Sygn. akt : II AKa 354/03

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2003 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicachw II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Bożena Brewczyńska
SSA Barbara Misztalska

SSA Paweł Węgrzynek (spr.)

Protokolant

Sylwia Radzikowska

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Janusza Konstantego
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2003 r. sprawy
wnioskodawcyZ. C.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie
na skutek apelacji jego pełnomocnika
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 22 maja 2003 r.     sygn. akt. XVI 1Ko 396/98

1
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

2
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

II AKa 354/03

UZASADNIENIE
WnioskodawcaZ. C.wniósł o zasądzenie na jego rzecz odszkodowania
i zadośćuczynienia z tytułu represjonowania przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości jego ojcaS. C..
Wyrokiem z dnia 22 maja 2003r. sygn. XVI 1 Ko 396/98, Są Okręgowy w Katowicach oddalił wniosek, zasądził stosowne koszty na rzecz obrońcy z urzędu i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa..
Wyrok ten zaskarżył apelację pełnomocnik wnioskodawcyZ. C., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, a polegający na przyjęciu za niewiarygodne zeznań wnioskodawcy, iż jego ojciec był represjonowany za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, pomimo iż materiał dowodowy w sprawie nie daje podstaw do czynienia takich ustaleń i wnosząc o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.
Apelację uznać należy za bezzasadną.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i doszedł do właściwego wniosku, że brak jest dowodów na to, iż ojciec wnioskodawcy był represjonowany za czyny, które byłyby związane z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Co prawdaS. C.został aresztowany w dniu 7 września 1944r., a następnie na mocy wyroku Trybunału Wojskowego obwodu(...)z dnia 31 marca 1945r. za czyn
zart. 54-Iakodeksu karnegoUkraińskiej Republiki Radzieckiej /zdrada ojczyzny/ skazany został na 20 lat pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w łagrze wM., skąd
w dniu 19 października 1955r. został zwolniony i skierowany do miejsca przymusowego pobytu w obwodzieI., zaś w dniu 26 października 1997r. został zwolniony i wyjechał do Polski /k. 26,39/, jednak skazanie to nie miało żadnego związku z jakąkolwiek ewentualną działalnością o jakiej mowa wart. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Okoliczność ta nie wynika ani z przedłożonych przez wnioskodawcę kwestionariusza /k.25/ ani też ze znajdujących się w aktach zaświadczeń /k. 26, pismo k. 39/, ani tez z pisma ogólnopolskiego OkręguŻołnierzy Armii Krajowej ObszaruL./k. 88/.
Również dowody osobowe tej okoliczności nie potwierdzają.
Wnioskodawca zeznał jedynie, iż wie że ojciec działał w AK, nikt jednak nie wie w jakim okresie czasu działał w AK i w jakim oddziale. Podał również, że nie ma żadnych dowodów ani w postaci świadków, ani dokumentów potwierdzających działalność ojca w AK /k. 78v-79 i k. 99/. ŚwiadkowieK. D./k. 99v/ iT. D./k. 106v-107/ nie mają żadnych wiadomości na temat działalnościS. C..
Wszystkie te okoliczności prawidłowo ustalone zostały w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
To, że wnioskodawca według apelacji nie zgadza się z powyższymi faktami, gdyż rzeczywiste podstawy skazania jego ojca były zupełnie inne, nie może być podstawą do zmiany powyższych ustaleń i dlatego też zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
O kosztach postępowania orzeczono po myśliart. 13 ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.

AS/