Sygn. akt II AKa 150/14 – V Ds. 2/13

POSTANOWIENIE
Dnia 8 października 2014r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Janusz Jaromin

Sędziowie:

SA Bogumiła Metecka-Draus
SA Stanisław Kucharczyk (spr.)

Protokolant:

sekr. sądowy Karolina Pajewska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Janiny Rzepińskiej
po rozpoznaniu w sprawieK. Z.
skazanej za czyny zart. 299 § 6 k.k.i inne
w przedmiocie poręczenia majątkowego
na podstawieart. 253 § 1 k.p.k.i249§4 k.p.k.

postanawia:
wniosku obrońcy skazanejK. Z.o uchylenie środka zapobiegawczegow postaci poręczenia majątkowego nie uwzględnić.

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 11 września 2014r. obrońca skazanejK. Z.złożył wniosek o uchylenie stosowania wobec tej skazanej środka zapobiegawczegow postaci poręczenia majątkowego. W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie zostało prawomocnie zakończone wyrokiem skazującymK. Z.na karę o charakterze wolnościowym.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, a stosowanie wobec skazanejK. Z.środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego należy nadal uznać uzasadnione, gdyż nie ustały przyczyny jego utrzymywania.
Zgodnie zart. 253 § 1 k.p.k.możliwość zmiany lub uchylenia stosowanego środka zapobiegawczego zachodzi jedynie w sytuacji, gdy ustaną przewidziane przez prawo przyczyny, dla których został on zastosowany, a zatem w wypadku zbędności jego dalszego stosowania. Tego jednak w sprawie nie sposób zaś przyjąć.
Decydującym argumentem przemawiającym za uchyleniem stosowania wobec skazanego poręczenia majątkowego nie może być eksponowany we wniosku obrońcy skazanego fakt uprawomocnienia się w sprawie wyroku. Zważyć bowiem należy na to, iż celem stosowania środków zapobiegawczych, zgodnie zart. 249 § 1 i 4 k.p.k.jest
zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania, a środki zapobiegawcze, co wnioskodawca zupełnie pomija, mogą być stosowane aż do chwili rozpoczęcia wykonywania kary. Podkreślić przy tym trzeba, iż ustanie poręczenia następuje:
1) z chwilą wydania prawomocnego orzeczenia o uniewinnieniu albo o umorzeniu lub warunkowym umorzeniu postępowania (arg. ex art. 249 § 4) lub kary, która nie podlega efektywnemu wykonaniu (np. kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania),
2) z momentem rozpoczęcia wykonania kary (art. 249 § 4); ma to miejsce nie tylko w razie wymierzenia kary pozbawienia wolności, ale także kary ograniczenia wolności i grzywny. Istotny jest moment rozpoczęcia odbywania kary, a nie ma znaczenia późniejsze zachowanie skazanego, np. ucieczka z zakładu karnego,
3) w razie jego uchylenia lub zmiany na inny środek zapobiegawczy z urzędu (art. 253 § 1) lub na wniosek oskarżonego (art. 254); decyduje chwila wydania stosownego postanowienia,
4) z chwilą skutecznego cofnięcia poręczenia majątkowego (art. 269 § 3); ma miejsce w razie rezygnacji osoby składającej poręczenie z dalszego dawania rękojmi za oskarżonego.
Odnośnie jeszcze przesłanki z punku 2 wskazać należy, iż wart. 249§4 kpkjest mowa o „chwili rozpoczęcia wykonania kary”, a nie o rozpoczęciu odbywania kary, co przemawia również za przyjęciem, iż chodzi tu zarówno o karę pozbawienia wolności jak i ograniczenia wolności i grzywny (zob. pod. R.A. Stefański, w: Komentarz do art. 249 Kodeksu postępowania karnego. Stan prawny: 1998.09.01. LEX El.)
W niniejszej sprawie nie sposób pomijać, że wobec skazanejK. Z.obok kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.zawieszono na okres próby 4 lat, sąd wymierzył 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda, a i skazana nie rozpoczęła jeszcze jej wykonania. Zatem nie sposób przyjąć, iż w świetleart. 249§4 kpkustało stosowanie poręczenia majątkowego, bądź jego stosowanie stało się zbędne. Przyjąć należy, iż utrzymywanie tego środka zapobiegawczego ma właśnie służyć temu, aby skazana przystąpiła do wykonania grzywny, a więc dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, gdyż taki jest przecież cel stosowania środków zapobiegawczych.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

Teza: W art. 249 § 4 kpk jest mowa o "chwili rozpoczęcia wykonania kary", a nie o rozpoczęciu odbywania kary, co przemawia również za przyjęciem, iż chodzi tu zarówno o karę pozbawienia wolności jak i ograniczenia wolności i grzywny.