Sygn. akt II AKo 97/10

POSTANOWIENIE
Dnia 28 lipca 2010r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSA Dariusz Kala (spr.)
Sędziowie:  SA Dorota Wróblewska
SA Mirosław Cop
Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Łuszczyńska
po rozpoznaniu w sprawieA. K. (1)
skazanego zart. 207 § 1 kki in.
wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 6 sierpnia 2009r., sygn. akt II K 82/09 utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 19 lutego 2010r., sygn. akt VI Ka 467/09
na podstawieart. 544 § 1 k.p.k.w zw. zart. 547 § 1 k.p.k.
postanawia:

1
oddalić wniosek obrońcy o wznowienie postępowania.

2
obciążyć skazanego wydatkami Skarbu Państwa poniesionymi w postępowaniu wznowieniowym.

UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 6 sierpnia 2009r., sygn. akt II K 82/09, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 19 lutego 2010r., sygn. akt VI Ka 467/09A. K. (1)został skazany na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa zart. 207§1 kkw zw. zart. 31§2 kk, za trzykrotne popełnienie przestępstwa zart. 190§1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 31§2 kki za popełnienie przestępstwa zart. 226§1 kkw zw. zart. 31§2 kk.
Wnioskiem z dnia 10 czerwca 2010 r. obrońca skazanegoA. K. (1)domagał się wznowienia postępowania, uchylenia wyroków Sąd Rejonowego w Elblągu z dnia 6 sierpnia 2009r. sygn. akt II K 82/09 oraz Sądu Okręgowego w Elblągu, którym utrzymano w mocy ww. wyrok Sądu Rejonowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu. W uzasadnieniu wniosku obrońca podniósł, iż ustalenia faktyczne w sprawie zostały dokonane głównie na podstawie zeznań żony skazanegoA. K. (2)i w oparciu o nie przypisano skazanemu popełnienie przestępstwa znęcania się nad żoną i synem. W sprawie brak było jakichkolwiek innych dowodów potwierdzających zeznaniaA. K. (2). Wymieniona w dniu 19 maja 2010r. złożyła przed notariuszem oświadczenie, że w postępowaniu karnym prowadzonym w sprawie II K 82/09 i podczas przesłuchania przez funkcjonariuszy policji złożyła fałszywe zeznania przeciwko mężowi; opisywane przez nią zdarzenia nie miały miejsca. Wobec powyższego – zdaniem obrońcy – zachodzi podstawa wznowienia postępowania wskazana wart. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.(w związku z prowadzonym postępowaniem dopuszczono się przestępstwa składania fałszywych zeznań i mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia).
Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w odpowiedzi na wniosek domagał się jego oddalenia wskazując, że dopuszczenie się przestępstwa w związku z postępowaniem musi być ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym i wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać ten wyrok lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego (art. 541 kpk). Ten stan rzeczy w niniejszej sprawie zaś nie zachodzi.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego o wznowienie postępowania, wskazujący na istnienie podstawy zart. 540 § 1 pkt 1 kpk, nie zasługuje na uwzględnienie.
Dopuszczenie się przestępstwa składania fałszywych zeznań w związku z postępowaniem II K 82/09, na które powołuje się obrońca skazanego, musi być udokumentowane w sposób opisany wart. 541 § 1 k.p.k.W razie zaś niemożności wydania wyroku skazującego podmiot domagający się wznowienia postępowania zobowiązany jest wskazać orzeczenie stwierdzające tę niemożność (art. 541 § 2 k.p.k.). Tylko w takiej sytuacji możliwe jest przyjęcie, że aktualizuje się przesłanka wznowienia postępowania o jakiej mowa wart. 540 § 1 pkt 1 kpk. Oczywiście dodatkowo musi zostać spełniony warunek, iż dopuszczenie się przestępstwa w związku z postępowaniem, rodzi uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia.
W tej zaś sprawie autor wniosku o wznowienie postępowania powołał się jedynie na złożone przed notariuszem oświadczenieA. K. (2), wskazujące, iż w postępowaniu II K 82/09 złożyła fałszywe oświadczenia i zeznania. Nie został więc spełniony warunek wskazany wart. 541 k.p.k.Tym samym brak podstaw do wznowienia postępowania w oparciu o treśćart. 540 § 1 pkt 1 kpk.
Wobec powyższego oraz nie znajdując podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, orzeczono jak w pkt. 1 postanowienia.
Wydatkami postępowania wznowieniowego – zgodnie z treściąart. 639 k.p.k.– obciążono skazanego.