Sąd Rejonowy w Kłodzku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 944/12
Data wyroku: 2013-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Aleksandra Rembiasz

Sygnatura akt IIK 944/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 marca 2013 roku

Sąd Rejonowy w Kłodzku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Aleksandra Rembiasz
Protokolant: Małgorzata Posłuszna

po rozpoznaniu dnia 19 marca 2013 roku sprawy karnej

P. J. (1)
urodzonego (...)wK.
synaD.iH.z domuR.

oskarżonego o to, że:

w dniu 24 listopada 2012 roku wD.dwukrotnie uderzyłM. K.butelką w głowę w wyniku czego doznała ona rany głowy w okolicy czołowej zabezpieczonej szwami chirurgicznymi , które to obrażenia spowodowały rozstrój jej zdrowia na czas poniżej dni siedmiu ,-

to jest o czyn zart. 157§2kk

I
oskarżonegoP. J. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 157§2kki za czyn ten na podstawieart. 157§2kkwymierza mu karę 6 ( sześciu ) miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując oskarżonego w okresie kary na podstawieart. 35§1kkdo wykonywania kontrolowanej nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 ( dwudziestu ) godzin w stosunku miesięcznym,-

II
zasądza odP. J. (1)na rzecz oskarżycielki prywatnejM. K.kwotę 300 ( trzysta ) złotych tytułem poniesionych przez nią wydatków,-

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataL. B.kwotę 442,80 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce prywatnej z urzędu,-

IV
na podstawieart. 46§2kkorzeka odP. J. (1)na rzeczM. K.nawiązkę w wysokości 300 ( trzysta ) złotych,-

V
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia opłaty .

0.1. UZASADNIENIE
0.2. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 24 listopada 2012 roku około godziny 22.00 oskarżycielka prywatnaM. K.wraz zP. S. (1),A. C.i grupą innych osób wracali ze spotkania towarzyskiego z restauracji wD.. Idąc przez park zdrojowy, grupa osób podzieliła się na mniejsze grupy w ten sposób, żeM. K.wraz zP. S. (1)szli ostatni w pewnej odległości za pozostałą częścią grupy. W tym samym czasie, wP.Z.wD.na wysokości ujęcia wody pitnej(...)przebywali oskarżonyP. J. (1)wraz zS. K.i poszukiwali klapki od telefonu komórkowego, która jej wypadła w pobliżu ławki, na której siedzieli. OskarżonyP. J. (1)pił piwo z butelki. Gdy ktoś z grupy przechodzących zapytał czego szukają, oskarżony odpowiedział „gówno cię to obchodzi” i po tych słowachM. K.postanowiła zareagować i zwróciła uwagęS. K., że pochodzi z dzielnicyD.zwanej(...)i powinna coś z tym zrobić.N.doszło do wymiany zdań, po czym oskarżycielka wraz zP. S. (1)zaczęli iść w kierunku miasta i za odchodzącymi pobiegł oskarżonyP. J. (1)i uderzyłM. K.butelką po piwie w głowę, a na skutek uderzenia pokrzywdzona przewróciła się, a z jej czoła zaczęła lecieć krew, następnie oskarżony uderzył w twarzP. S. (1), który przewrócił się na ziemię, a kiedy leżał, oskarżony kilka razy go kopnął. Do leżącejM. K.podeszłaS. K.i widząc, że ta krwawi, starała się zatamować jej krwawienie, przykładając do czoła chusteczkę.
Po zajściuP. S. (1)iM. K.poszli kierunku miasta, zmuszeni byli jednak zatrzymać się na przystanku autobusowym ponieważM. K.źle się poczuła i wymiotowała. W tym czasie podeszła do nichS. K.iP. S. (1)poinformował ją, że o zajściu zastanie zawiadomiona Policja.

Dowód: zeznania świadka
M. K., k.2,47-48
A. C., k.48
P. S. (1), k.48-49
częściowo zeznania świadka
S. K., k.49-50
częściowo wyjaśnienia oskarżonego
P. J. (1), k.48

Następnego dnia po zdarzeniuM. K.zgłosiła do na Oddział RatunkowyS.aP., gdzie stwierdzono u niej ranę tłuczoną czoła wykonano badanie rentgenowskie oraz zszyto ranę.
Pokrzywdzona w wyniku uderzenia doznała rany głowy w okolicy czołowej zabezpieczonej szwami chirurgicznymi, które to obrażenia ciała spowodowały rozstrój jej zdrowia na okres poniżej 7 dni.

Dowód: karta informacyjna leczenia szpitalnego, k.5
Zaświadczenie lekarskie ds. sądowych, k.6

OskarżonyP. J. (1)nie był dotychczas karany, jest kawalerem, mieszka wspólnie z rodziną, nie pracuje, pomaga bratu w pracach w gospodarstwie rolnym, nie jest osobą w zainteresowaniu właściwego Komisariatu Policji wS.

