Sygn. akt II AKa 366/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 grudnia 2012r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Adam Wrzosek (spr.)

Sędziowie: SA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz

SA – Małgorzata Mojkowska

Protokolant: – st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber

przy udziale Prokuratora Piotra Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r.
sprawy
1.A. P.oskarżonego o czyn zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii in.;
2.A. R.oskarżonego o czyny z art. 56 ust. 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy w zw. zart. 64 § 1 k.k.i in.;
3.S. Z. (1)oskarżonego o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. z art. 53 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy i in.;
4.W. W.oskarżonego o czyn z art. 53ust. 2 wyżej wymienionej ustawy i in.;
5.A. K.oskarżonego o czyn zart.18 § 3 k.k.w zw. z art. 53 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy i in.;
6.M. W. (1)oskarżonego o czyn z art. 61 wyżej wymienionej ustawy w zw. z 12kk;
7.R. J.oskarżonego o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy;
8.M. W. (2)oskarżonegoo czyn z art. 56 ust. 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy i in.
na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoA. R.

od wyroku Sądu Okręgowegow. W.

z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt  XVIII K 355/11

I. uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonychA. P.,S. Z. (1),W. W.,A. K.,R. J.,M. W. (2)i sprawę w tej części przekazuje Sądowi Okręgowemuw. W.do ponownego rozpoznania;

II. utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy wobec oskarżonegoM. W. (1);
III. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. R.w ten sposób, że:
1. uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności i karze łącznej grzywny,

2. uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt I ppkt 1 (pkt II aktu oskarżenia) i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemuw. W.do ponownego rozpoznania,

3. w ramach czynu przypisanego w pkt I ppkt 2 tegoż wyroku ustala, że oskarżonyA. R.wprowadził do obrotu prekursor w postaci benzylometyloketonu, tzw. płyn(...), w łącznej ilości 69,5 l i w pozostałym zakresie wyrok w tej części utrzymuje w mocy, przy czym na podstawieart. 105 §1 i § 2 k.p.kprostuje oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, iż wymienione w pkt. I ppkt 2 zaskarżonego wyroku nazwisko osoby, która dwukrotnie wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymA. R.zbyła prekursor w postaci benzylometyloketonu,tzw. płynu(...), brzmi(...);
IV. zwalnia oskarżonegoA. R.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając w tej części wydatkami Skarb Państwa;
V. wydatkami za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej oskarżonegoM. W. (1)obciąża Skarb Państwa;
VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz:
- adw.A. D.Kancelaria Adwokacka wW.– obrońcy oskarżonegoA. R.,
- adw.M. D.Kancelaria Adwokacka wW.– obrońcy oskarżonegoW. W.,
wynagrodzenie za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjnym, w kwotach po 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, zawierających 23 % stawkę VAT.

UZASADNIENIE

W sprawie Sądu Okręgowegow. W.o sygn. akt XVIII K 355/11 oskarżono:

1

1

1

1
A. P.o to, że:

I
w bliżej nieustalonych dniach w okresie od wiosny 2005 r. do 25 września 2005 r. wW.iW.gm.P., działając wspólnie i w porozumieniu zR. P.ps. (...),W. K.ps. (...),T. J.iM. J. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 78 kilogramów w ten sposób, że co najmniej sześciokrotnie przekazywałW. K.iR. P.prekursor w postaci benzylometyloketonu tzw.(...)w ilościach po 20 litrów w co najmniej 5 przypadkach oraz co najmniej jednokrotnie w ilości 30 litrów w celu jego przetworzenia przezT. J.iM. J. (1), a następnie wytworzoną z przekazanego płynu(...)amfetaminę odbierał odW. K.iR. P.w co najmniej 5 przypadkach w ilościach po ok. 12 kilogramów każdorazowo i w jednym przypadku w ilości około 18 kilogramów w celu wprowadzenia narkotyku do obrotu, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne i z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu,

tj. o czyn zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

2.A. R.o to, że:
II. w bliżej nieustalonych dniach w okresie pomiędzy 16 marca 2004 r., a grudniem 2004r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zR. P.ps. (...),T. J.iK. S. (1)ps. (...)brał udział we wprowadzeniu do obrotu znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 9 kilogramów amfetaminy w ten sposób, że wskazany narkotyk nabył dwukrotnie w odstępie ok. 2-3 miesięcy w ilościach 3 kilogramów i 6 kilogramów odR. P.za pośrednictwemT. J.iK. S. (1), celem dalszej odsprzedaży narkotyku, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow. B.sygn. III K 1036/04,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.,

III.w bliżej nieustalonym dniach, w okresie około 3 miesięcy, pomiędzy 16 marca 2003r. a grudniem 2004r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zK. S. (1)ps. (...)iM. W. (1)ps. (...)w zamiarze, abyR. P.ps. (...)wbrew przepisom ustawy dokonał czynu zabronionego wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, ułatwił mu popełnienie takiego przestępstwa w ten sposób, że czterokrotnie zbyłR. P.benzylometyloketon tzw.(...)służący do przeprowadzenia procesu wytwarzania amfetaminy w łącznej ilości od 79 do 99 litrów w ten sposób, że dwukrotnie zbył wskazany prekursor w ilości 10 litrów i w ilości ok. 19,5 - 29,5 litra za pośrednictwemK. S. (1)oraz dwukrotnie zbył wskazany prekursor w ilości ok. 29,5 litra i w ilości ok. 20-30 litrów za pośrednictwemK. S. (1)iM. W. (1), przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu oraz zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow. B.sygn. IIIK 1036/04,
tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

3.S. Z. (1)o to, że:
IV. w bliżej nieustalonych dniach przez okres około miesiąca wiosną 2000 r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w zamiarze, abyR. P.ps. (...),W. K.ps. (...),M. G.ps. (...)zW.iJ. D. (1)wbrew przepisom ustawy dokonali czynu zabronionego wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, ułatwił im popełnienie takiego przestępstwa w ten sposób, że dwukrotnie przekazał wyżej wskazanym prekursor do produkcji amfetaminy w postaci po 20 litrów płynu benzylometyloketonu tzw.(...)każdorazowo, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Okręgowegow. W.XVIII Wydział karny sygn. XVIII K 204/97,
tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.,

4.W. W.o to, że:
V. w bliżej nieustalonych dniach w okresie października - listopada 2000r. w miejscowościN.iK.R.e, działając wspólnie i w porozumieniu zR. P.ps. (...),M. A.ps. (...)iM. S.ps. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości od około 21,7 kilograma do co najmniej 23,7 kilogramów w ten sposób, że wraz zM. A.wytworzył ok. 2,7 kilograma amfetaminy z uprzednio odebranego przezM. A.iR. P.odM. S.prekursora w postaci 5 litrów benzylometyloketonu tzw.(...), który to narkotyk następnie wprowadził do obrotu oraz wraz zM. A.iR. P.wytworzył od ok. 7 kilogramów do co najmniej 9 kilogramów amfetaminy z uprzednio odebranego przezM. A.odM. S.prekursora w postaci ok. 10-15 litrów benzylometyloketonu tzw.(...), a nadto wraz zM. A.iR. P.brał udział we wstępnych etapach produkcji amfetaminy w ilości ok. 12 kilogramów z uprzednio odebranego przezM. A.odM. S.benzylometyloketonu tzw.(...)w ilości 20 litrów, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne i z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiart. 65 § 1 k.k.w zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

5.A. K.o to, że:
VI. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od końca 2004r. do dnia 6 września 2005r. wR.k/W., działając wspólnie i w porozumieniu zR. P.ps. (...)iK. S. (1)ps. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 65 kilogramów w ten sposób, że pięciokrotnie przekazywałR. P.za pośrednictwemK. S. (1)prekursor w postaci benzylometyloketonu tzw.(...)w ilościach dwukrotnie po 20 litrów, jednokrotnie w ilości 30 litrów, jednokrotnie w ilości 40 litrów oraz jednokrotnie w ilości ok. 17 litrów w celu jego przetworzenia, a następnie wytworzoną z przekazanego płynu(...)amfetaminę odbierał odR. P.za pośrednictwemK. S. (1)w dwóch przypadkach po co najmniej 10 kilogramów, w jednym przypadku co najmniej 15 kilogramów, w jednym przypadku w ilości co najmniej 20 kilogramów oraz w jednym przypadku w ilości ok. 10 kilogramów amfetaminy w celu wprowadzenia narkotyku do obrotu, przy czym z zarzuconego czynu uczynił sobie stałe źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 k.k.,

6.M. W. (1)o to, że:
VII. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od maja 2004r. do grudnia 2004 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. R.ps. (...)iK. S. (1)ps. (...)w zamiarze, abyR. P.ps. (...)iT. J.wbrew przepisom ustawy dokonali czynu zabronionego wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, ułatwił im popełnienie takiego przestępstwa w ten sposób, że wspólnie zA. R.dwukrotnie sprzedałR. P.iT. J.prekursor do produkcji amfetaminy w postaci benzylometyloketonu tzw.(...)w ilości od 20 litrów do 30 litrów każdorazowo,
tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

7.R. J.o to, że:
VIII. bliżej nieustalonym dniu w miesiącu wrześniu 2005r., jednak nie wcześniej niż przed dniem 8 września 2005r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zR. P.ps. (...),T. J.iK. S. (1)ps. (...)brał udział we wprowadzeniu do obrotu znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 8 kilogramów amfetaminy w ten sposób, że wskazany narkotyk nabył odR. P.iT. J.za pośrednictwemK. S. (1)celem dalszego wprowadzenia amfetaminy do obrotu,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

8.M. W. (2)o to, że:
IX. w bliżej nieustalonym dniach na przełomie 2003 i 2004r. przez okres około 6 miesięcy wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zK. S. (1)ps. (...)brał udział we wprowadzeniu do obrotu znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 3 kilogramów amfetaminy w ten sposób, że wskazany narkotyk wielokrotnie nabywał odK. S. (1)w jednorazowych ilościach po 0,5 kilograma, 1 kilograma, celem dalszego wprowadzenia amfetaminy do obrotu, przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r.:
I. 1. w ramach zachowania zarzucanego oskarżonemuA. R.w pkt. II aktu oskarżenia wyodrębnił dwa czyny i uznał go za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w okresie od października do grudnia 2004 r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej nabywając 3 kilogramy amfetaminy od innej ustalonej osoby celem dalszej jej odsprzedaży, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow. B.w sprawie III K 1036/04 i za to przy zastosowaniu w oparciu oart. 4§1 k.k.ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorazustawy Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym w dniu 7 czerwca 2010 r. przed wejściem w życie ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 206, poz. 1589) na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał oskarżonego oraz uznał go za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w grudniu 2004r. po upływie nie mniej niż dwóch miesięcy po nabyciu 3 kilogramów amfetaminy w okolicznościach czynu z pkt. II. 1. wyroku, wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej nabywając 6 kilogramów amfetaminy od innej ustalonej osoby celem dalszej jej odsprzedaży, przyczym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow. B.w sprawie III K 1036/04 i za to przy zastosowaniu w oparciu oart. 4§1 k.k.ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniioraz ustawy Kodeks kamy z dnia 6 czerwca 1997 r. w brzmieniu obowiązującym w dniu 7 czerwca 2010 r. przed wejściem w życieustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw(Dz.U. Nr 206, poz. 1589) na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał oskarżonego, a na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 33§1 i 3 k.k.w zw. zart. 91 §1 k.k.za oba przypisane wpkt. I.l. czyny wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywnę 100 (stu) stawek, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
2. w ramach zachowania zarzucanego oskarżonemuA. R.w pkt. III aktu oskarżenia uznał go za winnego tego, że w bliżej nieustalonych dniach w okresie od listopada 2004 r. do maja 2005 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarze, w krótkich odstępach czasu celem niedozwolonego wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy wprowadził do obrotu czterokrotnie zbywając innej ustalonej osobie prekursor w postaci benzylometyloketonu tzw. płynu(...)służącego do przeprowadzenia procesu wytwarzania amfetaminy w łącznej ilości 49,5 litra w ten sposób, że dwukrotnie zbył wskazany prekursor w ilości 10 litrów i w ilości 19,5 litra tej ustalonej osobie oraz dwukrotnie wspólnie i w porozumieniu zM. W. (3)zbył wskazany prekursor w ilości 20 litrów tej samej ustalonej osobie, przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu oraz zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow. B.w sprawie III K 1036/04 i za to przy zastosowaniu w oparciu oart. 4§ 1 k.k.ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorazustawy Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym w dniu 7 czerwca 2010 r. przed wejściem w życieustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 206 poz. 1589) na podstawieart. 61 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k., w zw. zart. 65§1 k.k.i64 § 1 k.k.skazał oskarżonego, a na podstawieart. 61 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii33§1 i 3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywnę 100 (stu) stawek, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
3. na podstawieart. 85 k.k.i86§1 i 2 k.k.orzeczone wobecA. R.kary pozbawienia wolności i grzywny połączył i wymierzył mu łączną karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny 150 (stu pięćdziesięciu) stawek, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
II. 1. w ramach zachowania zarzucanego oskarżonemuM. W. (1)w pkt. VII aktu oskarżenia uznał go za winnego tego, że w bliżej nieustalonych dniach w okresie od lutego 2005 r. do maja 2005 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarze, w krótkich odstępach czasu w zamiarze bezpośrednim celem niedozwolonego wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, wspólnie i w porozumieniu zA. R.wprowadził do obrotu zbywając dwukrotnie innej ustalonej osobie prekursor w postaci benzylometyloketonu tzw. płynu(...)służącego do przeprowadzenia procesu wytwarzania amfetaminy w ilości 20 litrów i za to przy zastosowaniu w oparciu oart. 4§1 k.k.ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorazustawy Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym w dniu 7 czerwca2010 r. przed wejściem w życieustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 206 poz. 1589) na podstawieart. 61 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.skazał oskarżonego, a na podstawieart. 61 ustawy z dnia 29 lipca2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii33§1 i 3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywnę 75 (siedemdziesięciu pięciu) stawek, ustalając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych;

2
na podstawieart. 69§ 1 i 2 k.k.70§ 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. W. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 (czterech) lat;

3
na podstawieart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej wobecM. W. (1)kary grzywny zaliczył okres jego zatrzymania w sprawie w dniu 27 czerwca 2011 r. odpowiadający dwóm stawkom grzywny;

III. oskarżonychA. P.,S. Z. (1),W. W.,A. K.,R. J.,M. W. (2)uniewinnił od popełnienia zarzucanych im czynów;

II
na podstawie§14 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. D., adw.M. D., adw.P. K.po 2800 zł + VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;

III
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty procesu w zakresie rozstrzygnięcia uniewinniającego obciążył Skarb Państwa i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonychA. P.,S. Z. (1),A. K.,R. J.iM. W. (2)po 3400 zł + VAT tytułem obrony oskarżonych w sprawie;

IV
na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwolnił oskarżonychA. R.,M. W. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie.

Od powyższego wyroku apelacje złożyli prokurator i obrońca oskarżonegoA. R..
Prokuratorzaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonychA. P.,A. R.,S. Z. (1),W. W.,A. K.,M. W. (1),R. J.iM. W. (2)w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonychA. P.,S. Z. (2),W. W.,A. K.,R. J.iM. W. (2)w zakresie zarzucanych im czynów w sytuacji, gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego;
- błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż w zakresie zarzutu III aktu oskarżenia przedstawionegoA. R.przedmiotem obrotu było 49,5 litra prekursora w postaci benzylometyloketonu w sytuacji, gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego we sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że przedmiotem obrotu było 69,5 litra prekursora w postaci benzylometyloketonu;
- błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż w zakresie zarzutu IV aktu oskarżenia przedstawionegoS. Z. (1)zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonego i wydanie we wskazanym zakresie wyroku uniewinniającego w sytuacji, gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego i w konsekwencji winien zostać wydany wyrok umarzający postępowanie z uwagi na przedawnienie karalności czynu;
- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 92 k.p.k.orazart. 366 § 1 k.p.k.polegającą na niewyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy poprzez odstąpienie od przeprowadzenia dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu oceny niepełnego materiału dowodowego w sposób nie tyle swobodny, co dowolny i z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego;
- obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na nieuzasadnionym przyznaniu świadkowiR. P.prawa do odmowy zeznań w trybieart. 182 § 3 k.p.k.w sytuacji, gdy wskazanemu w zakresie zarzutów III, VII i VIII przysługiwało jedynie uprawnienie do odmowy odpowiedzi na zadawane pytania w trybieart. 183 § 1 k.p.k., co w konsekwencji uniemożliwiło weryfikację złożonych przezR. P.w charakterze podejrzanego wyjaśnień w innym postępowaniu;
- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 413 § 2 k.p.k.polegającą na niedokładnym określeniu wpkt I.1zaskarżonego orzeczenia przypisanego oskarżonemuA. R.poprzez odniesienie okoliczności jego popełnienia do okoliczności wskazanych w pkt II.2 zaskarżonego orzeczenia zawierającego opis czynu przypisanego oskarżonemuM. W. (1)w sytuacji uznania przez Sąd, żeA. R.czynu dopuścił się w bliżej nieustalonym dniu grudnia 2004 r. uznając jednocześnie, żeM. W. (1)zarzucanego czynu dopuścił się w bliżej nieustalonych dniach od lutego 2005r. do maja 2005 r., co skutkuje sprzecznością w części rozstrzygającej wyroku co do czasu popełnienia czynów, czyniąc wyrok niepełnym i niejasnym, niepozwalającym poznać powody, jakie kierowały Sądem I instancji przy podejmowaniu ostatecznej decyzji.
W konkluzji apelacji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoA. R.zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:

1
naruszenie przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść w orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów w zakresie zeznań świadkaK. S. (1), co skutkowało bezkrytycznym daniem wiary jego zeznaniom (pomówieniom) ocenionym w powiazaniu z zeznaniami współoskarżonegoM. W. (1), które legły u podstaw uznania winyA. R., podczas gdy w tym samym postępowaniu sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaK. S. (1), które stanowiły jedyny dowód winy oskarżonych, co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia pozostałych oskarżonych;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, który miał wpływnajego treść, apolegający nabłędnym ustaleniu że oskarżonyA. R.dopuścił sięprzypisanychmu czynów;

3
naruszenieprawa materialnego, tj.art. 64 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.przez przyjęcie, żeczyny zarzucanei przypisane oskarżonemu popełnione zostały w warunkachart. 64 § 1k.k.iart. 65 k.k.podczas gdy w sprawie niniejszej nie występują przesłanki, októrych mowa w wyżej wymienionychprzepisach, tj. oskarżony nie popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślnego przestępstwa podobnego do przestępstwa, za które byłjuż skazany,albowiem w okresie który Sąd Okręgowy badał, oskarżonyA. R.,był jedynie tymczasowo aresztowany, co nie może być utożsamiane z„odbywaniem kary”,jak również brak jest jakichkolwiek okoliczności, które świadczyłyby o tym, iż z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródłodochodu.

W konkluzji apelacji wniósł ozmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoA. R.od popełnienia przypisanych mu czynów, ewentualnie wyeliminowanie z opisu i kwalifikacji prawnej czynówart. 64 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora w odniesieniu do oskarżonychA. P.,S. Z. (1),W. W.,A. K.,R. J.,M. W. (2)oraz w zakresie czynu przypisanegoA. R.w pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku zasługuje na uwzględnienie. W pozostałym zakresie apelacja prokuratora nie jest zasadna. Nie jest również zasadna apelacja obrońcy oskarżonegoA. R..

I.

W odniesieniu do apelacji prokuratora.

1.

W przedmiotowej sprawie na rozprawie świadkowieR. P.iK. S. (1)odmówili złożenia zeznań w oparciu oart. 182 § 3 k.p.k.i ich przesłuchanie ograniczyło się do odebrania oświadczeń po odczytaniu im wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Tym samym oskarżeni, których obciążały wyjaśnieniaR. P.iK. S. (1)nie mieli możliwości zadawania im pytań i zakwestionowania w ten sposób tych wyjaśnień. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że powyższa sytuacja nakazywała przyjęcie znacznej ostrożności przy ocenie wyjaśnieńR. P.iK. S. (1)z postępowania przygotowawczego (str. 12 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Relacje tych osób są zresztą typowym dowodem z pomówienia i do ich oceny winny mieć zastosowanie obowiązujące w tym względzie standardy. Przyjmuje się, że ocena wiarygodności pomówienia wymaga ze strony sądu szczególnej ostrożności. Pomówienie nie stanowi bowiem dowodu pełnowartościowego, chyba, że jest ono jasne i konsekwentne, a ponadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich. Prawdziwość pomówienia może być też kwestionowana ze względu na osobiste zainteresowanie pomawiającego, zmierzające np. do przerzucenia winy na inną osobę lub nawet zmniejszenia winy własnej. Obowiązkiem sądu orzekającego jest tego rodzaju dowód ocenić ze szczególną wnikliwością i z rozważeniem, czy istnieją dowody potwierdzające bezpośrednio lub choćby pośrednio owo pomówienie (vide: Komentarz do Kodeksu postępowania karnego pod red. prof. dr hab. Zbigniewa Gostyńskiego, Dom Wydawniczy ABC, 1998, teza 9 do art. 7, str. 172-173, tom I).
Istotnym jest także, że w sprawach przeciwko wielu oskarżonym, przy ocenie wyjaśnień lub zeznań pomawiającego dotyczących poszczególnych osób należy mieć na uwadze całokształt relacji pomawiającego, a więc uwzględniać czy te relacje w stosunku do innych osób pomawianych są miarodajne i znajdują wsparcie w pozostałym materiale dowodowym.

2.

Czyn z pkt I aktu oskarżenia zarzucony oskarżonemuA. P..
OskarżonemuA. P.postawiono zarzut dotyczący 6-krotnego przekazaniaW. K.iR. P.prekursora w postaci benzylometyloketenu (tzw. płynu(...)), a następnie odebrania od wyżej wymienionych wyprodukowanej amfetaminy w celu wprowadzenia jej do obrotu.
Sąd Okręgowy podniósł, że z wyjaśnieńR. P.wynika, że w tym czasie bezpośrednio produkcją amfetaminy zajmowali sięD. K.,M. J. (2)iT. J.. W trakcie wakacji w 2004 r. został zatrzymanyM. J. (2), a potemD. K.. Po zatrzymaniuM. J. (2)w produkcji amfetaminy brał udziałM. J. (1), który z bratem wytwarzał amfetaminę wW.kołoM.do jesieni 2005 r. (str. 12 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).R. P.wyjaśnił również, żeA. P.dostarczał płyn(...)W. K., od którego odbierał też amfetaminę.
A. P.był pozbawiony wolności od 25 listopada 2003 r. do 14 stycznia 2005 r. (k. 2993v.). Nie ulega zatem wątpliwości, że czyn, którego miał się on dopuścić nie mógł mieć miejsca w 2004 r.M. J. (1)wyjaśnił, że pracę przy produkcji amfetaminy wW.zaproponował muM. J. (2), a po jego zatrzymaniu, jesienią 2005 r. przeprowadzono tylko dwa cykle produkcyjne.M. J. (2)został zatrzymany 17 czerwca 2004 r. (k. 3014). Okoliczność ta nie oznacza, że produkcja amfetaminy wW.zakończyła się w2004 r., co wykluczałoby możliwość dostarczania przezA. P.tzw. płynu(...)oraz odbioru amfetaminy z uwagi na przebywanie w tym czasie w jednostce penitencjarnej. Trafnie podnosi prokurator w apelacji, żeM. J. (1)wyjaśnił, iż produkcja była kontynuowana podK.i została zakończona przed Świętami Bożego Narodzenia w 2005 r., a w innych cyklach produkcyjnych nie mógł on uczestniczyć gdyż 26 stycznia 2006 r. został zatrzymany, a zakład karny opuścił w 2007 r. Te wyjaśnieniaM. J. (1)korelują z kolei z wyjaśnieniamiR. P., że miesiąc po zakończeniu produkcji wW.rozpoczęła się produkcja podK.i było to od grudnia 2005 r. do połowy stycznia 2006 r. (k. 753).
Ma oczywiście rację Sąd Okręgowy, że podczas przesłuchania w dniu 3 lutego 2012 r.R. P.skorygował okres produkcji amfetaminy podM., stwierdzając, że miała ona miejsce rok wcześniej i trwała do zimy 2004 r. (k. 601-602). Te wyjaśnienia należało jednakże ocenić w powiązaniu z całokształtem materiału dowodowego.
Decydując się w oparciu o relacje przedstawione przezK. S. (1)na podważenie czasookresu poszczególnych zdarzeń Sąd Okręgowy nie rozważył, czy przedstawiane przez tego świadka okoliczności związane z popełnieniem innych czynów również nie nasuwają wątpliwości co do ich właściwego usytuowania w czasie.

3.

Czyn z pkt IV aktu oskarżenia zarzucony oskarżonemuS. Z. (1).

Sąd Okręgowy podniósł w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że jedynym dowodem obciążającymS. Z. (1)są wyjaśnieniaR. P.z postępowania przygotowawczego ograniczające się do kilku zdań, przy czym nie było możliwości zweryfikowania tych wyjaśnień na rozprawie głównej z uwagi na skorzystanie przezR. P.na podstawieart. 182 § 3 k.p.k.z prawa odmowy składania zeznań (str. 30 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Uwadze Sądu Okręgowego umknęło, że w wyjaśnieniach złożonych w dniu 10 stycznia 2011 r.R. P.szczegółowo opisał co robił po opuszczeniu zakładu karnego w 1999 r., z kim i jakiego rodzaju nawiązał kontakty. Wyjaśnił on również m.in.:„Po wyjściu z Zakładu Karnego w grudniu 1999r. koło wiosny 2000r. nawiązałem kontakt zR. C., z którym siedziałem w ZKS..R. C.to ten, który zginął w czasie strzelaniny z Policją wM.. Nawiązałem też kontakt zps. (...), to jest zW. K., którego znam od około 30 lat. Nawiązałem też kontakt zM.ps. (...)zW., którego wcześniej znałem z kasyn, obaj zajmowaliśmy się hazardem. W międzyczasie odnowiłem swój kontakt zeS.ps.,
S.i zT.wW., którego znałem też od wielu lat. To była znajomość towarzyska z kawiarni przyul. (...)o nazwie K.. Ja z tymi osobami nawiązałem kontakty bowiem po wyjściu nie miałem pieniędzy i chciałem zarobić.C.wiedząc, że siedziałem do produkcji odezwał się do mnie i zapytał, czy w tym robię. Ja zaprzeczyłem, ale powiedziałem, że jeżeli będzie trzeba to postaram się coś załatwić. W tym właśnie celu odnowiłem kontakty zS.,S.iK.. Ja wiedziałem, żeS.handlował(...)i go o to zapytałem. Wiedząc odps. (...), żeJ. D. (2)pracuje dlaM.ps. (...)skontaktowałem się z tymM.. Zapytałem go czy nie zająłby się produkcją amfetaminy i on się na to zgodził. Za pośrednictwemM.ps. (...)spotkałem się zD., który wówczas jeszcze się ukrywał.J. D. (2)zajął się bezpośrednio produkcją, ale nie wiem z kim. Nadzorował produkcjęM.ps. (...), o czym wiem odD., który kazał mi się w sprawie produkcji kontaktować właśnie zM.. Kamienny miał się zająć bezpośrednim odbiorem amfetaminy odD.i dostarczeniem amfetaminy dlaC..C.też nie odbierał narkotyku osobiście, ale za pośrednictwem swojego kolegi o imieniuS., który jak iC.pochodził zP..Ps. (...)dostarczył do produkcji dwa razy po 20 litrów(...). Ja nie byłem na miejscu produkcji amfetaminy, ale zapewne to(...)było przerobione gdzieś wP.. Domyślam się tak bowiemD.wpadł na produkcji wP.czy gdzieś w okolicyP.. On wpadł tam późną jesienią 2000r. Z tych 40 litrów(...)wyszło około 24 kilogramów amfetaminy w dwóch partiach po 12 kilogramów każda. Jedna produkcja trwała około tygodnia. Obie produkcje były przeprowadzone mniej więcej w okresie 1 miesiąca. W okresie produkcji ja już niczym się nie zajmowałem. Po zakończeniu każdej z produkcji dzwonił do mnieD., że chce się spotkać. Ja wiedziałem w związku z tym, że jest zakończona produkcja, umawiałem się zK.i razem z nim jechałem na spotkanie zD.w okolicachul. (...)wW.. Tam odD., który mieszkał przy tej ulicy,K.odbierał amfetaminę i od razu jechał z nią doP.gdzie przekazywał narkotykS.. W jednym z tych dwóch przypadków było tak samo jak wskazałem, tyle że toS.przyjechał w okoliceul. (...)i tam odbierał amfetaminę odK.. W obu przypadkachC.dawał mi pieniądze na zakup(...). Nie wiedział od kogo ja ten płyn kupuję. Nie pamiętam dokładnie ceny(...)z tamtego okresu, ale wydaje mi się, że wynosiła ona ok. 600-700 USD za litr. Ja zeS.umawiałem się w kawiarni o nazwie chyba Jagiellonka naul. (...)w okolicy kinaP.. Na tych spotkaniach był też obecnyK.. ZeS.umawiałem się na odbiór  płynu, ustalaliśmy cenę. PotemS.jechał po płyn, po około 30-40 minutach wracał, ja mu przekazywałem pieniądze, a onK.płyn. Następnie z tym płynemK., w jednym przypadku pojechał doJ. D. (2)w okoliceE. P., a w drugim przypadkuM.ps. (...)odebrał płyn odK.przy tej restauracji naK.. Akurat tak się złożyło, żeS.przyjechał z płynem i przyjechał teżM.ps. (...). Oni we dwóch znali się wcześniej z tym, że żaden nie wiedział dla kogo i od kogo jest(...). Gdy się spotkali zorientowali się kto zamawia i kto sprzedaje”(tom III str. 554 – 555).
Osobą o pseudonimie(...)jest oskarżonyS. Z. (1). Został on rozpoznany przezR. P.podczas okazania tablic poglądowych. Nie ulega wątpliwości, że chociażby cytowany wyżej fragment wyjaśnieńR. P.szczegółowo opisuje jego działalność w 2000 r. związaną z wytwarzaniem amfetaminy i wskazuje jaką rolę pełnił oskarżonyS. Z. (1). Stwierdzenie Sądu Okręgowego, że oskarżonegoS. Z. (1)dotyczy jedynie kilka zdań jest daleko posuniętym uproszczeniem i uchyleniem się od przeprowadzenia dokładnej analizy treści wyjaśnień złożonych przezR. P..
Brak możliwości pełnego przesłuchaniaR. P.na rozprawie i tym samym zweryfikowania relacji złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym nie daje podstaw do automatycznego kwestionowania ich wiarygodności. Obowiązkiem Sądu Okręgowego było odniesienie się do całej relacjiR. P.dotyczącej zdarzeń, w których brał udział oskarżonyS. Z. (1). Następnie Sąd Okręgowy winien stwierdzić, czy przedstawiona przezR. P.relacja jest miarodajna, w tym co do roli oskarżonegoS. Z. (1). Czyniąc tego rodzaju rozważania Sąd I instancji winien też uwzględnić uwagi zawarte w pkt I niniejszego uzasadnienia.

4.

Czyn z pkt V aktu oskarżenia zarzucony oskarżonemuW. W..

Z zarzutu postawionegoW. W.wynika, że w okresie października – listopada 2000 r. brał on udział w produkcji amfetaminy, m.in. wspólnie zM. A.ps. (...). Jak zasadnie zauważył prokurator w apelacji Sąd Okręgowy pominął, że podczas przesłuchania w dniu 12 października 2009 r. świadekJ. S.zeznał, iż podczas wytwarzania amfetaminy na działceM. A.jesienią 2000 r. jedna z przerw pomiędzy cyklami produkcyjnymi trwała około miesiąca. Bezspornie w tym czasie istniała możliwość przeprowadzenia w innym miejscu całego cyklu produkcji amfetaminy. Należało tez rozważyć, co wynika z zeznańJ. S., żeM. A.organizując produkcję i zbyt amfetaminy nie wtajemniczał współpracujących z nim osób co do wszystkich okoliczności dotyczących produkcji amfetaminy i jej zbytu, w szczególności wysokości nakładów i osiąganych zysków.
R. P.stwierdził w swoich wyjaśnieniach, żeM. A.uczył się odW. W.produkcji amfetaminy, co pozostaje w sprzeczności z zeznaniamiJ. S., iż podczas produkcji amfetaminy mającej miejsce jesienią 2000 r.M. A.nadzorował jej przebieg i wykonywał najistotniejsze i najtrudniejsze czynności. Sąd Okręgowy nie zwrócił jednakże uwagi, że:

1
R. P.stwierdził, że jesienią 2000 r. on sam miał tylko teoretyczną wiedzę na temat produkcji amfetaminy i nie posiadał żadnej w tym względzie praktyki (k. 557),

2
R. P.nie wyjaśnił, czy był bezpośrednim świadkiem jakW. W.wprowadzałM. A.w tajniki produkcji amfetaminy, gdyż stwierdził on:

-„Ja dojechałem na końcowy etap produkcji, gdy oni prowadzili destylację. Ja nic tam nie robiłem, po około może 15 minutach od mojego przyjazdu, na posesję przyjechali rodziceB.i nas stamtąd przegonili”(k. 557),
-„Ta produkcja … została zakończona, od etapu strącenia, na posesjiW.. Był przy tymW.,B.i ja też dojechałem. Ja też w tym przypadku nic nie robiłem przy produkcji”(k. 557).
Sąd Okręgowy nie rozważył również – mając na uwadze, żeR. P.nie miał doświadczenia w produkcji amfetaminy – czy wobec występowania różnych metod uzyskiwania amfetaminy, bądź jej poszczególnych etapów, podejmowania eksperymentów w celu uzyskania wydajniejszych sposobów produkcji, wyżej cytowane wyjaśnieniaR. P.dają podstawy do ustalenia, że oskarżonyW. W.faktycznie uczyłM. A.wytwarzania amfetaminy, czy też jedynie instruował lub wskazywał mu nowe bądź inne metody całej produkcji lub jej poszczególnych etapów.

5.

Czyn z pkt VI aktu oskarżenia zarzucony oskarżonemuA. K..

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy stwierdził że:
-A. K.obciążają wyjaśnieniaK. S. (1)iR. P.,
-K. S. (1)znałA. K.jeszcze z czasów szkolnych, co potwierdził oskarżonyM. W. (2), a tym samym nie może budzić wątpliwości rozpoznanie oskarżonego przezK. S. (1),
- w świetle konfrontacji świadkówK. S. (1)iR. P.bezspornym jest, że ich wyjaśnienia dotyczą tej samej osoby, czyliA. K.(str. 36-38 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Uwzględniając jednakże, żeR. P.nie rozpoznałA. K.na okazanych mu tablicach poglądowych – tych samych które okazanoK. S. (1)– oraz nie rozpoznał go podczas okazania osoby, Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że czynności w postaci okazaniaR. P.iK. S. (1)zdjęć bądź osobyA. K.stwarzają wątpliwości, czy mówią oni o tej samej osobie i czy oskarżonyA. K.uczestniczył w opisywanych przezK. S. (1)transakcjach (str. 38 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), przy czym wątpliwości tych nie można było usunąć, gdyż świadków tych nie można było przesłuchać z zachowaniem zasad kontradyktoryjności i prawa oskarżonego do rzetelnego procesu (str. 39 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Nie można odmówić słuszności prokuratorowi, że tego rodzaju stanowisko Sądu I instancji nie jest do zaakceptowania, zwłaszcza, że Sąd ten stwierdził, iż:
-A. K.zmienił swój wygląd i różni się on zasadniczo na fotografiach znajdujących się w materiale poglądowym okazywanym świadkom, w szczególności z uwagi na długość włosów i ich uczesanie oraz zarost na twarzy,
-K. S. (1)znał oskarżonego zdecydowanie dłużej gdyż razem uczęszczali do szkoły,
- oskarżony ukrywając się mógł zmieniać swój wygląd i zdjęcia istotnie różniące się w przedstawianiu jego wizerunku, mogą nie odpowiadać wyglądowi oskarżonego z czasów kiedy kontaktował się ze świadkami.

6.

Czyn z pkt VIII aktu oskarżenia zarzuconyR. J..

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy – na podstawie kontaktu z oskarżonym na rozprawie – stwierdził, że posiada on znaki szczególne, widoczne również na fotografiach znajdujących się w materiale poglądowym okazywanymK. S. (1).
Podczas okazania tablic poglądowychK. S. (1)rozpoznałR. J., podnosząc, że jest toR.odA., ten który miał kantor naW.. Stwierdził też, że jest pewny swego rozpoznania (k. 500). Posiadane przezR. J.znaki szczególnie dotyczą ułożenia warg. Uwzględniając rodzaj defektu w wyglądzie oskarżonego oraz fakt, że podczas okazania tablic poglądowychR. P.nie miał jakichkolwiek wątpliwości, co do rozpoznania oskarżonego, Sąd Okręgowy nadmierną wagę przywiązał do wypowiedziK. S. (1), w trakcie przesłuchania, o braku znaków szczególnych u oskarżonegoR. J..
Sąd Okręgowy podniósł też, że pomiędzy wyjaśnieniamiR. P.iK. S. (1)występują sprzeczności co do roli oskarżonego w procederze związanym z produkcją i obrotem amfetaminą.R. P.wyjaśnił bowiem, żeK. S. (1)mówił mu, że oskarżony odbierał od niego tzw. płyn(...). Występujących rozbieżności – zdaniem Sądu Okręgowego – nie da się usunąć gdyżR. P.iK. S. (1)na rozprawie odmówili złożenia zeznań.
Prokurator trafnie podniósł w apelacji, że Sąd I instancji niezasadnie przyznałR. P.prawo do odmowy złożenia zeznań na podstawieart. 182 § 3 k.p.k., gdyż zarzuty postawioneR. P.w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu nie są związane z czynem zarzuconymR. J..
Okoliczność, że po rozpoczęciu detoksykacjiK. S. (1)nie uczestniczył w spotkaniachA. K.zR. P.nie oznacza, że,R. J.nie mógł skontaktować się telefonicznie zK. S. (1), informując go, że numer telefonu uzyskał odA. K..
Nie można też odmówić słuszności prokuratorowi, że Sąd Okręgowy dochodząc do wniosku, iż z chronologii zdarzeń podanych przezK. S. (1)wynika, że po przestępstwach z udziałemA. K.iR. J.miały miejsce czyny dokonane we współdziałaniu zA. R.iM. W. (1), a kolejność taka nie jest możliwa z uwagi na zatrzymanieM. W. (1)w dniu 1 lipca2005 r., a więc wcześniej niżA. K.– winien rozważyć, czy relacjeK. S. (1)co do okresów i chronologii pozostałych opisanych przez niego zdarzeń nie są obarczone błędem.

7.

Czyn z pkt IX aktu oskarżenia zarzucony oskarżonemuM. W. (2).
Sąd Okręgowy wykluczył, aby należność za nabyty przezK. S. (1)samochódF. (...), stanowiący własnośćH. P., była rozliczona przy użyciu amfetaminy, którąK. S. (1)miał przekazaćM. W. (2)w łącznej ilości 3 kg. Ustalenia te oparł na zeznaniachH. P.. Świadek ten zeznał że siedząc w samochodzie widział jakK. S. (1)wyjął pieniądze, przeliczył, wręczyłM. W. (2), który przyniósł i dał je świadkowi. ŚwiadekH. P.stwierdził też, że otrzymał wówczas pełną kwotę za sprzedany samochód.
Nie można odmówić racji prokuratorowi, który w apelacji podniósł, że:„… dokonywanie przestępstw, w tym transakcji narkotykowych, jest przez ich sprawców utrzymywane w tajemnicy z ograniczeniem kręgu osób posiadających wiedzę o przestępstwie do niezbędnego minimum. Ograniczenie takie jest oczywistą konsekwencją obaw przed dekonspiracją i odpowiedzialnością karną. W tej sytuacji nie było najmniejszego powodu, aby wtajemniczaćH. P.w rzeczywiste szczegóły okoliczności zbycia pojazdu.H. P.sprzedając samochódK. S. (1)zainteresowany był niezwłocznym otrzymaniem należnych mu pieniędzy, co nie byłoby możliwe przy rozliczeniu sprzedaży pojazdu w ratach, tym bardziej że z uwagi na różne okresy i ilości zapotrzebowania oskarżonego na narkotyk nie byłoby możliwym, określenia z góry zarówno czasu spłaty rat, jak i wysokości poszczególnej raty”(str. 13 uzasadnienia apelacji). Dlatego też – jak podniósł prokurator„… bezcelowym było wprowadzanie świadkaH. P.w rzeczywisty charakter transakcji przeprowadzonej pomiędzy oskarżonym, aK. S. (1), a w celu uniknięcia takiej koniecznościH. P.otrzymał należność za samochód bezpośrednio przy jego sprzedaży”(str. 13 uzasadnienia apelacji).
Nadto należy zauważyć, że Sąd Okręgowy bliżej nie rozważył okoliczności w jakich doszło do transakcji. Właścicielem samochodu byłH. P.. Według jego zeznań, razem zM. W. (2)udał się on na miejsce transakcji lecz pozostał w samochodzie i nie uczestniczył w rozmowie z nabywcą, z którym rozmawiał jedynieM. W. (2). Odbiega to zdecydowanie od standardowego przebiegu tego rodzaju transakcji. Trudno sobie wyobrazić, że właściciel samochodu po przyjeździe na miejsce spotkania z potencjalnym nabywcą nie uczestniczy w rozmowie z nim i zdaje się jedynie na pertraktacje prowadzone przez towarzyszącą mu osobę. Sąd Okręgowy nie zainteresował się też bliżej rozbieżnościami co do ceny, za którą samochód został sprzedany. ZdaniemH. P.była to kwota 10.000 zł, czy też kwota wskazana w pisemnej umowie, tj. 10.500 zł, a wedługK. S. (1)cena za samochód wyniosła 16.000 zł. Jak wiadomo przy sprzedaży samochodu podstawowe znaczenie ma cena rynkowa związana z rokiem produkcji konkretnego modelu danej marki samochodu. Ustalenie cen rynkowych nie nastręcza większych trudności i wystarczającym było zwrócenie się do urzędu skarbowego o podanie stosownej informacji w tym zakresie. Oczywiście ceny transakcyjne mogą odbiegać od tzw. cen rocznikowych. W zdecydowanej części zawieranych umów powyższe ceny są jednakże zbliżone.
W przedmiotowej sprawie występują znaczne różnice co do ceny samochodu sprzedanego przezH. P.. Kwota 16.000 zł jest przecież zdecydowanie wyższa od ceny wskazanej w pisemnej umowie, czy też podanej przez świadkaH. P..
Ustalenie, że przedmiotowy samochód został nabyty po cenie znacznie przekraczającej cenę rynkową bądź że został on sprzedany znacznie poniżej tej ceny może mieć istotne znaczenie dla oceny zeznańH. P.lub wyjaśnieńK. S. (1).

8.

Uwzględniając uwagi zawarte w pkt 1 oraz szczegółowe rozważania zamieszczone w pkt 2-7 w niniejszej części uzasadnienia należy stwierdzić, że z przyczyn tam wskazanych zaskarżony wyrok nie może się ostać wobec oskarżonychA. P.,S. Z. (2),W. W.,A. K.,R. J.iM. W. (2)albowiem ustalenia poczynione w zakresie czynów im zarzuconych nie pozostają pod ochronąart. 7 k.p.k.Tym samym sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W przypadku niemożności odebrania zeznań odR. P.iK. S. (1)przy ponownym rozpoznaniu sprawy, w zakresie, w którym służyć im będzie prawo do odmowy złożenia zeznań (art. 182 § 3 k.p.k.), lub uchylenia się od odpowiedzi na pytania (art. 183 § 1 k.p.k.) Sąd Okręgowy winien dokonać szczegółowej analizy ich dotychczasowych wyjaśnień w powiazaniu z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i z uwzględnieniem uwag zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego, a następnie wydać w sprawie trafne rozstrzygnięcie.
Sąd Okręgowy winien pamiętać, że przekonanie sądu orzekającego o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.tylko wtedy, gdy:
- jest poprzedzone ujawieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy,
- stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.),
- jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – umotywowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.).

9.

Czyny z pkt II i III aktu oskarżenia zarzucone oskarżonemuA. R..

OskarżonemuA. R.w pkt II aktu oskarżenia zarzucono popełnienie czynu zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, polegającego na obrocie znaczną ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ten sposób, że w okresie pomiędzy 16 marca 2004 r. a grudniem 2004 r. nabył powyższy środek 2-krotnie, w odstępie 2-3 miesięcy, celem dalszej odsprzedaży.
W ramach tego czynu Sąd Okręgowy w pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku ustalił, że oskarżony dopuścił się dwóch odrębnych czynów, których przedmiotem były 3 kg, a następnie 6 kg amfetaminy, przy czym zamieścił sformułowanie o następującej treści:„… uznaje go za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w grudniu 2004 r. po upływie nie mniej niż dwóch miesięcy po nabyciu 3 kilogramów amfetaminy w okolicznościach czynu z pkt II.1. wyroku, wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej nabywając 6 kg amfetaminy od innej ustalonej osoby celem dalszej jej odsprzedaży…”.
Pkt II ppkt 1 zaskarżonego wyroku zawiera rozstrzygnięcie w zakresie czynu zarzuconego oskarżonemuM. W. (1)w pkt VII aktu oskarżenia, a mianowicie 2-krotnego wprowadzenia do obrotu wspólnie i w porozumieniu zA. R., w okresie od lutego do maja 2005 r. prekursora w postaci benzylometyloketonu (tzw. płynu(...)). Rozstrzygnięcie powyższe odnosi się zatem zupełnie do innego czynu i wprowadzenie go do opisu czynu z pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku nasuwa wątpliwości, czego faktycznie dotyczą zawarte tam ustalenia.
Wątpliwości tych nie rozwiewa uzasadnienie zaskarżonego wyroku, w którym Sąd Okręgowy stwierdził, że:„w ramach zachowania opisanego w pkt. II aktu oskarżeniaA. R.uznano także za winnego, że w bliżej nieustalonym dniu w grudniu 2004 r. po upływie nie mniej niż dwóch miesięcy po nabyciu 3 kilogramów amfetaminy w okolicznościach czynu z pkt. II.1. wyroku, wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej nabywając 6 kilogramów amfetaminy od innej ustalonej osoby celem dalszej jej odsprzedaży”(str. 46 – 47 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia z pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku podlega uchyleniu, a sprawa w tej części przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż w zakresie zarzutu z pkt III aktu oskarżenia przedmiotem obrotu było 49,5 l prekursora w postaci benzylometyloketonu w sytuacji, gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że przedmiotem obrotu było 69,5 l prekursora w postaci benzylometyloketonu.
Bezspornym jest, że w pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy błędnie wskazał, że przedmiotem obrotu było 49,5 l prekursora w postaci benzylometyloketonu, skoro z czynu przypisanego oskarżonemuA. R.w tym punkcie wyroku wynika, iż zbył on powyższy prekursor 4-krotnie w ilościach: 10 l, 19,5 l i 2-krotnie po 20 l, przy czym dokonując dwóch ostatnich transakcji działał wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1).
Sąd Okręgowy w ustaleniach stanu faktycznego, zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jednoznacznie wykazał, że miały miejsce cztery transakcje, a ich przedmiotem były wymienione wyżej ilości prekursora benzylometyloketonu (str. 24 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Tym samym wymieniona w pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku łączna ilość prekursora będącego przedmiotem obrotu jest błędna. Błąd ten jest oczywisty i zwrócił już na niego uwagę Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku (str. 51-52).
Do wskazania właściwej łącznej ilości prekursora w postaci benzylometyloketonu będącego przedmiotem przestępstwa nie było potrzeby uchylenia w tej części zaskarżonego wyroku, a za wystarczające należało uznać dokonanie stosownej jego zmiany.
Ma rację prokurator, żeR. P.nie służyło określone wart. 182 § 1 k.p.k.prawo do odmowy złożenia zeznań w zakresie czynu zarzuconegoA. R.w pkt III aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku.R. P.mógł jedynie skorzystać z prawa do uchylenia się od odpowiedzi na pytania w sytuacji przewidzianej wart. 183 § 1 k.p.k.Okoliczność powyższa nie ma jednakże żadnego istotnego znaczenia, gdyż Sąd Okręgowy, pomimo dopuszczenia się obrazyart. 182 § 3 k.p.k.skazałA. R.za czyn z pkt III aktu oskarżenia, a prokurator nie zakwestionował zasadności rozstrzygnięcia zawartego w tym zakresie w pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku, w tym przyjętej kwalifikacji prawnej czynu.
W zakresie kary wymierzonej oskarżonemuA. R.za czyn z pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części niniejszego uzasadnienia dotyczącej apelacji złożonej przez obrońcę oskarżonego.

10.

Czyn z pkt III aktu oskarżenia zarzucony oskarżonemuM. W. (1).

Zarzut w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuM. W. (1)zawarty jest w pkt III ppkt 3 apelacji prokuratora.W tej części apelacji prokurator podniósł, że Sąd Okręgowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania, tj.art. 413 § 2 k.p.k.z uwagi na odwołanie się w pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku, dotyczącym oskarżonegoA. R., do pkt II pkt 2 tegoż wyroku zawierającego opis czynu przypisanegoM. W. (1). Tym samym – zdaniem prokuratora – Sąd Okręgowy:„… w pkt I.1 zaskarżonego orzeczenia uznał, że oskarżonyA. R.nabył 6 kilogramów amfetaminy „w bliżej nieustalonym dniu w grudniu 2004 r. po upływie nie mniej niż dwóch miesięcy po nabyciu 3 kilogramów amfetaminy w okolicznościach czynu z pkt II.1 wyroku”. Jednocześnie czas dokonania przypisanego oskarżonemuM. W. (1)czynu w pkt II.1 wyroku Sąd określił na bliżej nieustalone dni „od lutego 2005 r. do maja 2005 r.”, co w sytuacji gdy za okoliczności popełnienia przestępstwa uznać należy czas i miejsce, a także sposób działania sprawcy tożsamym w opisie obu czynów jest jedynie wskazanieW.jako miejsca ich popełnienia”(str. 16 uzasadnienia apelacji). Następnie prokurator wyprowadził wniosek, że:„… takie określenie czasu dokonania czynu zarzuconegoA. R.skutkuje tym, że orzeczenie jest sprzeczne i czyni je niepełnym i niejasnym nie tylko w zakresie rozstrzygnięcia w sprawieA. R., ale także z uwagi na zawarcie w pkt I.1 wyroku odniesienia do czynu zarzuconegoM. W. (1)– w zakresie rozstrzygnięcia podjętego wobecM. W. (1)”(str. 16 uzasadnienia apelacji).
Z powyższym stanowiskiem zgodzić się nie można. Czyn przypisany oskarżonemuM. W. (1)w pkt II ppkt 1 zaskarżonego wyroku dokładnie określa – zgodnie zart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.– przestępne zachowanie, którego się on dopuścił. Wadliwe sformułowanie czynu przypisanego oskarżonemuA. R.w pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku nie może powodować wątpliwości co do czynu przypisanegoM. W. (1), w tym co do miejsca, czasu i okoliczności jego popełnienia.
R. P.również nie służyło określone wart. 182 § 3 k.p.k.prawo do odmowy składania zeznań w zakresie czynu zarzuconegoM. W. (1). Uwagi w tej kwestii, zawarte przy omówieniu apelacji prokuratora w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuA. R., odnoszą się także do czynu przypisanegoM. W. (1).
Wskutek apelacji złożonej przez prokuratora Sąd Apelacyjny – mając na uwadzeart. 434 § 2 k.p.k.nie znalazł podstaw do zmiany wyroku na korzyśćM. W. (1), w tym także w zakresie orzeczonej kary.
Rażąca niewspółmierność kary, o której mowa wart. 438 pkt 4 k.p.k., zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć iż zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 k.k.Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa – „rażąco” niewspółmierną, tj. niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować (por. wyżej cytowany Komentarz do Kodeksu postępowania karnego pod red. prof. dr hab. Zbigniewa Gostyńskiego, teza 22 do art. 438, str. 462-463, tom II).
OskarżonemuM. W. (1)wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz karę grzywny. W żadnej mierze kary te nie mogą być uznane za rażąco niewspółmiernie surowe w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.

II.

W odniesieniu do apelacji obrońcy oskarżonegoA. R..

W związku z koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemuA. R.w pkt I ppkt 1 zaskarżonego wyroku – wskutek apelacji złożonej przez prokuratora - i przekazaniem sprawy w tej części Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do zarzutów apelacji obrońcy dotyczących powyższych czynów.
Z uwagi na uwzględnienie apelacji prokuratora w zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonychA. P.,S. Z. (1),W. W.,A. K.,R. J.iM. W. (2)od popełnienia zarzucanych im czynów bezprzedmiotowy jest zarzut, że Sąd I instancji w zakresie czynu przypisanegoA. R.w pkt 1 ppkt 2 zaskarżonego wyroku dokonał odmiennej oceny wyjaśnień i zeznańK. S. (1)niż w odniesieniu do czynów zarzuconych wyżej wymienionym oskarżonym.
Należy też podnieść, że w odniesieniu do czynu z pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyrokuA. R.obciążają nie tylko relacje złożone przezK. S. (1), ale także wyjaśnieniaM. W. (1).

K. S. (1)w trakcie okazania tablic poglądowych rozpoznałM. W. (1)jako osobę, która sprzedawała mu tzw. płyn(...). Rozpoznał też oskarżonegoA. R.stwierdzając, że również od niego kupował powyższy płyn. Jak zauważył Sąd OkręgowyM.Z. W.potwierdził, że miał kontakt zK. S. (1), któremu na prośbę oskarżonegoA. R.wydawał towar w bańkach, a otrzymywane pieniądze przekazywałA. R.(str. 19-20 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Sąd Okręgowy szczegółowo przy tym wykazał, żeK. S. (2)iM. W. (1)w swoich wyjaśnieniach mówią o tej samej osobie, czyliA. R.(str. 20 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Sąd Okręgowy szczegółowo uzasadnił, żeM. W. (1)używając sformułowania „towar” miał faktyczną świadomość, jaka była zawartość baniek przekazywanychK. S. (1). W oparciu o wyjaśnieniaK. S. (1)iM. W. (1)Sąd I instancji zasadnie wywiódł, że stanowią one dowód, że ten ostatni na prośbę oskarżonegoA. R.dwukrotnie przekazałK. S. (1)tzw. płyn(...)i dwukrotnie otrzymał dla niego pieniądze (str. 21-22 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Fakt, że w zakresie dwóch transakcji dotyczących tzw. płynu(...)wyjaśnieniaK. S. (1)znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniachM. W. (1), uprawniały Sąd Okręgowy do dania wiaryK. S. (1)co do pozostałych transakcji dotyczących płynu(...), o którym mowa w czynie przypisanymA. R.. W tej kwestii szczegółowo wypowiedział się Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, co czyni zbędnym przytaczanie zawartej tam argumentacji.
Warunkiem przyjęcia recydywy zart. 64 § 1 k.k.jest popełnienie kolejnego przestępstwa po odbyciu kary w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za przestępstwo podobne. Nie ulega przy tym wątpliwości, że za odbycie kary uznawany jest zaliczony na poczet tej kary okres tymczasowego aresztowania stosowanego w danej sprawie. Wynika toexpressis verbisz wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2009 r. sygn. III KK 102/09 LEX nr 512106. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy stwierdził, że w wypadku orzeczenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności zaliczony na jej poczet okres tymczasowego aresztowania oznacza odbycie tej kary w momencie uprawomocnienia się wyroku. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 1990 r. sygn. V KZP 28/89 odbywaniem kary w rozumieniuart. 64 § 1 k.k.nie jest jedynie okres tymczasowego aresztowania zaliczony na poczet kary na podstawieart. 417 k.p.k.(OSNKW 1990/4-6/13).
W orzecznictwie przyjęto, że przesłanka uczynienia sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu jest spełniona zarówno wtedy, gdy działalność przestępcza stanowi dla sprawcy główne, jak i wtedy gdy stanowi uboczne źródło dochodów, jeżeli dochody te uzyskiwane są regularnie (Komentarz do Kodeksu karnego Andrzeja Marka, wyd. V, LEX 2010, teza 2 do art. 65). Ustawa nie wymaga niczego więcej ponad to, by źródło dochodów, jakie daje popełnianie przestępstw było stałe. Nie musi to być ani wyłączne, ani główne źródło utrzymania sprawcy, ani źródło przynoszącej dochód mający poważniejszy udział w strukturze dochodów sprawcy ogółem. Decydujące dla oceny, czy mamy do czynienia z dochodem stałym, jest to, przez jak długi czas dochód był przez sprawcę osiągany oraz z jaką częstotliwością. Natomiast nieistotna jest w tym kontekście wysokość dochodów. W pojęciu stałości dochodów mieści się wymóg pewnej regularności, nie musi jednak to być regularność taka jaką zapewnia wykonywanie stałej pracy (Komentarz do Kodeksu karnego pod red. prof. Andrzeja Zolla, Zakamycze 2004, wyd. II, tezy 5-7 do art. 65, tom I.)
Czyn przypisany oskarżonemuA. R.w pkt 1 ppkt 2 zaskarżonego wyroku miał miejsce w okresie od listopada2004 r. do maja 2005 r. i polegał na czterokrotnym zbyciu prekursora w postaci benzylometyloketonu. Uwzględniając zatem wyżej cytowane poglądy dotyczące regulacji zawartej wart. 65 § 1 k.k.Sąd Okręgowy zasadnie ustalił, że oskarżony z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stale źródło dochodów. Zrozumiałym jest przy tym, że w zakresie czynu przypisanegoM. W. (1)w pkt II ppkt 1 zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy nie ustalił, iż z popełnionego przestępstwa uczynił on sobie stale źródło dochodów gdyż brał on jedynie dwukrotnie udział w sprzedaży wyżej wymienionego prekursora.
Przy omawianiu czynu przypisanego oskarżonemuM. W. (1)Sąd Apelacyjny wskazał kiedy może mieć miejsce rażąca niewspółmierność orzeczonej kary. Zważywszy na charakter czynu przypisanego oskarżonemuA. R., działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych wart. 64 § 1 k.k.i uczynienie z popełnionego czynu stałego źródła dochodu brak jest podstaw do stwierdzenia, że wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i grzywny są rażąco niewspółmierne w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.
W pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy błędnie wskazał nazwiskoM. W. (1), z którymA. R.działając wspólnie i w porozumieniu dwukrotnie zbyli innej osobie prekursor w postaci benzylometyloketonu. Na podstawieart. 105 § 1 i § 2 k.p.k.Sąd Apelacyjny sprostował w tym zakresie oczywistą omyłkę pisarską.

III.

Zważywszy na sytuację majątkową oskarżonegoA. R.Sąd Apelacyjny na podstawieart. 626 § 2, art. 624 § 1 k.p.k.,art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwolnił go od kosztów za postępowanie odwoławcze w zakresie czynu z pkt I ppkt 2 zaskarżonego wyroku, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
O przyznaniu wynagrodzenia obrońcom oskarżonymA. R.iW. W.za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjny orzeczono na podstawie§ 2 ust. 3, § 14 ust. 1 pkt 5, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.