Sygn. akt II AKzw 9/24

POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2024 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA Wojciech Kopczyński
Protokolant:   Magdalena Golyszny
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej del. Prokuratury Regionalnej w Katowicach Agnieszki Nowrot-Baińczyk

po rozpoznaniu w sprawieR. M. (1)
zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 19 grudnia 2023 roku, sygn. akt II AKzw 2202/23
w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2023 roku, sygn. akt VIII Pen 292/23 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skazanego z dnia 11 lipca 2023 roku.

postanawia:

1
na podstawieart. 105 § 1-3 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.sprostować zaistniałą w zaskarżonym postanowieniu oczywistą omyłkę pisarską, w ten sposób, że w pierwszym zdaniu uzasadnienia orzeczenia, w miejsce sformułowania „Postanowieniem z dnia 15 lutego 2021 roku” wpisać sformułowanie „Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2023 roku”;

2
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;

3
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.,art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturzezasądzić od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w Katowicach) na rzecz adw.R. M. (2)(Kancelaria Adwokacka wK.) kwotę 590,40 złotych (pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy), w tym 23% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów obrony skazanegoR. M. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sądu Apelacyjny w Katowicach, postanowieniem z dnia 19 grudnia 2023 roku, sygn. akt II AKzw 2202/23, na mocyart. 430 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.pozostawił bez rozpoznania zażalenie skazanegoR. M. (1)na wydane w trybieart. 19 § 3 k.k.w.postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2023 roku, sygn. akt VIII Pen 292/23 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skazanego z dnia 11 lipca 2023 roku (data wpływu do Sądu Okręgowego w Katowicach).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca skazanego, zarzucając orzeczeniu nierozpoznaniu istoty sprawy i pozbawienie skazanego prawa do rozpoznania sprawy w instancji odwoławczej wbrew postanowieniuart. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Chybione są zarzuty skarżącego dotyczące zaniechania rozpoznania przez Sąd Apelacyjny w Katowicach istoty sprawy i naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania.
Zgodzić się nade wszystko należy z wyrażonym w negowanym postanowieniu stanowiskiem, że wydane w trybieart. 19 § 3 k.k.w.postanowienie o pozostawieniu pisma skazanego bez rozpoznania, wobec nieuzupełnienia przez niego w terminie braków formalnych, jest orzeczeniem niezaskarżalnym. Trafnie w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie z regulacjąart. 6 § 1 k.k.w.na postanowienia wydane w postepowaniu wykonawczym skazany może składać zażalenia tylko w wypadkach, gdy ustawa (Kodeks karny wykonawczy) przewiduje możliwość zaskarżenia danego orzeczenia. Dostrzegając, że przepis stanowiący podstawę orzeczenia Sądu Okręgowego w Katowicach –art. 19 § 3 k.k.w., nie wskazuje na możliwość wywiedzenia przez stronę zażalenia od tego rodzaju decyzji, Sąd Apelacyjny w Katowicach prawidłowo stwierdził, że zażalenie skazanegoR. M. (1)było niedopuszczalne z mocy ustawy. Finalnie zatem prawidłowo Sąd Apelacyjny w Katowicach ustalił, że w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt II AKzw 2202/23 zaistniała okoliczność wskazana wart. 429 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.obligująca tenże sąd odwoławczy do pozostawienia bez rozpoznania wywiedzionego przez skazanego środka odwoławczego, a to na podstawieart. 430 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego stwierdzić trzeba, iż to nie działanie organów wymiaru sprawiedliwości, a zaniechanie uzupełnienia przez skazanego braków formalnych złożonego pisma w siedmiodniowym terminie, do czegoR. M. (1)został wezwany w dniu 19 lipca 2023 roku (k. 12), determinowało brak możliwości merytorycznego rozpoznania pisma z dnia 11 lipca 2023 roku. Co równie istotne, to na skazanym ciążył obowiązek potwierdzenia sformułowanej w jego zażaleniu tezy o uzupełnieniu braków pisma w terminie, czego jednakR. M. (1)nie wykazał.
Nie ma zatem racji skarżący zarzucając, że skazanego pozbawiono prawa do merytorycznego rozpoznania jego sprawy i odwołania do sądu II instancji. Podkreślić należy, że wydane dotychczas w niniejszym postepowaniu orzeczenia, nie konstytuują stanu powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do zasadniczego przedmiotu sprawy, a skazany może skutecznie wystąpić z ponownym wnioskiem do właściwego sądu. Jeżeli wniosek ten będzie czynił zadość wymogom formalnym, a przede wszystkim skazany w sposób precyzyjny wskaże jego przedmiot i uzasadni swoje żądanie, przedkładając dowody na poparcie wniosku, z pewnością będzie podlegał on merytorycznej ocenie właściwego sądu.
W opisanych realiach procesowych Sądu Apelacyjny w Katowicach zasadnie zatem pozostawił bez rozpoznania środek odwoławczy złożony przez skazanegoR. M. (1)na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2023 roku, sygn. akt VIII Pen 292/23 o pozostawieniu pisma skazanego z dnia 11 lipca 2023 roku bez rozpoznania.
Równocześnie, stwierdzając w zaskarżonym orzeczeniu zaistniałą oczywistą omyłkę pisarską, na podstawieart. 105 § 1-3 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.orzeczono o jej sprostowaniu, co znalazło wyraz w punkcie 1 niniejszego postanowienia.
Z kolei na rzecz uczestniczącego w posiedzeniu sądu odwoławczego obrońcy z urzędu zasądzono wynagrodzenie odpowiadające wysokości stawek przewidzianych dla obrońcy ustanowionego z wyboru w § 13 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, tj. w kwocie 480 złotych podwyższonej o należny podatek VAT. Sąd Apelacyjny nie znajduje bowiem podstaw do odstąpienia w postępowaniu odwoławczym od zasady wyrażonej w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 roku, sygn. akt SK 78/21, opublikowanego w dniu 28 grudnia 2022 roku.
W związku z powyższym orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.