), gdzie mieszka ojciec jego kolegiR. D..K. M.podał, że wybór mieszkania nie był przypadkowy – z relacjiR. D.wiedział, żeJ. D., jego ojciec, zazwyczaj posiada w domu sporą sumę pieniędzy.K. M.podał, że zamierzali wyłamać drzwi do tego mieszkania, a zatem z piwnicy, w której spożywali alkoholS.alboP. P. (1)wziął ze sobą łom.
K. M.opisał, co wydarzyło się zanim dotarli do mieszkaniaJ. D., i w tym zakresie jego wyjaśnienia odnoszą się wprost do czynu z pkt. IV popełnionego na szkodęS. K..
K. M.podał mianowicie, że w rejoniesklepu (...)zauważył,żeP. P. (1)kogoś goni, zatem pobiegł zaP. P. (1).P. P. (1)wybił szybę w drzwiach do klatki schodowej, mówił przy tym, że został uderzonyprzez nieznanego mężczyznę.K. M.przyznał, że poszedł zP. P. (1)pod drzwi mieszkania tego mężczyzny i razem kopali w te drzwi.
K. M.wyjaśnił, że następnie poszli naulicę (...),on zadzwonił do przypadkowego mieszkania, ktoś z mieszkańców otworzył drzwi do klatki schodowej. Drzwi do mieszkaniaJ. D.wyłamali kopiąc w nie. Usłyszał jak „panJ.” mówi „puść mnie”, w mieszkaniu było ciemno.K. M.podał,że do mieszkania weszli we trzech. Wyjaśnił, że to on zapytał pokrzywdzonego, czy ma pieniądze, a kiedy ten odpowiedział przecząco kopnął go.K. M.podał następnie, że kiedy pokrzywdzony leżał na ziemi, któryś z jego kolegów na nim siedział, być może ktoś go jeszcze kopał, ale on nie wie kto - któryś z kolegów trzymał go cały czas. Następnie, jak wynika z relacjiK. M., wyszli z mieszkania,P. P. (1)został w mieszkaniu. On z mieszkania zabrał kurtkę.
Wyjaśniając odnośnie wydarzeń z dnia 17 grudnia 2012 r. (rozbój na osobieA. B.– czyn z pkt. II) oskarżonyK. M.podał, że tego dnia pił alkohol zP. P. (1)i z mężczyzną opseudonimie (...). Pomysłodawcą dokonania przestępstwa był(...), poszli razem naW.(...), tam miała być „meta”.K. M.wyjaśnił, żeP. P. (1)wybił dziurę w drzwiach. Weszli przez tę dziurę, „W.bił dziadka” i siedział na nim pytając, gdzie ma pieniądze.P. P. (1)w pewnym momencie powiedział, że w szafie mogą być papierosy, po czym znalazł trzy paczki, które zabrał, zabrał ponadto 21 złotych.K. M.podał,żeP. P. (1)zaczął odłączać sprzęt RTV, zabrali z tego mieszkania DVDD., biały wiatrak elektryczny, telewizor, dekoder, telefon komórkowyN..K. M.wyjaśnił, że nie wie nic o dokumentach, które zginęły.
OskarżonyK. M.odnosząc się do czynu popełnionego na szkodęZ. B.wyjaśnił, że daty nie pamięta, ale miało miejsce zdarzenie, kiedy on wraz zP. P. (1)dobijali się do drzwi mieszkania w bloku nr(...)przyul. (...). Pomylili jednak mieszkania, w ich ocenie tam miała być „meta”, jedna z sąsiadek powiedziała im, że pomylili piętro.
Składając wyjaśnienia po raz kolejny (k. 152—153) oskarżonyK. M.wyjaśnił, że w trakcie napadu naJ. D.nikt nie miał noża ani pałki, jeden z nich miał łom. Dodał, że wydaje mu się, że tylko raz uderzył pokrzywdzonego pięścią lub kopnął.
Składając wyjaśnienia odnośnie czynu na szkodęS. K.(k. 162) oskarżonyK. M.wyjaśnił, że nieznany im mężczyzna idący z zakupami zaczepiłP. P. (1), który pobiegł za nim.P. P. (1)powiedział mu,że otrzymał od tego mężczyzny trzy ciosy w twarz. Pobiegli zatem razem naulicę (...), gdzie mieszkał ten mężczyzna,P. P. (1)widział, jak tamten wchodził do drzwi.K. M.wyjaśnił, że kopnęli w drzwi i poszli.
Odnosząc się do czynu na szkodęJ. D.oskarżonyK. M.jeszcze raz podkreślił, że ani on ani pozostali uczestnicy nie mieli noża, ani pałki. Określając swoją rolę oskarżony wyjaśnił, że przebywał w drugim pokoju, sprawdzał, czy nikogo nie ma. Z drugiego pokoju słyszał odgłosy. Dodał, że kiedy wszedł do tego pokoju, tam był pokrzywdzony,S. M. (1)iP. P. (1). Wyjaśnił, że on wziął kurtkę, gdzie była jedna rękawiczka.
Przesłuchiwany po raz kolejny (k. 337) oskarżonyK. M.wyjaśnił,że pieniądze zatrzymane u niego należą do niego i do pokrzywdzonegoJ. D..
W dalszym toku postępowania przygotowawczego (k. 422) oskarżonyK. M.podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia.
Przesłuchiwany przed Sądem oskarżonyK. M.przyznał siędo popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów z tym, że podkreślił, że podczas rozboju na osobieJ. D.żaden ze sprawców nie posługiwał się niebezpiecznym przedmiotem. Skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.

