Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 406/13
Data wyroku: 2013-07-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Sylwana Wirth, Krzysztof Płudowski
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 406/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lipca 2013 roku.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Sylwana Wirth (spr.)

Sędziowie :

SO Krzysztof Płudowski
SO Waldemar Majka

Protokolant :

Agnieszka Paduch

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 roku
sprawy1.S. K.oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.iart. 245 k.k.;
2.K. U.oskarżonego zart. 291 § 1 k.k
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoS. K.
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 12 marca 2013 roku, sygnatura akt II K 331/12
I. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoS. K.w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie zawarte wpunkcie Vjego części dyspozytywnej wydane na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§2 kko warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności oraz związane z nim orzeczenie zawarte wpunkcie VIwydane na podstawieart. 73§2 kko oddaniu pod dozór kuratora sądowego;
II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. zwalnia oskarżonegoS. K.od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa;
IV. wydatki związane z apelacją prokuratora a dotyczące oskarżonegoK. U.zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 406/13

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Kłodzku oskarżył:

1
S. K.o to, że:

I
w dniu 02 kwietnia 2012r. wN., woj.(...), dokonał rozboju na osobieK. D.w ten sposób, że wypowiadał wobec niego groźby natychmiastowego użycia przemocy w postaci ugodzenia nożem i zażądał od niego wydania telefonu komórkowegomarki N. (...)o wartości 349 zł, który po przekazaniu przez pokrzywdzonego zabrał w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodę wymienionego pokrzywdzonego,

to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.

II
w dniu 02 kwietnia 2012r. wN., woj.(...), w celu wywarcia na świadkówK. D.iD. O., wypowiadał wobec nich groźby pozbawienia życia jeżeli powiadomią organa ścigania o popełnionych na szkodęK. D.przestępstwie rozboju, przy czym groźby te wzbudziły u wymienionych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,

to jest o czyn zart. 245 k.k.

2
K. U.o to, że:

III
w dniu 02 kwietnia 2012r. wN., woj.(...), udzielił pomocyS. K.w sprzedaży telefonu komórkowegomarki N. (...)o wartości około 349zł, stanowiącego własnośćK. D.wiedząc, iż pochodzi on z dokonanego rozboju na szkodę w/w,

to jest o czyn zart. 291 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 12 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Kłodzku uznał oskarżonegoS. K.za winnego tego, że:

