Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2436/12
Data wyroku: 2013-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech SAWICKI
Teza: skazujący

Sygn. akt VI W 2436/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2013 roku.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSR Wojciech SAWICKI
Protokolant Aleksandra DZIAŁAK

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2013 roku,

sprawy przeciwkoJ. K.
synowiW.iM.,
urodzonemu (...)weW.,

obwinionego o to, że:
w dniu 20 czerwca 2012 roku o godzinie 19:55 weW.naul. (...)kierował samochodem m-kiF. (...)onr rej. (...)nie posiadając uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, nie posiadając przy sobie wymaganych dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego i umowy zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC oraz nie zastosował się do obowiązku używania podczas jazdy świateł mijania w czasie od świtu do zmierzchu,
tj. o wykroczenie z art. 94§1 kw w zw. z art. 9§1 kw:

I
uznaje obwinionegoJ. K.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w części wstępnej wyroku, tj. za winnego wykroczenia z art. 94§1 kw, wykroczenia z art. 95 kw oraz wykroczenia z art. 88 kw i za to na podstawie art. 94§1 kw, po zastosowaniu art. 39§1 i §2 kw, wymierza mu karę nagany;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.M. B.weW.kwotę 221 (dwustu dwudziestu jeden) złotych i 40 (czterdziestu) groszy, a w tym kwotę 41 (czterdziestu jeden) złotych i 40 (czterdziestu) groszy podatku od towarów i usług – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu osobie obwinionej;

zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania, zaliczając je na rachunek
Skarbu Państwa, w tym zwalnia go od opłaty.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 20 czerwca 2012 roku w godzinach wieczornych funkcjonariusze Wydziału Wywiadowczego i InterwencyjnegoK.weW.K. S.iM. M. (2)pełnili służbę patrolową w patrolu zmotoryzowanym na terenie dzielnicyW.. Około godziny 19:55 wskazani funkcjonariuszeK.weW.naulicy (...)zatrzymali do kontroli drogowej samochód osobowy markiF. (...)onr rej. (...), albowiem kierujący tymże pojazdem w krytycznym czasie nie zastosował się do obowiązku używania podczas jazdy świateł mijania w okresie od świtu do zmierzchu. Ustalono, iż kierującym samochodem osobowym markiF. (...)onr rej. (...)w krytycznym czasie był obwinionyJ. K., który dodatkowo na ten czas nie posiadał uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, tj. prawa jazdy kat.(...)oraz nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego i umowy zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC.
ObwinionyJ. K.prawomocnym wyrokiem Tutejszego Sądu z dnia 03 października 2011 roku wydanym w sprawie o sygn. II K 880/11 został uznany za winnego tego, że w dniu 06 lipca 2011 roku weW., będąc w stanie nietrzeźwości (posiadając 0,95 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował samochodem markiF. (...)onr rej. (...), którym jechałulicą (...), tj. za winnego czynu zart. 178a§1 Kodeksu karnego– przy czym wobecJ. K.orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat. Wskazane orzeczenie uprawomocniło się z dniem 11 października 2011 roku.
Ustalono, iż w związku ze zdarzeniem z dnia 20 czerwca 2012 roku w Komisariacie PolicjiW.przeciwko obwinionemu wszczęto dochodzenie o czyn zart. 244 Kodeksu karnego.

(dowód: wyjaśnienia obwinionego, karty 10-11 i 59 akt; także: pismo Wydziału Dochodzeniowo - ŚledczegoKPW., karta 5 akt; policyjna notatka urzędowa, karta 6 akt; informacja z Krajowego Rejestru Karnego, karta 13 akt; odpis powołanego orzeczenia Tutejszego Sądu, karta 31 akt)

J. K.z zawodu jest szewcem i aktualnie nie pracuje, utrzymując się z renty rodzinnej w wysokości 900 złotych netto. Stan rodzinny – żonaty, w separacji. Obwiniony na chwilę obecną nie figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

(dowód: dane osobo - poznawcze, karta 38 akt; informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, karta 22 akt)

J. K.ukończył szkołę zawodową jako szkołę specjalną – nie potrafi pisać ani czytać, tylko umie się podpisać. Obwiniony nie jest osobą upośledzoną umysłowo. Poziom intelektualny badanego jest niski, ale pozwala mu na zrozumienie podstawowym norm; badany zna i rozumie podstawowe zasady współżycia społecznego. W krytycznym czasieJ. K.nie miał zniesionej ani też w znacznym stopniu ograniczonej zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem – wobec jego osoby nie zachodzą warunki określone wart. 17§1bądź§2 Kodeksu wykroczeń.

(dowód: opinia sądowo - psychiatryczna z dnia 03 lipca 2013 roku)

