Sygn.akt II AKa 231/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Jacek Dunikowski

Sędziowie

SSA Halina Czaban (spr.)
SSA Leszek Kulik

Protokolant

Anna Tkaczyk

przy udziale Małgorzaty Gasińskiej-Werpachowskiej - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku

po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r.
sprawyA. Ł.
oskarżonego z art. 310§1k.k., art. 270§1k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 25 września 2012r. sygn. akt III K 46/12

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
za podstawę prawną nadzwyczajnego złagodzenia kary przyjmuje nadto art. 60§6 pkt 1k.k.,

2
zmniejsza do 2 (dwóch) lat okres próby,

3
ustala opłatę za I instancję na kwotę 1.300 (jeden tysiąc trzysta) złotych;

II
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
Zasądza od oskarżonego kwotę 1.300 złotych tytułem opłaty za II instancję i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłA. Ł.o to, że:
I. w październiku 2008 roku w miejscowościŁ.podrobił dokumenty uprawniające do otrzymania sumy pieniężnej w postaci dwóch weksli datowanych na 13.10.2008 roku na zlecenie(...) sp. z o.o.wW.jednego na kwotę 114.957, 27 Euro, drugiego na kwotę 109.985,66 Euro oraz na blankiecie wekslu In blanco, w ten sposób, że złożył na nich podpisy o treści(...)i dopisał numery PESELM. Ł.tj. cyfry(...)
tj. o czynart. 310§1kk,
II. w październiku 2008 roku w miejscowościŁ.w celu użycia za autentyczny podrobił dokument umowy wraz z załącznikami, która miała być zawarta w dniu 13.10.2008 roku wW.pomiędzy(...) sp. z o.o.wW.a(...) Usługi (...), w ten sposób, że złożył na w/wumowie nr (...), dwóch załącznikach i aneksie podpisy o treści(...)pod odciskiem pieczęci firmowej o treści „M. Ł.(...)-(...) Ł.,(...)(...)
tj. o czyn zart. 270§1kk.
Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 25 września 2012 r.:

I
OskarżonegoA. Ł.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:

- za czyn opisany wpkt. Ina mocyart. 310§1kkskazał go, a na mocyart. 310§1kkprzy zastosowaniuart. 60§2kkwymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpkt. IIna mocyart. 270§1kkskazał go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
II. Na mocyart. 85kk,art. 86§1kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

III
Na mocyart. 69§1 i 2kk,art. 70§1 pkt. 1kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 5( pięć) lat.

IV
Na mocyart. 71§1kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100( stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 100( stu) zł.

V
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2300 ( dwa tysiące trzysta) zł tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zarzucając mu:

I
obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a zwłaszcza:

1

1
art. 4, 7 i 410kpk, wynikającą z dokonania dowolnych ustaleń, poczynionych w głównej mierze w oparciu o zeznaniaM. F.(diametralnie różniące się na poszczególnych etapach postępowania), które to pozostają w jaskrawej sprzeczności z zeznaniamiM. Ł.oraz obszernymi wyjaśnieniamiA. Ł., a przemawiającymi za uznaniem, że oskarżony nie wyczerpał swoim zachowaniem znamion przypisanych mu czynów,

2
art. 5§2kpk, polegającą na niepowzięciu przez sąd wątpliwości, co do wiarygodności zeznań świadkaM. F., pomimo że materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania na to wskazywał, jednocześnie nie dając podstaw do odrzucenia wersji korzystnej dla oskarżonego,

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na bezzasadnym przyjęciu, że oskarżony „(...) był w pełni świadomy, jakie dokumenty podpisuje” (vide: str. 8 uzasadnienia wyroku), wobec czego jego działanie nosiło cechy umyślności, gdy tymczasem z materiału dowodowego wynika, żeA. Ł.nie miał wiedzy co do tego, czego dotyczą składane przez niego podpisy i jakie faktycznie dokumenty podpisuje (handlowiec(...) sp. z o.o.nie informował oskarżonego o treści dokumentów, vide: k. 997, k. 1135, k. 1136).

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o:

1

1

1
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. Ł.od popełnienia

ewentualnie:

2

2

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna, aczkolwiek doprowadziła do zmiany wyroku w kierunku korzystnym dla oskarżonego niezależnie od kwestii wskazywanych w apelacji skarżącego.
Skarżący zarzucił obrazę wskazanych przepisów prawa procesowego zarazem formułując zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie ustalenia, że oskarżony wypełnił swoim zachowaniem znamiona przypisanych mu czynów.
Próba podważenia ustaleń faktycznych jest dokonywana poprzez polemikę z dokonaną oceną dowodów, sprowadzającą się do twierdzenia, że ustalone w oparciu m.in. o zeznaniaM. F.fakty i wyprowadzony fakt główny w postaci sprawstwa co do dwóch czynów nie jest prawidłowa.
Jednakowoż w sprawie jest jednoznaczne, że Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób nienaruszający obowiązku dochodzenia do prawdy obiektywnej, a zatem nie naruszyłart. 4, 7 i 410kpk.
Generalnie można w tym miejscu jeszcze wskazać, że zarzucanie jednocześnie naruszeniaart. 7kpkiart. 5§2kpkjest nieprawidłowe, bowiem istota naruszeniaart. 5§2kpksprowadza się przecież do ustaleniazgodnie z regułamiart. 7kpkdwóch wersji możliwych zdarzenia i wybranie mniej korzystnej dla oskarżonego. W tym duchu wypowiada się praktyka orzecznicza (np. wyrok SN z dnia 1.02.2012 r. II KK 141/11).
Z kolei odwołanie się doart. 410kpkjest tylko szablonowe, bo apelujący nie wskazuje w czym wyraża się brak rozważenia całokształtu materiału dowodowego sprawy.
Przechodząc do szczegółowych argumentów przytoczonych na poparcie zarzutów, stwierdzić trzeba, że zarzucanie sądowi, że oparł się o różniące się diametralnie na poszczególnych etapach postępowania zeznaniaM. F.naruszające zasady obiektywizmu, wiedzy i doświadczenia życiowego jest niezasadne.
Niezależnie od zawartych w apelacji argumentów dotyczących motywacji działaniaM. F.(premia?, pośpiech?, rutyna?), fakty są jednoznaczne co do tego, żeA. Ł.wiedziałco podpisuje.
Jednoznaczne brzmienie dokumentów, w których pojawiły się oczywiste zwroty jak: weksel, kupujący, sprzedający, umowa, w zestawieniu z doświadczeniemA. Ł.w handlu i w powiązaniu z faktem, że wpisał wyraźnie numer pesel brata w miejscu wskazanym przezM. F.nie pozostawiają wątpliwości co do świadomości znaczenia prawnego podejmowanych czynności.
Można śmiało twierdzić, że wobec powyższych oczywistych faktów, nawet tak jakby niezależnie od relacjiM. F., świadomośćA. Ł.co do tego co podpisuje jest oczywista.
Zatem ocena prawna zachowania oskarżonego jest prawidłowa.
Przywołane w uzasadnieniu apelacji stanowiska praktyki orzeczniczej (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2005 r. III KK 310/04, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2002 r., IV KKN 41/01) nie obalają prawidłowości rozumowania sądu I instancji.
Oczywiście prawidłowo apelujący odwołuje się do twierdzenia m.in. zawartego w Komentarzu doart. 9 kodeksu karnegopod redakcją J. Giezka (strona 5 uzasadnienia apelacji) co do rozumienia pojęcia umyślności, ale nie podważa powyższe ustalenia, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym.
Podrobienie dokumentu w postaci weksla (w tym przypadku naniesienie podpisu(...)przezA. Ł.) stanowi naruszenie normyart. 310§1kk.
Przestępstwo zart. 270§1kkzachodzi nawet wówczas, gdy osoba, której podpis podrobiono na dokumencie wiedziała o tym lub wyraziła na to zgodę. Dokument jest podrobiony, gdy nie pochodzi od osoby w której imieniu został sporządzony.
Te prawne uwarunkowania wykazał prawidłowo sąd I instancji i szersza argumentacja jest w tym miejscu zbędna.
Reasumując, powyższe względy zadecydowały o uznaniu wyroku co do istoty za słuszny.
Zaistniała jedynie potrzeba wykazania podstawy prawnej wymiaru orzeczonej kary wobec oskarżonegoA. Ł., a także zmiany wyroku w zakresie określonego przez sąd I instancji okresu próby.
Sąd ustalił ten okres na 5 lat argumentując, że długi okres próby – a trzeba dodać, że zarazem maksymalny przewidziany przez ustawodawcę, pozwoli na zweryfikowanie pozytywnej prognozy postawionej wobec oskarżonego. Sąd jednocześnie zawarł w poprzedzającym fragmencie uzasadnienia stwierdzenie, że prognoza kryminologiczno-społeczna w stosunku do oskarżonego jestbez wątpieniapozytywna, odwołując się do właściwości i warunków osobistych oskarżonego i jego dotychczasowego trybu życia.
Powyższe jednoznacznie przemawia zatem za uznaniem, że nadzorowanie zachowania oskarżonego w takim długim okresie próby w tych uwarunkowaniach nie jest uzasadnione. Minimalny okres próby przewidziany przez ustawodawcę wart. 70§1 pkt 1kkjest wystarczający dla dyscyplinującego oddziaływania – aby zapobiec ponownemu popełnieniu przestępstwa przez oskarżonego.
Zachodziła też potrzeba zmiany orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie opłaty za I instancję, z uwagi na to, że wysokość opłaty w oparciu o art. 3 ust. 2 ustawy o opłatach karnych od grzywny orzeczonej w oparciu oart. 71§1kkwynosi 10%, a nie 20% jej wysokości.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze sąd orzekł w oparciu oart. 636§1kpk, a o opłacie za II instancję na podstawieart. 8w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973 r.(Dz. U. z 1983 r. nr 49, poz. 223 z późn. zmianami).

(...)(...)