Sąd Okręgowy w Słupsku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Cz 89/13
Data wyroku: 2013-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Jastrzębski, Elżbieta Jaroszewicz, Mariola Watemborska
Słowa kluczowe: Kurator
Podstawa prawna: art. 144 kpc

Sygn. akt IV Cz 89/13

POSTANOWIENIE
Dnia 20 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski
Sędziowie:  SO Elżbieta Jaroszewicz
SO Mariola Watemborska (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. w Słupsku
na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa(...) Państwowych Spółki AkcyjnejwW.

przeciwkoS. M.,J. M. (1),A. M.,M. M.,J. M. (2)iP. M.

o opróżnienie lokalu mieszkalnego

na skutek zażalenia powoda
od postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku
z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt IX C 112/12

postanawia: oddalić zażalenie.

Sygn. akt IV Cz 89/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku oddalił wniosek powoda o ustanowienie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych:A. M.iM. M.i odmówił podjęcia zawieszonego postępowania (punkt 2 sentencji). W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że powód w zakreślonym terminie nie uprawdopodobnił, że nie jest mu znane miejsce pobytu pozwanychM. M.iA. M., wskutek czego złożony przez niego wniosek o ustanowienie kuratora dla ww. pozwanych podlegał oddaleniu, co z kolei skutkowało odmową podjęcia zawieszonego postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienia złożył powód, domagając się jego uchylenia i w konsekwencji podjęcia zawieszonego postępowania.

Sąd zważył co następuje:

Zażalenie powoda nie jest zasadne.

Przepisart. 144 § 1 k.p.c.przewiduje, że przewodniczący ustanawia kuratora dla strony, której miejsce pobytu nie jest znane, jeżeli wnioskodawca powyższeuprawdopodobni.Konstrukcja tego przepisu, w powiązaniu z treściąart. 143 k.p.c.wskazuje, że jego celem jest zagwarantowanie reprezentacji stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, a zachodzi potrzeba doręczenia pozwu lub innych pism procesowych wywołujących potrzebę obrony jej praw. Przepis ten nie może służyć zatem za instrument służący przyśpieszeniu postępowania w innych przypadkach.
Z treściart. 144 § 1 k.p.c.wynika wyraźnie, iż uprawdopodobnienie, że miejsce pobytu strony jest nieznane, stanowi podstawowy warunek ustanowienia kuratora.Zdanie pierwszetego przepisu brzmi:„Przewodniczący ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu strony nie jest znane”. Z dorobku judykatury wynika, iż nie można uznawać za uprawdopodobnienie samego twierdzenia strony, że nie zna aktualnego miejsca zamieszkania (pobytu) strony przeciwnej. Natomiast, wobec praktycznie nieograniczonej możliwości korzystania z wyjazdów i okresowych pobytów za granicą, należy - odpowiednio - zaostrzyć kryteria oceny, czy doszło do uprawdopodobnienia.

Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że powód nie uprawdopodobnił w przedmiotowej sprawie, że nie jest mu znane miejsce pobytu pozwanychM. M.iA. M..
Powód na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego chociażby podjęcie prób ustalenia aktualnych adresówA. M.iM. M., ograniczając się jedynie do stwierdzeń o pobycie pozwanych odpowiednio w Niemczech i w Belgii. Nie zgłosił też żadnych wniosków mających przekonać Sąd I instancji, iż mimo podjętych prób nie zdołał tych adresów ustalić. Natomiast już tylko pobieżna analiza oświadczeń pozwanych złożonych na rozprawie w dniu 15 maja 2012r. świadczy o tym, że pozostali pozwani mogą posiadać wiedzę co do miejsca obecnego pobytu pozwanychM. M.( w Belgii) iA. M.( w Niemczech).

Jedynie dodatkowo wskazać należy, iż w judykaturze utrwalony jest pogląd, iż wyznaczenie kuratora w trybieart. 143 i art. 144 k.p.c., mimo nieuprawdopodobnienia, że miejsce pobytu strony jest nieznane, uzasadnia skuteczne postawienie zarzutu pozbawienia jej możności obrony swych praw(uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1982 r., sygn. I CR 389/82 – za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej LexPolonica). Dotyczy to również sytuacji procesowej, gdy sąd zaniecha wysłania stronie zamieszkałej (przebywającej czasowo) za granicą odpisu pozwu oraz zawiadomienia o rozprawie i wyznaczy kuratora w trybieart. 143 i 144 k.p.c., mimo nieuprawdopodobnienia, że miejsce jej pobytu jest nieznane(uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1969 r., sygn. III CRN 418/69 – za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej LexPolonica

Skoro zatem, na tym etapie postępowania brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, brak było także podstaw do uwzględnienia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.
Wobec powyższego, na mocyart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.