Sygn. akt II AKa 151/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lipca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:  SSA Włodzimierz Brazewicz
Sędziowie:   SSA Danuta Matuszewska
SSA Krzysztof Noskowicz (spr.)

Protokolant:  st. sekr. sądowy Aleksandra Konkol
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Mirosława Kido
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r.
sprawy

A. O.

oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.

R. P.oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 1 k.k.
B. M.
oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.;art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.
M. O.oskarżonego zart. 279 § 1 k.k.;art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.;art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.
P. U.
oskarżonego zart. 279 § 1 k.k.
M. T.
oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 157 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.
D. W. (1)
oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 233 § 1 k.k.w zb. zart. 238 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 286 § 1 k.k.

R. K.

oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.
M. G.
oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.;art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 27 lipca 2012 r., sygn. aktII K 2/10

I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
a) uchyla orzeczenie o karze łącznej zawarte w punkcie 80 oraz o zaliczeniu na poczet tej kary łącznej okresu tymczasowego aresztowania (punkt 81) odnośnie oskarżonegoA. O.,
b) ustala, odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuA. O.
wpunkcie 79, że nie obejmował on swoim zamiarem grożenia pokrzywdzonym poprzez okazanie broni palnej i kija baseballowego, czyn ten kwalifikuje zart. 280 § 1 k.k.i za to z mocy tegożart. 280 § 1 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
c) uchyla orzeczenie o karze łącznej zawarte w punkcie 101 odnośnie oskarżonegoM. O.,
d) karę orzeczoną wobec oskarżonegoM. O.w punkcie 98 obniża do roku pozbawienia wolności,
e) ustala, odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuM. O.wpunkcie 99, że nie obejmował on swoim zamiarem grożenia pokrzywdzonym poprzez okazanie łomów, czyn ten kwalifikuje zart. 280 § 1 k.k.i za to z mocy tegożart. 280 § 1 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
f) odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuM. O.wpunkcie 100eliminuje ustalenie „posługując się niebezpiecznym przedmiotem”, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 2 k.k.iart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierza mu karę roku pozbawienia wolności,
II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części, uznając apelacje obrońców oskarżonychR. P.,B. M.,P. U.,M. T.,D. W. (1),R. K.iM. G.za oczywiście bezzasadne,
III. na podstawieart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 2 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonegoA. O.wymierza mu karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności, na poczet której, z mocyart. 63 § 1 k.k., zalicza okres tymczasowego aresztowania od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia 13 maja 2009 r. oraz od dnia 27 lipca 2012 r.,
IV. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonegoM. O.wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. G., adw.J. C. (1)i adw.A. P.– Kancelarie Adwokackie wT.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonymM. O.,D. W. (1)iR. K.z urzędu, a nadto na rzecz adw.J. B.– Kancelaria Adwokacka wT.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonymP. U.iM. G.z urzędu,
VI. zwalnia oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

S. P. (1)
,

A. O.
i

R. P.zostali oskarżeni o to, że:

    I.w dniu 14 grudnia 2003 roku wŚ., działając wspólnie i w porozumieniu dokonali rozboju na osobieŁ. U.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia posiadanych przez wymienionego przedmiotów wartościowych, użyli przemocy wobec pokrzywdzonego w ten sposób, że pobili go, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki „S.” wartości 400 zł na szkodę wymienionego, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.,
II.w dniu 14 grudnia 2003 roku wC., działając wspólnie i w porozumieniu z dokonali rozboju na osobachR. S. (1)iA. N.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia posiadanych przez wymienionych przedmiotów wartościowych, użyli przemocy wobec pokrzywdzonych w ten sposób, że pobili ich, a następnie zabrali w celu przywłaszczeniaR. S. (1)telefon komórkowymarki N. (...)wartości 500 zł,A. N.przedmioty o łącznej wartości 230 zł w postaci: czapki koloru czarnego, zegarka elektronicznego, portfela z pieniędzmi w kwocie 100 zł i dokumentami w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy, książeczki wojskowej i legitymacji szkolnej, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.
S. P. (1)iA. O.zostali oskarżeni o to, że:

    III.w dniu 26 grudnia 2003 roku wK., działając wspólnie i w porozumieniu z dokonali rozboju na osobieP. F.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia posiadanych przez wymienionego przedmiotów wartościowych, użyli przemocy wobec pokrzywdzonego w ten sposób, że pobili go, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki „S.” wartości 400 zł na szkodę wymienionego, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.
S. P. (1)iA. O.orazB. M.zostali oskarżeni o to, że:
IV.w dniu 19 lipca 2004 roku wS., działając wspólnie i w porozumieniu z dokonali rozboju na osobieT. D.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia przewożonych przez wymienionego pieniędzy pochodzących z utargu na stacji paliw(...)w miejscowościM., użyli przemocy wobec wymienionego w ten sposób, że bili go pięściami po głowie, powodując obrażenia w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego i krwiaka obu oczodołów, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 37.500 zł na szkodęK. B. (1), właściciela wymienionej stacji, to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.
S. P. (1)orazM. O.iP. U.zostali oskarżeni o to, że:

    V.w dniu 2 listopada 2004 roku wC., działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiM. (...)nr rej. (...)wartości 10.000 zł, po otwarciu go i uruchomieniu dopasowanym kluczem, na szkodęM. K. (2), to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.
S. P. (1)orazM. T.iD. W. (1)zostali oskarżeni o to, że:

    VI.w dniu 5 listopada 2004 roku wB., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i nożem, dokonali napadu rabunkowego w mieszkaniuT.iZ. M.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się w tym mieszkaniu pieniędzy i biżuterii, używając przemocy wobec przebywających tamZ. M.i jej synówP.iM. M.orazJ. K.obezwładnili ich poprzez użycie siły fizycznej i groźbę dalszego jej stosowania w przypadku stawiania oporu i skrępowanie taśmami samoprzylepnymi, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.500 zł i biżuterię złotą wartości 1.000 zł na szkodęT. M., srebrny łańcuszek wartości 1.100 zł na szkodęP. M. (1)i pieniądze w kwocie 800 zł na szkodęZ. M., przy czym w wyniku stosowanej przemocy domownicy doznali obrażeń ciała:Z. M.– w postaci krwiaka w okolicy jarzmowej prawej, siniaków w okolicy prawego łokcia, okolicy ramieniowej lewej i okolicy prawego kolana oraz krwiaka podskórnego na powierzchni tylnej prawego uda, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała wymienionej na okres poniżej 7 dni,J. K.– w postaci rumienia skóry w okolicy nadgarstków i przedramienia oraz powierzchownych otarć naskórka w okolicy prawego podudzia, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała wymienionego na okres poniżej 7 dni,P. M. (2)– w postaci krwiaka podskórnego w okolicy łuku brwiowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała wymienionego na okres poniżej 7 dni,M. M.– w postaci zmian rumieniowych skóry okolicy nadgarstków, otarć powierzchownych naskórka w okolicy podudzia prawego, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
M. O.został oskarżony o to, że:
VII.w dniu 5 listopada 2004 roku wB.chcąc, abyD. W. (1),S. P. (1),M. T.i mężczyzna, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługujący się bronią palną i nożem dokonali napadu rabunkowego w mieszkaniuT.iZ. M., udzielił im pomocy w ten sposób, że przekazał im informacje dotyczące zwyczajów osób tam zamieszkałych, a ponadto stosownie do wcześniejszego uzgodnienia z napastnikami czekał na nich w trakcie napadu w samochodzie w pobliżu miejsca przestępstwa i odwiózł ich stamtąd ułatwiając ucieczkę, to jest o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,
S. P. (1),M. T.orazR. K.zostali oskarżeni o to, że:
VIII.w dniu 24 listopada 2004 r. wC.naosiedlu (...), wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy, które miały znajdować się w domuJ. M.włamali się do tego domu poprzez wywiercenie otworów w ramie okna wiatrołapu i otwarcie zamka, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na to, że zostali spłoszeni przez pokrzywdzoną, która się obudziła, to jest o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.
S. P. (1)iM. T.zostali oskarżeni o to, że:

    IX.w dniu 1 grudnia 2004 r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, posługując się bronią palną i kijami baseballowymi dokonali napadu rabunkowego na pracowników stacji paliw(...)wS.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy pochodzących z utargu na tej stacji obezwładnili pracowników stacji w osobachD. M.iK. K., grożąc im natychmiastowym użyciem kijów baseballowych i broni palnej oraz użyli przemocy wobec klienta stacjiJ. T.poprzez uderzenie kolbą pistoletu w twarz, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 51.670,97 zł oraz laptopaH.o wartości 5.610 zł na szkodę właściciela stacjiA. D., a także portfel z pieniędzmi w kwocie 870 zł na szkodęJ. T., przy czym wymieniony w wyniku uderzenia kolbą pistoletu doznał obrażeń w postaci stłuczenia wargi dolnej, urazu głowy oraz stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej z przodu, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie jego narządów ciała na okres poniżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
M. O.został oskarżony o to, że:
X.w dniu 1 grudnia 2004 r. wS.chcąc, abyS. P. (1),M. T., mężczyzna, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania i dwaj nieustaleni mężczyźni posługujący się bronią palną i kijami baseballowymi dokonali napadu rabunkowego na pracowników stacji paliw(...)wS., udzielił im pomocy w ten sposób, że przekazał im informacje dotyczące obiektu napadu, a ponadto stosownie do wcześniejszego uzgodnienia z napastnikami czekał na nich w trakcie napadu w samochodzie w pobliżu miejsca przestępstwa i odwiózł ich stamtąd ułatwiając ucieczkę, to jest o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.
M. T.został oskarżony o to, że:
XI.w dniu 23 grudnia 2004 roku wK.spowodował uszkodzenie ciałaJ. S.w ten sposób, że uderzył go w twarz powodując ranę tłuczoną okolicy lewego łuku brwiowego, co naruszyło czynności narządu jego ciała na czas poniżej 7 dni, to jest o czyn zart. 157 § 2 k.k.
S. P. (1)iM. T.zostali oskarżeni o to, że:

    XII.w dniu 27 grudnia 2004 roku wT., naskrzyżowaniu ulic (...), posługując się niebezpiecznymi przedmiotami w postaci toporków, działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania oraz nieustalonym mężczyzną dokonali rozboju na osobachP. W.iM. P. (1)w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia przewożonych przez nich pieniędzy, użyli przemocy wobec wymienionych w ten sposób, że zajechali im drogę samochodem markiA. (...), powodując zderzenie z samochodem, którym jechali pokrzywdzeni, przy pomocy toporków wybili szyby w tym samochodzie, bili pokrzywdzonych toporkami po przedramionach, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 126.260 zł, stanowiące utarg ze stacji benzynowychfirmy (...)sp. j.(...)wT., na szkodę właścicieli tej spółki, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.
S. P. (1),M. T.orazA. O.zostali oskarżeni o to, że:

    XIII.w dniu 21 stycznia 2005 roku wC., posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci rury metalowej, działając wspólnie i w porozumieniu z posługując się bronią palną i rurą metalową dokonali rozboju na osobieJ. C. (2)w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia posiadanych przez niego pieniędzy, użyli przemocy wobec wymienionego w ten sposób, że bili go rękami i rurą metalową po całym ciele, a ponadto oddali strzał w powietrze w celu zmuszenia pokrzywdzonego do zaniechania oporu, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie około 18.000 zł, kurtkę marki „P.” z dokumentami w postaci prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.
S. P. (1)został oskarżony o to, że:

    XIV.w lutym 2005 roku wT.chcąc, abyD. W. (1)powiadomił policję o kradzieży samochodu markiB. (...),nr rej. (...)mimo, że czyn taki nie miał miejsca nakłonił go do tego, w wyniku czego wymieniony w dniu 16 lutego 2005 roku zawiadomił Komisariat PolicjiT.o tym, że nieustalony sprawca tego dnia, wT., na parkingu niestrzeżonym przedsklepem (...)dokonał kradzieży jego samochodu markiB. (...), nr rej,(...)mimo, że kradzieży takiej faktycznie nie dokonano, to jest o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 238 k.k.
XV.w lutym 2005 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu zD. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd doprowadził(...) SAwG.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że nakłonił wymienionego, aby ten złożył wniosek o wypłacenie odszkodowania z tytułu kradzieży samochodu markiB. (...),nr rej. (...), który był objęty umową ubezpieczenia autocasco zawartą z tym Inspektoratem mimo, że kradzież ta nie miała miejsca, w wyniku czego pokrzywdzony wypłaciłD. W. (1)odszkodowanie w kwocie 8.300 zł, aS. P. (1)- faktyczny właściciel tego pojazdu - sprzedał go nieustalonej osobie, to jest o czyn zart. 286 § 1 k.k.
D. W. (1)został oskarżony o to, że:

    XVI.w dniu 16 lutego 2005 roku zawiadomił Komisariat PolicjiT.o tym, że nieustalony sprawca tego dnia, wT., na parkingu niestrzeżonym przedsklepem (...)dokonał kradzieży jego samochodu markiB. (...),nr rej. (...)mimo, że czyn taki nie miał miejsca, a będąc przy składaniu zawiadomienia o tym przestępstwie uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał nieprawdę, co do zaistnienia i okoliczności kradzieży tego pojazdu, to jest o czyn zart. 233 § 1 k.k.w zb. zart. 238 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XVII.w lutym 2005 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd doprowadził(...) SAwG.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że złożył wniosek o wypłacenie odszkodowania z tytułu kradzieży jego samochodu markiB. (...)nr rej (...), który był objęty umową ubezpieczenia autocasco zawartą z tym(...)mimo, że kradzież ta nie miała miejsca, w wyniku czego pokrzywdzony wypłacił mu odszkodowanie w kwocie 8.300 zł, a faktyczny właściciel tego pojazduS. P. (1)sprzedał go nieustalonej osobie, to jest o czyn zart. 286 § 1 k.k.
S. P. (1)iM. T.zostali oskarżeni o to, że:
XVIII.w dniu 10 marca 2005 r. wB.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania oraz nieustalonym mężczyzną, posługując się bronią palną, metalową rurą i toporkiem, dokonali rozboju na osobachK. B. (2)iY. Z.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia przewożonych przez nich pieniędzy, wybili szyby w tym samochodzie, zagrozili użyciem broni palnej, bili pokrzywdzonych toporkiem i rurką po tułowiu i głowach, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia torebkę należącą doY. Z., w której znajdowały się pieniądze w łącznej kwocie 35.000 zł przeznaczone na wypłaty dla pracownikówfirmy (...) sp. z o.o.wB.na szkodę właścicieli tej spółki, a także pieniądze wymienionej w kwocie 200 zł, przy czym w wyniku zadanych ciosówK. B. (2)doznał rany tłuczonej głowy, złamania kości pokrywy i podstawy czaszki z odwarstwieniem blaszki wewnętrznej kości, ogniskowego stłuczenia mózgu w lewej okolicy ciemieniowej z krwiakiem przymózgowym oraz ostrym wodniakiem pourazowym podtwardówkowym lewej okolicy czołowo -ciemieniowej, z objawami wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, wymagającym pilnej operacji neurochirurgicznej ze wskazań życiowych, co stanowiło chorobę realnie zagrażająca życiu wymienionego, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

    XIX.w dniu 14 kwietnia 2005 roku wB.w gminieD., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekierki dokonali rozboju na osobachM.,W.iZ. K., w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia posiadanych przez nich pieniędzy, użyli przemocy wobec wymienionych w ten sposób, że zajechali im drogę samochodem markiR. (...)nr rej. (...), powodując zderzenie z samochodem, którym jechali pokrzywdzeni, przy pomocy siekierki wybili szyby w tym samochodzie, a następnie grożąc pokrzywdzonym użyciem broni palnej zażądali wydania pieniędzy, wyciągnęli ich z samochodu i zabrali teczkę koloru czarnego o wartości 100 zł z dokumentami dotyczącymi transakcji bankowej oraz pieczątką prowadzonego przezM. K. (1)przedsiębiorstwa, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.
XX.w dniu 4 maja 2005 r. wM., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i toporkiem dokonali napadu rabunkowego na pracowników stacji paliw(...)wS.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy pochodzących z utargu na tej stacji obezwładnili pracowników stacji w osobachA. C.iE. C.grożąc im natychmiastowym użyciem toporka i broni palnej, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.000 zł na szkodę właściciela stacjiK. B. (1), to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.
B. M.został oskarżony o to, że:
XXI.w dniu 4 maja 2005 r. wM.chcąc, abyS. P. (1),M. T.,R. K.i mężczyzna, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługujący się bronią palną i toporkiem dokonali napadu rabunkowego na pracowników stacji paliw(...)wS.udzielił im pomocy w ten sposób, że przekazał im informacje dotyczące zwyczajów pracowników tej stacji, a następnie kiedy wymienieni dokonywali tego czynu w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy pochodzących z utargu na tej stacji obezwładnili pracowników stacji w osobachA. C.iE. C.grożąc im natychmiastowym użyciem toporka i broni palnej, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.000 zł na szkodę właściciela stacjiK. B. (1)- oczekiwał na nich w samochodzie w pobliżu miejsca napadu i odwożąc niektórych z nich ułatwił im ucieczkę, to jest o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.
S. P. (1)iM. T.orazM. G.zostali oskarżeni o to, że:

    XXII.w dniu 29 czerwca 2005 r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu posługując się bronią palną dokonali napadu rabunkowego naA. S.przenoszącego pieniądze do Banku(...)wC.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia przenoszonych pieniędzy obezwładnili go używając przemocy poprzez bicie po twarzy i grożąc użyciem broni palnej, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 30.000 zł na szkodę Banku(...)wC., to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.

