Sygnatura akt II AKa 22/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2018 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Cezariusz Baćkowski (spr)
Sędziowie: SSA Edyta Gajgał
SSA Bogusław Tocicki
Protokolant: Anna Turek

    przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej Piotra Kalecińskiego

po rozpoznaniu w dniach 10 kwietnia 2018 r. i 18 kwietnia 2018r.

sprawyP. R.

oskarżonego zart. 299 § 1 kkiart. 299 § 5 kkw związku zart. 12 kk

D. C.

oskarżonego zart. 299 § 1 kkiart. 299 § 5 kkw związku zart. 12 kk

R. B.

oskarżonego zart. 299 § 1 kkiart. 299 § 5 kkw związku zart. 12 kk

na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych

od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu

z dnia 11 września 2017 r. sygn. akt III K 368/16

I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. C.w punkcie I części rozstrzygającej w ten sposób, że w miejsce zawartego tam orzeczenia oskarżonego uznaje za winnego tego, że w okresie od 22 września 2014 do 23 marca 2015 r. weW.i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze bezpośrednim by inne osoby dokonały oszustw ułatwił ich popełnienie w stosunku do mienia znacznej wartości przez to, że nakłaniał innych do założenia pozornych działalności gospodarczych oraz otwarcia rachunków bankowych gdzie trafiały środki pieniężne, którymi niekorzystnie rozporządzali pokrzywdzeni wprowadzeni w błąd co do uprawnienia właściciela rachunku do ich otrzymania, a w tym:

1. we wrześniu 2014 r. za pośrednictwemR. B.nakłoniłP. R.do założenia działalności gospodarczej o nazwieP. R.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)wA.Banku oraz o numerze(...)w(...)na które:

    a) w dniu 24 października 2014 r. narachunek nr (...)wA.Banku wpłynęły dwa przelewy z rachunków zagranicznejspółki (...) S.A.w kwotach 300.000 euro zbanku (...)(...)G.i 197.260 euro zbanku (...)(...)wG.(łącznie 2100674,87 zł), przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

b) w dniu 17 listopada 2014 r. wpłynął narachunek nr (...)w(...)przelew z rachunku zagranicznejspółki (...)wR.w kwocie 100.000 euro (422550 zł), przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

2. w listopadzie 2014 r. za pośrednictwemR. B.i innych osób nakłoniłK. S.do założenia działalności gospodarczej o nazwieK. S.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)w(...) S.A.oraz o numerze(...)wBanku (...) S.A.na które:

    a) w dniu 2 marca 2015 r. na rachunek w(...) S.A.o numerze(...)wpłynęły trzy przelewy z rachunku zagranicznego podmiotuo nazwie M. (...)wA.Oddział wB.działającego w imieniu i na rzeczfirmy (...)(...)zbanku (...)w kwotach: 1332101,40 euro, 384464,75 euro i 471070,25 euro (łącznie 9091473,43 zł), przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodęM.(...)C.(...),

    b) w dniu 23 marca 2015 r. wpłynął na rachunek wA.Banku o numerze(...)przelew z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie G.(...)(...)C.wbanku (...)w kwocie 98.695 euro (407482,04 zł) przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

to jest przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 1 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 k.k.100 stawek dziennych grzywny po 100 złotych, zaś na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 lipca 2016 r. do dnia 11 września 2017 r.,

II. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. B.w punkcie III. części rozstrzygającej w ten sposób, że w miejsce zawartego tam rozstrzygnięcia oskarżonego uznaje za winnego tego, że w okresie od 22 września 2014 do 23 marca 2015 r. weW.i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze ewentualnym by inne osoby dokonały oszustw ułatwił ich popełnienie w stosunku do mienia znacznej wartości przez to, że nakłaniał innych do założenia pozornych działalności gospodarczych oraz otwarcia rachunków bankowych gdzie trafiały środki pieniężne, którymi niekorzystnie rozporządzali pokrzywdzeni wprowadzeni w błąd co do uprawnienia właściciela rachunku do ich otrzymania, a w tym:

1. we wrześniu 2014 r. nakłonił i pomógłP. R.w założeniu działalności gospodarczej o nazwieP. R.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)wA.Banku oraz o numerze(...)w(...)na które:

    a) w dniu 24 października 2014 r. narachunek nr (...)wA.Banku wpłynęły dwa przelewy z rachunków zagranicznejspółki (...) S.A.w kwotach 300.000 euro zbanku (...)(...)G.i 197.260 euro (łącznie 2100674,87 zł) zbanku (...)(...)wG., przy czym środki te pochodziły z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

b) w dniu 17 listopada 2014 r. wpłynął narachunek nr (...)w(...)przelew z rachunku zagranicznejspółki (...)wR.w kwocie 100.000 euro (422550 zł), przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

2. w listopadzie 2014 r. nakłonił i pomógłK. S.w założeniu działalności gospodarczej o nazwieK. S.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)w(...) S.A.oraz o numerze(...)wBanku (...) S.A.na które:

    a) w dniu 2 marca 2015 r. na rachunek w(...) S.A.o numerze(...)wpłynęły trzy przelewy z rachunku zagranicznego podmiotuo nazwie M. (...)wA.Oddział wB.działającego w imieniu i na rzeczfirmy (...)(...)zbanku (...)w kwotach: 1.332.101,40 euro, 384.464,75 euro i 471.070,25 euro (łącznie 9091473,43 zł), przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodęM.(...)C.(...),

    b) w dniu 23 marca 2015 r. wpłynął na rachunek wA.Banku o numerze(...)przelew z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie G.(...)(...)C.wD.Bank (...)w kwocie 98.695 euro (407482,04 zł) przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

to jest przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 1 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 k.k.100 stawek dziennych grzywny po 100 złotych, na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 września 2016 r. do dnia 15 września 2016 r.,

III. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. R.w punkcie IV części rozstrzygającej w ten sposób, że w miejsce przypisanego tam czynu oskarżonego uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 22 września 2014 r. do dnia 2 października 2014 r. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zamiarze ewentualnym, by inne osoby dokonały oszustw ułatwił ich popełnienie w stosunku do mienia znacznej wartości przez to, że założył pozorną działalność gospodarczą o nazwieP. R.(...), jak również dwa rachunki firmowe o numerze(...)w(...) Banku S.A.oraz o numerze(...)w(...) S.A., na które:

    a) w dniu 24 października 2014 r. narachunek nr (...)wA.Banku wpłynęły dwa przelewy z rachunków zagranicznejspółki (...) S.A.w kwotach 300.000 euro zbanku (...)(...)G.i 197.260 euro (łącznie 2100674,87 zł) zbanku (...)(...)wG., przy czym środki te pochodziły z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

b) w dniu 17 listopada 2014 r. wpłynął narachunek nr (...)w(...)przelew z rachunku zagranicznejspółki (...)wR.w kwocie 100.000 euro (422550 zł), przy czym środki te pochodziły z przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki,

to jest przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 1 k.k.wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza mu 80 stawek dziennych grzywny po 50 złotych,

IV. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

V. zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych postępowania odwoławczego w tym od opłaty za obie instancje i określa, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa .

UZASADNIENIE
D. C.został oskarżony o to, że :

I
w okresie od 22 września 2014 do 23 marca 2015 r. weW.i innych miejscowościach na terenie kraju, a także poza jego granicami, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych w łącznej kwocie nie mniejszej niż4.196.611,40 euro, a także w celu utrudnienia ich wykrycia, zajęcia lub orzeczenia przepadku polecił innym osobom założenie pozornych działalności gospodarczych oraz rachunków bankowych, które zostały następnie wykorzystane do operacji finansowych w odniesieniu do środków pochodzących z czynów zabronionych, a w tym:

1
we wrześniu 2014 r. poleciłP. R.założenie działalności gospodarczej o nazwieP. R.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)wA.Banku oraz o numerze(...)w(...)wykorzystane do operacji bankowych w odniesieniu do środków pochodzących z przestępstw, a w tym:

a
w dniu 24 października 2014r. przyjął narachunek nr (...)wA.Banku dwa przelewy z rachunków zagranicznejspółki (...) S.A.w kwotach300.000 euro i 197.260 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki, a następnie usiłował dokonać transferu środków w kwotach 19.998,36 euro oraz 181.289,47 na rachunekfirmy (...) LTDz siedzibą wC., czego nie udało się zrealizować, albowiem środki zostały zablokowane na rachunku przez bank,

b
w dniu 17 listopada 2014 r. przyjął narachunek nr (...)w(...)przelew z rachunku zagranicznejspółki (...)w kwocie100.000 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

2
w październiku 2014 r. poleciłL. A.założenie działalności gospodarczej o nazwieL. A.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)w(...) S.A.oraz o numerze(...)wBanku (...) S.A.wykorzystane do operacji bankowych w odniesieniu do środków pochodzących z przestępstw, a w tym:

a
w dniu 20 listopada 2014 r. przyjął na rachunek w(...) S.A.o numerze(...)przelew z rachunku zagranicznego podmiotuo nazwie C.΄sI.w kwocie486.230 euro i 197.260 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tego podmiotu, a następnie dokonał transferu środków w kwotach 169.988.,45 euro oraz 174.995,86 euro na rachunekfirmy (...)z siedzibą wW.wC., jak również dwóch przelewów w kwotach 200 euro i 20 euro na swój rachunek osobisty o numerze(...),

b
w dniu 16 grudnia 2014 r. przyjął na rachunek wBanku (...) S.A.trzy przelewy z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie C. (...)w kwocie49.720 euro, 99.680 euro i 24.560 europrzy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

3
w listopadzie 2014 r. poleciłM. W.założenie działalności gospodarczej o nazwieM. W.(...)oraz rachunek bankowy w(...)o numerze(...)wykorzystany do operacji bankowych w odniesieniu do środków pochodzących z przestępstw, a w tym:

a
w dniu 27 listopada 2014r. przyjął na rachunek bankowy w(...)o numerze(...)przelew z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie C.

    ΄sI.
w kwocie
    455.570 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tego podmiotu i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

4
w listopadzie 2014 r. poleciłK. S.założenie działalności gospodarczej o nazwieK. S.(...)oraz rachunków bankowych o numerze(...)w(...) S.A.oraz o numerze(...)wBanku (...) S.A.wykorzystane do operacji bankowych w odniesieniu do środków pochodzących z przestępstw, a w tym:

a
w dniu 2 marca 2015 r. przyjął na rachunek w(...) S.A.o numerze(...)trzy przelewy z rachunku zagranicznego podmiotuo nazwie M. (...)w kwocie1.332.101,40 euro, 384.464,75 euro i 471.070,25 euro,przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodęM.(...)C.i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

b
w dniu 23 marca 2015 r. przyjął na rachunek wA.Banku o numerze(...)przelew z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie G.

(...)(...)
w kwocie

    98.695 europrzy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
L. A.zarzucono, iż:

II
w okresie od 23 października do 16 grudnia 2014 r. wW.i innych miejscowościach na terenie kraju, a także poza jego granicami, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych w łącznej kwocie nie mniejszej niż660.190 euro, a także w celu utrudnienia ich wykrycia, zajęcia lub orzeczenia przepadku założył pozorną działalność gospodarczą o nazwieL. A.(...), jak również dwa rachunki firmowe o numerze(...)w(...) S.A.oraz o numerze(...)wBanku (...) S.A., które zostały następnie wykorzystane do operacji finansowych w odniesieniu do środków pochodzących z czynów zabronionych, a w tym:

1
w dniu 20 listopada 2014 r. przyjął na rachunek w(...) S.A.o numerze(...)przelew z rachunku zagranicznego podmiotuo nazwie C.΄sI.w kwocie486.230 euro i 197.260 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tego podmiotu, a następnie dokonał transferu środków w kwotach 169.988.,45 euro oraz 174.995,86 euro na rachunekfirmy (...)z siedzibą wW.wC., jak również dwóch przelewów w kwotach 200 euro i 20 euro na swój rachunek osobisty o numerze(...),

2
w dniu 16 grudnia 2014 r. przyjął na rachunek wBanku (...) S.A.trzy przelewy z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie C. (...)w kwocie49.720 euro, 99.680 euro i 24.560 eurocelem przeprowadzenia kolejnych operacji, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
R. B.został oskarżony o to, że :

III
w okresie od 22 września 2014 r. do 23 marca 2015 r. weW.i innych miejscowościach na terenie kraju, a także poza jego granicami, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych w łącznej kwocie nie mniejszej niż3.084.879,23 euro, a także w celu utrudnienia ich wykrycia, zajęcia lub orzeczenia przepadku polecił innym osobom założenie pozornych działalności gospodarczych oraz rachunki bankowe, które zostały następnie wykorzystane do operacji finansowych w odniesieniu do środków pochodzących z czynów zabronionych, a w tym:

1
we wrześniu 2014 r. poleciłP. R.założenie działalności gospodarczej o nazwieP. R.(...)wypełniając jednocześnie częściowo dokumento nazwie „. (...)wniosek o wpis do centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej” oraz polecił założenie rachunków bankowych o numerze(...)wA.Banku oraz o numerze(...)w(...), które zostały wykorzystane do operacji bankowych w odniesieniu do środków pochodzących z przestępstw, a w tym:

a
w dniu 24 października 2014 r. przyjął narachunek nr (...)wA.Banku dwa przelewy z rachunków zagranicznejspółki (...) S.A.w kwotach300.000 euro i 197.260 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki, a następnie usiłował dokonać transferu środków w kwotach 19.998,36 euro oraz 181.289,47 na rachunekfirmy (...) LTDz siedzibą wC., czego nie udało się zrealizować, albowiem środki zostały zablokowane na rachunku przez bank,

b
w dniu 17 listopada 2014 r. przyjął narachunek nr (...)w(...)przelew z rachunku zagranicznejspółki (...)w kwocie100.000 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

2
w listopadzie 2014 r. poleciłK. S.założenie działalności gospodarczej o nazwieK. S.(...)wypełniając jednocześnie częściowo dokumento nazwie „. (...)wniosek o wpis do centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej” oraz polecił założenie rachunków bankowych o numerze(...)w(...) S.A.oraz o numerze(...)wBanku (...) S.A., które zostały wykorzystane do operacji bankowych w odniesieniu do środków pochodzących z przestępstw, a w tym:

a
w dniu 2 marca 2015 r. przyjął na rachunek w(...) S.A.o numerze(...)trzy przelew z rachunku zagranicznego podmiotuo nazwie M. (...)w kwocie1.332.101,40 euro, 384.464,75 euro i 471.070,25 euro,przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodęM.(...)C.i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

b
w dniu 23 marca 2015 r. przyjął na rachunek wA.Banku o numerze(...)przelew z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie G.

(...)(...)
w kwocie

    98.695 europrzy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
P. R.zarzucono, że :

IV
w okresie od 22 września do 17 listopada 2014 r. weW.i innych miejscowościach na terenie kraju, a także poza jego granicami, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych w łącznej kwocie nie mniejszej niż597.260 euro, a także w celu utrudnienia ich wykrycia, zajęcia lub orzeczenia przepadku założył pozorną działalność gospodarczą o nazwieP. R.(...), jak również dwa rachunki firmowe o numerze(...)w(...) Banku S.A.oraz o numerze(...)w(...) S.A., które zostały następnie wykorzystane do operacji finansowych w odniesieniu do środków pochodzących z czynów zabronionych, a w tym:

1
w dniu 24 października 2014 r. przyjął dwa przelewy z rachunków zagranicznejspółki (...) S.A.w kwotach300.000 euro i 197.260 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki, a następnie usiłował dokonać transferu środków w kwotach 19.998,36 euro oraz 181.289,47 na rachunekfirmy (...) LTDz siedzibą wC., czego nie udało się zrealizować, albowiem środki zostały zablokowane na rachunku przez bank,

2
w dniu 17 listopada 2014 r. przyjął przelew z rachunku zagranicznejspółki (...)w kwocie 100.000 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tej spółki i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
M. W.został oskarżony o to, że :

