Sygn. akt II AKa 25/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Nadzieja Surowiec

Sędziowie

SSA Halina Czaban
SSA Andrzej Czapka (spr.)

Protokolant

Monika Wojno

przy udziale Małgorzaty Gasińskiej-Werpachowskiej - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku

po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r.
sprawy

1
R. K.

oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kk

2
D. M.s.A.

oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

3
D. P.s.H.

oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoD. P.
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie
z dnia 6 grudnia 2012 r. sygn. akt II K 184/12

I
zmienia zaskarżony wyrok:

1
w stosunku do oskarżonegoD. P.w ten sposób, że:

a
uchyla karę łączną pozbawienia wolności,

b
łagodzi orzeczoną karę w pkt 1 do 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

c
na podstawieart. 85 kki86§1 kkorzeka karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 3 (trzech) lat,

2
wpkt 7w ten sposób, że opisane przedmioty na podstawieart. 230§2 kpknakazuje zwrócićG. K.,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. Z., adw.M. J.i adw.R. P.kwoty po 738 zł, w tym 138 zł należnego podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonych z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz na rzecz adw.R. P.kwotę 435 zł, adw.M. J.kwotę 417,90 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu.

IV
Zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za II instancję.

UZASADNIENIE
R. K.,D. M.iD. P.zostali oskarżeni o to, że:

      I.w dniu 04 lipca 2012 r. wL., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, usiłowali dokonać rozboju w ten sposób, że po uprzednim zastosowaniu przemocy wobec pracownikasklepu (...)polegającej na złapaniu i przytrzymywaniu za rękę oraz posługując się nożem i grożąc ww. pozbawieniem życia i zdrowia poprzez przyłożenie noża do szyi, usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy znajdujących się w kasie wymienionego sklepu w kwocie około 70 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli ze względu na postawę obronną pokrzywdzonej, czym działali na szkodę ww. oraz właścicielkisklepu – (...), przy czymD. M.czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne wyrokiem Sądu Rejonowego w Bartoszycach Roki Sądowe w Lidzbarku Warmińskim z dnia 13 lutego 2004 roku, sygn. akt II K 89/03R, za czyn zart. 279 § 1 kkiart. 13 §1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 12 kk, która odbywał w okresie od 18.07.2008 r. do 11.02.2009 r., natomiastD. P.czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne wyrokiem Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 11 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II K 75/05, za czyn zart. 278 § 1 kk, którą odbywał w okresie od 04.01.2012 r. do 29.06.2012 r., z zaliczeniem okresów od 18.10.2004 r. do 18.10.2004 r. oraz od 16.11.2010 r. do 17.03.2011 r.,
tj. o czyn:
wobecR. K.zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 k.k.,
a wobecD. M.iD. P.zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 i 3 kk

a nadtoD. P.
o to, że:

      II.w dniu 04 lipca 2012 r. wL., woj.(...), wykorzystując uchylone okno w domu przyul. (...)przedostał się do jego wnętrza skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia koszulki sportowej koloru białego o wartości 50 zł, nóż duński wartości 30 zł, dwa swetry o wartości 140 zł, spodenki wartości 70 zł, ręcznik wartości 10 zł, wszystko o łącznej wartości 300 zł na szkodęG. K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne wyrokiem Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 11 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II K 75/05, za czyn zart. 278 § 1 kk, którą odbywał w okresie od 04.01.2012 r. do 29.06.2012 r., z zaliczeniem okresów od 18.10.2004 r. do 18.10.2004 r. oraz od 16.11.2010 r. do 17.03.2011r.,
tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012r. sygn.akt II K 184/12

1
oskarżonychR. K.,D. M.,D. P.uznał za winnych popełnienia zarzucanego im w pkt. I czynu i za to:

-R. K.z mocyart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 k.k., opierając wymiar kary oart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 14 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
-D. M.z mocyart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 i 3 kk, opierając wymiar kary oart. 280 § 2 kkw zw. zart. 14 § 1 kkskazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
-D. P.z mocyart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 i 3 kk, opierając wymiar kary oart. 280 § 2 kkw zw. zart. 14 § 1 kkskazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

2
oskarżonegoD. P.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt. IIczynu i za to z mocy zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, opierając wymiar kary oart. 278 § 1 kkskazał go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na podstawieart.85 k.k.iart.86 § 1 k.k., w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobecD. P.wymierzył karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

4
na podstawieart. 69 § 1 k.k.,art. 70 § 2 k.k.iart. 73 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuR. K.tytułem próby na okres lat 5 (pięciu), oddając go w tym czasie pod dozór kuratora;

na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuD. P.okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 05 lipca 2012 r. do dnia 06 grudnia 2012 r., aD. M.od dnia 02 września 2012 r. do dnia 06 grudnia 2012r.;

5
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.nakazał zwrócićG. K.dowody rzeczowe w postaci: spodni dresowych koloru ciemnego markiU., swetra koloru zielonego z wzorami, ręcznika wykonanego z materiału koloru zielonego - zapisane pod numerem 34/12 księgi przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Olsztynie;

6
na podstawieart. 231 § 1 k.p.k.dowody rzeczowe w postaci: spodni dresowych koloru szarego, bluzy rozpinanej koloru czarnego z kapturem - zapisane pod numerem 34/12 księgi przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Olsztynie, złożył do depozytu Sądu Okręgowego w Olsztynie;

7
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: 2 szt. fragmentów koszulki koloru białego, rozdartej koszuli koloru białego - przez zniszczenie - zapisanych pod numerem 34/12 księgi przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Olsztynie;

8
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoD. P.do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę kwoty 140 zł na rzeczG. K.;

9
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. Z.kwotę 600 (sześćset) zł powiększoną o należny podatek VAT w stawce 23 %, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoR. K.wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym, na rzecz adw.M. J.kwotę 300 (trzysta) zł powiększoną o podatek VAT w stawce 23% za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 600 (sześćset) zł powiększoną o należny podatek VAT w stawce 23 %, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoD. M.wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym, na rzecz adw.R. P.kwotę 300 (trzysta) zł powiększoną o podatek VAT w stawce 23% za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 600 (sześćset) zł powiększoną o należny podatek VAT w stawce 23 %, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoD. P.wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym;

10
na podstawieart. 633 k.p.k.,627 k.p.k.iart. 626 § 1 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1973r, nr 27, poz. 152) zasądził od oskarżonegoR. K.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w sprawie w 1/3 części i wymierzył opłatę w wysokości 300 zł, a na mocyart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił pozostałych oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelacjeod powyższego wyroku wnieśli prokurator i obrońca oskarżonegoD. P..

Prokuratorna podstawieart. 425§1 i 2 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonychR. K.,D. M.iD. P.i na podstawieart. 427§2 kpkiart. 438 pkt 1 i 4 kpkzarzucił:
1)obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 60§1 kkpoprzez zastosowanie wobecR. K.nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawieart. 60§1 i §6 pkt 2 kk, zamiast także na podstawieart. 60§1 kk, w sytuacji gdy jest to sprawca młodociany i przemawiają za tym względy wychowawcze,
2)obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 44§2, 5 i 7 kpk, poprzez orzeczenie na podstawieart. 44§2 kkprzepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: 2 sztuk fragmentów koszulki koloru białego, rozdartej koszuli koloru białego – przez zniszczenie, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że nie można było orzec przepadku – przez zniszczeni – rzeczy, które nie stanowiły własności oskarżonych, a stanowiły własność pokrzywdzonego;
3)rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenieD. P.kary za czyn I – 4 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej – 4 lat pozbawienia wolności na skutek niedostatecznego uwzględnienia wysokiej społecznej szkodliwości czynu, w tym rodzaju i charakteru naruszonego dobra, sposobu i okoliczności popełnienia czynu, jego kierowniczej roli w popełnieniu czynu, uprzedniej wielokrotnej karalności oraz faktu, że ww. zbrodni dopuścił się w niecały tydzień po opuszczeniu zakładu karnego na warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Wniósł o:
zmianę wyroku poprzez powołanie w podstawie prawnej nadzwyczajnego złagodzenia kary wobecR. K.takżeart. 60§1 kkoraz uchylenie orzeczenia o przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: 2 sztuk fragmentów koszulki koloru białego, rozdartej koszuli koloru białego – przez zniszczenie i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Prokurator apelacyjny na rozprawie zmodyfikował apelację w ten sposób, że poparł ją jedynie w zakresie zarzutu I i II.

Obrońca oskarżonegoD. P.na podstawieart. 427§2 kpkiart. 438 pkt 2, 3 i 4 kpkzarzucił wyrokowi:
1)błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a przy tym mający wpływ na jego treść, a który to błąd polegał na uznaniu, że:
a) oskarżony przykładał nóż do szyi pokrzywdzonejK. A., a także, iż trzymał wymienioną za rękę w trakcie dokonanego rozboju,
b) oskarżony próbował otworzyć kasetkę z pieniędzmi na tereniesklepu (...)wL.w trakcie dokonanego rozboju,
c) oskarżony przedostał się przez uchylone okno w domu przyul. (...)wL.do pomieszczeń mieszkalnychG. K.skąd dokonał zaboru określonych rzeczy należących do wymienionego,
a przy tym, zdyskredytowania w powyższym zakresie wyjaśnień samego oskarżonego i to tych złożonych zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego, a tym samym odmówienia im wiary, a który to błąd był efektem przekroczenia granic zasady sędziowskiej swobody w ocenie zebranych dowodów i wkroczeniem w rejon dowolności takich ocen (art. 7 kpk)
ewentualnie
2)obrazę przepisów postępowania, a mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 170§1 pkt 5 kpk, a polegającą na zaniechaniu dopuszczenia, a następnie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości (art. 193§1 kpk), celem ustalenia rzeczywistej wartości skradzionych przez oskarżonego przedmiotów opisanych wpkt II, co niewątpliwe może mieć wpływ – nie tylko – na kwalifikację prawną badanego czynu, ale również na zupełnie inne granice przewidzianej z tego tytułu sankcji i bezpośrednio na wymiar orzeczonej wobec niego określonej kary pozbawienia wolności, co w konsekwencji doprowadziło do nie zbadania i nie uwzględnienia okoliczności przemawiającej, nie tylko na niekorzyść, ale również i na korzyść oskarżonego (art. 4 kpk), co de facto skutkowało zaprzeczeniu jednej z naczelnych zasad postępowania karnego umiejscowionej w treściart. 5§2 kpk, a mianowicie, iż nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego,
ewentualnie
3)rażącą niewspółmierność kary łącznej orzeczonej wobecD. P.w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności, a polegającej na znacznej jej surowości, na co niewątpliwie wpływ miał fakt, iż w niewystarczającym stopniu – przy jej określeniu – wzięto pod uwagę takie okoliczności łagodzące, jak: częściowe przyznanie się przez oskarżonego do winy (zarzut I) oraz złożenie w tym zakresie wyjaśnień w większości mających swoje odzwierciedlenie w ustalonym w niniejszej sprawie stanie faktycznym, a nadto, nie wzięcia pod uwagę faktu wyrażenia przez wymienionego żalu i skruchy w tym zakresie, a także przeproszenia głównego pokrzywdzonego w osobieK. A., czyli pominięcia czynników determinujących zakres sądowego wymiaru kary (art. 53 kk).
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie celem ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora (po jej modyfikacji) jest w całości uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie, apelacja obrońcy zaś oskarżonegoD. P.była zasadna w części dotyczącej zarzutu rażącej surowości kary.

Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoD. P..
Podniesione zarzuty nie są zasadne, bowiem Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne odnośnie okoliczności dotyczących dokonania przez tegoż oskarżonego zarówno czynu przypisanego mu wpkt Ijak i II. Swoje ustalenia odnośnie czynu zart. 280§2 kkSąd poczynił w oparciu o zeznania pokrzywdzonejK. A., która jednoznacznie i konsekwentnie zeznała, iż sprawca złapał ją za rękę i przystawił nóż do szyi, mówiąc „to jest napad” (k. 3).
Bezpośrednio po tym zdarzeniu pokrzywdzona telefonicznie powiadomiła o napadzie właścicielkę sklepuM. B., której podobnie zrelacjonowała jego przebieg (k. 1, 402).K. A.uciekając ze sklepu widziała też jak oskarżonyD. P.przeszedł za ladę, gdzie znajdowała się kasetka z pieniędzmi, próbując ją otworzyć (k. 2, 3).
W kontekście tych zeznań ustalenia Sądu I instancji w omawianych kwestiach nie budzą zastrzeżeń Sądu Odwoławczego. Słusznie więc w tej części Sąd ten odmówił wiary wyjaśnieniomD. P., opierając swoje ustalenia faktyczne na zeznaniach wskazanych świadków.
Podkreślić należy, iż powołani świadkowie nie mieli żadnych uzasadnionych powodów by zeznawać nieprawdę. Logiczne zaś jest rozumowanie Sądu meriti, iż oskarżonyD. P., mimo przyznania się do dokonania rozboju, miał interes prawny, aby pominąć w swoich wyjaśnieniach te okoliczności, które bez wątpienia obciążały go.
Nie ma również racji skarżący, gdy zarzuca wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych, przez przyjęcie, iż oskarżonyD. P.do mieszkaniaG. K.wszedł przez okno, skąd zabrał rzeczy należące do niego.
I tak przede wszystkim współoskarżeniR. K.jak iD. M.zgodnie potwierdzili fakt jego wejścia do domu pokrzywdzonego przez okno, skąd przyniósł rzeczy, które posłużyły im później do dokonania rozboju. Również pokrzywdzonyG. K.stanowczo zeznał, iż skradzione rzeczy były w mieszkaniu, a nie jak wyjaśniał oskarżony, iż znajdowały się przed domem.
Odpowiadając więc na te zarzuty obrońcy oskarżonegoD. P.stwierdzić należy, iż zgromadzony i ujawniony w niniejszej sprawie materiał dowodowy oraz lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku utwierdziła Sąd Apelacyjny w przekonaniu o trafności poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku.
Sąd ten dokonał oceny wszystkich dowodów, uzasadniając w sposób logiczny i przekonywujący swoje stanowisko. W motywach zaskarżonego wyroku wskazał, jakie fakty uznał za ustalone jako odpowiadające rzeczywistemu przebiegowi wydarzeń na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.
Ocena materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy dokonana została z uwzględnieniem reguł określonych wart. 4 i 7 kpk, a więc nie narusza granic swobodnej oceny dowodów oraz jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i nie zawiera błędów natury faktycznej lub logicznej, wobec czego Sąd Apelacyjny w pełni ją podzielił.
Należy podkreślić przy tym, iż w myśl zasady swobodnej oceny dowodów, Sąd władny jest dać wiarę zeznaniom świadka czy określonym wyjaśnieniom oskarżonego pod warunkiem, że swoje stanowisko w sposób przekonujący uzasadni w konfrontacji z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W niniejszej sprawie wszystkie istotne dowody przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych zostały prawidłowo przeanalizowane w motywach zaskarżonego wyroku, a wymienione wyżej wymogi oraz wskazania zostały zachowane i dlatego zarzuty przedstawione w przedmiotowej apelacji nie są zasadne.
Odnosząc się zaś do zarzutu obrazy przepisów postępowania tj.art. 170§1 pkt 5 kpk, stwierdzić należy, iż Sąd I instancji w swoim postanowieniu z dnia 6 grudnia 2012r. (k. 405) wskazał z jakich powodów i dlaczego oddalił wniosek obrońcy tegoż oskarżonego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego wskazanej specjalizacji, które to stanowisko zdanie Sądu Apelacyjnego należy w pełni zaaprobować. Podkreślić jedynie można, iż wycena tych rzeczy przez pokrzywdzonego była szczegółowa i konsekwentna a część z tych rzeczy zostało zniszczonych czy też wyrzuconych przez sprawców (co też uniemożliwiłoby ewentualną ich wycenę).
Odnosząc się do apelacji prokuratora stwierdzić należy, iż jak wynika z treści uzasadnienia sądu, podstawą nadzwyczajnego złagodzenia kary wobecR. K.był dotychczasowy tryb jego życia, niekaralność sądowa, wykonywanie stałej pracy zarobkowej a także pozytywna opinia w miejscu zamieszkania i pracy, jak również to, iż wyraził żal, skruchę, przeprosił pokrzywdzoną (k. 17-18 uzasadnienia).
Ze stanowiskiem tym należy w pełni się zgodzić, gdyż w realiach niniejszej sprawy okoliczności te łącznie tworzą „szczególnie uzasadniony wypadek” przemawiający za nadzwyczajnym złagodzeniem kary temuż oskarżonemu, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za to przestępstwo (art. 280§2 kk) byłaby niewspółmiernie surowa (art. 60§2 kk).
Postawą takiego złagodzenia kary nie był więc fakt, iżR. K.jest osobą młodocianą, w związku z czym powoływanie przepisuart. 60§1 kk, jako podstawy nadzwyczajnego złagodzenia kary było zbędne.
Faktem, przy tym jest, iż uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w zakresie warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności temuż oskarżonemu, sąd powołał się na okoliczność, iż jest on „sprawcą młodocianym i należy mu wymierzyć karę, która go wychowa”, a więc była to przesłanka do zastosowania probacji a nie nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Jednocześnie zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżącego, iż orzekając na podstawieart. 44§2 kkprzepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: 2 sztuk fragmentów koszulki koloru białego, rozdartej koszuli koloru białego – przez zniszczenie, w sytuacji gdy rzeczy te nie stanowiły własności oskarżonych, a własność pokrzywdzonego – sąd dopuścił się obrazy prawa materialnego tj.art. 44§2, 5 i 7 kk. W tym zakresie należało więc przedmiotowy wyrok zmienić, nakazując zwrócić przedmiotowe rzeczy na podstawieart. 230§2 kpkwłaścicielowi tj. pokrzywdzonemuG. K..
Odnosząc się końcowo do orzeczonej wobec oskarżonegoD. P.kary pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 280§2 kkstwierdzić należy, iż zdaniem Sądu Apelacyjnego jest ona „rażąco surowa”.
W istocie przyznał się on do dokonania tego przestępstwa, wyraził żal i skruchę. Okoliczności i warunki popełnienia tego czynu nie były też drastyczne i nie należy zapominać, iż zakończyły się na fazie stadialnej „usiłowania”.
Zgodnie z treściąart. 14§1 kkusiłowanie zagrożone jest taką samą karą jak dokonanie to jednak kara wymierzona za usiłowanie powinna w zasadzie być niższa niż za dokonanie przestępstwa (wyrok Sądu Najwyższego z 6 lutego 1976r. Rw 45/76, OSNKW 1976, z. 4-5, poz. 64), wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 16 listopada 2005r. II AKa 183/05, KZS 2006, z. 1, poz. 31).
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny złagodził oskarżonemuD. P.karę orzeczoną za czyn zart. 13§1 kkw zw. zart. 280§2 kki60§1 kkdo 3 lat pozbawienia wolności.
Przy orzekaniu nowej kary łącznej zastosował zasadę absorpcji, kierując się podobnymi okolicznościami jak Sąd I instancji (a więc najbardziej korzystnej).
Z tych wszystkich względów na podstawieart. 437§1 kpkSąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej.
O kosztach sądowych za II instancję orzeczono na podstawieart. 624§1 kpk, o wynagrodzeniu zaś obrońcy z urzędu §14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. Nr 163, poz. 1348).

(...)(...)