I
w dniu 2 kwietnia 2012 roku wN., używając groźby natychmiastowego użycia przemocy poprzez ugodzenie nożem wobecK. D.zabrał mu w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 349 zł, co stanowiło wypadek mniejszej wagi, to jest popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.i za to na podstawieart. 283 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
w dniu 2 kwietnia 2012 roku wN., w celu wywarcia wpływu na świadkówK. D.iD. O., wypowiadał wobec nich groźby pobicia jeżeli powiadomią organa ścigania o popełnionym na szkodęK. D.przestępstwie rozboju, przy czym groźby te wzbudziły u wymienionych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest popełnienia przestępstwa zart. 245 k.k.i za to na podstawieart. 245 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesił na okres próby lat 5 (pięciu).
Tymże wyrokiem na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddano oskarżonego pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie I wyroku kary grzywny okres jego zatrzymania od dnia 4 kwietnia 2012 roku do dnia 5 kwietnia 2012 roku.
OskarżonegoK. U.uznano za winnego czynu wyżej opisanego, przy czym przyjęto, że stanowi on wypadek mniejszej wagi, to jest przestępstwa zart. 291 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 2 k.k.wymierzono mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.
Orzeczono ponadto o kosztach procesu.
Wyrok powyższy zaskarżony został w całości na niekorzyść oskarżonych apelacją prokuratora, który wyrokowi temu zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, a mający istotny wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym przyjęciu, że wobec oskarżonychS. K.orazK. U.zachodzą przesłanki przemawiające za uznaniem, iż zarzucone oskarżonymS. K.iK. U.czyny zart. 280 § 1 k.k.iart. 291 § 1 k.k.stanowią wypadki mniejszej wagi, co z kolei skutkowało błędnym zastosowaniem wobec nich instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności, podczas gdy okoliczności popełnionych przez nich przestępstw, uprzednia karalność oraz fakt, iż zarzuconych im czynów dopuścili się w okresie próby, motywy i pobudki jakimi się kierowali, społeczna szkodliwość popełnionych przez nich czynów oraz postawa oskarżonegoS. K.bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, skutkować winny przyjęciem, iż wobec oskarżonych brak jest jakichkolwiek przesłanek i podstaw do przyjęcia, iż zarzucone im czyny stanowią wypadki mniejszej wagi.
Apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Wyrok zaskarżył również obrońca oskarżonegoS. K., który powołując się na przepisyart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt. 1 i 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność i surowość orzeczonych wobec oskarżonego kar: dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny wysokości pięćdziesięciu stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę dziesięciu złotych za pierwszy z czynów oraz sześciu miesięcy pozbawienia wolności za drugi z przypisanych oskarżonemu czynów a w efekcie kary łącznej jednego roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący lat 5, w stosunku do celów jakie karta ta winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej, a przede wszystkim do stopnia winy oskarżonego oraz innych okoliczności podmiotowych, a w szczególności zaś, wymierzenie kary z pominięciem szczególnych dyrektyw wymiaru kary – wychowawczego oddziaływania kary orzeczonej w stosunku do sprawcy młodocianego jak też nierozważenie przez Sąd możliwości skorzystania z instytucji określonej wart. 58 § 3 k.k.dającego możliwość orzeczenia wobec oskarżonego jako kar alternatywnych Katy ograniczenia wolności lub kary grzywny a w konsekwencji wymierzenia oskarżonemu surowej kary mimo, dokonania przez Sąd ustaleń w pełni uzasadniających zastosowanie powyższych regulacji,
i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przy zastosowaniu szczególnych dyrektyw wymiaru kary wymierzył oskarżonemu karę ograniczenia wolności lub karę grzywny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Jedynie apelacja prokuratora okazała się zasadną w części kwestionującej zastosowanie warunkowego zawieszenia kary wobec oskarżonegoS. K..
Apelacja ta nie zasługiwała natomiast na uwzględnienie w zakresie przyjęcia w zaskarżonym wyroku wypadku mniejszej wagi co do czynówart. 280 § 1 i art. 291 § 1 k.k.
Sąd odwoławczy podziela pogląd Sądu I instancji o możliwości zakwalifikowania przypisanych oskarżonym występków zart. 280 § 1 k.k.iart. 291 § 1 k.k., jako wypadków mniejszej wagi, ponieważ sąd ten wykazał zaistnienie łagodzących elementów przedmiotowych (niska wartość przedmiotu czynu, niewielka korzyść majątkowa jaką sprawcy odnieśli oraz niewielkie natężenie środków rozbójniczych jakimi posłużył sięS. K.a także przeproszenie pokrzywdzonego) które w tej sprawie pozwalają na ocenę czynów przestępczych przypisanych oskarżonym jako wypadek mniejszej wagi.
Oskarżeni zrealizowali wszystkie znamiona ustawowe czynów ale z uwagi na elementy wyżej wskazane, zasługiwali na bardziej łagodne potraktowanie.
Oczywistym jest, że oceniając te czyny należy uwzględnić wszystkie okoliczności stanu faktycznego sprawy, w tym to, żeS. K.popełnił przestępstwo rozboju, a więc jedno z „najcięższych” przestępstw przeciwko mieniu.
Odnosząc się do apelacji obrońcy tego oskarżonego, sąd odwoławczy zauważa że jakkolwiek przepisart. 58 § 3 k.k.dawał możliwość wyboru rodzaju kary i orzeczenia zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo ograniczenie wolności, to jednak§ 1 art. 58 k.k.nie ustanawia wiążącej dyrektywy wyboru najłagodniejszego środka spośród możliwych do orzeczenia kar czy środków karnych o charakterze wolnościowym.
Sąd Rejonowy wymierzając karę pozbawienia wolności miał na uwadze zasady i kryteria wymiaru kary określone wart. 53 k.k.i doszedł do wniosku, że ze względu głównie na stopień zawinienia oskarżonych oceniany jako znaczny, uzasadnione i celowe jest wymierzenie takiego rodzaju kary a tym samym nie wchodzi w rachubę orzeczenie kar łagodniejszego rodzaju.
Sąd Okręgowy stanowisko to w pełni akceptuje uznając, że dolegliwość wymierzonej kary nie przekroczy stopnia przypisanej sprawcom winy i będzie właściwą represją oraz przestrogą na przyszłość. Okoliczności wpływające na ocenę stopnia winy sprzeciwiają się jednocześnie aby potraktować oskarżonych łagodniej poprzez orzeczenie kar nieizolacyjnych.
OskarżonyS. K.jest sprawcą młodocianym, ale zdemoralizowanym i w przeszłości karanym. W czerwcu 2010r. został on skazany za przestępstwo podobne na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Przedmiotowego czynu dopuścił się zatem w okresie próby, przekonując o niecelowości orzekania takiej kary wobec niego i okazując rażące lekceważenie obowiązującego prawa.
Skoro zatem kara z zastosowaniemart. 69 § 1 k.k.nie wystarczyła aby osiągnąć jej cele względem sprawcy i powrócił on na drogę przestępstwa, popełniając rozbój – to brak jest obecnie pozytywnej prognozy względem niego i brak tym samym podstaw do zawieszenia wykonania kary.
Z tego względu wyrok podlegał zmianie, przez uchylenie rozstrzygnięcia zart. 69 § 1 k.k.i zart. 73 § 2 k.k.
W pozostałym zakresie wyrok jako trafny utrzymano w mocy.