UZASADNIENIE
W postępowaniu toczącym się przed
    Sądem Okręgowym wZ.pod sygn.(...), przeciwko 8 oskarżonym, w sprawie dotyczącej zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się procederem kradzieży z włamaniami poza granicami kraju samochodów różnych marek, trzy następujące osoby oskarżone zostały o to, że:

1

T. S. (1):

I
w okresie od(...), wZ.,S.,P., na terenieR., w miejscowościachD.,H.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodzili:M. S. (1),P. F.,K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),M. M. (1),P. S.,S. S. (1), inna ustalona osoba, a także inne nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na kradzieży z włamaniem do samochodów różnych marek, a także przyjmowaniu, pomocy w zbywaniu i ukrywaniu ww. samochodów, uzyskanych za pomocą czynu zabronionego, w tym stanowiących w poszczególnych przypadkach mienie znacznej wartości

tj. o przestępstwo zart. 258 § 3 k.k.

II
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., kierując działaniami zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu zM. S. (1),P. F., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, koordynował działaniamiP. F.iM. S. (1)w zakresie popełnienia przez nich czynów zabronionych, polegających na uprzednim pokonaniu przez nich zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, a następnie dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:



w nocy z(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 37 500 EURO (stanowiącej równowartość 145 368,75 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy z(...)samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 28 000 EURO (stanowiącej równowartość 108 542 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy z(...). samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 38 311,97 EURO (stanowiącej równowartość 148 516,35 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy z(...). samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 26 147,28 EURO (stanowiącej równowartość 101 359,93 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy z(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 63 000 EURO, (stanowiącej równowartość 244 219,50 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

znajdujących się na terenie zabezpieczonego parkingu należącego dosalonu (...)z siedzibą wZ. Z., których łączna wartość wyniosła 192 959 EURO (stanowiącej równowartość 748 006,08 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 §1 k.k., za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, przez co działał na szkodęsalonu (...)z siedzibą wZ. Z.

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

III
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., kierując działaniami zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu zK. L.,J. B.,P. K.,M. M. (1),P. S.oraz inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wytyczając działania mające na celu skuteczne wywiezienie skradzionych uprzednio pojazdów z terenuA.i ich dowóz do miejsca ostatecznej dostawy, koordynował działaniami:K. L.,J. B.,P. K.,M. M. (1),P. S.oraz innej ustalonej osoby w zakresie popełnienia przez nich czynów zabronionych polegających na przewiezieniu uprzednio skradzionych przezP. F.iM. S. (1)z terenu parkingusalonu (...)z siedzibą wZ. Z.pojazdów, na terenP., skąd przy udziale innych nieustalonych osób były one przekazywane do ostatecznych, nieustalonych nabywców, i tak:



w nocy z(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 37 500 EURO (stanowiącej równowartość 145 368,75 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 28 000 EURO (stanowiącej równowartość 108 542 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 38 311,97 EURO (stanowiącej równowartość 148 516,35 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 26 147,28 EURO (stanowiącej równowartość 101 359,93zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 63 000 EURO (stanowiącej równowartość 244 219,05 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

których łączna wartość wyniosła 192 959 EURO (stanowiącej równowartość 748 006,08 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.), stanowiąc przez to mienie znacznej wartości, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 §1 k.k., za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc z popełnienia powyższego procederu stałe źródło dochodu
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

IV
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieR., w miejscowościD., kierując działaniami zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu zM. S. (1),P. F., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, koordynował działaniamiP. F.iM. S. (1)w zakresie popełnienia przez nich czynów zabronionych, polegających na uprzednim pokonaniu przez nich zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, a następnie dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:



w dniu(...). samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 17 000 EURO (stanowiącej równowartość 66 016,10 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęC. M.,

w dniu(...). samochodu m-kiV. (...), VIN(...), o wartości 10 000 EURO (stanowiącej równowartość 38 806 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęA. S. (1),

w dniu(...). samochodum-ki S.O. L., VIN(...), o wartości 23 000 EURO (stanowiącej równowartość 90 097,90 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęfirmy (...),

w dniu(...). samochodum-ki S.O. K.1.9(...), VIN(...), o wartości 8 000 EURO (stanowiącej równowartość 31 260 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęA. N.,

w dniu(...). samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość 135 394 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęT. H.,

w dniu(...). samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość 135 394,00 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęS. W.,

w dniu(...). samochodu m-kiM. (...)M. (...), VIN(...), o wartości 3 000 EURO (stanowiącej równowartość 11 622,60 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęF. P.,

znajdujących się na terenie osiedlowych parkingów, których łączna wartość wyniosła 131 000 EURO (stanowiącej równowartość 508 590,60 zł), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 §1 k.k., za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc z popełnienia powyższego procederu stałe źródło dochodu, przez co działał na szkodę ww. osób
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

V
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieR., w miejscowościD., kierując działaniami zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu zK. L.,J. B.,P. K.orazA. K. (1)oraz inną ustaloną osobą w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wytyczając działania mające na celu skuteczne wywiezienie skradzionych uprzednio pojazdów z terenuR.i ich dowóz do miejsca ostatecznej dostawy, koordynował działaniami:K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1)oraz innej ustalonej osoby w zakresie popełnienia przez nich czynów zabronionych polegających na przewiezieniu uprzednio skradzionych przezP. F.iM. S. (1)pojazdów z terenu osiedlowych parkingów znajdujących się wD.na terenP., skąd przy udziale innych nieustalonych osób były one przekazywane do ostatecznych, nieustalonych nabywców, i tak:



w dniu(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 17 000 EURO (stanowiącej równowartość 66 016,10 zł według kursu NBP z dnia(...).),

w dniu(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiV. (...), VIN(...), o wartości 10 000 EURO (stanowiącej równowartość 38 806 zł według kursu NBP z dnia(...).) ,

w dniu(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodum-ki S.O. L., VIN(...),o wartości 23 000 EURO (stanowiącej równowartość 90 097,90 zł według kursu NBP z dnia03 lutego 2011r.),

w dniu(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodum-ki S.O. K.1.9(...), VIN(...), o wartości 8 000 EURO (stanowiącej równowartość 31 260 zł według kursu NBP z dnia(...).),

w dniu(...). samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość tj. 135 394 zł według kursu NBP z dnia(...).),

w dniu(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość tj. 135 394,00 zł według kursu NBP z dnia(...).),

w dniu(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiM. (...)M. (...), VIN(...), o wartości 3 000 EURO (stanowiącej równowartość 11 622,60 zł według kursu NBP z dnia(...).),

których łączna wartość wyniosła 131 000 EURO (stanowiącej równowartość 508 590,60 zł), stanowiąc przez to mienie znacznej wartości, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 §1 k.k., za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc z popełnienia powyższego procederu stałe źródło dochodu
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VI
w okresie od dnia(...). wZ.,S.,P.oraz na terenieR., w miejscowościH., kierując działaniami zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu zM. S. (1),S. S. (1), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, koordynował działaniamiM. S. (1)iS. S. (1)w zakresie popełnienia przez nich czynów zabronionych, polegających na uprzednim pokonaniu przez nich zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, a następnie dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:



w nocy z(...). samochodu m-kiM.nr rej. (...)99 nr VIN(...), o wartości 13 000 EURO (stanowiącej równowartość 54 143,70 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.) na szkodęA. S. (2),

w nocy z(...). samochodu m-kiM.nr rej. (...)77 nr VIN(...), o wartości 25 000 EURO (stanowiącej równowartość 104 122,50 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.) na szkodę DirkaH.,

w nocy z(...). samochodu m-kiM.nr rej. (...)nr VIN(...), o wartości 13 000 EURO (stanowiącej równowartość 54 143,70 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.) na szkodęM. N.,

znajdujących się na terenie osiedlowych parkingów, których łączna wartość wyniosła 51 000 EURO (stanowiącej równowartość 212 409,90 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 §1 k.k., za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc z popełnienia powyższego procederu stałe źródło dochodu, przez co działał na szkodę ww. osób
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VII
w okresie od dnia(...). wZ.,S.,P.oraz na terenieR., w miejscowościH., kierując działaniami zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu zK. L.,J. B., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wytyczając działania mające na celu skuteczne wywiezienie skradzionych uprzednio pojazdów z terenuR.i ich dowóz do miejsca ostatecznej dostawy, koordynował działaniamiK. L.iJ. B., w zakresie popełnienia przez nich czynów zabronionych polegających na przewiezieniu uprzednio skradzionych przezM. S. (1)iS. S. (1)pojazdów z terenu osiedlowych parkingów znajdujących się wH., na terenP., skąd przy udziale innych nieustalonych osób były one przekazywane do ostatecznych, nieustalonych nabywców, i tak:



w nocy z(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiM.nr rej. (...)99 nr VIN(...), o wartości 13 000 EURO (stanowiącej równowartość 54 143,70 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.),

w nocy z(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiM.nr rej. (...)77 nr VIN(...), o wartości 25 000 EURO (stanowiącej równowartość 104 122,50 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.),

w nocy z(...). kierował powyższymi działaniami dotyczącymi samochodu m-kiM.nr rej. (...)nr VIN(...), o wartości 13 000 EURO (stanowiącej równowartość 54 143,70 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.),

których łączna wartość wyniosła 51 000 EURO (stanowiącej równowartość 212 409,90 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.), stanowiących przez to mienie znacznej wartości, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 §1 k.k., za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc z popełnienia powyższego procederu stałe źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.

2
M. S. (1):

VIII
w okresie od(...). wZ.,S.,P., na terenieR., w miejscowościachD.,H.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), w skład której wchodzili:T. S. (1),P. F.,K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),M. M. (1),P. S.,S. S. (1), inna ustalona osoba, a także inne nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na kradzieży z włamaniem do samochodów różnych marek, a także przyjmowaniu, pomocy w zbywaniu i ukrywaniu ww. samochodów, uzyskanych za pomocą czynu zabronionego, w tym stanowiących w poszczególnych przypadkach mienie znacznej wartości

tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

IX
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)iP. F., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:



w nocy(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 37 500 EURO (stanowiącej równowartość 145 368,75 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

⚫

w nocy(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 28 000 EURO (stanowiącej równowartość 108 542 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 38 311,97 EURO (stanowiącej równowartość 148 516,35 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 26 147,28 EURO (stanowiącej równowartość 101 359,93 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 63 000 EURO, (stanowiącej równowartość 244 219,50 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

znajdujących się na terenie zabezpieczonego parkingu należącego dosalonu (...)z siedzibą wZ. Z., których łączna wartość wyniosła 192 959 EURO (stanowiącej równowartość 748 006,08 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.) na szkodęsalonu (...)z siedzibą wZ. Z., a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.,J. B.,P. K.,M. M. (1),P. S., innej ustalonej osobie celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, przez co działał na szkodęsalonu (...)z siedzibą wZ. Z.

