Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 267/13
Data wyroku: 2013-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Stanisław Stankiewicz
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art.61 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 267/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 maja 2013 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz
Protokolant: Bożena Radziusz

po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 roku w Białymstoku
sprawyE. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaE. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 31 stycznia 2013 roku
Nr(...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeE. R.od 1 lutego 2013 roku na okres do 31 stycznia 2014 roku rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

Sygn. akt V U 267/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 stycznia 2013 roku /znak:(...)/ Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówiłE. R.na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.) przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 01 lutego 2013 roku. Decyzja została wydana w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, która nie stwierdziła dalszej niezdolności do pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosłaE. R.wskazując, że została ona wydana na podstawie oceny jej stanu zdrowia jak i po niezbyt uważnym zapoznaniem się z dokumentacją lekarską, a także bez przeprowadzenia niezbędnych badań diagnostycznych. Ubezpieczona zarzucała też, że decyzja nie uwzględnia jej złego stanu zdrowia i związanej z nim wielokrotnej hospitalizacji, zabiegów chirurgicznych i rehabilitacji, która nie przyniosła efektów w postaci doprowadzenia do stanu umożliwiającego podjęcie zatrudnienia. Na poparcie swego stanowiska przedłożyła zaświadczenie z(...) Szpitala (...)wB.domagając się ponownej oceny stanu zdrowia przez biegłego sądowego.
Organ rentowy domagał się oddalenia odwołania podnosząc, iż Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła dalszej niezdolności do pracy wnioskodawczyni.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
OdwołanieE. R.jest zasadne.

