Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 122/13
Data wyroku: 2013-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Marek
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach

Sygn. akt VU 122/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2013 roku

Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy

w składzie:

Przewodniczący:SSO Andrzej Marek

Protokolant: Justyna Alfawicka

po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. w Legnicy

sprawy z wnioskuA. G.

przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.

o emeryturę

na skutek odwołaniaA. G.

od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.

z dnia11 grudnia 2012 roku

znak(...)

zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 11 grudnia 2012 r. znak(...)ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyA. G.prawo do emerytury od dnia 01 grudnia 2012 r.

Sygn. akt VU 122/13

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.na mocy decyzji z 11 grudnia 2012 r. odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury na podstawieart. 184 ust. 1w zw. zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W uzasadnieniu organ rentowy podał, że wnioskodawca nie udowodnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Zakład nie zaliczył wnioskodawcy do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 3 lutego 1976 r. do 31 grudnia 1998 r. wPrzedsiębiorstwie (...)wJ..
Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca domagając się zaliczenia spornego okresu pracy w warunkach szczególnych w konsekwencji przyznania emerytury.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W okresie od 3 lutego 1976 r. do 2006 r. wnioskodawca pracował wPrzedsiębiorstwie (...)wJ.jako monter anten i urządzeń radiostacyjnych (do 2001 r.). Na tym stanowisku miał przydzielone miejsce warsztatowe. Było to pomieszczenie, w którym pracowali też inni monterzy. Wnioskodawca zajmował się naprawianiem radiotelefonów (stacjonarne i przenośne). Przy naprawie radiotelefonu należało go włączyć, ściągnąć obudowę i sprawdzić uszkodzenia. Po naprawie konieczne było dostrajanie urządzenia przy włączonym nadajniku (dostrojenie częstotliwości i mocy). Każdy z monterów naprawiał swoje urządzenie. Często było tak, że pozostawały włączone w tym samym momencie 2 lub 3 urządzenia. Każde z nich wytwarzało pole elektromagnetyczne. Monterzy pracowali na dwóch częstotliwościach - 44 MHz i 330 MHz. W zakładzie były dokonywane przez Państwową Inspekcje Pracy pomiary natężenia pola elektromagnetycznego na stanowisku pracy wnioskodawcy. Po badaniach okazało się, że natężenie pola elektromagnetycznego jest uciążliwe dla zdrowia i nakazano umieszczenie na drzwiach pomieszczenia, w którym było stanowisko pracy wnioskodawcy żółtej koniczyny, dodatkowo był wymóg aby drzwi były pokryte blachą i był też zakaz wstępu do tego pomieszczenia osobom postronnym ze względu na promieniowanie elektromagnetyczne. Wnioskodawca czasami wyjeżdżał w terenie, gdzie także naprawiał radiotelefony na urządzeniach typu pługi, piaskarki.

Dowód:  - akta ZUS
- zeznania świadkówB. D.iC. L.k. 22 – odwr.
oraz wyjaśnienia wnioskodawcy k. 23

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed 01 stycznia 1949r., będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 pkt.1, tj. innym niż 65 lat dla mężczyzn. Wiek emerytalny, o którym mowa wust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj.Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. I tak zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Z mocy art. 184 ustawy emerytalnej cytowane przepisy znajdują zastosowanie w stosunku do ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948r., którym przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego wart. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ( 01.01.1999r. ) osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

Sporną kwestią było to, czy wnioskodawca posiada 15 lat pracy w szczególnych warunkach. ZUS niesłusznie odmówił zaliczenia wnioskodawcy do takiej pracy okresu od 3 lutego 1976 r. do 31 grudnia 1998 r. wPrzedsiębiorstwie (...)wJ.. Z zeznań świadków i przesłuchania wnioskodawcy wynika jednoznacznie, że praca wnioskodawcy na stanowisku montera anten i urządzeń radiostacyjnych powinna być zaliczona do prac wymienionych w dziale XIV poz. 4 wykazu A załącznika doRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze– prace narażające na działanie promieniowania jonizującego oraz prace narażające na działanie pól elektromagnetycznych w zakresie od 0,1 do 300.000MHz w strefie zagrożenia.
Sąd uznał zatem, że wnioskodawca spełnia przesłankę stażu pracy w warunkach szczególnych (pozostałe przesłanki nie były przez ZUS kwestionowane).
Z tych przyczyn przyznano wnioskodawcy emeryturę od pierwszego dnia miesiąca złożenia wniosku.