Sygn. akt II AKa 265/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 września 2016r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Adam Wrzosek
Sędziowie: SA – Hanna Wnękowska (spr.)
SA – Marek Motuk
Protokolant: – sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
oraz oskarżyciela posiłkowegoR. L.
po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r.
sprawyJ. R. (1)urodz. (...)wS.s.K.iB.z d.C.
oskarżonego o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 24 marca 2016 r. sygn. akt XVIII K 87/15
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zasądza od oskarżyciela posiłkowegoR. L.na rzecz Skarbu Państwa 200 zł tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze, wydatkami za to postępowanie obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

J. R. (1)oskarżony został o to, że: w okresie od 19 sierpnia 2008 r. do 4 grudnia 2008 r. wW.iM., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zJ. R. (2)doprowadziłR. L.prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Z. (...)” z siedzibą wM.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 660.000 zł w ten sposób, że wprowadził go w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy o współprace, którą wespół zJ. R. (2)zawarł z pokrzywdzonym, na mocy którejR. L.został zobowiązany do podjęcia działań zmierzających do sprzedaży nieruchomości zabudowanej położonej we wsiR.w gminieR., a w przypadku uzyskania ceny w kwocie przekraczającej 2.000.000 zł przysługiwało mu prawo zatrzymania nadwyżki tej kwoty, przy czym pomimo finalizacji transakcji i sprzedaży nieruchomości za kwotę 2.660.000 zł nie przekazał pokrzywdzonemu jakichkolwiek środków pieniężnych,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 marca 2016 roku sygn. XVIII K 87/15 oskarżony został uniewinniony.
Od wyroku tego apelację wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego. Apelacja zaskarżała wyrok w całości zarzucając:

I
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie, wyrażający się w przyjęciu, że oskarżonyJ. R. (1)nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, podczas gdy materiał zgromadzony w sprawie, poddany właściwej ocenie, nie upoważniał do tego rodzaju ustaleń faktycznych, bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów;

II
naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególnościart. 7 k.p.k., polegające na dokonaniu przez Sąd dowolnej oceny materiału dowodowego, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, które to doprowadziło do błędnego uznania przez Sąd, że pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym nie doszło do zawarcia umowy pośrednictwa przy sprzedaży nieruchomości, oraz że oskarżony nie działał wspólnie i w porozumieniu zJ. R. (2)w celu wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru wywiązania się z tej umowy i doprowadzenia go w konsekwencji do niekorzystnego rozporządzenia mieniem polegającego na zachowaniu dla siebie, należnej pokrzywdzonemu, prowizji.

Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy prawidłowo dokonał ustaleń faktycznych należycie oceniając ujawniony materiał dowodowy. Wszystkie dowody poddane zostały wystarczającej analizie a ich cena zgodna jest z dyrektywamiart. 7 k.p.k.
Wbrew zarzutowi apelacji Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił ,że między oskarżonym aR. L.nie doszło do zawarcia umowy pośrednictwa w sprzedaży przedmiotowej nieruchomości oraz , że oskarżony nie współdziałał w tym zakresie zJ. R. (2).
Przewód sądowy nie dostarczył żadnego wiarygodnego dowodu wskazującego na istnienie jakiegokolwiek porozumienia międzyJ. R. (1)aR. L.dotyczącego sprzedaży nieruchomości będącej własnościąM.D’erceville. Brak jest także dowodu , który pozwalałby na przyjęcie ,że między oskarżonym aJ. R. (2)istniało porozumienie dotyczące tejże sprzedaży oraz przedmiotowego działania na niekorzyśćR. L..
Wobec braku potrzeby powtarzania logicznej i przekonującej argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wystarczy w tym miejscu podkreślić, że - co niesporne -J. R. (1)nie podpisał zR. L.żadnej umowy, z którą wiązałyby się jego roszczenia pieniężne wobec oskarżonego.
J. R. (1)- co także niesporne - nie był stroną umowy o współpracy , w oparciu o którąR. L.domagał się wypłacenia mu prowizji. Stronami tej umowy byli jedynieR. L.iJ. R. (2)a brak jest dowodu, który stanowić mógłby wiarygodną podstawę ustalenia, żeJ. R. (2)działał w porozumieniu zJ. R. (1)oraz, że w rozmowach dotyczących tej umowy uczestniczył jako wspólnik takżeJ. R. (1). Podkreślić należy, że gdybyR. L.uważał - jak zeznał - żeJ.iJ. R. (1)działają wspólnie, to niewątpliwie znalazłoby to wyraz w treści umowy o współpracę, której przecież był autorem.
Właścicielka nieruchomościM.D.kategorycznie zeznała ,że udzieliła pełnomocnictwa do jej sprzedaży tylkoJ. R. (1)i tylko z nim się kontaktowała , żadnego innegoR.nie zna.
Podkreślenia wymaga , że toJ. R. (1)działając w oparciu o udzielone mu dnia 25 września 2008 roku przezM.(...)
E.pełnomocnictwo - prowadził negocjacje dotyczące warunków i ceny sprzedaży, to on towarzyszyłA. P.,A. M.orazL. B.w oględzinach nieruchomości , toJ. R. (1)uzyskał i przekazał nabywcom pozwolenie na użytkowanie tej nieruchomości i wreszcie toJ. R. (1)działając w imieniu i na rzeczM.(...)E.podpisał umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. W żadnej z wymienionych czynności nie uczestniczyłR. Ł..
Wbrew wywodom apelacjiJ. R. (2)– jak wynika z jego zeznań oraz z zeznańA. M.iA. P.- nie miał wpływu na negocjacje prowadzone przez oskarżonego i nie brał w nich czynnego udziału, wykonywał jedynie czynności pomocnicze.
Podkreślenia wymaga ,że umowa przedwstępna podpisana w październiku 2008 roku (zatem przed zawarciem umowy o współpracy, do której odwołuje sięR. L.) także została zawarta przezJ. R. (1).
Na marginesie należy podkreślić ,że zgodnie umową o współpracy zawartą przezR. L.zJ. R. (2)(§ 1),R. L.zobowiązany był m.in. doprzeprowadzenia rozmów, i uzyskania informacji i doprowadzenia do transakcji umowy kupna sprzedaży.Z treści § 2 wynika także, że to on miał prowadzić negocjacje z kupującymi. TymczasemR. L.poza przekazaniem numeru telefonuJ. R. (2)nie wykonał żadnej z czynności, o których mowa w umowie.
Wobec powyższego, przy uwzględnieniu argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny uznając, że dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów nie wykracza poza ramy zakreślone wart. 7 k.p.k.– uznał polemiczną apelację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego za niezasadną.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.