Sygnatura akt II AKa 342/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 grudnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Cezariusz Baćkowski
Sędziowie: SSA Edward Stelmasik
SSA Jerzy Skorupka (spr)
Protokolant: Anna Turek
przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej Dariusza Szyperskiego

po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r.
sprawyM. K.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw związku zart. 294 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy
z dnia 23 września 2016 r. sygn. akt III K 37/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. K.,

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 200 zł kosztów sądowych postępowania odwoławczego.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem III K 37/15 z 23 września 2016 r. uznałM. K.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 286§1 KKw zw. zart. 294§1 KK KKi za to, na podstawieart. 294§1 KKwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby 2 lat oraz zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonejbankowi (...) S.A.w wysokości 300.000 zł. w terminie 2 lat od uprawomocnienia się wyroku.
Wyrok ten zaskarżył apelacją obrońca z wyboru oskarżonego adw.T. O.zarzucając:
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tj.art. 4 i 7 KPK, polegającą na przekroczeniu prawa do swobodnej oceny dowodów i jednostronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, wyłącznie pod kątem jego interpretacji na niekorzyść oskarżonego,
błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się czynu zart. 294§1 KKpomimo poważnych wątpliwości wynikających z wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków, a zwłaszczaK. P.,M. B.,M. L.,M. D.,S. W.iS. J., opinii biegłego sądowego, które przemawiają przeciwko uznaniu, że oskarżony dokonał wyłudzenia mienia znacznej wartości.
Formułując wymienione zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiuzważył, co następuje. Apelacja jest oczywiście bezzasadna. Sąd pierwszej instancji nie obraził przepisów wskazanych w środku odwoławczym. Nie uchybił też innym, przepisom postępowania. Fakty relewantne dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego sąda quoustalił prawidłowo, na podstawie wszystkich istotnych dowodów ocenionych swobodnie, przy uwzględnieniu dyrektyw określonych wart. 7 KPK.
W apelacji podaje się, że kondycja(...) spółki (...)była dobra i pozwalała na spłatę wszystkich zobowiązań spółki i osiągnięcie zysku. W czasie, gdy oskarżony pełnił funkcję prezesa tej spółki była prowadzona pełna dokumentacja spółki i nie było zastrzeżeń, co do jej wiarygodności w dacie udzielenia kredytu, co potwierdzają zeznaniaS. W.iM. D..
Apelujący traci z pola widzenia, że zachowanie oskarżonego nie polegało na zatajeniu przed bankiem złej kondycji(...) spółki (...), ale na zatajeniu braku zamiaru spłaty uzyskanego kredytu. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku jasno wynika, że „już w momencie zawierania umowy zbankiem (...)oskarżony działał z zamiarem niespłacenia zaciągniętego kredytu”. Wskazują na to następujące okoliczności:

⚫

po uruchomieniu kredytu, oskarżony dokonał licznych wypłat z rachunku spółki „oscylujących w górnych granicach przyznanego kredytu”,

w większości wypadku, wypłaty były dokonywane na rzecz oskarżonego orazspółki (...), w której pracował oskarżony, a dyrektorem finansowym byłM. L.,

w niecały miesiąc od uzyskania kredytu zbył wszystkie udziały w spółce na rzeczM. B.iK. P., którzy byli „klasycznymi słupami”,

M. B.iK. P.zakup udziałów w wymienionej spółce zaproponowałM. L.,

M. B.iK. P.za zapłacili za nabyte udziały współce (...), a za zawarcie tej umowy otrzymali drobne wynagrodzenie,

pomimo zbycia udziałów, oskarżony pozostał jedynym dysponentem środków na rachunku wymienionej spółki.

Zdaniem Sądu Okręgowego w Legnicy, wymienione okoliczności jednoznacznie wskazują, że zbycie przez oskarżonego udziałów w spółce było zabiegiem mającym zwolnic go od odpowiedzialności za uzyskany kredyt. Fakt, że pomiędzy zawarciem umowy o kredyt a jego wykorzystaniem oraz zbyciem udziałów w spółce upłynął niecały miesiąc czasu wskazuje, że była to operacja z góry zaplanowana.
Podnoszony więc w apelacji argument, żespółka (...)miała dobrą kondycję finansową i wcześniej spłacała swoje zobowiązania jest zupełnie chybiony, podobnie, jak argument, że w chwili zawierania umowy o kredyt nie było zastrzeżeń, co do wiarygodności spółki, która w grudniu 2011 r. i w styczniu 2012 r. dokonała przelewów na rzecz chińskiego kontrahenta.
Mija się z prawdą twierdzenie oskarżonego, że zamieścił ogłoszenie o sprzedaży spółki, na które odpowiedzieliM. B.iK. P., których wcześniej nie znał, a którym po zawarciu umowy sprzedaży udziałów w spółce przekazał całą dokumentację. Z zeznań wymienionych osób wynika zaś, że nabycie udziałów w rzeczonej spółce zaproponował imM. L..K. P.podał, że do nabycia udziałów w spółce namawiał goM. L., który powiedział też, że otrzymane dokumenty może spalić, a kasę fiskalną wyrzucić (k. 87). NatomiastM. B.podał, żeK. P.zaproponował mu pracę przez Internet, „z czego mogą być pieniądze”. Obaj pojechali doG., gdzie spotkali się zM. L.i drugą osobą o imieniuM.. Potem razem poszli do notariusza, gdzie podpisali jakieś dokumenty.K. P.znałM. L.(k. 328v). Sąda quoda wiaręM. B.iK. P., gdyż nie oni zawierali umowę o kredyt, a ich zeznania znajdują potwierdzenie w zeznaniachS. J.zbanku (...). Za niewiarygodne uznał zaś sąd zeznaniaM. L., który zaprzeczył zeznaniom wymienionych świadków.
W świetle wymienionych okoliczności apelacja stanowi nieudaną próbę podważenia dokonanej przez sąd pierwszej instancji oceny dowodów i ustalonych na ich podstawie faktów.
Z tych względów, orzeczono, jak na wstępie.
SSA Edward Stelmasik SSA Cezariusz Baćkowski SSA Jerzy Skorupka