J. K.przyznał się do wszystkich trzech zarzucanych mu wykroczeń i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. W toku czynności wyjaśniających obwiniony został przesłuchany w charakterze podejrzanego o popełnienie przestępstwa zart. 244 Kodeksu karnego–J. K.wprost przyznał, iż miał świadomość uprzedniego orzeczenia wobec jego osoby zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych do 2013 roku i zaznaczył, że w krytycznym czasie „wsiadłem do pojazdu (…) ponieważ chciałem podwieźć kolegę (…) po drodze zostałem zatrzymany przez Policję” (vide: karty 10-11 akt). Na rozprawie w dniu 18 października 2013 roku obwiniony podtrzymał w całości uprzednio składane wyjaśnienia –J. K.zaznaczył, iż w krytycznym czasie zapomniał włączyć światła mijania oraz potwierdził, iż w krytycznym czasie jako kierujący wskazanym pojazdem nie miał przy sobie wymaganych dokumentów. Dodatkowo obwiniony obiecał, że tego typu sytuacje więcej się nie powtórzą i wyraził ubolewanie z powodu zaistniałego zdarzenia (vide: karta 59 akt).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego Tutejszy Sąd uznał, iż sprawstwo oraz winaJ. K.odnośnie wszystkich zarzucanych mu wykroczeń są oczywiste i jednoznaczne oraz nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości – przy czym winaJ. K.odnośnie czynu zart. 94§1 Kodeksu wykroczeńprzyjmuje ewidentnie postać winy umyślnej; obwiniony miał przecież świadomość, że w krytycznym czasie siada za kierownicą samochodu osobowego markiF. (...)onr rej. (...)mimo orzeczenia wcześniej wobec jego osoby środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Odnośnie dwóch pozostałych wykroczeń Tutejszy Sąd nie ma wątpliwości, że w krytycznym czasie zostały one popełnione nieumyślnie wskutek niezachowania przezJ. K.ostrożności wymaganej w danych okolicznościach – w rozumieniu przepisuart. 6§2 Kodeksu wykroczeń.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy oparł się przede wszystkim na wyjaśnieniach obwinionego oraz na dowodach z dokumentów – za zgodą obrońcy obwinionego Sąd postanowił pominąć dowody z przesłuchania świadków wskazanych przez oskarżyciela publicznego, czyli funkcjonariuszy PolicjiK. S.iM. M. (2)(vide: karta 59 akt). W przekonaniu Sądu Rejonowego wyjaśnieniaJ. K.uznać należy za całkowicie wiarygodne, ponieważ są one logiczne, spójne i przekonywujące oraz korespondują z pozostałym zgromadzonym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym. Tym samym bezspornym jest, iż obwiniony swoim zachowaniem w krytycznym czasie wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia stypizowanego przez ustawodawcę wart. 94§1 Kodeksu wykroczeń, ustawowe znamiona wykroczenia stypizowanego przez ustawodawcę wart. 95 Kodeksu wykroczeńoraz ustawowe znamiona wykroczenia stypizowanego przez ustawodawcę wart. 88 Kodeksu wykroczeń.
UznającJ. K.za winnego popełnienia zarzucanych mu wykroczeń (opisanych w zarzucie wniosku) Sąd Rejonowy – mając na uwadze całokształt okoliczności niniejszej sprawy oraz mając także na uwadze zasadę trafnej represji karnej i społeczne poczucie sprawiedliwości – zdecydował o skorzystaniu wobec jego osoby z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. W przekonaniu Tutejszego Sądu w tej konkretnej sprawie przede wszystkim właściwości i warunki osobisteJ. K.pozwalają na przyjęcie, iż kara nagany orzeczona wobec obwinionego będzie karą w zupełności wystarczającą. Zgodnie z dyspozycjąart. 36§1 Kodeksu wykroczeńnaganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy należy przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia jego osoby do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego – zdaniem Sądu Rejonowego taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie i nie ma bezwzględnej konieczności karaniaJ. K.grzywną. Oczywiście Tutejszy Sąd nie traci z pola widzenia, iż według zgodnego poglądu doktryny i orzecznictwa nadzwyczajne złagodzenie kary jest dla sprawcy czynu zabronionego szczególnego rodzaju nagrodą, a przedmiotowa instytucja winna być stosowana ze szczególną rozwagą i naprawdę w wyjątkowych okolicznościach. Jednakże zdaniem Sądu w tej konkretnej sprawie właśnie takie przesłanki zachodzą. Nawet abstrahując od tego, że obwiniony dopuścił się zarzucanych mu wykroczeń wskutek swojego rodzaju naiwności i braku wyobraźni (to jest raczej bezsporne), kluczowe znaczenie mają właśnie właściwości i warunki osobiste sprawcy. Mówiąc wprost –J. K.jest (absolutnie niczego mu nie ujmując) prostym, niepiśmiennym i w pewnym sensie ograniczonym intelektualnie człowiekiem, a nie zdemoralizowanym przestępcą okazującym lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego oraz innych jednostek. Należy także mieć na uwadze, iż obwiniony nie jest też tzw. sprawcą z nawyknienia. Dlatego w przekonaniu Sądu w tej konkretnej sprawie – właśnie z uwagi na społeczne poczucie sprawiedliwości i zasadę trafnej represji karnej –J. K.należy okazać wyrozumiałość. Tutejszy Sąd ma także na uwadze wyrażoną przez obwinionego skruchę i wolę poprawy, które niewątpliwie są szczere – ponadto istotne znaczenie ma okoliczność, że w związku ze zdarzeniem będącym przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie przeciwko obwinionemu wszczęto dochodzenie o czyn zart. 244 Kodeksu karnego. Zdaniem Sądu Rejonowego sam udziałJ. K.na rozprawie przed Tutejszym Sądem pozwoli mu zrozumieć i przyjąć do wiadomości, iż kolejne ewentualne naruszenia porządku prawnego spotkają się z ostrą i zdecydowaną reakcją wymiaru sprawiedliwości – w ocenie Sądu Rejonowego obwinionemu należy dać jeszcze jedną szansę (z uzasadnionym przypuszczeniem, że tym razem jej nie zmarnuje).
Orzekając o kosztach postępowania w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy uznał, iż aktualna sytuacja osobista i majątkowa obwinionego przemawia za całkowitym zwolnieniem jego osoby od obowiązku ponoszenia tychże kosztów. Jednocześnie na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy obwinionego adwokataM. B.koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości określonej przepisem§14 ust. 2 pkt 2w zw. z§19 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie §2 pkt 3 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości doliczono aktualną stawkę 23% podatku od towarów i usług.