S. P. (1),M. T.,A. O.
i
R. K.zostali oskarżeni o to, że:

    XXIII.w dniu 28 lipca 2005 r. wC., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, posługując się niebezpiecznymi przedmiotami w postaci łomów i pałek drewnianych usiłował dokonać napadu rabunkowego naB.iJ. H.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia posiadanych przez wymienionych pieniędzy obezwładniliJ. H.używając przemocy poprzez bicie i kopanie po całym ciele, zaśB. H.grozili pobiciem, żądając przy tym wydania pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, gdyż pokrzywdzeni nie wydali im pieniędzy, aB. H.powiadomiła telefonicznie o zdarzeniu policję, to jest o czyn z 13§ 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.
S. P. (1),M. T.iR. K.zostali oskarżeni o to, że:

    XXIV.w dniu 2 sierpnia 2005 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną, posługując się nożem i niebezpiecznymi przedmiotami w postaci łomów dokonali napadu rabunkowego na osobachG.,J.
W. W.w ten sposób, że użyli przemocy wobecG. W.bijąc ją pięścią w twarz orazW. W.bijąc go łomem po głowie i pięściami po ciele i zabrali telefony komórkoweS.
(...)orazS. (...)o łącznej wartości 450 zł, pieniądze w kwocie 1.600 zł oraz kartę bankomatowąBanku (...), przy czym w wyniku zadanych ciosówW. W.doznał obrażeń ciała w postaci urazu czaszkowo -mózgowego, złamania łuski i piramidy kości skroniowej lewej, stłuczenia mózgu w okolicy skroniowej po stronie lewej i stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej, co naruszyło czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
S. P. (1),M. T.,R. K.iM. G.zostali oskarżeni o to, że:
XXV.w dniu 6 sierpnia 2005 roku wB.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i niebezpiecznymi przedmiotami w postaci siekier dokonał napadu rabunkowego w sklepie - pracowni(...)M. P. (2)w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia znajdującej się w tym sklepie biżuterii i pieniędzy, używając przemocy wobec wymienionego i jego pracownikaT. C.poprzez zadanie im kilku ciosów siekierą w głowy i grożąc zdaniem kolejnych w wypadku stawiania oporu, zabrali w celu przywłaszczenia biżuterię złotą próby 585 o łącznej wadze nie mniejszej niż 3,5 kg w postaci 28 sygnetów, 72 łańcuszków, 53 bransolet, 13 płyt ze znakami zodiaku, 29 obrączek, 245 par kolczyków, 249 wisiorków, 20 krzyżyków, 4 kolczyków na pępek, 365 pierścionków, 1 obrączki różańca i damskiego zegarka(...)o łącznej wartości 180.000 zł, przy czym w wyniku zadanych ciosówM. P. (2)doznał urazu czaszkowo – mózgowego ze złamaniem kości czołowej i potylicznej, wielomiejscowych ran rąbanych okolicy głowy oraz wstrząsu hipowolemicznego, aT. C.– urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu, wieloodłamowego złamania kości nosa, rany twarzy okolicy lewego łuku brwiowego, okolicy czołowej lewej, jarzmowej lewej i wargi górnej, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała wymienionych na czas powyżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
S. P. (1),M. T.iR. K.zostali oskarżeni o to, że:
XXVI.w dniu 15 września 2005 roku wB.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną, posługując się bronią palną i siekierą dokonali napadu rabunkowego na osobachM.iM. Ł. (1)oraz ich małoletnich synów w ten sposób, że grożąc wymienionym natychmiastowym użyciem broni palnej oraz siekiery na wypadek stawiania oporu, skrępowali im nogi i ręce przy pomocy opasek plastikowych, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze, złotą biżuterię oraz dwa zegarki o łącznej wartości 52.000 zł na szkodęM.iM. Ł. (1), to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.
S. P. (1),M. T.iR. K.zostali oskarżeni o to, że:
XXVII.w dniu 2 listopada 2005 r. wM., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i niebezpiecznym przedmiotem w postaci metalowego łomu dokonali napadu rabunkowego na pracowników stacji paliw(...)wS.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy pochodzących z utargu na tej stacji obezwładnili pracowników stacji w osobachA. L. (1)iR. S. (2)uderzając łomem w głowęR. S. (2)i grożąc im dalszymi uderzeniami łomu i użyciem broni palnej, po czym zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 39.105,06 zł na szkodę właściciela stacjiK. B. (1), przy czymR. S. (2)w wyniku uderzenia doznał rany tłuczonej głowy, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
S. P. (1),M. T.,R. K.iM. G.zostali oskarżeni o to, że:

    XXVIII.jesienią 2005 roku wS., działając wspólnie i w porozumieniu z usiłowali dokonać napadu rabunkowego na księdzaJ. J.z zamiarem zaboru posiadanych przez niego pieniędzy, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli, gdyż w trakcie pokonywania krat zabezpieczających okna budynku plebani kościoła(...), zbudzony ksiądzJ. J.wypuścił psa na zewnątrz budynku, to jest o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.
S. P. (1),M. T.iR. K.zostali oskarżeni o to, że:

    XXIX.w dniu 1 grudnia 2005 roku wB.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania i nieustalonym mężczyzną, posługując się bronią palną i niebezpiecznymi przedmiotami w postaci metalowych łomów dokonali napadu rabunkowego na pracowników firmy kurierskiej(...) S.A.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się tam pieniędzy obezwładnili pracowników tej firmy grożąc użyciem broni palnej i łomów,a także zadając ciosy łomemR. M.– w głowę iA. L. (2)w rękę, zabrali pieniądze w kwocie 33.581,14 zł na szkodę wymienionej firmy oraz dwie torby z zawartością laptopa firmy(...)wraz z osprzętem, płytami CD, dyskietkami 1,44’’, instrukcjami, pendrivem(...), kluczami, wizytownikiem, skorowidzem telefonicznym, portfelem skórzanym, dowodem osobistym i prawem jazdyA. L. (2), dowodem rejestracyjnym samochodu markiO. (...)nr rej. (...), kartą emerytalną, kartami zniżkowymi i stałego klienta, kalkulatoremC.i pieniędzmi w kwocie 200 zł, o łącznej wartości 2.000 zł na szkodęA. L. (2), przy czymA. L. (2)w wyniku uderzenia łomem doznał rany tłuczonej lewego przedramienia, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
XXX.w dniu 27 stycznia 2006 roku wO., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i niebezpiecznymi przedmiotami w postaci metalowych łomów dokonał napadu rabunkowego na pracowników stacji paliw(...)wO.w ten sposób, że działając z zamiarem zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy z utargu obezwładnili pracowników tej firmy grożąc użyciem broni palnej i łomów i uderzając w nogę łomemR. J., zabrali pieniądze w kwocie 8.000 zł na szkodęG. K.właścicielaHurtowni (...)weF., przy czymR. J.w wyniku uderzenia łomem doznał siniaków ramienia, nadgarstka i uda prawego oraz krwiaka barku prawego, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

    XXXI.w dniu 28 marca 2006 roku na terenie(...)spółka jawna i(...)spółka cywilna wT., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i niebezpiecznymi przedmiotami w postaci metalowych łomów dokonali napadu rabunkowego na pracowników wymienionych podmiotów gospodarczych grożąc natychmiastowym użyciem broni palnej na wypadek stawiania oporu oraz zadając łomem cios w głowę klientowi –R. O. (1)oraz wpychając mu lufę pistoletu w usta, zabrali w celu przywłaszczenia z szuflad biurek pieniądze w kwocie 5.946 zł na szkodęR. D.,J. D.,Ł. D.iA. G., przy czymR. O. (2)w wyniku opisanego działania sprawców doznał uszkodzeń ciała w postaci złamania ścian prawego oczodołu z obecności krwiaka zagałkowego, złamania zębów, stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu i rany tłuczonej głowy, co naruszyło czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni, to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

S. P. (1),M. T.,A. O.i
R. K.
zostali oskarżeni o to, że:
XXXII.w dniu 12 maja 2006 roku wS., gminaG., działając wspólnie i w porozumieniu, i wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, posługując się bronią palną i niebezpiecznym przedmiotem w postaci łomu dokonali napadu rabunkowego na osobieE. B.w ten sposób, że działając z zamiarem zabrania posiadanych przez nią pieniędzy, grożąc wymienionej natychmiastowym użyciem broni palnej oraz porwaniem - na wypadek stawiania oporu jej znajdującego się w samochodzie dziecka - zabrali w celu przywłaszczenia aktówkę z dokumentami oraz torebkę damską skórzaną z zawartością: zabawek dziecka, telefonumarki N., pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 200 dolarów USA, dokumentów w postaci dowodu osobistego i prawa jazdy oraz portfelem skórzanym z pieniędzmi w kwocie 1.000 zł o łącznej wartości 4.550 zł na szkodęE. B., to jest o czyn zart. 280 § 2 k.k.

