Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 661/13
Data wyroku: 2013-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Chudy, Dariusz Firkowski, Małgorzata Tomkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§1 kpk

Sygn. akt VII Ka 661/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 sierpnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący:  SSO Dariusz Firkowski
Sędziowie  SO Magdalena Chudy
SO Małgorzata Tomkiewicz (spr.)

Protokolant  st.sekr.sądowy Jolanta Jankowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Waśniewskiego
po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013r.
sprawyJ. R.iP. L.
oskarżonych o przestępstwo zart. 58 ust 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw zart. 12 kki in.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie
z dnia 29 kwietnia 2013r. sygn. akt II K 318/13

zaskarżony wyrok uchyla i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania.

UZASADNIENIE
J. R.został oskarżony o to, że:
I. Na przełomie listopada i grudnia 2012 r. wG., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom Ustawy udzielił małoletniemuK. B.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1 grama za kwotę 30 zł, przy czym czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi,  tj. o przestępstwo zart. 59 ust. 2 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 205 r., Nr 179,poz.1485ze zm.),
II. W listopadzie 2012 r. wG.wbrew przepisom Ustawy udzielił małoletniemuA. B.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości jednej porcji użytkowej tzw. lufki, którą wspólnie wypalili, tj. o przestępstwo zart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 205 r., Nr 179,poz.1485ze zm.).

P. L.został oskarżony o to, że:
I. Na przełomie listopada i grudnia 2012 r. wG., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom Ustawy udzielił małoletnimK. B.iJ. R.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości  1 porcji użytkowej tzw. lufki, którą wspólnie wypalili, tj. o przestępstwo zart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. z 205 r., Nr 179,poz.1485ze zm.) w zw. zart. 12 k.k.
II. W listopadzie 2012 r. wO., działając w krótkich  odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru,  wbrew przepisom Ustawy, wprowadził do obrotu środek odurzający w postaci marihuany w ilości łącznej 15 gram poprzez dwukrotne przekazanie jej w celu dalszej odsprzedaży dlaJ. R., tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 205 r., Nr 179,poz.1485ze zm.) w zw. zart. 12 k.k.

Sąd Rejonowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym,

wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013 roku, w sprawie o  sygn. akt II K 318/13  orzekł:
I. o skar ż onegoJ. R.uznał za winnego popełnienia  z ar z u ca nych mu  c z y nów i za to:
a) za czyn opisany wpkt Iz mocyart. 59 ust. 2 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go, a na podstawie art. 59 ust. 3 w/w Ustawy wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
b) za czyn opisany wpkt IIz mocyart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go i wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II.  o skar ż onegoP. L.uznał za winnego popełnienia  z ar z u ca nych mu  c z y nów i za to:
a) za czyn opisany w pkt III z mocy art. 58 ust. 2 w/w Ustawy w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na podstawie art. 58 ust. 2 w/w Ustawy wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
b) za czyn opisany w pkt IV z mocy art. 56 ust. 1 w/w Ustawy w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na podstawie art. 56 ust. 1 w/w Ustawy wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
III. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone wpkt I ppkt a i bkary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemuJ. R.karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone wpkt III ppkt a i bkary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemuP. L.karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;
V. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 2 k.k.,art. 73 § 2 k.k.w zw. zart. 72 § 1 pkt 5 k.k.wykonanie orzeczonych wobec obu oskarżonych kar łącznych pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 (czterech) lat, zobowiązując oskarżonych do powstrzymywania się od używania środków odurzających i oddając ich okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
VI.  na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoJ. R.za czyn opisany w pkt I środek karny przepadku korzyści majątkowej popełnienia przestępstwa w kwocie 30 (trzydziestu) złotych na rzecz Skarbu Państwa;
VII. na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoP. L.karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych.
VIII. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.
Od powyższego wyroku apelację wniósł Prokurator Rejonowy Olsztyn - Południe w Olsztynie,zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonychJ. R.iP. L..
Na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.wyrokowi temu skarżąca zarzuciła:

1
obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 56 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, polegającą na jego błędnym niezastosowaniu, a wymierzeniu, w oparciu oart. 71 § 1 k.k., wobecP. L., grzywny w wysokości 60 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 20 zł, podczas gdy z dyspozycji powyżej powołanego przepisu wynika, iż zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości do 180 stawek dziennych, jeżeli jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe, podczas gdy w tej konkretnej sprawie rzeczoną karę grzywny należało orzec na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który przewiduje za popełnienie czynu w nim stypizowanego wymierzenie kary pozbawienia wolności i grzywny.

2
obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicieart. 413 § 1 i § 2 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na uznaniu oskarżonych za winnych popełnienia zarzuconych im czynów, w sytuacji, gdy w komparycji wyroku Sąd przytoczył kwalifikację czynów z punktu I (zarzuconegoJ. R.) i IV (zarzuconegoP. L.) oraz miejsce popełnienia czynu z pkt IV (zarzuconegoP. L.) w wersji innej niż zarzucona została w akcie oskarżenia, poprzez wskazanie błędnej kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt I, tj.art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zamiast prawidłowejart. 59 ust. 3UOPN oraz w pkt IV tj.art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k., zamiast prawidłowej , tj. zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k., a ponadto w opisie czynu z punktu IV błędnie wskazał miejsce jego popełnienia tj.G., podczas gdy właściwym i wskazanym w akcie oskarżenia byłO., co nie pozwala na jednoznaczne określenie, za jakie czyny zostali skazani oskarżeni.

