Sygn. akt II AKz 575/15

POSTANOWIENIE
Dnia 21 października 2015 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SA Witold Mazur
Sędziowie:  SA Piotr Filipiak  (spr.)
SA Piotr Mirek
Protokolant:   Bożena Waniek
przy udzialeProkuratora Prok. Apel. Tadeusza Trzęsimiecha
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoT. G.
oskarżonemu o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkprzy zast.art. 11 § 2 kki inne
zażalenia prokuratora
na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 24 września 2015 roku, sygn. akt XXI K 46/15
w przedmiocie uchylenia tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 kpk

p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 września 2015 roku wydanym na rozprawie głównejw sprawie o sygn. akt XXI K 46/15, Sąd Okręgowy w Katowicach, zmienił środek zapobiegawczy wobec oskarżonegoT. G.w ten sposób, że uchylił tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicachz dnia 24 września 2014 roku, sygn. akt XXIII Kz 246/14, a w jego miejsce zastosował dozór Policji polegający na obowiązku stawiennictwa 2 razy w tygodniu w każdy poniedziałeki piątek we właściwym Komisariacie Policji oraz zakazie kontaktowania sięz pokrzywdzonymiA. G.iK. G..
Postanowienie to zaskarżył prokurator, zarzucając:
I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, iż wolnościowe środki zapobiegawcze zastosowane wobecT. G.zabezpieczą prawidłowy tok postępowania karnego, podczas gdy okoliczności sprawy wskazują, iż tylko środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania zabezpieczy prawidłowy tok postępowania karnego,
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przezT. G.czynu zart. 13§ 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym zeznańA. G.,K. G.iM. M.oraz dokumentacji medycznej i opinii sądowo-lekarskiej prowadzi do odmiennych wniosków.
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zastosowanie wobec oskarżonegoT. G.środka zapobiegawczegow postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w Katowicach podejmując decyzję o zmianie dotychczas stosowanego środka zapobiegawczego wobec oskarżonegoT. G.kierował się przebiegiem przeprowadzonego dotychczas postępowania dowodowego i wnioskiem, że o ile w dalszym ciągu istnieje duże prawdopodobieństwo popełniania przez oskarżonego przestępstw zart. 207 § 1 kk, to jednak odnośnie innego zarzuconego oskarżonemu przestępstwa, a to usiłowania zabójstwa, biorąc po uwagę materiał dowodowy, a zwłaszcza zeznania pokrzywdzonych:A. G.iK. G.złożone przed Sądem, nie sposób na obecnym etapie jednoznacznie przewidzieć ostatecznej oceny prawnej zachowania oskarżonego. To, że w aktach sprawy znajdują się dowody, które pozwalają zdaniem prokuratora na odmienną ocenę kwalifikacji prawnej zarzuconego oskarżonemu czynu, nie jest wystarczającym argumentem zażaleniowym, gdyż do uprawnień sądu orzekającego należy autonomiczna analiza zgromadzonych dowodów na każdym etapie postępowania, pod kątem istnienia przesłanek do stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego. Sąd I instancji nie jest związany ani treścią zarzutu aktu oskarżenia w tym zakresie, ani tym bardziej oceną materiału dowodowego proponowaną przez prokuratora. Przy czym zaznaczyć trzeba, iż Sąd Okręgowy - co jasno wynika z treści zaskarżonego postanowienia - nie przesądził ostatecznie kwestii kwalifikacji prawnej czynu zarzuconegoT. G.w pkt I aktu oskarżenia, który ewentualnie zostanie przypisany oskarżonemu w wyroku.
Ponadto Sąd Okręgowy wskazując na występowanie w dalszym ciągu dużego prawdopodobieństwa popełnianie przez oskarżonego zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów kwalifikowanych zart. 207 § 1 kk, jak i wskazując na powstanie możliwości zastosowania w wyroku innej kwalifikacji prawnej zarzuconego mu przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk, zasadnie uznał, iż powyższe ma wpływ na ocenę braku istnienia przesłanek szczególnych do dalszego stosowania względemT. G.aresztu tymczasowego.
Trafnie podkreślił Sąd I instancji, że obecnie uległy dezaktualizacji przesłanki szczególne stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego, tj. przesłanka określona wart. 258 § 2 kpkw postaci grożącej oskarżonemu surowej kary oraz przesłanka zart. 258 § 3 kpkw postaci uzasadnionej obawy, że oskarżony popełni przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu.
Resumując wskazać trzeba, iż tymczasowe aresztowanie winno być stosowane w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania tylko wtedy, gdy istnieją wskazanew ustawie przesłanki szczególne, ściśle powiązane z kwalifikacją prawną zarzucanych oskarżonemu czynów, a nie „na wszelki wypadek”, w sytuacji gdy materiał dowodowy nie jest jednoznaczny i może być odmiennie oceniany przez prokuratora. Skoro podstawą zastosowania i przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego była groźba surowej kary zart. 258 § 2 kpk, to warunkiem dalszego stosowania tego środka jest ustalenie, że istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez niego czynu zagrożonego karą, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat. Ocena Sądu I instancji, powzięta w toku rozpoznania sprawy, że nie sposób na obecnym etapie jednoznacznie przewidzieć ostatecznej oceny prawnej zachowania oskarżonego, jak i dezaktualizacja przesłanki szczególnejo charakterze wyjątkowym, tj. zart. 258 § 3 kpk, musi skutkować uchyleniem tymczasowego aresztowania.
Zastosowany wobec oskarżonegoT. G.środek zapobiegawczy łagodniejszego rodzaju w postaci dozoru Policji polegającego na obowiązku stawiennictwa 2 razy w tygodniu w każdy poniedziałek i piątek we właściwym Komisariacie Policji oraz zakazie kontaktowania się z pokrzywdzonymi:A. G.iK. G., na obecnym etapie jest wystarczający do zabezpieczenia prawidłowego toku toczącego się postępowanie sądowego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało orzec, jak w części dyspozytywnej.
Z.
1. O treści postanowienia zawiadomić oskarżonego i jego obrońcę,
2. Zwrócić akta.
Katowice, dnia 21 października 2015 roku