OskarżonyP. P. (1)przesłuchiwany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego (k. 101) nie przyznał się do popełnienia czynów z pkt. I-III i skorzystałz prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Przesłuchiwany po raz kolejny (k. 158-159) ponownie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wyjaśnił, że nie był w mieszkaniach wymienionych w zarzutach,nie uszkodził nikomu drzwi.
W dalszym toku postępowania oskarżonyP. P. (1)nie przyznał siędo popełnienia zarzucanych mu czynów (k. 167). Przyznał, że w dniu 20 grudnia 2012 r. spożywał alkohol w towarzystwieS. M. (1)iK. M.. Podał,że wychodził w międzyczasie do domu, później został zatrzymany przez Policję.
W dalszym toku postępowaniaP. P. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów (k. 427), podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia.
Przed Sądem oskarżonyP. P. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień twierdząc jednocześnie, że ani on, ani pozostali uczestnicy zdarzenia w mieszkaniuJ. D.nie mieli ze sobą żadnych niebezpiecznych przedmiotów.

Stanowiska oskarżonychS. M. (1),K. M.orazP. P. (1), którzy ostatecznie przyznali się do popełnienie wszystkich zarzucanych im czynów znajdują potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W ocenie sądu stanowisko oskarżonegoP. P. (1), który początkowo nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów stanowiło realizację przyjętej przez niego linii obrony.
Wyjaśnieniom oskarżonych sąd jednak dał wiarę tylko częściowo. Na wiaręnie zasługują bowiem niektóre wyjaśnienia oskarżonych, w których umniejszają oni swoją rolę w zdarzeniach. Jednocześnie w ocenie Sądu nie zasługują na danie im wiary wyjaśnienia oskarżonych, w których twierdzą oni, że przy rozboju dokonanym na osobieJ. D., żaden z nich nie posługiwał się żadnym niebezpiecznym przedmiotem. Te wyjaśnienia pozostają w sprzeczności z materiałem dowodowym i w ocenie Sądu miały na celu polepszenie sytuacji procesowej oskarżonych.

