Sygnatura akt II AKa 451/22

1

2WYROK

2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 marca 2023 r.
5Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Wiesław Pędziwiatr (spr.)
Sędziowie: SA Jerzy Skorupka
SA Maciej Skórniak
Protokolant: Magdalena Szymczak

    6przy udziale prokuratora Prokuratury(...)weW.Marcina Kaczmarka

7po rozpoznaniu 8 marca 2023 r.
8sprawyP. Ł. (1)oskarżonego o czyny zart. 156 § 1 pkt 2 kkw zw. zart. 156 § 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 2 kk,art. 224 § 2 kkiart. 222 § 1 kkiart. 157 § 1 kki2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
9O. P. (1)oskarżonego o czyny zart. 281 kkiart. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

1na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych i prokuratora

10od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
11z 7 września 2022 r. sygn. akt III K 104/22

I
zmienia zaskarżony wyrok wobecP. Ł. (1)w ten sposób, że:

a
wymierzoną w pkt I części rozstrzygającej karę obniża do lat 15 (piętnastu) pozbawienia wolności, stwierdzając przy tym, że utraciła moc kara łączna wymierzona w pkt III;

b
na podstawieart. 46 § 2 k.k.orzeka od tego oskarżonego na rzecz córki pokrzywdzonegoL.K.nawiązkę w wysokości 50.000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych;

II
na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone w pkt. I. niniejszego wyroku oraz w pkt. II zaskarżonego wyroku i wymierzaP. Ł. (1)karę łączną 15 (piętnastu) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności;

III
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobecP. Ł. (1)iO. P. (1)utrzymuje w mocy;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczaP. Ł. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawiania wolności w sprawie od 11.07.2021r. godz. 18.25 do 08.03.2023r.;

V
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatówA. L.iP. M.po 1.200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonejP. Ł. (1)iO. P. (1)przez adwokatów wyznaczonych przez Sąd;

