Sygn. akt II AKa 118/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 maja 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Hanna Wnękowska (spr.)
Sędziowie: SA – Krzysztof Karpiński
SO (del.) – Ewa Gregajtys
Protokolant: – sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Hanny Gorajskiej-Majewskiej
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r.
sprawyA. A. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 189a § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie
z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt V K 195/12
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. P.Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738 zł (w tym 23% VAT), tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 13 stycznia 2015r. sygn. V K 195/12 oskarżonyA. A. (2)został uznany za winnego tego, że w okresie od 1 do 25 kwietnia 2008 r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dopuścił się handlu ludźmi –M. B.w ten sposób, że w bliżej nieustalonym dniu nakłonił pokrzywdzoną do przybycia z Dworca Centralnego do nieustalonego lokalu wW., a następnie kolejnego dnia w nieustalonym miejscu wW.przekazałM. B.za kwotę nie mniej niż 800 euroA.M. A.w celu wykorzystania do uprawiania prostytucji i czerpania z tego korzyści majątkowych, tj. uznano oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 189a § 1 k.k.i za to na podstawieart. 189a § 1 k.k.wymierzono mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Od wyroku tego apelację wniósł obrońca oskarżonego.
Apelacja zaskarżała wyrok w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyA. A. (2)dokonał zarzuconego mu czynu, wyczerpującego dyspozycjąart. 189a § 1 k.k.
Podnosząc ten zarzut obrońca wniósł o:

1
na mocyart. 452 § 2 k.p.k.przeprowadzenia na rozprawie apelacyjnej dowodu z akt sprawy Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. aktXVIII K 289/13 w sprawie oskarżonegoA.M. A.(A. A. (4)),

2
uchylenie wyroku z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt 195/12 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie.

W wywodach apelacji skarżący podniósł, że pokrzywdzonaM. B.została bezpośrednio przesłuchana przez Sąd w sprawie XVIIIK 289/13, w której wyrok zapadł w dniu 23 lutego 2015roku , zatem jest możliwe przesłuchanie jej także w niniejszej sprawie i zweryfikowanie zeznań jakie złożyła w postępowaniu przygotowawczym.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Wniosek apelacji jest zasadny.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika ,że dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się m.in. na zeznaniach pokrzywdzonejM. B., które - jak ocenił – posiadająistotne znaczenie w sprawie(str. 8 uzasadnienia). Sąd dysponował jednak jedynie niekonsekwentnymi zeznaniami pokrzywdzonej złożonymi w toku śledztwa albowiem z uwagi na brak stałego miejsca pobytuM. B.nie można było jej doręczyć wezwania. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Sąd ujawnił jej zeznania, na podstawieart. 391 § 1 k.p.k., wbrew stanowisku oskarżonego i jego obrońcy, już na jednej z pierwszych rozpraw , w dniu 17 stycznia2014 roku, bez uprzedniego podjęcia czynności zmierzających do ustalenia adresu świadka. Po blisko rocznych poszukiwaniach , w dniu 9 stycznia 2015 roku ( k. 1317) oddalono wniosek oskarżonego i jego obrońcy o kontynuowanie poszukiwańM. B.gdyż nie zdołano ustalić jej miejsca pobytu ani doręczyć wezwania. Pomijając przedwczesne ujawnienie, w trybieart. 391 § 1 k.p.k., zeznańM. B.oraz nieprawidłowe przywołanieart. 170 § 1 pkt. 4 i 5 k.p.k.jako podstawy oddalenia wniosku o kontynuowanie poszukiwań świadka - zwrócić należy uwagę na nieskuteczność działań podejmowanych w tym zakresie przez Sąd Okręgowy. ŚwiadekM. B.została bowiem w lutym 2015 roku przesłuchana na rozprawie w sprawie XVIII K 289/13 zawisłej w Sądzie Okręgowym w Warszawie. W aktach tej sprawy na k. 1762 znajduje się jej pismo z dnia 19 stycznia 2015r. , w którym podała numer swojego telefonu komórkowego zaś na k. 1783 znajduje się pismo z dnia 9 lutego 2015r., w którymM. B.poinformowała, żepodjęła współpracę z organami ścigania iwskazała adres na który należy wysyłać kierowane do niej wezwania.
W tej sytuacji , skoro możliwe jest wezwanieM. B.na rozprawę i przesłuchanie jej przed Sądem a co za tym idzie skoro nie występują przeszkody o których mowa wart. 391 § 1 k.p.k.upoważniające, do odstąpienia, wbrew woli stron, od zasady bezpośredniości - Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania . Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Okręgowy wezwie pokrzywdzonąM. B.korzystając z informacji zawartych w aktach sprawy XVIII K 289/13, przesłucha ją, w obecności psychologa, wyjaśniając zawarte w jej dotychczasowych zeznaniach rozbieżności, przeprowadzi pozostałe dowody niezbędne dla dokonania prawidłowych ustaleń, oceni je zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i logiki a uzasadnienie wyroku sporządzi zgodnie z wymogamiart. 424 k.p.k.
Wobec powyższego rozpoznanie zarzutu podniesionego w petitum apelacji należało uznać za przedwczesne.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.