Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 726/13
Data wyroku: 2013-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: uniewinnienie

Sygnatura akt VI W 726/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 sierpnia 2013 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 roku
sprawy przeciwkoM. I.synowiA.iD.z domuŁ.
urodzonego (...)weW.
obwinionego o to, że
w dniu 14.02.2012r o godz. 12:04 weW.naul. (...)kierując pojazdem markiF.onr rej. (...)przekroczył dozwoloną prędkość na tym odcinku drogi o 26 km/h uzyskując prędkość według wskazania fotoradaru 76 km/h, czym nie dostosował się do ograniczenia prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h.
tj. o czyn z art. 92 a kw

******************

I
uniewinnia obwinionegoM. I.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 14 lutego 2012 roku osoba kierująca samochodem markiF.nr rej. (...)., około godziny 12.04, jechałaulicą (...)weW.z prędkością 76 km/h. Dopuszczalna prędkość, naulicy (...), wynosiła 50 km/h.

Dowód:
raport z wydruku fotoradaru k. 4,
świadectwo legalizacji ponownej radarowego przyrządu do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym k. 20;
dane personalne wraz z fotografiąM. I.k.10-11.

M. I.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach podniósł, że samochód, którym popełniono wykroczenie, nie stanowi jego własności, lecz należy do spółki, której jest prezesem. Użytkowany przy tym jest przez każdego z osiemnastu pracowników spółki, a zdjęcie wykonane przez fotoradar nie dokumentuje jego osoby, lecz inną, która wówczas kierowała pojazdem.

Podstawą dokonanych przez Sąd ustaleń stanowił wydruk z radarowego przyrządu do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym. Przyrząd ten był sprawny technicznie, posiadał świadectwo legalizacji i wymagania, którym powinny odpowiadać takie przyrządy. Poddany został stosownym testom i sprawdzeniom, w oparciu o które wskazano jego datę legalizacji do 31 marca 2012 roku.
Z raportu pochodzącego z fotoradaru jednoznacznie wynikają: godzina popełnionego wykroczenia, marka i numer rejestracyjny pojazdu, którym zostało ono popełnione, prędkość z jaką się poruszał oraz fakt kierowania samochodem przez mężczyznę.
W świetle załączonych do akt dokumentów, stwierdzić zatem należy, że fakt popełnienia wykroczenia z art. 92a kw., przez osobę kierującą samochodem markiF., w dniu 14 lutego 2012r, naulicy (...)weW., nie budzi żadnych wątpliwości.
Pozostaje jednak do rozstrzygnięcia kwestia osoby prowadzącej pojazd, a tym samym będącej sprawcą wykroczenia.
Oskarżyciel publiczny, na podstawie otrzymanego zdjęcia obwinionego (k.10) uznał, że wizerunek ten odpowiada wizerunkowi zarejestrowanemu przez fotoradar w momencie popełnienia wykroczenia.
Sąd pewności takiej nie ma i ta okoliczność legła u podstaw wydanego orzeczenia. Zdaniem Sądu nie sposób kategorycznie i w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić, że wyjaśnienia obwinionego, co do kierowania samochodem przez inną osobę są całkowicie nieuzasadnione i uznać, bez ryzyka popełnienia omyłki, że osoba widniejąca na zdjęciu wykonanemu w miejscu popełnionego wykroczenia, tożsama jest z osobąM. I.. Zarówno znajdujące się w aktach sprawy zdjęcie obwinionego, jak i osobista weryfikacja dokonana przez Sąd w toku postępowania jurysdykcyjnego polegająca na porównaniu wykonanej przez fotoradar fotografii z wizerunkiemM. I., pozostawiają wątpliwości, co do jego sprawstwa. Tymczasem tylko jednoznaczne i nie budzące żadnych wątpliwości ustalenia w tym zakresie mogłyby rodzić odpowiedzialność karną po stronie obwinionego. Ich brak skutkował uniewinnieniemM. I.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wobec treści rozstrzygnięcia, kosztami postępowania Sąd obciążył Skarb Państwa (art.118 § 2 kpw).