VI
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 451/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok  Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 7 września 2022 roku w sprawie III K 104/22 dotyczącyP. Ł. (1)iO. P. (1):
P. Ł. (1)oskarżono o to, że:
I. w dniu 11 lipca 2021 r. na(...)weW., działając wspólnie i w porozumieniu zO. P. (1), bezpośrednio po dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością słuchawek wartości 200 zł., na szkodęS. S. (1), w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego mienia, wziął udział w pobiciuP. K., udzielającego pomocy pokrzywdzonemu kradzieżą, przewracając go na podłoże oraz bijąc go pięściami i kopiąc po głowie, powodując obrażenia ciała w postaci:
- hiperdensyjnego krwiaka przymózgowego grubości do około 1 cm. lewej strony nad lewym płatem ciemieniowym i związane z tym przemieszczenie struktur mózgowia w linii dwubocznej o około 1,2 cm. na stronę prawą,
- obrzmienia półkuli lewej mózgu,
- ogniska krwotocznego wielkości około 1,5-2 cm. w lewym płacie ciemieniowym,
- obecności krwi o grubości 1,5-2 cm. w tylnej części szczeliny międzypółkulowej,
- krwiaka podpajęczynówkowego w płacie potylicznym prawym i w mniejszym stopniu w płacie ciemieniowym prawym,
- ogniska krwotocznego ok. 0,5 cm. obwodowe u podstawy prawego płata czołowego,
- rozległego krwiaka podskórnego w okolicy skroniowej lewej i w obrębie lewego policzka (uniemożliwiającego przeprowadzenie badania okulistycznego),
- wieloodłamowego złamania kości jarzmowej lewej - trzonu i wyrostka skroniowego,
- krwiaków małżowin usznych,
- rozległego krwiaka w ciele modzelowatym w obrębie pnia i płata,
- krwiaka w przyśrodkowej części lewego wzgórza o wymiarach około 18x16x9 mm — z progresją,
- zaciśnięcia bruzd międzyzakrętowych lewej półkuli mózgu,
- śladu krwi w rogu potylicznym komory bocznej prawej,
- szczeliny złamania kości skroniowej lewej,
a nadto otarcia naskórka i rany czoła oraz otarć naskórka kolana prawego i kolana lewego, które to obrażenia stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, a w ich następstwie w dniu 27 lipca 2021 r. doszło do zgonu wymienionego pokrzywdzonego w wyniku rozległych i rozsianych pourazowych zmian krwotocznych śródmózgowych z następowym obrzękiem mózgu i wklinowaniem migdałków móżdżku do otworu wielkiego, przy czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio karany za przestępstwa podobne przeciwko życiu i zdrowiu, z użyciem przemocy i groźby bezprawnej, określone wart. 157 § 2 k.k.,art. 245 k.k., wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. II K 624/19, na karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i dwóch miesięcy, którą odbył w okresie przekraczającym 10 miesięcy, od dnia 11 lipca 2019 r. do 20 maja 2020 r., kiedy to został warunkowo zwolniony z odbycia reszty kary,
- tj. o czyn zart. 281 k.k.w zw.art. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 156 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk,
II. w dniu 11 lipca 2021 r. na(...)weW.użył przemocy wobec funkcjonariusza Policji sierż. sztab.R. Ś.poprzez kopnięcie go nogą, powodując jego upadek na chodnik i doznanie obrażeń w postaci stłuczenia kolana lewego, otarcia naskórka kolana lewego, naruszających czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni, czym naruszył jego nietykalność cielesną podczas i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, zmierzających do zaniechania prawnej czynności służbowej, przy czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio karany za przestępstwa podobne przeciwko życiu i zdrowiu, z użyciem przemocy i groźby bezprawnej, określone wart. 157 § 2 k.k.,art. 245 k.k., wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. II K 624/19, na karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i dwóch miesięcy, którą odbył w okresie przekraczającym 10 miesięcy, od dnia 11 lipca 2019 r. do 20 maja 2020 r., kiedy to został warunkowo zwolniony z odbycia reszty kary,
- tj. o czyn zart. 224 § 1 k.k.w zw. zart. 222 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk,
III. w dniu 11 lipca 2021 r. na(...)weW.użył przemocy wobec funkcjonariusza Policji sierż. sztab.W. S.poprzez kopnięcie go nogą, powodując jego upadek na chodnik i doznanie obrażeń w postaci stłuczenia uda prawego, otarcia naskórka uda prawego, naruszających czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni, czym naruszył jego nietykalność cielesną podczas i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, zmierzających do zaniechania prawnej czynności służbowej, przy czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio karany za przestępstwa podobne przeciwko życiu i zdrowiu, z użyciem przemocy i groźby bezprawnej, określone wart. 157 § 2 k.k.,art. 245 k.k., wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. II K 624/19, na karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i dwóch miesięcy, którą odbył w okresie przekraczającym 10 miesięcy, od dnia 11 lipca 2019 r. do 20 maja 2020 r., kiedy to został warunkowo zwolniony z odbycia reszty kary,
- tj. o czyn zart. 224 § 1 k.k.w zw. zart. 222 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk,
O. P. (1)oskarżono o to, że:
IV. w dniu 11 lipca 2021 r. na(...)weW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. Ł. (1), bezpośrednio po dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością słuchawek wartości 200 zł. oraz pałki policyjnej, na szkodęS. S. (1), w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego mienia, wziął udział w pobiciuP. K., udzielającego pomocy pokrzywdzonemu kradzieżą, bijąc go pałką policyjną po głowie, w którym wskutek jego działania pokrzywdzony był bezpośrednio narażony na utratę życia lub doznania skutku określonego wart. 156 § 1 k.k., a w następstwie działaniaP. Ł. (1)pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci:
- hiperdensyjnego krwiaka przymózgowego grubości do około 1 cm. lewej strony nad lewym płatem ciemieniowym i związane z tym przemieszczenie struktur mózgowia w linii dwubocznej o około 1,2 cm. na stronę prawą,
- obrzmienia półkuli lewej mózgu,
- ogniska krwotocznego wielkości około 1,5-2 cm. w lewym płacie ciemieniowym,
- obecności krwi o grubości 1,5-2 cm. w tylnej części szczeliny międzypółkulowej,
- krwiaka podpajęczynówkowego w płacie potylicznym prawym i w mniejszym stopniu w płacie ciemieniowym prawym,
- ogniska krwotocznego ok. 0,5 cm. obwodowe u podstawy prawego płata czołowego,
- rozległego krwiaka podskórnego w okolicy skroniowej lewej i w obrębie lewego policzka (uniemożliwiającego przeprowadzenie badania okulistycznego),
- wieloodłamowego złamania kości jarzmowej lewej - trzonu i wyrostka skroniowego,
- krwiaków małżowin usznych,
- rozległego krwiaka w ciele modzelowatym w obrębie pnia i płata,
- krwiaka w przyśrodkowej części lewego wzgórza o wymiarach około 18x16x9 mm — z progresją,
- zaciśnięcia bruzd międzyzakrętowych lewej półkuli mózgu,
- śladu krwi w rogu potylicznym komory bocznej prawej,
- szczeliny złamania kości skroniowej lewej,
a nadto otarcia naskórka i rany czoła oraz otarć naskórka kolana prawego i kolana lewego, które to obrażenia stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, a w ich następstwie w dniu 27 lipca 2021 r. doszło do zgonu wymienionego pokrzywdzonego w wyniku rozległych i rozsianych pourazowych zmian krwotocznych śródmózgowych z następowym obrzękiem mózgu i wklinowaniem migdałków móżdżku do otworu wielkiego,
- tj. o czyn zart. 281 k.k.w zw.art. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.
Sąd Okręgowy orzekł, że:
I) uznaje oskarżonegoP. Ł. (1)za winnego tego, że 11 lipca 2021 roku na(...)weW., działając wspólnie i w porozumieniu zO. P. (1), bezpośrednio po dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością słuchawek o wartości 200 zł, na szkodęS. S. (1), w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego mienia, wziął udział w pobiciuP. K., przewracając go na podłoże, a następnie bijąc go leżącego na twardym podłożu uderzeniami pięści i kopiąc uderzeniami miażdżącymi po głowie, narażając i w zamiarze bezpośrednim powodując ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu poprzez spowodowanie:

