Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 380/13
Data wyroku: 2013-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Niewińska, Marzanna Chojnowska-spr
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 14§1 kk
Teza: nie tezowane

Sygn. akt VIII Ka 380/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Marzanna Chojnowska- spr
SO Dorota Niewińska
Del SRBeata Maria Wołosik
Protokolant: Aneta Chardziejko
Przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Elżbiety Korwell
po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 roku
sprawyR. K.
Oskarżonego o czyn zart. 280§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 22 lutego 2013 roku, sygnatura akt XV K 71/13

I
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że czyn przypisany oskarżonemu kwalifikuje zart. 13§1 kkw zw zart. 280§ 1 kki przepisy te przyjmuje za podstawę skazania , zaś za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 14§ 1 kkw zw zart. 280 § 1 kk.

II
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
OskarżonyR. K.stanąłpod zarzutem tego, w dniu 19 listopada 2012 r w(...)naul. (...)w okolicysklepu (...)usiłował dokonać kradzieży z użyciem przemocy na osobieM. R.w ten sposób, że po nagłym wtargnięciu do wnętrza samochodu markiB.onr rej. (...), którym poruszał się pokrzywdzony, usiadł na przednim siedzeniu pasażera, po czym używając słów wulgarnych zażądał wydania 250 złotych albo kluczyków od przedmiotowego samochodu, szarpiąc się z pokrzywdzonym usiłował wyrwać znajdujący się w stacyjce samochodowej elektroniczny kluczyk o wartości 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, czym działał na szkodęM. R.,tj. o czynu zart. 280 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 roku w sprawie sygn. akt XV K 71/13 oskarżonegoR. K.uznał za winnego tego, że w dniu 19 listopada 2012 r w(...)naul. (...)w okolicysklepu (...)usiłował dokonać kradzieży z użyciem przemocy na osobieM. R.w ten sposób, że po nagłym wtargnięciu do wnętrza samochodu markiB.onr rej. (...), którym poruszał się pokrzywdzony, usiadł na przednim siedzeniu pasażera, po czym używając słów wulgarnych zażądał wydania 250 złotych albo kluczyków od przedmiotowego samochodu, szarpiąc się z pokrzywdzonym usiłował wyrwać znajdujący się w stacyjce samochodowej elektroniczny kluczyk o wartości 816,36 złotych, który w wyniku szarpaniny uległ uszkodzeniu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, czym działał na szkodęM. R., tj. popełnienia czynu zart. 280 § 1 kki za to na mocyart. 280 § 1 kkskazał go i wymierzył mu karę 2 /dwóch/ lat pozbawienia wolności.
Naart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego –M. R.poprzez zapłatę mu kwoty 816,36 /ośmiuset szesnastu 36/100) złotych;

Powyższy wyrok na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść oskarżonegoR. K..
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 1 k.p.k.rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 13§ 1 kkpoprzez jego niesłuszne niezastosowanie zarówno w kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu, kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, jak i w podstawie skazania; orazart. 14§1 kkpoprzez jego niezastosowanie w podstawie wymiaru kary, podczas gdyR. K.zarzucono popełnienie czynu zart. 13§1 kkw zw zart. 280§ 1 kki popełnienia takiego czynu został on przez Sąd uznany winnym.
W oparciu o podniesiony zarzut prokurator na zasadzieart. 427§1 i 2 kkwniósł o :
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;
- ewentualne zmianę wyroku poprzez uznanie ( w komparycji i części dyspozytywnej wyroku ), że oskarżonemu zarzucono , uznano za winnego i został skazany za czyn zart. 13§1 kkw zw zart. 280§1 kk, oraz wskazanieart. 14§1 kkw zw zart. 280§ 1 kkza podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i w pełni zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Odwoławczego możliwa jest zmiana wyroku w zakresie podnoszonym przez skarżącego. Dlatego też nie ma potrzeby uchylania orzeczenia i przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Na wstępie należy stwierdzić, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego okoliczności czynu oraz winaR. K.nie budzą wątpliwości. Sąd I instancji dokonał właściwej analizy wszystkich ujawnionych w sprawie dowodów, ocenił je zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczeniem życiowym, słusznie uznając, iż bezspornym dowodem winy oskarżonego są m.in. jego wyjaśnienia, w których przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz zeznania pokrzywdzonego. Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy zastosował także instytucję wydania wyroku w trybieart. 387 kpksłusznie uznając ,że zachodzą przesłanki do dobrowolnego poddania się karze przez oskarżonego Z uwagi na brak zastrzeżeń skarżącego co do poczynionych ustaleń faktycznych, bardziej szczegółowa analiza wyroku w tym zakresie nie jest konieczna.
Rację ma natomiast apelujący wskazując na naruszenie przez Sąd I instancjiart. 13§1 kkalbowiem oczywistym jest ,że przestępstwo zarzucane oskarżonemu zakończyło się w fazie usiłowania, co wynika zarówno z opisu czynu jak i ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji. Dlatego też błędem było pominięcie w kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego a następnie przypisanego oskarżonemuart. 13§ 1 kk. Uchybienie to , jak wynika z pisemnego uzasadnienia zostało dostrzeżone przez Sąd Rejonowy i niewątpliwie wynikało z przeoczenia. Niemniej jednak stanowi błąd , który wymaga stosownej zmiany zaskarżonego orzeczenia. Dlatego też Sąd Okręgowy przychylił się do apelacji prokuratora i zmienił orzeczenie w ten sposób, że czyn przypisanyR. K.zakwalifikował zart. 13 § 1 kkw zw zart. 280§ 1 kki przepisy te przyjął za podstawę skazania. Zgodnie zart. 14§ 1 kkw sytuacji uznania oskarżonego winnym przestępstwa zakończonego w fazie usiłowania Sąd wymierza karę w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Dlatego też kara wymierzona oskarżonemu ma swoje umocowanie kodeksowe wart. 14§1 kkw zw zart. 280§ 1 kk. Z powyższych względów Sąd Okręgowy zmienił wyrok również w zakresie podstawy prawnej kary wymierzonejR. K..
W pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego jako słuszny i prawidłowy został utrzymany w mocy.
Kierując się względami słuszności, w szczególności biorąc pod uwagę istotę zmian dokonanych w rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego, Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.