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw.zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

X
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenie na terenieR., w miejscowościD., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)iP. F., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, dokonał z terenu osiedlowych parkingów na terenieD., zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:

⚫

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 17 000 EURO (stanowiącej równowartość 66 016,10 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęC. M.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiV. (...), VIN(...), o wartości 10 000 EURO (stanowiącej równowartość 38 806 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęA. S. (1),

w dniu(...).dokonał kradzieży z włamaniem do samochodum-ki S.O. L., VIN(...), o wartości 23 000 EURO (stanowiącej równowartość 90 097,90 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodę(...),

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodum-ki S.O. K.1.9(...), VIN(...), o wartości 8 000 EURO (stanowiącej równowartość 31 260 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęA. N.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość 135 394 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęT. H.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiA. (...), VIN(...), w dniu, o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość 135 394,00 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęS. W.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiM. (...)M. (...), VIN(...), o wartości 3 000 EURO (stanowiącej równowartość 11 622,60 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęF. P.,

których łączna wartość wyniosła 131 000 EURO (stanowiącej równowartość 508 590,60 zł), a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1)oraz innej ustalonej osobie celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, przez co działał na szkodę ww. osób
tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XI
w okresie od dnia(...). wZ.,S.,P.oraz na terenieR., w miejscowościH., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)iS. S. (1), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, dokonał z terenu osiedlowych parkingów znajdujących się wH., zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:

⚫

w nocy z(...). samochodu m-ki samochodu m-kiM.nr rej. (...)99 nr VIN(...)o wartości 13 000 EURO (stanowiącej równowartość 54 143,70 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.) na szkodęA. S. (2),

w nocy z(...). samochodu m-ki samochodu m-kiM.nr rej. (...)77 nr VIN(...)o wartości 25 000 EURO (stanowiącej równowartość 104 122,50 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.) na szkodę DirkaH.,

w nocy z(...). samochodu m-ki samochodu m-kiM.nr rej. (...)nr VIN(...)o wartości 13 000 EURO (stanowiącej równowartość 54 143,70 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.) na szkodęM. N.,

których łączna wartość wyniosła 51 000 EURO (stanowiącej równowartość 212 409,90 zł według kursu NBP z dnia 23 marca 2012r.), a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.iJ. B., celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...)., czyniąc sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, przez co działał na szkodę ww. osób
tj. o czyn zart. 279 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.

XII
w okresie od dnia(...). wZ., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przyjął od nieustalonej osoby rzecz w postaci nawigacji samochodowejm-ki G. (...)TV nr fabryczny(...)o wartości 1 000 zł, uzyskaną za pomocą czynu zabronionego, to jest pochodzącą z samochodu markiM. (...)nr rej. (...)76, o wartości 27 200 EURO (stanowiącej równowartość 112 888,16 zł według kursu NBP z dnia 28 marca 2012r.), skradzionego w nocy z(...)na(...). na terenieR., w miejscowościG., na szkodęR. S. (1), a następnie pomógł w ukryciu ww. rzeczy, chowając ją w wynajmowanym przez siebie pomieszczeniu garażowym, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XIII
w okresie od dnia(...). wZ., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przyjął od nieustalonej osoby rzecz w postaci samochodu markiM. (...)nr rej. (...)174 o wartości 22 000 EURO (stanowiącej równowartość 91 520,20 zł według kursu NBP z dnia 29 marca 2012r.), uzyskanego za pomocą czynu zabronionego, to jest pochodzącego z dokonanej w nocy z dnia(...). kradzieży z włamaniem na terenieR., w miejscowościC., na szkodęP. B., a następnie pomógł w ukryciu ww. rzeczy, chowając ją w wynajmowanym przez siebie pomieszczeniu garażowym, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wZ.z dnia(...)., sygn.(...)za czyn zart. 279 §1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

3

P. F.:

XIV
w okresie od(...)., z wyłączeniem okresów:

    od dnia(...)., od dnia(...). oraz z wyłączeniem dni:(...).,wK.,Z.,S., na terenieR., w miejscowościD.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), w skład której wchodzili:T. S. (1),M. S. (1),K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),M. M. (1),P. S.,S. S. (1), inna ustalona osoba, a także inne nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na kradzieży z włamaniem samochodów różnych marek, a także przyjmowaniu, pomocy w zbywaniu i ukrywaniu ww. samochodów, uzyskanych za pomocą czynu zabronionego, w tym stanowiących w poszczególnych przypadkach mienie znacznej wartości

tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

XV
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieA., w miejscowościZ. Z., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)iM. S. (1), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:

⚫

w nocy(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 37 500 EURO (stanowiącej równowartość 145 368,75 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 28 000 EURO (stanowiącej równowartość 108 542 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy z(...). samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 38 311,97 EURO (stanowiącej równowartość 148 516,35 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). samochodu m-kiV. (...), nr VIN(...), o wartości 26 147,28 EURO (stanowiącej równowartość 101 359,93 zł, według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

w nocy(...). samochodu m-kiA. (...), nr VIN(...), o wartości 63 000 EURO, (stanowiącej równowartość 244 219,50 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.),

znajdujących się na terenie zabezpieczonego parkingu należącego dosalonu (...)z siedzibą wZ. Z., których łączna wartość wyniosła 192 959 EURO (stanowiącej równowartość 748 006,08 zł według kursu NBP z dnia 24 stycznia 2011r.) na szkodęsalonu (...)z siedzibą wZ. Z., a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.,J. B.,P. K.,M. M. (1),P. S.oraz innej ustalonej osobie celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVI
w okresie od dnia(...)., wZ.,S.oraz na terenieR., w miejscowościD., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)iM. S. (1), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, dokonał, z terenu osiedlowych parkingów na terenieD., zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci następujących pojazdów, i tak:

⚫

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiA. (...), VIN(...), o wartości 17 000 EURO (stanowiącej równowartość 66 016,10 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęC. M.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiV. (...), VIN(...), o wartości 10 000 EURO (stanowiącej równowartość 38 806 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęA. S. (1),

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodum-ki S.O. L., VIN(...), o wartości 23 000 EURO (stanowiącej równowartość 90 097,90 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodę(...),

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodum-ki S.O. K.1.9(...), VIN(...), o wartości 8 000 EURO (stanowiącej równowartość 31 260 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęA. N.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiA. (...), VIN(...),o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość 135 394 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęT. H.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiA. (...), VIN(...), w dniu, o wartości 35 000 EURO (stanowiącej równowartość 135 394,00 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęS. W.,

w dniu(...). dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu m-kiM. (...)M. (...), VIN(...), o wartości 3 000 EURO (stanowiącej równowartość 11 622,60 zł według kursu NBP z dnia(...).) na szkodęF. P.,

których łączna wartość wyniosła 131 000 EURO (stanowiącej równowartość 508 590,60 zł), a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),P. S.oraz innej ustalonej osobie celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVII
w okresie od dnia(...)., wS.oraz na terenieA.w miejscowościW., działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych dokonał, z terenu parkingu należącego dosalonu (...)z siedzibą wW., zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości, w postaci następujących pojazdów, i tak:

⚫

samochód m-kiF. (...), nr VIN(...), o wartości 22 750 EURO (stanowiącej równowartość 92 399,12 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.),

samochód m-kiF. (...), VIN(...), o wartości 17 990 EURO (stanowiącej równowartość 73 066,38 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.),

samochodu m-kiF. (...), VIN(...)o wartości 15 850 EURO (stanowiącej równowartość 64 374,77 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.),

samochód m-kiF. (...), VIN(...), o wartości 15 950 EURO (stanowiącej równowartość 64 780,92 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.),

samochód m-kiF. (...), VIN(...), o wartości 35 980 EURO (stanowiącej równowartość 146 132,77 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.),

samochód m-kiF. (...), VIN(...), o wartości 24 490 EURO (stanowiącej równowartość 99 466,13 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.),

których łączna wartość wyniosła 133 010 EURO (stanowiącej równowartość 540 220,115 zł według kursu NBP z dnia 18 marca 2011r.), na szkodęsalonu (...)z siedzibą wW., a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.,J. B.,P. K.,M. M. (1)iP. S.oraz innej ustalonej osobie celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, czyniąc sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stale źródło dochodu, przez co działał na szkodęsalonu (...)z siedzibą wW., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVIII
w okresie od dnia(...)., wK.,S.oraz na terenieA.wmiejscowości K., działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych dokonał, z terenu parkingu należącego dosalonu (...) Spółka z o.o., z siedzibą wK., zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości, następujących pojazdów, i tak:

⚫

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 27 500 EURO (stanowiącej równowartość 108 567,25 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 27 500 EURO (stanowiącej równowartość 108 567,25 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 9 000 EURO (stanowiącej równowartość 35 531,10 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 24 000 EURO (stanowiącej równowartość 94 749,60 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 29 000 EURO (stanowiącej równowartość 114 489,10 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 16 500 EURO (stanowiącej równowartość 65 140,35 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

samochodu m-kiK. (...), VIN(...), o wartości 16 000 EURO (stanowiącej równowartość 63 166,40 zł według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.),

których łączna wartość wyniosła 149 500 EURO (stanowiącej równowartość 590 211,05 zł, według kursu NBP z dnia 16 kwietnia 2011r.), na szkodęsalonu (...) Spółka z o.o., z siedzibą wK., a następnie przekazał wyżej wskazane pojazdyK. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),A. L. (1),K. B.oraz innej ustalonej osobie celem ich dalszego przewiezienia na terenP.i przekazania innym nieustalonym osobom, czyniąc sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stale źródło dochodu, przez co działał na szkodęsalonu (...) Spółka z o.o., z siedzibą wK., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)roku, sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw.art. 65 § 1 k.k.

XIX
w dniu(...). wG., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 70 000 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru, działając na szkodęT. W., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...), sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XX
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 80 000 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęL. J.przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXI
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 65 000 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęS. P., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXII
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 20 000 EURO (stanowiących równowartość tj. 86 924 zł, w/g kursu NBP z dnia(...).) w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęR. B., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXIII
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 48 800 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęJ. D., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXIV
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 70 000 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęI.F., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXV
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), wartości 55 000 zł wraz z przedmiotami w nim znajdującymi się, tj.: telefonem komórkowymmarki N. (...)wraz z kartą SIM w sieci(...)wartości 700 zł, okularami słonecznymi marki RayBan wartości 700 zł, dwoma parami dżinsów wartości 400 zł, kurtką skórzaną wartości 800 zł, dżinsami markiR. C.wartości 700 zł, dżinsamimarki L.wartości 250 zł, swetremmarki G.wartości 600 zł, sukienkąmarki S. (...)wartości 300 zł, 3-4 sztukami bluzek wartości 600 zł, różnego rodzaju torebkami wartości 1 400 zł, różnego rodzaju biżuterią wartości 8 600 zł, aparatem cyfrowym markiS.wartości 600 zł, różnego rodzaju dokumentami firmowymi, legitymacją ubezpieczeniową wystawioną na nazwiskoJ. K., oryginałem aktu ślubu, kartą bankomatowąBanku (...)wystawioną na nazwiskoJ. K., dokumentacją ubezpieczeniową samochodu, powodując straty łącznej wartości 70 650 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru, działając na szkodęK. K.,A. K. (2),J. K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)roku, sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.iart. 278 § 5 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXVI
w dniu(...). wS.

