Sygn. akt II AKa 51/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2012 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Robert Wróblewski (spr.)

Sędziowie:

SSA Jerzy Skorupka
SSA Edward Stelmasik

Protokolant:

Iwona Łaptus

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej Beaty Lorenc - Kociubińskiej
po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r.
sprawyM. K.
o wyrok łączny
z powodu apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy
z dnia 28 grudnia 2011 r. sygn. akt III K 194/11
I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację skazanego za oczywiście bezzasadną;
II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.180 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej skazanemu w postępowaniu odwoławczym oraz 41,40 zł tytułem zwrotu VAT;
III.  zwalnia skazanegoM. K.od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa wydatków poniesionych w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE
SkazanyM. K.wniósł do Sądu Okręgowego w Świdnicy wniosek o wydanie wyroku łącznego.
Sąd Okręgowy w Świdnicy ustalił, żeM. K.jest skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

1
Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 grudnia 2010 roku sygn. akt III K 157/10 za przestępstwo zart. 280 § 2 kkpopełnione w dniu 29 marca 2010 roku na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 10 maja 2011 roku sygn. akt VI K 1435/10:

a
za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 k.k.popełnione w okresie od 19 maca 2010 roku do dnia 23 marca 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności;

b
za przestępstwo zart. 279 § 1 kkpopełnione w dniu 19 marca 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności;

c
za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kkpopełnione w dniu 27 marca 2010 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

d
za przestępstwo zart. 279 § 1 kkiart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełnione w dniu 27 marca 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności;

e
za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kkpopełnione w nocy z dnia 27 na 28 marca 2010 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności;

f
za przestępstwo zart. 288 § 1 kkpopełnione w dniu 27 marca 2010 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

g
za przestępstwo zart.279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkpopełnione w okresie od dnia 21 lutego 2010 roku do dnia 20 marca 2010 roku na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;

h
za przestępstwo zart. 279 § 1 kkpopełnione w okresie od dnia 5 do dnia 8 marca 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności;

i
za przestępstwo zart. 278 § 1 kkpopełnione w nocy z 17 na 18 marca 2010 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

j
za przestępstwo zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipopełnione w marcu 2010 roku na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

którym to wyrokiem wymierzono mu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, wyrokiem łącznym z dnia 28 grudnia 2011 roku (sygnatura akt III K 194/11), rozstrzygnął:

I

I
na podstawieart. 91 § 2 kkpołączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobecM. K.wyrokami opisanymi w pkt. 1 i 2 części wstępnej wyroku i jako karę łączną wymierzył mu karę 6 (sześć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności ;

II
na podstawieart. 577 kpkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczyłM. K.okresy tymczasowego aresztowania i zatrzymania od dnia 23 marca 2010 r. do dnia 24 marca 2010 roku, w dniu 28 marca 2010 roku, od dnia 30 marca 2010 roku do dnia 23 grudnia 2010 roku oraz okresy odbytych już kar w sprawach podlegających łączeniu;

III
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. K.zKancelarii AdwokackiejwŚ.kwotę 147, 60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych 60/100 groszy) tytułem pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu;

IV
zwolnił skazanegoM. K.od ponoszenia wydatków związanych z wydaniem wyroku łącznego zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Z wyrokiem tym nie pogodził się skazanyM. K., w którego imieniu apelację wniosła obrończyni.Obrończyni zaskarżyła wyrok w części dotyczącej wymiaru kary i zarzuciła:
rażącą niewspółmierność wymierzonej skazanemu kary łącznej z wyroków opisanych w punkcie 1 oraz 2 w wymiarze 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy zasadnym wydaje się przy wymiarze kary rozważenie zastosowania zasady absorpcji.

Stawiając powyższy zarzut obrończyni skazanego wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej kary, polegającą na wymierzeniu skazanemu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja obrończyni skazanegoM. K.jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że kary wymierzone za poszczególne przestępstwa zawarte w wyrokach opisanych w części wstępnej zaskarżonego orzeczenia nadają się do połączenia w wyroku łącznym.
Ustaleń z tym związanych oraz samego rozstrzygnięcia w tym zakresie skarżąca zresztą nie podważa. Także i Sąd Apelacyjny, ze swej strony, nie znajduje podstaw do kwestionowania ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy.
W apelacji zarzuca się rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie wobec skazanego kary pozbawienia wolności w nadmiernej wysokości, nieadekwatnej w stosunku do związku podmiotowo-przedmiotowego pomiędzy czynami oraz do okoliczności, które zaistniały po wydaniu poprzednich wyroków.
Wyjaśnieniu i ocenie tego właśnie zagadnienia Sąd Okręgowy poświęcił należytą uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wnioski jakie w tej mierze sformułował Sąd I instancji są bezbłędne i jako takie nie mogą być skutecznie kwestionowane. W szczególności nie czyni tego skarżąca w apelacji.
Trafnie Sąd Okręgowy ustalił, że przeciwko zastosowaniu wobec skazanego zasady pełnej absorpcji przemawia przede wszystkim dotychczasowa jego linia życiowa oraz konieczność, aby kara została ukształtowana zgodnie z dyrektywami określonymi wart. 53 k.k.
Jakkolwiek przy wymiarze kary łącznej dopuszczone jest stosowanie zarówno zasady pełnej kumulacji, jak i zasady pełnej absorpcji, to jednak są to rozstrzygnięcia skrajne, które znajdują zastosowanie w zupełnie wyjątkowych, nietypowych sytuacjach.
Całkowitą absorpcję można zastosować albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre z czynów kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś inne szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego – coin concretonie ma miejsca.
Wbrew temu, co wynika z apelacji, naruszenie przez sprawcę w warunkachart. 210 § 2 k.k.,art. 279 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.oraz art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii chronionych przezeń różnych dóbr, w różnym czasie i miejscu oraz w odniesieniu do różnych osób, przemawia przeciwko zastosowaniu przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1987 roku, IV KR 55/86, OSP 1988/5/111).
Możliwość ukształtowania wymiaru kary łącznej w sposób postulowany w apelacji jest zatem wykluczona.
Wbrew temu, co wynika z apelacji prognoza społeczno kryminologiczna Dyrektora Aresztu Śledczego wD.jest dla skazanego negatywna (karta 30 akt). Sąd pierwszej instancji wziął pod uwagę i ten fakt (strona 3 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Miarkując karę łączną pozbawienia wolności dla skazanego Sąd Okręgowy wziął także pod uwagę to, aby orzeczona w zaskarżonym wyroku kara łączna pozbawienia wolności nie stwarzała dla skazanego dolegliwości większej od tej, jaka wiązałaby się z kolejnym wykonywaniem kar podlegających połączeniu (strona 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy uznając, że kara wymierzona skazanemu nie nosi cech rażącej surowości, aczkolwiek rzeczywiście do łagodnych nie należy.
O kosztach obrony z urzędu rozstrzygnięto zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 29 ustawy Prawo o adwokaturze.
Skazanego zwolniono od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym wobec ustalenia, że ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i brak dochodów byłby to dla niego nadmierny ciężar finansowy. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowiart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.