Sąd Okręgowy w Warszawie
IV Wydział Cywilny
Sygnatura akt: IV C 1461/11
Data wyroku: 2013-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Derejczyk

Sygn. akt IV C 1461/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział IV Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Derejczyk
Protokolant: sekretarz sądowy Edyta Głodek
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2013 r. w Warszawie
sprawy z powództwaB. S.,S. S. (1)
przeciwkoPrzedsiębiorstwu Państwowemu (...)z siedzibą wW.
o zapłatę

IZasądza od pozwanegoPrzedsiębiorstwa Państwowego (...)na rzecz powodówB. S.iS. S. (1)kwotę 203.285 zł (dwieście trzy tysiące dwieście osiemdziesiąt pięć złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2008 r. do dnia zapłaty.
IIZasądza od pozwanegoPrzedsiębiorstwa Państwowego (...)na rzecz powodówB. S.iS. S. (1)kwotę 16827,26 zł (szesnaście tysięcy osiemset dwadzieścia siedem złotych i dwadzieścia sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów sądowych i kwotę 14400 zł (czternaście tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

    IIINakazuje zwrócić powodom ze Skarbu Państwa kwotę 193 zł (sto dziewięćdziesiąt trzy złote) i polecićK.Sądu Okręgowego w Warszawie wypłacenie tej kwoty z zaliczki uiszczonej 25.10.2012 r. i zaksięgowanej pod poz. 123146.
IVNakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 11069,69 zł (jedenaście tysięcy sześćdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
VNieuiszczone koszty sądowe w zakresie opłaty od rozszerzonego żądania pozwu przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W dniu 18 stycznia 2008r (data prezentaty)B.iS. S. (1)wnieśli o zasądzenie na ich rzecz od pozwanegoPrzedsiębiorstwa Państwowego (...)kwoty: 104 200,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę, w tym spadek wartości nieruchomości oraz o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. strona powodowa rozszerzyła powództwo do kwoty 203285 zł, czyli o kwotę 99 085 złotych ( protokół k 372)
PozwanyPrzedsiębiorstwo Państwowe (...)wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na podstawie odpisu z księgi wieczystej k.13-16, dokumentów z kart 17-74, pism k.-75, 120, 121-122, 123, tabeli k.302, 329, map z k. 330 - 332, 672, decyzji k. 350-351, zaświadczenia k. 352, wypisu z aktu notarialnego k. 353 - 362, umowy k. 685 -700, faktury k.701, wydruków z interentu k. 710 -712, zdjęć k. 716-721, 733 - 735, 752 - 756, zeznań powódki k 796-798 Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.
Powodowie na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej byli współwłaścicielami nieruchomości położonej wW.przyul. (...)o powierzchni 490 m((

    2)), składającej się z dwóch działek geodezyjnych o nr(...)i(...)obręb(...), dla której Sąd Rejonowy(...)prowadziksięgę wieczystą nr (...). Nieruchomość ta zabudowana jest domem jednorodzinnym o powierzchni 199,20 m((

    2)). Jest to budynek murowany, podpiwniczony z poddaszem użytkowym. Budowa domu przypadała na lata 1988-1991. Powodowie wykańczali dom przy pomocy własnych środków, wprowadzając się doń, gdy był jeszcze w stanie częściowo surowym. W latach 1993-1997 powodowie poczynili oszczędności w Japonii i dzięki temu dokończyli budowę domu.
Powódka mieszkała na tym terenie od urodzenia, w starym domu. Do początku lat 70-tych natężenie ruchu samolotów nie było uciążliwe i nie przeszkadzało powodom aż do lat datowanych na akcesję Polski do Unii Europejskiej, gdy rozbudowano terminal. W miarę upływu czasu natężenie hałasu w domu powodów było nie do zniesienia, immisje uwydatniały się nawet przy zamkniętych oknach, nie wspominając o możliwości swobodnych rozmów przez telefon oraz nagrywania dźwięku na sprzęt audio.
