Sygn. akt II AKzw 825/11

POSTANOWIENIE
Dnia 19 lipca 2011 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Wojciech Kopczyński
Protokolant: Dariusz Bryła
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Dariusza Wiory
po rozpoznaniu w sprawieS. C.(S. C.)
skazanego za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 310 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i in.
zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego wC.z dnia 23 maja 2011 roku, sygn. akt(...)
w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia
na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.iart. 626 § 2 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.

postanawia:
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

1
na mocyart. 77 § 1 k.k.,78 § 2 k.k.i80 § 1 k.k.warunkowo zwolnićS. C.(S. C.),synaM.iM.z domuA.,ur. (...)wmiejscowości C., skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wT., Wydział Zamiejscowy wP.z dnia 13 sierpnia 2010 roku, sygn. akt(...)z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 2 stycznia 2012 r.,wyznaczając mu okres próby do dnia 19 lipca 2013 roku;

2
na mocyart. 159 k.k.w.oddać warunkowo zwolnionego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania w Polsce;

3
uiszczoną opłatę zaliczyć na poczet kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 maja 2011 roku Sąd Okręgowy wC.odmówił skazanemuS. C.warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.
Opisane postanowienie zostało zaskarżone w drodze zażalenie przez obrońcę skazanego, który zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieprawidłowym uznaniu, że w odniesieniu do skazanego nie zachodzą okoliczności wymienione wart. 77 § 1 k.k., uzasadniające udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia.
W motywach zażalenia jego autor zarzucił, że sąd nie wziął pod uwagę okoliczności, że obecny na posiedzeniu w dniu 23 maja 2011 roku przedstawiciel zakładu karnego zmodyfikował wnioski opinii, przychylając się do wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia. Nadto podniósł, iż przy ocenie faktu, że skazany odbywa karę w systemie zwykłym nie sposób przeoczyć, że jest on cudzoziemcem, który nie posługuje się biegle językiem polskim, a tym samym ma on ograniczone możliwości rozpoznania wszystkich swoich praw, obowiązków i reguł obowiązujących w zakładzie karnym. Wreszcie podniósł, że skazany ma trudną sytuację, gdyż przebywa obcym kraju w warunkach odosobnienia, nie zna języka polskiego i dlatego trudno mu nawiązać kontakt z innymi osadzonymi, zaś długotrwała rozłąka z rodziną jest dla niego przytłaczająca. Dodał, żeS. C.został skazany w trybieart. 387 k.p.k.
Stawiając tak opisany zarzut obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej części kary pozbawienia wolności.
W dniu 4 lipca 2011 roku obrońca skazanego nadesłał do tut. Sądu dokumenty w postaci: poświadczonego notarialnie tłumaczenia zaświadczenia o dotychczasowej niekaralności skazanego w Rumunii, poświadczonego notarialnie zaświadczenia o gotowości zatrudnienia skazanego w przedsiębiorstwie z siedzibą w Rumunii na stanowisku kierowcy oraz poświadczone notarialnie tłumaczenie aktu zgonu ojca skazanego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie obrońcy skazanego okazało się zasadne i dlatego też zasługiwało na uwzględnienie.
Przeprowadzona przez tut. Sąd kontrola odwoławcza wykazała, że Sąd Okręgowy wC.nietrafnie ocenił prognozę kryminologiczno – społeczną skazanego.
Z akt osobowychS. C.wynika, że jego zachowanie od samego początku pobytu w zakładzie karnym utrzymuje się na bardzo dobrym poziomie - skazany nie był nigdy karany dyscyplinarnie, a jednocześnie był nagradzany. Ponadto przyjmuje regulaminową postawę względem przełożonych, jest grzeczny i zdyscyplinowany, przestrzega regulaminu organizacyjno – porządkowego oraz porządku wewnętrznego jednostki oraz zgodnie funkcjonuje w środowisku współosadzonych. Od dnia 30 września 2010 roku skazany odbywa karę w warunkach zakładu półotwartego, a stopień jego samokontroli i samodyscypliny nie budzi zastrzeżeń przełożonych. Wprawdzie skazany nie zaangażował się w system programowanego oddziaływania, odbywając karę w systemie zwykłym niemniej, jak trafnie zauważa obrońca, nie bez znaczenia w tym kontekście jest okoliczność, że skazany jest cudzoziemcem i ma problemy z porozumiewaniem się w języku polskim. Dodać trzeba, że trudno również zgłaszać zastrzeżenia względem postawy skazanego prezentowanej przed osadzeniem, skazany nie był on dotychczas karany sądownie tak w Polsce, jak i w Rumunii. Nadto po opuszczeniu zakładu karnego zamierza powrócić do rodziny i podjąć pracę, na dowód czego przedstawił promesę zatrudnienia. Wreszcie wskazać trzeba, że przedstawiciel administracji zakładu karnego, na posiedzeniu przez Sądem Okręgowym poparł wniosek skazanego. W tej sytuacji tut. Sąd zwrócił się o aktualną opinię na tematS. C.. Z najnowszej opinii wynika, że sytuacja skazanego zmieniła się jedynie o tyle, że sformułowano względem niego dwa wnioski o ukaranie dyscyplinarne, za przekroczenia polegające na leżeniu w łóżku podczas apelu. Zdaniem Sądu, z uwagi na fakt, że zachowanie to miało charakter jedynie incydentalny, a nadto nie sposób zaliczyć go do poważnych przekroczeń (co potwierdza fakt, że skazany nie został ukarany – poprzestano na rozmowie ostrzegawczej) nie może ono samo w sobie sprzeciwiać się udzieleniu skazanemu dobrodziejstwa, o które się ubiega.
Wobec powyższego, podzielając stanowisko skarżącego, trzeba wskazać, że cele kary w stosunku doS. C.praktycznie zostały wykonane i zasługuje on na zaufanie, że będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni więcej przestępstwa.
Z uwagi na deklarowany przez skazanego zamiar opuszczenia kraju Sąd Apelacyjny nie nałożył na niego obowiązków probacyjnych, a jedynie oddał go w okresie próby pod dozór kuratora. Oczywistym przy tym jest, że jeśli istotnieS. C.opuści kraj, stanie się on bezprzedmiotowy. Gdyby jednak skazany zmienił plany i pozostał w Polsce, to kwestia ewentualnego nałożenia obowiązków pozostanie otwarta. Zgodnie bowiem zart. 163 § 2 k.k.w.sąd penitencjarny w okresie próby może m.in. ustanawiać obowiązki wymienione wart. 72 § 1 k.k.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Z/
1. wydać nakaz zwolnienia skazanego
2. o treści postanowienia zawiadomić skazanego.
Katowice, 19 lipca 2011 r.