V
w okresie od 12 do 27 listopada 2014 r. weW.i innych miejscowościach na terenie kraju, a także poza jego granicami, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych w łącznej kwocie nie mniejszej niż455.570 euro, a także w celu utrudnienia ich wykrycia, zajęcia lub orzeczenia przepadku założył pozorną działalność gospodarczą o nazwieM. W.(...)oraz rachunek firmowy w(...) S.A.o numerze(...), na który w dniu 27 listopada 2014 r. przyjął przelew z rachunku podmiotu zagranicznegoo nazwie C.΄sI.w kwocie 455.570 euro, przy czym środki te pochodziły z korzyści z popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tego podmiotu i zostały zablokowane na rachunku przez bank,

tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt III K 368/16 :

I
uznał oskarżonegoD. C.za winnego czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k., i za to, na podstawieart. 299 § 5 k.k.wymierzył mu karę 3(trzech)lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100(stu)złotych;

II
uznał oskarżonegoL. A.za winnego czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k., i za to, na podstawieart. 299 § 5 k.k.wymierzył mu karę 1(jednego)roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 100(stu)stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30(trzydziestu)złotych;

III
uznał oskarżonegoR. B.za winnego czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k., i za to, na podstawieart. 299 § 5 k.k.wymierzył mu karę 2(dwóch)lat i 2(dwóch)miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 100(stu)stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100(stu)złotych;

IV
uznał oskarżonegoP. R.za winnego czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k., i za to, na podstawieart. 299 § 5 k.k.wymierzył mu karę 2(dwóch)lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 100(stu)stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50(pięćdziesiąt)złotych;

V
uznał oskarżonegoM. W.za winnego czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 299 § 1 i 5 k.k., i za to, na podstawieart. 299 § 5 k.k.wymierzył mu karę 1(jednego)roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 100(stu)stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30(trzydziestu)złotych;

VI
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoL. A.kary pozbawienia wolności na okres 3(trzech)lat próby;

VII
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. W.kary pozbawienia wolności na okres 3(trzech)lat próby;

VIII
na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoL. A.iM. W.do informowaniu Sądu o przebiegu okresu próby;

IX
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył:

a
oskarżonemuD. C.– okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 14 lipca 2016 r. do dnia 11 września 2017 r. – na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności,

b
oskarżonemuL. A.– okres zatrzymania od dnia 13 lipca 2016 r. do dnia 14 lipca 2016 r. – na poczet orzeczonej kary grzywny,

c
oskarżonemuR. B.– okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 14 września 2016 r. do dnia 15 września 2016 r. – na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności,

d
oskarżonemuM. W.– okres zatrzymania od dnia 13 lipca 2016 r. do 14 lipca 2016 r. – na poczet orzeczonej kary grzywny;

X
na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoL. A.przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w wysokości 1000 (tysiąca) złotych;

XI
na podstawieart. 44 § 1 k.k.orzekł przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodów rzeczowych ujętych w wykazach Drz 3088-3090/16 (t. VI k. 1162-1164) i Drz 3093/16 (t. XII, k. 2334-2335);

XII
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócił:

a
Urzędowi Miejskiemu weW.dowody rzeczowe ujęte w wykazach Drz 3081/16 (t. III, k. 545-546) i Drz 3083/16 (t. V k. 946-951);

b
(...)wW.dowody rzeczowe ujęte w wykazach Drz 3082/16 (t. IV, k. 777-781) i Drz 3091-3092/16 (t. VI k. 1085, t. VIII, k. 1530),

c
oskarżonemuL. A.dowody rzeczowe ujęte w wykazach Drz 3084-3087/16 (t. VI, k. 1159-1161);

XIII
na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowe, a na podstawieart. 2w zw. zart. 3 ust. 1ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. nr 27, poz. 152 z późn. zm.) wymierzył im opłaty:

a
oskarżonemuD. C.w wysokości 3400 zł,

b
oskarżonemuL. A.w wysokości 780 zł,

c
oskarżonemuR. B.w wysokości 2400 zł,

d
oskarżonemuP. R.w wysokości 1300 zł,

e
oskarżonemuM. W.w wysokości 780 zł.

