Sygn. akt : II AKa 343/06

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2006 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicachw II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Charuza

SSA Mirosław Ziaja
SSA Witold Mazur (spr)

Protokolant

Sylwia Radzikowska

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Janusza Konstantego
po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2006 r. sprawy
E. M.ur. (...)wO.
córkiK.iT.
oskarżonej zart. 149 kkiart. 278 §1 kk
na skutek apelacji obrońcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 30 czerwca 2006 r.    sygn. akt. IV K 187/05

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

2
zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Gliwicach) na rzecz adw.A. R.– Kancelaria Adwokacka wG.kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa, w tym 22% VAT) złote tytułem zwrotu kosztów obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

3
zwolnia oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt II AKa 343/06

UZASADNIENIE
E. M.została oskarżona o to, że:

I. od początku 2002r. do 19 lutego 2004r. wG., będąc biologiczną matką noworodka płci męskiej, powodując u niego uraz mózgu oraz poprzez niepodjęcie zabiegów pielęgnacyjnych pozbawiła go życia w okresie porodu
i pod wpływem jego przebiegu,

to jest o przestępstwo zart.149kk

II. w okresie od 29 do 30 marca 2004r. wO.naulicy (...)
z otwartego mieszkania dokonała kradzieży notebooka markiN., aparatu fotograficznegoC.i odzieży o łącznej wartości 20000 zł na szkodęR. C.,

to jest o przestępstwo zart.278§1kk

Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 czerwca 2006r. wydanym
w sprawie IV K 187/05 orzekł:
1. oskarżonąE. M.uznał za winną popełnienia zarzucanego czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart.149kki za to na mocyart.149kkskazał ją na karę 4 lat pozbawienia wolności,
2. oskarżonąE. M.uznał za winną popełnienia zarzucanego czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart.278§1kki za to na mocyart.278§1kkskazał ją na karę 1 roku pozbawienia wolności,
3. na mocyart.85kkiart.86§1kkpołączył orzeczone wobec oskarżonejE. M.kary pozbawienia wolności i wymierzył jej karę łączną
w wymiarze 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
4. na mocyart.29 ust.1ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii indywidualnej adwokataA. R.kwotę 960zł wraz
z podatkiem VAT łącznie kwotę 1171,20 zł tytułem kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonejE. M.,
5. na mocyart.624§1kpkzwolnił oskarżonaE. M.od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.

