Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 527/13
Data wyroku: 2013-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Kara Łączna, Młodociany, Ciąg Przestępstw
Podstawa prawna: art. 275 § 1 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 286 §1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

sygn. akt IX Ka 527/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział IX Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Barbara Plewińska
Sędziowie: SO Rafał Sadowski (spr.)
SO Marzena Polak

Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Bożeny Mentel

po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r.
sprawyT. L.oskarżonego zart. 275 § 1 kkiart. 275 § 1 kkw zw.zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Grudziądzu
od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu
z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 445/13

I

zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
w punkcie 3. tego wyroku za podstawę prawną wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 91 § 2 kkw zw. zart. 86 § 1 kk,

b
wpunkcie 4. za podstawę zawartego tamże orzeczenia przyjmujeart. 69 §1 i 2 kkiart. 70 § 2 kk,

c
wpunkcie 5. za podstawę zawartego tamże orzeczenia przyjmujeart. 73 §2 kk;

II
w pozostałym zakresie utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za instancję

odwoławczą, a wydatkami obciąża Skarb Państwa.

IX Ka 527/13

UZASADNIENIE

T. L.został oskarżony o to, że: I. w okresie od 21 stycznia 2013 r. do 25 stycznia 2013 r. wG.w mieszkaniu naulicy (...)z kurtki należącej doZ. G.zabrał w celu przywłaszczenia dowód osobisty wydany przez Burmistrza GminyN.oserii (...)na nazwiskoZ. G., działając na jego szkodę tj. o czyn zart. 275 § 1 kk, II. w dniu 31 stycznia 2013 r. w miejscowościN.wsklepie (...)naul. (...), posługując się uprzednio zabranym w celu przywłaszczenia dowodem osobistym należącym coZ. G.serii (...)oraz legitymacją emeryta-rencistyZ. G., w celu uzyskania korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pracownika sklepu co do swojej tożsamości podając się zaZ. G.i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...)Bank (...)z siedzibą weW., w ten sposób, że wsklepie (...)wN.spowodował zawarcie umowy kredytu nr(...)(nr(...)) z dnia 31 stycznia 2013 r., do której złożył nieprawdziwe oświadczenie stwierdzające nieprawdę w kwestii osiąganego dochodu z tytułu renty i podrabiając podpisZ. G., w celu uzyskania kredytu w wysokości 2.437,80 zł na zakup w systemie ratalnym notebookamarki S. (...)w cenie 1999 złotych, czym działał na szkodęBank (...) S.A.z siedzibą weW.w kwocie 2.437,80 zł tj. o czyn zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, III. w dniu 31 stycznia 2013 r. w miejscowościN.wsklepie (...)naulicy (...), posługując się uprzednio zabranym w celu przywłaszczenia dowodem osobistym należącym coZ. G.serii (...)oraz legitymacją emeryta-rencistyZ. G., w celu uzyskania korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pracownika sklepu co do swojej tożsamości podając się zaZ. G.i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...)Bank (...)z siedzibą weW., w ten sposób, że wsklepie (...)wN.spowodował zawarcie umowy kredytu nr(...)z dnia 31 stycznia 2013 roku., do której złożył nieprawdziwe oświadczenie stwierdzające nieprawdę w kwestii osiąganego dochodu z tytułu renty i podrabiając podpisZ. G., w celu uzyskania kredytu w wysokości 412,18 zł na zakup w systemie ratalnym wiertarki(...)w cenie 352 złotych, czym działał na szkodęBank (...) S.A.z siedzibą weW.w kwocie 412,18 zł tj. o czyn zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Sąd Rejonowego w Grudziądzu wyrokiem z dnia 24 czerwca 2013 r. w punkcie 1 oskarżonegoT. L.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia tj. występku zart. 275 § 1 kki za to na mocyart. 275 § 1 kkskazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, w punkcie II oskarżonegoT. L.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II i III aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż zostały one popełnione w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu tj. ciągu występków zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to w myślart. 91 § 1 kkna mocyart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności. W punkcie 3 wyroku sąd na mocyart. 85 kkw zw. zart. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych w punkcie 1 i 2 wyroku jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemuT. L.karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. W punkcie 3 wyroku sąd na mocyart. 69 § 1 i § 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. W punkcie 5 wyroku sąd na mocyart. 73 § 1 kkoddał oskarżonego na czas próby pod dozór kuratora sądowego. W punkcie 6 wyroku sąd na mocyart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązał oskarżonego do podjęcia pracy zarobkowej w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. W punkcie 6 wyroku sąd na mocyart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonego do naprawienia w całości wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoBanku (...) S.A.z siedzibą weW.kwoty 2849,88 zł. Nadto sąd w punkcie 7 wyroku zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu, wydatkami obciążając Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator. Przedmiotowy wyrok został zaskarżony w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej oraz warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności i oddania pod dozór kuratora oskarżonegoT. L.na niekorzyść oskarżonego. Skarżący wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnegoart. 91 § 2 kkprzez zaniechanie jego powołania iart. 85 kkprzez błędne jego wskazania, aart. 86 § 1 kkprzez zbędne jego powołanie w sytuacji wymierzenia kary łącznej za dwa czyny popełnione ciągiem przestępstw zart. 91 kki inne przestępstwo. Nadto skarżący zarzucił obrazę prawa materialnego polegającą na warunkowym zawieszeniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności i oddania go pod dozór kuratora w oparciu odpowiednio oart. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 73 § 1 kkpodczas gdy podstawą takiego rozstrzygnięcia wobecT. L., będącego sprawcą młodocianym, powinien byćart. 70 § 2 kkiart. 73 § 2 kk.
Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez: powołanie w pkt 3 w miejsce uchylonychartykułów 85 kkiart. 86 § 1 kk–art. 91 § 2 kk, w pkt 4 zastosowanie w podstawie warunkowego zawieszenia wykonania karyart. 70 § 2 kk, zaś w pkt 5 w podstawie oddania pod dozór kuratoraart. 73 § 2 kki utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie w mocy.

