Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 73/12
Data wyroku: 2012-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Mirosław Szwagierczak, Alicja Podczaska, Janina Czyż
Słowa kluczowe: Ubezpieczenia Społeczne Osób Prowadzących Działalność Gospodarczą
Podstawa prawna: Art. 477 ze zn. 9 par. 3 kpc

Sygn. akt III AUz 73/12

POSTANOWIENIE
Dnia 27 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń

      Społecznych w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Alicja Podczaska

Sędziowie:

SSA Mirosław Szwagierczak
SSA Janina Czyż (spr.)

po rozpoznaniu w dniu27 września 2012 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuR. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wJ.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym
na skutekzażalenia wnioskodawcyna postanowienieSądu

Okręgowego w Krośniez dnia14 czerwca 2012 r.sygn. aktIV U

446/12
postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krośnie Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawieart. 4779§ 3 kpcodrzucił wniesione po upływie terminu odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS Oddziału wJ.z dnia 21 grudnia 2011 r. stwierdzającej, że wnioskodawca jako osoba
prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 1.10.2000 r. do 29.09.2011 r.
W uzasadnieniu Sąd podał, że odwołujący nie wykazał, aby opóźnienie nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, a ponadto przekroczenie terminu o około 4 miesiące należy uznać za nadmierne.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do merytorycznego rozpoznania.
W uzasadnieniu strona wskazała, że do przekroczenia terminu doszło z uwagi na stan psychiczny i emocjonalny, uniemożliwiający dokonanie oceny skutków prawnych decyzji z dnia 21.12.2011 r., z których wnioskodawca w pełni zdał sobie sprawę dopiero po zasięgnięciu opinii prawnej w dniu 4 kwietnia 2012 r. Ponadto w ocenie skarżącego przekroczenie terminu do złożenia odwołania nie było nadmierne.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy jest bezzasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie jest prawidłowe i odpowiada prawu.
Zgodnie zart. 4779§ 3 kpcodwołanie wniesione po upływie terminu
podlega odrzuceniu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Powołany przepis w § 1 zakreśla miesięczny termin do wniesienia odwołania, liczony od daty doręczenia stronie decyzji. Do merytorycznego rozpoznania przez Sąd odwołania wniesionego po upływie tego terminu niezbędne jest zatem łączne spełnienie się obu warunków: przekroczenie terminu nie może być nadmierne, a przyczyna tego musi być niezależna od odwołującego się.
Kwestionowana obecnie decyzja została doręczona wnioskodawcy w dniu 23 grudnia 2011 r., a termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 23 stycznia 2012
r. W dniu 5 kwietnia 2012 r. wnioskodawca złożył odwołanie od decyzji z 21.12.2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, kierując je wprost do Sądu Okręgowego w Krośnie. Jako przyczyny przekroczenia terminu do
złożenia odwołania wnioskodawca podał brak wiedzy prawniczej i problemy finansowe.
Ocena, czy przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, jest pozostawiona uznaniu Sądu (tak: wyrok SN z 21 marca 2006 r. III UK 168/05, Lex 277825). W okolicznościach faktycznych sprawy słusznie Sąd I instancji przyjął, że nie ma żadnych podstaw do uznania, że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, przeciwnie w ocenie tut. Sądu Apelacyjnego było ono następstwem niedochowania należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Wnioskodawca osobiście odebrał przesyłkę poleconą zawierającą decyzję i winien zapoznać się z pouczeniem o terminie wniesienia odwołania.
Za całkowicie chybiony uznać należy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zarzut wnioskodawcy, iż czteromiesięczne przekroczenie terminu nie
jest nadmierne. W tym stanie rzeczy słusznie postąpił Sąd I instancji, odmawiając merytorycznego rozpoznania odwołania.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawieart. 397 § 2 kpcw związku zart. 385 kpc.