Sąd Apelacyjny w Poznaniu
I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: I ACz 1973/12
Data wyroku: 2012-12-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga, Jerzy Geisler
Słowa kluczowe: Koszty Sądowe
Podstawa prawna: art. 277 kpc

Sygn. akt I ACz 1973/12

POSTANOWIENIE
Dnia 27 grudnia 2012r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący - Sędzia SA Mariola Głowacka (spr.)
Sędziowie    SA Jerzy Geisler
SA Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2012r.
sprawy z powództwaM. S.
przeciwkoSamodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej wW.,K. M.iM. B.
o zapłatę
na skutek zażaleń świadkówE. R.iM. F.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 21 września 2012r. sygn. akt XII C 975/11
postanawia:
oddalić zażalenia.

/-/J. Geisler /-/ M. Głowacka /-/M. M.-T.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 września 2012r. oddalił wnioski świadkówE. R.iM. F.o zwrot utraconego zarobku oraz kosztów dojazdu na rozprawę w dniu 18 lipca 2012r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że świadkowieM. F.iE. R.stawili się na rozprawę w dniu 18 lipca 2012r. i złożyli zeznania. Pismami nadanymi w dniu 25 lipca 2012r. świadkowie wnieśli o zwrot kosztów dojazdu na rozprawę i utraconego zarobku.E. R.domagała się zwrotu kosztów dojazdu własnym samochodem o pojemności skokowej silnika 900 m3na trasieP.-W.(160 km) oraz utraconego zarobku w wysokości 187,50 zł.M. F.wniósł o zwrot kosztów dojazdu w kwocie 84,38 zł za przejazd samochodem o pojemności skokowej silnika 240 m3na trasieP.-W.oraz zwrot utraconego zarobku w wysokości 754,90 zł.
Sąd pierwszej instancji uznał, że świadkowie utracili prawo do zwrotu kosztów i utraconego zarobku. Sąd wskazał, że zgodnie zart. 277 kpcświadek ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych związanych ze stawiennictwem do sądu, a ponadto wynagrodzenia za utratę zarobku. Stosownie doart. 92 ustęp 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2010r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) wniosek o przyznanie zwrotu wydatków i utraconego zarobku świadek składa niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu trzech dni po wykonaniu czynności, a jeżeli czynności były podejmowane na rozprawie - najpóźniej w ciągu trzech dni po rozprawie. Osoby, które nie zgłosiły żądania w terminie tracą prawo do przyznania im tych należności. Zgodnie z art. 92 ustęp 4 cyt. ustawy świadek winien być pouczony o prawie i sposobie zgłoszenia wniosku oraz skutkach niezachowania terminu wskazanego wustępie 2tegoż przepisu.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w niniejszej sprawie w wezwaniach świadków na rozprawę zostało zawarte pouczenie o treści powołanych przepisów. Świadkowie złożyli wnioski o przyznanie należności w dniu 25 lipca 2012r., a więc po upływie terminu, stąd utracili prawo do zwrotu kosztów.
Zażalenia od powyższego postanowienia wnieśli świadkowieM. F.iE. R.domagając się uchylenia postanowienia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenia świadkówM. F.iE. R.nie zasługiwały na uwzględnienie.
Wezwania wysłane w dniu 12 kwietnia 2012r. do świadkówM. F.iE. R., którymi wezwano ich na rozprawę w dniu 18 lipca 2012r., zawierały pouczenie, że zwrot należności związanych ze stawiennictwem w sądzie przyznaje się na wniosek świadka złożony na piśmie lub ustnie do protokołu rozprawy, wniosek składa się niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu trzech dni po wykonaniu czynności, a jeżeli czynności były podejmowane na rozprawie - najpóźniej w ciągu trzech dni po rozprawie; osoby, które nie zgłosiły żądania w tym terminie tracą prawo do przyznania im tych należności (vide: wezwania świadków - k. 194-195 akt). Świadkowie w zażaleniu nie kwestionują, że każdy z nich wezwanie na rozprawę w dniu 18 lipca 2012r. otrzymał z pouczeniem. Ponieważ świadkowie wnioski o przyznanie zwrotu kosztów stawiennictwa do sądu i utraconego zarobku wnieśli do sądu w dniu 25 lipca 2012r., a powinni byli uczynić to do dnia 21 lipca 2012r., zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że w świetleart. 92 ustęp 2 zdanie drugie ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(j.t. Dz. U. z 2010r. Nr 90, poz. 594 z późn. zm.) utracili prawo do przyznania im tych należności. Okoliczność, że Przewodniczący zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2012r. wezwał każdego ze świadków do podania kwoty kosztów przejazdu i wykazania ich poniesienia oraz udokumentowania wysokości utraconego zarobku nie ma merytorycznego znaczenia dla rozpoznania zażalenia. Żaden ze świadków w zażaleniu nie zarzucił, że pytał pracownika sekretariatu w jakim terminie winien złożyć wniosek o zwrot kosztów stawiennictwa na rozprawę i utraconego zarobku. W sytuacji, gdy wezwanie na rozprawę zawierało pisemne pouczenie o sposobie złożenia wniosku o zwrot kosztów stawiennictwa na rozprawę i utraconego zarobku, terminie złożenia tego wniosku i skutkach złożenia wniosku po upływie przepisanego terminu, pracownik sekretariatu sądu nie był zobowiązany ponownie, ustnie, z własnej inicjatywy poinformować świadków o tych kwestiach.
Biorąc powyższe pod rozwagę zażalenia świadkówE. R.iM. F., na podstawieart. 385 kpcw związku zart. 397 § 2 kpc, oddalono.

/-/J. Geisler /-/ M. Głowacka /-/M. M.-T.