Sąd Okręgowy w Toruniu, wyrokiem z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawieII K 2/10orzekł m.in. następująco:
-oskarżonegoM. T.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
-w pkt. VI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 5 listopada 2004r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),D. W. (1),M. O.oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie łomów, a ponadto działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),D. W. (1)i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, groził pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej i użył przemocy wobecZ. Ł.w postaci przewrócenia na podłogę i skrępowania rąk i nóg, w wyniku czego doznała obrażeń ciała w postaci zasinienia okolicy jarzmowej prawej, łokcia prawego, ramienia lewego oraz kolana i uda prawego, przy czym obrażenia w obrębie kończyny górnej i dolnej prawej spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ich ruchomości na czas poniżej 7 dni, wobecJ. K.iM. M.w postaci skrępowania rąk i nóg, wobecP. M. (2)w postaci uderzenia metalową rurką w twarz oraz skrępowania rąk i nóg, następnie działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),D. W. (1),M. O.oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.500 zł i biżuterię złotą o wartości 1.000 zł na szkodęT. M., srebrny łańcuszek o wartości 1.000 zł i pieniądze w kwocie 1.200 zł na szkodęP. M. (1)oraz pieniądze w kwocie 800 zł na szkodęZ. Ł., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 31);
- w pkt. XII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 27 grudnia 2004r. wT., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1), inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania oraz nieustaloną osobą, używając wobecP. W.iM. P. (1)pracowników(...)sp. j.(...)wT., przewożących samochodem pieniądze wymienionej spółki, przemocy w postaci uderzeń obuchami siekier w głowę i ręce, w wyniku czegoP. W.doznał obrażeń ciała w postaci zasinienia przedramienia prawego i lewego, punktowatych otarć naskórka okolicy podoczodołowej prawej i ściany bocznej prawej nosa, przy czym obrażenia kończyny górnej prawej spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. jej ruchomości na czas poniżej 7 dni, nadto grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie siekier, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 126.260 zł na szkodę(...)sp. j.(...)wT., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 32);
- w pkt. XXII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 29 czerwca 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. G.i inną nieustaloną osobą, używając wobec przenoszącego pieniądze do bankuA. S., pracownika Banku(...)wC., przemocy w postaci bicia pięściami po głowie, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy i rany tłuczonej okolicy brody, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. funkcji żucia na czas poniżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonemu pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 30.000 zł na szkodę Banku(...)wC., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 33);
- w pkt. XXIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 28 lipca 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),A. O.iR. K., używając przemocy wobecB. H.w postaci rzucenia na łóżko, wobecJ. H.w postaci uderzenia pięścią w głowę, przewrócenia na ziemię, kopania w okolice głowy i uderzeń drewnianą pałką w okolice żeber, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci licznych ran głowy i stłuczenia twarzoczaszki po stronie lewej oraz żeber, przy czym obrażenia w obrębie głowy spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na czas poniżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej i przyłożenie jej do ciałaB. H., bezpośrednio zmierzał do zabrania w celu przywłaszczenia pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na powiadomienie przezB. H.Policji, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw.art. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 34);
- w pkt. XXVII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 2 listopada 2005r. wM.na stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając wobec pracownika stacjiR. S. (2)przemocy w postaci uderzenia metalowym prętem w głowę, przewrócenia na podłogę, w wyniku czego doznał obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej głowy, które spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na okres poniżej 7 dni oraz grożąc wymienionemu pokrzywdzonemu i pracownicy stacjiA. L. (1)pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 39.105,05 zł na szkodę właściciela stacjiK. B. (1), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 35);
- w pkt. XXIX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 1 grudnia 2005r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K., inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania i inną nieustaloną osobą, używając przemocy wobec pracowników firmy kurierskiej(...)A. L. (2)w postaci uderzenia łomem w lewą rękę, w wyniku czego doznał obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej lewego przedramienia z przerwaniem ciągłości skóry długości około 2 cm, które spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. powłok skóry na czas poniżej 7 dni, wobecR. M.w postaci uderzenia łomem w głowę oraz grożąc wymienionym i pozostałym pracownikom firmy pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej oraz łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 33.581,14 zł na szkodęfirmy (...)oraz dwie torby z zwartością laptopafirmy (...)wraz z osprzętem, portfela skórzanego, kalkulatora i pieniędzy w kwocie 200 zł, tj. przedmioty o łącznej wartości 2.000 zł na szkodęA. L. (2), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 36);
- w pkt. XXX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 27 stycznia 2006r. wO.na stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając przemocy wobec pracownika stacjiR. J.w postaci bicia łomem oraz kopania po tułowiu i kończynach górnych i dolnych, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci zasinień ramienia lewego, prawego nadgarstka, prawego barku, lewej okolicy lędźwiowej i uda prawego, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ruchomości kończyny dolnej prawej na czas poniżej 7 dni oraz grożąc wymienionemu pokrzywdzonemu i pozostałym pracownikom stacji paliw pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej oraz łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.000 zł na szkodę właściciela stacji benzynowejG. K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 czerwca 2002r. do 10 września 2003r. części kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie II K 170/03 z dnia 29 marca 2005r. prawomocnym z dniem 19 stycznia 2006r., łączącej między innymi karę jednostkową 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.(pkt 37);
- ustalił, iż przestępstwa przypisaneM. T.wpkt. 31-37stanowią ciąg przestępstw zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 64 § 1 k.k., za który w myślart. 91 § 1 k.k.,art. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 8 lat pozbawienia wolności (pkt 38);
- oskarżonegoM. T.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. IX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 1 grudnia 2004r. wS.na stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania i dwiema nieustalonymi osobami, używając przemocy wobec pracownika stacjiD. M.w postaci uderzenia rękojeścią broni palnej w plecy, zaś wobec klienta stacjiJ. T.w postaci uderzenia rękojeścią pistoletu w twarz i kopnięcia w okolice brzucha, nadto grożąc wymienionym pokrzywdzonym oraz pracownikowi stacjiK. K.pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej i kija baseballowego, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 51.670,97 zł i laptopaH.o wartości 5.610 zł na szkodę właściciela stacjiA. D.oraz portfel z kartami rabatowymi i pieniędzmi w kwocie 870 zł na szkodęJ. T., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.(pkt 39);
- w pkt. XIX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 14 kwietnia 2005r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając przemocy wobecM. K. (1)w postaci rozpylenia gaśnicy w jego kierunku, wobecZ. K.w postaci wyciągnięcia z samochodu oraz grożąc wymienionym pokrzywdzonym iW. K.pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia teczkę o wartości 100 zł na szkodęM. K. (1), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.(pkt 40);
- w pkt. XX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 4 maja 2005r. wM.na stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1), inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania oraz inną nieustaloną osobą, używając przemocy wobec pracowników stacji paliwA. C.w postaci przewrócenia na podłogę oraz kopnięcia w głowę i przyciśnięcia nogą głowy do podłogi, wobecE. C.w postaci przewrócenia na podłogę oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie broni palnej i siekiery, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.000 zł na szkodę właściciela stacjiK. B. (1), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.(pkt 41);
- ustalił, iż przestępstwa przypisaneM. T.wpkt. od 39 do 41stanowią ciąg przestępstw zart. 280 § 2 k.k., za który w myślart. 91 § 1 k.k., na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 42);
- oskarżonegoM. T.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. VIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż działał wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.i za to w myślart. 14 § 1 k.k.na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 43);
- w pkt. XI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż dwukrotnie uderzył pokrzywdzonego oraz że spowodował u wymienionego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej okolicy lewego łuku brwiowego i brody, przy czym obrażenie okolicy brody spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. czynności żucia na czas poniżej 7 dni, tj. przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 157 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 44);
- w pkt. XIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 21 stycznia 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iA. O., używając wobecJ. C. (2)przemocy w postaci uderzeń metalową rurką, pięściami po całym ciele, przewrócenia na ziemię, kopania po całym ciele, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy okolicy ciemieniowo – potylicznej, złamania kości łokciowej lewej, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ruchomości kończyny górnej lewej na czas powyżej 7 dni, nadto grożąc pokrzywdzonemu pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez oddanie strzału z broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 18.000 zł, kurtkę o wartości 500 zł, tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 45);
- w pkt. XVIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 10 marca 2005r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1), inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania oraz inną nieustaloną osobą, używając przemocy wobec przewożących pieniądze z banku, przeznaczonych na wypłaty dla pracowników(...) sp. z o.o.wB.,K. B. (2)w postaci uderzenia metalową rurką w głowę, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci wodniaka lewej okolicy czołowo-ciemieniowej powodującego efekt masy, złamania kości czołowo-ciemieniowej lewej schodzącego na podstawę czaszki, rany tłuczonej głowy okolicy skroniowej lewej, zasinienia powieki górnej oka lewego, przy czym obrażenia wewnątrzczaszkowe spowodowały ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu i wobecY. Z.w postaci uderzenia kijem baseballowym w prawe ramię oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej, siekiery, kija baseballowego, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 35.000 zł na szkodę(...) sp. z o.o.wB.oraz pieniądze w kwocie 200 zł na szkodęY. Z., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności (pkt 46);
- w pkt. XXIV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 2 sierpnia 2005r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.i nieustaloną osobą, używając przemocy wobecJ. W.w postaci skrępowania rąk i nóg, wobecG. W.w postaci skrępowania rąk i nóg oraz uderzenia pięścią w twarz, w wyniku czego doznała obrażeń ciała w postaci wybicia co najmniej 2 zębów, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni, wobecW. W.w postaci uderzenia łomem w głowę, przewrócenia na ziemię, bicia pięściami po całym ciele, skrępowania rąk i nóg, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci złamania łuski kości skroniowej lewej przechodzącego na piramidę tej kości oraz wieloodłamowego złamania lewej kości ciemieniowej z obecnością odłamów pośrednich wpuklających się w obręb jamy czaszki, stłuczenia mózgu lewego płata skroniowo-ciemieniowego i potylicznego, cech obrzęku mózgu z przemieszczeniem struktur środkowych w prawo i ran tłuczonych głowy, przy czym obrażenia czaszkowo-mózgowe spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na czas powyżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie łomów i noża, aW. W.poprzez przyłożenie noża do szyi, zaśJ. W.do twarzy, zabrał w celu przywłaszczenia telefony komórkoweS.(...)orazS. (...)o łącznej wartości 450 zł, kartę bankomatową oraz pieniądze w kwocie 1.000 zł na szkodęG.iW. W., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.,art. 157 § 1 k.k.,art. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności (pkt 47);
- w pkt. XXV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 6 sierpnia 2005r. wB.w Zakładzie(...)M. P. (2), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.,M. G.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej i siekier, a ponadto działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, użył przemocy wobecT. C.w postaci uderzenia siekierą w głowę, przewrócenia na podłogę, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu oraz rany twarzy okolicy lewego łuku brwiowego okolicy czołowej lewej, jarzmowej lewej i wargi górnej, wieloodłamowego złamania kości nosa, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. układu oddechowego oraz kostnego na czas powyżej 7 dni, wobecM. P. (2)w postaci przewrócenia na podłogę, bicia siekierą i rękoma po głowie, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci urazu czaszkowo mózgowego ze złamaniem kości czołowej i potylicznej, wielomiejscowych ran rąbanych okolicy głowy, przy czym w wyniku obfitego krwawienia z ran rąbanych okolicy głowy doszło do rozwoju wstrząsu hypowolemicznego, który stanowił chorobę realnie zagrażającą życiu, następnie działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.,M. G.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, zabrał w celu przywłaszczenia biżuterię złotą oraz damski zegarek(...)o łącznej wartości 180.000 zł na szkodęM. P. (2), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.,art. 156 § 1 pkt 2 k.k.,art. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 7 lat pozbawienia wolności (pkt 48);
- w pkt. XXVI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 15 września 2005r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.oraz nieustaloną osobą, używając przemocy wobecM.,K.iD. Ł.w postaci skrępowania rąk i nóg, wobecM. Ł. (1)w postaci przewrócenia na podłogę, przyciśnięcia kolanem do podłoża, wykręcenia nadgarstków, skrępowania rąk i nóg, kopnięć w nogi, brzuch i klatkę piersiową, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci linijnych otarć naskórka okolicy obu nadgarstków i obu okolic nadgarstkowych, stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej, skręcenia obu barków i złamania kompresyjnego kręgu Th8 kręgosłupa odcinka piersiowego, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ruchomości odcinka piersiowego kręgosłupa na czas powyżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej, zaś wobecM. Ł. (1)poprzez przyłożenie broni palnej do głowy, siekiery do szyi, zaś wobecM. Ł. (2)poprzez przyłożenie noża do twarzy, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.000 zł oraz biżuterię i zegarek o łącznej wartości 11.500 zł na szkodęM. Ł. (1), pieniądze w kwocie 2.000 zł oraz biżuterię i zegarek o łącznej wartości 25.200 zł na szkodęM. Ł. (2), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności (pkt 49);
- w pkt XXVIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: jesienią 2005r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)i dwiema nieustalonymi osobami, bezpośrednio zmierzał do użycia przemocy wobecJ. J.w postaci skrępowania i zabrania w celu przywłaszczenia pieniędzy znajdujących się na plebanii, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na działanie pokrzywdzonego, polegające na wypuszczeniu psa na zewnątrz budynku, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.i za to w myślart. 14 § 1 k.k.na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt 50);
- w pkt XXXI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 28 marca 2006r. wT.na terenie(...)sp. j. i(...)sp. c., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając przemocy wobec klienta hurtowniR. O.w postaci uderzenia łomem w głowę, wepchnięcia lufy broni palnej w usta, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci złamania koron zębów 11, 21 i 31, rany tłuczonej głowy okolicy ciemieniowej, zasinienia okolicy prawego kolana, złamania zespołu nosowo oczodołowo sitowego prawego z krwiakiem pozagałkowym, neuropatii pourazowej nerwu wzrokowego prawego, wylewów podspojówkowych obu gałek ocznych oraz ubytków nabłonka rogówki oka prawego, zasinienia powiek oka prawego i lewego, przy czym obrażenia oka prawego spowodowały ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci innego trwałego kalectwa oraz grożąc pokrzywdzonemu i pozostałym osobom znajdującym się na terenie hurtowni pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie broni palnej i łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 5.946 zł na szkodęR. D.,J. D.,Ł. D.iA. G., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 czerwca 2002r. do 10 września 2003r. części kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie II K 170/03 z dnia 29 marca 2005r. prawomocnym z dniem 19 stycznia 2006r., łączącej między innymi karę jednostkową 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 64 § 1 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k., na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności (pkt 51);
- w pkt. XXXII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 12 maja 2006r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),R. K.iA. O.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożącE. B.iW. A.pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie broni palnej i kija baseballowego, zabrał w celu przywłaszczenia aktówkę, 200 dolarów amerykańskich, torebkę skórzaną, telefon komórkowy, zabawki, portfel z pieniędzmi w kwocie 1.000 zł, tj. mienie o łącznej wartości 4.450 zł na szkodęE. B., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 czerwca 2002r. do 10 września 2003r. części kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie II K 170/03 z dnia 29 marca 2005r. prawomocnym z dniem 19 stycznia 2006r., łączącej między innymi karę jednostkową 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 52);
- na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wpkt. 38, od 42 do 52wymierzył oskarżonemuM. T.karę łączną 15 lat pozbawienia wolności (pkt 53);
- na podstawieart. 77 § 2 k.k.ustalił, iż oskarżonyM. T.będzie mógł ubiegać się o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary łącznej pozbawienia wolności po upływie 13 lat (pkt 54);
- oskarżonegoR. K.uniewinnił od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt. VIII, XXVIII aktu oskarżenia (pkt 55);
- oskarżonegoR. K.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. XXIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 28 lipca 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.iA. O., używając przemocy wobecB. H.w postaci rzucenia na łóżko, wobecJ. H.w postaci uderzenia pięścią w głowę, przewrócenia na ziemię, kopania w okolice głowy i uderzeń drewnianą pałką w okolice żeber, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci licznych ran głowy i stłuczenia twarzoczaszki po stronie lewej oraz żeber, przy czym obrażenia w obrębie głowy spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na czas poniżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej i przyłożenie jej do ciałaB. H., bezpośrednio zmierzał do zabrania w celu przywłaszczenia pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na powiadomienie przezB. H.Policji, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw.art. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 56);
- w pkt. XXVII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 2 listopada 2005r. wM.na stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając wobec pracownika stacjiR. S. (2)przemocy w postaci uderzenia metalowym prętem w głowę, przewrócenia na podłogę, w wyniku czego doznał obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej głowy, które spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na okres poniżej 7 dni oraz grożąc wymienionemu pokrzywdzonemu i pracownicy stacjiA. L. (1)pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 39.105,05 zł na szkodę właściciela stacjiK. B. (1), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 57);
- w pkt. XXIX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 1 grudnia 2005r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T., inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania i inną nieustaloną osobą, używając przemocy wobec pracowników firmy kurierskiej(...)A. L. (2)w postaci uderzenia łomem w lewą rękę, w wyniku czego doznał obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej lewego przedramienia z przerwaniem ciągłości skóry długości około 2 cm, które spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. powłok skóry na czas poniżej 7 dni, wobecR. M.w postaci uderzenia łomem w głowę oraz grożąc wymienionym i pozostałym pracownikom firmy pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej oraz łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 33.581,14 zł na szkodęfirmy (...)oraz dwie torby z zwartością laptopafirmy (...)wraz z osprzętem, portfela skórzanego, kalkulatora i pieniędzy w kwocie 200 zł, tj. przedmioty o łącznej wartości 2.000 zł na szkodęA. L. (2), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 58);
- w pkt. XXX aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 27 stycznia 2006r. wO.na stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając przemocy wobec pracownika stacjiR. J.w postaci bicia łomem oraz kopania po tułowiu i kończynach górnych i dolnych, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci zasinień ramienia lewego, prawego nadgarstka, prawego barku, lewej okolicy lędźwiowej i uda prawego, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ruchomości kończyny dolnej prawej na czas poniżej 7 dni oraz grożąc wymienionemu pokrzywdzonemu i pozostałym pracownikom stacji paliw pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej oraz łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.000 zł na szkodę właściciela stacji benzynowejG. K., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(pkt 59);
- ustalił, iż przestępstwa przypisaneR. K.wpkt. 56do 59 stanowią ciąg przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.oraz przestępstw zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., za który w myślart. 91 § 1 k.k.,art. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 60);
- oskarżonegoR. K.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. XXIV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 2 sierpnia 2005r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.i nieustaloną osobą, używając przemocy wobecJ. W.w postaci skrępowania rąk i nóg, wobecG. W.w postaci skrępowania rąk i nóg oraz uderzenia pięścią w twarz, w wyniku czego doznała obrażeń ciała w postaci wybicia co najmniej 2 zębów, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni, wobecW. W.w postaci uderzenia łomem w głowę, przewrócenia na ziemię, bicia pięściami po całym ciele, skrępowania rąk i nóg, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci złamania łuski kości skroniowej lewej przechodzącego na piramidę tej kości oraz wieloodłamowego złamania lewej kości ciemieniowej z obecnością odłamów pośrednich wpuklających się w obręb jamy czaszki, stłuczenia mózgu lewego płata skroniowo-ciemieniowego i potylicznego, cech obrzęku mózgu z przemieszczeniem struktur środkowych w prawo i ran tłuczonych głowy, przy czym obrażenia czaszkowo-mózgowe spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na czas powyżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie łomów i noża, aW. W.poprzez przyłożenie noża do szyi, zaśJ. W.do twarzy, zabrał w celu przywłaszczenia telefony komórkoweS.C100 orazS. (...)o łącznej wartości 450 zł, kartę bankomatową oraz pieniądze w kwocie 1.000 zł na szkodęG.iW. W., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.,art. 157 § 1 k.k.,art. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności (pkt 61);
- w pkt. XXV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 6 sierpnia 2005r. wB.w Zakładzie(...)
M. P., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.,M. G.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej i siekier, a ponadto działając wspólnie i w porozumieniuS. P. (1),M. T.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, użył przemocy wobecT. C.w postaci uderzenia siekierą w głowę, przewrócenia na podłogę, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu oraz rany twarzy okolicy lewego łuku brwiowego okolicy czołowej lewej, jarzmowej lewej i wargi górnej, wieloodłamowego złamania kości nosa, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. układu oddechowego oraz kostnego na czas powyżej 7 dni, wobecM. P. (2)w postaci przewrócenia na podłogę, bicia siekierą i rękoma po głowie, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci urazu czaszkowo mózgowego ze złamaniem kości czołowej i potylicznej, wielomiejscowych ran rąbanych okolicy głowy, przy czym w wyniku obfitego krwawienia z ran rąbanych okolicy głowy doszło do rozwoju wstrząsu hypowolemicznego, który stanowił chorobę realnie zagrażającą życiu, następnie działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.,M. G.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, zabrał w celu przywłaszczenia biżuterię złotą oraz damski zegarek(...)o łącznej wartości 180.000 zł na szkodęM. P. (2), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.,art. 156 § 1 pkt 2 k.k.,art. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 7 lat pozbawienia wolności (pkt 72);
- w pkt. XXVI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 15 września 2005r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.oraz nieustaloną osobą, używając przemocy wobecM.,K.iD. Ł.w postaci skrępowania rąk i nóg, wobecM. Ł. (1)w postaci przewrócenia na podłogę, przyciśnięcia kolanem do podłoża, wykręcenia nadgarstków, skrępowania rąk i nóg, kopnięć w nogi, brzuch i klatkę piersiową, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci linijnych otarć naskórka okolicy obu nadgarstków i obu okolic nadgarstkowych, stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej, skręcenia obu barków i złamania kompresyjnego kręgu Th8 kręgosłupa odcinka piersiowego, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ruchomości odcinka piersiowego kręgosłupa na czas powyżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej, zaś wobecM. Ł. (1)poprzez przyłożenie broni palnej do głowy, siekiery do szyi, zaś wobecM. Ł. (2)poprzez przyłożenie noża do twarzy, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.000 zł oraz biżuterię i zegarek o łącznej wartości 11.500 zł na szkodęM. Ł. (1), pieniądze w kwocie 2.000 zł oraz biżuterię i zegarek o łącznej wartości 25.200 zł na szkodęM. Ł. (2), tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k., na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności (pkt 63);
- w pkt. XXXI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 28 marca 2006r. wT.na terenie(...)sp. j. i(...)sp. c., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, używając przemocy wobec klienta hurtowniR. O.w postaci uderzenia łomem w głowę, wepchnięcia lufy broni palnej w usta, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci złamania koron zębów 11, 21 i 31, rany tłuczonej głowy okolicy ciemieniowej, zasinienia okolicy prawego kolana, złamania zespołu nosowo oczodołowo sitowego prawego z krwiakiem pozagałkowym, neuropatii pourazowej nerwu wzrokowego prawego, wylewów podspojówkowych obu gałek ocznych oraz ubytków nabłonka rogówki oka prawego, zasinienia powiek oka prawego i lewego, przy czym obrażenia oka prawego spowodowały ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci innego trwałego kalectwa oraz grożąc pokrzywdzonemu i pozostałym osobom znajdującym się na terenie hurtowni pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie broni palnej i łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 5.946 zł na szkodęR. D.,J. D.,Ł. D.iA. G., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności (pkt 64);
- w pkt. XXXII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 12 maja 2006r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.,A. O.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożącE. B.iW. A.pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie broni palnej i kija baseballowego, zabrał w celu przywłaszczenia aktówkę, 200 dolarów amerykańskich, torebkę skórzaną, telefon komórkowy, zabawki, portfel z pieniędzmi w kwocie 1.000 zł, tj. mienie o łącznej wartości 4.450 zł na szkodęE. B., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 65);
- na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wpkt. od 60 do 65wymierzył oskarżonemuR. K.karę łączną 13 lat pozbawienia wolności (pkt 66);
- na podstawieart. 77 § 2 k.k.ustalił, iż oskarżonyR. K.będzie mógł ubiegać się o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary łącznej pozbawienia wolności po upływie 10 lat (pkt 67);
- oskarżonegoM. G.uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXVIII aktu oskarżenia (pkt 68);
- oskarżonegoM. G.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. XXII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 29 czerwca 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.i inną nieustaloną osobą, używając wobec przenoszącego pieniądze do bankuA. S., pracownika Banku(...)wC., przemocy w postaci bicia pięściami po głowie, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy i rany tłuczonej okolicy brody, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. funkcji żucia na czas poniżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonemu pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 30.000 zł na szkodę Banku(...)wC., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 kwietnia 2002r. do 1 sierpnia 2005r. części kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 30 sierpnia 2002r. sygn. akt II K 128/02, łączącej m.in. karę jednostkową 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności (pkt 69);
- w pkt. XXV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 6 sierpnia 2005r. wB.w Zakładzie(...)
M. P., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.,R. K.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie i poprzez okazanie broni palnej i siekier, zabrał w celu przywłaszczenia biżuterię złotą oraz damski zegarek(...)o łącznej wartości 180.000 zł na szkodęM. P. (2), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 kwietnia 2002r. do 1 sierpnia 2005r. części kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 30 sierpnia 2002r., sygn. akt II K 128/02, łączącej m.in. karę jednostkową 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 70);
- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wpkt. 69 i 70wymierzył oskarżonemuM. G.karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 71);
- oskarżonegoA. O.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. I aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że należało go opisać w następujący sposób: 14 grudnia 2003 roku wŚ., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iR. P., używając przemocy wobecŁ. U.w postaci uderzeń w twarz, przewrócenia na ziemię, przytrzymywania kolanem, a następnie kopania w głowę i brzuch, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki(...)oraz kurtkę, tj. przedmioty o łącznej wartości 400 zł na szkodę wymienionego, tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.(pkt 72);
- w pkt. II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 14 grudnia 2003 roku wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iR. P., używając przemocy wobecR. S. (1)w postaci przewrócenia na ziemię, bicia i kopania po całym ciele oraz wobecA. N.w postaci uderzenia pięścią w twarz, przewrócenia na ziemię i kopania po całym ciele, zabrał w celu przywłaszczeniaR. S. (1)telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 500 zł, zaśA. N.czapkę z daszkiem, zegarek elektroniczny, portfel z pieniędzmi w kwocie 100 zł, tj. mienie o łącznej wartości 230 zł, tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.(pkt 73);
- ustalił, że przestępstwa przypisane oskarżonemuA. O.wpkt. 72 i 73stanowią ciąg przestępstw zart. 280 § 1 k.k., za który w myślart. 91 § 1 k.k., na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt 74);
- oskarżonegoA. O.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. III aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 26 grudnia 2003r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1), używając przemocy wobecP. F.w postaci bicia pięściami po twarzy, przewrócenia na ziemię i kopania po głowie, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci otarcia naskórka okolicy powieki prawej i zasinienia oczodołu lewego, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. funkcji widzenia okiem lewym na czas poniżej 7 dni, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.o wartości 400 zł, tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k., na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt 75);
- w pkt. IV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 19 lipca 2004r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iB. M., używając wobec pracownika stacji paliw(...)T. D., przewożącego ze stacji do Banku(...)wS.rowerem pieniądze, przemocy w postaci szarpania, a ponadto działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)uderzał pokrzywdzonego pięściami po głowie, przewrócił na ziemię, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej okolicy lewego łuku brwiowego, otarcia naskórka głowy lewej okolicy skroniowej, łokcia lewego oraz biodra i kolana, zasinienia obu oczodołów oraz wstrząśnienia mózgu, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na czas powyżej 7 dni, następnie działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iB. M.zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 37.405,82 zł na szkodę właściciela stacji paliwK. B. (1), tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k., na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 76);
- w pkt. XIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 21 stycznia 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iM. T., używając wobecJ. C. (2)przemocy w postaci uderzeń metalową rurką, pięściami po całym ciele, przewrócenia na ziemię, kopania po całym ciele, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy okolicy ciemieniowo - potylicznej, złamania kości łokciowej lewej, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, tj. ruchomości kończyny górnej lewej na czas powyżej 7 dni, nadto grożąc pokrzywdzonemu pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez oddanie strzału z broni palnej, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 18.000 zł, kurtkę o wartości 500 zł, tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 77);
- w pkt. XXIII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 28 lipca 2005r. wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.iR. K., używając przemocy wobecB. H.w postaci rzucenia na łóżko, wobecJ. H. (2)w postaci uderzenia pięścią w głowę, przewrócenia na ziemię, kopania w okolice głowy i uderzeń drewnianą pałką w okolice żeber, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci licznych ran głowy i stłuczenia twarzoczaszki po stronie lewej oraz żeber, przy czym obrażenia w obrębie głowy spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ośrodkowego układu nerwowego na czas poniżej 7 dni oraz grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej i przyłożenie jej do ciałaB. H., bezpośrednio zmierzał do zabrania w celu przywłaszczenia pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na powiadomienie przezB. H.Policji, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw.art. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.iart. 14 § 1 k.k., na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 78);
- w pkt. XXXII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 12 maja 2006r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.,R. K.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożącE. B.iW. A.pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie broni palnej i kija baseballowego, zabrał w celu przywłaszczenia aktówkę, 200 dolarów amerykańskich, torebkę skórzaną, telefon komórkowy, zabawki, portfel z pieniędzmi w kwocie 1.000 zł, tj. mienie o łącznej wartości 4.450 zł na szkodęE. B., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności (pkt 79);
- na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wpkt. 74do 79 wymierzył oskarżonemuA. O.karę łączną 8 lat pozbawienia wolności (pkt 80), z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od dnia 13 stycznia 2009r. do dnia 13 maja 2009r. (pkt 81);
- oskarżonegoR. P.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. I aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że należało go opisać w następujący sposób: 14 grudnia 2003 roku wŚ., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iA. O., używając przemocy wobecŁ. U.w postaci uderzeń w twarz, przewrócenia na ziemię, przytrzymywania kolanem, a następnie kopania w głowę i brzuch, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki(...)oraz kurtkę, tj. przedmioty o łącznej wartości 400 zł na szkodę wymienionego, tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.(pkt 82);
- w pkt. II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 14 grudnia 2003 roku wC., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iA. O., używając przemocy wobecR. S. (1)w postaci przewrócenia na ziemię, bicia i kopania po całym ciele oraz wobecA. N.w postaci uderzenia pięścią w twarz, przewrócenia na ziemię i kopania po całym ciele, zabrał w celu przywłaszczeniaR. S. (1)telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 500 zł, zaśA. N.czapkę z daszkiem, zegarek elektroniczny, portfel z pieniędzmi w kwocie 100 zł, tj. mienie o łącznej wartości 230 zł, tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.(pkt 83);
- ustalił, że przestępstwa przypisane oskarżonemuR. P.wpkt. 82 i 83stanowią ciąg przestępstw zart. 280 § 1 k.k., za który w myślart. 91 § 1 k.k., na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2, 3 k.k.karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda stawka (pkt 84), z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od dnia 11 lutego 2009r. do dnia 13 marca 2009r., przyjmując, iż 1 dzień pozbawienia wolności jest równoważny 2 stawkom dziennym grzywny (pkt 86);
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 73 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpkt. 84kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoR. P.warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby i na ten czas oddał go pod dozór kuratora, wyznaczonego przez Sąd (pkt 85);
- oskarżonego

