Sąd Okręgowy w Zamościu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 882/13
Data wyroku: 2013-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Zwolak
Słowa kluczowe: Powaga Rzeczy Osądzonej
Podstawa prawna: art.305 ust.1 Prawo własności przemysłowej

Sygn. akt II Ka 882/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2013 r.
Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący: SSO Urszula Zwolak
Protokolant: st.sekr.sąd. Krystyna Duras
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Krzysztofa Borka oraz oskarżyciela publicznego funkcjonariusza z Urzędu Celnego w Zamościu Artura Mazurka

po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku
sprawyA. S.
oskarżonego z art.305 ust.1 ustawy z dnia 30.06.200 r.Prawo własności przemysłowej
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Biłgoraju
z dnia 17 września 2013 r.     sygn. akt II K 590/13

uchyla zaskarżony wyrok i sprawęA. S.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Biłgoraju do ponownego rozpoznania.
/-/ Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt II Ka 882/13

UZASADNIENIE
Uzasadnienie faktyczne:
Prokurator Rejonowy w Biłgoraju oskarżyłA. S.o to, że:
w dniu 23 stycznia 2013 r. dokonał obrotu towarami w postaci 132 par skarpet (skarpety oznaczone marką(...)– 64 pary, skarpety oznaczone marką(...)– 68 par) oznaczonych podrobionym znakiem towarowym;
tj. o czyn zart. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej.

Sąd Rejonowy w Biłgoraju wyrokiem z dnia 17 września 2013 roku wydanym w sprawie IIK 590/12 na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.postępowanie wobecA. S.umorzył;
koszty postępowania Sąd przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację w tej sprawie wniósł Prokurator Rejonowy w Biłgoraju. Na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zaś na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
1). obrazę przepisów postępowania w postaciart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.poprzez zastosowanie tegoż przepisu jako podstawy umorzenia sprawy przeciwkoA. S.z uwagi na powagę rzeczy osądzonej w sprawie o wykroczenie IIW 243/13 w sytuacji, gdy przepis ten może mieć zastosowanie jedynie wówczas, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się, a takim postępowaniem nie jest postępowanie w sprawach o wykroczenia, które to uchybienie miało wpływ na treść wyroku;
2). błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż czyn zarzucony oskarżonemu wyczerpujący dyspozycję zart. 305 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowejpolegający na dokonaniu obrotu towarami w postaci 132 par skarpet (skarpety oznaczone marką(...)– 64 pary, skarpety oznaczone marką(...)– 68 par) oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi był przedmiotem rozpoznania w sprawie o wykroczenie prowadzonej pod sygn. akt IIW 243/13, gdzie został zakwalifikowany z innego przepisu, tj.art. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 91 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s., które to błędne ustalenia Sądu doprowadziły w konsekwencji do niesłusznego umorzenia postępowania karnego wobecA. S.na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., co miało wpływ na treść orzeczenia.
Skarżący podnosząc te zarzuty, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy oskarżonegoA. S.Sądowi Rejonowemu w Biłgoraju do ponownego rozpoznania w innym składzie.

Uzasadnienie prawne:
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest całkowicie zasadna, gdyż podniesione zarzuty są celne i trafnie wskazują uchybienia i błędy popełnione przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku.
Sąd Rejonowy błędnie zinterpretował przesłanki umorzenia postępowania ujęte w przepisieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k..
Faktem jest, że w stosunku do oskarżonegoA. S.w sprawie o sygnaturze akt IIW 243/13 toczyło się i zakończyło się prawomocnym wyrokiem postępowanie o zachowanie historycznie tożsame z czynem zarzuconym oskarżonemu aktem oskarżenia w niniejszej sprawie, jednak było to postępowanie w sprawie owykroczenie, tymczasem nawet literalne brzmienieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.odnosi się do postępowaniakarnego. Mimo, że za wykroczenie i przestępstwo wymierzane są w postępowaniach sądowych kary, to postępowania te nie są tożsame i nie można ich obu uznawać za postępowania karne. Postępowanie karne bowiem, to prawnie uregulowana działalność organów procesowych i innych uczestników procesu, zmierzająca do realizacji prawa karnego materialnego, którego przedmiotem jest kwestia odpowiedzialności karnej określonej osoby za zarzucany jej czyn stanowiącyprzestępstwo.W takim ujęciu postępowanie toczące się w sprawie o wykroczenie postępowaniem karnym nie jest. Trafnie więc podnosi prokurator, iż prawomocne zakończenie postępowania toczącego się w sprawie o wykroczenie, nie może stanowić przeszkody procesowej ujętej wart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.– powagi rzeczy osądzonej – dla postępowania wszczętego wniesieniem aktu oskarżenia w sprawie karnej.
Postępowanie zmierzające do realizacji normy materialnej innej gałęzi prawa niż prawo karne nie może być uznane za "postępowanie karne" w rozumieniuart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., a więc takim postępowaniem nie jest też postępowanie w sprawach o wykroczenia.
Wcześniejsze zakończenie postępowania innego niż postępowanie karne, choćby co do tego samego czynu tej samej osoby, nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2012 r. IV KK 392/11, opubl.: OSNKW 2012/5/50, Biul.SN 2012/5/15).
W tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego jest ustabilizowane i można już mówić o linii orzeczniczej, również komentatorzy przepisów procedury nie wypracowali odmiennego stanowiska, a Sąd Okręgowy prezentowane stanowisko Sądu Najwyższego w całości podziela.
W takiej sytuacji interpretację przesłanekart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.zaprezentowaną przez Sąd Rejonowy w Biłgoraju w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie sposób podzielić.
Sąd Okręgowy podziela w całej rozciągłości argumenty przywołane przez skarżącego zarówno w zarzutach apelacyjnych, jak też w uzasadnieniu apelacji.
Powyżej przytoczone argumenty i wywody stały się podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi merytorycznie postępowanie karne jeśli nie ustali innych procesowych przeszkód do rozpoznania sprawy.
/-/ Na oryginale właściwy podpis.