Sygn. akt II AKp 115/20

POSTANOWIENIE
Dnia 25 sierpnia 2020 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SA Grzegorz Wątroba
Protokolant:  Anna Moczek
przy udziale prokuratora Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Jacka Otoli

po rozpoznaniu w sprawieI. D.iT. N.
oskarżonych o popełnienie przestępstw zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
wniosku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 5 sierpnia 2020 roku, sygn. akt XVI K 191/19
w przedmiocie określenia czasu trwania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 249 § 1 k.p.k.,art. 258 § 1 pkt. 1 k.p.k., art.. 258§ 2 k.p.k.w zw. zart. 263 § 4 k.p.k.

postanawia
uwzględnić wniosek i przedłużyć środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania zastosowany wobec oskarżonych:

1
I. D.(D.)s.M.iK.,ur. (...)wS., postanowieniem Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 1 września 2018 r. sygn. akt III Kp 707/18do dnia 30 listopada 2020 roku godz. 1110

2
T. N.(N.)s.K.iB.,ur. (...)wK., postanowieniem Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 1 września 2018 r. sygn. akt III Kp 708/18,do dnia 30 listopada 2020 roku godz. 1140

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2020 roku Sąd Okręgowy w Katowicach, na podstawieart. 263 § 4 k.p.k.zwrócił się do tut. Sądu Apelacyjnego z wnioskiem o przedłużenie tymczasowego aresztowania na okres oznaczony do dnia 30 listopada 2020 roku wobec oskarżonychI. D.iT. N.. W uzasadnieniu sąd wskazał, że wobec obu oskarżonych nadal aktualne są przesłanka ogólna stosowania tymczasowego aresztowania określona treścią przepisuart. 249 § 1 k.p.k., jak i przesłanki szczególne określone treścią przepisu 258§ 1 pkt. 1 i § 2 k.p.k.
OskarżonyI. D.zatrzymany został w dniu 30 sierpnia 2018 roku o godz. 1110(protokół zatrzymania k. 2-3, tom XV). Środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania został wobec niego zastosowany na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 1 września 2018 r. sygn. akt III Kp 707/18, i następnie był sukcesywnie przedłużany, ostatnio postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 1 kwietnia 2020 roku sygn. akt XVI K 191/19 do dnia 29 sierpnia 2020 roku godz. 1110.
OskarżonyT. N.zatrzymany został w dniu 30 sierpnia 2018 roku o godz. 1140(protokół zatrzymania k. 2-3, tom XVI). Środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania został wobec niego zastosowany na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 1 września 2018 r. sygn. akt III Kp 708/18, i następnie był sukcesywnie przedłużany, ostatnio postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 1 kwietnia 2020 roku sygn. akt XVI K 191/19 do dnia 29 sierpnia 2020 roku, godz. 1140.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Sąd Okręgowy w Katowicach prawidłowo wykazał istnienie w przedmiotowej sprawie przesłanek, które uzasadniają przedłużenie stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego wobec oskarżonychI. D.iT. N., tym samym rozpoznawany wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy zgodzić się z zawartym we wniosku stwierdzeniem, iż na chwilę obecną nie uległa umniejszeniu podstawowa przesłanka stanowiąca o zasadności stosowania wszystkich środków zapobiegawczych, o jakiej mowa w przepisieart. 249 § 1 k.p.k.Duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonych zarzucanych im czynów nadal wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci m.in protokołów eksperymentów procesowych, zeznań świadków min.G. K.,Ł. C.,Ł. G., zeznań współpodejrzanegoC. M., a przede wszystkim wyjaśnień samych oskarżonych, którzy nie tylko przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów, ale też złożyli wnioski o dobrowolne poddanie się karze w trybieart. 387 § 1 k.p.k.. Oczywistym jest przy tym, że szczegółowa ocena poszczególnych dowodów – jak już wskazano to w poprzednich decyzjach w przedmiocie środków zapobiegawczych – należy do Sądumeritii będzie miała miejsce na etapie wyrokowania, niemniej jednak na potrzeby niniejszego postępowania incydentalnego wystarczającym jest ustalenie, iż zebrany materiał dowodowy w dużym stopniu uprawdopodabnia popełnienie przez oskarżonych zarzucanych im czynów, co przesądza o występowaniu w sprawie ogólnej materialnej przesłanki dowodowej stosowania wszystkich środków zapobiegawczych.
Nie budzi wątpliwości Sądu Apelacyjnego realizacja w niniejszej sprawie przesłanki szczególnej stosowania tymczasowego aresztowania wskazanej wart. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.OskarżonyI. D.nie posiada w kraju stałego miejsca pobytu. W świetle tych okoliczności należy zaznaczyć, iż z brzmieniaart. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.wprost wynika, że wobec oskarżonego, który nie posiada w kraju stałego miejsca pobytu zawsze zachodzi szczególna przesłanka stosowania tymczasowego aresztowania w postaci obawy ukrywania się (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 maja 2009 roku, sygn. II AKz 359/09). Ponadto obaj oskarżenia przebywali poza granicami kraju przez długi okres czasu, aT. N.w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w działalności której uczestniczyli oskarżeni, miał pełnić rolę łącznika pomiędzy członkami grupy rezydującymi poza granicami Polski.
W niniejszej sprawie występuje także przesłanka określona wart. 258 § 2 k.p.k.I. D.iT. N.stoją pod zarzutem popełnienia przestępstw min. zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.przy zast. 65§ 1 k.k.Sankcja karna grożąca oskarżonym za popełnione przez nich przestępstwa, w razie potwierdzenia w toczącym się procesie ich winy i sprawstwa, w połączeniu z ilością substancji psychotropowych w obrocie, którą mieli uczestniczyć w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a także wysoką społeczną szkodliwością ich czynów sprawiają, że – zdaniem Sądu Apelacyjnego - prawdopodobieństwo wymierzenia oskarżonym surowej kary jest w pełni realne. Powyższe uzasadnia z kolei domniemanie podejmowania z ich strony działań mających na celu destabilizację procesu, celem uchronienia się przed karą, bądź chociażby maksymalnego odsunięcia w czasie momentu prawomocnego jej wymierzenia. Co istotne, okoliczność ta z woli ustawodawcy daje podstawę do stosowania środka zapobiegawczego, bez potrzeby wykazywania, aby oskarżeni w przeszłości podejmowali jakiekolwiek próby bezprawnego wpływania na toczący się obecnie proces karny. Przyjmuje się bowiem, iż w obliczu realnego zagrożenia surową karą mogą być oni bardziej skłonni do zachowań zakłócających prawidłowy tryb postępowania i to nawet gdy wcześniej takich zachowań nie przejawiali. Przy czym zaznaczyć trzeba, że na obecnym etapie postępowania dokonanie prognozy surowości kary, jaka może być orzeczona wobec oskarżonych, przez pryzmat ich postawy w toczącym się postępowaniu, zwłaszcza złożenia przez nich wniosku o dobrowolne poddanie się karze, jawi się jako przedwczesne.
Sąd Apelacyjny dokonując całościowej analizy prowadzonego w sprawie postępowania uznał, iż zachodzą przesłanki wymienione wart. 263 § 4 k.p.k.pozwalające na ekstraordynaryjne przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonychI. D.iT. N.na okres powyżej 2 lat. Faktem jest, że między datą wydania ostatniego postanowienia o przedłużeniu czasu trwania tymczasowego aresztowania stosowanego wobec oskarżonych (tj. 1 kwietnia 2020 roku), a datą kolejnej rozprawy (tj. 6 lipca 2020 roku) istnieje znaczna luka czasowa, niemniej nie wynika to z okoliczności, na które Sąd Okręgowy miał realny wpływ. Przedłużenie czasu trwania postępowania sądowego jest efektem konieczności prowadzenia odroczonej rozprawy od początku wobec zmiany sędziego referenta. Sąd podejmuje czynności z należytą dynamiką, w miarę realnych możliwości organizacyjnych, które są znacznie ograniczone poprzez obostrzenia wprowadzone z uwagi na mającą miejsce epidemię wirusa SARS-Cov-2. Do tej pory odbyły się trzy terminy rozprawy, na których wyjaśnienia złożyli oskarżeni, a zeznania złożyło trzech świadków. Analiza akt sprawy wskazuje, iż postępowanie dowodowe przed Sądem Okręgowym zmierza ku końcowi, zaś kolejny termin rozprawy zaplanowano na dzień 7 września 2020 roku.
Na koniec podkreślić należy, iż Sąd Apelacyjny nie dostrzega w odniesieniu do żadnego z oskarżonych występowania przesłanki negatywnej stosowania tymczasowego aresztowania wskazanej wart. 263 § 4b k.p.k., który stanowi, że przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na okres przekraczający 2 lata nie stosuje się, gdy kara realnie grożąca oskarżonemu za zarzucane mu przestępstwo nie przekroczy 5 lat pozbawienia wolności, chyba że konieczność takiego przedłużenia jest spowodowana celowym przewlekaniem postępowania przez oskarżonego. Mając w polu widzenia wysokość sankcji karnej za czyny zarzucone oskarżonym, sposób działania oraz całokształt okoliczności im towarzyszących, realnym jest - w sytuacji gdy wykazane zostanie jego sprawstwo i wina - wymierzenie mu kary pozbawienia wolności wyższej niż 5 lat.
Mając więc na uwadze potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania sądowego zasadnymi stają się argumenty sformułowane przez Sąd Okręgowy w Katowicach w złożonym wniosku, dające podstawę do przedłużenia stosowania wobec oskarżonych izolacyjnego środka zapobiegawczego do dnia 30 listopada 2020 roku.
Z uwagi na powyżej naprowadzone okoliczności, nie dopatrując się występowania przesłanek zart. 259 § 1 i 2 k.p.k., Sąd Apelacyjny w całości uwzględnił złożony wniosek i przedłużył stosowanie wobec oskarżonych tymczasowe aresztowanie na czas wskazany w części dyspozytywnej postanowienia.
SSA Grzegorz Wątroba
Sygn. akt II AKp 115/20

ZARZĄDZENIE
1. odpis postanowienia doręczyć:
- oskarżonym i nieobecnym obrońcom z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia zażalenia,
- dyrektorom jednostek penitencjarnych, w których aktualnie oskarżeni przebywają;
2. kal. 7 dni bądź z wpływem.
Katowice, dnia 25 sierpnia 2020 roku
SSA Grzegorz Wątroba