Sygn.akt II AKa 249/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSA Maria Mrozik - Sztykiel /spr/
Sędziowie: SSA Mirosława Strzelecka
SSA Adam Wrzosek
Protokolant: sekr.sąd. Kazimiera Zbysińska

przy udziale prokuratora Danuty Drösler
po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r.
sprawyM. K.
oskarżonego zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 191 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zart. 263 § 2 kk, zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu OkręgowegoW. P. w. W.
z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. V K 139/12
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1. uchyla orzeczenie o karze łącznej;
2. uznaje, iż czyny przypisane oskarżonemuM. K.w punkcie I zaskarżonego wyroku w ramach zarzutu I aktu oskarżenia stanowią jeden czyn wyczerpujący dyspozycję wyłącznieart. 252 § 1 kki na mocyart. 252 § 4 kkw zw. zart. 17 § 1 pkt 4 kpkpostępowanie w tym zakresie umarza obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa;
II.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 kkodnośnie czynu II i III orzeka wobec oskarżonego karę łączną 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której z mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 2 listopada 2011 r. do dnia 2 maja 2012 r;
IV.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120zł. tytułem opłaty za obie instancje, zwalniając go od ponoszenia pozostałych wydatków w sprawie, którymi obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o to, że:

I
W okresie od 26 października 2011 roku do 29 października 2011 rokuwW., przyul. (...)i w m-ciS., działając wspólnie i w porozumieniu z co najmniej trzema nieustalonymi mężczyznami, w celu zmuszeniaT. B.do zwrotu pieniędzy w kwocie 10 000 zł, przemocą polegającą na szarpaniu i biciu, wziął zakładnika w osobieM. B. (1), którego wepchnął do samochodu markiV. (...)nr rej. (...)i wywiózł do miejscowości(...), gm.G., gdzie grożąc mu pozbawieniem życia lub uszkodzeniem ciała przetrzymywał w okresie od 26 października 2011 r. do 29 października 2011 r. w wolnostojącym domu na ww. posesji, skrępowanego taśmą samoprzylepną i umieszczonego w szafie, czym usiłował doprowadzićT. B.do zwrotu należnościw wyżej podanej kwocie, jednocześnie grożąc mu pozbawieniem życia lub uszkodzeniem ciała siostrzeńcaM. B. (1)w przypadku odmowy wykonania żądania,

tj. o przestępstwo zart. 252 § 1 k.k.w zb. zart. 13 § 1 k.k.w zw.zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

II
W dniu 02 listopada 2011 roku wW.przyulicy (...)posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu gazowego(...)modelS.99 kaliber 9 mm P.A. nr(...)produkcji tureckiej,

tj. o czyn zart. 263  § 2 k.k.

III
W dniu 02 listopada 2011 roku wW.przyulicy (...)posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci suszu roślin konopi w ilości 0,46 grama netto,

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuo przeciwdziałaniu narkomanii.

Sąd OkręgowyW. P. w. W.wyrokiem z dnia10 kwietnia 2013 r. sygn. V K 139/12 orzekł.

I
W ramach czynu zarzucanego oskarżonemuM. K.w pkt. I uznał go za winnego tego, że w okresie od 26 października do 29 października 2011 r. wW.orazwS.gm.G., działając z innymi nieustalonymi osobami wziął i przetrzymywał zakładnika w osobieM. B. (1), w celu zmuszeniaT. B.do zwrotu kwoty 10.000 zł tj. czynu zart. 252 § 1 k.k.i na zasadzieart. 252 § 4 k.k., wobec odstąpienia od zamiaru wymuszenia i zwolnienia w dniu 29 października 2011 r.M. B. (1)w zw. zart. 17 § 1 p. 4 k.p.k.postępowanie w powyższym zakresie umorzył, kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa, a nadto,w ramach czynu zarzucanego oskarżonemuM. K.w pkt. I uznał go za winnego tego, że w dniach 26-29 października 2011 r. wW.orazS.gm.G., działając wspólnie z trzema nieustalonymi mężczyznami stosował, groźby bezprawne oraz przemoc wobecM. B. (1)polegającą na szarpaniu i biciu po całym ciele, w celu wymuszenia naT. B.zwrotu wierzytelności w kwocie 10.000 zł, tj. czynu zart. 191 § 1 i § 2 k.k.i za to, z mocyart. 191§ 2 k.k.wymierzył karę 4 lat pozbawienia wolności.

II
W ramach czynu zarzucanego oskarżonemuM. K.w pkt. II uznał go za winnego tego, że w bliżej nieustalonym okresie czasu do dnia 2 listopada 2011 r. wW.posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu gazowego(...)modelS.99 kal. 9 mm P.A. nr(...)produkcji tureckiej tj. czynu zart. 263 § 2 k.k.i za to, z mocyart. 263 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

III
W ramach czynu zarzucanego oskarżonemuM. K.w pkt. III uznał go za winnego tego, że w dniu2 listopada 2011 r. wW., posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci suszu roślin konopi innych niż włókniste w ilości 0,46 grama netto tj. czynu zart. 62 ust. 1 ustawyz dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to, z mocy art. 62 ust. 1 w/w ustawy wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.

IV
Na zasadzieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuM. K.karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.

V
Na zasadzieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. K.okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 2 listopada 2011 r. do dnia 18 lipca 2012 r.

VI
Na zasadzieart. 44 § 1 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa, przez przekazanie do Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Głównej Policji dowodu rzeczowego opisanego w pkt. 23 wykazu dowodów rzeczowych na karcie 1083 akt.

VII
Na zasadzieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek, na rzecz Skarbu Państwa, przez zniszczenie, dowodów rzeczowych opisanych w pkt. 47 wykazu dowodów rzeczowych na karcie 1085 akt, oraz w pkt. 17, 18, 19, 20 wykazu dowodów na karcie 1083 akt.

VIII
Na zasadzieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócił:T. B.dowód rzeczowy opisany w pkt. 1 wykazu na karcie 1082 akt;S. K.dowody rzeczowe opisane w pkt. 2 wykazu na karcie 1082 oraz w pkt. 16 wykazu na karcie 1083;M. B. (1)dowody rzeczowe opisane w pkt. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, wykazu dowodów na karcie 1082-1083 akt.S. S. (2)dowody rzeczowe opisane w pkt. 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, wykazu dowodów na kartach 1083-1084 akt;M. K.dowody rzeczowe opisane w pkt. 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 48,49, 50,51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58 i 59 wykazu dowodów na kartach 1084-1086.

IX
Zasądził od oskarżonegoM. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 zł (czterysta złotych) tytułem opłaty, zaś zwolnił od obowiązku uiszczania pozostałych kosztów postępowania w sprawie przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości. Apelacja zarzuca wyrokowi:

1
obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 191 § 2 k.k.poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy pokrzywdzony, czyliM. B. (1)nie był osobą zdolną do spełnienia świadczenia w postaci zwrotu pieniędzy w kwocie 10.000,00 zł, a nadto wierzytelność oskarżonego nie podlegała ochronie cywilnoprawnej jako związanaz handlem narkotykami,

2
obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 191 § 1 k.k.poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy czyn przypisany oskarżonemuw punkcie I sentencji wyroku wyczerpuje znamiona czynu zabronionego penalizowanego w tym przepisie,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, a polegający na ustaleniu, że oskarżony dopuścił się czynu przypisanego w punkcie II sentencji wyroku w sytuacji, gdy z materiału dowodowego w postaci wyjaśnień oskarżonego wynika, iż działał on w błędzie co do okoliczności stanowiącej jego znamię będąc przekonanym, że broń którą zakupił była bronią nie wymagającą posiadania zezwolenia,

4
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść,a mianowicieart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.polegającą na nieustaleniu, czy broń w postaci pistoletu gazowego(...)modelS.99 kaliber 9 mm P. A. nr(...)produkcji tureckiej jest oferowana do sprzedaży jako broń do posiadania której na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest wymagane zezwolenie, mimo iż jako taką kupił ją oskarżony,

5
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, a polegający na ustaleniu, że społeczna szkodliwość czynu polegającego na posiadaniu przez oskarżonego środka odurzającego w postaci suszu roślin konopi innych niż włókniste w ilości 0,46 grama netto jest wyższa niż znikomaw sytuacji, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że ilość ta stanowiła jedną porcję środka odurzającego, a oskarżony miał zamiar sam ją użyć,

6
jednocześnie z daleko posuniętej ostrożności procesowej zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary za czyn z punktu I sentencji wyroku z górnej granicy ustawowego zagrożenia mimo, iż zachowanie oskarżonego nie cechowało się szczególnym nasileniem gróźb wobec pokrzywdzonego, a oskarżony sam odstąpił od realizacji tychże gróźb.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1
zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemuw punkcie I sentencji wyroku i zakwalifikowanie tegoż czynu jako wyczerpującego znamiona czynu zabronionego penalizowanego wart. 191 § 1 k.k.,

2
uniewinnienie oskarżonego od czynu zarzuconego mu w punkcie II aktu oskarżenia,

3
umorzenie postępowania w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie III sentencji wyroku, ewentualnie zakwalifikowanie tego czynu jako przypadku mniejszej wagi określonego w art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,

4
wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,

5
w przypadku wymierzenia oskarżonemu kary bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, zaliczenie oskarżonemu na poczet orzeczonej kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności.

Na rozprawie apelacyjnej obrońca zmodyfikował zarzut I apelacji i jej wniosek w ten sposób, że w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt I aktu oskarżenia wnosił o uznanie, że czyn oskarżonego stanowi przestępstwo zart. 252 § 1 k.k.i w związku z § 4 tego przepisu umorzenie postępowania.
Prokurator wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, że czyn zarzucony oskarżonemu w pkt I stanowi przestępstwo zart. 252 § 1 k.k.i w związku z zastosowaniem § 4 tego przepisu umorzenie postępowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja częściowo jest zasadna.
Odnośnieczynu Izarzucanego oskarżonemuM. K.skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych dotyczących przebiegu inkryminowanego zdarzenia, a i Sąd odwoławczy nie znalazł ku temu podstaw. Prawidłowo więc Sąd Okręgowy ustalił, że oskarżonyM. K.zatrzymał przypadkowo spotkanegoM. B. (2)i przetrzymywał go jako zakładnika w okresie 26-29 października 2011 r. w celu zmuszenia jego wujaT. B.do zwrotu kwoty 10000zł. Ta kwota pieniędzy została wcześniej w dniu 26 października 2011r. przekazanaT. B.przez oskarżonego w związku z umówionym zakupem marihuany.T. B.nie przekazał oskarżonemu marihuany, dlatego oskarżony podjął opisane działania, aby uzyskać zwrot przekazanej na narkotyk kwoty 10000zł. Jednocześnie oskarżony usiłował nawiązać kontakt zT. B.osobiście i za pośrednictwem innych osób żądając zwrotu pieniędzy. Podejmowane działania nie przyniosły pozytywnego rezultatu, a gdy oskarżony dowiedział się, że szukają go policjanci zwrócił się z prośbą do swojego brata, aby ze wskazanego miejsca uwolniłM. B. (2), co ten wykonał.
Na wstępie mimo braku zarzutu apelacji naruszenia przez Sąd Okręgowyart. 11 § 1 i 2 kk, koniecznym jest ustosunkowanie się – bez względu na to czy zasadna jest kumulatywna kwalifikacja również zart. 191 § 1 i 2 kk– do wyrażonego w zaskarżonym wyroku w tej części stanowiska.
Czyn zarzucany oskarżonemu prokurator zakwalifikował zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 191 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Sąd Okręgowy, że oskarżony w ramach zarzucanego czynu popełnił dwa przestępstwa – czyn zart. 252 § 1 kk, do którego zastosowano§ 4tegoż przepisu oraz czyn zart. 191 § 1 i 2 kk, za który wymierzono oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż odnośnie czynu I przypisanego oskarżonemu Sąd I instancji uznał za zasadne zastosowanie kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 191§ 1 i § 2 kk. w zw. zart. 11 § 2 kk. Ponieważ odnośnie czynu zart. 252 § 1 kknależało zastosować § 4 tego przepisu, to zdaniem tegoż Sądu „pozostała odpowiedzialność sprawcy za czyn, którego znamiona także jego zachowanie wyczerpało” (str.23 uzas.), tj. za czyn zart. 191 § 1 i 2 kk.
Już z opisu czynu zarzucanego oskarżonemu, a także z poczynionych przez Sąd orzekający w pierwszej instancji ustaleń faktycznych wynika, że przystępując do zatrzymania, a następnie pozbawienia wolności pokrzywdzonegoM. B. (2)oskarżony miał na celu odzyskanie odT. B.pieniędzy danych mu na marihuanę, której ten mu nie przekazał. Tym samym zachowanie oskarżonego – mimo że w jego fragmentach zdaniem Sądu Okręgowego wyczerpuje dwa typy przestępstw – stanowi jeden czyn. I tego Sąd Okręgowy nie neguje przyjmując kumulatywną kwalifikacje prawną czynu. Skoro tak to zachowanie mieszczące się w jednym historycznym zdarzeniu nie może być dzielone na odrębne i niezależne czyny, które w konsekwencji jako niezależne i obok siebie funkcjonujące przestępstwa znajdują rozstrzygnięcie w wyroku. To, że zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona dwóch przestępstw nie eliminuje jedności czynu, nie uprawnia do wyodrębnienia ich jako samodzielnych czynów, a w konsekwencji przestępstw. Przyjęta przez kodeks koncepcja tzw. kumulatywnego zbiegu przepisów w wypadku właściwego zbiegu obliguje sąd do skazania za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. W takiej sytuacji Sąd Okręgowy winien rozważyć, czy może mieć zastosowanieart. 252 § 4 kpk, który odnosi się tylko do czynu opisanego w § 1 tegoż przepisu, a nie tworzyć sztuczną, pozaprawną konstrukcję stanowiącą przedmiotowe rozstrzygnięcie.
Przechodząc do zarzutów apelacji odnośnie czynu I należy zgodzić się, że w realiach przedmiotowej sprawy niemożliwe jest uznanie, iż czyn oskarżonego podlegał kwalifikacji również zart. 191 § 2 kk. Dlatego też bezprzedmiotowym jest czynienie rozważań, w świetle stanowiska Sądu Okręgowego, czy w ogóle możliwe jest stosowanie kumulatywnej kwalifikacji prawnej zart. 252 § 1 kkiart. 191 § 2 kk.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy poza rozważaniami pozostawił bezsporny fakt, a mianowicie że oskarżonyM. K.biorącM. B. (2)za zakładnika miał na celu zmuszenieT. B.do zwrotu pieniędzy stanowiących przedmiot porozumienia przestępczego. Roszczenie oskarżonego wynikało z tego, żeT. B.nie przekazał mu marihuany, mimo że pobrał na ten cel pieniądze. Uszło więc uwagi Sądu Okręgowego, że z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów powszechnych, a także poglądów doktryny wynika jednoznacznie, że wierzytelność, o której mowa wart. 192 § 2 kk, nie może dotyczyć działalności przestępczej, a pojęcie „wierzytelność” odnosi się tylko do świadczenia znajdującego prawne uzasadnienie. Oceny tej transakcji jako przestępczej nie może zmienić istnienie prawomocnego wyroku skazującegoT. B.zart. 286 § 1 kk, bowiem handel narkotykami nie podlega ochronie cywilnoprawnej.
Drugim istotnym uchybieniem Sądu Okręgowego w aspekcieart. 192 § 2 kkjest pominięcie faktu, że działania opisane w tymże przepisie o charakterze zart. 191 § 1 kkmogą być skierowane jedynie wobec osoby, która ma zdolność, a więc obowiązek, możliwość, spełnienia żądanego świadczenia. Będzie to więc  dłużnik, czy osoba, która pośrednio ma zdolność i możliwość zaspokojenia świadczenia, będąc osobą reprezentującą interesy dłużnika, w ramach szeroko pojętego pełnomocnictwa. Istotnym jest, że działania opisane w/w przepisie nie mogą być skierowane przeciwko osobie postronnej, niemającej wpływu na zaspokojenie świadczenia. Taką osobą, jak wynika z ustaleń Sądu I instancji, był wzięty za zakładnikaM. B. (2), bowiem nie miał on żadnej zdolności ani możliwości spełnienia żądanego przez oskarżonego odT. B.zachowania się, a więc wypłacenia oskarżonemu 10000zł. Nie miał też żadnego wpływu na to, aby jego wujT. B.wywiązał się z przestępczej umowy, o której istnieniu dowiedział się de facto po uwolnieniu.
Mając powyższe na uwadze niemożliwym było uznanie, iż czyn przypisany oskarżonemuM. K.podlegał kumulatywnej kwalifikacji prawnej zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 191 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Również prawnie nieuzasadnione jest uznanie, iż między przepisemart. 252 § 1 kkiart. 191 § 1 kkzachodzi właściwy zbieg przestępstw. Ten pierwszy przepis ma charakter przepisu szczególnego, co wyklucza możliwość stosowaniaart. 11 § 2 kk. Zauważył to również obrońca oskarżonego, który na rozprawie zmodyfikował w tym zakresie zarzuty i wnioski apelacji odnośnie czynu I.
Powyższe okoliczności nie pozwalają na uznanie, iż czyny przypisane oskarżonemuM. K.w ramach zarzutu I aktu oskarżenia podlegają kwalifikacji prawnej zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 191 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Ze względu na kierunek apelacji bezprzedmiotowym staje się czynienie rozważań, czy oskarżony swoim działaniem wyczerpał obokart. 252 § 1 kkdyspozycję przestępstwa przeciwko mieniu.
W tej sytuacji jedynie możliwym rozstrzygnięciem jest uznanie, iż oskarżonyM. K.popełnił przestępstwo zart. 252 § 1 kk, a w związku z odstąpieniem od zamiaru wymuszenia zwrotu przezT. B.kwoty 10000zł i zwolnieniemM. B. (2)jako zakładnika z mocyart. 252 § 4 kknie podlega on karze, co skutkuje na mocyart. 17 § 1 pkt 4 kpkumorzeniem w tej części postępowania.
Jeżeli chodzi o zarzuty apelacji odnoszące się doczynu II i IIIprzypisanych oskarżonemuM. K.to nie zasługują one na uwzględnienie.
Nie może budzić wątpliwości, że oskarżony posiadał bez zezwolenia broń palną w rozumieniuustawy o broni i amunicji, posiadał także wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci roślin konopi innych niż włókniste, czyli marihuanę w ilości 0,46 g. Okoliczności podnoszone w apelacji były zauważone przez Sąd Okręgowy i nie mogły, a także nadal nie mogą, prowadzić do odmiennych ustaleń w tym zakresie.
Okoliczności zakupu broni podane przez oskarżonego, cel tego zakupu, brak amunicji, brak ustaleń co do firm zajmujących się sprzedażą tego rodzaju broni, jak też brak ustaleń odnośnie przedstawicielstw producenta broni w żaden sposób nie mogą podważyć stanowiska Sądu Okręgowego. Są to argumenty w świetleart. 263 § 2 kkbezprzedmiotowe.
Również nie może zmienić oceny prawnej czynu oskarżonego twierdzenie, iż oskarżony nabył przedmiotową broń jako „broń nie wymagającą zezwolenia”. Jego pogląd w tym zakresie, czy też innych osób nie zmienia faktów, a z nich jednoznacznie wynika, że oskarżony nie tylko nie starał się w sposób należyty zapoznać z obowiązującym uregulowaniem, choć miał możność to uczynić u przedstawicieli właściwych organów, ale wręcz w sposób wyraźny z takiej możliwości zrezygnował. W takiej sytuacji  nie może zasadnie zasłaniać się argumentem o braku świadomości bezprawności swego działania.
Odnośnie czynu III skarżący nie przedstawił argumentów, które skutecznie mogłyby podważyć ustalenia Sądu I instancji, a i takich, argumentów nie znalazł Sąd odwoławczy. Dotyczy to nie tylko ustaleń faktycznych, ale i wymiaru kar orzeczonych wobec oskarżonego za oba czyny. Nie wykazano, aby kary te nosiły cechy rażącej niewspółmierności, a tym samym aby zachodziły podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku w tej części.
Dlatego też kary te – po rozwiązaniu uprzednio orzeczonej kary łącznej i zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie czynu I – stały się podstawą do orzeczenia nowej kary łącznej, którą Sąd odwoławczy wymierzył w rozmiarze 6 miesięcy uznając, iż jest to kara współmierna i winna skutecznie spełnić swoje ustawowe cele. Na poczet tej kary zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, uznając tym samym orzeczoną karę za odbytą.
Mając powyższe na uwadze na mocyart. 437 § 1 kpkorzeczono jak w wyroku.