Sygn. akt: II AKzw 929/21

POSTANOWIENIE
Dnia 15 czerwca 2021 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia SA Waldemar Szmidt
Protokolant: Jolanta Stańczak
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj

po rozpoznaniu w sprawieP. K.
skazanego za przestępstwo zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuo przeciwdziałaniu narkomaniii inne
zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 30 marca 2021 roku, sygn. akt XXI K 60/12
w przedmiocie odmowy częściowego umorzenia kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowej i rozłożenia na raty wykonania przepadku korzyści majątkowej z popełnienia przestępstwa
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.

p o s t a n a w i a

1
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy,

2
zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa

UZASADNIENIE
Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia dokonana przez pryzmat podniesionego przez obrońcę zarzutu i przywołanej na jego poparcie argumentacji nie wykazała, aby poczynione przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne miały być obarczone błędem. Wbrew argumentacji skarżącego, sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń uznając, iż wniosek o umorzenie przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej w łączonej wysokości 104.500 zł do wysokości do 24.000 złotych nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wskazać należy, że zgodnie zart. 51 k.k.w.w zw. zart. 206 § 3 k.k.w.umorzenie kwoty równowartości korzyści majątkowej może nastąpić tylko w sytuacji, gdy skazany nie jest w stanie jej uiścić z przyczyn od siebie niezależnych oraz gdy wykonanie tego obowiązku w innej drodze nie jest możliwe, względnie niecelowe. Jak trafnie skonstatował Sąd I instancji, taka sytuacja na gruncie niniejszej sprawy jednak nie występuje. Sąd Okręgowy miał w polu widzenia zarówno fakt prowadzenia przez skazanego działalności gospodarczej i wysokości uzyskiwanych z niej dochodów, tj. 5 – 6.000 złotych miesięcznie, jak i, wbrew argumentacji skarżącego, eksponowane we wniosku problemy zdrowotne dzieciP. K.i jego konkubiny. Z załączonej do wniosku dokumentacji wynika bowiem, że u małoletnich dzieci skazanego stwierdzono określone problemy natury psychologicznej i neurologicznej, a u konkubiny skazanego wyłącznie mierne zmiany dyskopatyczne odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa. Dowody te nie stanowią zatem podstaw do czynienia ustaleń w zakresie rzeczywistych możliwości płatniczych skazanego, które podlegać będą dokładnemu badaniu dopiero w toku ewentualnej egzekucji. Całokształt opisanych okoliczności, jak trafnie wskazano w kontestowanym orzeczeniu, nie wskazuje zatem na aktualizację po stronieP. K.przesłanek zart. 51 k.k.w.Wbrew błędnemu przeświadczeniu skarżącego, również odbywanie w nieodległej przyszłości kary pozbawienia wolności, które skutkowało brakiem możliwości uiszczenia stosownej należności, nie stanowi okoliczności od niego niezależnej, a wręcz przeciwnie, jej źródło tkwi w zawinionym postępowaniu skazanego, stanowiąc właściwą represję za popełnione przestępstwa. W tożsamy sposób odnieść należy się do okoliczności związanej z koniecznością realizacji ciążących na skazanym zobowiązań z tytułu kary grzywny w wysokości 15.000 złotych.
Dodatkowo dostrzec trzeba, że w świetleart. 206 § 2 i 3 k.k.w.w zw. zart. 51 k.k.w.dla podjęcia decyzji o umorzeniu przepadku korzyści majątkowej istotną okolicznością jest nie tylko trudna sytuacja finansowa osoby skazanej, która uniemożliwia jej dobrowolne uiszczenie zasądzonej kwoty, a którą podkreśla skarżący we wniesionym środku odwoławczym, ale również brak możliwości wyegzekwowania jej w drodze przymusowej. Natomiast w przedmiotowej sprawie nie toczyło się jeszcze komornicze postępowanie egzekucyjne, a co za tym idzie brak jest informacji w zakresie możliwości przymusowego wyegzekwowania od skazanego orzeczonego przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa.
Nie budzi również zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego prawidłowość rozstrzygnięcia o rozłożeniu skazanemu przepadku równowartości korzyści majątkowej na raty. Wysokość poszczególnych rat określona została prawidłowo, przy uwzględnieniu treściart. 206 § 3 k.k.w.w zw. zart. 49 § 1 k.k.w.Argumentacja skarżącego kwestionującego wysokość miesięcznych rat, w świetle powołanej wyżej regulacji, umożliwiającej rozłożenie tego rodzaju świadczenia na raty na okres jednego roku oraz przy uwzględnieniu sumy kwot orzeczonych wobecP. K.tytułem przepadku równowartości korzyści majątkowej i braku podstaw do częściowego umorzenia tej należności, nie dostarcza podstaw do poczynienia odmiennych, aniżeli wyrażone przez sąda quoustaleń.
Reasumując, wywiedziony przez skarżącego środek odwoławczy nie dostarczył podstaw do zmiany kontestowanego orzeczenia w postulowanym przez obrońcę kierunku.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

ZARZĄDZENIE
- o treści postanowienia poinformować skazanego i obrońcę ,
- zwrócić akta sprawy.
Katowice, dnia 15 czerwca 2021 roku.