Sygn. akt II S 18/12

POSTANOWIENIE
Dnia 5 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Tadeusz Kiełbowicz (spr.)

Sędziowie: SSA Stanisław Rączkowski
SSA Edward Stelmasik
Protokolant Beata Sienica

po rozpoznaniu w sprawie  skargiM. K.
wniesionej w dniu 23 sierpnia 2012 r. (data wpływu 24 sierpnia 2012 r.) w sprawie na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym (przed Sądem Okręgowym w Świdnicy sygn. akt III Ko 134/11
na podstawie art.art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki(Dz. U Nr 179, poz. 1843 z późniejszymi zmianami)
p o s t a n a w i a

pozostawić skargęM. K.bez rozpoznania.

UZASADNIENIE
Dnia 24 sierpnia 2012 r. do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wpłynęła skargaM. K.na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez uzasadnionej zwłoki w postępowaniu w sprawie o odszkodowanierozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w Świdnicy w III Wydziale Karnym, sygn. akt III Ko 134/11.
W sformułowanym w skardze zarzucie skarżący podnosi, iż w powyższej sprawie Prokuratura Okręgowa w Świdnicy reprezentująca Skarb Państwa naruszyła jego prawo do rozpoznania sprawy w postępowaniu prokuratorskim w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 11 czerwca 2012 r. o jej wyłączenie od udziału w sprawie III Ko 134/11 bez nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 14 czerwca 2012 r. do 23 sierpnia 2012 r. Skarżący wniósł też o przyznanie mu od Skarbu Państwa - Prokuratury Okręgowej w Świdnicy na jego rzecz kwoty 20.000 zł. tytułem rekompensaty.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.

Z treści skargiM. K.wynika, iż jej przedmiotem jest nieuzasadniona zwłoka Prokuratury Okręgowej w Świdnicy w rozpoznaniu, przekazanego jej przez Sąd Okręgowy w Świdnicy wniosku skazanego z 11 czerwca 2012 r. o wyłączenie tej prokuratury„ z dalszego udziału w sprawie”o sygnaturze III Ko 134/11. Zdaniem skarżącego Sąd Okręgowy w Świdnicy był zobligowany prowadząc przedmiotową sprawę „z mocy prawa uzyskać informacje od Prokuratury Okręgowej w Świdnicy na jakim etapie jest rozpoznawany wniosek skarżącego”.
W związku z powyższym należy zauważyć, iż instytucją wyłączenia oskarżyciela publicznego regulują przepisyart. 47 § 1 i 2 kpkw związku zart. 40 § 1 pkt. 1 – 4, 6 i 10 § 2 oraz art. 41 i 42 kpk, natomiast tryb wyłączenia określony jest wart. 48 § 1 i 2 kpk. Należy przy tym zauważyć, iż cytowane przepisy traktują o wyłączeniu prokuratora i nie przewidują możliwości wyłączenia na wniosek konkretnej prokuratury jako jednostki organizacyjnej. Uchwalając aktualnie obowiązującykodeks karnyustawodawca zrezygnował z sugestii zawartej w jego wcześniejszych wersjach, aby o wyłączeniu oskarżyciela w postępowaniu sądowym decydował sąd.
Abstrahując od powyższych rozważań należy zauważyć, iżM. K.skierował swoją skargę do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu i sformułował zarzut, iż nieuzasadniona zwłoka do rozpoznania jego sprawy nastąpiła w postępowaniu z jego wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie prowadzonym przed Sądem Okręgowym w Świdnicy pod sygn. akt III Ko 134/11.
W związku z tym należy zauważyć, iż bezspornym w sprawie jest, iżM. K.dnia 27 stycznia 2012 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie, a Sąd Apelacyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. sygn. akt II S 5/12 stwierdził m.in. iż „w postępowaniu toczącym się przed Sądem Okręgowym w Świdnicy pod sygn. III Ko 134/11 nastąpiła przewlekłość postępowania, poprzez co naruszone zostało prawo wnioskodawcy do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki”.Z tego tytułu została przyznana skarżącemuM. K.rekompensata pieniężna w kwocie 2.000 zł.
Ponieważ skarżący ponownie zarzuca Sądowi Okręgowemu w Świdnicy nieuzasadnioną przewlekłość postępowania w tej samej sprawie (III Ko 134/11) należy stwierdzić, iż zgodnie z treścią art. 14 wyżej cytowanej ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, a w postępowaniu przygotowawczym, w którym stosowane jest tymczasowe aresztowanie po upływie 6 miesięcy, od daty wydania orzeczenia, o którym jest mowa w art. 123 tej ustawy.
W związku z tym, że od daty postanowienia Sądu Apelacyjnego z 12 marca 2012 r. wydanego w sprawie II S 5/123 nie upłynął jeszcze okres 12 miesięcy orzeczono jak w sentencji postanowienia.