Sygn. akt II AKa 392/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 grudnia 2012 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Robert Wróblewski

Sędziowie:

SSA Jerzy Skorupka
SSA Wiesław Pędziwiatr (spr.)

Protokolant:

Iwona Łaptus

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marii Walkiewicz
po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r.
sprawyM. K.
oskarżonego zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 27 sierpnia 2012 r. sygn. akt III K 441/11
I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II.  zasądza od oskarżonegoM. K.na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z postępowaniem odwoławczym oraz 600 zł tytułem opłaty za to postępowanie.

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej oskarżyłM. K.o to, że;

I
w okresie od 6 do 7 października 2010 r. weW.przyul. (...)– działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)listew ozdobnych, zderzaka oraz innych elementów wyposażenia samochodu, czym spowodowali straty w wysokości 1.000 złotych na szkodęR. C.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

II
w okresie od 19 grudnia do 21 grudnia 2010 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)wkładów do lusterek bocznych, czym spowodowali straty w wysokości 1.400 złotych na szkodęT. M.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

III
w okresie od 21 grudnia do 22 grudnia 2010 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)lusterek bocznych zewnętrznych czym spowodowali straty w wysokości 200 złotych na szkodęA. F.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

IV
w okresie od 9 stycznia do 10 stycznia 2011 r. weW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)wkładów do lusterek bocznych, czyn spowodowali straty w wysokości 2.600 złotych na szkodęP. A.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

V
w okresie od 20 stycznia do 21 stycznia 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)osłony na felgę oraz lusterek bocznych zewnętrznych, czym spowodowali straty w wysokości 2.500 złotych na szkodęA. K.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

VI
w okresie od 22 stycznia 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)osłon na felgi, czym spowodowali straty w wysokości 500 złotych na szkodęP. K.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk,

VII
w okresie od 30 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)zderzaka przedniego belki mocującej, dwóch reflektorów halogenowych, listew ozdobnych znajdujących się na zderzaku oraz tablicy rejestracyjnej, czym spowodowali straty w wysokości 6.000 zł. na szkodęB. D., tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

VIII
w okresie od 9 lutego do 10 lutego 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB. (...)onr rej. (...)listew bocznych oraz lusterek bocznych zewnętrznych, czym spowodowali straty w wysokości 600 złotych na szkodęE. O.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

IX
w okresie od 16 lutego do 17 lutego 2011 r. weW.w rejonieulic (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiB. (...)onr rej. (...)zderzaka, lamp halogenowych i listew ozdobnych, czym spowodowali straty w wysokości 1.100 złotych na szkodęB. M.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.

X
w okresie od 17 lutego 2011 r. do 18 lutego 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)listew ozdobnych oraz tablicy rejestracyjnej, czym spowodowali straty w wysokości 1.100 złotych na szkodęK. S.tj. o czyn zart. 278 § 1 kk

Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2012 roku w sprawie III K 441/11 Sąd Okręgowy we Wrocławiu, orzekł, że;
UznajeM. K.za winnego tego, że w okresie od 6 października 2010 r. do 18 lutego 2011 r. weW.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia części z samochodów markiB.na szkodę różnych osób tj:
- w okresie od 6 do 7 października 2010 r. weW.przy uli.(...)– działając dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)zderzaka przedniego wraz z listwami i innymi elementami om wartości nie mniejszej niż 499,00 zł. na szkodęR. C.;
- w okresie od 30 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)zderzaka przedniego, belki mocującej, dwóch reflektorów halogenowych, listew ozdobnych znajdujących się na zderzaku oraz tablicy rejestracyjnej, o wartości nie mniejszej niż 587,00 zł.na szkodęB. D.;
- w okresie od 9 lutego do 10 lutego 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.o nr rej,(...)listew bocznych o wartości nie mniejszej niż 25.00 zł. na szkodęE. O.;
- w okresie od 16 lutego do 17 lutego 2011 r. weW.w rejonieulic (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)zderzaka, lamp halogenowych i listew ozdobnych, o wartości nie mniejszej niż 597,00 zł. na szkodęB. M.;
- w okresie od 17 lutego 2011 r. do 18 lutego 2011 r. weW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)7 listew ozdobnych oraz tablicy rejestracyjnej o wartości nie mniejszej niż 49.00 zł. na szkodęK. S., tj. przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 2 kkpo 150 (sto pięćdziesiąt ) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) zł.
Na podstawieart. 316 § 1 kkorzeka przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie na k. 829 pod poz. 10 i 11.
Na podstawieart. 231 § 1 kpkorzeka złożenie do depozytu sądowego dowodów rzeczowych oznaczonych w wykazie dowodów rzeczowych k. 342-343 nr I/121/11 pod poz. Nr 1-4 oraz 8, oraz k. 415 nr II/185/11 pod poz. 9.
Uniewinnia oskarżonego od pozostałych zarzucanych mu czynów.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. z 70§ 1 pkt. 1 kkwykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wobec oskarżonego warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat próby.
Na podstawieart. 70 § 1 kkw okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora.
Na podstawieart. 72 § 2 kkzobowiązuje oskarżonego do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 249, 50 (dwieście czterdzieści dziewięć zł. i pięćdziesiąt groszy) na rzeczR. C.w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku.
Na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu na poczet orzeczonych kar grzywny okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 19 lutego do 20 lutego 2011 r.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U z 1983 r. nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłat w sprawie, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Wyrok powyższy na postawieart. 425 § 1 – 3 k.p.k.iart. 444 k.p.k.zaskarżył w części tj. w pkt. I części dyspozytywnej wyroku – odnośnie uznania oskarżonego za winnego tego, że w okresie od 6 do 7 października 2010 roku działając wspólnie zŁ. P.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)(...)zderzaka przedniego wraz z listwami i innymi elementami o wartości nie mniejszej niż 499 zł. na szkodęR. C.obrońca oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt. 1 i 4 k.p.k.powyższemu wyrokowi zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania, mająca wpływ na treść wyroku a to:

-art. 4, 5 § 2 i 7 i 410 kpk– polegającą na wydaniu orzeczenia przy nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, rozstrzyganiu wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez dowolną ich ocenę i nieuwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy, co w konsekwencji spowodowało uznanie oskarżonegoM. K.za winnego tego, że oskarżony w okresie od 6 do 7 października 2010 roku działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia z samochodu markiB.onr rej. (...)59x9 zderzaka przedniego wraz z listwami i innymi elementami o wartości nie mniejszej niż 499 zł. na szkodęR. C..

II. rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecM. K.kary.

Podnosząc powyższe w odniesieniu do zaskarżonego wyroku apelujący wniósł, aby Sąd Odwoławczy korzystając z uprawnień przewidzianych wart. 437 § 1 i 2 k.p.k.;

- zmienił zaskarżony wyrok i:
- wyeliminował z opisu, przypisanego oskarżonemu przez Sąd I instancji, czynu – zachowania polegającego na dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia, wspólnie i w porozumieniu zŁ. P., w dniu 6-7 października 2010 roku, z samochodu markiB.onr rej. (...)59x9 zderzaka przedniego wraz z listwami i innymi elementami o wartości nie mniejszej niż 499 zł. na szkodęR. C.,
- wymierzył oskarżonemu karę łagodniejszą,
- ewentualnie uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie jest bowiem oczywiście bezzasadna.
Zwrócić należy uwagę skarżącemu na rozbieżność między wskazywaną podstawą prawną skargi a treścią zarzutu oznaczonego jako I. Apelujący powołał, jako podstawę apelacjiart. 438 pkt. 1 k.p.k., poza pkt. 4 tej normy. Przepis ten mówi o błędnych ustaleniach faktycznych, jako podstawie skargi apelacyjnej. Tymczasem treść kwalifikacji zarzutu sformułowana wpkt. Ipodnosi obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku. Jest to podstawa apelacji sformułowana wpkt. 2 art. 438 k.p.k.Uzasadnienie natomiast tego zarzut wskazuje, że apelujący nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi Sądu orzekającego o popełnieniu przezM. K.czynu na szkodęR. C..
Jest oczywiście możliwa kumulatywne kwalifikowanie zarzutu i wywodzenie, iż z uwagi na błędy proceduralne Sąd I instancji dopuścił się w ich wyniku błędnych ustaleń faktycznych. I należałby od podmiotu kwalifikowanego prawniczo oczekiwać prawidłowej redakcji treści skargi apelacyjnej, tego zaś obrońcaM. K.nie uczynił. Mimo tego Sąd odwoławczy uznaje, że odnośnie sformułowanego w pkt. I zarzutu apelacyjnego należy odczytać go, jako kwestionującego ustalenia faktyczne, o dokonaniu kradzieży na szkodęR. C., wskutek błędów proceduralnych.
Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem apelacji, iż Sąd I instancji dowolnie dokonał oceny materiału dowodowego i niezasadnie przypisał oskarżonemu popełnienie tego właśnie czynu wśród szeregu innych podobnych zachowań.
Jeśli zważyć, że oskarżony ten współdziałał w sposób ścisły z drugim sprawcą, a toŁ. P., który założył odpowiednie konto na portalu(...)i z tego konta oferował do sprzedaży kradzione elementy wyposażenia różnych samochodów zaśM. K.wynajął garaż w którym obaj oskarżeni przechowywali skradzione przedmioty to w żadnym razie nie można uznać, że dowolnym było ustalenie o współdziałaniu oskarżonego w popełnieniu kradzieży na szkodęR. C.. Tym bardziej, że wbrew stwierdzeniom apelacji to, żeM. K.nie był użytkownikiem konta(...), z którego oferowano do sprzedaży skradziony pokrzywdzonemu mu zderzak nie oznacza, że jest to okoliczność, która wyklucza współdziałanie tego oskarżonego w dokonanym czynie. Użytkownikiem wszak był, współdziałający w kradzieżach z oskarżonym, skazany prawomocnie za to zachowanieŁ. P.. Jeśli nadto uwzględni się, że apelujący podnosi – niezgodnie z ustaleniami Sądu – iż pokrzywdzony nie rozpoznał swego zderzaka to argumentacja obrońcy oskarżonego musi być uznana, jako nieprzekonywająca o zasadności zarzutów błędów w procedowaniu przez Sąd i w ich wyniku niewłaściwych ustaleń faktycznych. Pokrzywdzony jednoznacznie stwierdził, że pierwszy spośród pokazanych mu przez użytkownika konta należącego doŁ. P., na fotografiach, zderzak był podobny do skradzionego mu, lecz już fotografie z drugim zderzakiem jednoznacznie pozwoliły mu stwierdzić, że to jest właśnie

        jego
zderzak (k.186–189, 194, 195, 1468, 1469). Należy także pamiętać, że przecieżŁ. P.opisując przestępczy proceder w którym wraz zM. K.uczestniczył podał, że obaj działali od października 2010 roku. Powiązanie tych wypowiedzi z zeznaniami mieszkających wespół z oskarżonym i jego kompanem stworzyło pełny obraz przestępczej działalności oskarżonego i uprawniało Sąd Okręgowy do przyjęcia, że oskarżony jest sprawcą przypisanych mu zachowań.
W żadnym razie nie można uznać, że oceny i ustalenia Sądu I instancji dokonane zostały z naruszeniem reguł obiektywizmu (art. 4 k.p.k.) wszak przecieżM. K.zarzucono popełnienie 10 występków kradzieży zaś został on skazany za 5 takich zachowań. Sąd I instancji uznając brak wystarczająco przekonywających dowodów dających pewność, co do sprawstwa oskarżonego i uwzględniając jego postawę, gdy przeczył części z tych zarzutów uniewinnił go od popełnienia tych czynów. Tym samym nie tylko ocenił, że okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego nie są na tyle jasne i jednoznaczne, że zgodnie z regułą określoną wart. 5 § 2 k.p.k.nie mając pewności, co do sprawstwa oskarżonego rozstrzygnął rodzące się w tej sytuacji wątpliwości na jego korzyść. To, że oskarżony został skazany za zachowanie, kwestionowane w apelacji, mimo, że i w tym zakresie przeczył swemu sprawstwu nie może jeszcze oznaczać, że należało dać mu wiarę i tylko jego wypowiedzi mogą stanowić podstawę ustaleń. Oskarżony korzystał ze swego prawa, lecz Sąd w oparciu o wskazane dowody (zeznania pokrzywdzonego, informacje zserwisu (...), zeznania mieszkających z nim w krytycznym czasie współlokatorów) uznał jego wyjaśnienia za nieprawdziwe i postąpił zgodnie z regułamiart. 7 k.p.k., a swoje stanowisko przekonywająco uzasadnił (art. 424 § 1 k.p.k.). Odmienna ocena apelującego zmierzającego do przekonania, iż wyjaśnieniaM. K.w zakresie w jakim przeczy on dopuszczeniu się kradzieży na szkodęR. C.nie przekonała i uznana została za polemikę z oceną Sądu. Ta zaś, jako zgodna z doświadczeniem życiowym, niesprzeczna z zasadami wiedzy, lecz przede wszystkim zgodna z regułami poprawnego rozumowania została zaakceptowana przez Sąd odwoławczy.
Z tych względów zarzut oznaczony, jako I oceniony został, jako oczywiście chybiony.
Nie podzielono także drugiego ze stawianych zaskarżonemu wyrokowi zarzutu rażąco surowego potraktowaniaM. K..
Prawdą jest, że oskarżony jest osobą młodą, lecz w chwili, gdy dopuszczał się przypisanych mu zachowań nie był już młodocianym, a sam młody wiek nie jest jeszcze przesłanką, która nakazuje wyjątkowo łagodne traktowanie sprawcy czynów przestępczych. To, że jest on studentem I roku Politechniki(...)(k.1454), o czym on sam wyjaśnił – choć informacje kuratora sądowego wskazują, że studiował on już na roku III, ale również był studentem II roku naAkademii (...)weW.– także nie może oznaczać, że z tego tytułu winien być traktowany w sposób szczególny, a wymierzona kara powinna uwzględniać zdarzenia przyszłe i niepewne jak ukończenie studiów i ewentualne kłopoty w uzyskania pracy. To przecież w pierwszej kolejności o takich perspektywach powinien myśleć sam oskarżony. Należy bez obawy o błąd przyjąć, że nie jest on osobą o obniżonej sprawności intelektualnej skoro studiuje na studiach politechnicznych, a mimo tego mając świadomość grożącej mu kary i jej skutków dla jego przyszłości dopuścił się przypisanych mu zachowań. To nie wszyscy wokół tego oskarżonego winni być odpowiedzialni za jego przyszłość, lecz on sam jest kowalem swego losu. To on w pierwszym rzędzie musi mieć świadomość, wyrządzonej innym szkody i konsekwencji swych postępków.
Oskarżony w żadnym razie nie zasługuje na wymierzenie mu kary łagodniejszej i przede wszystkim z krótszym okresem próby. Jeśli Sąd uznał, że pozytywnej prognozowanie wobec oskarżonego jest możliwe, a był ten Sąd uprawniony do postąpienia zupełnie inaczej, czego Sąd odwoławczy nie może zmienić wobec kierunku apelacji, to ustanowienie maksymalnego okresu próby jest jak najbardziej trafne.
Nie można pominąć istotnego faktu, jaki wynika z informacji o drodze życiowej oskarżonego. Wszak wobec niego, w dniu 19 stycznia 2011 roku, warunkowo umorzono postępowanie, także za czyn zart. 278 § 1 k.k.W tej sytuacji informacja o kryminalnej przeszłości oskarżony czyni twierdzenia apelującego o dobrej opinii o oskarżonym wysoce wątpliwymi, jego postawa dowodzi lekceważenia obowiązującego porządku prawnego. Fakt ten czyni zarzut oparty napkt. 4 art. 438 k.p.k., jako oczywiście chybiony. Jeszcze raz podkreślenia wymaga okoliczność nie rażąco surowego potraktowania, lecz łagodnego postąpienia Sądu Okręgowego wobec oskarżonego reprezentującego taką postawę życiową.
Argumentacja apelacji w zakresie rozstrzygnięcia o karach wobecM. K.w żadnym razie nie mogła wpłynąć na zmianę orzeczenia Sądu Okręgowego w tej części.
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych oparto na podstawieart. 634 k.p.k.iart. 635 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.iart. 8, art. 2 ust. 1 pkt. 4w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z p.zm.).
Wszystkie przytoczone wyżej rozważania doprowadziły do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie Sąd odwoławczy.