⚫

hiperdensyjnego krwiaka przymózgowego grubości do około 1 cm lewej strony nad lewym płatem ciemieniowym i związanego z tym przemieszczenie struktur mózgowia w linii dwubocznej o około 1,2 cm na stronę prawą,

obrzmienia półkuli lewej mózgu,

ogniska krwotocznego wielkości około 1,5-2 cm w lewym płacie ciemieniowym,

obecności krwi o grubości 1,5-2 cm w tylnej części szczeliny międzypółkulowej,

krwiaka podpajęczynówkowego w płacie potylicznym prawym i w mniejszym stopniu w płacie ciemieniowym prawym,

ogniska krwotocznego ok. 0,5 cm. obwodowe u podstawy prawego płata czołowego,

rozległego krwiaka podskórnego w okolicy skroniowej lewej i w obrębie lewego policzka,

wieloodłamowego złamania kości jarzmowej lewej - trzonu i wyrostka skroniowego,

krwiaków małżowin usznych,

rozległego krwiaka w ciele modzelowatym w obrębie pnia i płata,

krwiaka w przyśrodkowej części lewego wzgórza o wymiarach około 18x16x9 mm — z progresją,

zaciśnięcia bruzd międzyzakrętowych lewej półkuli mózgu,

śladu krwi w rogu potylicznym komory bocznej prawej,

szczeliny złamania kości skroniowej lewej,

czego przewidywanym przez oskarżonego następstwem była śmierć pokrzywdzonego 27 lipca 2021 r. w wyniku rozległych i rozsianych pourazowych zmian krwotocznych śródmózgowych z następowym obrzękiem mózgu i wklinowaniem migdałków móżdżku do otworu wielkiego,
przy czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym za przestępstwa podobne przeciwko życiu i zdrowiu, z użyciem przemocy i groźby bezprawnej, określone wart. 157 § 2 k.k.,art. 245 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. II K 624/19, na karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i dwóch miesięcy, którą odbył w okresie od dnia 11 lipca 2019 r. do 20 maja 2020 r.,
tj. zbrodni zart. 156 § 3 k.k.iart. 158 § 3 k.k.iart. 281 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 156 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności;
II) uznaje oskarżonegoP. Ł. (1)za winnego tego, że 11 lipca 2021 r. na(...)weW.w celu zmuszenia funkcjonariuszy Policji do zaniechania prawnej czynności zatrzymania, podczas i w związku pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, naruszył ich nietykalność cielesną i użył wobec:
a) sierżanta sztabowegoR. Ś.przemocy poprzez kopnięcie go nogą, powodując jego upadek na chodnik i doznanie obrażeń w postaci stłuczenia kolana lewego, otarcia naskórka kolana lewego, naruszających czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni,
b) sierżanta sztabowegoW. S.przemocy poprzez kopnięcie go nogą, powodując jego upadek na chodnik i doznanie obrażeń w postaci stłuczenia uda prawego, otarcia naskórka uda prawego, naruszających czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni,
przy czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym za przestępstwa podobne przeciwko życiu i zdrowiu, z użyciem przemocy i groźby bezprawnej, określone wart. 157 § 2 k.k.,art. 245 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. II K 624/19, na karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i dwóch miesięcy, którą odbył w okresie od dnia 11 lipca 2019 r. do 20 maja 2020 r., tj. występku zart. 224 § 2 k.k.iart. 222 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 224 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności ;
III) na podstawieart. 88 k.k.łączy oskarżonemuP. Ł. (1)wymierzone w pkt od I do II kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności ;
IV) uznaje oskarżonegoO. P. (1)za winnego tego, że 11 lipca 2021 roku na(...)weW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. Ł. (1), bezpośrednio po dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością słuchawek o wartości 200 zł, na szkodęS. S. (1), w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego mienia, wziął udział w pobiciuP. K., narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. występku zart. 158 § 1 k.k.iart. 281 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 281 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności ;
V) na podstawieart. 46 § 2 k.k.orzeka od oskarżonegoP. Ł. (1)nawiązkę w kwocie 60.000 (sześćdziesięciu tysięcy) zł na rzecz matki pokrzywdzonegoJ. G.;
VI) na podstawieart. 47 § 1 k.k.orzeka od oskarżonegoO. P. (1)nawiązkę w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
VII) na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonym:
a)P. Ł. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 12 lipca 2021 roku, godz. 18:25 do 7 września 2022 roku,
b)O. P. (1), na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 11 lipca 2021 roku, godz. 21:40 do 1 lutego 2022 roku,
VIII) na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz :
a) adwokatA. L.kwotę 1402,20 zł (brutto) tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu ;
b) adwokataP. M.kwotę 1402,20 zł (brutto) tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu ;
IX) na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym od opłaty.

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒obrońca oskarżonegoP. Ł. (1)adwokatA. L.i obrońcaO. P. (1)adwokatP. M.

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości co doO. P. (1)

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary – obrońcaP. Ł. (1)

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia – prokurator

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☐

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

    Obrońcy oskarżonegoO. P. (1)–P.
M.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dowolną – a nie swobodną – ocenę dowodów z:

a
nagrania z monitoringu obejmującego miejsce zdarzenia;

b
zeznań świadkaW. M.złożonych w postępowaniu przygotowawczym i w postępowaniu głównym;

c
zeznań świadkaW. D.złożonych w postępowaniu przygotowawczym i w postepowaniu głównym;

d
zeznań świadkaA. Z.złożonych w postępowaniu głównym;

e
wyjaśnień oskarżonegoP. Ł. (1)złożonych w postępowaniu przygotowawczym i w postępowaniu głównym;

f
wyjaśnień oskarżonegoO. P. (1)złożonych w postępowaniu głównym;

polegającą na uznaniu, że: dowody te pozwalają na poczynienie ustalenia, iż oskarżonyO. P. (1)w momencie zdarzenia był w posiadaniu plecaka będącego własnościąS. S. (1), a jego działania ukierunkowane były na utrzymanie się w posiadaniu tejże rzeczy, w sytuacji gdy zarówno wskazani świadkowie jak i oskarżeni zgodnie podawali, że nie widzieli, byO. P. (1)posiadał wspomniany plecak, a z treści zapisów monitoringu z miejsca zdarzenia jednoznacznie wynika, że oskarżony go nie posiadał, co ocenione prawidłowo prowadził powinno do ustalenia, żeO. P. (1)nie mógł działać w celu utrzymania się w posiadaniu tej rzeczy, jako że – zgodnie ze swoimi wyjaśnieniami – uprzednio się jej wyzbył.

