Sąd Rejonowy w Złotoryi
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 241/11
Data wyroku: 2013-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Krawczuk
Słowa kluczowe: Podział Majątku Wspólnego
Podstawa prawna: art. 43 § 1 i 2 k.r.o., art. 45 k.r.o. art. 212 §1 i 3 k.c. w zw. z art. 1035 k.c. i art. 46 k.r.o. oraz art. 623 k.p.c. w zw. z art. 688 k.p.c. i art. 567 § 3 k.p.c.

Sygn. akt I Ns 241/11

POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2013 roku

Sąd Rejonowy w Złotoryi I Wydział Cywilny
w składzie następującym :

Przewodniczący : SSR Piotr Krawczuk
Protokolant : Bożena Zielińska

po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 roku w Złotoryi
na rozprawie
sprawy z wnioskuZ. F. (1)
przy udzialeH. F.
o podział majątku wspólnego
postanawia:

I
ustalić, że w skład majątku wspólnego wnioskodawcyZ. F. (1)i uczestniczki postępowaniaH. F.po ustaniu między nimi wspólności ustawowej wchodzi:

1
równowartość środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym wN.F.Bank (...)w wysokości 75.730,47 USD (siedemdziesiąt pięć tysięcy siedemset trzydzieści dolarów i czterdzieści siedem centów amerykańskich);

2
samochód osobowy markiM. (...)rok produkcji 1997 o wartości 18.700 USD (osiemnaście tysięcy siedemset dolarów amerykańskich);

3
samochód osobowy markiM. (...)rok produkcji 2004 o wartości 9.000 USD (dziewięć tysięcy dolarów amerykańskich),

to jest majątek o łącznej wartości 103.430,47 USD (sto trzy tysiące czterysta trzydzieści dolarów i czterdzieści siedem centów amerykańskich);

II
ustalić, że udziały wnioskodawcy i uczestnika postępowania w majątku wspólnym są równe i wynoszą po ½ części;

III
dokonać podziału majątku wspólnego uczestników w ten sposób, że przyznać wnioskodawcyZ. F. (1)równowartość środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym opisanym w punkcie I podpunkt 1 postanowienia w wysokości 3.730,47 USD i samochód osobowy opisany w punkcie II podpunkt 1 postanowienia wartości 18.700 USD, a uczestniczce postępowaniaH. F.równowartość środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym opisanym w punkcie I podpunkt 1 postanowienia w wysokości 72.000 USD i samochód osobowy opisany w punkcie II podpunkt 2 postanowienia o wartości 9.000 USD;

IV
zasądzić od uczestniczki postępowaniaH. F.na rzecz wnioskodawcyZ. F. (2)kwotę 34.134,76 USD tytułem wyrównania jego udziału w majątku wspólnym, płatną w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia, z odsetkami ustawowymi na wypadek opóźnienia w płatności, których wysokość na dzień zamknięcia rozprawy wynosi 13% w stosunku rocznym;