Apelacje od tego orzeczenia wnieśli oskarżeni :D. C.,R. B.iP. R.za pośrednictwem obrońców.
Obrońcy oskarżonegoD. C.zaskarżyli wyrok w całości zarzucając : błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku, a polegający na niesłusznym uznaniu, że zgromadzony materiał dowodowy daje podstawę do uznania oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w części wstępne wyroku i zakwalifikowanego zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k., gdy tymczasem prawidłowa ocena zgromadzonych dowodów nie daje ku temu podstawy.
Podnosząc powyższy zarzut, apelujący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania; ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, żeD. C.dopuścił się przestępstwa paserstwa nieumyślnego i wymierzenie mu za to przestępstwo kary 1 roku pozbawienia wolności.
Obrońca oskarżonegoP. R.zaskarżył wyrok w całości zarzucając:
1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że oskarżony podjął działania zmierzające do udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych i w celu utrudnienia ich wykrycia, zajęcia lub orzeczenia przepadku założył pozorną działalność gospodarczą oraz 2 rachunki firmowe, podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony nie wiedział kto i w jakim celu wykorzystywał jego dane oraz w/w rachunki bankowe.
2.obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicieart. 7 k.p.k.i410 k.k., które miało wpływ na treść orzeczenia, a polegające na tym, iż Sąd orzekający, wydając zaskarżony wyrok, ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowolnie z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a w szczególności polegający m.in. na tym, że Sąd dowolnie ustalił sprawstwo i winę oskarżonego w oparciu jedynie o fakt zgłoszenia przez niego działalności gospodarczej, otworzenia 2 rachunków bankowych i znajomości zD. C..
Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę wyżej opisanego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Również w całości zaskarżyła wyrokobrończyni oskarżonegoR. B.zarzucając :
1.obrazę przepisów postępowania karnego, tj.art. 410 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.i143 § 1 pkt 7 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia polegającą na nieujawnieniu w procesowo przewidziany sposób materiałów pochodzących z policyjnego podsłuchu operacyjnego.
2.obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 299 § 1 poprzez jego błędną wykładnię, w oparciu o która Sąd Okręgowy uznał oskarżonegoR. B.za winnego popełnienia przestępstwa prawa pieniędzy, podczas gdy prawidłowa interpretacja przepisuart. 299 § 1 k.k.musi prowadzić do wniosku, że czyn przypisany temu oskarżonemu nie wyczerpuje znamion przestępstwa zart. 299 § 1 k.k.
Podnosząc powyższe zarzuty, apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoB.od zarzutu prawa pieniędzy; ewentualnie o uchylenie rozstrzygnięcia Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Prokurator w odpowiedzi na apelację obrońców oskarżonegoD. C.wniósł o jej nieuwzględnienie i utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonychD. C.,R. B.iP. R.są zasadne w tej części, gdzie podważają możliwość uznania, że zachowania tych oskarżonych stanowią „pranie pieniędzy” o jakim mowa wart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 299 § 1 k.k.Rację mają też obrońcy oskarżonegoD. C.kwestionując ustalenia, że uczestniczył on w zachowaniach związanych z zakładaniem rachunków bankowychfirm (...)i przelewaniem na nie pieniędzy z rachunkówfirmy (...)’s(...).
W pierwszej kolejności należało rozważyć podniesiony w apelacji obrończyni oskarżonegoR. B.zarzut obrazyart. 410 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.iart. 143 § 1 pkt 7 k.p.k., co skarżąca łączy z oparciem ustaleń dotyczących tego oskarżonego na danych uzyskanych podczas kontroli operacyjnej zarządzonej przez Sąd Okręgowy w trybieart. 19 ust. 1 i 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policjiw brzmieniu nadanym ustawą z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianieustawy o Policjioraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 1199), choć na rozprawie nie zostały odtworzone utrwalone w tym trybie treści rozmów. Okoliczność ta dotyczy także oskarżonegoD. C., którego obrońcy nie formułują podobnego zarzutu. W odniesieniu do obu tych oskarżonych materiały o których mowa były jedną z istotnych podstaw dowodowych prowadzących do przypisania im zarzucanych przestępstw (uzasadnienie str. 38, 42-44, 49-50).
Nie jest kwestionowane, że postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 4 maja 2015 r. zarządzające kontrolę operacyjną w stosunku doD. C.dotyczyło przestępstw katalogowych (art. 299 § 1 k.k.,art. 286 § 1 k.k.) wymienionych wart. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji(k.2187).
Ustawa z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 437) wchodząca w życie w dniu 15 kwietnia 2016 r. uchyliła m.in.ustęp 15a art. 19 ustawy o Policji, wedle którego wykorzystanie dowodu uzyskanego podczas stosowania kontroli operacyjnej jest dopuszczalne wyłącznie w postępowaniu karnym w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, w stosunku do którego jest dopuszczalne stosowanie takiej kontroli, zmieniła brzmienie zakazu dowodowego zart. 168a k.p.k.oraz dodałaart. 168b k.p.k.Pierwszy z wymienionych przepisów określa, że dowodu nie można uznać za niedopuszczalny wyłącznie na tej podstawie, że został uzyskany z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego, o którym mowa wart. 1 § 1 Kodeksu karnego, chyba że dowód został uzyskany w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych, w wyniku: zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności. Drugi zaś stanowi, że jeżeli w wyniku kontroli operacyjnej zarządzonej na wniosek uprawnionego organu na podstawie przepisów szczególnych uzyskano dowód popełnienia przez osobę, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej lub przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego popełnionego przez inną osobę niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej, to wówczas prokurator podejmuje decyzję w przedmiocie wykorzystania tego dowodu w postępowaniu karnym.
Wymieniona ustawa nowelizująca nie zawiera, w zasadzie, regulacji intertemporalnych stanowiąc jedynie (art. 20), że czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia jej w życie ustawy są skuteczne. Uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2016 r., I KZP 10/16, (OSNKW 2016r., z. 12, poz. 79) stwierdza, że „w sprawach prowadzonych po dniu 14 kwietnia 2016 r., w których akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania lub wniosek o umorzenie postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego skierowano do sądu przed dniem 1 lipca 2015 r., zastosowanie znajdują przepisy regulujące przebieg postępowania karnego wprowadzone przez ustawę z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 437), a więc - co do zasady - przepisy nowe.” Tak więc w niniejszej sprawie postępowanie przygotowawcze (po 14 kwietnia 2016 r.) i sądowe toczyło się wedle przepisów proceduralnych w brzmieniu nadanym cyt. ustawą nowelizującą, wśród których znalazły się:art. 168a k.p.k.- w obecnym kształcie iart. 168b k.p.k.
