Sygn. akt II AKa 91/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 lipca 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Kazimierz Postulski

Sędziowie:

SA Barbara du Château
SA Beata Siewielec (sprawozdawca)

Protokolant

starszy protokolant sądowy
Agnieszka Muszyńska

przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie
po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r.
sprawyR. S. (1)iT. K. (1)
oskarżonych zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii in.
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu
z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II K 19/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając wniesione apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonegoT. K. (1)- adw.L. P.– Kancelaria Adwokacka wZ.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i ustala, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
R. S. (1)oskarżony został o to, że:
IV. w okresie od 1997 r. do 8 października 2007 r. daty bliżej nieustalonej wK., województwa(...)w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej:
- w okresie od 1997 r. do 2002 r. kilkaset razy udzieliłT. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniej niż 100 gr za kwotę co najmniej 3000 zł oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości nie mniej niż 100 gr za łączną kwotę co najmniej 3000 zł, przy czymT. K. (1)do 31 marca 1998 r. był małoletni,
- w okresie od 1997 r. do 2002 r. co najmniej dwudziestokrotnie udzieliłS. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w bliżej nieustalonej ilości oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w bliżej nieustalonej ilości, przy czymS. K. (1)do 19 stycznia 1999 r. był małoletni,
- w okresie od 2001 r. do 2003 r. kilkaset razy udzieliłW. K.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniej niż 150 gr za kwotę co najmniej 6000 zł oraz kilkadziesiąt razy substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości nie mniej niż 50 gr za łączną kwotę co najmniej 1500 zł,
- w latach 2005 – 2006 dziesięciokrotnie udzieliłK. S. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniej niż 5 gr za kwotę co najmniej 400 zł,
- w latach 2003 – 2004 udzieliłM. R.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniej niż 10 gr za bliżej nieustalona kwotę,
- w latach 2002 i 2003 co najmniej pięciokrotnie udzielił małoletniemuM. M. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniej niż 2,5 gr za kwotę co najmniej 100 zł w dniu 8 października 2007 r. udzieliłM. M. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 5,5 gr za kwotę 100 zł,
- w latach 2001 – 2003 nieustalona ilość razy udzieliłA. N.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniej niż 200 gr za kwotę 3600 zł,
- po 2001 r. udzielił bliżej nieustalona ilość razyM. D.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gr za bliżej nieustaloną kwotę,
- po 2001 r. udzieliłM. R.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gr za bliżej nieustaloną kwotę,
- po 2001 r. co najmniej dwukrotnie udzieliłR. B. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gr za bliżej nieustaloną kwotę,
- po 2001 r. udzielił bliżej nieustaloną ilość razyJ. S. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gr za bliżej nieustalona kwotę,
- po 2001 r. udzielił bliżej nieustaloną ilość razyP. P.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 20 gr za bliżej nieustalona kwotę,
- po 2001 r. udzielił bliżej nieustaloną ilość razyK. H.substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w nieustalonej ilości,
tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zb. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
V. w okresie od 2001 do 2003 r., wC.iK., województwa(...)wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci marihuany w ilości 60 gr co stanowi znaczna ilość, oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 50 gr co stanowi znaczną ilość,
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.),
VI. w okresie od 2001 do 2003 r., wC.iK., województwa(...)wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci marihuany w ilości 60 gr co stanowi znaczną ilość, oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 50 gr co stanowi znaczną ilość,
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.),
VII. w okresie od 2001 do 2003 r., wC.iK., województwa(...)wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci marihuany w ilości 60 gr co stanowi znaczna ilość, oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 50 gr co stanowi znaczna ilość,
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.),
VIII. w 2005 r., wK., województwa(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, trzykrotnie udzieliłA. N.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości 100 gr co stanowi znaczną ilość,
tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.,
IX. w latach 1998 – 1999 wC.iK., województwa(...)wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci marihuany w ilości co najmniej 50 gr, co stanowi znaczna ilość oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 50 gr co stanowi znaczną ilość,
tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.);

T. K. (1)oskarżony został o to, że
XII. w okresie od wakacji 1998 r. daty bliżej nieustalonej do 31 grudnia 2002 r. wS., województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaR. S. (1)udzieliłS. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że za własne środki finansowe oraz bliżej nieustalone kwoty otrzymywane odS. K. (1)nieustalona ilość razy nabywał wR. S. (1)marihuanę oraz amfetaminę, które następnie w nieustalonych ilościach przekazywałS. K. (1), który do 19.01.1999 r. był małoletni, przy czym łącznie udzielił mu w ten sposób, około 50 gr marihuany i co najmniej 50 gr amfetaminy, w tym do czasu uzyskania pełnoletności przezS. K. (1)przekazał mu w ten sposób około 45 gr marihuany i co najmnej 45 gr amfetaminy,
tj. o czyn zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zb.art. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
XIII. w okresie od 29 września 2001 r. do 31 grudnia 2003 r. dat bliżej nieustalonych wK., województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaA. N.nieustalona ilość razy udzieliłS. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 10 gr oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie większej niż 10 gr w ten sposób, że za własne środki finansowe oraz kwoty otrzymywane odS. K. (1)nabywał za pośrednictwemA. G.wA. N.marihuanę oraz amfetaminę, które następnie w nieustalonych ilościach przekazywałS. K. (1),
tj. o czy z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.,
XIV. zimą(...)wK., województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaA. N.oraz korzyści osobistej dla siebie udzieliłS. K. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że za kwoty po 20 zł otrzymywane odS. K. (1)34 razy nabywał uA. N.amfetaminę w ilościach po 0,5 gr, 1 gr, 1,5 gr którą następnie przekazywałS. K. (1), w zamian za coS. K. (1)częstował go amfetaminą,
tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.,
XV. w okresie od wakacji 1998 r. daty bliżej nieustalonej do 31 grudnia 2002 r. wC.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci 1 gr marihuany ułatwił udzielenie przez nieustalona osobęR. S. (1)ca najmniej 50 gr substancji psychotropowej w postaci amfetaminy oraz co najmniej 50 gr środka odurzającego w postaci marihuany w ten sposób, że dwukrotnie zawiózłR. S. (1)doC.w celu nabycia w/w narkotyków,
tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.,

Pierwszy wyrok Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 21 września 2010 roku na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych uchylony został odnośnieR. S. (1)orazT. K. (1)i sprawa tychże oskarżonych przekazana Sądowi Okręgowemu w Zamościu do ponownego rozpoznania wyrokiem Sądu Apelacyjny w Lublinie z dnia 16 lutego 2011 roku. /k. 2844,3085/

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Zamościu wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 roku uznałR. S. (1)w ramach zarzucanych mu w punktach od IV do IX czynów uznał za winnego tego, że: w okresie od wakacji 1999 roku do 8 października 2007 roku wK., województwa(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy w celu osiągniecia korzyści majątkowej:

1
w okresie od wakacji 1999 roku do 2002 roku udzielił nieustaloną ilość razyT. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 100 gram za łączną kwotę 3000 złotych oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości około 100 gram za łączną kwotę 3000 złotych,

2
w okresie od wakacji 1999 roku do 2002 roku udzielił około dwudziestokrotnieS. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w bliżej nieustalonej ilości oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w bliżej nieustalonej ilości,

3
w okresie od 2001 roku do 2003 roku udzielił około dwudziestokrotnieW. K.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gram za łączną kwotę 400 złotych oraz około dziesięciokrotnie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości około 5 gram za łączną kwotę 200 złotych,

4
w latach 2005 – 2006 udzieliłK. S. (1)dziesięciokrotnie środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 5 gram za łączną kwotę 200 złotych,

5
w latach 2002 i 2003 udzielił co najmniej pięciokrotnie małoletniemu do dnia 15 kwietnia 2005 rokuM. M. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 2,5 grama za łączną kwotę 100 złotych oraz w dniu 8 października 2007 roku udzieliłM. M. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 5,5 grama za kwotę 100 złotych,

6
w latach 2001 – 2003 udzielił nieustaloną ilość razyA. N.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 200 gram za łączną kwotę 4000 złotych,

7
w okresie 2001 – 2002 udzielił dwukrotnieR. B. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gram za bliżej nieustaloną kwotę,

8
po 2001 roku udzieliłP. P.bliżej nieustaloną ilość razy substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości około 20 gram za bliżej nieustaloną kwotę,

9
po 2001 roku udzieliłJ. S. (1)bliżej nieustaloną ilość razy środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 10 gram,

10
w 2005 roku udzielił trzykrotnieA. N.środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości około 100 gram co stanowi znaczną ilość,

to jest za winnego popełnienia przestępstwa określonego wart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zb. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zb. zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na mocyart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 11 § 3 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoR. S. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 11.000 (jedenastu tysięcy) złotych;
na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie to jest okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 4 lutego 2008 roku do dnia 17 lipca 2008 roku;

orazT. K. (1)za winnego tego, że

I
w okresie od wakacji 1999 r. do 2002 r. w datach bliżej nieustalonych wS., województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaR. S. (1)wielokrotnie udzielałS. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że nabywał wR. S. (1)za własne środki finansowe i bliżej nieustalone kwoty otrzymane odS. K. (1)marihuanę oraz amfetaminę w nieustalonych ilościach, które w nieustalonej ilości przekazał do zażyciaS. K. (1),

to jest za winnego dokonania czynu określonego wart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.

II
w okresie od 2002 r. do 2003 r. w datach bliżej nieustalonych wK., województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaA. N.kilkakrotnie udzieliłS. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w nieustalonej ilości oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w nieustalonej ilości w ten sposób, że nabywał za własne środki finansowe i kwoty otrzymane odS. K. (1)za pośrednictwemA. G.uA. N.marihuanę i amfetaminę, które w części przekazywał do zażyciaS. K. (1)

to jest za winnego dokonania czynu określonego wart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.

III
w okresie od 28 września 2005 r. do 28 maja 2006 r. wK., województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści osobistej nieustaloną ilość razy udzieliłS. K. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w nieustalonej ilości w ten sposób, że kupioną za pieniądze otrzymane odS. K. (1)uA. N.za pośrednictwemA. G.amfetaminę w ilościach po 0,5 g, 1 g i 1,5 g przekazywałS. K. (1), w zamian za coS. K. (1)częstował go amfetaminą,

to jest za winnego dokonania czynu określonego wart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.

IV
w 1999 r. daty bliżej nieustalonej wC.w celu osiągnięcia korzyści osobistej w postaci poczęstowania go marihuaną dwukrotnie ułatwił udzielenie przez nieustaloną osobęR. S. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany w ten sposób, że zawiózłR. S. (1)doC.w celu nabycia w/w narkotyków,

to jest za winnego dokonania czynu określonego wart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.i skazał oskarżonego za przypisane mu czyny:
opisane wpunktach I i II, stanowiące ciąg przestępstw, na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 91 § 1 k.k., na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
za czyn opisany wpunkcie IIIi za czyn opisany wpunkcie IVna podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) na kary po 1 (jeden) rok pozbawienia wolności,
na podstawieart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wobecT. K. (1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną orzekł wobec oskarżonego karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych,
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.L. P.kwotę(...),60 (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia trzy złote i sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoT. K. (1)z urzędu.

Z wyrokiem tym nie zgodzili się obrońcy oskarżonych i prokurator.

ObrońcaT. K. (1)zaskarżył wyrok w całości zarzucając mu:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a w szczególnościart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., poprzez dowolną ocenę dowodów i ustalenie okoliczności majacych istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a wymagających wiadomości specjalnych, bez zasięgania opinii biegłego i zastąpienie ich wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadków w wyniku uznania, że środek jaki oskarżony udzielałS. K. (1)oraz pomagał w udzielaniuR. S. (1)było to „konopi ziele inne niż włókniste” znajdujące się w załączniku nr 1 doustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.w wykazie środków odurzających, w których – zgodnie zart. 4 pkt 5 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.– suma zawartości delta-9-tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokanabinolowego (kwasu delta-9-THC-2-karboksylowego) w kwiatach lub owocujących wierzchołkach roślin, z których nie usunięto żywicy, przekracza 0,20 % w przeliczeniu na suchą masę,

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a w szczególnościart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., poprzez dowolną ocenę dowodów i ustalenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a wymagających wiadomości specjalnych, bez zasięgnięcia opinii biegłego i zastąpienie ich zeznaniami świadków w wyniku uznania, że środek jaki oskarżony udzielałS. K. (1)oraz pomagał w udzielaniuR. S. (1)była to, amfetamina (psychedryna) zaliczana do substancji psychotropowych z grupy II-p o składzie chemicznym 2-amino-1-fenylopropan, zgodnie z załącznikiem nr 2 doustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 2012, poz. 124).

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

ObrońcaR. S. (1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej sprzedaży narkotyków przezR. K.S.,R. B. (1),P. P.,J. S. (2)iM. M. (1), zarzucając orzeczeniu:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

a
art. 4 k.p.k.przez bezkrytyczne przyjęcie wyjaśnień oskarżonych:K. S.,T. K.z postępowania przygotowawczego oraz zeznań świadkówS. K. (1),M. M. (1),M. M. (2),R. M.pomimo uzasadnionych wątpliwości odnośnie ich wiarygodności w związku z ich wewnętrzną sprzecznością, rozbieżnością ich zeznań i wyjaśnień,

b
art. 5 § 2 k.p.k., gdyż Sąd liczne wątpliwości stanu faktycznego zaliczył na niekorzyśćosk . R . S.zamiast zgodnie z zasadą in dubio pro reo na jego korzyść,

c
art. 183 § 1 k.p.k.przez to, że Sąd nie uprzedził świadków o treści w/w przepisu,

d
art. 171 § 7 k.p.k., albowiem zeznania uzyskane w postępowaniu przygotowawczym odM. M. (1)uzyskane zostały w warunkach stosowania przymusu fizycznego i psychicznego i dlatego nie mogą stanowić dowodu w sprawie,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku przez uznanie, żeosk . R . S.udzielił lub sprzedawał narkotykiT. K.,S. K.,R. B., P.P.iM. M.pomimo, że w/w temu przeczą, a innych dowodów jest brak,

3
rażącą niewspółmierność – surowość wymierzonejosk . R . S.kary pozbawienia wolności (3,5 roku) z uwagi na jej bezwzględny charakter.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o wyeliminowanie z opisu czynów zachowania polegającego na zbywaniu lub udzielaniu marihuany małoletniemuM. M.i pełnoletniemuS. K.,T. K.,R. B., P.P.,J. S.i zakwalifikowanie reszty czynów z art. 59 ust. 3 o przeciwdziałaniu narkomanii przyjmując tzw. wypadek mniejszej wagi uzasadniający wymierzenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Prokurator zaskarżył wyrok w części dotyczącej oskarżonegoR. S. (1)na jego niekorzyść zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia odnośnie czynu z pkt IV aktu oskarżenia zarzucanegoR. S. (1)mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, iż w/w oskarżony nie udzielał środka odurzającego w postaci marihuanyM. D.oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminyK. H.w sytuacji gdy analiza zeznań świadkaW. K.oraz wyjaśnień samego oskarżonego prowadzi do wniosków przeciwnych, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego wyeliminowania z opisu czynu przypisanegoR. S. (1)tych zachowań.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoR. S. (1)i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Żadna z wywiedzionych apelacji na uwzględnienie nie zasługuje.

Odnośnie apelacji obrońcyT. K. (1)
Skarżący wadliwości wyroku upatruje w bezzasadnym odstąpieniu przez sąd pierwszej instancji od powołania biegłego a w konsekwencji dowolnym ustaleniu okoliczności wymagających wiadomości specjalnych a mianowicie, że substancje, jakich oskarżonyT. K. (1)udzielałS. K. (1)oraz pomagał w udzielaniuR. S. (1)to środki odurzające i substancje psychotropowe w rozumieniuustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Formułując takie zarzuty autor apelacji wyraża przekonanie, że w niniejszej sprawie dla przypisania oskarżonemu sprawstwa niezbędne było ustalenie składu chemicznego udzielanych substancji i środków. Kwestionuje też prawidłowość przyjęcia za podstawę ustaleń w tej mierze zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego, twierdząc, że jest to sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania, gdyż w oparciu o te dowody nie sposób wywieźć, że udzielane środki i substancje odpowiadały wymogom ściśle określonym wustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.
Odnosząc się do przedstawionej argumentacji przypomnieć na wstępie należy, że zgodnie zart. 193 k.p.k.biegłych powołuje się wtedy, kiedy zachodzi potrzeba uzyskania informacji mających charakter specjalny, a informacji tych nie można uzyskać na podstawie innych dowodów zebranych w czasie przewodu sądowego./wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1985 r. w sprawie I KR 9/85, OSNPG 1986/1/3, Lex 17646/ Ponadto oceniając potrzebę dopuszczenia dowodu z opinii biegłego, sąd winien rozważyć, czy istnieją realne możliwości opracowania opinii przez biegłego i czy opinia ta będzie przydatna do stwierdzenia okoliczności, w związku z którymi powinna być przeprowadzona (SN I KR 72/84, OSNKW 1985, nr 1-2, poz. 13).
Przenosząc się w realia rozpoznawanej sprawy zważyć należy, że podstawę faktyczną zaskarżonego wyroku w zakresie sprawstwaT. K. (1)stanowiły uznane przez sąd pierwszej instancji za wiarygodne zeznaniaS. K. (1)iW. K., z których to jednoznacznie wynika, żeT. K. (1)w okresach objętych poszczególnymi zarzutami wielokrotnie udzielałS. K. (1)środków odurzających w postaci marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy.S. K. (1)zainteresowany był otrzymaniem właśnie tych, a nie jakichkolwiek innych narkotyków czy substancji, zaś fakt sprzedażyT. K. (1)właśnie tych narkotyków potwierdził w postępowaniu przygotowawczym także współoskarżonyR. S. (1). Analizując zebrane dowody na tle całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, słusznie wymienione dowody Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne i przyjął za podstawę dokonanych odnośnieT. K. (1)ustaleń faktycznych. Swoje stanowisko w sposób jasny i logiczny uzasadnił w pisemnych motywach, zaś skarżący we wniesionej apelacji, poza gołosłownym powołaniem przepisów, nie podjął nawet próby zdyskwalifikowania dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny dowodów. Z akt sprawy, w tym pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia, nie wynika też, by sąd pierwszej instancji powziął jakiekolwiek wątpliwości, co do przedmiotu transakcji, w których uczestniczyłT. K. (1).
W tym stanie rzeczy, zarzuty obrazyart. 7 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.uznać należy za całkowicie chybione.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, brak też jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, by w toku niniejszego postępowania zaszła potrzeba zasięgnięcia opinii biegłego, celem ustalenia okoliczności wymagających wiadomości specjalnych. O słabości sformułowanego przez obrońcę zarzutu i przedstawionej na jego poparcie argumentacji świadczy fakt, że we wniesionym środku odwoławczym jego autor, zarzucając sądowi pierwszej instancji bezzasadne zaniechanie powołania biegłego, nie wskazuje ani tego, jaki to biegły miałby w sprawie opiniować, ani też, w jaki sposób i na jakiej podstawie opinia co do składu chemicznego narkotyków udzielanych przez oskarżonego miałaby być wydana, skoro w rozpoznawanej sprawie żadne środki odurzające, ani substancje psychotropowe nigdy nie zostały zatrzymane i zabezpieczone. Oczywistym jest zatem fakt, że nigdy nie istniały racjonalne możliwości przeprowadzenia takiego dowodu, a skoro takiego dowodu nie da się przeprowadzić, zarzut obrazyart. 193 k.p.k.uznać należy za całkowicie bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze, wniosek apelacji o zmianę wyroku i uniewinnienieT. K. (1)od dokonania zarzucanych mu czynów, jak też wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie podlegał uwzględnieniu.

Odnośnie apelacji obrońcyR. S. (1)
Przed szczegółowym odniesieniem się do apelacji obrońcyR. S. (1)zauważyć należy, że dotknięta jest ona wewnętrzną sprzecznością.
Z jednej strony, określając w petitum apelacji zakres zaskarżenia jej autor wskazuje, że kwestionuje wyrok jedynie w części dotyczącej sprzedaży przezR. S. (1)narkotykówK. S. (1),R. B. (1),P. P.,J. S. (2)iM. M. (1). Z drugiej strony, formułując wnioski końcowe obrońca domaga się wyeliminowania z opisu czynów przypisanychR. S. (1)zachowań polegających na zbywaniu lub udzielaniu marihuany małoletniemuM. M.oraz pełnoletnimS. K.,T. K.,R. B., P.P.iJ. S.. Przy tak skonstruowanym środku odwoławczym w istocie nie wiadomo, w jakim zakresie autor apelacji nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem.
Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia upoważnia do twierdzenia, że Sąd Okręgowy, wbrew twierdzeniom skarżącego, procedował prawidłowo nie dopuszczając się uchybień mających wpływ na treść wyroku, także tych wskazanych w apelacji przez obrońcęR. S. (1).
I tak nie ma racji obrońca, gdy wskazuje na obrazęart. 4 k.p.k.Przypomnieć należy, że powołany przepis statuuje jedną z ogólnych zasad rządzących procesem karnym, a mianowicie zasadę obiektywizmu, a ponieważ przedmiotem uchybień zarzucanych w apelacji mogą być jedynie konkretne normy nakazujące lub zakazujące dokonywania określonych czynności w danych sytuacjach procesowych, to sformułowany przez obrońcę oskarżonegoR. S. (1)zarzut obrazyart. 4 k.p.k.nie może stanowić podstawy apelacji (por. wyrok SA w Lublinie z dnia 23 czerwca 2004 roku, II AKa 140/04, LEX nr 145869; postanowienie SN z dnia 16 marca 2001 roku, V KKN 19/99, LEX nr 51668).
Obrońca upatruje obrazyart. 4 k.p.k.w bezkrytycznym obdarzeniu wiarą wyjaśnień oskarżonychK. S.iT. K.z postępowania przygotowawczego oraz zeznań świadkówS. K. (3),M. M. (1),M. M. (2)iR. M.pomimo uzasadnionych wątpliwości odnośnie ich wiarygodności w związku z ich wewnętrzną sprzecznością oraz rozbieżnością ich zeznań i wyjaśnień. Poza gołosłownym zarzutem autor apelacji, bliżej jednak w ogóle nie wyjaśnia, na czym owa wadliwość miałaby polegać i w czym upatruje wewnętrznej sprzeczności i rozbieżności w dokonanej przez sąd pierwszej instancji ocenie powołanych dowodów. Całkowicie bezpodstawne jest też twierdzenie apelacji, jakoby większość osób przesłuchiwanych w sprawie to osoby uzależnione, które nie zdawały sobie sprawy z wagi swoich zeznań i miały na względzie tylko swój interes. Zdziwienie też budzi sformułowany przez obrońcę zarzut bezkrytycznego obdarzenia wiarą wyjaśnieńT. K. (1), w sytuacji, gdy jak wskazuje lektura uzasadnienia, wyjaśnieniom tego oskarżonego Sąd Okręgowy odmówił wiary./strona 39 uzasadnienia/
Chybiony jest też zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k., zaś sposób w jaki sformułowany został powyższy zarzut dowodzi braku zrozumienia, na czym polega naruszenie zasadyin dubio pro reow procesie karnym. Otóż naruszenie tej reguły ma miejsce jedynie wówczas, gdy sąd orzekający poweźmie wątpliwości co do istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności i nie mogąc wątpliwości tych usunąć, rozstrzygnie je na niekorzyść oskarżonego. W rozpoznawanej sprawie wątpliwości takie i to całkowicie gołosłowne zgłosił jedynie autor apelacji. Nie powziął ich natomiast Sąd Okręgowy. Treść pisemnych motywów zaskarżonego wyroku nie wskazuje bowiem, aby Sąd orzekający w pierwszej instancji przedstawił tam swoje wątpliwości w kwestii sprawstwaR. S. (1)co do udzielania przez niego środków odurzającychK. S. (1),R. B. (1),P. P.,J. S. (2)iM. M. (1)i nie mogąc wątpliwości tych usunąć rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Z pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia wynika, że podstawę faktyczną wyroku w zakresie sprawstwaR. S. (1)stanowiły między innymi jego własne wyjaśnienia, złożone w postępowaniu przygotowawczym. I tak, odnośnie sprzedaży narkotykówK. S. (1), Sąd Okręgowy poczynił ustalenia w oparciu o wyjaśnieniaR. S. (1), który w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do sprzedawania narkotyków(...)(pseudonimK. S. (1))/k.492/ Niezrozumiałe jest zatem kwestionowanie przez obronę oceny wyjaśnieńK. S. (1), skoro to obdarzone w tej części przez sąd pierwszej instancji wiarą wyjaśnienia samegoR. S. (1)były podstawą ustaleń w tym zakresie. /strona 27 uzasadnienia/ Dodać należy, żeK. S. (1)zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i sądowym również potwierdził fakt kupna od(...)(pseudonimR. S. (1)) marihuany w latach 2005-2006 za łączną kwotę 400 złotych (około 10 razy po 0,5 grama)./k.367, t. II, k. 2002, t. XI/
Mając w oplu widzenia powołane wyżej dowody, nie sposób podzielić argumentacji obrońcyR. S. (1)w zakresie, w jakim kwestionuje on dokonaną przez Sąd Okręgowy ocenę zeznańS. K. (1). Zważyć należy, że świadek ten konsekwentny był w toku całego postępowania, zaś składając zeznania obciążająceR. S. (1), obciążał również siebie. W toku postępowania nie ujawniono żadnych powodów, dla którychS. K. (3)miałby bezpodstawnie pomawiaćR. S. (1)o zachowania, które w istocie nie miały miejsca. Takich okoliczności nie wskazał też apelujący we wniesionym środku odwoławczym. Nie przekonuje bowiem zawarta w apelacji sugestia, że „świadekS. K. (3)jest narkomanem, który bronił siebie obciążającR. S.”.
Uwzględniając odległość czasową (około kilku lat) pomiędzy składanymi zeznaniami a relacjonowanymi przezS. K. (1)zdarzeniami, wielość i częstotliwość tych zachowań nadto nieustalone bliżej ilości udzielanych narkotyków, jakie nabywał uR. S. (1), sam lub wspólnie zT. K. (1)nie sposób, jak czyni to obrońca, zdyskwalifikować obdarzonych przez sąd wiarą depozycjiS. K. (1), tylko z tego powodu, iż podczas kolejnych przesłuchań pojawiały się w nich pewne rozbieżności, czy nieścisłości, co do szczegółów w zakresie dat, miejsc czy ilości. Jest to bowiem zupełnie naturalne zjawisko wywołane procesem zapominania wywołane upływem czasu.
Odnośnie sprzedaży narkotykówR. B. (1),P. P.orazJ. S. (2)- Sąd Okręgowy również poczynił ustalenia między innymi w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoR. S. (1), który w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do sprzedawania marihuany „gościowi bez nogi” (R. B. (1)) /k.493/,(...)(P. P.) w ilości 20 gram amfetaminy oraz(...)(J. S. (2)) przez okres około pół roku w ilości 10 gram /k.493/ Wprawdzie wyjaśnienia teR. S. (1)odwołał w postępowaniu sądowym /k.2005-2006, 3244v/, to jednak w tej części, Sąd Okręgowy waloru wiarygodności depozycjomR. S. (1)odmówił. /strona 22 uzasadnienia/
Nie sposób też podzielić argumentów obrony w zakresie, w jakim skarżący kwestionuje prawidłowość dokonanych przez sąd pierwszej instancji ustaleń odnośnie sprzedaży przezR. S. (1)narkotykówM. M. (1). Lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku dowodzi, że Sąd Okręgowy za podstawę ustaleń w tej części przyjął wyjaśnieniaM. M. (1)złożone przez niego w postępowaniu przygotowawczym /k.23,442/ Podważając prawidłowość dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny dowodów w tej części, apelujący wskazuje na ograniczenie swobody wypowiedziM. M. (1)w postępowaniu przygotowawczym, wynikające z uzyskania zeznań obciążającychR. S. (1)przez funkcjonariuszy policji uczestniczących w zatrzymaniu świadka na terenie szkoły przy zastosowaniu wobec przesłuchiwanego przymusu i groźby bezprawnej.
Rzecz jednak w tym, że okoliczności dotyczące prawidłowości przeprowadzenia czynności przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym, a w konsekwencji ich wartości dowodowej były przedmiotem dociekań Sądu Okręgowego w toku przewodu sądowego, a następnie gruntownej analizy w uzasadnieniu wyroku /uzasadnienie str. 28-31/. Zaprezentowana w pisemnych motywach obszerna, wręcz drobiazgowa argumentacja zasługuje na akceptację Sądu Apelacyjnego. Odnosząc się do stanowiska zawartego w apelacji zauważyć na wstępie należy, że eliminacja dowodu na podstawie przesłanki określającej warunki wyłączające swobodę wypowiedzi spenalizowanej wart. 171 § 7 k.p.k.może być dokonana jedynie wówczas, jeżeli fakt ten został ustalony i dowiedziony w odniesieniu do konkretnego przesłuchania. /wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2004 r. w sprawie II AKa 488/03, OSA 2004/9/65, KZS 2004/9/75, Wokanda 2004/6/42, Lex 106893/ Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest to, że obciążające oskarżonego wyjaśnienia,M. M. (1)złożył w obecności zupełnie innych funkcjonariuszy, którzy - jak wskazuje sam świadek – nie stosowali wobec niego żadnych niedozwolonych metod i zapewnili mu pełną swobodę wypowiedzi. Co więcej, fakt wywierania nacisku naM. M. (1), tenże zgłosił dopiero ponad dwa i pół roku później, co również nie pozostaje bez znaczenia dla oceny wiarygodności tego twierdzenia. W końcu podkreślić należy, że uczestniczący w zatrzymaniuM. M. (1)na terenie szkoły funkcjonariusze policji zaprzeczyli wywieraniu jakiegokolwiek wpływu na świadka oraz stosowaniu niedozwolonych metod.
Akcentowany przez obrońcę brak uprzedzenia policjantów o treściart. 183 § 1 k.p.k.w niczym rozumowania Sądu Okręgowego nie podważa. Powołany przepis ma bowiem na celu ochronę interesów świadków, wobec czego tylko świadkowie, których sąd nie pouczył o przysługującym im prawie uchylenia się od odpowiedzi na pytania i którzy z uprawnienia tego ze szkodą dla siebie nie skorzystali, mogą się powoływać na naruszenie tego przepisu, oskarżony natomiast uprawnienia takiego nie ma (SN II KR 38/77, OSNPG 1977, nr 7-8, poz. 61).
Całkowitą dowolnością razi też twierdzenie obrony sprowadzające się do poglądu, że skorzystanie przez świadków z prawa do odmowy udzielania odpowiedzi na pytanie wskazywałoby na to, że przekroczyli oni swoje obowiązki stosując przemoc wobec nieletniego. Bezzasadność wyrażonego poglądu jest tak oczywista, że nie wymaga szerszego uzasadnienia.
Skoro zatem dopuszczalność procesowego wykorzystania wyjaśnieńM. M. (1)złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym nie została skutecznie zakwestionowana, jako zupełnie bezzasadne jawią się zarzuty obrazyart. 171 § 7 k.p.k.iart. 183 § 1 k.p.k.
Reasumując stwierdzić należy, że zawarte w apelacji obrońcyR. S. (1)wywody, które – w jego ocenie – podważają prawidłowość dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny poszczególnych dowodów, przedstawiają wyłącznie alternatywną wersję ich oceny, odwołującą się wybiórczo do części dowodów, jak i w ten sam selektywny sposób traktując ich treść. W świetle powyższego za całkowicie bezzasadny należy również uznać podniesiony przez skarżącego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, jakich miał się dopuścić Sąd I instancji ustalając, że oskarżonyR. S. (1)udzielał i sprzedawał narkotykiT. K. (1),S. K.,R. B. (1),P. P.iM. M. (1).
Zarzut ten jest nierozerwalnie związany z omówionymi wyżej zarzutami naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisów postępowania i jest pochodną odmiennej i – jak wyżej wykazano – nieliczącej się z wymogamiart. 410 k.p.k.oceny dowodów dokonanej przez skarżącego w wywiedzionym środku odwoławczym, której sąd odwoławczy w żadnej części nie podziela.
W przekonaniu Sądu Apelacyjnego dowody obdarzone przez Sąd Okręgowy wiarą dawały w pełni podstawę do poczynienia przez tenże Sąd zaprezentowanych w pisemnych motywach wyroku ustaleń faktycznych, że oskarżonyR. S. (1)udzielał i sprzedawał narkotykiT. K. (1),S. K. (3),R. B. (1),P. P.,M. M. (1),J. S. (2)iK. S. (1). Prawidłowa jest też kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu. Uwzględniając zaś okoliczności i sposób działania sprawcy oraz fakt, że wymierzona kara trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności ukształtowana została w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, brak jest podstaw do przyjęcia, by raziła swą surowością, w rozumieniuart. 438 pkt. 4 k.p.k.a tym samym korekty wyroku także w tym zakresie.
Z tych względów, wniosek apelacji obrońcyR. S. (1)o zmianę wyroku i wyeliminowanie zachowań polegających na zbywaniu lub udzielaniu marihuany małoletniemuM. M. (1)i pełnoletnimT. K. (1),S. K.,R. B. (1),P. P.iJ. S. (2), a także wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, nie zasługiwały na uwzględnienie.

Odnosząc się do apelacji prokuratora, który zaskarżył wyrok w odniesieniu doR. S. (1)na jego niekorzyść, w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. IV, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że oskarżony nie udzielał środków odurzających w postaci marihuanyM. D.oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminyK. H., w sytuacji, gdy analiza zeznań świadkaW. K.oraz wyjaśnień samego oskarżonego prowadzi do wniosków przeciwnych, co doprowadziło do niezasadnego wyeliminowania z opisu czynu przypisanegoR. S. (1)tych zachowań.
Z pisemnych motywów wynika, iż Sąd Okręgowy uznał, że zebrane dowody są niewystarczające do uznania oskarżonego za winnego sprawstwa tych fragmentów zarzucanego mu przestępstwa.
Odnośnie sprzedaży narkotykówK. H.słusznie zwrócił uwagę na to, że oskarżony na żadnym etapie postępowania nie przyznał się do udzielania narkotykówK. H., zaś ten ostatnio wymieniony zaprzeczył, aby nabywał narkotyki od oskarżonego. Oceniając zeznaniaW. K.dostrzegł natomiast, że tenże zeznał, iż widział tylkoH.podjeżdżającego samochodem pod domS.i wchodzącego do klatki. Nie wiedział jednak czy zaopatrywał się też u oskarżonego. Mając w polu widzenia treść cytowanych dowodów, Sąd Okręgowy zasadnie przyjął, że takie dowody nie są wystarczające do przypisania oskarżonemu sprawstwa polegającego na sprzedaży narkotykówK. H..
Prokurator kwestionując we wniesionej apelacji dokonaną przez sąd pierwszej instancji ocenę dowodów eksponuje zeznaniaW. K.. Rzecz w tym, że wbrew temu, co podnosi skarżący, Sąd Okręgowy nie uznał podawanych przezW. K.okoliczności za nieprawdzie, a wręcz przeciwnie obdarzył je wiarą. Uznał natomiast, że są one niewystarczające dla przyjęcia sprawstwa oskarżonego w zakresie sprzedaży narkotykówK. H.. Stanowisko to uznać należy za słuszne, skoro z eksponowanych przez oskarżyciela zeznańW. K.wynika jedynie to, że „H.przyjeżdżał doS.z kolegami oraz że jeździli doC.po narkotyki”. /261/ Świadek nie podał jednak żadnych szczegółów dotyczących owych wyjazdów, czasu, miejsca, roli jaką odgrywał w nichH.ani ilości narkotyków, jakieR. S. (1)miałby mu sprzedawać. Co więcej, w postępowaniu sądowym tenże świadek, po odczytaniu mu powyższych zeznań potwierdził je w całości, doprecyzowując jednak, że „nie wie, w jakim celuH.chodził do domuS.i czy zaopatrywał się u niego w narkotyki”. Wnioskował tak jedynie z tego, że „widział samochódH.stojący na parkingu i samegoH.wchodzącego do klatki”./k.3274v/
Mija się też z prawdą oskarżyciel twierdząc, że oskarżony przyznał się do udzielania narkotyków w postępowaniu przygotowawczymK. H.. W jedynych wyjaśnieniach, które w większości stanowiły podstawę ustaleń faktycznych, co do przypisanychR. S. (1)czynów oskarżony wyjaśnił jedynie, że „były przypadki, że częstowałH.amfetaminą”./k.493/ Nie wskazał jednak żadnych szczegółów, ani co do czasu, ani miejsca ani ilości amfetaminy, którą miał częstować(...). W postępowaniu sądowym zaś, po odczytaniu mu tych wyjaśnień nie potwierdził ich w części dotyczącejH., twierdząc, że z nim tylko palił. Stwierdził, iż zH.tylko „popalał marihuanę” a nie dawał mu./k.2005/
W tym stanie rzeczy, nie sposób zakwestionować stanowiska Sądu I instancji że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje wystarczających podstaw do przypisaniaR. S. (1)sprawstwa w zakresie udzielania narkotykówK. H.. Dowodów takich nie przedstawił też oskarżyciel we wniesionej apelacji.
Podobnie rzecz się ma, gdy idzie o wyeliminowanie przez sąd pierwszej instancji zachowania polegającego na udzielaniu narkotykówM. D., z uwagi na brak niebudzących wątpliwości dowodów do przyjęcia sprawstwaR. S. (1)w tym zakresie. Sąd orzekający w pierwszej instancji zwrócił uwagę na to, żeM. D.w toku całego postępowania stanowczo zaprzeczał, by nabywał narkotyki od oskarżonego./k.1209, 2228v/ ŚwiadekW. K.natomiast wskazał jedynie na to, żeD.jeździł razem z nimi do oskarżonego w celu zakupu narkotyków. „Zazwyczaj jednak było tak, że to on (W. K.) chodził doS.a reszta zostawała w samochodzie. Potem jechali gdzieś zajarać, kupował za pieniądze składkowe.D.był z nimi około 20 razy. Amfetaminę kupował dlaA., siebie iD..” /k.308/ Na rozprawie natomiast po odczytaniu mu wcześniejszych zeznań potwierdził je w całości, doprecyzowując, że „nie wie czyD.pod jego nieobecność kupował narkotyki u oskarżonego. Jak przyjeżdżali to on sam chodził do miejsca zamieszkaniaS.a pozostali czekali na parkingu w samochodzie. Raczej nie mówiłS., że narkotyki kupował dla swoich kolegów.”
Mając na uwadze treść powyższych dowodów, słusznie Sąd Okręgowy uznał, że nie dowodzą one w sposób pewny, byR. S. (1)sprzedawał marihuanę bezpośrednioM. D., ani też by miał on świadomość, iżW. K.zakupuje ją właśnie dlaM. D..
Nie sposób też zgodzić się z twierdzeniem apelacji, by wystarczającą podstawą do przyjęcia sprawstwa oskarżonego w omawianym zakresie stanowiły wyjaśnieniaR. S. (1), który jak utrzymuje prokurator w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do udzielania narkotykówM. D.. Nie kwestionując akcentowanego przez oskarżyciela faktu przyznania sięR. S. (1)do sprzedawania narkotykówD.w postępowaniu przygotowawczym a nawet podzielając przekonanie o naiwnym tłumaczeniu przez oskarżonego powodów odwołania tychże wyjaśnień w postępowaniu sądowym, zważyć należy, że w świetle cytowanych wyżej dowodów tj. zeznańM. D.iW. K., brak jest w sprawie jakichkolwiek innych dowodów, które pozwoliłyby zweryfikować to pierwotne, bardzo lakoniczne i ogólnikowe przyznanie sięR. S. (1), zwłaszcza, że nie pamiętał on nawet, jakie to były narkotyki.
Z tych też względów, zgodzić należy się z zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia poglądem o braku nie budzących wątpliwości dowodów do przyjęcia, żeR. S. (1)rzeczywiście sprzedawał narkotyki równieżM. D..
Z powyższych względów wniosek oskarżyciela publicznego o uchylenie wyroku w części dotyczącej oskarżonegoR. S. (1)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania na uwzględnienie nie zasługiwał.
Mając na uwadze zaprezentowane motywy, wobec oczywistej bezzasadności zarzutów podniesionych w środkach odwoławczych wywiedzionych przez wszystkich skarżących oraz niestwierdzenia uchybień określonych wart. 439 i 440 k.p.k.podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Rozstrzygnięcie o zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz obrońcyT. K. (1)adw.L. P.wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym, uzasadniają przepisy§ 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu/Dz. U. z 2003 roku Nr 97, poz. 887 z późn. zm./
O wydatkach za postępowanie odwoławcze orzeczono natomiast na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., uznając że ich uiszczenie, z uwagi na sytuację materialną oskarżonych byłoby dla nich zbyt uciążliwe.