B. M.
uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt IV aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 19 lipca 2004r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iA. O., używając przemocy w postaci szarpania wobec pracownika stacji paliw(...)T. D., przewożącego ze stacji do Banku(...)wS.rowerem pieniądze, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 37.405,82 zł na szkodę właściciela stacji paliwK. B. (1), tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2, 3 k.k.karę 250 stawek dziennych grzywny, po 20 złotych każda stawka (pkt 87);
- oskarżonegoB. M.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: w okresie od 2 listopada 2004r. do 4 maja 2005r. wS.iM., działając w zamiarze, abyS. P. (1),M. T., inna osoba, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania oraz inna nieustalona osoba, używając przemocy wobec pracowników stacji paliw(...)wM., dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy znajdujących się na wskazanej stacji paliw, udzielił wymienionym sprawcom informacji na temat miejsca przechowywania pieniędzy na stacji oraz czasu ich zawożenia do banku, tj. przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.i za to w myślart. 19 § 2 k.k., na podstawieart. 280 § 1 k.k., po zastosowaniuart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2, 3 k.k.karę 200 stawek dziennych grzywny, po 20 złotych każda stawka (pkt 88);
- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wpkt. 87 i 88wymierzył oskarżonemuB. M.karę łączną 2 lat pozbawienia wolności (pkt 89), której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 73 § 1 k.k.warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby i na ten czas oddał go pod dozór kuratora, wyznaczonego przez Sąd (pkt 91), a nadto na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 k.k.zobowiązał oskarżonego do podjęcia i wykonywania stałej pracy zarobkowej (pkt 92);
- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w miejsce kar jednostkowych grzywny orzeczonych wpkt. 87 i 88wymierzył oskarżonemuB. M.karę łączną 400 stawek dziennych grzywny, po 20 złotych każda stawka (pkt 90), z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od dnia 26 stycznia 2009r. do dnia 7 kwietnia 2009r., przyjmując, iż 1 dzień pozbawienia wolności jest równoważny 2 stawkom dziennym grzywny (pkt 93);
- oskarżonegoD. W. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. VI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: 5 listopada 2004r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.iM. O.oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie łomów, a ponadto działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.i inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, groził pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała poprzez okazanie broni palnej i użył przemocy wobecZ. Ł.w postaci przewrócenia na podłogę i skrępowania rąk i nóg, w wyniku czego doznała obrażeń ciała w postaci zasinienia okolicy jarzmowej prawej, łokcia prawego, ramienia lewego oraz kolana i uda prawego, przy czym obrażenia w obrębie kończyny górnej i dolnej prawej spowodowały naruszenie czynności narządu ciała, tj. ich ruchomości na okres poniżej 7 dni, wobecJ. K.iM. M.w postaci skrępowania rąk i nóg, wobecP. M. (2)w postaci uderzenia metalową rurką w twarz oraz skrępowania rąk i nóg, następnie działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.iM. O.oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.500 zł i biżuterię złotą o wartości 1.000 zł na szkodęT. M., srebrny łańcuszek o wartości 1.000 zł i pieniądze w kwocie 1.200 zł na szkodęP. M. (1)oraz pieniądze w kwocie 800 zł na szkodęZ. Ł., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 280 § 2 k.k.po zastosowaniuart. 60 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 2 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.karę 150 stawek dziennych grzywny, po 40 złotych każda stawka (pkt 94);
- oskarżonego

D. W. (1)uznał za winnego popełnienia zachowań zarzucanych mu w pkt. XVI i XVII, z tym ustaleniem, iż stanowią jeden czyn, który należało opisać i zakwalifikować w następujący sposób: w lutym 2005r. wT., zawiadomił policję o kradzieży samochodu markiB. (...)nr rej. (...)wiedząc, że tego przestępstwa nie popełniono i złożył nieprawdziwe zeznania dotyczące rzekomej kradzieży, mające służyć za dowód w postępowaniu karnym, a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, złożył wniosek o wypłatę odszkodowania z tytułu kradzieży wyżej wskazanego samochodu, która nie miała miejsca, czym wprowadził pracownika(...) SAwG.w błąd i doprowadził(...)SA Odział wG.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci wypłaty odszkodowania w kwocie 8.300 zł, tj. przestępstwa z art.art. 238 k.k.,art. 233 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.i za to w myślart. 11 § 3 k.k., na podstawieart. 286 § 1 k.k., po zastosowaniuart. 60 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 4 k.k.iart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, po 40 złotych każda stawka (pkt 95);
- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w miejsce kar jednostkowych grzywny orzeczonych wpkt. 94 i 95wymierzył oskarżonemuD. W. (1)karę łączną 250 stawek dziennych grzywny, po 40 złotych każda stawka;
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 73 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpkt. 94kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoD. W. (1)warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby i na ten czas oddał go pod dozór kuratora, wyznaczonego przez Sąd (pkt 97);
- oskarżonegoM. O.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu:
- w pkt. V aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż działał wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1)iP. U.oraz że czyn ten został popełniony na szkodęM. K. (2)iI. K., tj. przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 98);
- w pkt. VII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: 5 listopada 2004r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. P. (1),M. T.,D. W. (1)oraz inną osobą, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie łomów, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 8.500 zł i biżuterię złotą o wartości 1.000 zł na szkodęT. M., srebrny łańcuszek o wartości 1.000 zł i pieniądze w kwocie 1.200 zł na szkodęP. M. (1)oraz pieniądze w kwocie 800 zł na szkodęZ. Ł., tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności (pkt 99);
- w pkt. X aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż należało go opisać w następujący sposób: w listopadzie 2004r. wS., działając w zamiarze abyS. P. (1),M. T., inna osoba, której sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania oraz dwie nieustalone osoby, używając przemocy wobec pracowników stacji paliw(...)wS., posługując się niebezpiecznym przedmiotem dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy znajdujących się na wskazanej stacji paliw, udzielił wymienionym sprawcom informacji na temat czasu odbioru przez konwój pieniędzy ze stacji, tj. przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.i za to w myślart. 19 § 2 k.k., na podstawieart. 280 § 2 k.k., po zastosowaniuart. 60 § 6 pkt 2 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt 100);
- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wpkt. od 98 do 100wymierzył oskarżonemuM. O.karę łączną 4 lat pozbawienia wolności (pkt 101);
- oskarżonegoP. U.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż działał wspólnie i w porozumieniu zM. O.iS. P. (1)oraz, że czyn ten został popełniony na szkodęM. K. (2)iI. K., tj. przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda stawka (pkt 102), zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od dnia 25 października 2010r. do dnia 23 listopada 2010r., przyjmując, iż 1 dzień pozbawienia wolności jest równy 2 stawkom dziennym grzywny (pkt 104);
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 73 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpkt. 102kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoP. U.warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby i na ten czas oddał go pod dozór kuratora wyznaczonego przez Sąd (pkt 103);
- wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcia wydane na podstawieart. 415 § 4 k.p.k.(pkt 105-117) oraz na podstawieart. 46 § 1 k.k.(pkt 119-122), o zasądzeniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu (pkt 123-127) oraz o zwolnieniu oskarżonych od kosztów sądowych i obciążeniu nimi Skarbu Państwa, jak również w części, co do której oskarżeni zostali uniewinnieni (pkt 128).

Wyrok powyższy został zaskarżony przez obrońców oskarżonychM. T.,R. K.,M. G.,A. O.,M. O.,R. P.,B. M.,P. U.iD. W. (1).

Obrońca oskarżonegoM. T.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości, na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2-4 k.p.k.zarzucając:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyM. T.popełnił zarzucane mu w akcie oskarżenia czyny na podstawie niepełnego i niewiarygodnego materiału dowodowego, opartego na podstawie poszlak, a mianowicie:
- wyjaśnień współoskarżonegoS. P. (1), który w wyraźny i bezdyskusyjny sposób pozostaje z oskarżonym w konflikcie, a tym samym jednoznacznie przemawia fakt, iż jego wyjaśnienia są niewiarygodne jako mające na celu jedynie skierowanie wszelkich podejrzeń co do popełnienia zarzucanych czynów oskarżonemuT.jako formy zemsty,
- istotnych braków postępowania sądowego oraz niewystarczającego materiału dowodowego pozwalającego na przypisanie oskarżonemu popełnienie wskazanych w akcie oskarżenia przestępstw poprzez wyraźne rozbieżności, wątpliwości i nieścisłości zarówno w zeznaniach świadków, jak i pozostałym materiale dowodowym;
2. obrazę prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.:
-art. 2 § 2 k.p.k.przez oparcie rozstrzygnięcia na ustaleniach, których prawdziwość nie została udowodniona;
-art. 4 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie, także w uzasadnieniu Sądu, okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego;
-art. 5 § 2 k.p.k.poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego niedających się usunąć wątpliwości oraz naruszenie podstawowej zasady procesu karnego in dubio pro reo;
-art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, pomimo braku jakichkolwiek przesłanek ku temu;
3. nadto z ostrożności procesowej - rażącą surowość kary pozbawienia wolności orzeczonej w stosunku do oskarżonegoM. T.w wymiarze 15 lat, jako nieadekwatną do celów kary i pozostałych zasad określonych wart. 53 kk.
Podnosząc przytoczone zarzuty obrońca wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od dokonania przypisanych mu czynów, ewentualnie o:
2. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonegoR. K.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości, zarzucając:
- błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż zebrane w sprawie dowody pozwalają na przypisanie oskarżonemu zarzucanych mu czynów, podczas gdy żaden ze świadków nie rozpoznałR. K.jako sprawcy, a oskarżony nie przyznał się do winy i jedynie wyjaśnieniaS. P. (1), osoby bardzo silnie skonfliktowanej zR. K., uważającej, że została niesłusznie skazana w innym procesie na 9 lat pozbawienia wolności za czyn faktycznie popełniony przezR. K., wskazują na sprawstwo oskarżonego;
W konsekwencji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonychM. G.iP. U.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tych oskarżonych, w punktach 69, 70, 71, 102, 103 i 104. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi zarzucił:
I. w odniesieniu do punktu 69 wyroku:
1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k., polegającą na:
a) stwierdzeniu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie XXII aktu oskarżenia czyn, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie na istnienie istotnych i uzasadnionych wątpliwości w odniesieniu do sprawstwa oskarżonego;
b) dokonaniu przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego, zebranego w przedmiotowej sprawie w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w szczególności poprzez:
- bezkrytyczne danie wiary wyjaśnieniom oskarżonegoS. P. (1), pomawiającego oskarżonegoM. G.o popełnienie zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu;
- oparcie rozstrzygnięcia na zeznaniach świadkaM. K. (3), która zeznała jedynie, że będąc świadkiem zdarzenia opisanego w punkcie XXII aktu oskarżenia, widziała trzech mężczyzn, których pobieżnie opisała, nie wskazując jednakże, iż którymś z nich był właśnie oskarżonyM. G..
II. w odniesieniu do punktu 70 wyroku:
1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k., polegającą na:
a) stwierdzeniu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie XXV aktu oskarżenia czyn, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie na istnienie istotnych i uzasadnionych wątpliwości w odniesieniu do sprawstwa oskarżonego;
b) dokonaniu przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego, zebranego w przedmiotowej sprawie w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w szczególności poprzez bezkrytyczne danie wiary wyjaśnieniom oskarżonegoS. P. (1), pomawiającego oskarżonegoM. G.o popełnienie zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, pomimo, że wskazana przez niego wersja zdarzenia nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonymw sprawie.
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że w zdarzeniu opisanym w zarzucie XXV aktu oskarżenia brało udział pięć osób, w tym oskarżonyM. G., pełniący zgodnie z ustalonym podziałem ról pomiędzy sprawcami funkcję kierowcy, pomimo że z zeznań świadkówM. P. (2),B. P. (2),M. Z.,G. M. (1),J. R.,G. M. (2)iZ. B.wynika, iż w zdarzeniu tym brały udział jedynie 4 osoby, a świadekG. M. (1)wskazuje ponadto, że osoby te wsiadały jednocześnie do samochodu - każda przez swoje drzwi, co wyklucza udział oskarżonegoM. G.w tym przestępczym procederze.
III. w odniesieniu do punktu 102 wyroku:
1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., polegającą na:
a) stwierdzeniu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie V aktu oskarżenia czyn, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, zaświadczenie ze szkoły oraz zeznań świadka i wyjaśnienia współoskarżonegoW.wskazują jednoznacznie na istnienie istotnych i uzasadnionych wątpliwości w odniesieniu do sprawstwa oskarżonego;
b) dokonaniu przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego, zebranego w przedmiotowej sprawie w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w szczególności poprzez bezkrytyczne danie wiary wyjaśnieniom i zeznaniom oskarżonegoS. P. (1), pomawiającego oskarżonegoP. U.o popełnienie zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, pomimo, że wskazana przez niego wersja zdarzenia nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonychM. G.iP. U.od zarzucanych im w akcie oskarżenia czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Toruniu do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoA. O.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, tj. co do punktów 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 105, 106, 107, 117 i 121. Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi zarzucił:
1. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., statuujących zasadę swobodnej oceny dowodów oraz obowiązek uwzględnienia całości okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej przy ferowaniu wyroku, polegające na:
a) dokonaniu przez Sąd meriti dowolnej i jednokierunkowej oceny wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1), z pominięciem szeregu pozostałych dowodów w sprawie, w tym wyjaśnień oskarżonegoA. O.oraz pozostałych oskarżonych w sprawie za wyjątkiem oskarżonegoD. W. (1), które pozostawały rozbieżne z depozycjami oskarżonegoS. P. (1)oraz nieuwzględniającej zasad doświadczenia życiowego, skutkującej przyznaniem waloru wiarygodności tym wyjaśnieniom rekonstrukcją na ich tle stanu faktycznego w sytuacji, gdy wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)były przez niego ukierunkowane na uzyskanie możliwości skorzystania z dobrodziejstwa instytucji zart. 60 § 5 k.k., wiążącej się z dalece zmniejszoną odpowiedzialnością karną (na co sam wskazywał oskarżonyS. P. (1)- str. 98 uzasadnienia), a przez co nieobiektywnie, jak i pozostającew sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonegoA. O.i innych oskarżonymi pozaD. W. (1), którzy negowali swoją odpowiedzialność karną, a tym samym niemogące stanowić jedynej podstawy przypisania winy za wszystkie zarzucane czyny oskarżonemuA. O., które to naruszenie mogło miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem skutkowało wydaniem wyroku skazującego wobec ww. oskarżonego;
b) przeprowadzeniu przez Sąd meriti analizy wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1)z naruszeniem zasad doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania, które materializowało się w przyznaniu tym wyjaśnieniom waloru wiarygodności i poczynieniu na ich tle niekorzystnych dla oskarżonegoA. O.ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy oskarżonyS. P. (1)był negatywnie nastawiony do oskarżonegoA. O.z tytułu złożenia przez niego niekorzystnych dla oskarżonegoS. P. (1)zeznań w sprawie zakupu mostka ogrodowego oraz odmowy pomocy poszukiwanemu w przeszłości oskarżonemuS. P. (1)w ukrywaniu się, jak i z racji dyscyplinarnego zwolnienia z pracy ojca ww. oskarżonego, przez co dążył do ukazania oskarżonegoA. O.w jak najbardziej negatywnym świetle, co skutkowało skierowaniem przeciwko temu oskarżonemu postępowania karnego i wydania wyroku uznającego go winnym zarzucanych czynów;
2. naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 4, art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k., polegające na dokonaniu przez Sąd I instancji rekonstrukcji stanu faktycznego wyłącznie na podstawie wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1), z pominięciem gros okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonegoA. O., w tym nierozpoznaniu jego osoby, mimo charakterystycznego, wysokiego wzrostu, przez któregokolwiek ze świadków przesłuchanych sprawie, jak i niepotwierdzenia jego obecności na miejscu zdarzenia z zarzutu nr II i IV aktu oskarżenia w ramach przeprowadzenia dowodu z opinii osmologicznych, a nadto wbrew dyspozycji zasady in dubio pro reo nakazującej rozstrzygać wszystkie wątpliwości w sprawie na korzyść oskarżonego;
3. błędy w ustaleniach faktycznych Sądu I instancji, przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, które przesądziły o jego treści, polegające na przyjęciu przez Sąd meriti, że oskarżonyA. O.dopuścił się sprawstwa czynów zabronionych określonych w pkt. 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78 79 wyroku podczas, gdy sprawstwo oskarżonego nie znajduje potwierdzenia w jego wyjaśnieniach, jak i zeznaniach pokrzywdzonych w sprawie, a jedynym dowodem je potwierdzającym są wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)mające charakter pomawiający, a przez to wymagające krytycznego podejścia w sytuacji, gdy stanowią jedyny dowód przemawiający za odpowiedzialnością karną innego oskarżonego;
W rezultacie tak sformułowanych zarzutów obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 72, 73, 75, 76, 77, 78, 79 poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. O.od zarzucanych mu w pkt. I, II, III, IV, XIII, XXIII i XXXII aktu oskarżenia oraz uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt. 74, 80, 81,105, 106,107, 117,121, a ewentualnie o: uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoA. O.i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W sytuacji zaś niepodzielenia powyższych zarzutów i następujących po nich wniosków apelacyjnych, obrońca na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 i 3 k.p.k., wyrokowi zarzucił:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 280 § 2 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego w zakresie czynu opisanego w zarzucie nr XXXII aktu oskarżenia, tj. do ustaleń faktycznych, że oskarżonyA. O.nie brał udziału w zdarzeniu, które miało miejsce na posesji pokrzywdzonej (s. 297 aktu oskarżenia), natomiast śledził pokrzywdzoną i informował sprawców o miejscu jej pobytu, które to okoliczności jednoznacznie wskazywały na ewentualne zaistnienie po stronie oskarżonego pomocnictwa do popełnienia czynu zabronionego, co wymagało dokonania przez Sąd I instancji subsumpcji ustalonego w zakresie zarzutu nr XXXII aktu oskarżenia stanu faktycznego do normy prawnej rekonstruowanej z przepisówart. 18 § 3 kkw zw. zart. 280 § 2 k.k.;
2. błąd w ustaleniach faktycznych Sądu meriti, który stanowiły podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżonyA. O.miał pełną świadomość co do posłużenia się przez sprawców czynu zabronionego opisanego w zarzucie nr XXXII aktu oskarżenia bronią palną i kijem baseballowym mimo, że sam nie brał udziału w zdarzeniu, które miało miejsce na posesji pokrzywdzonej w sytuacji, gdy brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na powyższą okoliczność, a podstawą jej ustalenia była wyłącznie supozycja Sądu I instancji, że oskarżonyA. O.z uwagi na udział w innych rozbojach, o podobnym przebiegu działaniu sprawców, powinien mieć świadomość posłużenia się w tym konkretnym zdarzeniu przez sprawców niebezpiecznymi narzędziami.
Nadto, na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k., zarzucił:
3. rażącą niewspółmierność kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych w stosunku do oskarżonego w wysokości, odpowiednio:
a) 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 76) za czyn z zarzutu nr IV aktu oskarżenia,
b) 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 77) za czyn z zarzutu nr XIII aktu oskarżenia,
c) 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 78) za czyn z zarzutu XXIII aktu oskarżenia,
d) 3 lat pozbawienia wolności (pkt 79) za czyn z zarzutu nr XXXII aktu oskarżenia, do właściwości i warunków osobistych oskarżonegoA. O., a zwłaszcza jego zachowania po popełnieniu przypisywanych czynów zabronionych, które charakteryzowały się: dotychczasową niekaralnością oskarżonego, jego młodym wiekiem (17 lat w czasie popełnienia czynu zarzutu nr I aktu oskarżenia), który przesądzał o niewielkim stopniu winy, jak i zerwaniem przez oskarżonegoA. O.wszelkich kontaktów ze środowiskiem przestępczym, prowadzeniem ustabilizowanego trybu życia, przestrzeganiem porządku prawnego oraz skoncentrowaniem swoich wysiłków zawodowych i osobistych na prowadzeniu działalności gospodarczej w branży budowlanej angażującej kilkunastu pracowników, które to fakty zbiorczo wymagały wymierzenia oskarżonemuA. O.za poszczególne czyny jednostkowych kar pozbawienia wolności w wymiarze dolnej granicy zagrożenia ustawowego, a za czyn z zarzutu nr XXXII aktu oskarżenia poniżej tej granicy;
4. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 8 lat, wymierzonej przez Sąd I instancji z zastosowaniem zasady asperacji w sytuacji, gdy zbieżność miejsca i czasu popełnienia czynów zabronionych przypisywanych oskarżonemuA. O., tożsamość dóbr stanowiących przedmiot bezprawnego zamachu, podobny sposób ich popełnienia oraz wszystkie okoliczności łagodzące powołane w zarzucie 3 zestawienia nr II zarzutów apelacji wymagały orzeczenia wobec oskarżonegoA. O.kary łącznej pozbawienia wolności zastosowaniem zasady całkowitej absorpcji, a co najmniej z zastosowaniem zasady asperacji w zakresie zbliżonym do wyników całkowitej absorpcji.
Wskazując na powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku:
1. w pkt. 79 poprzez przyjęcie, że oskarżonyA. O.swoim zachowaniem w dniu 12 maja 2006 roku wS.dopuścił się czynu zabronionego pomocnictwa do popełnienia przez sprawcówS. P. (1),M. T.,R. K.i inną osobę czynu zabronionego rozboju w typie podstawowym, tj. czynu zabronionego zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.,
2. w pkt. 76, 77 i 78 poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności w dolnej granicy zagrożenia ustawowego a w pkt. 79 poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary,
3. w pkt. 80 poprzez orzeczenie w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w pkt. 74 i 75 sentencji oraz zgodnie z pkt. 2 wniosków apelacyjnych kary łącznej pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady całkowitej absorpcji.