(czyn z pkt. I)
Nie ulga wątpliwości, że w dniu 20 grudnia 2012 r. miał miejsce rozbój na osobieJ. D..
Powyższy fakt wynika przede wszystkim z konsekwentnych zeznań samego pokrzywdzonego, który szczegółowo opisał to zdarzenie podając jednocześnie, w jaki sposób sprawcy weszli do jego mieszkania, jak się zachowywali w trakcie zdarzenia oraz jakie przedmioty utracił wskutek tego zajścia.
Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadkaJ. D., albowiem znajdują one potwierdzenie w licznych dowodach zgromadzonych w sprawie. Potwierdzeniem zeznań pokrzywdzonego jest między innymi protokół oględzin mieszkaniaJ. D.z materiałem poglądowym (k.44-47d)
Inne dowody potwierdzające zeznaniaJ. D.to między innymi notatka urzędowa (k. 1), z której wynika, żeJ. D.zawiadomił o dokonanym przestępstwie. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na pewną nieścisłość, mianowicie pokrzywdzony twierdził, że do zdarzenia doszło około godziny 21.20, natomiast z notatki urzędowej wynika, ze Policja została powiadomiona o 23. W ocenie sądu ta okoliczność ma drugorzędne znaczenie. Pokrzywdzony, kiedy został zaatakowany już spał, a zatem mógł nie zdawać sobie sprawy, która w rzeczywistości jest godzina. Należy przy tym mieć na uwadze, że sposób działania oskarżonych musiał wywołać silny stres u pokrzywdzonego, stąd drobne nieścisłości lub chaotyczność w jego wypowiedziach.
Z notatki urzędowej (k. 3, 4 notatka z użycia psa służbowego) wynika także,że funkcjonariusze Policji zostali doprowadzeni przez psa tropiącego do piwnicy, w której znajdowali się oskarżeniS. M. (1),K. M.orazP. P. (1)- wszyscy byli pod wpływem alkoholu. W trakcie przeszukania osobyK. M.(protokół przeszukaniaK. M.k. 18-20) znaleziono u niego przedmioty, które utraciłJ. D., a mianowicie pieniądze w kwocie ponad 2000 zł oraz kluczykido samochodu markiO.będącego własnością pokrzywdzonego, które zostałyprzez pokrzywdzonego rozpoznane (k. 406). Co istotne,K. M.w swoich wyjaśnieniach podał, że część pieniędzy znalezionych przy nim to pieniądze pochodzącez rozboju na osobieJ. D..
Ponadto w toku postępowania odnaleziono skradziony z mieszkaniaJ. D.komputer (k. 5-7c protokół oględzin miejsca odnalezienia komputera), który następnie córka pokrzywdzonego rozpoznała jako swoją własność (k. 408). ŚwiadekP. K.rozpoznałP. P. (1), jako osobę, która w trakcie ucieczki porzuciła wyżej wymieniony komputer (k. 340-341).
Fakt zadawania ciosów, o czym mówił w swoich zeznaniachJ. D.potwierdza także opinia sądowo – lekarska, która wskazuje na rodzaj i charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzonegoJ. D.(k. 313, 379) a także dokumentacja szpitalna (k. 333-334).
Wprawdzie pokrzywdzonyJ. D.w swoich wyjaśnieniach (k. 50-51) rozpoznałK. M., którego znał z widzenia „z osiedla” i o którym wiedział, że zna go jego córkaU. D., jednakże nie wiedział czyK. M.uczestniczył w rozboju dokonanym na jego osobie. Również w trakcie kolejnego okazania(k. 56-57)J. D.– po rozpoznaniuS. M. (1)– stwierdził w protokole tej czynności, że oskarżony ten jest podobny do mężczyzny, który penetrował pokój jego córki.
Zdaniem Sądu, mimo, że pokrzywdzonyJ. D.nie wiedział (w przypadkuK. M.), lub też nie miał pewności, gdyż nie widział twarzy sprawcy (jak to było w odniesieniu doS. M. (1)) czy obaj oskarżeni byli w jego mieszkaniui uczestniczyli w dokonaniu na jego osobie rozboju, to nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, że faktycznie to właśnie oni dopuścili się czynu przestępczego na osobie tego pokrzywdzonego. Wynika to bowiem niezbicie z wyjaśnień samych oskarżonych,którzy potwierdzili swoją obecność w mieszkaniu pokrzywdzonegoJ. D.,jak również szczegółowo opisali, gdzie się znajdowali w trakcie zdarzenia, jak również poszczególne czynności, które przedsiębrali w jego mieszkaniu oraz wobec osoby pokrzywdzonego. To, że pokrzywdzony nie pamiętał, nie wiedział, czy też nie miał pewności co do wyżej wskazanych osób oskarżonych, należy w tym przypadku złożyć na karb wyjątkowego charakteru sytuacji, w której się znalazł i doznanego w jej trakcie stresu,który uniemożliwił mu zarejestrowanie w pamięci wszystkich szczegółów związanychz przedmiotowym zdarzeniem, o czym była już mowa powyżej.
Mając na uwadze stanowiska oskarżonych, którzy przyznali się do popełnienia rozboju na osobieJ. D., jak również wyjaśnienia oskarżonychK. M.iS. M. (1), sąd nie miał wątpliwości, że wszyscy trzej oskarżeni dokonali wspólnie, po uprzednim porozumieniu rozboju na osobieJ. D..
W kontekście wyżej przytoczonych dowodów należało odmówić wiary pierwotnym wyjaśnieniom oskarżonegoP. P. (1), który twierdził, że nie dokonał tego czynu.
Należy przy tym mieć na uwadze, że Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoS. M. (1)odnośnie roli piotraP.w pierwszej fazie zdarzenia,to znaczy co do tego, że toP. P. (1)zasłonił wizjer, i toP. P. (1)jako pierwszy uderzył pokrzywdzonego.
Sąd dał również wiarę wyjaśnieniomS. M. (1), że toK. M.kopał w drzwi, ponieważ oskarżonyK. M.faktom tym nie przeczył w swoich wyjaśnieniach.
Bezsporne było również w przekonaniu Sądu posługiwanie się przez oskarżonych nożem i kijem bejsbolowym, albowiem – wbrew twierdzeniom samych oskarżonych – okoliczność ta znalazła potwierdzenie w pozostałych, istotnych, dowodach, zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, o czym mowa poniżej.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonych, w których zaprzeczali, aby posługiwali się niebezpiecznymi przedmiotami w postaci noża i pałki nie zasługują na danie im wiary.Przede wszystkim pozostają one w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego, który z całą stanowczością, konsekwentnie twierdził, że mężczyźni mieli przy sobie nóż i pałkę (k. 1, 38, 332). Sąd nie znalazł powodu, dla którego pokrzywdzonyJ. D.miałby bezpodstawnie pomawiać oskarżonych o zachowania, które w rzeczywistości nie miałyby miejsca.
Ponadto należy zwrócić uwag na wyjaśnienia oskarżonegoK. M.,w których przesłuchiwany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego (k. 97) przyznał, że jeden z jego kolegów wziął ze sobą łom. W tym miejscu wypada odnieść siędo celu, w jakim mężczyźni zabrali ze sobą ów przedmiot. W swoich wyjaśnieniachK. M.twierdził, że przedmiot ten miał służyć do wyważenia drzwi mieszkaniaJ. D.. W ocenie Sądu jednak, mężczyźni zabrali ze sobą ten przedmiot w celu zastraszenia pokrzywdzonego, jak bowiem wynika z wyjaśnieńK. M., łom nie został użyty do wyważenia drzwi – sprawcy wyłamali je kopiąc w nie (k. 97).
W tej sytuacji Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonych, w których twierdzili,że nie posługiwali się niebezpiecznymi przedmiotami należy oceniać tylko i wyłącznie jako realizację przyjętej linii obrony w celu polepszenia swojej sytuacji procesowej.
W ocenie Sądu nie ma również wątpliwości co do tego, że nożem Posługiwał sięP. P. (1). Pokrzywdzony stwierdził, że nóż przyłożył mu do gardła mężczyzna,który uderzył go jako pierwszy. Z wyjaśnień oskarżonegoS. M. (1), którym Sąd w tym zakresie dał wiarę wynika, że toP. P. (1)uderzył najpierwJ. D.stąd wniosek, że to on miał w ręku nóż.
W pozostałym zakresie nie można precyzyjnie ustalić jakie czynności podejmował każdy ze sprawców.S. M. (1)iK. M.składając wyjaśnienia starali się umniejszać swoją rolę. Nie mniej jednak w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości fakt,że wszyscy trzej mężczyźni działali w ramach zawartego wcześniej porozumienia, co wynika zarówno z wyjaśnieńK. M.jak iS. M. (1).
W tym miejscu warto odnieść się do nieścisłości w zeznaniach pokrzywdzonego.W ocenie Sądu mają one drugorzędne znaczenie w sprawie. Po pierwsze nie ulega wątpliwości, że wszyscy trzej oskarżeni byli w mieszkaniuJ. D., z zeznań pokrzywdzonego wynika także, że wszyscy trzej brali czynny udział w napadzie. W ocenie Sądu drobne rozbieżności w zeznaniachJ. D.lub niemożność doprecyzowania przez niego niektórych szczegółów wynika z faktu, że zdarzenie miało dynamiczny charakter, a ponadto, o czym była mowa wyżej, mogą być wynikiem silnego stresu, jaki przeżył pokrzywdzony. Zdarzenie miało miejsce w nocy, pokrzywdzony został wybudzony ze snu, spotkał się z niezwykłą brutalnością sprawców, którzy wtargnęli do jego mieszkania i używali wobec niego siły fizycznej.