    ,zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)nr rej. (...), nr VIN(...), wartości 50 000 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęP. W.orazM. W., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXVII
w dniu(...). wS., zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)nr rej. (...), wartości 70 000 zł, w ten sposób, że przy użyciu urządzenia(...)wraz z oprogramowaniemA. C.pokonał zabezpieczenia mechaniczne i elektroniczne ww. pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru działając na szkodęR. S. (2), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wL.z dnia(...)., sygn.(...)za czyny zart. 286 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od(...).,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXVIII
w dniu(...). wS., wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał:

⚫

substancję psychotropową grupy II-P, w postaci siarczanu amfetaminy w ilości 0,321 gr oraz

środek odurzający grupy I-N i IV-N w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 0,908 gr

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 , Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.)
Po rozpoznaniu przytoczonych zarzutów,
    Sąd Okręgowy wZ., wyrokiem z dnia sygn.(...), orzekł m. in. w ten sposób, że:

1
oskarżonegoT. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżejw pkt I. części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że w skład zorganizowanej grupy przestępczej w różnych okresach czasu wchodzili również:M. S. (1),P. F.,K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),D. L.,P. S.i inne ustalone i nieustalone osoby, to jest popełnienia czynu zart. 258 § 1 i 3 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 3 k.k.wymierza mukarę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
oskarżonegoT. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej:

a
wpkt II. i III.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.,P. S.i inna ustalona osoba oraz, że stanowią one jedno przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

b
wpkt IV. i V.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.iA. K. (1)oraz, że stanowią one jedno przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

oraz po ustaleniu, że czyny te zostały popełnione w krótkim odstępie czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności oraz, że stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mukarę 5 (pięciu) latpozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza mu karę grzywny w wymiarze400 (czterysta) stawekdziennych po80 (osiemdziesiąt) złotychkażda stawka;

3
oskarżonegoT. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej wpkt VI. i VII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że działał on wspólnie i w porozumieniu zM. S. (1)i inną ustaloną osobą, a osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.iJ. B.oraz że stanowią one jedno przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 18 § 1 k.kw zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierza mu karę3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolnościoraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza mu karę grzywny w wymiarze250 (dwieście pięćdziesiąt) stawekdziennych po80 (osiemdziesiąt) złotych każda stawka;

4
na podstawieart. 91 § 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny wymierzone oskarżonemuT. S. (1)i wymierza oskarżonemu karę łączną7 (siedmiu) lat pozbawienia wolnościoraz karę łączną grzywny w wymiarze500 (pięćset) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę80 (osiemdziesiąt) złotych;

5
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuT. S. (1)okres stosowania tymczasowego aresztowania od dnia(...)roku (g. 12:50) do dnia 8 marca 2013 roku, przyjmując jeden dzień tymczasowego aresztowania za równoważny jednemu dniowi kary łącznej pozbawienia wolności;

6
oskarżonegoM. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pktVIII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że w skład zorganizowanej grupy przestępczej wchodzili również w różnych okresach czasu:T. S. (1),P. F.,K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),D. L.,P. S.i inne ustalone osoby oraz inne nieustalone osoby, to jest popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierza mukarę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

7
oskarżonegoM. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej :

a
wpkt IX.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.,P. S.i inna ustalona osoba to jest czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

b
wpkt X.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.iA. K. (1)to jest czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

oraz po ustaleniu, że czyny te zostały popełnione w krótkim odstępie czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności oraz, że stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę4 (czterech) lat pozbawienia wolnościoraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza mu karę grzywny w wymiarze300 (trzysta) stawekdziennych po50 (pięćdziesiąt) złotychkażda stawka;

8
oskarżonegoM. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej wpkt XI.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że popełnił go wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)i inną ustaloną osobą, to jest popełnienia czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierza mu karę3 (trzech) lat pozbawienia wolnościoraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza mu karę grzywny w wymiarze200 (dwustu) stawekdziennych po50 (pięćdziesiąt) złotychkażda stawka;

9
oskarżonegoM. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej:

a
wpkt XII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że z opisu czynu eliminuje stwierdzenie, że działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a także po ustaleniu, że stanowi on czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

b
wpkt XIII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że z opisu czynu eliminuje stwierdzenie, że działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a także po ustaleniu, że stanowi on czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

oraz po ustaleniu, że czyny te zostały popełnione w krótkim odstępie czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności a także, że stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę1 (jednego) roku pozbawienia wolnościoraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza mu karę grzywny w wymiarze100 (sto) stawekdziennych po50 (pięćdziesiąt) złotychkażda stawka;

10
na podstawieart. 91 § 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny wymierzone oskarżonemuM. S. (1)i wymierza oskarżonemu karę łączną5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolnościoraz karę łączną grzywny w wymiarze400 (czterysta) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę50 (pięćdziesiąt) złotych;

11
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu

M. S. (2)
okres stosowania tymczasowego aresztowania od dnia(...)roku (g.(...)) do dnia(...)roku, przyjmując jeden dzień tymczasowego aresztowania za równoważny jednemu dniowi kary łącznej pozbawienia wolności;

12
oskarżonegoP. F.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pktXIV.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że w skład zorganizowanej grupy przestępczej wchodziliT. S. (1),M. S. (1),K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),D. L.,P. S.i inne ustalone osoby oraz inne nieustalone osoby, to jest popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierza mukarę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

13
oskarżonegoP. F.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej :

a
wpkt XV.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.,P. S.i inna ustalona osoba to jest czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

b
wpkt XVI.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.iA. K. (1)to jest czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

c
wpkt XVII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że osobami przewożącymi skradzione pojazdy byliK. L.,J. B.,P. K.,D. L.,P. S.i inna ustalona osoba to jest czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

d
wpkt XVIII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że jedną z osób przewożących pojazdy był również oskarżonyD. L.to jest czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

oraz po ustaleniu, że czyny te zostały popełnione w krótkim odstępie czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności oraz, że stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mukarę 4 (czterech) lat pozbawienia wolnościoraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza karę grzywny w wymiarze300 (trzysta) stawekdziennych po50 (pięćdziesiąt) złotychkażda stawka;

14
oskarżonegoP. F.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej:

a
wpkt XIX.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

b
wpkt XX.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 48 800 złotych oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

c
wpkt XXI.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 50 500 złotych oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

d
wpkt XXII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 15 645 Euro oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

e
wpkt XXIII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 41 760 złotych oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

f
wpkt XXIV.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 56 700 złotych oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

g
wpkt XXV.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 42 800 złotych oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

h
wpkt XXVI.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazduA. (...)nr rej. (...), nr VIN(...)wynosiła co najmniej 45 250 złotych a także z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

i
wpkt XXVII.części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że uczynił sobie z popełnienia powyższego przestępstwa stałe źródło dochodu, oraz że wartość przywłaszczonego pojazdu markiV. (...)nr rej. (...)wynosiła co najmniej 70 200 złotych oraz z tym ustaleniem, że popełnił on czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

a także po ustaleniu, że czyny te zostały popełnione w krótkim odstępie czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności oraz, że stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę3 (trzech) lat pozbawienia wolnościoraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza karę grzywny w wymiarze250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennychpo50 (pięćdziesiąt) złotychkażda stawka;

15
oskarżonegoP. F.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pktXXVIII. części wstępnej wyroku to jest popełnienia czynu zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 , Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.) i za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 , Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.) wymierza mu karę3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

16
na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 , Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.) orzeka wobec oskarżonegoP. F.przepadek substancji psychotropowych i środków odurzających, poprzez ich zniszczenie, opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na podstawie nr 13/11 pod poz. 29 i 46 znajdującego się w załączniku nr 1 do akt głównych k. 10-11;

17
na podstawieart. 91 § 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny wymierzone oskarżonemuP. F.i wymierza oskarżonemu karę łączną5 (pięciu) lat pozbawienia wolnościoraz karę łączną grzywny w wymiarze400 (czterysta) stawekdziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę50 (pięćdziesiąt) złotych;

18
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuP. F.okres stosowania tymczasowego aresztowania od dnia 29 listopada 2011 roku (g. 9:45) do dnia 24 stycznia 2013 roku, przyjmując jeden dzień tymczasowego aresztowania za równoważny jednemu dniowi kary łącznej pozbawienia wolności;

19
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka od oskarżonegoP. F.obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych:

a
A. K. (2)kwotę 1 800 (tysiąc osiemset) złotych – tytułem naprawienia szkody w związku z popełnieniem czynu opisanego w pkt 14g. wyroku;

b
J. K.kwotę 13 850 (trzynaście tysięcy osiemset pięćdziesiąt) złotych – tytułem naprawienia szkody w związku z popełnieniem czynu opisanego w pkt 14g. wyroku;

c
(...) S.A.(...)z siedzibą wW.kwotę 50 500 (pięćdziesiąt tysięcy pięćset) złotych - tytułem naprawienia szkody w związku z popełnieniem czynu opisanego w pkt 14c. wyroku;

d
(...) S.A.z siedzibą wŁ.kwotę 56 700 (pięćdziesiąt sześć tysięcy siedemset) złotych tytułem naprawienia szkody w związku z popełnieniem czynu opisanego w pkt 14f. wyroku i kwotę 70 200 (siedemdziesiąt tysięcy dwieście) złotych tytułem naprawienia szkody w związku z popełnieniem czynu opisanego w pkt 14i wyroku;

e
M. W.kwotę 22 625 (dwadzieścia dwa tysiące sześćset dwadzieścia pięć) złotych oraz na rzeczP. W.kwotę 22 625 (dwadzieścia dwa tysiące sześćset dwadzieścia pięć) złotych - tytułem naprawienia szkody w związku z popełnieniem czynu opisanego w pkt 14h. wyroku;

[…].
Nadto opisywanym wyrokiem rozstrzygnięto w przedmiocie odpowiedzialności karnej pozostałych 5 oskarżonych, którzy nie wywiedli apelacji od tego rozstrzygniecia, jak również w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz kosztów postepowania, w tym w pkt 67 części rozstrzygającej wyroku, zasądzono na rzecz Skarbu Państwa:

1
od oskarżonegoT. S. (2)kwotę 3 200 (sześćset siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem poniesionych wydatków i kwotę 8 600 (osiem tysięcy sześćset) złotych tytułem wymierzonej na zasadzieart. 2 ust.1 pkt 6, art. 3 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) opłaty;

2
od oskarżonegoM. S. (2)kwotę 3 200 (sześćset siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem poniesionych wydatków i kwotę 4 600 (czterech tysięcy sześćset) złotych tytułem wymierzonej na zasadzieart. 2 ust.1 pkt 6, art. 3 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) opłaty;

3
od oskarżonegoP. F.kwotę 3 200 (sześćset siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem poniesionych wydatków i kwotę 4 400 (cztery tysiące czterysta) złotych tytułem wymierzonej na zasadzieart. 2 ust.1 pkt 5, art. 3 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) opłaty.

Apelacjeod powyższego wyroku wywiedli obrońcy trzech wymienionych na wstępie oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoT. S. (1), działająca na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa, adwokatJ. Z., wyrok ten zaskarżyła w całości, zarzucając:

1
Rażącą obrazę przepisów postępowania w postaciart. 399 § 2 kpk. w zw. zart. 6 kpk. poprzez niezastosowanie polegające na ograniczeniu prawa do obrony oskarżonemuT. S. (1), poprzez nieuwzględnienie wniosku o zarządzenie przerwy w rozprawie celem przygotowania się do obrony w związku z uprzedzeniem o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu;

2
Rażącą obrazę przepisów postępowania w postaciart. 7 kpk. w zw. zart. 410 kpk. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu wadliwej oceny materiału dowodowego, bowiem bez uwzględnienia zasad doświadczenia życiowego, zasad racjonalnego myślenia oraz nieuwzględniającej całości materiału dowodowego, w szczególności dotyczących:

a
wyjaśnieńK. L.iJ. B., które został uznane za wiarygodne, pomimo że osoby te zmieniły dotychczasowe wyjaśnienia i to w tym samym momencie, były zainteresowane w złożeniu określonej relacji, bowiem spowodowała ona skorzystanie przez nich zart. 60 kk., zaś sam materiał dowodowy nie dał podstaw do przypisania waloru wiarygodności tym wyjaśnieniom, bowiem jedynymi dowodami potwierdzającymi depozycje tych oskarżonych są ich własne wyjaśnienia;

b
wyjaśnień oskarżonegoS. S. (1),P. K.,D. L.,A. K. (1),P. S.,M. M. (1),A. L. (1),M. S. (1)iP. F., którym sąd nie dał wiary bądź nie uwzględnił ich w zakresie w jakim nie wskazywali oni na udział oskarżonegoT. S. (1)w zarzucanych mu czynach;

c
wyjaśnień oskarżonegoT. S. (1), który wyjaśniał logicznie i spójnie z resztą zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie.

Jako zarzut ewentualny, autorka opisywanej apelacji, zaskarżonemu orzeczeniu wpkt. Iczęści wstępnej zarzuciła także obrazę przepisów prawa materialnego w postaciart. 258 § 3 kk. polegającą na zastosowaniu pomimo, że z ustalonego przez sądu stanu faktycznego nie wynika by pomiędzyT. S. (1)a innymi osobami miał istnieć stosunek podległości, by grupa miała jakąkolwiek strukturę czy by nie funkcjonowała bez udziałuT. S. (1).
Podnosząc przytoczone zarzuty, apelująca obrońca wniosła o uniewinnienie oskarżonegoT. S. (1)od zarzucanych mu czynów oraz zasądzenie od Skarbu Państwa zwrotu poniesionych przez oskarżonego kosztów obrony, w stawce wynikającej z obowiązujących przepisów prawa.
Obrońca oskarżonegoM. S. (1), działający na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, adwokatW. M. (1), wyrok ten zaskarżył w całości, zarzucając:

1
Obrazę przepisów postępowania w postaciart. 7 kpk. w zw. zart. 410 kpk. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na:

a
dokonaniu wadliwej oceny wyjaśnieńK. L.iJ. B., bo­wiem niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oraz nieuwzględnia­jącej wniosków płynących z całości materiału dowodowego, w szczególno­ści momentu zmiany wyjaśnień, konsekwencji prawnych złożenia określo­nych wyjaśnień, relacji prywatnych obu oskarżonych, braku innych dowo­dów potwierdzających zmienione wyjaśnienia oskarżonych;

b
dokonanie wadliwej oceny wyjaśnień i zeznańA. K. (1)ja­koby miał on zaświadczyć, że w czynie X miał uczestniczyć oskarżonyM. S. (1);

c
dokonanie wadliwej oceny wyjaśnień oskarżonegoM. S. (1),T. S. (1),S. S. (1)iP. F.mimo, że korespondują ono z większością zgromadzonego materiału dowodowego;

2
Obrazę przepisów postępowania w postaciart. 399 § 2 kpk. w zw. zart. 6 kpk. poprzez niezastosowanie polegające na nieuwzględnieniu wniosku obrońcy adw.W. S.będącego obrońcąT.iM. S. (1)na rozprawie z dnia(...)r. o zarządzenie przerwy celem przygotowania się do obrony w zakresie ewentualnej zmiany podstawy prawnej czynów;

3
Obrazę przepisów postępowania w postaciart. 401 § 1 kpk. w zw. zart. 6 kpk. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na prowadzeniu rozprawy pod nieobecność obrońcyM. S. (1)pomimo, że obrońca w sposób należyty usprawiedliwił swą nieobecność na rozprawie i wniósł o jej odroczenie.

Podnosząc przytoczone zarzuty, apelujący obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. S. (1)od zarzucanych mu czynów; względnie o uchylenie wyroku w zakresie dotyczących oskarżonegoM. S. (1)i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Ponadto w przypadku uwzględnienia apelacji w zakresie pierwszego wniosku, wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Drugi obrońca oskarżonegoT. S. (1)i oskarżonegoM. S. (1), adwokatW. M. (2), w swojej apelacji wspólnej dla obu oskarżonych, wyrok Sądu Okręgowego zaskarżył w całości, zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na uznaniu oskarżonychT. S. (1)orazM. S. (1)za winnych zarzucanym im czynów w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy winien prowadzić do wniosku przeciwnego,

2
naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na jego treść:

-art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie wyjaśnieńK. L.,J. B.orazA. K. (1)w zakresie w jakim Sąd przyznał im prymat wiarygodności w sytuacji gdy rozważenie całokształtu ujawnionych na rozprawie okoliczności powinno prowadzić do wniosku przeciwnego,
-art. 399 § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie wniosku obrońcy o przerwanie rozprawy z dnia 1.12.2017 r. celem umożliwienia przygotowania się do obrony w związku ze zmianą kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonym.
Podnosząc przytoczone zarzuty, apelujący obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o winie poprzez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoP. F., działająca na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa adwokatM. M. (2), opisany na wstępie wyrok zaskarżyła w części, to jest co do pkt 12, 13b, 14a, c, d, f, g, h, i oraz w zakresie orzeczenia o karze i obowiązku naprawienia szkody, zarzucając:

I
obrazęart. 7 k.p.k.w związku zart. 4 k.p.k.przejawiającą się w całkowicie niezasadnym zdyskredytowaniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, w szczególności w zakresie:

-

uznania wyjaśnień oskarżonegoP. D.za niewiarygodne w części, w jakiej oskarżony nie przyznał się do kradzieży samochodów wD.w okresie od(...)roku i konsekwentnie podawał, że nie uczestniczył w kradzieży tych samochodów, albowiem w tym okresie czasu przebywał na wyjeździć nad morze oraz w górach i oparciu się w tej mierze w szczególności na wyjaśnieniachK. L.iJ. B., których zeznania nie były konsekwentne i miały charakter rozwojowy i w tej części winny zostać uznane za niewiarygodne,

uznaniu wyjaśnień oskarżonegoP. F.za niewiarygodne w części, w jakiej nie przyznał się on do czynów opisanych w pkt. XIX, XXI, XXII, XXIV, XXV, XXVI i XXVII i oparciu się w tej części wyłącznie na opinii biegłego, który odczytał na laptopie należącym do oskarżonego dane dotyczące logowań do pojazdów, mimo że oskarżony podawał, że do pojazdów, o których mowa w powołanych zarzutach najprawdopodobniej dorabiał kluczyk, co nie stoi w sprzeczności z ustaleniami biegłego,

uznaniu, że w zakresie czynów XIX, XXI, XXII, XXIV, XXV, XXVI i XXVII za winą oskarżonego przemawia także okoliczność, że w pojeździć markiA. (...)nr rej. (...)zarejestrowanym na oskarżonego ujawniono silnik i skrzynię biegów oraz elementy wyposażenia z innych pojazdów pochodzących z kradzieży, do której oskarżony się przyznał, co w żadnej mierze nie świadczy o tym, że oskarżony dokonał kradzieży także pozostałych pojazdów opisanych w zarzutach,

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, będący rezultatem opisanej powyżej obrazy przepisów postępowania w zakresie ustalenia, iż oskarżonyP. F.:

a) w okresie od(...)roku z wyłączenie poszczególnychokresów brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodziliT. S. (1),M. S. (1),K. L.,J. B.,P. K.,A. K. (1),D. L.,P. S.i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw kradzieży z włamaniem do samochodów różnych marek, a także przyjmowaniu, pomocy w zbywaniu i ukrywaniu samochodów uzyskanych za pomocą czynu zabronionego, b) błędnym ustaleniu, że oskarżony dopuścił się czynów opisanych w pkt XVI, XIX, XXI, XXIII, XXIV, XXV, XXVI, XXVII i nałożeniu na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych,

III
zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny.