V
orzec, że wnioskodawca i uczestniczka postępowania ponoszą koszty postępowanie związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE
WnioskodawcaZ. F. (1)wystąpił z żądaniem podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności ustawowej z uczestniczką postępowaniaH. F.na skutek rozwiązania ich małżeństwa wyrokiem Sądu Najwyższego HrabstwaQ.S.Y.w Stanach Zjednoczonych Ameryki z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt 3804/2008, uznanym za skuteczny na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII Co 535/08.
Wywodził, że w skład ich majątku wspólnego wchodziło własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego wZ.przyulicy (...)o wartości 94.250 zł, który został nabyty przez uczestniczkę postępowania za pieniądze przysłane jej przez wnioskodawcę podczas jego pobytu w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Poza tym przekonywał, że zgromadzili z uczestniczką na zagranicznym rachunku bankowym pieniądze w kwocie 72.000 USD, co na chwilę złożenia wniosku stanowiło kwotę 220.802,40 zł, które uczestniczka podjęła i zdeponowała w nieznanym miejscu. Ustaliwszy taki skład majątku wspólnego wnioskodawca domagał się przyznania mu własnościowego lokalu mieszkalnego, a uczestniczce postępowania pieniędzy zgromadzonych na rachunku bankowym, z wyrównaniem jego udziału przez dopłatę w kwocie 63.276,20 zł.
Uczestniczka postępianiaH. F.w odpowiedzi na wniosek zarzuciła, że Sąd Najwyższy HrabstwaQ.S.Y.w Stanach Zjednoczonych Ameryki wyrokiem z dnia 18 marca 2008 r. rozstrzygnął negatywnie o żądaniu podziału ich majątku i wniosła o odrzucenie wniosku, a na wypadek gdyby Sąd nie podzielił jej zarzutu, o oddalenie wniosku albo o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym przyjmując, że udział wnioskodawcy wynosi 10 %, a uczestniczki 90 % i przyznanie jej powyższego lokalu mieszkalnego za spłatą udziału wnioskodawcy w majątku wspólnym. Wniosła również o zasądzenie od uczestnika kosztów postępowania, liczonych według norm przepisanych.
Uczestniczka przyznała, że powyższy lokal mieszkalny nabyła po wyjeździe wnioskodawcy do Stanów Zjednoczonych Ameryki, ale podniosła, że pieniądze otrzymała z zagranicy nie od wnioskodawcy, a w darowiźnie od wujaB. S. (1). Lokal mieszkalny stanowił zatem jej majątek osobisty, zgodnie zart. 33 pkt 10w zw. zpkt 2 k.r.o.Odnośnie przyjętej do rozliczenia kwoty 220.802,40 zł, zaprzeczyła natomiast, by w czasie trwania małżeństwa zgromadziła z wnioskodawcą pieniądze w kwocie 72.000 USD. Wnioskodawca nie przyczyniał się do powstania wspólnego majątku, a uczestniczka przeznaczała wszelkie zarobione pieniądze na bieżące utrzymanie i nic nie odkładała. Zdarzyło się również tak, że wpłaciła na rachunek bankowy pieniądze w kwocie 75.000 USD, ale były to środki przyznane uczestniczce tytułem odszkodowania i stanowiły jej majątek odrębny na podstawieart. 33 pkt 6 k.r.o.Uczestniczka wypłaciła z rachunku bankowego kwotę 72000 USD po rozstaniu z wnioskodawcą i pieniądze przeznaczyła na utrzymanie rodziny, tak że na dzień rozwiązania małżeństwa nie posiadała z wnioskodawcą żadnych oszczędności. Na uzasadnienie wniosku o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym podniosła z kolei, że wnioskodawca nie podejmował zatrudnienia, zrzucał całą odpowiedzialność za rodzinę, za leczenie, wychowanie i utrzymanie dziecka na uczestniczkę postępowania i dopuścił się względem niej aktu przemocy.
Sąd Rejonowy w Złotoryi postanowieniem z dnia 03 lutego 2011 r. wydanym pod sygn. akt I Ns 263/10 odrzucił wniosek o podział majątku i zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 3617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.
Wnioskodawca nie zgodził się z powyższym orzeczeniem i wywiódł zażalenie, na skutek którego Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 05 kwietnia 2011 r. wydanym pod sygn. akt II Cz 146/11 uchylił zaskarżone postanowienie i pozostawił Sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.
W toku postępowania wnioskodawca i uczestniczka postępowania rozszerzyli żądanie o ustalenie, że w skład ich majątku wspólnego wchodzi również samochód osobowy markiM. (...)z 1997 roku o wartości 18.700 USD iM. (...)z 2004 roku o wartości 9.000 USD i wnieśli zgodnie o przyznanie pierwszego z nich wnioskodawcy, a drugiego uczestniczce, bez obowiązku wyrównania różnicy ich wartości.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

WnioskodawcaZ. F. (1)i uczestniczka postępowaniaH. F.z domuF.pozostawali w związku małżeńskim od dnia 24 października 1980 r. Nie zawierali umów majątkowych małżeńskich, wyłączających, ograniczających lub rozszerzających wspólność majątkową.