(czyn z pkt. IV)
Zdaniem Sądu w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie ulega również wątpliwości, że oskarżeniK. M.iP. P. (1)są sprawcami czynu polegającego na uszkodzeniu drzwi do mieszkaniaS. K.,co miało miejsce na krótko przed tym, jak dokonali rozboju na osobieJ. D..
PokrzywdzonyS. K.szczegółowo opisał zdarzenie, podał, że został zaczepiony przez dwóch mężczyzn, którzy pobiegli za nim do miejsca jego zamieszkaniai kopali w drzwi wejściowe, uszkadzając je.
S. K.zeznał, że kiedy zaparkował samochód, szedł w stronę mieszkania. Usłyszał, że ktoś za nim biegnie. Kiedy odwrócił się i zobaczył dwóch mężczyzn. Dobiegł do klatki schodowej, otworzył drzwi kluczem, zobaczył z tyłu mężczyznę. Wywiązała się szarpanina, uderzył mężczyznę, kopnął i wypchnął na zewnątrz.S. K.podał, że pobiegł do mieszkania, a wówczas żona otworzyła drzwi.S. K.zeznał, że kiedy był pod swoimi drzwiami to słyszał huk rozbijanej szyby. Potem mężczyźni kopali w drzwi wejściowe do jego mieszkania i je uszkodzili
S. K.rozpoznałP. P. (1)jako jednego z napastników (k. 344-345).
Wyżej wymienione zeznania Sąd uznał za wiarygodne, albowiem pozostaję w zgodzie z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie - notatka urzędowa (k. 2), z której wynika,żeS. K., został zaczepiony przez dwóch agresywnych mężczyzn,
ŚwiadekP. K.– policjant podał, żeS. K.zrelacjonował mu, że zaczepili go dwaj mężczyźni.P. K.zeznał, że kiedy penetrowali terenw rejoniesklepu (...)zauważyli mężczyzn, którzy odpowiadali rysopisom podanymprzezS. K., jeden z mężczyzn niósł komputer, na widok Policji mężczyźni zaczęli uciekać.
ZeznaniaS. K.pozostają w zgodzie również z zeznaniami jego sąsiadaA. G., który potwierdził wersję podaną przez pokrzywdzonego odnośnie faktu uszkodzenia drzwi wejściowych do jego mieszkania (k. 649, 413).
Odnośnie przebiegu zdarzenia należy mieć na uwadze, że oskarżeniK. M.iP. P. (1)w zasadzie nie przeczyli, że doszło do tego zdarzenia. OstatecznieK. M.iP. P. (1)przyznali się do popełnienia tego czynu.
Należy przy tym mieć na uwadze, że zarównoP. P. (1), jak iK. M., co zrelacjonował również oskarżonyS. M. (1)wskazywali,że początek zdarzenia miał inny przebieg, a mianowicie winą za całe zdarzenie obarczyliS. K., który ich zdaniem sprowokował zajście, uderzającP. P. (1).
W tym zakresie Sąd nie dał wiary oskarżonym, albowiem kierując się zasadami doświadczenia życiowego sąd uznał, że pozbawione jest logiki twierdzenie oskarżonych,że pokrzywdzony, bez żadnego powodu, wieczorem, mając zajęte ręce (S. K.niósł pakunek w rękach) zaczepiłby dwóch młodych mężczyzn, prowokując tym samym agresję z ich strony.
Zdaniem Sądu prawdziwa jest wersja podana przez pokrzywdzonego, że to oskarżeniK. M.iP. P. (1)zaczepiliS. K., a kiedyprzed klatkąP. P. (1)został w trakcie szarpaniny uderzony przez pokrzywdzonego, oskarżeni w akcie zemsty uszkodzili drzwi wejściowe do mieszkania.
Sąd dał wiarę także zeznaniom pokrzywdzonegoS. K.odnośnie wartości szkody, jakiej doznał na skutek tego zdarzenia, szkoda ta została bowiem udokumentowana kosztorysem ewentualnej naprawy (k. 352-355, k. 616).