W realiach niniejszej sprawy prowadzący postępowanie przygotowawcze faktycznie zdecydował o wykorzystaniu uzyskanego podczas kontroli operacyjnej dowodu w śledztwie w odniesieniu do przestępstw katalogowych, w ramach czasowych wyznaczonych postanowieniem Sądu, ale ponad jego zakres podmiotowy (nie tylko w odniesieniu doD. C.ale i m.in. co doR. B.). Uzyskane dane stały się jawne i (niezależnie od trafności nazwania tej czynności „oględzinami”) dokonano ich protokolarnego odtworzenia (k. 2164-2168) konfrontując treść utrwalonych rozmów telefonicznych ze słownym przekładem.
Kierując akt oskarżenia prokurator wniósł (k. 2829v) o przeprowadzenie na rozprawie dowodu zarówno z komunikatów (k. 2169-2186) będących przekładami słownymi z zapisu dźwięków, jak i płyty (k. 2191) z zarejesrtowanymi podczas kontroli operacyjnej rozmowami (a także cyt. wyżej protokołu oględzin).
Na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2017 r., strony zgodnie wniosły o ujawnienie bez odczytywania dowodów wskazanych w akcie oskarżenia do przeprowadzenia na rozprawie (k. 3184 v). Ani obecna na tym terminie obrończyni ani oskarżonyR. B.nie wnosili o odtworzenie na rozprawie zapisów rozmów. Nie składali takiego wniosku również w toku procesu.
W takiej sytuacji Sąd Okręgowy na podstawieart. 394 § 1 i 2 k.p.k.uznał za ujawnione bez odczytywania dowody zawnioskowane w akcie oskarżenia do odczytania i ujawnienia na rozprawie, zatem nie tylko wymienione wyżej przekłady słowne zapisów dźwięków utrwalonych podczas kontroli operacyjnej zarządzonej przez Sąd, ale przede wszystkim zapisane na płycie (k.2191) rozmowy utrwalone w czasie tej kontroli. Sąd I instancji włączył więc te zapisy do podstawy dowodowej.
Zgodnie zart. 19 ust. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji(tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2067) w przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Komendant Główny Policji, Komendant(...), Komendant(...)albo komendant wojewódzki Policji przekazuje prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednioart. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego. Przepis ten pozwala na odczytywanie na rozprawie protokołów oraz dokumentów urzędowych złożonych w postępowaniu przygotowawczym lub sądowym albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Nie ma przy tym powodu, by do zapisów rozmów utrwalonych podczas zarządzonej kontroli operacyjnej nie stosowaćart. 394 § 2 k.p.k.pozwalającego takie zapisy podlegające odczytaniu i odtworzeniu uznać bez ich odczytania, odtwarzania za ujawnione.
W cytowanym w apelacji wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2008 r., III KK 30/08, (OSNKW 2008 r., z. 8, poz. 65), Sąd ten wyraźnie stwierdza, że „przekłady słowne zapisów dźwięków (rozmów) nie stanowią samoistnego ani pierwotnego dowodu, na którym sąd może poprzestać, nawet jeśli takie jest żądanie stron. Przekłady te mogą zostać wprowadzone do procesu, ale obok treści zarejestrowanych (utrwalonych dźwiękowo) rozmów. Ich odtworzenie, a więc ujawnienie zgodnie z wymogiemart. 410 k.p.k.następuje na rozprawie, co musi, zgodnie z dyspozycjąart. 143 § 1 pkt 7 k.p.k., znaleźć odzwierciedlenie w treści protokołu. Zaliczenia w poczet dowodów zapisu dźwiękowego rozmów przez odsłuchanie (odtworzenie) albo bez odsłuchania, nie wolno zastąpić odczytaniem przekładów słownych. W razie ujawnienia, w jednej z wyżej wskazanych form, zarejestrowanych rozmów, ich słowne zapisy stają się załącznikami do protokołu rozprawy (analogia doart. 147 § 3zd. ostatniek.p.k.). Oznacza to, że nie ma konieczności ich odczytywania ani zaliczania do dowodów w inny sposób, co oczywiście nie pozbawia sądu takiego uprawnienia ani prawa strony do żądania odczytanie tych zapisów”. Wbrew temu co podnosi obrończyniR. B.wprowadzenie do procesu dźwiękowych zapisów rozmów i ich przekładów słownych nastąpiło stosownie doart. 393 § 1 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.a to poprzez uznanie za ujawnione bez odczytywania i odsłuchiwania, za zgodą stron, co znalazło odzwierciedlenie w protokole rozprawy (k. 3184 v). Sąd Okręgowy nie dołączył do tego protokołu przekładów słownych, które przecież znajdują się w aktach sprawy na k. 2169-2186, 2163-2168 a zapis dźwiękowy na k. 2191 akt. Dowody te były dostępne dla stron. Tak więc zarówno oskarżonyR. B.jak i jego obrończyni mogli zapoznać się z nimi w sposób i w zakresie jaki uznawali za istotny dla obrony, w tym także wnosząc o odtworzenie zarejestrowanych rozmów telefonicznych na rozprawie. Jeśli zatemR. B.dowiedział się o treści jego rozmowy zD. C.utrwalonej w dniu 10 maja 2015 r. dopiero z uzasadnienia wyroku, jak podnosi obrończyni (apelacja str. 4), to dlatego, że nie skorzystał z możliwości zapoznania się z zapisem utrwalonych rozmów (ewentualnie ich przekładem), lub uczynił to nie dość uważnie i nie wnosił (podobnie jak obrończyni) na rozprawie o ich odtworzenie lecz o uznanie ich za ujawnione.
Z tych powodów zarzut obrazy art.art. 410 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.iart. 143 § 1 pkt 7 k.p.k.podniesiony przez obrończynię oskarżonegoR. B.nie był zasadny. Z kolei materiały z kontroli operacyjnej w zakresie w jakim odnoszą się do tego oskarżonego nie są warunkiem koniecznym dla ustalenia jego udziału i roli w przestępczym procederze, który podlegał ocenie w niniejszym postępowaniu. Wystarczającą ku temu podstawę dają wyjaśnieniaR. B.z postępowania przygotowawczego, relacjaK. S., opinie pismoznawcze i dokumenty dotyczące zgłoszenia działalności gospodarczej, bankowe oraz nadesłane w ramach pomocy prawnej.
Obrońca oskarżonegoP. R.formułuje zarzut naruszeniaart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.oraz błędu w ustaleniach faktycznych. W istocie skarżący ten twierdzi, że dowody jakimi dysponował Sąd Okręgowy nie pozwalały na ustalenie, że oskarżony ten miał świadomość w jakim celu zostały założone rachunki bankowe jegofirmy (...).
Ustalenia faktyczne sądu orzekającego merytorycznie mogą być skutecznie podważone, gdy dochodząc do nich sąd oparł się na niekompletnym materiale dowodowym, pominął istotne ujawnione w sprawie dowody, korzystał z dowodów na rozprawie nieujawnionych (art. 410 k.p.k.), bądź oceniając poszczególne dowody czynił to sprzecznie z regułami poprawnego rozumowania, zasadami wiedzy lub życiowym doświadczeniem (art. 7 k.p.k.), a więc dowolnie, nie mieszcząc się w granicach swobodnego sędziowskiego uznania. Natomiast jeśli ocena dowodów nie wykracza poza granice zakreśloneart. 7 k.p.k., poprzedza ją ujawnienie na rozprawie głównej całokształtu istotnych okoliczności sprawy w sposób podyktowany obowiązkiem dociekania prawdy a okoliczności przemawiające na korzyść i niekorzyść oskarżonego zostały rozważone, pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.(por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1974 r., Rw 618/74, OSNKW 1975, z. 3-4, poz. 47). Jako taka uchyla się od ingerencji Sądu odwoławczego nawet gdyby możliwe było przeciwstawienie ustaleniom faktycznym sądu I instancji odmiennego poglądu w tej kwestii opartego na innych dowodach postrzeganych subiektywnie przez stronę jako wiarygodne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2007 r., WA 8/07, OSNwSK 2007 r., z.1, poz.559).
Sąd Okręgowy przekonująco wykazał (uzasadnienie str. 37-55) powody dla których nie podzielił wyjaśnień oskarżonychD. C.,R. B.iP. R.przeczących udziałowi w fikcyjnym zgłaszaniu prowadzenia działalności gospodarczej i otwieraniu rachunków bankowych na które miały wpływać pieniądze jakimi niekorzystnie rozporządzały pokrzywdzone firmy.
