Sygn. akt II Akz 4/12

POSTANOWIENIE
Dnia 05 stycznia 2012 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSA Edward Stelmasik

SSA Andrzej Krawiec (spr.)
SSA Witold Franckiewicz

Protokolant: Aldona Zięta
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Ludwika Uciurkiewicza
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoM. G.
podejrzanemu o przestępstwo zart.280 § 2 k.k.
zażalenia wniesionego przez obrońcę podejrzanego
na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 15 grudnia 2011r., sygn. akt: III Kp 1967/11
w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania
po wysłuchaniu wniosku prokuratora
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. przedłużył do dnia 15 marca 2012 r. tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 17 września 2011r. sygn. akt XII Kp 1780/11 wobec podejrzanegoM. G..
Postanowienie to zaskarżył w całości obrońca podejrzanego zarzucając „obrazę przepisów postępowania, w szczególnościart.249§1 k.p.k,art.258§1 pkt 1i 2 k.p.k.iart.259§1pktk.p.k.poprzez bezpodstawne uznanie, że podejrzany będzie utrudniał postępowanie karne, w tym podejmował bezprawne działania wobec pokrzywdzonegoM. B., a także mataczył w niniejszym postępowaniu przy jednoczesnym pominięciu ujemnych skutków stosowania tego środka dla podejrzanego i jego rodziny”.
Podnosząc wskazane wyżej zarzuty skarżący wniósł „o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zastosowanie innego środka nieizolacyjnegow postaci dozoru Policji bądź poręczenia majątkowego”.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący w złożonym przez siebie środku odwoławczym kwestionuje współsprawstwo podejrzanego w popełnieniu przestępstwa zart.280§2 k.k., powołując się na pismo pokrzywdzonego z dnia 18.10.2011r. Należy jednak zauważyć, że dowód ten nie może być interpretowany w oderwaniu od pozostałych dowodów zebranych w sprawie i od okoliczności w jakich został uzyskany. Tylko całokształt zebranych w sprawie dowodów może stanowić o tym, czy istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu czynuw rozumieniuart.249§1 kpk.
W ocenie Sądu Apelacyjnego skarżący nie powołuje się na nieznane wcześniej dowody, które wspomniany stopień prawdopodobieństwa zmniejszałyby na tyle, aby nie było dostatecznych podstaw do przedłużenia wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania. Należy bowiem podnieść, że całokształt zebranego dotychczas w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś częściowe wyjaśnienia podejrzanegoM. G., w powiązaniu z wyjaśnieniamiK. N.oraz zeznaniami pokrzywdzonegoM. B.wskazuje, że zachodzi przesłanka, o której mowa wart.249§1 k.p.k.Na rzecz takiego stanowiska przemawia także okoliczność, że podejrzany został ujęty w pobliżu miejsca zdarzenia, w bezpośrednim pościgu przez funkcjonariuszy Policji, co w sposób zasadniczy osłabia wymowę wskazanego wyżej oświadczenia pokrzywdzonegoz dnia 18.10.2011r.
Przesłanka ogólna tymczasowego aresztowania zart.249§1 k.p.k.w ocenie Sadu Apelacyjnego została w świetle powyższego spełniona.
Aktualna jest również przesłanka szczególna tymczasowego aresztowaniazart.258§2 k.p.k.PodejrzanemuM. G.zarzucono bowiem popełnienie zbrodni zart. 280§2 k.k.Oznacza to, że jeśli tylko potwierdzą się okoliczności jej popełnienia, to niewątpliwie realnie zagraża mu surowa kara (art. 258§2 k.p.k.).To z kolei rodzi domniemanie, że z obawy przed taką karą podejrzany mógłby podejmować działania zakłócające prawidłowy tok postępowania. Istnieje zatem prawdopodobieństwo podjęcia przez niego próby ucieczki lub ukrycia się przed wymiarem sprawiedliwości. W związku z tym należy wskazać na okoliczności ujęciaM. G.przez funkcjonariuszy Policji, w pobliżu miejscu zdarzeniai w bezpośrednim pościgu. Podejrzany mógłby podjąć także inne bezprawne działania mające na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej np. próbować wywierać wpływ na zeznania świadków (w szczególności pokrzywdzonego).
Godzi się przy tym zauważyć, że wynikające zart. 258§2 k.p.k.domniemanie podejmowania działań, o których mowa wart.258§1 pkt 1 i 2 k.p.k., zwalnia co do zasady, od dowodowego wykazywania (uwiarygodniania), że rzeczywiście podejrzany może działania takie podejmować.
Na obecnym etapie postępowania wystarczające jest stwierdzenie przesłanek zart. 249 § 1 k.p.k.Jak wyżej wspomniano przesłanki określone w powołanym przepisie w odniesieniu do podejrzanego zachodzą, jak również istnieją określonewart. 258 § 2 k.p.k.podstawy do stosowania wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.
Na koniec wskazać należy, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że aktualnie nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie lub zamianę stosowanego wobecM. G.środka zapobiegawczego.
Z tych względów, uznając zażalenie za bezzasadne, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.