(czyn z pkt. II)
Zostało również w sprawie bezsprzecznie udowodnione popełnienieprzez oskarżonychK. M.iP. P. (1)rozboju dokonanego na osobieA. B..
PokrzywdzonyA. B.w swoich zeznaniach podał, że w dniu 17 grudnia 2012 roku, do jego mieszkania znajdującego się naul. (...)przyszło trzech mężczyzn, którzy kopnęli w drzwi wejściowe powodując dużą dziurę. Świadek zeznał,że mężczyźni weszli do środka i zaczęli go atakować – jeden z napastników bił go, pozostali dwaj plądrowali mieszkanie. Świadek opisał w swoich zeznaniach rodzaj skradzionych rzeczy i podał ich wartość.
Przebieg zdarzenia opisanego przez pokrzywdzonego potwierdził w swoich zeznaniach jego syn – świadekC. B., który podał, że w dniu 17.12.2012 r., około godziny 23.00 został poinformowany przez sąsiada, że do mieszkania jego ojca było włamanie. Z relacji swojego ojca dowiedział się, że kiedy spał, trzech młodych mężczyzn zniszczyło drzwi wejściowe tworząc w nich otwór, po czym wdarli się do mieszkania żądając pieniędzy.
Zeznaniom powyższych świadków Sąd dał w całości wiarę, jako że treści ich podań są logiczne, jasne i wzajemnie korelują ze sobą, jak również są spójne z pozostałym materiałem dowodowym w postaci notatki urzędowej (k 111) oraz protokołu oględzin mieszkania(k. 115-116b).
Niezaprzeczalny fakt zadawania przez oskarżonychK. M.iP. P. (1)ciosów pokrzywdzonemu, o którym mówił w swoich zeznaniachA. B.potwierdza także opinia sądowo – lekarska, która wskazuje na rodzaji charakter obrażeń doznanych przez tego pokrzywdzonego (k. 315), powodujących naruszenie czynności narządów ciała trwające nie dłużej niż 7 dni.
Jednocześnie mając na uwadze zeznania pokrzywdzonegoA. B.złożone na rozprawie Sąd zmienił opis czynu uzupełniając katalog zabranych z mieszkaniaA. B.przedmiotów o wiatrak, wagę łazienkową oraz saszetkę (każde wartości 50 złotych). W ocenie Sądu te zeznania pokrzywdzonego zasługują na danie im wiary, albowiem częściowo znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonegoK. M., który przyznał, że wśród zabranych rzeczy z tego mieszkania był także wiatrak w kolorze białym.
Sąd wyeliminował z opisu czynu zabór dokumentów i w konsekwencji z kwalifikacjiart. 276 k.k.o czy będzie mowa w dalszej części uzasadnienia.

(czyn z pkt. III)
W świetle dowodów zgromadzonych w aktach przedmiotowej sprawy, o których będzie jeszcze mowa poniżej, poza sporem w przekonaniu Sądu pozostawało także zniszczenie mienia przez oskarżonychK. M.iP. P. (1)na szkodęZ. B..
Na okoliczność tego zdarzenia, świadekZ. B.zeznał, że mieszkawB.przyul. (...). W dniu 18 grudnia 2012 r. około godziny3-4 nad ranem usłyszał szmery na klatce. Świadek podał, że on i jego zona stali, a wtedy usłyszał kopnięcie w drzwi. Wówczas, jak podał świadek, celowo powiedział do żony „dawaj siekierę”, wtedy sprawcy zaczęli chodzić na dół.
Wyżej wymienione zeznania pokrzywdzonego w ocenie Sądu w całości zasługująna danie im wiary. Znajdują one potwierdzenie w dowodach w postaci protokołu oględzin drzwi z materiałem poglądowym (k. 107-109), kosztu naprawy drzwi (k. 364) oraz fakturyna montaż stolarki drzwiowej z dnia 21.12.2012 r. (k. 363).
Należy przy tym mieć na uwadze, że zarównoK. M.jak iP. P. (1)nie przeczyli, że uszkodzili drzwi przypadkowego mieszkania, albowiem pomylili piętra. Ich zamiarem było dotarcie do osoby handlującej papierosami i alkoholem, jak wynika z wyjaśnieńK. M.w czasie, kiedy „dobijali się” do drzwiZ. B.jeden z sąsiadów powiedział im, że pomylili piętra.

(czyn z pkt. V)
W ocenie Sądu nie budzi również wątpliwości wina oskarżonegoS. M. (1)w zakresie czynu polegającego na kradzieży telefonu i dysku przenośnego należących doM. M. (1).
OskarżonyS. M. (1)przyznał się do popełnienia tego czynu i szczegółowo podał sposób oraz powód, dla którego dokonał zaboru telefonu komórkowego oraz dysku przenośnego. W ocenie Sądu te wyjaśnienia są logiczne i zasługują na danie im wiary.
Pozostają one w zgodzie z notatką urzędową (k. 184), z której wynika, żeM. M. (1)powiadomiła o kradzieży telefonu i dysku przenośnego, w aktach sprawy znajdują się dokumenty skradzionego telefonu oraz dysku (k. 189 i nast.).
Sąd zmienił jedynie opis czynu poprzez wyeliminowanie cech charakterystycznych dysku przenośnego, ponieważ ta okoliczność wynikała jedynie z zeznań pokrzywdzonejM. M. (1), która ostatecznie skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań.

