Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2384/12
Data wyroku: 2013-08-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: uniewinnienie

Sygnatura akt VI W 2384/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 sierpnia 2013 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 roku
sprawy przeciwkoD. O.synowiR.iI.z domuW.
urodzonego (...)wR.
obwinionego o to, że
w dniu 12.01.2012 r. około godz. 10:53 w miejscowościW., kierując samochodem osobowym markiR. (...)onr rej. (...)jechał jezdniąul. (...)od stronyul. (...)w kierunkuul. (...)i na wysokościposesji nr (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od poprzedzającego pojazdu w wyniku czego najechał na tył samochodu osobowego markiR. (...)onr rej. (...), który jechał z tego samego kierunku i zatrzymał się z przyczyn wynikłych z ruchu. Czynem swoim spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
tj. o czyn z art. 86 § 1 kw w związku z art. 19 pkt 3 ust. 2 prd

******************

I
uniewinnia obwinionegoD. O.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 12 stycznia 2012 roku naulicy (...)weW., doszło do kolizji drogowej, w której uczestniczyli kierujący samochodemR. (...)nr rej. (...)D. O.i kierujący samochodem markiR. (...)nr rej. (...)P. H.. W momencie, gdy kierujący samochodem dostawczym zatrzymał pojazd w celu następnego wjazdu na parking, doszło do uderzenia w tył tego pojazdu przez kierującego pojazdemR. (...).
W następstwie kolizji uszkodzeniu uległ przedni zderzak samochodu osobowego.

dowód:

zeznania świadkaP. H., k. 38 akt;

wyjaśnienia obwinionego k. 31 akt;

notatka urzędowa o kolizji drogowej k.3 akt;

opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadów drogowych k. 41-44 akt;

zeznania biegłegoJ. D.k. 53 akt.

D. O.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczył, aby uderzenia w tył samochodu dostawczego było wynikiem niezachowania przez niego bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu.. Podniósł, że kierujący samochodemR. (...)zauważył wolne miejsce parkingowe i gwałtownie zahamował, a następnie, aby w miejsce to wjechać, cofnął samochodem i wskutek tego doprowadził do uderzenia w pojazd kierowany przezD. O..
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, brak bowiem okoliczności, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ocenę tego dowodu. Przedstawiony przez obwinionego przebieg wydarzeń nie został zakwestionowany przez biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków. Na podstawie dokonanych analiz miejsca kolizji oraz zgromadzonej dokumentacji stwierdził on bowiem, że wzajemne usytuowanie pojazdów w chwili zderzenia i ogólny obraz uszkodzeń mogły być zbliżone przy każdej z wersji przebiegu zdarzenia, a zatem zarówno tej wynikającej z zeznań kierowcyR. (...), jak i wyjaśnieńD. O.. Oznacza to, że na podstawie technicznej analizy materiału dowodowego, biegły nie był w stanie ustalić, który z uczestników kolizji w chwili zdarzenia zachowywał się nieprawidłowo. Przyznał. że każda z wersji jest równie prawdopodobna i w jednakowy stopniu znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym.
Zaakcentować należy, że w sprawie nie występują postronni świadkowie zdarzenia, nie sposób zatem zweryfikować przebiegu kolizji w oparciu o dowody osobowe pochodzące z innych źródeł, aniżeli uczestniczący w zdarzeniu kierowcy obu pojazdów. Próba takiej weryfikacji przy pomocy opinii biegłego okazała się zaś niewystarczająca.
Opinie biegłego jest przy tym rzetelna, jasna, pełna i zachowuje walor przydatności w niniejszym postępowaniu. Opinia ta nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Posługuje się logicznymi argumentami. Opinii nie można postawić zarzutu niejasności - nie można uznać jej wniosków końcowych za nielogiczne, nieścisłe lub obwarowane takimi zastrzeżeniami, iż nie można ustalić, jaki ostatecznie pogląd przyjmuje biegły, a także, gdy sformułowana jest tak zawiłe, że jest niezrozumiała, względnie, gdy jej wnioski końcowe nie znajdują oparcia w badaniach opisanych przez biegłego. Pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do nich. Dowód z tej opinii jest przekonujący i zrozumiały dla Sądu. Opinii nie można postawić zarzutu niepełności - nie uwzględnienia, względnie pominięcia niezbędnych czynności badawczych, co ma wpływ na jej końcowe wnioski. Znajduje ona oparcie w zasadach wiedzy i doświadczenia życiowego. Biegły odniósł się do całości materiału dowodowego, istotnego dla wydania opinii (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 1980 r., sygn. II KR 317/80, LEX nr 21883).
Sporządzona została przez biegłego z wieloletnim stażem i nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. Z tego względu stanowiła podstawę dokonanych przez Sąd ustaleń w zakresie rekonstrukcji kolizji drogowej.

Treść opinii nie podważa jednak wiarygodności wyjaśnień obwinionego i podanych przez niego okoliczności przebiegu wydarzeń. Wskazana przezD. O.wersja przyczyn kolizji znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, jest przy tym równie możliwa i prawdopodobna, jak wersja kierującego samochodem markiR. (...). Jak wyżej wskazano, nie sposób kategorycznie stwierdzić, który z uczestników kolizji w chwili zdarzenia zachował się nieprawidłowo. Tymczasem tylko jednoznaczne i nie budzące żadnych wątpliwości ustalenia w tym zakresie mogłyby rodzić odpowiedzialność karną po stronie obwinionego. Ich brak skutkował uniewinnieniemD. O.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wobec treści rozstrzygnięcia, kosztami postępowania Sąd obciążył Skarb Państwa (art.118 § 2 kpw).