Sąd Okręgowy, ustalił i zważył co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego była zasadna.
Na początku należy wskazać, iż zarzut naruszenia prawa materialnegoart. 91 § 2 kkpoprzez zaniechanie jego powołania iart. 85 kkprzez błędne jego wskazanie oraz zarzut naruszenia prawa materialnego polegającego na warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności na podstawieart. 70 § 1 pkt 1pkt zamiastart. 70 § 2 kknależało w istocie uznać za zarzuty naruszenia prawa procesowego. Zarzuty ten nie dotyczyły bowiem w istocie naruszenia przez sądmeritiinstytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary jak również instytucji wymiaru kary łącznej przy łączeniu kar jednostkowych za ciąg przestępstw i przestępstwo. W obu przypadkach należy wskazać, iż doszło jedynie do naruszenia prawa procesowego –art. 413 § 1 pkt 6 kpkpoprzez nieprawidłowe wskazanie zastosowanych przepisów ustawy karnej.
Sąd I instancji w sposób prawidłowy orzekł o karze łącznej wymierzając ją w granicach od najwyżej z kar wymierzonych do ich sumy. Wskazał przy tym w wyroku jedynie nieprawidłowo naart. 85 kkw zw. zart. 86 § 1 kkjako podstawę rozstrzygnięcia o karze łącznej. Sąd istotnie winien przy tym wskazać w niniejszym przypadkuart. 91 § 2 kkw zw. zart. 86 § 1 kk. Ten ostatni nie jest przeto zbędny jak wskazuje skarżący, albowiem wskazuje on na ramy wymiaru kary łącznej. W tym wypadku nie doszło jednak do obrazy prawa materialnego.
Również zarzut nieprawidłowego wskazania podstawy prawnej orzeczenia o okresie próby nie należało w istocie traktować jako obrazy prawa materialnego. Sądmeritiorzekł w sposób prawidłowy, określając ten okres na 3 lata, biorąc pod uwagę iż oskarżony był sprawcą młodocianym. W tym przypadku również należy wskazać, iż samo błędne wskazanie w tymże przypadku naart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkjako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej nie stanowiło naruszenia prawa materialnego, ale naruszenie prawa procesowego zart. 413 § 1 pkt 6 kpkpoprzez niewłaściwe wskazanie zastosowanych przepisów ustawy karnej, albowiem prawidłową podstawą orzeczenia byłart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 2 kk.
Obydwa te zarzuty stanowiąc w istocie obrazę prawa procesowego winny zostać zatem poparte wskazaniem skarżącego w jaki sposób uchybienia te miały albo mogły mieć wpływ na treść orzeczenia zgodnie z treściąart. 438 pkt 2 kpk. Dopiero bowiem ustalenie, iż uchybienie mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, powoduje że Sąd odwoławczy władny jest uchylić lub zmienić zaskarżone orzeczenie. Obydwa uchybienia nie miały, w ocenie sądu odwoławczego, nawet potencjalnego wpływu na merytoryczną treść zaskarżonego wyroku. Należy zatem stwierdzić, iż gdyby skarżący podniósł li tylko te zarzuty, to z uwagi na ich charakter przejawiający się jedynie „kosmetyczną” zmianą wyroku, decyzja Sądu odwoławczego byłaby odmienia i skutkująca utrzymaniem zaskarżonego wyroku w mocy w całości z uwagi na powagę wyroku.
Skarżący jednakże zarzucił nadto wyrokowi obrazę prawa materialnego –art. 73 § 1 kk, podczas gdy podstawą rozstrzygnięcia wobecT. L.powinien byćart. 73 § 2 kk. W tym przypadku należy stwierdzić, iż zarzut został sformułowany w sposób prawidłowy. Możliwość oddania w okresie próby oskarżonego pod dozór kuratora przewidziana wart. 73 § 1 kkma charakter fakultatywny. Treśćart. 73 § 2 kkwskazuje zaś, iż dozór jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego. Należy zatem uznać, iż obie instytucje mają różny charakter. Nie można zatem uznać, jak wskazuje z swoim uzasadnieniu wyroku sądmeriti, iż w tym zakresie nastąpiło jedynie przeoczenie, bowiemde iurezastosowano wobec oskarżonego inna instytucje procesową – dozór fakultatywny zamiast dozoru obligatoryjnego.
Mając na uwadze trafność zarzutu naruszenia prawa materialnego należało zgodnie zart. 438 pkt 1 kpk, (a wiec w tym wypadku niezależnie od jego wpływu, na treść orzeczenia) dokonać zmiany zaskarżonego wyroku. Dokonując zmiany podstawy prawnej orzeczenia o oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora Sąd Okręgowy uznał za zasadne, z uwagi na przejrzystość i spójność wyroku, również dokonanie zmian odnośnie podstawy orzeczenia o karze łącznej jak również podstawy orzeczenia o okresie próby – czyli pozostałych błędów trafnie wskazanych w apelacji.
Sąd odwoławczy na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą, a wydatkami obciążył Skarb Państwa. Powyższe rozstrzygniecie podyktowane było sytuacją materialną oskarżonego, który nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu rodziców, a nadto zasadami słuszności z uwagi na charakter apelacji i rozstrzygnięcie sądu odwoławczego w tym zakresie, bowiem nie byłoby sprawiedliwym, gdyby to oskarżony miał ponosić materialne konsekwencje błędu sądu 1-szej instancji.