Rozporządzeniem Wojewody(...)nr(...)z dnia 7 sierpnia 2007 r. utworzono obszar ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...). Nieruchomość powodów znalazła się w „strefie M” tego obszaru tj. strefie ograniczeń zabudowy mieszkaniowej. Rozporządzenie to wydane zostało w oparciu o treśćart. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiskaDz.U.2008.25.150 (z późniejszymi zmianami).
Powodowie wystawili ofertę sprzedaży nieruchomości zgłaszając się do agencji nieruchomości, następnie w portalach internetowych, jednak przez dłuższy czas działania te nie spotkały się z żadnym odzewem potencjalnych klientów.Firma (...)nie podjęła się pośrednictwa w handlu przedmiotową nieruchomością z uwagi na lokalizację na obszarze ograniczonego użytkowania i niekorzystną w związku z tym prognozą sprzedaży. Z koleifirma (...)uczuliła powodów na wstępie, iż przygotowanie transakcji wymagałoby zburzenia domu, gdyż jedynie działka jest obiektem zainteresowania inwestorów na cele komercyjne. Oferowane powodom ceny przez czyniących rekonesans kupców nie były satysfakcjonujące, oscylowały w przedziale 200-500 tysięcy złotych co było dla powodów nie do przyjęcia.
Dnia 27 maja 2009 r. powodowie zmuszeni niekorzystną i tak od kilku lat sytuacją sprzedali przedmiotową nieruchomość orazdziałkę gruntu nr (...)położoną przyul.(...)wW.za kwotę łączną 800 000 zł dokonując czynności przed notariuszemR. D.prowadzącym kancelarię notarialną wR.za nr rep(...). Powyższa kwota nie wystarczyła na zakup nowej nieruchomości wW., ani na jej peryferiach. Powodowie musieli zaciągnąć kredyt na zakup nowej nieruchomości.
Po sprzedaży nieruchomości przez powodów wybudowano drogę szybkiego ruchu, która już wcześniej była w planach, przebiegającą w bliskim sąsiedztwie przedmiotowej nieruchomości.
Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2010 r sygn akt IV C 84/08 tutejszy Sąd oddalił powództwoB.iS.małżonkówS.( odpis wyroku k 378). Wyrokiem z dnia 13 września 2011 r sygn akt VI A CA 295/11 na skutek apelacji powodów od ww wyroku uchylił zaskarżony wyrok i przekazał Sądowi Okręgowemu w Warszawie sprawę do ponownego rozpoznania ( odpis wyroku k.508)
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Nie ulega wątpliwości, iż rozporządzeniem Wojewody(...)nr(...)z dnia 7 sierpnia 2007 r. utworzono obszar ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...)Nieruchomość powodów znalazła się w „strefie M” tego obszaru tj. strefie ograniczeń zabudowy mieszkaniowej. Rozporządzenie to wydane zostało w oparciu o treśćart. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiskaDz.U.2008.25.150 (z późniejszymi zmianami). Wyniki ciągłych pomiarów hałasu w środowisku dla Portu Lotniczego(...)wW.wskazują na przekroczenie norm dopuszczalnego hałasu na tej nieruchomości. Obszar ograniczonego użytkowania utworzono właśnie na takich terenach, na których występują przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu, a na takim terenie zlokalizowana jest nieruchomość.
Na skutek zmiany przepisów prawa Sejmik Województwa(...)w dniu 20 czerwca 2011 r. podjął Uchwałę nr(...)w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...)wW..
Wartość nieruchomości powodów przed utworzeniem obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...)była mniejsza od wartości podobnej nieruchomości, ale położonej poza tym obszarem. W wyniku wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania, najpierw Rozporządzeniem Wojewody(...), a obecnie Uchwałą Sejmiku Województwa(...)spadek wartości nieruchomości powódki drastycznie się zwiększył. Utworzenie zatem obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...)ponad wszelką wątpliwość spowodowało obniżenie wartości nieruchomości powodów.
Zasadniczą kwestią w realiach niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie, czy obowiązywanie tego rozporządzenia ma zasadnicze znaczenie dla oceny odpowiedzialności pozwanego.