Dowód:odpis skrócony aktu małżeństwa wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k.8/, przesłuchanie wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k.354/

Wnioskodawca i uczestniczka postępowania mieszkali początkowo u rodziców wnioskodawcy wZ.. Wnioskodawca pracował zarobkowo w charakterze kierowcy taksówki, a uczestniczka zajmowała się wychowaniem dwójki małoletnich dzieci.
W dniu 24 maja 1985 r. wnioskodawca wyjechał do Stanów Zjednoczonych Ameryki na zaproszenie wuja uczestniczkiB. S. (1). Uczestniczka nosiła się zamiarem nabycia mieszkania. Miała problem z ustaleniem miejsca pobytu wnioskodawcy i zwróciła się o pomoc finansową do wuja. W miesiącu grudniu 1985 roku, przed świętami Bożego Narodzenia,B. S. (1)przekazał uczestniczce za pośrednictwem ciotkiJ. S.pieniądze w kwocie 2500 USD. Za otrzymane środki uczestniczka w dniu 07 marca 1986 nabyłalokal mieszkalny numer (...)położony przyulicy (...)wZ., do którego przeprowadziła się z dziećmi.

Dowód:kopia wypisu aktu notarialnego z dnia 07.03.1986 r. /k.15-17/, odpis KW nieruchomości nr(...)/k.18-20/, zaświadczenie ZUS O/L.z dnia 06.10.2010 r. /k.198/, odpis oświadczeniaB. S. (1)/k.150/, zeznania świadkówB. S. (1)/k.397-398/,B. F./k.283-284/,E. F./k.284 odwr.-285/,W. F./k.285 odwr.-286/,J. P./k.381-382/,E. P./k.391/, częściowoJ. G./k.278 odwr.-279/ iT. G./k.279 odwr.-280/, częściowo przesłuchanie wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k.354-356,388-389/.

Wnioskodawca po wyjeździe za granicę pracował na budowie w charakterze stolarza. Nie stronił od alkoholu i towarzystwa kobiet. Od czasu do czasu podawał przez znajomych pieniądze na utrzymanie uczestniczki. Były to kwoty w granicach od 200 do 300 USD. Wysyłał jej również paczki. Wrócił do kraju w grudniu 1987 r. i zamieszkał z uczestniczką. Za przywiezione pieniądze kupili telewizor i dwa samochody, które sprzedali, a środki przeznaczyli na utrzymanie rodziny.
Latem 1988 r. uczestniczka wyjechała do Stanów Zjednoczonych Ameryki na zaproszenie wujaB. S. (2). Zabrała jedno z dzieci, z zamiarem jego leczenia za granicą. Wróciła po upływie trzech miesięcy, a ponownie wyjechała w październiku 1989 r. W tym czasie wnioskodawca został w kraju z drugim z dzieci. Pracował jako taksówkarz. W 1990 r., w miesiącu maju lub czerwcu dojechał do uczestniczki postępowania. Mieszkali uB. S. (1)i pracowali w jego restauracji. Następnie wynajęli mieszkanie, pożyczyli od wuja pieniądze i otworzyli własną restaurację. Działalność gastronomiczną zakończyli po sześciu latach. Po tym czasie każdy z nich podejmował się pracy zarobkowej. Zdarzało się również tak, że wnioskodawca zostawał z dziećmi, a uczestniczka poszukiwała pracy.

Dowód:zaświadczenie Starostwa Powiatowego wZ.z dnia 01.10.2010 r. /k.199/, oświadczenie wnioskodawcy z dnia 01.10.2010 r. /k.200/, kopie zagranicznych czeków z tłumaczeniem przysięgłym /k.201-202,296-297/, kopia zaświadczenia o zatrudnieniu uczestniczki z dnia 27.03.2012 r. z tłumaczeniem przysięgłym /k.416-417/, zeznania świadkówJ. G./k.278 odwr.-279/,T. G./k.280/, częściowoB. F./k.283-284/,E. F./k.284 odwr.-285/,W. F./k.285 odwr.-286/,J. P./k.381/,B. S. (1)/k.397-398/, przesłuchanie wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k.354 odwr.-356,388-390/.

Wnioskodawca i uczestniczka postępowania nabyli w małżeństwie z majątku wspólnego samochód osobowy markiM. (...)rok produkcji 1997 wartości 18.700 USD, który jest w posiadaniu wnioskodawcy i samochód osobowy markiM. (...)rok produkcji 2004 o wartości 9.000 USD, który jest w posiadaniu uczestniczki.

Dowód:kopia zaświadczenia o wycenie samochodu z tłumaczeniem przysięgłym /k.412-413/, wyciąg z portalu internetowego z wyceną pojazdu /k.440-443/, przesłuchanie wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k.364 odwr.,389/.