Podnosząc przytoczone zarzuty, apelująca obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonego od czynów, do których popełnienia się nie przyznał, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu wZ.do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacje okazały się bezzasadne.
W pierwszej kolejności zauważyć należało, że w przypadku apelacji obrońców, podniesione zarzuty dotyczące sprawstwa i winy oskarżonych, jak również uzasadniające je wywody apelujących, pomimo zakwalifikowania ich zarówno jako zarzuty naruszenia prawa procesowego, jak i błędu w ustaleniach faktycznych, a w przypadku jednej z apelacji (adwokatJ. Z., obrońcy oskarżonegoT. S. (1)) nawet naruszenia prawa materialnego, sprowadzały się w swej istocie do prostej polemiki z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd I instancji. Apelujący bowiem nie tylko zdawali się ignorować istnienie licznych dowodów sprawstwa i winy oskarżonych, ale kwestionowali sądową oceną owych dowodów, nie wskazującde factokonkretnych uchybień w procedowaniu Sądu, a ograniczając się do zarzucenia naruszenia generalnych zasad procesowych, bądź też powołując się na uchybienia co prawda skonkretyzowane, ale rzeczywiście nieistniejące.
Apelujący dostrzegali zatem wadliwość postępowania dowodowego – a w rezultacie ustaleń faktycznych – tam, gdzie wynik sądowej oceny dowodów różnił się od ich własnej. Poza ową prostą polemiką z wynikiem oceny dowodów, apelujący ograniczyli się do wytknięcia błędów w ustaleniach faktycznych, dla wykazania których przedstawili argumentację sprowadzającą się do forsowania własnej wersji zdarzeń objętych postępowaniem karnym, w szczególności interpretacji okoliczności czynów przypisanych oskarżonym opartej na prostej afirmacji stanowisk procesowych oskarżonych. Apelujący nie baczyli przy tym, że to właśnie ich wersja zdarzeń – w przeciwieństwie do tej przyjętej przez Sąd Okręgowy – nie znajdowała potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.
Wskazać następnie należało, że w przypadku pierwszego z nadmienionych wcześniej schematów sformułowania zarzutu naruszenia procedury, polegającego na wytknięciu naruszenia generalnych zasad procesowych, ujętych wart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k., czyart. 7 k.p.k.– wykazanie takiego zarzutu wymaga uprzedniego dowiedzenia, że Sąd uchybił konkretnym (szczegółowym) regułom procedowania, w tym np. wymogowi oparcia ustaleń na całości materiału dowodowego wprowadzonego do procesu, czy konieczności oceny poszczególnych dowodów z poszanowaniem zasad wiedzy, doświadczenia życiowego, czy logiki. Bez uprzedniego wykazania takich skonkretyzowanych błędów proceduralnych Sądu, zarzucenie naruszenia generalnych zasad procesowych pozostaje gołosłownym twierdzeniem apelującego, podobnie – jak niewykazanie jakiegokolwiek naruszenia procedury, czyni dowolnym zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.
Odnośnie zaś drugiego z wymienionych na wstępie sposobów formułowania zarzutów naruszenia procedury, to jest wytknięcia przypadków uchybień przez Sąd I instancji skonkretyzowanym (szczegółowym) regułom procesowym, to jakkolwiek i takie zarzuty pojawiły się w apelacjach obrończych, to – jak nadmieniono powyżej, a co omówione zostanie w dalszej części niniejszych rozważań – wszystkie wytknięte uchybienia procedurze okazały się niebyłe. Stwierdzić zatem należało, że obrońcy dostrzegali wadliwość postępowania dowodowego – a w rezultacie ustaleń faktycznych – tam, gdzie wynik sądowej oceny dowodów różnił się od ich własnej.
Wbrew przekonaniu apelujących obrońców oskarżonychT. S. (1)iM. S. (1), Sąd I instancji nie uchybił regułom procedury ujętym wart. 399 § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k., nie uwzględniając wniosku obrońcy o przerwanie rozprawy w dniu(...)r. celem umożliwienia przygotowania się do obrony w związku ze zmianą kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonym.
Nie budzi wątpliwości, że – jak wynika z przepis wskazanego art.art. 399 § 2 k.p.k.– sąd może przerwać rozprawę, a więc nie musi tego zrobić, co oznacza jednak tyle, że musi to uczynić w każdym wypadku, gdy pozostawienie oskarżonemu lub jego obrońcy czasu na rozważenie takiej kwestii - w okolicznościach konkretnej sprawy, w tym przede wszystkim w zależności od zakresu rysującej się możliwości zmiany kwalifikacji prawnej - jest konieczne z punktu widzenia obrony oskarżonego. W wypadku gdy wskazywana przez sąd zmiana kwalifikacji w sposób oczywisty nie ma żadnego znaczenia dla interesu procesowego strony, można odmówić przerwania rozprawy (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 9 września 2015 r., sygn. II AKa 188/15).
Taka sytuacja, jak wskazana w ostatnim zdaniu przywołanej tezy z orzecznictwa, zaistniała w przedmiotowej sprawie. Zmiana kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonym, o której to możliwości pouczył strony Sad I instancji na rozprawie w dniu(...)r., dotyczyła bowiem przede wyłącznie ewentualnego uznania czynów objętych aktem oskarżenia za popełnione w warunkach ciągu przestępstw, o którym mowa wart. 91 k.k., nie zaś w ramach przestępstwa ciągłego zart. 12 k.k., jak również uzupełnienia kwalifikacji o przepisyart. 65 § 1 k.k.(k. 871-873). Zmiana ta dotyczyła zatem nie kwestii bytu danego przestępstwa, ale przede wszystkim zagadnienia o charakterze bardziej teoretyczno prawnym, jakim jest rozróżnienie konstrukcji ciągu przestępstw i przestępstwa ciągłego. Rację miał zatem Sąd I instancji uznając, że zagadnienie to nie wprowadzało w kwalifikacji prawnej zarzuconych oskarżonym czynów tak znacznej zmiany jakościowej, by odniesienie się do niej przez obronę wymagać miało dłuższych przygotowań. Tym samym brak było zasadnych przesłanek do przerwania rozprawy w trybieart. 399 § 2 k.p.k.W tej sytuacji, niezarządzenie postulowanej przez obronę przerwy w rozprawie – wbrew stanowisku apelujących – nie spowodowało uszczerbku w prawie oskarżonych do obrony, tym bardziej, że – jak trafnie zauważył Sąd I instancji uzasadniając wydane na rozprawie w dniu(...)r., postanowienie oddalające wspomniany wniosek obrony (k. 874) – już po pouczeniu stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej zarzuconych oskarżonym czynów, faktycznie zarządzono półgodzinną przerwę w rozprawie (choć nastąpiło to z innych przyczyn niż te wskazane wart. 399 § 2 k.p.k.– k. 873). Obronade factomiała zatem czas na dokonanie refleksji niezbędnej do ustosunkowania się do zmienionej kwalifikacji prawnej zarzuconych czynów.
Niezasadny okazał się także drugi ze skonkretyzowanych zarzutów proceduralnych – podniesiony w apelacji jednego z obrońców oskarżonegoM. S. (1)(adwokataW. M. (1)), zarzut obrazy przepisówart. 401 § 1 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.,która polegać miała na prowadzeniu rozprawy pod nieobecność obrońcy wymienionego oskarżonego, pomimo że obrońca ten usprawiedliwił swoją nieobecność na rozprawie, wnosząc o jej odroczenie. Przede wszystkim – wbrew stanowisku apelującego – jego nieobecność na rozprawie nie była należycie usprawiedliwiona, jako że przedstawił on zaświadczenie lekarskie o chorobie, obejmujące co prawda okres od dnia(...)r., ale niepochodzące od lekarza sądowego (k. 847 i 867). Tymczasem – jak stanowi przepisart. 117 § 2a k.p.k.– usprawiedliwienie niestawiennictwa z powodu choroby oskarżonych, świadków, obrońców, pełnomocników i innych uczestników postępowania, których obecność była obowiązkowa lub którzy wnosili o dopuszczenie do czynności, będąc uprawnionymi do wzięcia w niej udziału, wymaga przedstawienia zaświadczenia potwierdzającego niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie,wystawionego przez lekarza sądowego.
Co więcej – czego apelujący zdawał się nie dostrzegać – wzmiankowane zaświadczenie lekarskie, wraz z pismem zawierającym wniosek o odroczenie terminu rozprawy obrońca przesłał (drogą mailową) do sądu przed rozprawą w dniu(...)r., wnosząc o odroczenie tego właśnie terminu (k. 846-847). Dodać należało, że we wskazanym dniu rozprawa faktycznie została przerwana z uwagi na usprawiedliwioną nieobecność jednego z oskarżonych (k. 850-852). Przerwa w rozprawie trwała do dnia(...)r. Jednakże przed wywołaniem rozprawy w tym dniu (co nastąpiło o godz.(...)), obrońca nie złożył wniosku o odroczenie rozprawy w dniu(...)r. Uczynił to dopiero w toku rozprawy, przesyłając mailem o godz.(...)(k. 865), ponowiony (analogiczny do tego z dnia(...)r.) wniosek o odroczenie rozprawy, tym razem w dniu(...)r. i załączając ponownie wspomniane wyżej zaświadczenie lekarskie, niepochodzące od lekarza sądowego (k. 866-867).
Tak więc obrońca oskarżonegoM. S. (1), adwokatW. M. (1)– wbrew temu, co utrzymywał w swojej apelacji – ani nie usprawiedliwił należycie swojej nieobecności na rozprawie w dniu(...)r., ani nie wniósł skutecznego wniosku o jej odroczenie. Tym samym procedowanie Sądu pod jego nieobecność nie stanowiło naruszenia reguł procesowych. Podkreślenia wymagało przy tym, że na rozprawie we wskazanym dniu obecny był drugi z obrońców oskarżonegoM. S. (1)(k. 868), co stanowiło wystarczającą gwarancję realizacji prawa oskarżonego do obrony.
Oczywiście bezzasadny był podniesiony we wszystkich omawianych apelacjach (za wyjątkiem tej pochodzącej od obrońcy oskarżonegoP. F.)zarzut naruszeniaart. 410 k.p.k.,mającego polegać na pominięciu przez Sąd I instancji wskazywanych w apelacjach dowodów (w ocenie apelujących – o korzystnej dla oskarżonych wymowie), w tym wyjaśnień samych oskarżonych. Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazywała jednoznacznie, że żaden z wymienionych w apelacjach dowodów nie został przez Sąd I instancji pominięty. O pominięciu dowodu można bowiem mówić w sytuacji, gdy Sąd przeprowadziwszy dowód na rozprawie, nie poddaje go następnie ocenie w procesie wyrokowania. Tymczasem Sąd I instancji odniósł się do wszystkich wprowadzonych do procesu dowodów – także tych eksponowanych w zarzutach apelacji – poddał je analizie i dał temu wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Jedynie wynik dokonanej przez Sąd oceny dowodów, różnił się od wniosków forsowanych przez obronę. Autorzy apelacji w sposób oczywiście mylny utożsamili zatem sytuację pominięcia danego dowodu, z przypadkiem różnicy w jego ocenie.
Nie mogło być zatem mowy – jak twierdzili apelujący obrońcy oskarżonegoT. S. (1)i oskarżonegoM. S. (1)(vide: apelacja adwokatówJ. Z.iW. M. (1)) o pominięciu przez Sąd I instancji tych częściwyjaśnień wymienionych oskarżonych oraz współoskarżonychS. S. (1),P. K.,D. L.,A. K. (1),P. S.,M. M. (1),A. L. (1),M. S. (1)iP. F., w których nie potwierdzali oni sprawstwa oskarżonychS.w zakresie zarzuconego im przestępczego procederu, tudzież sprawstwo to negowali. Uwadze apelujących umknęło wyraźnie, że Sąd I instancji dokonał drobiazgowej oceny wyjaśnień wymienionych oskarżonych (vide:str. 50 i nast. uzasadnienia zaskarżonego wyroku), wyraźnie wskazując, które fragmenty ich wyjaśnień – i dlaczego – uznał za niewiarygodne. Przedmiotowa sytuacja nie dotyczyła zatem pominięcia dowodu o korzystnej dla oskarżonychS.wymowie, ale uznania tego dowodu w owej części za niewiarygodny. Przy czym taka ocena, dokonana przez Sąd I instancji – jak będzie o tym mowa dalej – okazała się w pełni prawidłowa.
Przeprowadzona przez Sąd odwoławczy analiza szczegółowych zarzutów proceduralnych sformułowanych w apelacjach wymienionych obrońców, nakazywała zatem przyjąć, że wystąpienie wytkniętych przez apelujących uchybień nie potwierdziło się.
Oceniając zasadność podniesionych w apelacjach zarzutów dotyczących przypisanych oskarżonym czynów składających się na proceder kradzieży samochodów ze granicą, zauważyć należało, że istotą tych zarzutów było kwestionowanie prawidłowości dokonanej przez Sąd I instancji oceny kluczowych w sprawie dowodów, w tym wyjaśnień korzystających ze statusu tzw. małego świadka koronnego,oskarżonychK. L.iJ. B.. Zważywszy bowiem na treść wymienionych dowodów – bogatą w szczegóły istotne dla rozstrzygnięcia – co dostarczało wyczerpujących podstaw do odtworzenia zdarzeń składających się na zarzuconą oskarżonym przestępczą działalność – stanowisko obrońców, forsujących tezę o niewinności oskarżonych, miało sens jedynie w przypadku wykazania niewiarygodności tych dowodów. W przypadku zaś uznania owych dowodów za wiarygodne, stanowiska apelujących obrońców okazałyby się rażąco dowolne i nieskuteczne. Wbrew jednakże oczekiwaniom apelujących obrońców, kontrola instancyjna wykazała, że we wszystkich przypadkach zarzuty skierowane przeciwko ocenie wymienionych dowodów nie zasługiwały na uwzględnienie, a popierająca je argumentacja obrońców okazała się w całości chybiona.
Faktem było – co podkreślali w swoich apelacjach obrońcy oskarżonych – że wyjaśnienia współoskarżonychK. L.iJ. B.stanowiły istotne dowody potwierdzające sprawstwo oskarżonychT. S. (1),M. S. (1)iP. F.w zakresie zarzuconych im czynów. Prawdą zatem było, że do skazania oskarżonych wydatnie przyczyniły się relacje procesowe osób ściśle powiązanych z tym samym przestępczym procederem, który stanowił przedmiot zarzutów postawionych wymienionym oskarżonym. Fakt ten – wbrew stanowiskom apelujących obrońców – nie powodował jednak zasadnych wątpliwości co do prawidłowości poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, na których oparto skazanie, ani tym bardziej ustaleń tych nie obalał. Relacje procesowe obciążające oskarżonych, a pochodzące od osób powiązanych z tym samym przestępczym procederem, nie mają bowiem – jak zdawali się sugerować obrońcy – słabszej mocy dowodowej, niż te wynikające z innych źródeł dowodowych, ale podlegają ocenie – jak każdy inny dowód – zgodnie z zachowaniem reguł dowodzenia obowiązujących w procesie karnym. Jak zaś wykazała kontrola instancyjna przeprowadzona w niniejszej spawie, Sąd I instancji nie uchybił regułom postępowania dowodowego w odniesieniu do żadnego z przeprowadzonych dowodów, w tym także w odniesieniu do wyjaśnień tzw. małych świadków koronnych.
Wbrew stanowisku obrońców oskarżonychT. S. (1),M. S. (1)iP. F., wiarygodności wyjaśnień wymienionych pomawiających współoskarżonych nie podważały argumenty odwołujące się do sfery motywacyjnej składających wyjaśnienia, którzy mieli jakoby dążyć do poprawy swojej sytuacji procesowej nawet za cenę zeznawania nieprawdy. Zauważyć przy tym należało, że w przypadku rozpoznawanych apelacji, okoliczności z zakresu motywacji składających wyjaśnienia stanowiły główny argument mający przemawiać za niewiarygodnością owych wyjaśnień.
Tymczasem o ile bezspornym było, że wymienieni oskarżeni chcąc zyskać status tzw. małego świadka koronnego, w sposób oczywisty mieli interes prawny w tym, by dostarczyć organom ścigania nieznanych informacji o czynach i sprawcach związanych z ich własną przestępczą działalnością, to jednak twierdzenia obrony, jakoby realizując swój cel procesowy, wymienieni współoskarżeni prezentowali zmyśloną narrację, fałszywie oskarżającT. S. (1),M. S. (1)iP. F., czy innych oskarżonych w sprawie – nie zostało przez apelujących wykazane. W zakresie omawianego zarzutu, apelujący obrońcy poprzestali bowiemde factona prezentacji wywodu, który sprowadzał się do myśli, że fałszywe oskarżanie innych osób i zmyślanie faktów w sposób niejako naturalny wynika z dążenia uczestnika postępowania do uzyskania legalnych korzyści procesowych w postępowaniu karnym. Z argumentacji omawianych apelacji wynikała przy tym tyleż dowolna, co w świetle zasad doświadczenia życiowego i zawodowego sądu fałszywa konkluzja, że uznanie za wiarygodne wyjaśnień tzw. małych świadków koronnych w niniejszej sprawie nie było możliwe w sytuacji, gdy posiadali oni w sprawie interes prawny.
Jeszcze dalej w takim myśleniu posunął się w swojej apelacji obrońca oskarżonegoM. S. (1), adwokatW. M. (1), który w uzasadnieniu swojej apelacji jednoznacznie sugerował istnienie zmowy (w swej istocie co najmniej nielegalnej) pomiędzy oskarżonymiK. L.iJ. B.a funkcjonariuszami organów ścigania, w ramach której funkcjonariusze sterowali treścią wyjaśnień wymienionych, a zatemde factopreparowali dowody, po to by – jak twierdził autor apelacji – „materiał dowodowy był spójny i pozwalający na wniesienie aktu oskarżenia”.
Abstrahując nawet od niewykazania przez apelującego prawdziwości powyższej śmiałej hipotezy, zauważyć należało, że myślenie zaprezentowane przez obrońców pomijało okoliczność, że w interesie pomawiających było przedstawienie organom ścigania jak największej ilości informacji przydatnych dowodowo, a więc prawdziwych i dających się skutecznie zweryfikować w toku postępowania, tylko takie bowiem informacje spełniają kryteria, o których mowa wart. 60 § 3 lub § 4 k.k., warunkując tym samym możliwość uzyskania przez oskarżonego wskazanych w tych przepisie korzyści procesowych. Omawiane wywody apelacji abstrahowały też od bezspornej okoliczności, że oskarżeniK. L.J. B.będący osobami związanymi ściśle ze środowiskiem przestępczym i tym samym przestępczym procederem kradzieży samochodów, mieli faktyczne możliwości posiąść wiedzę o czynach oskarżonychS.iF.. Podkreślenia wymagało przy tym, że sposób zaprezentowania przez wymienionych owej wiedzy – w tym generalna wzajemna zgodność ich relacji, jej szczegółowość, jak również obecność pewnych psychologicznych wyznaczników wiarygodności relacjonowania zdarzeń, w tym umiejętność osadzenia faktów w miejscu i czasie, czy odwoływanie się do mniej istotnych szczegółów, tworzących niejako tło głównych zdarzeń – stanowił dodatkowe uprawdopodobnienie podawanych przez nich faktów.
Ze swej istoty błędne logicznie było zatem rozumowanie apelujących obrońców oskarżonychS.iF., upatrujących w samym bezspornym fakcie dążenia przez tzw. małych świadków koronnych do polepszenia swojej sytuacji procesowej, niezawodnej przesłanki wniosku o tym, że podawali oni nieprawdę. Wnioskowanie takie ignorowało wszystkie ujawnione w toku postępowania przed Sądem I instancji okoliczności wskazujące na pozytywną weryfikację dowodową treści wyjaśnieńK. L.iJ. B.. Z okoliczności tych wynikało, że pochodzące od wymienionych osób relacje procesowe, w zakresie, w jakim uznane zostały przez Sąd I instancji za wiarygodne – wbrew twierdzeniom apelujących obrońców – nie tylko nie były sprzeczne z żadnym innym wiarygodnym dowodem, ale też w zakresie poszczególnych objętych nimi faktów, znajdował potwierdzenie w treści innych dowodów zgromadzonych w sprawie.
W tym miejscu przypomnieć należało, że Sąd Apelacyjny w pełni podzielił dokonaną przez Sąd I instancji ocenę dowodów z wyjaśnień współoskarżonychK. L.iJ. B.. Żaden z apelujących nie zdołał zaś wykazać wadliwości w zakresie procedowania i rozumowania Sądu I instancji w przedmiocie dowodów.
Przede wszystkim, wbrew temu, co utrzymywali autorzy wszystkich omawianych apelacji, fakt, że oskarżonaK. L.nie opisywała wszystkich szczegółów przestępczego procederu – w tym udziału w nim wszystkich oskarżonych – od początku składania wyjaśnień, ale dopiero na późniejszym etapie postępowania, nie podważał wiarygodności jej relacji procesowej. Co więcej, taka zmienność wyjaśnień oskarżonejL., w tym obciążenie oskarżonychT.iM. S. (1)dopiero na późniejszym etapie śledztwa – wbrew stanowisku apelującego obrońcy oskarżonegoM. S. (1), adwokataW. M. (1)– miała jak najbardziej racjonalne wytłumaczenie.
Otóż oskarżona – czego apelujący obrońcy zdawali się nie zauważać – składając wyjaśnienia po jej pierwszym zatrzymaniu w sprawie, w(...)r., zatajała udział oskarżonychS.w przestępczym procederze, jako że po opuszczeniu aresztu miała zamiar kontynuować współpracę z wymienionymi oskarżonymi w zakresie sprowadzania doP.kradzionych pojazdów. Oskarżona, we wskazanym początkowym etapie postępowania obciążała
    de factotych tylko współsprawców, którzy nie pełnili ról decyzyjnych w owym procederze, ale spełniali funkcje typowo wykonawcze, to jest dokonywali fizycznego sprowadzenia kradzionych pojazdów doP.(tzw. „wozaków”, tj.:J. B.,K. B.,A. K. (1),D. L.,P. K.iA. L. (2)).
Natomiast oskarżonychS.,K. L.zaczęła obciążać w swoich wyjaśnieniach składanych począwszy od kwietnia 2012 r., to jest już po tym, jak została ponownie zatrzymania, a struktury grupy przestępczej zostały znacznie osłabione i nie mogła ona liczyć na możliwość kontynuowania przestępczego procederu, natomiast realne stały się dolegliwości wynikające dla niej z toczącego się procesu.
Wbrew zatem stanowisku apelujących obrońców, motywacja którą kierowała się oskarżonaK. L.składając odmienne wyjaśnienia na różnych etapach postępowania, była nader czytelna i racjonalna z punktu widzenia jej przestępczych interesów. Pozwalało to przyjąć – jak słusznie uczynił Sąd I instancji – że dopiero wspomniane kolejne wyjaśnienia oskarżonej były szczere, wcześniej zaś nie ujawniała ona udziału w procederze braciS.nie dlatego że – jak twierdzili obrońcy – okoliczność tę dopiero potem wymyśliła, ale dlatego, że ujawnienie organom ścigania istnienia osób odgrywających główne role w owym procederze, w momencie gdy proceder ten nadal funkcjonował, było sprzeczne z jej własnym ówczesnym przestępczym interesem.
Analogiczne uwagi dotyczyły oceny wyjaśnień oskarżonegoJ. B., kwestionowanych przez apelujących obrońców w oparciu o te same wątpliwości, jakie sformułowali oni w odniesieniu do wyjaśnieńK. L.. Również ten oskarżony zatajał udział braciS.w przestępczym procederze, do momentu, kiedy zaczął przedkładać potrzebę ochrony własnych interesów procesowych nad dbałość o przestępczy interes grupy.
Wbrew zatem temu, co utrzymywali apelujący obrońcy, postawa procesowa oskarżonychK. L.iJ. B.była klasycznym, akademickim wręcz przykładem funkcjonowania w praktyce instytucji uregulowanej wart. 60 § 3 k.k., wprowadzonej właśnie po to by przełamać przestępczą solidarność sprawców, w sytuacji gdy niektórzy z nich zrozumieją, że korzystniejsze dla nich niż podtrzymywanie owej solidarności, jest ujawnienie osób i czynów współsprawców.
