Sygn. akt II AKa 275/20
II AKz 999/20
II AKz 1038/20

2.WYROK

2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 listopada 2021 r.
4.Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Janusz Godzwon /spr./
Sędziowie: SA Robert Zdych
SA Jarosław Mazurek
Protokolant: Joanna Rowińska

    6.przy udziale Roberta Tomankiewicza prokuratora(...)weW.

7.po rozpoznaniu w dniach 28 września 2021r. i 26 października 2021r.
8.sprawy:
9.P. R. (1)oskarżonego zart. 296b § 1 kk,art. 18 § 2 kkw związku zart. 296b § 2 kk
10.H. K. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kk,art. 18 § 3 kkw związku zart. 296b § 1 i 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
11.G. G. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
12.R. D. (1)oskarżonego zart. 18 § 3 kkw związku zart. 296b § 1 kkiart. 18 § 3 kkw związku zart. 296b § 2 kkw związku zart. 11 § 2 kk
13.M. P. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
14.P. S. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 18 § 3 kkw związku zart. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
15.W. Ż.oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kkw związku zart. 12 kk
16.A. S. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 18 § 3 kkw związku zart. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk
17.G. K. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
18.K. S. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
19.J. O. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk
20.A. S. (2)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
21.R. J. (1)oskarżonego zart. 296b § 2 kk
22.M. W. (1)oskarżonego zart. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk,Z. Z. (1)oskarżonego zart. 296b § 1 kk
23.J. G. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
24.Ł. B. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 kk,art. 296b § 1 kkw związku zart. 65 § 1 kk
25.R. F. (1)oskarżonego zart. 258 § 3 kk,art. 291 § 1 kkw związku zart. 294 § 1 kkw związku zart. 12 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kkw związku zart. 12 kk,art. 191 § 1 kk,art. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 i 2 kk,art. 18 § 2 kkw związku zart. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk,art. 18 § 3 kkw związku zart. 296b § 2 kkw związku zart. 65 § 1 kk
26.W. K. (1)oskarżonego zart. 296b § 2 kk,art. 18 § 2 kkw związku zart. 296b § 2 kk

1.na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonychŁ. B. (1),R. D. (1),R. F. (1),G. G. (1),J. G. (1),R. J. (1),G. K. (1),H. K. (1),J. O. (1),M. P. (1),P. R. (1),P. S. (1),K. S. (1),A. S. (2),P. S. (2),M. W. (1),Z. Z. (1)iW. Ż., a także przez prokuratora co doR. D. (1),R. F. (1),W. K. (1)iP. R. (1)

27.od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
28.z dnia 16 grudnia 2019 r. sygn. akt III K 266/10
29.oraz sprawy
30.skazanegoJ. G. (2)
31.na skutek zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt III K 266/10 w przedmiocie kosztów postępowania
32.a także sprawy
33.skazanegoA. K. (1)
34.na skutek zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt III K 266/10
35.w przedmiocie kosztów postępowania

I
zmienia zaskarżony wyrok wobecŁ. B. (1)w ten sposób, że:

a
uniewinnia tego oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CXV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 158 według aktu oskarżenia), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uznajeŁ. B. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CXIII, CXIV oraz CXVI części wstępnej wyroku (czyny 156, 157 i 159 według aktu oskarżenia), przyjmując, że działał on w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i za to na podstawieart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i w zw. zart. 91 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierza mu kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie IX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § k.k.łączy kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie VII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku za czyn zart. 258 § 1 k.k.oraz 1 roku pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie I b niniejszego wyroku i wymierza oskarżonemuŁ. B. (1)łączną karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

d
orzeczony wobec oskarżonegoŁ. B. (1)na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie Xczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

e
uchyla zawarte w punkcie XI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku orzeczenie dotyczące przepadku równowartości korzyści majątkowej w kwocie 6.000 (sześciu tysięcy) złotych.

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoŁ. B. (1)utrzymuje w mocy;

III
zmienia zaskarżony wyrok wobecG. G. (1)w ten sposób, że:

a
uniewinnia oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CXXXV części wstępnej (czyn 199 według aktu oskarżenia), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uznajeG. G. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CXXXIV, CXXXVI, CXXXVII oraz CXXXIX części wstępnej wyroku (czyny 198, 200, 201 i 203 według aktu oskarżenia), eliminując z opisu czynu opisanego w punkcie CXXXIV części wstępnej (198 według aktu oskarżenia), iż działał wspólnie i w porozumieniu z obserwatorem meczuW. Ż., oraz przyjmując, że działał on w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i za to na podstawieart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i w zw. zart. 91 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierza mu kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie XXV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § k.k.łączy kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie XXII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku za czyn zart. 258 § 1 k.k.oraz 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie III b niniejszego wyroku i wymierzaG. G. (1)łączną karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

d
orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie XXVIczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

e
orzeczony wobec oskarżonegoG. G. (1)w punkcie CLIX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat;

IV
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co do oskarżonegoG. G. (1)utrzymuje w mocy;

V
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. G. (1)w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu przypisanego mu w punkcie XXXIV części dyspozytywnej, opisanego w punkcie CXLV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 312 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

VI
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoG. K. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie LVIIIczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

VII
z pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co do oskarżonegoG. K. (1)utrzymuje w mocy;

VIII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoH. K. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie LXVczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 3 (trzech) lat;

IX
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co do oskarżonegoH. K. (1)utrzymuje w mocy;

X
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. O. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie LXXXIczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

XI
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co do oskarżonegoJ. O. (1)utrzymuje w mocy;

XII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. P. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie XCIXczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

XIII
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co do oskarżonegoM. P. (1)utrzymuje w mocy;

XIV
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. S. (1)w ten sposób, że:

a
uniewinnia tego oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCXLIV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 510 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uznajeP. S. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CCXXXIX, CCXL oraz CCXLIII części wstępnej wyroku (czyny 505,506 i 509 według aktu oskarżenia), przyjmując, że działał on w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i za to na podstawieart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i w zw. zart. 91 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierza mu kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie CIX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § k.k.łączy kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie CV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku za czyn zart. 258 § 1 k.k., 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie CVI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz 1 (jednego) roku pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie XIV b niniejszego wyroku i wymierzaP. S. (1)łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

d
orzeczony wobec oskarżonegoP. S. (1)na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

e
orzeczony wobec oskarżonegoP. S. (1)w punkcie CLIX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności obniża do 3 (trzech) lat;

f
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuP. S. (1)na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania od 12 kwietnia 2007 roku do 13 kwietnia 2007 roku;

XV
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoP. S. (1)utrzymuje w mocy;

XVI
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. S. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXVczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 3 (trzech) lat;

XVII
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoK. S. (1)utrzymuje w mocy;

XVIII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. S. (2)w ten sposób, że:

a
z opisu czynu zarzuconego oskarżonemu w punkcie CCLII części wstępnej (czyn 528 według aktu oskarżenia), przypisanego mu w punkcie CXVIII części dyspozytywnej eliminuje sformułowanie ”a następnie przyjął obiecaną korzyść majątkową”;

b
orzeczoną w punkcie CXVIII części dyspozytywnej karę grzywny obniża do 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie CXXI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku dotyczące przepadku równowartości korzyści majątkowej;

d
orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXXczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

e
orzeczony wobec oskarżonego w punkcie CLIX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat;

XIX
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoA. S. (2)utrzymuje w mocy;

XX
Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. S. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXXVIczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 4 (czterech) lat;

XXI
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoA. S. (1)utrzymuje w mocy;

XXII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoW. Ż.w ten sposób, że:

a
uniewinnia oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXV części wstępnej (czyn 591 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CCLXIV oraz CCLVI części wstępnej wyroku (czyny 590 i 592 według aktu oskarżenia), przyjmując, że działał on w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i za to na podstawieart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i w zw. zart. 91 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierza mu kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie CXXXI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § k.k.łączy kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie CXXVIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku za czyn zart. 258 § 1 k.k.oraz 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie XXII b niniejszego wyroku i wymierzaW. Ż.łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

d
orzeczony wobec oskarżonego w punkcie CLIX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat;

e
orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXXXIIczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

f
uchyla zawarte w punkcie CXXXIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku orzeczenie dotyczące przepadku równowartości korzyści majątkowej w kwocie 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych.

XXIII
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoW. Ż.utrzymuje w mocy;

XXIV
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. J. (1)w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXXXIXczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

XXV
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoR. J. (1)utrzymuje w mocy;

XXVI
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. R. (1)w ten sposób, że:

a
uniewinnia tego oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXIV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 741 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu w punkcie CXLIII części dyspozytywnej;

c
orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CXLIVczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

XXVII
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoP. R. (1)utrzymuje w mocy;

XXVIII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. W. (1)w ten sposób, że:

a
uniewinnia tego oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXXIV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 776 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uznajeM. W. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CCLXXVIII oraz od CCLXXX do CCLXXXIII części wstępnej wyroku (czyny 770,772,773,774 i 775 według aktu oskarżenia), przyjmując, że działał on w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i za to na podstawieart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i w zw. zart. 91 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierza mu kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
orzeczony wobec oskarżonegoM. W. (1)na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CLIVczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

d
uchyla zawarte w punkcie CLV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku orzeczenie dotyczące przepadku równowartości korzyści majątkowej w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych.

XXIX
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoM. W. (1)utrzymuje w mocy;

XXX
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoZ. Z. (1)w ten sposób, że:

a
uniewinnia tego oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXXV części wstępnej (czyn 795 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXXVI części wstępnej (czyn 796 według aktu oskarżenia), ustalając, iż przyjął korzyść majątkową w kwocie 10 000 złotych i za to na podstawieart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.wymierza mu kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

c
orzeczony wobec oskarżonegoZ. Z. (1)na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CLVIIczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

XXXI
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoZ. Z. (1)utrzymuje w mocy.

XXXII
na podstawieart. 435 k.p.k.zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoW. K. (1)w ten sposób, że;

a
uniewinnia go od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXVII części wstępnej (czyn 744 według aktu oskarżenia) ), stwierdzając, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;

b
uchyla rozstrzygnięcie o wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie CXLIX części dyspozytywnej;

c
orzeczony wobec oskarżonego na podstawieart. 41 § 1 k.k.wpunkcie CLczęści dyspozytywnej środek karny obniża do 2 (dwóch) lat;

XXXIII
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoW. K. (1)utrzymuje w mocy;

XXXIV
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok co do oskarżonych:R. F. (1)iR. D. (1);

XXXV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokatA. O.kwotę 885 złotych 60 groszy (w tym podatek VAT) tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą obronę udzieloną z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżonemuR. F. (1);

XXXVI
nie uwzględnia zażalenia skazanegoJ. G. (2)na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 7 października 2020 roku, sygn. akt III K 266/10, w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania i zaskarżone postanowienie utrzymuje w mocy, zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym;

XXXVII
nie uwzględnia zażalenia skazanegoA. K. (1)na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 7 października 2020 roku, sygn. akt III K 266/10, w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania i zaskarżone postanowienie utrzymuje w mocy, zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym;

XXXVIII
zasądza od oskarżonychŁ. B. (1),G. G. (1),G. K. (1),H. K. (1),J. O. (1),M. P. (1),P. S. (1),K. S. (1),A. S. (2),A. S. (1),R. J. (1),P. R. (1),M. W. (1)iZ. Z. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w częściach równych;

XXXIX
wymierza oskarżonym opłaty za obie instancje:

- oskarżonemuŁ. B. (1)w kwocie 1380 złotych;
- oskarżonemuG. G. (1)w kwocie 1380 złotych;
- oskarżonemuP. S. (1)w kwocie 1380 złotych;
- oskarżonemuA. S. (2)w kwocie 800 złotych;
- oskarżonemuR. J. (1)w kwocie 180 złotych;
- oskarżonemuP. R. (1)w kwocie 2180 złotych;
- oskarżonemuM. W. (1)w kwocie 1180 złotych;
- oskarżonemuZ. Z. (1)w kwocie 1120 złotych;
- oskarżonemuW. K. (1)w kwocie 1180 złotych.
XL. zwalnia oskarżonychR. F. (1)iW. Ż.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II A Ka 275/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

18

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 16 grudnia 2019 roku, sygnatura akt III K 266/10

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☒  na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Obrończyni oskarżonegoR. F. (1)– adw.K. O.– zaskarżyła wyrok co do pkt I, V i VI, zarzucając:
I.obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 296b § 1 i 2 k.k.poprzez przyjęcie, że do znamion czynu zabronionego stypizowanego w tym przepisie nie było niezbędne, by ekwiwalentem udzielonej (lub oczekiwanej) korzyści było zachowanie (lub obietnica takiego zachowania) przyjmującego korzyść sprzeczną z regułami gry, czyli nieuczciwe.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut obrazy prawa materialnego a konkretnieart. 296b k.k.obowiązującego w dacie czynów należy uznać za chybiony.
Zdaniem obrońcy Sąd I instancji dopuścił się obrazy powyższego przepisu poprzez przyjęcie, że do znamion czynu zabronionego nie jest niezbędne, by ekwiwalentem udzielonej (lub oczekiwanej) korzyści było zachowanie (lub obietnica takiego zachowania) przyjmującego korzyść (lub jej obietnicę) – sprzeczne z regułami gry, czyli w rozumieniuart. 296b k.k.,,nieuczciwe". Według apelującej dla przypisania sprawstwa i winy za przestępstwo zart. 296b § 1 lub 2 k.k.niezbędne jest, aby osoba przyjmująca korzyść lub jej obietnicę rzeczywiście realizowała swoje zobowiązanie w postaci nieuczciwego zachowania w sposób mogący ewidentnie wpłynąć na wynik zawodów lub wręcz w sposób przynoszący określony skutek w postaci wypaczenia wyniku tych zawodów. Z oczywistych względów ten ostatni pogląd nie może być uznany za trafny. Sam charakter zawodów sportowych w takiej dyscyplinie zespołowej jak piłka nożna sprawia, że w praktyce nie ma stuprocentowej gwarancji, iż nieuczciwe zachowanie uczestnika zawodów taki określony skutek przyniesie. Można przecież sobie wyobrazić, iż wbrew zasadom i przepisom gry sędzia przyznaje drużynie, od której ma otrzymać korzyść nawet trzy rzuty karne, ale żaden z nich nie zostaje wykorzystany. Wynik sportowy w piłce nożnej zależy przecież nie tylko od uczciwego czy też nieuczciwego prowadzenia zawodów przez jego uczestników. Zależy on bowiem również od okoliczności obiektywnych, nie związanych z nieuczciwym zachowaniem uczestników zawodów, takich jak klasa sportowa drużyn, umiejętności indywidualnych poszczególnych zawodników, ich formy psychicznej i fizycznej w dniu meczu itd. Także wykładnia językowa przepisu, na którą powołuje się obrońcaR. F., prowadzi do wniosku, iż do bytu przestępstwa zart. 296b k.k.nie jest wymagane, aby skutkiem nieuczciwego zachowania był określony wynik zawodów sportowych. Wystarczy aby takie zachowanie mogło mieć wpływ na wynik zawodów. Takie też są poglądy doktryny. I tak np.A. M.stoi na stanowisku, że dla bytu przestępstwa zart. 296b § 1 k.k.nie jest wymagany skutek w postaci rzeczywistego wypaczenia wyników zawodów, gdyż wystarczy narażenie na taki skutek (np. mimo nieuczciwego zachowania przekupionego zawodnika, wynik zawodów jest inny niż "uzgodniony".(A.Marek - Kodeks karny .Komentarz, LEX 2007, wyd. IV).
W związku z powyższym pogląd uzależniający odpowiedzialność udzielającego korzyść lub jej obietnicę od wyniku zawodów będącego skutkiem nieuczciwego zachowania nie zasługuje na aprobatę.
Odrębną i bardziej złożoną jest kwestia odpowiedzialności za przestępstwo zart. 296b k.k.(w przypadkuR. F.zart. 296b § 2 k.k.) w zależności czy to nieuczciwe zachowanie uczestnika lub organizatora zawodów rzeczywiście miało miejsce.
Oczywiście Sądowi Apelacyjnemu znane są stanowiskaA. M. (2)iR. Z., na które powołuje się autorka apelacji. Należy jednak stwierdzić, iż są to poglądy odosobnione tak w doktrynie jak i w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Zdecydowana większość przedstawicieli doktryny uznaje, że wystarczy, by sprawca przyjmujący korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, ze względu na swoje właściwości i pozycję uczestnika lub organizatora zawodów sportowych, miał możliwości podjęcia nieuczciwego zachowania i w zamian za korzyść lub jej obietnicę podjął się takiego zachowania.
I tak dla przykładuR. S.stwierdza, że dla popełnienia przestępstwa zart. 296b § 1 k.k.nie jest wymagane zachowanie się przyjmującego łapówkę w sposób, za który otrzymał korzyść, a wystarczające jest, że wziął ją za zachowanie, jakiego od niego wymagał dający (R.A. S.– Przestępstwo korupcji w sporcie profesjonalnym, Prokuratura i Prawo 2004, nr 2, s. 60).
Podobnie uważaJ. P. (1), według którego dla bytu przestępstwa zart. 296b § 1 k.k.nie jest konieczne, aby jego sprawca podjął jakiekolwiek nieuczciwe działania, gdyż istotne jest to, że podjął stosowne zobowiązanie (J. Potulski – Komentarz do ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, LEX/El 2004 – teza 6 do art. 296b k.k.).
P. K. (1)również stoi na stanowisku, iż przepisart. 296b § 1 k.k.nie wymaga dla dokonania wypełnienia przez osobę przyjmującą korzyść majątkową lub osobistą albo ich obietnice czynności stanowiących ekwiwalent tych korzyści. W jego ocenie: „realizacja znamion w formie dokonania następuje bowiem w przypadku analizowanego typu czynu zabronionego w chwili przyjęcia przez sprawcę korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy w zamian za określone zachowanie. Innymi słowy, konstrukcja znamion korupcji biernej w sporcie profesjonalnym zakłada intencjonalny związek między wręczeniem korzyści lub jej obietnicy a określonym, szkodliwym z punktu widzenia zasad rywalizacji sportowej, nieuczciwym zachowaniem mogącym mieć wpływ na wynik zawodów, które nie musi jednak zostać rzeczywiście zrealizowane (…) karalne jest nie tyle podjęcie zachowania nieuczciwego wywołującego stan konkretnego i realnego zagrożenia niedozwolonego wpływu na wynik zawodów profesjonalnych, co przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy w zamian za przyszłe zachowanie, które mogło modyfikować wynik rywalizacji. Pozwala to stwierdzić, że dla ustalenia podstaw odpowiedzialności nie jest konieczne wykazywanie, że zachowanie podjęte w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę rzeczywiście wpłynęło na wynik zawodów” (P. Kardas [w:] A. Zoll (red.), A. Barczak-Oplustil, G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Rodzynkiewicz, M. Szewczyk, W. Wróbel – Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., Warszawa 2008, wyd. III, s. 593).
Z kolei zdaniemA. W."Jest to przestępstwo formalne, dokonane już z chwilą przyjęcia korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy. Do dokonania przestępstwa nie jest natomiast konieczne dopuszczenie się przez sprawcę "nieuczciwego zachowania.". (A. Michalska-Warias [w:] T. Bojarski (red.), A. Michalska-Warias, J. Piórkowska – Flieger, M. Szewczyk – Kodek karny Komentarz, wyd. VII, LEX 2016).
Jeżeli chodzi o orzecznictwo to w tej materii Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w niepublikowanym wyroku z dnia 5 listopada 2008r. sygn. akt II AKa 262/08 stwierdził między innymi, że „znamiona przestępstwa zart. 296b § 1 k.k.zostają wyczerpane, gdy organizator lub uczestnik profesjonalnych zawodów sportowych przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą, albo obietnicę takich korzyści, w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące mieć wpływ na wynik tych zawodów, nawet wówczas, gdy nie podjął żadnych działań zmierzających do wypaczenia wyniku zawodów. Dla bytu tego przestępstwa wystarczy bowiem przyjęcie przez sprawcę gotowości do nieuczciwego zachowania mającego na celu wypaczenie wyniku zawodów”.
Podobne stanowisko wyraził Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawach II AKa 330/09 oraz II AKa 57/15. W tej ostatniej sprawie (wyrok z 15 października 2015 roku, LEX nr 1956829) uznano wprost, że: "Dla odpowiedzialności zart.296b § 1 k.k.nie jest konieczne, by osoba przyjmująca łapówkę za nieuczciwe zachowanie mogące mieć wpływ na wynik profesjonalnych zawodów sportowych, zrealizowała swoje zobowiązanie nieuczciwego zachowania i aby zachowanie wypaczyło wynik zawodów sportowych. Wystarczy, by uczestnik lub organizator zawodów sportowych przyjmujący korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnice, miał możliwość podjęcia nieuczciwych zachowań i w zamian za łapówkę podjął się takich zachowań”. Sąd odwoławczy w niniejszym składzie w pełni podziela zaprezentowany w tych orzeczeniach pogląd co do formalnego charakteru przestępstwa określonego wart. 296b k.k.
Rozważania wyżej przedstawione koncentrują się na osobie przyjmującej korzyść lub jej obietnicę, ale odnoszą się rzecz jasna też do sytuacji prawnej oskarżonego, któremu przypisano czynną korupcję, o której mowa wart. 296b § 2 k.k.Nie ulega przecież wątpliwości, iż składając propozycje łapówek uczestnikom lub organizatorom zawodów działał on w tym celu, aby przez swoje nieuczciwe zachowania wpłynęli na przebieg i wynik spotkań piłkarskich a nie w celu np. zagwarantowania przestrzegania prawidłowości zasad rozgrywania tych meczów. Charakterystyczne w powyższym kontekście jest zachowanieR. F.po meczu(...)rozegranym w dniu 3 października 2004 roku (czyn opisany w punkcie XCVII części wstępnej zaskarżonego wyroku). Pomimo przedmeczowych ustaleń z sędzią i obserwatorem sędzia główny spotkaniaT. P. (1)nie tylko nie wypaczył wyniku na korzyść drużynyL., ale prowadził spotkanie nie faworyzując tej drużyny. Spowodowało to reakcję oskarżonego w postaci pretensji doT. P.i wystawienie przez obserwatora bardzo niskich not sędziom, co w konsekwencji doprowadziło do przesunięcia ich do niższej klasy rozgrywkowej.
Reasumując stwierdzić należy, że Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy prawa materialnego wyrażając pogląd, że odpowiedzialność karną ponosi oskarżony także w sytuacji, gdy uczestnicy i organizatorzy zawodów nie wypaczyli wyniku sportowego ani nawet wtedy, gdy nie podjęli nieuczciwych zachowań, natomiast zaakceptowali korupcyjne propozycjeR. F., mieli możliwość ich realizacji i byli gotowi je zrealizować.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonegoR. F.lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wykładnia przepisuart. 296b k.k.dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji przypisanychR. F.czynów. Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.2.

II.obrazę przepisów prawa procesowego, mająca istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

a
art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.c.w zw. zart. 7 k.p.k., polegającą na uwzględnieniu w uzasadnieniu wyroku jedynie tych okoliczności, które przemawiają na niekorzyść oskarżonego, z pominięciem faktów dla niego korzystnych, a co z tym związane rozstrzygnięciu istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;

b
art. 7 k.p.c.poprzez ukształtowanie przez Sąd orzekający swojego przekonania w zakresie winy i sprawstwa oskarżonego w odniesieniu do czynów wskazanych III-XC, XCII-XCV oraz XCVII-CXI na podstawie analizy wykazu połączeń telefonicznych i ich umiejscowienia w systemie(...)w sytuacji, gdy zestawienie wykazu rozmów w żadnej mierze nie pozwala na przypisanie odpowiednich treści wypowiadanych przez poszczególnych rozmówców, a nawet nie pozwala przyjąć, by rozmowy tymi wykazami objęte prowadzone były przez samego oskarżonego;

c
art. 410 k.p.k.orazart. 424 § 1-3 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.w zw. zart. 45 ust. 1 Konstytucjii w zw. z art. 6 ust. 1-3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku w oparciu o dyspozycjęart. 99a k.p.k.i określony przez rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełnienia z dnia 28 listopada 2019 r., druk formularza w sposób nieuwzględniający całokształtu okoliczności ujawnionych w trakcie postępowania, nie zawierających wszystkich elementów, które powinny się w nim znaleźć, a więc w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną oraz naruszający prawo oskarżonego do rzetelnego procesu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut zawarty w punkcie IIa apelacji, czyli obrazy przepisówart. 4, 5 § 2w zw. zart. 7 k.p.k.jest bezzasadny. Pomijając już fakt, iż nieuprawnione jest łączenie obrazy przepisówart. 5 § 2 i art. 7 k.p.k., należy stwierdzić, iż zarzut został sformułowany bardzo ogólnie. Nie wskazano w zasadzie na czym miała polegać obraza przepisuart. 4 k.p.k.Nie podała apelująca jakie nie dające się usunąć wątpliwości miała na myśli stawiając zarzut obrazy przepisuart. 5 § 2 k.p.k.Nie wskazała też autorka apelacji, jakie fakty korzystne dla oskarżonego zostały nie uwzględnione przez Sąd Okręgowy. Wreszcie obrońcaR. F.nie wskazała na czym miała polegać w tym zakresie obraza przez Sąd orzekający zasad wynikających z treści przepisuart. 7 k.p.k.Utrudnia to rzecz jasna w znacznym stopniu kontrolę prawidłowości procedowania przez Sąd I instancji, co jednak nie zwalnia Sądu Apelacyjnego od obowiązku dokonania oceny w tej materii.
Przede wszystkim zauważyć należy, iż zgodnie z ustalonymi poglądami doktryny i orzecznictwa (także Sądu Najwyższego) nie da się pogodzić jednoczesnego postawienia zarzutu obrazy przepisówart. 5 § 2 i art. 7 k.p.k.Nie dające się usunąć wątpliwości o których mowa w tym pierwszym przepisie, a które należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego, muszą bowiem istnieć nadal pomimo prawidłowej, zgodnej z wymogami określonymi właśnie w przepisieart. 7 k.p.k., oceny materiału dowodowego dokonanej przez sąd.
W niniejszej sprawie Sąd odwoławczy nie dostrzega takich wątpliwości. Nie można też zarzucić Sądowi Okręgowemu obrazyart. 7 k.p.k.w zakresie oceny dowodów dotyczącychR. F.. Sąd ten w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazał jakie fakty uznał za udowodnione i na podstawie jakich dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji w tym zakresie nie nasuwa zastrzeżeń z punktu widzenia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Uzasadnienie wyroku wskazuje, iż Sąd I instancji miał na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału oraz okoliczności przemawiające również na korzyśćR. F.o czym świadczy chociażby umorzenie postepowania co do czynu zart. 258 § 3 k.k.
Z uzasadnienia tego zarzutu wynika, iż Sąd Okręgowy przypisał skazanemu sprawstwo i winę co do czynów opisanych w punktach III-XC, XCII-XCV oraz XCVII-CXI podczas, gdy z relacji świadków i współoskarżonych wynika, żeR. F.nie był osobą bezpośrednio wręczającą korzyść majątkową sędziom i obserwatorom tych spotkań. Z takim stanowiskiem i zarzutem nie sposób się oczywiście zgodzić. Zapomina obrońca oskarżonego, że działał on wspólnie i w porozumieniu z tymi osobami (przeważnie działaczami poszczególnych klubów), które fizycznie przekazywały korzyść lub jej obietnicę, jak i z osobami (sędziowie czy też obserwatorzy meczów), które je przyjmowały. Odbywało się to więc w ramach przestępczego porozumienia tych osób, w ramach którego osoby te, w tymR. F., wypełniały określone role. Rola zaś oskarżonego polegała na udzielaniu obietnicy korzyści uczestnikom i organizatorom zawodów w zamian za nieuczciwe zachowania podczas nich, a następnie kontaktowaniu ze sobą tych właśnie osób z przedstawicielami klubów, którzy fizycznie przekazywali im korzyści. W związku z tym do odpowiedzialnościR. F.zart. 296 § 2 k.k.za wyżej wskazane czyny nie było konieczne osobiste wręczanie przez niego sędziom lub obserwatorom łapówek, gdyż tym zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami zajmowały się inne osoby. Takie stanowisko zajął Sąd I instancji i należy je bez zastrzeżeń zaaprobować.
Za równie bezzasadny należało uznać zarzut obrazy przez Sąd orzekający przepisuart. 7 k.p.k., sformułowany w punkcie IIb apelacji obrońcy oskarżonego. Odnosi się on także do czynów o których mowa powyżej. Rzeczywiście Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia jako dowody przemawiające za sprawstwem i winąR. F.w tym zakresie powołał się na analizy połączeń telefonicznych oskarżonego i ich umiejscowienie w systemie(...). Zgodzić się można z apelującą, iż nie utrwalono treści tych rozmów. Nie jest jednak tak jak zdaje się to sugerować obrońca oskarżonego, że Sąd I instancji ustalił stan faktyczny i uznał winęR. F.tylko na podstawie tych zestawień i wykazów. Jeżeli bowiem weźmie się pod uwagę cały zebrany materiał dowodowy i jego analizę przeprowadzoną w uzasadnieniu wyroku to nietrudno zauważyć, iż żaden z czynów zarzuconych oskarżonemu nie został mu przypisany przez Sąd orzekający tylko i wyłącznie na podstawie takiego dowodu. W każdym przypadku skazaniaR. F.dowodami podstawowymi były przecież dowody o charakterze osobowym. Chodzi tu mianowicie o relacje świadków i współoskarżonych - działaczy, sędziów i obserwatorów. Podstawowe znaczenie mają zwłaszcza zeznania i wyjaśnienia osób "działających" z ramienia poszczególnych klubów:W. K. (2)(zarzuty dotyczące meczów(...)- czyny III-XXXVI części wstępnej zaskarżonego wyroku oraz dotyczące meczów(...)- czyny XXXVII-XXXIX),M. J. (1)(zarzuty dotyczące spotkań(...)- czyny XL-LVIII oraz XCII-XCIII części wstępnej),D. P. (1)(zarzuty związane z meczami(...)- czyny LIX-LXXXIV części wstępnej wyroku),J. W. (1)(zarzuty dotyczące meczów(...)- czyny LXXXV-XC i XCIII części wstępnej) czy teżS. P. (1)(zarzuty związane z meczamiP.B.- czyny XCIX-CII części wstępnej wyroku). Zaakcentować należy, iż co do zasady w tych przypadkach mamy do czynienia nie tylko z relacjami tych osób i wykazami połączeń telefonicznych. Znajdują one bowiem potwierdzenie również w zeznaniach i wyjaśnieniach innych świadków i oskarżonych. Dowodami zbieżnymi z zeznaniamiW. K. (2)są relacje sędziów i obserwatorów poszczególnych spotkań oraz innych osób. Mowa tu oM. W. (2),D. M. (1),K. W. (1),B. K.,W. P.,Z. R. (1),A. K. (2),P. Ł.,D. G.,K. B. (1),A. T.,R. P. (1),M. N. (1),P. K. (2),P. W. (1),R. K.,S. B. (1),A. K. (3),A. K. (1),M. K. (1),M. S. (1), którzy jako sędziowie główni prowadzili spotkania(...)i przyjęli korupcyjne propozycje. Obserwatorami tych spotkań działającymi w porozumieniu z nimi, oskarżonym orazW. K., którzy potwierdzili relacje tego ostatniego byli natomiast:T. K. (1),K. M.,P. C.,S. Ż.,J. R.,J. M. (1),M. J. (2),K. P. (1),M. D. (1). Zeznania tego ostatniego są o tyle istotne, że był on nie tylko obserwatorem kilku spotkań (również innych klubów), ale też pośredniczył on pomiędzy oskarżonym a sędziami i obserwatorami, do których, używając języka potocznego,R. F."nie miał dojścia". Podobnie wyjaśnienia i zeznaniaM. J. (1),D. P. (1),J. W. (1)iS. P. (1)znajdują potwierdzenie zarówno w relacjach części z wymienionych wyżej osób, jak i innych sędziów i obserwatorów będących uczestnikami lub organizatorami meczów(...),(...),(...),(...)czyP.B.. Osoby te zostały wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i nie ma konieczności wymieniania ich po raz kolejny. Należy zauważyć, iż w odniesieniu do nielicznych czynów korupcyjnych przypisanych oskarżonemu mamy do czynienia z sytuacją, gdy obciąża go tylko jedna osoba. Mowa tu o zarzutach opisanych w części wstępnej wyroku Sądu I instancji w punktach III, XIII, XXXIII, XXXVII, XXXIX (zeznaniaW. K. (2)), XLIII (zeznania MJuraka), LXII (zeznaniaD. P.), XCIV, XCV (zeznaniaZ. R.), XCVII (wyjaśnieniaT. P.) oraz CIII (zeznaniaM. W.). Prawidłowo jednak Sąd Okręgowy ocenił relacje tych osób jako zasługujące na wiarę właśnie w świetle innych dowodów, w tym wykazów połączeń telefonicznych. O ile bowiem rację ma autorka apelacji, że na tej podstawie nie można zweryfikować treści rozmów prowadzonych przez powyższych świadków bądź oskarżonych to potwierdzają one już chociażby fakt połączeń z oskarżonym. Nie bierze przy tym pod uwagę obrońca oskarżonego dziwnego zbiegu okoliczności polegającego na ożywieniu kontaktów telefonicznychR. F.z działaczami klubowymi, sędziami i obserwatorami konkretnych meczów właśnie albo w przeddzień tych zawodów albo w dniu spotkania. Taką okoliczność słusznie uznał Sąd I instancji za potwierdzenie relacjiW. K. (2),M. J.,D. P.,Z. R.,T. P.iM. W.i trafnie uznał oskarżonego za winnego popełnienia także tych czynów. Ocena dowodów przeprowadzona przez ten Sąd nie nasuwa zastrzeżeń z punktu widzenia dyspozycji przepisuart. 7 k.p.k.Należy przy tym zaznaczyć, iż apelująca nie kwestionuje wiarygodności zeznań i wyjaśnień osób obciążającychR. F.. Pomimo tego zdaniem Sądu Apelacyjnego jest to dobry moment aby odnieść się do tej kwestii przez pryzmat oceny dokonanej przez Sąd I instancji, tym bardziej że jest ona podważana w innych apelacjach.
Oczywiście maja rację obrońcy, że mamy do czynienia z relacjami osób, które chciały i poddały się karze uzgodnionej z oskarżycielem publicznym. Mowa tu przy tym o karach stosunkowo łagodnych mając na uwadze rozmiar "działalności " takich osób jakW. K. (2),M. J.,R. M.czyD. P.. Bez wątpienia składając obciążające innych oskarżonych wyjaśnienia a potem zeznania odnieśli oni określoną korzyść w postaci łagodniejszego potraktowania jeżeli chodzi o wymiar kary. Należy się zgodzić ze stanowiskiem, wyrażanym zresztą w orzecznictwie wielokrotnie, iż do relacji takich osób trzeba podchodzić ze szczególną ostrożnością. Muszą być one oceniane pod kątem całego materiału dowodowego i znajdować w nim potwierdzenie. Analizując uzasadnienie zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy dając co do zasady wiarę relacjom osób obciążającychR. F.i innych oskarżonych w tej sprawie dokonał prawidłowej ich oceny. Zauważyć przecież trzeba, o czym była mowa wyżej, iż relacje tych świadków znajdują potwierdzenie w innych dowodach, w tym również osobowych. Ogółem oskarżonegoR. F.obciążają wyjaśnienia i zeznania kilkudziesięciu osób. Aby zakwestionować wiarygodność tych dowodów należałoby wykazać, że istniało pomiędzy nimi jakieś porozumienie mające na celu przypisanie mu czynów, których w rzeczywistości nie popełnił, co przy tak dużej ilości oskarżonych i świadków pomawiającychR. F.jest założeniem irracjonalnym. Zważyć trzeba, iż relacje te wzajemnie się uzupełniają i tworzą logiczną całość, nie tylko co doR. F.ale i innych oskarżonych. Istotne jest to, iż są one ponadto konsekwentne (z wyjątkiem zeznańR. M.złożonych na rozprawie co doG. G.o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia). Należy więc uznać, iż Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych nie popełnił błędu przyjmując za ich podstawę wyżej wymienione dowody i dokonał prawidłowej, zgodnej z wymogami określonymi wart. 7 k.p.k.ich oceny.
Reasumując, nie można się więc zgodzić z obrońcąR. F., że przypisano mu popełnienie jakiegokolwiek przestępstwa o charakterze korupcyjnym jedynie na podstawie wykazu połączeń telefonicznych.
Za bezzasadny należy również uznać zarzut obrazy przepisuart. 410 oraz art. 424 § 1-3w zw. zart. 6 k.p.k.w zw. zart. 45 ust. 1 Konstytucjii art. 6 ust. 1-3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Zarzut ten odnosi się do niewłaściwej, zdaniem apelującej, formy uzasadnienia wyroku i sporządzenia go w sposób nieuwzględniający całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności. Dotyczy on więc w istocie rzeczy nie nieuwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności jako podstawy wyroku. ale ich braku w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Przy tak postawionym zarzucie obrońcaR. F.nie wskazuje jaki wpływ na treść orzeczenia miałoby mieć wadliwe sporządzenie jego uzasadnienia. Jest to przecież czynność dokonywana już po wydaniu wyroku.
Zgodzić się można, iż mogłoby to ograniczać prawo do obrony oskarżonego, ale jedynie w wypadku, gdyby uzasadnienie było sporządzone w sposób uniemożliwiający postawienie zarzutów czy też uniemożliwiający instancyjną kontrolę orzeczenia. Wbrew opinii wyrażonej przez skarżącą z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Stawiając przedmiotowy zarzut obrońcaR. F.stwierdza, iż Sąd Okręgowy przytaczając krótki stan faktyczny w ramach każdego czynu wskazał jedynie dowody, na których się oparł przy jego ustalaniu, nie wskazał natomiast w oparciu o jakie przesłanki dał wiarę tym właśnie dowodom i dlaczego odmówił wiarygodności innym dowodom.
Tymczasem ocena dowodów i to zarówno tych, którym Sąd I instancji przydał cechę wiarygodności jak i tym, którym nie dano wiary została przeprowadzona w części 2 formularza-uzasadnienia, poświęconej właśnie ocenie dowodów. W części 2.1 wskazano dowody będące podstawą ustalenia faktów oraz powody ich uznania. Sąd Okręgowy omówił tu właśnie między innymi takie dowody jak zeznaniaW. K. (2),M. D.,M. J.,R. M., A.S.,S. P..D. P.i wielu innych osób. Z kolei w części 2.2 wskazano dowody, które uznano za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów. Sąd I instancji ocenił tu wyjaśnienia oskarżonych w niniejszej sprawie nie przyznających się do winy, w tym równieżR. F.. W obu częściach uzasadnienia przedstawiono powody uznania bądź nieuznania danego dowodu za wiarygodny. Można się zgodzić, iż w niektórych przypadkach to uzasadnienie jest zbyt lakoniczne i nie zawiera dogłębnej analizy ocenianych dowodów, jasno jednak z niego wynikają przyczyny dla których dano wiarę np. zeznaniomM. D.a odmówiono wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego. Jak już wyżej była mowa ocena dowodów została przeprowadzona w sposób zgodny z zasadami wynikającymi z przepisuart. 7 k.p.k.Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada też w ocenie Sądu Apelacyjnego wymogom określonym wart. 424 k.p.k.Wskazano w nim bowiem, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Uzasadnienie zawiera także wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku jak i wskazanie okoliczności, które Sąd Okręgowy miał na względzie przy wymiarze kary. Uzasadnienie jakkolwiek zwięzłe przedstawia w sposób jasny i logiczny powody rozstrzygnięcia, również co do osoby oskarżonegoR. F.. Sąd odwoławczy nie miał z powodu takiego czy innego sposobu sporządzenia uzasadnienia i formy w jakiej zostało sporządzone utrudnionej kontroli orzeczenia wydanego przez Sąd I instancji. Nie można się więc zgodzić z obrońcą oskarżonego, że uzasadnienie to uniemożliwia postawienie orzeczeniu skutecznie zarzutów odwoławczych i narusza w ten sposób przepisy o prawie oskarżonego do obrony przytoczone w zarzucie.
Bezpodstawny jest zarzut sporządzenia uzasadnienia na formularzu o którym stanowi przepisart. 99a k.p.k.Przepis ten wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2019 roku, zaś wyrok w sprawie III K 266/10 został wydany w dniu 16 grudnia 2019 roku. W związku z tym Sąd Okręgowy miał nie tylko prawo, ale w zasadzie obowiązek sporządzenia go w sposób wskazany wart. 99a k.p.k.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonegoR. F.lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sad Okręgowy nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, która miałaby wpływ na treść orzeczenia. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku sporządzono w sposób, który nie narusza prawa do obrony i umożliwia merytoryczną kontrolę orzeczenia. Brak jest też podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.3.

III.rażącą surowość orzeczonej względem oskarżonego kary pozbawienia wolności, wyrażającą się w wymierzeniu ww. bezwzględnej kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy kara o charakterze izolacyjnym przekracza stopień winy oraz – co równie istotne – koliduje z wyjątkowo trudną sytuacją zdrowotną oskarżonego.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie można uznać kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej przez Sąd I instancji za rażąco surową, jeżeli się zważy na okoliczności podmiotowe i przedmiotowe sprawy. Zadaniem Sądu odwoławczego uwzględnia ona dyrektywy wymiaru kary wynikające z przepisuart. 53 § 1 i 2 k.k.Słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów jak również fakt znacznej ilości czynów przez niego popełnionych. Przypisano mu przecież sprawstwo co do około 100 czynów jednostkowych. RolaR. F.w porównaniu do innych oskarżonych w popełnianiu przestępstw była nie tylko zdecydowanie większa ale i nadrzędna. To w jego osobie skupiały się nici przestępczej działalności grupy. Nie można pomijać, iż z działalności tejR. F.uzyskiwał konkretne korzyści materialne lub osobiste, co ma znaczenie dla oceny jego motywacji. Mając to wszystko na względzie wymierzenie kary pozbawienia wolności w rozmiarze 4 lat i 6 miesięcy nie przekracza stopnia winy, jeżeli się zważy, iż Sąd I instancji mógł wymierzyć w niniejszej sprawie (stosując obostrzenia przewidziane w przepisieart. 64 § 2 k.k.w zw. z treścią przepisuart. 65 § 1 k.k.) karę pozbawienia wolności w granicach od 4 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy. Sąd Okręgowy rzeczywiście nie wziął pod uwagę złego stanu zdrowia oskarżonego co jest jednym z elementów warunków osobistych sprawcy. Przy takiej jednak ilości okoliczności obciążających ten element nie jest na tyle istotny, by mógł wpłynąć znacząco na wymiar kary.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary pozbawienia wolności w wysokości pozwalającej na jej warunkowe zawieszenie.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd I instancji jest adekwatny do okoliczności podmiotowych i przedmiotowych sprawy. Kara ta uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Brak jest przesłanek do złagodzenia kary pozbawienia wolności.

3.4.

Obrońca oskarżonegoŁ. B. (1)– adw.M. K. (2)–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.(w odniesieniu do czynu opisanego w pkt VII części dyspozytywnej wyroku) wobec niewyjaśnienia przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przede wszystkim na czym polegało dokonanie występków przypisanych oskarżonemu, w odniesieniu do każdego z przypisanych mu czynów, jak też dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie, przy jednoczesnym naruszeniu zasady obiektywizmu i pominięciu okoliczności przemawiających na korzyśćŁ. B. (1), w szczególności treści jego wyjaśnień, jak też wyjaśnień, jak też wyjaśnień pozostałych współoskarżonych i nie przeprowadzenie przez sąd logicznego wywodu wskazującego , w jaki sposób i na podstawie jakich dowodów Sąd doszedł do przekonania, iżŁ. B. (1)dopuścił się popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k., a w konsekwencji brak jest dokładnego wyjaśnienia podstawy faktycznej zapadłego orzeczenia, w szczególności brak dokładnego wyjaśnienia, na jakich dowodach Sąd I instancji oparł wniosek o odpowiedzialności oskarżonegoŁ. B. (1).

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść (w odniesieniu do czynu opisanego w pkt VII części dyspozytywnej wyroku), polegający na uznaniu, że oskarżonyŁ. B. (1)działał wspólnie i w porozumieniu z innymi oskarżonym w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw w latach 2003-2006 oraz, że wspólnie z innymi ustalonymi osobami popełniał przestępstwa opisane w pkt VIII zaskarżonego wyroku, podczas gdy prawidłowa ocena zebranych dowodów winna prowadzić do wniosków przeciwnych, a mianowicie, że oskarżonyŁ. B. (1)nie działał w żadnej grupie przestępczej o charakterze zorganizowanym.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie można się zgodzić ze stanowiskiem wyrażonym w apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. B., iż oskarżony ten nie miał świadomości, że działa w zorganizowanej grupie przestępczej. Już sam fakt, iż oskarżony uczestniczył w co najmniej trzech spotkaniach, w których w zamian za nieuczciwe zachowanie, przyjął korzyść majątkową lub jej obietnicę od przedstawicieli trzech różnych klubów, wskazuje żeŁ. B.nie tylko miał taką świadomość, ale przynajmniej godził się na działania przestępcze w ramach grupy. Z oskarżonym kontaktował się równieżR. F., którego rola i działanie było powszechnie znane w środowisku sędziowskim. Okoliczności przestępstw opisanych w punktach 156,157 i 159 aktu oskarżenia oraz zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przemawiają za sprawstwem oskarżonego odnośnie czynu zart. 258 § 1 k.k.Ł. B.jako sędzia piłkarski obracający się w tym środowisku i utrzymujący z nim kontakty z pewnością posiadał chociażby ogólna wiedzę o zakresie przestępczej działalnościR. F.i innych sędziów i obserwatorów. Tak więc Sąd I instancji nie popełnił błędu przypisując oskarżonemu wpunkcie VIIczęści dyspozytywnej popełnienie czynu opisanego wpunkcie CXIIczęści wstępnej i nie dopuścił się obrazy przepisuart. 7 k.p.k.Nie można też mówić o obrazie przepisówart. 366 § 1 i 410 k.p.k.poprzez odmówienie wiarygodności wyjaśnieniomŁ. B.i innych oskarżonych nie przyznających się do winy w tym zakresie. W związku z powyższym należy też stwierdzić, iż oceniając materiał dowodowy w tej materii Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych.

Wniosek

uniewinnienie od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i przyjął na jego podstawie, że oskarżony uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej. Nie dopuścił się również błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść orzeczenia.

3.5.

3.obrazę prawa materialnego, a toart. 12 k.k., która miała wpływ na treść orzeczenia (w odniesieniu do czynu opisanego w pkt VIII części dyspozytywnej wyroku), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż czynności sprawcze opisane w pkt od CXIII do CXVI części wstępnej wyroku (tj. w pkt od 156 do 159 aktu oskarżenia) stanowią odrębne przestępstwa, podczas gdy z pisemnych motywów uzasadnienia wyroku wynika, iż tworzą one nierozerwalną całość, zarówno w aspekcie czasowym ich popełnienia, tożsamości czynności sprawczych jak i strony podmiotowej czynu.
4.rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności, a także kary łącznej wynikająca z faktu, że jednorodne, podjęte w krótkich odstępach czasu zachowania zostały zakwalifikowane, jako odrębne przestępstwa, co skutkowało niesłusznym wymierzeniem kar jednostkowych oraz kary łącznej.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut obrazy przepisuart. 12 k.k.należy uznać za bezpodstawny. Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował czyny przypisane oskarżonemu w punkcie VIII części dyspozytywnej wyroku jako ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k.Słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, żeŁ. B.w krótkich odstępach czasu, wykorzystując tę samą sposobność, popełnił kilka przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok co do któregokolwiek z nich.
Nie można się zgodzić z argumentacją, iż oskarżony już przed popełnieniem pierwszego czynu miał ten sam zamiar w stosunku do pozostałych. W tym bowiem momencie nie miał on przecież wiedzy i świadomości, że będą mu złożone kolejne konkretne propozycje korupcyjne. Należy zauważyć, iż popełnienie kolejnych przestępstw było uzależnione nie całkiem od niego, ale od osób proponujących mu korzyść lub jej obietnicę w zamian za nieuczciwe zachowanie. W tej sytuacji trafnie Sąd Okręgowy uznał, że mamy tu do czynienia nie z góry powziętym zamiarem, ale z wykorzystaniem takiej samej sposobności.
Nawiasem mówiąc nie zawsze zastosowanie przez sąd konstrukcji przewidzianej wart. 12 § 1 k.k.będzie korzystniejsze dla oskarżonego niż przyjęcie ciągu przestępstw. Oczywiście w tym pierwszym przypadku zostaje on skazany za jeden czyn i nie ma zastosowania obostrzenie kary o którym mowa wart. 91 § 1 k.k.Należy jednak zauważyć, iż w realiach sprawyŁ. B., któremu przypisano tylko klika przestępstw zart. 296b § 1 k.k., to obostrzenie w ogóle nie wchodziło w grę. Uznanie natomiast, iż popełnił on czyn ciągły oznaczałoby, iż działał on właśnie z góry powziętym zamiarem popełniania czynów zabronionych. To z kolei wpływałoby na ocenę jego motywacji, warunków osobistych, a w konsekwencji na zwiększenie stopnia zawinienia. Od stopnia winy zależy natomiast bezpośrednio wymiar kary, co wynika jasno z treści przepisuart. 53 §1 k.k.Niewykluczone więc, iż zastosowanie przez Sąd I instancji przepisuart. 12 § 1 k.k.oznaczałoby wymierzenie mu surowszych kar niż te orzeczone w punkcie VIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.
W związku z powyższym nie znajduje podstaw zarzut wymierzenia kar jednostkowych i kary łącznej za przestępstwa o których mowa w powyższym rozstrzygnięciu. Trzeba stwierdzić, że kary jednostkowe za czyny zart. 296b § 1 k.k.i kara łączna orzeczone przez Sąd Okręgowy, nie są nie tylko rażąco surowe, ale w ogóle nie noszą cech surowości, zważywszy na stopień szkodliwości społecznej tych przestępstw.
Co prawda w apelacji nie zawarto wniosku o uniewinnienie od któregokolwiek z czynów 156-159 z aktu oskarżenia, jednakże Sąd Apelacyjny wyeliminował z ciągu przestępstw czyn zarzuconyŁ. B.w punkcie 158 aktu oskarżenia (punkt CXV części wstępnej zaskarżonego wyroku). Wyrok Sądu I instancji został bowiem zaskarżony w całości na korzyść oskarżonego, aŁ. B.nie przyznał się do winy. Obligowało to Sąd odwoławczy do kontroli czy słusznie przypisano temu oskarżonemu popełnienie wszystkich czynów o których mowa w punkcie VIII części dyspozytywnej. Należy stwierdzić, iż co do meczu(...)- (...)rozegranego 16 października 2004 roku, Sąd Okręgowy oparł się na dowodach, które nie wskazują jednoznacznie na winę oskarżonego. Wyjaśnienia i zeznania złożył co do tego spotkaniaW. K. (2). Nie negując wiarygodności świadka zauważyć trzeba, iż nie kontaktował się on osobiście lub telefonicznie z oskarżonym, ani też sam nie wręczył mu pieniędzy za nieuczciwe zachowanie. Stwierdził jedynie, że poprosiłR. F.o złożenie propozycji korupcyjnejŁ. B.. Jego relacja opiera się więc na tym co przekazał muR. F., którego wiarygodność w całej sprawie budzi wątpliwości. Nawet jednak z tej relacji, jak zeznajeW. K. (2), wynika, że gdy oskarżony dowiedział się, że obserwatorem meczu jestD., stwierdził, że będzie sędziował "to co na boisku".W. K. (2)zeznał również, że na polecenieR. F., przekazał po meczu zakończonym remisem 1-1 kwotę 6000 złotychM. D. (1), który miał ją wręczyć oskarżonemu. Rzecz jednak w tym, iż z wyjaśnieńM. D.(np. k. 3149, t.XVI ), na które powołuje się Sąd Okręgowy, nie wynika, aby kwotę tę przekazał onŁ. B.. Stwierdził, że nie pamięta sytuacji, abyW. K. (2)wręczył mu pieniądze, ale raczej było to niemożliwe, gdyż miał on płacić tylko za zwycięstwoK., a mecz zakończył się remisem. Nawet jednak gdyby przyjąć, iż oskarżony otrzymał po meczu korzyść majątkową, to brak jest wypełnienia wszystkich znamion ustawowych określonych wart. 296b § 1 k.k.Nie sposób bowiem uznać, iż oskarżony wyraził gotowość i zgodę na przyjęcie korzyści lub jej obietnicy w zamian za nieuczciwe zachowanie. Nie przeczy temu nawet ewentualne przyjęcie po meczu kwoty 6000 złotych. Jak wynika z akt sprawy były sytuacje, gdy składający korupcyjne propozycje wręczali pieniądze sędziom także wtedy, gdy prowadzili oni zawody bezstronnie, ale wynik spotkania był korzystny dla ich drużyny. Były przecież przypadki, gdy sędziowie odmawiali przyjęcia korzyści, stwierdzając, że sędziowali uczciwie. Oskarżony postąpił inaczej, ale można to w tej sytuacji oceniać jedynie jako zachowanie nieetyczne, ale nie wyczerpujące znamion przestępstwa.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, że czyny opisane w punktach CXIII-CXVI jego części wstępnej stanowią jeden czyn i zastosowanieart. 12 k.k.ewentualnie uchylenie tego wyroku w całości co do oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował zachowania oskarżonego w ramach przepisuart. 91 § 1 k.k.Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.6.

5.rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoŁ. B. (1)za zarzucane mu czyn, poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu, na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze, tj. właściwości i warunków osobistych oskarżonego, sposobu życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa i zachowania się oskarżonego po jego popełnieniu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Jak już wyżej wspomniano kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu (zarówno jednostkowe jak i łączną) nie można uznać za rażąco surowe i niewspółmierne z tego punktu widzenia do stopnia winy. Uwzględniają one dyrektywy wymiaru kary zawarte wart. 53 k.k.Tym niemniej z uwagi na uniewinnienieŁ. B.od czynu opisanego w punkcie 158 aktu oskarżenia (czyn CXV części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego) i przyjęcie ciągu przestępstw złożonych jedynie z czynów 156, 157 i 159 (według a/o) dokonano w punkcie Ib części dyspozytywnej niniejszego wyroku obniżenia kary z 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywny z 200 do 120 stawek dziennych. Konsekwencją powyższego było obniżenie wysokości kary łącznej pozbawienia wolności z 1 roku i 8 miesięcy do 1 roku i 2 miesięcy. Należało też uchylić zawarte w punkcie XI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej w kwocie 6000 złotych jako bezpodstawne z uwagi na uniewinnienieŁ. B.od zarzutu 158 aktu oskarżenia.

Wniosek

uchylenie orzeczenia o karze łącznej zawartego w punkcie IX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ewentualnie uchylenie tego wyroku w całości co do oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Obniżenia wysokości kar pozbawienia wolności i grzywny oraz uchylenia orzeczenia dotyczącego kary łącznej pozbawienia wolności dokonano lecz nie z przyczyn wskazanych w zarzucie apelującego. Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.7.

Obrońcy oskarżonegoG. G. (1)– adw.W. O.i adw.P. S. (3)– zaskarżyli wyrok w zakresie co do winy w pkt CXXXIII, CXXXIV, CXXXV, CXXXVI, CXXXVII, CXXXIX,zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj.:

-art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 7 k.p.k., polegającą na dokonaniu skrajnie jednostronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności tylko tej części, który korespondował z przyjętą przez Sąd I instancji wersją wydarzeń z jednoczesnym całkowitym pominięciem ustosunkowania się do tego zakresu materiału dowodowego, który podważa poczynione ustalania Sądu I instancji przy braku wskazania w uzasadnieniu wyroku, dlatego Sąd uznał za udowodnione poszczególne czynu objęte zarzutami, za które skazał oskarżonego, na jakich się oparł dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych;
-art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw.art. 410 k.p.k.iart. 7 k.p.k., polegającą na całkowitym pominięciu analizy złożonych w toku procesu obszernych wyjaśnień oskarżonegoG. G. (1), który w sposób szczegółowy ustosunkował się do wszystkich okoliczności sprawy, ograniczając się do wskazania, iż oskarżony nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów. Sąd uznał, że nie polegają one na prawdzie, marginalizując bez podania przyczyn ich wartość dowodową, a sprawstwo oskarżonego ustalił na podstawie „nie budzących wątpliwości” zeznań świadkówM. J. (1),R. M. (2)iD. P. (1);
-art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.– polegającą na sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku w taki sposób, że stanowiące podstawę poczynionych przez Sąd I instancji zasadniczych ustaleń faktycznych zostały oparte na powołanych en bloc zeznaniach świadkówM. J. (1),R. M. (2)i „zeznaniach”D. P. (1). Sąd każdorazowo do poszczególnych fragmentów ustalonego stanu faktycznego powołuje wszystkie zeznania złożone przez tychże świadków sprawie, uniemożliwiając tym samym weryfikację tychże ustaleń;
-art. 391 § 2 k.p.k.– poprzez bezpodstawne przyjęcie, że Sąd mógł wyłącznie odczytać wyjaśnieniaD. P. (1)z innego postępowania, pomimo celowego niestawiennictwaD. P. (1)na rozprawie, uznając jednocześnie te wyjaśnienia jako tożsame z zeznaniami świadka, bez uprzedniego pouczania go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i braku swobodnej relacji świadka, co dopiero pozwalało mu w takim wypadku również na odczytanie jego wyjaśnień z innego postępowania przy równoczesnym uznaniu tychże „zeznań” jako w pełni wiarygodnych i zasadniczych dla ustaleń faktycznych;
-art. 391 § 1 k.p.k.w zw. zart. 350 k.p.k.– poprzez bezpodstawne zaniechane doprowadzenia świadkaD. P. (1)na rozprawę pomimo braku okoliczności wyłączająca taką konieczność i posiadanych informacji o osobistym udziale świadka w innym równolegle toczącym się procesie przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia oraz deklaracji pełnomocnika świadka o stawiennictwie na rozprawie, opierając się na fakcie braku osobistego odebrania wezwania przez świadka przy jednoczesnym sprzeciwie obrony;
-art. 170 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 168a k.p.k.- poprzez przychylenie się do wniosku oskarżyciela i dopuszczenie dowodów w postaci tzw. analiz z bilingów telefonicznych i potwierdzeń logowania w stacji(...), uzyskanych wbrew postanowieniom ustawy Prawo telekomunikacyjne, po okresie retencji, przy cym dane te zostały uzyskane w wyniku działań prokuratora (funkcjonariusza publicznego –art. 115 § 13 pkt 3 k.k.), w związku z pełnieniem obowiązków służbowych (prowadzeniem niniejszej sprawy);
-art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k.– poprzez dopuszczenie dowodów w postaci tzw. analiz z bilingów telefonicznych, uzyskanych wbrew postanowieniem ustawy Prawo telekomunikacyjne, po okresie retencji, mimo, że „dowody te” nie tylko były niedopuszczalne (art. 168a k.k.) lecz w istocie były nieprzydatne do stwierdzenia okoliczności, czyli potwierdzenia prowadzenia treści rozmów o charakterze korupcyjnym, złożeniu i przyjęciu propozycji korupcyjnej przez konkretną osobę. Dowód ten został zastosowany przez prokuratora w trakcie pierwszych przesłuchań jako forma nacisku psychologicznego na podejrzanych i wprowadzenia ich w błąd co do zakresu posiadanej przez prokuratora informacji;
-art. 171 § 4 k.p.k.w zw. zart. 171 § 7 k.p.k.– poprzez dopuszczenie dowodów w postaci przesłuchań podejrzanych:G. G. (1),M. J. (1),R. M. (2)z postępowania przygotowawczego, które zostały uzyskane za pomocą pytań sugerujących osobie przesłuchiwanej treść odpowiedzi. Zdecydowania większość pytań oskarżyciela zadawana świadkom i podejrzanym, oparta została na ujawnianiu przed odpowiedzią, tak wypreparowanych z bilingów, które w świetle stawianych zarzutów lub pytań jednoznacznie wskazywały na odpowiedź, której oczekiwał przesłuchujący, Jako powszechny w tym postępowaniu sposób „przygotowania osoby przesłuchiwanej” do odpowiedzi jest początek pytania w brzmieniu: „z analizy połączeń telefonicznych wynika że dzień przed meczem (…) przy czym nie informowano osoby przesłuchiwanej, że nie ma nagrania tego połączenia. Prokurator wywierał w ten sposób nacisk psychiczny na podejrzanego, że wie więcej niż wie w rzeczywistości.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W apelacji zarzucono Sądowi I instancji liczne naruszenia przepisów postępowania, które miały mieć wpływ na treść orzeczenia. Zadaniem Sądu odwoławczego zarzuty te co do zasady nie zasługują na uwzględnienie. Za bezzasadny uznać należy zarzut obrazy przepisuart. 7 k.p.k.Co do dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny podstawowych dowodów o charakterze osobowym była mowa w punkcie 3.2 niniejszego uzasadnienia. Stwierdzenia tam zawarte odnoszą się również do sytuacjiG. G.i relacji obciążających go przede wszystkimR. M.iD. P..
Zarzuty apelacji odnoszące się do osobyD. P. (1)kwestionują samą możliwość odczytania przez Sąd Okręgowy jego wyjaśnień w charakterze oskarżonego w innym postępowaniu. Obrona zarzuca więc obrazę przepisuart. 391 § 2 k.p.k., ale również podnosi w tym kontekście, iż Sąd orzekający nie wykorzystał wszystkich możliwości sprowadzenia świadka na rozprawę. Zarzut ten należy uznać za bezpodstawny. Sąd I instancji przez kilka miesięcy podejmował przecież różne działania mające na celu osobiste stawiennictwoD. P.. Czynności te nie przyniosły jednak rezultatu i świadkowi nie udało się doręczyć z różnych przyczyn wezwania. Nie można więc mówić o obrazie przepisuart. 391 § 1w zw. zart. 350 k.p.k.W związku z powyższym, skoro świadkowi nie można było doręczyć wezwania, Sąd Okręgowy miał pełne podstawy do odczytania w trybieart. 391 § 2 k.p.k.jego wyjaśnień złożonych w innej sprawie nie naruszając przy tym prawa oskarżonego do obrony. Należy pamiętać, iż środki o których mowa w przepisachart. 285 § 2 i 287 § 2 k.p.k.można stosować tylko w sytuacji, gdy świadkowi skutecznie doręczono wezwanie.
Obrońcy oskarżonego zarzucają również Sądowi I instancji dowolną ocenę wyjaśnieńD. P.i niesłuszne uznanie jego relacji odnoszących się doG. G.za wiarygodne. Także z tym zarzutem nie można się zgodzić. Należy zauważyć, iżD. P.składał obszerne wyjaśnienia nie tylko co do osoby tego oskarżonego, ale co do wielu innych osób oskarżonych w tej sprawie. Relacje te zostały potwierdzone innymi dowodami - wyjaśnieniami i zeznaniami sędziów i obserwatorów spotkań(...)oraz wykazami rozmów telefonicznych. Trzeba też podkreślić, że swoimi relacjamiD. P.obciążał przecież również siebie. I chociaż z pewnością liczył przy tym na możliwość łagodniejszej kary, to nie było w jego interesie mówienie o zdarzeniach korupcyjnych z jego udziałem, które nie miały miejsca i pomawianie przy tym osób niewinnych. Świadek ten nie miał żadnego osobistego powodu, aby zachować się w ten sposób wobec oskarżonegoG. G.. Jego relacja co do okoliczności związanych z meczem(...)rozegranym w dniu 17 października 2003 roku (czyn opisany w punkcie CXXXIV części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego) jest stanowcza i szczegółowa.D. P.podał w jakim czasie i w jakim miejscu przekazał pieniądze oskarżonemu, opisał też przebieg rozmowy i ostrożne zachowanieG. G.. Jego wyjaśnienia w tym zakresie są pośrednio potwierdzone wykazami połączeń telefonicznych pomiędzy nim aR. F.oraz zarejestrowaną rozmową telefoniczną (t. CXCIV). Należy też zwrócić uwagę na ten fragment, w którymD. P.wyjaśnia, iż prawdopodobnie wręczał korzyść majątkową oskarżonemu także w innych przypadkach, ale ponieważ nie pamięta tych spotkań i ich okoliczności nie chce wyjaśniać na ten temat, żeby bezpodstawnie nie pomówićG. G.. To także wzmacnia wiarygodność jego relacji odnośnie meczuP.-(...). W tych okolicznościach należy stwierdzić, iż apelujący obrońcy zbyt dużą wagę przywiązują do faktu wypłacenia po meczu przez oskarżonego pieniędzy z bankomatu pomimo tego, że otrzymał już pieniądze odD. P.. Mogło tak się zdarzyć z zupełnie różnych przyczyn, nie mówiąc już o tym, że oskarżony jako człowiek inteligentny mógł to zrobić z premedytacją, właśnie po to aby na wszelki wypadek odwrócić od siebie podejrzenia. Podobnie nie można do końca zgodzić się z argumentem, iżG. G.jako czołowy polski sędzia mający przed sobą międzynarodową karierę miał zbyt dużo do stracenia przyjmując korupcyjne propozycje. W jego przypadku motyw finansowy, w przeciwieństwie do pozostałych oskarżonych, miał drugorzędne znaczenie. Oskarżony zdawał sobie jednak sprawę z faktycznej władzy jaką posiadałR. F.w ówczesnym czasie i właśnie z obawy przed zniszczeniem swojej kariery nie chciał, bądź nie potrafił przeciwstawić się temu choremu układowi, co paradoksalnie jednak ostatecznie jego karierę sędziowską zniszczyło.
Również ocena zeznań świadkaR. M. (2)dokonana przez Sąd Okręgowy nie nasuwa zastrzeżeń z punktu widzenia zasad wynikających zart. 7 k.p.k.Słusznie Sąd I instancji za wiarygodne uznał relacje przedstawione przez świadka w toku postępowania przygotowawczego. Wówczas świadek obciążyłG. G.podając, iż 2 razy przekazał mu pieniądze w zamian za "korzystne" dla(...)sędziowanie.R. M.opisał przy tym szczegółowo w jakich okolicznościach miały miejsce te sytuacje, zwłaszcza spotkanie wZ.po meczu z(...)w dniu 25 października 2003 roku. Faktem jest, iż na rozprawie świadek odwołał te wyjaśnienia, twierdząc, że pomówił oskarżonego, gdyż miał do niego urazę, ponieważ ten stanowczo odmówił rozmowy na temat korupcyjnych propozycji. Takie tłumaczenie należy uznać za niewiarygodne. Trzeba zauważyć, iż podobna sytuacja miała miejsce odnośnie oskarżonegoJ. G., który również miał powiedziećR. M., żeby z takimi propozycjami do niego nie przychodził. Pomimo tego świadek nie obciąża bezpodstawnieJ. G., ale za to obciążaG. G., którego zna prywatnie i który jest synem człowieka, którego zna osobiście od lat. Nie można przy tym zapominać, iż oskarżony w czasie przesłuchania w toku śledztwa, po okazaniu mu wykazu rozmów zR. M., przyznał się do popełnienia tego czynu oraz do przyjęcia korzyści w związku z meczem(...)K.-(...). Rzeczywiście jeszcze w toku postępowania przygotowawczegoG. G.odwołał to przyznanie podając, iż wyjaśnił w ten sposób obawiając się zastosowania tymczasowego aresztowania, z uwagi na ówczesną sytuacje rodzinną. Wydaje się to mało wiarygodne, jeżeli się zważy, że podczas tego przesłuchania oskarżonego był obecny jego obrońca, z którym zresztą się wtedy konsultował.
Można się zgodzić, iż ocena wyjaśnieńG. G.przeprowadzona przez Sąd Okręgowy jest lakoniczna. Mając jednak na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że ocena relacjiD. P.iR. M.(także co do spotkania(...)K.-(...)z 10 kwietnia 2004 roku, czyn CXXXVII części wstępnej zaskarżonego wyroku) oraz wyjaśnień oskarżonego, dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. Nie można wiec mówić o naruszeniu przez ten Sąd przepisówart. 7, 410 i 424 k.p.k.w tym zakresie.
Jedyne wątpliwości co do oceny materiału dowodowego odnoszą się do czynu opisanego w punkcie CXXXV części wstępnej (czyn 199 wg aktu oskarżenia). Chodzi tu również o spotkanie(...)z 25 października 2003 roku, o którym mówiłR. M.. Według prokuratury propozycje korupcyjny miały złożyćG. G.oba zainteresowane kluby. Podstawą ustaleń i przypisania oskarżonemu przez Sąd I instancji sprawstwa i winy w tym zakresie były wyjaśnienia i zeznaniaM. J. (1), "działacza"(...). Z jego relacji wynika, że nie znał oskarżonego i zwrócił się z prośba o pośrednictwo doR. F., oferującG. G.kwotę 40.000 złotych za wygraną(...). Rozmawiał zR. F.telefonicznie, być może ten z kolei rozmawiał równocześnie z oskarżonym, ale świadek nie był tego pewien podobnie jak i tego, co mówił wtedyG. G.. Jak stwierdził, do przekazania pieniędzy nie doszło z uwagi na wynik meczu - wygrana(...). Wynika więc z tego, że cała wiedzaM. J.o rzekomym przyjęciu przezG. G.obietnicy korzyści majątkowej pochodzi odR. F., którego wiarygodność jest co najmniej wątpliwa. Wobec powyższego wykazy rozmów telefonicznych uznane jako dowód przez Sąd I instancji co najwyżej potwierdzić mogą jedynie fakt przeprowadzenia rozmów. Brak jest natomiast stuprocentowo pewnego dowodu bezpośrednio potwierdzającego złożenie przezR. F.propozycji oskarżonemu, a przede wszystkim potwierdzającego zgodęG. G.na przyjęcie obietnicy korzyści majątkowej.
Odnośnie obrazy przepisuart. 424 k.p.k.w kontekście formy i treści sporządzonego przez Sąd Okręgowy uzasadnienia wypowiedziano się już w punkcie 3.2 oceniając zasadność takiego zarzutu zawartego w apelacji obrońcyR. F.. W tym miejscu można jedynie podkreślić, iż rozważania powyższe dotyczą również oskarżonegoG. G..
Nie można też podzielić podniesionego przez obrońców oskarżonego zarzutu obrazyart. 170 § 1 k.k.iart. 168a k.p.k.Przepisyart. 159i następnych Prawa telekomunikacyjnego (Dz.U. 2021, poz.576, tekst jednolity z 30.03.2021 roku) były i są skierowane do dostawców publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych. Przewidują one rzeczywiście maksymalne okresy przechowywania danych dotyczących takich usług - w celu zapewnienia użytkownikom prawa do ewentualnej reklamacji. Nie oznacza to jednak, iż organy ścigania nie mogą uzyskać danych, które pochodzą z wcześniejszych okresów czasu, niż to stanowi ustawa np. zabezpieczenie ich podczas przeszukania podejrzanego, czy też właśnie odzyskanie ich z kart SIM lub pamięci jego telefonu. Nie można takiego sposobu ich uzyskania uznać za nielegalny. Pamiętać należy, że prokurator wydał w tym zakresie postanowienie dowodowe. Nie jest zresztą tak jak zdają się sugerować autorzy apelacji, iż wykazy rozmów telefonicznych stanowiły główny dowód dla Sądu I instancji przy uznaniu sprawstwa i winy oskarżonego. Wręcz przeciwnie - z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia jasno wynika, że dowodami takimi były źródła osobowe, zaś tzw. billingi zostały uznane za dowód w sposób pośredni je potwierdzający.
Za bezpodstawny należy uznać zarzut obrazyart. 171 § 4 i 7 k.p.k.Jeżeli chodzi o przesłuchania podczas śledztwaG. G.,M. J.iR. M., to rzeczywiście w ich trakcie ujawniano tym osobom tzw. billingi z ich rozmów. Nie było jednak tak, żeby od tej czynności rozpoczynano pierwsze przesłuchanie, mogła się zdarzyć taka sytuacja podczas kolejnego z rzędu przesłuchania. Protokoły nie wskazują, aby przesłuchania oskarżonego,M. J.iR. M.składały się tylko z ich odpowiedzi na pytania przesłuchującego. Zaczynają się one przeważnie od swobodnych wypowiedzi, z wyjątkiem tych przesłuchań, które były niejako kontynuacją poprzedniego. Trzeba zauważyć, iż w niektórych przesłuchaniachG. G.brali udział jego obrońcy, którzy nie kwestionowali wówczas ich przebiegu. Nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że wyjaśnienia czy też zeznania oskarżonego,M. J.iR. M.zostały złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi, a tym bardziej uzyskane wbrew zakazom wymienionym w§ 5 art. 171 k.p.k.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzutów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uniewinnienie jest uzasadniony jedynie co do czynu opisanego w punkcie CXXXV części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego (czyn 199 wg aktu oskarżenia). W pozostałym zakresie Sąd ten nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, która mogłaby mieć wpływ na treść orzeczenia. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.8.

2.błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a w tym o zasadniczym znaczeniu:
- tj. zupełnie dowolnym i bezkrytycznym przyjęciu, iżG. G. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczej głównie w oparciu o zgromadzone wykazy rejestrów połączeń i telefonicznych przy jednoczesnym pominięciu istnienia szeregu dowodów przeczących udziałowiG. G. (1)w tej grupie, takich jak uzyskanie za meczP.-(...)z 17 października 2003 roku krytycznie niskiej oceny 7.0 wystawionej przez rzekomego mentora i członka tejże grupy przestępczej ściśle z nim współpracującego obserwatoraW. Ż.przy założeniu przez Sad a priori elementu charakteryzującego istnienie tejże grupy w postaci każdorazowego premiowania sędziów – członków grupy wysokimi notami, a nadto braku wykazania faktu uzyskania przezG. G. (1), jakiejkolwiek zawyżonej oceny obserwatora w całym okresie objętym zarzutami i związku z jego pozycją, czy awansem w strukturach sędziów(...);
- przyjęciu, iż oskarżonyG. G. (1)w zakresie wszystkich czynów, za które został skazany przyjął obietnice korzyści majątkowej lub takowe korzyści majątkowe przyjął przy dokonaniu tychże ustaleń w oparciu o dowolnie wybrany materiał dowodowy ograniczający się w istocie do zeznańM. J. (1),R. M. (2)i „zeznań”D. P. (1), podpartych dowodem w postaci wykazów rejestrów połączeń telefonicznych przy jednoczesnym pominięciu lub zdezawuowaniu innych dowodów podważających możliwość przyjęcia sprawstwa oskarżonegoG. G. (1), a w tym zwłaszcza: zeznaniom m.in.: świadkaT. S. (1), świadkaM. B. (1), świadkaM. W. (4), faktu wypłaty kilkuset złotych gotówki z bankomatu na pokrycie kosztów podróży w czasie podróży z meczu(...)do domu, Wg sądu dokonał tego mając w tym czasie w kieszeni 15.000 zł w gotówce odD. P. (1);
- bezpodstawnym, dowolnym przyjęciu, że „analizy” połączeń telefonicznych i potwierdzenia logowania w stacjach(...)w stosunku do każdego z czynów, za które skazałG. G. (1), są dowodem popełnienia zarzucanych mu czynów, podczas gdy przy całkowitym braku znajomości ich treści stanowią one w istocie wyłącznie dowód dokonania połączenia lub próby dokonania połączenia między wskazanymi numerami telefonów (nawet nie osobami – przypadek świadkaM. P.), w sytuacji gdy wszystkie osoby, które były stronami połączeń zaprzeczyły wprost, że odbyte w ich trakcie rozmowy miały jakikolwiek związek z korupcją piłce nożnej;
- braku konsekwencji i logicznej spójności w ocenie materiału dowodowego w zakresie „analizy” połączeń telefonicznych i potwierdzenia logowania w stacjach(...). Przy takiej samej treści tych „dowodów” w stosunku do każdego z czynów objętych zarzutami przy zarzucie CXXXVIII części wstępnej wyroku (dot. meczu z udziałemŚ.(...)) stwierdza, że „Dowodem takim nie mogły być ujawnione połączenia telefoniczne – nie wiadomo jaka była treść prowadzonych rozmów”. Ustalenie sprawstwa oskarżonych opierałoby się na domniemaniach i domysłach”. W pozostałych zarzutach te same połączenia telefoniczne stają się „ważnymi dowodami potwierdzającymi sprawstwo;
- całkowitym braku ustaleń kto, kiedy, na podstawie jakich kryteriów dokonał selekcji materiału w zakresie „analizy” połączeń telefonicznych i potwierdzenia logowania w stacjach(...). Z jakich przyczyn oskarżyciel nie przedstawił sądowi całego materiału uzyskanego w tym zakresie, w celu umożliwienia wrobienia sobie oceny jego wartości. Sąd nie podjął w tym kierunku żadnych działań, mimo iż w większości zarzutów uznał te połączenia jako ważne dowody;
- nieuwzględnieniu, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, przy ocenie zeznań świadkówM. J. (1),R. M. (2), wyjaśnieńD. P. (1), wyjaśnień podejrzanychG. G. (1),K. P. (1)i innych, następujących okoliczności:
• każda z ww. osób przed przesłuchaniem była umieszczana na okres 2 dni w izbie zatrzymań (osoby dotychczas nie karane, wyrwane z życia rodzinnego);
• dziennikarze, „nie wiadomo skąd” dowiadywali się o zatrzymaniu ww. osób;
• mecze, o które pytał prokurator odbyły się w kilka lat przed przesłuchaniem;
• mecze, w których uczestniczyły ww. osoby, było co najmniej kilkadziesiąt, a łącznie kilkaset;
• większość pytań oskarżyciela zadawana świadkom i podejrzanym, oparta na ujawnianiu, przed odpowiedzią, wypreparowanych danych z bilingów, które w świetle stawianych zarzutów lub pytań jednoznacznie wskazywały na odpowiedź, której oczekiwał przesłuchujący. Jako powszechny w tym postępowaniu sposób „przygotowania osoby przesłuchiwanej” do odpowiedzi jest początek pytania w brzmieniu: „z analizy połączeń telefonicznych wynika, że dzień przed meczem”;
które to okoliczności powodowały, że bez wskazania przez przesłuchującego istotnych okoliczności każdego zdarzenia, żadna z tych osób nie udzieliłaby większości odpowiedzi jakie znalazły się w protokole.
Sąd nie odniósł się do ww. okoliczności, mimo informowania przez ww. osoby o tych praktykach, skwitował to wszystko jednym zdaniem: „nie budzące wątpliwości zeznania świadkówM. J. (1),R. M. (2)(które, świadek odwołał w całości pomówienieG. G.) iD. P. (1)(ten ostatni nie składał zeznań w sprawie). Odnosi się nieodparte wrażenie, że sędzia przewodniczący orzekał w innej sprawie.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut dotyczący błędnego ustalenia, iż oskarżony działał w zorganizowanej grupie przestępczej jest oczywiście bezzasadny. Zasadniczo do sytuacjiG. G.odnoszą się rozważania z punktu 3.4 niniejszego uzasadnienia dotyczące apelacji oskarżonegoŁ. B.. Trzeba mieć na uwadze, żeG. G.nie funkcjonował w próżni. Był od lat w środowisku sędziów piłki nożnej, znał osobiścieR. F.i wielu oskarżonych w tej i innych sprawach. Zachowania korupcyjne w polskiej piłce nożnej nie zaczęły się przecież w 2003 roku, ale dopiero od tego roku zostały spenalizowane. Jak jednak wynika z wyjaśnień i zeznań wielu oskarżonych bądź świadków np.M. D. (1)tzw. "ustawianie spotkań" miało miejsce na dużą skalę już w latach 90-tych. Wtedy też faktycznie zaczął swoją działalnośćR. F.. Jest rzeczą niemożliwą, by te okoliczności w 2003 lub 2004 roku były nieznane oskarżonemu. Słusznie więc Sąd I instancji przyjął, żeG. G.podobnie jak inni oskarżeni miał świadomość istnienia grupy kierowanej przezR. F.. Skoro więc kontaktuje się z nim właśnieR. F., np. w sprawie meczuP.-(...)a następnie "działacze" klubowi, którzy przekazują mu obietnicę korzyści lub korzyść majątkową, to co najmniej godził się na udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Sąd odwoławczy w pełni akceptuje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dotyczące istnienia takiej grupy i udziału w niej oskarżonego.
Zarzut błędnego ustalenia, iż oskarżony przyjął korzyść majątkową lub jej obietnicę co do wszystkich czynów, które mu przypisano jest zasadny tylko co do czynu CXXXV części wstępnej. Jak już wyżej wskazano w pozostałym zakresie ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy jest prawidłowa. Konsekwencją tej trafnej oceny, przeprowadzonej zgodnie z dyspozycją przepisówart. 7 i 410 k.p.k., są prawidłowe ustalenia faktyczne co do czynów opisanych w punktach CXXXIV, CXXXVI, CXXXVII i CXXXIX części wstępnej zaskarżonego wyroku. Przypomnieć należy jedynie, iż podstawą ustaleń co do powyższych przestępstw były relacjeD. P.iR. M.oraz, że ocena tych dowodów przez Sąd I instancji przedstawiona została w punkcie 3.7.
Podobnie wypowiedział się w tym punkcie, jak również w punkcie 3.1, Sąd Apelacyjny co do wartości dowodowej wykazów rozmów telefonicznych oraz ich analiz oraz ich oceny przez Sąd I instancji. Podkreślić jeszcze raz należy, iż podstawą ustaleń faktycznych w sprawie i odnosi się to także doG. G.były źródła osobowe. Wykazy i analizy miały jedynie charakter pomocniczy i pośredni. W związku z tym nie można zarzucić Sądowi Okręgowemu błędu w ustaleniach faktycznych i skazanie oskarżonego za czyny opisane w punktach CXXXIV, CXXXVI, CXXXVII i CXXXIX części wstępnej tylko i wyłącznie na podstawie wykazów połączeń.
Ostatni z zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych dotyczy braku swobody wypowiedzi świadkówD. P.,R. M.iM. J.oraz wyjaśnieńG. G.,K. P.i innych oskarżonych. Obrońcy podnoszą, że osoby te składały wyjaśnienia po dwudniowym pobycie w izbie zatrzymań, a przed przesłuchaniem prokurator ujawniał im spreparowane dane z bilingów. Na temat tego ostatniego zarzutu Sąd odwoławczy wypowiadał się już powyżej i nie ma konieczności powtarzania tych rozważań. Należy też stwierdzić, iż autorzy apelacji nie wykazali, żeby sam fakt zatrzymania w/w osób miał wpływ na swobodę ich wypowiedzi. Nie bardzo również można zrozumieć jaki wpływ na błędne ustalenia faktyczne miałaby mieć wiedza lub jej brak przedstawicieli mediów o zatrzymaniach osób podejrzanych.
Zgodzić się można, iż to że oskarżeni i świadkowie relacjonowali czasem zdarzenia wcześniejsze o kilka lat oraz, że meczów o których mówili było czasami kilkadziesiąt, mógł mieć wpływ na dokładność tych relacji. Zważyć jednak trzeba, iż co do zasady oskarżonym w niniejszej sprawie przedstawiono zarzuty co do czynów odnośnie którychR. M.,M. J.,D. P.oraz inne osoby opisywały przebieg danego zdarzenia i były co do tego pewne. Oczywiście w kilku przypadkach doszło do uniewinnienia, ale była to kwestia oceny materiału dowodowego. Oskarżonego przecież też Sąd Okręgowy uniewinnił od jednego z zarzutów, co wskazuje, że wziął pod uwagę okoliczności stanowiące podstawę zarzutu i że nie popełnił w tym zakresie błędu w ustaleniach faktycznych.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzutów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uniewinnienie jest uzasadniony jedynie co do czynu opisanego w punkcie CXXXV części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego (czyn 199 wg aktu oskarżenia). Co do tego czynu zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadny. W pozostałym zakresie Sąd I instancji nie dopuścił się takiego błędu, który mogłaby mieć wpływ na treść wyroku. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.9.

Obrońca oskarżonegoJ. G. (1)– adw.W. Ś.–zaskarżył wyrok w zakresie pkt CXLV, zarzucając:

1
rażące naruszenie przepisów postepowania, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku:art. 4, 7 i 410 k.p.k.poprzez przypisanie oskarżonemu winy przez zlekceważenie zasady bezstronności Sądu oraz zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

2
art. 4w zw. zart. 7 k.p.k.,art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., poprzez błędną analizę zgromadzonego materiału dowodowego, a w konsekwencji wywiedzenie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku w oparciu o część materiału dowodowego, która jest niekorzystna dla oskarżonego i pominięcie okoliczności oraz materiału dowodowego korzystnego dla oskarżonego, w tym zeznańA. S. (4),A. S. (5),M. D. (3), których relacje nie potwierdzają okoliczności, iż oskarżonyJ. G. (1)przyjął obietnicę korzyści majątkowej w zamian za nieuczciwe zachowania podczas meczu(...)G.–(...)rozgrywanego w dniu 20 września 2003 r. oraz wyjaśnieńR. F. (1).

3
naruszenie przepisuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez naruszenie zasady swobodnej kontrolowanej oceny materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, dokonaniu wybiórczej, nieobiektywnej oceny w zakresie w jakim Sad Okręgowy we Wrocławiu nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, a także poprzez pominięcie wyjaśnień złożonych przezR. F. (1), w których wskazywał, że nigdy nie składał żadnych propozycji korupcyjnychJ. G. (1).

4
naruszenie przepisuart. 4 k.p.k.,7 k.p.k.i410 k.p.k., polegające na naruszeniu zasady swobodnej kontrolowanej oceny materiału dowodowego i popełnieniu uchybień z zakresu dowolności ocen w jakim Sąd Okręgowy we Wrocławiu uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, kiedy zaprzeczał przyjęciu propozycji korupcyjnej w związku z meczem z dnia 20 września 2003 r., a bezkrytycznie uznał za wiarygodne wyjaśnienia i zeznaniaM. J. (1), pomimo tego, że są one niekonsekwentne i niespójne oraz pomimo tego, że pozostałe dowody zebrane w sprawie nie potwierdzają okoliczności, iż oskarżonyJ. G. (1)przyjął propozycję korupcyjną, jak również w wyniku niedopełnienia obowiązku wynikającego zart. 410 k.p.k.uwzględnienia – przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia – całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, bez przeprowadzenia analizy wszystkich okoliczności wynikających z dowodów przeprowadzonych na rozprawie, a co za tym idzie pominięcie istotnych dla sprawy okoliczności mogących mieć wpływ na rozstrzygniecie w przedmiocie winy.

5
obrazęart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.poprzez błędną ocenę dowodów oraz nieuwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy wskutek:

- braku dokonania pełnej oceny wyjaśnieńJ. G. (1)złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawach w terminach 11.10.2017 i 26.10.2017 r., a co za tym idzie zaniechanie rozważenia całokształtu okoliczności zawartych w wyjaśnieniach oskarżonego złożonych na etapie postępowania przygotowawczego oraz sądowego;
- bezpodstawne uznanie, że z zeznańT. M. (1)wynika, iż świadek ten został poinformowany przez działacza(...)o fakcie podjęcia skutecznych rozmów korupcyjnych, w sytuacji gdy świadek ten nie mówił, iż słyszał o fakcie podjęcia skutecznych rozmów korupcyjnych;
- pominięcia zeznań złożonych przezE. K., który wskazał na fakt, iżM. J. (1)mógł podlegać związkowemu postępowaniu dyscyplinarnemu w 2001 roku, w związku z usiłowaniem złożenia propozycji korupcyjnej przezM. J. (1)oskarżonemuJ. G. (1), przed meczem barażowym w 2001 r. rozgrywanym wP., przeciwko drużynie(...).

6
art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, jakie fakty Sad Okręgowy we Wrocławiu uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach w ramach takiego stanowiska oraz dlaczego – nie uznał dowodów przeciwnych, a zwłaszcza, dlaczego uznał, ze oskarżonyJ. G. (1)przyjął obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 40.000 złotych, w zamian za nieuczciwe zachowania podczas rozegranego w dniu 20 września 2003 r. meczu piłkarskiego(...)–(...), mogące mieć wpływ na wynik tych zawodów sportowych, polegające na podejmowaniu decyzji sędziowskich korzystnych dla(...), mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego dla(...)w tym meczu oraz zapewnienia osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego tego klubu w rozgrywkach o mistrzostwo I ligi piłkarskiej w sezonie 2003/2004.

7
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na niewłaściwym uznaniu, że oskarżonyJ. G. (1)w związku z meczem z dnia 20 września 2003 r.(...)G.–(...)przyjął obietnice korzyści majątkowej w zamian za podejmowanie decyzji sędziowskich korzystnych dla klubu(...)w sytuacji, gdy przeprowadzone w sprawie dowody, nie dawały podstaw do dokonania takich ustaleń.

8
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, poprzez błędny opis czynu, za który został skazany oskarżonyJ. G. (1), albowiem skoro Sąd Okręgowy we Wrocławiu przyjął, że z materiału dowodowego nie wynikało, by oskarżony podejmował z oskarżonymR. F. (1)szerszą stałą współprace mając na celu popełnianie czynów zabronionych, to z opisu czynu za który został skazany oskarżonyJ. G. (1), Sąd Okręgowy we Wrocławiu powinien wyeliminować zwrot: „działając w zorganizowanej grupie przestępczej”.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy zasad wynikających z treści przepisówart. 7 i 410 k.p.k.dotyczący skazania oskarżonego za czyn opisany w punkcie CXLV części wstępnej wyroku (czyn 312 wg aktu oskarżenia) należy uznać za słuszny. Z uzasadnienia zaskarżonego przeczenia wynika, iż za podstawę ustaleń co do przyjęcia przezJ. G.obietnicy korzyści majątkowej w zamian za nieuczciwe zachowanie podczas meczu(...)(...)-(...)rozegranego 20 września 2003 roku Sąd ten przyjął wyjaśnienia i zeznaniaM. J.,A. S.,A. S.,M. D.i T.M.. Zgodzić się jednak trzeba z apelującym, że ocena tych dowodów przez Sąd I instancji jest powierzchowna i nie uwzględnia całokształtu ujawnionych okoliczności. RelacjeM. J.trudno uznać za spójne i konsekwentne, skoro w pierwszych kilku przesłuchaniach nie wspomina on o powyższym meczu. Rzecz jednak nawet nie w tym, żeM. J.nie jest wiarygodnym źródłem dowodowym, gdyż mógł on nie pamiętać wszystkich składanych przez siebie propozycji korupcyjnych. Słusznie bowiem podnosi autor apelacji, że świadek ten osobiście nie składał takiej propozycji, ani w ogóle nie rozmawiał z oskarżonym. Wynika to wprost z jego wyjaśnień i zeznań. Poprosił o pośrednictwo w tej sprawieR. F.i tylko z jego relacji wie, żeJ. G.przyjął obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 40.000 złotych. Pomijając już fakt, żeR. F.zaprzeczył takiej sytuacji, gdyż może to wynikać z jego linii obrony, jest to osoba w całym tym postępowaniu mało wiarygodna i dlatego nie ma pewności czy w ogóle z jego strony pod adresem oskarżonego taka propozycja korzyści majątkowej padła, a tym bardziej czy została rzeczywiście przezJ. G.przyjęta. Wydaje się to nawet wątpliwe zważywszy, że 2 lata wcześniej oskarżony zawiadomił Wydział DyscyplinyP.o próbie korupcji właśnie ze stronyM. J.. Trafnie zauważa obrońca oskarżonego, że relacje pozostałych świadków, na które powołuje się Sąd Okręgowy, nie wnoszą do sprawy nic istotnego. Osoby te wszystkie informacje posiadały z drugiej ręki, a mianowicie odM. J., który z kolei mógł im przekazać jedynie to co słyszał odR. F.. I tak np.T. M.(zawodnik(...)) stwierdził, że słyszał, iż były "próby podejścia do sędziego" oraz, że w czasie meczu na początku miał wrażenie, że sędzia im pomaga, ale potem przestał im pomagać. Podobnie mało konkretne są relacje pozostałych świadków, którzy również nie mieli bezpośredniego kontaktu zJ. G.ani przed ani po meczu. Nie można tracić z pola widzenia, że spotkanie zakończyło się porażką(...)(...). Ma rację apelujący podnosząc, że Sąd I instancji w ogóle nie wziął pod uwagę, iż oskarżony od początku, konsekwentnie nie przyznawał się do winy, zarówno co do tego czynu jak i pozostałych mu zarzuconych a od popełnienia których został przecież uniewinniony. Nie zwrócił też Sąd orzekający należytej uwagi na zeznaniaR. M., który opisując inne zdarzenie, podał, że oskarżony od razu go uprzedził, aby nie przychodził do niego z korupcyjnymi propozycjami. Jedyną okolicznością przemawiającą na niekorzyśćJ. G.jest fakt prowadzenia rozmów telefonicznych zR. F.i używania w nich swoistego szyfru. Mając jednak na uwadze całokształt okoliczności zebranych w sprawie trzeba powiedzieć, że jest to zbyt mało, aby uznać, że oskarżony przyjął obietnice korzyści majątkowej, a nawet czy w ogóle doszło do złożenia mu takiej obietnicy w zamian za nieuczciwe zachowanie. Ma ponadto rację obrońca oskarżonego, że uznając winęJ. G.powinien Sąd Okręgowy z opisu tego czynu wyeliminować zwrot o działaniu w zorganizowanej grupie przestępczej, skoro od udziału w tej grupie go uniewinnił.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zasadny jest wniosek o uniewinnienieJ. G.od popełnienia czynu opisanego w punkcie CXLV części wstępnej zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji dokonał dowolnej, niezgodnej z wymogami określonymi wart. 7 k.p.k.oceny materiału dowodowego. Nie uwzględnił przy tym wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Konsekwencją naruszeń proceduralnych był błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że oskarżony przyjął obietnice korzyści majątkowej w zamian za nieuczciwe zachowanie podczas meczu(...)-(...)w sytuacji, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie dawał do tego podstaw.

3.10.

Obrońca oskarżonegoG. K. (1)– adw.A. H.– zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
art. 7 k.p.k.iart. 424 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k., polegającą na dowolnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, wynikającej z naruszenia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, w tym w szczególności poprzez nieuzasadnione nadanie waloru wiarygodności zeznaniom świadkaM. J. (1)iJ. W. (1)oraz wyjaśnieniom oskarżonychR. F. (1),I. J. (1),W. S. (1)pomimo ich niejednoznaczności, wzajemnej sprzeczności, niepewności, zmienności i nielogiczności, przy jednoczesnej nieuzasadnionej odmowie nadania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoG. K. (1), które charakteryzuje konsekwencja, spójność i logiczność, oraz faktyczne pominięcie wyjaśnieńJ. G. (1)oraz zeznań świadkówJ. K.,G. B.,Z. T.,A. S. (4),K. P. (1), co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego ustalenia, że :

a
oskarżonyG. K. (1)w okresie od lipca 2003 r. do 25 czerwca 2006 r.. działał w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezR. F. (1), w której w skład wchodzili sędziowie i obserwatorzyP., mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na przyjmowaniu i wręczaniu korzyści majątkowych i osobistych, w zamian za nieuczciwe zachowania mając i mogące mieć wpływ na wynik profesjonalnych zawodów sportowych;

b
oskarżonyG. K. (1)w maju 2004 r. przyjął od działających wspólnie i w porozumieniuR. F. (1)iM. J. (1), obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 40.000 zł, a następnie przyjął powyższą korzyść majątkową, w zamian za nieuczciwe zachowania, podczas rozegranego w dniu 8 maja 2004 r. meczu(...)(...), polegające na podejmowaniu decyzji sędziowskich korzystnych dla(...), mających na celu zapewnienie osiągniecia korzystnego wyniku sportowego dla tego klubu w tym meczu;

c
oskarżonyG. K. (1)w czerwcu 2004 r. przyjął od działających wspólnie i w porozumieniuR. F. (1)iM. J. (1), obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 100.000 zł za pomoc w zwycięstwie obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 40.000 zł za pomoc w uzyskaniu wyniku remisowego, a następnie wobec wyniku remisowego spotkania przyjął obiecaną korzyść majątkową kwocie 40.000 zł, w zamian za nieuczciwe zachowania, podczas rozegranego w dniu 11 czerwca 2004 r. meczu(...)- (...), polegające na podejmowaniu decyzji sędziowskich korzystnych dla(...), mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego dla tego klubu w tym meczu;

d
oskarżonyG. K. (1)w czerwcu 2004 r. przyjął od działających wspólnie i w porozumieniuR. F. (1),J. W. (1),I. J. (1)iW. S. (1), obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 100.000 zł, a następnie przyjął obiecaną korzyść majątkową, w zamian za nieuczciwe zachowania, podczas rozegranego w dniu 11 czerwca 2004 r. meczu(...)- (...), polegające na podejmowaniu decyzji sędziowskich korzystnych dla(...), mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego dla tego klubu w tym meczu, lecz po zawodach przyjętą korzyść majątkową zwrócił wobec niekorzystnego wyniku sportowego w meczu dla klubu(...).

2
art. 424 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., polegająca na zbyt lakonicznym i nie odnoszącym się do szczegółowych relacji oskarżonych oraz świadków uzasadnieniu stanu faktycznego i prawnego, dotyczącego przypisanych oskarżonemu przestępstw, co powoduje faktycznie niemożliwość kontroli apelacyjnej zaskarżonego wyroku w tym zakresie.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego dotyczącego oskarżonego. O wiarygodności relacji takich osób jakM. J., czyJ. W.była już mowa wyżej. Ich relacje także w odniesieniu doG. K.znajdują potwierdzenie w zeznaniach lub wyjaśnieniachR. F.,I. J.czy teżW. S., a nawet w dużej części w wyjaśnieniach oskarżonego złożonych w toku śledztwa. Przyznał on przecież, że po meczuO.W.-(...)rozegranym 8 maja 2005 roku przyjął 10.000 złotych odM. J., podając jednak, że sędziował uczciwie. Częściowo koresponduje to z relacjamiM. J., który wskazał, że z oskarżonym skontaktował go przed meczemR. F., zaś po spotkaniu przekazał G.K.40.000 złotych. Prawidłowo, nie przekraczając przy tym granic o których mowa wart. 7 k.p.k., ocenił również Sąd Okręgowy materiał dowodowy odnoszący się do meczu(...). Zebrane dowody wskazują, że rzeczywiście oskarżony otrzymał i przyjął korzyści majątkowe od "działaczy" obu klubów. Wbrew zarzutom zawartym w apelacji Sąd Okręgowy słusznie dał wiarę wyjaśnieniom i zeznaniom osób kwestionowanym w tym środku odwoławczym. Relacje te wzajemnie się uzupełniają. I takI. J., czyli przedstawicielŚ.wyraźnie stwierdził, że przed meczem przekazał oskarżonemu 100.000 złotych, które ten po meczu mu zwrócił, gdyż mecz zakończył się remisem, a nie wygranąŚ.. Potwierdzają to zeznaniaJ. W.według któregoR. F.iK. P.powiedzieli mu, żeG. K.przyjął propozycję. Z drugiej stronyM. J.zeznał, że po meczu, w hotelu podP., wręczył oskarżonemu 40.000 zł obiecane wcześniej w przypadku remisu. Podał też, iż G.K.powiedział mu wtedy, że "Świt proponował mu dużo więcej".
Mając na uwadze taki materiał dowodowy nie można się zgodzić z obrońca oskarżonego, że Sąd I instancji dokonał dowolnej oceny dowodów i w konsekwencji niesłusznie uznał G.K.za winnego wszystkich zarzuconych mu czynów. Co do udziału oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej to do osoby oskarżonego odnoszą się też uwagi zawarte we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Również za bezzasadny należy uznać zarzut obrazyart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone w sposób umożliwiający merytoryczną kontrolę tego orzeczenia.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, która mogłaby mieć wpływ na treść orzeczenia. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.11.

Obrońca oskarżonegoH. K. (1)– adw.P. B.–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemuH. K. (1)wpkt LXI, LXII i LXIIIpoprzez błędne zastosowanie przepisuart. 65 § 1 k.k.pomimo, iż przypisane oskarżonemu dwukrotne uzyskanie dochodu z przestępstw, których winnym został uznany nie miało charakteru stałego źródła dochodu, albowiem nie było działaniem wielokrotnym, powtarzalnym i regularnym.

2
obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść skarżonego orzeczenia, tj.:

a
art. 4 k.p.k.i7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. dowolne, a nie swobodne ukształtowanie przekonania o wiarygodności zeznań świadkaM. J. (1), odnoszących się do zdarzeń związanych z zawodami sportowymi(...)–(...)z dnia 23 sierpnia 2003 r., które były w swej treści zmienne, nie potwierdzone bezpośrednio innymi dowodami, a w odniesieniu do przyjęcia przez oskarżonego od świadkaM. J. (1)korzyści majątkowej wprost sprzeczne z również uznanymi za wiarygodne źródło dowodowe zeznaniami świadkaK. Z.;

b
art. 4 k.p.k.i7 k.p.k., poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. dowolne, a nie swobodne, ukształtowanie przekonania o wiarygodności zeznań świadkaM. N. (1), odnoszących się do zdarzeń związanych z zawodami sportowymi(...)(...)z dnia 31 lipca 2004 r., które nie były potwierdzone bezpośrednio innymi dowodami, a w odniesieniu do przyjęcia przez oskarżonego od świadkaM. N. (1)korzyści majątkowej wprost sprzeczne z również uznanymi za w pełni wiarygodne źródło dowodowe zeznaniami świadkaW. K. (2)oraz zgodnymi z nimi w tym zakresie (acz uznanymi za en bloc za niewiarygodne) wyjaśnieniami oskarżonegoR. F. (1);

c
art. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania orz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego tj. dowolne, a nie swobodne ukształtowanie przekonania o wiarygodności zeznań świadkaJ. D. (1), odnoszących się do zdarzeń związanych z zawodami sportowymi(...)z dnia 8 listopada 2003 r. i(...)K.z dnia 10 kwietnia 2004 r., które były w swej treści zmienne, nie były potwierdzone bezpośrednimi, a w odniesieniu do pomocnictwa oskarżonegoH. K. (1)w udzielaniu temu świadkowi korzyści majątkowych sprzeczne z zeznaniami również uznanych za wiarygodnych świadkówW. K. (4),W. W.,M. P. (3)iT. K. (2);

d
art. 4 k.p.k.i7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania uznanie za niewiarygodne zeznań świadkaJ. M. (2), który zaprzeczył jakoby oskarżonyH. K. (1)współpracował z nim w procederze korupcyjnym, pomimo iż były one zgodne z uznanymi w tym zakresie za wiarygodne zeznaniami świadkówW. K. (4),W. W.iJ. P. (2);

e
art. 4 k.p.k.i7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. dowolne, a nie swobodne uksztaltowanie przekonania o wiarygodności zeznań świadkaA. K. (3), odnoszących się do zdarzeń związanych z zawodami sportowymi(...)z dnia 3 kwietnia 2004 r., które były zmienne i nie potwierdzone bezpośrednio innymi dowodami, przy podkreśleniu, iż nie zdarzały się w praktyce przedmiotowej sprawy obietnice udzielenia korzyści o nieokreślonej wysokości;

f
art. 4 k.p.k.i7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. dowolne, a nie swobodne ukształtowanie przekonania o wiarygodności zeznań świadkaP. K. (2), odnoszących się do zdarzeń związanych z zawodami sportowymi(...)z dnia 3 maja 2004 r., które nie były potwierdzone bezpośrednio innymi dowodami oraz które dowolnie Sąd zinterpretował wbrew ich treści, jakoby wynikał oz nich, że oskarżonyH. K. (1)obiecał świadkowi wysoką notę obserwatora, z podkreśleniem, iż zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonegoH. K. (1)w ogóle nie był obecny na tych zawodach sportowych, co wprost potwierdził świadekK. F.;

g
art. 4 k.p.k.i7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania ora doświadczenia życiowego ustalenie, iż :

- oskarżonyH. K. (1)należał do zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej prze oskarżonegoR. F. (1), podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika wprost, iżR. F. (1)nie miał jakichkolwiek realnych możliwości wydawaniaH. K. (1)poleceń;
- oskarżonyH. K. (1)był bardzo dobrym znajomymR. F. (1), podczas gdy w żadnej mierze nie ma podstaw aby poziom ich znajomości był w en sposób określany;
- oskarżonyH.klocek „podczas bardzo licznych kontaktów telefonicznych zR. F. (1)iJ. M. (2)również deklarował pomoc w zakresie korumpowania sędziów i obserwatorów”, podczas gdy nie zabezpieczono treści żadnej z rozmów telefonicznych prowadzonych pomiędzyH. K. (1)a wyżej wymienionym, a żaden z tych osób tego rodzaju deklaracji nie potwierdziła;
- oskarżonyH. K. (1)wiedział, żeR. F. (1)współdziała z działaczami(...), we wręczaniu sędziom i obserwatorom korzyści majątkowych, podczas gdy z żadnego z dowodów, na które powołał się Sąd okoliczność taka nie wynika, a wprost przeciwnie uznaniu za wiarygodnych świadkowi z kręgu(...), wprost ej okoliczności zaprzeczyli;
- oskarżonyH. K. (1)chronił sędziów współpracujących zR. F. (1), zapewniając im wysokie noty;
- oskarżonyH. K. (1)„wspierał działaniaR. F. (1)informując sędziów, że dyspozycyjni wobec niego obserwatorzy w przypadku korzystnych wyników dla(...), będą wysoko oceniać ich pracę na boisku”;
co w połączeniu z dowolną oceną wiarygodności świadków wymienionych w pkt a – f doprowadziło do dowolnego ustalenia, iżH. K. (1)był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej;

h
art. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania ustalenie, iżH. K. (1)był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej w okresie od lipca 2003 r. do 25 czerwca 2006 r., podczas gdy brak jest jakichkolwiek dowodów na podejmowanie przezH. K. (1)jakichkolwiek działań po maju 2004 roku.

3.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a wyrażający się w bezzasadnym ustaleniu, iż do nawiązania korupcyjnych kontaktów pomiędzy świadkiemJ. D. (1)a działaczami klubu sportowego(...)niezbędne było pośrednictwo oskarżonegoH. K. (1), gdy z całokształtu materiału dowodowego wynika wprost, iżJ. D. (1)bez czyjegokolwiek pośrednictwa żądał i przyjmował korzyści majątkowe od innych osób.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Za bezzasadny uznać należy zarzut obrazy prawa materialnego, a konkretnieart. 65 § 1 k.k.Przepis ten przewidujący obostrzenia takie jak wart. 64 § 2 k.k.ma bowiem zastosowanie nie tylko wtedy, gdy sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ale również wówczas, gdy popełnia przestępstwo działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnienie przestępstwa. Ta druga sytuacja odnosi się bez wątpienia do oskarżonego. Prokurator oskarżył go o (a Sąd Okręgowy skazał) o 6 przestępstw zart. 296b k.k.przyjmując, że każde z nich zostało popełnione w ramach zorganizowanej grupie przestępczej. Prawidłowo więc czyny te zostały zakwalifikowane również zart. 65 § 1 k.k., niezależnie od tego czy przestępstwa powyższe stanowiły czy też nie stałe źródło dochodu. Należy przy tym zaznaczyć, iż są to czyny popełnione niezależnie od samego udziału w grupie czyli przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.
Bezpodstawne są także zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 4 i 7 k.p.k.) dotyczące dowolnej według apelującego oceny przez Sąd I instancji materiału dowodowego, zwłaszcza relacji oskarżonych i świadków obciążającychH. K.. Zarzut ten odnosi się również, a może przede wszystkim, do oceny wyjaśnień i zeznańM. J. (1). Jak już o tym była mowa przy ocenie podobnych zarzutów poprzednich apelacji brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności i wartości dowodowej relacjiM. J.. Sąd Okręgowy słusznie uznał, że relacje te zasługują na wiarę, gdyż znajdują potwierdzenie w reszcie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Tak jest też w przypadku oskarżonegoH. K., co do którego materiał ten jest obszerny i różnorodny. I takJ. D.stwierdził, że oskarżony poprosił, aby informował go na jakich meczach(...)będzie obserwatorem z ramienia(...). Koresponduje to z wyjaśnieniamiR. F.(k.4699, t. XXIV), iż na prośbęH. K.telefonował do sędziów prowadzących spotkania tej drużyny. Nie sposób przy tym nie zauważyć, wbrew poglądowi zawartemu w apelacji, że oskarżony roztoczył parasol ochronny nad tym klubem i był szczególnie zainteresowany meczami(...). Jak wynika dalej z relacjiJ. D.przed spotkaniem(...)rozegranym 8 listopada 2003 roku (czyn CLXXX części wstępnej, 366 wg aktu oskarżenia)H. K.zadzwonił do niego mówiąc, że skontaktuje się z nim prezes(...)J. M.i tak rzeczywiście było. Świadek przyznał, że po meczu otrzymał odJ. M.2000 złotych. Zasadnie w tym kontekście Sąd I instancji odmówił wiarygodności wersji tego ostatniego. Podobnie nie można mówić o przekroczeniu przez Sąd Okręgowy dyrektyw oceny dowodów wynikających z treści przepisuart. 7 k.p.k.w odniesieniu do wyjaśnień i zeznań sędziego zawodów(...)w dniu 3 kwietnia 2004 rokuA. K. (3)(czyn CLXXXI części wstępnej, 367 wg aktu oskarżenia), który jednoznacznie mówi o złożonej mu przez telefon obietnicy korzyści majątkowej w przypadku zwycięstwa(...). Co do czynu opisanego w punkcie CLXXXIII części wstępnej (369 wg aktu oskarżenia) to Sąd Okręgowy zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania ocenił relacje sędziego meczu(...)G.-(...)rozegranego w dniu 3 maja 2004 rokuP. K. (2), trafnie uznając je za wiarygodne. Nie można mieć też wątpliwości co do prawidłowej oceny wyjaśnień i zeznańM. N. (1), który był arbitrem głównym zawodów(...)rozegranych 31 lipca 2004 roku (czyn CLXXXIV części wstępnej, 370 wg aktu oskarżenia). Złożył on w niniejszej sprawie obszerne wyjaśnienia w których wypowiedział się co do roli w przestępstwie wielu osób, w tymR. F.. Jego relacje znalazły potwierdzenie między innymi w wyjaśnieniach tych osób, Co do wyżej wymienionego meczu powiedział, żeW. K. (2)w imieniuK.przekazał mu 15.000 złotych, z czego jeszcze przed meczem na polecenieR. F.5000 złotych dałH. K.. Wersje te potwierdzają wyjaśnienia i zeznaniaW. K. (2).
Mając to wszystko na uwadze nie można się zgodzić z zarzutem, iż Sąd Okręgowy dokonał oceny materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Dotyczy to również oceny tego materiału pod kątem przynależności oskarżonego do zorganizowanej grupy przestępczej.H. K.działający od wielu lat w tym środowisku i mający w nim szerokie kontakty doskonale zdawał sobie sprawę z rodzaju działalności prowadzonej przezR. F.. Skoro więc wspólnie z nim i innymi osobami pośredniczył w korupcyjnych zachowaniach i przyjmował obietnice korzyści majątkowej lub takie korzyści to jasne jest, że co najmniej godził się na udział w grupie kierowanej przezR. F..
Za chybiony należy również uznać zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Jak już wyżej wskazano z zeznańJ. D.wynika, że to właśnieH. K.skontaktował go zJ. M.. W tym zakresie więc także Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia.

Wniosek

uniewinnienieH. K..

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny dowodów o których mowa w apelacji, nie naruszając zasad wynikających zart 4 i 7 k.p.k.Nie dopuścił się też błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść orzeczenia.

3.12.

Obrończyni oskarżonegoJ. O. (1)– adw.M. C.– zaskarżyła wyrok na korzyść oskarżonego - co do punktów: LXXVI (czyn zarzucony w punkcie I części wstępnej wyroku, punkt II części dyspozytywnej wyroku) tj. o czyn CCI; LXXVIII wyroku, tj. o czyn CCII; LXXVIII wyroku, tj. o czyn CCV – w zakresie co do kwoty 10.000 zł; LXXIX wyroku, tj. o czyn CCVI i LXXIX wyroku, tj. o czyn CCVII, zarzucając:

a
obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenieart. 7 k.p.k.:

1
polegające na dowolnej, rażąco subiektywnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, przejawiającą się w rażącym pominięciu oraz bezzasadną odmowe przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoJ. O. (1), co do meczu z dnia 3 września 2003 r. pomiędzy(...)a(...), podczas gdy oskarżony zgodnie z prawda wskazał, że zdarzenia tego dnia ograniczały się z jego strony do zorganizowania po meczu kolacji oraz przekazania obserwatorowiH. P.zwyczajowo przyjętego podarunku – tj. alkoholu, a dowolność dokonanej oceny wiąże się także z pobieżną oceną dowodów.

2
poprzez przyznanie waloru wiarygodności świadkowiD. P. (1), podczas gdy z dokonanej oceny dowodów nie wynika, by świadek ten w jakikolwiek sposób kontaktował się z oskarżonym poza wskazaną przez oskarżonego kolacją w związku z meczem z dnia 3 września 2003 r. pomiędzy(...)a(...).

3
poprzez bezzasadne przyznanie waloru wiarygodności zeznaniomH. P.w zakresie otrzymania od oskarżonego jakiejkolwiek kwoty, tym samy również niezasadne uznanie za niewiarygodnych wyjaśnień oskarżonego, podczas gdy oskarżony wprost wskazał, że przekazał świadkowi upominek – prezent w formie butelki alkoholu, co było zwyczajowo przyjętą formą gratyfikacji obserwatorów meczów.

4
polegające na uznaniu popełnienia czynu CCV przez oskarżonego – dot. meczu z dnia 21 sierpnia 2004 r.(...)- (...)w całości na podstawie wyjaśnień oskarżonego bez wskazania jakiegokolwiek fragmentu wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne, podczas gdy oskarżony przyznał się do czynu w części – tj. nie uznając, że doszło do wyjawienia jakiejkolwiek kwoty pieniężnej, stanowczo zaprzeczając, by padła kwota 10.000 zł, a mimo to pozostawienie przedmiotowej kwoty w opisie czynu wbrew zgromadzonym w sprawie dowodom.

5
poprzez bezzasadne odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w skazanym w uzasadnieniu wyroku, która to ocena została dokonana wyłącznie na podstawie przyjętej przez oskarżonego w toku procesu linii obrony i nie sprowadzała się de facto do dokonania oceny wiarygodności złożonych przez oskarżonego wyjaśnień;

b
obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenieart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.:

1
poprzez rozstrzygnięcie zaistniałych w sprawie wątpliwości związanych z przebiegiem zarzucanych oskarżonemu zdarzeń wyłącznie na niekorzyść oskarżonego z pominięciem zasad doświadczenia życiowego;

c
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mającego wpływ na jego treść dotyczący meczu z dnia 5 września 2004 r.(...)(...), a polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w oparciu o bezkrytyczną ocenę zeznań świadkaH. P.z pominięciem wyjaśnień oskarżonego, którego udział w zdarzeniu polegała wyłącznie do podania numeru telefonuM. S. (1)J. F. (1), które to ustalenia poczyniono na podstawie wykazu połączeń telefonicznych nieobrazujących w żaden sposób udziału oskarżonego w zdarzeniu, nadto niezgodnego z doświadczeniem życiowym, ponieważ oskarżony nie brał w ogóle udziału w opisanym meczu;

d
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mającego wpływ na jego treść dotyczący meczu z dnia 31 marca 2005 r.(...)- (...), a polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w oparciu o bezkrytyczną ocenę zeznań świadkaS. B. (1)orazJ. F. (2)z pominięciem wyjaśnień oskarżonego, którego udział w zdarzeniu polegała wyłącznie do podania numeru telefonuS. B. (2)J. F. (1), do tego kilka dni po meczu;

e
błąd w ustaleniach stanu faktycznego, tj. naruszenieart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 258 § 1 k.k.poprzez bezzasadne przyjęcie, że oskarżonyJ. O. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję tego przepisu, podczas gdy w toku postępowania nie wykazano, by zachowanie oskarżonego cechowało się zorganizowaniem, hierarchią, przypisaniem ról oraz funkcji, świadomością istnienia grupy i działania w jej strukturze, zamiaru działania w grupie, także występującego pomiędzy członkami grupy porozumienia i zorganizowania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Za bezzasadny trzeba uznać zarzut obrazy przepisuart. 7 k.p.k.co do czynu opisanego w punkcie CCII części wstępnej zaskarżonego wyroku (434 wg aktu oskarżenia, mecz(...)-(...)) polegający na niesłusznym odmówieniu wiarygodności wyjaśnieńJ. O., a daniu wiary relacjom H.P.iD. P.. Nie sposób uznać za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego twierdzącego, że jego rola ograniczyła się do zorganizowania po tych zawodach zwyczajowo przyjętej kolacji oraz przekazania wtedy H.P.prezentu w postaci alkoholu. Ten ostatni, będący obserwatorem spotkaniaS.-P., powiedział przecież jasno i stanowczo, że po meczuJ. O.wręczył mu 1500 złotych i poprosił o jak najlepsza notę. Relacja ta koresponduje z wyjaśnieniami i zeznaniamiD. P., który stwierdził, że przed meczem przekazał oskarżonemu kwotę 5000 złotych za korzystne dlaP.sędziowanie tego spotkania. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy miał pełne prawo uznać, że to właśnie wyjaśnieniaJ. O.są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Co do czynu opisanego w punkcie CCVI (spotkanieR.-P.) podobnie należy uznać za prawidłową ocenę wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań H.P.iM. S.. Brak jest też podstaw do zakwestionowania dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego, w pozostałym zakresie wskazanym w zarzucie. Nie można zwłaszcza podzielić poglądu o rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyśćJ. O.. Wątpliwości o których mowa w przepisieart. 5 k.p.k., a więc takie których nie da się usunąć, nie zachodzą bowiem w stosunku do czynów przypisanych oskarżonemu, gdyż Sąd Okręgowy usunął je przez prawidłową ocenę zebranych w sprawie dowodów.
Konsekwencją wynikającą z prawidłowej oceny materiału dowodowego jest trafnie ustalony stan faktyczny. Nieuzasadniony jest więc również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który mógłby mieć wpływ na treść wyroku.
Co do zarzutów związanych z uznaniemJ. O.za winnego popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k., to trzeba przywołać w tym miejscu argumenty przedstawione już wyżej przy ocenie zarzutów apelacji oskarżonychG. G.iH. K..

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego od czynów opisanych w punktach CCI, CCII, CCVI i CCVII części wstępnej zaskarżonego wyroku
wyeliminowanie z opisu czyn CCV części wstępnej słów "w kwocie nie mniejszej niż 10.000 złotych".

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd I instancji dokonał trafnej, zgodnej z wymogami przepisuart. 7 k.p.k.oceny zgromadzonych dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego. Prawidłowo też ustalił stan faktyczny dotyczącyJ. O.i dlatego brak jest podstaw do zmiany wyroku w sposób wskazany w apelacji. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.13.

Obrońca oskarżonegoM. P. (1)– adw.M. K. (3)–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, że:

- w marcu 2004 r. wS.oskarżony przyjął odR. F. (1)korzyść majątkową w wysokości 10.000 zł;
- skazany dopuszczając się czynów opisanych w punktach od CCXXIX wyroku do CCXXXIV uczynił sobie stale źródło dochodów, co miało wpływ na zaostrzenie odpowiedzialności karnej, w szczególności orzeczenia przepadku korzyści majątkowej w sytuacji, gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala na poczynienie takich ustaleń.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Okręgowy nie popełnił błędu ustalając stan faktyczny odnoszący się do oskarżonego. Również przeprowadzona w tym zakresie ocena dowodów nie nasuwa zastrzeżeń. Należy zauważyć, iżM. P.przypisano 6 przestępstw o charakterze korupcyjnym, popełnionych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czym w 4 przypadkach taka korzyść otrzymał. Prawidłowo więc przyjęto w zaskarżonym orzeczeniu, iż oskarżony z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stale źródło dochodu. Należy przy tym nadmienić, iż pomimo przyjęcia kwalifikacji zart. 65 § 1 k.k.Sąd I instancji wymierzając karę oskarżonemu nie zastosował obostrzeń o których mowa w przepisieart. 64 § 2 k.k.

Wniosek

zmiana wyroku poprzez złagodzenie kar jednostkowych i kary łącznej i zmniejszenie kwot orzeczonych tytułem przepadku równowartości uzyskanych korzyści majątkowych ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarówno kary jednostkowe jak i kary łączne nie noszą cech rażącej surowości. Brak jest podstaw faktycznych do zmniejszenia kwot orzeczonych na zasadzieart. 45 § 1 k.k.Nie zachodzi w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.W związku z tym brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

3.14.

Obrońca oskarżonegoP. S. (1)– adw.K. D.–zaskarżył wyrok co do punktów CV, CVI, CVII, CX, CLIX, CLXVII, zarzucając:

1
mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

-art. 258 § 1 k.k.poprze błędne przyjęcie, że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej podczas gdy we wcześniejszym postępowaniu karnym (sygn.. akt: III K 288/07) zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3.04.2009 r., zatwierdzonego następnie prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego (sygn.. akt: II AKa 330/09) z dnia 20.05.2020 r., Sąd uznał, że oskarżonyP. S. (1)nie brał udziału w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstw;
-art. 65 k.k.poprzez błędne przyjęcie, że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy we wcześniejszym postępowaniu karnym (sygn.. akt: III K 288/07) zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3.04.2009 r., zatwierdzonego następnie prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego (sygn.. akt: II AKa 330/09) z dnia 20.05.2020 r., Sąd uznał, że oskarżonyP. S. (1)nie brał udziału w zorganizowanej grupie, albo związku mających na celu popełnienie przestępstw;
-art. 39 pkt 2 k.k.– poprzez orzeczenie zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej na okres 5 lat, mimo iż oskarżonemu w wyniku prawomocnego orzeczenia sądowego (sygn.. akt: II AKa 330/09) wymierzono już środek karny – w postaci zakazu zajmowania stanowisk w strukturach Polskiego Związku Piłki Nożnej na okres 10 lat.

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego poprzez uznanieP. S. (1)za winnego przyjęcia korzyści majątkowej w kwocie 5.000 zł mimo, iż zarówno w uzasadnieniu wyroku, jak i w akcie oskarżenia, a także podczas całego postępowania dowodowego, nie wskazano podstawowego elementu świadczącego o przyjęciu korzyści majątkowej tj. daty, miejsca i okoliczności wręczenia korzyści majątkowej:

- naruszeniart. 63 k.k.poprzez niezaliczenie oskarżonemu na poczet grzywny, zatrzymania w dniach 12-13 kwietnia 2007 r.

3
rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary poprzez:

- wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 4 lat;
- orzeczenie kary grzywny w kwocie 7,5 tys. zł, która jest rażąco niewspółmiernie wysoka wobec wysokości grzywny orzekanej innym oskarżonym.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego. Co do przyjęcia przez Sąd I instancji, iż oskarżony działał w zorganizowanej grupie przestępczej, aktualne są uwagi dotyczące poprzednich apelacji. Należy również powiedzieć, iż Sąd I instancji mógł oczywiście przypisaćP. S.udział w takiej grupie, nawet jeżeli w innym postępowaniu karnym, nawet zakończonym prawomocnym wyrokiem, uznano (w odniesieniu oczywiście do innych zarzutów) odmiennie. Bezzasadne są więc zarzuty obrazy przepisuart. 258 k.k.iart. 65 k.k.Co do udziału oskarżonego w grupie należy odnieść się do argumentów przedstawionych wcześniej w tej materii przy omawianiu apelacji poprzednich oskarżonych. Podobnie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut obrazy przepisuart. 39 pkt 2 k.k.Wymierzenie zakazu w innej sprawie nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu tego środka karnego w sprawie niniejszej. Zastosowanie ma przecież wówczas przepisart. 90 § 2 k.k., gdyż oba środki karne o których mowa w apelacji mogą być uznane za zbliżone do siebie. Tym niemniej ponieważ zarzut apelacyjny był skierowany co do rażącej surowości rozstrzygnięcia w tym zakresie należało się zastanowić czy zasadne było orzeczenie środka karnego w wymiarze 5 lat. Trzeba zauważyć, co podnosi obrońca oskarżonego, iż od chwili czynu minęło ponad 15 lat. W tym czasie oskarżony nie mógł faktycznie sprawować żadnych funkcji związanych z organizacją lub uczestnictwem w profesjonalnych zawodach sportowych, w tym wykonywać zawodu sędziego piłkarskiego. W związku z wcześniejszą oraz niniejszą sprawą karną(...)wszczął bowiem postępowanie dyscyplinarne i zawiesiłP. S.do czasu jego ukończenia. To postępowanie z kolei zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia sprawy będącej przedmiotem tego postępowania karnego. W rzeczywistości, czego Sąd I instancji nie wziął pod uwagę, przez 15 lat oskarżony nie mógł wykonywać określonego zawodu, ani zajmować określonego stanowiska.

    De factobył on więc w sytuacji odpowiadającej orzeczeniu środka karnego o którym mowa wart. 39 pkt 2 k.k.Nie uwzględnił również Sąd Okręgowy przy orzekaniu o środku karnym w wystarczającym stopniu faktu, że przez cały ten okresP. S.nie naruszył porządku prawnego. Z powyższych powodów należy uznać, iż dolegliwość środka karnego orzeczonego wobec oskarżonego przekracza stopień winy, nawet mając na uwadze wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu. Dlatego też Sąd Apelacyjny zmniejszył okres orzeczonego w punkcie CX części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku zakazu z 5 do 2 lat. Należy zauważyć, iż te same względy, jak również potrzeba wewnętrznej sprawiedliwości wyroku, przemawiają za podobną zmianą co do pozostałych oskarżonych. Z tych powodów, na podstawieart. 435 k.p.k., Sad Apelacyjny obniżył okresy wymierzonych środków karnych co do współoskarżonych, których sprawę rozpoznawano w postępowaniu odwoławczym. Zmiany te orzeczono więc w stosunku do oskarżonych:Ł. B.,G. G., G.K.,H. K.,J. O.,M. P.,K. S., A.A. S. (2),A. S. (1),W. Ż.,R. J.,P. R.,M. W.,Z. Z.iW. K.. Nie znaleziono natomiast podstaw do zmiany w tym zakresie w odniesieniu do oskarżonegoR. F.. W jego przypadku stopień społecznej szkodliwości, wynikający przede wszystkim z liczby popełnionych przestępstw, jest tak znaczny, że okres 10 lat na jaki określono co do niego czas trwania środka karnego jest adekwatny do stopnia winy.
Zarzut obrazy przepisów postępowania, a konkretnie art, 4 i 7k.p.k.jest zasadny co do czynu opisanego w punkcie CCXLIV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 510 wg aktu oskarżenia). Czyn ten związany był z meczem(...)rozegranym w dniu 21 maja 2004 roku. Sąd I instancji oparł się, przypisując sprawstwo i winęP. S., na wyjaśnieniach i zeznaniachR. M., który akurat co do tego spotkania nie pamiętał czy składał oskarżonemu propozycję i czy przekazał mu pieniądze. Ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy budzi więc zastrzeżenia z punktu widzeniaartykułów 4 oraz 7 k.p.k.
Zarzut obrazy powyższych przepisów jest natomiast bezpodstawny co do uznania przez Sąd I instancji, żeP. S.przyjął korzyść majątkową w kwocie 5000 złotych za nieuczciwe zachowanie podczas meczu(...)rozgranego 16 sierpnia 2003 roku. W tym bowiem przypadkuR. M.stanowczo i konsekwentnie podał, że przed tymi zawodami rozmawiał z oskarżonym i zaproponował mu kwotę 10.000 złotych w razie zwycięstwaG.i 5000 złotych w razie remisu. Jak stwierdził, ponieważ mecz zakończył się wynikiem 0-0, około 2-3 tygodnie później wręczyłP. S.właśnie kwotę 5000 złotych.
Za bezzasadny należy także uznać zarzut rażącej surowości wymierzonej kary grzywny. Wymierzona ona została w wysokości 7500 złotych, co mając na uwadze, stopień winy można nawet uznać za karę łagodną.
Zgodzić się można natomiast, iż nie jest konieczne określenie okresu próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności aż na 4 lata. Jak już wspomnianoP. S.od popełnienia zarzuconych mu czynów sprawuje się nienagannie i przestrzega porządku prawnego. Na zasadzieart. 435 k.p.k.podobne rozstrzygnięto co do współoskarżonych:G. G., A.A. S. (2)iW. Ż..
Zasadny jest ponadto zarzut obrazyart. 63 k.k., gdyż Sąd Okręgowy nie zaliczył oskarżonemu na poczet grzywny okresu zatrzymania w dniach 12 i 13 kwietnia 2007 roku.

Wniosek

uniewinnienie od zarzutu popełnienia czynu zart. 258 k.k., wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przepisuart. 65 k.k., obniżenie wysokości okresu próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, uchylenie orzeczenia o środku karnym lub obniżenie jego wysokości, zaliczenie na poczet grzywny okresu zatrzymania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Za trafne trzeba uznać wnioski o skrócenie okresu próby wykonania kary, obniżenie okresu na który orzeczono środek karny i zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary grzywny. Pozostałe wnioski nie zasługują na uwzględnienie.

3.15.

Obrońca oskarżonegoK. S. (1)– adw.M. O.–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, mająca wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest:

a
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., polegającą na oczywiście dowolnej, wyrywkowej i subiektywnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności w postaci:

- wyjaśnień oskarżonegoK. S. (1)i bezzasadne odmówienie temu dowodowi w znacznej części przymiotu wiarygodności, podczas gdy brak było podstaw do przyjęcia takiej oceny, gdyż oskarżony w sposób spójny i logiczny ustosunkował się do zdarzeń objętych aktem oskarżenia, a zeznania świadków oraz wyjaśnienia współoskarżonych uznane za stojące w opozycji do jego wyjaśnień były rażąco niekonsekwentne lub nawet - wbrew ocenie Sądu – w ogóle nie odnosiły się do osoby oskarżonego;
- zeznań świadkaM. J. (1)i poczynienie na ich podstawie istotnych ustaleń faktycznych, mimo że zeznania te nie znajdywały poparcia w pozostałych dowodach zgromadzonych w sprawie, a świadek miał interes w obciążaniu oskarżonego i nie sposób jego zeznań uznać za obiektywne;
- zeznań świadkówJ. W. (1),J. S. (1),W. K. (4)i bezzasadne przyjęcie na ich podstawie sprawstwa przypisanych oskarżonemu czynów zabronionych, mimo że świadkowie nie dysponowali szczegółowymi informacjami na temat czynów zarzuconych oskarżonemuK. S. (1), zeznania te pozostawały ze sobą sprzeczne i nie miały potwierdzenia w obiektywnym materiale dowodowym, przez co brak było możliwości uznania, iż przełamane zostały chroniące oskarżonego domniemanie niewinności;
- sprawozdania z analiz połączeń telefonicznych, wykazów połączeń telefonicznych wraz z wykazami logowań do stacji(...), które uznane zostały za dowody sprawstwa oskarżonego, podczas gdy z dowodów tych takie okoliczności nie wynikają, brak jest informacji o rzeczywistej treści poszczególnych rozmów, a nawiązywanie kontaktów telefonicznych z przyczyn zawodowych nie może być interpretowane jako potwierdzenie działalności przestępczej.
2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał istotny wpływ na jego treść, polegający na:
a) uznaniu, że oskarżony w okresie od lipca 2003 r. do 25 czerwca 2006 r. razem z wyszczególnionymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezR. F. (1), mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na przyjmowaniu i wręczaniu korzyści majątkowych i osobistych w zamian za nieuczciwe zachowania mające i mogące mieć wpływ na wynik profesjonalnych zawodów sportowych i przypisaniu oskarżonemu sprawstwa czynu opisanego w pkt CCXLV części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 258 § 1 k.k., mimo ze wszechstronna i obiektywna ocena całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego nie daje podstaw do takich ustaleń;
b) uznaniu, że oskarżony w okolicznościach opisanych w pkt CCXVLI – CCL części dyspozytywnej wyroku, biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc sędzią głównym zawodów sportowych i działając wspólnie i w porozumieniu z wymienionymi z zarzutach osobami przyjmował obietnice korzyści majątkowej oraz następnie obiecane korzyści majątkowe w zamian za nieuczciwe zachowania podczas rozgrywanych meczy, podczas gdy czynności takie nie miały miejsca, a wnikliwie oceniony materiał dowodowy ich nie potwierdza.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja zarzuca w pierwszym rzędzie obrazę przepisówart. 7w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na bezzasadnym odmówieniu przez Sąd I instancji wiary wyjaśnieniom oskarżonego, a uznaniu za wiarygodne relacji osób go obciążających a toM. J.,J. W.,J. S.iW. K.. Na temat oceny przez Sąd Okręgowy wyjaśnień i zeznańM. J.orazJ. W.była w niniejszym uzasadnieniu już wielokrotnie mowa i nie ma potrzeby ponownej analizy w tym zakresie. Dowody te zostały ocenione w sposób uwzględniający wytyczne zawarte wart. 7 i 410 k.p.k.również w odniesieniu do osobyK. S.. Także ocena relacjiJ. S.iW. K., wbrew poglądowi autora apelacji, nie nasuwa zastrzeżeń. Wyjaśnienia i zeznania wszystkich osób, które kwestionuje obrońca oskarżonego, znajdują przecież potwierdzenie nie tylko w wykazach rozmów telefonicznych, ale także w relacjachK. P.czy teżK. W.. Co do oceny tzw. bilingów, to też w tym zakresie Sąd Apelacyjny wypowiedział się w tym uzasadnieniu. Również co do czynów przypisanychK. S.nie był to dla Sądu I instancji nie tylko jedyny, ale nawet nie główny dowód w sprawie. Nie było bowiem ani jednego przypadku, żeby tylko na tej podstawie dowodowej skazano któregokolwiek z oskarżonych.
W związku z tym niezasadny jest też zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Z przeprowadzonej prawidłowo oceny dowodów Sąd Okręgowy wyciągnął trafne wnioski i słusznie uznał, żeK. S.popełnił wszystkie zarzucone mu czyny.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd I instancji dokonał oceny dowodów bez przekroczenia granic określonych wart. 7 k.p.k.uwzględniając przy tym treśćart. 410 k.p.k.Nie popełnił też żadnego błędu ustalając stan faktyczny i uznając sprawstwo i winę oskarżonego. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.16.

Obrońca oskarżonegoA. S. (2)– adw.A. Z.– zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia:

a
art. 410 k.p.k.,art. 4 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.poprzez oparcie wyroku nie na podstawie całości materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie (w tym w szczególności dotyczącego czynów zarzuconych oskarżonemuA. S. (2)) lecz jedynie na podstawie części ujawnionych w postępowaniu sadowym okoliczności faktycznych dotyczących określonych faktów, zdarzeń istotnych dla ustalenia stanu faktycznego odpowiadającego rzeczywistości; poprzez dokonanie oceny określonych okoliczności (o istotnym według Sądu I instancji znaczeniu) w całkowitym oderwaniu od wymowy pozostałego dotyczącego danej kwestii materiału dowodowego, z całkowitym zaniechaniem analizy i rozważenia znacznej części zebranego w sprawie materiału dowodowego, poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia wszystkich mogących mieć istotne znaczenie dla prawidłowego orzekania okoliczności z tego materiału wynikających; poprzez dokonanie oceny tylko tej części materiału dowodowego uznanej przez sąd I instancji za obciążającą oskarżonego, z zupełnym pominięciem rozważenia (oraz uwzględnienia) okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, okoliczności prowadzących do odmiennej od przyjętej przez Sąd oceny dowodów oraz do odmiennych od przyjętych przez sąd ustaleń faktycznych i to o zasadniczym znaczeniu dla rozstrzygnięcia; nadto poprzez dokonanie określonych istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych na podstawie dowodów nie pozwalających na czynienie takich ustaleń, w tym także dowodów nie zawierających w ogóle treściowo informacji o okolicznościach faktycznych przyjętych za ustalone przez Sąd na podstawie tych dowodów; nadto poprzez dokonanie oceny określonych dowodów na podstawie różnych – odmiennych kryteriów dokonania tej oceny; poprzez dokonanie oceny zebranych dowodów z rażącym naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, logiki, wiedzy, doświadczenia życiowego, a zatem z istotnym naruszeniem przesłanek oceny dowodów określonych wart. 7 k.p.k.– w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji;

b
art. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez Sad z urzędu dowodu z wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu rozstrzygającego sprawę zarzutów stawianych (pierwotnie w tym samym, złożonym w niniejszym postępowaniu, akcie oskarżenia) oskarżonemuJ. Ż. (1), a tym samym zaniechanie ustalenia treści zapadłego w sprawie zarzutów stawianychJ. Ż. (1)(w szczególności zarzutu dotyczącego meczu(...)–O.W.z dnia 10.04.2004 r.), wyroku sądowego rozstrzygającego jak czyn został ostatecznie przypisanyJ. Ż. (1)i jakie konsekwencje karnoprawne zostały wobec tej osoby orzeczone, w szczególności związane z uzyskaniem bezprawnej korzyści majątkowej z przestępstwa - w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji;

c
art. 205 § 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.poprzez uznanie, że sporządzone w postępowaniu przygotowawczym analizy kryminalistyczne dotyczące połączeń telefonicznych między określonymi osobami stanowią czynność specjalistów w rozumieniu przepisuart. 205 § 1 k.p.k., utrwaloną w formie analizy kryminalistycznej, a w konsekwencji oparcie na tym dowodzie istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych bez dokonania rozważenia treści tych dowodów, treści zawartych w nich informacji, a w konsekwencji bez dokonania oceny tych dowodów w płaszczyźnie przesłanek określonych wart. 7 k.p.k.– w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji.

d
art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.poprzez zaniechanie wskazania w opisie czynu przypisanego oskarżonemuA. S. (2)w pkt. CXVIII, tj. występku zarzuconych oskarżonemu w pkt. 528 i 529 a/o wszystkich ustawowych znamion typu czynu zabronionego tj. znamion w zakresie strony podmiotowej czynu oraz postaci zamiaru przypisanego oskarżonemu, czynu (czynów) nie zawierających wszystkich koniecznych znamion występku zart. 296b § 1 k.k.– w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji;

e
art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.poprzez zaniechanie dokonania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazania powodów dokonania określonych zawartych w wyroku ustaleń faktycznych oraz dokonania określonej oceny dowodów obejmującej tylko część zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaniechania wskazania przyczyn pozostawienia poza rozważaniami i oceną Sądu znacznej części zebranego w sprawie materiału dowodowego o wymowie przeciwnej do wniosków i ocen przyjętych w rozstrzygnięciu przez Sąd, wymowie przemawiającej za dokonaniem ustaleń przeciwnych ustaleniom dokonanym przez Sąd w zaskarżonym wyroku, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia – w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji;

f
art. 171 § 7w zw. z§ 5 pkt 1 k.p.k.poprzez uznanie wyjaśnień oskarżonegoA. S. (2)złożonych w dniu 148.08.2007 r. za pełnowartościowy dowód – przesądzający wręcz o przypisaniu oskarżonemu sprawstwa czynu zarzucanego w pkt 529 a/o, dowód mogący stanowić podstawę czynionych przez Sąd ustaleń faktycznych, mimo iż wyjaśnienia te zostały złożone w określonych warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi oskarżonego – w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji.

2
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mające wprost wpływ na treść zapadłych w sprawie oskarżonegoA. S. (2)rozstrzygnięć, praktycznie co do wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych, a w szczególności skutkujących błędnym przyjęciem, że:

- oskarżonyA. S. (2)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o określonych, opisanych w zarzucie a/o celach oraz określonym, opisanym w zarzucie a/o czasokresie;
- oskarżonyA. S. (2)działając w zorganizowanej grupie przestępczej, organizując profesjonalne zawody sportowe jako obserwatorP.działając przy tym wspólnie i w porozumieniu z sędzią głównym zawodówJ. Ż. (1)przyjął odR. F. (1)iJ. W. (1)działających wspólnie i w porozumieniu także z innymi osobami obietnicę korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 20.000 zł, a następnie przyjął obiecaną korzyść majątkową w zamian za nieuczciwe zachowanie podczas rozegranego w dniu 10.04.2004 r. meczu międzyŚ.(...)i(...), polegające na zagwarantowaniu podejmowania przez sędziów tego spotkania decyzji sędziowskich korzystnych dlaŚ.(...)i wystawieniu wysokiej oceny pracy sędziom niezależnej od rzeczywistego poziomu sędziowania, mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego dlaŚ.(...)w tym meczu oraz zapewnienie osiągniecia korzystnego wyniku sportowego tego klubu w rozgrywkach o mistrzostwo I Ligii piłkarskiej w sezonie 2003/2004;
- oskarżonyA. S. (2)działając w zorganizowanej grupie przestępczej, organizując profesjonalne zawody sportowe o mistrzostwo II Ligii piłki nożnej, jako obserwatorP.przyjął odS. P. (1)działającego wspólnie i w porozumieniu zJ. P. (3)obietnicę korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5000 zł w zamian za nieuczciwe zachowania podczas rozgrywanego w dniu 23.04.2005 r. meczu(...), polegające na zagwarantowaniu podejmowania przez sędziów tego spotkania decyzji sędziowskich korzystnych dla(...)i wystawieniu wysokiej oceny pracy sędziom niezależnej od rzeczywistego poziomu sędziowania, mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego dlaP.w tym meczu oraz zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego tego klubu w rozgrywkach o mistrzostwo II Ligii piłkarskiej w sezonie 2004/2005;
Podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia takich ustaleń, pozostając wręcz z tymi ustaleniami w sprzeczności (odnośnie wielu istotnych okoliczności faktycznych) – w zakresie opisanym w uzasadnieniu apelacji.

3
obrazę prawa materialnego tj.art. 45 § 1 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na orzeczeniu wobec oskarżonegoA. S. (2)przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa – występku zarzucanego w pkt 528 a/o – w kwocie 20.000 zł, w sytuacji gdy dokonane przez Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustalenia faktyczne nie wskazują, że oskarżonyA. S. (2)otrzymał fizycznie jakąkolwiek kwotę, w realizacji złożonej uprzednio obietnicy udzielenia korzyści majątkowej opisanej przez Sąd w przypisanym oskarżonemuA. S. (2)czynie.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Za zasadne należy uznać jedynie zarzuty nietrafnej oceny materiału dowodowego i błędu w ustaleniach faktycznych, dotyczące przyjęcia przez oskarżonego korzyści majątkowej w kwocie 20.000 złotych w związku z nieuczciwym zachowaniem w meczu(...)-O.W.rozegranym 10 kwietnia 2004 roku, a zakończonym wynikiem 1-0 (czyn z punktu CCLII części wstępnej, 528 wg aktu oskarżenia). Prawidłowa analiza tego materiału prowadzi bowiem do wniosku, iż A.A. S. (2)przed meczem przyjął obietnice takiej korzyści, ale brak jest dostatecznych dowodów, iż ją otrzymał.J. Ż. (1), a więc sędzia główny tego spotkania, stwierdził, iż przed meczem rozmawiał telefonicznie zR. F., który jednocześnie rozmawiał w tym samym czasie z oskarżonym. Z relacjiJ. Ż. (1)wynika, że padła wówczas propozycja korzyści majątkowej w przypadku wygranejŚ.. Relacja ta koresponduje z wyjaśnieniamiJ. W., który podał, że przekazał pieniądze sędziemu i poinformował o tym A.A. S. (2). Z wyjaśnień i zeznańJ. Ż. (1)nie wynika natomiast co się stało z tymi pieniędzmi, w szczególności by kwotę 20.000 złotych przekazał on oskarżonemu. Zgodzić się więc należy z autorem apelacji, że doszło w tym zakresie do obrazy przepisówart. 4, 7, i 410k.p.k.orazart. 366 § 1 k.p.k.
Pozostałe zarzuty obrazy przepisów postepowania i błędu w ustaleniach faktycznych nie zasługują na uwzględnienie. Reszta materiału dowodowego oceniona bowiem została przez Sąd Okręgowy w sposób wynikający z zasad doświadczenia życiowego, logicznego rozumowania i wskazań wiedzy. Sąd ten miał też na uwadze całokształt ujawnionych na rozprawie okoliczności. Bezzasadny jest zwłaszcza zarzut obrazyart. 171 § 7 k.p.k., gdyż nic nie wskazuje, aby wyjaśnienia oskarżonego złożone w dniu 14 sierpnia 2007 roku, w których przyznał się do popełnienia czynu dotyczącego spotkania(...)- (...), zostały złożone w warunkach wykluczających swobodne wypowiedzi. Nie można nie zauważyć, iż wyjaśnienia te korespondują z obciążającymi oskarżonego relacjamiA. K.,S. P.iJ. P.. Z zeznań tego ostatniego wynika, że na prośbęS. P.skontaktował go z oskarżony, zaśS. P.wprost mówi o złożeniu A.A. S. (2)propozycji korupcyjnej, która została przez oskarżonego przyjęta. Bezzasadny jest zarzut naruszenia przepisuart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.Samo sformułowanie zawarte w treści przepisuart. 296b § 1 k.k."przyjmuje korzyść" przesądza, iż przestępstwo to można popełnić jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Na temat wykazów połączeń telefonicznych i ich analiz jako dowodów była już wcześniej mowa i nie ma konieczności powtarzania tych samych argumentów. Podobnie nie ma potrzeby ponownego przytaczania argumentów przemawiających za prawidłowym ustaleniem, że oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Także na temat obrazy przepisuart. 424 k.p.k.Sąd Apelacyjny wypowiadał się już, rozpoznając zarzuty poprzednich apelacji. Również co doA. S. (2)uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi określone w powyższym przepisie i umożliwia merytoryczną kontrole orzeczenia Sądu I instancji.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z powyższych przyczyn wniosek o uniewinnienie jest bezpodstawny. Podzielając niektóre argumenty apelacji, Sąd odwoławczy wyeliminował jedynie z opisu czynu CCLII części wstępnej zaskarżonego orzeczenia sformułowanie o przyjęciu przezA. S. (2)korzyści majątkowej. Konsekwencja tego było uchylenie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie CXXI części dyspozytywnej wyroku o przepadku równowartości korzyści majątkowej w kwocie 20.000 złotych.

3.17.

Obrońca oskarżonegoA. S. (1)– adw.B. T.– zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie:

1
art. 4 i 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.– poprze dowolna ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności błędną ocenę dowodu z zeznań i wyjaśnieńM. D. (1),D. P. (1),P. W. (1),M. J. (1),J. F. (2),M. Ł. (1)orazI. G. (1)i przyjęcie, że w oparciu o w/w źródła dowodowe możliwe jest przypisanie oskarżonemuA. S. (1)sprawstwa zarzucanych mu czynów - mimo, iż wobec sprzeczności zachodzących w obrębie w/w dowodów, ujawnieniu się w toku postępowania istotnych okoliczności wpływających na negatywną ocenę ich wartości dowodowej (w tym informacji świadczących o wpływie na ich treść) oraz braku wsparcia w obiektywnym i pozbawionym procesowego interesu materiale dowodowym – brak było możliwości uznania, że przełamane zostało chroniące oskarżonegoA. S. (1)domniemanie niewinności, a tym samym przypisanie w oparciu o treść wskazanych w wyroku dowodów – sprawstwa zarzucanych oskarżonemu czynów, zwłaszcza w sytuacji gdy wobec braku możliwości bezpośredniego przesłuchania istotnej części z w/w źródeł dowodowych (bądź to wobec śmierci, bądź rezygnacji przez Sąd z takiego przesłuchania), Sąd winien był oceniać je niezwykle ostrożnie i wnikliwie, a czego w uzasadnieniu wyroku – w istocie zabrakło.

2
art. 391 § 1 k.p.k.– poprzez bezzasadne zaniechanie bezpośredniego przesłuchania na rozprawie głównej świadkówD. P. (1)iP. W. (1), a jedynie poprzestanie na ujawnieniu (już na kilka lat przed wyrokowaniem, jak w przypadku tego drugiego świadka), ich depozycji składanych w procesowej roli podejrzanych na etapie postępowania przygotowawczego (w tym co doD. P. (1)w innym toczącym się po skierowaniu aktu oskarżenia postępowaniu) i pozbawienie się tym samym przez sąd zasadniczego instrumentu stwarzającego możliwość procesowej weryfikacji tych wyjaśnień w toku rozprawy głównej, zwłaszcza wobec zmienionej roli procesowej (z podejrzanego na świadka) oraz wobec faktu, że w/w źródła dowodowe były w istocie wyłącznymi w oparciu o które Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuA. S. (1)sprawstwo czynu zarzuconego w pkt 531 aktu oskarżenia.

3
art. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.– poprzez zbiorcze powołanie dowodów w postaci wykazów połączeń telefonicznych (znajdujących się w tomach od XC-CXLI), jako podstawy do czynionych w sprawie ustaleń faktycznych, bez jednoczesnego wskazania, na której konkretnie karcie akt sprawy znajdują się połączenia, które zdaniem Sądu miały uzasadniać te ustalenia, co biorąc pod uwagę złożoność podmiotową oraz przedmiotową niniejszego postępowania oraz obszerność w/w materiału dowodowego – uniemożliwia w konsekwencji prześledzenie rozumowania Sądu meriti, powodując jednocześnie, że wydane w sprawie rozstrzygniecie uchyla się od przeprowadzenia jego prawidłowej kontroli odwoławczej.

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżonyA. S. (1)dopuścił się czynu zarzucanego w pkt 536 aktu oskarżenia, w tym aby udzielił pomocy w udzieleniu obietnicy korzyści majątkowejR. K., w zamian za nieuczciwe zachowania tego sędziego podczas rozegranego w dniu 30 października 2004 r. meczu(...), podczas gdy:

1
brak było podstaw do przyjęcia, aby oskarżony „poinformowałR. K.o gotowości przedstawicielaJ.(...)udzielenia mu korzyści majątkowej” w związku z zachowaniem mogący mieć wpływ na wynik w/w zawodów, albowiem tak z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd w ramach tego zachowania, jak i powołanych w tym zakresie dowodów (w tym zeznańI. G. (1)) – nie wynikała taka okoliczność, odnosząca się do przekazania rzekomej informacji o „gotowości” udzielenia sędziemu głównemu korzyści majątkowej w związku z w/w meczem;

2
dowody wskazane przez Sąd, w tym zeznaniaI. G. (1)opisujące zachowanie sędziego Roberta Kubasa i rzekomą rolę w tym zakresie oskarżonegoA. S. (1)– nie dotyczą przypisanego przez Sad czynu i nie odnoszą się do meczu(...)z dnia 30 października 2004 r., albowiemR. K.nie był sędzią głównym w/w zawodów sportowych.

III
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że oskarżonyA. S. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej przypisanej mu w pkt CXXII, założonej i kierowanej przezR. F. (1)oraz, że przypisanych mu czynów dopuścił się w jej warunkach – podczas gdy biorąc pod uwagę ustalenia faktyczne poczynione w wyroku brak było podstaw do przyjęcia, że z udziałem oskarżonegoA. S. (1)została zawiązana taka struktura oraz by oskarżony miał świadomość i wolę w niej uczestniczenia, w szczególności akceptował jej wspólny cel – zwłaszcza, że z opisu czynów przypisanych oskarżonemu i ustaleń Sądu wynikało, że współdziałanie zR. F. (1)dotyczyło jedynie dwóch z ośmiu czynów przypisanych oskarżonemu (mimo powołania przez sąd w opisie każdego z nich działania przez oskarżonego w ramach takiej struktury).

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Za bezzasadny trzeba uznać zarzut obrazy przez Sąd Okręgowy przepisówart. 4 i 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dowolna ocenę materiału dowodowego, w tym wyjaśnień i zeznańM. D.,D. P.,P. W.,M. J.,J. F.,M. Ł.iI. G.. Na temat oceny relacjiD. P.,M. J.orazM. D., Sąd Apelacyjny już w tym uzasadnieniu wypowiedział swoje zdanie. W tym miejscu można jedynie dodać, iż Sąd I instancji w sposób zgodny z doświadczeniem życiowym i logicznym rozumowaniem ocenił te dowody w kontekście zarzutów dotyczącychA. S. (1). Również ocena pozostałych dowodów o których mowa w apelacji nie nasuwa zastrzeżeń. Sąd Okręgowy wydając wyrok skazujący oskarżonego oparł się przy tym na całokształcie okoliczności ujawnionych na rozprawie. Relacje w/w osób a także wyjaśnienia i zeznaniaK. P.,I. J.iW. S., dają pełną podstawę do uznania sprawstwa i winyA. S. (1)co do wszystkich zarzuconych mu przestępstw. Trzeba stwierdzić, iż materiał dowodowy obciążający tego oskarżonego jest wyjątkowo obszerny i przekonywujący.
Za niezasadny należy również uznać zarzut obrazy przepisuart. 391 § 1 k.p.k.Co do tożsamego w swej treści zarzutu dotyczącego odczytania wyjaśnieńD. P.wypowiedziano się już, oceniając apelację oskarżonegoG. G.(punkt 3.7 niniejszego uzasadnienia). Podobnie należy ocenić okoliczności dotyczące odczytania przez Sąd I instancji wyjaśnieńP. W.. Podkreślić należy, iż przepisart. 391 k.p.k.nie określa na jakim etapie postepowania sądowego ma nastąpić odczytanie zeznań lub wyjaśnień; stanowi jedynie, że ma to nastąpić na rozprawie.
Co do formy i treści uzasadnienia sporządzonego przez Sąd Okręgowy także wielokrotnie Sąd odwoławczy wyraził swoje zdanie omawiając podobne zarzuty podniesione w apelacjach innych oskarżonych i stanowisko to należy podtrzymać również co do zarzutu apelacji obrońcy oskarżonegoA. S. (1).
Ponieważ Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego i prawidłowych ustaleń, bezpodstawny jest też zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Mając na uwadze ilość czynów zart. 296b k.k.przypisanych oskarżonemu, jego co najmniej kilkuletnie kontakty ze środowiskiem sędziów i obserwatorów piłkarskich oskarżonych w tej lub innych sprawach, można stwierdzić, iż nie popełniono błędu uznając, iż brał on udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów bez obrazy przepisów postępowania zarzuconej w apelacji. Nie popełnił też żadnego błędu ustalając stan faktyczny i uznają sprawstwo i winę oskarżonego. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.18.

Obrońca oskarżonegoW. Ż.– adw.E. S.–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku prze ustaleni na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów; iż oskarżony brał udział w okresie od lipca 2003 r. do 25 czerwca 2006 r. w wielu miejscowościach na terenie kraju w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezR. F. (1), w skład której wchodzili sędziowie i obserwatorzyP., mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na przyjmowaniu i wręczaniu korzyści majątkowych i osobistych, w zamian za nieuczciwe zachowania mające i mogące mieć wpływ na wynik profesjonalnych zawodów – rozgrywek szczebla centralnego, dopuszczając się popełnienia przestępstwa wyczerpującego dyspozycjęart. 258 § 1 k.k., a także błędnego ustalenia, iżW. Ż.dopuścił się przestępstwa zart. 296b § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Za zasadny można uznać zarzut błędu w ustaleniach faktycznych wynikający z dowolnej oceny dowodów odnoszący się do czynu opisanego w punkcie CCLXV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 591 wg aktu oskarżenia). Czyn ten związany był z zawodami(...)rozegranymi w dniu 17 października 2003 roku. Jak wynika z uzasadnienia sporządzonego przez Sąd I instancji podstawą uznania winy oskarżonego były wyjaśnieniaD. P.. Rzecz jednak w tym, iż relacje tego świadka, jakkolwiek generalnie wiarygodne, akurat co do tego czynu i udziału w nimW. Ż.są zmienne i nieprecyzyjne.D. P.stwierdził, że jest pewien, iż przynajmniej raz przekazał pieniądze oskarżonemu w zamian za nieuczciwe zachowanie. Z wyjaśnień jego wynika natomiast, ze niekoniecznie musiało to mieć związek ze spotkaniemP.zC., ale że mogło chodzić o mecz z(...). Świadek opisał bowiem szczegółowo zdarzenie z pomyleniem przez niego marynarek oskarżonego i innej osoby, do którego miało dojść w greckiej restauracji. W późniejszych wyjaśnieniach stwierdza jednak, że miało to miejsce właśnie przed meczemP.-R.. W jednej relacjiD. P.mówi o osobistym wręczenie pieniędzyW. Ż.przed meczemP.-(...), by w innej stwierdzić, że są to jego przypuszczenia, gdyż nie pamięta czy przekazał korzyść majątkową oskarżonemu sam, czy też przez oskarżonegoG. G.. Trzeba wiec zgodzić się z autorem apelacji, iż ocena tych wyjaśnieńD. P.przeprowadzona przez Sąd Okręgowy jest dowolna i przekracza granice zakreślone dyspozycją przepisuart. 7 k.p.k.Doprowadziło to w konsekwencji do błędu w ustaleniach faktycznych i nieuzasadnionego przypisania oskarżonemu sprawstwa co do wyżej wskazanego czynu.
W pozostałym zakresie ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji i jego ustalenia faktyczne nie nasuwają zastrzeżeń. Odnosi się to także do udziału oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej. Istnienie takiej grupy i rola jaką w niej odgrywałR. F.nie była tajemnicą dla nikogo związanego z tym środowiskiem, w jakim funkcjonował oskarżony.W. Ż.chociażby z racji pełnionych funkcji w strukturach(...)miał szerokie kontakty z osobami wchodzącymi w skład tej grupy, z których część została oskarżona i skazana w niniejszym postępowaniu i w innych sprawach. Przyjmując zatem co najmniej dwukrotnie od takich osób korzyść majątkową w zamian za nieuczciwe zachowania co najmniej godził się na działanie w grupie przestępczej. Również ocena relacjiA. S.dokonana przez Sąd Okręgowy, a dotyczącą zachowańW. Ż.w związku z meczem(...), który odbył się 18 września 2004 roku (czyn opisany w punkcie CCLXVI części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 592 wg aktu oskarżenia). Jego wyjaśnienia i zeznania znajdują bowiem potwierdzenie zarówno w zeznaniachD. M.jak i pierwszych w wyjaśnieniach samego oskarżonego złożonych w trakcie śledztwa, w których przyznał, że otrzymał pieniądze odA. S., podając tylko, że nie było to 8000 złotych, lecz kwota 5000 złotych. Wbrew sugestiom obrońcyW. Ż., słusznie odmówiono wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, w których odwołał to przyznanie. Podobnie za zgodną z wymogamiart. 7 k.p.k.należy uznać ocenę relacjiR. M.odnośnie meczu(...)rozegranego w dniu 30 sierpnia 2003 roku.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uniewinnienie, jak już wyżej wskazano, jest słuszny tylko co do czynu opisanego w punkcie CCLXV części wstępnej zaskarżonego wyroku (czyn 591 wg aktu oskarżenia). W pozostałym zakresie zebrany materiał dowodowy i jego ocena przez Sąd I instancji nie budzą wątpliwości pod kątem sprawstwa i winy oskarżonego.

3.19.

Obrońca oskarżonegoR. J. (1)- adw.A. K. (5)- zaskarżonemu wyroki zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.,410 k.p.k.:

• przez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowegoart. 410 k.p.k., polegającą na nie wzięciu pod uwagę przy ferowaniu wyroku wszystkich ujawnionych w toku przewodu sądowego i mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie okoliczności, oparciu poczynionych ustaleń faktycznych na dowolnie przeprowadzonej ocenie dowodów oraz wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, niedostatecznym uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, w tym okoliczności dla oskarżonego korzystnych, rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, nienależytej ocenie poszczególnych dowodów, w szczególności dowodu z wyjaśnień samego oskarżonego, uznaniu za udowodnione faktów nie mających wystarczającego oparcia w dowodach i nie wskazaniu w sposób należyty, dlaczego Sąd nie uznał dowodów przemawiających za uniewinnieniem oskarżonego.

2
obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 296b k.k.przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że doszło do wyczerpania znamion czynu zabronionego w sytuacji, gdy jest to przestępstwo formalne dokonane już z chwila przyjęcia korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy, zaś oskarżony nigdy korzyści nie otrzymał ani obietnic nie składał, a nawet nie miał zamiaru ww., a zatem i strona podmiotowa przestępstwa nie została wypełniona.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wbrew zarzutowi zawartemu w apelacji, Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy dotyczącyR. J., uwzględniając całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie. ZeznaniaM. B.,I. A., T.M.iM. J.tworzą logiczną całość i wskazują jednoznacznie, iż oskarżony złożył im propozycję nieuczciwego zachowania podczas meczu(...)w dniu 11 czerwca 2004 roku. Świadkowie ci, piłkarzeG.a jednocześnie koledzyR. J., stwierdzili przy tym, że nie potraktowali tej propozycji jako żartu, tak jak to wyjaśniał później oskarżony. Nie może być też w związku z powyższym mowy o obrazie prawa materialnego, a konkretnie przepisuart. 296b § 2 k.k., gdyż do złożenia obietnicy korzyści majątkowej ze stronyR. J.faktycznie przecież doszło. Nie można się zgodzić z argumentem apelującego, iż koniecznym do bytu przestępstwa z art, 296b§ 2 k.k.polegającego na złożeniu obietnicy korzyści majątkowej, jest przyjęcie obietnicy przez jej adresata. Zostaje ono bowiem dokonane już z chwilą złożenia takiej propozycji.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd I instancji dokonał zgodnej zart. 7 i 410 k.p.k.oceny dowodów i prawidłowo ustalił stan faktyczny, uznając sprawstwo i winęR. J.. Nie doszło też do obrazy przepisu prawa materialnego.

3.20.

Obrońca oskarżonegoP. R. (1)– adw.K. B. (2)– zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
W odniesieniu do czynu opisanego w pkt CCLXXII części wstępnej wyroku (tj. w pkt 739 aktu oskarżenia; w zakresie którego w rozstrzygnięcie zawarto w pkt CXL części dyspozytywnej wyroku):

- na podstawieart. 438 § 2 k.p.k.– obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.; poprzez dowolną, a nie swobodną, ocenę dowodów z zeznań świadkaZ. W. (1)orazP. E. (1), a także wyjaśnień oskarżonegoP. R. (1)orazW. K. (1), polegającą na bezpodstawnym:
- uznaniu za w pełni wiarygodne zeznańZ. W. (1),
- odmówieniu wiarygodności w całości wyjaśnieniom oskarżonegoP. R. (1)oraz oskarżonegoW. K. (1), oraz zeznaniomP. E. (1)w części;
w zakresie w jakim dowody te dotyczyły faktu odbycia spotkania w domuP. R. (1)i przedstawienia na nim informacji o porozumieniu działaczy(...)z działaczami(...), w sytuacji gdy w szczególności:

(i
z wiarygodnych, konsekwentnych, spójnych i przede wszystkim logicznych zeznań świadkaP. E. (1)wynika, iż nie przedstawił on tej oferty(...)„R., bo wokół niego za dużo się dzieje”;

(ii
natomiast w zakresie tego zdarzenia wskazał co następuje – „prawdą jest, że wcześniej spotkałem się zW., nie pamiętam gdzie i przedstawiłem mu tą ofertę”;

co znajduje również potwierdzenie w spójnych, jasnych i logicznych wyjaśnieniach w tym zakresieP. R. (1)orazW. K. (1)(potwierdzonych również dokumentem w postaci kserokopii wpłaty na rachunek bieżący):
- w konsekwencji czego, uznać należy, ze nie doszło do spotkania w domuP. R. (1), na którym doszło do przestawienia przezP. R. (1)ofertyŚ.;
co powinno prowadzić do zasadnego wniosku, że ze względu na osobisty interesZ. W. (1)– w postaci umniejszenia swojej roli w procederze „sprzedania” tego czemu – oraz ich sprzeczność ze wskazanymi w tym zakresie dowodami, to jego zeznania co do tego zdarzenia nie sposób uznać za wiarygodne i nie powinny one stanowić podstawy wyrokowania co do tego czynu, czego konsekwencją są błędne ustalenia faktyczne w sprawie, które skutkowały niesłusznym skazaniemP. R. (1)za ten czyn;
- na podstawieart. 438 § 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, która miała wpływ na treść tego orzeczenia; poprzez błędne ustalenie przez Sąd meriti, iż m.in. oskarżonyP. R. (1)przyjął za pośrednictwemP. E. (1)obietnice uzyskania korzyści majątkowej w zamian za „odpuszczenie” meczu ze(...), a następnie przyjął tą korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 100.000 zł, w sytuacji gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i ustalonego przez Sąd I instancji, w oparciu o ten materiał, stanu faktycznego wynika, iż:
- kwestia „odpuszczenia” tego meczu została ustalona przez działaczy(...), a ewentualnym działaniemP. R. (1)– w tak ustalonym stanie faktycznym jak przez sąd I instancji – było jedynie zakomunikowanie tej informacji wskazanym zawodnikom, bez podejmowania przez piłkarzy decyzji co do akceptacji tej oferty;
-P. R. (1)nie uzyskał w związku z przegraną w tym meczu żadnych korzyści majątkowych;
co wyklucza możliwość przypisania sprawstwa w zakresie tego czynu, który wymaga akceptacji przez sprawcę złożonej mu obietnicy przysporzenia i wyrażenia tej akceptacji wobec osoby składającej propozycję, w zamian za nieuczciwe zachowanie, gdy od tej akceptacji uzależnione jest wpłynięcie na przebieg meczu i jego wynik, co w tym przypadku – odnośnie oskarżonegoP. R. (1)– nie miało miejsca, a także, który to czyn mógł być również popełniony i przypisany oskarżonemu w związku z przyjęciem korzyści majątkowej za przegraną w tym meczu, co również w zakresie oskarżonegoP. R. (1)nie miało miejsca.

II
W odniesieniu do czynu opisanego w pkt CCLXXIV części wstępnej wyroku (tj. w pkt 741 aktu oskarżenia; w zakresie którego rozstrzygnięcie zawarto w pkt CXLI części dyspozytywnej wyroku);

- na podstawieart. 438 § 1 k.p.k.– obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj.art. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 296b § 1 k.k.; poprzez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, iż znamiona przedmiotowego czynu zabronionego wyczerpują się również w takich przypadkach, gdy sprawcy czynu podstawowego (bezpośredni wykonawcy przestępstwa „korupcji czynnej”) posiadali już uprzednio zamiar jego popełnienia – przed rozmowami uznanymi przez Sąd meriti za podżeganie;
w sytuacji gdy zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwa, do realizacji tego czynu zabronionego niezbędne jest nakłonienie osoby podżeganej do popełnienia przestępstwa – czyli osiągnięcia skutku polegającego na wywołaniu u osoby nakłanianej zamiaru podjęcia określonego zachowania – co wyklucza przypisanie tego czynu zabronionego w tak ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy jak w przedmiotowym przypadku, czyli gdy piłkarze i działacze(...)kontaktowali się z przedstawicielami(...)już z uprzednio powziętym zamiarem „kupienia” meczu;
- na podstawieart. 438 § 2 k.p.k.– obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k., poprzez dowolną , a nie swobodną ocenę dowodów z wyjaśnień oskarżonegoP. R. (1)orazW. K. (1)– co do tego czynu – i odmówienie im wiarygodności;
w sytuacji gdy wyjaśnienia tych oskarżonych są jasne, spójne i logiczne, a przede wszystkim znajdują potwierdzenie w pozostałych – uznanych za wiarygodne – dowodach, a odmówienie im wiarygodności doprowadziło do wyeliminowania niemal jedynych – poza zeznaniamiP. E. (1)– dowodów mających wykazać postać zamiaru oskarżonych.
Powyższe powinno prowadzić do zasadnego wniosku, że jednoznaczne odmówienie w całości tym zeznaniom wiarygodności przez Sąd meriti, w sytuacji gdy w wielu aspektach pokrywają się one z innymi dowodami uznanymi za wiarygodne, uznać należy za nielogiczne. Prawidłowa ocena tych dowodów, a następnie ich wykorzystanie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, doprowadzi do jednoznacznego ustalenia braku zamiaru bezpośredniego „sprzedaży” tego meczu(...)przez oskarżonegoP. R. (1);
- na podstawieart. 438 § 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę orzeczenia, która miała wpływ na treść tego orzeczenia; poprzez błędne ustalenie przez Sąd meriti, że przedstawiciele(...)– w tym również oskarżonyP. R. (1)– prowadzili rozmowy z przedstawicielami(...)z zamiarem bezpośrednim „sprzedaży” im tego meczu i przekonania ich do tego;
w sytuacji gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego – który został przez Sąd I instancji uznany za wiarygodny wynika, że piłkarze (w tym oskarżonyP. R. (1)) oraz działacze(...)nie zamierzali „odpuszczać” meczu z(...), gdyż (i) w przypadku zwycięstwa (osiągnięcia korzystnego wyniku) mieli otrzymać gratyfikację od działacza(...), (ii) ewentualna przegrana drużyny(...)w meczu z(...), a więc z drużyną broniąca się przed spadkiem z ligi – zostałaby szczególnie negatywnie odebrana w środowisku kibicowskim. Zatem rozmowy, które były prowadzone z działaczami górnikaP., nie mogły i nie zawierały przymiotu nakłaniania do złożenia propozycji korupcyjnej – niemożliwym jest przypisanie w tym przypadku zamiaru bezpośredniego nakłaniania do „kupienia” meczu, co zresztą zostało potwierdzone w zeznaniach złożonych przez działaczy(...).

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty obrazy przepisów postępowania dotyczące czynu opisanego w punkcie CCLXXII części wstępnej zaskarżonego wyroku - 739 wg aktu oskarżenia. Przestępstwo w nim opisane ma związek z meczem(...), który odbył się 22 maja 2004 roku. Wbrew argumentom zawartym w apelacji należy uznać, iż Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy w tym zakresie. Jest on zresztą bardzo obszerny, a na winęP. R.wskazuje wiele dowodów przywołanych przez Sąd I instancji. Nie są to bowiem tylko najmocniej kwestionowane wyjaśnienia i zeznaniaZ. W., ale w znacznej części potwierdzające je relacje innych osób. Trzeba mieć tu na uwadze wyjaśnienia i zeznaniaJ. W.,G. K.,P. E.,W. S.iJ. S.. Wszyscy oni potwierdzają czynny udział oskarżonego w negocjacjach dotyczących nieuczciwego zachowania zawodnikówL.w w/w meczu. Oczywiście można się zgodzić z autorem apelacji, żeZ. W.obciążając oskarżonego (i nie tylko zresztą jego), miał na względzie pomniejszenie rozmiaru swojej odpowiedzialności i liczył na łagodne potraktowanie przez wymiar sprawiedliwości. Jeżeli jednak jego wyjaśnienia zostały potwierdzone innymi dowodami, a tak jest w tym przypadku, to Sąd Okręgowy miał prawo uznać je za miarodajne, a odmówić wiary wyjaśnieniom oskarżonego i relacjomW. K.. Nie dopatrzył się przy tym Sąd odwoławczy w ocenie dowodów (co do tego czynu), przekroczenia granic zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 7 k.p.k.Konsekwencją tej prawidłowej oceny były bezbłędne ustalenia faktyczne odnośnie czynu przypisanegoP. R.. Za bezpodstawny uznać więc również należy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który mógłby mieć wpływ na treść wyroku.
Jeżeli chodzi o drugi z czynów, za który został skazanyP. R., to nie można się zgodzić z zarzutami obrazy prawa procesowego oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i prawidłowo ustalił, że działacze i piłkarzeL., w tym oskarżony, prowadzili rozmowy z przedstawicielami(...)(głównieM. J.) dotyczące ewentualnego nieuczciwego zachowania podczas meczu(...)rozegranego 8 czerwca 2004 roku (czyn CCLXXIV części wstępnej, 741 wg aktu oskarżenia).(...)te zakończyły się fiaskiem, gdyż w międzyczasie zawodnicyL.otrzymali propozycję od zainteresowanego bezpośrednio wynikiem tego spotkania(...). Mecz zakończył się zwycięstwem(...)2-0, co potwierdza zeznania świadków np.C. M., który podał, że zakomunikowano działaczomP., iż jego drużyna meczu "nie odpuści". Tak więc stan faktyczny ustalony przez Sąd Okręgowy w tym zakresie nie nasuwa zastrzeżeń. Można zgodzić się jedynie z apelującym co do wątpliwości czy rozmowy ze strony przedstawicieli(...)(w tymP. R.), były rzeczywiście prowadzone z bezpośrednim zamiarem "sprzedania" tego meczu(...). Jest to jednak kwestia bardziej oceny dowodów niż ustaleń faktycznych.
Sąd Okręgowy dopuścił się natomiast obrazy przepisu prawa materialnego, mającej istotny wpływ na treść orzeczenia. Zgodzić się bowiem trzeba ze zdaniem obrońcy oskarżonego, iż doszło do wadliwej wykładni treści przepisuart. 18 § 2 k.k.Ma on rację podnosząc, iż według ugruntowanych już poglądów doktryny i orzecznictwa, podżegać można jedynie sprawcę, który w danej chwili nie ma jeszcze zamiaru popełnienia przestępstwa. Tymczasem z ustaleń Sądu Okręgowego i co wynika wprost z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, toM. J.pierwszy zwrócił się do działaczy i zawodników(...)z propozycją nieuczciwego zachowania podczas tych zawodów. Początkowo liczył on na "rewanż" klubu zP.w zamian za "odpuszczenie" ze strony(...)wcześniej rozegranego meczu w Pucharze Polski, a następnie zaproponował kwotę 60.000 złotych. Nie ulega więc wątpliwości, że zamiar popełnienia przez niego czynu zart. 296b k.k.istniał jeszcze przed rozmowami z przedstawicielamiL., a co za tym idzie także z oskarżonym. Przy takiej konstrukcji zarzutu nie sposób przyjąć, żeP. R.podżegałM. J.i inne osoby do popełnienia przestępstwa określonego wart. 296b § 2 k.k.
Na podstawieart. 435 k.p.k.Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w tym zakresie wobec oskarżonegoW. K. (7)i uniewinnił go od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXVII części wstępnej (744 wg aktu oskarżenia). Dotyczy on bowiem zarzutu tożsamego z w/w czynem przypisanymP. R., którego mieli dopuścić się wspólnie i w porozumieniu. Ponieważ przemawiają za tym te same względy należało zmienić zaskarżone orzeczenie również co doW. K., pomimo że nie wniósł on środka odwoławczego.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek jest zasadny tylko w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie CCLXXIV części wstępnej (741 wg aktu oskarżenia). Konsekwencją obrazy prawa materialnego było bowiem niesłuszne uznanie, żeP. R.dopuścił się przestępstwa zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 296b § 2 k.k.Sąd Okręgowy prawidłowo natomiast ocenił materiał dowodowy i wyprowadził z niego bezbłędne wnioski przy ustalaniu stanu faktycznego odnośnie czynu opisanego w punkcie CCLXXII części wstępnej zaskarżonego wyroku - 739 wg aktu oskarżenia. Z tych względów wniosek o uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia tego przestępstwa jest bezpodstawny.

3.21.

Obrońca oskarżonegoM. W. (1)– adw.T. S. (2)–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a to ustalenie, iż:

- oskarżony przyjął w związku z sędziowanymi przez niego zawodami sportowymi propozycje korupcyjne odM. N. (2),A. B. (1),G. G. (3)iR. D. (2), podczas gdy wszystkie te ustalenia albo nie mają żadnej podstawy w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym lub wręcz pozostają z nim w sprzeczności, ani też nie można było ustaleń takich poczynić poprzez logiczny i nierozerwany ciąg dowodów pośrednich.

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to:

-art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.tj. przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez dowolne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu występków opisanych wpkt CCLXXVIII i CCLXXX-CCLXXXIV, a to na skutek bezzasadnej odmowy wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego oraz wadliwej oceny dowodów potwierdzających jego wersję – w szczególności poprzez przyjęcie za materiał potwierdzający sprawstwo i winę zeznań świadkówM. N. (2),Ł. A. (1),J. C., w sytuacji, gdy świadkowie ci zeznawali w sposób zgodny z wyjaśnieniami oskarżonego, zaś oparcie się przez Sad na niespójnych, zmiennych i częściowo nielogicznych zeznaniach świadkówW. K. (8),A. B. (1)iR. D. (2), podczas gdy prawidłowa – zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego – ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie dawała ku temu żadnych podstaw;
-art. 410 k.p.k.poprzez oparcie rozstrzygnięcia na okolicznościach nieujawnionych w toku rozprawy, to jest depozycjachR. D. (2)zawartych w innych protokołach niż znajdujące się na kartach 15509-15513, które to jako jedyne zostały ujawnione na rozprawie w dniu 4.12.2017 r.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zgodzić się należy z apelującym, iż przy podobnym jakościowo materiale dowodowym Sąd I instancji uniewinniłM. W.od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXIX części wstępnej (771 wg aktu oskarżenia - mecz(...)), natomiast skazał go za popełnienie czynu opisanego w punkcie CCLXXXIV (776 wg aktu oskarżenia - mecz(...)). Co więcej nastąpiło to w sytuacji, gdy kluczowy świadek co do obu tych zarzutów czyliW. K. (2)podaje, że w tym pierwszym przypadku kontaktował się z oskarżonym, zaś w drugim w ogóle z nim nie rozmawiał. Z relacjiW. K. (2)wynika, że zM. W.miał wówczas kontaktować sięR. F.i od niego pochodzą wszystkie informacje przekazane przez świadka. Jak zresztą wynika z wyjaśnień i zeznańW. K. (2), to nawetR. F.nie rozmawiał osobiście w sprawie tego meczu z oskarżonym. Podał onW. K. (2), iż w sprawie korupcyjnej propozycji dlaM. W.z oskarżonym kontaktował sięG. G., który zapewnił go, iż oskarżony taką propozycję przyjął. Należy zaznaczyć, iżG. G.zaprzeczył wersjiR. F.opisanej przezW. K. (2). Jedyne bezsporne fakty jakie można w tej sytuacji ustalić, to przekazanie przezW. K. (2)pieniędzy w kwocie 50.000 złotychR. F.oraz wpłata przez oskarżonego iG. G.w kilka dni po meczu kwot 10.000 złotych na swoje rachunki bankowe. W ocenie Sądu odwoławczego brak jest jednak jednoznacznych dowodów bezpośrednio wskazujących na przyjęcie przezM. W.obietnicy korzyści majątkowej, a następnie przyjęcie jej w zamian za nieuczciwe zachowanie podczas spotkaniaZ.-P.rozegranego 24 maja 2006 roku. Należy więc zgodzić się z zarzutami apelacji, iż ocena dowodów i ustalenia faktyczne co do tego czynu są dowolne i nie znajdują oparcia w materiale dowodowym.
Bezzasadne są natomiast zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych odnośnie pozostałych czynów przypisanychM. W.przez Sąd I instancji. Ocena relacjiA. B.,M. N.,R. D.czy teżŁ. A.została przeprowadzona według dyrektyw wynikających z przepisuart. 7 k.p.k.ZeznaniaA. B.wskazują jednoznacznie na przekazanie oskarżonemu pieniędzy w związku z meczami(...)i(...).R. D.również w trakcie konfrontacji zM. W.stwierdził, że przekazał mu 8000 złotych przed meczem(...). Z relacjiM. N.(II trener(...)) wynika z kolei, że przed meczem tej drużyny z(...), także obiecał mu korzyść majątkową, którą po meczu wręczył oskarżonemu piłkarzZ.Ł. A.. Wyjaśnienia i zeznaniaA. B.co do przyjęcia przezM. W.korzyści majątkowej w związku z meczem(...)są potwierdzone zeznaniamiE. N.. Jak już wskazano ocena tych dowodów przez Sąd Okręgowy nie nasuwa zastrzeżeń z punktu widzenia doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Konsekwencją tej oceny są prawidłowe ustalenia faktyczne co do zarzutów opisanych w punktach CCLXXVIII, CCLXXX, CCLXXXI, CCLXXXII oraz CCLXXXIII części wstępnej zaskarżonego wyroku.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uniewinnienie jest zasadny tylko w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie CCLXXXIV części wstępnej (776 wg aktu oskarżenia). W pozostałym zakresie Sąd I instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy oraz ustalił prawidłowo stan faktyczny, słusznie uznając sprawstwo i winę oskarżonego.

3.22.

Obrońca oskarżonegoZ. Z. (1)– adw.K. K. (2)–zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
W zakresie czynu opisanego w punkcie CCLXXXV części wstępnej wyroku:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a toart. 4 k.p.k.,art. 5 § 1 i 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., przez przekroczenie granic zasad obiektywizmu, domniemania niewinności i reguły in dubio pro ro oraz swobodnej oceny dowodów, przy jednoczesnym zaniechaniu uwzględnienia całokształtu istotnych okoliczności ujawnionych w postępowaniu, polegającą w szczególności na:

a
bezzasadnej odmowie wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoZ. Z. (1)w zakresie braku uczestnictwa w rozmowach o charakterze korupcyjnym oraz braku przyjęcia obietnicy korzyści majątkowej, przy jednoczesnej pobieżnej i fragmentarycznej ocenie wyjaśnień oskarżonego, przejawiającej się w stwierdzeniu że „pozostawały one w sprzeczności z jasnymi, spójnymi i wzajemnie się uzupełniającymi zeznaniami świadkówD. P. (1),T. W. (1)orazJ. W. (1)”, podczas gdy treść wyjaśnieńT. W. (1)stanowi zaprzeczenie wyjaśnieńD. P. (1), a potwierdzenie wyjaśnieńZ. Z. (1), natomiastJ. W. (1)wyjaśniał na okoliczności innego meczu, zatem jego wyjaśnienia nie mogły być w tym zakresie rzekomo spójne i uzupełniające się z wyjaśnieniami pozostałych wyżej wymienionych osób;

b
pobieżnej i fragmentarycznej ocenie wyjaśnieńT. W. (1), skutkującej całkowitym pominięciem wskazywanej przez niego okoliczności, żeZ. Z. (1)zarzucił mu niepokazanie czerwonej kartki zawodnikowi(...), a więc drużyny, której rzekomo sprzyjać miała oskarżony;

c
bezzasadnym uznaniu za wiarygodne wyjaśnieńD. P. (1), podczas gdy analiza ich treści wskazuje, że:

- nie miał on żadnej wiedzy na temat rzekomej obietnicy korzyści majątkowej obserwatorowi w związku z meczemP.zR.z dnia 13 września 2003 r.;
- jedynie stwierdzenia w tym zakresie były wynikiem sposobu prowadzenia przesłuchania, poprzez zadawanie sprzecznych z treściąart. 171 § 4 k.p.k., sugerujących odpowiedź i narzucających wizję zdarzeń przesłuchującego pytań;
- składanie przezD. P. (1)wyjaśnień odbyło się w odrębnym procesie, bez udziału któregokolwiek z oskarżonych w niniejszej sprawie, przy deklaracjiD. P. (1)pełnej współpracy z organami postępowania w celu jak najszybszego zakończenia postępowania i wymierzenia najmniej dolegliwej dla niego kary;
- uchylanie się przez wymienionego od stawiennictwa w niniejszej sprawie w celu złożenia zeznań skutkowało całkowitym uniemożliwieniem oskarżonemu weryfikacji treści wyjaśnieńD. P. (1)złożonych w innym postępowaniu oraz ustaleniem rzeczywistego stanu faktycznego;

d
pobieżnej i fragmentarycznej ocenie wyjaśnieńR. F. (1), podczas gdy wymieniony w żaden sposób nie potwierdził, żeby doszło rzekomo do „jednoczesnej” rozmowy telefonicznej pomiędzy nim,D. P. (1)iZ. Z. (1);

e
oparciu rozstrzygnięcia na wykazie połączeń telefonicznych oraz sprawozdaniu z analizy połączeń telefonicznych w sytuacji, gdy jak wprost stwierdzono w uzasadnieniu wyroku w odniesieniu do innych oskarżonych, „ustalenie sprawstwa jedynie na podstawie wykazu połączeń telefonicznych byłoby w ocenie Sądu zbyt dowolne, oparte na domniemaniach”, a pozostały prawidłowo oceniony materiał dowodowy sprawy nie daje podstaw do przyjęcia sprawstwa i winy oskarżonego.

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, a stanowiący konsekwencję wyżej wymienionych uchybień procesowych, polegający na bezzasadnym ustaleniu przez Sąd, ze oskarżonyZ. Z. (1)przyjął obietnicę korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5000 zł w zamian za nieuczciwe zachowania podczas rozegranego w dniu 13 września 2003 roku spotkania(...), mogące mieć wpływ na wynik tych zawodów sportowych, polegające na zagwarantowaniu podejmowania przez sędziów tego spotkania decyzji sędziowskich korzystnych dla(...)i wystawieniu pozytywnej oceny pracy sędziom, niezależnej od rzeczywistego poziomu sędziowania, mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego tego klubu w rozgrywkach o mistrzostwo II ligi piłkarskiej w sezonie 2003/2004, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, że:

- brak jest podstaw do przyjęcia, iż doszło rzekomo do złożenia obietnicy korzyści majątkowej wobec oskarżonego;
- nie miało miejsca przyjęcie jakiejkolwiek korzyści majątkowej przez oskarżonego;
- oskarżony nie podejmował żadnych zachowań polegających rzekomo na „zagwarantowaniu podejmowania przez sędziów tego spotkania decyzji sędziowskich korzystnych dla(...)i wystawieniu pozytywnej oceny pracy sędziom, niezależnej od rzeczywistego poziomu sędziowania, mających na celu zapewnienie osiągniecia korzystnego wyniku sportowego tego klubu”, a wręcz podejmował decyzje niekorzystnie dla(...).

II
W zakresie czynu opisanego w punkcie CCLXXXVI części wstępnej wyroku:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a toart. 4 k.p.k.,art. 5 § 1 i 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., przez przekroczenie granic zasad obiektywizmu, domniemania niewinności i reguły in dubio pro reo oraz swobodnej oceny dowodów, przy jednoczesnym zaniechaniu uwzględnienia części dowodów z akt sprawy oraz całokształtu istotnych okoliczności ujawnionych w postępowaniu, polegająca w szczególności na:

a
bezzasadnej odmowie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoZ. Z. (1)w zakresie braku uczestnictwa w rozmowach o charakterze korupcyjnym oraz braku przyjęcia zarówno obietnicy korzyści majątkowej, jak i korzyści majątkowej;

b
pobieżnej i fragmentarycznej ocenie wyjaśnieńJ. W. (1), skutkującej bezzasadnym uznaniu ich za wiarygodne w zakresie rzekomego wręczenia korzyści majątkowejZ. Z. (1), w sytuacji gdy wyjaśnienia te sprzeczne są z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a także pozostają w wewnętrznej sprzeczności, a ich poziom ogólności nie dawał podstaw do poczynienia jednoznacznych i wiążących ustaleń w sprawie;

c
błędnej ocenie dowodów w postaci wykazu połączeń telefonicznych oraz sprawozdania z analizy połączeń telefonicznychŚ.(...)z 22 maja 2004 r., skutkującej błędnym ustaleniem, że rzekomo potwierdzają one sprawstwo i winę oskarżonego, podczas gdy z dokumentów tych wprost wynika, że było rzekomych połączeń telefonicznych pomiędzy telefonami użytkowanymi przezJ. W. (1)iZ. Z. (1);

d
całkowitym pominięciu dowodu z zeznań sędziego tego meczu, to jestR. M. (3), podczas gdy z treści zeznań tego świadka wprost wynika, iż oskarżony nie rozmawiał z nim na temat przyjęcia korzyści majątkowej lub nieuczciwego zachowania w celu zapewnienia korzystnego wyniku drużynieŚ.(...), co bezsprzecznie wpływa na ocenę braku wiarygodności wyjaśnieńJ. W. (1)w tym zakresie;

e
zaniechaniu dokonania całościowej i dogłębnej analizy i oceny pozostałych dowodów w sprawie w tym w szczególności: wyjaśnieńJ. S. (1),W. S. (1),I. J. (1),C. M. (2),R. F. (1); w sytuacji, gdy wymienione osoby w żaden sposób nie potwierdziły rzekomego wręczenia korzyści majątkowej obserwatorowi meczuŚ.(...)z dnia 22 maja 2004 r., co jednocześnie bezsprzecznie wpływa na ocenę braku wiarygodności wyjaśnieńJ. W. (1)w tym zakresie.

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, a stanowiący konsekwencję wyżej wymienionych uchybień procesowych, polegający na bezzasadnym ustaleniu przez Sąd, że oskarżonyZ. Z. (1)przyjął rzekomo obietnicę korzyści majątkowej, a następnie korzyść majątkową w kwocie 10.000 zł w zamian za nieuczciwe zachowania podczas rozegranego w dniu 22 maja 2004 r. spotkania(...), mogące mieć wpływ na wynik tych zawodów sportowych, polegające na zapewnieniu wysokiej oceny pracy sędziów tego spotkania, niezależnej od rzeczywistego poziomu sędziowania i na zagwarantowaniu podejmowania przez sędziego tego spotkania korzystnych decyzji dla klubu(...), mających na celu zapewnienie osiągnięcia korzystnego wyniku sportowego dla tego klubu w tym meczu oraz korzystnego wyniku sportowego(...)w sezonie 2003/2004, podczas gdy zgromadzony w prawie materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, że :

- brak jest podstaw do przyjęcia, iż doszło rzekomo do złożenia obietnicy korzyści majątkowej wobec oskarżonego oraz przyjęcia przez niego korzyści majątkowej;
- oskarżony nie podejmował żadnych zachowań polegających rzekomo na „zapewnieniu wysokiej oceny pracy sędziów tego spotkania, niezależnej od rzeczywistego poziomu sędziowania i na zagwarantowaniu podejmowania przez sędziego tego spotkania korzystnych decyzji dla klubu(...), mających na celu zapewnienie osiągniecia korzystnego wyniku sportowego dla tego klubu w tym meczu oraz korzystnego wyniku sportowego(...)w sezonie 2003/2004”.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zgodzić się trzeba z zarzutami obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych co do czynu opisanego w punkcie CCLXXXV części wstępnej zaskarżonego wyroku (795 wg aktu oskarżenia). Materiał dowodowy dotyczący spotkania(...)rozegranego 13 września 2003 roku został oceniony przez Sąd Okręgowy w sposób nie dość wnikliwy, nie uwzględniający w pełni zasad logiki i doświadczenia życiowego.
Propozycja korzyści majątkowej dla oskarżonego, według oskarżyciela publicznego i Sądu I instancji, miała paść podczas "równoczesnej" rozmowyR.Forbricha z D. P.iZ. Z.. Fakt przeprowadzenia takiej rozmowy, a właściwie rozmów, wynika z wykazu połączeń telefonicznych. Nie sposób jednak tylko na tej podstawie ustalić o czym w nich była mowa. Ma racje apelujący, iż również wyjaśnieniaD. P.nie dają stuprocentowej pewności co do ich przebiegu. Stwierdził on jedynie, że jeżeli była taka rozmowa to na pewno dotyczyła korupcyjnej propozycji. Już samo to sformułowanie nakazuje zgodzić się z obrońca oskarżonego, że świadek tej rozmowy po prostu nie pamięta, co nie powinno dziwić, gdyż był przesłuchany na tę okoliczność po raz pierwszy 8 lat po zdarzeniu. Nie wskazał żadnych istotnych szczegółów rozmowy, nie potrafił powiedzieć, czy słyszał co mówiR. F.doZ. Z., w szczególności czy obiecał mu on korzyść majątkową w zamian za nieuczciwe zachowanie podczas meczu a przede wszystkim czy słyszał, że oskarżony ją przyjął. Również relacjaD. P.co do samego wręczenia pieniędzyZ. Z.jest nieprecyzyjna. Nie jest on w stanie powiedzieć, czy i w jaki sposób przekazano mu korzyść majątkową. Nie był też w stanie określić dokładnie jej wysokości, podając że było to nie mniej niż 5000 złotych. Świadek stwierdził jedynie, że pieniądze otrzymał sędzia główny meczuT. W., czemu ten ostatni zaprzeczył. Ma również racje skarżący, że Sąd Okręgowy nie nadał należytego znaczenia do sytuacji jaka miała miejsce po zakończeniu spotkania, gdy obserwator (czyliZ. Z.) wytknął sędziemu, że nie pokazał zawodnikowiP., czyli drużyny, której rzekomo zobowiązał się sprzyjać, czerwonej kartki a tylko żółtą.
Skazując oskarżonego za ten czyn Sąd I instancji w istocie oparł się na relacjachD. P.będących głównie jego przypuszczeniami, a nie potwierdzeniem faktów, które miały miejsce w rzeczywistości.
Za bezzasadne należy natomiast uznać podobne zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych co do czynu opisanego w punkcie CCLXXXVI części wstępnej zaskarżonego wyroku (796 wg aktu oskarżenia). WyjaśnieniaJ. W.co do okoliczności związanych z meczem(...), który odbył się 22 maja 2004 roku nie budzą wątpliwości. Stwierdził on jednoznacznie, że przed tymi zawodami w rozmowie telefonicznej zaproponował oskarżonemu kwotę 10.000 złotych za "przychylność" dlazespołu (...). Podał również, iż pieniądze te wręczyłZ. Z.po zakończeniu spotkania. Wbrew argumentom zawartym w uzasadnieniu środka odwoławczego ocena tego dowodu nie nasuwa zastrzeżeń z punktu widzenia zasad wynikających z treściart. 7 k.p.k.Należy zauważyć, iżJ. W.nie miał żadnego osobistego powodu, aby bezpodstawnie pomówićZ. Z.. Przyznaje to sam oskarżony, stwierdzając, że nie wie dlaczegoJ. W.złożył takie wyjaśnienia. Trzeba podkreślić, iż oceniając cały materiał dowodowy, Sąd Okręgowy miał prawo do odmowy wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego. W związku z powyższym nie znajduje również podstaw zarzut błędu w ustaleniach faktycznych codo tego czynu.

Wniosek

uniewinnienie oskarżonego ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uniewinnienie jest zasadny tylko w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie CCLXXXV części wstępnej (795 wg aktu oskarżenia). Co do czynu opisanego w punkcie CCLXXXVI części wstępnej zaskarżonego wyroku (796 wg aktu oskarżenia), Sąd I instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy oraz ustalił prawidłowo stan faktyczny, słusznie uznając sprawstwo i winę oskarżonego. Nie ma również podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie zachodzi bowiem w ocenie Sądu odwoławczego konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości na nowo. Nie zachodzą też wypadki, o których mowa wart. 439 § 1 lub 454 k.p.k.

3.23.

Prokurator(...)zaskarżył wyrok w części dotyczącej czynów opisanych w pkt I, XCI, CCLXX, CCLXXIII, CCLXXVI części wstępnej wyroku co do oskarżonychR. F. (1),W. K. (1),P. R. (1)iR. D. (1), zarzucając:

1
rażącą obrazę przepisów postępowania, mająca istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.polegająca na błędnym przyjęciu, iż zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, gdyż oskarżonyR. F. (1)został wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn.. akt: III K 288/07, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2010 r., sygn.. akt: II AKa 330/09 za czyn zart. 258 § 1 kk., co w ocenie sądu powodowało powagę rzeczy osądzonej w zakresie czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku i kwalifikowanego jako czyn zart. 258 § 3 k.k., skutkującą umorzeniem postępowania w zakresie tego czynu, w sytuacji, gdy prawidłowa analiza przypisanychR. F. (1)zachowań z punktu widzenia kryteriów tożsamości czynu w zakresie „zdarzenia historycznego”, prowadzić musi do wniosku, że czyn udziału w zorganizowanej grupie przestępczej funkcjonującej „w ramach klubu(...)”, nie jest tożsamy z zarzuconymR. F. (1)czynem założenia i kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, a tym samym nie było przeszkody prawnej do orzekania w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonegoR. F. (1)za ten czyn zarzucony mu w akcie oskarżenia (opisany w punkcie I a/o/).

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, wyrażający się w błędnym uznaniu, że oskarżeniR. F. (1),W. K. (1),P. R. (1),R. D. (1)nie wypełnili swoimi zachowaniami znamion czynów opisanych w pkt XCI, CCLXX, CCLXXIII, CCLXXVI części wstępnej wyroku, co nastąpiło w wyniku wadliwej oceny, że wręczenie i przyjęcie korzyści majątkowych, w zamian za korzystny wynik rywalizacji sportowej dla drużyny piłkarskiej, w której występowali zawodnicy przyjmujący korzyść majątkowa, nie jest zachowaniem nieuczciwym w rozumieniuart. 296b § 1 i 2 k.k.i dokonanie tej błędnej oceny wyniku pominięcia przez Sąd takich okoliczności jak fakt nieformalnego, skrytego wręczenia i przyjęcia korzyści majątkowej, poprzedzonego prowadzonymi negocjacjami zarówno z przedstawicielami drużyny(...)jak i(...), warunkowane swojej postawy sportowej podczas zawodów do tego, którzy działacze rywalizujących o wynik klubów, dążących tą droga do zapewnienia sobie korzystnego wyniku sportowego z punktu widzenia ich interesów, w tym oczekiwanej pozycji w tabeli i dalszych wynikających z tego konsekwencji w rozgrywkach sportowych, przekażą większą kwotę korzyści majątkowej, żądanie podwyższenia kwoty korzyści oskarżonych prowadzi do wniosku, że były to zachowania nieuczciwe, gdyż były sprzeczne z regulaminami organizacji rozgrywek, zasadami etyczno-moralnymi, i godziły w przejrzystość obrotu gospodarczego podmiotów uczestniczących w tych rozgrywkach i w społeczne poczucie, że zawody sportowe rozgrywane są zgodnie z duchem sportu, bez wpływu na postawę zawodników poprzez nieformalne, skryte negocjacje i nieformalne wręczanie korzyści majątkowych.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Przede wszystkim należy przyznać rację Sądowi Okręgowemu co do umorzenia na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.postępowania przeciwkoR. F.o czyn opisany w punkcie I części wstępnej (1 wg aktu oskarżenia) czyli o przestępstwo zart. 258 § 3 k.k.Podstawowym problemem jaki się tu ujawnia jest kwestia tożsamości czynu co do którego postępowanie zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu w sprawie III K 288/07 oraz czynu zarzuconego oskarżonemu w niniejszej sprawie. Oskarżyciel publiczny opisał dokładnie oba te czyny zart. 258 k.k.w apelacji i nie ma potrzeby ich ponownego przedstawiania. Należy stwierdzić, iż w doktrynie tożsamość czynu definiowano w różny sposób. Tym niemniej powszechnie akceptowano wysuniętą przezS. W.koncepcję zdarzenia faktycznego. Wskazywał on mianowicie w niej kiedy nie zachodzi tożsamość czynu. Ma to więc miejsce gdy zachodzi zmiana osoby sprawcy, zmiana atakowanego dobra prawnego, zmiana pokrzywdzonego i jednoczesna zmiana bądź czasu, miejsca, przedmiotu wykonawczego bądź ustawowych znamion czynu. Analizując z tego punktu widzenia oba czyny zarzucone oskarżonemu należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż mamy do czynienia z tożsamością czynu w znaczeniu prawnym. Bez wątpienia jest tożsama osoba sprawcy i tożsame dobro prawne, jak również ten sam pokrzywdzony, którym w obu przypadkach jest organizujący rozgrywki Polski Związek Piłki Nożnej. Nie doszło też do zmiany czasu popełnienia przestępstwa. Mamy też do czynienia z tym samym przedmiotem wykonawczym i tymi samymi ustawowymi znamionami. Należy bowiem zauważyć, iż kierowanie czy też założenie grupy, wiąże się w oczywisty sposób z przynależnością do tej grupy i udziałem w niej. Nie można założyć grupy przestępczej lub kierować nią nie biorąc w niej udziału. Pewne wątpliwości może nasuwać kwestia tożsamości miejsca czynu. Jak jednak wynika z opisu obu czynów oskarżonemu zarówno w poprzednim jak i w niniejszym postepowaniu zarzucono, że popełnił je m.in. wO.,W.,G.i "w wielu innych miejscowościach na terenie kraju". Oczywiście w obu aktach oskarżenia wskazano też miejscowości nie pokrywające się ze sobą. Patrząc jednak na opis obu czynów można uznać, że miejscem ich popełnienia był właśnie "teren kraju", zaś wskazanie wymienionych w nich miejscowości ma jedynie charakter precyzujący.
Nie można podzielić argumentu apelacji, iż grupa za udział w którejR. F.został prawomocnie skazany w sprawie III K 288/07 Sądu Okręgowego we Wrocławiu nie była tą samą grupą co w postępowaniu niniejszym, gdyż jej działalność dotyczyła tylko spotkań klubu(...). Idąc takim tokiem rozumowania należałoby przyjąć, iż oskarżony kierował nie jedną zorganizowaną grupą przestępczą, ale kilkoma. Należałoby mu bowiem w takiej sytuacji zarzucić kierowanie i udział w grupach dotyczących spotkań rozgrywanych przezK.W., w grupie zainteresowanej meczami(...), grupie uczestniczącej w nieuczciwych zachowaniach podczas spotkań(...), czy też(...). Tak jednak prokurator kierując akt oskarżenia w niniejszej sprawie nie zrobił. W istocie rzeczy nie było bowiem kilku grup przestępczych, tak jak i nie było oddzielnej grupy związanej wyłącznie z(...). Była to jedna, wielka, zorganizowana grupa przestępcza na czele której stało kilka osób, przede wszystkimR. F.. Nie przekonuje też argument o innym składzie osobowym grup w obu sprawach. Nie jest on zresztą do końca prawdziwy, gdyż można łatwo wskazać osoby, które wg oskarżyciela publicznego działały w obu grupach - jak np.M. D.czyH. K.. Ponadto w niniejszej sprawie również objęto zarzutami mecze(...)jak np. spotkanie(...)rozegrane 8 listopada 2003 roku (czyn CLXXX części wstępnej, 366 wg aktu oskarżenia), czy też(...)w dniu 3 kwietnia 2004 rokuA. K. (3)(czyn CLXXXI części wstępnej, 367 wg aktu oskarżenia).
Ma rację Sąd I instancji stwierdzając, iż odmienność kwalifikacji prawnej ( 258§ 1 k.k.oraz258 § 3 k.k.w niniejszej sprawie) nie przesadza o braku tożsamości czynu. Takie jest stanowisko doktryny oraz orzecznictwa. Można tu przytoczyć tezę z jednego z ostatnich orzeczeń Sądu Najwyższego: "Granice podmiotowe i przedmiotowe sprawy określa nie opis czynu zawarty w akcie oskarżenia, czy też przyjęta przez oskarżyciela kwalifikacja prawna czynu, lecz zdarzenie w znaczeniu historycznym. Oznacza to, że sąd jest o tyle nim związany, o ile nie jest władny dokonać ustaleń wykraczających poza ramy tego zdarzenia." (postanowienie SN z 20 maja 2021 roku, w sprawie IV KK 172/21). Prawidłowo więc Sąd Okręgowy uznał, że za udział w tej grupie oskarżony został już skazany we wcześniejszym prawomocnie zakończonym procesie, a zarzut obrazy przepisów postepowania jest bezzasadny.
Za bezpodstawny trzeba również uznać zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący czynów opisanych w punktach XCI, CCLXX, CCLXXIII oraz CCLXXVI części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego i oskarżonychR. F.,R. D.,P. R.iW. K., których uniewinniono w tej części. Zarzut ten związany jest z jednym spotkaniem, a mianowicie(...)rozegranym 8 czerwca 2004 roku.
Według apelującego Sąd I instancji popełnił błąd uznając, że przyjęcie korzyści majątkowej przez zawodnikówL.w zamian za korzystny właśnie dla tej drużyny wynik uzyskany w w/w meczu, nie jest nieuczciwym zachowaniem w rozumieniu przepisuart. 296b k.k.O tym, że takie zachowanie miało miejsce świadczą zdaniem prokuratora takie okoliczności jak prowadzenie negocjacji jednocześnie z działaczami(...)i(...), żądanie podwyższenia korzyści majątkowej w przerwie meczu i skryte wręczenie i przyjęcie korzyści.
Należy zauważyć, iż stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Nie budzi bowiem wątpliwości, że powyższe okoliczności miały miejsce podobnie jak wręczenie i przyjęcie korzyści majątkowej. Jedyną kwestią wymagającą wyjaśnienia jest ocena czy doszło do wyczerpania ustawowych znamion czynu w kontekście "nieuczciwego zachowania" o którym mowa wart. 296b k.k.W doktrynie przyjmuje się, że nieuczciwe zachowanie polega przede wszystkim na łamaniu reguł współzawodnictwa. ZdaniemP. K."Zachowanie nieuczciwe mogące mieć wpływ na wynik zawodów profesjonalnych, to zachowanie sprzeczne z obowiązującymi w sporcie zasadami współzawodnictwa, określonymi zarówno przez przepisy ustawowe, akty podustawowe, regulacje przyjmowane przez polskie związki sportowe, jak i wynikające z powszechnie przyjmowanych reguł uprawiania sportu, w tym w szczególności zasadfair play". WedługM. B."Niewątpliwie za nieuczciwe zachowanie należy uznać postepowanie sprzeczne z regułami współzawodnictwa sportowego i wynikającego z nich obowiązku dołożenia wszelkich starań w celu osiągniecia jak najlepszego wyniku sportowego. Zgodnie zart. 3 pkt 7 ustawy z 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej{...} współzawodnictwo sportowe polega na indywidualnej lub zbiorowej rywalizacji osób zmierzających, zwłaszcza w trakcie zawodów sportowych, do pokonania czasu, przestrzeni, przeszkód lub przeciwnika". Podobnie też uważaM. K.: "Wydaje się, że nieuczciwym zachowaniem jest nie tylko zachowanie sprzeczne z regułami dyscypliny sportu, ale także z obowiązującymi zasadami współzawodnictwa w sporcie (np. z zasadą dążenia do możliwie najlepszego wyniku sportowego, która jest istotą uprawiania sportu kwalifikowanego), a także z ogólnymi zasadami etyki"
Reasumując i odwracając niejako zagadnienie uczciwym zachowaniem będzie zachowanie zgodne z regułami danej dyscypliny sportowej oraz z zasadami współzawodnictwa sportowego (fair play) zmierzające do osiągniecia jak najbardziej korzystnego wyniku sportowego lub pokonania przeciwnika. Należy więc z tego punktu widzenia udzielić odpowiedzi na pytanie czy R.F.udzielił korzyści majątkowej, aR. D.udzielił pomocy w jej wręczeniu, zaś dwaj pozostali oskarżeni przyjęli tę korzyść w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące mieć wpływ na wynik meczu. Oczywiście jak się okazało przyjęcie korzyści majątkowej przez oskarżonychP. R.iW. K.oraz innych piłkarzyL., nie tylko mogło ale i miał wpływ na wynika zawodów, które zakończyły się zwycięstwem tej drużyny. Ma jednak racje Sąd Okręgowy uznając, iż korzyść nie została wręczona w zamian za nieuczciwe zachowanie. Została ona bowiem wręczona w celu wygrania przezzespół (...)meczu z(...), czyli w celu takiego zachowania które zmierzało do pokonania przeciwnika. Oczywiście można różnie oceniać taką postawę oskarżonych, którzy za zachowania będące niejako ich obowiązkiem przyjmują pieniądze, ale z prawnego punktu widzenia nie ma to znaczenia. Nie przekonują argumenty zawarte w apelacji o skrytych negocjacjach czy też prowadzeniu rozmów z przedstawicielami(...). Podobnie nie można się zgodzić, iż żądanie w przerwie meczu "swoistej podwyżki za usługi", świadczy jedynie o poziomie moralnym tych osób. Nie można jednak uznać, iż było to żądanie w zamian za nieuczciwe zachowanie. Z czymś takim mielibyśmy do czynienia, gdyby zawodnicyL.stwierdzili, że jeżeli nie dostaną większej kwoty to np. zrobią wszystko, żeby mecz przegrać. W dalszym ciągu chodziło więc o zachowanie, które z punktu widzenia zasad współzawodnictwa sportowego i reguł gry było uczciwe.
Mając powyższe na uwadze nie można przyjąć, że Sąd Okręgowy popełnił błąd uniewinniając tych czterech oskarżonych, gdyż ich zachowania nie wyczerpały wszystkich ustawowych znamion przestępstwa zart. 296b k.k.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie w tej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Jak już wyżej wspomniano w punkcie 3.14 uzasadnienia na podstawieart. 435 k.p.k., Sąd Apelacyjny obniżył okresy wymierzonych środków karnych co do oskarżonych:Ł. B.,G. G., G.K.,H. K.,J. O.,M. P.,K. S., A.A. S. (2),A. S. (1),W. Ż.,R. J.,P. R.,M. W.,Z. Z.iW. K.. Na zasadzieart. 435 k.p.k.podobne w stosunku do oskarżonych:G. G., A.A. S. (2)iW. Ż.skrócono okres próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Te same względy co do oskarżonegoP. S.przemawiają za podobnymi rozstrzygnięciami co w/w współoskarżonych.

4.2.

Na podstawieart. 435 k.p.k.Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoW. K. (7)i uniewinnił go od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie CCLXXVII części wstępnej (744 wg aktu oskarżenia) - pkt 3.20 uzasadnienia.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Uniewinnienie dotyczy zarzutu tożsamego z czynem przypisanymP. R., którego mieli dopuścić się wspólnie i w porozumieniu. Ponieważ przemawiają za tym te same względy należało zmienić zaskarżone orzeczenie również co doW. K., pomimo że nie wniósł on środka odwoławczego.

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

utrzymano wyrok w całości co doR. F.iR. D..

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Powody rozstrzygnięcia wskazano przy omówieniu apelacjiR. F.oraz prokuratora.

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

uniewinnienieŁ. B.od czynu opisanego w punkcie CXV części wstępnej,G. G.od czynu CXXXV,J. G.od czynu CXLV,P. S.od czynu CCXLIV,W. Ż.od czynu CCLXV,P. R.od czynu CCLXXIV,M. W.od czynu CCLXXXIV,Z. Z.od czynu CCLXXXV,W. K.od czynu CCLXXVII oraz zmiany w zakresie kar jednostkowych, kar łącznych i środków karnych związanych z tymi rozstrzygnięciami.

Zwięźle o powodach zmiany

Powody powyższych zmian przedstawiono w punkcie 3.

5.2.2.

Przedmiot i zakres zmiany

skrócenie okresów na które orzeczono środki karne co do oskarżonych:Ł. B.,G. G., G.K.,H. K.,J. O.,M. P.,K. S., A.A. S. (2),A. S. (1),W. Ż.,R. J.,P. R.,M. W.,Z. Z.iW. K.. oraz okresów próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności do oskarżonych:G. G., A.A. S. (2)iW. Ż..

Zwięźle o powodach zmiany

powody zmian przedstawiono w punkcie 3.14

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V., XXXV, XXXVIII, XL

Orzeczenia o kosztach postępowania oparto o przepisyartykułów 632 pkt 2 k.p.k., § 17 ust.1 pkt 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu,art. 627 k.p.k.orazart. 624 § 1 k.p.k.

XXXIX

opłaty za obie instancje wymierzono na podstawieart. 2 i art. 3 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.

7

PODPIS

SSA Robert Zdych SSA Janusz Godzwon SSA Jarosław Mazurek

1.11

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaR. F.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.12

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaŁ. B.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.13

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

obrońcyG. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.14

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

4

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaJ. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.15

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

5

Podmiot wnoszący apelację

obrońca G.K.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.16

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

6

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaH. K.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.17

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

7

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaJ. O.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.18

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

8

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaM. P.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wysokość orzeczonego środka karnego

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.19

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

9

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaP. S.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.20

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

10

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaK. S.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.21

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

11

Podmiot wnoszący apelację

obrońca A.A. S. (2)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.22

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

12

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaA. S. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.23

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

13

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaW. Ż.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.24

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

14

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaR. J.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.25

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

15

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaP. R.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.26

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

16

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaM. W.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.27

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

17

Podmiot wnoszący apelację

obrońcaZ. Z.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

skazanie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.28

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

18

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

umorzenie i uniewinnienie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana