Sygn. akt II AKa 415/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 stycznia 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Marek Motuk
Sędziowie: SA – Maria Żłobińska
SO (del.) – Marek Celej (spr.)
Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber
przy udziale Prokuratora Hanny Gorajskiej - Majewskiej
po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r.
sprawy

1
S. W. (1)oskarżonego zart. 258 § 3 k.k.,229 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.iart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 272 k.k.przy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,56 § 1 k.k.s.iart. 86 § 1 k.k.s.iart. 87 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.,art. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 286 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.,

2
M. K. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 271 § 3 k.k.iart. 270§ 1 k.k.przy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

3
R. W.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37§ 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.,

4
S. L. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 228§ 3 k.k.,18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.,

5
M. W. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18§ 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.,

6
P. M. (1)oskarżonego zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 228 § 3 k.k.,

7
D. G.oskarżonego zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286§ 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 18§ 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s., zart. 229 § 3 k.k.,

8
L. K.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s., zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.,

9
A. S.oskarżonej zart. 258 § 1 k.k., zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., zart. 231 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

10
M. Z. (1)oskarżonej zart. 231 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

11
M. M. (1)oskarżonego zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

12
R. K. (1)oskarżonego zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

13
L. G. (1)oskarżonego zart. 229 § 3 k.k.,

14
Z. K. (1)oskarżonego zart. 228 § 3 k.k., zart. 229 § 3 k.k.x2,

15
Z. K. (2)oskarżonego zart. 229 § 3 k.k.,

16
P. G. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.iart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 90 § 1 k.k.s.i w zw. zart. 37 § 1 pkt. 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.,

17
T. B. (1)oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

18
W. K.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.,

19
W. A.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., zart. 18 § 3 k.k.w zw. z ar. 286§ 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.,

20
P. S. (1)oskarżonego zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86§ 1 k.k.s.

na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonychM. K. (1),R. K. (1),S. L. (1),D. G.,A. S.,M. Z. (1),T. B. (1),W. K.,W. A.orazP. S. (1)i Prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt VIII K 20/09

I
zaskarżony wyrok uchyla wobec oskarżonych:M. K. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt. X aktu oskarżenia,D. G.w zakresie czynu opisanego w pkt. XXVI aktu oskarżenia orazP. S. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt. LV aktu oskarżenia i w tej części, na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie umarza, wydatkami obciążając Skarb Państwa;

II
Uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonych:S. W. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt. II, III, V i VI aktu oskarżenia,M. K. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt. IX i XI aktu oskarżenia;R. W.w zakresie czynu opisanego w pkt. XIII aktu oskarżenia,S. L. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt. XVI i XVII aktu oskarżenia,M. W. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt. XX aktu oskarżenia,D. G.w zakresie czynów opisanych w pkt. XXV i XXVII aktu oskarżenia,A. S.w zakresie czynów opisanych w pkt. XXXIII i XXXV aktu oskarżenia,M. Z. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt. XXXVI aktu oskarżenia orazR. K. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt. XXXIX i XL aktu oskarżenia – i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

III
W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów:K. A.,E. A.,W. M.iA. Ś.– wszyscy Kancelarie Adwokackie wW.kwoty po 738 zł (siedemset trzydzieści osiem), w tym 23% VAT, z tytułu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

V
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów:J. W.,M. W. (2),I.P.,E. R.iD. L.– wszyscy Kancelarie Adwokackie wW.kwoty po 738 zł (siedemset trzydzieści osiem), w tym 23% VAT tytułem poniesionych kosztów za udział obrońcy w postępowaniu odwoławczym;

VI
Zasądza od oskarżonych:T. B. (1),W. K.orazW. A.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających, w tym obciążającT. B. (1)opłatą w kwocie 300 zł,W. K.iW. A.opłatami w kwotach po 180 zł;

VII
W pozostałej części kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa, zwalniając oskarżonych od wydatków na nich przypadających.

UZASADNIENIES. W. (1)został oskarżony o to, żeIw okresie od września 2001 r. do 2005 r. wW., założył i kierował wspólnie zP. W.zorganizowaną grupę przestępczą, mającą na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do Polski tekstyliów, obuwia i innych towarów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny towarów, w ten sposób, że, utrzymywał osobisty kontakt z celnikami dokonującymi odpraw tekstyliów i jednocześnie nakłaniał ich do fałszowania dokumentacji celnej towarów udzielając m.in. wskazówek co do sposobu fałszowania dokumentacji celnej, dostarczał fałszywe dokumenty celno-przewozowe, wręczał osobiście lub za pośrednictwem innych osób korzyści majątkowe funkcjonariuszom celnym za fałszowanie dokumentacji związanej z odprawami towarów oraz za wykonanie lub zaniechanie innych czynności służbowych związanych z importem towarów, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 3 k.k.IIw dniu 9 września 2001 r. wW.wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, działając w ramach kierowanej przez siebie iP. W.zorganizowanej grupy przestępczej, wręczył za pośrednictwem innych osóbM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 40.000 zł w zamian za dokonanie fikcyjnych odpraw towarów i fałszowanie dokumentacji celnej dotyczącej odpraw ostatecznych towaru w postaci tekstyliów dlafirm (...)o numerach E 13(...)i E 13(...),tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 kkw zw. zart. 65§ 1 k.k.IIIw miesiącu wrześniu 2001r. wW., działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach kierowanej przez siebie iP. W.zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, po uprzednim sprowadzeniu na polski obszar celny towarów w postaci odzieży i obuwia zK.D.W.przez specjalnie stworzone do tego celu podmioty o nazwie(...)i(...)wprowadził na polski obszar celny towary bez ich przedstawienia organowi celnemu, w ten sposób, że nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego wW.M. K. (2)wykonującego czynności służbowe wM.Uznanym(...)wW.przyul. (...), do potwierdzenia nieprawdy w dokumentach odpraw towarów o numerach: E 13(...)i E 13(...)dotyczących fikcyjnych odpraw towarów dla w/w firm w postaci obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, dostarczając mu dokumenty odpraw granicznych w postaci CMR, karnetów TIR, packing list, faktur i innych, przez co wprowadził w błąd organy celne co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju asortymentu i kraju pochodzenia towaru i wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji celnych ustalających nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczuplenia należności publiczno - prawnych,tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.iart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 272 k.k.przy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.IVw miesiącu wrześniu 2001r. wW., działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach kierowanej przez siebie iP. W.zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, po uprzednim sprowadzeniu na polski obszar celny towarów w postaci odzieży i obuwia zK.D.W.przez specjalnie stworzone do tego celu podmioty o nazwie(...)i(...)wprowadził na polski obszar celny towary bez ich przedstawienia organowi celnemu, w ten sposób, że nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego wW.M. K. (2)wykonującego czynności służbowe wM.Uznanym(...)wW.przyul. (...), do potwierdzenia nieprawdy w dokumentach odpraw towarów o numerach: E 13(...)i E 13(...)dotyczących fikcyjnych odpraw towarów dla w/w firm w postaci obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, dostarczając mu dokumenty odpraw granicznych w postaci CMR, karnetów TIR, packing list, faktur i innych, przez co wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji celnych ustalających nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczuplenia należności publiczno - prawnych,tj. o przestępstwo zart. 56 § 1 k.k.s.iart. 86 § 1 k.k.s.iart. 87 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.Vw okresie od września 2001 r. do grudnia 2001 r. wW.działając czynem ciągłym wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach kierowanej przez siebie iP. W.zorganizowanej grupy przestępczej, za pośrednictwemB. P.wręczyłA. S.korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 dolarów amerykańskich w zamian za dokonanie fikcyjnych odpraw towarów i poświadczenie nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych dotyczących nieustalonych dotychczas odpraw towarów,tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65§ 1 k.k.VIw okresie 2005 rokuW., działając w ramach kierowanej przez siebie iP. W.zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zP. W.iK. W. (1), podejmował czynności mające udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia, wykrycie, zajęcie i orzeczenie przepadku środków finansowych w kwocie co najmniej 425 000 złotych, pochodzących z popełniania czynów zabronionych związanych z wprowadzaniem na polski obszar celny towarów pochodzących zK.D.W.z uszczupleniem należności celno -podatkowych na szkodę Skarbu Państwa, w ten sposób, że przekazałK. W. (1)wymienioną kwotę w celu nabycia nieruchomości położonej wW.przyul. (...), dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa prowadziksięgę wieczystą nr (...), którą to nieruchomość po jej nabyciuK. W. (1)wniosła jako aport dospółki z o.o. (...)z siedzibą wW.przyul. (...), na mocy aktu notarialnego z dnia 15 grudnia 2005 r., której wspólnikami byliS. W. (1),P. W.iK. W. (1),tj. o przestępstwo zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.VIIw okresie od 8 sierpnia 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach kierowanej przez siebie iP. W.zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłaniał funkcjonariuszy Urzędu Celnego wW.M. Z. (1),A. S.iM. K. (3)do przekroczenia swoich uprawnień i poświadczenia nieprawdy w dokumentach celnych stwierdzających fakt odprawy towaru wM.Uznanym(...)iSkładzie (...)wW.dlafirmy (...)zR.:E 13(...)z dnia 08.08.2001 r.E 13(...)z dnia 08.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 24.08.2001 r.E 13(...)z dnia 27.08.2001 r.E 13(...)z dnia 27.08.2001 r.E 13(...)z dnia 28.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 31.08.2001 r.E 13(...)z dnia 03.09.2001 r.E 13(...)z dnia 05.09.2001 r.E 13(...)z dnia 05.09.2001 r.E 13(...)z dnia 07.09.2001 r.E 13(...)z dnia 10.09.2001 r.E 13(...)z dnia 10.09.2001 r.E 13(...)z dnia 12.09.2001 r.E 13(...)z dnia 12.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.wprowadzając w ten sposób w błąd organy celne, co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 3 kkiart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 §1 k.k.M. K. (1)został oskarżony o to, że:VIIIw okresie od 31 lipca 2001 r. do 27 września 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów i obuwia, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych i obuwia, w ten sposób, iż jako właścicielAgencji (...)wW.koordynował odprawy towaru poprzez pośredniczenie w nawiązywaniu kontaktów przestępczych pomiędzy celnikami, a osobami dowożącymi fałszywe dokumenty dot. odpraw tekstyliów i obuwia, nakłaniał funkcjonariuszy celnych i pracownikówAgencji (...)do dokonywania fikcyjnych odpraw towarów, przyjmował korzyści majątkowe od celników za dokonanie fikcyjnych i fałszywych odpraw towarów, wręczał korzyści majątkowe celnikom dokonującym fałszywych odpraw towarów, wynagradzał pracownikówAgencji (...)za dokonanie fałszywych odpraw towarów, prowadził rozliczenia finansowe z innymi członkami grupy, utrzymywał stałą łączność z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.IXw okresie od 1 sierpnia 2001r. do 25 września 2001r. wW., w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako właścicielAgencji (...)wW.nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego wW.M. K. (2)oraz agentów celnychAgencji (...)M. B.iD. G.do przekroczenia swoich uprawnień w ten sposób, iż poświadczali oni nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzających fakt dokonania odpraw celnych:- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.gdy w rzeczywistości odprawy dlafirm (...)i(...)nie miały miejsca, a w dokumentach odpraw dlafirmy (...)i(...)zaniżano rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw.art. 286 § 1 k.k.iart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.Xw okresie od 1 sierpnia 2001r. do 25 września 2001r. wW., w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako właścicielAgencji (...)wW.nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego wW.M. K. (2)oraz agentów celnychAgencji (...)M. B.iD. G.do przekroczenia swoich uprawnień w ten sposób, iż poświadczali oni nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzających fakt dokonania odpraw celnych:- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.gdy w rzeczywistości odprawy dlafirm (...)i(...)nie miały miejsca, a w dokumentach odpraw dlafirmy (...)i(...)zaniżano rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.XIw okresie od 1 sierpnia 2001 r. do 6 września 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., wręczył korzyść majątkową w kwocie co najmniej 30.000 zł funkcjonariuszowi celnemuM. K. (2)w zamian za naruszenie przepisów prawa polegające na poświadczeniu nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych, a dotyczących odpraw:- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65§ 1 k.k.R. W.został oskarżony o to, że:XIIw okresie od 31 lipca 2001 r. do 27 września 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako pracownikAgencji (...)wW.w ewidencji komputerowej fałszował dane dot. daty faktycznej odprawy ostatecznej towaru, nie będąc uprawnionym dokonywał wpisów na drukach SAD potwierdzających przeprowadzenie odprawy ostatecznej, niszczył oryginalną dokumentację celną, która zastępowana była sfałszowaną dokumentacją celną, przyjmował korzyści majątkowe od innych członków grupy przestępczej za fałszowanie dokumentacji związanej z odprawami towarów, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XIIIw okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako pracownikAgencji (...)wW., poprzez dokonanie zmian faktycznej daty odpraw, a także dokonywanie wpisów w dokumentach SAD, niszczenie oryginałów dokumentacji celnej odpraw, które zastępowano fałszywą dokumentacją celną i udzielenie pomocy celnikowi w potwierdzeniu nieprawdy w dokumentach celnych o numerach:- dlafirmy (...)zL.:E 13(...)z dnia 7.09.2001 r.- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 7.09.2001 r.,- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 25.09.2001 r. pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart.12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.XIVw okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako pracownikAgencji (...)wW., poprzez dokonanie zmian faktycznej daty odpraw, a także dokonywanie wpisów w dokumentach SAD, niszczenie oryginałów dokumentacji celnej odpraw, które zastępowano fałszywą dokumentacją celną i udzielenie pomocy celnikowi w potwierdzeniu nieprawdy w dokumentach celnych o numerach:- dlafirmy (...)zL.:E 13(...)z dnia 7.09.2001 r.- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 7.09.2001 r.,- dlafirmy (...)zW.:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy „(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.S. L. (1)został oskarżony o to, że:XVw okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jakoN.IVO. (...)wW.będąc osobą zobowiązaną do sprawowania nadzoru nad dokonywanymi przez urząd odprawami celnymi, nie dopełnił obowiązków w tym zakresie, przyjmował korzyści majątkowe od innych członków grupy przestępczej w zamian za umożliwianie fałszowania dokumentacji związanej z odprawami towarów przez podległych mu celników, zacieranie śladów popełnionych przestępstw, utrzymywał kontakt z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XVIw dniu 10 września 2001 r. wW., działając wspólnie w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., jakoN.O. (...)wW.przyul. (...)przyjął od funkcjonariusza celnegoM. K. (2), korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 zł, w zamian za niedopełnienie obowiązków służbowych polegających na zaniechaniu podjęcia czynności nadzorczych związanych z dokonanymi przez niego odprawami celnymi towarów dlafirm (...)i(...)o numerach E 13(...)i E 13(...),tj. o przestępstwa zart.228 § 3 k.k.XVIIw okresie od 4 września 2001r. do 15 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jakoN.O. (...)wW.przyul. (...), poprzez zaniechanie podjęcia czynności nadzorczych związanych z fikcyjnymi odprawami celnymi o numerach: E 13(...)i E 13(...), udzielił pomocy we wprowadzeniu w błąd organów celnych, co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju asortymentu i kraju pochodzenia towaru w postaci wyrobów tekstylnych tj. obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadziło Skarb Państwa do uszczupleń publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.XVIIIw okresie od 4 września 2001r. do 15 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jakoN.O. (...)wW.przyul. (...), poprzez zaniechanie podjęcia czynności nadzorczych związanych z fikcyjnymi odprawami celnymi o numerach: E 13(...)i E 13(...), udzielił pomocy we wprowadzeniu w błąd organów celnych, co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju asortymentu i kraju pochodzenia towaru w postaci wyrobów tekstylnych tj. obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadziło Skarb Państwa do uszczupleń publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.M. W. (1)został oskarżony o to, że:XIXw okresie od 1 sierpnia 2001 r. do 6 września 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów i obuwia, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych i obuwia, w ten sposób, iż dostarczał fałszywe dokumenty celno-spedycyjne celnikom i agentom celnym, które posłużyły do dokonania zgłoszeń celnych, nakłaniał celników i agentów celnych do niszczenia wcześniej przygotowanej dokumentacji celnej w postaci druków SAD jednocześnie udzielając im szczegółowego instruktażu, prowadził rozliczenia finansowe z innymi członkami grupy, utrzymywał stałą łączność z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XXw okresie od 1 sierpnia do 6 września 2001 r. wW., działając w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dostarczał fałszywą dokumentację celno-przewozową, przekazywał środki finansowe z przeznaczeniem na łapówki dla funkcjonariuszy celnych i pracownikówAgencji (...)oraz nakłaniał i instruował funkcjonariusza celnegoM. K. (2)i pracownikówAgencji (...)co do sposobu fałszowania dokumentacji celno-przewozowej:- dlafirmy (...)o numerach:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart.12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.XXIw okresie od 1 sierpnia do 6 września 2001 r. wW., działając w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dostarczał fałszywą dokumentację celno-przewozową, przekazywał środki finansowe z przeznaczeniem na łapówki dla funkcjonariuszy celnych i pracownikówAgencji (...)oraz nakłaniał i instruował funkcjonariusza celnegoM. K. (2)i pracownikówAgencji (...)co do sposobu fałszowania dokumentacji celno-przewozowej:- dlafirmy (...)o numerach:E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.E 13(...)z dnia 9.08.2001 r.E 13(...)z dnia 10.08.2001 r.E 13(...)z dnia 13.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 23.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 30.08.2001 r.E 13(...)z dnia 4.09.2001 r.E 13(...)z dnia 6.09.2001 r.- dla firmy(...)zL.:E 13(...)z dnia 1.08.2001 r.E 13(...)z dnia 2.08.2001 r.przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.P. M. (1)został oskarżony o to, że:XXIIw okresie od 8 września do 15 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako Kierownik Zmiany(...)wW.nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, iż zaniechał przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przez funkcjonariusza celnegoM. K. (2)wM.Uznanym(...)wW.dlafirm (...)i(...)o numerze E 13(...)i E 13(...), co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego przez zastosowanie niewłaściwej, zaniżonej stawki celnej, za co przyjął odM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.XXIIIw okresie od 25 lutego 2002 r. do 6 marca 2002 r. wW., działając w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako Kierownik Zmiany(...)wW.nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, iż zaniechał przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przez funkcjonariusza celnegoM. K. (2)dlafirm (...)zK.o numerach:E 13(...)z dnia 25.02.2002 r.,E 13(...)z dnia 25.02.2002 r.,E 13(...)z dnia 25.02.2002 r.,E 13(...)z dnia 28.02.2002 r.,E 13(...)z dnia 28.02.2002 r.,E 13(...)z dnia 27.02.2002 r.,E 13(...)z dnia 06.03.2002 r.,co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego przez zastosowanie niewłaściwej, zaniżonej stawki celnej, za co przyjął odM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 600 dolarów amerykańskich,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.XXIVw 2002 r. wW.jako Kierownik Zmiany(...)wW.funkcjonariusz(...)wW.przyjął odM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 250 dolarów amerykańskich, w zamian za zaniechanie przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dot. odprawy żelazek pochodzących zC.dlafirmy (...)zW.,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 kkD. G.został oskarżony o to, że:XXVw dniach 24 i 25 września 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celnyAgencji (...)wW., poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów:-dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.-dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.,pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno- prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.XXVIw dniach 24 i 25 września 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celnyAgencji (...)wW.poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów:- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r. E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.- dlafirmy (...)zS.:E 13(...)z dnia 25.09.2001 r.,pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.XXVIIw 2002 r. wW.jako agent celnyAgencji (...)wW.wręczył funkcjonariuszowi(...)wW.M. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 1.000 dolarów amerykańskich, w zamian za zaniechanie wszczęcia postępowania karnego dot. odprawy żelazek pochodzących zC.dlafirmy (...)zW.,tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.L. K.został oskarżony o to, że:XXVIIIw okresie od 14 września 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mające na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako agent celnyAgencji (...)wW.będąc uprawniony do przygotowania niezbędnych dokumentów do dokonania zgłoszenia celnego dokonywał ich fałszowania poprzez wpisywanie w nich nieprawdziwych danych, gdy w rzeczywistości odprawy te nie miały miejsca, przyjmował korzyści majątkowe od innych członków grupy przestępczej za fałszowanie dokumentacji związanej z odprawami towarów, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XXIXw okresie od 14 września 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celnyAgencji (...)wW.poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów dlafirmy (...)zR.:E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistego dokonania odpraw towarów dla w/w firmy, wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.XXXw okresie od 14 września 2001r. do 27 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celnyAgencji (...)wW.poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów dlafirmy (...)zR.:E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)zdnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistego dokonania odpraw towarów dla w/w firmy, wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.XXXIw okresie od 14 września 2001 r. do 27 września 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., jako agent celnyAgencji (...)wW., przyjął od funkcjonariusza celnegoM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 1.200 zł, w zamian za naruszenie przepisów prawa polegające na poświadczeniu nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych dotyczących odpraw towaru dlafirmy (...)zR.o numerach:E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 14.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 19.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 24.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.E 13(...)z dnia 27.09.2001 r.tj. o przestępstwa zart.228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i zart. 65 § 1 k.k.A. S.została oskarżona o to, że:XXXIIw okresie od 2000 r. do grudnia 2001 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako funkcjonariusz(...)wW.potwierdzała w dokumentach celno-przewozowych przeprowadzenie odpraw celnych ostatecznych, które w rzeczywistości nie miały miejsca, poświadczała nieprawdę, co do jakości, ilości i wartości importowanego towaru, nakłaniała inne osoby do fałszowania dokumentacji celno-przewozowej, przyjmowała korzyści majątkowe w zamian za m.in. odstępowanie od czynności służbowych, utrzymywała kontakt z innymi członkami grupy przestępczej,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XXXIIIw okresie od września 2001 r. do grudnia 2001 r. wW., działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., jako funkcjonariusz(...)wW.przyjęła odS. W. (1)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 dolarów amerykańskich, w zamian za poświadczenie nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych dotyczących odpraw towarów,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65§ 1 k.k.XXXIVw okresie od 8 sierpnia 2001 r. do 12 września 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako funkcjonariusz(...)wW.przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, iż poświadczyła nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzając fakt dokonania odpraw celnych dlafirmy (...)zR.:E 13(...)z dnia 08.08.2001 r.E 13(...)z dnia 08.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 14.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 20.08.2001 r.E 13(...)z dnia 24.08.2001 r.E 13(...)z dnia 27.08.2001 r.E 13(...)z dnia 27.08.2001 r.E 13(...)z dnia 28.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 31.08.2001 r.E 13(...)z dnia 03.09.2001 r.E 13(...)z dnia 05.09.2001 r.E 13(...)z dnia 05.09.2001 r.E 13(...)z dnia 07.09.2001 r.E 13(...)z dnia 10.09.2001 r.E 13(...)z dnia 10.09.2001 r.E 13(...)z dnia 12.09.2001 r.,E 13(...)z dnia 12.09.2001 r.,gdy w rzeczywistości odprawy te nie miały miejsca, a w dokumentach zaniżała rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności celno-podatkowych,tj. o przestępstwo zart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.XXXVw okresie od 1 października 2001 r. do 12 października 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, jako funkcjonariusz(...)wW.i wykonując czynności wM.Uznanym(...)wW.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie dopełniła obowiązków służbowych związanych z przeprowadzeniem czynności dopuszczenia towarów do obrotu w odprawach:- dlafirmy (...)G. B.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 224.228 zł,- dlafirmy (...)K. Ś.z siedzibą wŻ.ul.(...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., - nr E 13(...)z dnia 3.10.2001r., - E 13(...)z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 197.810 zł,- dla firmy(...)Sp. z o.o. z siedzibą wW.ul. (...)W.- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie dotychczas nieoszacowanej,- dlafirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie dotychczas nieoszacowanej,- dlafirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 3.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 21.273 zł,- dla firmy(...)z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 4.10.2001r. , nr E 13(...)z dnia 12.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 8.537 zł,- dlafirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., nr E 13(...)z dnia 4.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 68.360 zł,w szczególności poprzez błędny sposób przeprowadzenia rewizji celnej, niewłaściwą taryfikację i opis towarów tj. z naruszeniem przepisówart. 72§ 1 i 2 Ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks Celny,§ 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2.08.2001 r. w sprawie wypadków, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobierania próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnieniu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów,tj. o przestępstwo zart. 231 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.M. Z. (1)została oskarżona o to, że:XXXVI. w okresie od 1 października 2001 r. do 4 października 2001 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, jako funkcjonariusz(...)wW.i wykonując czynności wM.Uznanym(...)wW.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie dopełniła obowiązków służbowych związanych z przeprowadzeniem czynności dopuszczenia towarów do obrotu w odprawach:- dlafirmy (...)G. B.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 224.228 zł,- dlafirmy (...)K. Ś.z siedzibą wZ.ul.(...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., - nr E 13(...)z dnia 3.10.2001r., - E 13(...)z dnia4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 197.810 zł,- dlafirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie dotychczas nieoszacowanej,- dlafirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie w łącznej kwocie 21.273 zł,- dlafirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.ul. (...)- nr E 13(...)z dnia 1.10.2001r., nr E 13(...)z dnia 4.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 68.360 zł,w szczególności poprzez błędny sposób przeprowadzenia rewizji celnej, niewłaściwą taryfikację i opis towarów tj. z naruszeniem przepisówart. 72§ 1 i 2 Ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks Celny,§ 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2.08.2001 r. w sprawie wypadków, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobierania próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnieniu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów,tj. o przestępstwo zart. 231 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.XXXVIIw okresie od 24 sierpnia 2001r. do 12 września 2001r. wW., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz(...)wW.przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, iż poświadczyła nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzając fakt dokonania odpraw celnych dlafirmy (...)zR.:E 13(...)z dnia 24.08.2001 r.E 13(...)z dnia 27.08.2001 r.E 13(...)z dnia 27.08.2001 r.E 13(...)z dnia 29.08.2001 r.E 13(...)z dnia 31.08.2001 r.E 13(...)z dnia 3.09.2001 r.E 13(...)z dnia 05.09.2001 r.E 13(...)z dnia 05.09.2001 r.E 13(...)z dnia 7.09.2001 r.E 13(...)z dnia 10.09.2001 r.E 13(...)z dnia 10.09.2001 r.E 13(...)z dnia 12.09.2001 r.E 13(...)z dnia 12.09.2001 r.gdy w rzeczywistości odprawy te nie miały miejsca, a w dokumentach zaniżała rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności celno-podatkowych,tj. o przestępstwo zart. 271 § 1 kk. w zw. zart. 12 k.k.M. M. (1)został oskarżony o to, że:XXXVIIIw okresie od 12 listopada 2001 r. do 11 grudnia 2001r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz(...)wW.nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku w ten sposób, iż zaniechał przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przez funkcjonariusza celnegoM. K. (2)wM.Uznanym(...)wW.w ramach prowadzonej kontroli programowej nr(...), za co przyjął od wymienionego korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.R. K. (1)został oskarżony o to, że:XXXIXw okresie od maja 2003 r. do czerwca 2004 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz(...)przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, iż instruującA. S.o sposobie zachowania w toczącym się postępowaniu nr(...)doprowadził do braku możliwości wszczęcia sprawy, za co przyjął od wymienionego za pośrednictwemM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 zł,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.XLw okresie od maja 2003 r. do czerwca 2004 r. wW., wręczyłM. K. (2)funkcjonariuszowi(...)wW.korzyść majątkową w wysokości co najmniej 1.500 zł w zamian za pośredniczenie w przekazaniu mu przezA. S.korzyści majątkowej w wysokości co najmniej 10.000 zł,tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.L. G. (1)został oskarżony o to, że:XLIw 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako współwłaścicielAgencji (...)wW., za pośrednictwemM. K. (2), wręczył korzyść majątkową funkcjonariuszowi(...)wW.Z. K. (1)w wysokości co najmniej 4.000 zł - w zamian za przywrócenie odprawy czasowej towaru dla dotychczas nieustalonej firmy,tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.Z. K. (1)został oskarżony o to, że:XLIIw 2002 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz Urzędu Celnego wW., przyjął korzyść majątkową w wysokości co najmniej 4.000 zł za pośrednictwemM. K. (2)odL. G. (1)- współwłaścicielaAgencji (...)wW.- w zamian za przywrócenie odprawy czasowej towaru dla dotychczas nieustalonej firmy,tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 k.k.XLIIIw 2002 r. wW.wręczył funkcjonariuszowi celnemu wW.M. K. (2)korzyść majątkową w wysokości co najmniej 1.000 zł w zamian za pośredniczenie w przekazaniu mu korzyści majątkowej w wysokości co najmniej 4.000 zł pochodzącej odL. G. (1), a związanej z przywróceniem odprawy czasowej towaru dla dotychczas nieustalonej firmy,tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.Z. K. (2)został oskarżony o to, że:XLIVw okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. wM.Uznanym(...)wW.wręczyłM. K. (2)funkcjonariuszowi(...)wW.korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł, w zamian za poświadczenie nieprawdy w dokumentach celnych przedłożonych do odprawy towaru, polegającej na wpisaniu w dokumentach odpowiedniego rodzaju obuwia z wykazu cen minimalnych, dla nieustalonej firmy importującej towar z krajówD.(...)co skutkowało zaniżeniem opłat celno- podatkowych na rzecz Skarbu Państwa,tj. o przestępstwo zart. 229 § 3 k.k.P. G. (1)został oskarżony o to, że:XLVw okresie od 31 lipca 200Ir. do 27 września 200Ir. wS.,W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako pełnomocnikfirmy (...)zS.wysyłał kierowców po transporty tekstyliów doH., polecał kierowcom nie dostarczanie transportów z tekstyliami do odpraw celnych w urzędach celnych w kraju, wskazywał kierowcom miejsca rozładunku towaru, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XLVIw okresie od 4 września 2001 r. do 7 września 2001 r. wS.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako pełnomocnikfirmy (...) s.c., nakłonił kierowcówE. D.iA. R.do usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci obuwia, importowanego zT.dlafirmy (...)zL.wwiezionego zestawami TIR onr rej. (...)079 i(...)802/(...)437 nie przedstawiając go wM.Uznanym(...)wW.do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.XLVIIw okresie od 4 września 2001 r. do 7 września 2001 r. wS.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako pełnomocnikfirmy (...) s.c., nakłonił kierowcówE. D.iA. R.do usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci obuwia, importowanego zT.dlafirmy (...)zL.wwiezionego zestawami TIR onr rej. (...)079 i(...)802/(...)437 nie przedstawiając go wM.Uznanym(...)wW.do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.iart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 90 § 1 k.k.s.i w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 1 k.k.s.T. B. (1)został oskarżony o to, że:XLVIIIw okresie od początku 2001 r. do pierwszej połowy 2002 r. wS.,W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych oraz korumpowanie funkcjonariuszy celnych, w ten sposób, że:- jako współwłaścicielfirmy (...),A.W.” zS., wysyłał kierowców po transporty tekstyliów doH.,- przekazywał kierowcom dokumenty dot. transportu kontenerów z tekstyliami m.in. dlafirm (...)i(...)zS., informując, iż w rzeczywistości towar ten należy do obywatela Wietnamu DoQ.,- wydawał polecenia kierowcom, na jakie przejście graniczne niemiecko-polskie maja jechać z transportami tekstyliów,- wydawał polecenia kierowcom wręczania korzyści majątkowych funkcjonariuszom celnym w czasie polskiej odprawy granicznej, w zamian za niekwestionowanie niskiej wartości przewożonego towaru, a po przyjeździe kierowców do firmy transportowej zwracał im wysokość wręczonej korzyści majątkowej,- po zakwestionowaniu wartości towaru, w czasie odprawy granicznej, po wcześniejszych telefonicznych konsultacjach z kierowcami przesyłał im drogą faksową nowe rachunki, packing listy od towaru, już z zawyżonymi cenami jednostkowymi,- polecał kierowcom, po podmianie zakwestionowanych w czasie odprawy granicznej dokumentów, oczekiwania na następną zmianę celników i ponowne przystąpienie do odprawy granicznej,- instruował i wydawał polecenia kierowcom, co do dalszego sposobu postępowania z transportami tekstyliów po przeprowadzeniu odprawy granicznej, a w szczególności oczekiwania do godzin rannych na sygnał wyjazdu do wyznaczonego przez niego urzędu celnego w kraju miejsce, a następnie polecał zgłoszenie się do odprawy celnej pod koniec urzędowania urzędu celnego,- wydawał polecenia kierowcom po dowiezieniu transportów do urzędów celnych min.M.Uznanego(...)wW., kontaktowania się z osobami zajmującymi się odbieraniem od kierowców dokumentów celno- spedycyjnych min. kobiety o pseudonimie(...), które to dokumenty jak CMR, camet TIR zwracane były kierowcom po pewnym czasie z adnotacja o przeprowadzeniu odprawy ostatecznej towaru,- wskazywał kierowcom miejsce rozładunku towaru po dokonanej odprawie celnej min. w magazynach na zapleczu kompleksu sportowego(...)wW.przyul. (...),- instruował kierowców, co do miejsc rozładunku transportów tekstyliów z pominięciem odprawy celnej ostatecznej w kraju,- osobiście nadzorował rozładunek towarów z transportów, które nie zostały poddane procedurze oclenia ostatecznego, w różnych miejscach w kraju min. w miejscowościW., dokonując osobiście rozładunku towaru wraz z innymi osobami, a następnie odbierał od kierowców dokumenty celno-spedycyjne od tych transportów,- współpracował przy organizacji przewozu tekstyliów zH., a następnie ich miejsc rozładunku w kraju z mężczyznami narodowości(...)o imionach(...)i(...),- współpracował z osobami organizującymi zakładanie firm wykorzystywanych do celów przemytu tekstyliów m.in. zP. K. (1), w zakresie regulowania z nim płatności za transport przez te osoby, gdzie rzeczywiści właściciele tych firm nigdy nie rozliczali się z w/w, m.in.R. D.- właścicielfirmy (...)zS.,- wydawał polecenia, zatrudnionym w jego firmie transportowej kierowcom, podpisania „in blanco” dokumentów tj. delegacji, druków odbioru diet, przed rozpoczęciem kontroli przez Inspekcje Pracy wP.i Urząd Skarbowy wS.,- utrzymywał kontakt telefoniczny z innymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.XLIXw okresie od 20 września 2001 r. do 25 września 2001 r. wS.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako współwłaścicielfirmy (...),A.W.” zS., nakłonił kierowcówP. S. (1)iT. B. (2)do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towaru w postaci obuwia importowanego z krajówD.W.dlafirm (...)i(...)zS., wwiezionych zestawami TIR onr rej. (...)/(...),(...), nie przedstawiając go wM.Uznanym(...)wW.do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart.18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.Lw okresie od początku 2001 r. do połowy 2002 r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., kierował wykonaniem przezT. B. (2)- zatrudnionego w jegofirmie Zakład Usług (...).,A.W.” zS.w charakterze kierowcy, czynu zabronionego, w ten sposób, że wykorzystując jego uzależnienie od siebie jako podwładnego pracownika polecał mu wielokrotne wręczanie korzyści majątkowych funkcjonariuszom(...)zL.iK.w kwotach od 200 zł do 1.200 zł w zamian za niekwestionowanie zaniżonej wagi oraz wartości przewożonych przez granicę towarów m.in. dlafirm (...)i(...)zS.,tj. o przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 229 § 3 k.k.w zw. zart 65 § 1 k.k.W. K.został oskarżony o to, że:L.w okresie 2001 r. i 2002 r. wS.,W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że:- jako współwłaścicielfirmy (...),(...)zS., wysyłał kierowców po transporty tekstyliów doH.,- prowadził nabór kierowców do przewozu tekstyliów zH.polecając im zakładanie jednoosobowych własnych firm transportowych przy wykorzystaniu jego środków transportu,- przekazywał kierowcom dokumenty dot. transportu kontenerów z tekstyliami m.in. dlafirmy (...)zS., informując, iż w rzeczywistości towar ten należy do obywatela Wietnamu DoQ.,- instruował i wydawał polecenia kierowcom co do dalszego sposobu postępowania z transportami tekstyliów po przeprowadzeniu odprawy granicznej, a w szczególności oczekiwania do godzin rannych na sygnał wyjazdu w wyznaczone miejsce w kraju i oczekiwanie tam na osobę , która udzielała kierowcom dalszych instrukcji,- instruował kierowców co do miejsc rozładunku transportów tekstyliów z pominięciem odprawy celnej ostatecznej w kraju,- osobiście nadzorował rozładunek towarów z transportów, które nie zostały poddane procedurze oclenia ostatecznego, w różnych miejscach w kraju min. wS., wK., a następnie odbierał od kierowców dokumenty celno-spedycyjne od tych transportów,- wydawał polecenia kierowcom kontaktowania się z członkami grupy przestępczej zajmującej się odbieraniem od nich w wyznaczonym miejscu dokumentów od transportu, a następnie oczekiwania na dostarczanie dokumentów już z dokonanym wpisem o przeprowadzeniu przedmiotowej odprawy,- osobiście wraz z innymi osobami min. z kobietą o pseudonimie(...)odbierał od kierowców w wyznaczonych miejscach dokumenty celno- spedycyjne od transportów, a po kilku godzinach zwracał je z adnotacją o dokonaniu odprawy ostatecznej towaru,- utrzymywał kontakt telefoniczny z innymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.LIIw okresie od 20 września 2001 r. do 24 września 2001 r. wS.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako właścicielfirmy (...)zS.nakłonił kierowcówP. G. (2),S. G. (1)iM. G.do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towaru w postaci obuwia importowanego z krajówD.W.dlafirmy (...)zS., wwiezionych zestawami TIR onr rej. (...),SNP(...),(...), nie przedstawiając go wM.Uznanym(...)wW.do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.W. A.został oskarżony o to, że:LIIIw okresie 2001 r. i 2002 r. wS.,W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno­prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że:- jako współwłaścicielfirmy (...),A.W.” zS., wysyłał kierowców po transporty tekstyliów doH.,- przekazywał kierowcom dokumenty dot. transportu kontenerów z tekstyliami m.in. dlafirm (...)iO.B.” zS., informując, iż w rzeczywistości towar ten należy do obywatela Wietnamu DoQ.,- po zakwestionowaniu wartości towaru w czasie odprawy granicznej, po wcześniejszych telefonicznych konsultacjach z kierowcami przesyłał im drogą faksową nowe rachunki, packing listy od towaru, już z zawyżonymi cenami jednostkowymi,- wydawał polecenia kierowcom do jakich urzędów celnych mają udać się z transportami tekstyliów, w celu przeprowadzenia odprawy ostatecznej,- wydawał polecenia kierowcom po dowiezieniu transportów do urzędów celnych m.in.M.Uznanego(...)wW., kontaktowania się z osobami zajmującymi się odbieraniem od kierowców dokumentów celno- spedycyjnych min. kobiety o pseudonimie(...), które to dokumenty jak CMR, camet TIR zwracane były kierowcom po pewnym czasie z adnotacja o przeprowadzeniu odprawy ostatecznej towaru,- instruował kierowców co do miejsc rozładunku transportów tekstyliów z pominięciem odprawy celnej ostatecznej w kraju,- osobiście nadzorował rozładunek towarów z transportów, które nie zostały poddane procedurze oclenia ostatecznego, w różnych miejscach w kraju min. w miejscowościK., dokonując osobiście rozładunku towaru wraz z innymi osobami, a następnie odbierał od kierowców dokumenty celno- spedycyjne od tych transportów,- współpracował przy organizacji przewozu tekstyliów zH., a następnie ich miejsc rozładunku w kraju z mężczyznami narodowości(...)o imionach(...)i(...),- współpracował z osobami organizującymi zakładanie firm wykorzystywanych do celów przemytu tekstyliów m.in. zP. K. (1), w zakresie regulowania z nim płatności za transport przez te osoby, gdzie rzeczywiści właściciele tych firm nigdy nie rozliczali się z w/w, m.in.R. D.- właścicielfirmy (...)zS.,- utrzymywał kontakt telefoniczny z innymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej,tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.LIVw okresie od 20 września 2001 r. do 25 września 2001 r. wS.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako współwłaścicielfirmy (...),A.W.” zS., nakłonił kierowcówP. S. (1)iT. B. (2)do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towaru w postaci obuwia importowanego z krajówD.W.dlafirm (...)i(...)zS., wwiezionych zestawami TIR onr rej. (...)/(...),(...), nie przedstawiając go wM.Uznanym(...)wW.do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.P. S. (1)został oskarżony o to, że:LVw okresie od 20 września do 25 września 2001 r. wH.wR. (...),L.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako kierowca zestawu TIR onr rej. (...)/(...)pomógł wprowadzić na polski obszar celny towar dla firmy(...)zS.w postaci obuwia w ilości(...)par, o nieustalonej dotychczas wartości, bez jego przedstawienia organowi celnemu przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publiczno-prawnych,tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt VIII K 20/09 oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem I uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem II uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem III uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem IV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem V uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejmując na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem VI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoS. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem VII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoM. K. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem VIII uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoM. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem IX z tym, że wyeliminował z opisu czynu zapis, że oskarżony działał: „w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 18 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonegoM. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem X z tym, że wyeliminował z opisu czynu zapis, że oskarżony działał: „w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.ks. skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 100 (sto) złotych; oskarżonegoM. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XI z tym, że wyeliminował z opisu czynu zapis, że oskarżony działał: „w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 2 i 3 kkorzekł karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 100 (stu) złotych; na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobecM. K. (1)jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;oskarżonegoR. W.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonegoR. W.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonegoR. W.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XIV uniewinnił, koszty postępowania w tej częściprzejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoS. L. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonegoS. L. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XVI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonegoS. L. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XVII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonegoS. L. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoM. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XIX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoM. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoM. W. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXIuniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoP. M. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoP. M. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoP. M. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoD. G.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXVi za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart.12 k.k.skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonegoD. G.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXVIi za to z mocyart. 86 § 1 k.k.s.skazał go na karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoD. G.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXVIIi za to z mocyart. 229 § 3 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych; na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobecD. G.jedną karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;oskarżonegoL. K.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoL. K.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoL. K.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoL. K.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonąA. S.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonąA. S.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonąA. S.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonąA. S.uznał za winną popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXVi za to z mocyart. 231 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;oskarżonąM. Z. (1)uznał za winną popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXVIi za to z mocyart. 231 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.. skazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżonąM. Z. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXVII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoM. M. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoR. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXIXi za to z mocyart. 228 § 3 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; oskarżonegoR. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XLi za to z mocyart. 229 § 3 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 kkpołączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobecR. K. (1)jedną karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;oskarżonegoL. G. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoZ. K. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoZ. K. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoZ. K. (2)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoP. G. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoP. G. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLVI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoP. G. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLVII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;oskarżonegoT. B. (1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoT. B. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem XLIX, z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonegoT. B. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem L, z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 229 § 3 k.k.i za to z mocyart. 229 § 3 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobecT. B. (1)jedną karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;oskarżonegoW. K.od popełnienia czynu opisanego pod punktem LI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoW. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem LII, z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;oskarżonegoW. A.od popełnienia czynu opisanego pod punktem LIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoW. A.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem LIV z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W.” i za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 kki skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;oskarżonegoP. S. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego podpunktem LVi za to z mocyart. 86 § 1 k.k.s.skazał go na karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. K. (1)kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoD. G.kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonejA. S.ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonejM. Z. (1)ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. K. (1)kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoT. B. (1)kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoW. K.ustalając okres próby na okres 3 (trzech) lat; na podstawieart. 69 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoW. A.ustalając okres próby na okres 3 (trzech) lat; zasądził od oskarżonychM. K. (1)4300 (cztery tysiące trzysta) zł, od oskarżonegoD. G.300 (trzysta) zł, od oskarżonejA. S.300 (trzysta) zł, od oskarżonejM. Z. (1)300 (trzysta) zł, od oskarżonegoR. K. (1)800 (osiemset) zł, od oskarżonegoT. B. (1)300 (trzysta) zł, od oskarżonegoW. K.180 (sto osiemdziesiąt) zł, od oskarżonegoW. A.180 (sto osiemdziesiąt) zł, od oskarżonegoP. S. (1)1000 (tysiąc) zł tytułem opłaty i obciąża ich kosztami postępowania w sprawie na rzecz Skarbu Państwa;zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. A., Kancelaria Adwokacka,ul. (...),(...)-(...) W.kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.E. A., Kancelaria Adwokacka,ul. (...)(...),(...)-(...) W.kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądza na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.W. M.,Zespół Adwokacki nr (...)wW.,ul. (...),(...)-(...) W.kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.A. Ś., Kancelaria Adwokacka,ul. (...),(...)-(...) W.kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.Apelację od powyższego wyroku złożyli:Obrońca oskarżonegoM. K. (1), który zaskarżył co do winy, na korzyść oskarżonego w części dotyczącej skazania w pkt. IX, X i XI z aktu oskarżenia oraz orzekania o kosztach postępowania.Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt. 1, 2 i 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:1naruszenie prawa materialnego -art. 2 § 2 k.k.s.poprzez zastosowanie wobec oskarżonego ustawy nowej (kodeksu karnego skarbowegow brzmieniu po nowelizacji z dnia 28 lipca 2005 roku (Ustawa o zmianie ustawy - kodeks karny skarbowy i niektórych innych ustawa- Dz. U. nr 178 poz. 1479), w sytuacji gdy ustawa ta jest znacznie surowsza dla sprawcy niż ustawa obowiązująca uprzednio, w efekcie czego doszło do naruszenia przepisów postępowania -art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.poprzez prowadzenie postępowania o czyn, który uległ przedawnieniu, co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą zart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.;2obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 423 § 1 k.p.k., w zw. zart. 2 § 1 pkt 4 k.p.k., w sytuacji, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone i doręczone 14 miesięcy po jego wydaniu, co utrudnia obronie weryfikację podnoszonych w uzasadnieniu okoliczności, zważywszy na znaczący upływ czasu od dnia wydania wyroku;3obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, w tym z zeznań świadkaM. K. (2), korzystającego z dobrodziejstwaart. 60 § 3 k.p.k.a w szczególności poprzez nieuzasadnione przypisanie wiarygodności jego zeznaniom w stosunku jedynie do części przytaczanych informacji, w tym w stosunku do czynu zarzucanegoM. K. (1)z pkt XI z aktu oskarżenia;4obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 5 § 2 k.p.k.,art. 410 k.p.k.orazart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w kwestii dotyczącej odpraw dlafirm (...),(...),(...)oraz(...)poprzez zaniechanie oceny całokształtu materiału dowodowego rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego niedających się usunąć wątpliwe w zakresie wysokości należności celnej narażonej na uszczuplenie wskutek popełnienia przezM. K. (1)przypisywanych mu czynów polegające niepopartym materiałem dowodowym ustaleniu, iż należność ta w chwili popełniania zarzucanych) czynów przekraczała dwustukrotność minimalnego wynagrodzenia, w efekcie czego oskarżonemu przypisano popełnienie przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6§ 2 k.k.s.w typie podstawowym, w sytuacji, gdy brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na wartość należności celnej narażonej na uszczuplenie i należało poczynić najkorzystniejsze dla oskarżonego ustalenia, iż wartość ta była małej wartości lub wręcz nieprzekraczana ustawowego progu, co niezależnie od zarzutu 1 również winno implikować umorzenie postępowania z powodu przedawnienia ścigania w oparciu o przepisart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s., w efekcie czego doszło do zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej zart. 439 § 1 pkt 9 k.k.s.;5błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mającą wpływ na treść tego orzeczenia, przejawiającą się w przyjęciu, żeM. K. (1)dopuścił się czynów opisanych w pkt. IX, X i XI aktu oskarżenia, w sytuacji gdy zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie mojemu mocodawcy sprawstwa tychże czynów, a w dalszej kolejności sprawstwa przestępstwa objętego zarzutem z punktu X. aktu oskarżenia w typie podstawowym;Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 437 § 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienieM. K. (1)od wszystkich zarzutów,a w przypadku niepodzielenia stanowiska obrony co do zarzutu z punktu II.3 i II.5 apelacji, o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania w zakresie czynu z punktu X. aktu oskarżenia, a w zakresie czynów punktu IX. i XI aktu oskarżenia o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Obrońca oskarżonegoD. G., który zaskarżył wyrok w całości i na podstawieart. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:1naruszenie prawa materialnego, tj.art. 286 § 1 k.k., polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i skazaniu oskarżonegoD. G.za popełnienie zjawiskowej formy tego przestępstwa, w sytuacji, w której ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny oraz opis czynu przypisanego oskarżonemu wskazują, że oskarżony nie wypełnił swoim działaniem elementarnego znamienia przestępstwa zart. 286 § 1 k.k., tj. doprowadzenia do „rozporządzenia” mieniem, a jedynie, doprowadzenia do „uszczuplenia” należności publiczno - prawnych, a zatem ustalone przez Sąd I instancji zachowanie oskarżonego nie powinno zostać zakwalifikowane na podstawie tego przepisu ustawy;2naruszenie prawa materialnego, tj.art. 86 § 1 k.k.s., polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i skazaniu oskarżonegoD. G.za popełnienie zjawiskowej formy tego przestępstwa, w sytuacji, w której transport towarów, o których mowa w zarzucie, objęty został procedurą celną już od chwili wjazdu do kraju, natomiast ustalone przez Sąd I instancji zachowanie oskarżonego, polegające na wprowadzeniu organów celnych w błąd co do wartości, ilości, rodzaju i kraju pochodzenia towaru nie należy do znamion przestępstwa zart. 86 § 1 k.k.s., a nadto, w sprawie nie ustalono wartości należności celnej narażonej na uszczuplenie;3naruszenie prawa materialnego, tj.art. 270 § 1 k.k., polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i uznaniu oskarżonegoD. G.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 270 § 1 k.k., w sytuacji, w której z ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego, jak i opisu czynu przypisanego oskarżonemu, nie wynika, aby oskarżonyD. G.podrobił lub przerobił jakikolwiek dokument celny, albo dokumentu takiego jako autentycznego używał,4mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj.art. 414 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., polegającą na skazaniu oskarżonegoD. G.za przestępstwo z art. zart. 86 § 1 k.k.s., w sytuacji, w której w stosunku do oskarżonego nastąpiło przedawnienie karalności tego przestępstwa;5mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj.art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającą na zaniechaniu wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku w zakresie przepisów prawa karnego materialnego, na podstawie których skazany został oskarżonyD. G.;6mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania tj.art. 7 k.p.k.iart. 4 k.p.k., poprzez naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej kontrolowanej oceny dowodów i popadnięcie przez Sąd w dowolność ocen w zakresie oceny wiarygodności zeznań świadkaM. K. (2)i wyjaśnień oskarżonegoD. G., w sytuacji, w której depozycji tego świadka nie potwierdzają inne dowody zgromadzone w sprawie oraz przeczą im wyjaśnienia oskarżonego nieprzyznającego się do winy, a nadto, w analogicznym stanie dowodowym i prawnym Sąd I instancji uniewinnił innych oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów, co powoduje, że orzeczenie w stosunku do oskarżonegoD. G.dotknięte jest wewnętrzną niesprawiedliwością;7mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj.art. 92 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., polegającą na pominięciu w uzasadnieniu wyroku istotnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonegoD. G.okoliczności wynikających z zeznań świadkaM. B., dotyczących braku możliwości weryfikacji przez agenta celnego materialnej prawdziwości dokumentów zgłaszanych do odprawy celnej oraz sprawdzenia przewożonego towaru, co doprowadziło do wydania orzeczenia opartego na wadliwej podstawie faktycznej;8błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez błędne uznanie, że oskarżonyD. G.poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, w sytuacji, w której oskarżonyD. G.nie miał świadomości, że do odprawy mogły celnej mogły zostać zgłoszone inne towary od ujawnionych w dokumentach przewoźnika, nie miał prawnej możliwości weryfikacji prawdziwości tych dokumentów oraz samodzielnej rewizji towaru, a nadto, w toku postępowania nie zostało udowodnione na podstawie innych okoliczności niż zeznania świadkaM. K. (2), że przewożony towar był niezgodny z dokumentacją oraz nie zostało ustalone jaki dokładnie był to towar i jaka była jego ilość, co poskutkowało niezasadnym przypisaniem oskarżonemu popełnienia przestępstw zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.oraz zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.;9błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez błędne uznanie, że oskarżonyD. G.wręczył celnikowiM. K. (2)korzyść majątkową w zamian za zaniechanie wszczęcia postępowania karnego, w sytuacji, w której w ramach procedury składu celnego nie istniała możliwość wszczęcia takiego postępowania w zakresie niezgodności towaru z dokumentacją, w rezultacie czego, w sprawie nie ustalono z naruszeniem jakich przepisów prawa przez celnika miałoby się wiązać wręczenie korzyści majątkowej i czy miało to jakikolwiek związek z pełnioną przez tego celnika funkcją.Wskazując na powyższe, na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o:Izmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoD. G.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXV wyroku,IIuchylenie wyroku i umorzenie postępowania w zakresie czynu opisanego pod punktem XXVI wyroku,IIIzmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoD. G.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXVII wyroku, ewentualnie, uchylenie wyroku w tym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Obrońca oskarżonegoR. K. (1)iS. L. (1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej oskarżonegoR. K. (1)w całości, zaś w części dotyczącejS. L. (1)w zakresie uzasadnienia wyroku i na podstawieart. 427 § 2 oraz art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:I) w odniesieniu do osk.R. K. (1):1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , który miał istotny wpływ na jego treść, a polegający na:a) nieuzasadnionej odmowie wiary wyjaśnieniom osk.R. K. (1)(które od początku postępowania były konsekwentne, logiczne i spójne) - z powodu ich sprzeczności z zeznaniami świadków :M. K. (2),K. S.iA. S.,które Sąd w sposób całkowicie dowolny i oderwany od materiału dowodowego zebranego w sprawie ocenił jako spójne i logiczne i finalnie uznał je za wiarygodne - co ostatecznie doprowadziło do skrajnie wadliwego przypisaniaR. K. (1)winy w zakresie zarzuconych mu czynów;b) rażąco błędnym uznaniu za wiarygodne pomówieniaR. K.przez św.M. K. (2)pomimo tego ,że:-miał on ewidentny interes procesowy w pomawianiu innych oskarżonych (w tym mojego klienta ) ,dzięki czemu z jednej strony skutecznie umniejszył swój udział w sprawie ,z drugiej zaś dzięki swej postawie skorzystał z dobrodziejstwaart. 60 par. 3 k.k.;depozycje tego świadka składane w toku postępowania przygotowawczego jak i przed Sądem nie były konsekwentne , roiło się w nich od wewnętrznych sprzeczności , były sprzeczne z relacjami innych świadków, a nadto - wbrew ocenie Sądu - nie znalazły potwierdzenia w innych osobowych źródłach dowodowych ;z uwagi na leczenie psychiatryczne , depresję , nadużywanie alkoholu przez wiele lat przezM. K., zażywanie przed aresztowaniem i w czasie pobytu w izolacji tzw. antydepresantów - przesłuchania tego świadka winny się odbywać z udziałem biegłego psychologa;ocena wiarygodności pomówień tego świadka co do innych oskarżonych (w szczególności osk.S. W. (1)) była skrajnie odmienna albowiem Sąd w tym zakresie całkowicie zdezawuował wartość dowodową zeznańśw. M. K.- a przez te skrajnie odmienne oceny zeznań tego samego świadka Sąd I instancji popadł w nieusuwalną wewnętrzną sprzeczność w ocenie tego samego dowodu;cdokonaniu ustaleń faktycznych w zakresie czynów: XXXIX i XL a/o w sposób skrajnie dowolny, w oderwaniu od depozycji oskarżonych i świadków ,w szczególności w zakresie ustalenia ,że do spotkań wrestauracji (...)naS. K.doszło dwukrotnie - czemu jednoznacznie przeczą relacje uczestników jedynego spotkania w tejże restauracji;ddokonaniu wadliwych (nie wynikających z materiału dowodowego) ustaleń co do przebiegu i wyników postępowania celnego w sprawie nr(...)w(...)wW.- w wyniku których Sąd I instancji nie dostrzegł, że :-R. K.w żaden sposób nie wpływał na bieg ani rozstrzygnięcie końcowe tego postępowania, co jasno wynika z zebranych dowodów ,w tym zeznań św.J. L.(poprzednioP.);nie istniało zatem żadne uzasadnienie dla rzekomego przekazaniaR. K.przezM. K.jakichkolwiek gratyfikacji w związku z tym postępowaniem celnym;-przez okres ostatnich 10 miesięcy postępowanie toczyło się w Referacie(...)(...)wW.bez żadnego udziału ani zaangażowaniaR. K.;- finalne umorzenie postępowania z powodu przedawnienia było wynikiem błędu osób prowadzących postępowanie celne, które wbrew klarownym przepisom Ordynacji Podatkowej nie uznały za skutecznie doręczone pisma adresowane dofirmy (...)i nie wydały decyzji domiarowej w sprawie należności celnych;- akta postępowania domiarowego w sprawie(...)żadną miarą nie wspierają zeznań świadków:M. K.,K. W.-S.i A.S.-a przecież teza odmienna wprost wynika z uzasadnienia wyroku (str. 155 ).e) przyjęciu winyR. K.w zakresie czynu XXXIX i XL:-bez ustalenia z jakimi osobami rzekomo działał wspólnie i w porozumieniu;poprzez przyjęcie, że rzekoma korzyść majątkowa została mu przekazana przezA. S.za pośrednictwemM. K.- które to ustalenie nie wynika z żadnego dowodu zgromadzonego w sprawie;bez ustalenia za jakie rzekome naruszenie przepisów prawaR. K.rzekomo przyjął korzyść majątkową - które to zaniechania i ustalenia dobitnie przekonują o dowolności ustaleń Sądu Okręgowego;2) rażącą obrazę przepisów postępowania (art.2 § 2 k.p.k.;art. 4 k.p.k.;art. 5 § 2 k.p.k.;art.7 k.p.k.;art. 171 § 7 k.p.k.;art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 i 2 k.p.k.) mającą doniosły wpływ na treść orzeczenia ,a polegającą na:adokonaniu ustaleń faktycznych w zakresie rozstrzygnięcia o winieR. K.:z rażącym przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów w sposób dowolny, zaniechaniu uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,niedopuszczalnym rozstrzyganiu nie dających się usunąć wątpliwości w zakresie winy tego oskarżonego na jego niekorzyść,czynienie istotnych dla losów oskarżonego ustaleń wbrew zasadom logiki i prawidłowego rozumowania, dopuszczenie się przy ocenie dowodów istotnych błędów natury faktycznej i logicznej oraz w oparciu o nieprawdziwe ustalenia faktyczne;bzaniechaniu wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku :- w zakresie oceny zeznań świadków:K. W.-S.i A.S.dlaczego Sąd dał wiarę ich relacjom składanym na etapie postępowania przygotowawczego, a nie odniósł się ,nie omówił ,a co najważniejsze nie ocenił b. istotnej zmiany zeznań przez świadków na etapie postępowania przed Sądem, nie przeprowadził żadnej analizy i oceny tych zmian i ewidentnych sprzeczności - co wskazuje, że albo nie dostrzegł tych doniosłych rozbieżności, albo w sposób zupełnie nieuprawniony je zbagatelizował - a przecież z uwagi na rangę zeznań tych świadków dla rozstrzygnięcia o winieR. K.owe rażące zaniechania samoistnie dyskwalifikują wyrok Sądu I instancji w zaskarżonej części -gdyż nie można prześledzić rozumowania Sądu w tym zakresie ,a tym bardziej podjąć merytorycznej polemiki z ustaleniami Sądu;- rażącej wewnętrznej sprzeczności w ocenie zeznań:M. K.,K. W.–S.i A.S.w kontekście odpowiedzialności różnych oskarżonych, szczególnie dobitnie widocznej przy ocenie wiarygodności tych świadków przy uzasadnianiu rozstrzygnięcia o winieosk. S. W.iR. K.;- w oparciu o jakie dowody' zebrane w sprawie Sąd przyjął, że w kontekście czynów przypisanychR. K.doszło do dwóch spotkań wrestauracji (...)i ustalonego w uzasadnieniu przebiegu tych spotkań;- przyczyn nieuprawnionego honorowania a wręcz czynienie ostatecznych ustaleń w sprawie w oparciu o depozycjeśw. K. W.– składane w pierwszej fazie postępowania przygotowawczego mimo tego, że były one składane w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi (art. 171 § 5 i 7 k.p.k.) - czego Sąd zdaje się nawet nie dostrzegać (vide -uzasadnienie wyroku);- dlaczego wielce istotne sprzeczności w relacjach św.K.na temat: okoliczności rzekomego przyjęcia należności przezR. K., rozbieżności na temat wysokości tej kwoty, ustalenia ód kogo te środki pochodziły , za co zostały rzekomo przekazane - nie zostały przez Sąd dostrzeżone, poddane analizie i racjonalnie krytycznie ocenione - a zamiast tego Sąd twierdzi, że zeznaniaK.są konsekwentne, spójne i znajdują wsparcie w innych dowodach - co jest twierdzeniem- w świetle zebranych dowodów-oględnie mówiąc co najmniej dowolnym;II) w odniesieniu do osk.S. L. (1)skarżonemu uzasadnianiu zarzucił :- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że w realiach sprawy niniejszej brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia ,żeS. L. (1)dopuścił się zarzuconych mu czynów ,w sytuacji gdy staranna analiza i ocena zebranych dowodów winna prowadzić do wniosku ,że materiał dowodowy jednoznacznie wykazał, że zachowanieS. L.było we wszystkich aspektach zgodne z prawem, a postępowanie w sprawie niniejszej klarownie wykazało ,że nie miał on nic wspólnego z przestępczą działalnościąM. K. (2).Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o :- w zakresie osk.R. K. (1)- o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od obu zarzutów,ewentualnie- o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.- w zakresie osk.S. L. (1)o zmianę uzasadnienia w zaskarżonej części i ustalenie ,że w realiach sprawy niniejszej brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia ,żeS. L. (1)dopuścił się zarzuconych mu czynów.Obrońca oskarżonejA. S.zaskarżył wyrok w części, tj. w zakresie uznania oskarżonej za winną popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXV i na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na nieudowodnieniu okoliczności faktycznych, a mianowicie:- działania oskarżonej w z góry powziętym zamiarze,- działania oskarżonej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,- nie dopełnienia przez oskarżoną obowiązków służbowych,- uszczuplenia należności Skarbu Państwai przyjęciu ich za ustalone bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym.Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonej również w zakresie zarzutu opisanego pod punktem XXXV.Obrońca oskarżonej MonikiZarzyckiejzaskarżył wyrok w zakresie czynu opisanego w pkt. XXXVI w całości i zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:Iobrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnięart. 231 § 1 k.k.orazart. 231 § 2 k.k., w szczególności z uwagi na fakt, iż w komparycji wyroku Sąd wskazujeart. 231 § 2 k.k., zaś w uzasadnieniuart. 231 § 1 k.k., przy czym Sąd nie wykazał, ani nawet nie odniósł się do tego, na czym polegało wyczerpanie dyspozycji jednego z dwóch wskazanych przepisów zważywszy, że przestępstwa tego można dopuścić się jedynie z winy umyślnej, natomiast sam fakt uchybień w odprawach celnych nie jest równoczesny z winą co do zamiaru popełnienia takiego przestępstwa, zważywszy w szczególności tę okoliczność, iżM. Z.nie miała fizycznej możliwości takiej weryfikacji dokonywanych odpraw by zweryfikować dokumentacje z faktycznym ładunkiem, co wymagało kilku godzin pracy, zaś przeciętnieM. Z.miała około 30 odpraw dziennie, a tym samym, bez swojej winy nie mogła jednocześnie zweryfikować ładunku danej odprawy, a ponadto Sąd nie wskazał w przypadkuart. 231 § 2 k.k.na czym miałaby polegać korzyść majątkowa jaką miałaby uzyskaćM. Z., przy czymRozporządzenie Ministra finansów z dnia 02.08.2001 r.(Dz. U. Nr 84 poz. 914) w sprawie wypadków w których zgłoszenie celne ... funkcjonariusz celny nie był zobowiązany do dokonywania w każdym przypadku rewizji celnej, zwłaszcza tam, gdzie przedstawiona dokumentacja nie budziła wątpliwości;IIobrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia poprzez naruszenie:-art. 424 § 1 ust. 1 k.p.k.na skutek braku wskazania jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, co powoduje niemożność oceny przesłanek jakimi się Sąd kierował przy rozstrzyganiu sprawy, jak również niemożność dobrania stosownych argumentów i zarzutów w apelacji oraz ocenę Sądu wyższej instancji, co do rozstrzygnięcia Sądu in meriti,-art. 424 § 2 k.p.k.poprzez uznanie winy oskarżonejM. Z.w zakresie czynu z pkt. XXXVI aktu oskarżenia pomimo iż jednakowe dowody zebrane w zakresie pkt. XXXVII aktu oskarżenia doprowadziły do jej uniewinnienia w zakresie tego czynu, co czyni wewnętrzną niespójność i niesprawiedliwość wyroku zwłaszcza, że Sąd nie wyjaśnił jakie różnice w dowodach oraz w dokonanych ustaleniach powodowały tak daleko idące różnice w ocenie zarzucanychM. Z.dwóch czynów,-art. 8 § 1 k.p.k.poprzez dokonanie oceny nie na samodzielnych ustaleniach lecz na ustaleniach dokonanych przez inny organ – postępowaniu dyscyplinarnym Izby Celnej, bez wskazania okoliczności, które Sąd uznał za wiarygodne w ramach tego postępowania,-art. 7 k.p.k.nakazujące kształtowanie swoich przekonań na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, natomiast przytoczone przez Sąd dowody - zeznania świadkaT. C.,H. T.L.A.orazG. P.(k. 139 uzasadnienia), którzy nie zeznali nic obciążającego, ustalenia Izby Celnej w ramach postępowania dyscyplinarnego, które to postępowanie nie zawiera innych nowych dowodów ponadto, co ustalone przed Sądem, a jedynie dokonało ocen stanu faktycznego, tak jak i postępowanie w sprawie 3 Ds 446/05/7, które przecież nie wskazało winyM. Z.względnie zeznania czy wyjaśnieniaM. K. (2), w których brak jest elementów bezpośredniego pomówienia i których Sąd nie obdarzył pełnym zaufaniem nie dają podstawy do przyjęcia, iżM. Z.może być winną zarzucanego jej czynu i dokonania rozstrzygnięcia takiego, jak uczynił Sąd Okręgowy,-art. 5 § 2 k.k.- poprzez nieuwzględnienie zasady „in dubio pro reo”, gdy tymczasem ani Prokurator, ani Sąd nie wskazał, czyM. Z.dopuściła się naruszenia przepisów prawa lub też zasad pragmatyki służbowej organów celnych, przy czym nie wzięto pod uwagę, że powstałe nieprawidłowości nie były w wyniku działań funkcjonariuszy celnych, w tymM. Z., gdyż to osoby trudniące się importem starają się wprowadzić na rynek towary w korzystnych realiach (charakteru asortymentu, ilości, jakości, kraju pochodzenia, użytych do produkcji materiałów, itp.), zaś weryfikacja dokumentów celnych i towarów zawartych w kontenerze trwa około 8 godzin, zaśM. Z.i inni merytoryczni pracownicy celni mieli w okresie objętym aktem oskarżenia w tej jednostce celnej średnio około 30 odpraw dziennie o czym zarówno jej przełożeni, jak i organa Państwa wiedzieli i akceptowali taki porządek, godząc się na to, że realia pracy nie pozwalają na weryfikację zgłoszeń celnych i jedynie wyrywkowo można przeprowadzać takie kontrole,-art. 424 § 1 k.k.poprzez wskazanie w komparycji wyrokuart. 321 § 2 k.k., zaś w uzasadnieniu wskazanieart. 321 § 1 k.k., co powoduje, iż w istocie zachodzi wątpliwość jak ostatecznie Sąd zakwalifikował czyn przypisanyM. Z., przy czym należy podkreślić, iż z uzasadnienia wynika, iż Sąd nie przyjął działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co sugerowałoby, iż w istocie pomyłka co do kwalifikacji prawnej nastąpiła w komparycji wyroku, jednak, co do zasady wyrok wraz z uzasadnieniem nie są spójne,-art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.poprzez prowadzenie niniejszego postępowania z naruszeniem zasady res judicata, albowiem w niniejszej sprawie doszło do wydania prawomocnego orzeczenia przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Praga Północ sygn. 1 Ds 71/03/V z dnia 30.03.2004 r. o umorzeniu śledztwa, które nie zostało podjęte po wydaniu tego postanowienia.Mając na uwadze powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieM. Z.od popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXVI.Obrońca oskarżonego TadeuszaBroniszewskiegozaskarżył wyrok co do pkt. XLIX i L na jego korzyść i na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 § 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:1obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, w postaci naruszeniaart. 7 k.p.k.poprzez dowolne i uchybiające zasadzie logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego ocenę zeznań świadkówT. B. (2)iS. K.,2błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na uznaniuT. B. (1)winnym popełnienia czynów wymienionych w pkt. XLIX i L wyroku, pomimo iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy podstaw do takich ustaleń nie daje, a w szczególności to, iż brak szczegółowego ustalenia i wskazania w postępowaniu dowodowym transportów realizowanych przez pracowników oskarżonegoT. B. (1)czyni wątpliwym zarzut nie zgłaszania towarów do odpraw celnych na ternie Polski.W oparciu o powyższe zarzuty na zasadzieart. 427 § 1 k.pk. w zw.art. 437 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnianie oskarżonegoT. B. (1)od czynów opisanych w pkt. XLIX i L.Obrońca oskarżonegoW. K.zaskarżył na korzyść orzeczenie w pkt. LII i na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 § 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:1.obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia w postaci naruszeniaart. 7 k.p.k.poprzez dowolną uchybiającą zasadzie logicznego rozumowania oraz sprzeczną z doświadczeniem życiowym ocenę zeznań świadkówP. G. (2),S. G. (1)iM. G.,2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu oskarżonegoW. K.winnym popełnienia czynu zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.pomimo, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy podstaw do takich ustaleń nie dają a w szczególności, że świadkowieP. G. (2),S. G. (1)iM. G.prowadzili własne działalności gospodarcze i wykonując przewozy w ramach otrzymanych zleceń transportowych w transporcie międzynarodowym w ramach konwencji CMR mieli obowiązek zgłaszania towaru do odpraw celnych i działali na swój rachunek i koszt.W oparciu o powyższe zarzuty na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 437 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoW. K.od czynu opisanego w pkt. LII.Obrońca oskarżonegoW. A.zaskarżył wyrok w części dotyczącej uznania go za winnego w zakresie czynu w pkt. LIV i na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 439 § 1 pkt. 8 k.p.k.a takżeart. 438 pkt. 1, 2 i 3 k.p.k.wyrokowi powyższemu zarzucił:1procedowanie przez Sąd orzekający i wydanie orzeczenia skazującego w przedmiocie czynuW. A.zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 k.k.pomimo, iż postępowanie karne co do tego samego czynu, tej samej osoby, w tym samym okresie czasu - choć przy innej ocenie prawnej dotyczącej jego kwalifikacji prawnej - zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem Prokuratury Okręgowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2007 roku, o sygn. akt VI Ds 79/07, o umorzeniu śledztwa przeciwko osobieW. A.i nie zostało wznowione w trybieart. 327§2 k.p.k.przez prokuratora nadrzędnego,2obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 286§1 k.k., poprzez uznanie oskarżonego za winnego i skazanie go za czyn zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., pomimo braku znamion określonych w przepisieart. 286 k.k., tj. wprowadzenia innej osoby w błąd oraz doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia jakimkolwiek mieniem, szczególnie w jego ujęciu w opisie czynu w „dotychczas nieoszacowanej kwocie”,3mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a to przepisuart. 413 §2 pkt 1 k.p.k., poprzez rozbieżności w zarzucie wydanego wyroku pomiędzy opisem czynu oskarżonego, który to miał popełnić swój czyn zabroniony w formach podżegania i pomocnictwa, a kwalifikacją prawną czynu przypisanegoW. A., tj. zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., podczas gdy opis zarzucanego czynu powinien być precyzyjny i dokładny oraz winien odpowiadać jego kwalifikacji prawnej,4błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na niezasadnym przyjęciu, że w/wym. oskarżony popełnił opisany w wydanym wyroku czyn, podczas gdy zebrany materiał dowodowy i prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi.Stawiając powyższe zarzuty, na podstawieart. 427§1 k.p.k.,art. 437§1 i 2 k.p.k.orazart. 439§ 1 pkt 8 k.p.k.wniósł o:- uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie czynu zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§ 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i umorzenie postępowania karnego w tym zakresie,ewentualnie o:- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu,lub o- uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie czynu zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Obrońca oskarżonegoP. S. (1)zaskarżył wyrok w całości, zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając:- obrazę przepisów prawa materialnego poprzez bezzasadne przyjęcie, iż zarzucany oskarżonemu czyn (opisany pod punktem LV wyroku) należy kwalifikować jako przestępstwo zart.l8§3 k.k.w zw. zart. 86§3 k.k.s., podczas gdy zachowanie przypisane oskarżonemu wyczerpuje znamiona wykroczenia skarbowego zart. 18§3 k.k.w zw. zart.86§4 k.k.s.,-rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary przekraczającej stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia.- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę wyroku w części wymierzającej oskarżonemu karę grzywny przez obniżenie jej do 30 stawek dziennych o wartości 30zł.Prokuratorzaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych:1S. W. (1),R. W.,P. M. (1),S. L. (1),M. W. (1),P. M. (2),L. K.,M. M. (1),L. G. (1),Z. K. (1),Z. K. (2),P. G. (1)- w całości,2M. K. (1)-w zakresie czynu z punktu VIII,3A. S.- w zakresie czynu z punktu XXXII, XXXIII, XXXIV,4M. Z. (1)- w zakresie czynu z punktu XXXVII,5T. B. (1)- w zakresie czynu z punktu XLVIII,6W. K.- w zakresie czynu z punktu LI,7W. A.. - w zakresie czynu z punktu LIII.Powołując się na przepisart. 438 pkt 3 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił:1błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd, że oskarżeni:S. W. (1)nie popełnił przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.orazM. K. (1),R. W.,S. L. (1),M. W. (1),L. K.,A. S.,P. G. (1),T. B. (1),W. K.iW. A.nie popełnili przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci m.in. wyjaśnieńM. K. (2),B. P.,K. S.,A. S.,M. B.,M. W. (1),J. Z.,R. K. (1),L. G. (1),D. G.i innych, zeznań świadków m.in.:M. W. (3),E. S.,K. L., wyników analizy uzyskanych wykazów połączeń telefonicznych, dokumentacji celnej z odpraw towarów, dokumentacji z postępowań kontrolnych i dyscyplinarnych prowadzonych przez Izbę Celną wW., wypisów z KRS, w tym dot.firmy (...), aktów notarialnych, przeprowadzonych analiz kryminalistycznych i innych prowadzi do wniosku, że wymienieni oskarżeni dopuścili się tych zarzucanych przestępstw,2błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd, że oskarżonyS. W. (1)nie popełnił opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku czynu, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2),B. P.iK. L.prowadzi do wniosku, że oskarżony dopuścił się tego przestępstwa,3błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający przyjęciu przez Sąd, iżS. W. (1)nie popełnił opisanych w punktach III i IV części wstępnej wyroku przestępstw, podczas gdy zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2),B. P.,S. G. (2)prowadzi do odmiennych wniosków,4błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd, że oskarżonyS. W. (1)nie popełnił czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku oraz że oskarżonaA. S.nie dopuściła się czynu opisanego w punkcie XXXIII części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy w postaci przesłuchaniaB. P.iM. K. (2)prowadzi od odmiennych wniosków,5błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, żeS. W. (1)nie dopuścił się czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci przesłuchaniaK. S.iA. S.prowadzi do odmiennych wniosków,6błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, żeS. W. (1)nie dopuścił się czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku oraz przyjęciu, ze oskarżonaA. S.nie dopuściła się czynu z punktu XXXIV części wstępnej wyroku i że oskarżonaM. Z. (1)nie dopuściła się czynu opisanego w punkcie XXXVII części wstępnej wyroku, podczas gdy materiał dowodowy w postaci przesłuchaniaM. K. (2),B. P.,A. S.iK. S.pozwala wyciągnąć odmienne wnioski,7błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd, żeR. W.nie dopuścił się opisanych w punktach XIII i XIV części wstępnej czynów, podczas gdy zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2)iM. B.prowadzi o do odmiennych wniosków,8błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że oskarżonyS. L. (1)nie dopuścił się czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2)iK. L.prowadzi do odmiennych wniosków,9błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia polegający na przyjęciu, iż oskarżonyS. L. (1)nie dopuścił się czynów opisanych w punktach XVII i XVIII części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci przesłuchaniaM. K. (2)prowadzi do odmiennych wniosków,10błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżonyM. W. (1)nie dopuścił się przestępstw opisanych w punktach XX i XXI części wstępnej wyroku, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2)iM. B.pozwala wyciągnąć odmienne wnioski,11błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżonyP. M. (1)nie dopuścił się przestępstw opisanych w punktach XXII, XXIII i XXIV części wstępnej wyroku, podczas gdy zebrany materiał dowodowy w postaci przesłuchaniaM. K. (2)pozwala na przyjęcie odmiennych wniosków,12błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżonyL. K.nie dopuścił się przestępstw opisanych w punktach XXIX, XXX, XXXI części wstępnej wyroku, podczas gdy zebrany materiał dowodowy w postaci przesłuchaniaM. K. (2)pozwala na przyjęcie odmiennych wniosków,13błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że oskarżonyM. M. (1)nie dopuścił się czynu opisanego w punkcie XXXVIII części wstępnej, wyroku, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2)prowadzi do odmiennych wniosków,14błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że oskarżonyL. G. (2)nie dopuścił się czynu opisanego w punkcie XLI części wstępnej wyroku oraz, żeZ. K. (1)nie dopuścił się czynów opisanych w punktach XLII i XLIII części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2)prowadzi do odmiennych wniosków,15błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że oskarżonyZ. K. (2)nie dopuścił się czynu opisanego w punkcie XLIV części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznańM. K. (2)prowadzi do odmiennych wniosków,16błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że oskarżonyP. G. (1)nie dopuścił się czynów opisanych w punktach XLVI i XLVII części wstępnej wyroku, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznańA. R.iE. D.prowadzi do odmiennych wniosków.Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 437 § 1 k.p.k., wniósł o:uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej zarzutów podniesionych w niniejszym środku odwoławczym i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:Apelacja obrońców oskarżonychM. K. (1),S. L. (1),D. G.,M. Z. (1),R. K. (1), częściowoA. S.i częściowo prokuratury okazały się zasadne o tyle, że spowodowały uchylenie zaskarżonego wyroku w odniesieniu do tych osób i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Natomiast niezasadne okazały się apelacje obrońców oskarżonychT. B. (1),W. K.,W. A., jak równieżP. S. (1).Zażywszy na zakres środka odwoławczego złożonego przez prokuratora Sąd Apelacyjny uznał za stosowne przedstawić w pierwszej kolejności swoje stanowisko w zakresie postawionych w apelacji zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia co do kwestii uniewinnieniaM. K. (1),R. W.,S. L. (1),M. W. (1),L. K.,A. S.,P. G. (3),T. B. (1),W. K.iW. A.od popełnienia przestępstwa działania w zorganizowanej grupie przestępczej (art. 258 § 1 k.k.) bądź założenia i kierowania taką grupą (art. 258 § 3 k.k.) przezS. W. (1).Prokurator nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, uznał je za wadliwe, w kontekście oceny materiału dowodowego, jaką dokonał Sąd I instancji.W ocenie skarżącego w okresie od 2001 r. do 2005 r. wW.funkcjonowała założona i kierowana przezS. W. (1)orazP. W.zorganizowana grupa przestępcza, zajmująca się sprowadzaniem na polski obszar celny szeregu przedmiotów począwszy od tekstyliów a skończywszy na sprzęcie AGD, mająca na celu dokonanie uszczupleń należności celnych, wykorzystywanie na szeroką skalę dobrze prosperującego procederu korupcyjnego związanego z odprawami towarów, zwłaszcza towarów wrażliwych zarówno w Urzędzie Celnym wW.jak i powiązanych z nim agencjach celnych – w szczególności w tzw.M.Uznanych(...)i(...).Według prokuratora dokonywano w tych urzędach fikcyjnych odpraw celnych, często podrabiano dokumenty przewozowe, zaniżano w tych dokumentach rodzaj, ilość i wartość sprowadzonego towaru. Nierzadko odstępowano od przeprowadzenia rewizji celnych mimo istnienia takowego obowiązku. Zdaniem prokuratora, grupa założona i kierowana przezS. W. (1)iP. W.(jego sprawę karną wyłączono do odrębnego rozpoznania) składała się nie tylko z celników czy też pracowników innych komórek organizacyjnych Urzędu Celnego wW.ale i też importerów towarów, zainteresowanych uzyskaniem znacznych zysków czy też osób prowadzących firmy spedycyjne, współpracujących z pracownikami agencji celnych.W obszernej argumentacji apelujący prokurator przedstawił zarys i tło funkcjonowania tej grupy założonej przez w/w osoby, które z racji wykonywanej pracy i posiadanego doświadczenia, posiadali szerokie kontakty z pracownikami Urzędu Celnego, agencjami celnymi. Posiadali niezbędną wiedzę na temat przepisów i reguł obowiązujących wprawie celnymalbowiemS. W. (2)był w tamtym okresie właścicielemagencji (...)aP. W.– funkcjonariuszem celnym.Głównym źródłem dowodowym są – według prokuratora – zeznania byłego funkcjonariusza, pracującego w Urzędzie Celnym wW.M. K. (2), który w swoich obszernych i szczegółowych wyjaśnieniach, ujawnił przestępczy proceder związany z dokonywaniem fikcyjnych odpraw celnych towarów sprowadzanych z krajówD.W.a także okoliczności dotyczących powszechnego wówczas wśród funkcjonariuszy celnych łapówkarstwa.Według prokuratora, który swoje zarzuty oparł na wyjaśnieniachM. K. (2), istniała zorganizowana grupa przestępcza, której działania wskazują na istnienie między jej uczestnikami trwałych więzi„ekonomicznych wynikających ze wspólnego popełniania przestępstw”,a oskarżeni byli od siebie zależni, świadomi zakresu przedmiotowego i podmiotowego działania struktury, w której uczestniczyli.Na koniec swoich rozważań prokurator przytoczył, na potwierdzenie słuszności tak postawionego zarzutu obrazy przepisów prawa materialnego (błędu w ustaleniach faktycznych) swoje stanowisko, co do kwestii przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej, przytaczając orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2003 ., a także krytykę analizy dokonanej przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego, także przytaczając odpowiednie judykaty sądów.Sąd Apelacyjny nie podzielił stanowiska prokuratora, co do nieprawidłowo wyciągniętych przez Sądmeritiwniosków związanych z analizą materiału dowodowego, co do istnienia tak przedstawionej przez niego zorganizowanej grupy przestępczej, założonej i kierowanej przezS. W. (1)iP. W..Słusznie Sąd I instancji stwierdza, na tle akceptowanych przez niego orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2013 r. sygn. akt II AKa 316/12 i Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2002 r., sygn. akt II AKa 123/02, w których zawarta jest charakterystyka grupy przestępczej, by nie powiedzieć jej„definicja”,że w zarzucie prokuratora w niniejszej sprawie„nie sposób dostrzec nawet zarysu występowania wewnętrznej struktury organizacyjnej”.Nie wynika,„by występowała w niej hierarchia”.Sąd Apelacyjny akceptuje stanowisko Sądu Okręgowego, iż żaden dowód w tej sprawie nie wskazuje na to, by wspomniana grupa w takim kształcie osobowym miała odrębny budżet, na który„zapracowaliby jej członkowie”,a pieniądze te przeznaczano na pomoc prawną, łapówki dla funkcjonariuszy bądź zakup niezbędnych środków do funkcjonowania tak określonej grupy.Postępowanie karne nie pozwoliło na ustalenie podziału zadań i funkcji wewnątrz grupy, planowania przestępstw, redystrybucję korzyści majątkowych czy też powiązań o charakterze psychologicznym.Sąd Apelacyjny dostrzegł, iż żadna z osób oskarżona o przynależność do takiej grupy przestępczej, w ramach postawionego jej zarzutu nie przyznała się do uczestnictwa w tej grupie.Nie ulega wątpliwości, w ocenie Sądu odwoławczego, iż prokurator stawiając tym osobom zarzut zart. 258 § 1 k.k.aS. W. (1)zart. 258 § 3 k.k.w przeważającej mierze oparł się na wyjaśnieniach świadka tzw.„skruszonego”,korzystającego z dobrodziejstwaart. 60 § 3 k.k.Sąd Apelacyjny nie neguje wartości dowodowej tym zeznaniom pragnie zwrócić uwagę, iż ich treść dotyczy bardziej konkretnych zarzutów stawianym bez mała wszystkim oskarżonym objętym aktem oskarżenia, aniżeli kwestii przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej.Nadto należy wskazać, co wynika z wyjaśnień samych oskarżonych objętych zarzutem zart. 258 § 1 k.k., iż nie znali się wzajemnie np. przesłuchanyW. K.wyjaśnił na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r., iż nie zna współoskarżonegoS. W. (1)iP. W..Podobnie wyjaśniłW. A.iT. B. (1)(rozprawa z dnia 13 kwietnia 2011 r.). Są to osoby prowadzące firmy transportowe. Także oskarżonyS. L.- Naczelnik(...)wyjaśnił, że nie znaS. W. (1).Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie jest warunkiemsine qua nonznajomość wszystkich osób w grupie przestępczej, gdyż uzależnione to jest od liczebności takiej grupy i specyfiki działalności przedmiotowej oraz podziału zadań bądź pełnionej funkcji.Jednakże w niniejszej sprawie, poza wyjaśnieniamiM. K. (2)brak jest jakichkolwiek innych dowodów, które wskazywałyby na powiązania strukturalne wymienionych osób, którym prokurator przedstawił zarzut zart. 258 § 1 k.k.Należy podkreślić, iż fakt znajomościM. K. (2)zeS. W. (1)iP. W.a także innymi osobami w żaden sposób nie uprawdopodabnia istnienia zorganizowanej grupy przestępczej o takich cechach, które dokładnie przedstawiał Sądmeriti.Nawet relacja świadkaB. P., który wykonywał odpłatnie pracę dlaS. W. (1)i na jego polecenie spotykał się zA. S., nie upoważnia do takiego stwierdzenia, że w grupie występowała określona więź organizacyjna, ze stałym gronem uczestników koordynujących wzajemną działalność według ustalonych reguł i pewnej hierarchii.W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd I instancji w swoim uzasadnieniu w kwestii przedstawionego w akcie oskarżenia zarzutu zart. 258 § 1 i 3 k.k.wobec wcześniej określonym osobom przedstawił prawidłowy tok rozumowania i w sposób właściwy przedstawił argumentację będącą pod ochronąart. 7 k.p.k.W tym też stanie rzeczy wniesiony przez skarżącego zarzut co do niesłusznego uniewinnienia przez Sąd oskarżonych, zart. 258 § 1 k.k.(a wobecS. W. (1)zart. 258 § 3 k.k.) okazał się niezasadny.Podniesiony w nim zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku sprowadza się w swojej istocie do odmiennej niż to uczynił Sąd orzekający oceny zebranego w sprawie, dotyczącego zarzutu działania zorganizowanej grupy przestępczej, materiału dowodowego, w pierwszym rzędzie wyjaśnień samych oskarżonych, zeznań świadkaM. K. (2).Prokurator poza przytoczeniem tez orzeczniczych, dlaczego należy w tym zakresie dać wiarę depozycjomM. K. (2), nie przedstawia jednak rzeczowych argumentów, które mogłyby podważyć trafność rozumowania Sądu I instancji w zakresie zarzutu zart. 258 k.k.Dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia dotyczące braku zorganizowanej grupy przestępczej rzekomo kierowanej przezS. W. (1)iP. W., poczynione zostały bowiem w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, który oceniono zgodnie z regułami zawartymi wart. 4 k.p.k.i7 k.p.k.Sąd Apelacyjny sygnalizuje, iż miał pełną świadomość, iż czyn zart. 258 § 1 k.k.zarzuconyM. K. (1),R. W.,S. L. (3),M. W. (1),L. K.,A. S.,P. G. (1),T. B. (1),W. K.iW. A.uległ przedawnieniu albowiem, zgodnie z przepisamiKodeksu karnego z 6 czerwca 1997 r.za ten czyn groziła odpowiedzialność karna do 3 lat pozbawienia wolności, co powoduje, iż przedawnienie karalności tego przestępstwa nastąpiło z upływem 10 lat (art. 101 § 1 k.k.iart. 102 k.k.).W tej sytuacji, zważywszy na wyrok Sądu Okręgowego (uniewinnienie) Sąd Apelacyjny uznał, iż zastosowanie maa contarioart. 414 § 1 k.p.k., jako bardziej korzystny dla oskarżonych.Wspomniana sytuacja nie dotyczy oskarżonegoS. W. (1), którego zarzucany czyn zart. 258 § 3 k.k.nie uległ przedawnieniu; z uwagi na wysokość zagrożenia (do 10 lat z uwagi na okres zarzutu trwający do 2005 r. - a więc pod rządamiKodeksu karnegoze zmianami obowiązującymi od 1 maja 2004 r.).Analizując w dalszej części apelację prokuratora wniesioną co do poszczególnych zarzutów dotyczących wszystkich oskarżonych (poza oskarżonymP. S. (1)), nie związanych zart. 258 § 1 k.k.bądźart. 258 § 3 k.k.(co do oskarżonegoS. W. (1)) Sąd Apelacyjny uznał, iż wspomniana apelacja nie jest zasadna, co do oskarżonych:P. M. (1),L. K.,M. M. (1),L. G. (1),Z. K. (1),Z. K. (2)iP. G. (1), których Sąd Okręgowy uniewinnił od popełnienia zarzucanych im przestępstw.OdnośnieP. M. (1)prokurator zarzucając Sądowimeritibłędy w ustaleniach faktycznych uznał, iż ocena materiału dowodowego, zwłaszcza zeznań świadkaM. K. (2)została dokonana w sposób dowolny.Sąd Apelacyjny nie podzielił stanowiska prokuratora.Jak wynika z akt sprawyP. M. (1)miał postawione trzy zarzuty zart. 228 § 3 k.k.Wszystkie zarzuty zostały oparte na zeznaniach świadkaM. K. (2), który zeznał, że wręczałP. M. (1)korzyść majątkową za niedopełnienie przez niego obowiązków służbowych polegających na zaniechaniu przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych wobecfirm (...)i(...)w okresie od 8 września do 15 września 2001 r. Wówczas miał rzekomo przyjąć kwotę co najmniej 2.000 zł. Kolejny zarzut niedopełnienia obowiązków dotyczyłfirmy (...)za okres od 25 lutego do 6 marca 2002 r., za co miał przyjąć odM. K. (2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 600 dolarów amerykańskich.Natomiast ostatni zarzut dotyczył roku 2002, gdzie także odM. K. (2)przyjął korzyść majątkową w kwocie 250 USD za zaniechanie przeprowadzania kontroli zgłoszeń celnych dotyczących odpraw żelazek dlafirmy (...)zW..Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż w sprawie brak jest dowodów, które w sposób jednoznaczny wskazywałyby na sprawstwoP. M. (1)w zarzucanych mu przestępstwach.Żaden że świadków przesłuchany przez Sądmeritinie potwierdził zeznańM. K. (2), a niektórzy z nich, jakE. W.iB. K.zaprzeczyły aby miały wiedzę na temat wręczania celnikom, dokonującym odpraw bądź kontrolującym konkretne odprawy, korzyści majątkowych za niewszczynanie określonych procedur celnych. Prokurator nie przedstawił żadnej argumentacji na poparcie swoich zarzutów.W ocenie Sądu Apelacyjnego zarzuty prokuratora są polemiką z prawidłowymi ustaleniami Sądumeriti, co do wartości dowodowej zeznańM. K. (2), do których Sąd Apelacyjny odniesie się w dalszej części uzasadnienia.Także niezasadne są zarzuty prokuratora wobec orzeczenia Sądu I instancji dotyczącegoL. K..Prokurator zarzucił Sądowimeriti, że negując wartość dowodową wyjaśnień i zeznańM. K. (2), postąpił wbrew zasadom swobodnej oceny materiału dowodowego, negując tym samym zasady logiczności, doświadczenia życiowego.Sąd Apelacyjny nie zgodził się z tak postawionym zarzutem.Uważna lektura uzasadnienia Sądu I instancji w zakresie trzech zarzutów postawionychL. K.wskazuje, iż podstawę wyroku uniewinniającego stanowiły zeznania świadków:M. M. (2),S. J.,M. Z. (3), a także wyjaśnienia samego oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw.Sądmeritisłusznie odmówił waloru wiarygodności zeznaniomM. K. (2), które nie były konsekwentne w toku rozprawy sądowej.Świadek nie był w stanie podać szczegółów rozliczeń odpraw celnych, przy których celnicy m.in.L. K.mieli otrzymywać pieniądze w określonych kwotach od 100 do 200 zł. Jego zeznania nie miały waloru pewności i kategorycznych twierdzeń. Brak było innych dowodów, które choćby w sposób pośredni potwierdzały depozycje świadkaM. K. (2).W ocenie Sądu Apelacyjnego również i w tym przypadku stanowisko prokuratora zarzucające Sądowimeritiobrazęart. 7 k.p.k.jest gołosłowne, nie poparte jakąkolwiek inną argumentacją, poza wskazaniem na zeznaniaM. K. (2).Sąd Okręgowy w motywach wyroku wskazał, o jakie dowody poczynił ustalenia w sprawie dotycząceL. K., jakie fakty uznał za udowodnione lub nie udowodnione, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych – czyniąc zadość wymogomart. 424 k.p.k.a ocenę tych dowodów dokonał, wbrew stanowisku skarżącego, zgodnie zart. 7 k.p.k.Podobną ocenę wykazał Sądmeritianalizując dowody w sprawie zarzutu XXXVIII dotyczącegoM. M. (1).Również zarzut prokuratora, że Sąd Okręgowy dokonał„samowolnej”a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego – nie może się ostać.Sadmeritiprawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i nie znalazł podstaw, aby uznać, że wskazane dowody pozwalają na przypisanie winyM. M. (1)polegającej na niedopełnieniu przez niego obowiązku przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych przezM. K. (2)wM.Uznanym(...)wW., w ramach prowadzonej kontroli programowej nr(...)-KW-61/01, za co miał przyjąć korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł.Oceniając materiał dowodowy Sądmeritizwrócił uwagę na dwa aspekty.Pierwszy dotyczył złożonych wyjaśnieńM. M. (1), który stwierdził, że zeznaniaM. K. (2)są pomówieniem wynikłym z tego, iż nie darzą się sympatią, wręcz nie lubią się.Drugi aspekt dotyczył postępowania dyscyplinarnego, toczącego się wobec oskarżonego odnośnie kontroli objętej postawionym mu zarzutem, które zostało umorzone wobec niewykrycia żadnych nieprawidłowości.Zdaniem Sądu Apelacyjnego ustalenia Sądumeritisą jak najbardziej prawidłowe, a ocena materiału dowodowego dotyczącegoM. M. (1)została poczyniona zgodnie zart. 7 k.p.k.W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny nie uwzględnił zarzutu prokuratora odnośnie osobyM. M. (1), uznając tym samym jego argumentację za chybioną.Również w zakresie zarzutu XLI dotyczącegoL. G. (1)oraz zarzutu XLII i XLIII dotyczącegoZ. K. (1)apelacja prokuratora zarzuca Sądowi I instancji uchybienie w postaci nielogicznego, sprzecznego z zasadami doświadczenia życiowego negatywnego ocenienia zeznańM. K. (2).Prokurator poza streszczeniem istoty zarzutów postawionym obu podsądnym, nie przedstawił żadnej innej argumentacji na poparcie swojego stanowiska, poza konstatacją, iż powodem dla których Sądmeritizdyskredytował zeznania świadkaM. K. (2)było to, że skorzystał on z instytucji przewidzianej wart. 60 § 3 k.k.Zdaniem Sądu Apelacyjnego stanowisko Sądu Okręgowego jest jak najbardziej prawidłowe. Kontrolując tok rozumowania Sądumeritioceniającego materiał dowodowy, Sąd Apelacyjny nie dostrzegł nieprawidłowości, które skutkowałyby przyjęciem poglądu autora apelacji.Do treści zeznańM. K. (2)będzie odniesienie w dalszej części uzasadnienia, tym niemniej należy przypomnieć skarżącemu, że o błędzie w ustaleniach faktycznych można mówić wówczas, gdy ustalenia te w ogóle podstawy tej są pozbawione, np. gdy Sąd nie jest w stanie wskazać konkretnego dowodu, upoważaniającego do danego ustalenia faktycznego lub też zostały poczynione w oparciu o wadliwie oceniony materiał dowodowy, tj. sprzecznie z zasadą wyrażoną wart. 7 k.p.k.Nie ulega wątpliwości dla Sądu Apelacyjnego, że przekonanie Sądumeritio braku winy oskarżonegoL. G. (1)iZ. K. (1)zostało ukształtowane w oparciu o wszystkie przeprowadzone dowody dotyczące tych zarzutów, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia.W ocenie Sądu Apelacyjnego, przy orzekaniu o braku winy obu podsądnych Sądmeritimiał na uwadze wszystkie konfrontacje, jakie mieli przeprowadzone ze świadkiemM. K. (2)obaj oskarżeni a także ich wyjaśnienia.Słusznie podnosi Sąd I instancji, że żaden inny dowód, poza depozycjamiM. K. (2), bezpośrednio ani pośrednio nie potwierdził udziału ich w opisanych zarzutach.W tym stanie rzeczy zarzuty skarżącego są tylko i wyłącznie polemiką z prawidłowymi ustaleniami Sądu Okręgowego.Podobne stanowisko, nieuwzględniające zarzutów prokuratora, Sąd Apelacyjny przyjął wobec orzeczenia dotyczącegoZ. K. (2). Także i w tej części apelacja prokuratora nie przedstawia żadnej, poważnej argumentacji, poza stwierdzeniem, że materiał dowodowy, co do zarzutu XLIV dotyczącegoZ. K. (2)oparty jest na treści zeznańM. K. (2).Warto zauważyć, iż podczas rozprawy sądowejM. K. (2)zeznał (k. 17211), iż nie pamięta, czy od oskarżonego przyjmował pieniądze w kwocie co najmniej 2.000 zł za poświadczeniem nieprawdy w dokumentach celnych przedłożonych do odprawy towaru w okresie 31 lipca 2001 r. do 27 września 2001 r. wM.Uznanym(...)wW..Tym samym ocena materiału dowodowego dokonana przez Sądmeritibyła słuszna, oparta o przepisart. 7 k.p.k.Prokurator nie wskazał w swojej apelacji konkretnych błędów w samym sposobie dochodzenia przez Sądmeritido określonych ocen, przemawiających w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu.Sąd Apelacyjny nie podzielił także argumentacji prokuratora, co do błędu w ustaleniach faktycznych, jakich dopuścił się Sąd I instancji: w zakresie trzech zarzutów (XLV, XLVI i XLVII), jakie dotyczyły oskarżonegoP. G. (1).W sprawie dotyczącej zarzutu działalności oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezS. W. (1)iP. W.Sąd Apelacyjny dokonał już oceny w pierwszej części uzasadnienia.Pozostałe dwa zarzuty dotyczące usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci obuwia importowanego z(...)dlafirmy (...)zL.związane są z doprowadzeniem Skarbu Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej kwocie w okresie 4 września 2001 r. do 7 września 2001 r. wS..Materiał dowodowy został oparty w przeważającej mierze na zeznaniach kierowców:E. D.iA. R., które to zeznania zostały poddane gruntownej ocenie przez Sąd Okręgowy.W toku postępowania przygotowawczego obaj świadkowie wyraźnie wskazali, że wykonywali poleceniaP. G. (1), który był pełnomocnikiemfirmy (...).ŚwiadekA. R.na rozprawie (k. 17096) zaprzeczył, aby nie dojechał z towarem do miejsca odprawy celnej a nadto dodał, że nie było takiej sytuacji, aby przy odprawach nie było celnika.Także świadekE. D.zmienił swoje wcześniejsze zeznania (k. 176163), w których nie był w stanie się odnieść do twierdzeń, że były dwa przypadki, że towar zawoził bezpośrednio do magazynu bez przedstawienia go w urzędzie celnym. Zaznaczył, że nigdy nie płacił celnikom łapówek.Prezentując powyższe depozycje świadków, Sąd Apelacyjny podzielił pogląd Sądumeriti, że zeznania tych osób nie doprowadziły do wypracowania„jednoznacznej wersji zdarzenia”,z której bez żadnej wątpliwości wynikałoby, że oskarżonyP. G. (1)jest sprawcą obu zarzucanych mu czynów.Tym samym zarzut prokuratora, że analiza toku myślowego dokonana przez Sądmeritijest niezrozumiała oraz, że zostały naruszone„wszelkie zasady swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego”jest nieuprawniony, w świetle rozważań Sądumeriti, i stanowi prezentację własnej oceny tegoż materiału.Prokurator nie wykazał, że ocena dowodów wyrażona przez Sąd orzekający jest sprzeczna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.Należy przypomnieć, iż ustalenia faktyczne Sądu wyrokującego w pierwszej instancji pozostają pod ochroną„zasady oceny dowodów”tylko wtedy, gdy Sąd ten rozważył, we wzajemnym ze sobą powiązaniu, wynikające z każdego z zebranych w sprawie dowodów, okoliczności, które mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego.W konkretnym przypadku stwierdzenie Sądumeritio braku winyP. G. (1)było wynikiem wszechstronnej analizy dowodów osobowych.Sąd Apelacyjny nie podzielił apelacji obrońcy oskarżonychT. B. (1)iW. K., który zarzucił Sądowimeritiobrazę przepisów procesowych tj.art. 7 k.p.k., poprzez dowolną, uchybiającą zasadzie logicznego rozumowania ocenę zeznań świadkówT. B. (2)iS. K.(wobecT. B. (1)) orazP. G. (2),S. G. (1)iM. G.(wobecW. K.) oraz błąd w ustaleniach faktycznych.W odniesieniu doT. B. (1)skarżący uznał, że błąd w ustaleniach faktycznych polegał na braku szczególnego ustalenia i wskazania transportów realizowanych przez pracowników oskarżonego, zaś w odniesieniu doW. K.błąd polegać miał na tym, że jego kierowcy prowadzili własną działalność gospodarczą i wykonywali pracę dla oskarżonego na umowę zlecenia, przez co – Sąd niesłusznie nie uznał, że działali na własny rachunek.W ocenie Sądu Apelacyjnego powyższe zarzuty i argumentacja skarżącego nie mogły się ostać.Sądmeritiswoje przekonanie o winieT. B. (1)oparł w przeważającej mierze na zeznaniachT. B. (2), który opisał nieprawidłowości, jakie miały miejsce przy odprawach towarów, zwłaszcza dokonywanie„odpraw w krzakach”tj. bez przedstawienia go agencji celnej do odprawy ostatecznej.Świadek zeznał, ze niektóre towary były rozładowywane w zabudowaniach gospodarczych córki oskarżonego (k. 10674 i następne). Także świadekS. K.zeznał (k. 8399 i następne), że towar nie zawsze był zawożony do urzędów celnych tylko do magazynów. RównieżP. K. (2)zeznał o takim procederze.W ocenie Sądumeritizeznania tych osób oraz oskarżonego w tej sprawieP. S. (1)pozwoliły ustalić winęT. B. (1)zarówno co do zarzutu XLI jak i L (kierowanie wręczaniem łapówek celnikom na granicy).Sądmeritidokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego dotyczącego zarzutów postawionych oskarżonemuT. B. (1), który został wszechstronnie uzasadniony, z uwzględnieniem zasady logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.Podobną sytuację Sąd Apelacyjny stwierdził w sprawieW. K.. Tu również zeznania świadkówP. G. (2),S. G. (1)iM. G., omówione przez Sąd I instancji zgodnie zart. 424 k.p.k., w sposób jednoznaczny potwierdzają, iż oskarżonyW. K.dopuścił się popełnienia czynu opisanego w zarzutach LII, polegającego na tym, iż jako właścicielfirmy (...)nakłaniał wspomnianych świadków – kierowców, aby przetransportowali bezpośrednio do magazynów towary sprowadzone z zagranicy, nie przedstawiając go wM.Uznamy(...)do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu.Zdaniem Sądu Apelacyjnego ocena dowodów, jaką przeprowadził Sądmeritijest prawidłowa, zgodna zart. 7 k.p.k.Twierdzenia obrońcy, że pracownicy, którzy pracowali na rzeczW. K.działali na swój rachunek gospodarczy nie zmniejsza w żadnym razie odpowiedzialności oskarżonego za przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Osoby te wyraźnie zeznały, czego raczył nie zauważyć skarżący, iż były zatrudnione wfirmie (...)W. K.i wykonywali jego polecenia, w których wskazywał miejsce, gdzie kierowcy mają jechać pod rozładunek kontenera z określanym towarem.Tak więc zarzuty obrońcyW. K.są polemiką z prawidłowymi ustaleniami Sądumeritii z tych względów nie zasługują na uwzględnienie.Również apelacja obrońcy oskarżonegoW. A.nie zasługuje na uwzględnienie.Obrońca zarzucił Sądowimeritiobrazę przepisów prawa procesowego (art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.) albowiem zarzut LIV tj. przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.– choć przy innej ocenie dotyczącej jego kwalifikacji prawnej – co do tego samego czynu, tej samej osoby i w tym samym okresie czasu – był przedmiotem postępowania karnego, prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Łodzi, która umorzyła postępowanie o czyn zart. 291 § 1 k.k.W ocenie skarżącego, w obydwu postępowaniachW. A.przedstawiono zarzuty z inną kwalifikacją prawną, jednakże wszystko wskazuje na to, że postępowania te dotyczą tej samej działalności oskarżonego, w tym samym miejscu i okresie, i także polegają na pomocnictwie innym osobom w sprowadzeniu na polski obszar celny towarów bez oclenia.W ocenie Sądu Apelacyjnego stanowisko skarżącego nie jest trafne.Postanowienie Prokuratury Rejonowej Łódź-Śródmieście o umorzeniu postępowania przeciwkoW. A.z dnia 30 czerwca 2007 r. dotyczy przestępstwa paserstwa zart. 291 § 1 k.k.(przyjął i pomógł ukryć towar w miejscowościK.w postaci konteneru zawierającego obuwie, wiedząc że towar ten został uzyskany za pomocą czynu zabronionego polegającego na dokonaniu odprawy celnej w związku z udzieleniem funkcjonariuszowi celnemu korzyści majątkowej w zmian za naruszenie prawa dotyczącego weryfikacji zgłoszenia celnego przy odprawie celnej), zaś zarzut postawiony w niniejszym procesie dotyczy nakłaniania kierowcówP. S. (1)iT. B. (2)do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towarów w postaci obuwia, nie przedstawiając go wM.Uznanym(...)do odprawy celnej tj. przestępstwa zart. 18 § 1 k.k.w.zw. z. zart. 286 § 1 k.k.W ocenie Sądu Apelacyjnego oba przestępstwa tj. to, które zostało umorzone przez Prokuraturę Rejonową Łódź-Śródmieście jak i wynikające z zarzutu dotyczącego niniejszej sprawy nie są przestępstwami podobnymi, nie tylko pod względem czasookresu popełnienia (różne daty) ale przede wszystkim nie są tożsame przedmiotowo. Jedno dotyczy przestępstwa paserstwa, zaś drugie dotyczy pomocnictwa do wprowadzenia w błąd organów celnych.Tym samym, w ocenie Sądu Apelacyjnego doszło do naruszenia zasadyne bis in idem, czyli powagi rzeczy osądzonej, a co oznacza, że Sąd I instancji nie dopuścił się uchybienia procesowego stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą wynikającą zart. 439 § 1 pkt. 8 k.p.k.Sąd Apelacyjny nie zgodził się także z kolejnymi zarzutami skarżącego, co do zachowania przypisanego oskarżonemu w wyroku Sądumeriti.Otóż uważne zapoznanie się z treścią przypisanego oskarżonemu czynu wyraźnie statuuje jego odpowiedzialność w płaszczyźnie pomocnictwa (art. 18 § 3 k.k.) do przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) poprzez wprowadzenie w błąd organów celnych, co do rzeczywistej ilości, rodzaju i asortymentu towaru, który nie został przedstawiony do odprawy celnej. W ten sposób, wprowadzając ów towar do obrotu doprowadził Skarb Państwa do uszczuplenia należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej kwocie. Co prawda brakuje w tym opisie konkretnej kwoty ale jak wynika z treści opisu czynu nie można było jej ustalić z przyczyn obiektywnych: towar w postaci obuwia importowanego z krajówD.W.nie został przedstawiony do odprawy celnej, co powoduje, iż nie było możliwości oszacowania nawet w przybliżeniu owej należności publiczno-prawnej. Brak tego oszacowania jest niewątpliwie mankamentem ale nie ma istotnego wpływu na treść orzeczenia wobecW. A..Kolejny zarzut obrońcy, iż Sąd Okręgowy, dokonując ustaleń faktycznych w oparciu o zeznaniaP. S. (1)iT. B. (2)tych dowodów nie przeprowadził, bo obaj występowali w charakterze współoskarżonych jest niezasadny. Osoby te były słuchane w postępowaniu przygotowawczym, a ich treść zeznań została zaliczona w poczet materiału dowodowego, który Sądmeritiocenił zgodnie z wymogamiart. 7 k.p.k.Należy przypomnieć skarżącemu, iż o winie oskarżonego decydowały też dowody w postaci zeznańS. K.iP. K. (2). W tym stanie rzeczy apelacja skarżącego jest chybiona a podniesione w niej zarzuty stanowią wyłączną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.W ocenie Sądu Apelacyjnego, przy wydawaniu orzeczenia skazującego wobecT. B. (1),W. A.iW. K., Sądmeritiukształtował swoje przekonanie o ich winie w oparciu o wszystkie przeprowadzone dowody, które miały znaczenie dla rozstrzygnięcia, nie tracąc z pola widzenia żadnego, istotnego dowodu, który dotyczy określonych w prawie okoliczności.W tym miejscu stwierdzić należy, że samo zanegowanie przez skarżących oceny dowodów przeprowadzonej przez Sądmeritinie oznacza, że zaprezentowana w środku odwoławczym krytyka tej oceny musi wywrzeć skutek w postaci podzielenia poglądu bądź racji apelujących w tej mierze.Sąd Apelacyjny uważa, co już stwierdził powyżej, że gruntowna analiza apelacji wniesionych przez skarżących tj. prokuratora co do oskarżonych:P. M. (1),L. K.,M. M. (1),L. G. (1),Z. K. (1),Z. K. (2)iP. G. (1), jak również obrońców oskarżonychT. B. (1),W. A.iW. K.upoważnia do stwierdzenia, że praktycznie sprowadzają się do polemiki z ustaleniami i oceną materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Okręgowy. Ich autorzy w zasadzie ograniczają się do zakwestionowania tych ustaleń, a zwłaszcza dokonanych przez Sądmeritiocen.Przedstawiając w to miejsce – własne, oczywiście korzystne dla oskarżonych wersje wydarzeń, prezentując te dowody bądź ich fragmenty, które zdają się zinterpretować w sposób sprzyjający przyjętej tezie oskarżenia bądź linii obrony.W ocenię Sądu Apelacyjnego w żaden sposób wspomniana metoda kwestionowania trafności prawidłowych ustaleń Sądumeritinie może być uznana za skuteczną.I na koniec tych rozważań dotyczących tego segmentu zarzutów prokuratora i obrońców wyżej wskazanych oskarżonych co do błędu w ustaleniach faktycznych, Sąd Apelacyjny przypomina, zgodnie z orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2008 r. sygn. akt II AKa 5/08, które w pełni aprobuje, że błąd ustaleń faktycznych istotnych w orzekaniu zachodzi, gdy treść dokonanych ocen i wniosków wprowadzonych przez Sąd nie odpowiada zasadom rozumowania, a błąd ten mógł mieć wpływ na treść orzeczenia.Zarzut takiego błędu nie jest uzasadniony, gdy sprowadza się do samego zakwestionowania stanowiska Sądu czy do polemiki z ustaleniami Sądu. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom Sądu odmiennego poglądu nie wystarcza do wniosku o popełnieniu przez Sąd istotnego błędu ustaleń.Przechodząc do kwalifikacji prawnych, jakie były przyjęte przez Sądmeritiwobec oskarżonychT. B. (1),W. A.iW. K.należy uznać, iż zostały ustalone w sposób prawidłowy, obrazujący istotę nagannego zachowania sprawców wspomnianego czynu, uwzględnia dostatecznie zawarty materiał dowodowy uzyskany w niniejszej sprawie.Także orzeczone wobec nich kary są wynikiem prawidłowej oceny stopnia społecznej szkodliwości, jak i celów kary, które ma ona osiągnąć wobec wspomnianych sprawców. Są one współmierne do stopnia winy, okoliczności zdarzeń.Należy je ocenić jako słuszne, uwzględniające dyrektywy sędziowskiego wymiaru kary określonego wart. 53 k.k.Nie są rażąco niewspółmierne w rozumieniuart. 438 pkt. 4 k.p.k.Przechodząc do kolejnej kwestii, niezwykle istotnej dla niniejszego postępowania, Sąd Apelacyjny, zważywszy na materiał dowodowy obciążający bez mała wszystkich oskarżonych, oparty na wyjaśnieniach świadkaM. K. (2), pragnie odnieść się do rozważań Sądumeriti, który dokonał oceny tych zeznań, jak i zarzutów tych obrońców, którzy kwestionowali ustalenia Sądu (co prawda nielicznie) w oparciu o te zeznania.Na stronie 28-30 uzasadnienia Sąd I instancji dokonał swoistej wykładni depozycji świadkaM. K. (2)na tle orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 1998 r., sygn. akt II AKa 187/98 dotyczącego oceny wiarygodności dowodu z wyjaśnień współoskarżonego, który „pomawia” inne osoby o popełnienie przestępstw. Przedstawiając 7 tez tegoż orzeczenia Sądmeritistwierdza, że„zeznania świadka korzystającego z możliwości zapewnionej wart. 60 § 3 k.k.należy ocenić z dużą ostrożnością i szczegółowo przez pryzmat innych dowodów zgromadzonych w sprawie”.Przytacza także judykat Sądu Najwyższego z 7 października 1999 r. sygn. akt II KKN 506/97, z którego wynika, „że dowód z „pomówienia” współoskarżonego jest dowodem niejako szczególnym, którego przeprowadzenie wymaga ponadprzeciętnej skrupulatności w jegoprzeprowadzeniu i ocenie, tak aby ocena tego pomówienia jako podstawy faktycznej co do winy pomówionego nie nasuwała żadnych zastrzeżeń”.Należy przypomnieć, iżM. K. (2)był oskarżonym w niniejszej sprawie, ale z uwagi na jego współpracę z organami ścigania jego sprawa została wyłączona do odrębnego rozpoznania.M. K. (2)skorzystał z regulacji przewidzianej wart. 60 § 3 k.k.i w sprawie VIII K 288/09 został skazany na karę łączną (21 zarzutów) 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to Sąd warunkowo zawiesił na okres próby w wymiarze 5 lat (na podstawieart. 343 § 1 i 2 pkt. 2 k.p.k.).Wydając wyroki uniewinniające wobec oskarżonychS. W. (1),R. W.,S. L. (1)iM. W. (1)Sądmeritiswoje rozważania o braku ich winy oparł o ich wyjaśnienia bądź zeznaniaM. K. (2), któremu nie dał wiary, gdyż dowód ten nie stanowił„wystarczającego, konkretnego i kategorycznego dowodu winy i sprawstwa”wskazanych osób.Nadto dowód ten był oceniany z dużą ostrożnością i szczegółowo przez pryzmat innych dowodów w sprawie.Sąd Apelacyjny nie podzielił w zdecydowanej mierze poglądu Sądumeriti, co do jego oceny dowodu z zeznań świadkaM. K. (2).Kodeks postępowania karnegow żadnym przepisie nie przewiduje wartościowania dowodów ani prymatu dowodów niekorzystnych dla oskarżonego nad dowodami przemawiającymi na jego korzyść, czy też preferowania bądź też dyskwalifikowania jednych dowodów na rzecz drugich tylko dlatego, że uzyskano je w określony sposób (np. świadek koronny czy tez świadek tzw.„skruszony”korzystający z dobrodziejstwaart. 60 § 3 k.k.).Nie ulega wątpliwości, że zeznania„skruszonych”świadków są ważnym orężem w walce z przestępczością zorganizowanych grup przestępczych bądź też innych przestępstw.Bacząc na to, jak dalece interes procesowy takich osób może determinować wiarygodność ich świadectwa, a także na wysoki stopień demoralizacji takich sprawców, należy brać pod uwagę to, że do ich zeznań należy podchodzić – jak słusznie zaznaczył Sądmeriti– z zachowaniem szczególnej staranności.Sąd Apelacyjny nie podzielił stanowiska Sądu I instancji, że zeznaniaM.K.nie stanowią wystarczającego materiału dowodowego mającego przesądzić o sprawstwie i winie oskarżonych, co do których zapadły wyroki uniewinniające z kilku powodów.Po pierwsze, Sąd Okręgowy nie dokonał żadnej analizy postawyM. K. (2), co do motywów jego zeznań. Stwierdzenie Sądumeriti,że zeznania świadka korzystającego z możliwości zapewnionej wart. 60 § 3 k.k.należy ocenić z dużą dozą ostrożności i szczegółów (co jest słuszne) przez pryzmat innych dowodów zgromadzonych w sprawie, poza powyższą konstatacją nie spowodowało takich ocen na tle występujących dowodów.Po drugie, zdaniem Sądu Apelacyjnego, z treści uzasadnienia nie wynika, dlaczego Sądmeritidokonał takiej oceny zeznań tego świadka, w oparciu o jakie dowody wysnuł taką konkluzję.Nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji zbyt nadmiernie uwypuklił fakt skorzystania przezM. K. (2)z dobrodziejstwa instytucji przewidzianej wart. 60 p 3 k.k.Słusznie podnosi prokurator w treści apelacji, że fakt skorzystania przezM. K. (2)z przepisuart. 60 § 3 k.k.nie dyskredytuje jego depozycji, które winny zostać ocenione zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.Nadto Sąd Apelacyjny nie dostrzegł w uzasadnieniu Sądumeritirozważań, czy osoba„skruszonego”świadka miała jakikolwiek powód czy interes w celowym obciążeniu konkretnego oskarżonego.Sąd I instancji nie wykazał też, czy pomiędzyM. K. (2)a oskarżonymi istniał realny konflikt, zatarg czy choćby jakiekolwiek niesnaski, wrogość czy nieporozumienie.Nie ustalił też Sądmeritii tego, czy pojawiające się w relacjach świadka elementy zmienne, a nawet czasami sprzeczne, wynikają z naturalnych procesów obserwacyjnych i pamięciowych, czy też z określonej, interesownej postawy.Trzeba też pamiętać, że świadek uzyskał wyrok skazujący w trybieart. 60 § 3 k.k., kiedy składał zeznania przed Sądem Okręgowym.I na koniec tych rozważań Sąd Apelacyjny przypomina, zgodnie z poglądem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt II AKa 484/14, iż ocena zeznań takiego świadka sprowadza się przede wszystkim do potwierdzenia depozycji świadka przez inne, dostępne dowody, choćby potwierdzenie to miało charakter pośredni. Dowód z „pomówienia”jest dowodem, którego przeprowadzenie i ocena wymaga wyjątkowej wnikliwości.W tym orzeczeniu Sąd Apelacyjny zaznacza, że„ocenić należy je w kontekście istnienia dowodu potwierdzającego bezpośrednio lub pośrednio twierdzenia pomawiającego, a także logiczności wywodów, ich konsekwencji i stanowczości, a także zgodności z zasadamidoświadczeniażyciowego”.Powyższe uwagi dotyczą oceny, jaką powinien Sąd I instancji przeprowadzić wobec oskarżonychM. K. (1),R. K. (1),D. G.(aczkolwiek wobec nich zapadły wyroki skazujące),S. W. (1),R. W.,S. L. (1),M. W. (1), częściowoA. S.iM. Z. (1).Jak wynika z treści uzasadnienia Sądmerititakiej oceny, pod tym kontem nie przeprowadził, a jeżeli przeprowadził, to w ograniczonym zakresie, dopuszczając się błędów w ustaleniach faktycznych.Sąd Apelacyjny uznał, że przy tak ukształtowanej analizie materiału dowodowego dokonanego przez Sąd I instancji wobec wskazanych powyżej osób został pozbawiony możliwości skontrolowania prawidłowego toku rozumowania Sądumeriti.Reasumując – sposób, w jaki sporządzone zostały w tym zakresie pisemne motywy wyroku i brak odniesienia się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy, musi skutkować w kontekście zarzutów apelującego prokuratora uchyleniem wyroku w części tych oskarżonych i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.Przechodząc zaś do poszczególnych osób, rację ma skarżący prokurator, co do oskarżonegoS. W. (1)i stawianych mu zarzutów, iż Sądmeritinie ocenił w sposób prawidłowy zeznań nie tylkoM. K. (2)ale i teżB. P.,K. L.(odnośnie zarzutu II wyroku Sądu).Skupiając się na tezach wyrażonych w judykaturze odnoszących się do dowodu z pomówień współoskarżonych a zwłaszcza przytaczanych 7 tez Sądu Apelacyjnego z Krakowa zawartego w wyroku z dnia 7 października 198 r. sygn. akt II AKa 187/98 – Sąd I instancji absolutnie do nich nie zastosował depozycjiM. K. (2)a te depozycje ocenił w kontekście zeznańB. P.iK. L..Sąd Okręgowy raczył nie dostrzec, iż zeznaniaM. K. (2)odnośnie tego zarzutu były jednoznaczne, konsekwentne, potwierdzone na rozprawie przed Sądem.Sądmeritiocenił tylko zeznaniaB. P.z rozprawy sądowej (T. LXXXVII k. 17067), natomiast nie ustosunkowała się do zeznań ze śledztwa (k. 12975-14690), które to świadek potwierdził na rozprawie, a z których wynika, że miał wiedzę, że pieniądze były w dolarach, bo tak mówił mu oskarżonyW.. Tej okoliczności Sądmeritinie ocenił.Również nie dokonał właściwej oceny zeznań świadkaK. L., która potwierdziła zdarzenie z reklamówką, w której były pieniądze – a o tym przecież zeznał świadekM. K. (2), który powiedział jej, że w przyniesionej reklamówce znajdują się pieniądze w kwocie 40.000 zł, którymi musi się podzielić.Zdaniem Sądu Apelacyjnego taki sposób oceny materiału dowodowego narusza zasadę wyrażoną wart. 7 k.p.k.i co najważniejsze w podobny sposób Sądmeritianalizuje pozostałe zarzuty postawioneS. W. (1)w pkt. III, V i VI wyroku.Sądmeritinie czynił starań aby ocena dowodów była oparta o wszechstronną ich analizę, w powiązaniu z zeznaniamiM. K. (2), który przedstawił mechanizm odpraw towarów wM.Uznanym(...)dlafirm (...)i(...).Sąd nie ustosunkował się do zeznań innych świadków, którzy częściowo potwierdzali relacjeM. K. (2), jak choćbyB. P., który pracując dlaS. W. (1)woził dokumenty dla urzęduM.Uznanego(...)przyul. (...), gdzie przekazywał je paniM..Sądmeritinie poczynił żadnych kroków celem ustalenia, czy takie dokumenty przyjmowała świadekM. B..Ocena zeznań tego świadka tj.M. B.jest niezwykle pobieżna, co powoduje, iż Sąd Apelacyjny – tak jak przy zarzucie II dotyczącymS. W. (1), nie jest w stanie skontrolować poprawności argumentacji Sądu Okręgowego, co do zarzutu III, postawionego temu oskarżonemu.Stanowisko Sądu I instancji, iż w sprawie brak jest jakiegokolwiek innego dowodu potwierdzającego wersje świadka (B. P.) jest przedwczesne, skoro nie została dokonana pełna analiza dowodów w postaci zeznań zarówno tego świadka, jak iM. B., i co najważniejsze, nie zostały te dowody skonfrontowane z zeznaniamiM. K. (2).Zdaniem Sądu Apelacyjnego również powierzchowna jest analiza dotycząca zarzutu V dotyczącegoS. W. (1)i XXXIII dotyczącegoA. S..Sądmeritidysponował zeznaniamiM. K. (2)iB. P., które – jak wynika z treści uzasadnienia Sądu I instancji, zostały uznane za niekonsekwentne i niekategoryczne.Stwierdzając powyższe Sądmeritinie wskazał, dlaczego i w jakich fragmentach zeznań obu świadków dostrzegł powyższe okoliczności, świadczące o tym, że ich zeznaniom nie można dać wiary.Nadto odniesienie Sądu I instancji do rozważań poczynionych na str. 19-20 niniejszego uzasadnienia dających argument do uznania zeznańM. K. (2)za niewiarygodne do stwierdzenia winy obu oskarżonych, jest wynikiem niestaranności przy sporządzeniu uzasadnienia przez Sądmeriti, gdyż powyższe fragmenty uzasadnienia dotyczą analizy zeznań w kwestii zarzutu dla oskarżonegoS. W. (1)dotyczącego kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, a nie są oceną zeznańM. K. (2).Także racje ma prokurator, co do błędów w ustaleniach faktycznych, jakie Sąd Okręgowy poczynił w odniesieniu do zarzutu VI odnoszącego się doS. W. (1).W ocenie Sądu Apelacyjnego zeznaniaA. S.iK. S.zostały przez Sąd Okręgowy odrzucone, jako nie mogące stanowić„wystarczającego, konkretnego i kategorycznego”dowodu winy i sprawstwaS. W. (1).Dokonując oceny zeznań tych świadków, Sądmeritizdaje się upatrywać swój pogląd w tym, że świadekK. W.-S.skorzystała z regulacji zart. 60 § 3 k.k., co powoduje, że dąży ona do tego, żeby swoją osobę przedstawić w najlepszym świetle (nota bene Sąd ponownie odsyła do uwag, które wobec niej zastosował na stronie 19-20 uzasadnienia, jak przy świadkuM. K. (2), co świadczy o niepanowaniu nad analizą materiału dowodowego).Sąd I instancji nie zwrócił uwagi, że świadek ten konsekwentnie twierdziła, że za kwotę 420.000 zł, którą otrzymała odS. W. (1)iP. W.zakupiła działkę. Jej zeznania Sądmeritiuznał za niewiarygodne, bo brak było dowodu wskazującego na to, za czyje środki została zakupiona działka wnoszona aportem do spółki, co powoduje, iż w świetle tych zeznań, stanowisko Sądumeritinie może się ostać.Zdaniem Sądu Apelacyjnego Sądmeritiocenił materiał dowodowy w zakresie tego zarzutu VI wyroku w sposób niezgodny zart. 7 k.p.k.Nie wyjaśnił, dlaczego uznał za niewiarygodne depozycjeK.W.-S.i jej mężaA. S.a dlaczego uznał za logiczne wyjaśnienia złożone przez oskarżonego.Konstatacja Sądu I instancji, że wiedza, jaką posiadałA. S.od swojej żony, w zakresie nabycia działki, która skorzystała z regulacjiart. 60 § 3 k.k.nie może oznaczać, że jest dowodem pozbawionym wiarygodności. Ten dowód musi być oceniony zgodnie z przepisami dotyczącymi swobodnej oceny zeznań, niezależnie, z jakiego źródła dowodowego pochodzi.Z tych też względów, z uwagi na skalę uchybień Sądu I instancji w zakresie prawidłowej oceny dowodów i nieomówienie ich zgodnie z treściąart. 424 k.p.k., Sąd Apelacyjny uchylił powyższe zarzuty dotyczące oskarżonegoS. W. (1)w pkt. II, III, V i VI wyroku do ponownego rozpoznania, zalecając Sądowi Okręgowemu ponowne przeprowadzenie postępowania dowodowego, w zakresie tych zarzutów właściwą ich analizę, zgodnie z dyspozycjaart. 7 k.p.k., mając również na uwadze spostrzeżenia i uwagi Sądu Apelacyjnego, co do oceny zeznań świadków, którzy skorzystali z dobrodziejstwa zart. 60 § 3 k.k.Sąd Apelacyjny na tle zarzutów, jakie zostały postawione przez prokuratora wobec rozstrzygnięcia SądumeritidotyczącegoS. W. (1), podzielił jego stanowisko co do błędów w ustaleniach faktycznych, które były wynikiem nieprawidłowej oceny dowodów, sprzecznej z przepisami procesowymi, co w znacznym stopniu uniemożliwiło kontrolę wyroku.Zdaniem Sądu Apelacyjnego podobne błędy zostały popełnione przez Sądmeritipodczas analizy materiału dowodowego dotyczącego oskarżonegoR. W.(zarzut XIV wyroku),S. L. (1)(zarzuty XVI i XVII wyroku),M. W. (1)(zarzut XX wyroku), co do których zapadły rozstrzygnięcia uniewinniające ich od popełnienia zarzucanych im czynów.Sąd Apelacyjny uważa, że powyższe stanowisko Sądumeritinie zostało poparte kompleksową analizą poszczególnych dowodów, zwłaszcza zabrakło odniesienia do oceny zeznań świadkaM. K. (2).Sądmeritinie dokonał właściwej oceny zeznańM. B., która wielokrotnie zeznała, że odprawy celne dokonywała z naruszeniem procedur celnych wraz zR. W., nie skonfrontował jej treści z depozycjąM. K. (2), ani też z samym oskarżonym.Ocena Sądu I instancji, żeM. B.dążyła – poprzez takie zeznania – do przedstawienia siebie w jak najkorzystniejszym świetle, nie jest oceną dowodową, która podlega ochronie przezart. 7 k.p.k., tym bardziej, że Sądmeritipomija również bądź ocenia powierzchownie inne zeznania np.A. S.iK. S., nie wspominając już o niezwykle powierzchownej, wręcz stereotypowej analizie dowodu z zeznańM. K. (2), która nie powinna mieć takiego automatyzmu ocennego, jaką uczynił Sąd meritiwobec jego osoby, bez mała w odniesieniu do każdego oskarżonego a mianowicie, że korzysta zart. 60 § 3 k.k., że tego rodzaju zeznania należy ocenić ostrożnie i to, co najważniejsze – żaden inny dowód przeprowadzony w postępowaniu przygotowawczym ani sądowym nie potwierdza udziału oskarżonego (oskarżonych)R. W.w opisanym zdarzeniu.Taka ocena dowodów jest nieuprawniona, niejasna, niezgodna z treściąart. 424 k.p.k.Podobnie sytuacja przedstawia się przy zarzutach dotyczącychS. L. (1)(zarzuty XVI i XVII wyroku). Sądmeritinie zwraca uwagi na konsekwentne zeznania świadkaM. K. (2), który na rozprawie potwierdza swoje wcześniejsze depozycje, co do osoby oskarżonego, lecz skupia się na zeznaniach świadkaK. L., posiadającej wiedzę o przestępstwie oskarżonego właśnie odM. K. (2).Zdaniem Sądu Apelacyjnego i w tym przypadku oskarżonegoS. L. (1)analiza dowodów była pobieżna, niezgodna z wymogami procesowymi, zwłaszczaart. 424 k.p.k.Także Sąd I instancji nie dokonał prawidłowej oceny zeznańM. B., co do zarzutu XX wyroku uniewinniającegoM. W. (1). Świadek na tablicy poglądowej rozpoznałaM. W. (1)jako(...),pośrednika, mało tego, stwierdziła, że to on przywoził dokumenty do odprawy dlafirm (...)i(...).Zdaniem Sądu Apelacyjnego, stanowisko Sadumeriti, że zeznaniaM. B.iM. K. (2)(ocenione przez pryzmatart. 60 § 3 k.k.) nie stanowią wystarczającego dowodu mającego przesądzić o sprawstwie oskarżonegoM. W. (1), nie jest oparte o prawidłową analizę materiału dowodowego.Sądmeriti,stwierdzając brak winy po stronie oskarżonego, winien swoją decyzję uzasadnić w sposób przewidziany wart. 424 k.p.k., czego nie uczynił, co powoduje – jak i przy poprzednich osobach oskarżonych przedstawionych powyżej – brak możliwości skutecznej kontroli toku rozumowania Sądu rozstrzygającego kwestie zarzutu postawionegoM. W. (1).Z tego też względu Sąd Apelacyjny również wobec tego oskarżonego uznał, iż kwestia zarzutu XX, która została mu postawiona powinna być ponownie zbadana przez Sąd Okręgowy.Przechodząc zaś do poszczególnych apelacji złożonych przez obrońców oskarżonychM. K. (1),D. G.iR. K. (1), Sad Apelacyjny jest zdania, iż są na tyle zasadne, iż w przeważającej mierze spowodowały uwzględnienie ich stanowiska i uchylenie wskazanych orzeczeń wobec nich do ponownego rozpoznania.Przechodząc do apelacji obrońcy oskarżonegoM. K. (1), Sąd Apelacyjny uznał za słuszne jego stanowisko, co do zarzutu naruszenia przez Sądmeritiprawa materialnego (art. 2 § 2 kks) poprzez zastosowanie wobec oskarżonego nowej ustawy prawa karnego skarbowego w brzmieniu po nowelizacjiKodeksu karnego skarbowego z dnia 28 lipca2005(Dz. U. Nr 178, poz. 1479), w sytuacji gdy ustawa ta jest znacznie surowsza dla sprawcy niż ustawa obowiązująca uprzednio, w dacie czynu, co powoduje, że Sąd I instancji prowadził postępowanie o czyn, który uległ przedawnieniu , co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą zart. 439§ 1 pkt. 9 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący ma niewątpliwie racje, gdyż ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. doszło do zaostrzenia sankcji karnej za czyn zart. 86 k.k.s.z 2 lat pozbawienia wolności do 5 lat.Tym samym znaczące zaostrzenie odpowiedzialności karnej czynu powinno spowodować orzeczenie kary w oparciu o ustawę względniejszą dla sprawcy w brzmieniuKodeksu karnego skarbowegoobowiązującego w chwili popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu czynu (zarzut zpkt Xdotyczy okresu od 1 sierpnia 2001 r. do 25 września 2001 r.).Zważywszy na treśćart. 44 § 1 pkt. 1 k.k.s., przedawnienie karalności czynu ustaje po 5 latach, zaś zgodnie zart. 44 § 5 kksprzedawnienie ścigania także następuje po 5 latach.Oznacza to, w myślustawy z 28 lipca 2005 r. k.k.s., iż czyn z pkt. X aktu oskarżenia uległ przedawnieniu z dniem 25 września 2011 r, co oznacza, że zachodzi ujemna przesłanka procesowa zart. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.Implikuje to konieczność umorzenia postępowania.Uznając, iż stanowisko skarżącego za zasadne, Sąd Apelacyjny zgodnie zart. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.iart. 113 § 1 pkt. 9 k.k.s.w zakresie omawianego czynu uchylił wyrok odnoszący się doM. K. (1), w pkt. X a także (wobec podobnej sytuacji) wobecD. G.w zakresie czynu opisanego w pkt. XXVI aktu skarżenia orazP. S. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt. LV aktu oskarżenia i w tej części, na podstawieart. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.postępowanie umorzył, wydatkami obciążając Skarb Państwa.Przechodząc zaś do kolejnych zarzutów, jakie obrońcaM. K. (1)zarzucił Sądowi I instancji co do rozstrzygnięcia w zakresie skazania za czyn IX i XI aktu oskarżenia, Sąd Apelacyjny podzielił jego stanowisko w całej rozciągłości.Słusznie podnosi obrońca, że skoro do zeznańM. K. (2)iM. B.Sąd I instancji podchodzi z dużą ostrożnością, to dlaczego w przypadkuR. W.ich zeznania zostały uznane za niewystarczający materiał dowodowy mogący przesądzić o sprawstwie a w przypadkuM. K. (1)– odwrotnie, świadczą o jego winie.Zdaniem Sądu Apelacyjnego ta niekonsekwencja Sądu I instancji dotycząca prowadzonego przezM. K.M.Uznanego(...)związanego z odprawami celnymi, skoroR. W.jest tam zatrudniony, jawi się jako okoliczność niezrozumiała, nie do końca wyjaśniona przez Sąd

    meriti.Sąd Apelacyjny podziela również argumentację skarżącego, iż Sąd m
    eritinie dokonał szczegółowej analizy tego, jakie towary wchodziły w skład wymienionych w zarzucie IX aktu oskarżenia odpraw celnych dlafirm (...), „(...),(...),(...)oraz jaka była wartość oclonych towarów, tudzież wartość ewentualnego uszczuplenia majątku Skarbu Państwa.Zdaniem Sądu Apelacyjnego osobą odpowiedzialną za funkcjonowanieAgencji (...)był jej właścicielM. K. (1).Nie ulega wątpliwości, co słusznie stwierdza Sądmeriti, na podstawie zeznań świadków m.in.M. B.,M. K. (2)a zwłaszczaE. S., że w tej agencji dochodziło do nieprawidłowości przy odprawach z udziałem oskarżonego.Jednakże z drugiej strony, Sąd
    meritinie wskazał, w jakich okolicznościach oskarżony wręczał korzyści majątkoweM. K. (2)iM. B., jakich odpraw konkretnych firm dotyczyły te korzyści majątkowe i czy oskarżony miał wiedzę, że wspomniani świadkowie poświadczali nieprawdę w dokumentach celnych. Nadto nie ustalono, co jest istotne, jakie działania podejmowali inni pracownicy wspomnianejAgencji (...)tj.D. G.iR.W.. Nie ustalono też, zważywszy na zarzut, jaką rolę odegrali w ewentualnych przestępstwach celnychS. W. (1)iP. W., w odniesieniu do fałszowania dokumentacji celnejfirm (...)bądź(...).W ocenie Sądu Apelacyjnego tylko rzeczowa, zgodna z przepisamiart. 7 k.p.k.ocena całokształtu materiału dowodowego pozwoli na ustalenie sprawstwa i winy oskarżonegoM. K. (1).Dlatego też Sąd Apelacyjny, przyznając rację argumentacji skarżącego orzeczenie obrońcy oskarżonego, uchylił wyrok Sądu Okręgowego co do zarzutu IX i XI do ponownego rozpoznania.Sąd Apelacyjny uznał za trafną apelację obrońcy oskarżonegoR. K. (1)w zakresie zarzutów w pkt. XXXIX i XL aktu oskarżenia.Sądmeritinie wyjaśnił w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku za coR. K. (1)a także pośrednioS. L. (1)mieli wziąć pieniądze.Zeznania zarównoK. S.iA. S., na które powołuje się Sądmeriti, uznając je za wiarygodne, złożone na rozprawie nie są konsekwentne wobec wcześniejszych ich zeznań z postępowania przygotowawczego.Sądmeriinie ocenił bardzo istotnej zmiany zeznań przez świadków na etapie postępowania przed Sądem, nie przeprowadził żadnej analizy i oceny tych zmian i sprzeczności, co wskazuje, że Sąd Apelacyjny nie może prześledzić rozumowania Sądumeritiw tym zakresie.Nadto, co słusznie zauważa skarżący obrońca, Sądmeritinie dokonał analizy ani ocen wyjaśnieńR. K. (1)w kontekście całego materiału dowodowego, zwłaszcza zeznańM. K. (2),K. S.iA. S..Brak jest również analizy i odniesienia się do akt postępowania domiarowego nr(...), które stanowiły istotę zarzutu postawionegoR. K. (1).Sąd I instancji nie odniósł się do zeznań świadkaJ. L., a zwłaszcza tego fragmentu, z którego wynika, że od sierpnia 2003 r.R. K. (1)nie miał żadnego kontaktu ze sprawąfirmy (...), co może mieć znaczenie dla oceny okresu zarzutu, jaki jest postawiony w akcie oskarżenia.Zdaniem Sądu Apelacyjnego racje ma skarżący, iż Sądmeritinie ustalił„innych osób”,z którymi oskarżonyR. K. (1)miał działać„wspólnie i w porozumieniu”.Także Sąd I instancji zaniechał w uzasadnieniu, za jakie zachowania stanowiące naruszenia prawa oskarżony przyjął korzyść majątkową.W tym stanie rzeczy wyrok Sądu Okręgowego wobecR. K. (1)w zakresie zarzutów w pkt. XXXIX i XL nie mógł się ostać.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy powinien ponownie przeprowadzić postępowanie dowodowe, dokonać właściwej oceny tych dowodów zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów a uzasadnienie sporządzić zgodnie z dyspozycjąart. 424 k.p.k.Zważywszy na uchylenie wyroku w sprawieS. L. (1)w zakresie zarzutu XVI i XVII, bezprzedmiotowa staje się ocena zarzutu apelacji, co do sformułowania w uzasadnieniu wyroku, że w realiach sprawy niniejszej brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, żeS. L.dopuścił się zarzucanych mu czynów.Także zasadne są zarzuty obrońcy oskarżonegoD. G., co do rozstrzygnięcia Sądumeritiw zakresie stawianych mu zarzutów.W zakresie zarzutu XXVI Sąd Apelacyjny podjął w stosunku doD. G.tożsame rozstrzygnięcie, jak wobecM. K. (1)iP. S. (1)z uwagi na przedawnienie karalności tego przestępstwa zart. 86 k.k.s.a argumentacja Sądu Apelacyjnego została zaprezentowana przy omawianiu apelacji obrońcyM. K. (1).W zakresie zarzutów w pkt. XXV dywagacje obrońcy, co do kwestii zasadniczej, czy doszło do„rozporządzenia mieniem”jako znamienia czynu zart. 286 k.k.są przedwczesne albowiem wyrok w tej części, z uwagi na uchybienia dotyczące prawidłowej analizy materiału dowodowego, w kontekście opisu tego zarzutu przez Sądmeritizostał uchylony do ponownego rozpoznania.Z uzasadnienia wyroku nie wynika, zważywszy na wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadkaM. K. (2), z kimD. G.działał„wspólnie i w porozumieniu”,kto przekazywał mu dokumentacje przy odprawie towarów dlafirm (...)i(...).Sąd I instancji, co słusznie podnosi skarżący w zakresie zarzutu XXV, pominął istotny dowód z zeznańM. B., która jako agent celny brała odpowiedzialność za prawidłowe wypełnianie(...)i(...), co stanowi istotne uchybienie w ramachart. 410 k.p.k.iart. 424 k.p.k.Jak wynika z akt sprawy świadekM. B.pracowała z oskarżonymD. G.a więc jej zeznania mogą stanowić dowód dotyczący tak postawionego mu zarzutu.Nadto Sąd Apelacyjny przyznał racje skarżącemu, co do kwalifikacji prawnej czynu, jaki został przypisany w zarzucie XXV tj. 18§ 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Dyspozycje przepisówart. 271 § 3 k.k.iart. 270 § 1 k.k.dotyczą odmiennych, wykluczających się sytuacji.Słusznie podnosi obrońca, że nie można przecież poświadczyć nieprawdy w falsyfikacie, który nie posiada waloru dokumentu.Zdaniem Sądu Apelacyjnego w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżanemuD. G.przywołano przestępstwo, którego znamiona nie zostały objęte opisem czynu, a zatem, zastosowanieart. 270 § 1 k.k.mogło stanowić naruszenie prawa materialnego.Sąd I instancji decydując się na wspólną kwalifikację zart. 270 § 1 k.k.iart. 271 § 3 k.k.nie wyjaśnił, dlaczego to uczynił, nadto przyjmując taki zbieg orazart. 286 § 1 k.k.nie wyjaśnił, o jaką korzyść majątkową chodzi, na czym miałoby polegać jej osiągnięcie, kto miałby osiągnąć tę korzyść i jaka miałaby być, choćby szacunkowa, jej wartość.W ten sposób, jak to uczynił Sąd mertiprzytaczając tylko kwalifikacje prawną i stwierdzając, że oskarżony jest winny w zakresie czynów wyczerpujących znamiona przestępstwa, Sąd Apelacyjny został pozbawiony możliwości skontrolowania prawidłowego toku rozumowania Sądu Okręgowego w zakresie tak przypisanej kwalifikacji prawnej czynu.Stanowiło to uchybienie normieart. 424 § 1 pkt. 2 k.p.k.albowiem wyjaśnienie podstawy prawnej powinno wskazywać argumentację przemawiającą za zastosowaniem tych, a nie innych przepisów.W przypadku gdy wykładnia zastosowanych przepisów uchodzi za kontrowersyjną, Sąd powinien wskazać argumenty przemawiające za przyjętą interpretacją zastosowanych przepisów.W tym przypadku nie było żadnego stanowiska Sądu, co powoduje, iż zarzut obrońcy, polegający na zaniechaniu wyjaśnienia przez Sądmeritipodstawy prawnej wyroku w zakresie przepisów prawa materialnego, na podstawie których skazany zostałD. G., jest zasadny.Także kolejny zarzut dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, co do zarzutu XXVII również jest słuszny.Co prawdaD. G.przyznał się, że wręczył celnikowiM. K. (2)korzyść majątkową, to jednak Sądmeritinie ustalił z naruszeniem jakich przepisów prawa przez celnikaM. K. (2)miałoby się wiązać wręczenie korzyści majątkowej. Nadto nie zostało ustalone, czy wręczenie owej korzyści miało jakikolwiek związek z pełnioną przez celnika funkcją.Przyjęta przez Sądmeritii powielona z aktu oskarżenia teza, że owa korzyść majątkowa dotyczyła zaniechania wszczęcia postępowania karnego, w sytuacji, w której w ramach procedury składu celnego nie istniała taka możliwość wszczęcia takiego postępowania, jawi się jako okoliczność wymagająca prawidłowego ustalenia.Należy tu zważyć naart. 102 § 1 Kodeksu celnego, który pozwalał na składowanie w składzie celnym towarów niekrajowych, które w czasie tego składowania nie podlegały cłu ani zakazom czy ograniczeniom w przepisach odrębnych.Zważywszy na wyjaśnieniaD. G., że gdyby nie dał pieniędzyM. K. (2), to nic by się nie stało (nie byłoby wszczęte postępowanie karno-skarbowe) i zeznaniaM. K. (2), że gdyby nie otrzymał pieniędzy odG., to i tak nic by się nie stało, bo sprawa była rozdmuchana, to nasuwa się daleko idące pytanie, czego nie wyjaśnił Sądmeriti– za co konkretnie, za jaką czynność prawną przyjął pieniądzeM. K. (2).W ocenie Sądu Apelacyjnego nie można uznać, jak to uczynił Sądmeriti, że postępowanie wykazało ponad wszelką wątpliwość, za coD. G.wręczył pieniądze, bo powyższa argumentacja obrońcy, słuszna i zasadna, przeczy temu stanowisku Sądu I instancji.W ocenie Sądu Apelacyjnego tak przypisaneD. G.popełnienie przestępstwa zart. 229 § 3 k.k.jest konsekwencją niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, co skutkować musi uchyleniem orzeczenia wpkt. XXVIIdo ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznaniu sprawyD. G.w zakresie zarzutu w pkt. XXV i XXVII Sąd Okręgowy winien przeprowadzić ponowne postępowanie dowodowe o te dowody, które determinują kwestie ewentualnej odpowiedzialności oskarżonego, o zeznaniaM. B., prawidłowo ustali stan faktyczny i prawny, zgodnie z wymogamiart. 424 k.p.k.a swoje rozważania oprze o zasadę swobodnej, kontrolowanej oceny dowodów wskazanej wart. 7 k.p.k.Sąd Apelacyjny uchylił do ponownego rozpoznania zarzuty dotycząceA. S.w pkt XXXIII albowiem zakres jej odpowiedzialności jest tożsamy z zarzutem V postawionym oskarżonemuS. W. (1), co powoduje, iż nie zachodzi potrzeba ponownego przytaczania tych argumentów, które odnosiły się doS. W. (1), stanowiących o powodach uchylenia wyroku w tym zakresie do ponownego rozpoznania.Natomiast Sąd Apelacyjny, niezależnie od zarzutów obrońcy oskarżonejA. S.do pkt. XXXV wyroku Sądu i obrońcyM. Z. (1)do pkt. XXXVI tegoż wyroku – uchyla oba wyroki w tym zakresie do ponownego rozpoznania.Powodem takiego rozstrzygnięcia jest to, iż Sąd Apelacyjny nie miał możności skontrolowania obu zarzutów albowiem przyjęte przez Sądmeritirozważania (k. 134 i 140 uzasadnienia) zaczynające się od słów: „Do akt sprawy dołączono dokumentacje … aż do słów „Posługiwanie się fałszywymi…” (k. 136 i 142 uzasadnienia)są identyczne. Ta identyczność w postępowaniu dowodowym, opisana przez Sądmeritidoprowadziła do sytuacji, że analizie stanu faktycznego dotyczącej ilości firm, w których posługiwano się fałszywymi dokumentami, oskarżonejM. Z. (1), wbrew zarzutowi opisanemu w pkt. XXXVI dopisano jeszcze dwie firmy.Powyższa niestaranność Sądumeritiuniemożliwia jakąkolwiek ocenę tegoż materiału dowodowego. Nie pozwoliła również na skontrolowanie sprawstwa i winy obu oskarżonych, bo ustalenia winy oparto na identycznym materiale dowodowym dotyczącymA. S..Z tego też względu Sąd Apelacyjny nie odniósł się do zarzutów obrońców albowiem musi być prawidłowo sporządzone uzasadnienie zarówno w zakresie wskazania dowodów, którymi się Sąd Okręgowy posłuży, jak i też prawidłowej, w odniesieniu do każdej z oskarżonych oddzielnie ukształtowanej odpowiedzialności karnej.Z tych też względów uchylił powyższy wyrok w zakresie zarzutów w pkt. XXXV i XXXVI do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Okręgowy winien sporządzić uzasadnienie zgodnie zart. 424 k.p.k., co pozwoli na przeprowadzenie jego kontroli przez instancję apelacyjną.Odnosząc się do apelacji obrońcy oskarżonegoP. S. (2)stała się ona bezprzedmiotowa, z uwagi na rozstrzygnięcie w pkt. I wyroku Sądu Apelacyjnego tj. uchylenie wyroku w pkt. LV i w tej części, na podstawieart. 17 § 2 pkt. 6 k.p.k.postępowanie karne zostało umorzone, z uwagi na przedawnienie karalności czynu zart. 86 § 1 k.k.s.a szczegółowe rozważania Sądu Apelacyjnego są przedstawione przy apelacji oskarżonegoM. K. (1). One również dotyczą oskarżonegoP. S. (1).Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Okręgowego w zakresie zarzutu VII dotyczącegoS. W. (1), zarzutu XXXVII dotyczącegoM. Z. (1)i zarzutu XXXIV dotyczącegoA. S..W tym zakresie stanowisko prokuratora zarzucające Sądowimeritidokonanie błędnych ustaleń faktycznych co do odpowiedzialności wyżej wymienionych osób jawi się jako polemika z prawidłowymi ustaleniami Sądumeriti.Należy przypomnieć skarzącemu, iż żadna z tych osób nie przyznała się do stawianych jej zarzutów.Z materiału dowodowego wynika, że o fikcyjnych odprawach, jakie miały dokonywaćA. S.iM. Z. (1)świadekM. K. (2), który pomawia te osoby iS. W. (1)miał się dowiedzieć od tego ostatniego Świadek nie wie, ile takich„lewych”odpraw obie celniczki zrobiły. ZeznaniaK. S.iA.S., którzy są związani zfirmą (...)dotyczą tego, że mieli wiedzę na temat nieprawidłowości przy odprawach, jednakże nie byli przekonani, jaką rolę w tych odprawach towarów odgrywałS. W. (1). Nie mieli wiedzy, zwłaszczaA. S., czyS. W. (1)iP. W.wręczali celnikom pieniądze i czy mieli oni powiązania zA. S.iM. Z. (1).Również Sąd Apelacyjny uznał za polemikę z ustaleniami Sądumeritizarzuty prokuratora co do rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie czynu przedstawionego w pkt. XXXVIA. S.i pkt. XXXVII odnośnieM. Z. (1).Słusznie Sądmeritiustalił, iż poza zeznaniamiM. K. (2), który nota bene nie ma bezpośredniej wiedzy o odprawach dokonywanych przezA. S.iM. Z. (1), zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że obie oskarżone miały świadomość, że towar którego odprawy dokonywały, nie został im do tej odprawy przedstawiony.Także słuszne są ustalenia prawne Sądumeriti, co do przypisanej oskarżonym kwalifikacji prawnej zart. 271 § 3 k.k.i to stanowisko Sąd Apelacyjny podziela. W pozostałej części Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Reasumując – wskazane powyżej uchybienia Sądu I instancji, w tym oparcie orzeczenia wobec niektórych oskarżonych na częściowym materiale dowodowym, z pominięciem analizy istotnych jego elementów, spowodowało, że Sądmeritidokonał oceny materiału dowodowego z naruszeniem zasady określonej w dyspozycjiart. 7 k.p.k., co musiało prowadzić do uchylenia orzeczenia, co do niektórych zarzutów, jakie postawione były oskarżonemuM. K. (1)(zarzuty IX i XI),S. W. (1)(zarzuty II, III, V i VI),R. W.(zarzut XIV),S. L. (1)(zarzut XVI i XVII),M. W. (1)(zarzut (XX),D. G.(zarzut XXV i XXVII),A. S.(zarzut XXXIII i XXXV),M. Z. (1)(zarzut XXXVI) orazR. K. (1)(zarzut XXXIX i XL).Rozpoznając sprawę ponownie Sąd I instancji winien w sposób pełny i skrupulatny przeprowadzić, w tej części uchylonych zarzutów, postępowanie dowodowe, wykorzystując wszystkie jego elementy mające dla rozstrzygnięcia znaczenie, konfrontując w razie potrzeby zeznających świadków (zwłaszcza – o ile będzie taka potrzeba – zM. K. (2)), a następnie przeprowadzić wyczerpującą analizę dowodów, w zgodzie z zasadą swobodnej (a nie dowolnej) ich oceny.Ocena materiału dowodowego musi mieć charakter kompleksowy, całościowy, tak aby uwzględnione zostały przy orzekaniu wnioski faktyczne wynikające z przeprowadzonych dowodów, jak i wzajemne między nimi powiązania i zależności.Raz jeszcze Sąd Apelacyjny podkreśla, iż sporządzenie uzasadnienia powinno odpowiadać wymogomart. 424 k.p.k.Nie mogą pojawiać się takie błędy, jakich Sąd dopuścił się przy analizie zarzutów dotyczącychA. S.iM. Z. (1).Wynagrodzenie należne występującym w sprawie obrońcom z urzędu zasądzono stosownie do § 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).Sąd Apelacyjny zasądził od oskarżonych:T. B. (1),W. K.orazW. A.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach nań przypadających, w tym obciążając ich stosowną opłatą.W pozostałej części kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa, zwalniając oskarżonych od wydatków na nich przypadających.