ŚwiadkowieM. P.,E. M.iM. M. (1)skorzystaliz prawa do odmowy składania zeznań.

ŚwiadkowieS. M. (2),A. M.,Ł. K.,Ł. W.,B. M.,B. C.,A. K. (1)nie wnieślido sprawy nic istotnego.

Analizując wyżej omówione dowody w ocenie Sądu nie ma wątpliwości co do tego,że wszyscy trzej oskarżeni dokonali rozboju na osobieJ. D.posługując sięprzy tym nożem i kijem bejsbolowym.
W ocenie Sądu, oskarżeniS. M. (1),K. M.iP. P. (1)dokonując rozboju na osobieJ. D.wyczerpali dyspozycjęart. 280 § 2 k.k.
Zachowanie się sprawcy w przypadku przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.polegana zaborze cudzej rzeczy ruchomej przy zastosowaniu jednego z wyliczonych w tym przepisie sposobów działania przybierającego formę między innymi posługiwania się nożem lub innym niebezpiecznym przedmiotem. Nie ulega wątpliwości, że oskarżeni działaliw zamiarze zaboru mienia, jak wynika bowiem z zeznań pokrzywdzonego jeden ze sprawców zażądał od niego wydania pieniędzy. Rozbój polegał na doprowadzeniu pokrzywdzonegodo stanu bezbronności poprzez uderzanie go. Sąd nie miał także wątpliwości, żeP. P. (1)posłużył się w tym celu nożem, a ponadto sprawcy mieli i okazali pokrzywdzonemu kij bejsbolowy.
Odnośnie posługiwania się przezP. P. (1)nożem potwierdzają to zeznania pokrzywdzonego, który konsekwentnie twierdził, że takim przedmiotem posłużył się jeden ze sprawców. W ocenie Sądu już samo posługiwanie się nożem przez oskarżonego uprawnia Sąd do przyjęcia kwalifikacji zart. 280 § 2 k.k.
Działanie oskarżonychS. M. (1),K. M.iP. P. (1)wobec pokrzywdzonego, sekwencja zachowań podejmowanych przez nichw tym samym miejscu i czasie wskazują na porozumienie, co do faktu zaboru mienia poprzez doprowadzenie pokrzywdzonego do stanu bezbronności w celu zaboru mienia, a tym samym współdziałanie. Z działaniem wspólnym mamy bowiem do czynienia zarówno wtedy,gdy każdy ze współsprawców realizuje część znamion czynu zabronionego, jak i wtedy,gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego czynu zabronionego, ale wykonane przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie.Dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda z osób działającychw porozumieniu realizowała własnoręcznie znamiona czynu zabronionego, czy nawet część tych znamion. Wystarczy natomiast, że osoba taka działa w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając bezpośredniemu sprawcy realizację wspólnie zamierzonego celu. Dlatego też sąd przyjął, że wszyscy oskarżeni działali w porozumieniu.
Analizując przesłankę „użycia” noża Sąd miał na uwadze, że w tym konkretnym przypadkuP. P. (1)jedynie trzymał w ręku nóż i przyłożył go do szyi pokrzywdzonego, nie zadał żadnego ciosu. Nie miej jednak w ocenie Sądu oskarżony posłużył się tym przedmiotem. Należy mieć bowiem na uwadze, że każda forma demonstrowania noża dla wywołania obawy i poczucia zagrożenia jest formą posłużenia się tym przedmiotem w rozumieniuart. 280 § 2 k.k.(wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 12 lutego 2009 r., II AKa 2/09, Lex 511979).
Dla przyjęcia odpowiedzialności za współsprawstwo określone wart. 280 § 2 k.k.tego współdziałającego, który samodzielnie nie posługiwał się nożem lub innym niebezpiecznym przedmiotem konieczne jest udowodnienie, że ten współdziałający miał świadomość,że współdziała z osobą, która posługuje się takim przedmiotem. Aby kwalifikacja była uzasadniona również w odniesieniu do sprawcy, który takim przedmiotem się nie posłużył konieczne jest ustalenie, że był on świadomy posługiwania się nim przez współsprawcę,a więc, że co najmniej przewidywał to i godził się na to.
W ocenie sądu niewątpliwieP. P. (1)posiadał przy sobie nóż, jednakw ocenie Sądu pozostali sprawcy akceptowali użycie tego przedmiotu wobec pokrzywdzonego, a zatem uzasadnione jest również w ich przypadku przyjęcie kwalifikacjizart. 280 § 2 k.k.ZarównoS. M. (1)jak iK. M., biorąc pod uwagę małe i zwarte pomieszczenie, w jakim doszło do zdarzenia, musieli widzieć nóż, a zatem akceptowali również to znamię czynu zabronionego.