Wbrew temu co twierdzi obrońcaP. R.Sąd I instancji wniosku, że oskarżony ten miał świadomość przeznaczenia do przestępczego wykorzystania rachunków bankowych założonych dlafirmy (...)nie wyprowadził jedynie z faktu zgłoszenia prowadzenia działalności gospodarczej i otwarcia rachunków bankowych ( uzasadnienie str.51-52). Jest przecież poza sporem, że oskarżony nie prowadził, ani nie zamierzał prowadzić działalności gospodarczej, choć zamiar taki zgłosił w dniu 22 września 2014 r. podpisując i składając wypełniony przezR. B.(k. 2425-2470, 2539, 2957) wniosek do Centralnej Ewidencji(...)o Działalności Gospodarczej (k.547-548). Jak wyjaśnia ten oskarżony (k.2539)P. R.nie potrafił go napisać.P. R., nadal wtowarzystwie (...)(k.2539), otworzył rachunki, w tym walutowe, w dwóch bankach 24 i 25 września 2014 r. (k.590-603, 775-781, 476-488, 574-584, 586-587) choć przecież nie podejmował żadnej działalności gospodarczej a już kilka dni potem (2.10.2014 r.- k.2914) rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności. Trafnie też zauważa Sąd I instancji, że 24 września 2014 r. karta SIM z numerem(...)podawanym przezP. R.jako kontaktowy w bankach znalazła się w aparacie telefonicznym użytkowanym przezD. C.i ujawnionym podczas przeszukania jego mieszkania (k.2327-2333, analiza kryminalistyczna k.2233-2247). Jeśli spostrzeżenie to uzupełnić stwierdzeniem, że na rachunkifirmy (...)w(...)iA.Banku następowały logowania z Polski i Francji w czasie gdy oskarżony był pozbawiony wolności (k.531, 673, 675-676) to jest jasne, żeP. R.wkrótce po założeniu rachunków przekazał innym osobom kartę SIM oraz dane konieczne do logowania się na konta bankowefirmy (...)i wykonywania operacji finansowych. Jeśli więcD. C.był znajomymP. R., odwiedzał go w zakładzie karnym, to jest przekonujące stwierdzenieR. B., że na prośbę tego pierwszego pomagałP. R.w zgłoszeniu działalności gospodarczej, założeniu rachunków bankowych iD. C.„zajmował się tą firmą” (k.2539, 2540v). Nie budzi więc wątpliwości, że dane do logowania i karta SIM trafiły doD. C.. W opisanych okolicznościach zgłoszenia fikcyjnej działalności gospodarczej, założenia rachunków bankowych, przekazania krótko potem danych i karty SIM niezbędnych do wykonywania operacji finansowych z wykorzystaniem tych rachunków trzeba podzielić wniosek Sądu Okręgowego, że oskarżonyP. R.jako osoba dojrzała, doświadczona miał świadomość, że jego zachowanie ułatwia innym osobom popełnianie przestępstw.
Jeśli chodzi o list doD. C.przesłany z zakładu karnego przezP. R.(k.2334-2335) odnaleziony podczas przeszukania mieszkaniaD. C.(k.2327-2333) to trzeba zauważyć, że Sąd I instancji odwołuje się do niego tylko posiłkowo i nie przydaje mu rozstrzygającego znaczenia (uzasadnienie str. 52). IstotnieP. R.uzależnia tam dalsze milczenie od rozliczenia się z nim innych osób, ale z kontekstu wynika, że chodzi o inną sprawę w której oskarżony nie zgodził się na konsensualne zakończenie postępowania. Natomiast sformułowanie, że ich (tj.D. C.iP. R.) sprawę „rozegrał pokerowo” w sytuacji gdy oskarżeni się znali jest na tyle ogólne, że brak wystarczających przesłanek dla uznania, że chodzi o zachowanieP. R.w niniejszym postępowaniu zwłaszcza, że list pochodzi z listopada 2015 r., a więc z czasu gdy nie był on jeszcze przesłuchany w charakterze podejrzanego (k.554-555) w tej sprawie, a blisko rok wcześniej, w grudniu 2014 r., zeznawał jako świadek.
Rację mają obrońcyD. C.w tej części gdzie podważają ustalenie, że oskarżony uczestniczył w zgłoszeniach fikcyjnych działalności gospodarczych przezM. G.R.iL. A.– (...)oraz zakładania rachunków bankowych tych podmiotów po to by inne osoby wykorzystywały je do dokonywania oszustw. Brak jest bowiem wystarczających dowodów, by stanowczo, bez ryzyka błędu, poczynić takie ustalenia.
Dobrze obrazuje to sposób sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Najpierw (uzasadnienie str. 1) Sąd Okręgowy stwierdza, żeD. C.wyszukiwał osoby, które zgłaszały prowadzenie działalności gospodarczej i zakładały rachunki bankowe, odbierał od nich dokumentację z tym związaną, karty SIM służące do autoryzacji transakcji bankowych i przekazywał je innym osobom które poprzez zabiegi phishingowe wprowadzały w błąd zagraniczne firmy doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem poprzez przelanie pieniędzy na te założone rachunki walutowe. Następnie Sąd opisuje poszczególne sytuacje przy czym w odniesieniu doprzedsiębiorstw (...).(...)K. S.wskazuje jakie konkretnie czynności wykonywałD. C.(uzasadnienie str. 3-4, 12-13), czego nie czyni w wypadkufirm (...)iG.R.M. W.(uzasadnienie str. 6-10, 10-13).
Rzecz w tym, że o udziale przeczącego sprawstwuD. C.w wyszukiwaniu tych osób, zgłoszeniu przez nich fikcyjnej działalności gospodarczej, zakładaniu rachunków bankowych, przekazywaniu mu otrzymanych dokumentów, haseł do kont bankowych, kart SIM w odniesieniu do wymienionych firm nie mówi aniL. A.aniM. W.. Pierwszy z nich (k. 2957v, 1173-1177) wskazuje naL. K.i mężczyznę zB., aL. K.(k. 1197-1200) umniejszając swoją rolę mówi o mężczyźnie o imieniuM.. Z koleiM. W.(k. 2958, 981-983) wyjaśnia, że firmę założył i rachunek bankowy otworzył z inicjatywy nieznanego mu mężczyzny. Pracownicabanku (...)(k. 896-897) zeznaje o starszym mężczyźnie, któremu przy zakładaniu rachunku towarzyszył młodszy. Żadna z tych osób nie wskazuje na udziałD. C.. Także opinie pismoznawcze (k. 1124-1232, 2425-2470) nie mówią o tym, by oskarżony o którym mowa sporządzał wnioski dotyczące zgłoszenia do Centralnej Ewidencji(...)o Działalności Gospodarczejprzedsiębiorstw (...)iG.R.lub podrabiał na nich podpisyM. W.iL. A.. Danych wskazujących na udziałD. C.w omawianych tu zachowaniach nie zawierają materiały uzyskane podczas kontroli operacyjnej (k. 2191).
O udziale oskarżonegoD. C.w zgłaszaniu działalności gospodarczej, zakładaniu rachunków bankowych przezM. W.iL. A., przekazywaniu innym osobom danych do logowania na rachunki i dysponowania wpływającymi środkami przekonały Sąd I instancji (uzasadnienie str.46-49) rezultaty analizy kryminalistycznej uzyskanych w toku postępowania dowodów z bilingów, miejsc logowań telefonów (k. 2233-2247). Sąd Okręgowy wskazuje więc, że:
- odnaleziony podczas przeszukania mieszkaniaD. C.(k.2327-2333) telefon komórkowyN. (...)(...), współpracujący na co dzień z kartą SIM(...), w dniu 24 września 2014 r. (data otwarcia rachunku(...)P. R.w(...)) współpracował z kartą SIM o numerze(...)wskazywanym przezP. R.podczas zakładania rachunków bankowych, a następnie po ponad pół godzinie od ostatniego połączenia karta ta znalazła się w aparacie telefonicznym(...)(...);
- aparat ten nazywany „aparatem słupów” (współpracował z katami(...)wskazywanymi podczas zakładania rachunków przezP. R.,M. W.iK. S.) w tym samym dniu (24.09.2014 r.) współpracował z kartą(...)na co dzień znajdującą się w telefonieN.odnalezionym w mieszkaniuD. C.;
- karty(...)i(...)logowały się w tym dniu i czasie w tych samych miejscach, w tym w pobliżu miejsca zamieszkaniaD. C.;
- karta SIM o numerze(...)podanym przezM. W.podczas zakładania rachunku bankowego współpracowała nie tylko z „telefonem słupów” ((...)
(...)) ale i aparatem(...)
(...)logującym się we Francji z którym współpracowała karta SIM o(...)wskazanym przezL. A.podczas zakładania konta bankowego;
- dzień po logowaniu się numeruD. C.do stacji(...)wW.(25.11.2014 r.) i w kolejnych dniach (26-29.11.2014 r.) do numeru telefonu podanego przez mieszkającego wW.L. A.podczas zakładania konta bankowego odnotowano kilka rozmów przychodzących;
- podobny sposób działania.
Zważywszy na cyt. już wyżej relacjęR. B.(k. 2538-2540) wskazującego na udział i nadrzędną rolęD. C.w zgłoszeniu fikcyjnej działalności gospodarczej przezP. R., założeniu rachunków bankowych na które miały trafiać pieniądze wskutek niekorzystnego rozporządzenia przez pokrzywdzonych, późniejsze logowania na konta(...)i dyspozycje przelania kwot trafny jest wniosek Sądu Okręgowego, żeD. C.dysponował kartą(...), który to numer podawał podczas zakładania rachunkówP. R..
Można zatem podzielić, zważywszy też na zbieżność czasową i miejscową (uzasadnienie str.18-19) przemieszczeń kart(...)i(...)do telefonów(...)
(...)i(...), stwierdzenie Sądu Okręgowego, że oskarżonyD. C.w dniu 24 września 2014 r. przełożył używaną kartę(...)do „telefonu słupów(...)(...)skąd wynika, że wtedy nim dysponował. Natomiast z faktu jednorazowego przełożenia karty SIM do tego telefonu, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji (uzasadnienie str. 47), nie wynika że po ponad sześciu tygodniach (12-26.11.2014 r.), gdy w tym telefonie znajdowała się karta SIM z numerem podanym przezM. W.((...)) aparat o którym mowa nadal był nadal w dyspozycjiD. C.. Tym bardziej z omawianej okoliczności nie wynika, że oskarżony ten miał kontakt z kartą(...)wskazywaną przezM. W.podczas zakładania konta bankowego, czy był zaangażowany w wyszukiwanieM. W., zgłaszanie przez niego działalności gospodarczej, zakładanie rachunkufirmy (...)w listopadzie 2014 r.
Podobna sytuacja dotyczy zdarzeń związanych zfirmą (...). W tym wypadku rozumowanie Sądu Okręgowego przebiega w ten sposób, że karta(...)wskazywana podczas zakładania konta przezM. W.od 12 do 27 listopada 2014 r. współpracowała z „telefonem słupów” (w którym 24.09.2014 r. była kartaD. C.), a w dniu 27 listopada 2014 r. znajdowała się w telefonie(...)
(...)logując się we Francji i w tym ostatnim telefonie klika dni wcześniej (17-21.11. 2014 r.) znajdowała się karta(...)podawana przezL. A.podczas zakładania rachunku bankowego. Z takiego powiązania nie wynika udział oskarżonegoD. C.w wyszukiwaniuL. A., zgłaszaniu przez niego działalności gospodarczej, zakładaniu rachunkówfirmy (...)w październiku 2014 r. Tak samo pobytD. C.wW.w dniu 25 listopada 2014 r. skąd przecież nie wynika, że wywołał on w następnych dniach (26-29.11.2014 r.) aktywność telefonu z kartą(...)wskazywaną przezL. A.przy zakładaniu konta, a tym bardziej, że miał wtedy kontakt zL. A., lub związek z logowaniami, przelewami na(z) konta(...).
Nie ma dowodów wskazujących, żeL. A.iM. W.oraz osoby, które ich wyszukały i wspierały w zgłoszeniu fikcyjnych działalności gospodarczych oraz otwarciu rachunków bankowych, choćby znałyD. C., by oskarżony ten miał z nimi kontakt. Z akt sprawy nie wynika też, byD. C.był jedyną osobą, która zajmowała się organizowaniem wyszukiwania osób gotowych założyć rachunki bankowe by trafiały na nie pieniądze, którymi niekorzystnie rozporządzały zagraniczne podmioty. W takiej sytuacji podobny sposób działania jak w wypadkuP. R.iK. S.w połączeniu z opisanymi okolicznościami nie wskazuje w sposób pewny na udziałD. C.w wyszukaniuL. A.iM. W., zgłaszaniu przez nich działalności gospodarczej i zakładaniu rachunkówfirm (...)orazG.R.by trafiały tam pieniądze, którymi niekorzystnie rozporządzali pokrzywdzeni. Dlatego zachowania te należało wyeliminować z opisu czynu przypisanegoD. C..
Inaczej przedstawia się sytuacja dotycząca zwerbowaniaP. R., zgłoszenia przez niego fikcyjnej działalności gospodarczej podfirmą (...)i założenia rachunków bankowych, co zostało już wyżej omówione przy okazji odnoszenia się do apelacji obrońcy tego oskarżonego. Podobnie w odniesieniu doK. S.i jegofirmy (...).(...). Sąd Okręgowy przekonująco wykazuje (uzasadnienie str. 39-44) udział w tym przedsięwzięciuD. C.odwołując się do relacjiR. B.z postępowania przygotowawczego (k. 2539) iK. S.(k. 2269-2272, 2277-2279) a także rezultatów kontroli operacyjnej.R. B.wyjaśnia, żeD. C.zwracał się do niego o wskazanie osoby skłonnej zgłosić prowadzenie działalności gospodarczej, polecałK. S.otwarcie kont bankowych.K. S.rozpoznałD. C.jako osobę uczestniczącą w spotkaniu dotyczącym zlecenia mu zgłoszenia działalności gospodarczej i założenia kont.
ObrońcyD. C.kwestionują ustalenie, że to ten oskarżony przekazywał dane dotyczące fikcyjnychfirm (...).(...), logowania do ich bankowości internetowej innym osobom, które wprowadzały w błąd francuskie i szwajcarskie podmioty doprowadzając je do niekorzystnego rozporządzenia środkami na ich rachunkach bankowych poprzez ich przelewanie na konta fikcyjnychfirm (...).(...). Podstawy wnioskowania o takim zachowaniuD. C.w odniesieniu doprzedsiębiorstwa (...)zostały omówione już wyżej. Jeśli chodzi oK. S.to przecież Sąd Okręgowy przekonująco wykazuje faktyczną rolęD. C.odwołując się do danych utrwalonych podczas kontroli operacyjnej (uzasadnienie str. 42-43, przekłady słowne na k. 2169-2186, 2163-2168, zapis dźwiękowy na k. 2191 akt) czego apelujący wydają się nie dostrzegać. Z rozmowyD. C.z dnia 10 maja 2015 r., mimo niedomówień, prób ukrywania rzeczywistej treści jasno wynika, że to ten oskarżony posiadał dokumentacjęfirmy (...).(...)i że ją już wcześniej przekazał. Z pewnością ustalenie osób zlecającychD. C.wyszukiwanie osób godzących się na zgłaszanie fikcyjnej działalności gospodarczej, zakładanie rachunków bankowych by wpływały na nie pieniądze od oszukanych zagranicznych podmiotów byłoby istotne dla postępowania ale wbrew twierdzeniu skarżących nie jest warunkiem koniecznym prawnokarnej oceny zachowania tego oskarżonego. Zebrane w postępowaniu dowody pozwalają na taką ocenę.
Obrońcy oskarżonegoD. C.podważają ustalenia stanu jego świadomości w zakresie sposobu wykorzystania rachunków bankowych fikcyjnych podmiotów gospodarczych których zakładanie organizował i przekazywał innym osobom dane konieczne do logowania na te konta i dysponowania znajdującymi się tam środkami. W tym zakresie trzeba przypomnieć, że pełniący tylko rolę figurantaK. S.dowiedział się, że „ma siedzieć cicho” a na konta, które założył będą przelewane środki walutowe i dlatego ma otworzyć rachunek walutowy z możliwością dokonywania operacji finansowych za pośrednictwem sieci internetowej, zaopatrzyć się w tym celu w karty SIM (k.1265, 2278). Podczas rozmowy telefonicznej z mężczyzną w dniu 25 maja 2015 r. mówi on oskarżonemu, że tłumaczył osobie, która miała pełnić rolę „słupa”, że nie spotkają jej negatywne konsekwencje, najwyżej komornik zajmie jej wersalkę (k.2191). Jeśli o okolicznościach tych wiedziały osoby, których wyszukiwaniem zajmował się oskarżony to tym bardziej wiedział o nich samD. C., który przecież w zamian za pieniądze dostarczał dane i narzędzia do logowania się i dysponowania środkami z kont fikcyjnych podmiotów, osobom dokonującym wyłudzeń z wykorzystaniem tych kont.
Uwagi ty wypada odnieść także do oceny świadomości i woli oskarżonegoR. B.za pośrednictwem któregoD. C.wyszukałP. R.iK. S.zgadzających się na zgłoszenie fikcyjnej działalności gospodarczej, otwarcie rachunków bankowych, także walutowych i przekazanie danych do logowania się na te konta i dysponowania nimi.
Stanowisko obrończyni dotyczące nikłych szans powodzenia oszukańczych transakcji nie przekonuje w konfrontacji z realiami sprawy. Jasne jest przecież, że stwierdzenie takiego ich charakteru i zapobieżenie utracie środków przez pokrzywdzonego wymaga czasu.
W wypadkuP. R.i jegofirmy (...):
- w dniu 24 października 2014 r. na rachunek wA.Banku odspółki (...) S.A.wpłynęły kwoty: 300000 euro i 197260 euro, dopiero transfer 19998,36 euro i 181289,47 euro do(...).(...)został zablokowany,
- w dniu 17 listopada 2014 r. na rachunek w(...)odfirmy (...)wpłynęło 100000 euro i zostało zablokowane.
W odniesieniu dofirmy (...).(...):

-

W dniu 2 marca 2015 na rachunek w(...)odfirmy (...)wpłynęły kwoty:(...),4 euro, 384464,75 euro, 471040,25 euro i zostało zablokowane,

W dniu 23 marca 2015 r. na rachunek wA.Banku odspółki (...)(...)(...)wpłynęło 98695 euro i zostało zablokowane,

Blokady wyłudzonych środków na rachunkach fikcyjnych firm następowały więc na różnym etapie zależnie od szybkości zorientowania się pokrzywdzonego w oszukańczych zabiegach sprawców, sprawności działania systemu powiadamiania o oszustwie banków polskich do których wpływały środki przez zagraniczne banki pokrzywdzonych i sprawności reakcji banków polskich oraz prokuratora zarządzających blokadę tych środków. W pierwszym z wymienionych wypadków udaremniono dopiero próbę przelania pieniędzy na rachunek wC.. Natomiast środki uzyskane w wyniku oszustwa, które wpłynęły na rachunek fikcyjnejfirmy (...)w(...)zostały przez sprawców skutecznie wytransferowane doC.. Widać więc, że działania sprawców oszustw nie były z góry skazane na niepowodzenie. Warto natomiast podkreślić sprawność działania bankowego systemu powiadamiania, polskich banków i prokuratorów rozstrzygających o zablokowaniu środków uzyskanych w wyniku oszukańczych zabiegów.
Rację mają natomiast obrońcy oskarżonych kwestionujący możliwość uznania zachowańD. C.,R. B.iP. R.za występek prania pieniędzy zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Art. 299 § 1 k.k.w aktualnym brzmieniu stanowi: kto środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, posiada, używa, przekazuje lub wywozi za granicę, ukrywa, dokonuje ich transferu lub konwersji, pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, lub znacznie które mogą udaremnić utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Wart. 299 § 5 k.k.przewidziany jest typ kwalifikowany ze względu na działanie z innymi osobami.
Sąd Apelacyjny w pełni podziela cytowane przez Sąd I instancji poglądy Sądu Najwyższego wyrażone:
- w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., I KZP 19/13, (OSNKW 2014 r., z. 1, poz. 1), że „przedmiotem czynności wykonawczej przestępstwa określonego wart. 299 § 1 k.k.są wymienione w tym przepisie «środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości» pochodzące bezpośrednio lub pośrednio z popełnienia czynu zabronionego". Tak więc „źródłem tych składników jest korzyść, która z popełnienia czynu zabronionego pochodzi bezpośrednio lub pośrednio”, prawa i rzeczy na które nakierowane jest działanie sprawcy muszą być związane z popełnieniem czynu zabronionego (tamże);
- uchwale z dnia 24 czerwca 2015 r. , I KZP 5/15 (OSNKW 2015 r., z. 7, poz. 55), że „ujęty wart. 299 § 1 k.k.zwrot „...które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku", odnoszący się do przedmiotu przestępstwa, dookreśla tylko "inne czynności", a zatem nie ma prawnego znaczenia dla czynności wykonawczych nazwanych - przyjęcie, przekazanie lub wywóz za granicę, pomoc do przenoszenia własności lub posiadania”.
W realiach sprawy nie są jednak najistotniejsze podnoszone przez Sąd Okręgowy, obrońców oskarżonegoD. C.,R. B.i w odpowiedzi prokuratora na apelację obrońcówD. C.kwestie, czy przedmiotem występku prania pieniędzy mogą być prawa i rzeczy pochodzące tylko pośrednio, czy także bezpośrednio z popełnienia czynu zabronionego, ani to, czy znamię modalne dookreślające czynność wykonawczą dotyczy tylko „innych czynności”, czy także czynności wykonawczych nazwanych.
Ważne jest wskazywane przez wszystkich apelujących odróżnienie współdziałania w realizacji znamion przestępstwa bazowego (pierwotnego) od podejmowania czynności wykonawczych o jakich mowa wart. 299 § 1 k.k.w stosunku do praw lub rzeczy związanych z popełnieniem czynu zabronionego.
Zachowanie oskarżonych polegało na: wyszukiwaniu i nakłanianiu innych osób do założenia i zgłoszenia pozornych działalności gospodarczych, otwarcia rachunków bankowych gdzie miały trafić środki pieniężne, którymi niekorzystnie rozporządzali pokrzywdzeni wprowadzeni w błąd co do uprawnienia właściciela rachunku do ich otrzymania (D. C.,R. B.), pomocy przy zgłaszaniu działalności gospodarczej i otwieraniu kont (R. B.), zakładaniu pozornej działalności gospodarczej, zgłaszaniu jej prowadzenia i otwieraniu firmowych kont bankowych (P. R., takżeK. S.), przekazywaniu innym osobom otrzymanych od figurantów dokumentów firm, danych i kart SIM do logowania się i składania dyspozycji na rachunkach bankowych tych firm (D. C.). Następnie te inne osoby wprowadzały w błąd zagraniczne spółki ((...),T.,M.(...)C.,G.(...)) co do istnienia zobowiązania wobec powstałych podmiotów ((...)P. R.i SK.(...)K. S.) doprowadzając je do niekorzystnego rozporządzenia mieniem – przelania środków pieniężnych na rachunki tych podmiotów. Środki te są więc korzyściami związanymi z realizacją znamion przedmiotowych typu czynu zabronionego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.(przestępstwo bazowe) i dopiero w stosunku do nich mogły być podejmowane czynności wykonawcze o jakich mowa wart. 299 § 1 k.k.Założenie kont fikcyjnych firm by wpływały tam środki pieniężne przelewane przez wprowadzone w błąd podmioty tworzyło warunki do realizacji oszustwa zgodnie z przyjętym przez sprawców sposobem działania a uzyskanie przez nich dostępu do tych kont umożliwiało zawładnięcie owocami przestępstwa. Wpłynięcie środków pieniężnych pokrzywdzonych na konta fikcyjnych firm było końcowym etapem oszustwa (przestępstwa bazowego). Wówczas powstały korzyści mające źródło w bazowym czynie zabronionym. Przedmiotem przyjęcia, przekazania lub wywozu za granicę, pomocy do przenoszenia własności lub posiadania, używania, ukrywania, transferu lub konwersji, lub innych czynności, które mogą udaremnić utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku może być tylko istniejąca korzyść, pochodząca bezpośrednio lub pośrednio z popełnienia czynu zabronionego. „Praniem pieniędzy” będą zatem w tym wypadku czynności sprawcze podejmowane w stosunku do środków pieniężnych przelanych przez pokrzywdzonych na kontafirm (...).(...). Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 24 października 2016 r., II AKa 40/16 (LEX nr 2208316) „żadną miarą występek zart. 299 § 1 k.k.nie może polegać na wykonaniu czynności, za pomocą których zostało dokonano bazowe przestępstwo przeciwko mieniu. Sprawca dokonując na przykład przywłaszczenia lub wyłudzenia mienia nie dopuszcza się jednocześnie przestępstwa prania brudnych pieniędzy. Czynu zabronionego zart. 299 § 1 k.k.można dopuścić się dopiero po dokonaniu przestępstwa, w wyniku którego uzyskano korzyść majątkową” (por. też wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 listopada 2016 r., II AKa 171/16, LEX nr 2166426, K.k. Komentarz pod red. A. Grześkowiak, Legalis 2018, nb. 8 do art. 299).
Opisane wyżej zachowania oskarżonychD. C.,R. B.iP. R.poprzedzały realizację przez sprawców znamion oszustwa do którego popełnienia stwarzały niezbędne warunki poprzez: zgłoszenie fikcyjnej działalności gospodarczej, otwarcie rachunków bankowych dla fikcyjnych podmiotów i przekazanie sprawcom danych i narzędzi (karty SIM) potrzebnych do wskazywania tych podmiotów jako adresatów przelewów, wglądu do ich rachunków bankowych i dysponowania środkami pieniężnymi przelewanych tam przez wprowadzonych w błąd pokrzywdzonych. Niewątpliwie czynności te ułatwiły sprawcom dokonanie oszustw i tylko sprawna reakcja banków i prokuratorów doprowadziła do zablokowania przelanych środków i zwrócenia ich pokrzywdzonym. Natomiast brak podstaw dowodowych by uznać, że oskarżeni traktowali swoje działania jako wynikający z wcześniejszego porozumienia wkład w dokonywane przez inne osoby oszustwa. Kwestia umyślności działania oskarżonych, ich świadomości co do celu otwarcia rachunków i przekazania danych i kart SIM została omówiona wyżej w związku z zarzutami jakie formułowały apelacje obrońców oskarżonych.
Uwzględniając średni kurs euro w NBP wartość poszczególnych przelewów wynosiła:
-A.Bank przelewy z(...) S.A.– 2100674,87 zł (Tabela nr(...)),
-(...)przelew zT.-  422550 zł (Tabela nr(...)),
-(...)przelewy z(...)9091473,43 zł (Tabela nr(...)),
-A.Bank przelew zG.(...)(...)-(...),0465 zł (Tabela nr(...)).
Zważywszy, że oskarżonyP. R.był od dnia 2 października 2014 r. pozbawiony wolności to do tej daty należało ograniczyć okres przestępnego działania, skoro brak dowodów by przebywając w zakładzie karnym nadal prowadził przestępczą działalność podlegającą ocenie w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich powodów zachowanie oskarżonychD. C.,R. B.iP. R.wyczerpało dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.Odmienna od przyjętej przez Sąd Okręgowy ocena zachowań oskarżonych zważywszy na tożsame zagrożenie ustawowe i przyjęcie, łagodniejszej, niesprawczej formy współdziałania przestępnego mieści się w granicach zakreślonych wart. 434 § 1 k.p.k.Z kolei uwolnienie oskarżonegoD. C.od odpowiedzialności za zachowania związane z zakładaniemfirm (...)wykluczało możliwość rozważania trafności oceny ich działań jako realizujących dyspozycjęart. 299 § 1 i 5 k.k.(art. 435 k.p.k.).
Orzekając wobec oskarżonych kary Sąd Apelacyjny uwzględnił okoliczności obciążające i łagodzące ustalone przez Sąd Okręgowy. Działania oskarżonych były ważnym ułatwieniem sprawcom dokonywania oszustw. Nie można było pominąć przy wymiarze kary, że oskarżonyD. C., odmiennie niż to przyjął Sąd I instancji, nie uczestniczył w działaniach związanych z zakładaniemfirm (...). Oskarżony ten, choć nie był wcześniej karany, to odgrywał wiodącą rolę w organizowaniu wyszukiwania osób skłonnych założyć fikcyjną działalność gospodarczą i przekazywaniu danych, urządzeń umożliwiających innym dokonywanie poważnych oszustw z ich wykorzystaniem. Z kolei karany za przestępstwa przeciwko mieniuR. B., choć odgrywał mniejszą rolę, to przecież była ona aktywna i nie ograniczała się do bycia narzędziemD. C.. Udział oskarżonegoP. R., także karanego, który dobrowolnie i świadomie przystał na złożoną mu propozycję był istotnie mniejszy, co musiało znaleźć swój wyraz przy wymiarze kary.
Określając wielkość stawek dziennych grzywny Sąd Apelacyjny uwzględnił ustalone przez Sąd Okręgowy możliwości majątkowe i zarobkowe oskarżonych oraz ich sytuacje rodzinne.
Zważywszy na rozmiar orzeczonych kar grzywny, konieczność poniesienia wydatków za postępowanie przygotowawcze i przed Sądem I instancji uznać należało, że obciążenie oskarżonych także wydatkami postępowania odwoławczego i opłatą byłoby dla nich nadmiernie uciążliwe (art. 624 § 1 k.p.k.,art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnych- tekst jedn. Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.)
Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w wyroku.

SSA Edyta Gajgał SSA Cezariusz Baćkowski   SSA Bogusław Tocicki