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu, że oskarżonyO. P. (1)dopuścił się czynu stypizowanego wart. 281 k.k., podczas gdy okoliczności sprawy oraz prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego, a w szczególności ww. dowodów, prowadzą do wniosku, żeO. P. (1)nie użył przemocy w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy, a tym samym nie wypełnił znamion podmiotowych przestępstwa kradzieży rozbójniczej, albowiem oskarżony w momencie zdarzenia nie był w posiadaniu plecakaS. S. (1).

Obrończyni oskarżonegoP. Ł. (1)– adw.A. L.–zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: rażącą niewspółmierność orzeczonej kary 25 lat pozbawienia wolności, a to na skutek nieuwzględnienia przez Sąd Okręgowy w wystarczającej mierze i stopniu okoliczności łagodzących, a w szczególności wyrażone przez oskarżonego skruchy i przeproszenie matki pokrzywdzonego.
Prokurator –zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych -w zakresie rozstrzygnięcia wobec nich o środkach kompensacyjnych, zarzucając:

1
pominięcie przy orzekaniu wśród osób uprawnionych do kompensaty od oskarżonegoP. Ł. (1)małoletniej córki pokrzywdzonegoP. K.–L. K.(ur. (...)), a w konsekwencji niesłuszne niezastosowanie na jej rzecz środka kompensacyjnego – nawiązki na podstawieart. 46 § 2 k.k.w kwocie 50.000 zł;

