Sygn. akt II AKa 333/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2012 roku

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Stanisław Rączkowski

Sędziowie:

SA Jerzy Skorupka
SA Tadeusz Kiełbowicz (spr.)

Protokolant:

Aldona Zięta

przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Szczęsnego
po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r.
sprawyR. P. (1)
oskarżonego zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 56 ust. 3, art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 65 § 1 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.;
M. B. (1)
oskarżonego zart. 56 ust. 3, art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 65 § 1 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 62 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;
B. P. (1)
oskarżonej zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 65§1 k.k.;
A. Z. (1)
oskarżonego zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.;

R. S. (1)
oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 59 ust. 1 ustawy i art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przy zast.art. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.i art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.;
R. K. (1)
oskarżonego zart. 56 ust. 3 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzy zast.art. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.i w zw. zart. 65 § 1 k.k.iart. 263 § 2 k.k.;
T. P.
oskarżonego zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. z 64§ 1 k.k.iart. 258 § 1k.k.;
T. C. (1)
oskarżonego zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 64 §1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.;
B. B. (1)
oskarżonej zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 65 § 1 k.k.;
D. S. (1)
oskarżonej zart. 56ust.ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzy zast.art. 12 k.k.;
S. K.
oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.;art. 258 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;
A. Ż.
oskarżonego zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.;
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora w stosunku do oskarżonychA. Z. (1),R. K. (1),T. C. (1)iD. S. (1)oraz apelacji wniesionych przez oskarżonychR. P. (1),M. B. (1),B. P. (1),R. S. (1),T. P.,B. B. (1),S. K.iA. Ż.
od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 26 kwietnia 2012 roku sygn. akt III K 92/08

I
uchyla zaskarżony wyrok w całości wobec oskarżonychA. Z. (1)iD. S. (1)oraz wobec oskarżonych:

-T. C. (1)w części uniewinniającej go od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 65 § 1 k.k.iart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.(punkt XXXIV i XXXVI części rozstrzygającej wyroku);
-R. K. (1)w części uniewinniającej go do popełnienia zarzucanego mu w punkcie XXIV części wstępnej wyroku czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.(punkt XXIX części rozstrzygającej wyroku);
i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonychT. C. (1)iR. K. (1)utrzymuje w mocy;

III
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. P. (1)w części skazującej go za przestępstwa zart. 56 ust. 3 i art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k., z art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w związku zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.oraz zart. 245 k.k.przypisane mu wpunktach II 1, II 2 i III części rozstrzygającej oraz związane z tym orzeczenia zawarte wpunktach IV i Vczęści rozstrzygającej – i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu;

IV
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonejB. P. (1)w części skazującej ją za czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.przypisany jej wpunkcie XIVczęści rozstrzygającej – i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu;

V
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy wobec oskarżonegoR. P. (1)w części uniewinniającej go od popełnienia czynu zart. 258 § 3 k.k.(punkt Iczęści rozstrzygającej) i wobec oskarżonejB. P. (1)w części uniewinniającej ją od popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.(punkt XVczęści rozstrzygającej);

VI
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoT. P.w ten sposób, że :

- w pkt XXXII części rozstrzygającej w miejsce stwierdzenia „z zamiarem umożliwienia mu nabycia środków odurzających odR. P. (1)” przyjmuje „z zamiarem umożliwienia mu nabycia środków odurzających od innej osoby”;
- wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wpunkcie XXXIIczęści rozstrzygającej za czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.art. 65 § 1 k.k.,art. 64 § 1 k.k.i zart. 12 k.k.obniża do lat 2 (dwóch), a jej wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza na okres lat 5 (pięciu) i na podstawieart. 73 § 2 k.k.w zw.art. 64 § 2 k.k.,art. 65 § 1 k.k.oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

VII
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoT. P.utrzymuje w mocy;

VIII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. S. (1)w ten sposób, że:

- w pkt XXII części rozstrzygającej w miejsce nazwisk(...)i(...)przyjmuje stwierdzenie „ inna osoba”;
- wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wpunkcie XXIIczęści rozstrzygającej za czyn z art.art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.obniża do lat 2 (dwóch), stwierdzając, iż rozwiązaniu uległa wymierzona oskarżonemu wpunkcie XXIIIczęści rozstrzygającej kara łączna pozbawienia wolności;

IX
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. S. (1)utrzymuje w mocy;

X
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuR. S. (1)karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 73 § 2 k.k.warunkowo zawiesza na okres lat 5 (pięciu) i na podstawieart. 73 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.iart. 65 § 1 k.k.oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuR. S. (1)wskazany w punkcie LXIII części rozstrzygającej wyroku okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności od 18 września 2007r. do 8 listopada 2007r. na poczet orzeczonej kary grzywny przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

XII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuT. P.wskazany w punkcie LXIV części rozstrzygającej wyroku okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 2 kwietnia 2008 roku przyjmując, że jest on równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

XIII
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoS. K.w ten sposób, że:

- w pkt LIII części rozstrzygającej w miejsce stwierdzenia „współdziałając zR. P. (1),R. S. (1)” przyjmuje „współdziałającą z inna osobą,R. S. (1)”;
- wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego w punkcie LIII części rozstrzygającej wyroku za przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.art. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.obniża do lat 2 (dwóch), a jej wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza na okres lat 5 (pięciu) i na podstawieart. 73 § 2 k.k.w zw.art. 64 § 2 k.k.,art. 65 § 1 k.k.oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XIV
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoS. K.utrzymuje w mocy;

XV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.wskazany w punkcie LXIX części rozstrzygającej wyroku okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonegoS. K.w okresie od 21 listopada 2007r. do 22 listopada 2007r. zalicza mu na poczet orzeczonej kary grzywny przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

XVI
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonejB. B. (1)w ten sposób, że:

- w pkt XXXVII części rozstrzygającej w miejsce stwierdzenia „współdziałając zR. P. (1)iR. S. (1)” przyjmuje „współdziałając z inną osobą iR. S. (1)”
- wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niej w punkcie XXXVII części rozstrzygającej wyroku za przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.art. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.obniża do lat 2 (dwóch), a jej wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza na okres lat 5 (pięciu) i na podstawieart. 73 § 2 k.k.w zw.art. 64 § 2 k.k.iart. 65 § 1 k.k.oddaje ją pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XVII
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonejB. B. (1)utrzymuje w mocy;

XVIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.wskazany w punkcie LXV części rozstrzygającej wyroku okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonejB. B. (1)w dniu 21 listopada 2007r. zalicza jej na poczet orzeczonej kary grzywny przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny;

XIX
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. Ż.w ten sposób, że wymiar kary orzeczonej wobec niego w punkcie L części rozstrzygającej wyroku orzeczonej za przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.art. 12 k.k.obniża do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XX
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. Ż.utrzymuje w mocy;

XXI
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. B. (1)w ten sposób, że za czyn zart. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw.art. 11 k.k.§ 2 i art. 12 k.k.przypisany oskarżonemu w punkcie IX części rozstrzygającej wyroku na podstawieart. 59 ust.2 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 60 § 2 k.k.iart. 60 § 6 pkt 1 k.k.wymierza karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 k.k.grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustanawiając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) zł, przyjmując jednocześnie, iż rozwiązaniu uległa kara łączna pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu w punkcie X części rozstrzygającej wyroku;

XXII
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. B. (1)utrzymuje w mocy;

XXIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuM. B. (1)karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza na okres lat 5 (pięciu) i na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XXIV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.wskazany w punkcie LXI części rozstrzygającej wyroku okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonegoM. B. (1)od 21 listopada 2007r. do 28 lutego 2008r. zalicza oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary grzywny przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, a przewyższający wysokość grzywny okres tymczasowego aresztowania zalicza na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności;

XXV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatówW. M.,J. Z.,J. G.,P. M.po 600 złotych z tytułu obrony z urzędu udzielonej oskarżonymM. B. (1),A. Z. (1),R. K. (1),T. C. (1)i przed sądem odwoławczym oraz po 138 złotych z tytułu zwrotu VAT;

XXVI
zwalnia oskarżonychM. B. (1),R. S. (1),T. P.,B. B. (1),S. K.iA. Ż.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

1
R. P. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od początku 2003r. do 18 września 2007r. wP.,K.,O.,N.iJ.podW.zorganizował i kierował grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, współdziałając z:R. Z. (1),O. P.,M. B. (1),R.S.,T. S.,B. P. (1),R. K. (1),T. C. (1),S. K.,B. B. (1), mężczyzną o imieniuT. K.,T. P.,P. Z.,R. H.iD. S. (2)oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami z okolicW.,

to jest o przestępstwo zart. 258 § 3 kk

II
w okresie od początku 2003r. do 18 września 2007r. wP.,K.,O.,N.iJ.podW., kierując zorganizowaną grupą przestępczą, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem w okresie od końca 2004r. do połowy 2005r. sprzedałR. S. (1)150 g marihuany za 3600 zł, a od połowy 2005r. do końca 2005r. trzykrotnie sprzedałR. S. (1)100 g marihuany za 3300 zł, od maja 2006r. do września 2006r. sprzedałR. S. (1)co najmniej 500 g marihuany za 10.500 zł, 700 g sprzedałP. Z.amfetaminę za kwotę 6300 zł i 230 g marihuany za kwotę 3.335 zł oraz uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości to jest: amfetaminą, marihuaną, tabletkami ekstazy i kokainą dostarczając pieniądze na zakup, dostarczając numery telefonów dostawców i odbiorców oraz organizując dystrybucję i podział zysków w ilościach w okresie od stycznia 2003r. do grudnia 2005r. wprowadził do obrotu co najmniej 37 kg marihuany i amfetaminy oraz 7200 tabletek ekstazy za łączną kwotę nie mniejszą niż 900.000 zł oraz od maja 2006r. do września 2006r. co najmniej 26,5 kg amfetaminy za łączną kwotę 183 000 zł co najmniej 10 kg marihuany za łączną kwotę 165 000 zł, co najmniej 2 000 tabletek ekstazy za łączną kwotę 4.400 zł i 30 g kokainy za łączną kwotę 3.000 zł, które zostały następnie sprzedane amfetamina za kwotę 243.600 zł, marihuana za 191.500 zł, tabletki ekstazy za 7.000zł, a kokaina za 4.500zł, wprowadzając łącznie do obrotu środki odurzające wartości nie mniejszej niż 1.346.000 zł, czyniąc z tego procederu stałe źródło dochodu oraz popełniając to przestępstwo w zorganizowanej grupie,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3, art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 65 § 1kkprzy zast.art. 11 § 2 kki w zw. zart. 12 kk

III
od stycznia 2007r. do marca 2007r. wP.iJ.działając ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, używając gróźb bezprawnych wywierał wpływ na zeznaniaM. B. (2), a w szczególności strasząc go wynajęciem ludzi, którzy mieli by go fałszywie pomówić o handel narkotykami oraz zmuszając go do sporządzenia i podpisania pisma, w którym miał on oświadczyć, iż sprzedaje środki odurzające, grożąc mu jednocześnie spaleniem samochodu i popełnieniem przestępstwa na szkodę jego rodziców w związku z tym, iżM. B. (2)miał być przesłuchany w charakterze świadka w sprawie III K 50/07 Sądu Okręgowego w Opolu,

to jest o przestępstwo zart. 245kkw zw. zart. 12 kk

2
M. B. (1)został oskarżony o to, że:

IV
w okresie od początku 2003r. do końca 2005r. wP.iO., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, nabywał odO. P.iR. P. (1)środki odurzające w postaci amfetaminy i marihuany, celem dalszego wprowadzania ich do obrotu w znacznych ilościach, przy czym od końca 2003r. do końca 2004r. sprzedałR. S. (1)co najmniej 20 razy marihuanę w łącznej ilości 100 g za kwotę nie mniejszą niż 2.600 zł, biorąc udział w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oraz uczynił sobie z tego przestępstwa stałe źródło dochodów,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3, art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 65 § 1kkprzy zast.art. 11 § 2 kki w zw. zart. 12 kk

V
w dniu 21 listopada 2007r. wP.wbrew przepisom ustawy posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci amfetaminy w ilości 15,20 g,

to jest o przestępstwo zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

VI
w okresie od początku 2003r. do końca 2005r. wP.iO.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w szczególności współdziałając zR. P. (1),O. P.,R. S. (1)iB. P. (1),

to jest o przestępstwo zart. 258 § 1 kk

VII
w okresie od 2000r. do sierpnia 2002r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu co najmniej 34 razy sprzedał małoletniemuŁ. C.środki odurzające w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 50 g, marihuany w ilości nie mniejszej niż 48 porcji w postaci kulek i tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 75 sztuk za łączną kwotę nie mniejszą niż 2 500zł,

to jest o przestępstwo z art. 59 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

3
B. P. (1)została oskarżona o to, że:

I
w okresie od początku 2003r. do 18 września 2007r. wP.,K.,O.,N.iJ.podW.uczestniczyła w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1)i współdziałając zO. P.,M. B. (1),R. S. (1),T. S.,R. K. (1),T. C. (1),S. K.,I. W.,B. B. (1),T. K.,T. P., i dwoma mężczyznami z okolicW.uczestniczyła w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości to jest amfetaminą, marihuaną, tabletkami ekstazy i kokainą dostarczając pieniądze na zakup, dostarczając numery telefonów dostawców i odbiorców oraz organizując podział zysków w ilościach w okresie od stycznia 2003r. do grudnia 2005r. wprowadziła do obrotu co najmniej 37 kg marihuany i amfetaminy oraz 7200 tabletek ekstazy za łączną kwotę nie mniejszą niż 900.000 zł oraz od maja 2006r. do września 2006r. co najmniej 26,5 kg amfetaminy za łączną kwotę 183.000 zł co najmniej 10 kg marihuany za łączną kwotę 165.000 zł, co najmniej 2 000 tabletek ekstazy za łączną kwotę 4.400zł i 30 g kokainy za łączną kwotę 3.000 zł, które zostały następnie sprzedane amfetamina za kwotę 243.600 zł, marihuana za 191.500 zł, tabletki ekstazy za 7.000 zł, a kokaina za 4.500 zł, wprowadzając łącznie do obrotu środki odurzające wartości nie mniejszej niż 1.346.000 zł, przy czym z popełniania tego przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65 § 1 kk

II
w okresie od początku 2003r. do 18 września 2007r. wP.,K.,O.,N.,J.podW.uczestniczyła w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych,

to jest o przestępstwo zart. 258§1 kk

4
A. Z. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od początku kwietnia 2006r. do marca 2007r. wP.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu nabył odR. S. (1)wielokrotnie kupując w ilościach od 0,5 kg do 2 kg łącznie 9 kg amfetaminy w cenie 81.000 zł, którą odsprzedał nieustalonym osobom, a także dokonał jej wywozu do Niemiec, wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzy zastosowaniuart. 11 § 2 kki w zw. zart. 12 kk

5
R. S. (1)został oskarżony o to, że:

I
od czerwca 2005r. do 18 września 2007r. wP.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych,

to jest o przestępstwo zart. 258 § 1 kk

II
w dniach 18 i 19 września 2007r. wP.wbrew przepisom ustawy posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci amfetaminy w ilości 1 598,76 g oraz marihuanę w ilości 0,22g,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

III
w grudniu 2006r. w(...)-krotnie działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i ze z góry powziętym zamiarem udzieliłM. K. (1)100 g amfetaminy za łączną kwotę 2.000 zł, a nadto udzielił nieodpłatnie co najmniej 150 g amfetaminy,

to jest o przestępstwo z art. 59 ust. 1 i art. 58 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przy zast.art. 11 § 2 kki w zw. zart. 12 kk

IV
w okresie od kwietnia do września 2007r. wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i ze z góry powziętym zamiarem udzieliłT. S.co najmniej 700 g amfetaminy, co najmniej 200 g marihuany i co najmniej 1000 tabletek ekstazy za łączną kwotę co najmniej 15.000 zł, co stanowi znaczną ilość środków odurzających

to jest o przestępstwo z art. 59 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

V
od czerwca do września 2005r. wP.trzy razy nabył odR. P. (1)marihuanę w ilości 150 g za łączną kwotę 3,3 tys. zł z czego co najmniej 75g odsprzedał nieustalonym osobom, wprowadzając tym samym do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

VI
od maja 2006r. do września 2006r. wP.nabył co najmniej 5 razy odR. P. (1)nie mniej niż 500 g marihuany na łączną kwotę 10,5 tys. zł., z czego sprzedał co najmniej 250 g nieustalonym osobom, uzyskując korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 3 tys. zł, wprowadzając tym samym do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

VII
w maju 2006r. wJ.podW.,P.,K., działając wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1)nabył na jego polecenie i za otrzymane od niego pieniądze co najmniej 1 kg amfetaminy, którą następnie przewiózł doK., celem jej dalszego wprowadzenia do obrotu, za co otrzymał odR. P. (1)500 zł,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

VIII
od września 2006r. do marca 2007r. wJ.podW.iP., działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, działając na polecenieR. P. (1)i otrzymując od niego pieniądze na zakup środków odurzających, co najmniej 10 razy nabył od nieustalonych mężczyzn 20 kg amfetaminy za łączną kwotę 130 tys. zł, 5 kg marihuany za łączną kwotę 75 tys. zł, 1000 tabletek ekstazy za łączną kwotę 2,5 tys. zł i 30 g kokainy za łączną kwotę 3 tys. zł, które to środki odurzające następnie sprzedawał celem ich dalszego wprowadzenia do obrotu w ilościach od 5 do 150 g jednorazowoB. L.,S. K.,I. W.,T. P.i mężczyźnie o pseudonimie(...)zG.orazA. Z. (1)za pośrednictwemD. S. (1), otrzymując za to łącznie 180 tys. zł za amfetaminę, 3.500 złotych za tabletki ekstazy, 4.500 złotych za kokainę, 81.500 zł za marihuanę, przez co uzyskał korzyść majątkową w łącznej kwocie co najmniej 59 tys. zł, z czego przekazałR. P. (1)za pośrednictwem jego żonyB. P. (1)34.750 zł., wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

IX
od marca 2007r. do września 2007r. wP.iN.działając wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1)i z góry powziętym zamiarem w krótkim okresie czasu nabył odR. K. (1)6 kg amfetaminy za łączną kwotę 48 tys. zł, które następnie sprzedałB. L.,S. K.,I. W.,T. P., mężczyźnie o pseudonimie(...)zG.orazT. K.i innym nieustalonym osobom, uzyskując w ten sposób korzyść majątkową co najmniej 12 tys. zł z czego 6 tys. zł przekazał dlaR. P. (1),

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

X
od czerwca do września 2007r. wP.,S.,N.,O.iN., działając z polecenia i za pieniądzeR. P. (1)nabył odT. C. (1)5 kg marihuany za kwotę 70 tys. zł, 1000 tabletek ekstazy za 1,9 tys. zł i 0,5 kg amfetaminy za 5 tys. zł, które następnie sprzedałB. L.,S. K.,I. W.,T. P., mężczyźnie o pseudonimie(...)zG.orazT. K.– marihuanę za 90 tys. zł, a tabletki ekstazy za 3,5 tys. zł uzyskując korzyść majątkową w kwocie co najmniej 28 tys. zł z czego 10,8 tys. zł przekazałR. P. (1),