Dokonując rozboju na osobieA. K. (2)M.iP. P. (1)wyczerpali dyspozycjęart. 280 § 1 k.k.
Odnośnie czynu zarzuconego w pkt II aktu oskarżenia Sąd nie podzielił kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonychK. M.iP. P. (1)przyjętej przez oskarżyciela publicznego, zmieniając ją w przypisanym tym oskarżonym czynie.
Oskarżyciel zarzucił bowiem oskarżonym zabór dokumentówA. B.kwalifikując rozbój zarzucany oskarżonym –art. 280 § 1 k.k.w zbiegu kumulatywnym zart. 276 k.k.. Nie ulega wątpliwości w ocenie Sądu, żeA. B.utracił dokumenty, w tym zakresie sąd dał wiarę jego zeznaniom
Pomijając okoliczność, że przestępstwo zart. 276 k.k., który polega na niszczeniu, uszkadzaniu, czynieniu bezużytecznym, ukrywaniu lub usuwaniu dokumentu, którym sprawca nie ma prawa wyłącznie rozporządzać, co wymagałoby dokonania nowych ustaleń faktycznych i wyjścia poza ramy oskarżenia, nie można oskarżonym czynić zarzutu dokonania zaboru z dokumentów ewentualnie kwalifikowanego zart. 275 § 1 k.k..
Przypisanie oskarżonym zaboru dokumentów wymagałoby bowiem wykazania istnienia po ich stronie zamiaru zaboru tych dokumentów. Analiza akt sprawy prowadzi tymczasem do wniosku, że zamiarem sprawców był zabór mienia, a dokumenty w ich posiadaniu znalazły się niejako przypadkowo. Dlatego też sąd zmienił opis i kwalifikację prawna czynu zarzucanego oskarżonymK. M.iP. P. (1)w pkt. II.

OskarżeniK. M.orazP. P. (1)zachowaniem swoim na szkodęZ. B.iS. K., uszkadzając drzwi wejściowe do ich mieszkań dwukrotnie wyczerpali znamiona czynu określonego wart. 288 § 1 k.k.. Działając umyślnie zniszczyli cudze mienie, powodując szkodę majątkową. W ocenie Sądu czyny te stanowią ciąg przestępstw (art. 91 § 1 k.k.) z uwagi na spełnienie przesłanek wymienionychw tym przepisie – oba czyny zostały popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu.

Nadto, z ustalonego wyżej stanu faktycznego wynika, że oskarżonyS. M. (1)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki N. (...)oraz dysku przenośnego o łącznej wartości 500 zł na szkodę swojej siostryM. M. (1), a zatem zachowaniem swoim wyczerpał on ustawowe znamiona przestępstwazart. 278 § 1 k.k.. Działał on zamiarem bezpośrednim włączenia zabranych cudzych rzeczydo swojego majątku i postępowania z nimi jak właściciel. Sąd zmienił jedynie opis czynu,o czym była mowa w poprzedniej części uzasadnienia.

S. M. (1)przypisanych mu czynów dopuścił się w ramach powrotudo przestępstwa, co uzasadnia przyjęcie kwalifikacji w zw. zart. 64 § 1 Kodeksu karnego.
S. M. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia20 października 2009 r. sygn akt VII K 768/09 został skazany za czyn zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14 grudnia 2010 r. do 29 grudnia 2010 r. oraz od 29 sierpnia 2011 r. do 23 lutego 2012 r. (k. 238-239)

Ze względu na fakt, że powzięto wątpliwości, co do stanu poczytalnościS. M. (1)(w toku postępowania przygotowawczego) iK. M.(na etapie postępowania sądowego) w chwili popełnienia zarzucanych im czynów, zostali oni poddani jednorazowemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.

W stosunku doS. M. (1)biegli lekarze psychiatrzy,po przeprowadzonym badaniu, nie stwierdzili u oskarżonego istnienia choroby psychicznejani upośledzenia umysłowego. Stwierdzili natomiast obniżenie poziomu intelektu do dolnej granicy normy oraz organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego pourazowe, skutkujące powstaniem zaburzeń osobowościowych typu organicznych zaburzeń osobowości i zachowania. Zdaniem biegłych lekarzy oskarżonyS. M. (1)w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów miał w pełni zachowaną zdolność rozumienia ich znaczenia i nieznacznie ograniczoną zdolność kierowania swoim postępowaniem (k. 430-435).

Po przeprowadzonym badaniu biegli lekarze psychiatrzy nie stwierdzili u oskarżonegoK. M.istnienia choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Według biegłych lekarzyK. M.w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów miał całkowicie zachowaną zdolność rozumienia ich znaczenia i kierowania swoim postępowaniem (warunki zart. 31 § 1 i 2 k.k.– nie zachodzą – k. 738-741).

Przy wymiarze kar Sąd miał na uwadze ogólne dyrektywy wymiaru kary, stopień społecznej szkodliwości czynów oraz stopień zawinienia każdego z oskarżonych. Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że zawartość bezprawia przypisanych oskarżonym czynów oraz stopień ich winy jest znaczny, bowiem w przypadku rozboju oskarżeni swoim działaniem godzili w tak istotne dobro jakim jest zdrowie pokrzywdzonych osób oraz mienie kierując się chęcią osiągnięcia korzyści majątkowej, a skutki rozboju oraz wielkość krzywdy jednostki co do stopnia naruszenia tego jej prawa ma znaczenie dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu i w konsekwencji dla wymiaru kary.
Wysoka szkodliwość tego rodzaju czynu zadecydowała o potraktowaniu goprzez ustawodawcę jako zbrodnię zagrożoną karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 3 lata. W ocenie Sądu znaczny jest również stopień społecznej szkodliwości pozostałych czynów przypisanych oskarżonym.

