Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 673/12
Data wyroku: 2013-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Wencius – Głębocka
Podstawa prawna: art. 216 § 2 k.k.

WYROK

W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 kwietnia 2013 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej w XII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Wencius – Głębocka
Protokolant:Sylwia Trojan
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. sprawy:

D. G.(G.)
synaP.iG.z domuG.
urodzonego (...)wW.
(PESEL (...))

oskarżonego o to, że:

1
w dniu 20 stycznia 2012 r. na portalu internetowym(...)na profiluM. C.umieścił komentarz odnoszący się do zdjęciaM. C.o treści „wyglądasz jak stara(...)”

- tj. o czyn zart. 216 § 2 k.k.

2
w dniu 27 stycznia 2012 r. na portalu internetowym(...)na profiluM. C.umieścił wpis o treści „co porabiasz stara(...). Jak ci w Internecie zrobię takie halo, że zobaczysz”

- tj. o czyn zart. 216 § 2 k.k.

******************

I
na podstawieart. 66 § 1 i 3 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne przeciwkoD. G.warunkowo umarza na okres próby wynoszący2 (dwa) lata;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt 7 k.k.zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie500 (pięćset) złotych;

III
na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej

M. C.
koszty procesu w kwocie

    876,00 złotych, w tym

    300,00 złotychtytułem zryczałtowanej równowartości wydatków;

IV
na podstawieart. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie60,00 złotych.

UZASADNIENIE

W oparciu o zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Oskarżony

D. G.
C.orazM. C.byli użytkownikami internetowego portalu społecznościowego(...). PonadtoD. G.iM. C.byli w przeszłości znajomymi.
W dniu 20 stycznia 2012 roku, o godzinie 21.42D. G.(C.) dokonał na profiluM. C., prowadzonym na portalu(...), wpisu pod zdjęciem wyżej wymienionej o treści

    „wyglądasz jak stara(...)”.

W dniu 27 stycznia 2012 roku o godzinie 10.07D. G.(C.), na portalu internetowym(...)na profiluM. C.zamieścił wiadomość o treści

    „Co porabiasz stara(...). jak ci w internecie zrobię takie halo, że zobaczysz”.

      Dowód:

     wydruki z portalu(...)(k. 63, k. 64), zeznania pokrzywdzonejM. C.(k. 3-3v, k. 67), wyjaśnienia oskarżonegoD. G.(k. 50, k. 60)

D. G.z zawodu jest technikiem technologii żywienia, uzyskuje dochód w wysokości 3000 złotych, jest żonaty, ma jedno dziecko. Według oświadczenia nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.D. G.nie był uprzednio karny.

Dowód:

informacja z Krajowego Rejestru Karnego (k. 61), wyjaśnienia oskarżonegoD. G.(k. 65)

OskarżonyD. G.przesłuchany przed Sądemprzyznał siędo obu zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że jego zachowanie było skrajnie nieodpowiedzialne. Działał pod wpływem impulsu, spraw z przeszłości, o których chciałby zapomnieć. Dodał, że żałuje tego co się stało i że chciałby to cofnąć.
Ponadto oskarżony wyjaśnił, że dzwonił doM. C., ponieważ chciał ją przeprosić. Oświadczył, że po 20 stycznia 2012 roku nie znieważał pokrzywdzonej. Nie pamiętał, żeby 27 stycznia 2012 roku dokonał ponownego wpisu na profilu pokrzywdzonej. Ale być może coś takiego zrobił.
Co do drugiego z zarzucanych oskarżonemu czynów, po wyrażeniu przezD. G.zgody na rozszerzenie zarzutu o czyn z dnia 27 stycznia 2012 rok, po przedłożeniu wydruku z portalu(...), oskarżony wyjaśnił, że pewnie on dokonał wpisu o okazanej mu treści.

Sąd zważył, co następuje:

Opisany wyżej stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzone w sprawie materiały dowodowe w postaci wydruków z portalu internetowego(...)odzwierciedlających dokonane przezD. G.wpisy, a także w oparciu o zeznania pokrzywdzonejM. C.oraz wyjaśnienia oskarżonegoD. G..
Co do przedstawionych dowodów z dokumentów w postaci wydruków Sąd nie powziął żadnych wątpliwości co do ich autentyczności. Tym bardziej, że ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony postępowania.
Oceniając treść zeznań pokrzywdzonejM. C.wskazać należy, iż Sąd dał im wiarę w zakresie, w jakim stanowiły one podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy i znalazły potwierdzenie w pozostałym materialne dowodowym. Pokrzywdzona zeznała, odmiennie, niż wyjaśnił oskarżony, że nie wchodziła na jego profil na portalu społecznościowym(...). W ocenie Sądu okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, przyznającego się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznanie się oskarżonego do winy nie wzbudziło żadnych wątpliwości Sądu.

Dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej, konieczne jest przypisanie mu winy w chwili popełnienia czynu. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie oskarżonegoD. G.należało uznać za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów zart. 216 § 2 k.k., ponieważ był on zdatny do przypisania mu winy, co uwarunkowane było jego dojrzałością zgodnie z treściąart. 10 k.k.oraz poczytalnością zgodnie zart. 31 k.k., a ponadto nie zachodziła w stosunku do niego żadna z okoliczności przewidziana w ustawie karnej wyłączająca zawinienie. Oskarżony miał niczym nieskrępowaną możność postąpienia zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi, a mimo to przeciw tym normom wystąpił, dopuszczając się czynów zabronionych, karalnych, społecznie szkodliwych w stopniu więcej niż znikomym, działając przy tym umyślnie w ramach zamiaru bezpośredniego.
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie obu zarzucanych mu czynów nie budzą wątpliwości.
Odpowiedzialności za przestępstwo określone wart. 216 § 2 k.k.odpowiada ten, kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania się. Zgodnie z poglądami przyjmowanymi w doktrynie i orzecznictwie znieważanie to wszelkiego rodzaju zachowania, które według zdeterminowanych kulturowo i społecznie aprobowanych ocen stanowią wyraz pogardy, uwłaczania czci drugiego człowieka(por. Kodeks karny. Część szczególna. Tom II, red. A. Zoll, Zakamycze 2006). Jakkolwiek ustawodawca nie zdefiniował pojęcia znieważania, to przy uwzględnieniu wykładni językowej uznać należy, że znieważeniem jest każde zachowanie, które stanowi wyraz pogardy dla godności drugiego człowieka, przy uwzględnieniu obowiązujących norm obyczajowych. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że wulgarne określenia, którymi posłużył się oskarżony w swoich wpisach, były obraźliwe i uwłaczające ludzkiej godności.
Przestępstwo stypizowane w § 2 ma charakter kwalifikowany – z uwagi na sposób działania sprawcy. Za środki masowego komunikowania się uważa się bez wątpienia prasę, radio oraz telewizję. Ponadto za środek masowego komunikowania się należy uznać również internet. Wskazać należy, że dla przyjęcia, czy dany przekaz został dokonany za pomocą środków masowego komunikowania się decyduje nie sama masowa dostępność środka, a masową dostępność informacji przekazywanych za jego pomocą. W przedmiotowej sprawie przesłanka powyższe została spełniona – do portalu społecznościowego(...)bez wątpienia ma dostęp taka liczba osób, która pozwala na przyjęcie, że umieszczony tam wpis ma charakter masowo dostępny.
Zgodnie zart. 66 § 1 i § 2 k.k.sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa, a nadto przestępstwo jest zagrożone karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności.
Przestępstwo określone wart. 216 § 2 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności do roku, zatem nie zachodzi przesłanka uniemożliwiająca zastosowanie względem oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę wina i stopień społecznej szkodliwości czynów, których dopuścił się oskarżony nie są znaczne. Sąd zważył, iż oskarżonyD. G.naruszył dobro prawne w postaci czci pokrzywdzonej, jednakże rozmiar wyrządzonej szkody w ocenie Sądu był niewielki, działanie oskarżonego nie miało charakteru zaplanowanego (jakkolwiek charakteryzowała je umyślność) – gdyż jak sam wyjaśnił dokonał wpisów pod wpływem impulsu, wspomnień z przeszłości, które jak można przypuszczać na podstawie wypowiedzi zarówno oskarżonego, jak i pokrzywdzonej, miały charakter negatywny.
Okoliczności popełnienia obu czynów zarzuconych oskarżonemu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w przekonaniu Sądu nie budzą wątpliwości, tym bardziej, żeD. G.przyznał się do ich popełnienia. Kolejną przesłanką przemawiającą za zasadnością warunkowego umorzenia postępowania względemD. G.jest jego dotychczasowa niekaralność – nie tylko za przestępstwo umyślne, jak wymaga ustawodawca, ale również za przestępstwo o charakterze nieumyślnym. Za przyjęciem zasadności przypuszczenia, że mimo umorzenia postępowania oskarżony nie popełni przestępstwa przemawia również fakt, żeD. G.wielokrotnie, zarówno w czasie posiedzenia pojednawczego w dniu 07 marca 2013 roku, jak i rozprawy w dniu 25 kwietnia 2013 roku określił swoje zachowanie jako nieodpowiedzialne, wyraził skruchę i przepraszał pokrzywdzoną.
Uwzględniając wyżej opisane wyżej okoliczności Sąd na podstawieart. 67 § 1 k.k.warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwkoD. G.na okres próby wynoszący dwa lata. W ocenie Sądu taki okres próby, z uwagi na to, iż oskarżony znieważenia dopuścił się dwukrotnie, jest zasadny.
Korzystając z uprawnienia określonego wart. 67 § 3 k.k.Sąd na podstawieart. 39 pkt 7 k.k.zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w wysokości 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd uznał, iż takie świadczenie pomoże oskarżonemu w utrzymaniu postawy poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego.
W punkcie III wyroku Sąd na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.zasądził na rzecz oskarżycielki prywatnejM. C.koszty procesu w łącznej kwocie 876 złotych., w tym 300 złotych tytułem zwrotu zryczałtowanej równowartości wydatków.
W punkcie IV wyroku Sąd na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60 złotych.

Z:
1/ odnotować
2/ doręczyć uzasadnienie wraz z odpisem wyroku pełnomocnikowi oskarżycielki prywatnej wraz z pouczeniem
3/ kal. 14 dni od dnia doręczenia