Nietrafne i to w stopniu jeszcze bardziej oczywistym, okazało się kwestionowanie przez obrońców oskarżonychT.iM. S. (1)(adwokatówW. M. (2)iW. M. (1)) dokonanej przez Sąd I instancji oceny zeznań świadka (wcześniej oskarżonego)A. K. (1). W jego przypadku apelujący nie starali się nawet sformułować skonkretyzowanych argumentów mających wykazać niewiarygodność jego relacji procesowych, poprzestającde factona konstatacji, że wymieniony świadek obciążał oskarżonychS.w zakresie, w jakim oni sami przeczyli swojej winie. Takie stanowisko apelujących nie respektowało faktu, żeA. K. (1)w swoich relacjach procesowych od początku nie unikał podawania okoliczności obciążających jego samego, pochodzące od niego informacje znajdowały pełne potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonychL.iB., w końcu zaś, świadek ten nie obciążał oskarżonychS.nadmiernie, ponad to co faktycznie (z uwagi na własne zaangażowanie w przestępstwa) mógł na temat ich udziału w tych przestępstwach wiedzieć. W szczególności świadek nie ukrywał, że z oskarżonymiS.nie kontaktował się bezpośrednio, ale za pośrednictwemK. L..
W tym samym stopniu niezasadne było kwestionowanie przez apelującą obrońcę oskarżonegoP. F.prawidłowości oceny wyjaśnień oskarżonychK. L.iJ. B.w zakresie, w jakim podawane przez nich informacje nie zostały przyznane przez oskarżonegoF.. Zauważyć należało, że oskarżony ten przyznał się do większości z zarzuconych mu czynów, a apelująca nie poddawała w wątpliwość wiarygodności pomówień pochodzących od współoskarżonychL.iB., w tej części, w jakiej owych czynów dotyczyły. Zakwestionowała ona – jak wskazano powyżej – wyjaśnienia oskarżonychL.iB.wyłącznie w tym zakresie, w jakim obciążali oni oskarżonegoF.odpowiedzialnością, której on sam przeczył. Jednocześnie apelująca nie podała żadnych racjonalnych argumentów mogących wyjaśniać, dlaczego oskarżeniL.iB., którzy w sposób wiarygodny obciążali oskarżonegoF.co do części zarzuconych mu przestępstw, mieliby wyjaśniać niezgodnie z prawdą jedynie co do co pozostałych z zarzuconych mu czynów. Takie stanowisko apelującej było zatem nie tylko pozbawione logicznego uzasadnienia, ale też nie respektowało faktu, że oboje pomawiający od początku wyjaśniali konsekwentnie i w sposób zgody o udziale oskarżonegoF.w przestępczym procederze, nadto nie mili oni żadnej motywacji w tym by fałszywie oskarżać go w większym zakresie, niż faktycznie objęty jego winą.
Apelujący obrońcy oskarżonychT. S. (1),M. S. (1)iP. F.nie mieli także racji twierdząc, jakoby z wyjaśnień oskarżonychK. L.iJ. B.nie wynikały wiarygodne informacje potwierdzające działanie oskarżonych w ramachzorganizowanej grupy przestępczej, w tym kierownicza w niej rolaT. S. (1). Wymienieni oskarżeni – jak trafnie skonstatował Sąd I instancji – w sposób zasadniczo zgodny, bogaty w szczegóły i wykazujący cechy psychologicznej wiarygodności (jak umiejętność osadzenia zdarzeń w miejscu i czasie, ale też naturalna rozbieżność co do niektórych szczegółów) opisywali nie tylko przebieg poszczególnych kradzieży, ale też sposób ich organizacji i role poszczególnych oskarżonych. Z podawanych przez nich informacji wyłaniał się obraz grupy sprawców o ściśle podzielonych rolach (decyzyjnych orazstrictewykonawczych), działających w sposób planowany i nacechowany przestępczym profesjonalizmem, począwszy od etapu typowania pojazdów, poprzez metody dokonywania włamań, a skończywszy na znajdowaniu rynku zbytu dla kradzionych pojazdów.
W obliczu wiedzy wynikającej z wymienionych dowodów, jako oczywiście dowolne jawiły się twierdzenia apelujących obrońców przeczących udziałowi oskarżonychS.iF.w zorganizowanej grupie przestępczej i utrzymujących – jak apelująca adwokatJ. Z.– żeT. S. (1)jedynie „funkcjonował koło grupy”, czy też że skoro oskarżonyP. F.mógł dokonywać przestępstw samodzielnie to przynależność do grupy nie była mu do niczego potrzebna. Takiemu stanowisko obrony przeczył fakt – wynikający wprost z wiarygodnych wyjaśnieńK. L.– że to oskarżonyT. S. (1)zlecałK. L.werbunek „wozaków”, inicjował i koordynował akcje poszczególnych kradzieży, decydował o miejscu sprowadzenia samochodu, w końcu zaś dokonywał rozliczeń finansowych. Wynikającej z wymienionych faktów kierowniczej roli oskarżonegoT. S. (1)nie wykluczało przy tym to – co podkreślała jego apelująca obrońca – że nie wszyscy oskarżeni w swoich wyjaśnieniach wprost wskazywaliT. S. (1), jako osobę odgrywającej główną rolę w przestępczym procederze. Przede wszystkim oskarżeni – nawet ci, którzy przyznawali się do popełnienia poszczególnych czynów – w zakresie istnienia grupy przestępczej prezentowali raczej własne oceny i sposób rozumienia tego, co jest, a co nie jest grupą przestępczą. Takie oceny i interpretacje faktów pochodzące od oskarżonych nie mogły być dla Sądu i Instancji wiążące. Sąd ten bowiem samodzielnie rozstrzygał, czy dany układ okoliczności faktycznych, wynikający z poszczególnych źródeł dowodowych, wskazywał na istnienie grupy przestępczej.
Po wtóre zaś – fakt, że nie wszyscy oskarżeni z grupy tzw. „wozaków” bezpośrednio doświadczyli kontaktu z braćmiS.wskazywał – zapewne wbrew intencji apelujących – że sprawcy funkcjonowali w ramach hierarchicznej struktury, w której w kontaktach pomiędzy braćmiS., a „wozakami” pośredniczyła oskarżonaK. L.. Hierarchiczną strukturę grupy i podział ról potwierdzał także podkreślany w apelacji obrońcy oskarżonegoT. S. (1)fakt, że wymieniony nie brał bezpośredniego udziału w poszczególnych włamaniach. Jak bowiem nadmieniono powyżej w ramach grupy istniała specjalizacja poszczególnych sprawców i podział ról, tak że osoba decyzyjna w całym procederze nie musiała sama dokonywać włamań.
Wbrew stanowisku wyrażonemu w apelacji adwokatJ. Z., istnieniu grupy i kierowniczej roli oskarżonegoT. S. (1)nie przeczył też fakt, że oskarżony ten nie wymuszał posłuchu w grupie siłą i nie wykazywał cech przywódczych. Hierarchia grupy wynikała bowiem z racjonalnego i pragmatycznego – z punktu widzenia sprawności przestępczych działań – podziału ról i specjalizacji poszczególnych sprawców, nie musiała być natomiast uwarunkowana cechami osobowości osoby kierującej grupą.
Z kolei, w przypadku oskarżonegoF.– wbrew stanowisku jego obrońcy adwokatM. M. (2)– stwierdzeniu jego przynależności do grupy nie sprzeciwiał się fakt dokonywania przezeń przestępstw samodzielnie i niejako na własny rachunek. W sposób oczywisty taka dodatkowa aktywność przestępcza nie wykluczała potwierdzonych wyjaśnieniami oskarżonychL.iB.przypadków działania oskarżonegoF.w ramach omawianej zorganizowanej struktury przestępczej. Nie było również tak – jak utrzymywała apelująca obrońca oskarżonegoF.– jakoby oskarżeniL.iB.w swoich początkowych wyjaśnieniach obciążali oskarżonegoF.niejako w zastępstwie oskarżonegoT. S. (1). Zważyć bowiem należało, że wymienieni pomawiający, wyraźnie różnicowali role poszczególnych oskarżonych i w swoich pełnych wyjaśnieniach, potwierdzając samodzielną częściowo rolę oskarżonegoF.w przestępczej działalności, wprost podawali, że oskarżonyF.uczestniczył również w kradzieżach planowanych przez oskarżonychS..
Przynależność do grupy przestępczej nie budziła wątpliwości także w przypadku oskarżonegoM. S. (1). Wyjaśnienia oskarżonychL.iB.zawierały informacje w sposób jednoznaczny wskazujący na jego ścisłą współpracę z bratem i i nnymi sprawcami w zakresie organizowania i realizacji przestępczego procederu.
Wbrew zatem oczekiwaniom apelujących, kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku wykazała, że to ocena dowodów (w tym wyjaśnień oskarżonych, czy zeznań świadków) dokonana przez Sąd I instancji, nie zaś zaprezentowana przez obronę, spełniała wymogi oceny swobodnej. Przeczyło to zasadności wytkniętego w apelacjach zarzutu naruszenia generalnej zasady procesowej ujętej wart. 7 k.p.k.
Tymczasem uprzednie dowiedzenie, że Sąd I instancji ustalając fakty, naruszył ustalone zasady procesowe, stanowi warunek konieczny wykazania błędów w ustaleniach faktycznych – które wytknęli wszyscy apelujący.Błąd w ustaleniach faktycznychnie może bowiem wynikać wyłącznie z wątpliwości strony, czy też z przyjęcia przez nią odmiennej wersji zdarzeń, ale musi mieć konkretną przyczynę, a przyczyną taką jest właśnie naruszenie reguł procedowania, w tym np. pominięcie przez sąd niektórych dowodów, albo przeciwnie – oparcie się na dowodach niewprowadzonych do procesu, czy też w końcu dokonanie tychże dowodów wadliwej oceny – to jest odbywającej się z przekroczeniem granice swobodnej ich oceny, a zatem np. obrażającej zasady logicznego rozumowania, zasady wiedzy, czy doświadczenia życiowego. Apelujący jednakże – jak wskazano już powyżej – nie wykazali konkretnych uchybień procesowych Sądu I instancji, w tym nie podważyli wyniku dokonanej przez ten Sąd oceny dowodów. Tym samym nie mogli też skutecznie wytykać Sądowi I instancji błędów w ustaleniach faktycznych. Przy czym stanowisko apelujących było tym bardziej nieuprawnione, że głównymde factoargumentem mającym dowodzić wadliwego ustalenia przez Sąd I instancji poszczególnych faktów, na których oparto zaskarżone rozstrzygnięcie, było to, że oskarżeni okoliczności te negowali. Tymczasem prosta afirmacja relacji procesowych oskarżonych nie mogła skutecznie podważyć ustaleń Sądu I instancji. Okoliczności opisane w wyjaśnieniach oskarżonych nie znajdowały bowiem potwierdzenia w innych zgromadzonych w sprawie dowodach, a nawet pozostawały z ich wymową w sprzeczności.
Wskazania wymagało w końcu, że wbrew stanowisku wyrażonemu w uzasadnieniu apelacji obrońcy oskarżonegoP. F., adwokatM. M. (2), w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła potrzeba zastosowania zasadyin dubio pro reo, ujętej wart. 5 § 2 k.p.k.W odniesieniu do będących przedmiotem osądu czynów przypisanych poszczególnym oskarżonym, w tym wymienionemu, postępowanie dowodowe dostarczyło wystarczających podstaw faktycznych dla potwierdzenia okoliczności owych czynów i pozwalających przypisać im owe czyny i to w kształcie przyjętym w zaskarżonym wyroku. Tym samym, w odniesieniu do oskarżonych nie wystąpiły w ogóle wątpliwości, które winny być rozstrzygnięte na ich korzyść. Wątpliwości takie nie istniały zatem w sprawie obiektywnie, ale sformułowane zostały wyłącznie w stanowiskach obrońców, którzy zdawali się nie dostrzegać, że wynik przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego nie pozostawiał na nie miejsca i był jednoznaczny.