W ocenie Sądu wymierzone wszystkim oskarżonym kary pozbawienia wolności, tak jednostkowe, jak również łączne, są odpowiednie, biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące, a także właściwości i warunki osobiste sprawców.

Zdaniem Sądu dolegliwość wymierzonych wszystkim oskarżonym kar jednostkowych oraz łącznych, nie przekracza stopnia przypisanej wszystkim sprawcom czynów zabronionych winy. Ponadto w przypadkach popełnienia przestępstwa przez sprawców będącychpod wpływem alkoholu, wynikające stąd obniżenie zdolności do samokontroli i racjonalnej oceny rzeczywistości nie powinno być brane pod uwagę, jako okoliczność zmniejszającą stopień winy.

Jako okoliczności mające wpływ na zaostrzenie wymiaru kary wobec oskarżonychS. M. (1)iP. P. (1)Sąd wziął pod uwagę ich dotychczasową karalność.

OskarżonyS. M. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20 października 2009 r. sygn akt VII K 768/09 skazany został za czyn zart. 278 § 1 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności (k. 238-239), ponadto wyrokiem Sądu Rejonowegow Białymstoku z dnia 26 września 2012 r. sygn. akt VII K 570/12 skazany został za czynzart. 281 k.k.na kare 1 roku pozbawienia wolności (k. 294), a wyrokiem sądu Rejonowegow Białymstoku z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt VII K 457/09 za czyn zart. 224 § 2 k.k.w zb. zart. 226 § 1 k.k.na kare 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary ona okres 3 lat (k. 306).
Wobec oskarżonegoS. M. (1)Sąd uwzględnił fakt, że działał onw warunkach powrotu do przestępstwa.

OskarżonyP. P. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia26 września 2012 r. sygn. akt VII K 570/12 skazany został za czyn zart. 281 k.k.na karę1 roku pozbawienia wolności z zawieszeniem na 5 lat, (k. 294), a wyrokiem z dnia24 stycznia 2011 r. sygn. akt XV K 1444/11 za czyn zart. 278 § 1 k.k.skazany został na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres3 lat.

Jako okoliczność łagodzącą w stosunku do oskarżonegoS. M. (1)Sąd wziął pod uwagę treść opinii psychiatrycznej dotyczącej tego oskarżonego, z której wynika, że oskarżony miał nieznacznie ograniczoną zdolność kierowania swoim postępowaniem(k. 430-435).
Jako okoliczność łagodzącą w stosunku do oskarżonegoK. M.Sąd wziął pod uwagę fakt, że nie był on w przeszłości karany (k. 318).

W ocenie Sądu orzeczone wobec oskarżonych kary jednostkowe i kary łączne są sprawiedliwe i adekwatne do stopnia ich zawinienia. Powinny one w przekonaniu Sądu stanowić dla nich wystarczające dolegliwości, aby wpłynęły na nich wychowawczoi poprawczo. Wymiar orzeczonych kar powinien skłonić ich do samokrytycyzmui wyciągnięcia pozytywnych wniosków, co do przyszłego postępowania. Kary te winny też przyczynić się do kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Na mocyart. 63 § 1 k.k.Sąd dokonał zaliczenia na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoS. M. (1)iK. M.kary łącznej pozbawienia wolności okresu ich rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.

Na mocyart. 46 § 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonychK. M.iP. P. (1)do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonegoS. K.od każdego z nich kwot po 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych).
Wysokość nałożonego na wyżej wskazanych oskarżonych na zasadzieart. 46 § 1 k.k.obowiązku naprawienia szkody, Sąd określił w oparciu o zeznania pokrzywdzonego oraz przedstawiony przez niego kosztorys dotyczący naprawy drzwi.

Sąd nie uwzględnił wnioskuZ. B.o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, ponieważ, jak wynika ze złożonego przez niego oświadczeniana rozprawie (k. 630) kwotę odszkodowania wypłacił mu ubezpieczyciel.

Sąd nie uwzględnił wnioskuJ. D.o naprawienie szkody, ponieważ przedmioty utracone przez niego w wyniku przestępstwa zostały przez niego odzyskane. Między innymi Sąd zwrócił mu 13 banknotów 100 złotych, które zostały zabezpieczonew toku przeszukaniaK. M.(K. M.przyznał, że część pieniędzy znaleziona przy nim należała doJ. D.). Zwrócono mu także m. in. komputer oraz kluczyki od samochodu.

W trybieart. 230 § 2 k.p.k.Sąd orzekł zwrot rzeczy osobistych ich właścicielom,gdyż nie pochodziły one z przestępstwa i nie służyły do jego popełnienia oraz stanowią ich własność.

O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy§ 14 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5, § 16 Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłatza czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).

Na mocyart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) rozstrzygniętoo kosztach procesu, zwalniając wszystkich oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonych.