Sygn. akt II AKa 110/06

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 kwietnia 2006 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSAAndrzej Czarnota
Sędziowie:SAMirosław Cop
del.SODanuta Matuszewska (spr.)
Protokolant:Aleksandra Jabłońska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku
Janusza Krajewskiego
po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2006 r.
sprawy: 1.R. K.oskarżonego zart. 289 § 2 kkw zw.zart. 64 § 1 kk,art. 280 § 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw.zart. 11 § 2 kkw zw.zart. 64 § 1 kk, 2.K.G.oskarżonego zart. 289 § 2 kk,art. 280 § 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw.zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt MIK 68/05

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

./.

1
uchyla zawarte w punkcie 4 wyroku orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności w odniesieniu do oskarżonegoK.G.,

2

    uniewinnia oskarżonegoK.G.od popełnienia czynu zart. 289 § 2 kkprzypisanego mu w pkt 1 wyroku ustalając, że czynu tego dopuścił się oskarżonyR. K., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania oraz z nieletnim, wobec którego postępowanie umorzono;

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A.W.Kancelaria Adwokacka wB.i adw.P. S.Kancelaria Adwokacka wB.kwoty po 732 zł brutto tytułem kosztów obrony z urzędu przed Sądem Apelacyjnym oskarżonychR. K.iK.G.;

IV
zwalnia obydwu oskarżonych z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś poniesionymi w jego toku wydatkami oraz kosztami procesu za I i II instancję w części, w jakiej oskarżonyK.G.został uniewinniony, obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

R. K.iK.G.oskarżeni zostali o to , że :

I
w okresie od 26 stycznia 2004r godz. 19.00 do 27 stycznia 2004r godz. 16.30 wB.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z nieletnim , co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania , dokonali zaboru celem krótkotrwałego użycia zamkniętego na zamki fabryczne samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wartości 7.0000 zł , który porzucili następnie w stanie otwartym wB.przyul. (...),czym działali na szkodęA. P. (1), przy czym R.K.przedmiotowego czynu dopuści! się w ciągu pięciu lat od odbycia w okresie od 17.12.1998r do 26.01.2000r kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 25.08.1998r , sygn. akt
    IIIK 779/98 za przestępstwa zart. 208 d.k.k.i inne to jest o przestępstwo zart. 289§2 k.k., a wobec R.K.o przestępstwo zart. 289§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.

II
w dniu 27 stycznia 2004r wB., przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu oraz z nieletnim , co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania , dokonali rozboju na pracownikach Urzędu Pocztowego nr(...)w ten sposób , że będąc zamaskowanymi kominiarkami , wtargnęli do wnętrza budynku , zbili szybę w drzwiach oraz posługując się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża , jak również demonstrując posiadanie dwóch przedmiotów przypominających pistolety , krzycząc „ to jest napad , gdzie są pieniądze , na glebę „ doprowadzili kasjerkęD. Ł.do stanu bezbronności , a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie łącznej 1.600 zł na szkodę Urzędu Po9cztowego nr(...)wB.oraz telefon komórkowym-ki S. (...)o wartości 500 zł na szkodęD. Ł., przy czym wskutek uszkodzenia szyby w drzwiach spowodowali straty w wysokości 300 zł na szkodę wyżej wymienionego urzędu , zaś R.K.czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.opisanych wpkt Ito jest o przestępstwo zart. 280§2 k.k.iart. 288§ 1 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k., a wobec R.K.o przestępstwo zart. 270§2 k.k.iart. 288§ 1 k.k.w zw. z art.

II
§2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

P. D.został ponadto oskarżony o to , że :

III
w dniu 26 sierpnia 2004r około godziny 19.40 wB., przy trasie kolejowejB.-T., około 300 metrów odulicy (...)w kierunku północny-zachód , działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnim , co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania , usiłował dokonać zboru mienia należącego do małoletnichM. K. (1)iA. P. (2)w ten sposób , że trzymając w ręku niebezpieczne narzędzie w postaci noża zażądał wydania telefonów komórkowych i rowerów , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na czynny opór pokrzywdzonych to jest o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 280§2 k.k.

IV
w dniu 26 sierpnia 2004r około godziny 19.40 wB., przy trasie kolejowejB.-T., około 300 metrów odulicy (...)w kierunku północny zachód , działając z zamiarem ewentualnym pozbawienia życiaA. P. (2)w okolicznościach wskazanych w pkt III , wobec odmowy wydania przedmiotów uderzył trzymanym w ręku nożem w klatkę piersiową pokrzywdzonego , a następnie usiłując uderzyć w szyję , mówiąc przy tym „ zabiję cię „ , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na czynny opór pokrzywdzonego , przy czym w wyniku zdarzeniaA. P.doznał obrażeń w postaci rany kłutej klatki piersiowej po stronie lewej / okolicy dolnego brzegu łopatki / , drążącej do jamy opłucnej , którego następstwem było powstanie odmy opłucnowej , rany ciętej paliczka bliższego kciuka prawego , stłuczenia tkanek miękkich / krwiak okularowy / okolicy oczodołu prawego , wylewu podspojówkowego oka prawego oraz otarć naskórka okolicy ramienia lewego , które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni to jest o przestępstwo zart. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 148§2 pkt 2 k.k.iart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 16 grudnia 2005r sygn. akt III K 68/05 oskarżeniR. K.iK.G.zostali uznani za winnych tego , że w okresie od 26 stycznia 2004r do dnia 27 stycznia 2004r wB., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą , co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania oraz z nieletnim , wobec którego postępowanie umorzono , dokonali zaboru celem krótkotrwałego użycia zamkniętego na zamki fabiyczne samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wartości 7.000 zł , który następnie porzucili w stanie otwartym wB.przyul. (...), czym działali na szkodę
A. P. (1), przy czymR. K.zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresach : od 8 maja 2000r do 2 marca 200lr i od 26 marca 200Ir do 25 listopada 2002r oraz od 28 marca 2003r do 5 kwietnia 2003r kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 6 maja 2002r w sprawie III K 163/00 za przestępstwa zart. 288§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.i zart. 280§ 1 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.to jest przestępstwa zart. 289§2 k.k., a wobec oskarżonegoR. K.przestępstwa zart. 289§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.i za to na postawieart. 289§2 k.k.zostali skazani:

-

oskarżonyK.G.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności ,

oskarżonyR. K.na karę 1 roku pozbawienia wolności.

Postępowanie wobec nieletniegoP. D.w części dotyczącej czynu opisanego w pkt I umorzono .
OskarżeniR. K.,K.G.iP. D.uznani zostali za winnych tego , że w dniu 27 stycznia 2004r wB.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z inną osobą , co do której wyłączono materiały do odrębnego prowadzenia , dokonali rozboju wobec pracownicy Urzędu Pocztowego nr(...)D. Ł.w ten sposób , że grozili jej użyciem przemocy poprzez posługiwanie się nożem oraz dwoma przedmiotami przypominającymi z wyglądu broń , a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 1.000 zł na szkodę Urzędu Pocztowego nr(...)oraz telefon komórkowymarki S. (...)o wartości co najmniej 400 zł na szkodęD. Ł., przy czymR. K.czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych wpkt 1to jest przestępstwa zart. 280§2 k.k., a wobecR. K.przestępstwa zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.oraz wobecP. D.przestępstwa zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 10§2 k.k.i za to zostali skazani:

-

R. K.na podstawieart. 280§2 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.na karę 5 lat pozbawienia wolności,

K.G.na podstawieart. 280§2 k.k.na karę 4 lat pozbawienia wolności,

P. D.na podstawieart. 280§2 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności .

Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.w miejsce orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzono oskarżonym kary łączne :

