Sygn. akt II AKa 267/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 października 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Maria Mrozik-Sztykiel
Sędziowie: SA – Jarosław Góral
SA – Hanna Wnękowska (spr.)
Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska
przy udziale Prokuratora Hanny Gorajskiej-Majewskiej i oskarżycielki posiłkowejT. M.
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r.
sprawyD. Ł.,urodz. (...)wW., s.J.iH.z d.C.
oskarżonego o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt XVIII K 24/15

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że w ramach zarzucanego czynu uznaje oskarżonegoD. Ł.za winnego tego, że dnia 23 grudnia 2009 roku wW.w zamiarze aby nieustalony mężczyzna dopuścił się przestępstwa przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 380 000 zł na szkodę wskazanej przez niego nieustalonej osoby, udzielił mu pomocy w ten sposób, że pieniądze te przyjął na swójrachunek nr (...)wbanku (...) S.A.tj. czynu zart.18§3 k.k.w zw. zart. 284 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i za tak przypisany czyn skazuje go na podstawie w/w przepisów, zaś na podstawieart.19§1 k.k.w zw. zart.294 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 k.k.i70 § 1 k.k., warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 3 (trzech);

II
zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za obie instancje, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738  zł (w  tym 23% VAT ) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
D. Ł.oskarżony został o to, że w okresie od połowy grudnia 2009 r. do dnia 24 grudnia 2009 r. w różnych miejscach na terenieW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru - oraz w zamiarze, aby nieustalony mężczyzna i kobieta popełnili czyn zabroniony polegający na doprowadzeniuT. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy w kwocie 400.000 zł zgromadzonych na rachunku bankowym(...)prowadzonym na rzeczT. M.przezBank (...) S.A., za pomocą wprowadzenia w błąd pracownika oddziałubanku (...) S.A.przyul. (...)wW.przez w/w nieustaloną kobietę co do swojej tożsamości i podanie się zaA. F.oraz posłużenie się w celu użycia jako autentycznymi podrobionymi w nieustalonych okolicznościach dokumentami wystawionymi na daneA. F.w postacidowodu osobistego (...)oraz prawa jazdy o częściowo ustalonym numerze(...), a następnie zleceniu operacji, w wyniku których w/w pracownik banku wypłacił osobie podającej się zaA. F.kwotę 20.000 zł oraz wykonał przelew w kwocie 380.000 zł na rachunek bankowy(...)prowadzony na rzeczD. Ł.przezBank (...). akt(...) S.A.- ułatwił w/w mężczyźnie i kobiecie jego popełnienie w ten sposób, że w połowie grudnia udostępnił w/w mężczyźnie numer swojego rachunku bankowego(...)wBanku (...) S.A.po czym w dniu 21 grudnia 2009 r. złożył pisemne zamówienie wypłaty gotówki w kwocie 350.000 zł, a następnie w dniu 23 grudnia 2009 r. w oddzialebanku (...) S.A.przyul. (...)wW.wypłacił kwotę 350.000 zł, którą w tym samym dniu przekazał w/w nieustalonemu mężczyźnie, a w dniu 24 grudnia 2009 r. w oddzialeBanku (...) S.A.przyul. (...)wW.wypłacił kwotę 30.000 zł z której 20.000 zł przekazał w/w nieustalonemu mężczyźnie, a 10.000 zł zatrzymał dla siebie, czym działał na szkodęT. M.,
tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2015r. oskarżony został uznany za winnego: że w dniu 23 grudnia 2009 r. wW.przyjął na swójrachunek nr (...)wBanku (...) S.A.kwotę 380 000 zł , o której błędnie przypuszczał, że pochodzi z czynu zart. 284 par 1 k.k., a faktycznie pochodziła z czynu zart. 286 par 1 k.k.dokonanego przez nieustalone osoby, na szkodęT. M., tj. czynu zart. 291 §1 k.k.w zw. zart. 294 §1 k.k.i za to na podstawieart. 294 §1 k.k.wymierzono mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 §2 k.k.wymierzono mu karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny po 20 (dwadzieścia) złotych każda; na podstawieart. 69 §1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 §1 pkt 1 k.k.warunkowo zawieszono wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby.
Od wyroku tego apelację wniósł obrońca oskarżonego.
Apelacja zaskarżała wyrok w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść w postaci nieprawidłowego przyjęcia, że oskarżony wiedział, iż pieniądze, które przyjął na swój rachunek bankowy, pochodziły z przestępstwa.
W związku z powyższym, wniósł o:

1
uchylenie wyroku Sądu I instancji w punktach I - III i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania,

a w razie nieuwzględnienia powyższego wniósł o:

2
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez - w punkcie I wyroku - uznanie oskarżonegoD. Ł.niewinnym zarzucanego mu czynu oraz usunięcie punktów II i III wyroku.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił , że oskarżony wyrażając zgodę na przelanie na swój rachunek pieniędzy przez nieustalonego mężczyznę , który przedstawił się jakoW. B., działał w przekonaniu, że są to pieniądze pochodzące ze wspólnego majątku tego mężczyzny i jego żony
oraz, że zamiarem oskarżonego było udzielenie pomocy owemu mężczyźnie w ukryciu tych pieniędzy przed jego żoną - a ustalenia w tym zakresie logicznie i przekonująco uzasadnił.
Podnoszony w wywodach apelacji argument ,że oskarżony nie wiedział w jakim ustroju majątkowym (wspólności czy rozdzielności) pozostaje(...)abstrahuje od wyjaśnień oskarżonego, który stwierdził m.in.,zaproponował czy zgodziłbym się żeby pieniądze za jakąś wykonaną pracę zostały przelane na moje konto , żeby ukryć ten fakt przed żoną(k. 161) orazchciał przelać pieniądze na moje konto bo nie chciał żeby pieniądze te wchodziły w majątek do podziału(k. 166 – posiedzenie sądu w przedmiocie tymczasowego aresztowania).
Wyjaśnienia teD. Ł.na rozprawie potwierdził.  Wynika z nich jednoznacznie, że oskarżony działał z zamiarem udzielenia pomocy owemu nieustalonemu mężczyźnie w wyprowadzeniu przedmiotowych pieniędzy z majątku objętego wspólnością małżeńską.
Oskarżony zgodził się na jego propozycję gdyż – jak wyjaśnił – zależało mu na tym by w dalszym ciągu korzystał on z jego usług jako taksówkarza. Był dobrym klientem i oskarżony nie chciał go stracić.
Sąd Apelacyjny uznając za prawidłowe przywołane wyżej ,oparte na wyjaśnieniach oskarżonego, ustalenia, nie podziela jednak ich oceny prawnej dokonanej przez Sąd Okręgowy.
W świetle powyższych ustaleń nie ulega bowiem wątpliwości, że oskarżony udostępnił swój rachunek nieustalonemu mężczyźnie (sprawcy bezpośredniemu) w zamiarze udzielenia mu pomocy w przywłaszczeniu na szkodę jego żony kwoty 380 0000 zł, nie mając świadomości jakiego przestępstwa w rzeczywistości ów mężczyzna się dopuszcza. Podkreślić w tym miejscu należy, iż okoliczność, że sprawca bezpośredni przekazując pieniądze na konto oskarżonego dopuścił się przestępstwa kwalifikowanego z innego przepisu , pozostaje obojętna dla odpowiedzialności oskarżonego za wskazane wyżej pomocnictwo.
Zgodnie bowiem z zasadą indywidualności odpowiedzialności karnej (art. 20 k.k.) każdemu ze współdziałających przypisuje się jego własny czyn zabroniony i ponosi on odpowiedzialność karną na zasadzie niezależności od pozostałych współdziałających (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 8.12.2005r. VKK 336/05). Popełnienie przez sprawcę bezpośredniego czynu wykraczającego poza zakres objęty zamiarem pomocnika w żaden sposób nie może wpływać na odpowiedzialność pomocnika.
Tak więc, w ocenie Sądu Apelacyjnego, podstawę odpowiedzialności oskarżonego stanowi przepisart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 284 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.albowiem oskarżony w zamiarze aby nieustalony mężczyzna dopuścił się przestępstwa przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 380 000 zł na szkodę żony (także nieustalonej) udzielił mu pomocy przyjmując te pieniądze na swój rachunek w banku.
Wymierzając oskarżonemu karę za tak przypisany czyn Sąd Apelacyjny miał na uwadze okoliczności obciążające i łagodzące wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku a także fakt, iż czyn przypisany przez Sąd Apelacyjny kwalifikowany zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 284 § 1 k.k.zagrożony jest sankcją łagodniejszą niż czyn zart. 291 § 1 k.k.przypisany w zaskarżonym wyroku. Wprawdzie podstawę wymiaru kary stanowiart. 294 § 1 k.k.który tworzy kwalifikowany typ zarówno przestępstwa przywłaszczenia i paserstwa , jednak należy mieć na uwadze, że określając granice sankcji w typach podstawowych ustawodawca uwzględnia wagę (tzn. rozmiary społecznej szkodliwości) przestępstwa opisywanego za pomocą ustawowych znamion. Ocena ta decyduje bowiem o rozmiarach ustawowego zagrożenia.
W tej sytuacji Sąd Apelacyjny wymierzył oskarżonemu karę jednego roku pozbawienia wolności uznając ją za współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i odpowiednią z punktu widzenia zadań prewencyjnych.
Podzielając stanowisko Sądu Okręgowego w przedmiocie pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej wobec oskarżonego, Sąd Apelacyjny warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary tytułem próby na okres lat trzech.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.