Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kz 102/13
Data wyroku: 2013-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zdzisław Błasiak, Robert Pelewicz, Józef Dyl
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: 437 § 2 kpk, 339 § 3 pkt 1 kpk ,art. 17 § 1 pkt 2 kpk
Teza: „Możliwość umorzenia postępowanie na posiedzeniu w trybie art. 339 § 3 pkt 1 kpk podczas wstępnej kontroli aktu oskarżenia, a więc uznania, że zaistniała sytuacja objęta jest normą 
art. 17 § 1 pkt 2 kpk  jest tylko wówczas możliwa, jeżeli z samej treści zgromadzonych dowodów, opisu czynu i okoliczności faktycznych przytoczonych w uzasadnieniu subsydiarnego aktu oskarżenia jednoznacznie wynika brak znamion czynu zabronionego. Innymi słowy, przyjęcie występowania przesłanki umorzenia postępowania na posiedzeniu nie może być następstwem oceny dowodów w aspekcie ich wiarygodności.”

Sygn. akt II Kz 102/13

POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Prezes SO Robert Pelewicz (spraw.)
Sędziowie: Sędzia SO Józef Dyl
Sędzia SO Zdzisław Błasiak
Protokolant: sekr. sąd. Renata Rękas
przy udziale prokuratora z Prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu Roberta Kiliańskiego
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2013r.
sprawyK. G.
oskarżonego o przestępstwo zart. 266 § 1 kk
w przedmiocie zażalenia oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego na postanowienie Sądu Rejonowego w Mielcu z dnia 09.05.2013r. w sprawie II K 82/13 o umorzeniu postępowania karnego w stosunku do oskarżonegoK. G.

na podstawieart. 437 § 2 kpk

p o s t a n o w i ł :
uchylićzaskarżone postanowienie i sprawę oskarżonegoK. G.przekazać Sądowi Rejonowemu w Mielcu celem dalszego prowadzenia.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9.05.2013r., wydanym w sprawie II K 82/13, Sąd Rejonowyw Mielcu:

I
umorzyłpostępowanie karne przeciwkoK. G.oskarżonemuo to, że w bliżej nieustalonej dacie, w okresie pomiędzy styczniem 2011r., a 7 marca 2011r.wM., woj.(...), umyślnie ujawnił tajemnicęprzedsiębiorstwa Zakłady (...) SAz siedzibą wM., z którą zapoznał się w związkuz zatrudnieniem na stanowisku regionalnego kierownika sprzedażyZakładów (...) SAz siedzibą wM.poprzez przesłanie drogą e-mailową pracownikom(...) SAz siedzibą wW.oraz(...) SAz siedzibąwT.informacji handlowych w postaci danych dotyczących kontrahentówZakładów (...) SAz siedzibą wM.oraz danych dotyczących kosztów wytworzenia i sprzedaży produktówZakładów (...) SAz siedzibąwM.stanowiących tajemnicęprzedsiębiorstwa Zakłady (...) SAz siedzibą wM., tj. o przestępstwo zart. 266 § 1 kk- wobec braku znamion czynu zabronionego,

II
na podstawieart. 632 pkt 1 kpkkosztami postępowaniaobciążyłoskarżyciela posiłkowego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zaskarżając je w całości na niekorzyśćK. G.i orzeczeniu temu zarzucił:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego tj.art. 266 § 1 kkpoprzez błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że ujawniona lista sieci aptek - ich danych oraz informacji dotyczących ich działalności, o których dowiedział się oskarżony świadcząc prace na rzecz pokrzywdzonego nie stanowi realizacji znamion w/wymienionego występku,

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, mającego wpływ na wynik sprawytj.art. 17 § 1 pkt 2 kpkpoprzez błędne jego zastosowanie i umorzenie postępowania karnego, w sytuacji gdy czynK. G.opisanyw subsydiarnym akcie oskarżenia, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji zawiera znamiona przestępstwa określonego wart. 266 § 1 kk,

3
naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na wynik sprawytj.art. 7 kpkpoprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na oparciu rozstrzygnięcia na sprzecznych ustaleniach stanu faktycznego oraz na braku wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego,

4
naruszenie przepisów prawa ustrojowego tj.art. 10 ust. 1 Konstytucji RPpoprzez niezastosowanie polegające na badaniu zgodności zachowania oskarżonego ze znamionami czynu zabronionego zart. 266 § 1 kk, których nie określił ustawodawca.

Mając na uwadze powyższe zarzuty pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem dalszego prowadzenia.

Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje:
Zażalenie pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego zasługuje na uwzględnienie w zakresie w jakim wnosi on o uchylenie zaskarżonego postanowieniai przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Mielcu celem dalszego prowadzenia, jednakże z innych przyczyn niż te wskazane w złożonym środku odwoławczym.
W tym miejscu należy podkreślić, że sąd może umorzyć postępowanie na posiedzeniuw trybieart. 339 § 3 pkt 1 kpkpodczas wstępnej kontroli aktu oskarżenia, a więc uznać, że zaistniała sytuacja objęta jest normąart. 17 § 1 pkt 2 kpktylko wówczas, jeżeli z samej treści zgromadzonych dowodów, opisu czynu i okoliczności faktycznych przytoczonychw uzasadnieniu subsydiarnego aktu oskarżenia jednoznacznie wynika brak znamion czynu zabronionego. Innymi słowy, przyjęcie występowania przesłanki umorzenia postępowania na posiedzeniu nie może być następstwem oceny dowodów w aspekcie ich wiarygodności(por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 12.07.2006r.,II AKz 439/06, LEX nr 196086; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3.06.2003r.IV KK 132/03, OSNwSK 2003/1/221; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia13.09.2005r., V KK 143/05, OSNwSK 2005/1/1650; postanowienie Sądu Najwyższegoz dnia 3.01.2006 r., III KK 96/05, LEX nr 172192).
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości, że SądI instancji uzasadniając zaskarżone postanowienie odniósł się do prawnej oceny czynu zarzucanego oskarżonemu, co jest związane z przyjętą przesłankąart. 17 § 1 pkt 2 kpk. Sąd Rejonowy w Mielcu dokonał także szczegółowej analizy znamion przestępstwa stypizowanego wart. 266 § 1 kk, a dotyczącego ujawnienia informacji w związkuz wykonywaną funkcją, zwracając uwagę na stronę przedmiotową i podmiotową zarzucanegoK. G.czynu. Jednakże budując w zawisłej przed nim sprawie stan faktyczny dokonał on również oceny zgromadzonych w sprawie dowodów w postaci zeznań w/wymienionego jak i przesłuchiwanych świadków, w toku toczącego się wcześniej postępowania przygotowawczego o sygnaturach 2 Ds. 394/11/D i 2 Ds. 1232/12/D.
Wskazuje na to treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z dnia 9.05.2013r.w sprawie II K 82/13, z którego wynika, że Sąd Rejonowy w Mielcu dał wiarę w całości zeznaniom świadkówK. G.,K. B.,D. G.orazS. K., podkreślając, że osoby te podały, iż baza danych którąK. G.posiadał należała do niego w związku z prowadzoną wcześniej pracą zawodową, którą wgrał następnie do otrzymanego od(...) S.A.służbowego laptopa, oraz w zakresie przesłaniaD. G.tabeli wykonanej przez siebie w programie exell do wyliczania cen produktuo nazwie A., który nie jest produkowany przezZakłady (...) S.A.Natomiast zeznaniom świadków w osobachJ. K.iP. K.Sąd I instancji odmówił wiary w przedmiocie w jakim w/wskazani świadkowie zeznali, że tabela zawierająca listy sieci aptecznych została sporządzona przez pracowników(...) S.A.oraz, że oskarżony przesyłał za pomocą adresu swojej służbowej poczty elektronicznej informację stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa.
Reasumując powyższe należy z całą stanowczością podkreślić, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Rejonowy w Mielcu nie poprzestał na odwołaniu się do zebranych dowodów ale wniknął w ich merytoryczną treść i dokonał oceny zebranego materiału dowodowego, co legło u podstaw jego rozstrzygnięcia, w którym uznał, że brak jestw zarzuconym oskarżonemu działaniu znamion czynu zabronionego określonegowart. 266 § 1 kk. Dlatego też należy przyjąć, że orzeczenie Sądu I instancji zostało wydanez rażącym naruszenieart. 339 § 3 pkt 2 kpk. Powyższe stanowisko znajduje także swoje uzasadnienie w nadal aktualnym poglądzie wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyrokuz 18.12.1975r. w sprawie Rw 680/75, (OSNKW 1976 nr 4-5), gdzie stwierdzono, że niedopuszczalna jest ocena dowodu przed jego przeprowadzeniem, a wartościowanie jego wiarygodności może być zawarte jedynie w orzeczeniu rozstrzygającym problem winy i kary, a więc w wyroku.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu uznał, że zażalenie wniesione przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego jest zasadne w zakresie w jakim wnosi ono uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego w Mielcu i przekazanie sprawyK. G.do dalszego prowadzenia w/wskazanemu Sądowi.
Znalazło to swój wyraz w treści niniejszego postanowienia.