Sygn. aktII AKzw 261/21

POSTANOWIENIE
Dnia 23 marca 2021 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  sędzia SA Marcin Ciepiela
Protokolant:  Agnieszka Bargieł
przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Błacha

po rozpoznaniu w sprawieE. S.(S.)
skazanego za przestępstwo zart. 207 § 1 k.k.
zażalenia obrońcy skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII Kow 3433/20, o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego

postanawia

1
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Zażalenie obrońcy skazanego jest niezasadne.
Poczynione przez sąd I instancji ustalenia faktyczno-prawne są trafne, wobec czego spotkały się z aprobatą Sądu Apelacyjnego. Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest to, że skazanyE. S.spełnia wymogi formalne (wymierzono mu karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 1 roku i 6 miesięcy) oraz techniczne (w miejscu zamieszkania stwierdzono możliwości techniczno-organizacyjne wykonywania dozoru) do odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego (SDE), a dorośli domownicy wyrazili pisemną zgodę na rozpoczęcie dozoru.
Brzmienieart. 43la§ 1 pkt 2 i § 2 k.k.w.wskazuje jednak, że głównym kryterium selekcji skazanych, którzy mogą odbywać karę w trybie w nim opisanym, jest pozytywna prognoza kryminologiczna, a w szczególności to, czy względy bezpieczeństwa i demoralizacji nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Okoliczności te muszą przekonywać, że odbycie przez skazanego kary w ramach SDE będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. W przedmiotowej sprawie analiza akt przekonuje, że w przypadkuE. S.opisana wyżej prognoza kształtuje się negatywnie, co zostało wykazane w zaskarżonym postanowieniu.
Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim szczegółowo opisana przez Sąd Okręgowy uprzednia karalność skazanego, w tym orzekane w przeszłości kary o charakterze wolnościowym. Nadto, kara pozbawienia wolności, którą skazany chce odbyć w ramach SDE, została pierwotnie orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w związku z tym, że skazany unikał kontaktu z kuratorem sądowym, nie wywiązywał się z nałożonych obowiązków, stosował agresję i nadużywał alkoholu, została ona zarządzona do wykonania. Wskazuje to na niepoprawnośćE. S.. Nie bez znaczenia pozostają także okoliczności przestępstwa, którego skazany dopuścił się wobec matki, brata, poprzedniej partnerki i małoletniej córki. Powyższe wskazuje na brak u skazanego odpowiedniej samodyscypliny koniecznej do skuteczności wolnościowych oddziaływań resocjalizacyjnych i dania rękojmi, że odbywając karę w systemie dozoru elektronicznego nie popełni kolejnego przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenie na odbycie kary w ramach SDE mogłoby jedynie wyrobić w nim przekonanie o łatwym unikaniu konsekwencji swojego nagannego postępowania.
Powyższego poglądu nie zmieniają argumenty zawarte w złożonym zażaleniu. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny dotychczasowej postawy i zachowania skazanego, a argumenty zaprezentowane w wywiedzionym środku odwoławczym tego przekonania nie były w stanie przełamać. Sąd Apelacyjny nie traci z pola widzenia, że obecnie zachowanie skazanego uległo pewniej poprawie, wprowadził się od matki, jak również ma zamiar postępowania zgodnie z porządkiem prawnym i normami społecznymi. Niemniej, wobec opisanych wyżej okoliczności negatywnych, nie podważają one prawidłowości zaskarżonej decyzji i nie przemawiają za wymaganą w świetleart. 43la§ 1 pkt 2 i § 2 k.k.w.oceną, że wystarczające wobec skazanego byłoby odbycie kary w ramach SDE. Nie ma też żadnych podstaw, aby uznać, że odmowa udzieleniaE. S.zezwolenia na odbycie orzeczonej kary w tym systemie jest przejawem jego niehumanitarnego traktowania.
Konkludując, opisane wyżej okoliczności prowadzą na chwilę obecną do wniosku, że odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w ramach SDE nie będzie wystarczające do osiągnięcia wobec skazanego celów kary, a zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia uznać należało za chybiony.
Skoro zaskarżone postanowienie oceniono jako trafne, orzeczono jak w punkcie1 części dyspozytywnej.
W myśl norm wskazanych w punkcie 2 części dyspozytywnej, mając na uwadze aktualną sytuację osobistą i majątkową skazanego, zwolniono go od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

ZARZĄDZENIE

1
odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności oraz jego obrońcy,

2
zwrócić akta sprawy.

Katowice, dnia 23 marca 2021 r.