Sygn. akt II S 35/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 listopada 2014r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera
Sędziowie: Sędzia Sądu Apelacyjnego Bogusław Tocicki
Sędzia Sądu Apelacyjnego Edward Stelmasik
Protokolant Anna Turek
po rozpoznaniu
sprawy skazanegoA. D.
w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy
w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym
przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
na podst.art. 437 § 1 k.p.k.

postanowił:

I
zwolnić skazanegoA. D.od opłaty od skargi,

II
skargę skazanego oddalić

UZASADNIENIE
SkazanyA. D.złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Legnicy sygn. akt III Kow 582/14/wz i wniósł jednocześnie o zasądzenia zadośćuczynienia w kwocie 15.000 zł. oraz 5000zł. na cel społeczny. Skarga ta została nadana w zakładzie karnym w dniu 13 października 2014r.
Z analizy akt III Kow 582/14/wz wynika, że postanowieniem z dnia 28 października 2014r. Sąd Okręgowy zakończył sprawę w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W dniu 13 października 2014r. została przesłana do Sądu Apelacyjnego skargaA. D.na przewlekłość postępowania wraz z wnioskiem o zwolnienie od opłaty od tej skargi.
Wniosek o zwolnienie od opłaty zasługiwał na uwzględnienie, bowiem skazany w dostateczny sposób wykazał, iż uiszczenie stałej opłaty od skargi byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na jego aktualną sytuację. Dlatego też Sąd Apelacyjny postanowił jak w punkcie 1 niniejszego orzeczenia.
Całkowicie bezzasadne było natomiast główne żądanie skargi, zmierzające do stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym w Legnicy w sprawie o sygn.III Kow 582/14/wz.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego wskazać należy, że analityczne spojrzenie na czynności podejmowane przed Sądem Okręgowym wskazuje na oczywistą bezzasadności skargi. Przewlekłość jest - zgodnie z leksykalnym znaczeniem tego słowa - z jednej strony pojęciem, które odnoszone być może jedynie do stanów nadmiernie rozciągniętych w czasie, do czynności prowadzonych "ślamazarnie", a przez to nadmiernie przedłużających się. Z drugiej strony jest to pojęcie względne, a zatem zawsze musi być odnoszone do konkretnych realiów i podjętego trybu postępowania. Musi być do niego adekwatne, a zatem jedynie nadmierne odstępstwa od czasu zwyczajowo koniecznego do wykonania określonych czynności i procedur mogą być uznawane za tworzące stan nieuzasadnionej zwłoki (por. np. postanowienie SA w Katowicach z dnia 10 listopada 2004 r., II S 4/04, niepubl.). Przy dokonywaniu ocen w tym przedmiocie muszą być stosowane zobiektywizowane kryteria (poprzez porównanie z innymi postępowaniami), a samo subiektywne przekonanie strony co do przewlekłości postępowania jest dalece niewystarczające. W piśmiennictwie podkreśla się zatem, że nie każda zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości, lecz jedynie zwłoka nieuzasadniona. Jeśli zaś ustawa nie zawiera żadnych wskazówek, co do długości określonych czynności czy stadiów postępowania, należy się odwołać do wiedzy wynikającej z praktyki, orzecznictwa sądów lub przeciętnej długości postępowania w podobnych sprawach.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać zatem należy, że:
- wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie został złożony w dniu 4 sierpnia 2014r. i w dniu 4 sierpnia 2014r. wydano zarządzenie o wpisaniu sprawy do wykazuK.. W dniu 6 sierpnia 2014r.r. wystąpiono do Dyrektora Zakładu Karnego wG.o nadesłanie opinii o skazanym. Opinia o skazanym z Zakładu Karnego wG.wpłynęła do sądu w dniu 29 sierpnia 2014r. Posiedzenie sądu odbyło się w dniu 26 lutego 2013r., na którym Sąd Okręgowy wydał postanowienie o odmowie udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.
Sekwencja czynności podejmowanych przez Sąd Okręgowy oraz zestawienie dat, figurujące wyżej, w najmniejszym stopniu nie upoważnia do twierdzenia, iżby postępowanie przed Sądem Okręgowym cechowało się opieszałością. Sąd Apelacyjny nie stwierdził przewlekłości ani w kwestii wyznaczania terminów posiedzeń, ani co do podejmowania tzw. rozstrzygnięć incydentalnych.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.