Sygn. akt II AKa 284/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 października 2013r.

      Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

      Przewodniczący: SSA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz -spr.

      Sędziowie: SA – Mirosława Strzelecka

       SA – Jan Krośnicki

      Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska

przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali
po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r.
sprawyS. G.
oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 241 § 1 k.k.,art. 280 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

      od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt  XII K 190/12
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną;
- zwalniaS. G.od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa;
- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. B.– Kancelaria Adwokacka wW.738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłoconą obronę z urzędu przed Sądem odwoławczym.

UZASADNIENIE
S. G.został oskarżony o to, że:

1
W dniu 24 listopada 2011 r. w okolicyul. (...)wW.po uprzednim użyciu wobecJ. Z.niebezpiecznego narzędzia w postaci drewnianej nogi od krzesła oraz noża doprowadził go do stanu bezbronności i spowodował u niego obrażenia ciała w postaci: urazu głowy, wieloodłamowego złamania kości nosa, złamania trzonu żuchwy po stronie lewej, dwóch ran kłutych okolicy szyi po stronie lewej z uszkodzeniem chrząstki tarczowej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała i rostrojem zdrowia trwającym dłużej niż 7 dni w rozumieniuart. 157§1 k.k., a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia rzeczy należących do w/w w postaci: pieniędzy w kwocie 550 zł, telefonu komórkowego Motorola F3 o numerze(...), dowodu osobistego, prawa jazdy.(...)Karty Miejskiej, torby z zawartością oraz 2 kart SIM o łącznej wartości około 600 zł,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

2
W dniu 10 maja 2011 r. wL.będąc pozbawionym wolności na podstawie wyroku Sądu Rejonowegow. M. M.z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt IV K 1363/07, podczas wykonywania prac poza Zakładem KarnymP., pracując na terenie Centrum Szkolenia Policji przyul. (...)wL.uwolnił się z miejsca wykonywania prac,

tj. o czyn zart.  242 § 1 k.k.

3
W dniu 30 czerwca 2011 r. wW.użył przemocy na osobie

S. Ś.poprzez jego kopanie po całym ciele, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S.o wartości 300 zł na szkodę w/w pokrzywdzonego,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.

Sąd Okręgowyw. W.wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt XII K 190/12:

1
OskarżonegoS. G.w ramach przypisanego mu w pkt. 1 aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego, że w dniu 24 listopada 2011 r. w okolicyul. (...)wW.używając wobec pokrzywdzonegoJ. Z.przemocy polegającej na uderzaniu go w okolice głowy, w tym drewnianą nogą od krzesła oraz zadając mu ciosy w okolice szyi niebezpiecznym narzędziem w postaci noża spowodował obrażenia ciała w postaci: rany kłutej szyi z uszkodzeniem chrząstki tarczowatej, powierzchniowej rany kłutej szyi po stronie prawej, rany ciętej powiek oka prawego, wieloodłamowego złamania kości nosa, złamania trzonu żuchwy po stronie lewej, krwiaka okularowego, obrzęku oczodołu prawego, wargi górnej, lewego policzka, czoła po stronie prawej, wylewu podspojówkowego skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała i rozstrojem zdrowia trwającym dłużej niż 7 dni w rozumieniuart. 157§1 k.k., a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia rzeczy należących do w/w w postaci: pieniędzy w kwocie 550 zł, telefonu komórkowego Motorola F3 o numerze(...), telefonu komórkowegomarki N., dowodu osobistego, prawa jazdy.(...)Karty Miejskiej, torby z zawartością rzeczy osobistych oraz 2 kart SIM o łącznej wartości około 600 zł, co stanowi czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i na podstawieart. 280 § 2 kkw zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go a na podstawie 280§ 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;

2
OskarżonegoS. G.uznał za winnego popełnienia czynu zpkt IIa/o i na podstawieart. 242§1 k.k.skazał go na karę 6sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

3
OskarżonegoS. G.w ramach czynu III aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 30 czerwca 2011 r. wW.użył przemocy na osobieS. Ś.poprzez jego dwukrotne uderzenie pięścią w twarz, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S.o wartości 300 zł na szkodę w/w pokrzywdzonego, co stanowi czyn zart. 280 § 1 k.k.i na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

4
Na podstawieart. 85 k.k.,art. 86§1 k.k.w miejsce wymierzonych jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył karę łączną w wysokości 7 (siedmiu) lat pozbawiała wolności;

5
Na podstawieart. 62 k.k.orzekł terapeutyczny system wykonania łącznej kary pozbawienia wolności;

6
Na podstawieart. 46§1 k.k.zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. Z.kwoty 600 ( sześćset) złotych;

7
Na podstawieart. 231§1 k.p.k.dowody rzeczowe zarejestrowane w wykazie nr(...)pod poz. 2 i 3 przekazał do depozytu sądowego;

8
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. B.kwotę 972 (dziewięćset siedemdziesiąt dwa) złotych powiększoną o stawkę VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;

9
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca oskarżonego i zarzucił:

1
w odniesieniu do czynu zarzuconego oskarżonemu w punkcie 1 aktu oskarżenia i którego popełnienia został uznany winnym w pkt 1 formuły wyroku, na zasadzieart. 427 § 2 i 438 pkt 2 i 3 k.p.k.:

1
naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku, mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.polegające na przekroczeniu przez Sąd Okręgowy zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania ich dowolnej i arbitralnej oceny, poprzez nadanie waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonegoJ. Z.pomimo ich sprzeczności z innym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, w tym opinia biegłych lekarzy, oraz w konsekwencji przypisania oskarżonemu posługiwania się nożem i zaboru mienia pokrzywdzonego, w sytuacji gdy w zebranym materiale dowodowym brak jest jakichkolwiek dowodów, w szczególności na ostatnią z w/w okoliczności i nierozstrzygnięcie uzasadnionych wątpliwości w tym względzie na korzyść oskarżonego;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżony jest winnym zarzucanego mu czynu, mimo poważnych wątpliwości w tym względzie wynikających z wyjaśnień oskarżonego oraz braku materiału dowodowego potwierdzającego działanie oskarżonego w zamiarze bezpośrednim kierunkowym w celu przywłaszczenia mienia pokrzywdzonego oraz posługiwania się w tym zakresie nożem jako niebezpiecznym narzędziem.

2. w odniesieniu do czynów zarzuconych oskarżonemu w punktach 2 i 3 aktu oskarżenia i jednocześnie popełnienia których został uznany winnym w pkt 2 i 3 formuły wyroku, na zasadzieart. 427 § 2 i 438 pkt 3 i 4 k.p.k.:
1) naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku, mianowicieart. 410 k.p.k.poprzez pominięcie, w odniesieniu w szczególności do czynu z pkt 3, okoliczności, iż to wyjaśnienia oskarżonego pozwoliły na poczynienie jakikolwiek ustaleń w tym zakresie i ustalenie go jako sprawcy, co winno być potraktowane jako okoliczność łagodząca,
2) rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemuS. G.kar jednostkowych w odniesieniu do w/w czynów i w konsekwencji orzeczonej kary łącznej, podczas gdy dla osiągnięcia celów kary wystarczyłoby orzeczenie jej w dolnych granicach zagrożenia ustawowego.
Mając powyższe na uwadze na zasadzieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k.wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku przez:

1) w odniesieniu do czynu 1 - uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu,
2) w odniesieniu do czynów 2 i 3 - znaczne złagodzenie wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych poprzez orzeczenie ich w dolnych granicach zagrożenia ustawowego i wymierzenie oskarżonemu stosownie obniżonej kary łącznej,
ewentualnie

1
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemuw. W.XII Wydział Karny do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest oczywiście bezzasadna a uzasadnienie zostało sporządzone na wniosek obrońcy zgodnie zart. 457 § 2 k.p.k.
Odnośnie zarzutów skierowanych wobec rozstrzygnięcia z pkt. 1 zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, że Sąd I instancji nie naruszył, mających wpływ na treść wyroku przepisówart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.Na podstawie pełnego materiału dowodowego ocenionego w ramach przysługującej mu swobody, nie dopatrując się żadnych wątpliwości, które miałyby być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego, dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku. Tym samym zasadnie uznał, że oskarżony jest winny popełnienia czynu w kształcie przypisanym mu zaskarżonym wyrokiem.
Kwestionując poczynione ustalenia skarżąca powołuje się na wyjaśnienia oskarżonego, podnosząc, że niezmiennie wskazywał on, że nie używał noża i nie zabrał żadnych rzeczy pokrzywdzonego a Sąd I instancji odmówił tych wyjaśnieniom dania wiary. Tymczasem stwierdzić należy, że obrońca jest nielojalna wobec materiału dowodowego, gdyż oskarżony nie wyjaśniał jak wyżej, tylko twierdził, że nie pamięta by używał noża lub zabierał coś pokrzywdzonemu. Nadto Sąd I instancji logicznie uzasadnił dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do przebiegu zdarzenia a obrońca nie podważyła skutecznie tej oceny.
Nie znajduje też potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy zarzut skarżącej, że zeznania pokrzywdzonego są sprzeczne z materiałem dowodowym sprawy, w tym z opinią biegłych lekarzy, że nie był on w stanie opisać rzeczywistego przebiegu zdarzenia, a zeznania dotyczące zaboru rzeczy oparte są tylko na jego przypuszczeniach. Sąd I instancji dokonał wnikliwej analizy zeznań pokrzywdzonego i trafnie uznał, że są one konsekwentne i niezmienne co do przebiegu zdarzenia a rozbieżności, które zostały przez niego logicznie wytłumaczone, dotyczyły okoliczności nie mających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wskazać w szczególności trzeba, że zeznaniaJ. Z.co do zadawania mu uderzeń przez oskarżonego drewnianą nogą od krzesła oraz ciosów nożem w szyję znajdują potwierdzenie w opinii biegłych lekarzy (k. 528-532). Stwierdzili oni u pokrzywdzonego ślady po urazach zadanym narzędziem ostrym, ostrokończystym i ślady po urazach zadanych narzędziem tępym a ich charakter odpowiada rodzajom narzędzi opisywanych przezJ. Z.. Wprawdzie pokrzywdzony nie widział momentu zaboru przedmiotów przez oskarżonego, gdyż stracił przytomność, jednakże przedtemS. G.zaczął przeszukiwać mu kieszenie spodni aJ. Z.podciągnął lewą nogę do brzucha by uniemożliwić mu wyjęcie pieniędzy, które miał w lewej kieszeni.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji w kwestii winy oskarżonego oraz oceny prawnej zdarzenia a tym samym nie uwzględnił wniosku apelacji o uniewinnienieS. G.od popełnienia tego przestępstwa.
Sąd Apelacyjny uznał, że kara pozbawienia wolności orzeczona za czyn ten nie jest karą rażąco surową. Oczywiście bezzasadny jest zarzut rażącej surowości kar jednostkowych za czyny z pkt. 2 i 3 wyroku, jak też zarzut z pkt. 2 ppkt 1 apelacji. Uważna lektura uzasadnienia wyroku wskazuje, że w odniesieniu do czynu z pkt. 3 wyroku a dotyczącego rozboju, dokonanego wobecS. Ś.Sąd I instancji jako okoliczność łagodzącą wziął pod uwagę fakt, iż wyjaśnienia oskarżonego były kluczowym dowodem w tym zakresie (str. 12 motywów).
Sąd I instancji uwzględnił przy wymiarze kar jednostkowych wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające i wymierzył za te przestępstwa kary pozbawienia wolności odpowiednie do stopnia zawinienia sprawcy, jak też do stopnia społecznej szkodliwości czynów. Kara łączna pozbawienia wolności, wymierzona przy zastosowaniu zasady zbliżonej do absorpcji, uwzględnia związek czasowy i podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku apelacji o złagodzenie kar, jak też nie znalazł żadnych podstaw do uwzględnienia wniosku ewentualnego o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zwolniłS. G.od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze bowiem jest on pozbawiony wolności a majątku nie posiada. Nadto na wniosek obrońcy zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym, w stawce podstawowej, powiększonej o podatek VAT.
Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak wyżej.