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

XI
w lipcu i sierpniu 2007 r. wP.iS.podG., działając wspólnie i w porozumieniu zT. S.i z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu nabył od nieustalonych mężczyzn 2 kg amfetaminy za kwotę 17,6 tys. zł, którą następnie sprzedałB. L.,S. K.,I. W.,T. P.,  mężczyźnie o pseudonimie(...)zG.orazT. K.za łączną kwotę 20 tys. zł, uzyskując korzyść majątkową w kwocie 2,4 tys. zł wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

XII
pod koniec sierpnia 2007r. wN.iP.działając na polecenie i za pieniądzeR. P. (1)nabył od nieustalonych mężczyzn co najmniej 2 kg amfetaminy za łączną kwotę 14 tys. zł z czego sprzedał 1 kg za 9 tys. zł uzyskując korzyść majątkową i działając z zamiarem wprowadzenia do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk

6
R. K. (1)został oskarżony o to, że:

XIII
w okresie od marca 2007r. do 18 września 2007r. wO.,N.,N.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu współdziałając zR. P. (1),B. P. (1),R. S. (1),

to jest o przestępstwo zart. 258 § 1kk

XIV
w okresie od marca 2007r. do 18 września 2007r. wN.iN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, współdziałając zR. P. (1),B. P. (1),R. S. (1), sprzedał co najmniej 6 kg amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 48. 000zł nabytą od nieustalonych osób, wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających, przy czym przestępstwo to popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za podobne przestępstwa umyślne, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, a nadto przestępstwo to popełnił działając w zorganizowanej grupie przestępczej,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 i art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzy zast.art. 11 § 2 kki w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 64 § 1 kki w zw. zart. 65 § 1 kk

XV
w dniu 21 listopada 2007r. wN.posiadał bez wymaganego zezwolenia amunicję w postaci naboju karabinowego kaliber(...),

to jest o przestępstwo zart. 263 § 2 kk

7
T. P.został oskarżony o to, że:

XVI
w okresie od stycznia 2006r. do lipca 2007r. wO.iP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu nabył odR. S. (1)co najmniej 1,5kg amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 14.000 zł a także skontaktowałP. Z.zR. H.z zamiarem umożliwienia mu nabycia środków odurzających odR. P. (1)orazT. K.zR. S. (1)z zamiarem umożliwienia mu nabycia środków odurzających odR. P. (1)uczestnicząc w ten sposób w obrocie środkami odurzającymi znacznej ilości przy czym zarzucanego przestępstwa dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwa przeciwko mieniu,

to jest o o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65§1 kki w zw. z 64§1 kk

XVII
w okresie od stycznia 2005r. do lipca 2007r. wO.iP.brał udział w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, a w szczególności we wprowadzaniu do obrotu znacznej ilości środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 258 § 1 kk

8
T. C. (1)został oskarżony to, że:

XVIII
w okresie od czerwca 2007r. do 18 września 2007r. wO.,P.,N.,N.iS.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, współdziałając zR. P. (1),B. P. (1),R. S. (1)w szczególności zaś w okresie od marca 2007 do marca 2007 sprzedał co najmniej 0,5 kg amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 5.000 zł, co najmniej 5 kg marihuany za kwotę nie mniejszą niż 70.000 zł, co najmniej 1000 szt. tabletek ekstazy za kwotę nie mniejszą niż 1.900 zł nabytych od nieustalonych osób wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających, przy czym przestępstwo to popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 24.10. 2005r.

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 64§1 kkiart. 65§1 kkprzy zastosowaniuart. 11§2 kki w zw. zart. 12 kk

XIX
w okresie od czerwca 2007r. do 18 września 2007r. wO.,P.,N.,N.iS.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych,

to jest o przestępstwo zart. 258§1 kk

9
B. B. (1)została oskarżona o to, że:

XX
w okresie od połowy 2006r. do 18 września 2007r. wP., uczestniczyła w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, współdziałając zR. P. (1),R. S. (1)uczestniczyła w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości to jest amfetaminą, marihuaną, tabletkami ekstazy kupując co najmniej 10 razy środki odurzające celem dalszej odsprzedaży wprowadziła do obrotu co najmniej 3kg amfetaminy za łączną kwotę 27 000zł i co najmniej 3 kg marihuany za łączną kwotę 57 000zł oraz 1000 sztuk tabletek ekstazy za łączną kwotę 5000 zł,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65§1 kk

XXI
w okresie od połowy 2006r. do 18 września 2007r. wP.uczestniczyła w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych,

to jest o przestępstwo zart. 258 § 1 kk

10
T. S.został oskarżony o to że:

XXII
18 września 2007r. wP.wbrew przepisom Ustawy posiadał środki odurzające w postaci 16,7g amfetaminy,

to jest o przestępstwo z art. 62 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

11
D. S. (1)została oskarżona o to, że:

XXIII
w okresie od początku kwietnia 2006r. do marca 2007r. wP.ze z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, pomogła w nabyciu odR. S. (1)dlaA. Z. (1)9 kg amfetaminy w cenie 81 000zł uczestnicząc w ten sposób w obrocie znacznej ilości środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzy zastosowaniuart. 12 kk

12
R. Z. (1)został oskarżony o to, że:

XXIV
w okresie od początku 2003r. do 8 grudnia 2005r. wP.brał udział w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, a w szczególności wprowadzanie do obrotu znacznej ilości środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 258§1 kk

XXV
w dniu 21 listopada 2007r. wP.wbrew przepisom Ustawy posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci amfetaminy w ilości 11,20 g oraz marihuany w ilości 0,40 g,

to jest o przestępstwo zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

13
A. Ż.został oskarżony o to, że:

XXVI
w okresie od czerwca do października 2007r. wP.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu sprzedałR. Z. (1)co najmniej 250 g amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 1500 zł , co najmniej 50 g marihuany za kwotę nie mniejszą niż 1200 zł, nabytych od nieustalonych osób wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 258 § 1kkprzy zastosowaniuart. 11§2kki w zw. zart. 12kk

14
S. K.został oskarżony o to, że:

XXVII
w okresie od połowy 2006r. do 18 września 2007r. wP., uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, współdziałając zR. P. (1),R. S. (1)uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości, a zwłaszcza amfetaminy, marihuaną, tabletkami ekstazy kupując te środki celem dalszej odsprzedaży wprowadził do obrotu co najmniej 1 kg amfetaminy zakupioną za kwotę 9.000 zł i co najmniej 1 kg marihuany za łączną kwotę 18.000 zł oraz nieustalone ilości tabletek ekstazy,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart.65§1 kkprzy zast. 11§2 kki w zw. zart. 12 kk

XXVIII
w okresie od połowy 2006r. do 18 września 2007r. wP.uczestniczył w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw narkotykowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,

to jest o przestępstwo zart. 258§1 kk

XXIX
od lipca do sierpnia 2007r. wP.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu nabył odR. S. (1)wielokrotnie kupując po 50 i 100 g łącznie 1 kg amfetaminy w cenie po 11 zł za gram, którą odsprzedał nieustalonym osobom wprowadzając w ten sposób znaczną ilość środków odurzających,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

15
D. S. (2)został oskarżony o to, że:

XXX
od 2 września 2006r. do połowy listopada 2007r. wP.brał udział w zorganizowanej przezR. P. (1)grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstw narkotykowych, a w szczególności we wprowadzaniu do obrotu znacznej ilości środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 258§1 kk

XXXI
od czerwca 2007r. do 24 listopada 2007r. wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu ze z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie nabył odR. Z. (1)i innych nieustalonych osób amfetaminę oraz marihuanę celem jej dalszej odsprzedaży, a w szczególności sprzedał ją w październiku i listopadzie 2007r.M. B. (3)co najmniej 12 razy w ilościach 8,1g marihuany za łączną kwotę 190 zł, sprzedał też innym nieustalonym osobom uczestnicząc w ten sposób w obrocie środkami odurzającymi,

to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1, 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przy zast.art. 11§2 kki w zw. zart. 12 kk

16
I. W.został oskarżony o to, że:

XXXII
w okresie od połowy 2006r. do 18 września 2007r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości to jest amfetaminą, marihuaną, tabletkami ekstazy kupując środki odurzające w ilości co najmniej 20 g amfetaminy odR. S. (1)celem dalszej odsprzedaży wprowadził do obrotu nieustalone znaczne ilości środków odurzających,

to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Wyrokiem z 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt: III K 92/08, Sąd Okręgowy w Opolu wydał następujące rozstrzygnięcie:

I
uniewinnił oskarżonegoR. P. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258§3 kk,

II
w miejsce czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. P. (1)za winnego tego, że:

1. w okresie od początku 2003 roku do czerwca 2006 roku wP.,K.iJ.podW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisomart. 33-35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 r. Nr 179, poz 1485), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w znacznych ilościach to jest: amfetaminą, zielem konopi innych niż włókniste, tabletkami ekstazy i kokainą dostarczając pieniądze na ich zakup, numery telefonów dostawców i odbiorców oraz organizując dystrybucję i podział zysków i tak: w okresie od stycznia 2003 roku do grudnia 2005 roku uczestniczył w obrocie co najmniej 37 kilogramami marihuany i amfetaminy oraz 7200 tabletek ekstazy za łączną kwotę nie mniejszą niż 900.000 zł, przy czym w okresie od końca 2004 roku do połowy 2005 roku odsprzedałR. S. (1)150 gram ziela konopi innych niż włóknistych za kwotę 3.600 zł, od połowy 2005r. do końca 2005 roku trzykrotnie odsprzedałR. S. (1)150 g ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 3.300 zł i od maja 2006 roku do czerwca 2006roku odsprzedałR. S. (1)nie mniej niż 200 g ziela konopi innych niż włókniste za kwotę nie mniejszą 4.200 zł oraz w okresie od marca 2006r. do czerwca 2006r. odsprzedałP. Z.nie mniej niż 100 g amfetaminy za kwotę 900 złotych i nie mniej niż 50 g ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 725 zł czyniąc sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 i art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kki przy zast.art. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 11 § 3 kkw zw. zart. 65 § 1 kkwymierzył mu karę6 (sześć) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych;
2. w okresie od 3 września 2006 r. do września 2007 roku wP.,K.iJ.podW.,N.i wO.działając wspólnie i w porozumieniu zR. S. (1)oraz w okresie od 3 września 2006 roku do marca 2007 roku wspólnie i w porozumieniu zB. P. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisomart. 33-35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w znacznych ilościach w ten sposób, że nabył celem dalszej odsprzedaży nie mniej niż 26,5 kilograma amfetaminy za łączną kwotę nie mniejszą niż 183.000 zł, nie mniej niż 10 kilogramów konopi innych niż włókniste za łączną kwotę nie mniejszą niż 165.000 zł oraz nie mniej niż 2000 tabletek ekstazy za łączną kwotę nie mniejszą niż 4.900 zł, które następnie zostały zbyte: amfetamina za kwotę nie mniejszą niż 243.600 zł, ziele konopi innych niż włóknistych za 171.500 zł, tabletki ekstazy za 7.000 zł, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 65§1 kki w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 kkwymierzył mukarę 6 (sześć) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

III
w miejsce czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. P. (1)za winnego tego, że: w okresie od stycznia 2007 roku do marca 2007 roku wP.iJ.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, używając gróźb bezprawnych wywierał wpływ na zeznaniaM. B. (2), a w szczególności strasząc go wynajęciem ludzi, którzy mieli by go fałszywie pomówić o handel narkotykami oraz zmuszając go do sporządzenia i podpisania pisma, w którym miał on oświadczyć, iż sprzedaje środki odurzające, grożąc mu jednocześnie spaleniem samochodu i popełnieniem przestępstwa na szkodę jego rodziców w związku z tym, iżM. B. (2)miał być przesłuchany w charakterze świadka w sprawie III K 50/07 prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Opolu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, którą odbywał w okresie od dnia 16 października 2001 roku do dnia 15 stycznia 2002 roku z zaliczeniem na poczet kary okresu pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 stycznia 2000 roku do dnia 31 października 2000 roku to jest o przestępstwo zart. 245 kkw zw. zart. 64§1 kki przy zast.art. 12 kk. i za to na podstawieart. 245 kkwymierzył mukarę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.za zbiegające się przestępstwa wymierzył oskarżonemuR. P. (1)łączną karę8 (osiem) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 500 (pięćset) stawek dziennych wysokość jednej stawki ustalając na 30 (trzydzieści) złotych,

V
na podstawieart. 45 § 1 kkza przestępstwa przypisane w pkt II pkt 1 i 2 części dyspozytywnej wyroku orzekł odR. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 1.334,825 zł (jeden milion trzysta trzydzieści cztery tysiące osiemset dwadzieścia pięć złotych),

VI
na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 kpkumorzył postępowanie przeciwkoM. B. (1)w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt IV części wstępnej wyroku;

VII
w miejsce czynu opisanego w pkt V części wstępnej wyroku uznałM. B. (1)za winnego tego, że: w dniu 21 listopada 2007 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zR. B.wbrew przepisomUstawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadał znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci 13,929 gram amfetaminy, to jest przestępstwa zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) i za to na podstawieart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mukarę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

VIII
uniewinniłM. B. (1)od popełniania czynu zarzucanego mu w pkt VI części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258§1 kk;

IX
w miejsce czynu opisanego w pkt VII części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoM. B. (1)za winnego tego, że: w okresie od sierpnia 2000 roku do sierpnia 2002 roku wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru nie mniej niż 34 razy udzieliłŁ. C., przy czym w okresie od sierpnia 2000 roku do 10 czerwca 2002 roku jako osobie małoletniej, substancje psychotropowe w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 50 gram i tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 75 sztuk oraz środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 48 porcji w postaci kulek za łączną kwotę nie mniejszą niż 2.500 zł, to jest o przestępstwo zart. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 11§2 kki w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 11§3 kkiart. 33§2 kkwymierzył mu karę3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

X
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.za zbiegające się przestępstwa wymierzył oskarżonemuM. B. (1)łączną karę3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

XI
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwróciłM. B. (1)dowód rzeczowy w postaci telefonu komórkowego opisanego w pkt 13 wykazu dowodów rzeczowych nr III/47/08 (k. 1296-1297),

XII
na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485) orzekł wobec oskarżonegoM. B. (1)środek karny przepadku dowodu rzeczowego w postaci zabezpieczonych substancji psychotropowych, tj. 13,929 gram amfetaminy oraz zarządził ich zniszczenie;

XIII
na podstawieart. 45 § 1 kkza przestępstwa przypisane w pkt IX części dyspozytywnej wyroku orzekł od oskarżonegoM. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa środek karny przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 2.500 zł (dwa tysiące pięćset złotych),

XIV
w miejsce czynu opisanego w pkt VIII części wstępnej wyroku uznał oskarżonąB. P. (1)za winną tego, że: w okresie od września 2006 roku do marca 2007 roku wJ.podW.iP.działając wspólnie i w porozumieniu zR. S. (1)iR. P. (1)uczestniczyła w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych dostarczającR. S. (1)pieniądze na ich zakup, numery telefonów dostawców i odbiorców oraz organizując dystrybucję i podział zysków, po czymR. S. (1)nie mniej niż dziesięć razy nabył od nieustalonych mężczyzn 20 kilogramów amfetaminy za łączną kwotę 130.000 zł oraz 5 kilogramów ziela konopi innych niż włókniste za łączną kwotę 75.000 zł, 1000 tabletek ekstazy za łączną kwotę 2.500 zł i 30 gram kokainy za łączną kwotę 3.000 zł, które to środki odurzające i substancje psychotropowe następnie sprzedawał, celem ich dalszego wprowadzenia do obrotu w ilościach od 5 do 150 gram jednorazowo:B. L.,S. K.,I. W.,T. P.i innym nieustalonym osobom, uzyskując korzyść majątkową w kwocie 59.000 zł i tak: 50.000 zł za wprowadzenie do obrotu amfetaminy, 6500 zł za wprowadzenie do obrotu ziela konopi innych niż włókniste, 1500 zł za wprowadzenie do obrotu kokainy oraz 1.000 zł za wprowadzenie do obrotu tabletek ekstazy, z czego przekazałR. P. (1)za pośrednictwem jego żonyB. P. (1)nie mniej niż 33.750 zł., wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 kki przy zast.art. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 kkwymierzył jej karę4 (cztery) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

XV
uniewinnił oskarżonąB. P. (1)od popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt IX części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258§1 kk;

XVI
uniewinnił oskarżonegoA. Z. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt X części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 55 ust 3 i art. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) przy zastosowaniuart. 11§2 kki w zw. zart. 12 kk,

XVII
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwróciłA. Z. (1)dowody rzeczowe w postaci: 72 sztuk woreczków strunowych, wagi elektronicznej, dwóch kart aktywacyjnych niemieckich, opisanych w pkt 17-18 wykazu dowodów rzeczowych nr III/47/08 (k. 1296-1297);

XVIII
uniewinnił oskarżonegoR. S. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XI części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258 § 1 kk,

XIX
w miejsce czynu opisanego w pkt XII części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. S. (1)za winnego tego, że: w dniach 18 i 19 września 2007 roku wP.wbrew przepisom ustawy posiadał znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 1123,66 grama oraz środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 0,22 grama, to jest przestępstwa zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) i za to na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) wymierzył mukarę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności,

XX
w miejsce czynu opisanego w pkt XIII części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. S. (1)za winnego tego, że: w grudniu 2006 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dwukrotnie udzieliłM. K. (1)100 gram ziela konopi innych niż włókniste za łączną kwotę 2.000 zł oraz udzielił nieodpłatnie co najmniej 150 gram ziela konopi innych niż włókniste, to jest przestępstwa zart. 59 ust. 1 i art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) przy zast.art. 11§2 kki w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 59 ust 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) przy zast.art. 11§3 kkwymierza mu karę1 (jeden) roku pozbawienia wolności,

XXI
w miejsce czynu opisanego w pkt XIV części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. S. (1)za winnego tego, że: w okresie od kwietnia do września 2007 roku wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru udzieliłT. S.nie mniej niż 700 gram amfetaminy oraz nie mniej niż 200 g ziela konopi innych niż włókniste i nie mniej niż 1000 tabletek ekstazy za łączną kwotę co najmniej 15.000 zł, to jest przestępstwa zart. 59 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) wymierzył mu karę1 (jeden) rok i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności,

XXII
w miejsce czynów opisanych w pkt od XV do XXII części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. S. (1)za winnego tego, że w okresie od czerwca 2005 roku do września 2007 roku wP.,J.podW.,S.,N.,O.iN.,S.podG.iN.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisomart. 33 - 35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w znacznych ilościach, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodów i tak:

