WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lutego 2013 r.

      Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie

w składzie:
Przewodniczący: SSA Zbigniew Różański
Sędziowie:  SSA Edward Loryś
SSA Piotr Moskwa (spr.)
Protokolant: stażysta Aneta Kudła

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie
- Grażyny Zięba – Białowąs

po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r.
sprawy:
K. B. (1)oskarżonego zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.,art. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 189a § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.iart. 263 § 2 k.k.orazart. 43 ust. 1 ustawyo wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi,
W.I.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 189 a § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
J. N.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw.zart. 13w zw. zart. 14 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzania wyrobów tytoniowychiart. 13w zw. zart. 14 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowychw zw. zart. 91 § 1 k.k.orazart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 96 ust. 1 i 3 ustawyo bezpieczeństwie żywności i żywieniaorazart. 69 § 1 k.k.s.,
L. A.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
J. M. (1)oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
W. M.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.,
R. M.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
J. K.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.,
J. D. (1)oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
M. M. (1)oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw.art. 65§1 k.k.,
Z. B.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
Z. T.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.,
D. M.oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
P. M. (1)oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
R. Z. (1)oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.,
A. J. (1)oskarżonego zart.258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.iart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
J. B.oskarżonej zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
R. K. (1)oskarżonego zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
M. M. (2)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.iart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
R. G.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.iart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora Prokuratury Okręgowejw Krośnie i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie
z dnia 27 lipca 2012 r., sygn. akt II K 21/10

I. uchylawyrok w zaskarżonej części, wobec oskarżonegoW.I., w zakresie przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(pkt XXIII wyroku) oraz zwrotu kosztów związanych z udziałem w sprawie obrońcy (pkt XCI wyroku)i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemuw Krośnie do ponownego rozpoznania,

I
zmieniawyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

1
uchylaorzeczenia o wymiarze wobecK. B. (1)kary łącznej pozbawienia wolności i kary łącznej grzywny zawarte w punkcie X wyroku oraz orzeczenia oparte na przepisachart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw.art. 70 § 2 k.k.,73 § 2 k.k.,41 § 1 k.k.w zw. zart. 43 § 2 k.k.oraz63 § 1 k.k.zawarte w punktach XI, XII, XIII i XIV wyroku, a także orzeczenia o wymiarze kar jednostkowych za przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.w zw.zart. 65 § 1 k.k.orazart. 204 § 2 k.k.w zw.zart. 65 § 1 k.k.i orzeczenia oparte na przepisachart. 45 § 1 k.k.zawarte w punktach I, II, III, IV, V i VI wyroku,

2
przyjmuje, iż przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., przypisaneK. B. (1)w pkt. I i IV wyroku stanowią ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 k.k.i za nie na podstawieart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 91 § 1 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

3
uznajeK. B. (1)za winnego tego, że w okresie od listopada 2006 r. do listopada 2008 r., wK., woj.(...)orazK., woj.(...), w celuosiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobiez popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiałuprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowez uprawiania prostytucji przezA. Ś.,E. O.,I. M.,S. J.,M. C.,J. M. (2),I. M.,O. K.,S. T.,L. P.,A. T.,A. K. (2),N. P.,I. B., a także kobiety o pseudonimach(...),(...),(...),(...)i inne dotychczas nieustalone kobiety zatrudnione w prowadzonych przez niegoagencjach (...)wK.i agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa wK.w ten sposób, że werbował kobiety do pracy w agencji, decydował o ich zatrudnieniu, udostępniał im pomieszczenia, gdzie mieszkały i świadczyły za odpłatnością usługi seksualne, organizował i ułatwiał kontakt z klientami, organizował dowóz do klientów i ochronę, pobierając od każdej z nich kwotę około 100 zł (sto złotych) stanowiącej część zapłaty uzyskanej od każdego klienta za jedną godzinę świadczonych przez nie usług seksualnych, 90 zł za pół godziny takich usług, co stanowiło około 50 – 60 procent opłaty pobieranej każdorazowo za świadczone przez kobiety usługi seksualne,tj. za winnego popełnienia przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,

4
na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekawobecK. B. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu

Państwa równowartości korzyści majątkowej w kwocie 163 707,23 zł (stu sześćdziesięciu trzech tysięcy siedemset siedmiu złotych i dwudziestu trzech groszy), osiągniętejz popełnienia wyżej opisanego przestępstwa,

5
na podstawieart. 41 § 2 k.k.orzekawobecK. B. (1)środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z hotelarstwem oraz prowadzeniemlokali gastronomicznych z działalnością rozrywkową i nocnych klubów na okres lat 5 (pięciu),

6
na podstawieart. 91 § 2 k.k.,85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczonewobecK. B. (1)kary pozbawienia wolności i kary grzywny łączy iwymierzamu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat i karę łączną grzywnyw wysokości 354 (trzystu pięćdziesięciu czterech) stawekdziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę50 (pięćdziesięciu) złotych,

7
na podstawieart. 69 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolnościwarunkowozawieszana okres próby lat 5 (pięciu),

8
na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddajeK. B. (1)w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,

9
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczaK. B. (1)na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymaniai tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 26 listopada 2008 r. do dnia 21 maja 2009 r.,

10
za podstawę orzeczonego wobecJ. B.w pkt. XXXI, środka karnegoprzyjmujeprzepisart. 41 § 2 k.k.i orzeka, że środek ten dotyczy zakazu działalności gospodarczejzwiązanej z hotelarstwem oraz prowadzeniem lokaligastronomicznych z działalnością rozrywkową i nocnychklubów,

11
uchylaorzeczenie oparte na przepisieart. 63 § 1 k.k.o zaliczeniu, na poczet orzeczonej wobecR. Z. (1)kary grzywny, okresu zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009 r., zawarte w pkt. LXXVII wyroku,

12
za podstawę orzeczonego wobecA. J. (1), w pkt. LXXXIV, środka karnegoprzyjmujeprzepisart. 41 § 2 k.k.i orzeka, że środek ten dotyczy zakazu działalnościgospodarczej związanej z hotelarstwem oraz prowadzeniem lokali gastronomicznych z działalnością rozrywkową i nocnychklubów,

13
zasądzaod Skarbu Państwa na rzecz adwokataT. O., Kancelaria Adwokacka wK., w miejsce kwotyzasądzonej w pkt. XC wyroku, kwotę(...)(cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych,

14
eliminujez podstawy wymiaru kary łącznej grzywny orzeczonej wobecJ. N.wpkt XLI art. 86§ 1 k.k.,

15
uniewinniaJ. K.od zarzutupopełnienia przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.a kosztami procesuw tym zakresie obciąża Skarb Państwa,

16
zasądzaod Skarbu Państwa na rzeczJ. K.kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniemw sprawie obrońcy,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrokutrzymujew mocy,

III
zasądzaod Skarbu Państwa na rzecz adwokatów:L. K.– Kancelaria Adwokacka wK.iT. O.– Kancelaria Adwokacka wK.kwoty po 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej odpowiednio oskarżonymK. B. (1)iP. M. (1)z urzęduw postępowaniu odwoławczym.

IV
zasądzaod Skarbu Państwa na rzeczJ. K.kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotuwydatków związanych z udziałem obrońcy w postępowaniuodwoławczym,

V
zasądzaod oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kosztysądowe za postępowanie odwoławcze:

-

K. B. (1)w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych)tytułem wydatków poniesionych przez Skarb Państwaw postępowaniu odwoławczym i 4140 zł (cztery tysiące sto czterdzieści złotych) tytułem opłaty za obie instancje,

R. Z. (1)w kwocie 500 zł (pięćset złotych),

A. J. (1)w kwocie 1 120 zł (jeden tysiąc stodwadzieścia złotych),

R. M.w kwocie 120 zł (stu dwudziestu złotych),

J. B.w kwocie 1 244 zł (jeden tysiąc dwieścieczterdzieści cztery złotych),

R. K. (1)w kwocie 500 zł (pięćset złotych),

R. G.w kwocie 500 zł (pięćset złotych),

M. M. (2)w kwocie 500 zł (pięćset złotych),

VI
kosztamiprocesu związanymi z apelacją prokuratora obciąża Skarb Państwa,

VII
zwalniaP. M. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt II AKa 115/12

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Krośnie uznał między innymi:

K. B. (1)za winnego tego, że:

I.w okresie od listopada 2006 roku do czerwca 2007 roku, wK., woj.(...), założył i kierował wspólnie zA. J. (1)zorganizowaną grupą przestępczą w ramach której działali:A. S. (1),E. K.,R. G.,S. G.,M. Ś.,F. G.– co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania - oraz inne nieustalone osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na ułatwianiu uprawiania prostytucji i czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)wK.,ul. (...), będącej własnościąA. J. (1), w ten sposób, że stworzył strukturę i zaplanował sposób jej funkcjonowania, wyszukał niezbędne dla utworzenia grupy osoby i nakłonił do współpracy, podzielił zadania między poszczególne osoby, inicjował, planował, a następnie wdrażał do realizacji przestępstwa, ustalił zasady podziału korzyści pochodzących z przestępstwa, a następnie koordynował działalność uczestników grupy, dzielił korzyści majątkowe pochodzące z przestępstwa, wydawał polecenia członkom grupy,

tj. za winnego popełniania przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie tych przepisów skazał go na karę 1 roku i 6 pozbawienia wolności.

II.w okresie od listopada 2006 roku do czerwca 2007 roku wK., woj.(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezA. Ś.,E. O.,I. M.,S. J.,M. C.,J. M. (2),I. M., kobiety o pseudonimach(...),(...),(...),(...),(...),(...)i inne dotychczas nieustalone kobiety, zatrudnione w prowadzonej przez siebie agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)wK.,ul. (...), w ten sposób, że werbował kobiety i decydował o zatrudnieniu w agencji, udostępniał im pomieszczenia, organizował i ułatwiał kontakt z klientami, organizował dowóz do klientów, ochronę, pobierając od każdej z nich kwotę, co najmniej 100 złotych, stanowiącej część zapłaty uzyskanej od każdego klienta za jedną godzinę świadczonych przez nie usług seksualnych, 90 zł za pół godziny takich usług, co stanowiło około od 50 % do 60 % opłaty pobieranej każdorazowo za świadczone przez nie usługi seksualne,

tj. za winnego popełnienia przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to to na podstawie tych przepisów orazart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych.

Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względem oskarżonegoK. B. (1)na rzecz Skarbu Państwaprzepadekrównowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 21 000 zł.

III.w okresie od maja 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), założył, a następnie kierował wspólnie zE. K.zorganizowaną grupą przestępczą w skład której wchodzili:J. B.,R. W.,M. D. (1),A. S. (1),S. F.,K. S.,Ł. P.– co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania -R. C.,A. K. (3),M. M. (2)oraz inne nieustalone osoby, mającą na celu uprawiania prostytucji, ułatwianie uprawiania prostytucji, czerpanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), której był właścicielem, w ten sposób, że między innymi: stworzył struktury i zaplanował sposób jej funkcjonowania, wyszukał niezbędne dla utworzenia grupy osoby i nakłonił do współpracy, podzielił zadania między poszczególne osoby, inicjował, planował, następnie wdrażał do realizacji przestępstwa, ustalił zasady podziału korzyści pochodzących z przestępstwa, a następnie koordynował działalność uczestników grupy, dzielił korzyści majątkowe pochodzące z przestępstwa, wydawał polecenia członkom grupy,

tj. za winnego przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisów skazał go na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

IV.w okresie od maja 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), działając w ramach opisanej w pkt. III zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezE. O.,K.O.,T. S.,P.L.,A. T.,A. K. (2),N. P.,I. B.,S. J.,M. C.,J. M. (2), InnaM.i inne dotychczas nieustalone kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), której był właścicielem, w ten sposób, że werbował kobiety do pracy w agencji, decydował o zatrudnieniu kobiet, udostępniał im pomieszczenia gdzie mieszkały i świadczyły za odpłatnością usługi seksualne, organizował i ułatwiał kontakt z klientami, organizował dowóz do klientów, ochronę, pobierając od każdej z nich kwotę co najmniej 100 zł stanowiącej część zapłaty uzyskanej od każdego klienta za jedną godzinę świadczonych przez nie usług seksualnych, 90 zł za pół godziny takich usług, co stanowiło około od 50 % do 60 % opłaty pobieranej każdorazowo za świadczone przez kobiety usługi seksualne,

tj. przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie tych przepisów orazart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.skazał go na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względem oskarżonegoK. B. (1)na rzecz Skarbu Państwaprzepadekrównowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 142 707, 23 zł.

V.w okresie od 2007 r. do grudnia 2008 r. wK.iJ.,woj.(...), posiadał broń palną – pistolet CZ 75 – 1 szt. oraz amunicję do w/w broni palnej, nie posiadając wymaganego pozwolenia,

tj. przestępstwa zart. 263 § 2 k.k.i skazał go na podstawie tego przepisu na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

VI.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK.,woj.(...), prowadząc(...)P.Noclegowei Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), sprzedawał napoje alkoholowe, nie posiadając wymaganego zezwolenia na sprzedaż alkoholu do spożycia w miejscu i poza miejscem zakupu,

tj. przestępstwa zart. 43 ust. 1 ustawy z 26 października 1982 r.o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowii na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniuart. 33 § 1 i 3 kkskazał go na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych.

Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzyłK. B. (1)karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, a w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny wymierzył oskarżonemu łączną karę grzywny w wysokości 354 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.
Na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat i na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 41 § 1 k.k.w zw. zart. 43 § 2 k.k.orzekł wobec niego zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związany z gastronomią, hotelarstwem i działalnością rozrywkową na okres lat 5 /pięciu/.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłK. B. (1)na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 26 listopada 2008r. do dnia 21 maja 2009r. tj. przez 177 dni przyjmując, że 1 dzień pozbawienia wolności równa się 2 stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną w całości.

J. B.za winną tego, że:

I.w okresie od kwietnia 2008 r. do 26 listopada 2008 r. wK.,woj.(...), wspólnie zE. K.,R. W.,M. D. (1),A. S. (1),S. F.,K. S.,Ł. P.- co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania -M. M. (2),R. C.,A. K. (3)oraz innymi nieustalonymi osobami, brała udział w kierowanej przezK. B. (1)iE. K.zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu ułatwianie uprawiania prostytucji, czerpanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...),
tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisówskazał ją na karę 8 /ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności.

II.w okresie od kwietnia 2008 r. do 26 listopada 2008 r. wK.,woj.(...), działając w ramach opisanej w pkt. I zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiała uprawianie prostytucji oraz czerpała dla siebie iK. B. (1)korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezE. O.,K.O.,T. S.,I. M.,P. L.,A. T.,A. K. (2),N. P.,I. B.,S. J.,M. C.,J. M. (2)i inne dotychczas nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), w ten sposób,że w/w kobietom udostępniała pomieszczenia gdzie mieszkały i uprawiały prostytucję, organizowała i ułatwiała kontakt z klientami, pobierała od nich kwoty co najmniej 100 zł stanowiącej część zapłaty uzyskanej od każdego klienta za jedną godzinę świadczenia usług seksualnych, 90 zł za pół godziny takich usług, co stanowiło od 50% do 60% opłaty pobieranej każdorazowo za świadczone przez w/w kobiety usługi seksualne,
tj. przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisów ustawy i przy zastosowaniuart. 33 § 1, § 2 i § 3 k.k.skazał ją na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 154 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł.

Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względem oskarżonejJ. B.na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżoną z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 54 394, 72 zł.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył oskarżonejJ. B.karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat oddając ją, na podstawieart. 73 § 2 k.k.,w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 41 § 1 k.k.w zw. zart. 43 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonej zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związany z gastronomią, hotelarstwem i działalnością rozrywkową na okres lat 4.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłJ. B.na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 26 listopada 2008 r. do dnia 10 luty 2009 r. tj. przez 77 dni przyjmując, że 1 dzień pozbawienia wolności równa się 2 stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną w całości.

J. N.za winnego tego, że:

I.w okresie od 1 do 26 listopada 2008 r. wB., woj.(...), działając w ciągu przestępstw, uczyniwszy sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, odkażał i usiłował odkazić, skażony bitrexem alkohol etylowy, a w szczególności:
- w dniu 28 listopada 2008 r. usiłował odkazić alkohol etylowyz 280 litrów skażonego bitrexem alkoholu etylowego wartości 22400 zł (dwadzieścia dwa tysiące czterysta zł), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie,
- w okresie od 1 do 26 listopada 2008 r. odkaził alkohol etylowy ze skażonego bitrex-em alkoholu etylowego w ilości 8365 litrów wartości 669 200 zł (sześćset sześćdziesiąt dziewięć tysięcydwieście zł),

I
tj. ciągu przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 13w zw. zart. 14 ustawyz dnia 2 marca 2001r o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych(Dz.U. nr. 31 poz. 353 z póz. zm.) iart. 13w zw.zart. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001r o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych(Dz. U. nr 31 póz. 353 z póz. zm.) w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowychi przy zastosowaniuart. 33 § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.

II.w okresie od 1 do 26 listopada 2008 r. wB., woj.(...), uczyniwszy sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, usiłował wprowadzić do obrotu 1645 litrów alkoholu etylowego wartości 131 600 zł,powstałego po odkażeniu alkoholu etylowego skażonego bitrexem, zawierającego izopropanol w stężeniu 8,8 % do 9,1 % objętościowych, glikol propylenowy, jony benzoesowe w stężeniu od 0,4 mg/l do 8,8 mg/l, sód i chlorki – tj. środek spożywczy powszechnie spożywany, szkodliwy dla zdrowia lub życia ludzkiego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie,
tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 96 ust. 1 i 3ustawyz dnia 25 sierpnia 2006r o bezpieczeństwie żywności i żywieniai za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 96 ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywieniaskazał go na karę 8 /ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności.

III.w okresie od 1 do 26 listopada 2008 r. wB., woj.(...), bez przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, podjął czynności związane z produkcją i obrotem wyrobami akcyzowymi,
tj. przestępstwa zart. 69 § 1 k.k.si za to na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniuart. 23 § 1 i § 3 k.k.s.skazał go na karę grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 39 § 1 i § 2 k.k.s.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemuJ. N.karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, a w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny wymierzył oskarżonemu łączną karę grzywny w wysokości 326 /trzystu dwudziestu sześciu/ stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł /pięćdziesiąt złotych/.
Na podstawieart. 69 § 1, § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat.
Na podstawieart. 41 § 1 k.k.w zw. zart. 43 § 2 k.k.orzekł wobecJ. N.zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związany z obrotem, wyrobem, oczyszczaniem, skażaniem i odkażaniem alkoholu na okres lat 5.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 26 listopada 2008 r. do dnia 7 maja 2009r. tj. przez 163 dni przyjmując, że 1 dzień pozbawienia wolności równa się 2 stawkom dziennym grzywny, uznając karę grzywny za wykonaną w całości.
Na podstawieart. 39 pkt. 4 k.k.w zw. zart. 44 § 6 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa butelek plastikowych, opakowań foliowych, nakrętek, pudełek tekturowych po plastikowych butelkach, pojemników tysiąclitrowych mauser, opakowań pustych po wodach destylowanych, rozcieńczalników, zapisanych pod numerem bieżącym 6/10 księgi depozytów rzeczowych Sądu Okręgowego w Krośnie a przechowywanych w CBŚR.,(...)wT.pod pozycjami 1-7, oraz 13 wyżej podanego wykazu dowodów rzeczowych.

M. M. (2)za winnego tego, że:

I.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK.,woj.(...), wspólnie zE. K.,J. B.,R. W.,A. S. (1),S. F.,M. D. (1),Ł. P.- co, do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania -K. S.,R. C.,A. K. (3)oraz innymi nieustalonymi osobami, brał udział kierowanej przezK. B. (1)iE. K.zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na ułatwianiu uprawiania prostytucji, czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działających pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...),
tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie tych przepisówskazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

II.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK.,woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezE. O.,K.O.,T. S.,I. M.,P. L.,A. T.,A. K. (4),N. P.,I. B.,S. J.,M. C.,J. M. (2)i inne dotychczas nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiej(...)działających pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe jako taksówkarz ułatwiał w/w kobietom kontakt z klientamiw celu uprawiania prostytucji, poprzez dowożenie klientów do agencji, dowożenie kobiet do klientów, stanowił ich ochronę, odbierał należność za świadczone usługi seksualne, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową - otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczonych przez kobiety,
tj. o przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisów ustawy przy zastosowaniuart. 33 § 1, § 2 i § 3 k.k.skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł.
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względemM. M. (2)na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 1 000, 00 zł / jednego tysiąca złotych/.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemuM. M. (2)karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k., warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat, oddając go w tym czasie, na podstawieart. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłM. M. (2)na poczet orzeczonej kary grzywny 1 dzień zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009 r. przyjmując, że dzień ten równa się równa się 2 stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych.

R. K. (1)winnym tego, że w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezE. O.,K.O.,T. S.,I. M.,P. L.,A. T.,A. K. (2),N. P.,I. B.,S. J.,M. C.,J. M. (2)i inne dotychczas nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiej(...)działających pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), w ten sposób, że ułatwiał w/w kobietom uprawianie prostytucji wynajmując w tym celu pomieszczenia budynku mieszkalnego przyul. (...)wK., w którym mieściła sięagencja (...), za co pobierał, wbrew warunkom umowy najmu - użyczenia lokalu zawartej w dniu 25 stycznia 2007r zK. B. (1)- co miesięczny czynsz w wysokości od 2 000 zł,
tj. przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., i za to na podstawie powołanych przepisów, przy zastosowaniuart. 33 § 1, § 2 i § 3 k.k.skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywnyw wymiarze 150 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względemR. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 34 000 zł.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuR. K. (1)na poczet orzeczonej kary grzywny 1 /jeden/ dzień zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009r. przyjmując, że dzień ten równa się 2 /dwóm/ stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych.

R. G.za winnego tego, że:

I.w okresie od listopada 2006 r. roku do czerwca 2007 r. wK.,woj.(...), wspólnie zM. Ś.,S. G.,E. K.,A. S. (1),F. G.- co, do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania - i innymi nieustalonymi osobami brał udział w założonej i kierowanej przezA. J. (1)iK. B. (1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na ułatwianiu uprawiania prostytucji i czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)B.wK.,ul. (...),
tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie tych przepisówskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

II.w okresie od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. wK.woj.(...), działając w ramach opisanej w pkt. I zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał dla siebie iA. J. (1)orazK. B. (1)korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezA. Ś.,E. O.,I. M.,S. J.,M. C.,J. M. (2),I. M., kobiety o pseudonimach(...),(...),(...),(...),(...),(...)i inne dotychczas nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)B.,K.ul. (...), w ten sposób że, w/w kobietom organizował i ułatwiał kontakt z klientami, dowoził do klientów, stanowił ich ochronę, odbierał od klientów należność za usługi seksualne świadczone przez kobiety którą przekazywał do kasy agencji, za co uzyskiwał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 80 zł dziennie,
tj. przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisów, przy zastosowaniuart. 33 § 1, § 2 i § 3 k.k.,skazał go na karę 8 /ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 150 /stu pięćdziesięciu/ stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.

Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względemR. G.na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 9 000 zł.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzyłR. G.karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k., warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat. Na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłR. G.na poczet orzeczonej kary grzywny 1 dzień zatrzymania w dniu 21 września 2009 r. przyjmując, że dzień ten równa się 2 stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych.

R. Z. (1)za winnego tego, że w okresie od 28 października 2006 r. do lipca 2007 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezA. Ś.,E. O.,I. M.,S. J.,M. C.,J. M. (2),I. M., kobiety o pseudonimach(...),(...),(...),(...),(...)i inne dotychczas nieustalone kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)B.K.ul. (...), w ten sposób, że wynajmował w celu uprawiania prostytucji pomieszczenia budynku mieszkalnego przyul. (...)wK., w którym mieściła się agencja towarzyska(...), za co pobierał - niezależnie od ustaleń zawartych w umowie najmu lokalu zawartej w dniu 28 października 2008 r. - cotygodniowy czynsz w wysokości 500 zł wypłacany przezK. B. (1)pełnomocnika właścicielaagencji - (...),
tj. przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisów ustawy przy zastosowaniuart. 33 § 1, § 2 i § 3 k.k.skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względemR. Z. (1)na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 15 000 zł.
Na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, oddając w tym czasie oskarżonego, na podstawieart. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłR. Z. (1)na poczet orzeczonej kary grzywny 1 dzień zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009 r. przyjmując, że dzień ten równa się 2 stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych.

A. J. (1)za winnego tego, że:

I.w okresie od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. wK.,woj.(...), założył i kierował wspólnie z inną ustaloną osobą – co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, które toczy się przed Sądem Okręgowy w Krośnie pod sygn. II K 21/10 - zorganizowaną grupą przestępczą w ramach której działali:A. S. (1),S. G.,M. Ś.oraz inne ustalone osoby – co do których materiały wyłączono do odrębnych postępowań i jedno z postępowań toczy się przed Sądem Okręgowy w Krośnie pod sygn. II K 21/10 - oraz inne nieustalone osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na ułatwianiu uprawiania prostytucji i czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)B.wK.ul. (...), będącej jego własnością, w ten sposób, że stworzył strukturę i zaplanował sposób jej funkcjonowania, wyszukał niezbędne dla utworzenia grupy osoby i nakłonił do współpracy, podzielił zadania między poszczególne osoby, inicjował, planował, a następnie wdrażał do realizacji przestępstwa,ustalił zasady podziału korzyści pochodzących z przestępstwa,a następnie koordynował działalność uczestników grupy, dzielił korzyści majątkowe pochodzące z przestępstwa,wydawał polecenia członkom grupy,
tj. przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie tych przepisówskazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

II.w okresie od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. wK.,woj.(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobiez popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, ułatwiał uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezA. Ś.,E. O.,I. M.,S. J.,M. C.,J. M. (2),I. M., kobiety o pseudonimach(...),(...),(...),(...),(...)i inne dotychczas nieustalone kobiety, zatrudnione w prowadzonej przez siebie agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą Drink -Bar (...)wK.ul. (...), w ten sposób, że werbował kobiety i decydował o zatrudnieniu w agencji, udostępniał im pomieszczenia, organizował i ułatwiał kontakt z klientami, organizował dowóz do klientów, ochronę, pobierając od każdej z nich kwotę co najmniej 100 zł stanowiącej część zapłaty uzyskanej od każdego klienta za jedną godzinę świadczonych przez nie usług seksualnych, 90 zł za pół godziny takich usług, co stanowiło około od 50 % do 60 % opłaty pobieranej każdorazowo za świadczone przez nie usługi seksualne,
tj. przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanych przepisów ustawy i przy zastosowaniuart. 33 § 1, § 2 i § 3 k.k.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 40 zł.

Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł względemA. J. (1)na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z przestępstwa opisanego w punkcie poprzedzającym – w kwocie 770 zł.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1, § 2 i § 3 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k., wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat, oddając go w tym okresie, na podstawieart. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 41 § 1 k.k.w zw. zart. 43 § 2 k.k.orzekł wobecA. J. (1)zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związany z hotelarstwem i działalnością rozrywkową na okres lat 4.

Uznając ponadto, że:

-L. A.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r., wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-J. M. (1)w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r., wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-W. M.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r., wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-R. M.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-J. K.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-J. D. (1)w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-M. M. (1)w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z jej uprawiania przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-P. M. (1)w bliżej nieokreślonym czasie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez nieustalone kobiety przebywające w agencji towarzyskiejB.działającej pod nazwą(...) .H.U. (...)P.Noclegowe Działalność Rozrywkowa,(...)-(...) K.,ul. (...), w ten sposób, że pracując, jako ochronahotelu (...)wK.ułatwiał kobietom kontakt z klientami poprzez telefoniczne umawianie kobiet z klientami w celu uprawiania przez nie prostytucji, za co otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 20 zł za każde złożone zamówienie, łącznie w kwocie 200 zł, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-Z. B.w okresie od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez nieustalone kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiejB.wK.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-Z. T.w okresie od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez nieustalone kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiejB.wK.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.,

-D. M.w okresie od 9 grudnia 2006 r. do 20 marca 2007 r. i od 20 kwietnia 2007 r. do 5 maja 2007 r. wK., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ułatwiał uprawianie prostytucji i czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez nieustalone kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiejB.wK.,ul. (...), w ten sposób, że świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiał kobietom kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji przez dowożenie klientów do agencji, za co – niezależnie od należności za usługę przewozową – trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 K.k.,
na podstawieart. 66 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarzył postępowanie karne wobec ośmiu pierwszych wyżej wymienionych oskarżonych na okres próby 2 lat, zaś wobec 3 ostatnich na okres próby 1 roku,

Na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt. 7 k.k.iart. 49 § 1 k.k.orzekł od oskarżonych:L. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (1),M. M. (1),Z. B.,Z. T.iD. M.świadczenie pieniężne w kwotach po 120, 00 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Na zasadzieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt. 7 k.k.iart. 49 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoP. M. (1)świadczenie pieniężne w kwocie 200, 00 zł /dwieście złotych/ na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Uniewinniłnatomiast:

-K. B. (1)od zarzutu tego, że:
w okresie maja - czerwca 2008 r. wK.(Ukraina) iK., woj.(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. III, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, realizując z góry powzięty zamiar, jako właściciel agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.,ul. (...), uprawiał handel ludźmi, w ten sposób że, po uprzednim zawarciu umowy zW.I.na werbowanie i dostarczanie kobiet do pracy w prowadzonej przez siebie agencji towarzyskiej(...)świadczącej usługi seksualne, przyjął odW.I.zwerbowaną w tym celu kobietę -A. T.- płacąc mu nieustaloną korzyść majątkową, zalegalizował jej pobyt w Polsce i zatrudnił w prowadzonej przez siebie agencji, a następnie czerpał korzyści majątkowe z uprawiania przez nią prostytucji,

tj. od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 189a § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

-W. I.od zarzutów takich, że:

I.w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK.,woj.(...), wspólnie zJ. B.,M. D. (1),A. S. (1),S. F.,R. W.,K. S.,J. N.,R. C.,M. M. (2),A. K. (3),Ł. P.- co, do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania - oraz innymi nieustalonymi osobami, brał udział w kierowanej przezK. B. (1)iE. K.zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na handlu ludźmi w celu uprawiania prostytucji, ułatwianiu uprawiania prostytucji i czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...),

tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

II. w bliżej nieustalonych dniach, w okresie maja - czerwca 2008 r.wK.(Ukraina) iK., woj.(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uprawiał zK. B. (1)handel ludźmi w ten sposób, że po uprzednim zawarciu umowy zK. B.na werbowanie kobiet do pracy w prowadzonej przezK. B.agencji towarzyskiej(...)świadczącej usługi seksualne działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...), nakłoniłA. T.do pracy w/w agencji, jako tancerki, zorganizował jej przyjazd, a następnie przekazałK. B., który zalegalizował pobyt w Polsce i zatrudnił w agencji gdzie świadczyła usługi seksualne, za co uzyskał korzyść majątkową w nieustalonej wysokości

tj. przestępstwa zart. 189a § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

-J. N.od zarzutu tego, że
w okresie od lipca 2007 r. do 26 listopada 2008 r. wK., woj.(...), wspólnie zJ. B.,M. D. (1),A. S. (1),S. F.,W.I.,K. S.,Ł. P.- co, do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania-R. W.,A. K. (3),M. M. (2),R. C.oraz innymi nieustalonymi osobami, brał udział w kierowanej przezK. B. (1)iE. K.zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na handlu ludźmi w celu uprawiania prostytucji, ułatwianiu uprawiania prostytucji oraz czerpaniu korzyści majątkowych z prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)P.Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...),tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.

Na zasadzieart. 627 k.p.k.odnośnie:K. B. (1)(w części skazującej),R. W.,J. B.,J. N.(w części skazującej),M. M. (2),R. K. (1),R. G.,R. Z. (1),A. J. (1)oraz w zw. zart. 629 k.p.k.odnośnie:L. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (1),M. M. (1),Z. B.,Z. T.,D. M., zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania związane z ich udziałem w sprawie.

Na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył oskarżonym:L. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (1),M. M. (1)opłaty w kwotach po 80,00 zł, zaśZ. B.,Z. T.iD. M.opłaty w kwotach po 60,00 zł.

Na podstawieart. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnychwymierzył oskarżonym następujące opłaty:
-K. B. (1)w kwocie 4 140 zł,
-R. W.w kwocie 1 612 zł,
-J. B.w kwocie 1 224 zł,
-J. N.w kwocie 3 560 zł,
-A. J. (1)w kwocie 1 100 zł,
-M. M. (2),R. K. (1),R. G.iR. Z. (1)kwoty po 480,00 zł.

Na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił w całości oskarżonegoP. M. (1)od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym od opłaty.

Zasądził od Skarbu Państwa - Kasa Sądu Okręgowegow Krośnie na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.L. K.wK.kwotę 2 066,40 zł. tytułem obrony z urzędu oskarżonegoK. B. (1), rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.T. O.wK.kwotę 2 841,30 zł tytułem obrony z urzędu oskarżonegoP. M. (1)oraz na rzecz oskarżonegoW.I.kwotę 2 184,00 zł tytułem zwrotu kosztów obrony wykonywanej przez adw.T. O..

Powyższy wyrok apelacjami zaskarżyli: Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krośnie oraz obrońcy oskarżonych:W.I.,R. M.,J. K.,P. M. (1),R. Z. (1),A. J. (1),J. B.,R. K. (1),M. M. (2),R. G..

Prokurator zaskarżyłwyrok na niekorzyść oskarżonych:

1
K. B. (1)- w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. X, XI, XII wyroku,

2
W.I.-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. XXIII wyroku,

3
J. N.-w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. XXXVII wyroku,

4
L. A.- w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. XLIX i LX wyroku,

5
J. M. (1)-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. L i LX wyroku,

6
W. M.-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LI i LX wyroku,

7
R. M.-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LII i LX wyroku,

8
J. K.-w części dotyczącej orzeczenia o winiew zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LIII i LX wyroku,

9
J. D. (1)- w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LIV i LX wyroku,

10
M. M. (1)-w części dotyczącej orzeczenia o winiew zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LV i LX wyroku,

11
Z. B.-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LVII i LX wyroku,

12
Z. T.-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LVIII i LX wyroku,

13
D. M.-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia odnośnie pkt. LIX i LX wyroku,

14
P. M. (1)-w części dotyczącej orzeczenia o winie w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LVI i LXI wyroku,.