Zgodnie zart. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Po spełnieniu określonych w ustawie warunków organ rentowy przyznaje świadczenie w postaci renty stałej – jeżeli niezdolność do pracy jest trwała lub renty okresowej – jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa. Świadczenie to w każdym czasie podlega kontroli organu rentowego.
Zgodnie z treścią art. 61 wspomnianej ustawy prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.
W niniejszej sprawie bezsporny był fakt, iż wnioskodawczyni korzystała ze świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy od dnia 07 stycznia 2012 roku do dnia 31 lipca 2012 – na mocy decyzji ZUS z dnia 30 kwietnia 2012 roku, a także od dnia 01 sierpnia 2012 roku do dnia 31 stycznia 2013 roku – na mocy decyzji ZUS z dnia 31 lipca 2012 roku.
Kwestią sporną była ocena stanu jej zdrowia w kontekście ewentualnej niezdolności do pracy. Wobec zaistnienia powyższych wątpliwości, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej z zakresu schorzeń, na które cierpi wnioskodawczyni tj. z zakresu neurologii.
Biegła sądowa po przeprowadzeniu analizy dokumentacji medycznej, wywiadu i badania lekarskiego rozpoznała u odwołującej dyskopatię wielopoziomową kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo – krzyżowego z silnym zespołem bólowym, z dodatnimi objawami korzeniowymi rozciągowymi, z objawową rwą kulszową prawostronną, z istotnym upośledzeniem funkcji układu ruchu, a także stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L4 – L5 w sierpniu 2010 roku. Zgodnie z opinią biegłej, odwołująca nie pracuje od 2010 roku (od operacji wpadniętego dysku na poziomie L4 – L5). Po krótkotrwałej poprawie nastąpił nawrót silnych dolegliwości bólowych ze strony kręgosłupa l-s i prawej kończyny dolnej. Zostały one potwierdzenie w badaniu rezonansu magnetycznego oraz w badaniu przedmiotowym (neurologicznym). Stwierdza się znaczne ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego i l-s, silnie wyrażone objawy korzeniowe rozciągowe, zniesienie prawego odruchu skokowego. Opiniowana oczekuje na kolejną operację kręgosłupa z powodu dyskopatii lędźwiowej. Stan zaawansowania choroby czyniE. R.nadal częściowo niezdolną do pracy zarobkowej na okres jednego roku, celem wykonania operacji oraz leczenia rehabilitacyjnego po zabiegu operacyjnym.
W konkluzji biegła uznała odwołującą za częściowo niezdolną do pracy zarobkowej od 01 lutego 2013 roku do dnia 31 stycznia 2014 roku /k. 13 – 15/.
Do powyższej opinii zastrzeżenia wniósł organ rentowy przedkładając stanowisko Przewodniczącego Komisji Lekarskich ZUS, zgodnie z którym ubezpieczona przebyła operację kręgosłupa w sierpniu 2010 roku /implantacja stabilizatora w przestrzeń międzykręgową L4 – L5/, a w styczniu 2012 roku stabilizator usunięto i wykonano operacyjne odbarczenie kanału kręgowego. Badana od 2010 roku wykorzystała z tego tytułu cały okres zasiłkowy, 12 – miesięczne świadczenie rehabilitacyjne i roczny okres świadczeń rentowych. Była badana przez dwóch specjalistów z zakresu neurologii i nie stwierdzono objawów korzeniowych rozciągowych z korzeni szyjnych i lędźwiowych, stwierdzono zniesiony objaw prawy OA jako wyraz przebytej rwy kulszowej, krzywizny kręgosłupa zachowane prawidłowo, napięcie mięśni przykręgowych prawidłowe, miernego stopnia ograniczenie ruchomości w odcinku lędźwiowym. Dostarczone zaświadczenie od neurochirurga o potrzebie operacji z powodu dyskopatii lędźwiowej, przy braku neurologicznych objawów schorzenia, nie może być podstawą do orzekania o świadczeniach rentowych. Taka operacja może, ale nie musi się odbyć, a decydują o tym stwierdzane objawy neurologiczne, przy czym aktualnie bezwzględnych wskazań do leczenia operacyjnego nie ma. Po ewentualnym zabiegu odwołująca powinna zaś być na zwolnieniu lekarskim, przebyć rehabilitację, a nie od razu korzystać ze świadczeń rentowych, jako że ma dopiero 32 lata. Świadczenia te są też niewskazane z uwagi na stan wydolności kręgosłupa i jedynie pogłębiły poczucie niepełnosprawności i brak chęci powrotu do pracy /k. 22/.
Mając to na uwadze Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłej z zakresu neurologii w celu ustosunkowania się do zastrzeżeń organu rentowego.
Na rozprawie w dniu 28 maja 2013 roku drA. G.podtrzymała w całości swoje wcześniejsze wnioski, w tym istnienie zdiagnozowanej dyskopatii i rwy kulszowej. Podkreśliła, że leczenie zachowawcze nie przynosi już efektów i konieczna jest ponowna operacja, która ma się odbyć w dniu 24 czerwca 2013 roku. Po zabiegu ubezpieczona przez pół roku nie będzie mogła korzystać z zabiegów rehabilitacyjnych i będzie musiała prowadzić bardzo oszczędzający tryb życia, co skutkuje częściową niezdolnością do pracy /e-protokół z dnia 28.05.2013 roku, 00:03:01 – 00:07:51/.
Sąd dał wiarę stanowisku biegłej, albowiem wyrażone przez nią wnioski są logiczne i właściwie uzasadnione, nie zawierają także wewnętrznych sprzeczności. Opinia została opracowana po przeprowadzeniu badania ubezpieczonej i wnikliwej analizie dokumentacji lekarskiej, w tym przede wszystkim dokumentacji złożonej w toku postępowania, a także po zapoznaniu się z szeroko umotywowanym stanowiskiem organu rentowego. W tych okolicznościach Sąd w pełni podzielił wnioski zawarte w opinii i przyjął je za swoje.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, żeE. R.spełnia warunki niezbędne do pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i dlatego przyznał ją jej od 01 lutego 2013 roku do dnia 31 stycznia 2014 roku.
Tym samym odwołanie na podstawie -art. 47714§ 2 kpc, należało uwzględnić.