Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 827/13
Data wyroku: 2013-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Kośka, Małgorzata Klesyk, Beata Piwko
Słowa kluczowe: Lokal Socjalny, Odszkodowanie, Najem
Podstawa prawna: art.14 ust.1 i 6 ustawy o ochronie praw lokatorów (....), art.417 k.c.

Sygn. akt II Ca 827/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Monika Kośka
Sędziowie: SSO Beata Piwko
SSO Małgorzata Klesyk (spr.)
Protokolant: protokolant sądowy Beata Wodecka

po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. w Kielcach na rozprawie

sprawy z powództwaWojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.
przeciwkoGminieK.

o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. VIII C 1479/12

oddala apelację, zasądza od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.na rzecz GminyK.kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 827/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.o zapłatę kwoty 11 986 zł od pozwanej GminyK.i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2 400 zł tytułem kosztów procesu.
Swoje rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy oparł o następujące ustalenia faktycznei rozważania prawne:
Lokal mieszkalny numer(...)położony przy ulicy(...)wK.pozostaje w zasobach Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.. Dla przedmiotowej nieruchomości prowadzona jest w Sądzie Rejonowym w Kielcach księga wieczysta(...)w której dziale II jako właściciel ujawniony jest Skarb Państwa- Wojskowa Agencja Mieszkaniowa wW.. Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. wydanym w sprawie sygn. akt VIII C 292/10 Sąd Rejonowy w Kielcach nakazałK. L.iJ. M.opróżnienie powyższego lokalu mieszkalnegoi wydanie go Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.oraz orzekł o uprawnieniuK. L.iJ. M.do otrzymania lokalu socjalnego i z tego powodu wstrzymał wykonanie wyroku do czasu zaoferowania przez GminęK.lokalu socjalnego. Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. powód wezwał GminęK.do przedłożeniaK. L.iJ. M.ofert zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego na podstawieart. 14 ust. 1 i 6 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Pozwany otrzymał powyższe pismo w dniu 8 marca 2011 r. Powód obciążył GminęK.należnościami z tytułu odszkodowania za niedostarczenie lokalu socjalnego dlaK. L.iJ. M.za okres od 9 marca 2011 r. do 31 maja 2012 roku w łącznej wysokości 11 985,05 zł, na którą składają się opłaty za używanie przedmiotowego lokalu oraz opłaty pośrednie w postaci zaliczek na media. Sąd Rejonowy ustalił ponadto, że w mieszkaniu przy ul.(...)mieszkająJ. M.z żonąK.oraz pełnoletnimi dziećmi:A.,K.iM..K. L.mieszkał w lokalu do dnia 26 lutego 2012 r., kiedy to zmarł. Osoby zajmujące lokal nie regulują w ogóle dobrowolnie opłat za użytkowanie lokalu, za dostawę centralnego ogrzewania, zimnej wody, odbiór ścieków i wywóz nieczystości stałych. PrzeciwkoK. L.prowadzona była egzekucja komornicza dotycząca należności za lokal a komornik dokonywał potrąceń z emeryturyK. L..
Sąd Rejonowy uznał, że powództwo jest bezzasadne. Powód dochodzi na podstawieart 417 kcnaprawienia szkody wyrządzonej mu przez to, że pozwana gmina nie zaoferowałaK. L.iJ. M.zawarcia umów najmu lokalu socjalnego, co skutkuje tym, że nie mogą być oni eksmitowani a zajmowane przez nich mieszkanie nie może zostać wynajęte innym osobom , przez co powód traci możliwy do uzyskania czynsz, którego nie płacą osoby dotychczas zajmujące ten lokal. Sąd Rejonowy uznał, iż powód wykazał, że GminaK.pozostawała w zwłoce z przedłożeniem oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego i co za tym idzie zobowiązana jest co do zasady do naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. Szkody tej nie wykazała. Wprawdzie Wojskowa Agencja Mieszkaniowa wW.złożyła do akt szereg dokumentów księgowych, jednakże stanowią one wyłącznie dowód na okoliczność naliczania przez stronę powodową wysokości odszkodowania za bezumowne korzystanie przezK. L.iJ. M.z przedmiotowego lokalu. Do chwili śmierciK. L.z uwagi na toczące się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego z jego emerytury potrącane były należności za różne okresy. Sąd Rejonowy przyjął zatem, że bez kartoteki finansowej dotyczącej powyższego lokalu wraz z dokumentami źródłowymi, nie można zweryfikować czy dokonane potrącenia nie dotyczyły również okresu objętego żądaniem pozwu, a co za tym idzie powód nie złożył dokumentów które mogłyby stanowić dowód na okoliczność wysokości rzeczywistej szkody. Pismo powoda z dnia 11 stycznia 2012r do którego dołączył kartotekę było złożone po terminie zakreślonym przez sąd do jego złożenia pod rygorem ujemnych skutków dla postępowania dowodowego i kolejno na rozprawie w dniu 14 lutego 2012r zostało zwrócone w trybieart 132kpc. Natomiast późniejszy wniosek powoda o przeprowadzenie dowodu z kartoteki finansowej sąd oddalił na rozprawie w dniu 26 marca 2013r jako spóźniony. Nadto Sąd I instancji podniósł , iż samo niedostarczenie lokali socjalnych przeciwko wymienionym w wyroku z 2 grudnia 2010r nie doprowadziło po stronie powoda do powstania dochodzonej przez niego szkody, albowiem w lokalu tym zamieszkująK. M. (1),A. M.,K. M. (2)iM. M., co do których nie została orzeczona eksmisja i osoby te są obowiązane do regulowania należności za korzystanie z tego lokalu. Powód nie może więc obecnie wynająć lokalu innym osobom i czerpać z tego korzyści a sytuacja taka nie wynika z zaniechania po stronie pozwanej związanego z niedostarczeniem lokalu socjalnego.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód zaskarżając go w całościi zarzucając mu:

1
naruszenie przepisów prawa procesowego, w tymart. 233 k.p.c.polegające na pominięciu przez Sąd zgłoszonych przez stronę powodową wniosków dowodowych, w tym wniosku dowodowego zgłoszonego w dniu 13 marca 2013 r., co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego,

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, w tymart. 132 § 1 k.p.c.polegające na bezzasadnym zarządzeniu zwrotu pisma procesowego z dnia 11 stycznia 2013 r. wraz z dołączonymi załącznikami i opisami traktując w/w pismo jako pismo procesowea nie jako uzasadniony wniosek dowodowy co spowodowało pominięcie przez sąd zgłaszanych przez stronę powodową wniosków dowodowych i tym samym doprowadziło do błędnych ustaleń dotyczących stanu faktycznego.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez zasądzenie od GminyK.na rzecz powoda kwoty 11 985,05 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty lub o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów za I i II instancję.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy jak również wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oceny i wnioski prawne. Sprostowaniu podlega jednak wewnętrzna sprzeczność uzasadnienia. Otóż w jednym miejscu Sąd stwierdza , że pozostawanie w zwłoce z dostarczeniem lokalu socjalnego pociąga za sobą zobowiązanie do naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki (k-7 uzasadnienia), a której wysokość nie została udowodniona, by w końcowej części uzasadnienia , tym razem prawidłowo ustalić , że szkoda w postaci niemożności wynajęcia lokalu innym osobom nie wynika z zaniechania wynikającego z niedostarczeniem lokalu socjalnego, a jest następstwem zamieszkiwania w nim jeszcze innych osób, co do których nie została orzeczona eksmisja a które zobowiązane są do regulowania należności za korzystanie z tego lokalu (k-13 uzasadnienia.. Wynika z powyższego jednoznacznie ,że sąd wykluczył związek przyczynowy między niedostarczeniem lokalu socjalnego a dochodzoną szkodą w postaci możliwego do uzyskania czynszu, co wyklucza odpowiedzialność pozwanego. Powyższy pogląd Sąd Okręgowy podziela w całości. W lokalu zamieszkują również inne osoby, wobec których nie toczyło się postępowanie w sprawie sygn VIIC 292/10 ani też powód nie przedstawił co do tych osób żadnego orzeczenia nakazującego opuszczenia lokalu, choćA. M.,K. M. (1)orazJ. M.są tam zameldowani i mieszkają od 1983 roku,M. M.od 1989 roku aK. M. (2)od 1991 r. (k. 132). Argument podnoszony przez powódkę, że nie może wynająć lokalu przy ul.(...)ponieważ GminaK.nie wskazała lokalu socjalnegoK. L.(zmarłemu 25 lutego 2012 r.) iJ. M.i wobec tego ponosi straty finansowe jest w ustalonym stanie faktycznym pozbawiony uzasadnienia. Nawet gdyby GminaK.wskazałaK. L.iJ. M.lokal to pozostałyby w przedmiotowym mieszkaniu pozostałe osoby, wobec których nie orzeczono eksmisji i nie byłoby podstaw prawnych do usunięcia ich do wskazanego dlaK. L.iJ. M.lokalu. Z uwagi na zamieszkiwanie wymienionych wyżej osób, powódka nie mogłaby wynająć lokalu innym osobom i czerpać z tego korzyści. Mimo wyprowadzenia się eksmitowanych w dalszym ciągu musiałyby w nim zamieszkiwać osoby, zobowiązane solidarnie do ponoszenia koszów jego zajmowania., co najwyżej w wysokości niższej o należności naliczane od osób ( a nie za m2), które przeniosłyby się do lokalu socjalnego ,z tym ,że taka szkoda także nie została wykazana w sprawie. Podkreślenia wymaga, że sytuacja ta nie wynika z zaniechania strony pozwanej związanej z niedostarczeniem lokalu socjalnego osobom, którym takie uprawnienie przyznał Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt VIII C 292/10 a z faktu , że powód nie przedłożył tytułu wykonawczego o eksmisji co do wszystkich osób zamieszkałych w lokalu. Fakt ten ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Powód ani w toku procesu mimo zarzutu, ani w apelacji nie odniósł się do powyższego, pomijając część rozważań Sądu Rejonowego i błędnie przyjmując bezsporność odpowiedzialności pozwanej za powstałą szkodę. Podnoszone w apelacji orzeczenia Sądu Najwyższego nie były wydane na gruncie stanu faktycznego, w którym w lokalu zamieszkują jeszcze inne osoby nie objęte orzeczeniem eksmisyjnym i nakazującym przyznanie lokalu socjalnego.
Natomiast oba zarzuty apelacji sprowadzają się tylko do podważenia stanowiska Sądu Rejonowego co do niewykazania wysokości poniesionej szkody .Ta okoliczność ma jednak drugorzędne znaczenie, albowiem pomiędzy zaniechaniem GminyK.a powstałą szkodą po stronie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.nie zachodzi związek przyczynowy.
Mimo to odnośnie zarzutów apelacyjnych Sąd Okręgowy stwierdza, że zgadza się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, iż dla ustalenia wysokości odszkodowania konieczne było dołączenie kartoteki księgowej i dokumentów źródłowych, gdyż nie można było wykluczyć iż istnieje tytuł wykonawczy zobowiązujący do zapłaty należności za okres objęty pozwem i wówczas zapłata przezK. L.rodziłaby skutek zaspokojenia względem wszystkich zobowiązanych solidarnie. Tymczasem wnioski dowodowe na powyższe okoliczności nie zostały skutecznie zgłoszone w sprawie niniejszej.
Apelacja zarzuca naruszenie przepisuart. 233 k.p.c.poprzez pominięcie przez Sąd Rejonowy wniosków dowodowych zgłaszanych przez stronę na powyższe okoliczności, co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego. Zarzut obrazyart 233kpcmoże się tyczyć tylko dowodów dopuszczonych , natomiast zarzut dotyczący pominięcia dowodów winien być oparty o obrazę innych przepisówkpc. Ubocznie więc tylko podnieść należy ,że wniosek dowodowy złożony w dniu 13 marca 2013 r. został prawidłowo oddalony przez sąd na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. .Sąd I instancji prawidłowo pominął wniosek dowodowy strony uznając go za spóźniony, albowiem zawodowy pełnomocnik nie złożył go w terminie zakreślonym stosownie doart 207§6kpciart 217§ 2kpci nie podniósł okoliczności wymienionych w tych przepisach pozwalających na dopuszczenie spóźnionego dowodu (postanowienie z 20 grudnia 2012r k-133, pismo z 13 marca 2013r k-158).
Zauważyć należy, że apelujący nie może powoływać skutecznie zarzutów natury procesowej, w tym m.in. zarzutu zart. 132 § 1 k.p.c., albowiem w toku postępowania przed Sądem I instancji nie zgłosił w trybieart. 162 k.p.c.zastrzeżenia do protokołu dotyczącego uchybienia sądu przepisom postępowania. Stronie, która nie skorzystała z tego uprawnienia nie przysługuje prawo powoływania się na takie uchybienia w dalszym toku postępowania, chyba że chodzi o przepisy postępowania, których naruszenie sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu, albo że strona uprawdopodobni, iż nie zgłosiła zastrzeżeń bez swojej winy. Brak winy w niezgłoszeniu zastrzeżenia musi być uprawdopodobniony, w niniejszej sprawie okoliczności tej w ogóle nie podnosił pełnomocnik powoda w toku postępowania . Sąd Okręgowy uznał, że skoro powód był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika to winien takie zastrzeżenie zgłosić w terminie określonym w powołanym artykule, czyli na rozprawie dnia 14 lutego 2013r na której zapadło zarządzenie o zwrocie pisma. Na rozprawie tej powód był obecny. Nie ulega wątpliwości, że dla zachowania uprawnienia do powoływania się na uchybienia przepisom postępowania, z wyjątkiem przewidzianym wart. 162 zd. 2 k.p.c.wymaga się - poza dochowaniem terminu zgłoszenia zastrzeżenia - wskazania spostrzeżonego przez stronę uchybienia z wyczerpującym przytoczeniem naruszonych przepisów postępowania wraz z wnioskiem o wpisanie tak sformułowanego zastrzeżenia do protokołu. Niewpisanie zastrzeżenia do protokołu powoduje utratę podnoszonych zarzutów. W niniejszej sprawie zastrzeżeń powyższych pełnomocnik nie uczynił a zatem utracił możliwość skutecznego powoływania się na nie w sądzie odwoławczym. Powód nie uprawdopodobnił też, że nie zgłosił zastrzeżeń bez swej winy. Do zmiany pełnomocnika doszło 9 stycznia 2013r ( pełnomocnictwo z k-145) , a więc nie było przeszkód by nowy pełnomocnik, który stawił się na rozprawie zgłosił stosowne zastrzeżenie. Istotne jest i to ,że podstawą zwrotu pisma z 11 stycznia 2013r byłart. 132kpca nie fakt jego złożenia po terminie.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawieart. 385 k.p.c.oraz orzekł o kosztach postępowania zasądzając od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW.na rzecz GminyK.na podstawie§ 12 ust. 1 pkt 1w zw. z§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędukwotę 1200 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

SSO M Klesyk (spr) SSO M Kośka SSO B Piwko

zarządzenie/ odpis doręczyć pełn powoda i pełn pozwanego.