Sygn. akt II AKa 226/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 lipca 2013r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie - II Wydział Karny w składzie:

      Przewodniczący: SSA – Mirosława Strzelecka

Sędziowie: SA – Anna Prokopiuk (spr.)

       SO (del.) – Hubert Gąsior

      Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska

przy udziale Prokuratora Danuty Drösler
po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r.
sprawyS. K.
o odszkodowanie z tytułu niewątpliwie niesłusznego aresztowania
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy

      od wyroku Sądu OkręgowegoW. –. P. w. W.

z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt  V Ko 32/12
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację pełnomocnikaS. K.za oczywiście bezzasadną;
- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. L.– Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 147,60 zł w tym 23 % VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym;
- kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

S. K.
, uniewinniony od popełnienia czynu zart. 197 § 1 i 2 k.k.w zb. zart. 199 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowegow. L.z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II K 610/09, wnioskiem z dnia 23 stycznia 2012 r. zwrócił się do Sądu OkręgowegoW. –. P. w. W.o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 70.000 zł tytułem odszkodowania oraz kwoty 70.000 zł zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie od dnia 14 marca 2009 r. do dnia 5 października 2009 r. w wyżej wymienionej sprawie Sądu Rejonowegow. L..
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. (sygn. akt II Ko 1108/11), na wniosekS. K., Sąd Rejonowyw. L.na podstawieart. 417 k.p.k.iart. 63 k.k.zaliczył okres tymczasowego aresztowania w sprawie II K 610/09 od dnia 14 marca 2009 r. do dnia5 października 2009 r. na poczet kary łącznej 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej mu wyrokiem Sądu Rejonowegow. L.z dnia 18 kwietnia 2011 r. sygn. akt II K 1141/10, bowiem postępowanie w tych sprawach w okresie do dnia 28 stycznia 2011 r. (kiedy zapadł wyrok Sądu OkręgowegoW. –. P. w. W.utrzymujący wyrok Sądu Rejonowegow. L.w sprawie II K 610/09) toczyły się równocześnie.
Sąd OkręgowyW. –. P. w. W.wyrokiem z dnia4 kwietnia 2013 r. sygn. akt V Ko 32/12, po rozpoznaniu wnioskuS. K.o odszkodowanie (wniosek o zadośćuczynienie cofnąłna rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r.), wniosek w przedmiocie odszkodowania z tytułu niesłusznego tymczasowego aresztowania w sprawie Sądu Rejonowegow. L.sygn. akt II K 610/09 w całości oddalił.
Apelację od wyroku wniósłpełnomocnikwnioskodawcy, skarżąc go w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 552 § 3 k.p.k.polegającą na przyjęciu, że zaliczenie według reguł wynikających zart. 417 k.p.k., iart. 63 k.k.okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary orzeczonej wobec skazanego w innej sprawie wyklucza późniejsze skuteczne wystąpienie z roszczeniem o odszkodowanie lub zadośćuczynienie na podstawie przepisówrozdziału58 k.p.k.co skutkowało nie zasądzeniem na rzeczS. K.odszkodowania za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie.
Apelujący wniósł o zmianę wyroku i uwzględnienie wniosku w trybieart. 552 § 3 k.p.k.w całości.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy jest oczywiście bezzasadna.
Rację ma skarżący, gdy w motywach apelacji wskazuje, że wskutek prawomocnego wyroku Sądu Rejonowegow. L.z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II K 610/09 uniewinniającegoS. K.od zarzuconego mu czynu, nabył on roszczenie wobec Skarbu Państwa o odszkodowanie oraz zadośćuczynienie za niesłuszne zatrzymanie i aresztowanie w wymienionej sprawie (art. 552 § 1 k.p.k.). Skarżący jednak pominął okoliczność, że roszczenie to w całości zostało skonsumowane poprzez zaliczenieS. K.całego okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie na poczet wymierzonej mu kary 3 lati 3 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 1141/10 Sądu Rejonowegow. L., na mocyart. 417 k.p.k.
Sąd I instancji trafnie, zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego i stanowiskiem doktryny (vide: Postan. SN z 20 września2007 r. I KZP 28/07 OSNKW 10/2007 poz. 70, Komentarz do Kodeksu postępowania karnego T. Grzegorczyka wyd. LEX Warszawa 2008 str. 1172) przyjął, że wobec zaliczeniaS. K.okresu niesłusznego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie o sygn. akt II K 610/09 na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 1141/10, wnioskodawcy nie przysługuje już ani zadośćuczynienie, ani odszkodowanie na podstawie przepisówrozdziału 58 Kodeksu postępowania karnego. Sąd ten zatem nie dopuścił się wskazanej w apelacji obrazy prawa materialnego. Na marginesie należy zauważyć, że najprawdopodobniej na skutek oczywistej omyłki w apelacji pełnomocnik wskazałart. 552 § 3 k.p.k.zamiast odnoszący się do niesłusznego zatrzymania i tymczasowego aresztowania przepisart. 552 § 4 k.p.k.jako naruszony przez Sąd Okręgowy przepis materialny.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.