Sygn. akt II AKa 47/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 kwietnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Nadzieja Surowiec

Sędziowie

SSA Halina Czaban (spr.)
SSA Janusz Sulima

Protokolant

Agnieszka Rezanow-Stöcker

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego
po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r.
sprawyM. B.
oskarżonego zart. 63 ust. 3w zb. zart. 53 ust. 2w zb. zart. 54 ust. 1 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii in.,
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży
z dnia 8 grudnia 2014 r. sygn. akt II K 29/14

I
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

II
Zasądza od oskarżonegoM. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 złotych tytułem opłaty za II instancję i obciąża go pozostałymi kosztami procesu za postepowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
M. B.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od bliżej nieustalonego dnia stycznia 2014 roku jednakże nie później niż do 5 czerwca 2014 roku w domu mieszkalnym położonym w miejscowościS.(...), woj.(...)wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiuprawiał konopie indyjskie w liczbie 66 roślin konopi innych niż włókniste umieszczonych w donicach, przy czym uprawa ta mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, z których to możliwe było wytworzenie nie mniej niż 1544,73 g netto środka odurzającego w postaci marihuany, przy czym przed dniem 5 czerwca 2014 roku ściął kilkanaście krzaków, wysuszył je i wytworzył z nich znaczną ilość środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 33,2 g netto suszu oraz 472,48 g netto zasuszonych fragmentów konopi, liści i łodyg konopi innych niż włókniste, o czyn zart. 63 ust. 3w zb. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

II
w okresie od bliżej nieustalonego dnia stycznia 2014 roku do 5 czerwca 2014 roku w miejscu zamieszkania, tj.S.
(...), woj.(...)posiadał przyrządy w postaci lamp HPS, wentylatorów, suszarek, lejków z gumowymi wężykami, namiotów, nawilżaczy, wiatraków oraz rur aluminiowych służące do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego, tj. o czyn zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Sąd Okręgowy w Łomży wyrokiem z dnia 8 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. II K 29/14:

I
w ramach czynów zarzucanych aktem oskarżenia,M. B.uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia miesiące stycznia 2014 r. do 05 czerwca 2014 r. w swoim miejscu zamieszkania tj. w domu położonym w miejscowościS.(...)woj.(...), posiadał przyrządu w postaci: lamp HPS, wentylatorów, suszarek, lejków z gumowymi wężykami, namiotów, nawilżaczy, wiatraków oraz rur aluminiowych przy wykorzystaniu których w okresie od marca 2014 r. do dnia 05 czerwca 2014 r., w swoim miejscu zamieszkania, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, uprawiał w doniczkach oraz na przygotowanym podłożu 66 roślin konopi innych niż włókniste która to uprawa mogła mu dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innego niż włókniste w ilości 1569,88 grama netto a przed dniem 05 czerwca 2014 r. ściął on ponadto kilka z roślin z których to po zasuszeniu wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 21,28 gram suszu netto oraz 477,21 gramów netto zasuszonych konopi, łodyg i liści konopi innych niż włókniste tj. popełnienia czynu zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 53 ust. 2 w/w ustawy w zb. z art. 54 ust. 1 w/w ustawy w zw. zart. 12 k.k.i za to na mocyart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 53 ust. 2 w/w ustawy w zb. z art. 54 ust. 1 w/w ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś z mocy art. 53 ust. 2 w/w ustawy w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.wymierzył mu kare 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki grzywny na kwotę 10 (dziesięć) złotych.

II
na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. B.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach: 05 czerwca 2014 r. – 06 listopada 2014 r.

III
zasądził od oskarżonegoM. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 złotych tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu.

Na podstawieart. 444 k.p.k.orazart. 425 § 1 i 2 k.p.k.apelację od powyższego wyroku złożyła obrońca oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 3 k.p.k.wyrokowi powyższemu zarzuciła:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym przyjęciu przez Sąd założenia, iż:

a
możliwe jest uzyskanie w realiach niniejszej sprawy 1 569,88 gramów ziela konopi innego niż włókniste z uprawy prowadzonej przez oskarżonego, co skutkowało skazaniem oskarżonego za prowadzenie uprawy, która mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, podczas gdy:

- wskaźnik średniej wagi suszu ziela konopi otrzymanego z jednej dorosłej rośliny wynosi 22 gramy,
- jedynie z kwiatostanów można otrzymać ziele konopi, a oskarżony dysponował 28 wyrośniętymi roślinami z zawiązaną wiechą i kwiatostanami, kolejne 31 było roślinami kilkudniowymi bez kwiatostanów, pozostałe 7 zaś były roślinami 2-3 tygodniowymi bez kwiatostanów,
- w ramach 31 sztuk roślin 3-4 centymetrowych nie dająca się zidentyfikować część roślin była roślinami męskimi, charakteryzująca się niewielką wydajnością, przeznaczonymi do spalenia w piecu jako nieprzydatnymi do zażycia, zaś część – roślinami żeńskimi, charakteryzująca się dużą wydajnością,

b
oskarżony wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci 477,21 gramów netto zasuszonych konopi, łodyg i liści konopi innych niż włókniste, podczas gdy w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie w żadnym miejscu nie ma wskazania, iż w trakcie zatrzymaniaM. B.oprócz 21,28 gramów netto suszu, zabezpieczono jakąkolwiek ilość ususzonych konopi, łodyg i liści, wszakże:

- do zasuszenia konopi, łodyg i liści konopi innych niż włókniste doszło już po zatrzymaniu oskarżonego w związku z zabezpieczeniem ich przez policję i przechowaniem ich w warunkach sprzyjających ich schnięciu na komendzie policji oraz w policyjnym laboratorium,
- sama czynność ścięcia konopi nie wyczerpuje ustawowego znamienia przestępstwa z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w postaci wytwarzania środka odurzającego,

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie ustaleń w sposób jednostronnie niekorzystny dla oskarżonego z pominięciem dowodów o okoliczności przemawiających na jego korzyść, oparcie ustaleń jedynie na części materiału dowodowego oraz dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności:

- odmowę wiarygodności części kategorycznych i konsekwentnych twierdzeń oskarżonego co do zakresu gramatur środków odurzających, jakie prowadzona uprawa mogłaby dostarczyć oraz co do ilości wytworzonych środków odurzających,
- bezkrytyczne danie wiary treści opinii pisemnej i ustnej biegłego z zakresu badań chemicznych co do identyfikacji badanego materiału, ustalenia wagi zabezpieczonego materiału i szacunkowej wydajności całej uprawy.
Wniosła o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w ten sposób, aby:

z opisu przypisanego oskarżonemuM. B.czynu wyeliminować ustalenie,
iż uprawiał w doniczkach oraz na przygotowanym podłożu 66 roślin konopi innych niż włókniste, która to uprawa mogła mu dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innego niż włókniste w ilości 1569,88 zł grama netto, a przed dniem 05 czerwca 2014 r. ściął on ponadto kilka roślin, z których to po zasuszeniu wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 21,28 gram suszu netto oraz 477,21 gramów netto zasuszonych konopi, łodyg i liści konopi innych niż włókniste
i w to miejsce przyjąć, że w okolicznościach opisanych w pkt I części dyspozytywnej,
iż uprawiał w doniczkach oraz na przygotowanym podłożu 66 roślin konopi innych niż włókniste, która to uprawa mogła mu dostarczyć ziela konopi innego niż włókniste w ilości 600 gramów netto, a przed dniem 05 czerwca 2014 r. ściął on ponadto kilka z roślin, z których to po zasuszeniu wytworzył środek odurzający w postaci marihuany w ilości 21,28 gram suszu netto
w związku z czym z kwalifikacji prawnej czynu wyeliminować
art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 53 ust. 2 ww. ustawy
i w to miejsce przyjąć, że
popełnione przestępstwo wyczerpujące dyspozycję art. 63 ust. 1 ww. ustawy w zb. z art. 53 ust. 1 ww. ustawy w zb. z art. 54 ust. 1 ww. ustawy w zw. zart. 12 k.k.
i za to na mocy art. 63 ust. 1 ww. ustawy w zb. z art. 53 ust. 1 ww. ustawy w zb. z art. 54 ust. ww. ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazać oskarżonego, zaś na mocy art. 53 ust. 1 ww. ustawy w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 2 i § 6 pkt 3 k.k.wymierzyć mu karę nie przekraczającą 2 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki grzywny na kwotę 10 (dziesięć) złotych, zaś na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesić na okres 5 lat tytułem próby.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest oczywiście niezasadna.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, stwierdzić należy, iż w istocie sprowadza się on do zanegowania sposobu oraz wyników dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny w zakresie najogólniej rzecz ujmując „rozmiarów uprawy”, a tym samym ustaleń w zakresie możliwej do uzyskania ilości ziela konopi innych niż włókniste. Autorka apelacji utrzymuje, iż przy prawidłowo zastosowanych przepisach prawa procesowego – wskazując art. 4 w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 7w zw. zart. 410 k.p.k.zebrane w sprawie dowody, w tym kategoryczne i konsekwentne wyjaśnienia oskarżonego powinny były prowadzić do ustalenia, że uprawa mogłaby dostarczyć ziela konopi w ilości 600 gram netto, tym samym negując opinie biegłego sporządzone w sprawie.
Jak odzwierciedla to treść rozstrzygnięcia Sądu ad quem ze stanowiskiem skarżącej nie sposób było się zgodzić.
Sąd I instancji spełnił wymogi kodeksowe w zakresie dochodzenia do prawdy materialnej, zasadnie opierając się o opinię biegłego z zakresu badań chemicznychP. L.na piśmie (k. 141-147 akt) i uzupełniającą z rozprawy (k. 363v-365). Rozważania Sądu w zakresie ilości narkotyków, przy zasadnym posiłkowaniu się opinią biegłego i w kontekście treści wyjaśnień oskarżonego nie są dotknięte w żadnym fragmencie błędem – brak naruszeniaart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.Podzielając argumentację Sądu Okręgowego w tym zakresie podkreślić należy, że przedstawiona analiza Sądu odzwierciedla wręcz aptekarską dokładność przy ocenie stanowiska oskarżonego. Powyższe jest zawarte we fragmencie uzasadnienia poczynając od strony 3 od słów „Szczegółowej analizy wymagały …”. W zawartych stwierdzeniach są treści odnoszące się do wszystkich kwestii, które kontestuje obrońca w uzasadnieniu apelacji.
Zatem mimo, że oskarżony, a dalej w apelacji obrońca oskarżonego utrzymywali, że uprawa mogła dostarczyć „tylko” 600 gramów narkotyku (co miałoby prowadzić do zmiany opisu czynu i skutkować łagodniejszą kwalifikacją prawną czynu przypisanego) to Sąd Okręgowy oceniając dowody i respektując wiedzę specjalną biegłego prawidłowo argumentował (zaznaczając, że nawet 600 gramów to i tak byłaby to znaczna ilość) m.in., że nie ma podstaw do różnicowania roślin na rośliny „żeńskie” i „męskie”, dowodząc prawidłowości rozumowania w zakresie odrzucenia linii obrony oskarżonego co konieczności traktowania liści i łodyg jako bezużytecznych odpadów.
Rozumowanie Sądu w całości koresponduje z materiałem faktograficznym sporządzonym w sprawie i z danymi zawartymi w protokołach przeszukania i odnoszącymi się do materiału dowodowego przekazanego do opiniowania.
Jeszcze raz trzeba podkreślić, że dowody/okoliczności bardzo dokładnie i wszechstronnie omówił w swoim uzasadnieniu Sąd Okręgowy i nie ma potrzeby tego powtarzać. Ocena materiału dowodowego została dokonana z uwzględnieniem reguł określonych wart. 4, 7, 410 k.p.k., a więc nie narusza granic swobodnej oceny dowodów oraz jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i nie zawiera błędów natury faktycznej lub logicznej, opiera się o całokształt materiału dowodowego, w tym rozważa dokładnie linię obrony oskarżonego – wobec czego Sąd Apelacyjny w pełni podzielił tą ocenę.
Powyższe uzasadnia brak podstaw do zmiany rozstrzygnięcia i orzeczenia o odpowiedzialności oskarżonego w kształcie proponowanym w apelacji skarżącej tj. jako czynu kwalifikowanego z art. 63 ust. 1 w zb. z art. 53 ust. 1 w zb. z art. 54 ust. 1 ww. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.
Na koniec stanowiska, jak wyżej wskazano, nie podzielając zdania obrony co do zasadności przyjęcia łagodniejszej kwalifikacji, odnieść się należy do kwestii wymiaru kary.
Kara orzeczona uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowość sprawcy, a w społecznym odczuciu jest karą sprawiedliwą. Wskazać trzeba na ilość naruszonych przez oskarżonego norm prawnych mających odzwierciedlenie w czynie przypisanym jako jedno przestępstwo. Sąd Okręgowy wymierzając oskarżonemu karę wyjątkowo przekonująco uzasadnił jej wymiar, przy uwzględnieniu okoliczności mających wpływ na jej wymiar, o których mowa wart. 53 § 1 i 2 k.k.(w tym motywację, dotychczasową linię życia oskarżonego, uwzględniając sytuację rodzinną i majątkową). Zastosowanie przez Sąd instytucji nadzwyczajnego załagodzenia kary doprowadziło wprawdzie do określenia wymiaru kary w rozmiarze, który „otwierał” możliwości zart. 69 § 1 k.k., ale rozumowanie Sądu I instancji, który stwierdził, że z tego dobrodziejstwa oskarżony jednak nie powinien skorzystać należy zaakceptować, przy uwzględnieniu argumentów podniesionych na stronie 10 uzasadnienia. Rzeczywiście deklaracje oskarżonego nie stanowią gwarancji, że oskarżony będzie przestrzegał prawo w sytuacji orzeczenia wobec niego kary z warunkowym zwieszeniem jej wykonania, uwzględniwszy dotychczasowe jego zachowanie.
Z tych wszystkich względów na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej.
O kosztach procesu za postepowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.i art. 8 ustawy z 28 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (z późniejszymi zmianami).
H.