Sygn. akt II AKz 265/10

POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2010 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SA Marek Charuza
Sędziowie:   SA Małgorzata Niementowska
SO del. Wiesław Kosowski (spr.)
po rozpoznaniu w sprawie zwnioskuA. S.
w przedmiocie wyłączenia sędziów składu orzekającego
na zasadzieart. 41 §1 k.p.k.(a contrario)

postanawia
nie uwzględnić wnioskuA. S.o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Apelacyjnego w Katowicach w osobach SSA Alicji Bochenek, SSA Bożeny Summer – Brason, SSA Jolanty Śpiechowicz.

UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznawał w dniu 30 czerwca 2010r. sprawęz zażaleniaA. S.na zarządzenie Przewodniczącego XXI Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 8 marca 2010r. o odmowie przyjęcia środka odwoławczego. W toku posiedzeniaA. S.złożył wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie. Jako powód wskazał odmowę uwzględniania wniosku prokuratora o zwrócenie się do Sądu Okręgowego o wyjaśnienie, czyw istocie przez okres 7 dni od wydania merytorycznego postanowienia w sprawie nie było do akt dołączone jego uzasadnienie. Zdaniem wnioskodawcy takie ustosunkowanie się do wniosku oskarżyciela publicznego przesądza o przyjętym przez sąd rozumowaniu, niezgodnym z zasadami logiki.
Dodatkowo w uzupełniającym uzasadnieniu wnioskuA. S.zarzucił przewodniczącej składu, iż odmówiła mu „patrzenia” w akta w toku posiedzeniai podchodzenia do stołu sędziowskiego, wywierała presję poprzez wskazywanie,że na posiedzenie zaplanowano 15 minut, wprowadziła go w błąd co do potwierdzenia doręczenia wezwania.
W stosunku do sędziego referentaA. S.podniósł jego zdaniem „słabe zorientowanie w aktach sprawy”.
Tym samym w jego ocenie postawa składu orzekającego nacechowana jest wszechstronnym brakiem obiektywizmu.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
WniosekA. S.o wyłączenie składu orzekającego w sprawie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego XXI Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 8 marca 2010r. o odmowie przyjęcia środka odwoławczego nie jest zasadny i dlatego nie został uwzględniony.
W sprawie brak jest podstaw do wyłączenia sędziów orzekających z mocy ustawy,to jest z powodu okoliczności wymienionych wart. 40 k.p.k.
W tej sytuacji rozważyć należy podstawy zart. 41 k.p.k.Podstawą wyłączenia sędziego w trybie przewidzianym w wymienionym przepisie jest istnienie okoliczności tego rodzaju, iż mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Instytucja iudex suspectus ma miejsce, gdy brak jest możliwości obiektywnego przekonania przeciętnie rozsądnej osoby, że okoliczności te nie będą rzutowały na bezstronne osądzenie sprawy. Strona składająca wniosek w tej materii winna uzasadnić swe stanowisko.
A. S.pod adresem wszystkich sędziów orzekających w przedmiotowej sprawie sformułował de facto tylko jeden zarzut, mianowicie oddalenie wniosku prokuratora. Zdaniem wnioskodawcy przesądza to o przyjętym przez sąd rozumowaniu, niezgodnym z zasadami logiki.
Sąd rozpoznający sprawę miał jednak pełne prawo do takiego rozstrzygnięcia kwestii wpadkowej, która pojawiła się w toku postępowania. Wielokrotnie takw komentarzach, jak też orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślano, iż oceny sędziowskie, mieszczące się w granicach argumentów osądzających zasadność środka odwoławczego, nie wykraczające poza zakres orzekania, nie uzasadniają wątpliwości co do bezstronności sędziego w rozumieniu przepisuart. 41 § 1 k.p.k.(m.in. postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2004r., V KK 170/03). Podobnie nie uzasadnia wątpliwości co do bezstronności sędziego wydanie rozstrzygnięciaw kwestiach wpadkowych, np. co do wniosków dowodowych składanych przez strony. Odmienne rozumowanie prowadziłoby do wniosków sprzecznych z zasadami procesu karnego i paraliżu postępowania. Strona, której wniosek nie zostałby uwzględniony mogłaby doprowadzić do wyłączenia poszczególnych sędziów prowadzących jej sprawę.
Powodem wyłączenia sędziego w trybie art. 41 mogą być ponadto sytuacje wskazujące na trwałe powiązania personalne między nim a stroną lub jej przedstawicielem, typu: przyjaźń, niechęć, wrogość, zbieżność lub rozbieżność interesów itp. (zob. post. SN z 7 lipca 1972 r., I KR 12/72, OSNPG 11/1972, poz. 179, czy w. SN z 11 kwietnia 1980 r., IV KR 55/80, OSPiKA 1-2/1982, poz. 11). Takie okoliczności przez wnioskodawcę nie zostały wykazane w stosunku do żadnegoz sędziów orzekających.
Brak też w sprawie innych związków, jakie łączyłyby sędziów z niniejszą sprawą, wynikłych np. z prowadzenia uprzednio sprawy powiązanej z obecną.
Za okoliczności uzasadniające wątpliwości co do bezstronności sędziego nie można uznać informowania strony o zaplanowanym czasie na daną sprawę. Przewodniczący składu orzekającego ma bowiem obowiązek czuwania nad sprawnym przebiegiem postępowania. Ma też prawo zwracania uwagi, by w swych wypowiedziach uczestnicy postępowania nie odbiegali od meritum sprawy. Podobnie winien czuwać nad zachowaniem powagi i porządku na sali rozpraw. Osoby tam obecne nie mogą w sposób dowolny poruszać się i zachowywać.
TwierdzeniaA. S.o „słabym zorientowaniu w aktach sprawy” sędziego referenta również są bezpodstawne i nie poparte żadną zasadną argumentacją.
W tej sytuacji brak jest jakichkolwiek podstaw do uwzględniania wnioskuA. S.o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających, to jest SSA Alicji Bochenek, SSA Bożeny Summer – Brason i SSA Jolanty Śpiechowicz.
z./
odpis postanowienia doręczyćA. S..
Katowice, dnia 21 lipca 2010 roku