Bezzasadny – i to w stopniu jeszcze bardziej oczywistym, niż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych – okazał się podniesiony w apelacji jednej z obrońców oskarżonegoT. S. (1), adwokatJ. Z.,zarzut naruszenia prawa materialnego, poprzez przypisanie wymienionemu oskarżonemu sprawstwa i winy w zakresie czynu zart. 258 § 3 k.k.Jakkolwiek autorka apelacji zastrzegła, że zarzut te podnosi w charakterze zarzutu ewentualnego, zauważyć należało, że jednoczesne podniesienie w odniesieniu do jednego czynu zarówno zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, jak i zarzutu naruszenia prawa materialnego, wzajemnie się wyklucza, wskazując przy tym na wewnętrzną sprzeczność rozumowania autora takich zarzutów. Naruszenie prawa materialnego może być bowiem skutecznie podnoszone przez apelującego jedynie w sytuacji, gdy nie kwestionuje on ustaleń faktycznych Sądu I instancji. Naruszenie prawa materialnego ma bowiem miejsce wówczas, gdy Sąd pomimo prawidłowej rekonstrukcji faktów, dokonał wadliwego aktu subsumcji, np. kwalifikując odtworzone zachowania sprawcy według niewłaściwego przepisu ustawy karnej. Tymczasem – jak wynikało z przywołanej przez apelująca argumentacji – naruszenie prawa materialnego przez Sąd I instancji w omawianym przypadku miało polegać na tym, że Sąd ten przypisał oskarżonemuT. S. (1)czyn zart. 258 § 3 k.k., zgodnie z ustalonymi przez siebie (jak wskazano powyżej – prawidłowo) faktami obrazującymi funkcjonowanie grupy przestępczej. Apelująca zaś nie zgadzała się z owymi ustaleniami. W sposób oczywisty zaś niezadowolenie strony z wyniku dokonanego przez Sąd aktu subsumcji nie wystarcza za dowód jego wadliwości.
Uwzględniając wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd Apelacyjny doszedł do wniosku, że – wbrew stanowisku apelujących obrońców – brak było podstaw do zakwestionowania zawartego w wyroku Sądu I instancji zaskarżonego rozstrzygnięcia co do sprawstwa i winy oskarżonych, w szczególności apelacje nie wykazały zasadnych podstaw do postulowanego przez obrońców uniewinnienia oskarżonych od przypisanych im czynów. Sąd odwoławczy uznał także, że apelujący obrońcy nie wykazali, jakoby postępowanie rozpoznawcze przed Sądem Okręgowym obarczone było wadami i brakami uzasadniającymi potrzebę jego powtórzenia. Z uwagi na to, kwestionowana przez obronę konkluzja Sądu I instancji o wypełnieniu przez oskarżonych w sposób zawiniony ustawowych znamion przypisanych im czynów – zasługiwała na aprobatę.
Prawidłowe okazało się także, stanowiące następstwo rozstrzygnięcia w przedmiocie sprawstwa i winy oskarżonych, zawarte w zaskarżonym wyroku,orzeczenie o karze. Wskazać przy tym należało, że jedynie w przypadku oskarżonegoP. F.rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zostało zaskarżone wprost, zgłoszonym w apelacji jego obrońcy zarzutem rażącej surowości kary, w przypadku zaś oskarżonychT. S. (1)iM. S. (1), kwestionowanie rozstrzygnięcia o karze wynikało z zaskarżenia przez ich obrońców wyroku w całości i nie wiązało się z przytoczeniem na jego poparcie żadnych argumentów. W przypadku apelacji obrońców dwóch ostatnich wymienionych oskarżonych, ich autorzy koncentrowali się – jak była o tym mowa powyżej – na podważaniu prawidłowości samego skazania. Sąd Apelacyjny nie znalazł zaś podstaw do tego, by dokonać – zgodnej z kierunkiem wniesionych apelacji – modyfikacji rozstrzygnięcia o karze ze względu na jej rażącą nadmierną surowość.
Wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności, tak jednostkowe, jak i łączne oraz kary grzywny, to jest w przypadku:
-T. S. (1)–kary jednostkowe: 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 400 stawek dziennych po 80 zł każda, 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych po 80 zł każda, jak równieżkara łączna 7 lat pozbawienia wolnościoraz kara łączną grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych po 80 zł,
-M. S. (1)– kary jednostkowe: 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych po 50 zł każda, 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 50 zł każda, 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 50 zł orazkara łączna 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolnościi kara łączna grzywny w wymiarze 400 stawek dziennych po 50 zł,
-P. F.–kary jednostkowe: 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych po 50 zł każda, 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych po 50 zł każda oraz kara 3 miesięcy pozbawienia wolności, jak równieżkara łączna 5 lat pozbawienia wolnościoraz 400 stawek dziennych grzywny po 50 zł,
– mieściły się w granicach ustawowego zagrożenia, należycie uwzględniały dyrektywy wymiaru kary i jawiły się jako odpowiednia reakcja prawno-karna na popełnione przez oskarżonych bezprawie.
Zauważyć przy tym należało, że miarkując te kary Sąd I instancji należycie uwzględnił wszystkie okoliczności istotne dla wymiaru kary, tak o charakterze obciążającym, jak i łagodzącym, w tym okoliczności wskazane wprost w apelacji obrońcy oskarżonegoP. F.. I tak, Sąd I instancji uwzględnił na korzyść wymienionego oskarżonego, szczególnie podkreślany w apelacji jego obrońcy fakt przyznania się przez oskarżonego do winy. Zauważyć należało przy tym, że Sąd I instancji – w pełni zasadnie zresztą – przyznanie się przez oskarżonegoF.do winy, które – w odróżnieniu od postawy procesowej oskarżonychS.– obejmowałode factoprzyznanie się do wszystkich zarzuconych czynów, uznał za szczególnie istotną okoliczność łagodzącą. Z uwagi na tę właśnie okoliczność oskarżonemuF.nie wymierzono surowszej niż współoskarżonym kary jednostkowej nawet w przypadku czynu, przy którego popełnieniu rolaP. F.była wiodąca (vide:str. 101 i 102 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Podkreślenia wymagało, że w przypadku oskarżonychT. S. (1)iM. S. (1), ich postawa procesowa nie mogła być uznana za okoliczność łagodzącą przy wymiarze kary. Oskarżeni ci bowiem – w przeciwieństwie do oskarżonegoF.– konsekwentnie nie przyznawali się do popełnienia zarzuconych im czynów, potwierdzając jedynie niektóre okoliczności faktyczne składające się na zdarzenia objęte postawionymi im zarzutami.
Prawidłowo – w kontekście wymiaru kary – uwzględnione także zostały okoliczności w postaci zróżnicowania ról i czynności sprawczych, jakie każdy z oskarżonych odegrał w realizacji przypisanych przestępstw. Znalazło to należyte odzwierciedlenie w zróżnicowaniu wysokości kar orzeczonych wobec oskarżonych, czyniąc tym samym zadość wymogowi wewnętrznej sprawiedliwości wyroku. W szczególności – wbrew stanowisku obrońcy oskarżonegoF.– oskarżony ten nie został potraktowany niesprawiedliwie w zestawieniu z oskarżonąK. L., wobec której nie tylko orzeczono karę łagodniejszą, ale także warunkowo zawieszono wykonanie tej kary. Zauważyć należało – czego apelująca zdawała się nie dostrzegać – że wymieniona oskarżona spełniała przesłanki przyznania jej statusu tzw. małego świadka koronnego, a co za tym idzie zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Te zatem przesłanki – nie zaś dokonane w apelacji porównanie wagi przestępczej działalności oskarżonegoF.i oskarżonejL.– legły u podstaw łagodniejszego potraktowania wymienionej oskarżonej. Jako że oskarżonyF.– pomimo wspomnianego przyznania się przezeń do winy – w żadnym wypadku nie spełniał przesłanek zart. 60 § 3 k.k., argumentacja jego obrońcy, odwołująca się do porównania jego sytuacji procesowej z sytuacją oskarżonejL., musiała być uznana za oczywiście chybioną.
Zgodnie z postulatem apelującej obrońcy oskarżonegoF., jako okoliczność łagodzącą w kontekście wymiaru kary – w tym wypadku kary łącznej – uznana także została bliskość czasowa pomiędzy poszczególnymi przypisanymi oskarżonemu czynami. Z uwagi na tę właśnie okoliczność w przypadku oskarżonegoF., podobnie zresztą jak w przypadku oskarżonychT.iM. S. (1)– Sąd I instancji w pełni zasadnie odstąpił od zasady kumulacji, wymierzając oskarżonym kary łączne przy zastosowaniu zasady asperacji.
Podkreślenia wymagało jednakże, że wbrew oczekiwaniom apelującej, brak było podstaw do tego by wskazanym wcześniej okolicznościom łagodzącym nadawać dalej idącą wymowę łagodzącą. Co więcej – jak słusznie skonstatował Sąd I instancji – w przypadku oskarżonychT.iM. S. (1)oraz oskarżonegoP. F.doszło do nagromadzenie istotnych okoliczności obciążających, w tym dostarczających nawet podstaw do nadzwyczajnego obostrzenia kary. W tym kontekście przypomnieć należało nie tylko okoliczności w postaci skali przestępczego procederu przypisanego oskarżonym, czy rozmiaru spowodowanych nim szkód, ale też przesłanki w postaci uczynienia sobie z tego procederu przez oskarżonychS.iF.stałego źródła dochodów, ich działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej (a w przypadku oskarżonegoT. S. (1)kierownicza rola w tej grupie), czy działanie w warunkach recydywy (w tym w przypadku oskarżonegoT. S. (1)– szczególnej wielokrotnej). Okoliczności te jednoznacznie sprzeciwiały się łagodniejszemu potraktowaniu sprawców, dostarczając Sądowi I instancji zasadnych podstaw do przyjętego w zaskarżonym wyroku surowego ukarania sprawców.
Nie było również prawdą – jak zarzuciła apelująca obrońca oskarżonegoP. F.– jakoby Sąd I instancji nieprawidłowo ustalił wysokość stawek dziennych wymierzanych oskarżonym kar grzywien. Sąd Okręgowy ustalając wysokość tych stawek we wskazanych powyżej kwotach, należycie uwzględnił nie tylko potencjalne możliwości zarobkowe oskarżonychS.iF., ale też niewątpliwą możliwość wykonania nałożonych na oskarżonych obowiązków o charakterze finansowym z owoców prowadzonej przez nich przestępczej działalności.
Uwzględniając powyższe, stwierdzić należało, że Sąd I instancji w opisanych powyżej przypadkach w pełni podołał zadaniu prawidłowego zważenia wszystkich istotnych, dotyczących oskarżonych, okoliczności o charakterze łagodzącym (także tych eksponowanych w apelacji obrońcy oskarżonegoF.). Tym samym brak było podstaw do obniżenia wymiaru którejkolwiek z wymienionych powyżej kar orzeczonych wobec oskarżonych.
Na aprobatę zasługiwałytakże pozostałe rozstrzygnięcia zawierające się w zakresie orzeczenia o karze. W tym – wbrew stanowisku obrońcy oskarżonegoP. F.– prawidłowe okazało się orzeczenie w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody spowodowanej przestępstwem. Orzeczenie to odpowiadało warunkom zart. 46 § 1 k.k., w tym należycie uwzględniało ustalenia co do wysokości szkody i podmiotów poszkodowanych, jak również właściwie spełniało kompensacyjne funkcje ukarania.
Uwzględniając całość przedstawionych powyżej rozważań i uznając zarzuty apelacji obrońców oskarżonych za bezzasadne, Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Orzekająco kosztach procesu za postępowanie odwoławcze, Sąd Apelacyjny, mając na względzie przepisyart. 624 § 1 k.p.k.iart. 634 k.p.k., zwolnił oskarżonych od obowiązku ich ponoszenia. W przypadku każdego z wymienionych, uwzględniono przy tym jego sytuację majątkową i możliwości zarobkowe, w tym perspektywę odbywania kary izolacyjnej, co – w zestawieniu z wynikającymi z wyroku Sądu I instancji obciążeniami natury finansowej – nakazywało przyjąć, że pokrycie kolejnych kosztów byłoby dla oskarżonych zbyt uciążliwe. Z tych samych przyczyn – przy zastosowaniu przepisów art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o kosztach sądowych w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 ze zmian.), nie wymierzono oskarżonym opłaty za II instancję.

M. K.P. M.T.