Sygn. akt II AKo 82/06

WYROK

W I M I E N I U R Z E C Z Y P O P O L I T E J P OL S K I E J
Dnia 14 czerwca 2006 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący- Sędzia SA Barbara Misztalska
SA Elżbieta Mieszczańska
SO (del.) Michał Marzec (spr.)
ProtokolantIzabela Rybok
przy udziale Prokuratora Prokuratury ApelacyjnejWandy Barańskiej
po rozpoznaniu w sprawie przeciwko

J.L.(L.)

ur. (...)wL., synaF.iA. z d. L.
skazanemu za przestępstwo zart. 91§3 kks
wniosku obrońcy skazanego oraz Prokuratora Apelacyjnego wK.
w przedmiocie wznowienia postępowania
na podstawieart. 540§2 kpk,art. 547§3 kpk

1
wznawia postępowanie i uchyla wyrok Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 21 stycznia 2004 roku

    ,sygn. akt II Ks 10/03 oraz zmieniający go wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 4 maja 2004 roku, sygn. akt VII Ka 321/04 i umarza postępowanie w sprawie przeciwkoJ.L.skazanemu o zarzucane mu przestępstwo zart. 91§3 kks;

2
kosztami postępowania w sprawie o wznowienie postępowania obciąża Skarb Państwa;

3
zwracaJ.L.opłatę w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) zł uiszczoną od wniosku o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE
Obrońca skazanegoJ.L.wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 4.05.2004 roku w sprawie o sygn. akt VII Ka 321/04. Na uzasadnienie żądania wskazał, iż wyrokiem z dnia 31.01.2005 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, iżart. 22 ustawy z dnia 19.03.2004 roku Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne(Dz. U. nr 68 poz. 623) jest niezgodny zart. 2 Konstytucji RP, co oznacza, iż z obrotu prawnego wyeliminowany został równieżart. 15aprzepisów wprowadzającychkks. Brak jest zatem przepisu intertemporalnego, co powoduje obowiązek stosowania ustawy nowej do czynów popełnionych przed dniem 1 maja 2004 roku. Wobec powyższego obrońca skazanego stwierdził, iż po dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej nie są wymagane zezwolenia, czy też obowiązek zapłaty cła za towary przemieszczane w ramach Unii, tym samym nie istnieje kategoria „narażenia na uszczuplenie należności celnej”, wobec czego postępowanie winno ukończyć się umorzeniem na zasadzieart. 17§1 pkt 2 kpk.
Wniosek obrońcy poparł Prokurator Apelacyjny w Katowicach, który stosując podobna argumentacje również wniósł o wznowienie postępowania, uchylenie wyroków sądów obu instancji i umorzenie postępowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wnioski zasługują na uwzględnienie.
SkazanyJ.L.uznany został winnym przestępstwa skarbowego zart. 91§3 kkspolegającego na przyjęciu odZ. R.samochodu osobowego markiB. (...), stanowiącego przedmiot czynu zabronionego, określonego wart. 88§1 kks, na którym to samochodzie ciążyły należności celne oraz podatkowe. Orzeczenie w przedmiotowej sprawie uprawomocniło się dnia 4 maja 2004 roku, czyli już po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej.
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma powołane przez wnioskodawców orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31.01.2005 roku (P 9/04, OTK-A 2005/1/9), w którym stwierdzono niekonstytucyjnośćart. 22 ustawy z dnia 19.03.2004 roku Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne(Dz. U. nr 68 poz. 623). Uchylony przepis dodawał do przepisów wprowadzającychkksart. 15a, który stanowił, iż do czynów zabronionych popełnionych przed dniem uzyskania przez RP członkostwa w Unii Europejskiej, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W konsekwencji powołanego orzeczenia stwierdzić należy, iż odnośnie czynów zart. 85-96§1 kkspopełnionych przed datą 1 maja 2004 roku i przed tą datą prawomocnie nie osądzonych, zachodzi konieczność uznania, iż w chwili orzekania czyny te nie stanowią już przestępstwa (wykroczenia). Zachodzi bowiem konieczność stosowania do tychże czynów przepisów ustawy nowej, a w obecnym stanie prawnym nie są wymagane żadne pozwolenia czy też obowiązek zapłaty cła za towary przemieszczane w ramach Unii Europejskiej, wobec czego nie istnieje kategoria prawna „narażenie na uszczuplenie należności celnej”. Wniosek taki sformułował Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu powołanego orzeczenia, został on również prawidłowo powołany przez wnioskodawców.
Spełniona zatem została przesłanka wznowienia postępowania opisana wart. 540§2 kpk. Po myśliart. 547§3 kpkSąd Apelacyjny uchylił wyroki wskazane przez wnioskodawców i umorzył postępowania przeciwkoJ.L.przyjmując, iż zarzucany mu czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Stosownie do treściart. 630 kpkw zw. zart. 639 kpkkosztami postępowania obciążono Skarb Państwa, zaś na zasadzieart. 638 kpkzwrócono wnioskodawcy uiszczoną opłatę od wniosku.