-

od czerwca do września 2005 roku wP.nabył w trzech transakcjach odR. P. (1)łącznie 150 gram ziela konopi innych niż włóknistych za kwotę 3.300 zł, z czego nie mniej niż 75 gram ww. środka odurzającego odsprzedał nieustalonym osobom, wprowadzając tym samym do obrotu znaczną ilość środków odurzających,

od maja 2006 roku do września 2006 roku wP.nabył nie mniej niż w pięciu transakcjach odR. P. (1)nie mniej niż 500 gram ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 10.500 zł, z czego nie mniej niż 250 gram ww. środka odurzającego odsprzedał nieustalonym osobom, wprowadzając tym samym do obrotu znaczną ilość środków odurzających, uzyskując korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 3000 zł,

w maju 2006 roku wJ.podW.,P.iK., działając wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1)uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w postaci amfetaminy, nabywając na polecenie ww. i za otrzymane od niego pieniądze co najmniej 1 kilogram amfetaminy, którą następnie przewiózł doK., celem jej dalszego wprowadzenia do obrotu, za co otrzymał odR. P. (1)500 zł,

od września 2006 roku do marca 2007 roku wJ.podW.iP.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu zB. P. (1)na polecenieR. P. (1)i za otrzymane od niego pieniądze, nie mniej niż dziesięć razy nabył od nieustalonych mężczyzn 20 kilogramów amfetaminy za łączną kwotę 130.000 zł oraz 5 kilogramów ziela konopi innych niż włókniste za łączną kwotę 75.000 zł, 1000 tabletek ekstazy za łączną kwotę 2.500 zł i 30 gram kokainy za łączną kwotę 3.000 zł, które to środki odurzające i substancje psychotropowe następnie sprzedawał, celem ich dalszego wprowadzenia do obrotu w ilościach od 5 do 150 gram jednorazowo:B. L.,S. K.,I. W.,T. P.i innym nieustalonym osobom, uzyskując korzyść majątkową w kwocie: 50.000 zł za wprowadzenie do obrotu amfetaminy, 6500 zł za wprowadzenie do obrotu ziela konopi innych niż włókniste, 1500 zł za wprowadzenie do obrotu kokainy oraz 1.000 zł za wprowadzenie do obrotu tabletek ekstazy przez co uzyskał korzyść majątkową w łącznej kwocie co najmniej 59.000 zł, z czego przekazałR. P. (1)za pośrednictwem jego żonyB. P. (1)nie mniej niż 33.750 zł., wprowadzając w ten sposób do obrotu znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych;

od marca 2007 roku do września 2007 roku wP.działając wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1)uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych, sprzedając 6 kilogramów amfetaminy przekazanej mu przezR. P. (1), za łączną kwotę 48.000 zł -B. L.,S. K.,I. W.,T. P.,T. K.i innym nieustalonym osobom, uzyskując w ten sposób korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 12.000 zł z czego 6.000 zł przekazał dlaR. P. (1),

od czerwca do września 2007 roku wP.,S.,N.,O.iN., działając wspólnie i w porozumieniu zR. P. (1)uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych nabywając od nieustalonej osoby 5 kilogramów ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 70.000 zł, 1000 tabletek ekstazy za kwotę 1900 zł i 0,5 kilograma amfetaminy za kwotę 5.000 zł, które następnie sprzedałB. L.,S. K.,I. W.,T. P.,T. K.oraz innym nieustalonym osobom – i tak marihuanę za 90.000 zł, a tabletki ekstazy za 3.500 zł i 300 gram amfetaminy za kwotę 3600 zł uzyskując korzyść majątkową w kwocie 22.200 zł z czego 10.800 zł przekazałR. P. (1),

w lipcu i sierpniu 2007 roku wP.iS.podG., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych nabywając od nieustalonych mężczyzn nie mniej niż 1,5 kilograma amfetaminy za kwotę 12000 zł, którą następnie sprzedałS. K.,T. S.oraz innym nieustalonym osobom za łączną kwotę nie mniejszą niż 17.000 zł,

pod koniec sierpnia 2007 roku wN.iP.uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w ten sposób, że na polecenie i za pieniądzeR. P. (1)nabył od nieustalonych mężczyzn co najmniej 2 kilogramy amfetaminy za łączną kwotę 14.000 zł z czego sprzedał 1 kilogram za 9.000 zł,

to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65§1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 kkwymierzył mukarę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

XXIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.za zbiegające się przestępstwa wymierzył oskarżonemuR. S. (1)łączną karę5 (pięciu) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXIV
na podstawieart. 45 § 1 kkza przestępstwo przypisane w pkt XXII części dyspozytywnej wyroku orzekł od oskarżonegoR. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa środek karny przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 143,600 zł (sto czterdzieści trzy tysiące sześćset złotych 00/100),

XXV
na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485) orzekł wobec oskarżonegoR. S. (1)środek karny przepadku dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych środków odurzających i substancji psychotropowych opisanych w punktach 1-5 i 9 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 167-168),

XXVI
na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485) orzekł wobec oskarżonegoR. S. (1)środek karny przepadku dowodów rzeczowych w postaci 6 pustych woreczków po amfetaminie, wagi elektronicznej oraz folii aluminiowej opisanych w pkt 6-8 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 167-168),

XXVII
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwróciłR. S. (1)dowód rzeczowy w postaci telefonu komórkowego, opisany w pkt 10 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 167-168),

XXVIII
uniewinnił oskarżonegoR. K. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIII części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258 § 1 kk,

XXIX
uniewinnił oskarżonegoR. K. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIV części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 i art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) przy zast.art. 11§2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65§1 kki w zw. zart. 64§1 kk,

XXX
na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 kpkw zw. zart. 1 § 2 kkumorzył postępowanie wobec oskarżonegoR. K. (1)o czyn zarzucany mu w pkt XXV części wstępnej wyroku;

XXXI
na podstawieart. 230 § 2 kpkzwrócił oskarżonemu

R. K. (1)
dowód rzeczowy w postaci łuski naboju karabinowego kaliber(...)opisanego w punkcie 23 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 1296-1297),

XXXII
w miejsce czynu opisanego w pkt XXVI części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoT. P.za winnego tego, że: w okresie od stycznia 2006 roku do lipca 2007 roku wO.iP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisomart. 33 - 35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających, nabywając odR. S. (1)co najmniej 1,5 kg amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 14.000 zł, celem jej dalszej odsprzedaży, a także skontaktowałP. Z.zR. H.z zamiarem umożliwienia mu nabycia środków odurzających odR. P. (1)orazT. K.zR. S. (1)z zamiarem umożliwienia mu nabycia środków odurzających odR. P. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, którą odbywał w okresie od dnia 26 kwietnia 2000 r. do dnia 26 września 2000 r. od dnia 18 sierpnia 2001 r. do dnia 21 sierpnia 2001 r. oraz od dnia 27 marca 2003 r. do dnia 14 października 2006 r. na podstawie wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 24 lutego 2003 r. sygn. akt II K 1049/02 obejmującego wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 18 października 2000 r. sygn. akt II K 174/00 za czyn zart. 279§1 kki wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 9 stycznia 2001 r. sygn. akt II K 769/00 za czyn zart. 280§1 kki w okresie od dnia 9 maja 2001 r. do dnia 10 sierpnia 2001 r. od dnia 21 lutego 2002 r. do dnia 27 marca 2003 r. oraz od dnia 14 października 2006 r. do dnia 5 marca 2007 r. na podstawie wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt II K 219/03 obejmującego wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 6 listopada 2001 r. sygn. akt II K 665/01 za czyn zart. 279§1 kk, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodów, to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65 §1 kki w zw. zart. 64§1 kki przy zast.art. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65 §1 kkwymierzył mu karę3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

XXXIII
uniewinnił oskarżonegoT. P.od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXVII części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258§1 kk,

XXXIV
uniewinnił oskarżonegoT. C. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXVIII części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 64§1 kkiart. 65§1 kkprzy zast.art. 11§2 kki w zw. zart. 12 kk,

XXXV
uniewinnił oskarżonegoT. C. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIX części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258§1 kk,

XXXVI
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwróciłT. C. (1)dowody rzeczowe w postaci płyt CD opisanych w pkt 4-12 wykazu dowodów rzeczowych nr III/47/08 (k. 1296-1297),

XXXVII
w miejsce czynu opisanego w pkt XXX części wstępnej wyroku uznał oskarżonąB. B. (1)za winną tego, że: w okresie od połowy 2006 roku do 18 września 2007 roku wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru współdziałając zR. P. (1)iR. S. (1)wbrew przepisomart. 33 - 35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) uczestniczyła w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych to jest amfetaminą, zielem konopi innych niż włókniste, tabletkami ekstazy kupując nie mniej niż w dziesięciu transakcjach, celem dalszej odsprzedaży nie mniej niż 3 kilogramy amfetaminy na łączną kwotę 27.000 zł i nie mniej niż 3 kilogramy ziela konopi innych niż włókniste na łączną kwotę 57.000 zł oraz 1000 sztuk tabletek ekstazy na łączną kwotę 5.000 zł, to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65 § 1 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 kkwymierzył jejkarę 3 (trzy) lata pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

XXXVIII
uniewinnił oskarżonąB. B. (1)od popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt XXXI części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258 § 1 kk,

XXXIX
w miejsce czynu opisanego w pkt XXXII części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoT. S.za winnego tego, że: w dniu 18 września 2007 roku wP.wbrew przepisomUstawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) posiadał znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci 16,7 grama amfetaminy, to jest przestępstwa zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) i za to na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) wymierzył mukarę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

XL
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuT. S.na okres próby 3 (trzech) lat i na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddał go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

XLI
na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485) orzeka wobec oskarżonegoT. S.środek karny przepadku dowodu rzeczowego w postaci zabezpieczonej substancji psychotropowej opisanej w punkcie 15 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 167-168), oraz zarządził jej zniszczenie,

XLII
na podstawieart. 44 § 2 kkorzekł wobec oskarżonegoT. S.środek karny przepadku dowodów rzeczowych w postaci wagi elektronicznej oraz pustego woreczka foliowego opisanych w pkt 16 – 17 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 167-168),

XLIII
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwróciłT. S.dowód rzeczowy w postaci telefonu komórkowego, opisane w pkt 18 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 167-168),

XLIV
uniewinniłD. S. (1)od popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt XXXIII części wstępnej wyroku, to jest czynu zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) przy zastosowaniuart. 12 kk,

XLV
uniewinniłR. Z. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXIV części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258§1 kk,

XLVI
w miejsce czynu opisanego w pkt XXXV części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoR. Z. (1)za winnego tego, że: w dniu 21 listopada 2007 roku wP.wbrew przepisom Ustawy posiadał znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 11,20 grama oraz środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 0,147 g, to jest przestępstwa zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) i za to na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) wymierzył mu karę1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

XLVII
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuR. Z. (1)na okres próby 3 (trzech) lat i na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddał go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

XLVIII
na podstawieart. 70 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) orzekł wobec oskarżonegoR. Z. (1)środek karny przepadku dowodu rzeczowego w postaci zabezpieczonej substancji psychotropowej, opisanej w punkcie 22 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 1296-1297), oraz zarządza jej zniszczenie,

XLIX
na podstawieart. 44§2 kkorzekł wobec oskarżonegoR. Z. (1)środek karny przepadku dowodów rzeczowych w postaci wagi elektronicznej oraz woreczków foliowych opisanych w pkt 20-22 wykazu dowodów rzeczowych nr(...)(k. 1296-1297),

L
w miejsce czynu opisanego w pkt XXXVI części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoA. Ż.za winnego tego, że: w okresie od czerwca do października 2007 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających kupując od nieustalonych osób z zamiarem odsprzedaży nie mniej niż 250 gram amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 1200 zł, którą następnie sprzedałR. Z. (1), to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) i wymierzył mukarę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

LI
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuA. Ż.na okres próby 3 (trzech) lat i na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddał go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

LII
na podstawieart. 231 § 1 k.p.k.złożył do depozytu sądowego dowód rzeczowy w postaci pieczątki opisany w pkt 19 wykazu dowodów rzeczowych nr III/47/08 (k. 1296-1297),

LIII
w miejsce czynów opisanych w pkt XXXVII i XXIX części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoS. K.za winnego tego, że: w okresie od połowy 2006 roku do 18 września 2007 roku wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru współdziałając zR. P. (1),R. S. (1)wbrew przepisomart. 33 - 35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych nabywając celem dalszej sprzedaży nie mniej niż 650 gram amfetaminy za kwotę nie mniejszą niż 550 zł, nie mniej niż 1 kilogram ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 19.500 zł oraz nie mniej niż 100 sztuk tabletek ekstazy za kwotę nie mniejszą niż 1500 zł, osiągając z tytułu wprowadzenia tych środków do obrotu korzyść majątkową w kwocie 15.000 zł, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart.65§1 kki w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) w zw. zart.65§1 kkwymierzył mu karę3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

LIV
na podstawieart. 45 § 1 kkza przestępstwo przypisane w pkt XLII części dyspozytywnej wyroku orzekł wobec oskarżonegoS. K.na rzecz Skarbu Państwa środek karny przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych),

LV
uniewinniłS. K.od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXVIII części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258 § 1 kk,

LVI
uniewinniłD. S. (2)od popełniania czynu zarzucanego mu w pkt XL części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 258 § 1 kk;

LVII
w miejsce czynu opisanego w pkt XLI części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoD. S. (2)za winnego tego, że: od czerwca 2007 roku do 24 listopada 2007 roku wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisomart. 33 - 35 i 37 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi,nabywając wielokrotnie odR. Z. (1)i innych nieustalonych osób amfetaminę oraz ziele konopi innych niż włókniste, celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym w październiku i listopadzie 2007 roku nie mniej niż 12 razy udzieliłM. B. (3)nie mniej niż 7,10 grama ziela konopi innych niż włókniste za łączną kwotę nie mniejszą niż 190 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, którą odbywa w okresie od dnia 9 kwietnia 2012 r. z zaliczeniem na poczet kary okresu pozbawienia wolności od dnia 19 marca 2007 roku do 19 września 2007 roku na podstawie wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 17 czerwca 2009 roku sygn. akt III K 23/09 obejmującego wyrok Sądu Rejonowego w Prudniku z dnia 24 października 2005 r. sygn. akt II K 221/05 za czyn zart. 59 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) i za czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485), to jest przestępstwa zart. 56 ust. 1 i art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) przy zast.art. 11§2 kki w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) przy zast.art. 11 § 3 kkwymierzył mu karę1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

LVIII
na podstawieart. 45 § 1 kkza przestępstwo przypisane w pkt XLVI części dyspozytywnej wyroku orzekł wobec oskarżonegoD. S. (2)na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 190 zł (sto dziewięćdziesiąt),

LIX
w miejsce czynu opisanego w pkt XLIV części wstępnej wyroku uznał oskarżonegoI. W.za winnego tego, że: w okresie od połowy 2006 roku do 18 września 2007 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych, to jest amfetaminą, zielem konopi innych niż włókniste, tabletkami ekstazy kupując co najmniej 20 gram amfetaminy odR. S. (1)celem dalszej odsprzedaży, to jest przestępstwa zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) w zw. zart.12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179 poz. 1485) wymierzył mu karę2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

LX
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuI. W.na okres próby 2 (dwóch) lat i na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddał go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

LXI
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. B. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 listopada 2007 r. do dnia 28 lutego 2008 r.;

LXII
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonejB. P. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 21 listopada 2007r.;

LXIII
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuR. S. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 września 2007 r. do dnia 8 listopada 2007 r.;

LXIV
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuT. P.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 2 kwietnia 2008 r.;

LXV
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonejB. B. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 21 listopada 2007 r.;

LXVI
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuT. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 września 2007 r. do dnia 20 września 2007 r.

LXVII
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuR. Z. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 listopada 2007 r. do dnia 22 stycznia 2008 r. oraz od dnia 5 maja 2010 r. do dnia 20 maja 2010 r.

LXVIII
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuA. Ż.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 listopada 2007 r. do dnia 21 grudnia 2007 r.

LXIX
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuS. K.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 listopada 2007 r. do dnia 22 listopada 2007 r.

LXX
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k..art. 626 § 1 k.p.k.,art. 627 kpk,art. 632 pkt 2 kpk,art. 633 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonychR. P. (1),M. B. (1),B. P. (1),R. S. (1),T. P.,B. B. (1),R. Z. (1),T. S.,A. Ż.,S. K.,D. S. (2),I. W.od obowiązku zwrotu części kosztów procesu na nich przypadających i odstąpił od obciążania ich opłatą sądową, zaś kosztami w części uniewinniającej oskarżonych i umarzających postępowanie obciążył Skarb Państwa;

LXXI
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataW. M.kwotę2361,60 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt jeden złotych 60/100)tytułem udzielonej oskarżonemuM. B. (1), a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

LXXII
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzeprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. G.kwotę2361,60 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt jeden złotych 60/100)tytułem udzielonej oskarżonemuR. K. (1), a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

LXXIII
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzeprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. M.kwotę2361,60 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt jeden złotych 60/100)tytułem udzielonej oskarżonemuT. C. (1), a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

LXXIV
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzeprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. Z.kwotę1328,40 złotych (jeden tysiąc trzysta dwadzieścia osiem złotych 40/100)tytułem udzielonej oskarżonemuA. Z. (1), a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

LXXV
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzeprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. K.kwotę2066,40 zł (dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych 40/100)tytułem udzielonej oskarżonemuR. Z. (1), a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

LXXVI
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzeprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokataZ. M.kwotę2066,40 zł (dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych 40/100)tytułem udzielonej oskarżonemuR. S. (1), a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

LXXVII
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. P.kwotę2361,60 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt jeden złotych 60/100)tytułem udzielonej oskarżonemuA. Ż., a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT.

Wyrok powyższy uprawomocnił się wobec oskarżonychT. S.,I. W.,D. S. (2)iR. Z. (1)jako niezaskarżony przez żadną ze stron, zaskarżył go natomiast prokurator na niekorzyść oskarżonychA. Z. (1),R. K. (1),T. C. (1)iD. S. (1)oraz obrońcy oskarżonychR. P. (1),B. B. (1),T. P.,R. S. (1),M. B. (1),B. P. (1),S. K.iA. Ż..
Prokuratorskarży wyrok na niekorzyść oskarżonychA. Z. (1),R. K. (1),T. C. (1)iD. S. (1)i powołując się na przepisyart. 427 k.p.k.i438 pkt 3 k.p.k.stawia następujące zarzuty:
I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest niewystarczający do przypisaniaA. Z. (1),R. K. (1),T. C. (1)iD. S. (1)sprawstwa i winy w zakresie zarzucanych im w skardze zasadniczej czynów, w szczególności poprzez:
1.uznanie następujących dowodów za niewiarygodne:
- wyjaśnień współoskarżonegoR. S. (1)złożonych w toku śledztwa i bezpośrednio na rozprawie w zakresie dotyczącym tych współoskarżonych,
- wyjaśnień złożonych przez oskarżonychR. K. (1),D. S. (1)iA. Z. (1)w toku śledztwa,
- protokołów z odsłuchów i dokumentów z operacji pod kryptonimem(...)wraz z płytą CD dokumentujących niejawną kontrolę operacyjną telefonu oskarżonegoT. C. (1),
- opinii kryminalistycznej z zakresu balistyki i broni palnej dotyczącej naboju znalezionego uR. K. (1),
2. danie wiary:
- wyjaśnieniomA. Z. (1)złożonym na rozprawie przed sądem,
- wyjaśnieniomT. C. (1),
- wyjaśnieniomR. K. (1)złożonym na rozprawie przed Sądem,
- wyjaśnieniomD. S. (1)złożonym na rozprawie przed Sądem,
co skutkowało uniewinnieniem oskarżonych podczas, gdy prawidłowa ocena całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala na uznanie sprawstwa i winy tym oskarżonym w zakresie stawianych im zarzutów.
II. obrazę przepisów prawa procesowego, a toart. 230 § 3 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie, a zastosowanie błędnieart. 230 § 2 k.p.k.co skutkowało, iż Sąd Okręgowy wpkt XXIorzeczenia zwróciłR. K. (1)dowód rzeczowy w postaci łuski naboju karabinowego.
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wnosi o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Obrońca oskarżonejB. B. (1)powołując się na przepisart. 438 pkt 3 k.p.k.zarzuca zaskarżonemu wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżona dopuściła się popełnienia przypisanego jej przez Sąd I instancji przestępstwa pomimo poważnych wątpliwości w tym względzie.
Stawiając powyższy zarzut obrońca wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu.
Obrońca oskarżonegoT. P.skarży wyrok w części dotyczącej kary i powołując się na przepisart. 438 pkt 4 k.p.k.zarzuca:
- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicieart. 410 k.p.k.polegającą na całkowitym pominięciu przez Sąd I instancji okoliczności łagodzących zaistniałych po stronie oskarżonego, a wpływających na wymiar kary;
- rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary 3 lat pozbawienia wolności, przy jednoczesnym wadliwym zastosowaniu kryteriów jej wymiaru określonych wart. 53 k.k., podczas gdy w ocenie obrony dla osiągnięcia celów sankcji karnej wystarczające jest wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia woln9ości z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na co wskazuje dotychczasowa postawa oskarżonego i warunki osobiste, a tym samym brak niebezpieczeństwa powrotu oskarżonego do przestępstwa.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Obrońca oskarżonegoR. S. (1)skarży wyrok w całości na korzyść oskarżonego i powołując się na przepisyart. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.zarzuca:
1. obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególnościart. 60 § 3 k.k.poprzez jego niezastosowanie w stosunku doosk. R. S.mimo ziszczenia się dyspozycji tego przepisu i stosownego wniosku oskarżyciela publicznego zgłoszonego do protokołu rozprawy w dniu 15.10.2008 r. (sygn. akt: sprawy wyłączonejR. S. (1)iT. P.III K 133/08) uzgodnionego z oskarżonymR. S.w dniu 23.04.2008 r.
2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 411 § 2 k.p.k.poprzez przekroczenie terminu odroczenia wyroku w terminie 7 dni od zakończenia głosów stron na rozprawie w dniu 10.11.2011 r. i 26.03.2012 r. i prowadzenie rozprawy w dalszych terminach i wydanie wyroku dopiero w dniu 26.04.2012 r.
3. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 424 § 2 k.p.k.poprzez nieuzasadnienie przez Sąd I instancji okoliczności, które miał Sąd na względzie przy wymiarze kary ograniczając się jedynie do stwierdzeń „znaczna ilość”.
„Ewentualnie na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.” (cytat z apelacji) obrońca zarzuca:
4. rażącą niewspółmierność orzeczonej względemosk. R. S.kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 lat i 5 miesięcy, gdy tymczasem gdyby sąd zastosował instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary orzeczona kara łączna byłaby znacznie niższa i mogła być orzeczona z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania.
5. rażącą niewspółmierność orzeczonego środka karnego w postaci przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 143.600,00 zł, gdy tymczasem w stosunku do oskarżonegoR. P.został orzeczony środek karny w postaci przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 1.334.825,00 zł za te same przestępstwa, zaś co do osk.B. P. (1)środek taki nie został orzeczony mimo, iż winien być orzeczony.
Stawiając powyższe zarzuty obrońca wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie wobec oskarżonegoart. 60 § 3 k.k.i wymierzenie mu kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5.
Obrońca oskarżonegoR. P. (1)skarży wyrok na korzyść oskarżonego w zakresie czynów przypisanych mu wpkt II i IIIczęści dyspozytywnej i powołując się na przepisyart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzuca:
1. – a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej oceny wyjaśnieńR. S. (1)i oparciu czynionych ustaleń na niespójnych, niejasnych i sprzecznych wewnętrznie wyjaśnień tegoż oskarżonego złożonych w postępowaniu przygotowawczym, których nie sposób było zweryfikować w ramach postępowania jurysdykcyjnego wobec odmowy składania przez oskarżonego wyjaśnień i odpowiedzi na pytania, a którym sąd w przeważającej większości odmówił waloru wiarygodności, czego skutkiem było orzeczenie o uniewinnieniuT. C. (1)iR. K. (1), a takżeD. S. (1)iA. Z. (1), a których zarzuty oparte były wyłącznie na treści wyjaśnieńR.S., które sąd zakwalifikował jako „pomówienia”, z jednoczesnym całkowitym pominięciem dowodów dla oskarżonego korzystnych, o charakterze obiektywnym, a to wyjaśnieńT. C. (1),R. K. (1),B. P. (1), złożonych w postępowaniu jurysdykcyjnym,
- a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej oceny wyjaśnieńR. Z. (1)złożonych w postępowaniu przygotowawczym, w sytuacji gdy złożone przez oskarżonego wyjaśnienia pozostają w wewnętrznej sprzeczności, w tym również z wyjaśnieniami złożonymi przez oskarżonego w innej sprawie II K 53/06 Sądu Rejonowego w Prudniku,
- a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej oceny zeznań świadkaM. B. (2), w sytuacji, gdy zeznania świadka są niespójne i nie znajdują potwierdzenia w pozostałym, zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, a w szczególności wobec braku dowodu na istnienie rzekomego listu, który świadek na polecenieR. P. (1)miał nakreślić, a także noża, którego świadek miał dotykać, a nadto wobec oświadczenia świadka na rozprawie k. 2844, który zeznał, iż nie pamięta dlaczegoR. P. (1)miał go zastraszać,
- a toart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 2 §2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości, które wyłoniły się w toku przeprowadzonego przez Sąd pierwszej instancji postępowania, wyłącznie na niekorzyść oskarżonego, a więc wbrew zasadzie in dubio pro reo, dotyczących w udziału przez oskarżonego w obrocie narkotykami, ustalonego czasookresu i ilości wprowadzonych do obrotu środków odurzających, uzyskiwanych z tego tytułu dochodów,
- a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.poprzez ujawnienie się sprzeczności w treści części dyspozytywnej wyroku z treścią uzasadnienia polegającą na uznaniu w części dyspozytywnej wyroku, że oskarżonyR. P. (1)brał udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych m.in. wO.iN.nabywając łącznie celem dalszej odsprzedaży nie mniej niż 26,5 kg amfetaminy i 10 kg marihuany, podczas gdy z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż oskarżony nie mógł nabywać na terenieO.iN.wymienionych środków, bowiemT. C. (1)iR. K. (1)zostali uniewinnieni od zarzutu sprzedaży opisanych narkotyków na terenieO.iN., aD. S. (1)iA. Z. (1)od ich nabywania,
- a toart. 2 §2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 167 k.p.k.w zw. zart. 366 k.p.k.w zw. zart. 389 § 1 k.p.k.poprzez zaniechanie z urzędu dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z protokołów wyjaśnieńR. Z. (1)złożonych w toku postępowania przed Sądem Rejonowym w Prudniku w sprawie II K 53/06 w zakresie dotyczącym okoliczności nabycia środków odurzających, ich rodzaju, ilości, wartości oraz osób odbiorców i dostawców, w sytuacji gdy depozycje wymienionego oskarżonego we wskazanym postępowaniu okazały się sprzeczne z wyjaśnieniami złożonymi w toku niniejszego postępowania,
- a toart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.poprzez sporządzenie pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku poprzez:
1) jedynie opisanie okoliczności sprawy w części faktycznej uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, a następnie zbiorcze wyliczenie dowodów, na których Sąd I instancji miał się oprzeć przy dokonywaniu rzeczowych ustaleń, nie wskazując przy tym, na jakich konkretnie dowodach oparł się przy dokonywaniu ustaleń w sprawie, a także którym dowodom dał wiarę i dlaczego oraz którym dowodom odmówił wiary,
2) braku ustalenia w części faktycznej uzasadnienia wyroku dotyczącego czynów opisanych w pkt II i III części dyspozytywnej wyroku,
3) całkowite zatarcie granic między częścią faktyczną a prawną uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, co uniemożliwia kontrolę instancyjną wydanego orzeczenia,
4) na sporządzeniu uzasadnienia wyroku z pominięciem w uzasadnieniu wyroku wskazania faktów jakie Sad I instancji uznał za nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i braku spójnego i logicznego uzasadnienia, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a w szczególności braku spójnego i logicznego wyjaśnienia istotnych różnic w treści wyjaśnień oskarżonychR. Z.iR. S., które ulegały istotnym znamionom w zależności od stadium prowadzonego postępowania,
5) powołaniu się wbrew treściart. 410 k.p.k.na wyjaśnieniaR. S. (1), które wobec wewnętrznej sprzeczności nie mogły stanowić podstawy do czynionych ustaleń, zwłaszcza w zakresie dotyczącym ilości i wartości wprowadzonych do obrotu narkotyków, a także czasookresu przestępczej działalności, a który to dowód został przez sąd oceniony jako niewiarygodny w zakresie potwierdzenia zaistnienia czynów przypisanychT. C. (1),R. K. (1),D. S. (1)iA. Z. (1).
II. spowodowany licznymi i poważnymi uchybieniami natury procesowej błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezprawnym i nieuzasadnionym przyjęciu, że:
1.a) oskarżony w okresie od początku 2003 r. do dnia czerwca 2006 r. wP.,K.iJ.podW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, tj. amfetaminą, zielem konopi innych niż włókniste, tabletami extazy i kokainą dostarczając pieniądze na ich zakup, numery telefonów dostawców i odbiorców oraz organizując dystrybucję i podział zysków: w okresie od stycznia 2003 r. do grudnia 2005 r. uczestniczył w obrocie co najmniej 37 kg amfetaminy i marihuany oraz 7200 tabletek extazy za łączną kwotę nie mniejszą niż 900.000 zł,
b) oskarżony w okresie od 3 września 2006 r. do września 2007 r. wP.,K.iJ.podW.,N.iO.działając wspólnie i w porozumieniu zR. S. (1)oraz w okresie od 3 września 2006 r. do marca 2007 r. zB. P. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, w ten sposób, że nabył celem dalszej odsprzedaży nie mniej niż 26,5 kg amfetaminy za łączną kwotę nie mniejszą niż 183.000 zł, nie mniej niż 10 kg ziela konopi innych niż włókniste za łączną kwotę nie mniejszą niż 165.000 zł oraz nie mniej niż 2000 tabletek extazy za łączną kwotę nie mniejszą niż 4.900 zł, które następnie zostały zbyte.
2) przyjęcie, że oskarżony w okresie od stycznia 2007 r. do marca 2007 r. wP.iJ.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, używając gróźb bezprawnych wywierał wpływ na zeznaniaM. B. (2)w związku z tym, iżM. B. (2)miał być przesłuchiwany w charakterze świadka w sprawie III K 50/70;
w sytuacji gdy powyższe nie znajduje potwierdzenia w dowodach zgromadzonych w sprawie, a zebrany w niniejszym postępowaniu materiał dowodowy wręcz temu przeczy.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonegoR. P. (1)od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoM. B. (1)skarży wyrok w części i powołując się na przepisyart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzuca:
1) obrazę prawa procesowego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. przepisuart. 424 § 1 k.p.k.poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku nieodpowiadające wymaganiom prawem przewidzianym, a w szczególności polegające na niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jakie fakty uznał za nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych oraz niewyjaśnieniu wszystkich istotnych wątpliwości i sprzeczności w materiale dowodowym, a także niewskazaniu i niewyjaśnieniu podstawy prawnej wyroku, uniemożliwiając tym samym skontrolowanie prawidłowości rozumowania Sądu I instancji obrońcy oskarżonego;
2) obrazę prawa procesowego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. przepisuart. 410 k.p.k., wyrażającą się w nieprzeprowadzeniu z urzędu wszelkich dowodów potrzebnych do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o sprawstwie i winie oskarżonego,
3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść rozstrzygnięcia, wyrażający się w przyjęciu, iżM. B. (1)udzieliłŁ. C.substancji psychotropowych w postaci amfetaminy za łączną kwotę nie mniejszą niż 2.500 zł, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby oskarżony kiedykolwiek sprzedawałŁ. C.w/w substancje psychotropowe,
4) obrazę prawa procesowego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. przepisuart. 7 k.p.k., wyrażającą się na dokonaniu dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przejawiającą się w bezkrytycznym daniu wiary zeznaniom świadkówŁ. C.orazŁ. B., mimo istnienia okoliczności czyniących te dowody mało wiarygodnymi.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca składa następujące wnioski:
1. zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. B. (1)od przestępstwa z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;
ewentualnie:
2. zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez obniżenie wymiaru kary do dwóch lat pozbawienia wolności oraz warunkowe zawieszenie wykonania owej kary,
3. uchylenie przedmiotowego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,
4. zasądzenie kosztów obrony świadczonej oskarżonemuM. B. (1)z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, oświadczając jednocześnie, że koszty te w żadnym zakresie nie zostały pokryte.
Obrońca oskarżonejB. P. (1)skarży wyrok w całości w części dotyczącej oskarżonej „opisanej w punkcie VIII” (cytat z apelacji) i zarzuca:
1. na podstawie art. 438 pkt 3 – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść tego orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że oskarżonaB. P. (1)jest winna popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie VIII wyroku, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonegoR. S. (1), nie dają podstaw do takich twierdzeń,
2. na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.- obrazę przepisów prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na przyjęciu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonej winy i sprawstwa zarzucanego jej czynu, podczas gdy całokształt materiału dowodowego w sprawie, nie daje podstaw do takich twierdzeń, zwłaszcza wyjaśnienia oskarżonegoR. S. (1)jako pozbawione waloru wiarygodności, nie mogą stanowić podstawy wyrokowania,
3. na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.- obrazę przepisów prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, poprzez naruszenie zasady in dubio pro reo, polegające na przyjęciu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonej sprawstwa zarzucanego jej czynu, podczas gdy zebrany materiał w sprawie nie wskazuje na popełnienie przez oskarżoną czynu zabronionego, a nadto wątpliwości które pojawiły się w sprawie, a które sąd powinien wziąć pod uwagę na korzyść oskarżonej, zostały właśnie rozstrzygnięte na niekorzyśćB. P. (1),
4. na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.– obrazę przepisów prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, polegającą na niedostatecznym uzasadnieniu stanowiska w przedmiocie uznania za wiarygodny i przekonywujący dowód osobowy w postaci wyjaśnień złożonych przezR. S. (1), a obciążających oskarżonąB. P. (1), jak również pominięcie w uzasadnieniu w wielu przypadkach dat wydarzeń uniemożliwiając tym samym ustosunkowanie się do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wyrokowania oraz pominięcie interesu procesowegoR. S. (1)w składaniu wyjaśnień tej treści.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII części opisowej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Ponadto na podstawieart. 452 § 2 k.p.k.obrońca wniósł o:
1. uzupełnienie przewodu sądowego przez przeprowadzenie dowodu na rozprawie odwoławczej z:
- nośnika danych w postaci płyty cd zawierającego przebieg rozmowy pomiędzyR. P. (1)aR. S. (1),
- nośnika danych w postaci płyty cd zawierającego przebieg rozmowy pomiędzyR. P. (1),B. P. (1)aR. S. (1),
- zapisu rozmowy pomiędzyR. P. (1)aR. S. (1),
- zapisu rozmowy pomiędzyR. P. (1),B. P. (1)aR. S. (1);
na okoliczność wiarygodności wyjaśnień złożonych przezR. S. (1)zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i na rozprawie:
- zeznań świadkaK. S., zam.(...)-(...) P.ul. (...), na okoliczność konfliktu świadka z oskarżonąB. P. (1).
Obrońca oskarżonegoA. Ż.powołując się na przepisyart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.skarży wyrok w całości i zarzuca:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżonyA. Ż.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych, w okresie od czerwca do października 2007 r. w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonych:R. Z. (1)iR. S. (1), nie dają podstaw do takich twierdzeń,
2. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a to:
a)art. 7 k.p.k., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegającą na przyjęciu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa w zakresie czynu za który został skazany, zarówno co do jego czasookresu, ilości – znacznej środków odurzających i substancji psychotropowych, podczas gdy całokształt zebranego materiału dowodowego nie daje podstaw do takich twierdzeń, zwłaszcza wyjaśnienia oskarżonych:R. Z. (1)iR. S. (1), jako pozbawionych waloru wiarygodności nie mogą stanowić podstawy wyrokowania,
b)art. 5 § 2 k.p.k.poprzez naruszenie zasady in dubio pro reo, polegającą na przyjęciu, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na przypisanie oskarżonemu sprawstwa czynu w kształcie który został mu przypisany w pkt L wyroku, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na popełnienie przez oskarżonego czynu zabronionego, a wskazuje na poważne wątpliwości w zakresie miedzy innymi określenia czasookresu przestępstwa i ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, a które sąd powinien rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego, a nie jak to uczynił na jego niekorzyść,
c)art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na niedostatecznym uzasadnieniu stanowiska w przedmiocie uznania za wiarygodny dowód w postaci wyjaśnień złożonych przez oskarżonychR. Z. (1)iR. S. (1), a obciążających oskarżonegoA. Ż., jak również pominięciu w tym uzasadnieniu w wielu przypadkach dat wydarzeń uniemożliwiając tym samym ustosunkowania się do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wyrokowania oraz pominięcie interesu procesowego oskarżonychR. Z. (1)iR. S. (1)w składaniu wyjaśnień tej treści, jak również uzasadnienia stanowiska w przedmiocie ilości środków psychotropowych i substancji odurzających przypisanych oskarżonemu oraz czasookresu przestępstwa.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoA. Ż.poprzez jego uniewinnienie od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Obrońca oskarżonegoS. K.skarży wyrok zapadły wobec tego oskarżonego w całości i powołując się na przepisyart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzuca:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżonyS. K.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodów w okresie od połowy 2006 r. do 18 września 2007 r. (pkt LIII wyroku), w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonegoR. S. (1), nie dają podstaw do takich twierdzeń,
2. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a to:
a)art. 7 k.p.k.poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na przyjęciu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa w zakresie czynu za który został skazany (pkt LIII wyroku), zarówno co do jego czasookresu, ilości – znacznej środków odurzających i substancji psychotropowych, jak i stałego źródła dochodu jakie z tego procederu miał czerpać oskarżony, podczas gdy całokształt zebranego materiału dowodowego nie daje podstaw do takich twierdzeń, zwłaszcza wyjaśnienia oskarżonegoR. S. (1), jako pozbawione waloru wiarygodności nie mogą stanowić podstawy wyrokowania,
b)art. 5 § 2 k.p.k.poprzez naruszenie zasady in dubio pro reo, polegającej na przyjęciu, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na przypisanie oskarżonemu czynu w kształcie który został mu przypisany w pkt LIII wyroku, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazywał na poważne wątpliwości w zakresie określenia czasookresu przestępstwa, ilości środków odurzających i substancji psychotropowych jak i stałego źródła dochodu jakie z tego procederu miał czerpać oskarżony,
c)art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na niedostatecznym uzasadnieniu stanowiska w przedmiocie uznania za wiarygodny dowód w postaci wyjaśnień złożonych przezR. S. (1), a obciążających oskarżonegoS. K., jak również pominięcie w tym uzasadnieniu w wielu przypadkach dat wydarzeń uniemożliwiając tym samym ustosunkowania się do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wyrokowania oraz pominięcie interesu procesowego oskarżonegoR. S. (1)w składaniu wyjaśnień tej treści, jak również uzasadnienia stanowiska w przedmiocie ilości środków psychotropowych i substancji odurzających przypisanych oskarżonemu, czasookresu przestępstwa, oraz uznania tych działań za stałe źródło dochodu po stronie oskarżonego.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoS. K.od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
1). Odnośnie apelacji prokuratora.
Na wstępie należy zauważyć, iż prokurator skarży wyrok wobec oskarżonychA. Z. (1),R. K. (1),T. C. (1)iD. S. (1), jedynie w tej części, w której zostali oni uniewinnieni przez Sąd Okręgowy w Opolu od popełnienia zarzucanych im w akcie oskarżenia czynów z ustawy z 19 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Nie skarży natomiast wyroku w tej części, w której oskarżeniR. K. (1)iT. C. (1)zostali uniewinnieni od popełnienia zarzucanych im czynów zart. 258 § 1 k.k.W tej części wyrok wobec tych oskarżonych uprawomocnił się.
W związku z podniesionymi w apelacji prokuratora zarzutami, Sąd Apelacyjny stwierdza, co następuje.
Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż po czterech latach od wpłynięcia aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w Opolu, rozważania tego Sądu w części dotyczącej uniewinnienia czworga wyżej wymienionych oskarżonych zajmują dwie strony (od połowy strony 30 do połowy strony 32). Z rozważań tych wynika, iż oskarżeni ci zostali uniewinnieni od popełnienia zarzucanych im czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ponieważ Sąd pierwszej instancji nie dał wiary tej części wyjaśnień oskarżonegoR. S. (1), w której pomawia on oskarżonych, a nadto z tego powodu, iż oskarżonaS.w toku konfrontacji z oskarżonymZ.odwołała swoje pomówienie. Dodatkowo Sąd wskazał, iż oskarżonyS.miał uzasadniony interes w pomawianiu tych oskarżonych z powodu podjęcia współpracy z organami ścigania, wskazując nadto, iż „kompletnie nie przystają do siebie ilości amfetaminy, jakie wgR. S.brała od niegoD. S.jakoby dlaA. Z.”(strona 32 uzasadnienia).
W związku z powyższym prokurator w apelacji postawił zarzut błędu w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a w uzasadnieniu apelacji w sposób szczegółowy go uzasadnił, wskazując z jakich, jego zdaniem, powodów nie można się zgodzić z argumentacją Sądu Okręgowego w Opolu zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Enigmatyczność uzasadnienia zaskarżonego wyroku w powyższej części uniemożliwia Sądowi Apelacyjnemu jego merytoryczną kontrolę odwoławczą, nie spełnia też ono wymogów określonych wart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Obowiązkiem sądu orzekającego w pierwszej instancji jest rozważenie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a także przedstawienie stosownych rozważań w pisemnym uzasadnieniu wyroku. W uzasadnieniu powinno być zawarte wszechstronne omówienie ustalonej wersji wydarzeń, przy wskazaniu dlaczego nie przyjęto wersji alternatywnych. Brak takich rozważań może uzasadniać przypuszczenie, iż sąd orzekający pominął okoliczności istotne dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, a zatem zwiększa prawdopodobieństwo trafności odpowiedniego zarzutu.
Trafnie Sąd Najwyższy przyjął, iż „uzasadnienie wyroku powinno wskazywać logiczny proces, który doprowadził sąd do wniosku o winie bądź niewinności oskarżonego. Sąd więc powinien wskazać w uzasadnieniu, jakie fakty uznaje za ustalone, na czym opiera konkretne ustalenia i dlaczego nie uznaje dowodów przeciwnych, a następnie jakie wnioski wyprowadza z dokonanych ustaleń”(tak w wyroku Sądu Najwyższego z 29 września 1973 r., sygn. akt: II KR 105/73, OSNPG 1974, nr 3-4, poz. 47). W innym judykacie Sąd Najwyższy stwierdził, iż wskazanie dowodów, na jakich sąd oparł ustalenia, nie może polegać na streszczeniu dowodów (wyrok Sądu Najwyższego z 3 lipca 1975 r., sygn. akt: II KR 86/75, OSNPG 1975, nr 10, poz. 103), konieczne jest wskazanie konkretnych dowodów. Nie budzi również wątpliwości w orzecznictwie sądowym teza, iż ustalone fakty muszą być precyzyjne, a w razie sprzeczności między dowodami sąd powinien wyjaśnić w uzasadnieniu, na których z nich oparł się i dlaczego oraz dlaczego inne odrzucił. Z taką samą starannością i dokładnością sąd powinien ocenić zarówno dowody, które odrzucił, jak i te na których się oparł (tak m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 28 lutego 1983 r., sygn. akt: II KR 25/83, OSNPG 1984, nr 3, poz. 17).
Jak już wyżej wspomniano enigmatyczność i ogólnikowość uzasadnienia zaskarżonego wyroku uniemożliwia jego odwoławczą kontrolę w omawianym zakresie, a w szczególności prawidłowe ustosunkowanie się do podniesionych w apelacji prokuratora zarzutów.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy nie ustosunkował się w ogóle, bądź ustosunkował się tylko w formie zasygnalizowania, do następujących okoliczności.
Przyjmując, iż celem wizyty na przełomie kwietnia i maja 2007 r.R. P. (1)wN.uR. K. (1)był zwrot pożyczki w kwocie 1.500 zł, którą oskarżonyK.miał zaciągnąć u poznanego w Areszcie Śledczym wP.oskarżonegoP., Sąd Okręgowy w ogóle nie ustosunkował się do tej części wyjaśnień oskarżonegoS., w której pomawia on oskarżonegoR. K. (1)(m.in. k. 114, 120, 126, 639-642). Jest to tyle istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy dlatego, iż oskarżonyS.kilkakrotnie w swoich wyjaśnieniach wskazał, iż faktycznym powodem spotkania tych dwóch oskarżonych było uzyskanie „nowego źródła” pozyskiwania środków odurzających, bowiem mieli oni wówczas kłopoty (według relacji oskarżonegoS.) z dostawami amfetaminy z okolicW., a oskarżonyK.miał zapewnić dostawy z okolicO.. Sąd Okręgowy pominął w uzasadnieniu wyroku fakt, iż wyjaśnienia oskarżonegoS.w pełni korespondują z wyjaśnieniamiR. K. (1)złożonymi 22 listopada 2007 r. w Prokuraturze Okręgowej w Prudniku, w trakcie których oskarżony ten wyjaśnił, że proponował swoje pośrednictwo w załatwieniu środków odurzających i ustalił wysokość należnych mu prowizji na 500-700 zł od kilograma amfetaminy, w zależności od aktualnej ceny. Składając te wyjaśnienia oskarżony przyznał się do pośredniczenia w zakupie 6 kg amfetaminy (k.502-504), za co miał dostać około 3.500 zł. Z wyjaśnień oskarżonegoS.wynika, iż oskarżonyR. P. (3)zawiódł się na oskarżonymK., bowiem dostarczana przez niego amfetamina była złej jakości, natomiast oskarżonyC.miał pomóc w załatwianiu amfetaminy „pierwszej klasy”. Nie ustosunkował się Sąd Okręgowy i do tego, że oskarżonyS.opisał w bardzo podobny jak oskarżonyK.sposób, w jakich okolicznościach miało dojść do porozumienia pomiędzy oskarżonymiR. K. (1)aR. P. (1)odnośnie zakupu amfetaminy. Podobnie nie dostrzegł Sąd „meriti” sprzeczności w wyjaśnieniach oskarżonegoK.polegającej na tym, iż w toku przesłuchania przed Sądem Rejonowym w Prudniku w dniu 22 listopada 2007 r. w trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania (k.506) oskarżony twierdził, iżR. P. (1)pożyczył mu 1.500 zł na „zarejestrowanie tegoO.” i taki był cel jego wizyty w warsztacie oskarżonego, natomiast na rozprawie sądowej oskarżonyK.twierdził, iż ich spotkanie na przełomie kwietnia i maja 2007 r. dotyczyło zakupu silnika do samochodumarki G.. Sprzeczność ta powinna być wyjaśniona w trybieart. 389 § 1 k.p.k.Przesłuchanie oskarżonegoR. K. (1)przez Sąd Okręgowy nie spełnia wymogów procedury karnej. Na rozprawie w dniu 19 października 2010 r. (k.2562-2563) oskarżonyK.oświadczył, iż nie przyznaje się do „handlowania” narkotykami, i że zna oskarżonegoR. P. (1). Chociaż z treści protokołu przesłuchania nie wynika aby oskarżony skorzystał z prawa odmowy składania wyjaśnień, Sąd w trybieart. 389 § 1 k.p.k.odczytał mu w całości wyjaśnienia złożone w śledztwie. Przepisart. 389 § 1 k.p.k.zakłada możliwość odczytywania poprzednich wyjaśnień w trzech sytuacjach, a mianowicie gdy oskarżony:

a
odmawia ich złożenia;

b
wyjaśnia odmiennie niż poprzednio;

c
oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, choć poprzednio o nich mówił.

Żadna z tych sytuacji w stosunku do oskarżonegoR. K. (1)nie zaistniała. Sąd ten popełnił również uchybienie polegające na tym, iż odczytał wyjaśnienia oskarżonego w całości, w sposób globalny. Po odczytaniu wyjaśnień ze śledztwa oskarżony wyjaśnił: „składane wyjaśnienia podtrzymuję, nigdy nikomu nie załatwiałem narkotyków”.Na tym przesłuchanie oskarżonegoK.się skończyło, a Sad nie dopełnił obowiązku jaki nakłada na niego przepis§ 2 art. 489 k.p.k.i nie zwrócił się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do treści odczytanych protokołów i o wyjaśnienie zachodzących sprzeczności. Spowodowało to, iż w sprawie zachodzi dwoistość protokołów przesłuchania oskarżonegoK., albowiem nie odwołał on w sposób wyraźny swoich wyjaśnień ze śledztwa na kartach 502-504, w których, o czym wspomniano wyżej, przyznał się do udziału w obrocie środkami narkotycznymi. Sąd Okręgowy nie uczynił niczego co mogłoby te sprzeczności wyjaśnić. Błąd ten powinien być naprawiony przy ponownym rozpoznaniu.
UniewinniającT. C. (1)Sąd „meriti” w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził m.in.: „W przypadkuT. C.sprawa wydaje się stosunkowo prosta: jedynym dowodem na jego udział w handlu środkami odurzającymi było jego rozpoznanie na okazanych zdjęciach przez oskarżonegoR. S., oraz wyjaśnienia, a precyzyjnej pomówienia tego oskarżonego”(strona 30 uzasadnienia). Sąd wskazał również, iż sam oskarżony od początku „stanowczo i konsekwentnie” zaprzeczał stawianym mu zarzutom, a wskazane przez oskarżonegoS.określenia na środki odurzające i psychotropowe, takie jak „motorówka” czy „silnik” jakich mieli używać w rozmowach telefonicznych nie zostały w żaden wiarygodny sposób potwierdzone. Swoje stanowisko w tym zakresie Sąd „meriti” uzasadnia m.in. tym, iż „on sam (to jest oskarżonyS.) wskazał tez wiarygodne nie związane z handlem narkotykami okoliczności poznaniaT. C., a mianowicie rozliczenia finansoweP.zR. K.i próby odzyskania pieniędzy”(strona 30-31 uzasadnienia).  Ustalenie to stoi w sprzeczności z samymi wyjaśnieniami oskarżonegoT. C. (1), który na rozprawie sądowej w dniu 19 listopada 2010 r. (k.2563-2564) po odczytaniu mu wyjaśnień ze śledztwa podtrzymał je i oświadczył, że nie zna oskarżonegoR. P. (1), podobnie jak pozostałych osób zasiadających na ławie oskarżonych. Sąd „meriti” w uzasadnieniu wyroku nie wskazuje dlaczego daje wiarę wyjaśnieniom nie przyznającego się do winyT. C. (1), pomimo jego twierdzenia, że nie zna nikogo ze współoskarżonych, chociaż w ustalonym w uzasadnieniu stanie faktycznym nie zostało to przez ten Sąd przyjęte. Wynika to m.in. z faktu, iż na stronach 8-9 uzasadnienia Sąd ustala: „W związku z powyższymB. P. (1)udała się zR. S. (1)doO., gdzie mieli spotkać się zT. C. (1), który miał pomóc jej w odzyskaniu pieniędzy pożyczonych przezR. P. (1)–R. K.”.Jak się wydaje ta część ustaleń powinna przynajmniej w jakimś stopniu dyskwalifikować wiarygodność wyjaśnień oskarżonegoC.. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku nie analizuje zupełnie obciążających oskarżonegoC.wyjaśnień współoskarżonegoS., który w podtrzymanych na rozprawie sądowej w dniu 30 września 2010 r. (k.2486) wyjaśnieniach ze śledztwa (m.in. na kartach 110-114, 115, 126, 838-839, 150-151, 639-642), podaje szereg obciążających oskarżonegoC.szczegółów. Sąd „meriti” nie ustosunkował się do żadnego z nich, chociaż dał wiarę tej części wyjaśnień oskarżonegoS., w której pomawia on tych współoskarżonych, którzy zostali uznani w zaskarżonym wyroku za winnych popełnienia przypisanych im czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W tym kontekście należy zauważyć, iż wbrew zaprzeczeniom oskarżonegoC., że nie zna żadnego ze współoskarżonych i daniu przez Sąd „meriti” wiary całości jego wyjaśnień, Sąd ten na stronie 30 „in fine” uzasadnienia stwierdza, „iż wskazane przez oskarżonegoS.określenia na środki odurzające i psychotropowe takie jak „motorówka” czy „silnik” jakich mieli używać w rozmowach telefonicznych, nie zostały w żaden, wiarygodny zdaniem Sądu, sposób potwierdzone” (cytaty z uzasadnienia). W uzasadnieniu Sąd wskazuje kto z nim rozmawiał przez telefon używając powyższych określeń, a były to rozmowy telefoniczne prowadzone przez oskarżonychS.iC.. W materiale dowodowym sprawy znajdują się protokoły z podsłuchu i dokumentacja z operacji pod kryptonimem(...)dokumentująca niejawną kontrolę operacyjną telefonu oskarżonegoC., w tym rozmowy z oskarżonymS.. Obowiązkiem Sądu było rozpytanie na tę okoliczność oskarżonegoC., w związku z twierdzeniem, iż nie zna onR. S. (1), podobnie jak i pozostałych oskarżonych. Sąd „meriti” tego nie uczynił. Treść tych rozmów potwierdza, jak się wydaje, wyjaśnienia oskarżonegoS.złożone m.in. na karcie 126. OskarżonyS.wyjaśnił m.in., iż z oskarżonymC.kontaktował się telefonicznie i zamawiał u niego środki odurzające i substancje psychotropowe używając takich określeń jak „motorówki” i „silniki”, bowiem obawiając się podsłuchu ustalili specjalny kod rozmów. I tak używając określenie „mała motorówka” oznaczało pół kilograma amfetaminy, „motorówka” to kilogram amfetaminy, a „silniki” to marihuana. OskarżonyS.wyjaśniał, iż po zamówieniu konkretnej ilości środków narkotycznych oskarżonyC.spotykał się z nim wS., wN.k.N., na stancji benzynowej(...)wN.oraz podsklepem (...)wO.. Sąd „meriti” w uzasadnieniu wyroku w żaden sposób nie ustosunkował się do tych dowodów.
Na stronie 31 uzasadnienia zaskarżonego wyroku znajduje się następujące stwierdzenie: „Z koleiD. S.podczas konfrontacji zA. Z.odwołała swoje wobec niego pomówienie, zaś Sądowi wyjaśniła, że tuż po zatrzymaniu przyznała się do zarzutów wyłącznie z powodu chęci utrzymania w tajemnicy przed mężem romansu, jaki miała z tym oskarżonym. TakżeA. Z.przyznał się do wspomnianego romansu, natomiast zaprzeczył by handlował amfetaminą, zaś tego, żezajmuje się tymD. S., jedynie się domyślał”. Dalej Sąd „meriti” wywodzi, że za wiarygodnością „tłumaczenia” (cytat) się oskarżonego przemawia znana temu Sądowi z urzędu sytuacja tego oskarżonego w czasie objętym zarzutem – poważny uraz nogi po wypadku samochodowym, oraz nadzór policyjny zastosowany wobec niego w innej toczącej się przeciwko niemu sprawie karnej. Sąd Okręgowy nie uzasadnił, a Sądowi Apelacyjnemu trudno jest odkodować w jakiż to sposób uraz nogi oskarżonegoZ.oraz prowadzony przeciwko niemu nadzór sądowy wpłynął na zwiększenie wiarygodności jego wyjaśnień. Nawet gdyby przyjąć, iż oskarżeniS.iZ.mieli ze sobą romans, to wcale nie wyklucza tego, że brali udział w obrocie środkami narkotycznymi. Fakt ten nie zwalniał również Sądu „meriti” od krytycznej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, które przemawiały na ich niekorzyść. Sąd uniewinniając oskarżonych(...)iZ.od popełnienia zarzucanych im czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uznał również za niewiarygodne obciążające ich wyjaśnienia oskarżonegoS.stwierdzając, iż miał on uzasadniony interes w pomawianiu oskarżonych(...)iZ.z powodu podjęcia współpracy z organami ścigania, nadto stwierdził, iż „kompletnie nie przystają do siebie, ilości amfetaminy, jakie wedługR. S.brała od niegoD. S.jakoby dlaA. Z.”(cytat z uzasadnienia). Dyskredytując obciążające tych oskarżonych wyjaśnienia oskarżonegoS., Sąd „meriti” czyni to w sposób globalny, nie podając żadnych szczegółów ani nie wskazując na konkretne wyjaśnienia (oskarżonyS.wyjaśniał wielokrotnie). OskarżonegoZ.obciążał on m.in. na karcie 125 twierdząc, iż „9 kilogramów kupił ode mnie przezD. Z.”.W trakcie konfrontacji z oskarżoną(...), oskarżonyS.stwierdził, iż to od(...)miał informacje, że „narkotyki, które jej dałem były dla p.Z.”(k. 845-847) i miał on je wywozić do Niemiec, gdzie mieszkał. OskarżonegoZ.obciążała teżD. S. (1)wyjaśniając m.in., iż pomogła mu nabyć odS.co najmniej 1 kg amfetaminy za około 6.000 zł (k.362-364). Sąd „meriti” nie ustosunkował się do wyjaśnień oskarżonej(...)na karcie 362-364, w których przyznała się do winy i pomówiłaZ.o udział w obrocie środkami narkotycznymi, nie ustosunkował się też do tej części wyjaśnień oskarżonegoZ.gdzie pomawia on(...), iż dostarczała amfetaminę jego znajomemu wB.(k. 624-625), i ze miała ją od oskarżonegoS.. Wprawdzie oskarżonyZ.w trakcie konfrontacji z oskarżoną(...)odwołał pomówienie oskarżonej(...), ale nie podał motywów jakie nim kierowały (k.842-844). OskarżonyS.pomawiał również oskarżoną(...)w toku konfrontacji z nią (k.873-875) oraz z oskarżonymZ.(k.845-47). Z kolei w toku śledztwa w czasie konfrontacji zZ.oskarżonaS.odwołała swoje pomówienie, nie wskazała jednak, iż chciała ukryć romans, ale twierdziła, że była na niego zła ponieważ pokłócili się „o jakąś bzdurę”, której nawet nie pamięta.
Sąd Okręgowy w Opolu nie ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do żadnego z wyżej wymienionych dowodów obciążających oskarżonych(...)iZ.uniemożliwiając również i w tej części Sądowi Apelacyjnemu odwoławczą kontrolę wyroku. Sąd Apelacyjny zauważa również, iż w aktach sprawy znajdują się dwa protokoły przesłuchania świadkaM. K. (2)(k.636, 711), z których wynika, iż świadek ten około 10-krotnie był częstowany przez oskarżonegoZ.amfetaminą, w zamian za pomoc w naprawie samochodu. Okoliczność ta może świadczyć o tym, że oskarżonyZ.miał dostęp do środków narkotycznych co potwierdza treść wyroków na kartach 3414-3419. Świadek ten nie był wnioskowany w akcie oskarżenia do przesłuchania. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy powinien rozważyć ewentualność przesłuchania tego świadka, bądź odczytać wskazane protokoły w trybieart. 392 § 1 k.p.k.
Z powyższych powodów Sąd Apelacyjny uznał możliwość merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora za przedwczesną i uchylił zaskarżony wyrok w omawianej części, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy powinien wyeliminować stwierdzone uchybienia i uwzględnić powyższe uwagi. W przypadku zaistnienia konieczności sporządzenia uzasadnienia wyroku powinno ono spełniać ustawowe wymogi określone wart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Sąd Apelacyjny w żaden sposób nie przesądza przyszłego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, które będzie zależało jedynie od dokonanych po ponownym rozpoznaniu sprawy ustaleń.
Bezzasadny jest natomiast podniesiony w apelacji prokuratora zarzut obrazy prawa procesowego (art. 438 pkt 2 k.p.k.), a to przepisuart. 230 § 3 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie, a zastosowanie błędnieart. 230 § 2 k.p.k., co skutkowało, iż Sąd Okręgowy w punkcie XXI części dyspozytywnej wyroku zwróciłR. K. (1)dowód rzeczowy w postaci łuski naboju karabinowego. Zdaniem skarżącego Sąd Okręgowy powinien był zamiast zwrotu dowodu sądowego oskarżonemu orzec przepadek łuski naboju karabinowego, jako rzeczy, której posiadanie jest zabronione.
W związku z tym zarzutem Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
W punkcie XXX części dyspozytywnej wyroku Sąd „meriti” na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.w związku zart. 1 § 2 k.p.k.umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoR. K. (1)o czyn zart. 263 § 2 k.k.zarzucany mu w punkcie XXV części wstępnej wyroku polegający na tym, iż w dniu 21 listopada 2007 r. wN.posiadał bez wymaganego zezwolenia amunicję w postaci naboju karabinowego kaliber(...).
W toku śledztwa dopuszczono dowód z opinii z przeprowadzonych badań z zakresu broni i balistyki przez Komendę Wojewódzką Policji –(...)weW.(k. 863-864). W opinii stwierdzono, iż przedmiotowy myśliwski nabój sztucerowy kal.(...)produkcji czeskiej lub czechosłowackiej z pociskiem półpłaszczowym w rozumieniu ustawy z dnia 21 maja 1999 r. (z późniejszymi zmianami) o broni i amunicji stanowił amunicję do broni palnej i na jego posiadanie wymagane jest stosowne pozwolenie. W punkcie 3 zawartych w opinii wniosków stwierdzono również, iż sprawność naboju określono przez odstrzelenie z broni palnej właściwego kalibru, a nabój odstrzelił prawidłowo.
Przesyłając opinię do Sądu, Laboratorium Kryminalistyczne które przeprowadziło badanie, jako załącznik do niej przekazało również łuskę od odstrzelonego naboju sztucerowego i tę właśnie łuskę (a nie nabój) zwrócił Sąd oskarżonemuR. K. (1)w trybieart. 230 § 2 k.p.k.jako dowód rzeczowy zbędny dla postępowania karnego. Nie ulega wątpliwości, iż przedmiotowa łuska pozostała po odstrzeleniu naboju nie stanowi broni ani amunicji w rozumieniu przepisów o broni i amunicji z 21 maja 1999 r. (Dz.U. z 2004 r., Nr 52, poz. 252, z późniejszymi zmianami) i na jej posiadanie nie trzeba mieć stosownego zezwolenia i jest ono dozwolone.
Z tych względów Sąd Apelacyjny nie uwzględnił apelacji prokuratora w tej części uznając ją za bezzasadną.

2). Odnośnie apelacji obrońców oskarżonychR. P. (1)iB. P. (1).
Ponieważ obie apelacje zarzucają zaskarżonemu wyrokowi m.in. obrazę prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na jego treść (art. 438 pkt 2 k.p.k.), a to w szczególnościart. 424 § 1 k.p.k., Sąd Apelacyjny uznał ten zarzut i związany z nim w obu przypadkach wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania za zasadny.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy po zmianie opisów uznał oskarżonegoR. P. (1)za winnego popełnienia dwóch czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i jednego z 245k.k.popełnionego na szkodęM. B. (2)(punkty II 1 i 2 oraz III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku) i wymierzył karę łączną 8 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę. Uznał teżB. P. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i po zmianie opisu wymierzył jej karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywnę.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy na stronach 35-37 poczynił rozważania związane z konstrukcją czynu ciągłego (art. 12 k.k.) oraz zmianę kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemuR. P. (1)w punkcie III części wstępnej wyroku. Swoje wywody w tym zakresie zakończył następującym stwierdzeniem: „W zakresie dowodowym tego oskarżonego obciążają wyjaśnienia oskarżonegoR. S., a także B.P.iR. Z., zaś odnośnie zarzutu III –M.iE. B.”(strona 37 uzasadnienia).
Na stronie 38 uzasadnienia znajduje się następujące stwierdzenie: „Sąd w miejsce czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku uznałB. P. (1)za winną popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 r., Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.i przy zastosowaniuart. 12 k.k.Jak wynika bowiem z wyjaśnieńR. S., ww. tylko w powyższym zakresie miała uczestniczyć w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi. Również przesłuchiwany w charakterze podejrzanegoR. Z. (1)nie wskazał, aby w procederze obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w okresie od początku 2003 r. do czerwca 2006 r. brała udziałB. P.. Brak jest przy tym jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, żeB. P. (1)miała dopuścić się tego czynu w okresie od początku 2003 r. do 18 września 2007 r.”.
W związku z powyższym jeśli chodzi o oskarżonąB. P. (1), która na rozprawie sądowej w dniu 19 października 2010 r. (k. 2558-2560) nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu (i częściowo odwołała swoje wyjaśnienia ze śledztwa) należy stwierdzić, iż Sąd Okręgowy w ogóle nie wskazał na jakich dowodach oparł się ustalając winę oskarżonej odnośnie popełnienia czynu przypisanego jej w punkcie XIV części dyspozytywnej wyroku. Można się tylko domyślać, że Sąd oparł się na wyjaśnieniachR. Z.iR. S..
W uzasadnieniu wyroku Sąd „meriti” nie odniósł się w ogóle do wyjaśnień oskarżonegoR. P. (1), który zarówno w śledztwie jak i na rozprawie sądowej (k.2558) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i w żaden sposób nie uzasadnił dlaczego nie daje im wiary. Nie odniósł się też do wyjaśnień złożonych przez oskarżonąB. P. (1), która na rozprawie odwołała swoje przyznanie się ze śledztwa (k.397) i podała motywy jakie nią kierowały, to jest obawę przed tymczasowym aresztowaniem i związaną z tym utratą kontaktu z dzieckiem.
W związku z powyższym Sąd Apelacyjny stwierdza, iż podobnie jak w punkcie 1 powyższych rozważań, uzasadnienie wyroku w omawianej części nie spełnia zupełnie wymogów określonych wart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Uniemożliwia to merytoryczną, odwoławczą kontrolę zaskarżonego wyroku również i w tym zakresie.
Sąd Apelacyjny ponownie przypomina, iż nie można posługiwać się streszczeniem dowodów (w omawianym zakresie Sąd „meriti” nawet tego nie uczynił, wskazując jedynie źródła dowodowe) zamiast dokonania ustaleń faktycznych i wskazanie, na jakich dowodach zostały oparte. Niedopuszczalne jest też globalne powoływanie się na dowody, lecz konieczne jest ustalenie zależności każdego z nich w całości lub konkretnym fragmencie od poszczególnych okoliczności faktycznych, które w sprawie wymagają udowodnienia i uzasadnienia (tak m.in. w wyrokach Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 28 maja 1992 r., sygn. akt: II Akr 139/92, OSA 1992 r., Nr 10, poz. 54 i Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 1 marca 1991 r., sygn. akt: II Akr 4/91, Biuletyn SAŁ 1992 r., Nr 1, poz. 3).
Sąd Apelacyjny zwraca uwagę, iż zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rozważania zaczynają się następującym stwierdzeniem:
„Przystępując do rozważań nad rozstrzygnięciem wydanym w rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na to, że została ona przez oskarżyciela publicznego przygotowana wyjątkowo niestarannie, by nie użyć bardziej adekwatnych określeń. Część zarzutów zdaniem Sądu od początku nie znajdowała oparcia w zebranym materiale dowodowym, część nie uwzględniała tak oczywistych kwestii, jak choćby powaga rzeczy osądzonej, a praktycznie wszystkie, od których Sąd nie uniewinnił oskarżonych, wymagały zmiany opisu zachowania sprawcy, czasu objętego zarzutem, korekty rodzaju czy ilości środka odurzającego bądź substancji psychotropowej, ewentualnie także kwalifikacji prawnej danego czynu. Spowodowało to znaczne trudności nie tylko dla Sądu rozpoznającego sprawę, lecz także dla oskarżonych i ich obrońców w zakresie realizacji prawa do obrony”(strona 27-28 uzasadnienia).
W związku z powyższym twierdzeniem Sąd Apelacyjny zauważa, iż skoro Sąd „meriti” nie zwrócił sprawy prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa w trybieart. 345 § 1 k.p.k.i przyjął ją do prowadzenia, to powinien to robić w sposób szczególnie wnikliwy i dążyć do usunięcia zauważonych braków postępowania przygotowawczego i wyjaśnienia wszelkich wątpliwości, z uwzględnieniem praw przysługujących stronom procesu, ze szczególnym respektowaniem konstytucyjnego prawa do obrony. Stwierdzone w omawianym wyżej zakresie wady i braki uzasadnienia wyroku w znacznym stopniu to prawo utrudniają, czy wręcz uniemożliwiają. Pozbawiają nadto Sąd Apelacyjny możliwości merytorycznej odwoławczej kontroli zaskarżonego wyroku.
Jak już wyżej wskazano Sąd „meriti” ustalając winę oskarżonegoR. P. (1)ograniczył się do wskazania w jednym zdaniu źródeł dowodowych na których się oparł, a wobecB. P. (1)nie uczynił nawet tego, każąc się jedynie domyślać na jakich dowodach się oparł.
W takiej sytuacji Sąd Apelacyjny został całkowicie pozbawiony możliwości ustosunkowania się do wszystkich zarzutów podniesionych w apelacjach obrońców oskarżonychR. P. (1)iB. P. (1). Apelacje te stawiają szereg różnorodnych zarzutów związanych z błędem w ustaleniach faktycznych i szereg naruszeń prawa procesowego. Są one przy tym szczegółowo uzasadnione. Apelacja obrońcy oskarżonegoR. P. (1)liczy 20 stron, a obrońcy oskarżonejB. P. (1)9 stron.J.choćby z porównania tych liczb należy uznać, iż zachodzi rażącą dysproporcja pomiędzy podniesionymi w obu apelacjach zarzutami, a ilością miejsca jakie poświęcił Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku rozważaniom dotyczącym ustalenia winy tych oskarżonych.
Podnosząc obrazę prawa procesowego, a w szczególności naruszenieart. 410 k.p.k.w związku zart. 424 § 1 k.p.k.ma rację obrońca oskarżonegoR. P. (1)gdy zarzuca wady uzasadnienia zaskarżonego wyroku polegające m.in. na:

a
opisaniu jedynie okoliczności sprawy w części faktycznej uzasadnienia, a następnie zbiorcze wyliczenie dowodów, na których Sąd I instancji miał się oprzeć przy dokonywaniu rzeczowych ustaleń, nie wskazując przy tym, na jakich konkretnie dowodach oparł się, a także którym dowodom dał wiarę i dlaczego, oraz którym dowodom odmówił wiary;

b
braku ustalenia w części faktycznej uzasadnienia wyroku dotyczącego czynów opisanych w punktach II i III części dyspozytywnej wyroku;

c
całkowitym zatarciu granic pomiędzy częścią faktyczną, a prawną uzasadnienia co uniemożliwia, zdaniem obrońcy kontrolę instancyjną wyroku;

d
pominięcie w uzasadnieniu wyroku jakie fakty Sąd I instancji uznał za nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i braku spójnego i logicznego uzasadnienia dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a w szczególności brak spójnego i logicznego wyjaśnienia istotnych różnic w treści wyjaśnień oskarżonychR. Z.iR. S., które ulegały istotnym zmianom w zależności od stadium prowadzonego postępowania;

e
powołaniu się wbrew treściart. 410 k.p.k.na wyjaśnieniaR. S., które wobec wewnętrznej sprzeczności nie mogły stanowić podstawy do czynionych ustaleń, zwłaszcza w zakresie dotyczącym ilości i wartości wprowadzonych do obrotu narkotyków, a także czasookresu przestępczej działalności, który to dowód został przez Sąd oceniony jako niewiarygodny w zakresie potwierdzenia zaistniałych czynów zarzucanych oskarżonymT. C. (1),R. K. (1),D. S. (1)iA. Z. (1).

Należy mieć również na uwadze, podnosi to też obrońca oskarżonegoR. P. (1), iż zaskarżony wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego zawiera sprzeczność pomiędzy częścią dyspozytywną a treścią uzasadnienia, polegający na uznaniu w części dyspozytywnej wyroku, że oskarżonyR. P. (1)brał udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych m.in. wO.iN.nabywając łącznie celem dalszej odprzedaży nie mniej niż 26,5 kg amfetaminy i 10 kg marihuany, podczas gdy z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że oskarżony nie mógł nabywać na terenieO.iN.tych środków narkotycznych, bowiemT. C. (1)iR. K. (1)zostali uniewinnieni od zarzutu sprzedaży opisanych narkotyków na terenieO.iN., aD. S. (1)iA. Z. (1)od ich nabywania.
Podobnie należy przyznać rację obrońcy oskarżonejB. P. (1)gdy zarzuca ona w apelacji, iż brak szczegółowego ustalenia faktycznego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sprawił, iż obrońca ma „kłopot z polemizowaniem z tymi ustaleniami”.
W związku z omawianymi wyżej zarzutami należy stwierdzić, iż bezspornym jest iż Sąd odwoławczy nie może samodzielnie (zastępując sąd pierwszej instancji) dokonywać ustaleń stanu faktycznego, ani domyślać się faktów będących podstawą rozstrzygnięcia. Ustaleń tych faktów (bez niepotrzebnych szczegółów) powinien dokonać sąd pierwszej instancji po to by strony mogły poznać jego stanowisko i ewentualnie sformułować przeciw niemu zarzuty, a następnie by sad odwoławczy mógł sprawdzić poprzez treść zarzutów trafność dokonanych ustaleń. Uzasadnienie wyroku I instancji ma przedstawiać stanowisko tego sądu, którego badanie jest przedmiotem kontroli odwoławczej (tak m.in. w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 31 stycznia 2006 r., sygn. akt: II AKa 5/06).
Omówione wyżej wady uzasadnienia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonychR. P. (1)iB. P. (1)uniemożliwiły Sądowi Apelacyjnemu merytoryczne rozpoznanie zarzutów podniesionych w apelacjach obrońców tych oskarżonych i implikowały konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu. W związku z tym Sąd Apelacyjny na podstawieart. 436 k.p.k.ograniczył rozpoznanie środków odwoławczych wniesionych przez obrońców oskarżonychR. P. (1)iB. P. (1)jedynie do podniesionych w nim zarzutów związanych z obrazą art. 424 §1 i 2 k.pk. Rozpoznanie tylko tego zarzutu było wystarczające do wydania orzeczenia w tym zakresie.
Powyższe uwagi oraz wskazania , jak również treść pozostałych zarzutów zawartych w omawianych apelacjach powinien mieć na względzie Sąd Okręgowy w Opolu przy ponownym rozpoznaniu sprawy. I w tym przypadku Sąd Apelacyjny w żaden sposób nie przesądza przyszłego rozstrzygnięcia sprawy, które będzie zależeć tylko od treści dokonanych ustaleń.

Ponownie rozpoznając sprawę oskarżonychR. P. (1),B. P. (1),T. C. (1),A. Z. (1),D. S. (1)iR. K. (1), Sąd Okręgowy powinien skorzystać z możliwości jaką daje przepisart. 442 § 2 k.p.k.i przeprowadzić postępowanie dowodowe tylko w takim zakresie w jakim uzna to za stosowne i wystarczające dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Powinien też pamiętać o tym, iż w przypadku zaistnienia konieczności sporządzenia uzasadnienia wyroku powinno ono w pełni spełniać kryteria określone wart. 424 § 1 i 2 k.p.k.

3). Odnośnie apelacji obrońców oskarżonychR. S. (1)iT. P..
Ponieważ obie apelacje podnoszą podobne zarzuty i posługują się podobną argumentacją, Sąd Apelacyjny uznał za celowe łączne ustosunkowanie się do nich.
W pierwszym rzędzie należy ustosunkować się do zarzutu podniesionego przez obrońcę oskarżonegoR. S. (1)w punkcie z 2 apelacji, gdzie zarzuca on zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.), która miała wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 411 §2 k.p.k.poprzez przekroczenie terminu odroczenia wyroku w terminie 7 dni od zakończenia głosów stron na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. i 26 marca 2012 r. i prowadzenie rozprawy w dalszych terminach oraz wydanie wyroku dopiero w dniu 26 kwietnia 2012 r. Jest to o tyle ważne, że gdyby zarzut ten potwierdził się, to mógłby stanowić poważne naruszenie prawa procesowego (artykułu 411 § 2 k.p.k.), które mogłoby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku w stopniu uzasadniającym jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie Sądowi I instancji. Jednakże powyższy zarzut nie jest zasadny i nie zasługuje na uwzględnienie, chociaż w związku z nim doszło w pewnym sensie do naruszenia procedury karnej, chociaż w stopniu nie mającym wpływu na treść zaskarżonego wyroku.
W związku z powyższym zarzutem należy zważyć, iżart. 411 § 1 k.p.k.daje sądowi w sprawie zawiłej albo z innych ważnych powodów, możliwość odroczenia wyroku na czas nie przekraczający 7 dni, a § 2 tego przepisu stanowi, iż w razie przekroczenia tego terminu rozprawę prowadzi się od początku. Treść paragrafu 2 powoduje, że termin 7 dniowy jest terminem stanowczym. Jego przekroczenie powoduje konieczność prowadzenia rozprawy w pełnym zakresie od początku, nawet wówczas gdy sąd proceduje w tym samym składzie, a strony zgodnie zgadzałyby się na ograniczenie postępowania dowodowego. Należy mieć również na względzie, iż jeżeli w trakcie odroczenia ogłoszenia wyroku sąd zdecyduje się na wznowienie przewodu sądowego (art. 409 k.p.k.) i po stosownych jego czynnościach i po ponownym zamknięciu przewodu oraz głosach stron znów udaje się na naradę, może ponownie odroczyć wydanie wyroku. Do terminu tego nie wlicza się w takim przypadku czasu poprzedniego odroczenia, ponieważ termin odroczenia liczy się od momentu udania się Sądu na naradę po ostatnich głosach stron, tak by sąd pozostawał jeszcze pod wrażeniem rozprawy i stanowisk stron.
Odroczenie wydania wyroku wymaga wydania przez sąd postanowienia, którego uzasadnienie może ograniczać się do stwierdzenia zawiłości sprawy lub wskazania innego w miarę konkretnego powodu. Omawiany zarzut podniesiony przez obrońcę oskarżonegoR. S. (1)w punkcie 2 apelacji jest niezasadny z tego powodu, iż Sąd Okręgowy w Opolu nie wydał postanowienia w trybieart. 411 § 1 k.p.k.o odroczeniu ogłoszenia wyroku, ani na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r., ani na rozprawie w dniu 26 marca 2012 r., co zarzuca skarżący.
Na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. (k.3072-3081) przewodniczący zamknął przewód sądowy i udzielił głosu stronom, po czym odebrał głosy od prokuratora, większości oskarżonych i ich obrońców. Po dokonaniu tych czynności „z uwagi na konieczność skorzystania przez jednego z członków składu orzekającego z pomocy lekarza”(cytat z protokołu rozprawy – k. 3080) zarządził przerwę w rozprawie do dnia 6 grudnia 2011 r. W toku rozprawy w dniu 6 grudnia 2011 r. (k.3123-3124), jak wynika z treści protokołu, przewodniczący zreferował stan sprawy i stwierdził brak zwrotnych poświadczeń odbioru wezwań oskarżonychR. Z. (1)orazT. P.. Po czym uwzględniając wnioski stron o niewyznaczanie terminu rozprawy z uwagi na ferie zimowe w drugiej połowie stycznia, Sąd wydał postanowienie o odroczeniu rozprawy do 9 lutego 2012 r. (k.3182-3184). Sąd na podstawieart. 409 k.p.k.wznowił przewód sądowy i z urzędu dopuścił dowód z przesłuchania w charakterze świadkaR. B.odraczając termin rozprawy do dnia 26 marca 2012 r. Na rozprawie w tym dniu (k.3279-3243) po skorzystaniu przez tego świadka prawa do odmowy składania zeznań, Sąd ponownie zamknął przewód sądowy i udzielił głosu stronom. Następnie na wniosek obecnego na sali rozpraw prokuratora o umożliwienie prokuratorowi będącemu autorem aktu oskarżenia (który miał w tym czasie kolizję terminów i brał udział w innej rozprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Głubczycach) wygłoszenia repliki po przemowach obrońców, przewodniczący zarządził przerwę w rozprawie do dnia 26 kwietnia 2012 r. Na tejże rozprawie (k.3433-3435) Sąd Okręgowy wznowił przewód sądowy dopuszczając dowód z szeregu dokumentów (w szczególności odpisów wyroków), następnie przewodniczący ponownie zamknął przewód sądowy i udzielił głosu stronom. Z treści protokołu wynika, iż „strony podtrzymują wcześniejsze stanowiska” (k.3435). Tego samego dnia to jest 26 kwietnia 2012 r. został ogłoszony zaskarżony wyrok.
Z treści cytowanych protokołów wynika, iż wbrew podniesionemu w apelacji obrońcy oskarżonegoR. S. (1)zarzutowi Sąd Okręgowy nie wydawał postanowienia o odroczeniu ogłoszenia wyroku, a jedynie od rozprawy w dniu 10 listopada 2011 r. do momentu ogłoszenia wyroku na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. trzykrotnie zamykał przewód sądowy i dwukrotnie wznawiał go w trybieart. 409 k.p.k.Tym samym nie może być mowy o naruszeniu przepisów prawa procesowego (art. 411 § 1 i 2 k.k.) w rozumieniuart. 438 pkt 2 k.p.k.Tym niemniej należy zauważyć, iż pewnym naruszeniem procedury w niniejszej sprawie wydaje się aż trzykrotne zamykanie przewodu sądowego (nie zawsze bez uzasadnionej przyczyny) i dwukrotne jego wznawianie. Procedura karna wymaga aby narada nad wyrokiem odbywał się bezpośrednio po wysłuchaniu głosów stron, gdy, jak już wyżej wspomniano, skład orzekający powinien być jeszcze pod bezpośrednim wrażeniem przeprowadzonych w sprawie dowodów i głosów stron, aby mieć w pamięci ich wywody i wnioski. W rozpatrywanej sprawie ostatni dowód z osobowego źródła informacji (przesłuchanie świadkaŁ. C.) został przeprowadzony na rozprawie 8 września 2011 r. (k.2953-2956), a więc od tego czasu do momentu wydania wyroku upłynął okres ponad siedmiomiesięczny, co nie powinno mieć miejsca. Sąd Apelacyjny uznał jednak, iż uchybienie to nie miało wpływu na treść zaskarżonego wyroku.

W punkcie 5 apelacji obrońca oskarżonegoR. S. (1)zarzuca też rażącą niewspółmierność orzeczonego wobec tego oskarżonego środka karnego w postaci przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 143.600 zł. W sytuacji gdy w stosunku do oskarżonegoR. P. (1)został orzeczony środek karny w postaci przepadku osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 1.334.825,00 zł za to same przestępstwo, zaś co do oskarżonejB. P. (1)środek taki nie został orzeczony mimo, że winien być orzeczony.
Zarzut ten nie jest zasadny. Przede wszystkim wyrok wobecR. P. (1)iB. P. (1)został uchylony, a sprawa w tej części została przekazana Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania. Po drugie zastosowanie wobec oskarżonegoR. S. (1)środka karnego przewidzianego wart. 45 § 1 k.k.było obligatoryjne w związku z uznaniem go za winnego przypisanych mu czynów z ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Przyjęta przez nowelizację kodeksu karnego z dnia 13 czerwca 2003 r. regulacja stanowi, iż w każdej sprawie, niezależnie od rodzaju przestępstwa, sąd orzeka przepadek korzyści osiągniętej z jego popełnienia, albo jej równowartość. Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądowym fakt, iż korzyść majątkowa pochodząca z przestępstwa w rozumieniuart. 45 § 1 k.k.obejmuje wszelkie składniki majątkowe pochodzące z popełnienia danego przestępstwa. W wyroku z 21 marca 2006 r., sygn. akt: II AKa 394/06 Sąd Apelacyjny w Katowicach wyraził słuszny pogląd, iż za nieuprawnione uznać należy wyliczenie kosztów jakie sprawca zaangażował w przestępczy proceder (na przykład na zakup narkotyków, które następnie udzielał, przejazd po nie itp), a potem pomniejszenie o tę wartość osiągniętej z przestępstwa korzyści, bo tego typu ekonomiczne kalkulacje w aspekcie zysku i strat są nie do przyjęcia (KZS 2007, Nr 5, poz. 37). Również w postanowieniu z 26 sierpnia 2001 r., sygn. akt: I KZP 12/10, Sąd Najwyższy wyraził nie budzącą wątpliwości tezę: „W skład korzyści majątkowej w rozumieniuart. 45 § 1 k.k.podlegającej przepadkowi wchodzą również wszelkie wydatki poczynione przez sprawcę na uzyskanie przedmiotów pochodzących z przestępstwa”(OSNKW 2010, nr 9, poz. 79). Ma rację obrońca oskarżonegoR. S. (1)gdy podnosi, iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd naruszył przepisart. 424 § 1 k.p.k.nie uzasadniając szerzej swego stanowiska w omawianym zakresie ograniczając się jedynie do stwierdzenia: „Ponadto Sąd orzekł przepadek uzyskanej korzyści majątkowej, środków odurzających i psychotropowych, a także przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa” (strona 43 uzasadnienia). Uchybienie to nie miało, zdaniem Sądu Apelacyjnego, wpływu na treść zaskarżonego wyroku. Orzeczenie środka karnego przewidzianego wart. 45 § 1 k.k.było wobec oskarżonegoR. S. (1)obligatoryjne, a na jego wysokość składa się arytmetyczna suma osiągniętych przez niego wartości przypisanych mu w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku czynów z ustawy z 19 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Za zasadne uznał Sąd Apelacyjny podniesione w apelacjach obrońców oskarżonychR. S. (1)iT. P.zarzuty związane z błędem w ustaleniach faktycznych zaskarżonego wyroku i wynikającym z niego wymierzeniem oskarżonym kar rażąco niewspółmiernie surowych (art. 438 pkt 3 i 4 k.p.k.).
W związku z tym zarzutem Sąd Apelacyjny zauważa, iż w akcie oskarżenia z 29 maja 2008 r. sporządzonym przez prokuraturę Rejonową w Prudniku (T.VIII, k. 1426-1437) na stronie 18 wobec oskarżonychR. S. (1)iT. P.znajdują się wnioski prokuratora złożone w trybieart. 335 § 1 k.p.k.o wymierzenie im bez przeprowadzenia rozprawy kar pozbawienia wolności (wobec oskarżonegoS.kary łącznej) z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. Już po wpłynięciu do Sądu aktu oskarżenia prokurator zmodyfikował pisemnie powyższe wnioski ponownie wnosząc o wymierzenie oskarżonym kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (T. IX, k. 1621-1621v). Na posiedzeniu w dniu 30 października 2008 r. (k. 1624) Sąd Okręgowy w Opolu wydał postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku prokuratora. W czasie ostatniego przesłuchania w śledztwie w dniu 28 kwietnia 2008 r. (k.1332) oskarżonyS.złożył prokuratorowi następujące oświadczenie: „Ja w całości podtrzymuję swoje wyjaśnienia w tej sprawie. Ja dobrowolnie będąc pouczony o treściart. 60 § 3 k.k.ujawniłem przed prokuratorem i policjantami prowadzonymi postępowanie, informacje dotyczące osób współdziałających ze mną ... a w szczególności opisałem rolę poszczególnych osób i okoliczności popełnienia przestępstw”.Podobnej treści depozycję złożył oskarżonyT. P.w toku ostatniego przesłuchania w dniu 28 kwietnia 2008 r. (k.1352-1353). W przemówieniu końcowym prokurator ponownie wnioskował o wymierzenie tym oskarżonym kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (k. 3068-3069, 3076-3077), z tym, że wobec oskarżonegoS.błędnie powołując się na przepisart. 343 § 2 pkt 2 k.p.k.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, iż przyznający się do popełnienia zarzucanych im czynów oskarżeniR. S. (1)iT. P.„podjęli współpracę z organami ścigania”ale pomimo tego wymierzył im surowe bezwzględne kary pozbawienia wolności, które zdaniem Sądu Apelacyjnego noszą cechy rażącej niewspółmierności, o której mowa wart. 438 pkt 4 k.p.k.
W toku wyżej cytowanego ostatniego przesłuchania w śledztwie oskarżonyR. S. (1)był pouczony o treściart. 60 § 3 k.k., który przewiduje możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary, a nawet warunkowego jej wykonania w okolicznościach w nim przewidzianych. Wbrew twierdzeniu obrońcy w aktualnym stanie sprawy tego przepisu nie można zastosować wobec oskarżonego. Dotyczy on sprawcy współdziałając z innymi osobami, a więc co najmniej z dwiema. Po zmianie przez Sąd Okręgowy opisu czynów przypisanych oskarżonemuS.w części dyspozytywnej wyroku i uniewinnieniu go (podobnie jak pozostałych oskarżonych) od popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k., taka sytuacja w sprawie nie zachodzi, oskarżony nie współdziałałjednocześniez innymi osobami. Jak już wyżej wspomniano przepis ten stosuje się jedynie do każdego przejawu przestępczości grupowej, przy współdziałaniu co najmniej trzech osób.
Sąd Okręgowy przy wymiarze kar pozbawienia wolności oskarżonymR. S. (1)iT. P., jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących, nie uwzględnił też w żaden sposób ich roli procesowej, jaką odegrali w sprawie, czemu bezskutecznie dawał wyraz oskarżyciel publiczny wnosząc konsekwentnie o wymierzenie im kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem.
Jako okoliczności obciążające leżące po stronie tych oskarżonych Sąd Okręgowy przyjął jedynie „znaczną” ilość wprowadzonych przez nich środków odurzających wprowadzonych do obrotu (i posiadanych przez oskarżonegoS.) oraz w stosunku do oskarżonegoP.recydywny charakter przypisanego mu czynu. W związku z powyższym należy zauważyć, iż potraktowanie znacznej ilości środków odurzających jako praktycznie jedynej okoliczności obciążającej przy wymiarze kar pozbawienia wolności nie jest właściwe. Okoliczność ta należy do ustawowych znamion art. 62 ust. 2 i art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i ma wyraz w przewidzianych w tych przepisach sankcjach karnych. Należy w związku z tym podzielić pogląd wyrażony m.in. w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w wyroku z 14 października 2005 r., sygn. akt: II AKa 265/05, iż okoliczności należące do znamion ustawowych przypisanego oskarżonemu czynu mogą być przyjmowane jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary tylko wtedy, gdy podlegają stopniowaniu i zawierają takie elementy, które je różnią od okoliczności typowych, na niekorzyść oskarżonego. Podkreślenie w uzasadnieniu wyroku, iż oskarżeni brali udział w obrocie „znaczną” ilością środków odurzających, nie może być w związku z powyższym, potraktowane jako okoliczność obciążającą.
Obrońca oskarżonegoT. P.słusznie podnosi, iż obok przyznania się do winy i wyrażenia skruchy, oskarżony ten przez cały czas dąży do poprawy swego zachowania, od popełnienia przypisanego mu czynu nie wszedł w konflikt z prawem, prowadzi ustabilizowany tryb życia, posiada na utrzymaniu troje dzieci, z których ostatnie, córkaS.W., urodziła się(...)(k.2862-2854), wykonuje też stałą pracę zarobkową (k.2855-2903) oraz posiada stałe miejsce zamieszkania. W miejscu zamieszkania oskarżony posiada pozytywną opinię. Tych wszystkich okoliczności łagodzących nie dostrzegł po stronie oskarżonegoT. P.. Podobnie nie dostrzegł po stronie oskarżonegoR. S. (1)oprócz wykazanej w toku procesu i śledztwa postawy, jego uprzedniej niekaralności sądowej i pozytywnej opinii z miejsca zamieszkania.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał za zasadne podniesione w apelacjach obrońców oskarżonychS.iP.zarzuty wymierzenia oskarżonym kar rażąco niewspółmiernie surowych. W związku z tym obniżył do lat 2 (dwóch) wymiar kar pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonemuT. P.w punkcie XXXII części dyspozytywnej wyroku za przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.orazart. 64 §1 k.k.i12 k.k.i oskarżonemuR. S. (1)za czyn z art. 56 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy w związku zart. 65 § 1 k.k.i12 k.k.Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd Apelacyjny wymierzył oskarżonemuS.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Stosując przy jej wymiarze pełną zasadę absorpcji ze względu na ścisły związek przedmiotowy i czasowy przypisanych mu poszczególnych czynów.
Jednocześnie mając na względzie powyższe okoliczności, w tym również ścisłe współdziałanie oskarżonych z organami ścigania oraz ich warunki i właściwości osobiste, nadto zachowanie po popełnieniu przestępstwa, Sąd Apelacyjny uznał, iż można w stosunku do nich postawić pozytywną prognozę na przyszłość, iż nie popełnią ponownie w przyszłości przestępstwa i na podstawieart. 69 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych kar (wobec oskarżonegoS.kary łącznej) pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu Apelacyjnego wymierzone kary są współmierne do stopnia zawinienia obu oskarżonych i spełniają wszystkie dyrektywy ich wymiaru określone wart. 53 § 1 k.k.
Po dokonaniu tych zmian w pozostałej części wobec oskarżonychR. S. (1)iT. P.Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

4). Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonychA. Ż.iS. K..
Ponieważ apelacje wniesione przez obrońcę tych oskarżonych stawiają zaskarżonemu wyrokowi praktycznie tożsame zarzuty celowe, będzie łączne ustosunkowanie się do nich. Podniesione w nich zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia nie są zasadne.
Obrońca w każdej z dwóch apelacji zarzuca obrazęart. 7 k.p.k.,5 § 2 k.p.k.i424 § 1 k.p.k.W pierwszym rzędzie należy ustosunkować się do podniesionego w apelacjach zarzutu obrazyart. 424 § 1 k.p.k.W związku z tym zarzutem skarżący podnosi, iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy w sposób niedostateczny uargumentował swoje stanowisko w przedmiocie uznania za wiarygodne obciążającychA. Ż.iS. K.wyjaśnień współoskarżonychR. S. (1)iR. Z. (1). Sąd Apelacyjny stwierdza, iż faktycznie uzasadnienie zaskarżonego wyroku w omawianej części jest ogólnikowa i nie w pełni spełnia wymagania jakie stawia przepisart. 424 § 1 k.p.k., to jednakże uchybienie to nie jest na tyle istotne aby mogłoby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku i uniemożliwić merytoryczną odwoławczą jego kontrolę.
Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku (strona 40) Sąd Okręgowy uznając winę oskarżonegoS. K.odnośnie popełnienia przypisanego mu w punkcie LIII wyroku czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.iart. 12 k.k.oparł się na wyjaśnieniach współoskarżonychR. S. (1)iR. Z. (1)oraz na samych wyjaśnieniach oskarżonegoS. K.. OskarżonyK.był konsekwentnie pomawiany przez współoskarżonychS.(m.in. k. 113-114, 118, 181, 639-642) iZ.(k.436-437), nadto obrońca kompletnie bagatelizuje fakt, iż oskarżonyK.zarówno w śledztwie jak i na rozprawie sądowej przyznawał się konsekwentnie do popełnienia zarzucanego mu czynu z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (m.in. k. 473-474, 476, 2568-2569). Oskarżony nie przyznawał się natomiast do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i z tego zarzutu w punkcie LV części dyspozytywnej wyroku został prawomocnie uniewinniony, co dodatkowo obala twierdzenie obrońcy o tym, że Sąd Okręgowy przy orzekaniu nie respektował zasady zawartej wart. 5 § 2 k.p.k.Na podstawie wyżej wymienionych dowodów Sąd „meriti” prawidłowo ustalił czasokres popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu oraz ilość i wartość wprowadzonych do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych, nie popełniając przy tym błędu logicznego ani formalnego.
Z kolei przypisując winę oskarżonemuA. Ż.Sąd wskazał w uzasadnieniu (strona 40), iż oparł się na wyjaśnieniach współoskarżonegoR. Z. (1). Oskarżony na rozprawie nie przyznał się do winy, odmówił składania wyjaśnień oświadczając jedynie, iżZ.pomawia go złośliwie, bo nie zapłacił mu za psa. Faktem jest, iż Sąd „meriti” nie ustosunkował się do wyjaśnień oskarżonegoA. Ż., ale też nie podaje on w nich żadnych szczegółów ograniczając się do zaprzeczenia jakoby miał brać udział w obrocie środkami narkotycznymi (k.2567, 109-111, 556-557, 560). W związku z tym Sąd Apelacyjny zauważa, iż Sąd „meriti” ustalając winę oskarżonegoA. Ż.oparł się na wyjaśnieniach oskarżonegoR. Z. (1), który przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i zarówno w toku śledztwa jak i na rozprawie sądowej konsekwentnie obciążał oskarżonegoŻ.o udział w obrocie środkami odurzającymi. W śledztwie na tablicy fotopoglądowej oskarżonyZ.rozpoznałA. Ż.(k. 429-430, 432) i oświadczył, iż to on sprzedawał mu narkotyki w postaci amfetaminy i marihuany od czerwca do listopada 2007 r., i że nosi pseudonim(...). Na kartach 436-437 pod koniec przesłuchania oskarżonyR. Z. (1)wyjaśnił m.in. :„Wziąłem od <<Kilera>> 1.200 zł, przekazałemŻ.wŁ., gdzieś koło mostku.Ż.dał mi paczuszkę z amfetaminą i ja osobiście przekazałem Kilerowi amfetaminę kołozakładu (...)na parkingu”.W toku kolejnego przesłuchania w śledztwie (k.825-827) oskarżonyZ.wyjaśnił m.in.„brałem od niego(to jest odŻ.) narkotyki do dalszej odsprzedaży”,miał je m.in. odprzedawać dla oskarżonegoB.. Na rozprawie sądowej (k.2567) oskarżonyR. Z. (1)odmówił odpowiedzi na pytanie czy sprzedawał narkotykiA. Ż., ale po odczytaniu mu wyżej cytowanych wyjaśnień ze śledztwa podtrzymał je w całości. Należy zauważyć, iż z wyjaśnień z oskarżonegoR. Z. (1)wynika, iż po opuszczeniu zakładu karnego w 2007 r. skontaktował się zR. P. (1), który mając do niego zaufanie, (nie był wówczas jeszcze przez niego pomówiony) skontaktował go zA. Ż., dał mu numer telefonu i poinformował, że może przez niego otrzymać środki odurzające celem dalszej odprzedaży, co też oskarżonyZ.uczynił. W protokole okazania z 22 listopada 2007 r. (k.428-430) oskarżonyZ.rozpoznającA. Ż.wyjaśnił m.in.: „Ja kiedyś też mu sprzedawałem narkotyki, ale za to już odpowiadałem i zostałem skazany”.Okoliczność tę, jak się wydaje, może potwierdzać treść wyroku Sądu Rejonowego w Prudniku z 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt: II K 53/06, na mocy któregoR. Z. (1)został skazany m.in. za przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipolegające na tym, iż w okresie od stycznia 2005 r. do grudnia 2005 r. wP.wbrew przepisom ustawy ... sprzedał nieustalonej liczbie osób łącznie nie mniej niż 37 kilogramów marihuany i amfetaminy oraz 7.200 tabletek ekstazy łącznej wartości nie mniejszej niż 900.000 złotych (wyrok k. 456-459). Z treści wyroku wynika, iż oskarżonyZ.nie ujawnił wówczas z kim współdziałał w obrocie środkami narkotycznymi, ale z powyższej depozycji oskarżonego wynika, iż wówczas jedną z tych osób mógł być oskarżonyA. Ż.. W świetle konsekwentnych wyjaśnień tego oskarżonego w omawianym przedmiocie wyjaśnieniaA. Ż., iżZ.pomawia go są, zdaniem Sądu Apelacyjnego, niewiarygodne i nie zasługujące na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonegoŻ.brak jest najmniejszych dowodów na to aby ktokolwiek proponował temu oskarżonemu w zamian za wyjaśnienia zgodnie z tezami oskarżyciela, relatywnie łagodną karę i wypuszczenie z aresztu. Są to niczym niepoparte domniemania, które Sąd Apelacyjny, jako nie mające żadnego potwierdzenia stanowczo wyklucza. Sąd Okręgowy ustalając sprawstwo i winę oskarżonegoŻ.wbrew zarzutom podniesionym w apelacji obrońcy, nie popełnił błędu logicznego ani formalnego, a dokonana przez niego ocena dowodów w tym zakresie spełnia minimalne normy zakreślone wart. 7 k.p.k.O tym, że Sąd Okręgowy respektował zasadę wyrażoną wart. 5 § 2 k.p.k.świadczy choćby częściowa zmiana opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie L części dyspozytywnej wyroku na jego korzyść poprzez przyjęcie, iż oskarżony uczestniczył jedynie w obrocie 250 gramami amfetaminy. Wprawdzie na stronie 2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku w ustalonym stanie faktycznym Sąd „meriti” przyjmuje, iż w inkryminowanym okresie oskarżonyŻ.nabył jeszcze odR. Z. (1)50 gramów ziela konopi innych niż włókniste, to jednakże ustalenie to należy uznać za niebyłe, ponieważ oskarżonyŻ.może odpowiadać jedynie za to co zostało przyjęte w przypisanym mu po zmianie opisu czynie w punkcie L części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.
Z tych względów Sąd Apelacyjny uznał wnioski i zarzuty podniesione w apelacjach obrońców oskarżonychA. Ż.iS. K.za bezzasadne.
Nie podzielając zarzutów podniesionych w tych apelacjach, Sąd Apelacyjny uznał jednakże, iż sprawę tych oskarżonych należy rozpatrzyć także w aspekcie wymierzonych im kar pozbawienia wolności, pomimo, że apelacje nie stawiały w tym zakresie żadnych zarzutów.
Taką możliwość daje Sądowi Apelacyjnemu treść przepisuart. 447 § 1 k.p.k., który stanowi, iż apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku, co upoważnia Sąd do oceny również w tym kontekście czy wymierzone oskarżonym kary nie są przypadkiem rażąco niewspółmiernie surowe w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego taką rażącą niewspółmierność noszą wymierzone oskarżonymA. Ż.iS. K.kary pozbawienia wolności.
Okoliczności popełnienia przez oskarżonegoŻ.przypisanego mu czynu w porównaniu z innymi oskarżonymi odbiegają na jego korzyść, w związku z czym, również ze względu na wewnętrzną spójność całego wyroku, Sąd Apelacyjny obniżył karę pozbawienia wolności wymierzoną temu oskarżonemu w punkcie L części dyspozytywnej wyroku za przypisany mu czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. do 1 (jednego) roku utrzymując oczywiście w mocy warunkowe zawieszenie jej wykonania.
OskarżonemuS. K.Sąd Apelacyjny obniżył wymierzoną mu w punkcie LIII części dyspozytywnej wyroku karę pozbawienia wolności za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii do 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Oskarżony ten przyznał się do popełnienia przypisanego mu czynu, czego nie uwzględnił w ogóle Sąd Okręgowy jako okoliczności łagodzącej, a ilość wprowadzonych przez niego do obrotu środków odurzających, chociaż nie jest rażąco znaczna. Oskarżony posiada też stałą pracę zarobkową (k.2850-2851), a w miejscu zamieszkania cieszy się pozytywną opinią. Zdaniem Sądu Apelacyjnego właściwości i warunki osobiste tego oskarżonego powodują, iż pomimo poprzedniej karalności, można postawić wobec niego pozytywną prognozę na przyszłość i na podstawieart. 69 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu wymierzone oskarżonymA. Ż.iS. K.kary pozbawienia wolności są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych im czynów oraz do stopnia ich zawinienia, nadto spełnią swe cele w zakresie prewencji indywidualnej jak też społecznego oddziaływania. Kary te spełniają też wszystkie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 k.k.
Z powyższymi zmianami Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy wobec oskarżonychA. Ż.iS. K..

5). Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoM. B. (1).
Apelacja cechuje się pewną niekonsekwencją. Skarżący zarzuca w niej błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku oraz obrazę prawa procesowego (art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.), jednakże oprócz wniosków o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, autor apelacji wnosi też o jego zmianę poprzez obniżenie wymiaru kary do 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie jej wykonania, nie stawiając przy tym zarzutu rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności (art. 438 pkt 4 k.p.k.).
Ma rację skarżący gdy w uzasadnieniu apelacji wskazuje jakie wymogi powinno spełniać uzasadnienie wyroku, podpierając się przy tym stosownym orzecznictwem Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Ustosunkowując się do podniesionego zarzutu obrazyart. 424 § 1 k.p.k., Sąd Apelacyjny stwierdza, iż również w tej części nastąpiła obraza powyższego przepisu, ale nie miała ona wpływu na treść orzeczenia jak tego wymaga dyspozycjaart. 438 pkt 4 k.p.k.Uzasadnienie wyroku chociaż wybitnie ogólnikowe i nie omawiające wszystkich dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, ale w stopniu minimalnym umożliwia odwoławczą merytoryczną kontrolę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoM. B. (1). Chybiony jest zarzut obrazyart. 410 k.p.k., albowiem podstawą wszystkich ustaleń faktycznych w sprawie był całokształt materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy sądowej. Również przeprowadzona przez Sąd „meriti” ocena przeprowadzonych dowodów w stopniu minimalnym spełnia wymogi określone wart. 7 k.p.k.Ustalając sprawstwo i winę oskarżonegoM. B. (1)odnośnie przypisanych mu w punktach VII i VIII części dyspozytywnej wyroku czynów. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy ustalając winę oskarżonegoM. B. (1)w powyższym zakresie oparł się m.in. na zeznaniach świadkaŁ. C.. W związku z powyższym należy zauważyć, iż chociaż oskarżonyB.na rozprawie sądowej nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów (k.2558), to Sąd „meriti” w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prawidłowo ustalił, iż w trakcie przeprowadzonego w dniu 21 listopada 2007 r. przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych zajmowanych przezM. B. (1), znajdujących się wP.przyulicy (...)ujawniono woreczek foliowy z zawartością amfetaminy (strona 19 uzasadnienia). W wyniku badań przeprowadzonych w Laboratorium Kryminalistycznym Komendy Wojewódzkiej wO.ustalono, że zabezpieczona substancja koloru białego oznaczona jako ślady 1A, zawiera amfetaminę w postaci soli (siarczanu) o stężeniu 22 %. Całkowita masa zabezpieczonej uM. B. (1)amfetaminy wyznaczona na elektronicznej wadze Laboratoryjnej(...)60 wynosiła 13,929 grama (k.247-251, 253, 857-859). Powyższe okoliczności były m.in. podstawą do postawienia oskarżonemu zarzutu zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipopełnionego wspólnie i w porozumieniu zR. B.. Chociaż sprawa oskarżonejR. B.została na rozprawie w dniu 30 września 2010 r. (k.2483) wyłączona do odrębnego postępowania, a na rozprawie w dniu 26 marca 2012 r. (k.3239-3243) skorzystała ona z przysługującego jej prawa odmowy składania zeznań, to jednakże za zarzucony jej wspólnie z mężem czyn została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Prudniku.
Powyższe okoliczności zostały pominięte w apelacji obrońcy oskarżonegoB., który pod adresem czynu z art. 62 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przypisanego oskarżonemu w punkcie VII części dyspozytywnej wyroku, nie podnosi żadnych konkretnych zarzutów.
Odnośnie czynu z art. 59 ust. 1 i 2 cytowanej wyżej ustawy przypisanego oskarżonemuB.w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku, Sąd „meriti” prawidłowo oparł się na zeznaniach świadkówŁ. C.iŁ. B., którzy go konsekwentnie pomawiają (m.in. k. 184, 960). Dodatkowo na okoliczność, iż oskarżony ten w późniejszym okresie brał udział w obrocie środkami odurzającymi wskazują wyjaśnieniaR. S. (1)(k.37-44, 126) iR. Z. (1)(k.436-437, 825-827), który m.in. wyjaśnił, iż narkotyki odŻ.załatwiał„po starej znajomości dlaB.”(k.825-827).
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny nie podzielił podniesionych w apelacji oskarżonegoM. B. (1)zarzutów dotyczących błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku oraz obrazy prawa procesowego, uznając je za bezzasadne.
Za zasadny natomiast uznał Sąd Apelacyjny podniesiony w tej apelacji zarzut wymierzenia oskarżonemuM. B. (1)rażąco niewspółmiernie surowej kary pozbawienia wolności. Dotyczy to kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii za czyn przypisany mu w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku oraz wysokości kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej w punkcie X części dyspozytywnej.
Pomimo, że Sąd „meriti” wymierzył oskarżonemu najniższą karę przewidzianą w przepisie art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to mimo tego, zdaniem Sądu Apelacyjnego, nosi ona w sobie cechy rażącej niewspółmierności w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.UdzielonaŁ. C.przez oskarżonego ilość środków odurzających nie była znaczna w potocznym rozumieniu tego słowa, podobnie jak odniesiona przez niego korzyść majątkowa z przestępstwa. Przede wszystkim Sąd Apelacyjny miał jednakże na względzie fakt, iż od momentu popełnienia przez oskarżonegoB.przypisanego mu czynu do momentu wydania wyroku przez Sąd pierwszej instancji minęło 10 lat, w związku z czym nie jest aktualnie celowe sięganie po surową represję karną. Z tych względów Sąd Apelacyjny uznał, iż zachodzi po stronie oskarżonego szczególnie uzasadniony wypadek, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za powyższy czyn byłaby niewspółmiernie surowa, w związku z czym zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż za czyn przypisany oskarżonemuM. B. (1)w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 11 § 3 k.k.orazart. 60 § 2 k.k.i60 § 6 pkt 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Ze względu na ścisły związek przedmiotowy obu przypisanych oskarżonemu czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na podstawieart. 85 k.k.i86 § 1 k.k., Sąd Apelacyjny wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, kierując się przy tym w pełni zasadą absorpcji. Jednocześnie Sąd uznał, iż pomimo wcześniejszej karalności oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste przemawiają za tym, że można postawić wobec niego pozytywną prognozę społeczną i na podstawieart. 69 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności.

Po dokonaniu powyższej zmiany, w pozostałej części Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoM. B. (1)utrzymał w mocy.

6). Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonejB. B. (1).
Podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonej zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku w tej części nie jest zasadny, a podniesione w niej argumenty nie zasługują na uwzględnienie.
Podobnie jak w pozostałej części uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia jedynie subminimum wymagań jakie stawiaart. 424 § 1 k.p.k., ale uchybienie to nie miało wpływu na treść zaskarżonego wyroku, pozwala także na dokonanie odwoławczej kontroli zaskarżonego wyroku w niezbędnym zakresie. Sąd Apelacyjny zauważa też, iż sama apelacja posiada walor ogólnikowości i nie podnosi żadnych konkretnych argumentów, które mogłyby mieć wpływ na obalenie dokonanych przez Sąd pierwszej instancji ustaleń faktycznych, które znalazły wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
W rozważaniach zawartych w zaskarżonym wyroku wynika, iż Sąd Okręgowy ustalając winę oskarżonejB. B. (1)odnośnie popełnienia czynu przypisanego jej w punkcie XXXVII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oparł się na wyjaśnieniach oskarżonychR. S. (1),B. P. (1)iR. Z. (1). Chcąc bardziej uszczegółowić wyjaśnienia tych oskarżonych, Sąd Apelacyjny wskazuje, iż oskarżonyS.rozpoznając oskarżoną na tablicy fotopoglądowej (k.119) podał m.in., iż sprzedawał jej środki odurzające (m.in. k. 111, 114, 125). OskarżonyZ.również na kartach 436-437 potwierdził fakt sprzedawania jej środków narkotycznych, aB. P. (1)w śledztwie (k. 397-399) wyjaśniła m.in.: „wiem, żeR. S. (1)dawałB. B. (1)narkotyki w postaci marihuany i amfetaminy”.Skarżący w apelacji w ogóle nie odnosi się do tych pomówień, nie kwestionuje też w żaden sposób ich wiarygodności. W świetle cytowanych wyjaśnień współoskarżonych zupełnie niewiarygodne wydają się wyjaśnienia oskarżonejB., w których nie przyznaje się do popełnienia przypisanego jej czynu i oświadcza, że nie zna oskarżonychS.orazP.(m.in. k. 105). Ustalając winę oskarżonejB. B. (1)odnośnie popełnienia przypisanego jej czynu, Sąd Okręgowy nie popełnił błędu logicznego ani formalnego i nie przekroczył reguł określonych wart. 7 k.p.k.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonejB. B. (1).
Jednakże jak to już podniesiono w powyższych rozważaniach dotyczących innych oskarżonych, Sąd Apelacyjny uznał, iż zgodnie z możliwością jaką mu daje treśćart. 447 §1 k.p.k.ocenił również zaskarżony wyrok w tym kontekście czy wymierzona oskarżonejB. B. (1)kara pozbawienia wolności nie jest przypadkiem rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.W ocenie Sądu Apelacyjnego po stronie oskarżonej taki przypadek zachodzi. Sąd Okręgowy przy wymiarze kary w ogóle nie uwzględnił takich okoliczności jak pozytywna opinia o oskarżonej z miejsca zamieszkania (k.212-213), jej uprzednia niekaralność sądowa oraz faktu, iż oskarżona jest matką niepełnosprawnego dziecka, które wymaga całodobowej opieki (m.in. k. 597-598). Okoliczności powyższe sprawiły, iż Sąd Apelacyjny obniżył oskarżonej wymiar kary pozbawienia wolności do lat 2 (dwóch) uznając, iż kara pozbawienia wolności w takim wymiarze spełnia wszelkie dyrektywy jej wymiaru określone wart. 53 § 1 k.k.i jest współmierna do stopnia winy oskarżonej.
Jednocześnie Sąd Apelacyjny uznał, iż warunki i właściwości osobiste oskarżonejB. B. (1)pozwalają na postawienie wobec niej pozytywnej prognozy społecznej i na podstawieart. 69 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec niej kary łącznej pozbawienia wolności.
Z powyższą zmianą Sąd Apelacyjny utrzymał w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonejB. B. (1)w mocy.

O kosztach nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonychM. B. (1),A. Z. (1),R. K. (1)iT. C. (1)udzielonej w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze(Dz.U. Nr 146 z 2009 r., poz. 1188, z późniejszymi zmianami) i§ 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Zawarte w punkcie XXVI orzeczenie o zwolnieniu oskarżonychM. B. (1),R. S. (1),T. P.,B. B. (1),S. K.iA. Ż.orzeczenie o zwolnieniu ich od ponoszenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą ma swoje uzasadnienie wart. 624 §1 k.p.k.w związku zart. 634 k.p.k.iart. 17 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223, z późniejszymi zmianami).