Podnosząc powyższy zarzut oskarżyciel publiczny na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez :
- wskazanie jako podstawy prawnej orzeczenia kary grzywny za czyn z pkt IV aktu oskarżenia w stosunku do oskarżonegoP. L., przepisu zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;
- wskazanie w części wstępnej wyroku kwalifikacji czynów zarzuconych oskarżonym w pkt I i IV oraz miejsca popełnienia czynu zabronionego opisanego w pkt IV w takiej postaci, jaka została zarzucona aktem oskarżenia.
Na rozprawie prokurator zmodyfikował przedmiotowy wniosek domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie tej sprawy do ponownego jej rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie z uwagi na trafność podniesionych zarzutów.
Na wstępie stwierdzić trzeba, iż Sąd meriti dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego jak i winy oskarżonych.
Dokonana przez ten Sąd analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym wart. 4 kpk, a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart. 7 kpki właściwie uzasadnione.
Sąd Rejonowy redagując zaskarżony wyrok, dopuścił się jednakże zasadniczych uchybień w opisie i kwalifikacji prawnej czynów zarzuconych oskarżonym oraz w części rozstrzygnięcia o karze grzywny wymierzonejP. L., na co słusznie zwrócił uwagę oskarżyciel w złożonej apelacji.
Odnosząc się do czynów zarzuconych oskarżonym, stwierdzić należy, iż w komparycji wyroku błędnie wskazano kwalifikację czynu z punktu I zarzuconegoJ. R.w ten sposób, że zamiast kwalifikacji zart. 59 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzypisano wymienionemu kwalifikację z art. 59 ust. 1 i 2 cyt. ustawy oraz błędnie wskazano kwalifikację czynu z punktu IV zarzuconegoP. L.w ten sposób, że zamiast kwalifikacji zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.przypisano wymienionemu kwalifikację z art. 58 ust. 2 cyt. ustawy w zw. zart. 12 k.k.Nadto w opisie czynu zpunktu IVwskazano jako miejsce jego popełnieniaG., zaś winien zostać wskazanyO..
Ciężar powyższych uchybień nie nosi znamion omyłki pisarskiej, jak to zaznaczył Sąd Rejonowy w uzasadnieniu tegoż orzeczenia, lecz stanowi obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicieart. 413 § 1 i § 2 k.p.k.
Zgodnie zart. 413 § 1 pkt 4 k.p.k.każdy wyrok powinien zawierać (…) przytoczenie opisu i kwalifikacji prawnej czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu. Z cytowanej regulacji wynika wprost, iż opis czynu i jego kwalifikacja prawna zawarta w części wstępnej wyroku powinna być tożsama z opisem czynu i kwalifikacją prawną ujętą przez Prokuratora w akcie oskarżenia. Słusznie oskarżyciel publiczny podniósł, iż regulacja zawarta wart. 413 § 1 pkt 1 k.p.k.nakazuje zredagowanie wyroku w taki sposób, aby z niego było widać nie tylko, za jaki czyn Sąd sądził oskarżonych, lecz także – za jakie czyny skazał i za jakie czyny wymierzył karę.

W ocenie Sądu Okręgowego bezspornym jest, iż umiejscowiona w komparycji wyroku błędna kwalifikacja prawna czynów zarzuconych oskarżonymJ. R.iP. L.oraz błąd w opisie czynu z punktu IV dotyczący miejsca jego popełnienia nie może stanowić oczywistej omyłki pisarskiej, zwłaszcza , że w pisemnych motywach wyroku za ową omyłkę Sąd Rejonowy uznał jedynie błąd dotyczący czynu opisanego w pkt.I , pozostałe błędy pomijając milczeniem.

W takim stanie rzeczy, jak również wobec faktu, że jednocześnie Sąd uwzględniając wniosek Prokuratora o skazanie oskarżonych bez przeprowadzania rozprawy wydał wyrok w trybieart. 335 k.p.k.co oznacza, iż Sąd zaakceptował zarówno opisy czynów z aktu oskarżenia oraz ich kwalifikację prawną, brak jest podstaw które pozwalałyby na uznanie, że wskazane uchybienia są jedynie drobną omyłką, którą można konwalidować na obecnym etapie postępowania.

Wymienione uchybienia polegające na rozbieżności pomiędzy opisem i kwalifikacją czynów opisanych w jego komparycji i w części dyspozytywnej wskazują na istnienie niespójności wewnętrznej zaskarżonego orzeczenia.

Poddając z kolei analizie słuszny zarzut apelacji odnoszący się do błędnej podstawy prawnej kary grzywny wymierzonejP. L., stwierdzić trzeba, iż Sąd Rejonowy w sposób chybiony uczynił przepisart. 71 § 1 k.k.podstawą tejże kary, bowiem w przepisieart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiustawodawca przewidział, za popełnienie czynu w nim stypizowanego, wymierzenie kary pozbawienia wolności i grzywny. I to właśnie tenże przepis art. 56 ust. 1 cyt. ustawy jest właściwą podstawą wymierzonej oskarżonemu kary grzywny. Z dyspozycji przepisuart. 71 § 1 k.k.wynika, iż zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości do 180 stawek dziennych, jeżeli jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe. W niniejszej sprawie wymierzenie kary grzywny było jednak możliwe na podstawie powołanego przepisuart. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

W świetle powyższych okoliczności,  
wobec faktu, iż do wydania wyroku dotkniętego wskazanymi błędami doszło w trybie konsensualnym określonym wart. 335 kpk
         , co uniemożliwia konwalidację tego orzeczenia w postępowaniu odwoławczym w odniesieniu do tak podstawowych elementów rozstrzygnięcia, jak miejsce popełnienia czynu i kwalifikacja prawna, zaskarżone orzeczenie należało uchylić a sprawę przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania (art. 437& 1kpk). Nadmienić należy, iż uchylenie przedmiotowego orzeczenia nie wyklucza możliwości ponownego wydania wyroku (poprawnie zredagowanego)na posiedzeniu, w trybie konsensualnym.