2
pominięcie przy orzekaniu wśród osób uprawnionych do kompensaty odO. P. (1)pokrzywdzonegoS. S. (1), a w konsekwencji niesłuszne niezastosowanie na jego rzecz środka kompensacyjnego w postaci naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k.w kwocie 200 zł.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Kwestionowanie w skardze obrońcy ustalenia o udziale oskarżonego w atakuO. P. (1)na pokrzywdzonego uznać należy za nieuzasadnione i niepodważone wywodami apelacji.
Podnosi się w niej naruszenie reguł oceny dowodów, które eksponuje się w apelacji. Rzecz jednak w tym, że nie jest wystarczającym zacytowanie fragmentów wypowiedzi poszczególnych osób i wyprowadzenie na tej podstawie wniosku, że świadkowie zaprzeczyli, aby w momencie zdarzeniaO. P. (1)był w posiadaniu plecaka pokrzywdzonego. Teza o błędnej ocenie dowodów oraz jej następstwie w postaci nieprawidłowych ustaleń faktycznych nie może ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinna wykazać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. W grę może wchodzić np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od oceny wewnętrznych czy wzajemnych sprzeczności. (postanowienie Sądu Najwyższego z 9.03.2022 r., V KK 680/21, LEX nr 3410070). Zarzut może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że sąd orzekający - oceniając dowody - naruszył zasady logicznego rozumowania, nie uwzględnił przy ich ocenie wskazań wiedzy lub postąpił wbrew doświadczeniu życiowemu, a tym samym dokonał oceny dowolnej, a nie oceny swobodnej spełniającej dyrektywy wskazanej wyżej zasady procesowej. Natomiast ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.i brak jest podstaw do kwestionowania dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych oraz końcowego rozstrzygnięcia, gdy nadto sąd nie orzeknie z obraząart. 410 k.p.k.oraz nie uchybi dyrektywieart. 5 § 2 k.p.k.
W żadnym razie nie dowiódł tego w apelacji skarżący, co czyni jego zarzut oczywiście niecelnym.
Odwoływanie się w apelacji do twierdzeńW. M.z postępowania przygotowawczego oraz z rozprawy nie dowodzi jak twierdzi skarżący, że świadek zaprzeczyła by oskarżony miał w momencie zdarzenia plecak. Z cytatów jej wypowiedzi wynika tylko, że ona nie widziała plecaka w posiadaniuO. P. (1), a nie że on go nie miał. Przy czym, jeśli pamięta się także inne wypowiedzi tego świadka, o tym, że napiła się trochę piwa, a potem urwał jej się film i ma tylko przebłyski (k. 932, 933, t. V) to budowanie tezy o tym dowodzie na potwierdzenie, że oskarżony nie był w posiadaniu plecaka jest wysoce niewystarczająco przekonujące. Podobnie odnieść się należy do kolejnego argumentu, w którym skarżący odwołuje się do zeznańW. D.. Z przywołanych w apelacji jej słów wynika jedynie, że jakiś mężczyzna zaczął krzyczeć, aby oddać mu plecak oraz że ona mówiła, że nie mają żadnego plecaka, a nie że nie miał go oskarżony. Dowolność wniosku obrońcy o tym, że świadek zaprzeczyła, aby oskarżonym był w posiadaniu plecaka w momencie zdarzenia jest rzucającą się w oczy.
Żadnej wartości poznawczej dla omawianej kwestii nie mają przywołane fragmenty zeznańA. Z.. Już z cytatów zawartych w apelacji wynika wprost, że świadek nie był na miejscu, gdzie doszło do fizycznego ataku na pokrzywdzonego.Ergotreść jego wypowiedzi przez pryzmat tezy apelującego nie ma żadnego znaczenia. Jednak znaczenie ma okoliczność wynikająca z jego zeznań, w tym cytowanych w skardze, żeS. S. (2)„(…) uświadomił sobie po chwili, że zostawił plecak ze swoimi rzeczami na ławce.”oraz że świadek był bity właśnie przezO. P. (1).