-

R. K.w rozmiarze 5 lat pozbawienia wolności,

K.G.w rozmiarze 4 lat pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemuK.G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22 grudnia 2004r .
Na podstawieart. 44§2 k.k.orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa noża z rękojeścią typu kastet łącznej długości 27 cm - przez jego zniszczenie .
OskarżonyP. D.został uznany za winnego tego , że w dniu 26 sierpnia 2004r wB., około godz. 19.40 przy trasie kolejowejB.-T.przewidując możliwość spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiuA. P. (2)oraz godząc się na to , zadał pokrzywdzonemu cios w okolice klatki piersiowej i próbował zadać kolejne ciosy w szyję , w następstwie czegoA. P. (2)doznał rany kłutej klatki piersiowej po stronie lewej drążącej do jamy opłucnej , którego następstwem było powstanie odmy opłucnowej oraz rany ciętej paliczka bliższego kciuka prawego , stłuczenia tkanek miękkich okolicy oczodołu prawego i otarć naskórka okolicy ramienia lewego , mogących doprowadzić do uszkodzenia ważnych dla zdrowia i życia pokrzywdzonego organów wewnętrznych , które to obrażenia nie doprowadziły do choroby realnie zagrażającej życiu , lecz naruszyły czynności narządów jego ciała na okres do siedmiu dni, to jest przestępstwa zart. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 156§ 1 pkt 2 k.k.iart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.oraz w zw. zart. 10§2 k.k.i za to na podstawieart. 14§ 1 k.k.w zw. zart. 156§ 1 pkt 2 k.k.przy zastosowaniuart. 11 §3 k.k.skazany został na karę 2 lat pozbawienia wolności.
OskarżonyP. D.został uznany za winnego tego , że w czasie i miejscu opisanych wyżej w punkcie 7 usiłował dokonać rozboju wobec nieletniegoA. P. (2)w ten sposób , że grożąc użyciem przemocy wobec wyżej wymienionego poprzez posługiwanie się nożem żądał wydania należących do niego : telefonu komórkowegomarki S. (...)wartości co najmniej 300 zł i roweru górskiego wartości 800zł , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na czynny opór pokrzywdzonego to jest przestępstwa zart. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 280§2 k.k.i w zw. zart. 10§2 k.k.i za to na podstawieart. 14§ 1 k.k.w zw. zart. 280§2 k.k.skazany został na karę 3 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.w miejsce orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzono oskarżonemuP. D.karę łączną w rozmiarze 5 lat pozbawienia wolności .
Na podstawieart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22 września 2004r.
Na podstawieart. 415§3 k.p.k.pozostawiono bez rozpoznania powództwa cywilne złożone na rzecz pokrzywdzonegoA. P. (2), przez prokuratora iB. P..
Od Skarbu Państwa zasądzono na rzecz adwokatówA.W.oP. S.kwoty łącznie po 2.854, 80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonymR. K.iK.G..
Oskarżeni zostali zwolnieni od ponoszenia kosztów sądowych , wydatkami w sprawie obciążono Skarb Państwa .
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonychR. K.iK.G..
ObrońcaR. K.zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku , a polegający na przyjęciu , że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy , w szczególności wyjaśnienia złożone przez oskarżonegoP. D.przed Sądem oraz świadkaR. T., a takżeM. T.orazD. Ł.nie pozwalają na to , oraz obrazę przepisów prawa procesowego /art. 4, 5 , 7,410 k.p.k./ , która miała wpływ na treść wyroku , a wynika z oparcia zaskarżonego orzeczenia jedynie na dowodach obciążających oskarżonego bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska , wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu , ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .
Obrońca oskarżonegoK. G. (1)zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku , polegający na przyjęciu , że oskarżony dopuści! się zarzucanych mu czynów mimo poważnych wątpliwości w tym względzie wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego , a w szczególności z zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych , wniósł o zmianę zapadłego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych czynów .
Pisma procesowe , zatytułowane jako apelacje złożyli oskarżeniR. K.iK.G..
Treść pism procesowych oskarżonych wskazuje , że zaskarżonemu wyrokowi zarzucają błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę , wyrażające się w niesłusznym uznaniu ich za innych popełnienia zarzucanych czynów oraz , że domagają się zmiany zapadłego orzeczenia przez uniewinnienie ich od przypisanych czynów , albo uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Jako zasadną uznać należało apelację obrońcyK.G.w części dotyczącej przypisanego oskarżonemu czynu zart. 289§2 k.k.Częściowe uwzględnienie apelacji obrońcyK.G.skutkować musiało jednocześnie zmianę opisu przypisanego oskarżonemuR. K.przestępstwa zart. 289§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
Jako oczywiście bezzasadne w ocenie Sądu Apelacyjnego uznać należało apelacje obrońcówR. K.iK.G.w odniesieniu do zbrodni rozboju dokonanej w dniu 27 stycznia 2004r wB.wobecD. Ł.- pracownicy Urzędu Pocztowego nr(...).
Do apelacji obrońców w części, w jakiej stawiają zarzuty rozstrzygnięciu Sądu I instancji co do przypisanej oskarżonym zbrodni rozboju Sąd odwoławczy ustosunkuje się w pierwszym rzędzie .
Postępowanie dowodowe w tym zakresie przeprowadzone zostało przez Sąd I instancji w sposób wyczerpujący i wszechstronny , a w oparciu o wyniki tego postępowania sąd orzekający dokonał trafnych ustaleń stanu faktycznego , doszedł do prawidłowych wniosków w kwestii winy oskarżonych , kwalifikacji prawnej przypisanego im czynu , jak też i co do wymiaru kary .
Jako chybiony uznać należało podnoszony w obydwu skargach zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku , jak też podnoszony w apelacji obrońcyR. K.zarzut dopuszczenia się przez Sąd I instancji obrazy przepisów postępowania , który miałby się wyrażać w oparciu zaskarżonego orzeczenia jedynie na dowodach obciążających bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska .
Lektura obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku przekonuje , że odmawiając wiary wyjaśnieniomR. K.w całości i wyjaśnieniomK.G.z rozprawy Sąd I instancji nie uczynił tego bezkrytycznie , ale po wnikliwej analizie całokształtu materiału dowodowego sprawy .
Wnioski i oceny wyprowadzone przez Sąd orzekający z okoliczności ujawnionych na rozprawie są swobodne , ale nie noszą cech dowolności i jako takie pozostać muszą pod ochroną prawa procesowego /art. 7 k.p.k./ .
W ocenie Sądu odwoławczego , zgromadzone w sprawie dowody pozwalały na przypisanie bez żadnych wątpliwościR. K.iK.G.dokonania rozboju wobecD. Ł.- pracownicy Urzędu Pocztowego nr(...)wB..
Nie sposób nie postrzec , że kluczowym dowodem w omawianym zakresie stały się wyjaśnienia współoskarżonego o dokonanie tego przestępstwaP. D..
Oczywiste jest , że w przypadku dowodów z pomówienia / a za taki dowód uznać należy wyjaśnieniaP. D./ należy zachować szczególną ostrożność w ich ocenie.
Pomówienie jest - ogólnie biorąc- jednym z rodzajów wyjaśnień osoby zainteresowanej w wyniku procesu . Istnieją dwa rodzaje pomówień. Do pierwszego należą te pomówienia , w których współoskarżony , zapierając się własnej winy , pomawia inną osobę, przeważnie współoskarżonego, o popełnienie danego czynu i w ten sposób dąży do ekskulpowania własnej osoby .Do drugiego należy pomówienie ,które umownie można określić jako pomówienie złożone , mianowicie zachodzi ono wtedy , gdy oskarżony przyznaje się do winy twierdząc jednocześnie , że także inna osoba / z reguły współoskarżony/ brała udział w przestępstwie , które jest przedmiotem osądu w danej sprawie .
W jednej i drugiej sytuacji wspomniany dowód jest dowodem , który ze względu na zainteresowanie osoby pomawiającej inną , powinien być poddany szczególnie wnikliwej ocenie z jednoczesnym rozważeniem , czy istnieją dowody potwierdzające bezpośrednio lub choćby tylko pośrednio wyjaśnienia pomawiającego , a nadto , czy wyjaśnienia pomawiającego są logiczne i nie wykazują chwiejności , albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne .
W razie odwołania takiego „wyjaśnienia - pomówienia „ należy ponadto uważnie zbadać , czy powody , jakie podał autor tego typu wypowiedzi , uzasadniają ich zmianę , są przekonujące.
/ vide: wyrok SN z dnia 06 lutego 1970r , IV KR 249/69 , OSNKW nr 4-5 z 1970 r .poz. 46, wyrok SN z dnia 15 lutego 1985r IV KR 25/85 , OSNKW nr 11-12 z 1985r , poz. 103/.
W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z drugim , o jakim wyżej mowa rodzajem pomówienia.
W ocenie Sądu odwoławczego , Sąd I instancji dokonał wnikliwej , nacechowanej odpowiednią dozą ostrożności analizy wyjaśnieńP. D., która musiała prowadzić do ostatecznego wniosku , że nie są wiarygodne jego relacje z rozprawy co do przebiegu dokonanego w dniu 27 stycznia 2004r rozboju w Urzędzie Pocztowym nr(...)wB..
W toku postępowania przygotowawczegoP. D.konsekwentnie wskazywał że napadu rabunkowego na Urząd Pocztowy dokonał wspólnie zR. K.,R. T.iK.G./ k. 75 - 76,694-694v/.
Nie można zgodzić się z obrońcąR. K., że wyjaśnieniaP. D.z postępowania przygotowawczego zawierają takie odmienności, które powodują wątpliwości co do ich wiarygodności.
Nie jest tak , żeP. D.nie był pewien czy samochódF. (...), który był następnie wykorzystany przy dokonaniu napadu , został skradziony .
Przeczą temu wypowiedzi oskarżonego z postępowania przygotowawczego .
W dniu 22 września 2004rP. D.stwierdził: „ Przed napadem na pocztę ukradliśmyF. (...)—(...)zosiedla (...), ale nie jestem tego pewnyJk.75/, a dniu 10 listopada 2004r „ Nie pamiętam już z jakiej ulicy samochód ten ukradliśmy / k. 694/.
Z treści wyjaśnieńP. D.wynika , że w istocie rzeczy nie miał wątpliwości co do samej kradzieży samochodu / wniosek taki byłby zresztą irracjonalny , skoro oskarżony w jednych i drugich wyjaśnieniach opisuje , w jaki sposób samochód ten był następnie wykorzystany do popełnienia rozboju / , nie miał tylko pewności co do ulicy , na której to miało miejsce . KradzieżF. (...)przyznał zresztąP. D.także na rozprawie . Uważna lektura wyjaśnieńP. D.z postępowania przygotowawczego prowadzi do wniosku , że nie jest tak , aby oskarżony ten różnie wskazywał na tym etapie osoby uczestniczące w kradzieży pojazdu , o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia .
Z pewnością nie mogą dyskredytować wyjaśnieńP. D.z postępowania przygotowawczego różnice dotyczącego tego , który ze sprawców , jakim przedmiotem posługiwał się w czasie zdarzenia .
W dniu 2 września 2004r.P. D.podał, żeR. K.zadecydował, że on sam będzie miał nóż, zaśT.miał mieć pistolet /k. 75v/, zaś w dniu 10 listopada 2004r. wyjaśnił, że w czasie napadu toT.miał nóżK./ k.694 /.
W przekonaniu Sądu odwoławczego , takie odmienności w relacjachP. D.
w istocie tłumaczyć należy znacznym upływem czasu od zajścia .
Z relacjiD. Ł.wynika /k 477-480, 10981-1982/ , że sprawca trzymał nóż w prawej ręce , wymachiwał nim . Z zeznań tych jednak nie sposób wnosić , aby napastnik wykonywał nożem jakieś precyzyjne ruchy i do niczego istotnego nie prowadzi podnoszona przez obrońcę okoliczność , żeR. K.jest osobą leworęczną. Trudno przy tym wymagać , abyD. Ł., znajdująca się w nader stresującym położeniu mogła , zapamiętać precyzyjnie wszystkie szczegóły , jak chociażby metalową rękojeść noża, co podkreśla w skardze obrońcaR. K..
Postrzec trzeba , że to w samochodzie należącym doR. K./ k. 157- 159 / ujawniono nóż ,który po okazaniuP. D.zidentyfikował jako ten , który używany był podczas zdarzenia / k. 694/. Także na ten nóż jako najbardziej podobny do tego , jaki widziała w ręku jednego ze sprawców wskazałaD. Ł./ k. 1039-1040 /
W takim stanie rzeczy , nie sposób jako dowolne potraktować ustalenie Sądu I instancji, że toR. K.posługiwał się nożem w czasie napadu .
Rację ma Sąd I instancji, że dla odpowiedzialności oskarżonych nie ma znaczenia to , kto ze sprawców posługiwał się nożem . ZeznaniaD. Ł.nie pozostawiają wątpliwości, że zachowanie się napastników wskazywało , że wszyscy akceptowali posłużenie się nożem w trakcie dokonywanego przestępstwa .
Oczywiście nie ma racji obrońcaR. K.twierdząc , żeP. D.nie wskazał, na czym miała polegać kierownicza rola tego oskarżonego w przestępczych działaniach.
Z wyjaśnień wszakP. D.wynika że :

-

pomysł napadu wyszedł odR. K., do udziału w nim namówiłP. D.,R. T.,K.G.,

przed napadem dokonano kradzieży samochoduF. (...), sprawców tej kradzieży naosiedle (...)wB.zawiózł swoim samochodemR. K.,

w dniu napaduR. K.zawiózł swoim samochodem wszystkich sprawców w pobliże poczty aby ustalić gdzie parkowane będą wykorzystywane do przestępstwa samochody,

R. K.zdobył kominiarki, pistolety i nóż ,

R. K.zadecydował o tym , kto jakim narzędziem będzie się posługiwał,

-R. K.ustalił, żeP. D.będzie oczekiwał przed budynkiem poczty w samochodzieF. (...)/ vide: wyjaśnieniaP. D.k. 75-75v/.
WyjaśnieniaP. D.niewątpliwie wskazują na dominującą rolęR. K..
Dla oceny przy tym wiarygodności wyjaśnieńP. D.z postępowania przygotowawczego żadnego znaczenia mieć nie może , że do pomieszczeń poczty wszedł takżeK.G., który według relacjiP. D.miał pozostać w drzwiach i nie dysponować żadnym narzędziem / k. 75 v /.
Ustalenie , że rolaK.G.nie ograniczyła się jedynie do stania „ na czatach „ w sposób jednoznaczny wynika z zeznańD. Ł./ k.477-480,1981-1982/ iR. J./ 493-494,1996v-1997/. Zgodnie z relacjami tych świadków do urzędu poczty wtargnęło trzech sprawców.
Oczywiście trafna i wolna od cech dowolności jest dokonana przez Sąd I instancji ocena wyjaśnieńP. D.złożonych na rozprawie , w trakcie których oskarżony przeczył, aby dokonał rozboju wspólnie zR. K.,K.G.iR. T.utrzymując , że w czasie przesłuchania przez funkcjonariuszy Policji był bity , nazwiska oskarżonychK.iG.oraz nieletniegoR. T.podał przesłuchujący go Policjant, podczas przesłuchania nie była obecna jego matka i pedagog /k.l956v-1957/.
Trafnie podnosi Sąd I instancji, że w czasie pierwszego przesłuchania nie przedstawionoP. D.zarzutu dokonania rozboju na pracownikach Urzędu Pocztowego nr(...)wB.. W dniu 22 września 2004rP. D.przesłuchiwany był w związku z przestępstwem na szkodęM. K. (1)iA. P. (2).
Rację ma także Sąd orzekający , że funkcjonariusze Policji nie mogli mieć informacji co do udziałuP. D.w rozboju jaki miał miejsce w dniu 27 stycznia 2004r. To oskarżony z własnej inicjatywy przyznał się do dokonania tego przestępstwa / a także innych/ wskazał jego okoliczności i pozostałych sprawców . Do niczego istotnego nie prowadzą sugestie obrońcyR. K., że funkcjonariuszom Policji musiał być znany fakt utrzymywania przezP. D.kontaktów zR. K..
Skoro funkcjonariusze Policji nie mogli mieć wiedzy na temat udziałuP. D.w napadzie na urząd poczty , to w sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania pozostawałby pogląd , że mogli zasugerowaćP. D.współsprawstwo w tym przestępstwieR. K.,K.G.iR. T..
Z pewnością podczas przesłuchaniaP. D.obecna była jego matka oraz pedagogM. K. (2).
ObrońcaR. K.nie kwestionuje , że w toku przesłuchania w dniu 22 września 2004rP. D.miał zachowaną swobodę wypowiedzi / czemu przeczył na rozprawieP. D./.
Wprawdzie skarżący nie formułuje tego wyraźnie Jednak jak się wydaje , z treści apelacji obrońcyR. K.wypływa sugestia, że przed formalnym przesłuchaniemP. D.prowadzono z nim rozmowy , w których przyznał się do szeregu przestępstw , a następnie już w obecności matki i pedagoga spisano protokół przesłuchania.
Taka jednak sugestia nie znajduje żadnego potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym . O niczym takim nie wspomina nawetP. D..
Cytując wyrwane z kontekstu fragmenty wypowiedzi funkcjonariusza PolicjiM. C., obrońcaR. K.w istocie rzeczy wypacza sens całokształtu wypowiedzi świadka odnoszącej się do techniki prowadzenia przesłuchania .
Z zeznań tych nie można wyprowadzić innych wniosków niż te , że przed przystąpieniem do formalnego przesłuchania , z którego sporządzany jest protokół, mogą być prowadzone z zatrzymanym rozmowy zmierzające do nakłonienia do otwartości, w czasie których przesłuchiwany informowany jest o zagrożeniach ustawowych , wyjaśniana jest jego sytuacja procesowa , przekazywane mogą być informacje o posiadanych przez Policję materiałach dowodowych / vide : zeznania świadkaM. C.k. 2078-2078v/.
Obrońca przy tym zdaje się zapominać , że w dniu 22 września 2004rP. D.przesłuchiwałT. S., z którego zeznań wynika , że nie rozmawiał z oskarżonym pod nieobecność jego matki / k. 2079-2080v/.
Sąd odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji, który jako niewiarygodne ocenił zeznaniaR. T.z rozprawy , gdzie przeczył relacjom składanym w toku postępowania przygotowawczego utrzymując , że zostały one wymuszone przez funkcjonariuszy Policji.
W istocie rzeczy , w postępowaniu przygotowawczymR. T.jedynie wskazał że odK.G.iP. D.wie , że razem zR. K.dokonali napadu na pocztę , sam w tym nie brał udziału / k.808 - 808v /.
Nie jest zatem jasne, na czym miałoby polegać rzekome wymuszenie zeznań co do udziału w rozboju na pracownikach Urzędu PocztowegoR. K.iK.G., skoro w relacjachR. T.w tym zakresie brak jest jakichkolwiek szczegółów .
Trudno zgodzić się z obrońcąR. K., że zeznaniaR. T.znajdują potwierdzenie w relacjach jego matki.M. T.zeznała wszak na rozprawie , że nieletni w czasie przesłuchań miał zachowaną swobodę wypowiedzi / k. 1993/.
Podzielając wnioski opinii biegłych psychiatrów i psychologa co do nieprawidłowo ukształtowanej osobowościP. D., nie sposób zgodzić się z obrońcąR. K., że te nieprawidłowe elementy osobowości mogły decydować o tym , że oskarżony poddał się sugestii Policji, bez powodu wskazując naR. K.jako sprawcę napadu.
Jak już wyżej podniesiono , na aprobatę zasługuje dokonana przez Sąd I instancji ocena wyjaśnieńP. D.złożonych na rozprawie . Oczywiście trafnie Sąd orzekający nie dał wiary twierdzeniom oskarżonego o rzekomej presji wywieranej na niego przez przesłuchujących Policjantów/str. 31 uzasadnienia/.
Wbrew wywodom skargi, przekonująca jest argumentacja Sądu , że oskarżonyP. D.obawiał się gróźb wypowiadanych przezR. K.na etapie postępowania przygotowawczego .
Prawdą jest, że gróźb takich nie słyszałM. M./ k. 2104-2105/ Jednak nie może to prowadzić do wniosku , żeR. K.gróźb takich nie wypowiadał. Sąd I instancji logicznie przedstawił przyczyny , z powodu których świadek mógł nie zwrócić uwagi na takie zachowanie sięR. K./ str. 45 uzasadnienia / .
Groźby natomiast wypowiadane wobecP. D., na wypadek jeżeli nie zmieni on obciążającychR. K.wyjaśnień , słyszałP. G./ k. 1564- 1565,2103- 2104 /.
Brak jest jakichkolwiek racjonalnych powodów do odmowy wiary zeznaniom tego świadka . Obrońca zresztąR. K.nie stawia w złożonej apelacji zarzutów co do oceny tego dowodu dokonanej przez Sąd I instancji.
Trafnie podnosi Sąd I instancji, żeP. D.nie miał żadnego interesu osobistego i procesowego w złożeniu obciążającychR. K.iK.G.wyjaśnień .
W przekonaniu Sądu odwoławczego , za brakiem sprawstwaR. K.iK.G.nie mogą przemawiać wyniki badań osmologicznych . Z opinii osmologicznych wynika , że na siedzeniu kierowcy skradzionego do napadu samochodu zabezpieczono ślad zapachowy pochodzący odP. D./ k. 1346-13 50/.
Siady takie nie zostały potwierdzone wobec pozostałych oskarżonych / k. 1350-13511501- 1505 /.
Zgodzić się jednak trzeba z Sądem I instancji, żeP. D., jako kierowca przebywał najdłużej w samochodzie , zaś badania śladów zapachowych pozostałych sprawców , którzy w pojeździe znajdowali się bardzo krótko , musiały siłą rzeczy być utrudnione .
Ujawnienie przy tym śladu zapachowegoP. D.na siedzeniu kierowcyF. (...)potwierdza jego wyjaśnienia co do przebiegu napadu i jego w tym roli, która polegała na prowadzeniu samochodu wykorzystanego przy dokonywaniu rozboju . Dowód ten przekonuje , że okoliczności towarzyszące przebiegowi rozbojuP. D.przedstawia w postępowaniu przygotowawczym w sposób zgodny z rzeczywistym stanem rzeczy , nie stara się zminimalizować swojego udziału w przestępstwie .
Poza wyjaśnieniamiP. D.i zeznaniamiR. T.z postępowania przygotowawczego / do których odniesiono się wyżej/, o sprawstwieK.G., jeżeli chodzi o napad na Urząd Pocztowy przekonują wyjaśnia tego ostatniego składane w toku śledztwa .
Jak trafnie podnosi Sąd I instancji,K.G., będąc trzykrotnie przesłuchiwany w trakcie postępowania przygotowawczego przyznał się do dokonania tego przestępstwa /k.l 177, 1182,1187 /.
Przekonujące jest stanowisko Sądu I instancji, że nie sposób dać wiary wyjaśnieniomK.G.z rozprawy /k. 1956/, w których utrzymywał, że przyznał się do napadu na Urząd Pocztowy pod wpływem przesłuchującego go funkcjonariusza Policji, który oświadczył, że jak się przyzna , to „posiedzi „ w areszcie 2-3 miesiące i wyjdzie na wolność . Takie tłumaczenie razi wręcz naiwnością. Rację ma Sąd I instancji podnosząc , że nie sposób dać wiarę , że osoba , która nie miała żadnego związku z napadem , przyznałaby się do niego i to niezależnie od tego Jak długo miałaby przebywać w warunkach tymczasowego aresztowania.
Sąd odwoławczy podziela dokonaną przez Sąd I instancji ocenę zeznań świadkaM. C./ str.l 8,41,42 uzasadnienia /, której zresztą nie kwestionuje obrońca wskazując, żeK.G.mógł sam powziąć przeświadczenie , że przyznając się , skróci okres tymczasowego aresztowania do 2-3 miesięcy .
Z zeznańM. C.wynika , że w toku przesłuchaniaK.G.nie składał mu żadnych obietnic .
Słusznie przy tym podnosi Sąd I instancji, żeK.G.był przesłuchiwany nie tylko Pi zez funkcjonariusza Policji, ale także przez prokuratora / k. 1182/, oraz przed sądem w toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania /k.l 187/ . Na żadnym etapie śledztwaK.G.nie utrzymywał, że jego przyznanie się do winy zostało w jakikolwiek sposób wymuszone .
Na uwzględnienie natomiast zasługiwała apelacja obrońcyK.G.w części w jakiej odnosi się do przypisanego oskarżonemu czynu zart. 289§2 k.p.k.
W przekonaniu Sądu odwoławczego , dokonana przez Sąd I instancji ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie , która skutkowała uznaniemK.G.za winnego także czynu zart. 289§2 k.k., polegającego na zaborze w okresie od 26 stycznia 2004r do dnia 27 stycznia 2004r wB., w celu krótkotrwałego użycia samochoduF. (...)na szkodęA. P. (1), wykroczyła poza granice zakreślone przepisemart. 7 k.p.k.
Lektura przy tym akt sprawy wykazuje , że nie jawi się możliwość przeprowadzenia takich dowodów co do omawianego czynu , które nie byłyby przeprowadzone przed Sądem I instancji.
Jak trafnie postrzega obrońcaK.G., oskarżony na żadnym etapie postępowania nie przyznał się do dokonania zaboru samochodu należącego doA. P. (1).
Jedynym dowodem , który przekonał Sąd I instancji o sprawstwieK.G.stały się pierwsze wyjaśnienia oskarżonegoP. D.z postępowania przygotowawczego /str. 17,30 uzasadnienia/.
Sąd I instancji przyjął, że w pierwszych wyjaśnieniachP. D.podał wersję , z której wynikało , żeK.G.brał też udział w zaborze samochodu .
Niewątpliwie trafne jest ustalenie , że w przestępstwie tym brał udziałR. K., który jak wskazałP. D.zawiózł pozostałych sprawców swoim samochodem naosiedle (...)wB./ k.75/. SprawstwoR. K.potwierdziłP. D.także w toku przesłuchania w dniu 10 listopada 2004r / k. 694/.
W przekonaniu Sądu odwoławczego , wyjaśnieniaP. D.z dnia 22 września 2004r nie sąjednak na tyle precyzyjne , aby można było na ich podstawie / podzielając przy tym ocenę Sądu I instancji o ich wiarygodności/ wyprowadzić wniosek , że w istocie rzeczyK.G.brał udział w zaborzeF. (...).
Należy w tym miejscu przytoczyć dokładną wypowiedźP. D.z pierwszych jego wyjaśnień .
Oskarżony stwierdził wówczas „ W napadzie tym uczestniczyliK. R.,T. R.,G. K.i ja . Pomysł napadu wyszedł odR. K.i on mnie namówił do udziału w tym przestępstwie . Przed napadem na pocztę ukradliśmyF. (...)zosiedla (...)ale nie jestem tego pewny . Na osiedle to zawiózł nasR. K.swoim samochodem…………..”/k.75/.
O ileP. D.podaje nazwiska osób biorących udział w napadzie , to odnośnie zaboru samochodu posługuje się sformułowaniami „ ukradliśmy „ „ zawiózł nas” .
W ocenie Sądu odwoławczego w wypowiedziP. D.brak jest precyzji, czy wszystkie osoby , które uczestniczyły w napadzie na Urząd Pocztowy , dokonywały zaboruF. (...).
Okoliczności towarzyszących zaborowiF. (...)nie sposób odtwarzać jedynie na podstawie pierwszych , jak podniesiono nie do końca precyzyjnych wyjaśnieńP. D.. Brak jest racjonalnych powodów dla odmowy wiary wyjaśnieniomP. D.z dnia 10 listopada 2004r , w których wskazał, że przy kradzieży samochodu nie było oskarżonegoK.G./ k. 694 / . Wyjaśnienia te nie pozostają w istocie rzeczy w sprzeczności z tymi, jakieP. D.składał 22 września 2004r .Będąc po raz pierwszy przesłuchiwany ,P. D.posługując się ogólnymi sformułowaniami nie wymienił wyraźnie nazwiskaK.G.jako jednego ze sprawców zaboru pojazdu.
Co istotne , w dniu 10 listopada 2004rP. D.podał, że samochód został zaprowadzony na parking przyul. (...).
Takie stwierdzenieP. D.znajduje oparcie w zeznaniachA. P. (1), z których wynika , że pojazd pozostawił w dniu 26 stycznia 2004r około godziny 19.00 na parkingu przyul. (...)/ k. 528-529,2011/.
W przekonaniu Sądu odwoławczego , wyjaśnienia jakie złożyłP. D.w dniu 10 listopada 2004r doprecyzowują te z dnia 22 września 2004r , w odniesieniu do okoliczności towarzyszących zaborowi w celu krótkotrwałego użycia samochoduF. (...)i prowadzą do wniosku , że w przestępstwie tym nie brał udziałuK.G..
W tym stanie rzeczy , Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób , że uniewinnił oskarżonegoK.G.od popełnienia czynu zart. 289§2 k.k.przypisanego mu w pkt 1 wyroku ustalając , że czynu tego dopuścił się oskarżonyR.

K., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania oraz z nieletnim , wobec którego postępowanie umorzono . Zmiana taka skutkować musiała jednocześnie uchyleniem zawartego w pkt 4 wyroku orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności w odniesieniu do oskarżonegoK.G..
W pozostałej części zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy .
Oczywiście prawidłowo Sąd I instancji zakwalifikował czyn przypisany oskarżonym w pkt 3 zaskarżonego wyroku jako wyczerpujący znamiona przestępstwa zart. 280§2 k.k.wobecK.G.i zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.wobecR. K.. Prawidłowo także zachowanie sięR. K.opisane w pkt 1 wyroku zakwalifikowano jako wyczerpujące znamiona występku zart. 289§2 k.k.zw . zart. 64§1 k.k.
Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku przekonuje , że Sąd I instancji przy wymiarze kar należycie zważył występujące po stronie oskarżonych okoliczności tak obciążające jak i łagodzące , w niczym nie uchybiając dyrektywom zawartym wart. 53 §1 i 2 k.k.
Trafnie podnosi Sąd I instancji wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonych czynu zart. 280§2 k.k., uprzednią ich karalność , negatywne opinie środowiskowe .
W istocie rzeczy trudno dopatrzeć się po stronie oskarżonych innych okoliczności łagodzących niż te podniesione przez Sąd I instancji, przy czym trudno uznać , aby wimiy mieć istotny wpływ na wymiar kary.
Wobec przewagi okoliczności obciążających , nie można ocenić jako nadmiernie surowe wymierzone oskarżonym kary :

-

wobecR. K.1 roku pozbawienia wolności za czyn zart. 289§2 k.k.w zw. z

art. 64§1 k.k.,5 lat pozbawienia wolności za czyn zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.,

-

wobecK.G.4 lat pozbawienia wolności za czyn zart. 280§2 k.k.

TrafnieR. K.wymierzona została surowsza kara za przestępstwo zart. 280§2 k.k., skoro oskarżony działał w warunkachart. 64§2 k.k.
Sąd odwoławczy aprobuje tok rozumowania Sądu I instancji prowadzący do wymierzeniaR. K.kary łącznej pozbawienia wolności przy wykorzystaniu zasady
pełnej absorpcji.
O kosztach obrony z urzędu oskarżonych w postępowaniu odwoławczym orzeczono na mocyart. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982r Prawo o adwokaturze/ tekst jedn. Dz.U. z 2002r nr 123 , poz. 1058 /§ 14 ust.l pkt 5w zw. z§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu/ Dz.U. nr 163 , poz. 1348 z późn. zm. / .
Sąd Apelacyjny na mocyart. 624§1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając , ze ich uiszczenie byłoby dla nich zbyt uciążliwe zważywszy ich sytuację materialną - nie posiadają oni majątku o istotnej wartości , mają do odbycia wysokie kary pozbawienia wolności, i obciążył wydatkami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego Skarb Państwa , podobnie jak kosztami procesu za I i II instancję w części, w jakiej oskarżonyK.G.został uniewinniony /art. 632 pkt 2 k.p.k./