15
R. Z. (1)-w części dotyczącej orzeczenia o winiew zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LXXVII wyroku,

16
A. J. (1)-w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. LXXXII i LXXXIII wyroku,

Wyrokowi zarzucił:
odnośnie oskarżonego:

1
K. B. (1):

I
rażącą niewspółmiernośćkary łącznej pozbawienia wolności wymierzonejoskarżonemuK. B. (1)w pkt. X, XI, XII wyrokuza popełnione przestępstwa z pkt. I, II; IV, V; VIII; wyroku tj. za przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65§ 2 k.k.,art. 204 § 2 k.k.w zw. zaart. 65 § 2 k.k.,art. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65§ 2 k.k.,art. 204§ 2 k.k.w zw. zaart. 65 § 2 k.k.,art. 263 § 2 k.k.- orzeczonej oskarżonemu w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności - wskutek niedostatecznego uwzględnienia wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynów zarzucanych oskarżonemu, sposobu ich popełnienia, działania z chęci zysku, jego roli w popełnianiu przestępstw, przy równoczesnym nadaniu nadmiernego znaczenia sytuacji zdrowotnej oskarżonego, co skutkowało orzeczeniem kary łącznej pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, nadto wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat - co powoduje, że kara ta jest nieadekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego, nie spełni swej funkcji w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej,

2
W.I.

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia zpunktu- XXIII wyrokuodnośnie oskarżonego -W.I.dotyczącego przest. zart. 258 § 1 k.k.i mającego wpływ na jego treść, polegający na wyrażeniu poglądu, że oskarżony nie miał świadomości istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, która w ramach agencji towarzyskiej(...)wK.- ułatwiała uprawianie prostytucji przez kobiety tam zatrudnione i czerpała z tego tytułu korzyści majątkowe, nie był zorientowany w działalności agencji i obowiązujących tam zasadach, nie wyraził akcesu przystąpienia do grupy i w konsekwencji uniewinnienie oskarżonego - podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w tym zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonych, materiału z operacyjnego rozpracowania o krypt. DRAGON i ZACISZE, zabezpieczonych w toku postępowania dowodów rzeczowych w tym - dokumentacjiPHU (...),opinii z badań kryminalistycznych zabezpieczonego sprzętu komputerowego, sprawozdań z analiz kryminalistycznych - prowadzą do wniosku, że oskarżony brał udział w założonej przezK. B. (1), a następnie kierowanej przez tegoż oskarżonego iE. K.zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających ułatwianiu uprawiania prostytucji i czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...)działającej pod nazwą(...)Pokoje Noclegowe i Działalność Rozrywkowa,K.ul. (...),

3
J. N.

III
obrazę przepisów prawa materialnegoart. 91 § 2 k.k.- dot. orzeczeniaz pkt. XXXVII wyroku- polegające na niezasadnym zastosowaniuart. 85 k.k.w podstawie prawnej orzeczenia o karze łącznej wymierzonej wobec oskarżonegoJ. N.za popełnienie ciągu przestępstw (pkt. XXXIV wyroku) i przestępstw (pkt. XXXV; XXXVI wyroku), zamiast zastosowanie przepisu zart. 91 § 2 k.k.,

4
L. A.,

5
J. M. (1),

6
W. M.,

7
R. M.,

8
J. K.,

9
J. D. (1),

10
MarkaMilczanowskiego,

11
Z. B.,

12
Z. T.,

13
D. M.,

IV
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczeniaz punktów: -XLIX, L, LI, LII, LIII. LIV, LV; LVII,(...): LIX oraz pkt. LXwyroku odnośnie oskarżonych -L. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (2),M. M. (1),Z. B.,Z.T.,D. M.-i mających wpływ na jego treść, polegający na wyrażeniu poglądu, że nieduża kwota korzyści majątkowych - 120 zł - uzyskach przez oskarżonych z prostytucji kobiet zatrudnionych w agencjach towarzyskich wK.iK., uznanie otrzymanych gratyfikacji za przywiezienie klienta do agencji towarzyskiej, jako „swoisty napiwek" - rekompensata za uciążliwości pracy taksówkarza, dobrowolne świadczenie usług seksualnych przez pokrzywdzone, powoduje, że stopień winy i społecznej szkodliwości zarzucanego im czynu nie jest znaczny, nadto nie uznanie że oskarżeni z tytułu czerpania korzyści majątkowych z prostytucji kobiet uczynili sobie stałe źródło dochodu i w konsekwencji warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec w/w oskarżonych, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w tym zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonych, materiału z operacyjnego rozpracowania o krypt. DRAGON i ZACISZE, prowadzą do wniosku, że oskarżeni świadcząc usługi przewozowe, jako taksówkarz ułatwiali kobietom zatrudnionym w agencjach towarzyskich(...)wK.iK.- kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji, za co - niezależnie od należności za usługę przewozową - otrzymywali wynagrodzenie w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczoną przez kobietę dla klienta przez nich przywiezionego, uczynili sobie z tego stałe źródło dochodu, a stopień ich winy oraz społeczna szkodliwość zarzucanego im czynu jest duża,

14
P. M. (1)

V
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia z pkt. LVI i LXI wyroku dotyczącego oskarżonegoP. M. (1)i mających wpływ na jego treść a polegający na wyrażeniu poglądu, że nieduża kwota korzyści majątkowych - 200 zł - uzyskach przez oskarżonego z prostytucji kobiet zatrudnionych w agencji towarzyskiej wK., uznanie otrzymanych gratyfikacji - za zamówienie dla klientahotelu (...)kobiety z agencji - jako „swoisty napiwek", i dobrowolne świadczenie usług seksualnych przez pokrzywdzone, powoduje, że stopień winy i społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu nie jest znaczny, nadto nie uznanie, że oskarżony z tytułu czerpania korzyści majątkowych z prostytucji kobiet uczynił sobie stałe źródło dochodu iwkonsekwencji warunkowe umorzenie postępowania karnego, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w tym zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonych, materiału z operacyjnego rozpracowania o krypt. DRAGON i ZACISZE, prowadzą do wniosku, że oskarżonyP. M., jako ochronahotelu (...)ułatwiał kobietom zatrudnionym w agencji towarzyskiej(...)wK.kontakt z klientami w celu uprawiania prostytucji, za co otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 20 zł za każdą zamówioną kobietę i uczynił sobie z tego stałe źródło dochodu, a stopień winy oskarżonego oraz społeczna szkodliwość zarzucanego mu czynu jest znaczna.

15
R. Z. (2)

VI
obrazę przepisów prawa materialnego - polegającego na niezasadnym zastosowaniu przez Sądart. 63 § 1 k.k.poprzez zaliczenie oskarżonemuR. Z. (2)na poczet orzeczonej kary grzywny 1 dnia zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009 r. przyjmując, że dzień ten równa się 2 stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych -pkt. LXXVII wyroku-podczas gdy oskarżony nie był zatrzymany w dniu 23 czerwca 2009 r., jak też nie był pozbawiony wolności w innym dniu i nie stosowano wobec oskarżonego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania w toku przedmiotowego postępowania karnego.

16
A. J. (1):

VII. rażącą niewspółmiernośćkary łącznej pozbawienia wolnościzpkt. LXXXII i(...)wyroku,wymierzonej oskarżonemuA. J. (1)w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy za popełnione przestępstwo zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65§ 2 k.k.,art. 204 § 2 k.k.w zw. zaart. 65 § 2 k.k., polegającej na warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby 4 lat - wskutek niedostatecznego uwzględnienia wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynów zarzucanych oskarżonemu, sposobu ich popełnienia, działania z chęci zysku, jego roli w popełnianiu przestępstw, postawy oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, braku pozytywnej prognozy, co powoduje że kara jest nieadekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów popełnianych przez oskarżonego, nie spełni też swej funkcji w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej,

Prokurator wniósł o:

1
uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji w zakresie czynów z pkt. XXIII - odnośnie oskarżonegoW.I.,w pkt. XLIX, L, LI, LII, LIII, LIV, LV, LVI, LVII, LVIII, LIX, LX, LXIwyroku - odnośnie oskarżonychL. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (2),M. M. (1),Z. B.,Z. T.,D. M.iP. M. (1),

2
zmianę wyroku w pkt. X, XI, XII - odnośnie oskarżonegoK. B. (1),w pkt. LXXII, LXXXIII - odnośnie oskarżonegoA. J. (1)i wymierzenie oskarżonym kar wnioskowanych przez oskarżyciela publicznego,

3
zmianę wyroku w pkt. XXXVII - odnośnie oskarżonegoJ. N.poprzez wskazanie właściwej podstawy wymiaru kary łącznej,

4
zmianę wyroku w pkt. LXXVII - odnośnie oskarżonegoR. Z. (1)- poprzez wyeliminowanie zaliczenia okresu zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009 r. na poczet orzeczonej oskarżonemu kary grzywny.

Obrońca oskarżonychW.I.,P. M. (1)iA. J. (1)zaskarżył wyrok w części dot.A. J. (1), w ust. LXXVIII, LXXIX, LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVII wyroku oraz w części dotyczącej zasądzenia od Skarbu Państwa kosztów za obronę z urzęduP. M. (1)na rzeczKancelarii Adwokackiej (...)(ust. XC wyroku) i w części dotyczącej zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoW.I.zwrotu kosztów obrony wykonywanej z wyboru (ust. XCI).
Wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności naruszenie przepisów:

1.1
art. 5 § 2 k.p.k.przez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego a w szczególności przyjęcie, iż zapiski dotycząceA. J.w notatniku prowadzonym przezK. B.potwierdzają, iżA. J. (1)otrzymywał pieniądze za pracę kobiet, a nie, że miał otrzymać pieniądze za pośrednictwem kobiet (w dwóch przypadkach przy nazwiskuA. J.nie było wymienionych kobiet, w jednym było imięK., a osoba o takim imieniu nie pracowała wAgencji (...)wK., a tylko w jednym przypadku było imięA., odpowiadające imieniu dziewczyny, która pracowała w agencji),

1.2
art 7 k.p.k.przez ukształtowanie przekonania Sądu, co do winyA. J. (1)nie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów oraz w wyniku dokonania oceny dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego w szczególności przez:

a
pominięcie w ocenie celu „misji” zleconejM.przezA. J. (1), że z zeznańM.nie wynika, żeA. J. (1)w czasie, gdy zlecał mu znalezienie adwokata i przeprowadzenie rozmowy zK. B.mówił mu, że jest winny i że ma namówićK. B. (1)by ten zeznał nieprawdę na jego korzyść, tylko od początku twierdził, że jest posądzony o rzeczy, z którymi nie ma nic wspólnego i żeM.ma wpłynąć naK. B. (1), by ten złożył wyjaśnienia prawdziwie, tzn. odwołał nieprawdziwe posądzenieA. J. (1),

b
pominięcie i nie uwzględnienie w ocenie dowodów faktu, żeK. B.początkowo obciążałA. J.dlatego, że ten był za granicą i nie mógł zaprzeczyć, była to jego forma obrony oraz dlatego, że jak wyjaśniałK. B.funkcjonariusz CBŚ mówił mu, żeA. J.złożył wyjaśnienia obciążająceK. B.,

c
pominięcie okoliczności, że w rozmowie zM.(nagranej)K. B.wyraźnie stwierdził, że obciążyłA. J.nieprawdziwie,

d
nie uwzględnienie, że zeznaniaS.obciążająceA. J.są mało wartościowe, bo opierają się tylko na przypuszczeniachS., a nie na zdarzeniach czy faktach, któreS.osobiście widział lub słyszał,

e
przyjęcie, że wyjaśnieniaA. J.naiwne z pominięciem okoliczności, że(...)B.miał w działalności gospodarczejA. J.marginalne znaczenie i dlatego nieinteresował się on nim na bieżąco oraz że dotacje czy dofinansowanie otrzymuje się przed rozpoczęciem działalności po spełnieniu odpowiednich warunków dlategoK. B.nie chciał początkowo działalności otwierać na siebie (starając się o dotację formalnie musiał być bezrobotnym) oraz pominięcie istotnej okoliczności - o którejpisze Sąd w uzasadnieniu, że powoływanie się naA. J.i działanie pod jego szyldem dawałoK. B.bezpieczeństwo,

2
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, które mogły mieć wpływ na treść wyroku, a w szczególności:

a
przyjęcie, żeA. J.od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. założyłi kierował wspólnie zK. B.zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu - popełnianie przestępstw polegających na ułatwianiu prostytucjii czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiejB., podczas gdyA. J. (1)tylko użyczył swojej firmy K.B., miał otrzymywać dochód ze sprzedaży alkoholu i nigdy nie pełnił żadnych funkcji kierowniczych - nie wydawał poleceń, nie dzielił dochodów, nie zatrudniał pracowników, nie rozstrzygał sporów itp. - a wB.był czterokrotnie wyłącznie towarzysko,

b
przyjęcie, żeA. J.zleciłM.by ten skłoniłK. B.do złożenia nieprawdziwych wyjaśnień - podczas gdyA. J.miał pretensje doK. B., że ten złożył nieprawdziwe wyjaśnienia i zleciłM.by ten skłoniłK. B.do powiedzenia prawdy,

c
przyjęcie, że od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. wK.A. J. (1)działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej ułatwiał uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez kobiety w ten sposób, że werbował kobiety i decydował o zatrudnieniu w agencji udostępniał im pomieszczenia, organizowałi ułatwiał kontakt z klientami, organizował dowóz do klientów i ochronę - pobierając za to od kobiet pieniądze - podczas gdyA. J. (1)żadnej z tych czynności nie wykonywał, na przełomie lat 2006 - 2007 praktycznie cały czas poświęcił gali boksu wN., a od marca 2007 r.przebywał na stałe w Irlandii i zS., który wówczas faktycznie prowadziłB.wK.nie miał żadnego kontaktu,

d
błędne obliczenie ilości terminów faktycznie odbytych rozprawi w związku z tym błędne zasądzenie na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataT. O.kosztów obrony z urzędu oskarżonegoP. M. (1)oraz zwrotu kosztów na rzecz oskarżonegoW.I.tytułem zwrotu kosztów obrony wykonywanej przez adwokataT. O.w niniejszym postępowaniu,

3
obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności naruszenie:

a
przepisuart 41 § 1 k.k.przez orzeczenie w stosunku do oskarżonegoA. J.zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanejz hotelarstwem i działalnością rozrywkową na okres 4 lat, podczas gdyart. 41 § 1 k.k.nie przewiduje stosowania takiego środka karnego (podstawą prawną mógłby być co najwyżejart 41 § 2 k.k.),

4
niesłuszne zastosowanie środka karnego polegającego na zakazie prowadzenia działalności gospodarczej związanej z hotelarstwem i działalnością rozrywkową - co pozbawia oskarżonegoA. J. (1)możliwości zajmowania się promocją boksu i organizowania gali bokserskich, które są głównym źródłem jego utrzymania w sytuacji, gdy przestępstwo,za które skazał go Sąd nie miało żadnego związku z tego typudziałalnością (ewentualnie Sąd mógł rozważać orzeczenie zakazuprowadzenia działalności gospodarczej związanej z prowadzeniemlokali gastronomicznych z działalnością rozrywkową oraz nocnych klubów).

Wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyrokuw części dotyczącejA. J. (1)przez jego uniewinnienie oraz zmianę wyroku

-

w ust XC przez zasądzenie od Skarbu Państwa - Kasy Sądu Okręgowegow Krośnie na rzeczKancelarii Adwokackiej (...)kwoty4 428,00 zł obejmującej należny podatek VAT tytułem obrony z urzędu oskarżonegoP. M. (1)

oraz w ust. XCI przez zasądzenie od Skarbu Państwa - Kasy Sądu Okręgowego w Krośnie na rzecz oskarżonegoW.I.kwoty 3 600,00 zł tytułem zwrotu kosztów obrony wykonywanej przez adwokataT. O.w niniejszym postępowaniu,

2
ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej częścidotyczącej oskarżonegoA. J. (1)i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,

3
ewentualnie,o zmianę wyroku w zakresie orzeczonego środka karnegow stosunku do oskarżonegoA. J. (1)przez zmianę określenia rodzaju działalności gospodarczej, której Sąd orzekł zakaz prowadzenia w stosunkudo oskarżonegoA. J. (1)na działalność gospodarczązwiązaną z prowadzeniem lokali gastronomicznych z działalnością rozrywkową oraz nocnych klubów.

Drugi z obrońców oskarżonegoA. J. (1)zaskarżył wyrok w części dot. tegoż oskarżonego (pkt LXXVIII – LXXXIV) zarzucając mu:

1
obrazę przepisów postępowania, w zakresie mającym istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj.art. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 410 i art. 424 § 1pkt 1 k.p.k., poprzez:

a) ·brak wszechstronnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego,w tym w szczególności wyjaśnień samego oskarżonego, wyjaśnień pozostałych oskarżonych oraz zeznań świadków przemawiających na korzyść oskarżonego, a w szczególności wskazujących na to, iż wpływA. J. (1)na działalność lokalu wK.był całkowicie symboliczny, aby nie powiedzieć iluzoryczny, przede wszystkim wobec faktu stałego przebywania oskarżonego poza granicami kraju; a nadto wskazujących, że oskarżony ten nie werbował, nie wydawał poleceńi nie organizował zadań dla rzekomych członków grupy oraz zatrudnionych w lokalu kobiet, ani też nie dzielił zysków z działalności, bowiem stale przebywał poza granicami Polski i w efekcie wielu z tych
osób znany był jedynie „ze słyszenia”; jak również brak należytej analizy dowodów, z których Sąd I instancji wywodzi rzekome czerpanie korzyści z prostytucji przez oskarżonego, w sytuacji, gdy ani dowody rzeczowe, także te w postaci zapisków w „zeszycie wydatków”, ani osobowe nie potwierdzają, abyA. J. (1)faktycznie czerpał korzyści majątkowe z prostytucji, ani nawet aby otrzymał fizycznie z tego tytułu jakiekolwiek pieniądze,

b
całkowicie dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, w szczególności w zakresie rzekomego kierowania przez oskarżonego grupą przestępczą i współdziałania zF. G.jako swoistym pośrednikiem w werbowaniu przezA. J. (1)kobiet do pracy w „agencji”, a także w zakresie rzekomego czerpania korzyści z prostytucji przez oskarżonego, w sytuacji, gdy żaden obiektywny dowód zgromadzony w sprawie jednoznacznie nie potwierdza takich ustaleń, tj. zarzucił Sądowi I instancji dokonywanie ustaleń w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, co nie mieści się w granicach swobodnej oceny Sądu,

c
rozstrzyganie wszelkich, licznie pojawiających się w sprawie i zgromadzonym w niej materiale dowodowym wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, w szczególności wszelkich pojawiających się w zeznaniach świadkówA. S. (1)iM. M. (7)rozbieżności i nieścisłości, a ponadto z pominięciemde factoroli świadkaA. S. (1)w całym procederze, negatywnego nastawienia do oskarżonego oraz okoliczności faktycznych, w których zdecydował się złożyć zeznania obciążająceA. J. (1), podczas gdy z przepisów postępowania karnego wynika wprost obowiązek rozstrzygania takich wątpliwości na korzyść oskarżonego,

d
brak należytej analizy dowodów i ich pominięcie w zakresie oczywiście przeczącym przejętej przez Sąd tezie, iż działania oskarżonego byłya priorinakierowane na prowadzenie agencji towarzyskiej, a w efekcie czerpanie korzyści majątkowych z prostytucji, oraz że oskarżony świadomie i z zamiarem bezpośrednim tworzył i kierował grupą przestępczą czerpiącą zyski z takiej działalności, a w szczególności odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom pozostałych oskarżonych i zeznaniom świadków, którzy wskazywali na brak faktycznego wpływuA. J. (1)na działalność lokalu wK., a nawet w ogóle na brak jego zainteresowania funkcjonowaniem tego lokalu,

2
błędy w ustaleniach faktycznych mające istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez:

a
nieuzasadnione przyjęcie, że oskarżony założył i kierował wrazzK. B. (1)zorganizowaną grupą przestępczą, decydował o jej organizacji, strukturze, zadaniach, i zyskach w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala jednoznacznie ustalić jedynie to, iż oskarżony formalnie (jako najemca) wynajął lokal wK.pod działalność gastronomiczną, uzyskał koncesję na sprzedaż alkoholu w tym lokalu i z takiej działalności zamierzał uzyskiwać legalny dochód, a następnie całokształt kierowania bieżącą działalnością pozostawiłK. B. (1), nie ingerując w funkcjonowanie lokalu, a cała jego aktywność ograniczyła się do, co najwyżej 4 wizyt w kraju,

b
bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim założenia i kierowania grupą przestępczą czerpiącą korzyści z nierządu oraz z zamiarem osobistego czerpania takich korzyści, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że centrum życiowe oskarżonego stanowiła Irlandia i w konsekwencji źródłem jego dochodów były interesy prowadzone poza granicami kraju, zaś rzekome osiągnięcie przezA. J. (1)na przestrzeni 7 miesięcy korzyści majątkowej w kwocie 770 zł, czyni powyższe ustalenia wręcz groteskowymi,

c
bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony „załatwiał” dziewczyny do agencji za pośrednictwemF. G., w sytuacji, gdy podstawy dla takich ustaleń nie dają żadne dowody zgormadzone w sprawie, w szczególności podstaw takich nie dają też obciążające oskarżonego zeznaniaA. S. (1), a ponadto, gdy brak jest dalej idących ustaleń, aby oskarżony w jakiejkolwiek formie w ogóle współpracował z osobą o takim imieniu i nazwisku.

d
bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony czerpał korzyści majątkowez prostytucji, w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie przekonuje abyA. J. (1)w ogóle otrzymał fizycznie jakiekolwiek pieniądze z takiego tytułu, zaś dokonane przez Sąd ustalenia w zakresie rzekomo otrzymanych przez niego 770 zł z pewnością nie wyczerpują ustawowych znamion czynu zabronionego polegającego na czerpaniu korzyści majątkowych z prostytucji.

Wskazując na powyższe wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącejA. J. (1)poprzezuniewinnienietego oskarżonego od zarzutu popełnienia przypisanych mu przestępstw zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., oraz zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

ewentualnie o:

2
uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącejA. J. (1)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemuw Krośnie.

Obrońca oskarżonegoR. M.zaskarżył wyrok w całościw zakresie dotyczącym jego mocodawcy (pkt LII – LXXXVI) zarzucając mu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na:

a
przyjęciu, że zeznania świadkaA. S. (1)stanowią pełnowartościowy materiał dowodowy, mimo istnienia pewnych okoliczności, które wiarę w prawdomówność tego świadka znacznie osłabiają,

b
niesłusznym uznaniu wyjaśnień oskarżonegoR. M.za niewiarygodne, pomimo, że wyjaśnienia te korespondują z wieloma innymi dowodami,

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., wynikającą z jednostronnej oceny dowodów oraz rozstrzygnięcia niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a także poprzez dowolną, wybiórczą ocenę materiału dowodowego dokonaną bez należytego uwzględnienia wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,

3
obrazę przepisu prawa materialnego, mianowicieart. 204 § 2 k.k.wynikającą z uznania, że przepis ten ma zastosowanie do czynu polegającego na trzykrotnym – niezależnym od należności za usługę przewozową – pobraniu wynagrodzenia w wysokości 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczonych przez kobietę.

Wskazując na powyższe wniósł o:

1
zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, lub

2
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoJ. K.zaskarżył wyrokw całości na korzyść oskarżonego zarzucając mu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść tego orzeczenia przez przyjęcie, że:

-

oskarżony będąc taksówkarzem wK.niezależnie od należności za usługę przewozową polegającą na przywiezieniu klienta doagencji (...)wK.trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczonych przez prostytutki zatrudnione wagencji (...), podczas gdy w rzeczywistości oskarżony oprócz opłat za taryfowe usługi taksówkarskie, żadnych wynagrodzeń z tytułu przywiezienia klienta do agencji od nikogo nie otrzymywał,

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść niniejszego orzeczenia przez niezastosowanie zasady z:

-

-

art. 4, 7 i 410 k.p.k.przez naruszenie zasady obiektywizmui swobodnej oceny dowodów i nie zastosowanie zasad prawidłowego rozumowania oraz zasad wiedzy i doświadczenia życiowego przy ocenie przeprowadzonych dowodów poprzez wybiórcze oparcie ustaleń Sądu wyłącznie na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego i przyjęcie, że: oskarżony będąc taksówkarzem wK.niezależnie od należności za usługę przewozową polegającą na przywiezieniu klienta doagencji (...)wK.trzykrotnie otrzymał wynagrodzenie 40 zł za każdą godzinę usług seksualnych świadczonych przez prostytutki zatrudnione wagencji (...), podczas gdy żaden z dowodów nie wskazuje na to, by ktokolwiek wręczał oskarżonemu jakiekolwiek wynagrodzenie za wspomnianego tytułu, zaś świadekA. S.nie rozpoznał na sali sądowej oskarżonego, jako osoby która do agencji w ogóle przyjeżdżała,

art. 92 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w szczególności okoliczności, iż taksówkarze zarabiali na opłacie postojowej czekając na klienta, który korzystał z usług agencji, zatem nie potrzebował dodatkowych wynagrodzeń z tego tytułu, tym bardziej, że na terenieK.nie było agencji konkurencyjnej, której istnienie uzasadniałoby opłatę za przywiezienie klienta,

art. 424 § 1 k.p.k.przez niedoniesienie się w uzasadnieniu wyroku ustalonego faktu istotnego z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, tj. faktu, iż główny świadek oskarżenia nie rozpoznał oskarżonego obecnego na sali sądowej, zaś rozpoznał go w postępowaniu przygotowawczym, na tablicach poglądowych.

Wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu,
2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony za postępowanie I i II Instancji wedle norm przepisanych.

Z kolei obrońca oskarżonegoR. Z. (1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania karnego, których naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególnościart. 410 k.p.k.,art. 424 § 1 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez brak należytego uzasadnienia przyczyn, dla których Sąd nie uznał za wiarygodne dowodów potwierdzających wyjaśnienia oskarżonego, w tym jego wyjaśnień, łączącej strony umowy i ustaleń w zakresie działalności prowadzonej przez najemcę. Sąd nie uwzględnił braku dowodów na czerpanie przez oskarżonego korzyści majątkowej z cudzego nierządu stanowiących czynsz oraz braku zamiaru wynajęcia lokalu w określonym celu oraz naruszenie zasadyin dubio pro reow przypadku postępowania przy rozważeniu wątpliwości bądź trudności w ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy, jak również dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczeniai wyciągnięcie z materiału dowodowego takich wniosków, które nie dają podstawy do jednoznacznego stwierdzenia, że oskarżonyR. Z. (1)czerpał korzyści z cudzego nierządu i udostępnił lokal, w którym była prowadzona agencja towarzyska działając z pełną świadomością przeznaczenia go, co do charakteru prowadzonej następnie przez najemcę działalności oraz przyjmując od niego dodatkowo czynsz, pomimo, że łącząca strony umowa najmu zawierała jedynie postanowienia w zakresie ponoszenia przez najemcę opłat związanych z eksploatacją całego budynku, a które oparte są w głównej mierze na pomówieniach współoskarżonegoA. S. (1), który wielokrotnie w toku postępowania zmieniał swe wyjaśnienia, zatem powinny być oceniane z dużą dozą ostrożności, a ponadto pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonych w sprawie, podczas gdy treść umowy oraz zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, znajdujących się w aktach sprawy, przesądzają, iż wolą oskarżonego było wykorzystanie wynajmowanego lokalu na działalność zgodną z zakresem wskazanym w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej przedłożonym oskarżonemu, na jego prośbę, uprzednio przez zawarciem umowy najmu,

3
rażącą niewspółmierność kary na nadmiernym i niezasadnym wyeksponowaniu okoliczności obciążających – stanu lokalu w chwili wynajęcia, zamieszczenie ogłoszenia o poszukiwaniu najemcy oraz chęć szybkiego uzyskania dużych korzyści majątkowych i niedostatecznym uwzględnieniu okoliczności łagodzących, takich jak zły stan zdrowia oraz ciężka choroba żony oskarżonego, która trwa dopiero od roku 2008 r., a nie jak przyjęto od 2006, a ponadto nie uwzględniono woli sprzedaży lokalu przez oskarżonego, który zapewniony o zamiarze kupna lokalu przezA. J. (1)oraz przekonany o bardzo dobrej kondycji finansowej wymienionego, który zgodnie z przedłożonym opisem zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej miał prowadzić szeroką działalność przynoszącą zyski, co spowodowało danie przez oskarżonego wiary odnoście sfinalizowania transakcji sprzedaży lokalu.

Wskazując na powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów i zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu apelacyjnym,

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

ObrońcaoskarżonejJ. B.wyrokowi zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a toart. 4 k.p.k.poprzez nie uwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonej i czynienie ustaleń faktycznych wyłącznie w oparciu o okoliczności i dowody ją obciążające, w tym w szczególności w postaci fragmentarycznych wzajemnie wykluczających się zeznańświadków i analizy połączeń telefonicznych, a w konsekwencji jednostronną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego,art. 5 § 2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonej,art. 7 k.p.k., poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiałudowodowego w sposób dowolny, nieuwzględniający całokształtu okoliczności sprawy, a więc z naruszeniem zasady swobodnej ocenydowodów, co prowadzi do ustalenia okoliczności przypisanych oskarżonej przestępstw niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy,
2. błąd w ustaleniach faktycznych, w konsekwencji wskazanej powyżej obrazy przepisów prawa procesowego poprzez przyjęcie, że:
- oskarżonaJ. B.w okresie od kwietnia 2008 r. do26. 11. 2008 r. wK., wspólnie zE. K.,R. W.,M. D. (2),A. S. (3),S. F.,K. S.,Ł. P.,M. M. (2),R. C.,A. K. (3)oraz innymi nieustalonymi osobami brała udział w kierowanej przezK. B. (1)iE. K.zorganizowanej grupieprzestępczej mającej na celu ułatwienie uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencji towarzyskiej(...),
- oskarżonaJ. B.w okresie od kwietnia 2008 r.do 26. 11. 2008 r. wK., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu ułatwiałauprawianie prostytucji przez wymienione w zarzucie kobiety przebywające w agencji towarzyskiej(...)udostępniając im pomieszczenia, gdzie mieszkały i uprawiały prostytucję, organizowała i ułatwiała kontakt z klientami, pobierała od nich kwoty, co najmniej 100 zł stanowiącej część zapłaty uzyskanej od każdego klienta za godzinęświadczenia usług seksualnych, 90 zł za pół godziny takich usług, co miało stanowić ok. 50 – 60 % opłaty pobieranej każdorazowo za świadczone przez te kobiety usługi seksualne.

Wskazując na powyższe obrońcawniosła ozmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od zarzutów opisanych w pkt XXV i XXVI wyroku.

Obrońca oskarżonegoR. K. (1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa materialnego:

-art. 204 § 2 k.k.przez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy zachowanie oskarżonegoR. K. (1)nie zrealizowano przesłanekz w/w przepisu, w szczególności oskarżonyR. K. (1)swoim zachowaniem nie czerpał korzyści z nierządu, ani nie ułatwiał w celu uzyskania korzyści majątkowej uprawniania prostytucji wskazanymw zarzucie osobom,

-art. 45 § 1 k.k.przez orzeczenie w stosunku do oskarżonegoR. K. (1)przepadku równowartości rzekomej korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego w kwocie 34 000 zł, podczas gdyw rzeczywistości nie zostało wykazane, że korzyść w takiej wysokości oskarżony mógł osiągnąć,

2
naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, a to:

-art. 7 k.p.k.przez danie wiary w całości zeznaniomA. S. (1)w sytuacji, gdy istniał szereg okoliczności wskazujących, iż wiarygodność jego zeznań może budzić uzasadnione wątpliwości,
-art. 5 § 2 k.p.k.przez nie rozstrzygnięcie, nie dających się usunąć wątpliwości w zakresie wysokości rzekomego czynszu pobieranego przez oskarżonegoR. K., na korzyść oskarżonego,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który

mógł mieć wpływ na treść orzeczenia przez przyjęcie, iż:
- oskarżonyR. K. (1)był świadom tego, że pracujące w wynajmowanym przez niego domu kobiety świadczą usługi seksualne,
- oskarżonyR. K. (1)pobierał należności z tytułu czynszu, mimo iż co innego wynikało z materiału dowodowego zgromadzonegow sprawie, w szczególności umowy zawartej z oskarżonymK. B. (1),
- oskarżony z tytułu pobieranych odK. B. (1)opłat uzyskał korzyść majątkową w wysokości 34 000 zł, podczas gdy brak na to jakiegokolwiek jednoznacznego dowodu.

Wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku w całości w zakresie dotyczącym oskarżonegoR. K. (1), tj. w punktach LXII, LXIII, LXIV i LXV przez uniewinnienie oskarżonegoR. K. (1)od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o

2
uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoM. M. (2)zaskarżył wyrokw całości w zakresie dotyczącym tego oskarżonego zarzucając mu:

1
obrazę przepisów prawa karnego materialnego w szczególności przepisuart. 258 § 1 k.k.poprzez jego rozszerzającą wykładnię (art. 438 pkt1 k.p.k.),

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia,a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i danie wiary wyłącznie zeznaniom świadkaA. S.i nie danie wiary wyjaśnieniomoskarżonegoM. M. (2)(art. 438 pkt 2 k.p.k.).

Wskazując na powyższe wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoM. M. (2)od zarzutów stawianych temu oskarżonemu lub

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Krośnie do ponownego rozpoznania, czy też

3
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. M. (2)z zarzutu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, zmianę kwalifikacji prawnej czynów oskarżonegoM. M. (2)i przyjęcie, że działanie jego wyczerpywało jedynie znamiona przestępstw zart. 204 § 2 k.k.i na zasadzieart. 66 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 67 § 1 k.k.warunkowe umorzenie postępowania karnego na okres 2 lat.

Obrońca oskarżonegoR. G.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:art. 410 k.p.k.,art. 424 § 1 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez brak należytego uzasadnienia przyczyn, dla których Sąd nie uznał za wiarygodne dowodów przeprowadzonych na wniosek oskarżonego, w części przesłuchanych świadków w tym świadkówK.iP. K.którzy potwierdzili, że oskarżony był u nich zatrudniony w okresie inkryminowanym i nie mógł pracować jednocześnie w dwóch miejscach, przy równoczesnym pominięciu zgłoszonych świadkówO. J.iT. F.oraz innych dowodów potwierdzających wyjaśnienia oskarżonego oraz naruszenie zasadyin dubio

pro reow przypadku wątpliwości bądź trudności w ustaleniu okoliczności
faktycznych sprawy i dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i wyciagnięcie wadliwych wniosków z materiału dowodowego,które nie dają podstawy do jednoczesnego stwierdzenia, żeoskarżonyR. G.był zatrudniony w agencji towarzyskiej w charakterze pracownika ochrony i wykonywał poleceniaK. B. (1), które oparte są w głównej mierze na pomówieniach współoskarżonegoA. S. (1), który wielokrotnie w toku postępowaniazmienił swe wyjaśnienia, zatem powinny być oceniane z dużą dozą ostrożności, a ponadto pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie,

3
rażącą niewspółmierność kary polegającą na nadmiernym i niezasadnym wyeksponowaniu okoliczności obciążających – rzekomy najdłuższy staż pracy w agencji towarzyskiej oraz chęć aktywowania agencjitowarzyskiej i niedostatecznym uwzględnieniu okoliczności łagodzących jak dotychczasowa niekaralność oskarżonego, dobra opiniaśrodowiskowa.

Wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów i zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu apelacyjnym, względnie

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny, miał na uwadze co następuje:

Apelacja prokuratora tylko w nieznacznym zakresie, jest zasadna. Myli się jednak ten skarżący, podnosząc, że Sąd I instancji wymierzając oskarżonemuK. B. (1)karę łączną pozbawienia wolności nie uwzględnił dostatecznie wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynów muzarzucanych, sposobu ich popełnienia, działania z chęci zysku, jego roli w popełnieniu przestępstw. Ma natomiast rację, że Sąd Okręgowy nadmierne znaczenie nadał sytuacji zdrowotnej oskarżonego, przy wskazywaniu przyczyn, dla których doszedł do przekonania, iż zasadnym jest wymierzenietemu oskarżonemu kary łącznej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i co więcej uznał, że warunkowe zawieszenie wykonania tej kary będzie wystarczające dla osiągnięcia jej celów, zarówno zapobiegawczych,jak i wychowawczych względem oskarżonego, a w szczególności zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa. Z uwagi jednak na to, że wyrok Sądu I instancji w tym zakresie został zmieniony, szersze omawianie tego zarzutu, wydaje się zbędne.
Zasygnalizować jedynie należy, iż okoliczności wskazywane przez tego skarżącego, a dotyczące stopnia społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemuK. B. (1), sposobu ich popełnienia,działania z chęci zysku i jego roli w popełnieniu tych przestępstw, nie mają większego wpływu przy miarkowaniu wysokości kary łącznej. Zgodnie bowiem z treściąart. 53 k.k.okoliczności te bierze się pod uwagę przy wymiarze kar jednostkowych orzekanych za poszczególne przestępstwa,a przy ferowaniu kary łącznej, podstawowe znaczenie ma związek podmiotowo i przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi, przypisanymi oskarżonemu przestępstwami. W niniejszej natomiast sprawie związek ten jest bardzościsły, bo praktycznie zarówno założenie, jak i kierowanie grupąprzestępczą oraz posiadanie broni miało na celu organizowanie procederu zmierzającego do realizacji przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.W tym stanie rzeczy, skoro prokurator nie kwestionował wymiaru kar jednostkowych, chybiony jest zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej, z powołaniem się przy tym na wskazane wcześniej okoliczności. Bardzo ścisły bowiem związek podmiotowo – przedmiotowy pomiędzy wszystkimi przestępstwami przypisanymi temu oskarżonemu uzasadniał wymierzenie mu kary łącznejw wysokości najwyższej z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa lub też tylko nieznacznie ją przekraczającej, w szczególności że karę tę wymierzono za przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., którestanowiło podstawowy przedmiot przestępczej działalnościK. B. (1)i kierowanych przez niego grup przestępczych.
Reasumując, stopień związku między poszczególnymi przestępstwami, to, czy popełnione zostały w niewielkich odstępach czasu, czy też na przestrzeni miesięcy i lat oraz to, czy przestępstwa te skierowane byłyprzeciwko tym samym dobrom chronionym przez prawo, czy były przestępstwami różnorodnymi, wpływa na wymiar kary łącznej przede wszystkim. Nie można przy tym oczywiście uznać, że stopień tego związku jest jedynym wyznacznikiem kary łącznej. Niewątpliwie bowiem przy miarkowaniukary łącznej należy brać pod uwagę część okoliczności wskazanych w§ 2 art. 53 k.k., dotyczących przede wszystkim zachowania skazanego po popełnieniu przestępstwa. Kara musi uwzględniać ponadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzebyw zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, o których mowa w§ 1 art. 53 k.k.Wspomniany wyżej przepis znajduje zatem, przynajmniej częściowe zastosowanie, przy wymierzeniu kary łącznej w wyroku łącznym i w związku z tym okoliczności w nim wskazane, a wyszczególnione wcześniej, winny być badane przez Sąd rozpoznający sprawęi uwzględniane nie tylko na wniosek stron, ale także z urzędu (por. Kodeks karny cz. Ogólna, Komentarz red. A. Zoll, Kraków 2004, T. I, s. 1133 i 1135, D. Kala się: Postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego,Toruń 2003, s. 104-106, wyrok SN z dnia 3 kwietnia 2007 r., III KK 394/06, R-OSNKW 2007, poz. 772).
Na marginesie zaznaczyć wypada, że wbrew twierdzeniom tego skarżącego działanie z chęci zysku, które należy przecież do istotyprzestępstwa zart. 204 § 2 k.k., nie może mieć tak istotnego znaczenia, jak sugeruje on, przy ustalaniu zarówno wysokości kar za poszczególne przestępstwa oraz kary łącznej skoro, jak już wyżej wskazano wszystkieprzestępstwa przypisaneK. B. (1), ale nie tylko, gdyż również innym oskarżonym zmierzały do czerpania korzyści z cudzego nierządu.
Ma natomiast rację prokurator, że przy ocenie podstaw dowarunkowego zawieszenie wykonania kary nie można tak istotnego znaczenia, jak uczynił to Sąd I instancji, przypisywać kwestii stanu zdrowia oskarżonego. Podstawowym bowiem kryterium, zakreślonym wart. 69 § 1 k.k., jest to, czy tego typu rozstrzygnięcie będzie wystarczające dlaosiągnięcia względem sprawcy celów kary, a w szczególności, czy zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa. Warunki osobiste i właściwościsprawcy, wymienione w§ 2powołanego wyżej przepisu mają znaczenie drugorzędne, co nie znaczy, że nie są istotnymi elementami, przy podejmowaniu decyzji w tym zakresie.

Niezależnie jednak od powyższych rozważań odnotować należy, że analizując treść zaskarżonego wyroku, w korelacji z prawidłowymiustaleniami Sądu I instancji w tym zakresie, Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, iż wydając wyrok wobecK. B. (1), Sąd ten dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść tego orzeczenia.
Pierwszym z tych przepisów byłart. 91 § 1 k.k., który umieszczony został w rozdziale dotyczącym wyłącznie zasad wymiaru kary w przypadku tzw. realnego (rzeczywistego) zbiegu przestępstw. Z takim zaś zbiegiem mamy do czynienia wtedy, gdy sprawca kilkoma czynami popełnia w podobnysposób, w krótkich odstępach czasu, nie jedno, lecz kilka przestępstw, każde realizujące nowy zamiar przestępny. Nie ma przy tym znaczenia, żeczasokres tych przestępstw zazębia się, gdyż warunkiem uznania kilku przestępstw za ciąg jest to by okresy pomiędzy nimi nie były zbyt długie. Tym bardziej więc warunek ten będzie zrealizowany, gdy okresy, w jakich popełniono przestępstwa, zachodzą na siebie. Przepis ten pozwala więc, w przypadku spełnienia przesłanek w nim określonych, na uproszczoneorzekanie o karze. Zamiast za każde z przestępstw, przypisanych sprawcy, wymierzać kary jednostkowe i następnie - karę łączną - uznaje się oskarżonego za winnego konkretnych przestępstw, bez potrzeby orzekania kar jednostkowych. Zawsze więc należy oskarżonemu najpierw przypisaćpopełnienie konkretnych przestępstw, ze wskazaniem ich kwalifikacji prawnej, a następnie wymierzyć za nie jedną karę z powołaniemart. 91 § 1 k.k.
Z takim ciągiem przestępstw zart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.mamy miejsce w niniejszej sprawie, co skutkować musiało korektą zaskarżonego rozstrzygnięcia w tym zakresie, niezależnie od granic apelacji wniesionej przez prokuratora. Uwzględniając więc społeczną szkodliwość tych przestępstw z jednej strony (która jest znaczna przede wszystkimz uwagi rodzaj zamiaru oskarżonego i jego motywacje, a także rodzaj i charakter naruszonego dobra), z drugiej strony zaś ich ścisły związekSąd wymierzył za nieK. B. (1)jedną karępozbawienia wolności w wysokości 1 roku i 10 miesięcy, która będzie adekwatna do tego stopnia, a jej dolegliwość nie przekroczy stopnia winy.
Niezasadnym było także uznanie oskarżonegoK. B. (1)winnym popełnienia dwóch odrębnych przestępstw zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., i to przy tak skonstruowanym opisie czynu, że czasokresy tych przestępstw zachodzą na siebie, gdyż pierwszez nich zostało popełnione do czerwca 2007 r., a drugie miało trwać od maja 2007 r. Przestępstwo zaś zart. 204 § 2 k.k., jest przestępstwem trwałym, do którego istoty należy to, że popełniane jest w określonych ramach czasowych. Sutenerstwo jest więc przestępstwem o wieloczynowo określonych znamionach, związane jest ono z ciągłością powtarzających się działań, pozostających w łączności czasowej i przedmiotowej, a prowadzących do uzyskania korzyści majątkowej z uprawiania przez inną osobę prostytucji. Jest to proceder, a nie akt jednorazowy. Przedmiotem ochrony jest dobro ponadindywidualne, jakim jest moralność i obyczajowość. Nie można zatem mówić o pokrzywdzonym, jako jednostce. Z prawnego więc punktu widzenia jednym przestępstwem jest czerpanie korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez jedną osobę, jak i przez kilka osób.
Żaden natomiast przepis prawa materialnego nie łączy tego przestępstwa z tym, w jakiej konfiguracji osobowej było ono popełniane oraz w jakim miejscu.
W tym stanie rzeczy Sąd odwoławczy doszedł do przekonania,że swym zachowaniem w okresie od listopada 2006 r. do 26 listopada 2008r.,K. B. (1)zrealizował znamiona jednego przestępstwa, określonego wart. 204 § 2 k.k.
Ustalenia przecież poczynione przez Sąd I instancji, które nie są kwestionowane przez żadną ze skarżących stron i które zyskały akceptację Sądu odwoławczego, pozwalają przyjąć, że zamiar czerpania korzyści z cudzego nierządu narodził się uK. B. (1)przed tym, jak założył on grupę przestępczą na terenieK.i trwał do czasu aresztowania.
Konsekwencją powyższego stanowiska były zmiany dokonanew wyroku Sądu I instancji polegające na zmianie opisu czynu przypisanego oskarżonemu i uznaniu, że stanowi on jedno przestępstwo o znamionach wskazanych wart. 204 § 2 k.k.Sam już przy tym okres, w jakim go popełniono i wielość sytuacji w wyniku których oskarżonyK. B. (1)czerpał korzyści z nierządu innych osób, w sposób jednoznaczny wskazuje na to, iż z procederu tego uczynił on sobie stałe źródło dochodu. Dlatego też kwalifikacja prawna przypisanego mu w tym zakresie przestępstwa musiała zostać uzupełniona o przepisart. 65 § 1 k.k.
Uwzględniając stopień społecznej szkodliwości tego przestępstwa, który jest znaczny z uwagi na sposób i okoliczności jego popełnienia oraz postać zamiaru i motywację oskarżonego, Sąd wymierzył za nieK. B. (1)karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, uznając,że będzie ona adekwatna do tego stopnia, a jej dolegliwość nie przekroczy stopnia winy. Jak już przy tym wyżej wspomniano chęć działaniaw celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z uwagi na to, że należy ona do istoty przestępstwa zart. 204 § 2 k.k., mimo, iż miała wpływ na wymiar tej kary,to jednak nie tak istotny, jak domagał się tego prokurator. Niewątpliwie natomiast okolicznością istotnie obciążającą oskarżonego jest to, żetego typu działalność przestępcza stanowiła dla niego stałe źródłodochodu, co zwiększało przecież w sposób istotny górny pułap ustawowego zagrożenia.
Z drugiej jednak strony oceniając społeczną szkodliwość tego przestępstwa nie sposób nie zauważyć, co słusznie podkreślał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji, iż żadna z kobiet „zatrudnianych” przez oskarżonegoK. B. (1)nie była zmuszana donierządu, nie stosował on wobec nich żadnej przemocy, a podział kwot uzyskanych z tego tytułu był wynikiem dobrowolnej umowy pomiędzy nim i świadczącymi usługi seksualne kobietami. Z tych więc przyczyn karawymierzona oskarżonemu, w ocenie Sądu, nie może być uznana za łagodną, w szczególności że górna granica ustawowego zagrożenia przestępstwazart. 204 § 2 k.k.wynosi zaledwie 3 lata, a przy uwzględnieniu uwarunkowań zakreślonych przepisemart. 65 § 1 k.k.maksymalny wymiar kary,jaki za to przestępstwo można byłoby wymierzyć oskarżonemu, wynosi 4 lata i 6 miesięcy.
Z uwagi zaś na to, że oskarżony przestępstwa tego dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i co więcej korzyść takąosiągał, celowym w ocenie Sądu było wymierzenie mu stosownej kary grzywny, która winna uświadomić mu, że tego typu działalność przestępcza jest w konsekwencji nieopłacalna. Wysokość uzyskanych korzyściuzasadnia twierdzenie, że adekwatną karą będzie grzywna w wysokości 350 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych.
Osiągnięcie przez oskarżonego korzyści majątkowej obligowałoSąd do orzeczenia wobec niego środka karnego, o którym mowa wart. 45 § 1 k.k.
Celowym również było, podobnie jak uczynił to Sąd I instancji, orzeczenie wobecK. B. (1)środka karnego w postaci zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej. Podstawą orzeczenia tego środka jest jednak przepisart. 41 § 2 k.k., a nie jak wskazano to w zaskarżonym wyroku 42§ 1 k.k.Zakres zaś tego środka winien być ściśle związany z charakterem przestępstw przypisanych sprawcy i nie może w konsekwencji wybiegać poza granice tym zakreślone i przez to stwarzać nadmiernej dolegliwości dla sprawcy. Orzekany jest on bowiem w razie skazania za przestępstwo popełnione w związku z prowadzeniem określonej działalności gospodarczej, i to pod warunkiem, że jej dalsze prowadzenie zagraża istotnym dobrom prawem chronionym. Konsekwencją takiego ustawowego wymogu jest konieczność wskazania przy orzekaniu tego środka karnego konkretnej działalności gospodarczej, a tym samym wykluczona jest możliwość orzekania ogólnie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub też w znacznie szerszym zakresie niż działalność, w związku z którą dopuszczono się przestępstwa. Nie chodzi tu bowiem o zakaz prowadzenia wszelkiej działalności tego typu, ale ściśle określonej, i to takiej, w związku z prowadzeniem którejpopełniono przestępstwo. Jednolite stanowisko orzecznictwa odnośnie takiego właśnie rozumienia omawianego zakazu od dawna prezentowane jest w judykaturze (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 20 lutego 2006 r., IV KK 18/06, OSN PiPr. 2006, z. 6, poz. 6; z dnia 24 kwietnia 2007 r., IV KK 114/07, OSN PiPr. 2007, z. 9, poz. 2; z dnia 4 sierpnia 2008 r., IV KK 206/08, LEX 445505; czy z dnia 4 stycznia 2009 r., V KK 245/08, OSN PiPr. 2009, z. 6, poz. 3; zob. też np. A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2010, s. 138; W. Wróbel, A. Zoll, Polskie prawo karne. Część ogólna, Kraków 2010, s. 447). Zakaz wskazany wart. 41 § 2 k.k.nie może zatem oznaczać całkowitego wyłączenia aktywności gospodarczej osoby, wobec której jest on orzekany lub też bardzo znacznego jej ograniczenia. Orzeczenie zaś przez Sąd I instancji zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z gastronomią, hotelarstwem i działalnością rozrywkową zbyt szeroko ogranicza możliwości prawnie dozwolonej działalności tego oskarżonego.
Dlatego też Sąd Apelacyjny ustalił, że środek ten ma polegać na zakazie prowadzenia działalności gospodarczej związanej z hotelarstwem oraz prowadzeniem lokali gastronomicznych z działalnością rozrywkową i nocnych klubów.
Konsekwencją takiego stanowiska była również zmiana wyrokuodnośnieJ. B.iA. J. (1), co do którego słuszny zarzutw tym przedmiocie podnosił jeden z reprezentujących go obrońców.
Wymierzając karę łączną Sąd wziął pod uwagę ścisły związekprzedmiotowo-podmiotowy przestępstw przypisanych oskarżonemu, które wszystkie przecież popełnione zostały w okresie tożsamym z czasem trwania przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.i służyły jego realizacji. Te czynniki zdecydowały, że przy wymiarze kary łącznej Sąd odwoławczy zastosowałwprawdzie zasadę asperacji, lecz karę orzekł w granicach zbliżonych do pełnej absorpcji. Przemawiał za tym przede wszystkim nieco inny charakter przestępstwa przypisanego temu oskarżonemu w punkcie VIII wyroku (zart. 263 § 2 k.k.). Zbieżność czasowa, jednak uzasadnia niewielkie tylkozwiększenie kary łącznej ponad granice wyznaczone najsurowszą karą orzeczoną za poszczególne przestępstwa.
Sposób życiaK. B. (1)zarówno przed popełnieniem przypisanych mu przestępstw, jak i po ich popełnieniu, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w apelacji prokuratora pozwala przypuszczać, iż orzeczenie względem niego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie wystarczające dla osiągnięcia celów tej kary,a przede wszystkim zapobieżeniu jego powrotowi do przestępstwa. Z tych względów Sąd Apelacyjny skorzystał z możliwości przewidzianych wart. 69 § 1 k.k., w szczególności, że sytuacja osobista tego oskarżonego, w tym jego stan zdrowia uzasadnia stanowisko o zaistnieniu szczególnego przypadku, o którym mowa wart. 69 § 3 kk.
Okres próby w wymiarze pięciu lat będzie natomiast w ocenie sądu wystarczający dla kontroli zachowań oskarżonego w kontekście realizacji celów wcześniej wspomnianych, a dozór kuratora w tym okresie umożliwi podejmowanie zabiegów resocjalizacyjnych w warunkach wolnościowychi wzmoże kontrolę realizacji celów kary.
AresztowanieK. B. (1)w niniejszej sprawie, w czasie od 26 listopada 2008 r. do 21 maja 2009 r., obligowało Sąd do zaliczenia mu tego okresu na poczet realnie wykonywanej kary grzywny.

Ma natomiast rację prokurator kwestionując wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącejW.I.w zakresie przestępstwazart. 258 § 1 k.k.Pomimo, iż Sąd prawidłowo przyjął w ustaleniach, że oskarżony ten jedynie dwukrotnie pomagałK. B. (1)w znalezieniu kobiet chętnych do pracy w agencji, to rozstrzygnięcie Sąduw tym przedmiocie nie uwzględnia całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, istotnych dla oceny prawnokarnej zachowania tego oskarżonego w kontekście realizowania przez niego znamion wspomnianego wyżej przestępstwa.
Nie oznacza to oczywiście, że na tym etapie postępowania okoliczności te jednoznacznie wskazują, iż zachowaniem swymW. I.zrealizował znamiona przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.Słusznie jednak prokurator podnosi, że wbrew twierdzeniom oskarżonego udział jego „w organizacji pracy” dlaA. T.iA. K. (4)nie ograniczyły się tylkoi wyłącznie do pośrednictwa w skontaktowaniu ich z oskarżonymK. B. (1).
Z materiału operacyjnego pod kryptonimem(...)wynika bowiem, że oskarżonyW. I.osobiście wyjechał po nie doL.i przywiózł je do agencji wK.. Wyjaśniał im również, jaki rodzaj pracy będą wykonywać oraz jakie dokumenty są niezbędne do zalegalizowania pobytu w Polsce. Rację ma również prokurator, że z wyżej wspomnianych materiałów operacyjnych, a także załącznika nr 5 do materiałów o kryptonimie(...)wynika, iżK. B. (1)wielokrotnie,praktycznie przed każdym wyjazdemW.I.na Ukrainę rozmawiał z nim i nakłaniał go do poszukiwania kobiet chętnych do pracy w agencji, które to propozycje oskarżony akceptował.
Nie jest to przy tym decydująca okoliczność pozwalającaprzyjąć, iż zachowanie tego oskarżonego realizowało znamiona przestępstwazart. 258 § 1 k.k., gdyż ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego, które w pełni akceptuje Sąd Apelacyjny, wskazuje, iż nawet kilkakrotne czynności „usługowe” wykonywane na rzecz grupy przestępczej nie pozwalają jeszcze same w sobie przyjmować, iż osoba czynności tych dokonującajest członkiem tejże grupy i z pełną świadomością działa w jej strukturach. Niemniej jednak, czego nie zauważa Sąd I instancji, zebranyw sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, iż działalnośćW.I.na rzecz grupy przestępczej założonej przezK. B. (1), a działającej na terenieK., nie ograniczała się tylko i wyłączniedo wyżej wspomnianych, kilkakrotnych czynności usługowych. Wspomniane bowiem wyżej okoliczności wynikające, z materiałów operacyjnycho kryptonimie(...)oraz zabezpieczone w trakcie przeszukania u oskarżonegoK. B. (1)dokumenty, a także wyniki badania sprzętukomputerowego zabezpieczonego u oskarżonego, pozwalają przyjąć, czego nie kwestionuje przecież Sąd I instancji, że oskarżony ten podejmował szereg czynności na rzecz grupy, które zmierzały nie tylko do pozyskaniakobiet chętnych do pracy w agencji, ale także do ich dyscyplinowania ilegalizacji pobytu w naszym kraju przez dłuższy okres czasu.
Prawdą natomiast jest, że te dowody nie świadczą wprost o tym,iż wszystkie kobiety, których dane można ustalić na ich podstawie,przyjeżdżały do Polski z zamiarem podjęcia pracy w agencji towarzyskiej(...)wK., lecz w sytuacji, gdy w przypisanychK. B. (1)przestępstwach zart. 204 § 2 k.k.Sąd przyjmuje, iż część przynajmniej z nich była w tej agencji zatrudniona trudno, na tym etapie postępowania, uznać za przekonujące stanowisko tego Sądu o braku realizacji znamion przestępstwa zart. 258 § 1 kk. Okolicznościbowiem przedmiotowej sprawy mogą wskazywać na to, iż dokumenty, w których sporządzeniu uczestniczyłW. I., nawet w formie doradztwa, były wystawiane w celu umożliwienia tym osobom przyjazdu doPolski i legalizację ich pobytu w naszym kraju, a oskarżony zdawał sobie sprawę, gdzie i w jakim charakterze mają „pracować”. Potwierdzać to może, że działalnośćW.I.nie ograniczała się tylko i wyłącznie do kilkukrotnych czynności usługowych na rzecz agencji, lecz granicę tę przekraczała, co inaczej pozwoliłoby ocenić, z punktu widzenia prawa karnego, jego zachowania.
Słusznie przy tym Sąd I instancji zauważa, że przypisując danemu sprawcy udział w grupie przestępczej, każdorazowo wykazać należy,iż działał on ze świadomością istnienia tej grupy i miał zamiar współpracować z jej członkami w realizowaniu przez nich założonych celów przestępczych. Nie sposób jednak zgodzić się z Sądem Okręgowym w Krośnie, żeW. I.nie był zorientowany w realiach funkcjonowaniaagencji (...)wK.w sytuacji, gdy jak prawidłowo ustalono, często przyjeżdżał on do tej agencji z klientami, którzy korzystali z usług zatrudnionych tam kobiet. Niezależnie przy tym od tego, czy tego typu agencje na terenie Ukrainy funkcjonują legalnie, na co powołuje się Sąd Okręgowy, stwierdzić należy, że ewentualny nawet brak świadomości bezprawnego działania tego typu agencji w Polsce (błąd, co do prawa) w żadne sposób nie może ekskulpować oskarżonego, gdyż zgodnie z zasadami obowiązującymi w polskim systemie prawnym nieznajomość prawa nie zwalnia sprawcy od odpowiedzialności.
Z uwagi na powyższe wyrok Sądu Okręgowego w tej części musiał zostać uchylony, a sprawa przekazana temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając ponownie sprawę w tym zakresie Sąd Okręgowy przesłucha ponownie w charakterze świadkaK. B. (1),J. B.,A. S. (1),E. K.,R. W.i w oparciu o te dowody postara się ustalić rzeczywisty zakres działalnośćW.I.na rzecz kierowanej przezK. B. (1)grupy. Podejmie również czynności zmierzające do ustalenia, w drodze stosownych wywiadów, rzeczywistej roli tego oskarżonego w procedurze sprowadzania kobiet narodowości ukraińskiej (zatrudnionych w agencji(...)) do Polski i legalizowania ich pobytu na terenie naszego kraju. Tylko bowiem kompleksowa ocena roliW.I.w tym procederze pozwoli prawidłowo ocenić to, czy był on członkiem grupy, czy też sporadycznie tylko wykonywał na jej rzecz pewne czynności.

Nie ma natomiast racji prokurator kwestionując podstawę prawną wymierzonej wobecJ. N.kary łącznej, mimo iż słusznie w uzasadnieniu apelacji, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazuje, że w razie wymierzenia kary łącznej, obejmującej kary orzeczone za ciągprzestępstw oraz inne przestępstwa, jako podstawę takiego rozstrzygnięcia należy powołać przepisart. 91 § 2 k.k.Zapomina jednak przy tymskarżący, że w punkcie XXXVIJ. N.został uznany winnym popełnienia przestępstwa zart. 69 § 1 k.k.s., a w tym wypadku do wymierzenia kary łącznej stosuje się zasady szczególne wskazane wart. 39 § 1 i 2 k.k.s.W sytuacji zaś, gdy art. 20 § 1 tego kodeksu nie recypował przepisuart. 86 § 1 k.k., jak i 91§ 2 k.k., powoływanie tych przepisów w podstawiewymiaru kary łącznej wydaje się błędem.
Oczywiście można rozważać, czy w realiach niniejszej sprawy podstawa ta nie powinna być stosowane w odniesieniu do kary łącznejpozbawienia wolności, którą orzeczono w miejsce kar wymierzonych za przestępstwa inne niż skarbowe, lecz w przypadku łączenia jednocześniekar grzywien, w tym orzeczonej za przestępstwo karne skarboweuzasadnione jest stanowisko, że podstawą wymierzenia obu kar łącznych, w tym przypadku, winny być przepisyart. 85 § 1 k.k.oraz39 § 1 i 2 k.k.s.
Z tych względów z podstawy prawnej orzeczonej względemJ. N.kary łącznej wyeliminowano przepisart. 86 § 1 k.k.i nie uwzględniono postulatu prokuratora o powołanie w podstawie tego orzeczenia przepisuart. 91 § 2 k.k.

Myli się również ten skarżący kwestionując wyrok Sądu Okręgowego w zakresie dotyczącym oskarżonychL. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (1),M. M. (1),Z. B.,Z. T.,D. M.iP. M. (1)mimo,iż przyznać rację mu należy, że argument Sądu wskazujący na konsekwencje związane z ewentualnym orzeczeniem kary, nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jest chybiony. Artykuł, bowiem 66§ 1 k.k., którywskazuje na możliwość warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec sprawców niektórych przestępstw nie wskazuje w żadnym fragmencie na potrzebę badania przy podejmowaniu decyzji w tym przedmiocie,konsekwencji niezastosowania tej instytucji. Stanowi on przy tym jedynie, że rozważając możliwość warunkowego przedterminowego zwolnieniasąd ocenia stopień winy i społeczną szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu i ma badać czy nie są one znaczne. Ponadto musi brać pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego za przestępstwo umyślne, a także właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz dotychczasowy sposób życia,które winny być oceniane w kontekście tego, czy pozwalają przypuszczać, że mimo warunkowego umorzenia postępowania oskarżony ten w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności, czy niepopełni on przestępstwa. Jak więc wynika z zaprezentowanego wyżej przepisuart. 66 § 1 k.k.właściwości i warunki osobiste sprawcy mająznaczenie jedynie w tym zakresie, w którym wskazują na to, iż nie jest on osobą zdemoralizowaną, co do której istnieje duże prawdopodobieństwo tego, że w przyszłości nie popełni przestępstwa lub przeciwnie. Można przy tym oczywiście, w duży uproszczeniu twierdzić, że pozbawienie możliwości zarobkowych danej osoby może skłaniać ją w przyszłości dopodejmowania działań niezgodnych z prawem zmierzających dopozyskania środków niezbędnych do utrzymania, lecz tego typu wnioskowanie nie może oprzeć się krytyce i nie może stanowić podstawowego argumentu przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania karnego.
W niniejszej jednak sprawie Sąd Okręgowy podejmującdecyzje w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania nie skupił się jedynie na tej okoliczności, lecz uwzględnił inne, zgodne z tym, co nakazywało brzemiennie powołanego wcześniej przepisu. Uwzględnił bowiemfakt, że oskarżeni nie byli dotychczas karani, a także to, że wina ich i społeczna szkodliwość zarzucanych im czynów nie jest znaczna.
Odnosząc się jeszcze do tej kwestii należy przede wszystkim zwrócić uwagę na ustawowe zagrożenie przestępstwa zart. 204 § 2 k.k., którejuż samo w sobie pozwala przyjąć, że zdaniem ustawodawcy społeczna szkodliwość tego typu zachowań nie jest nadmierna.
Nie ma natomiast racji prokurator kwestionując stanowisko Sądu I instancji w zakresie ustaleń wysokości korzyści majątkowej, jaką uzyskali poszczególni wyżej wymienieni oskarżeni, ze swej przestępczej działalności, mimo iż prawdą jest, że z zebranych w sprawie dowodów wynika,iż gratyfikacje finansowe dla taksówkarzy przywożących klientów doagencji wypłacali, pozaA. S. (1), równieżE. K.iR. W.. Problem jednak w tym, że ci ostatnio wymienieni nie potrafili wskazać osób, którym gratyfikacje te wypłacali, ani też podać ilości tego typu przypadków. W tym stanie rzeczy ustalenie, co sugerujeprokurator, iż oskarżeni ci uzyskali z tego tytułu korzyść w wysokości co najmniej 120 złotych, a w przypadkuP. M. (1), co najmniej 200 zł,oparte byłoby na niedopuszczalnych domniemaniach, a nie, jak nakazuje to procedura karna, na rzetelnej analizie całokształtu materiału dowodowego. W tych uwarunkowaniach niewielka korzyści majątkowa uzyskana z cudzego nierządu oraz fakt, że oskarżeni uzyskiwali ją niejaki przy wykonywaniu swego zawodu, pozwala ocenić ich winę jako nieznaczną, podobniejak i stopień społecznej szkodliwości ich czynów, w szczególności, że żadne dowody zgromadzone w sprawie nie pozwalają przyjąć, iż oskarżeni ci podejmowali jakieś szczególne kroki w celu pozyskania klientów dla agencji towarzyskich prowadzonych przezK. B. (1), a jedynie reagowali na inicjatywę ze strony ich pasażerów.
Odnosząc się natomiast do zarzutu wskazującego na rzekomą niekonsekwencję Sądu Okręgowego zwrócić uwagę należy na to, iż przypisując oskarżonemuA. J. (1)przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.Sąd nie zmienił opisu czynu zarzucanegomu aktem oskarżenia, a jedynie ustalił, że z tego tytułuA. J. (1)otrzymał odK. B. (1)kwotę nie mniejszą niż 770 zł (k.27 uzasadnienia).
Te ustalenia Sądu znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym, z którego wynika, iż właścicielem agencji wK.byłA. J. (1),aK. B. (1)prowadził ją w jego imieniu, mając przy tym prawo podejmowania wszelkich decyzji o charakterze organizacyjnym itp. związanych m.in. z zatrudnianiem kobiet i personelu tam pracującego, ustalaniem ich wynagrodzenia, podziału ról itp. Jak przy tym wyjaśnił samK. B. (1)jego wynagrodzenie uzależnione było od wysokości zysku osiąganegoprzez agencję, lecz nie odpowiadało jego pełnej wysokości. Takie więc wyjaśnienia chociażby tego oskarżonego wskazują w sposób oczywisty na to, że pozostała część zysku była przekazywana oskarżonemuJ.i ustaleniom tym nie przeczy fakt, że czynności te nie znalazłyodzwierciedlenia w zapisach znajdujących się w zeszycie zabezpieczonym w toku postępowania w tej sprawie. Z tych względów za nietrafny uznać należy argument prokuratora sugerujący niekonsekwencję stanowiskaSądu I instancji z powołaniem się na porównanie kwot korzyściuzyskanych przezA. J. (3)oraz wcześniej wymienione osoby i wskazujący na potrzebę uzupełnienia kwalifikacji prawnej czynówprzypisanychL. A.,J. M. (1),W. M.,R. M.,J. K.,J. D. (1),M. M. (1),Z. B.,Z. T.iD. M.o przepisart. 65 § 1 k.k.
Niekonsekwencji Sądu I instancji można się więc jedyniedopatrywać w tym, iż nie starał się on szacunkowo ustalić, tak jak to miało miejsce w przypadkuK. B. (1), wysokości osiągniętej przezA. J. (1)korzyści majątkowej i orzec przepadku jej równowartości w ramach środka karnego.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone m.in. w wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1989 r., 20 grudnia 1971 r. i 18 października 1985 r., w których stwierdzono międzyinnymi, iż dla przyjęcia, że sprawca uczynił sobie stałe źródłodochodu z działalności przestępczej nie jest wymagane ustalenie, że musi to być wyłączne i główne źródło utrzymania sprawcy. Nie musi to być również dochód, mający poważniejszy udział w strukturze jego dochodów,gdyż decydujące dla oceny, czy mamy do czynienia z dochodem stałym jest to jak długi czas dochód był osiągany oraz z jaką częstotliwością.
W niniejszej natomiast sprawie, mimo iż opis czynów zarzucanychtym oskarżonym wskazywać może na ich długotrwałą działalność przestępczą, to częstotliwość, z jaką uzyskali oni korzyść, którą w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dało się ustalić, bez obawypopełnienia pomyłki, w sposób jednoznaczny wskazuje, że tego typu działalność przestępcza nie stanowiła dla tych oskarżonych stałego źródła dochodu w rozumieniuart. 65 § 1 k.k., w szczególności, że w zasadziemożliwość pozyskania tego dochodu nie była uzależniona tylko i wyłącznie od ich działań, ale od decyzji klientów, którym świadczyli usługi przewozowe.
W przypadku natomiastA. J. (1)sytuacja przedstawia się odmiennie, gdyż z prawidłowych ustaleń poczynionych przez Sąd wynika, iżA. J. (1)systematycznie przekazywano zyski z działalności agencji wK., jak chociażby te ze sprzedaży alkoholu, czemu on ani też jego obrońcy zdają się nie przeczyć.
Ma zaś rację prokurator wskazując na to, iż z pewnych fragmentów wypowiedzi poszczególnych osób przesłuchiwanych w niniejszej sprawie, jak i z materiałów operacyjnych można wnioskować, że taksówkarze przywożący klientów do agencji prowadzonych przezK. B. (1)czerpali korzyści majątkowe nie tylko z tego tytułu, ale też z tego, że dowozili kobiety z agencji do klientów. W oparciu jednak o te dowody nie sposób precyzyjnie ustalić, który z taksówkarzy uzyskał, jakie dochody i jak często miało to miejsce, co nie pozwala w sposób skuteczny kwestionować stanowiskaSądu Okręgowego w zakresie stopnia społecznej szkodliwości czynów tych osób. Wydaje się przy tym, że również prokurator zauważa ten faktskoro, podnosząc w zasadzie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w tym zakresie, nie wskazuje na konkretnedowody w oparciu, o które należałoby poczynić odmienne niż Sąd I instancji ustalenia faktyczne. Twierdząc jedynie ogólnie, iż poszczególnioskarżeni, których zarzut ten dotyczył, z większą częstotliwością niżprzyjął to Sąd Okręgowy w Krośnie wykonywali czynności usługowe na rzecz agencji i osiągnęli z tego tytułu większe korzyści.
Z tych względów Sąd Apelacyjny uznał apelację prokuratora w tym zakresie za oczywiście bezzasadną.
Na marginesie podkreślić jednak należy, że ustalenia Sądu I instancji, które zyskały aprobatę Sądu odwoławczego, mogą raczej budzićwątpliwości, co do tego, czy czyny, których dopuścili się ci oskarżeni realizują znamiona przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.Skoro bowiem, jak wyżejwykazano, bez obawy omyłki nie można przyjąć, iż poszczególni taksówkarze, za świadczone usługi na rzecz agencji, otrzymali kwoty wyższeniż wskazane w wyroku, wątpliwości może budzić to czy ich działanie realizowało znamię czerpania korzyści, o którym mowa wart. 204 § 2 k.k.Przepis ten bowiem kryminalizuje czerpanie korzyści majątkowej z cudzej prostytucji, a więc wielokrotne przyjmowanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji. Jednorazowe natomiast pozyskanie korzyści lub nawet kilkakrotne, które ma charakter okazjonalny nie musi realizowaćznamion tego czynu zabronionego. W niniejszej jednak sprawie działania oskarżonych mają nieco inny charakter, gdyż z poczynionychprawidłowo, przez Sąd Okręgowy, ustaleń wynika, iż związani oni byli z właścicielem agencji lub jej pracownikami swoistą umową, w wyniku,której zobowiązali się do przywożenia do tej właśnie agencji osób,które sobie tego zażyczyły. W tym stanie rzeczy, gdy nawet nie otrzymywali za to wynagrodzenia, świadczyli usługi w wyniku, których korzyści z cudzego nierządu uzyskiwały inne osoby. Dla wypełnienia natomiast znamion czynu zabronionego zart. 204 § 2 k.k.wystarczy, w ocenie SąduApelacyjnego, w zupełności uzyskanie korzyści dla kogoś innego (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 16.02.2012 r., sygn. akt II AKa 15 /12).

Błędnie obrońcaR. M.kwestionując wyrok SąduOkręgowego w Krośnie zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych,mający wpływ na jego treść oraz obrazęart. 5 § 2, 7 i 410 kpk. Lakoniczność jednak uzasadnienia tego środka zaskarżenia nie pozwala w sposób szczegółowy odnieść się do wyeksponowanych w nim zarzutów. Na pewnojednak z samego faktu, że inni współoskarżeni nie przyznają się do popełnienia tożsamych, zarzucanych im czynów nie można wnioskować, że ich wyjaśnienia potwierdzają wypowiedzi oskarżonegoR. M..Konsekwencja natomiast w zeznaniachA. S. (1), w tym zakresie, pozwala bowiem na formułowanie odmiennych ocen. Zeznania zaśE. K.iR. W., wbrew twierdzeniom tego skarżącego, nie potwierdzają wyjaśnieńR. M., a wręcz przeciwnie.Zeznali oni przecież, że praktyka dodatkowej zapłaty taksówkarzom przywożącym klientów do agencji była normą. Nie potrafili jedynie wskazać tych, którym opłaty te uiszczali. Skoro jednak z zeznańA. S. (1)wynika, że w przypadku tego oskarżonego praktyki takie miały miejscei był on zaliczany do tzw. zaufanych, a oskarżony ten potwierdził, że nie tylko woził klientów do agencji, ale również dowoził kobiety tampracujące do klientów, to realizacja przez niego znamion przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.nie może budzić wątpliwości.
Zarzut „permanentności” tego rodzaju zachowań został już omówiony wcześniej i dlatego nie wymaga powtórzenia.

Nieco inaczej natomiast przedstawia się kwestia odpowiedzialnościJ. K., który od początku postępowania przygotowawczego konsekwentnie przeczył, by kiedykolwiek otrzymał odA. S. (1)jakiekolwiek pieniądze za to, że przywiózł klienta do agencji. Przyznawał natomiast, iż dwu lub trzykrotnie przywoził klientów do tej agencji, a raz otrzymał nawet w tej agencji poczęstunek, w postaci kawy, gdy oczekiwał na klienta. W pozostałym wypadku lub wypadkach klientów pozostawiał w agencji i ewentualnie przyjeżdżał po nich, gdy zadzwonili do niego z prośbą o wykonanie tej usługi. Prawdą natomiast jest, że w tokupostępowania przygotowawczego został on rozpoznany przezA. S. (1), lecz rozpoznanie to, podobnie jak i wyjaśnienia tego ostatniegow zakresie dotyczącym oskarżonegoJ. K., odnośnie otrzymanych od niego ewentualnie kwot, mogą budzić wątpliwości.Po wskazaniu bowiem trzech osób, a mianowicieL. A.,R. M.iJ. K.,A. S. (1)wyjaśnił, iż są to taksówkarze, którzy jeździli doagencji (...)wK., wozili klientów, a on im płacił za to dodatkowe kwoty 40 zł, za każdą godzinę spędzoną przez klienta z dziewczyną. Czyniąc to rozpoznanie, w przeciwieństwie doL. A.iR. M.,A. S. (1)nie potrafiłpodać nawet imienia oskarżonegoJ. K., ani pozycji pod jaką miał zapisany jego telefon w pamięci własnego telefonu komórkowego (k. 2125, T. XI). To powoduje, że z tego tylko tytułu można mieć poważne obiekcje, co do znacznej częstotliwości kursów oskarżonegoJ. K.doagencji (...)wK., co w konsekwencji powoduje, że w ocenie Sądu Apelacyjnego, w zgromadzonych dotychczas materiałach brak jest przekonywujących dowodów w oparciu o które można by kwestionować wiarygodność wyjaśnień tego oskarżonego, nawet w części,niezależnie od tego, że jak słusznie ustala Sąd I instancji, w telefonieA. S. (1)był zapisany numerJ. K., jako kontakt „53J.” z numerem(...).
J. K.również, w przeciwieństwie doJ. M. (1)iP. M. (1),R. C.,A. K. (3)iM. M. (2)i innych nie rozpoznałK. B. (1)(k. 5691 – 5694/2, T. 29).
W tym miejscu należy ponadto zauważyć, że w uzasadnieniu Sądu Okręgowego zaistniała pewna sprzeczność, gdyż na karcie 91uzasadnienia sąd ten przyjmuje, iż kontakt zJ. K.odnotowany był w pamięci telefonu komórkowegoA. S. (1)pod pozycją(...), gdy tym czasem, jak wynika z prawidłowych ustaleń tegoż sądu, pod tą pozycja odnotowany był kontakt z oskarżonymJ. M. (1).
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny uznał, jak już wyżej wspomniano, że brak jest dowodów pozwalających kwestionować wyjaśnieniaJ. K.i w konsekwencji tego uniewinnił go od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.Następstwem takiego rozstrzygnięcia było zasądzenie na jego rzecz wydatków poniesionych przezniego, a związanych z udziałem w postepowaniu, zarówno przed Sądem I jak i II instancji, obrońcy z wyboru.

Na marginesie podkreślenia jedynie wymaga to, że podobna sytuacja nie miała miejsca w przypadku pozostałych taksówkarzy, co, do których rozpoznanieA. S. (1), ale też innych osób zatrudnionychw agencjach, było stanowcze i znajdowało potwierdzenie w innych dowodach, jak choćby w wykazach połączeń telefonicznych. Dla przykładunależy tutaj odwołać się do sprawozdania z analizy kryminalnej nr 7/10 (załącznik nr 11), z którego wynika, że niektórzy z oskarżonych taksówkarzy bardzo często kontaktowali się telefonicznie z pracownikami agencji.Należeli do nich m.in.Z. B.,D. M.,Z. T..

Słusznie natomiast prokurator zarzucił Sądowi I instancji obrazę przepisuart. 63 § 1 k.k., w wyniku której na poczet orzeczonej kary grzywny wobecR. Z. (1)zaliczono okres zatrzymania w dniu 23 czerwca 2009 r. Dokumentacja zalegająca w aktach sprawy nie wskazuje na to,by w tym dniu doszło do zatrzymania w/w, a co za tym idzie brak było podstaw do zawarcia w zaskarżonym wyroku tego rodzaju rozstrzygnięcia. Z tych przyczyn Sąd odwoławczy uchylił orzeczenie zawarte w punkcieLXXVII zaskarżonego wyroku.

Nie ma zaś racji prokurator wskazując na rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej względemA. J. (1). Aktualne jednak w tym względzie pozostają zapatrywania zamieszczone we wcześniejszej części niniejszego uzasadnieniai odnoszące się do kary łącznej wymierzonej względemK. B. (1). Trzeba jedynie przypomnieć, że w przypadku tego oskarżonegoistotne znaczenie ma fakt, że mimo iż był on właścicielem agencji towarzyskiej wK., to jej prowadzeniem i wszelkimi sprawami organizacyjnymi zajmował sięK. B. (1), który w zasadzie tylko w kwestiachistotnych dla funkcjonowania agencji konsultował się zA. J. (1), a także prosił go o pomoc przy rozwiązywaniu problemów, które utrudniały jej funkcjonowanie. W toku postępowania, zarówno przygotowawczego, jak i sądowego, nie udało się ustalić rzeczywistej korzyści majątkowej osiągniętej przez tego oskarżonego, co ewentualnie pozwalałobyw inny sposób, niż uczynił to Sąd I instancji, ocenić społeczna szkodliwość przypisanych temu oskarżonemu przestępstw, a przede wszystkim tego, które zakwalifikowane zostało zart. 204 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Inna sprawą natomiast jest, że Prokurator w zasadzie niekwestionuje oceny społecznej szkodliwości, a skupia się jedynie na wykazaniu, iż brak było podstaw do zastosowania względem niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.Eksponując przy tym okoliczności, które w jego ocenie przeczą zasadności tegotypu rozstrzygnięcia prawidłowo wskazuje na pewne negatywne elementy zachowania tego oskarżonego po tym, jak przed Sądem Okręgowym w Dublinie były rozpatrywane sprawy o wydanie go stronie polskiej w oparciu o europejskie nakazy aresztowania orzeczone przez organy sądowetej strony, lecz nadmierną wagę przywiązuje do kwestii karalności oskarżonego. Trzeba bowiem pamiętać, że wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie, na który powołuje się prokurator, oskarżonego skazano za przestępstwa popełnione przed okresem, w którym miała miejsce działalność przestępcza będąca przedmiotem postępowania przed Sądem Okręgowym w Krośnie lub w tożsamym okresie. Wskazując przy tym na tę karalność oskarżonegoA. J. (3), prokurator nie zauważa również, że po tych negatywnych zachowaniach oskarżony ten zdecydował się na współpracę z organami wymiaru sprawiedliwości w „sprawie(...)”, co skutkowało zastosowaniem względem niego szczególnych zasad związanych z możliwością stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary i taką karęorzeczono względem niego. Ta okoliczność w ocenie Sądu Apelacyjnego pozwala przyjąć, że oskarżonyA. J. (1), stosunkowo późno,lecz zrozumiał naganność swych zachowań, co uprawnia przypuszczenia, że w przyszłości, mimo warunkowego zawieszenia orzeczonej, przez Sąd Okręgowy w Krośnie, względem niego kary, będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa i stanowi szczególną okoliczność, o której mowa wart. 69 § 3 k.k.
Słusznie natomiast prokurator wytyka, że powoływanie się przezSąd I instancji na dysproporcje zarzutów w poszczególnych sprawach jest chybione, gdyż żaden przepis prawa karnego materialnego nie uzależnia decyzji w przedmiocie warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności od takich okoliczności.
Kontynuując rozważania w zakresie rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego odnośnie oskarżonegoA. J. (1)w dalszej kolejności rozważyć należy zarzuty stawiane temu rozstrzygnięciu przez jego obrońców.
Odnosząc się więc do argumentów podnoszonych w tych środkachodwoławczych w pierwszej kolejności wskazać należy na bezzasadność zarzutów opartych na przepisachart. 5 § 2, 7 i 410 k.p.k.Mylą się bowiem oboje skarżący twierdząc, że Sąd I instancji wszelkie niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygał na niekorzyść tego oskarżonego.Wydaje się przy tym, iż obrońcy ci zdają się zapominać, że o niedających się usunąć wątpliwościach można mówić jedynie wówczas, gdy w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy nie można pewnych kwestii w sposób stanowczy wyjaśnić, a nie wówczas, co miało miejsce w niniejszej sprawie, gdy istnieją w zasadzie dwie grupy dowodów w oparciu,o które można poczynić zgoła odmienne ustalenia. W niniejszej natomiast sprawie, wbrew twierdzeniom tych skarżących, Sąd I instancji dokonując oceny zebranych w sprawie dowodów uwzględnił ich całokształt, biorąc przy tym pod uwagę okoliczności przemawiające zarówno na korzyść jak i niekorzyść tego oskarżonego, a ocena tych dowodów uwzględnia zasady prawidłowego rozumowania jak i wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego i jako taka musiała zyskać akceptację Sądu odwoławczego. Wbrew stanowiskom zaprezentowanym w środkach odwoławczych nie tylkoA. S. (1)złożył zeznania obciążające oskarżonego, gdyż niekorzystne dla niego treści znalazły się także w wypowiedziach współoskarżonychK. B. (1)iJ. B., a ponadto świadkówE. K.iS. G., a także innych kobiet zatrudnionych w agencji, które trudniły się prostytucją. Ci ostatni w prawdzie nie mieli bezpośrednich wiadomości w tym zakresie, lecz zeznawali, że o tym, iż właścicielem agencji wK.jestA. J. (1)słyszeli od zatrudnionych w tej agencji osób. Twierdzili przy tym, iż fakt ten był powszechnie znany wśród pracowników agencji.
Zarzucając Sądowi I instancji brak logiki, przy ocenie zebranychw sprawie dowodów, skarżący podnoszą argumenty, które w żadne sposób nie mogą być uznane za logiczne. Trudno bowiem za takowe uznać stanowisko, iżA. J. (1)nie był zorientowany w charakterze działalności prowadzonej w wynajmowanym przez niego lokalu wK., w sytuacji, gdy poszukując tego lokalu zdecydował się na wynajęcie takiego, w którym były przystosowane pomieszczenia umożliwiające świadczenie usług seksualnych. Takie zaś pomieszczenia niewątpliwie były zbędne do prowadzenia działalności w zakresie, na który wskazuje ten oskarżony, a w ślad za nimjego obrońcy. Ta więc już okoliczność, w powiązaniu z wyżej wspomnianymi dowodami osobowymi, pozwala przyjąć, iż wbrew twierdzeniom skarżących,A. J. (1)był doskonale zorientowany w charakterze działalności prowadzonej w wynajmowanym przez niego lokalu i ocenić wyżej wspomniane dowody osobowe, w zakresie obciążającym tego oskarżonego, za wiarygodne.
Nie sposób również zaakceptować tych twierdzeń skarżących, w których starają się oni wykazać całkowicie dowolną, ich zdaniem, ocenę dowodów na podstawie których Sąd Okręgowy ustalił kierowniczą rolę tego oskarżonego oraz fakt werbowania przez niego w porozumieniu zF. G.kobiet do pracy w agencji. Podnosząc przy tym te zarzuty skarżący wskazują przede wszystkim na fakt, iżA. J. (1), w okresie działalności agencji wK., większość czasu spędził poza granicami krajui sporadycznie przyjeżdżał do agencji. Ta okoliczność jednak nie może być interpretowana w ten sposób, jak sugerują skarżący i sama w sobie nie może prowadzić do uznania, iż oskarżony ten nie pełnił kierowniczej roli w grupie przestępczej oraz nie podejmował żadnych czynności związanych z zatrudnieniem w agencji kobiet trudniących się prostytucją. Sama bowiembytność skarżonego w agencji wK.nie jest niezbędna dla kierowania grupą, gdyż decyzje, co do jej działalności można wydawać w formie poleceń, również za pomocą środków masowej komunikacji, jak choćby telefonicznie. Z prawidłowo poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń wynika natomiast, iżK. B. (1), który w imieniuA. J. (1)kierował agencją wK., konsultował z nim wszelkie istotne sprawy związane z jej działalnością, a w przypadku sytuacji kryzysowych, tj. np. brak kobiet chętnych do świadczenia usług seksualnych, zwracał się do niego z prośbą o podjęcie działań w celu ich rozwiązania. Na tym więc polegała kierownicza rola oskarżonego, bez decyzji którego nie można było podejmować najistotniejszych działań związanych z jej funkcjonowaniem.
O kierowniczej roliA. J. (1)świadczy również, w ocenie Sądu odwoławczego to, iż to on ustalił wynagrodzenieK. B. (1), który w jego imieniu miał zarządzać agencją. W ten sposób ustalił on zasady podziału zysku, co charakteryzuje zachowania osób sprawujących funkcje kierownicze w grupie przestępczej.
Te okoliczności więc pozwalają również przyjąć założycielską rolę tego oskarżonego w organizacji grupy przestępczej, pomimo iż większość czynności w tym zakresie dokonywałK. B. (1).
Ma natomiast rację skarżący powołując się na tezę jednego z orzeczeń Sądu Najwyższego, iż znamię „czerpie” wskazuje na niezbędność wielokrotności zachowań, co oznacza, że sutenerstwem nie jest jednorazowe, czy nawet kilkakrotne, lecz mające charakter okazjonalny przyjmowanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inną osobę. Rzecz jednak w tym, o czym już wspomniano wyżej, że podnosząc ten zarzut obrońca niezauważa, iż w opisie czynu zart. 204 k.k.przypisanemu oskarżonemuA. J. (1)ujęto, że tego typu zachowania miały miejsce od listopada 2006 r. do czerwca 2007 r. i nie ma w nim stwierdzenia, że korzyść majątkowa, jaką z tego tytułu odniósłA. J. (1), wynosiła jedynie 770 zł. Powołując się więc na ustalenia Sądu w tym zakresie, tj. dotyczącym wyżej wspomnianej kwoty, bezzasadnie skarżący usiłują wykazać, że trzykrotne przekazanie niewielkich kwot pieniężnych oskarżonemuA. J. (4)nie może realizować znamienia czerpania, jak i nie może prowadzić do przyjęcia, że z tego typu procederu uczynił on sobie stałe źródło dochodu.
Inną rzeczą jest, o czym wspomniano już wcześniej, że Sąd Okręgowy czyniąc ustalenia w tym zakresie, a także ferując wyrok wobec tego oskarżonego, wykazał się pewną niekonsekwencją, która ułatwiła obrońcomformułowanie tego typu zarzutów. Przyjął on bowiem, o czym już była mowa wyżej, że część zysku wypracowanego przez agencję była wypłacanaA. J. (1), ustalając jednocześnie, że w okresie od 6 grudnia 2006 r. do 9 marca 2007 r., otrzymał on z tego tytułu korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 770 zł. I taką kwotę też tytułem zwrotu osiągniętej korzyści zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa. W przypadku innych zaśoskarżonych kwoty te były znacznie wyższe i ustalone zostały w wyniku szacunkowych obliczeń, których nie przeprowadzono w stosunku doA. J. (1).
Z uwagi jednak na brak apelacji w tym kierunku korekta tego rozstrzygnięcia nie była możliwa i w związku z tym szersze rozważania w tym przedmiocie są zbędne.
W tych uwarunkowaniach również powoływanie się przez jednego z obrońcówA. J. (1)na zapis rozmowyK. B. (1)ze świadkiemM. M. (7)jest chybiony.

Nie ma także racji obrońca oskarżonejJ. B.powołując zarzut obrazyart. 4 k.p.k.a także 5§ 2 k.p.k.i7 k.p.k.oraz zarzut błęduw ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przed przystąpieniem do szczegółowego odniesienia się do tych zarzutów przypomnieć jedynie należy, żeart. 4 k.p.k.ma charakter normyogólnej i sam w sobie, bez wskazania konkretnych przepisów procedurykarnej, których naruszenie skutkowało brakiem realizacji wskazań zawartych w tym artykule, nie może stanowić podstawy zarzutów apelacyjnych.
Błędnie natomiast obrońca tej oskarżonej, podobnie jak jegopoprzednicy, powołuje się na obrazęart. 5 § 2 k.p.k., wskazując na błędną, jej zdaniem, ocenę materiału dowodowego, wynikającą m.in. z nieuznania za wiarygodne wyjaśnień oskarżonej oraz dowodów, które jej wyjaśnieniamogłyby w pewnym stopniu potwierdzać. Taki jednak układ procesowy jak miał miejsce w niniejszej sprawie, gdzie Sąd zetknął się z dwomagrupami dowodowymi, nie uzasadnia twierdzeń o istnieniu w niej niedających się usunąć wątpliwości, które winny być rozstrzygane zgodnie z dyrektywą zawartą wyżej wskazanym przepisie. Sąd bowiem uwzględniając wskazania zawarte wart. 7 k.p.k.winien ocenić poszczególne grupy dowodów pod kątem ich wiarygodności, co w przedmiotowej sprawie uczynił.
Treść uzasadnienia tej apelacji może jednak sugerować, że skarżący podnosząc zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k., miał również na myśli to,iż Sąd, w jego ocenie bezpodstawnie przyjął, że oskarżonaJ. B.miała świadomość istnienia grupy przestępczej i uczestnictwa w niej. Argumenty jednak podnoszone w tym zakresie wydają się nie uwzględniać całokształtu okoliczności ujawnionych w przedmiotowej sprawie i opierają się jedynie na wybranych dowodach. Wskazując na brak świadomościoskarżonej, obrońca jej nie przeczy ustaleniom sądu, iż przychodziła ona do agencji, pobierała z niej utarg, zajmowała się dokumentacją księgową, a także dokonywała zakupu alkoholu na potrzeby jej działalności. Z wypowiedzi przy tym samej oskarżonej, jak i innych dowodów, niezbicie wynika, co znalazło wyraz z prawidłowych ustaleniach Sądu Okręgowego, żeJ. B.doskonale zorientowana była w charakterze działalności tej agencji, a więc już wykonywanie wyżej wspomnianych czynności, niezbędnych do jej funkcjonowania, stanowi udział w grupie przestępczej, w sytuacji, gdy wiedziała ona, iż w realizacją procederu prostytucji zaangażowanych jest wiele (grupa) osób i o hierarchicznym podporządkowaniu jej członków.
Reasumując stwierdzić należy, żeJ. B.doskonale zdawała sobie sprawę, że zatrudnione w agencji osoby swymi działaniami zmierzają do czerpania korzyści z prostytucji zatrudnionych tam, w tym celu kobiet, co stanowi przestępstwo zart. 204 § 2 k.k.Miała więc świadomośćprzestępczych celów działalności grupy i w tym stanie rzeczy wszelkie dywagacje jej obrońcy zmierzające do wykazania u niej braku tej świadomości są bezpodstawne.
To natomiast, iż prawdopodobnie nie zdawała sobie sprawy, że jest to grupa przestępcza w rozumieniuart. 258 k.k., jest następstwem jej braku świadomości prawnej, co w żadnym wypadku nie może zwalniać jej od odpowiedzialności karnej.

Odnosząc się natomiast do zarzutów wyeksponowanych w apelacji obrońcy oskarżonegoR. K. (1)w pierwszej kolejności zakwestionować należy stanowisko zaprezentowane w tym środku odwoławczym o nieświadomości tego oskarżonego, co do działalności prowadzonejw wynajmowanym przez niego domu. Okoliczności bowiem, na które wskazał Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, przeczą tym twierdzeniom, gdyż trudno przyjąć, że oskarżony, który mieszkał blisko tego domu, często do niego przychodził w godzinach dopołudniowych,był świadkiem przeprowadzanych tam kontroli policji, straży granicznej, nie miał świadomości rodzaju działalności tam prowadzonej.
Odnośnie opłat czynszowych zaznaczyć natomiast należy, czego zdaje się nie zauważać obrońcaR. K. (1), że treści umowy zawartej pomiędzyK. B. (1)aR. K. (1)przeczą nie tylkozeznania świadkaA. S. (1), lecz także zeznania świadkówM. D. (3),E. K.iR. W., a także materiały operacyjne. W prawdzie obrońca sugeruje, że treść tych dowodów, „gdyby się im dokładnie przyjrzeć”, wcale tak jednoznacznie nie wskazuje na fakt pobierania przezR. K. (1)czynszu, lecz w dalszej części nie rozwija tego wątku skupiając się przede wszystkim na wykazaniu, że oskarżony czynszu tego nie pobierał i na sprzecznościach w zeznaniach tych świadków, wynikających przede wszystkim z tego, iż przed sądem nieco zmienili oni swe wcześniejsze wypowiedzi. Analizując jednak treść poszczególnych zeznań, wyżej wymienionych świadków, nie sposób nie zauważyć,
że w miarę upływu czasu starali się oni jak najmniej obciążać osoby oskarżone w niniejszej sprawie, zasłaniając się przy tym niepamięcią związaną ze znacznym upływem czasu. Sąd natomiast oceniając wiarygodność tych dowodów prawidłowo dał wiarę wypowiedziom z początkowejfazy postępowania i argument obrońcy, że na tym etapie postępowania świadkowie ci robili wszystko, aby uniknąć aresztu, nie może podważać tej oceny. Trudno bowiem przyjąć, że zdecydowali się oni bezpodstawnie obciążaćR. K. (1), a nie czynili tego w stosunku do wielu innych oskarżonych, których rola w grupie przestępczej była znacznie istotniejsza.
Kończąc rozważania w tym zakresie przypomnieć jeszcze należy,co słusznie zauważył Sąd I instancji, że po odczytaniuR. K. (1)komunikatów z podsłuchu przyznał on, że otrzymywał odK. B. (1)pieniądze, które miały być potrącone przy zakupie domu.
Nie sposób również akceptować stanowisko tego skarżącego, w części dotyczącej obrazy prawa materialnego, a toart. 204 § 2 k.k., mimo iżzgodzić się trzeba z tym, że samo wynajęcie mieszkania osobie uprawiającej prostytucję, za zapłatą, która jest równoważna czynszowi stanowiącemu dozwolone świadczenie, nie może być kwalifikowana, jako przestępstwo zart. 204 § 1 lub 2 k.k.Istota zagadnienia sprowadza się jednak, doświadomości wynajmującego, celu wykorzystania tego mieszkania. Brak bowiem świadomości tego celu przesądza o braku realizacji znamion przestępstwa sutenerstwa. Jak natomiast wyżej wykazano oskarżonyR. K. (1)doskonale musiał zdawać sobie sprawę z tego, jaka „działalność” prowadzona jest w jego domu.
Przytaczając przy tym argumenty na poparcie tego zarzutu skarżący całkowicie pomija fakt, iż prócz należności czynszowej oskarżonyR. K. (1)uzyskał korzyść majątkową związaną z gruntownym remontem jego domu, co odbiega od standardów w tego typu przypadkach. Ta więcjuż okoliczność jest wystarczająca do zanegowania stanowiska zaprezentowanego w tym przedmiocie, niezależnie od tego czy czynsz, który otrzymywałR. K. (1), znacznie przewyższał ceny rynkowe czy też nie.

Podobnie ocenić należy apelację obrońcy oskarżonegoR. Z. (1), który zarzuca Sądowi I instancji obrazę przepisów postępowania, a toart. 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.,art. 5 § 2 i 7 k.p.k., a także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia oraz rażącą niewspółmierność kary.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, tak jak w przypadku innychoskarżonych, za wyjątkiemJ. K., Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił dowody zgromadzone w sprawie, w zakresie dotyczącymR. Z. (1)i ocena ta w żadnej mierze nie wykracza pozazakres swobodnej, określonej wart. 7 k.p.k.Wbrew więc twierdzeniom tego skarżącego uwzględnia wszelkie okoliczności przemawiająca zarównona korzyść, jak i niekorzyść tego oskarżonego. Sam natomiast już fakt zamieszkiwania oskarżonego w jednej połowie domu stanowipodstawę do kwestionowania jego wyjaśnień o nieświadomości działalności, jaką prowadzono w drugiej jego części.
Gdy weźmie się ponadto pod uwagę treść zeznańA. S. (1), który twierdził, że oskarżony, w pewnych przypadkach, domagał się nawet wcześniejszego rozpoczęcia działalności z uwagi na przyjazdklientów, to argumenty obrońcy zmierzające do wykazania nieświadomości tego oskarżonego jawią się, jako oczywiście bezzasadne.
Sąd I instancji rzeczowo przy tym argumentował przyczyny, dla których odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego i uzasadnienie tegożSądu w tym zakresie w żaden sposób nie narusza przepisuart. 424 § 1 k.p.k.Wskazując natomiast przyczyny takiej, a nie innej, oceny Sąd Okręgowy słusznie wskazał na zapisy znajdujące się w zeszycie zabezpieczonymna potrzeby niniejszej sprawy, w którymK. B. (1)odnotowywał wydatki związane z działalnością agencji i czynił to na potrzeby rozliczeń zA. J. (1). Treść zaś tych zapisów jednoznacznie wskazuje,że wypłacał on oskarżonemuR. Z. (1), cotygodniowo, czynsz w wysokości 500 zł, a fakt, iż w zeszycie tym brak jest podpisów potwierdzających odbiór powyższych kwot, w żadne sposób, wbrewwywodom obrońcy, nie podważa wiarygodności tego dowodu, gdyżw innych przypadkach również brak jest stosowych podpisów, co wynika stąd, że jak już wcześniej wspomniano,K. B. (1)zeszyt ten prowadził jedynie na potrzeby rozliczeń zA. J. (1).
Oceny zaprezentowanej przez Sąd Okręgowy nie podważarównież to, że przesłuchiwany na tę okolicznośćK. B. (1)twierdził, iż on sam nie płaciłR. Z. (1)żadnego czynszu, aZ.rozliczał się zJ.(k. 5690/2, t. XXIX). Treść bowiem wyjaśnień tego oskarżonego pozwala przyjąć, tak jak uczynił to Sąd I instancji,iż składając wyjaśnienia starał się on chronić współpracujące z nim osoby, co miało również miejsce w przypadkuR. Z. (1).
Kary orzeczonej względem oskarżonegoR. Z. (1)nie sposób uznać za rażąco surową przy uwzględnieniu okoliczności obciążających, wskazanych przez Sąd Okręgowy przy jej miarkowaniu.Okoliczności te wskazują na znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu i znaczny stopień jego winy, co uzasadnia twierdzenie, iż kara 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona za ten czyn jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości, a jej dolegliwość nie przekracza stopnia winy.
Trudno natomiast zrozumieć argument obrońcy, w którym wskazuje on, iż Sąd błędnie przyjął, że ciężka choroba żony tego oskarżonego trwała od jesieni 2006 r. i niedostatecznie uwzględnił tą okoliczność łagodzącą,z powołaniem się na to, iż choroba ta trwa dopiero od 2008 r. Trzeba bowiem tutaj przypomnieć, żeR. Z. (1)przypisanoprzestępstwo popełnione w okresie od 28 października 2006 r. do lipca 2007 r. i w sytuacji, gdy choroba jego żony miałaby rozpocząć się w 2008 r., ta okoliczność nie mogłaby być brana pod uwagę, jako łagodząca, przy wymiarze kary, skoro nastąpiła po okresie przestępczej działalnościoskarżonego, a więc w żaden sposób nie usprawiedliwiała tego, że oskarżony ten zdecydował się tego rodzaju proceder, co mogłoby byćoceniane odmiennie, gdyby decyzję o przestępczej działalności motywowała chęć pozyskania środków na leczenie współmałżonki.

Mylą się również obrońcyR. G.iM. M. (2)kwestionując rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego wydane wobec tychoskarżonych. Także w tym przypadku, wbrew twierdzeniom skarżących, Sąd nie dopuścił się obrazyart. 410 k.p.k.,art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na treść protokołu rozprawy z dnia 22 listopada 2010 r. (k. 5788, t. XXIX), w którymR. G.sprecyzował wniosek dowodowy wcześniej złożony (k. 5743), ograniczając go do przesłuchania świadkówP.iK. K. (2). Dziwi więc, że obrońca podnosząc zarzut obrazy przepisówk.p.k.wskazuje na nieprzeprowadzenie dowodów z zeznań świadkówO. J.iT. F., którzy wymienieni zostali w pierwotnym wniosku dowodowym.
Prawdą natomiast jest, że w wyjaśnieniach swychK. B. (1)twierdził, iż nie zatrudniałR. G.w agencji wK., lecz zeznania te są sprzeczne z innymi dowodami zebranymi w sprawie, na podstawie których Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że oskarżony tenpełnił funkcję ochroniarza w(...)agencji, i co więcej z tego tytułu pobierał stosowne wynagrodzenie. Do dowodów tych należą przede wszystkim zeznaniaS. G.(k. 7479, t. XXXIX), który zeznał, że w te dni, w które on nie pracował funkcję ochroniarza w(...)agencji pełniłR. G.. Potwierdzają to również częściowo zeznaniaE. K.(k. 3031, t. XVI i k. 4050, t. XXI), która zeznała, iżR. G.przychodził do agencji, gdy nie było w niejK. B. (1)pilnować w niejporządku. Ona zaś mogła zwracać się do niego o pomoc. Przyznałarównież, że zapiski w zeszycie o wypłacie wynagrodzenia mogły dotyczyćR. G., mimo iż wcześniej twierdziła, że nie wie czyR. G.za ochronę miał coś płacone.
Nie są to jednak jedyne dowody świadczące o tym, żeR. G.pełnił funkcję ochroniarza, gdyż w swych zeznaniach obciążajągo również świadkowie: InnaM.(k. 2137, t. XI),J. M. (2)(k. 5998, t. XXX, mylnie oznaczona jak karta 5898) iM. C.(k. 6000, t. XXX).
W tym stanie rzeczy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest oczywiście bezzasadny, w szczególności, że Sąd Apelacyjny w pełnipodzielił argumentację Sądu Okręgowego, w części wskazującej przyczyny, dla których odmówiono wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, jaki zeznaniom świadkówP.iK. K. (2), a także wyjaśnieniomK. B. (1). Trudno natomiast dziwić się, żeK. B. (1)w swych wyjaśnieniach starał się nie obciążaćR. G.w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że pomagał on mu w rehabilitacji po przebytej chorobie, a także wspólnie snuli plany reaktywacji agencji towarzyskiej wK..
Oceny powyższej nie zmienia również to, że podobnie jak we wcześniej omawianych przypadkach, faktycznie zapisy zeszytu, w których odnotowano wypłaty dla mężczyzny o imieniuR., nie zawierają adnotacji potwierdzającej odbiór tychże kwot, ani informacji, z jakiego tytułumiały te kwoty być wypłacone. Trzeba jednak pamiętać, co już wyżejsygnalizowano, że zeszyt ten nie stanowił dokumentu księgowego, a jedynie był prowadzony w celu wewnętrznych rozliczeń. W tym stanierzeczy trudno by znalazły się w nim zapisy, o których była wyżej mowa, a w związku z tym, brak ich nie może być interpretowany w sposób zaprezentowany w apelacji obrońcy tego oskarżonego. Dlatego dalszapolemika ze stanowiskiem obrońcy odnośnie nieuzasadnionego, jego zdaniem, przyjęcia przez Sąd I instancji, żeR. G.był w pełni świadomy tego, iż w lokalu ma miejsce prostytucja, a on bierze udział wzorganizowanej grupie przestępczej, realizując przy tym, w pełni świadomie, powierzone mu zadania, jest zbędna, w szczególności, że jakprawidłowo ustalono, bardzo często przebywał w tym lokalu, czemu sam nie przeczy.
Nie znalazła także akceptacji Sądu odwoławczego, podnoszona przez tego skarżącego, rażąca niewspółmierność kary orzeczonej względemR. G., która w konsekwencji miała prowadzić do znacznego jejobniżenia. Sąd Okręgowy w Krośnie również w tym zakresie prawidłowo ocenił społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu czynów,a także stopień winy. Kary zaś mu wymierzone uwzględniają w sposób należyty te przesłanki, a co za tym idzie nie mogą być uznana za rażąco surowe. Wysokość korzyści majątkowej osiągniętej przezR. G.została przez Sąd I instancji prawidłowo ustalona i w związku z tym słusznieorzeczono względem niego środek karny w postaci przepadku równowartości tej korzyści w wysokości 9000 zł.
W pełni uzasadnione jest także orzeczenie kary grzywny w sytuacji, gdy oskarżony ten działał w celu osiągnięcia korzyści majątkoweji korzyść taką osiągnął. Grzywnę natomiast, w wysokości 150 stawek dziennych, przy określeniu jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, należyuznać za stosunkowo łagodną.
Cechy rażącej surowości nie ma także kara łączna, gdyż prawidłowo uwzględnia dyrektywy prewencyjnego oddziaływania i to zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej, mimo iż w tymprzypadku nie uwzględniono w sposób należyty ścisłego związku podmiotowo przedmiotowego pomiędzy przypisanymi mu przestępstwami.
Przypomnieć bowiem wypada, iż generalnie przy wymiarze kary łącznej nie należy już brać pod uwagę okoliczności przyjętych za podstawęwymiaru kar za poszczególne przestępstwa. W piśmiennictwie zaś zwraca się uwagę na to, że kara łączna stanowi syntetyczną, całościową ocenęzachowań sprawcy, będąc właściwą, celową z punktu widzenia prewencyjnego reakcją na popełnione czyny. Przy jej wymiarze należy więc brać pod uwagę dyrektywy prewencyjne zarówno w aspekcie prewencjiindywidualnej, jak i prewencji generalnej (por. Jacek Giezek (red.), Natalia Kłączyńska, Grzegorz Łabuda, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, wyd. II, Lex, 2012; Andrzej Zoll (red) Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, Lex, Warszawa 2007).
Niewątpliwie istotne znaczenie dla wymiaru kary łącznej matakże związek przedmiotowy i podmiotowy zbiegających się przestępstw. Im bardziej ten związek jest ściślejszy, tym bardziej przemawia on za sięgnięciem po zasadę absorpcji i odwrotnie.
Ze względu jednak na brak cech rażącej surowości Sąd Apelacyjny nie dokonał korekty zaskarżonego rozstrzygnięcia w tym zakresie.

Z przyczyn, o których już była wyżej mowa przy omawianiuapelacji innych współoskarżonych, również zarzut obrońcyM. M. (2)dotyczący obrazyart. 258 § 1 k.k.jest nieuzasadniony. Ustalenia przecież poczynione przez Sąd I instancji w zakresie dotyczącym tego oskarżonego wskazują, że był on świadomy procederu, jaki miał miejsce w agencji(...), a także tego, że przy jego realizacji bierze udziałokreślona liczba osób, w tym przede wszystkimK. B. (1),E. K.,A. S. (1),R. W., a także inni. To więc, że być może nie zdawał sobie sprawy, iż osoby te stanowią grupę przestępczą, w rozumieniuart. 258 k.k., nie może korzystnie wpływać na ocenę jego zachowań, w sytuacji, gdy doskonale wiedział, iż ta właśnie grupa osób podejmuje działania zmierzające do czerpania korzyści z prostytucji i z grupą tą świadomie współpracował. W tym stanie rzeczy, to iż nie znał on wszystkich członków tej grupy nie ma żadnego znaczenia przy prawno-karnej ocenie jego zachowań, w kontekście realizacji znamion przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.W sytuacji zaś, gdy za te czynności usługowe na rzecz grupy otrzymywał dodatkowe wynagrodzenie, niż standardowo przyjęte, które to wynagrodzenie ściśle było związane z czynnościami zmierzającymi do ułatwiania uprawiania prostytucji innych osób (dowiezienia do klienta, ochrona), zachowanie jego wyczerpało również znamiona przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.
Nadmienić przy tym należy, że w przeciwieństwie do innych taksówkarzy, którzy objęci byli niniejszym postępowaniem, Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że w przypadkuM. M. (2)brak jest podstaw do zastosowania wobec niego dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania przede wszystkim z uwagi na przypisanie mu przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.
Zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, a przede wszystkimA. S. (1),E. K.iR. W.wskazują, że ten oskarżony był zaliczany do tzw. zaufanych taksówkarzy, którzy wozili dziewczyny do klientów i stanowili ich ochronę. Zeznania tych świadków, a przede wszystkimA. S. (1), są stanowcze i nie zawierają sprzeczności,w oparciu o które można by było je kwestionować. Nawet na rozprawieA. S. (1)rozpoznał tego oskarżonego twierdząc, ponownie stanowczo, że bardzo często przyjeżdżał do agencji z klientami i bardzo częstootrzymywał z tego tytułu dodatkowe wynagrodzenie, czyniąc sobiez tego procederu stałe źródło dochodu. To zaś obligowało Sąd I instancji do oceny stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, jako znacznego.

Słusznie natomiast obrońca oskarżonegoP. M. (1)podnosi,że Sąd I instancji zasądził na jego rzecz zaniżoną kwotę kosztówzwiązanych z reprezentacją tego oskarżonego. Z samej bowiem komparycji wyroku wynika, iż postępowanie w tej sprawie prowadzone było na 26 terminach rozprawy. Przy uwzględnieniu natomiast minimalnej stawki za obronęz urzędu w tego rodzaju sprawach, zasadnym jest postulat tego obrońcyo zmianę zaskarżonego wyroku w tym zakresie, w szczególności, że wyliczenia przedstawione w środku odwoławczym są, co do zasady prawidłowe. Powtarzanie więc tych wyliczeń w niniejszym uzasadnieniu jest zbędne.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieobowiązujących przepisów. Zasądzając przy tym koszy tego postępowaniaod oskarżonych wymienionych w wyroku Sąd uwzględnił to, iż w aktach sprawy brak jest dowodów, które świadczyłyby, iż ich uiszczenie byłobydla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów.