Sygn. akt

II AKa 110/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

20 grudnia 2012 r.

Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Stanisław Sielski

Sędziowie:

SSA Edward Loryś (spr.)
SSA Stanisław Urban

Protokolant:

st. sekr. sądowy

        Anna Łuksik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie

- Stanisława Rokity

po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012r.
sprawyM. F.oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.iart. 159 k.k.w zw.zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 57a § 1 k.k.,art. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.,art. 159 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k,
M. M. (1)oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.iart. 159 k.k.w zw.zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 57a § 1 k.k.,art. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie
z dnia 24 sierpnia 2012r., sygn. akt II K 16/12

I
z m i e n i azaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
za przypisane oskarżonemuM. M. (1)przestępstwo zart. 280 § 1 k.k.iart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 57 a §1 k.k.na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.przy zast.art. 57 § 2 k.ks k a z u j ego na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 63 § 1 k.k.z a l i c z aoskarżonemuM. M. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22 marca 2012r. do dnia 20 grudnia 2012r.,

II
u t r z y m u j ezaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części,

III
z w a l n i aoskarżonychM. M. (1)iM. F.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkamio b c i ą ż a j ą cSkarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krośnie w wyroku z dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn. akt II K 16/12:

I
uznałoskarżonychM. M. (1),M. F.iD. M.za winnych tego, że w dniu 21 marca 2012 r., wJ., działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali pobiciai rozboju na osobieM. R.w ten sposób, że zadawali mu uderzenia po całym ciele, kopali go i uderzali pięściami,aD. M.uderzał go pałką teleskopową, a po doprowadzeniu go do stanu bezbronności zabrali mu z ręki,w celu przywłaszczenia, zegarek kwarcowy na pasku o wartości 40 zł, przy czym pokrzywdzony na skutek zdarzenia doznał złamania brzegu dolnego oczodołu prawego z odmą podskórnąi oczodołową, złamania przedniej ściany zatoki czołowej lewej, krwiaka okularowego po stronie prawej oraz krwiaków powieki oka lewego, co spowodowało rozstrój jego zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej dni 7 trwającyw rozumieniuart. 157 § 1 k.k., narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k., przy czym czynu tego dopuścili się działając publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, to jest przestępstwazart. 280 § 1 k.k.iart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 57a § 1 k.k., na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.i w zw. zart. 57a § 1 k.k., skazał ich na kary po 3 lat pozbawienia wolności,

II
uniewinniłoskarżonegoM. S.od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia,

III
na podstawieart. 57a § 2 k.k.orzekłod oskarżonychM. M. (1),M. F.iD. M.na rzecz pokrzywdzonegoM. R.nawiązki w kwotach po 1.000 zł,

IV
uznałoskarżonychM. F.,D. M.iM. S.za winnych tego, że w dniu 21 marca 2012 r., wJ., działając wspólnie i w porozumieniu, wzięli udział w pobiciuM. M. (2)w ten sposób, że zadawali mu uderzenia po całym ciele, kopali go i uderzali pięściami, przy czymD. M.iM. S.uderzali go pałką teleskopową,w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciaław postaci rany tłuczonej głowy, stłuczenia okolicy lewego łuku żebrowego oraz podbiegnięć krwawych ramion, co spowodowało rozstrój jego zdrowia i naruszenie czynności narządów jego ciała na czas do 7 dni trwający, przy czym w czasie pobicia pokrzywdzony był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1 k.k., to jest przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k., skazał ich na kary po 1 roku pozbawienia wolności,

V
uniewinniłoskarżonegoM. M. (1)od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt II aktu oskarżenia,

VI
uznałoskarżonegoM. S.za winnego tego, żew dniu 21 marca 2012 r., wJ., pobiłD. F.w ten sposób, że zadawał mu uderzenia pięścią w pałką teleskopową,w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciaław postaci stłuczenia obu kolan, co spowodowało rozstrój jego zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas do 7 dni trwający, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, to jest przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k., i za to na podstawieart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k., skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności,

VII
na podstawieart. 57a § 2 k.k.orzekłod oskarżonegoM. S.na rzecz pokrzywdzonegoD. F.nawiązkęw kwocie 500 zł.,

VIII
uniewinniłoskarżonychM. M. (1),M. F.iD. M.od popełnienia czynu zarzucanego im w pkt III aktu oskarżenia,

IX
uznałoskarżonegoM. F.za winnego popełnienia czynu zarzuconego w pkt IV aktu oskarżenia, przy czym wyeliminował z opisu czynu działanie o charakterze chuligańskim, to jest przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 190 § 1 k.k.,skazałgo na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

X
uznałoskarżonegoM. S.za winnego popełnienia czynów zarzuconych w pkt V,VI i VII aktu oskarżenia, przy czym przy przestępstwie z pkt V wyeliminował z opisu czynu działanie o charakterze chuligańskim, to jest przestępstw zart. 190 § 1 k.k.,art. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.oraz art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2006 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, i za to skazał go:

- za czyn zpkt V, na podstawieart. 190 § 1 k.k., na karę6 miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt VI, na podstawieart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k., na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt VII, na podstawieart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,

XI
na podstawieart. 57a § 2 k.k.orzekłod oskarżonegoM. S.na rzecz pokrzywdzonegoM. W.nawiązkę w kwocie 200 zł,

XII
na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządził zniszczenie woreczków foliowychz zapięciem strunowym z zawartością śladowych ilości środków odurzających oraz szklanych lufek, szczegółowo opisanychw wykazie dowodów rzeczowych /księga przechowywanych przedmiotów 3/12 poz. 104/,

XIII
uznałoskarżonegoD. M.za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt VIII aktu oskarżenia, przy czym wyeliminował z opisu czynu działanie o charakterze, to jest przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 190 § 1 k.k.skazałgo na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

XIV
na podstawie art.. 85 i 86§ 1 k.k.połączyłorzeczone wyżej wobec oskarżonychM. F.,M. S.iD. M.jednostkowe kary pozbawienia wolnościiwymierzyłim kary łączne:

- oskarżonemuM. F.w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonemuM. S.w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności,
- oskarżonemuD. M.w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności,

XV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłoskarżonym, na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności, okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22 marca 2012 r. do dnia 24 sierpnia 2012 r.,

XVI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolniłoskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłat,

XVII
zasądziłod Skarbu Państwa na rzeczKancelarii Adwokackiej (...)wK.kwotę 1.338,40 zł tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu oskarżonegoD. M..

Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonegoM. M. (1)i obrońca oskarżonegoM. F..
Obrońca oskarżonegoM.M.zaskarżył wyrokw zakresie pkt I, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary. Na tej podstawie wniósł o zmianę pkt I wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary 2 lat pozbawienia wolności z jednoczesnym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata.
Natomiast obrońca oskarżonegoM. F.zaskarżył wyrokw zakresie pkt I i XIII zarzucając rażącą niewspółmierność kary. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę pkt I wyroku poprzez obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności do 2 lat oraz pkt XIII wyroku poprzez obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności do 2 lat.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonegoM. M. (1)zasługuje na uwzględnienie. Natomiast Sąd Apelacyjny nie uwzględnił apelacji obrońcy oskarżonegoM. F..
Dokonując wyboru rodzaju i wymiaru kary Sąd kieruje się dyrektywą prewencji indywidualnej i szczególnej. W ramach prewencji indywidualnej orzeczona kara ma spełniać cele zapobiegawcze, a to uświadomić sprawcy fakt naruszenia obowiązujących norm społecznychi stanowić na przyszłość bodziec zniechęcający do popełnienia przestępstwa oraz cele wychowawcze prowadząc do takiej zmianyw postawie sprawcy wobec wartości chronionych przez prawo, która wynika z internalizacji norm społecznych i ma charakter trwały. W ramach prewencji szczególnej orzeczona kara ma za zadanie wzmocnieniew społeczeństwie poczucia obowiązywania norm prawnych oraz wartości społecznych, w tym także przez wyrobienie przekonania o nieuchronności sankcji karnej. Uwzględniając normąart. 54 § 1 k.k.Sąd Apelacyjny uznał, że okoliczności zachodzące po stronie oskarżonegoM. M. (1),w szczególności jego dotychczasowa niekaralność, uzasadniają obniżenie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności do lat 2. Kara w tym wymiarze w będzie stanowiła dostateczną reakcję na popełnione przez niego przestępstwo, spełniając swój cel wychowawczy w stosunku do oskarżonego. Wprawdzie, mający zastosowanie w niniejszej sprawie,art. 57a § 1 k.k.przewiduje obligatoryjne nadzwyczajne obostrzenie kary, jednak wobec zachodzącego zbiegu z fakultatywną przesłanką nadzwyczajnego złagodzenia kary zart. 60 § 1 k.k., Sąd Apelacyjny zdecydował o jej wymierzeniu w granicach ustawowego zagrożenia przewidzianego wart. 280 § 1 k.k.Tej treści orzeczenie znajduje oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. uchwała z dnia 19 sierpnia 1999 r., I KZP 24/99, OSNKW 1999/9-10/48) oraz w poglądach doktryny (tak A. Marek,Kodeks karny. Komentarz, Wolters Kluwer 2010, System Informacji Prawnej Lex Omega).
Odnosząc się zaś do zarzutów dotyczących reakcji karnoprawnej na przypisane oskarżonemuM. F.przestępstwo podkreślić należy, że argumentacja skarżącego całkowicie pomija istota sędziowskiego wymiaru kary. Z przepisuart. 53 § 1 k.k.wynika, iż wybór rodzaju i wymiaru kary jest objęty zasadą swobodnego uznania sądu, oczywiście w granicach wynikających zart. 7 k.p.k.iart. 53 i n. k.k.Jeżeli więc Sąd I instancji, co ma miejsce w niniejszej sprawie, przedstawił przyczyny wyboru rodzajui rozmiaru konkretnej sankcji karnej i rozumowanie to nie na suwa żadnych wątpliwości co do zgodności z zasadami prawidłowego rozumowania to brak jest uzasadnionych podstaw do kwestionowania stanowiska Sądu I instancjiw toku postępowania odwoławczego.
Okoliczności naprowadzone przez Sąd I instancji (str. 35 uzasadnienia) dotyczące sposobu popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I wyroku oraz dotyczące jego osoby uzasadniają zróżnicowanie wymiary reakcji prawnokarnej za czyn przypisany oskarżonemuM. M. (1)i oskarżonemuM. F.w pkt I wyroku. Nadto dodać należy, że wymierzona oskarżonemuM. F.kara pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, a tylko taka może być podstawą zarzutu odwoławczego, zgodnie zart. 438 pkt 4 k.p.k.Karą rażąco niewspółmierną jest kara, która nie odzwierciedla należycie stopnia społecznej szkodliwości czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary, przy czym nie chodzi o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o "różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - »rażąco« niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować"( tak SN w wyroku z dnia 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, OSNPP 6/1995, poz. 18).
Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
za przypisane oskarżonemuM. M. (1)przestępstwozart. 280 § 1 k.k.iart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw.zart. 11 § 3 k.k.przy zastosowaniuart. 57 § 2 k.k.skazał go na karę 1 lat pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuM. M. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia22 marca 2012 r. do dnia 20 grudnia 2012 r.

W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.przez wzgląd na aktualną sytuację majątkową oskarżonychM. M. (1)iM. F..