Dowód: dane o karalności oskarżonego, k.40
Wywiad środowiskowy odnośnieP. J. (1), k.35

Stojący pod zarzutem popełnienia czynu zart. 157§2 k.k.oskarżonyP. J. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w dniu zdarzenia on oraz towarzysząca muS. K., byli wyzywani przez oskarżycielkę prywatną iP. S. (1)i w ten sposób został on sprowokowany, po czym uderzyłP. S. (1)w twarz, na skutek czego ten upadł i w tym momencie uderzył głową o głowę pokrzywdzonej. Oskarżony zaprzeczył również, aby na miejscu zdarzenia pił piwo i uderzył butelkąM. K..

0.3. W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył co następuje:

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że wina oskarżonego, jak i okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Uznając winę oskarżonego, Sąd oparł się częściowo na wyjaśnieniach oskarżonego, którzy wprawdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, potwierdził jednak podstawowe okoliczności zajścia, takie jak czas i miejsce zdarzenia, a także udział osób w nim uczestniczących, potwierdzając jednocześnie, iż uderzyłP. S. (1)i przedstawiając swoją wersję w przedmiocie powstania obrażeń u oskarżycielki prywatnej. Nie ulga jednak wątpliwości, iż to oskarżony spowodował obrażenia ciała jakich doznałaM. K., co wynika nie tylko z jej zeznań, ale również z zeznańP. S. (2), a także karty informacyjnej leczenia szpitalnego oraz zaświadczenia lekarskiego.
Ustalając stan faktyczny sprawy, Sąd oparł się w całości na zeznaniach oskarżycielki prywatnejM. K., którym to zeznaniom dał wiarę w całości. Zdaniem Sądu zeznaniaM. K.są logiczne i przekonywujące, nadto znajdują odzwierciedlenie w zeznaniachP. S. (1).
W przedmiotowej sprawie istnieje trudność w weryfikacji materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, ponieważ Sąd dysponuje dwoma wersjami zdarzenia, jedną prezentowaną przez oskarżycielkę prywatną iP. S. (1)i drugą prezentowaną przez oskarżonego,S. K.iR. J.. Po dokładnej analizie zeznań wyżej wskazanych świadków oraz wyjaśnień oskarżonego, Sąd uznał, iż wiarygodny jest opis zdarzenia wynikający z zeznańM. K.iP. J. (2). W zeznaniach tychże świadków brak sprzeczności, i podkreślić należy, iż konsekwentnie opisywali oni zachowanie oskarżonego. Całość ich zeznań jest w zasadzie jednorodna, za wyjątkiem samego momentu uderzenia obu uczestników zajścia. ZarównoM. K.i jakP. S. (1), nie byli w stanie jednoznacznie opisać, kto z nich został uderzony jako pierwszy i w jaki sposób oskarżony zaatakował współtowarzysza, precyzyjnie określając to w jaki sposób zostali uderzeniu oni sami. W przypadku obu świadków siła uderzeń zadawanych przez oskarżonego była tak duża, że zarównoP. S. (1), jak iM. K.upadli na ziemię, przy czymP. S. (1)był dodatkowo kopany.M. K.potrafiła natomiast wskazać, że została uderzona w głowę butelką i doznała rozcięcia na czole, które musiało zostać zaopatrzone szwami chirurgicznymi i z doświadczenia życiowego wiadomo, iż trudno spowodować takiego rodzaju uderzenie poprzez osunięcie się na inną osobę – tak jak przedstawia to oskarżony.
Odnosząc zeznania obojgu wskazanych wyżej świadków do wyjaśnień oskarżonego, wskazać należy, iż nie potrafił on wyjaśnić w jaki sposób powstały obrażenia uM. K., a stwierdził jedynie, iż mogło do nich dojść, kiedyP. S. (1)upadał po zadanym mu uderzeniu. RównieżS. K.nie potrafiła precyzyjnie wskazać, jak doszło do powstania obrażeń ciała u pokrzywdzonej, zeznała bowiem, że do zajścia doszło kiedy oskarżony pobiegł za zaczepiającą ich parą i widziała tylko, jak zadaje ciosP. S. (1), następnie upada towarzysząca mu oskarżycielka. JednocześnieS. K.potwierdziła, żeM. K.straciła przytomność, a z jej czoła leciała krew, co potwierdza wiarygodność pokrzywdzonej w tej kwestii.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż oskarżony iS. K., składając zeznania i wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie, celowo pomijają tak istotny element, jak zadanie uderzenia pokrzywdzonej przez oskarżonego, byli bowiem w pełni świadomi jakie skutki wywołało to uderzenie oraz że pokrzywdzona będzie wszczynała przeciwkoP. J. (1)postępowanie karne.
Zupełnie niewiarygodne – są w ocenie Sądu – zeznania świadkaR. J.– brata oskarżonego. Przede wszystkim świadkowieM. K.iP. S. (1)podczas zeznań, nie podawali, aby na miejscu zdarzenia była jakaś inna osoba oprócz nich, oskarżonego iS. K.. Okoliczność tą oboje świadkowie potwierdzili podczas konfrontacji ze świadkiemR. J., który konsekwentnie podtrzymywał, że był na miejscu zdarzenia, obserwował je i opisał dokładnie tak, jak zrobił to jego brat. Podkreślić należy w tym miejscu konsekwencję obu stron zajścia, w prezentowaniu swojej wersji, z tym że okoliczności pobytuR. J.w parku podczas zdarzenia są opisywane sprzecznie, przez osoby potwierdzające, że tam właśnie się znajdował.
Opisując zajścieR. J.wskazywał, iż od początku zdarzenia przebywał w towarzystwie brata iS. K., od momentu kiedy nadeszła pierwsza grupa osób, która ich zaczepiała, przy czym zaobserwował, że spowodowanie obrażeń ciała uM. K.było nieszczęśliwym wypadkiem, ponieważ oskarżycielka potknęła się i się przewróciła, podobnie zresztą jakP. S. (1), którego oskarżony tylko popchnął, a on sam się przewrócił. OskarżonyP. J. (1)opisując udział swojego brata w zdarzeniu wskazał, że jego brat był w sklepie i dopiero w momencie, w którym doszło do wymiany zdań międzyM. K., aP. S. (3)doszedł do nichR. J., który obserwował zajście. Jeszcze inaczej okoliczności spotkania opisałaS. K., która zeznała, że spotkała obu braciJ.i wszyscy w trójkę szli w kierunku miasta, zatrzymując się przy ujęciu wody pitnej(...), przy którym tez doszło do spotkania z pozostałą grupą osób.
Analizując zatem te trzy wersje zdarzenia uznać należy, iż w zeznaniach świadkówS. K.iR. J.oraz wyjaśnieniach oskarżonego zachodzą istotne sprzeczności, które zdecydowanie podważają ich wiarygodność w tej kwestii, pozwalając jednocześnie na uznanie wiarygodnościM. K.iP. S. (1), którzy zgodnie wskazywali, żeR. J.nie było na miejscu zdarzenia.
Wobec treści zaświadczenia lekarskiego wydanego przez biegłego z zakresu medycyny sądowej, Sąd nie miał wątpliwości, iż obrażenia ciała jakie spowodowałP. J. (1)uM. K.naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej dni 7, co pozwala na przyjęcie, iż oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zart. 157§2 k.k.
Uznając oskarżonego winnym, zarzucanego mu przez oskarżycielkę prywatną czynu, Sąd na podstawieart. 157§2 k.k.w zw. zart. 35§1 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując oskarżonego w okresie kary do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd uznał, iż czyn którego dopuścił się oskarżony cechuje znaczna społeczna szkodliwość, ponieważ oskarżony działał pod wpływem alkoholu, a wymiana zdań, do której doszło międzyM. K.aS. K., w żaden sposób nie usprawiedliwiała reakcji oskarżonego, który brutalnie zaatakowałP. S. (1)– nie biorącego udziału w wymianie zdań, oraz oskarżycielkę prywatną – powodując u niej obrażenie pozostawiające trwały ślad na twarzy. W ocenie Sądu oskarżony, który atakuje przypadkowo przechodzące osoby, pozostawiając je po zdarzeniu bez pomocy i dodatkowo umniejszający swoją winę, obciążając pokrzywdzonych, zasługuje na surową karę. Według Sądu właśnie kara polegająca na pracy na cele społeczne, będzie dlaP. J. (1)dotkliwa i pozwoli mu przemyśleć swoje zachowanie, tak aby nie dopuścił się podobnego czynu w przyszłości.
Stosownie do treściart. 46§2 k.k.Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej nawiązkę w wysokości 300 zł jako zadośćuczynienie za doznaną krzywdę oraz cierpienia, których doznała pokrzywdzona w związku z doznanym uszczerbkiem na zdrowiu.
Zgodnie zart.628 pkt 1 kpkSąd zasądził od oskarżonegoP. J. (1)na rzecz oskarżycielki prywatnejM. K.kwotę 300 zł tytułem poniesionych przez nią kosztów procesu, mając zaś na względzie brak dochodów oskarżonego zwolnił go od obowiązku uiszczenia opłaty w sprawie.