Dla poparcia swego stanowiska skarżący przywołuje również wyjaśnienia oskarżonych, w tym takżeO. P. (1). Należy zatem zauważyć, że argumentacja apelującego odwołująca się do zeznań świadkówW. M.iW. D.pozostaje w oczywistej kolizji z motywującymi stanowisko obrońcy wyjaśnieniami tego ostatniego oskarżonego. Obie kobiety stwierdzały, że:W. M.nie widziała plecaka uO. P. (1), aW. D.mówiła, że nie mają żadnego plecaka, ale przecieżO. P. (1)nie zaprzeczał, że plecak posiadał, co więcej on to wprost potwierdzał.
W tych okolicznościach także wyjaśnienia oskarżonegoP. Ł. (2)do których odwołuję się skarżący nie podważają ustaleń Sądu Okręgowego, bo i on podał, po pierwsze, że on nie ma żadnego plecaka (co było prawdą), po drugie, podał, że nie wiedział, żebyO. P. (1)wziął jakiś plecak, po trzecie, ten ostatni potwierdził, że taki plecak zabrał, i po czwarte przyznał, że z niego zabrał słuchawki i pałkę milicyjną.
Nie sposób uznać, iż błędnie ustalił Sąd Okręgowy rolę i znaczenie udziału w tym czynie oskarżonego, bowiem nie potwierdza posiadania plecaka przez oskarżonego nagranie z monitoringu stanowiące dowód w tej sprawie. To, że na nagraniu nie dopatrzono się, aby oskarżony był w posiadaniu plecaka należy skwitować stwierdzeniem, że dowodzi ono, że na tym właśnie nagraniu (w czasie zarejestrowanym przez monitoring) oskarżony plecaka nie posiadał. Nie znaczy to, że brak jest dowodu na poparcie ustalenia poczynionego przez Sąd Okręgowy. Jak już wyżej stwierdzono wynika to z jego własnych wyjaśnień przywołanych przez skarżącego. Co więcej z nagrań monitoringu (płyta CD plik 096) jednoznacznie wynika, że to właśnie oskarżony miał pałkę i się nią posługiwał zadając nią ciosy. Mógł ją mieć tylko poprzez wejście w posiadanie plecaka i zabranie jej z niego. To więc, że nie ma plecaka na nagraniu nie potwierdza, że nie miał tego plecaka, bo podsiadanie rzeczy z niego, w kontekście jego własnych wyjaśnień, w których przyznał zabór tego przedmiotu uprawniało Sąd Okręgowy do ustaleń, które poczynił.
Skarżący zdaje się zapominać, że przecież Sądmeritidysponował dowodem w postaci zeznańS. S. (1)jednoznacznie pozwalającym ustalić, że po pierwsze,S. S. (1)miał przed zdarzeniem plecak, po wtóre, na skutek zachowania oskarżonych oddalił się z ławki, na której pozostawił plecak, po trzecie, prosił m.in.P. K.o pomoc w jego odzyskaniu, po czwarte, razem z pokrzywdzonym poszli do miejsca, gdzie plecak został przezS. S. (1)pozostawiony, po piąte i najważniejsze, że to właśnieS. S. (1)domagał się zwrotu plecaka, który w tym czasie jeden z mężczyzn trzymał w rękach i był to właśnieO. P. (1)(k. 932, t. V) i po szóste, sam ten oskarżony okoliczność tę potwierdził (k. 912, 913, t. V), co więcej nie ukrywał on tego, że zamachnął się pałką, ale nie trafił i jeden z mężczyzn zaczął uciekać, a wtedy on go kopnął.

Wniosek

Obrońca oskarżonegoO. P. (1)wniósł ozmianę zaskarżonego wyroku:

1
w jegopkt IVpoprzez wyeliminowanie z kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynuart. 281 k.k.i obniżenie kary zasadniczej do roku pozbawienia wolności oraz warunkowe zwieszenie je wykonania na okres lat 3.

2
w jego pkt VI poprzez obniżenie kwoty nawiązki na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do 5.000 złotych.

Obrończyni oskarżonegoP. Ł. (1)wniosła o:
- zmianę zaskarżonego orzeczenia w pkt I przez wymierzenie oskarżonemuP. Ł. (1)kary 15 lat pozbawienia wolności;
- w pkt II – zmianę orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 25 lat pozbawienia wolności i orzeczenie kary łącznej 15 lat pozbawienia wolności.
Prokurator– wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej środków kompensacyjnych orzeczonych od oskarżonegoP. Ł. (1)i od oskarżonegoO. P. (1)i zasądzenie :

1
od oskarżonegoP. Ł. (1)na podstawieart. 46 § 2 k.k.– nawiązki w kwocie 50.000 zł na rzecz małoletniej córki pokrzywdzonego –L.K.;

2
od oskarżonegoO. P. (1)na podstawieart. 46 § 1 k.k.– środka w postaci naprawienia szkody w kwocie 200 zł na rzecz pokrzywdzonegoS. S. (1).

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Powyższe wywody utwierdzają w przekonaniu o nietrafności wywodu apelującego, w pierwszej kolejności, o błędach w ocenie dowodów, a po wtóre, nieprawidłowych ustaleniach faktycznych o udziale oskarżonego w przypisanym mu czynie, w postaci jaką nadał mu Sąd Okręgowy. W żadnym razie apelacja nie przekonała, że dopuszczono się naruszeń proceduralnych i popełniono błędy ustalając stan faktyczny w tej sprawie.

Lp.2

Co do apelacji obrońcy oskarżonegoP. Ł. (1).

Uznano ją za zasadną w zakresie, w którym kwestionowano rozstrzygnięcie o karze jednostkowej za przypisany oskarżonemu w pkt. I) części rozstrzygającej czyn.
Na wstępie należy zauważyć, że twierdzenia Sądu Okręgowego mające wpływ na wymiar kary nie w pełni mogą być potraktowane jako trafne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Sąd ten przyjął jako mającą wpływ na wymiar kary za to zachowanie postać bezpośredniego zamiaru towarzyszącego oskarżonemu. Zarówno jednak przepisart. 156 § 3 k.k.jak i 158§ 3 k.k.przyjęte przez ten Sąd jako odzwierciedlające prawnokarną ocenę postąpienia oskarżonego to przestępstwa umyślne jednak kwalifikowane nieumyślnymi skutkami. Następstwa w postaci śmierci pokrzywdzonego spowodowane są nieumyślnie. (zob. J. Giezek [w:] D. Gruszecka, K. Lipiński, G. Łabuda, A. Muszyńska, T. Razowski, J. Giezek, Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, Warszawa 2021, art. 156, teza 28; podobnie A. Zoll [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część I. Komentarz do art. 117-211a , red. W. Wróbel, Warszawa 2017, art. 156, teza 41; wyrok SA w Poznaniu z 20.09.2019 r., II AKa 59/19, LEX nr 3057930, wyrok SA w Białymstoku z 24.01.2019 r., II AKa 201/18, LEX nr 2669380, postanowienie SN z 23.11.2011 r., V KK 220/11, LEX nr 1095967).Ergonależało uznać, że zasadniczy element wpływający na wymiar kary w postaci przyjęcia całości działania oskarżonego jako popełnionego z zamiarem bezpośrednim nie mógł być uznany za jednoznacznie obciążająco wpływający na wymiar kary. Skoro oskarżony dopuścił się przestępstwa, którego strona podmiotowa ma charakter mieszany, a skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego nie był objęty umyślnością to także stopień społecznego niebezpieczeństwa tego czynu był niższy niż to przyjął Sąd Okręgowy, choćby z tego powodu.
Po wtóre, tenże Sąd jako wpływający na bardzo wysoki stopień szkodliwości społecznej tego zachowania przyjął m.in. godzenie w najwyższe dobra jakim jest zdrowie i życie człowieka. Rzecz jednak w tym, że nie jest okolicznością obciążającą godzenie w życie pokrzywdzonego, skoro przepisart. 156 § 3 k.k.chroni to właśnie dobro, z podobnego powodu nie przemawia na niekorzyść obejmowanie nieumyślnością śmiertelnego skutku. (wyrok SA we Wrocławiu z 20.01.2022 r., II AKa 392/21, LEX nr 3337889). Wszak przedmiotem ochronyrozdziału XIX Kodeksu karnegojest życie i zdrowie człowieka, tym samym istotą przestępstw kwalifikowanych z tego rozdziału jest atakowanie takich dóbr jak życie czy zdrowie i powodowanie skutków w przepisach tych opisanych. Należało zatem odrzucić jako okoliczność wpływającą na wymiar kary w sposób obostrzający ją tę, która przywołał Sąd Okręgowy.
Jeśli zatem obie te okoliczności obciążające należało wyeliminować jako mające wpływ na wymiar kary to jasnym się stawało, że orzeczona przez Sąd I instancji kara za czyn I. nie mogła w takim wymiarze zostać zaakceptowana.
Nie jest także codziennością sądową postawa oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i nie utrudniał w żaden sposób czynienia ustaleń w tej sprawie wprost przeciwnie, współpracował z organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości w toku tego postępowania. I choć Sąd Okręgowy miał na uwadze te okoliczności w tym także i fakt okazanej skruchy oraz żalu z powodu tego co zrobił (nota benetakże w toku postępowania apelacyjnego) to zdaniem Sądu odwoławczego niezasadnie uznał ją za koniunkturalną i ocenioną z rezerwą. Choć przeciwko oskarżonemu przemawia jego przeszłość, w tym zwłaszcza uprzednia karalność, a pośród niej także karalność za dopuszczenie się czynów przeciwko życiu i zdrowiu, co więcej popełnienie obecnie ocenianego przestępstwa w niespełna dwa miesiące po tym jak opuścił on zakład karny, gdzie przebywał skazany za takie właśnie przestępstwo to jednak obecna sytuacja jest zdecydowanie inna. Uprzednio był skazany za popełnienie przestępstw, które skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonych na czas poniżej i powyżej 7 dni. Wszak obecnie skutek jego działania jest nieodwracalny, zatem uświadomienie sobie tego faktu i obszaru zła, które wyrządził sowim działaniem winno wpłynąć na oskarżonego i skłonić go do refleksji nad własnym życiem i postawą i spowodować zachowania zgodne ze społecznym oczekiwaniem. Jego oświadczenia przed obu sądami pozwalają na stwierdzenie, że takie są właśnie przemyślenia oskarżonego, a zatem wymierzenie mu kary o charakterze eliminacyjnym uznano za rażąco surowe, przekraczające stopień winy i potrzeby społecznego oddziaływania kary.
Z tego powodu, mając przy tym na uwadze, że także w toku rozprawy głównej oskarżyciel publiczny domagał się za ten czyn kary 15 lat pozbawienia wolności uznano za konieczne obniżenie wymiaru kary orzeczonej do tego właśnie poziomu uwzględniając w konsekwencji postulat apelującej obrończyni oskarżonego.
Następstwem tej zmiany musiała być także zmiana wysokości kary łącznej wymierzonej oskarżonemu. Należało przy tym pamiętać, że art. 86 § 1 zmieniony został przez art. 38 pkt 4 lit. a ustawy z 19 czerwca 2020 roku (Dz.U.2020.1086) zmieniającej nin. ustawę z dniem 24 czerwca 2020 roku. Treść tego przepisu uzyskała brzmienieSąd wymierza karę łączną w granicachpowyżejnajwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności(…). (podkreślenie SA).
Z tego względu zachowując zasadę absorpcji wyrażoną w zaskarżonym wyroku także i Sąd Apelacyjny uwzględnił ją w swym rozstrzygnięciu o karze łącznej limitowany przy tym treścią normy cytowanej wyżej i orzekł karę 15 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny uznał także zasadność jednego z argumentów apelującej. Podniosła ona bowiem fakt rażącej niesprawiedliwości w wymierzonych obu oskarżonym karach. Sąd uznaje racje skarżącej, iż wymierzonaO. P. (1)kara pozbawienia wolności powoduje, że orzeczona wobec drugiego z oskarżonych kara eliminacyjna razi surowością. Z tym, że choć rację ma skarżąca, że rażąco surowa była kara wobecP. Ł. (1)to zdaniem Sądu odwoławczego rażąco niesprawiedliwa, bo za łagodna jest kara wymierzona i utrzymana w mocy wobecO. P. (1). Ma rację skarżąca, że to on był inicjatorem zatargu z pokrzywdzonymS. S. (1), aktywnie atakował pokrzywdzonego i nie oddał plecaka, który ukradł pokrzywdzonemu, gdy ten o to prosił. Gdyby to uczynił istniała bardzo duża szansa, aby do ataku naS. S. (1)iP. K.nie doszło i nie utraciłby życia ten ostatni. Mimo więc żądania przez prokuratora kary w wysokości 4 lat pozbawienia wolności przed sądem I instancji, brak skargi ze strony oskarżyciela publicznego nie mógł spowodować wymierzenia mu kary na poziomie, który odpowiadałby stopniowi jego winy i szkodliwości społecznej jego zachowania.
Skoro Sąd Apelacyjny wyraził powyżej ocenę rozstrzygnięcia o karze wobecO. P. (1)i jest ona oczywista w tej sytuacji, równie niebudzące wątpliwości jest stwierdzenie o niezasadności wniosku obrońcy tego oskarżonego o obniżenie wysokości kary oraz jej warunkowe zawieszenie. Skala zła jakie było udziałem tego oskarżonego sprzeciwia się także obniżeniu nawiązki do poziomu, który postulował w apelacji obrońca tego oskarżonego.

