Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 243/13
Data wyroku: 2013-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Mikłaszewicz, Agnieszka Bobrowska, Bożena Majgier-Strączyńska
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. aktIV Ka 243/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczymw składzie:
Przewodnicząca: SSO Bożena Majgier-Strączyńska
Sędziowie: SO Agnieszka Bobrowska (spr.)
SO Magdalena Mikłaszewicz
Protokolant: Aneta Maziarek
przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Janiny Rzepińskiej
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r.
sprawyM. T.
o wydanie wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gryfinie
z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. II K 521/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając wniesioną apelacjęza oczywiście bezzasadną,

II
zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IV Ka 243/13

UZASADNIENIE
M. T.został prawomocnie skazany wyrokami:

1
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 30 lipca 2008r. w sprawie II K 143/08 za czyn popełniony w dniu 11 lutego 2008r., kwalifikowany zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, za który na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkwymierzono karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

2
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 18 stycznia 2011r. w sprawie II K 442/10 za czyn popełniony w nocy 3 czerwca 2010r., kwalifikowany zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, za który na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzono karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary zaliczono okres zatrzymania od dania 3 do 4 czerwca 2010r.,

3
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 8 marca 2011r. w sprawie II K 5/11 za dwa czyny: pierwszy popełniony w dniu 17 czerwca 2010r. kwalifikowany zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, za który orzeczono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, drugi popełniony w okresie od 17 lipca 2010r. do 18 lipca 2010r. kwalifikowany zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, za który orzeczono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawieart. 85 i 86 § 1 kkorzeczono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności,

4
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 18 maja 2011r. w sprawie II K 92/11 za czyny popełnione: w nocy z 7 na 8 listopada 2010r. kwalifikowany zart.288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, w nocy z 10 na 11 listopada 2010r. kwalifikowany zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, w nocy z 27 na 28 listopada 2010r. kwalifikowany zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, w nocy 11 grudnia 2010r. kwalifikowany zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, w nocy z 10 na 11 grudnia 2010r. kwalifikowany zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, w nocy z 13 na 14 grudnia 2010r. kwalifikowany zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, za które przy przyjęciu, iż stanowią dwa ciągi przestępstw na podstawieart. 288 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkiart. 91 § 1 kkwymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 91 § 2 kkwymierzono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

5
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 22 listopada 2011r. w sprawie IIK 295/11 za czyn popełniony w dniu 5 lutego 2011r. kwalifikowany zart. 279 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, za który na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzono karę 1 roku i 6 miesięcy, na poczet kary zaliczono okres zatrzymania w dniu 5 lutego 2011r.,

6
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 29 listopada 2011r. w sprawie II K 251/11 za czyn popełniony w dniu 30 listopada 2010r. kwalifikowany z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono karę 1 miesiąca pozbawienia wolności, na poczet kary zaliczono okres zatrzymania w dniu 16 listopada 2010r.,

7
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 17 stycznia 2012r. w sprawie II K 387/11 za dwa czyny: pierwszy popełniony w nocy z 1 na 2 listopada 2010r., kwalifikowany zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkzw. zart. 64 § 2 kk, za który na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzono karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, drugi popełniony w nocy z 9 na 10 listopada 2010r., kwalifikowany zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, za który na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzono karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawieart. 85 i 86 § 1 kkorzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.

8
Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 9 maja 2012r. w sprawie II K 246/11 za czyn popełniony w nocy 8 marca 2011r. kwalifikowany zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, za który na podstawieart. 288 § 1 kkwymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012r. w sprawie II K 521/12 Sąd Rejonowy w Gryfinie:

I
na podstawieart. 85 kk,86 § 1 kkpołączył wymierzone skazanemuM. T.kary pozbawienia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami

-

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 22 listopada 2011r. w sprawie II K 295/11,

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 9 maja 2012r. w sprawie II K 246/11

i wymierzył mu karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze 1 roku i 11 miesięcy;

II
na podstawieart. 572 kpkumorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego co do wyroków:

-

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 30 lipca 2008r. w sprawie II K 143/08,

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 18 stycznia 2011r. w sprawie II K 442/10,

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 8 marca 2011r. w sprawie II K 5/11,

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 18 maja 2011r. w sprawie II K 92/11,

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 29 listopada 2011r. w sprawie II K 251/11,

Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 17 stycznia 2012r. w sprawie II K 387/11;

III
wskazał, że pozostałe rozstrzygnięcia połączonych wyroków pozostają bez zmian i podlegają odrębnemu wykonaniu;

IV
na podstawieart. 577 kpkna poczet kary łącznej zaliczył okres od 5 lutego 2011r. jako okres odbywania kary w sprawie II K 295/11;

V
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Apelację od powyższego wyroku złożył skazany. W uzasadnieniu wskazał, że domagał się wydania wyroku łącznego z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji, ale Sąd Rejonowy tego nie uwzględnił podnosząc, że sprzeciwia się temu jego wielokrotna karalność i popełnianie przestępstw w warunkach recydywy. I choć skazany przyznał, że rozumie, iż musi ponieść za to karę, to jednak ponowienie zwrócił się o wymierzenie mu kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji. U podstaw tego wniosku wskazał sytuację rodzinną, chęć rodziny, by opuścił już zakład karny, upływ czasu wpływający na wiek poszczególnych członków rodziny, a także chęć niesienia pomocy niepełnosprawnemu bratankowi.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wywiedziona w niniejszej sprawie apelacja okazała się oczywiście bezzasadna.
Na wstępie należy zauważyć, że Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że w niniejszej sprawie spełnione zostały warunki do orzeczenia kary łącznej obejmującej wyroki jednostkowe wskazane w punkcie I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, a więc w sprawach: II K 295/11 i II K 246/11 Sądu Rejonowego w Gryfinie. Oba objęte tymi wyrokami czyny zostały popełnione przed dniem 22 listopada 2011r., a więc datą wydania pierwszego wyroku skazującego co do tego zbiegu realnego. Kary pozbawienia wolności, orzeczone tymi wyrokami, w myśl przepisuart. 86 § 1 kkpodlegały łączeniu.
I choć ta kwestia nie jest w apelacji podważana wprost, to godzi się także zauważyć, że Sąd Rejonowy nie mógł dokonać połączenia kar orzeczonych wskazanymi wyrokami z innymi skazaniamiM. T.(w sprawach wymienionych w punkcie II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, co do których postępowanie o wydanie wyroku łącznego zostało umorzone), bowiem na przeszkodzie temu legły zasady łączenia kar w wyroku łącznym określone przepisamiart. 569 kpkorazart. 85 i n. kk. Warunki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia kary łącznej (bądź kar łącznych) zachodzą bowiem wtedy, gdy różnymi wyrokami danej osobie wymierzono kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu za dwa lub więcej przestępstw popełnionych zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Przepisart. 85 kkstanowi, że w takiej sytuacji Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Orzeczenie kary łącznej jest obowiązkiem Sądu w sytuacji spełnienia warunków określonych w powołanym przepisie, który nie przewiduje od nich żadnych odstępstw, tj. istnienia właściwej normatywnej relacji czasu popełnionych przestępstw do daty wydania pierwszego chronologicznie wyroku (podobnie: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lipca 2007r. w sprawie V KK 200/07, OSNwSK 2007/1/1726) i o połączeniu określonych kar decyduje konfiguracja dat wyroków i czas popełnienia objętych nimi przestępstw, nie zaś wola skazanego.
W niniejszej sprawie wszystkie zasady rządzące łączeniem kar Sąd Rejonowy respektował, co znalazło odzwierciedlenie w prawidłowym połączeniu kar orzeczonych w sprawach II K 295/11 i II K 246/11 i umorzeniem postepowania co do pozostałych spraw, obejmujących skazania za przestępstwa popełnione przed wydaniem wyroku w sprawie II K 295/11, nadto objęte już wyrokiem łącznym z dnia 17 maja 2012r. w sprawie II K 74/12 Sądu Rejonowego w Gryfinie.
Jeśli zaś chodzi o rozmiar orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności wskazać należy, że Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, co w realiach niniejszej sprawy oznacza, że dolną granicą kary łącznej pozbawienia wolności możliwej do orzeczenia wobecM. T.w ramach kary łącznej orzeczonej w punkcie I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku jest kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a górną – 2 lat pozbawienia wolności. Wymierzona przez Sąd Rejonowy kara łączna w rozmiarze 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności nie razi nadmierną surowością, a przeciwnie: lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy trafnie dostrzegając okoliczności obciążające i łagodzące występujące w niniejszej sprawie prawidłowo karę łączną wyważył.
Zauważyć przy tym należy, że zasada pełnej absorpcji, której zastosowania przy łączeniu kar domaga się skarżący, stosowana jest jedynie wyjątkowo. W realiach niniejszej sprawy w sytuacji, gdy skazany był kilkukrotnie karany sądownie, również innymi wyrokami, które nie zostały z przyczyn formalnych objęte przedmiotową karą łączną, zastosowanie zasady pełnej absorpcji nie jest uzasadnione. Również związek przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami nie jest tego rodzaju, by uzasadniał dalsze łagodzenie kary łącznej, bo – choć oba czyny skierowane zostały przeciwko mieniu – to jednak wyczerpują ustawowe znamiona innych przestępstw. To zaś powoduje, że wymierzenie kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji lub blisko tej zasadzie albo dalsze zmniejszenie wymiaru tej kary – jest po prostu niezasadne z punktu widzenia celów, jakie kara ma osiągnąć.
Oczywiście izolacja w zakładzie karnym wiąże się z określonymi dolegliwościami, w tym z brakiem kontaktu z rodziną w nieograniczonym zakresie, ale jest li to tylko konsekwencja zachowania skazanego, z która winien się liczyć popełniając kolejne przestępstwa.
Bez wpływu natomiast pozostają okoliczności, na które powołuje się skarżący w uzasadnieniu apelacji, a dotyczące stanu zdrowia jego bratanka, czy chęci niesienia pomocy rodzinie. Te okoliczności bowiem nie mają znaczenia przy wymierzaniu kary łącznej. Sytuacja rodzinna skazanego może być uwzględniana przy okazji wykonywania kary, ale analiza spraw jednostkowych prowadzi do wniosku, że opisywana przez skazanego sytuacja rodzinna nie jest tego rodzaju, by wymagała zastosowania przewidzianych wKodeksie karnym wykonawczyminstytucji związanych np. z możliwością udzielenia przerwy w karze czy odroczeniem jej wykonania.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia apelacji, stosownie do treściart. 437 § 1 kpk, zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy, a skoro podniesione przez skarżącego zarzuty miały charakter nietrafnych – uznano wywiedzioną apelację za oczywiście bezzasadną.
Uwzględniając obecną sytuację skazanego w tym jego pobyt w zakładzie karnym na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję uznając, że należności tych nie byłby w stanie uiścić.

......................... ......................... .........................
SSO Agnieszka Bobrowska SSO Bożena Majgier SSO Magdalena Mikłaszewicz
- Strączyńska