Wnioskodawca i uczestniczka postępowania korzystali w małżeństwie ze wspólnego rachunku bankowego wN.F.Bank wR.. Na rachunek wpływało ich wynagrodzenie, a poza tym wpłacili tam środki ze sprzedaży restauracji i inne przyznane im świadczenia, także odszkodowawcze.
Na dzień 11 marca 2006 r. zgromadzili na rachunku bankowym oszczędności w kwocie 75.730,47 USD. W tym dniu pokłócili się i wnioskodawca pobił uczestniczkę. Po tym incydencie wnioskodawca został zatrzymany przez Policję, a uczestniczka bez jego wiedzy wypłaciła z rachunku bankowego kwotę 72.000 USD. Resztę pieniędzy wypłacił wnioskodawca i zlikwidował rachunek bankowy. Rozstali się i nie wrócili do pożycia małżeńskiego.

Dowód:kopia dokumentacji bankowej i ubezpieczeniowej z tłumaczeniem przysięgłym /k.21-22,180-184,203-204,293-295,298-303/, kopia dokumentacji sądu zagranicznego i dokumentacji medycznej z tłumaczeniem przysięgłym /k.152-179/, zeznania świadkówJ. G./k.279/,T. G./k.280/,J. P./k.381-382/, przesłuchanie wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k.356,390/

Małżeństwo wnioskodawcy i uczestniczki postępowania zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Najwyższego HrabstwaQ.w stanie NowyY.w Stanach Zjednoczonych Ameryki z dnia 18 marca 2008 r., wydanym pod sygn. akt 3804/2008, uznanym za skuteczny na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2008 r., wydanym pod sygn. akt VII Co 535/08.

Dowód:kopia dokumentacji sądu zagranicznego i dokumentacji medycznej z tłumaczeniem przysięgłym /k72-148/, akta Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. VII Co 535/08.

Wnioskodawca zamieszkuje w Stanach Zjednoczonych Ameryki i utrzymuje z renty. Otrzymuje 400 USD tygodniowo.
Uczestniczka postępowania pracuje w Stanach Zjednoczonych Ameryki na stanowisku dietetyczki za wynagrodzeniem w wysokości 44.111,64 USD rocznie.

Dowód:kopia zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach uczestniczki z dnia 15.03.2012 r. z tłumaczeniem przysięgłym /k.414-415/, przesłuchanie wnioskodawcy i uczestniczki postępowania /k354-356, 389-390/.

Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje:

Przez zawarcie małżeństwa między małżonkami powstaje ustrój wspólności majątkowej, który obejmuje przedmioty i prawa majątkowe nabyte przez oboje małżonków lub przez jednego z nich w czasie trwania małżeństwa, określany przez ustawę wspólnością ustawową (art. 31 § 1 k.r.o.).
Poza ustrojem wspólności ustawowej pozostają przedmioty i prawa majątkowe zaliczane do majątku osobistego każdego z małżonków, a pośród nich przedmioty nabyte w małżeństwie przez darowiznę, jeśli darczyńca inaczej nie postanowił (art. 33 pkt 2 k.r.o.) i oczywiście przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki tego majątku (art. 33 pkt 10 k.r.o.).
Uczestniczka postępowania wykazała, że w dniu 07 marca 1986 r. nabyłalokal mieszkalny numer (...)położony przyulicy (...)wZ.za pieniądze przekazane jej w darowiźnie przez wujaB. S. (1), które podał on uczestniczce przed świętami Bożego Narodzenia w grudniu 1985 r. przez ciotkę uczestniczkiJ. S., z tej przyczyny, że uczestniczka nie wiedziała, gdzie wnioskodawca przebywał, by zwrócić się o pomoc finansową do niego. Znalazło to potwierdzenie w oświadczeniu i zeznaniach samegoB. S. (1), który tak właśnie opisał okoliczności w jakich przekazał pieniądze uczestniczce (k.150,397). Pokrywały się one również w całości z relacjami uczestniczki (k.354 odwr.) oraz z zeznaniami pozostałych świadków powołanych przez uczestniczkę,J. P.(k. 381),B. F.,E. F.iW. F.(k.283 odwr.-285 odwr.). Do zeznań tych świadków Sąd nie przykładał już jednak tak dużej wagi, z racji tego, że ich wiedza o przekazaniu uczestniczce pieniędzy na mieszkanie była zasłyszana. Podobnie Sąd podszedł zresztą do odmiennych zeznań osób bliskich wnioskodawcyJ. G.iT. G.(k.278-280), z tą różnicą, że ich wersji, zbieżnej z interesem wnioskodawcy, nie dał wiary. Co istotne, nawet w ich zeznaniach można było dostrzec pewne podobieństwa, bliższe relacji uczestniczki niż wnioskodawcy. Dla przykładu świadekJ. G.przyznała, że uczestniczka chciała kupić mieszkanie, ale w tamtych czasach rzeczywiście było ciężko o porozumienie z wnioskodawcą (k.178 odwr.). Jeśli tak, zrozumiałe było, że o wsparcie zwróciła się do wujaB. S. (1), który był jej pomocny i na którego mogła liczyć także po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Wnioskodawca przekonywał, że to on przekazał uczestniczce pieniądze na zakup mieszkania w obecności znajomegoM. R.za pośrednictwem sąsiadkiE. P.. Jego relacja okazała się jednak wysoce niespójna, w sytuacji gdy świadekE. P., inaczej niż świadekM. R.(k.388), zaprzeczyła, by pośredniczyła w przekazaniu pieniędzy uczestniczce i by w ogóle znałaM. R.(k.391). Nie mogła być zatem brana przez Sąd pod rozwagę jako wersja prawdziwa i jako taka nie była w stanie wzruszyć oświadczenia uczestniczki złożonego przed notariuszem, według którego lokal mieszkalny nabyła z majątku odrębnego (k.16).
Sąd podzielił natomiast stanowisko wnioskodawcy, że małżonkowie posiadali na rachunku bankowym oszczędności, tyle że nie w walucie polskiej, a w walucie amerykańskiej i nie w wysokości 72.000 USD, a jak wynikało z zestawienia obrotów na rachunku bankowym, w wysokości 75.730,47 USD (k.21 i 293). Był to rachunek wspólny wnioskodawcy i uczestniczki postępowania, na którym, jak uczestniczka sama wyjaśniła na rozprawie, małżonkowie gromadzili środki przez wiele lat, także z tytułu ich zatrudnienia (k.356). Stąd też nie przekonywało Sądu twierdzenie uczestniczki, że kwota 72.000 USD to akurat pieniądze z odszkodowania, wypłaconego uczestniczce wiele lat wcześniej, które stanowiły jej majątek osobisty (art.33 pkt 6 k.r.o.).
Środki pieniężne pobrane rozmyślnie przez uczestniczkę bez wiedzy i zgody wnioskodawcy podlegały uwzględnieniu przy podziale ich majątku, nawet jeśli do tego czasu zostały przez uczestniczkę ponownie zainwestowane, a nawet zużyte (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 1958 r. 1 CR 547/58, OSN 1959/II, poz.58, podobnie uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1962 r. 1 CO 22/62, OSNPG 1963/10, poz. 54, str. 15, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 1993 r. III CZP 95/93, OSP 1994/9, poz. 168, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2007 r. IV CSK 139/2007(...)Prawnej LexPolonica nr 2094012).
Co więcej, powyższa zasada obowiązywała w równym stopniu do pieniędzy pobranych skrycie przez uczestniczkę, jak i pozostałej kwoty pieniędzy pozostawionych na rachunku bankowym, z których wnioskodawca nie rozliczył się z uczestniczką zanim zlikwidował rachunek.
Dlatego też Sąd ustalił, że w skład majątku wspólnego uczestników na dzień orzekania o podziale wchodziła równowartość zgromadzonych środków pieniężnych w wysokości 75.730,47 USD.
Poza tym Sąd ustalił, zgodnie z żądaniem wnioskodawcy i uczestniczki postępowania, że ich majątek dorobkowy obejmował dwa samochody markiM. (...)rok produkcji 1997 o wartości 18.700 USD iM. (...)rok produkcji 2004 o wartości 9000 USD.
Łącznie był to majątek o wartości 103.430,47 USD, który podlegał podziałowi między byłych małżonków w zasadzie w równych częściach (art. 43 § 1 k.r.o.).
W świetle dowodu z przesłuchania wnioskodawcy i uczestniczki postępowania, których wspierali słuchani w sprawie świadkowie, Sąd nie dostrzegł ważnego powodu, by odjeść od równych udziałów wnioskodawcy i uczestniczki postępowania w majątku wspólnym. Twierdzenia uczestniczki, że wnioskodawca nie podejmował zatrudnienia oraz zrzucał całą odpowiedzialność za rodzinę, leczenie, wychowanie i utrzymanie dziecka na uczestniczkę postępowania opierało się na subiektywnej ocenie uczestniczki, która winiła wnioskodawcę za niepowodzenia w małżeństwie i nie było dość uzasadnione. Wnioskodawca nawet jeśli przez pierwszy okres pobytu za granicą zaniedbywał rodzinę, czy nadużywał alkoholu, nie trwonił wspólnego majątku. Nie było również tak, że w ogóle uchylał od pracy zawodowej w kraju lub za granicą i nie przyczyniał się do zaspokajania potrzeb rodziny. Przeczą temu chociażby zaświadczenia i inne dokumenty złożone wnioskodawcę (k.198,201-202,296-299), ale i relacje samej uczestniczki, która zaświadczyła, że wnioskodawca przesyłał pieniądze na utrzymanie rodziny, a po powrocie do kraju, nabył do majątku wspólnego telewizor i dwa samochody. Za granicą otworzył również wspólnie z uczestniczką restaurację, którą prowadzili przez niemały okres sześciu lat, a podczas ich pobytu bywało i tak, że zostawał z dziećmi, gdy to uczestniczka poszukiwała pracy (k.354 odwr-355).
Niewątpliwie udowodniona przez uczestniczkę dokumentacją sądu amerykańskiego pozostawała natomiast okoliczność, że wnioskodawca dopuścił się wobec niej aktu przemocy. Bardziej była to jednak podstawa do ustalenia winy w rozkładzie pożycia małżonków, podobnie zresztą jak nadużywanie alkoholu czy zdrada małżeńska, niż ważny powód do ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym.
Kierując się powyższymi ustaleniami Sąd dokonał podziału majątku uczestników w ten sposób, że wnioskodawcy przyznał równowartość środków zgromadzonych na opisanym wyżej rachunku bankowym w wysokości 3.730,47 USD i samochód osobowy markiM. (...)wartości 18.700 USD, a uczestniczce postępowania równowartość pozostałej części środków zgromadzonych na rachunku bankowym w wysokości 72.000 USD i samochód osobowy markiM. (...)wartości 9.000 USD (art. 623 k.p.c.w zw. zart. 688 k.p.c.iart. 567 § 3 k.p.c.).
W związku z tym, że uczestnicy odstąpili od wzajemnych rozliczeń w zakresie podziału między sobą samochodów osobowych, powyższe rozwiązanie obligowało uczestniczkę do wyrównania udziału wnioskodawcy w majątku wspólnym przez dopłatę kwoty 34.134,76 USD, która odpowiadała różnicy między wartością udziału wnioskodawcy i przypadającej mu wartości środków zgromadzonych na rachunku bankowym (75.730,47 USD / 2 = 37.865,23 USD – 3.730,47 USD = 34.134,76 USD). Zobowiązanie to Sąd oznaczył w takiej walucie, w jakiej środki pieniężne były zgromadzone na rachunku bankowym. Zdaniem Sądu jest to rozwiązanie, które pozwoli uczestniczce spełnić świadczenie na obszarze Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdzie tak jak i wnioskodawca stale zamieszkuje, niezależnie od wahań kursu dolara amerykańskiego w stosunku do złotego polskiego.
Sąd oznaczył termin, w którym uczestniczka spełni powyższe świadczenie na okres 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się postanowienia i zastrzegł, że będzie ono płatne z odsetkami ustawowymi na wypadek opóźnienia, których wysokość na dzień zamknięcia rozprawy wynosi 13 %. Sąd uznał, że wnioskodawczyni jest osobą, która pracuje zawodowo i posiada zdolność kredytową, a miesiąc czasu to wystarczający czas na pozyskanie tym sposobem środków, z których wnioskodawczyni nie rozliczyła się z wnioskodawcą (art. 212 § 3 k.c.w zw. zart. 1035 k.c.iart. 46 k.r.o.).
O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.