Co do apelacji prokuratora.

Zasadny był zarzut i wniosek prokuratora wskazujący na pominięcieL.K., córki zmarłego pokrzywdzonegoP. K., jako osoby uprawnionej do zasądzenia na jej rzecz środka kompensacyjnego. Sąd takie orzeczenie wydał na rzecz matki zmarłegoJ. G.. Jak się wydaje przez przeoczenie pominął fakt, żeJ. G.przesłuchiwana jako świadek w tej sprawie, której Sąd Okręgowy nadał status pokrzywdzonej złożyła oświadczenie,Chciałabym wystąpić o zadośćuczynienie dla mojej 14-letniej wnuczki.(protokół rozprawy z 12 lipca 2022 roku). Nie może być wątpliwości co do tego, że takie oświadczenie odpowiada wnioskowi, o którym mowa wart. 46 § 1 k.k.Jeśli zatem matka zmarłego, w imieniu jego niepełnoletniej córki, wnosi o zasądzenie zadośćuczynienia, obowiązkiem Sądu było wydać takie orzeczenie. Skoro uznał, że nawiązkę należy zasądzić na rzecz matki zmarłego to, abstrahując od tego, czy rzeczywiście znacznie utrudnione było orzeczenie obowiązku, o którym mowa wart. 46 § 1 k.k., jasnym jest, że powinien orzec o nawiązce także na rzecz osoby najbliższej zmarłego pokrzywdzonego, czyli jego córki (art. 115 § 11 k.k.). Wobec braku tego zobowiązania uzupełnił o nie powinności oskarżonego Sąd Apelacyjny.
Natomiast nie mógł zostać uwzględniony wniosek o orzeczenie obowiązku naprawnienia szkody postawiony przez prokuratora zarzucającego pominięcie przy orzekaniu obowiązku naprawienia szkody przezO. P. (1)na rzeczS. S. (1).
Po pierwsze, z takim wnioskiem nie wystąpił pokrzywdzony, choć o uprawnieniu takim został pouczony. Nie odszukano w aktach sprawy takiego jego oświadczenia, w którym domagałby się naprawienia szkody. Nie złożył go nie tylko w toku śledztwa, ale nie uczynił tego także podczas rozprawy, gdy był przesłuchiwany jako świadek (protokół rozprawy z 26 lipca 2022 roku). Po wtóre, z takim żądaniem może wystąpić pokrzywdzony oraz prokurator. Po trzecie, z wnioskiem o zasądzenie świadczenia kompensacyjnego należy wystąpić w określonych granicach czasowy, a to do czasu zamknięcia przewodu sądowego, co jednoznacznie reguluje przepisart. 49a k.p.k.Termin ten ma charakter prekluzyjny, a więc jest nieprzekraczalny i nieprzywracalny. Jego przekroczenie zatem nie daje pokrzywdzonemu legitymacji do ubiegania się o zasądzenie odszkodowania z przepisuart. 46 § 1 k.k., mimo że zostaną spełnione przesłanki materialnoprawne (zob. wyrok SN z 28.07.2010 r., II KK 291/09, OSNwSK 2010, poz. 1493; wyrok SA w Krakowie z 28.12.2012 r., II AKa 240/12, LEX nr 1246703; wyrok SA w Lublinie z 20.09.2011 r., II AKa 175/11, OSA 2012/5, poz. 19). (K. Eichstaedt [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2023, art. 49(a)). Skoro pokrzywdzony został przesłuchany w toku śledztwa i na rozprawie i z wnioskiem takim nie wystąpił, choć mógł to zrobić, to uczynienie tego przez prokuratora już po zamknięciu przewodu sądowego (k. ………) było także wyjściem tego uprawnionego poza ramy czasowe wyznaczone przepisemart. 49a k.p.k.Termin tam ustanowiony dotyczy także prokuratora i złożenie stosownego wniosku w granicach wyznaczonych tą normą zobowiązuje Sąd do wydania stosownego, opartego na przepisieart. 46 § 1 lub 2 k.p.k., orzeczenia o środkach kompensacyjnych. Wystąpienie z takim wnioskiem, także przez prokuratora, po przekroczeniu tego terminu otwierało zatem Sądowia quomożliwośćorzeczenia o obowiązku naprawienia szkody, lecznie zobowiązywałogo do takiego postąpienia.Ergo,jeśli Sąd ten miał możliwość wydania takiego orzeczenia, a tego nie uczynił to nie naruszył normyart. 46 § 1 k.k., zaś Sąd Apelacyjny postulatu prokuratora uwzględnić nie mógł bowiem skoro złożył wniosek spóźniony to orzeczenie o takiej powinności byłoby postąpieniem z przekroczeniem terminu, do którego z wnioskiem takim oskarżyciel publiczny mógł wystąpić.
Z tego powodu zarówno zarzut 2/ jak i wniosek z niego wynikający nie mogły zostać uwzględnione.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

0.0.1Przedmiot i zakres zamiany został omówiony w części, w której rozważano o apelacjach prokuratora oraz obrońcy oskarżonegoP. Ł. (1).

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V. i VI.

Orzeczenie o kosztach pomocy prawnej świadczonejP. Ł. (1)iO. P. (1)znajduje swoje oparcie wart. 29 ustawy z 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze(tekst jednolity z 2009 roku Dz. U. Nr 146, poz. 1188 z p. zm.) i w zw. z § 2 i § 4 ust. 2 pkt. 1 i 4 i ust. 3 oraz § 17 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2016, poz. 1714), lecz uwzględniono stanowisko Trybunału Konstytucyjnego z 20 grudnia 2022 roku w sprawie sygn. akt SK 78/21, który stwierdził, że § 17 ust. 1 pkt 2 oraz § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18, ze zm.) są niezgodne z art. 64 ust. 2 w związku zart. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 2 i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejprzez to, że wskazane w nich stawki dla adwokatów ustanowionych obrońcami z urzędu są niższe od stawek w tych samych sprawach dla adwokatów ustanowionych obrońcami z wyboru. Skoro pkt. 5 ust. 2 § 17 rozporządzenia jest podobnie nieprzystającym do opłat ustalonych dla obrońców z wyboru za obronę przed Sądem Apelacyjnym, także i w tym zakresie konieczne było ustalenie wynagrodzenia obrońców z urzędu na poziomie zbieżnym do opłaty, którą otrzymaliby obrońcy z wyboru.
Orzeczenie o kosztach sądowych oparto na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychtekst jednolity Dz. U z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z p.zm.). Należy bowiem mieć na uwadze sytuację materialną oskarżonych nie mających stałych dochodów, a przy tymP. Ł. (1)skazano na długoterminową karę pozbawienia wolności. W tych okolicznościach nie będzie on w stanie unieść zobowiązań finansowych wynikających z powinności uregulowania wydatków sądowych i opłat.
Wszystkie przytoczone wyżej rozważania doprowadziły do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie Sąd odwoławczy.

7

PODPIS

SSA Jerzy Skorupka SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Maciej Skórniak

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1.

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaO. P. (1), adwokatP. M.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Pkt. IV i VI w części rozstrzygającej.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmianę

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2.

Podmiot wnoszący apelację

ObrończyniP. Ł. (1)adwokatA. L.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Pkt. I, II części rozstrzygającej.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmianę

Kolejny numer załącznika

3.

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Pkt. I, II, III, IV i V w części rozstrzygającej.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
P. Ł. (1)iO. P. (1)

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmianę