WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 czerwca 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Henryk Komisarski
Sędziowie: SSA Marek Hibner
SSA Marek Kordowiecki (spr.)
Protokolant:  st. sekr. sąd. Magdalena Ziembiewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Sylwii Fabiś
po rozpoznaniu w dniu 30.06.2015 r.
w sprawieA. G.,B. K.,M. S.iH. C.
oskarżonych zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.iart. 270§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.oraz zart. 270§1 k.k.iart. 286§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt XVI K 157/11
I. uchyla zaskarżony wyrok w części skazującej oskarżonychB. K.,M. S.iH. C., tj. w punktach od 3 do 9 oraz w punkcie 10 w zakresie zobowiązania tych oskarżonych do naprawienia szkody, w tym eliminując z zobowiązania oskarżonejA. G.do naprawienia szkody sformułowania: „w tym kwotę: 1 358 641,64 zł (jeden milion trzysta pięćdziesiąt osiem tysięcy sześćset czterdzieści jeden złotych, 64/100) solidarnie zB. K., a w tym kwotę 4 479,93 zł (cztery tysiące czterysta siedemdziesiąt dziewięć złotych, 93/100) nadto solidarnie zM. S., kwotę 899,56 zł (osiemset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych, 56/100) nadto solidarnie zH. C.)” i w punkcie 11 w zakresie zasądzonych od tych oskarżonych kosztów sądowych i wymierzonych im opłat i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania;
II. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną wobec oskarżonejA. G.karę pozbawienia wolności łagodzi do 3 (trzech) lat i uchyla orzeczoną wobec tej oskarżonej karę grzywny;
III. w pozostałej części utrzymuje w mocy zaskarżony wyroku;
IV. zwalnia oskarżonąA. G.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i nie wymierza jej opłaty za obie instancje.

    Marek  Kordowiecki  Henryk Komisarski Marek Hibner

Teza: Przepis art. 60§3 k.k. obliguje sąd do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. Przepis ten dotyczy więc sprawcy popełniającego przestępstwo w grupie osób. Sprawca bowiem, by skorzystać z tej instytucji, musi współdziałać z innymi osobami, tj. co najmniej dwiema i powinien przekazać informacje dotyczące tychże osób.

Na terminach 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. prowadzono postępowanie dowodowe. Sąd Okręgowy zaś błędnie w stosunku do nieobecnych oskarżonych zastosował przepis art. 376§2 k.p.k., bowiem przepis ten pozwala na prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego, który już złożył wyjaśnienia i nie stawił się na rozprawę odroczoną lub przerwaną bez usprawiedliwienia, ale w sytuacji, gdy oskarżony ten został zawiadomiony o terminie takiej rozprawy. Tymczasem oskarżone nie zostały zawiadomione o terminach rozprawy, mających miejsce 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r.

Przepis art. 117§2 k.p.k. wyraźnie stanowi, że czynności procesowej nie przeprowadza się m.in. wówczas, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się a brak dowodu, że została o niej powiadomiona. Skoro więc we wskazanych datach rozprawy brak było dowodu prawidłowego wezwania oskarżonych na te terminy rozprawy, to Sąd I instancji z obrazą art. 376§2 k.p.k. przeprowadził rozprawę pod ich nieobecność, która w tej sytuacji procesowej była obowiązkowa i nie pozwalała na odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 374§1 k.p.k.

Oczywistym w tej sytuacji procesowej jest, że Sąd I instancji podejmując decyzję na podstawie art. 376§2 k.p.k. bez dysponowania dowodem prawidłowego zawiadomienia obu oskarżonych o terminie rozprawy w dniach 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. pozbawił oskarżone prawa do obrony na rozprawie głównej, na której ich udział był obowiązkowy.

Powyższe więc wskazuje na naruszenie przez Sąd I instancji obowiązku rozpoznania sprawy w obecności oskarżonego, o jakim mowa w art. 439§1 pkt 11 k.p.k., co doprowadziło do podjęcia z urzędu na mocy tego przepisu przez Sąd odwoławczy rozstrzygnięcia o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tej części.