Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 309/13
Data wyroku: 2013-07-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski
Słowa kluczowe: Warunkowe Zawieszenie Wykonywania Kary
Podstawa prawna: art. 70 § 2 kk

Sygn. akt VI Ka 309/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 lipca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO  Waldemar Masłowski
Protokolant  Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Lesława Kwapiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013r.
sprawyS. K.
oskarżonegoart. 278 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 165/13
I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoS. K.w ten sposób, że wpkt IIIczęści dyspozytywnej przyjmuje w miejsceart. 70 § 1 pkt 1 kkjako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolnościart. 70 § 2 kki na podstawieart. 73 § 2 kkoddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 309/13

UZASADNIENIE
S. K.został oskarżony o to, że:
w dniu l-go stycznia 2013 roku wB.naplacu (...)zrestauracji (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zabrali w celu przywłaszczenia elementy wyposażenia kuchni w postaci dwóch patelni elektrycznych o wartości 600 złotych, opiekacza wartości 300 złotych, garnka emaliowego o wartości 120 złotych, frytkownicy o wartości 400 złotych oraz innych przedmiotów, czym spowodowali łączne straty w wysokości 3420 złotych na szkodęJ. R., tj. o czyn zart. 278 § l k.k.
Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie II K 165/13:
I. Uznał oskarżonegoS. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo zart. 278 § l k.k.i za to na podstawieart. 278 § l k.k.wymierzył mu karę l (jednego) roku pozbawienia wolności;
II. Na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych.
III. Na podstawieart. 69 § l i 2 k.k.iart. 70 § l pkt l k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat;
IV. Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 80,-zł (osiemdziesiąt złotych), w tym na podstawieart. 2 ust. l pkt 3 i art. 3 ust. l ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w wysokości 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych).
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając:
I. obrazę przepisów prawa materialnego, to jest:
- przepisuart. 70 § 2 k.k., poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i niewskazanie w pkt II sentencji wyroku, jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary przy jednoczesnym błędnym powołaniu jako podstawy prawnej tegoż zawieszenia przepisuart. 70 § l pkt l k.k.,
- przepisuart. 73 § 2 k.k.poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i nie oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora, w sytuacji, gdy oskarżony jest młodocianym sprawcą czynu zabronionego.
II. naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 343 § l i 6 k.p.k., mające wpływ na treść orzeczenia, polegające na wydaniu przez Sąd I instancji wyroku przy jednoczesnym uwzględnieniu na podstawieart. 343 § 6 k.p.k.wniosku złożonego przez prokuratora w trybieart. 335 § l k.p.k.i nie orzeczenie wobecS. K.dozoru kuratora w okresie próby w sytuacji gdy we wniosku w trybieart. 335 § l k.p.k.prokurator wniósł o orzeczenie dozoru zgodnie z dokonanymi w toku dochodzenia ustaleniami z oskarżonymS. K.,
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokupoprzez wskazanie w sentencji wyrokuart. 70 § 2 k.k., jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary oraz orzeczenie na podstawieart. 73 § 2 k.k.dozoru kuratora w okresie próby.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest oczywiście uzasadniona.
Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy przeprowadził w przedmiotowej sprawie prawidłowe postępowanie, a zgromadzone dowody poddał obiektywnej ocenie, i na tej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Wątpliwości nie budzi prawidłowość kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemuS. K.czynu. Orzeczona wobec oskarżonego kara w żadnym razie nie jest rażąco niesprawiedliwa. Z uwagi na to, iż ustalenia i oceny prawne w tej materii nie były kwestionowane w apelacji, Sąd Odwoławczy zwolniony był od dalszych rozważań w tym przedmiocie.
Nie sposób nie podzielić jednak zarzutu, że Sąd I instancji, skazującS. K.za przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.i stosując wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności, przyjmując jako podstawę prawną tego orzeczenia przepisyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k., dopuścił się obrazy przepisuart. 70 § 2 k.k.Przeoczył bowiem Sąd Rejonowy, iżS. K.urodził się w dniu (...), zatem w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat, zaś w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat. Tym samym, jest on sprawcą młodocianym (art. 115 § 10 k.k.). W przypadku natomiast zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianego lub określonego wart. 64 § 2, okres próby wynosi od 3 do 5 lat, o czym stanowi przepisart. 70 § 2 k.k.i ten przepis w miejsceart. 70 § 1 pkt 1 k.k.winien być podstawą zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobecS. K..
Rację ma także skarżący, iż Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok w trybieart. 343 k.p.k.w zw. zart. 335 § 1 k.p.k.związany był wnioskiem prokuratora dołączonym do aktu oskarżenia, gdyż jego treść była wynikiem porozumienia oskarżyciela i oskarżonego, którzy zgadzali się jedynie na takie jak we wniosku rozstrzygnięcie w sprawie. Dotyczyło to również uzgodnionego środka probacyjnego w postaci oddania oskarżonego pod dozór kuratora w okresie próby. Z treści ww. wniosku prokuratora (k. 61) oraz oświadczenia samego oskarżonego złożonego w toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 1 lutego 2013 r. (k. 36) jasno i jednoznacznie wynika, że uzgodniono oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sadowego, zgodnie zresztą z treścią bezwzględnie obowiązującego przepisuart. 73 § 2 k.k.Skoro w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy (prawidłowo) uznał, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku zgłoszonego w trybieart. 335 k.p.k., powinien był orzec zgodnie z jego treścią – także wnioskowany przez prokuratora środek probacyjny. Istotnym jest przy tym, że w sprawie niewątpliwe jest, iż Sąd meriti, orzekając w oparciu oart. 343 k.p.k., nie dostrzegał potrzeby ewentualnej korekty treści wniosku zgłoszonego przez oskarżyciela publicznego i nie chciał dokonać jego modyfikacji. Uchybienie, na które wskazano w apelacji, zaistniało bowiem na skutek przeoczenia. Przyznał to jasno i wyraźnie Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wolą Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie w I instancji było zatem uwzględnienie wniosku zgłoszonego w trybieart. 335 k.p.k.w całości, zgodnie z jego treścią uprzednio uzgodnioną przez strony.
Z przytoczonych powodów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie III miejsceart. 70 § 1 pkt 1 k.k.przyjąłart. 70 § 2 k.k.oraz na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonegoS. K.pod dozór kuratora sądowego w okresie próby.
W pozostałym zakresie kwestionowany wyrok, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k., jako prawidłowy i słuszny, utrzymano w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd obciążył nimi Skarb Państwa ze względów słuszności, bowiem postępowanie odwoławcze skutkujące korektą zaskarżonego wyroku toczyło się wyłącznie z powodu uchybień Sądu I instancji.