Zgodnie z treściąart. 129 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiskaDz.U.2008.25.150 (z późniejszymi zmianami),  jeżeli w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości korzystanie z niej lub z jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel nieruchomości może żądać wykupienia nieruchomości lub jej części. W związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości jej właściciel może żądać odszkodowania za poniesioną szkodę; szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości.
Z powyższymi roszczeniami można wystąpić w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Podstawą do domagania się powyższych roszczeń jest ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez stworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Z art. 135 ust 1 prawa ochrony środowiska wynika, że może to mieć miejsce, jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z analizy porealizacyjnej, albo z przeglądu ekologicznego wynika, iż mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych, nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu. Obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub dla zakładów lub innych obiektów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana, jako takie przedsięwzięcie określa się na zasadach wskazanych w art. 135 ust 2 prawa ochrony środowiska. Przepis ten zawiera delegację do określenia obszaru ograniczonego użytkowania, jak również orzeczenie jakie przedsięwzięcia mogą znacząco oddziaływać na środowisko.
W dacie uchwalenia obszaru ograniczonego użytkowania tj w dniu 24 sierpnia 2007 r. (rozporządzenie Wojewody(...)nr(...)) ,art. 135 ust 2prawa ochrony środowiska stanowił, że obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko tworzy wojewoda w drodze rozporządzenia. Z dniem 1 stycznia 2008 r. przepis ten został zmieniony przezart. 19 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej. W wyniku tej nowelizacji obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 51 ust.1 pkt ustawy, lub dla zakładów, innych obiektów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana, jako takie przedsięwzięcie, tworzy sejmik województwa w drodze uchwały. Ustawodawca zmienił zatem jedynie organ uprawniony do utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, którym w miejsce wojewody stał się sejmik województwa, a nadto wskazał, że następuje to w formie uchwały, a nie jak dotychczas w formie rozporządzenia.
Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny, zgodnie z § 32 ust 3 zasad techniki prawodawczej, jeżeli zmiana treści przepisu upoważniającego polega na tym, że zmienia się organ upoważniony do wydania aktu wykonawczego, należy przyjąć, iż taki akt zachowuje moc obowiązującą. Jednakże w takim wypadku organem ustawowo upoważnionym do zmiany lub uchylenia aktu wykonawczego wydanego na podstawie zmienionego przepisu upoważniającego jest organ wskazany w zmienionym upoważnieniu. Te zaś przepisy w myśl § 143 zasad techniki prawodawczej mają zastosowanie odpowiednio do aktów prawa miejscowego. Sąd Okręgowy podziela też zapatrywanie Sądu Apelacyjnego, iż zgodnie z § 32 ust 3 zasad techniki prawodawczej, wprowadzona z dniem 1 stycznia 2008 r. zmiana organu upoważnionego do wydania aktu wykonawczego ( w tym przypadku sejmik województwa zamiast wojewody) nie wpływa na moc obowiązującą rozporządzenia. Innymi słowy w przypadku zmiany treści przepisu upoważniającego przyjmuje się, że taki akt zachowuje moc obowiązującą. Natomiast w myśl § 32 ust 2 zasad techniki prawodawczej dotyczącym zmiany formy aktu ( uchwała w miejsce rozporządzenia) należy przyjąć, iż rozporządzenie Wojewody(...)nr(...)nie utraciło mocy obowiązującej, ponieważustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej, wart. 47 ust. 2wskazała, że akty prawa miejscowego wydane na podstawie przepisów zmienianych zachowują moc do czasu wydania nowych aktów prawa miejscowego przez organy przejmujące zadania i kompetencje.
Ponadto, jak wskazał Sąd Apelacyjny, w myśl art. 135 ust 2 prawa ochrony środowiska w wersji obowiązującej w dacie wydania rozporządzenia Wojewody(...)nr(...)przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko było przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy, przy czym zakres ten nie został zmienionyustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej, którą dokonano zmiany organu upoważnionego do określania obszaru ograniczonego do określenia obszaru ograniczonego użytkowania i formy aktu ustanawiającego ten obszar.
W dalszej kolejności, jak zasygnalizował Sąd Apelacyjny na podstawie obowiązującego do dnia 15 listopada 2008 r. art. 51 ust 1 pkt 1 prawa ochrony środowiska, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagały m.in. planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko. Jak stanowi art. 51 ust 8 ustawy Rada Ministrów w drodze rozporządzenia miała obowiązek określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a także szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu.
Z kolei aktem wykonawczym wydanym na podstawieart. 51 ust 8prawa ochrony środowiska byłorozporządzenie Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływanie na środowisko. Zgodnie z § 2 ust 1 pkt 28 tegoż rozporządzenia sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagały lotniska o podstawowej długości pasa startowego nie mniejszej niż 2000 m . Natomiast według § 3 ust 1 pkt 55 rozporządzenia, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogły wymagać lotniska niewymienione w § 2 ust 1 pkt 28.
Ustawa z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowiskowart. 144 ust 9uchyliłaart. 51, lecz wart. 173 ust 1uznała, że dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawieart. 51 ust 8prawa ochrony środowiska zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawieart. 60 ustawy z dnia 3 października 2008 r., jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. do 15 listopada 2010 r.
Zgodnie z treścią art. 173 ust 2 powołanej ustawy do czasu wydania przepisów , o których mowa w art. 60 tej ustawy, za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust 1 pkt 1 ustawy, uważało się za określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymagające sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko natomiast za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone w art. 59 ust 1 pkt 2 ustawy uważało się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko mógł być stwierdzony.
Oznacza to, iż zmiana ustawy z dniem 03 października 2008 roku miała jedynie charakter redakcyjny i określała, kiedy tracą moc przepisy wykonawcze określające, jakie przedsięwzięcia mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.
Co więcej, jak podnosi Sąd Apelacyjny przepisem wykonawczym wydanym na podstawieart. 60 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowiskojestrozporządzenie Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które weszło w życie z dniem 15 listopada 2010 r. . W myśl § 2 ust 1 pkt 30 tego rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się lotniska o podstawowej długości drogi startowej nie mniejszej niż 2100 m., zaś z § 3 ust 1 pkt 59 rozporządzenia wynika, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się lotniska inne niż wymienione w par 2 ust 1 pkt 30.
W związku z powyższym zmiany art. 135 ust 2 prawa ochrony środowiska w zakresie organu, rodzaju aktu prawnego oraz określenia rodzaju przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko nie wpłynęły na obowiązywanie rozporządzenia Wojewody(...)nr(...), gdyż zmiana organu upoważnionego do wydania aktu wykonawczego nie wpłynęła na moc jego obowiązywania. Kwestię formy aktu rozstrzygnęły przepisy intertemporalne w art. 47 ust 2 ustawy z 29 lipca 2005 r., a zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczym przedmiotowo pozostał ten sam, gdyż nie zmieniła go ani nowelizacja dokonana ustawą z 03 października 2008 r. ani nowerozporządzenie Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Znamiennym jest, iż w dacie sprzedaży nieruchomości przez powodów obowiązywało rozporządzenie Wojewody(...)nr(...), którego zostało zastąpione uchwałą nr(...)Sejmiku Województwa(...)z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...)wW.jednakże przedmiotowa uchwała nie może być podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, ponieważ weszła w życie już po dokonaniu sprzedaży nieruchomości przez powodów, a siłą faktu ograniczenia z niej wynikające nie mogą z mocą wsteczną wpłynąć na wartość zbywanej nieruchomości.
Sąd jako podstawę stosownych obliczeń przyjął dowód z opinii biegłej sądowejM. M.w zakresie wysokości obniżenia wartości przedmiotowej nieruchomości na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Kwestią zasadniczą jest ustalenie czy wartość nieruchomości powodów uległa obniżeniu z uwagi na jej położenie w obszarze oddziaływania lotniska, lecz także ustalenie pierwotnej wartości tej nieruchomości oraz wpływu oddziaływania lotniska na obniżenie wartości nieruchomości i wielkości obniżki wartości nieruchomości na skutek oddziaływania położonego nieopodal lotniska.
Powodowie zdaniem Sądu słusznie wskazali, iż zbycie nieruchomości skutkowało ,,utrwaleniem” szkody w ten sposób, że powodowie uzyskali za nią określoną kwotę, która była niższa od sumy możliwej do uzyskania, gdyby nieruchomości tej nie dotyczyły ograniczenia wynikające z faktu objęcia obszarem ograniczonego użytkowania z powodu położenia w pobliżu lotniska.
Alternatywną podstawą faktyczną dochodzonego przez powodów roszczenia odszkodowawczego był ponadnormatywny hałas emitowany przez samoloty korzystające z portu lotniczego(...). Należy zważyć, iż trudno jednoznacznie bronić zapatrywania, iż port lotniczy nie jest zakładem wprawianym w ruch za pomocą sił przyrody, co powoduje, że nie może ponosić odpowiedzialności za szkodę na zasadzie ryzyka na podstawieart. 435 kc.Co prawda hałas występujący ponad przeciętną miarę powodują startujące i lądujące samoloty, które nie są przedmiotem własności ani posiadania pozwanego, lecz należą do poszczególnych przewoźników lotniczych. Nie sposób jednak zbagatelizować problemu, iż port lotniczy nie może funkcjonować bez korzystających z jego usług przewoźników lądowych, a tym samym bez odbywającego się na nim ruchu lotniczego. Skoro ruch lotniczy jest nierozerwalnie związany z działalnością każdego portu lotniczego, sama czynność przyjmowania samolotów i umożliwiania im startów jest elementem działalności przedsiębiorstwa powodując, że istnieją argumenty przemawiające za traktowaniem go jak zakładu wprawianego w ruch za pomocą sił przyrody. Konsekwencją tego jest ponoszenie odpowiedzialności za czyny niedozwolone na zasadzie ryzyka. Każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą w formie portu lotniczego musi liczyć się z faktem, iż podstawą tej działalności jest przyjmowanie i umożliwianie startów samolotom, które wywołują immisje (hałas i zanieczyszczenie powietrza).
Abstrahując od kwestii zakwalifikowania bądź nie, przedmiotowego portu lotniczego jako zakładu wprawianego w ruch za pomocą sił przyrody, zart. 324prawa ochrony środowiska wynika wprost, iż w razie wyrządzenia szkody przez zakład o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzykuart. 435 § 1 kcstosuje się niezależnie od tego, czy zakład ten jest wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody. Ponadto zart. 325prawa ochrony środowiska wynika, że odpowiedzialności za szkody wyrządzone oddziaływaniem na środowisko nie wyłącza okoliczność, że działalność będąca przyczyną powstania szkód jest prowadzona na podstawie decyzji i w jej granicach. Co więcej, nie sposób w rozważaniach pominąćart. 322prawa ochrony środowiska, z którego wynika, że do odpowiedzialności za szkody spowodowane oddziaływaniem na środowisko stosuje się przepisyKodeksu cywilnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Odpowiedzialność oparta naart. 435 kcnie wymaga wykazania bezprawności działania sprawcy szkody. W ślad za doktryną i judykaturą należy przyjąć, iż odpowiedzialność ta powstaje niezależnie od winy sprawcy szkody i bez względu na to, czy szkoda powstała w warunkach zachowania bezprawnego (uchwała SN z 7 kwietnia 1970 r.,III CZP 17/1970, OSP 1971, nr 9, poz.169 i SN z 24 lutego 1981 r.,IV CR 17/01, OSNC 1981, nr 11, poz.216). Prowadzący na własny rachunek przedsiębiorstwo lub zakład wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody może uwolnić się od odpowiedzialności tylko przez wykazanie, że szkoda nastąpiła z powodu siły wyższej, wyłącznej winy poszkodowanego lub wyłącznej winy osoby, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
Kluczowe na gruncie realiów niniejszej sprawy jest zdanie zawarte w opinii biegłej mgr inż. architektM. M., mianowicie - ,,… gdyby nie występowało ograniczenie w sposobie zabudowy i zagospodarowania terenów, które nałożył Wojewoda Rozporządzeniem nr(...)z dnia 07.08.2007 r. ceny w strefie M w roku 2010 wzrosłyby w stosunku do cen z 2007 r. o 63,5%, a wartość nieruchomości przyul. (...)wyniosłaby 1 003 285 zł” . ( operat k.272).
Niewielką rozbieżnością ( niepewnością względną) charakteryzuje się opinia biegłegoZ., który przedmiotową nieruchomość wycenił na 988 289 zł.
Zatem opinie obu biegłych wskazują, iż wartość nieruchomości przyul. (...)zmniejszyła się na skutek utworzenia strefy ograniczonego użytkowania. Powodowie sprzedali poniższą nieruchomość za cenę 800 000 zł, czyli ze stratą 203 285 zł- ( wartość pomniejszona o 20%). Sąd oparł się na opinii biegłejM. M.uznając, iż jest ona spójna, logiczna. Sąd uznał argumenty podniesione przez stronę powodową przeciwko opinii drugiego biegłego. Sąd oddalił dowód o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego uznając, iż okoliczności na które miałby taki dowód zostać przeprowadzony zostały dostatecznie wyjaśnione w toku niniejszego postępowania.
W orzecznictwie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym szkodą podlegającą naprawieniu na podstawie art. 129 ust. 2 p.o.ś., jest także obniżenie wartości nieruchomości wynikające z faktu, iż właściciel nieruchomości będzie musiał znosić dopuszczalne na tym obszarze immisje (np. hałas) -postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24.02. 2010r.  III CZP 128/09. I wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 29.03.2012 r. I ACa 775/11. Z kolei w wyroku SN z dnia 25 maja 2012 r.  sygn akt  CSK 509/11 podniesiono, iż szkodą podlegającą naprawieniu na podstawie art. 129 ust. 2 p.o.ś. jest także obniżenie wartości nieruchomości wynikające z faktu, że właściciel będzie musiał znosić dopuszczalne na tym obszarze immisje. W wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 30.09.2009 r.  I ACa 484/09 zauważono ,iż zgodnie z art. 129 ust. 2 ustawy z 2001 r. Prawo ochrony środowiska szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości, co skutkuje zmniejszeniem aktywów właściciela i koresponduje z pojęciem straty w rozumieniuart. 361 § 2 k.c.Obniżenie wartości nieruchomości, która jest dobrem inwestycyjnym, stanowi wymierną stratę niezależnie od tego, czy właściciel ją zbył, czy też nie zamierza podjąć w tym kierunku żadnych działań. Przesłanką roszczenia odszkodowawczego przewidzianego w art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. nie jest bowiem jej zbycie. Odszkodowanie nie jest też ograniczone do rzeczywistej straty, ponieważ obowiązuje zasada pełnej odpowiedzialności odszkodowawczej za wprowadzenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości. Zgodnie z treścią art. 136 ust. 3 ustawy w razie określenia na obszarze ograniczonego użytkowania wymagań technicznych dotyczących budynków szkodą, o której mowa w art. 129 ust. 2, są także koszty poniesione w celu wypełnienia tych wymagań przez istniejące budynki, nawet w przypadku braku obowiązku podjęcia działań w tym zakresie.
Sąd Okręgowy uznał roszczenie powodów za zasadne do kwoty 203 285,00 zł. Powodowie ponieśli niewątpliwie szkodę z uwagi na obniżenie wartości nieruchomości z uwagi na położenie jej w obszarze ograniczonego użytkowania i immisje w strefie M. Dowodząc, iż z tych przyczyn sprzedali nieruchomość ze znaczną stratą powodowie wygrali niniejszą sprawę w 100 %.
W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 98 kpcw zw. zart. 108 kpc. W związku z tym, iż powodowi w całości wygrali niniejszą sprawę Sąd zasądził na ich rzecz zwrot od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zgodnie zrozporządzeniem ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduDz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn.zm.) oraz w całości obciążył pozwanego kosztami opinii biegłego. W części, w której powodowie nie opłacili z kosztów sądowych Sąd przejął je na rachunek Skarbu Państwa na podstawieart. 102 kpc..