Od wyroku apelację w zakresie orzeczenia o karze na korzyść złożył obrońca oskarżonejE. M..
Na podstawie art.438pkt4kpk zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięć zawartych w punktach 1 i 3, zarzucając rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonejE. M.za przestępstwo dzieciobójstwa w górnej granicy ustawowego zagrożenia, przy pominięciu okoliczności łagodzących, uzasadniających znacznie niższy wymiar kary.
Stawiając ten zarzut autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku
i wymierzenie oskarżonej znacznie niższej kary pozbawienia wolności za przestępstwo przypisane jej w punkcie 1 wyroku, a w konsekwencji wymierzenie niższej kary łącznej pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonejE. M.jest niezasadna
oraz nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie z urzędu należy zauważyć, że autor apelacji nie kwestionuje ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez Sąd Okręgowy. Są one prawidłowe i znajdują potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości wina oraz sprawstwo oskarżonejE. M.odnośnie przypisanych im czynów zart.149kkiart.278§1kk, do których zresztą popełnienia przyznała się. Słusznie Sąd I-szej instancji dał wiarę jej wyjaśnieniom, ponieważ znajdują potwierdzenie w zgromadzonym
w sprawie materiale dowodowy. Zaprezentowana ocena dowodów jest obiektywna, logiczna i rzeczowa. Sąd Apelacyjny w pełni ją akceptuje. Nie budzi też zastrzeżeń przyjęta kwalifikacja prawna czynów przypisanych oskarżonejE. M.. Stanowisko Sądu Okręgowego również
w tym zakresie trzeba podzielić.
W końcu należy również zgodzić się z rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego w zakresie orzeczonych kar oskarżonejE. M.. Została ona skazana na podstawieart.149kkna karę 4 lat pozbawienia wolności,
z mocyart.278§1kkna karę 1 roku pozbawienia wolności oraz w oparciu
oart.85kkiart.86§1kkna karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd I-szej instancji w sposób przekonujący uzasadnił wymiar orzeczonych kar jednostkowych oraz kary łącznej pozbawienia wolności. Uczynił to zgodnie
z dyrektywami sądowego wymiaru kary zawartymi w przepisie art.53§1i2kk. Kary te nie mogą być uznane za wyjątkowo surowe i rażąco niewspółmierne do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości popełnionych przez nią przestępstw. Zostały one właściwie zindywidualizowane oraz prawidłowo uwzględniają rolę i zachowanie się oskarżonej w czasie realizacji czynów. Należy pamiętać o tym, że dopuściła się bardzo groźnych przestępstw.
Chybiony jest też zarzut apelacyjny rażącej niewspółmierności orzeczonej kary 4 lat pozbawienia wolności wymierzonej za przestępstwo dzieciobójstwa określonego wart.149kk. Sąd Apelacyjny w pełni podziela argumenty Sądu Okręgowego leżące u podstaw wymierzenia kary w takiej wysokości.
Orzeczona kara 4 lat pozbawienia wolności, mimo, że jest surowa, to we właściwy sposób uwzględnia stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonejE. M.przestępstwa, przejawiającego się
w charakterze naruszonego dobra prawnego, w sposobie, okolicznościach
oraz skutkach jej działania, pobudkach zachowania, a także stopień winy, jak również jej warunki i właściwości osobiste, negatywną opinię środowiskową oraz dotychczasową karalność, co sprawia, że powinna spełnić ona swoje zadania w zakresie wychowawczego oddziaływania na sprawcę, jak
i w płaszczyźnie społecznego oddziaływania, jak również w dziedzinie zapobiegania przestępstwom oraz umacniania poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego. Absolutnie nie przekracza granic karygodności
i ujemnego ładunku bezprawia zawartych w zaistniałym czynie zabronionym.
Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla przestępczego zachowania się oskarżonejE. M.. Żadne względy osobiste lub społeczne nie usprawiedliwiają popełnionego czynu. Nic przecież nie stało na przeszkodzie, aby w szpitalu urodziła zdrowe dziecko i oddała je do adopcji. Jednak w sposób okrutny pozbawiła je życia i jej zachowanie wymaga napiętnowania
i przykładnego ukarania, co zresztą uczynił Sad I-szej instancji. Nie może być żadnej pobłażliwości dla takiego rodzaju zachowań, będących konsekwencją stylu życia prowadzonego przez oskarżonąE. M., lekceważącą instytucję małżeństwa. W jej zachowaniu się nie można dopatrzyć się żadnych okoliczności łagodzących. Nie przemawiają za łagodną oceną postępowania w szczególności względy społeczne i jej trudna sytuacja materialna. Również cechy jej osobowości nie wyłączały, ani też nie ograniczały zdolności do właściwej oceny sytuacji w jakiej się znalazły. W okresie porodu nie była
w stanie wyłączającym zdolność do rozpoznania znaczenia czynu
i pokierowania swoim postępowaniem. Mogła więc zachować się zgodnie
z prawem i obowiązującymi normami moralnymi. Brak jest więc podstaw do złagodzenia orzeczonej kary jednostkowej.
Nie mogą budzić również żadnych zastrzeżeń kara łączna orzeczona
w oparciu o zasadę asperacji w wymiarze 4 lat i 10 miesięcy wobec oskarżonejE. M.. Aczkolwiek jest surowa, to niewątpliwie uzmysłowi jej rażącą naganność postępowania oraz wysoce niepoprawną postawę wobec drugiego ludzkiego życia oraz powinna ją wdrożyć do przestrzegania porządku prawnego i zasad współżycia społecznego oraz spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. W tej sytuacji brak jest też podstaw do ich złagodzenia.
Sąd Apelacyjny nie podzielając więc zarzutów i wniosków zawartych
w apelacji z przyczyn wyżej wskazanych, uznał zaskarżony wyrok za trafny oraz słuszny i na podstawieart.437§1kpkutrzymał go w mocy.
O kosztach obrony z urzędu oskarżonejE. M.oraz kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart.29 ust.1i 2 ustawy z dnia 26 maja Prawo o adwokaturze(Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm. ), §14 ust.1pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348) oraz art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach
w sprawach karnych ( Dz. U. Nr. 49, poz. 223 ze zm.) iart. 624§1kpk, mając na uwadze jej sytuację majątkową i brak dochodów z powodu pobytu w jednostce penitencjarnej.