Obrońca oskarżonegoM. O.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości, na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucając:
1. obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść wyroku, a w szczególności przepisów:
-art. 2 § 2 k.p.k.poprzez naruszenie zasady prawdy materialnej i przyjęcie za podstawę wyroku stanu faktycznego ustalonego wyłącznie w oparciu o wyjaśnienia złożone przez współoskarżonychS. P. (1)iD. W. (1);
-art. 4 k.p.k.iart. 5 § 2 k.p.k.poprzez oparcie orzeczenia o winie oskarżonego wyłącznie na dowodach obciążających - wyjaśnieniach współoskarżonychS. P. (1)iD. W. (1), które nie znajdują potwierdzenia w innym zebranym w sprawie materiale dowodowym i tym samym rozstrzygnięcie wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego;
-art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego niezgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań i doświadczenia życiowego, bezkrytyczne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w sytuacji gdy: jedynymi dowodami są niespójne wewnętrznie sprzeczne a w części uznane także przez Sąd I Instancji za nieprawdziwe i niewiarygodne wyjaśnienia (pomówienia) oskarżonychS. P. (1)iD. W. (1), którzy mieli oczywisty interes procesowy aby obciążyć inne osoby i w konsekwencji poprawić swoją sytuację procesową i uzyskać korzyść w postaci łagodniejszych wyroków, a nadtoS. P. (1)pozostawał w oczywistym konflikcie z oskarżonymO.(w wyniku konfliktu został pobity wT.) i tym samym żywił osobistą urazę i miał wystarczający powód i motywację, aby pomówić oskarżonegoO., aD. W. (1)złożył zeznania dopiero w momencie, gdy dowiedział się od m. in.R. P.jakiej treści wyjaśnienia zamierza złożyćS. P. (1);
-art. 170 § 1 k.p.k.poprzez bezpodstawne oddalenie wniosku dowodowego o zaliczenie w poczet materiału dowodowego nagrania CD utrwalającego rozmowę oskarżonegoO.zD. W. (2)świadczący o konflikcie pomiędzy oskarżonymO.iP.i tym samym świadczący o niewiarygodności oskarżonegoP.i istnienia motywu do pomówienia oskarżonegoO.;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w sytuacji gdy:
- biorąc pod uwagę sposób w jaki miała funkcjonować grupa, której formalnym przywódcą miał byćM. T.i wyjaśnienia oskarżonegoP., który dokonał kilku przestępstw, abyT.był jego osoby „pewnym” i by mógł przystąpić do grupyT., biorąc pod uwagę fakt, iżT.osobiście o wszystkim decydował nieprawdopodobne jest, aby przy pierwszych przestępstwach popełnionych w grupieT.P.mógł zadecydować o udziale w nichM. O.;
-S. P. (1)pozostawał w poważnym konflikcie z oskarżonymO., który to konflikt wykluczał ich współpracę i wspólny udział w popełnianiu przestępstw, co potwierdza zarówno nagranie rozmowy ze świadkiemD. W. (2), jak i wyjaśnienia współoskarżonegoR. P..
-M. O.nie mógł „wystawić” nieruchomości państwaM.umożliwiając popełnienie przestępstwa, gdyż nie mógł nie tylko mieć wiedzy na w środku posesji, a także wiedza na temat działalności PaństwaM.była powszechna;
-S. P. (1)miał oczywisty powód aby złożyć wyjaśnienia obciążające inne osoby w tym w szczególnościM. O.z uwagi na możliwość skorzystania w takiej sytuacji z nadzwyczajnego złagodzenia kary;
- moment złożenia wyjaśnień przez oskarżonegoP.oraz wcześniej uzyskana wiedza na ten temat przez oskarżonegoW.świadczą, iż oskarżonyP.postanowił zadbać, aby osoby, które na skutek jego wyjaśnień będą składać wyjaśnienia w sytuacji, gdyby zdecydowały się przyznać do popełnienia czynów, o których zamierzał opowiedzieć organom ścigania, złożyły jednolitą z jego wersję zdarzeń;
W konsekwencji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonegoR. P.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości, na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 3 k.p.k.zarzucając:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegających na stwierdzeniu, że oskarżony dopuścił się czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia mimo poważnych wątpliwości, wynikających z wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1)i zeznań pokrzywdzonych;
2. obrazę przepisów prawa procesowego mogącą mieć wpływ na treść wyroku, tj.art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.przez jednostronną ocenę dowodów, w szczególności wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1)co doprowadziło do niepoczynienia podstawowych ustaleń faktycznych w zakresie rekonstrukcji zdarzeń.
W rezultacie obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, przez uniewinnienieR. P.od stawianego zarzutu.

Obrońca oskarżonegoB. M.zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, podnosząc:
zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, przy czym był on wynikiem naruszenia przepisów prawa procesowego regulujących zasady i sposób oceny dowodów, albowiem:
1. wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)przyznającego się do wszystkich zarzucanych mu czynów i pomawiającego inne osoby o współudział w przestępstwach nie zostały wystarczająco wnikliwie i skrupulatnie ocenione, mimo że nie posiadały wiarygodnego oparcia w innych dowodach,
2. nie wyjaśniono wewnętrznych sprzeczności w wyjaśnieniach oskarżonegoS. P. (1)i sprzeczności z innymi dowodami,
3. nie zauważono i nie oceniono braku logiki w niektórych wyjaśnieniach tego oskarżonego,
4. nie podjęto próby pozyskania od oskarżonegoS. P. (1), odmawiającego odpowiedzi na pytania obrony, wyjaśnień spornych okoliczności, pomimo pisemnego wniosku w tym zakresie,
5. pomimo wniosku obrony nie powołano dowodu z opinii biegłego dla ustalenia pojemności pamięciowej oskarżonegoS. P. (1), który z wielką dokładnością odtwarzał detale znajdujące się w mieszkaniu, które widział w nocy kilka lat przed pierwszym przesłuchaniem.
Zdaniem obrońcy wskazane uchybienia miały istotny wpływ na treść wyroku, bo wybiórcza i nieobiektywna ocena dowodów nie pozwoliła Sądowi I instancji na dokonanie prawdziwych ustaleń faktycznych.
W konsekwencji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, w części odnoszącej się do oskarżonegoB. M.i uniewinnienie go od zarzutów opisanych w pkt. IV i XXI aktu oskarżenia, względnie: o uchylenie tego wyroku w tej części i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoD. W. (1)zaskarżył wyrok w odnośnie tego oskarżonego w części dotyczącej kary grzywny, tj. co do punktów 94, 95 i 96, w zakresie wymierzonej oskarżonemu w tych punktach kary grzywny. Na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
- rażącą niewspółmierność kary grzywny, wyrażającą się w wymierzeniu kary grzywny przekraczającej stopień winy, a ponadto kary, która nie może odegrać właściwej roli wychowawczej.
Stawiając przytoczony zarzut obrońca wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny odmiennie co do istoty sprawy i wymierzenie oskarżonemu jak najniższej kary grzywny, z daleko posuniętej ostrożności procesowej zaś o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku w wyżej wskazanej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Apelacje obrońców oskarżonychA. O.iM. O.zasługiwały, aczkolwiek tylko częściowo, na uwzględnienie, co skutkowało zmianą wobec tych oskarżonych zaskarżonego wyroku, natomiast apelacje obrońców oskarżonychR. P.,B. M.,P. U.,M. T.,D. W. (1),R. K.iM. G.przedstawiają się jako oczywiście bezzasadne.

Odnośnie apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonychR. P.,B. M.,P. U.,D. W. (1),R. K.iM. G.należy stwierdzić, że co do tych oskarżonych nie zostały złożone wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku, stąd też Sąd odwoławczy nie był zobligowany do przedstawienia motywów wyroku w zakresie dotyczącym apelacji wywiedzionych przez te podmioty (art. 423 § 1a k.p.k.w zw. zart. 457 § 2 k.p.k.). W konsekwencji ograniczył zakres uzasadnienia do tych części wyroku, które dotyczą oskarżonychA. O.,M. O.iM. T..

Analizując zarzuty stawiane przez obrońców ostatnio wymienionych oskarżonych stwierdzić trzeba, iż na pierwszy plan jako element wspólny wniesionych apelacji, przebija się zarzut dokonania przez sąd a quo błędnych ustaleń faktycznych, a to z tego względu, że zostały one dokonane przede wszystkim w oparciu o wyjaśnienia współoskarżonegoS. P. (1). Zdaniem skarżących, wyjaśnienia te nie zasługują na wiarę, głównie z tego powodu, żeS. P. (1)miał oczywisty interes procesowy, aby obciążać inne osoby (współoskarżonych).
Zdaniem Sądu Apelacyjnego zarzuty te przedstawiają się bezzasadnie. Sąd Okręgowy zebrał bowiem pełny materiał dowodowy w sprawie, a zatem mający cechę zupełności i kompletności, a przeprowadzone dowody ocenił w sposób, który nie uchybia treściart. 7 k.p.k.Jednocześnie swoje stanowisko uzasadnił wyczerpująco i przekonywująco. Dokonana korekta wyroku dotyczyła zaś tego typu okoliczności, które z punktu widzenia oceny wiarygodności relacji współoskarżonegoS. P. (1)nie miały istotnego znaczenia.
W realiach badanej sprawy nie jest jednocześnie tak, że sąd a quo rzeczywiście bazował tylko na dowodzie z wyjaśnień współoskarżonegoS. P. (1), czego skarżący już, choć w różnym stopniu, ale jednak nie dostrzegają, a co niewątpliwie osłabia skuteczność przedkładanej przez nich argumentacji. Tym niemniej podkreślenia wymaga to, że dokonanie ustaleń faktycznych nawet w oparciu o wypowiedzi procesowe tylko jednej osoby (współoskarżonego czy też świadka) nie pozostaje w sprzeczności z regułami obowiązującymi w polskim procesie karnym. Istotne jest tylko to, aby w takich sytuacjach doszło w każdym przypadku do wszechstronnej, kompleksowej oceny takiego dowodu. Innymi słowy chodzi o to, aby ocena tego dowodu była rzeczowa i logiczna oraz nie wkraczała w sferę dowolności(por. wyrok S. Apel. w Krakowie z dnia 25.09.2012 r., II AKa 93/12, KZS 2012/10/41).
Bezsprzecznie, wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)są dowodem pomawiającym pozostałych oskarżonych, przy czym mają one charakter tzw. pomówienia złożonego, które zachodzi wtedy, gdy oskarżony przyznając się do winy utrzymuje jednocześnie, że także inna osoba (osoby) brały udział w przestępstwie. W takiej sytuacji na sądzie orzekającym ciąży obowiązek dokonania prawidłowej oceny tego pomówienia, to jest winna być ona dokonana ze szczególną wnikliwością i dokładnością, i w powiązaniu (konfrontacji) z innymi dowodami (por. wyrok SN z dnia 7.10.1999 r., II KKN 506/97, Prok. i Pr. 2000/3/5). Uprzedzając dalsze rozważania trzeba już w tym miejscu stwierdzić, że temu zadaniu sąd a quo uczynił zadość.
Istotne jest też w konsekwencji przypomnienie, że pomówienie, czyli obciążanie w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami (art. 7 k.p.k.) – (zob. wyrok SN z dnia 12.01.2006 r., II KK 29/05, OSNKW 2006/4/41, Biul. SN 2006/4/16, Prok. i Pr.-wkł. 2006/6/14, Wokanda 2006/10/27).
Analizując wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)jako dowodu obciążającego współoskarżonych (str. 110-125 uzasadnienia) sąd a quo miał na uwadze to, że chodziło w tym przypadku o osoby nieprzyznające się do winy, aczkolwiek potwierdzające niektóre zaistniałe fakty, wskazywał jednocześnie na potwierdzanie przekazanych informacji innymi dowodami. Rozważał też czas i okoliczności złożenia tych wyjaśnień oraz ich zgodność tak co do kwestii ogólnych, jak i szczegółów oraz konsekwencję w relacjach składanych na różnych etapach postępowania. Uwzględnił sylwetkę oskarżonego, a w jej kontekście podawaną przez niego motywację złożenia określonej treści wyjaśnień. Odniósł się jednocześnie do kwestii zarzutów stawianychS. P. (1)przez poszczególnych oskarżonych. Wskazał też na to, że rozmiary tego „pomówienia” dotknęły samego oskarżonego, gdyż potwierdzał on swój udział we wszystkich 26 zdarzeniach historycznych, a zatem nie czynił tego tylko po to, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością. Wreszcie uwzględnił to, że mógł on liczyć na zastosowanie względem niego dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary, przewidzianego wart. 60 § 3 k.k.i nie uchybił wskazaniom funkcjonującym w orzecznictwie co do oceny dowodu z relacji takiej osoby. Podkreślenia wymaga to, że skorzystanie z dobrodziejstwa cytowanego przepisu nie przekreśla w żadnej mierze wartości dowodowej wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1).
Tak dokonana ocena dowodu z „pomówienia” zasługuje na aprobatę. Obrońcy zaś, w odniesieniu do dokonanej przez sąd a quo oceny tego dowodu, formułują jedynie polemiczne stanowiska, będące wyrazem ich subiektywnego oglądu omawianego zagadnienia, nie wskazują natomiast jakich konkretnie błędów w tej ocenie sąd a quo miałby się dopuścić. Nie należy bowiem do tej kategorii z pewnością to, że ocena ta nie leży po myśli skarżących.
Zwrócenia uwagi wymaga również to, że sąd a quo nie dawał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoS. P. (1)bezkrytycznie, a więc całościowo. Skarżący nie dostrzegają tego, że w obszernej analizie tych wyjaśnień, zarówno w części dotyczącej kwestii ogólnych (str. 125-128 uzasadnienia), jak i w części dotyczącej już poszczególnych zarzutów (str. 129-235 uzasadnienia) sąd ten wskazuje częstokroć te fragmenty wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1), którym nie dał wiary i wyjaśnia tego przyczyny.
Przypomnienia wymaga zatem to, że w ramach swobodnej oceny dowodów mieści się możliwość przyznania wiarygodności jedynie pewnym fragmentom wyjaśnień danej osoby, a zdyskwalifikowanie danego dowodu w pozostałej części. Taka ocena musi być jednak należycie i wszechstronne uzasadniona oraz opierać się na całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego, uwzględniając zasady wiedzy, logicznego rozumowania oraz wskazania doświadczenia życiowego (zob. wyrok S. Apel w Gdańsku z dnia 17.09.2009 r., II AKa 181/09, LEX nr 563030, KZS 2010/4/44, POSAG 2010/1/217, POSAG 2010/2/242-244). Przytoczonym wymogom Sąd Okręgowy również uczynił zadość.

Konieczność odniesienia się do szczegółowych zarzutów zawartych w poszczególnych omawianych apelacjach ma także i to znaczenie, że poruszane kwestie częstokroć wzajemnie się przenikają, czy wręcz pokrywają, stąd też nie wymagają każdorazowego powtarzania. Są więc aktualne w odniesieniu do zarzutów stawianych paralelnie przez pozostałych skarżących.

Obrońca oskarżonegoM. T.jako główny powód podważania wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1)podaje istnienie wyraźnego konfliktu z oskarżonymT.. Jednostronne jest jednak spojrzenie skarżącego na tę kwestię w obliczu niejednokrotnego przecież podkreślania przezS. P. (1), że ma on żal do oskarżonegoT.za wcześniejsze postępowanie karne o wypadek, w wyniku którego została mu wymierzona kara 9 lat pozbawienia wolności, którą aktualnie odbywa. Nieuprawniony jest wniosek, że wobec tego wyjaśnieniaS. P. (1)są formą zemsty na oskarżonymT.. Wprawdzie obrońca twierdzi, że wynika to wyraźnie ze zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego, to jednak na poparcie swojej tezy nie przywołuje żadnego konkretnego dowodu, który miałby to wykazywać. Stanowisko swoje sąd a quo w tej kwestii logicznie przedstawił, a twierdzenie skarżącego, żeS. P. (1)w swoich wyjaśnieniach wskazał również swoją rolę, bo w przeciwnym wypadku byłoby to dla niego niekorzystne i rzucałoby cień na jego wiarygodność jest nieuprawnioną sugestią. Jest zatem tylko spekulacją utrzymywanie, żeS. P. (1)swoimi wyjaśnieniami starał się oczernić i pomówić oskarżonegoT., a tym samym dążył do tego, aby iT.spotkał los podobny do jego, aby ukarać go za poprzednie postępowanie, w wyniku którego został skazany. Wbrew temu, co utrzymuje obrońca, nie podważa wiarygodności wyjaśnieńS. P. (1)to, że sam on przyznał, iż głównym powodem, który zdecydował o składaniu wyjaśnień w niniejszym postępowaniu był fakt „wrobienia” go przezR. K.iM. T.w sprawie o wypadek. Nie jest bynajmniej kuriozalna ani też sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ocena, że zachowanie i postawaS. P. (1)nie mają cech zemsty. Obrońca, przeciwnie niż sąd a quo, nie dostrzega bowiem tego, że nie ma tak prostej implikacji pomiędzy przytoczoną motywacją składania wyjaśnień, a składaniem ich z chęci zemsty. Godzi się w tym miejscu wskazać też na to, żeS. P. (1), składając wyjaśnienia w omawianej kwestii podkreślił, że nie liczył na korzyści w sprawie o wypadek, miał świadomość, że jest ona „zamknięta”.
Nietrafność zarzutów ww. obrońcy wynika także z faktu, że upatruje on rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoT.w tym, że sąd a quo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoP.. Przypomnienia w tym miejscu wymaga zatem to, że skoro wszystko to, co należy do istoty sprawy zostało rozstrzygnięte na płaszczyźnie dowodowej, a ocena tego dowodu jest prawidłowa, to nie można w żadnej mierze uznać zasadności zarzutu naruszenia reguły in dubio pro reo. Przepisyart. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.mają charakter rozłączny, a zatem zastosowanieart. 5 § 2 k.p.k.możliwe jest jedynie wówczas, gdy mimo przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów oraz dokonania ich oceny spełniającej wymogi określone wart. 7 k.p.k.pojawią się wątpliwości, których nie da się wyeliminować (zob. wyrok SN z dnia 1.02.2012 r., II KK 141/11, Biul. PK 2012/3/8). Wątpliwości, o których mowa w przepisieart. 5 § 2 k.p.k.to wątpliwości pozostające już po dokonaniu prawidłowej oceny wiarygodności dowodów, które pomimo jej dokonania nie dają się usunąć (zob. wyrok SN z dnia 9.04.2013 r., II KK 207/12, LEX nr 1299162). Skoro zatem Sąd Okręgowy wątpliwości takich nie uzewnętrznił, to nie sposób uznać za skuteczny zarzutu naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k., gdyż jest to norma adresowana do sądu, a nie do stron (por. wyrok S. Apel. w Gdańsku z dnia 5.03.2013 r., II AKa 385/12, LEX nr 1305939).
Nie jest też argumentem na potwierdzenie stronniczości Sądu I instancji to, że Sąd ten odmówił wiarygodności pozostałym oskarżonym, jak i poszczególnym świadkom w takim zakresie, w jakim nie są one tożsame z wyjaśnieniami oskarżonegoP., bo w tym zakresie nie uchybił treściart. 7 k.p.k.Bezpodstawny jest również zarzut, że sąd a quo wyeliminował wszelkie dowody, które nie pozwoliły na przypisanie winy pozostałym oskarżonym, oceniając przez to materiał dowodowy w sposób dla tego sądu najwygodniejszy, bo przeczy temu argumentacja przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, do którego lektury wystarczy odesłać skarżącego. Analiza akt sprawy i czynności dokonywanych przez sąd a quo w toku całego postępowania także nie prowadzi do stwierdzenia trafności tak postawionego zarzutu.
To, że dla ww. obrońcy niezrozumiałe jest przypisanie oskarżonemu winy za zarzucane mu przestępstwa „wyłącznie na podstawie zeznań skonfliktowanego współoskarżonego”, wynika również zapewne z odwoływania się przezeń do tego, iż logiczne jest, że to właśnie pokrzywdzeni pamiętają więcej szczegółów poszczególnych zdarzeń niż sam sprawca, który popełnił we wskazanym okresie jeszcze inne przestępstwa podobnego rodzaju. W żadnej mierze nie podważa to jednak skutecznie stanowiska sądu a quo, który przyjmuje odmiennie, iż sam współsprawca może pamiętać więcej niż pokrzywdzony. Bynajmniej nie jest to całkowicie pozbawione sensu i nie pozostaje w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego. Spór o to, kto pamięta więcej szczegółów bezsprzecznie wiąże się z odmiennym, bo dokonywanym z różnych punktów widzenia i interesów procesowych, polem oglądu przebiegu poszczególnych zdarzeń, osobniczą zdolnością do postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń, co zawsze sprowadza się do wniosku, iż trzeba to odnosić do realiów konkretnej sprawy. W badanej sprawie sąd a quo przekonywująco wykazał, dlaczego w poszczególnych zdarzeniach relacjeS. P. (1)były bardziej szczegółowe niż pokrzywdzonych i nie ma żadnych rozsądnych powodów, by stanowisko to dezawuować.
Konstruując swoje zarzuty obrońca oskarżonegoM. T.nie odnosi się do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, lecz tylko co do poszczególnych jego fragmentów, przy tym tylko korzystnych dla oskarżonego. Tym zatem różni się od sądu a quo, który swoją ocenę co do zawinienia tego oskarżonego wyprowadził z całokształtu przeprowadzonych dowodów, we wzajemnych ich powiązaniach, co w wykonaniu skarżącego niestety nie miało już miejsca.
Reasumując, nie ma zatem racji ten obrońca, że sąd a quo w sposób całkowicie dowolny i z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania uwzględnił wszystkie dowody.
Wreszcie należy stwierdzić, że nie jest żadnym donośnym argumentem, odnośnie zarzutu z punktu XXVIII aktu oskarżenia (punkt 50 wyroku) to, iż pokrzywdzony w piśmie oświadczył, że nie ma żalu do sprawców, jak również, że nie domaga się ich ścigania. To, co w tej materii utrzymuje skarżący, a mianowicie, że powinno to być istotną okolicznością łagodzącą, nie przekonuje, bowiem abstrahuje to od okoliczności złożenia tego oświadczenia i faktu, że w tym przypadku mieliśmy do czynienia jedynie z usiłowaniem dokonania przestępstwa zart. 280 § 1 k.k., w sytuacji wypuszczenia przez pokrzywdzonego psa rasy owczarek niemiecki na zewnątrz budynku i brakiem jakiejkolwiek szkody. Zostało to w wystarczającym stopniu uwzględnione przy wymiarze kary, mimo stwierdzenia sądu a quo, że w przypadku oskarżonegoT.nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, skoro za ten czyn wymierzono oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności, tj. odpowiadającą jedynie dolnej granicy zagrożenia ustawowego.
Niezrozumiałe jest też twierdzenie skarżącego, że postępowanie dowodowe w sprawie jest niekompletne, a zaskarżony wyrok został wydany w oparciu o materiał dowodowy, który zawiera istotne braki. Wynika z tego, że skarżący stawia znak równości pomiędzy błędną oceną dowodów a brakami w materiale dowodowym, co jest oczywiście nieprawidłowe, bo wiąże się z przestawieniem pojęć. Dlatego też nie wymaga szerszego odniesienia się, tym bardziej, że obrońca nie wskazał, jakie konkretnie braki dowodowe miał w rzeczywistości na myśli.
Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga to, że sformułowany przez skarżącego „z ostrożności procesowej” zarzut rażącej surowości kary pozbawienia wolności jako nieadekwatnej do celów kary i pozostałych zasad określonych wart. 53 k.k.nie został przez skarżącego w żadnej mierze rozwinięty w uzasadnieniu apelacji. Stąd też nie wiadomo, czy chodziło skarżącemu o kary jednostkowe czy też tylko o karę łączną pozbawienia wolności oraz jakie konkretnie uchybienia w tej materii zostały przez sąd a quo popełnione. Tym niemniej zarzut ten, nawet w takim lakonicznym zakresie, w jakim został zgłoszony wymagał rozważenia. Jednakże także nie jest on zasadny, bo sąd a quo należycie rozważył wszelkie istotne okoliczności obciążające, zarówno przy wymiarze kar jednostkowych, jak i przy wymiarze kary łącznej (str. 209-303 uzasadnienia). Fakt, że nie dopatrzył się wobec oskarżonego istotnych okoliczności łagodzących, nie był do końca trafny tylko w odniesieniu do jednego z przestępstw, aczkolwiek bez wpływu na wymiar kary, co zostało już wyżej omówione.
W zaistniałej sytuacji, wobec charakteru i tak zdecydowanej, wręcz jednostronnej przewagi okoliczności obciążających, wymierzone kary jednostkowe przedstawiają się jako sprawiedliwe. Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności sąd meriti uwzględnił wymagane okoliczności zarówno w aspekcie podmiotowym jak i przedmiotowym. Dysponował możliwością wymierzenia kary łącznej w wymiarze od 8 lat do 15 lat pozbawienia wolności, przy popełnieniu przez oskarżonegoM. T.łącznie aż 20, w większości groźnych przestępstw. Wymierzona mu kara łączna 15 lat pozbawienia wolności, przy uwzględnieniu swoistej asperacji ustawowej, nie razi w tych okolicznościach jakąkolwiek surowością. Wpisuje się w tę ocenę także i zastosowanie surowszego niż określony ustawowo limit warunkowego przedterminowego zwolnienia (art. 77 § 2 k.k.). Jak najbardziej zgodzić się bowiem trzeba z sądem a quo, że oskarżonyM. T.jawi się jako osoba wyjątkowo niebezpieczna dla społeczeństwa.
W konsekwencji kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku odnośnie oskarżonegoM. T.nie potwierdziła zasadności zgłoszonych zarzutów, co skutkowało uznaniem wniesionej apelacji za oczywiście bezzasadną.

Obrońca oskarżonegoM. O.o tyle różni się od swego poprzednika, że dostrzega nieco więcej, a mianowicie podnosi, że oparcie wyroku nastąpiło wyłącznie na dowodach obciążających – wyjaśnieniach nie tylko współoskarżonegoS. P. (1), ale takżeD. W. (1), które nie znajdują potwierdzenia w innym zebranym w sprawie materiale dowodowym. W tym zakresie podkreśla, że mieli oni oczywisty interes procesowy w uzyskaniu łagodniejszych wyroków. Pod adresemS. P. (1)podnosi nadto istnienie konfliktu z oskarżonymO.. W tej w kwestii od razu trzeba też stwierdzić, że chybiony jest zarzut naruszenia przepisuart. 170 § 1 k.p.k., bowiem w tym zakresie nie doszło do bezpodstawnego oddalenia wniosku dowodowego (k. 1744) z uwagi na to, że chodziło o dokument o charakterze prywatnym, powstały poza postępowaniem karnym, ale stworzony dla jego celów (art. 393 § 3 k.p.k.a contrario). Ponowienie tego wniosku na etapie postepowania odwoławczego w sposób oczywisty zmierzało jedynie do przedłużenia postępowania (k. 8563).
Okoliczności dotyczące rzekomego konfliktu pomiędzy oskarżonymiO.aP.nie zostały przez sąd a quo zbagatelizowane, bo kwestii tej poświęcił sporo uwagi i przeprowadził w tej materii szerokie i wnikliwe rozważania. Ocenić należy je jako trafne. Sąd I instancji dokonał szczegółowej analizy rzekomych powodów pomówienia przezS. P. (1)pozostałych współoskarżonych, w tym takżeM. O., w ramach grupy tych oskarżonych, którzy wskazywali powody pomówienia (str. 114 i n. uzasadnienia). Oceniając podawany przez oskarżonegoM. O.powód pomówienia, to jest konflikt zS. P. (1)na tle finansowym sąd a quo słusznie wskazał, że wersja ta nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wyjaśnienia oskarżonegoO.były w tej kwestii wewnętrznie sprzeczne oraz wyjątkowo nielogiczne. Podobnie rzecz się ma, gdy chodzi o rzekome pobicie go przezS. P. (1). Jak najbardziej uprawniona jest konstatacja, że oskarżonyS. P. (1)nie miał żadnych powodów, aby zatajać ewentualne źródło konfliktu zM. O.dlatego, że miał świadomość, iż musi mówić prawdę, by skorzystać z możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary. Istotnym argumentem, który za tym przemawia jest też to, żeM. O.odpowiadał za przestępstwa o stosunkowo niskim ciężarze gatunkowym, co także nie przystaje do sytuacji, w której miałoby dojść do nierzetelnego pomówienia go z chęci zemsty. Trzeba też zwrócić uwagę na to, że według rzekomej wersji, to oskarżonyP.pobił oskarżonegoO., a nie odwrotnie, a zatem także i w tym zakresieM. O.osłabia swoje twierdzenia co do powodów do mszczenia się na nim. Wreszcie trzeba wskazać na to, co skarżący już pomija, a co nie uszło – i słusznie – uwadze sądu a quo, to jest, że okoliczności przytaczanych przezM. O.nie potwierdził świadekD. W. (2). Nie chodzi przy tym tylko o sam fakt sprzeczności relacji tego świadka z wersją oskarżonego, ale przede wszystkim o to, żeM. O.podjął próbę wpływania na jego zeznania, co w sposób oczywisty wpływa negatywnie na ocenę wiarygodności tego oskarżonego, bo świadczy o jego instrumentalnym podejściu do odtwarzania rzeczywistości.
Tylko polemiczne wobec oceny dokonanej przez sąd a quo jest twierdzenie skarżącego, że nieprawdopodobne jest to, iżS. P. (1)mógł „decydować” o udzialeM. O.przy pierwszych przestępstwach. To nieprawdopodobieństwo obrońca sprowadza do tego, żeP.nie mógł decydować o udziale w nich osoby, z którą nigdy wcześniej nie popełnił żadnego przestępstwa i której nie mógł w żaden sposób być pewny zarówno on, jak iM. T., rzekomy przywódca grupy. Nie przytacza jednak żadnego rozsądnego argumentu na poparcie swojego rozumowania.
Nie ulega wątpliwości to, że oskarżonyS. P. (1)uzyskał łagodne rozstrzygnięcie, ale jest to wynikiem decyzji organu sądowego, podjętej po stwierdzeniu zaistnienia wymaganych ustawowych przesłanek. Nieuprawnione jest więc twierdzenie, żeS. P. (1), decydując się na współpracę z organami ścigania, podjął ją „będąc pewnym końcowego efektu i wręcz nieprawdopodobnie łagodnych rozstrzygnięć”. Takie twierdzenie wynikać może tylko z niezrozumienia istoty przepisuart. 60 § 3 k.k.Omawiając tę kwestię sąd a quo słusznie wskazał, że takich gwarancji nie mógł oskarżony uzyskać ani od funkcjonariuszy Policji ani od Prokuratora, bowiem o kwestii jego odpowiedzialności mógł zadecydować wyłącznie Sąd.
Godzi się jeszcze wskazać na to, co sąd a quo także słusznie dostrzegł, że ryzyko poniesienia przezS. P. (1)surowej odpowiedzialności karnej, gdyby pomówienie okazało się nierzetelne, nie byłoby warte tych motywów i pobudek, które zarzucał muM. O.i pozostali oskarżeni.
Odwołując się do utrwalonej linii orzeczniczej trzeba też mieć na uwadze to, że sprawca chcący skorzystać z nadzwyczajnego złagodzenia kary na mocyart. 60 § 3 k.k.winien ujawnić wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia, a także zobowiązany jest do konsekwentnego - również przed sądem - podtrzymania treści wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym w całej rozciągłości. Tak więc nie może on "dozować" informacji, podtrzymując pewne okoliczności, a zaprzeczając innym (zob. wyrok S. Apel. w Warszawie z dnia 30.01.2013 r., II AKa 263/12, LEX nr 1283404).
Zbyt daleko idące jest również twierdzenie skarżącego, żeS. P. (1)uchronił się w ten sposób od wymierzenia mu kary nawet dożywotniego pozbawienia wolności. Bowiem korzystania z uprawnień przewidzianych wart. 60 § 3 k.k.nie sposób jest określać mianem prowadzenia „wyrafinowanej gry z organami ścigania”. Z kolei to, żeS. P. (1)nie postawiono zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej pozostawało poza kognicją sądu a quo, z uwagi na konstrukcję aktu oskarżenia. Natomiast to, że w działaniach tego oskarżonego sąd ten nie dopatrzył się konieczności zakwalifikowania któregokolwiek z czynów jako usiłowania zabójstwa z zamiarem ewentualnym jest jak najbardziej trafne, bo nie znajduje to uzasadnienia w przeprowadzonych dowodach. Skarżący nie rozwinął tej swojej myśli ponad lakoniczny komentarz, a więc uczynił zbyt mało, aby podjąć z nim konstruktywną dysputę.
Jeśli zaś chodzi o osobę oskarżonegoD. W. (1), to skarżący rozwija swój zarzut wobec niego tylko w takim zakresie, jaki wynika z tego, że jego zdaniemS. P. (1)nie tylko podjął przemyślaną decyzję, ale jeszcze zdołał przed ujawnieniem informacji organom ścigania sprawić, aby jego wersję zdarzeń mogły poznać niektóre osoby zamieszane w popełnienie tych przestępstw i przedstawić w miarę zbieżną wersję. Zdaniem skarżącego miało to miejsce w odniesieniu do oskarżonegoD. W. (1), który dzięki informacjom uzyskanym co do treści wyjaśnień, jakie zamierza złożyćS. P. (1)mógł przedstawić organom ścigania wersję zbieżną do wersjiP., jedynie wybielając swoją osobę i umniejszając swoją rolę w ich popełnieniu. Jest to tylko oczywista spekulacja, bo nie wynika to z przeprowadzonych dowodów i dokonanej ich oceny przez Sąd I instancji. Nie wymaga zatem szerszego omówienia. Godzi się jedynie wskazać na to prawidłowe ustalenie, żeD. W. (1)zgłosił się na Policję dobrowolnie, bo dowiedział się, żeS. P. (1)zaczął ujawniać dawne przestępstwa, a wobec tego postanowił złożyć wyjaśnienia, licząc na łagodniejszą karę. Ocena dowodu z wyjaśnień oskarżonegoD. W. (1)nie wykazuje mankamentów logicznych, stąd też na aprobatę zasługuje. Ważkim argumentem w tej materii jest także to, co podkreślił sąd a quo, że żaden z oskarżonych, którychD. W. (1)pomówił, nie wskazywał jakichkolwiek powodów, które mogłyby świadczyć o nierzetelności tego pomówienia.
Skoro argumenty wykazujące, że oskarżonyM. O.nie mógł być sprawcą przypisanych mu przestępstw są chybione, rozważenia wymaga ta część zarzutów apelacyjnych, które skarżący konstruuje niejako alternatywnie. W tym zakresie obrońca ma już sporo racji. Zacząć należy od trafności tej argumentacji, która wskazuje, że prawidłowa kwalifikacja czynów opisanych wpunktach VI i X(punkt Vdotyczy przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.) winna jedynie obejmować ewentualnie pomocnictwo do przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.
Odnosząc się do przestępstwa przypisanego ww. oskarżonemu w punkcie 99 (zart. 280 § 2 k.k.) stwierdzić trzeba, że w tym przypadku oskarżony przekazał współsprawcom ważne informacje co do miejsca napadu rabunkowego, był wraz z nimi podczas przysposabiania się do tego napadu, podwiózł ich następnie tam samochodem, czekał na nich kilkaset metrów dalej, skąd zabrał ich po dokonanym przestępstwie i porozwoził, otrzymał od każdego ze współsprawców po 100 złotych. Przemawia to jak najbardziej za przypisaniem mu współsprawstwa. Nie budzi bowiem wątpliwości to, że działał on w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając bezpośrednim sprawcom wykonanie wspólnie zamierzonego celu. W tym zakresie sąd a quo błędu nie popełnił, a jego rozważania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 253-256) na akceptację zasługują.
Ma natomiast rację skarżący, że brak jest jakiegokolwiek dowodu na to, że oskarżony mógł wiedzieć o tym, że współoskarżeni w mieszkaniu państwaM.będą grozić pokrzywdzonym pozbawieniem życia i spowodowaniem obrażeń ciała słownie oraz poprzez okazanie łomów. Nie sposób bowiem zaakceptować rozumowania sądu a quo, żeM. O.działał z pozostałymi sprawcami wspólnie i w porozumieniu co do dokonania przestępstwa rozboju i to w typie kwalifikowanym, bo oskarżony ten był obecny w miejscu, w którym pozostali sprawcy przebrali się, wyposażyli w łomy, które musiał widzieć, skoro ich odwoził w pobliże domu ww. rodzinyM.. Argumentacja, że nie sposób uznać, iżM. O.nie zauważył tych łomów jest niewątpliwie trafna, jednakże niezasadne jest wnioskowanie, że musiał zakładać, że łomy te posłużą do co najmniej gróźb, jak i musiał zakładać, że pozostali będą wypowiadać groźby, bowiem bezpodstawne byłoby założenie, że bez gróźb domownicy oddadzą pieniądze. Zasady logicznego rozumowania, wbrew przytoczonym twierdzeniom sądu a quo, nie są w tym przypadku właściwym odniesieniem. Fakt widzenia łomów w pierwszej kolejności wiązać się musiał z założeniem bardzo naturalnym, a mianowicie takim, że posłużą one do wyważania i przekraczania przeszkód. Zakładano przecież wejście do domu państwaM.bynajmniej nie w sposób naturalny. Sąd a quo, dostrzegając to, że w sprawie mieliśmy do czynienia z dwuetapowym dzieleniem ról: pierwszy z udziałemM. O., a drugi już bez jego udziału, przed wejściem do mieszkania, pod dyktandoM. T., dokonał nieuprawnionego przełożenia dowodowego. Dowodowo rzecz przedstawia się bowiem tak, że dopiero w tym drugim przypadku możemy mówić o tym, że doszło do podziału ról uwzględniającego użycie łomów wobec pokrzywdzonych. Pozostawało to już jednak poza wiedzą i woląM. O.. Gdy do tego doda się jeszcze to, żeM. O.nie brał udziału w innych przestępstwach wcześniej, to nie sposób przypisywać mu istnienia aż takiej świadomości. Tym bardziej, że z wyjaśnieńD. W. (1)wynika, iż „byli przygotowani na to, że drzwi są zamknięte i trzeba je będzie wyważać łomami” (k. 491).
Odnośnie zaś czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 100, to trafne jest przyjęcie, że oskarżonyM. O.był w tym przypadku pomocnikiem, jednakże słusznie wskazuje skarżący, że jego odpowiedzialność również zamyka się w ramach pomocnictwa do przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.O ile bowiem zgodzić trzeba się co do trafności argumentacji sądu a quo, że oskarżony wiedział, iż napastnicy posłużą się przemocą wobec pracowników stacji paliw, to jednak nie jest to jednoznaczne z tym, że będą posługiwać się niebezpiecznym narzędziem. W tym zakresie sąd a quo prezentuje serię domysłów, których nie można zaakceptować. Nie jest tak, że powinność takiego przewidywania wynikać miała z tego, iż „napastnicy nie udaliby się na stację celem napadu rabunkowego bez niebezpiecznych narzędzi”. Ponieważ nietrafne okazały się w części ustalenia co do świadomości oskarżonego odnośnie napadu rabunkowego na rodzinęM., to i takie rozumowanie, że oskarżonyM. O.widział niebezpieczne narzędzia zabierane przez osoby wchodzące do domu rodzinyM., co nakazuje twierdzić, że świadomość oskarżonego co do posługiwania się przez sprawców niebezpiecznym narzędziem nie budzi wątpliwości, jest chybione. Nie ma powodu, dla którego zasadne byłoby przyjęcie, że ta jego świadomość wynika z okoliczności poprzedniego zdarzenia. Nie stanowi też przekonywującego dowodu w tej materii stwierdzenie, żeM. O.jako, że przebywał z napastnikami przed ich udaniem się na stację paliw, to „musiał widzieć kij baseballowy, zważywszy na jego gabaryty”.
Ma wreszcie skarżący rację co do tego, że wymierzając oskarżonemuM. O.karę za przypisane mu wpunkcie 98przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.sąd a quo nie uwzględnił istotnej okoliczności łagodzącej, jaką jest zwrot wcześniej skradzionego samochodu. Z ustaleń faktycznych dokonanych w tej sprawie wynika, że to właśnie ten oskarżony postanowił zwrócić samochód właścicielowi, gdy okazało się, że jest dla sprawców nieprzydatny. Zadzwonił na telefon komórkowy pokrzywdzonego, informując go, że jego samochód będzie stał na trasieŚ.-T.i jest do odebrania, co umożliwiło pokrzywdzonemu odzyskanie tego samochodu. W tych okolicznościach tym bardziej budzi zdumienie to, że sąd a quo, jako okoliczność obciążającą przy wymiarze kary przyjął fakt nienaprawienia szkody w żadnej części.
W konsekwencji przytoczonych rozważań Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił, odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuM. O.wpunkcie 99, że nie obejmował on swoim zamiarem grożenia pokrzywdzonym poprzez okazanie łomów, czyn ten zakwalifikował zart. 280 § 1 k.k.i za to z mocy tegożart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.
Odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuM. O.wpunkcie 100wyeliminował ustalenie „posługując się niebezpiecznym przedmiotem”, czyn ten zakwalifikował zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 19 § 2 k.k.iart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.
Uwzględnienie w należytym stopniu wskazanej wyżej okoliczności łagodzącej odnośnie przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.skutkowało w sposób oczywisty obniżeniem wymiaru kary za ten czyn (punkt 98) do roku pozbawienia wolności.
Wskutek uchylenia orzeczenia o karze łącznej, zawartego w punkcie 101 odnośnie oskarżonegoM. O., doszło następnie do orzeczenia kary łącznej. Mając na uwadze przesłanki podmiotowe i przedmiotowe tożsame z uwzględnionymi przez sąd a quo, przy czym dysponując możliwością wymierzenia oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze od 2 lat do 4 lat pozbawienia wolności, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonegoM. O.wymierzył mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając tę karę za współmierną i sprawiedliwą. Zastosowany stopień redukcji kary, przy zastosowaniu zasady asperacji, wyniósł w tym przypadku 75 % (w poprzednim układzie 70 %).
W nawiązaniu do zarzutów skarżącego co do wymiaru kary trzeba jeszcze zwrócić uwagę na to, że postrzeganie kar wymierzonych oskarżonymS. P. (1)iD. W. (1)jako skrajnie łagodnych, czynić należy przez pryzmat okoliczności wymiaru kary związanych z zastosowaniemart. 60 § 3 k.k.Nie jest natomiast skrajnie niewspółmierny wymiar kary dla oskarżonegoM. O., zwłaszcza po korekcie dokonanej w związku ze zmianą w dwóch przypadkach kwalifikacji prawnej na łagodniejszą, a w trzecim wobec obniżenia wprost wymierzonej kary jednostkowej. Nie może też uchodzić uwadze skarżącego to, że w przypadku czynu z punktu 100 zastosowano wobec tego oskarżonego nadzwyczajne złagodzenie kary.

Gradacyjne ułożenie zarzutów w apelacji obrońcy oskarżonegoA. O.akcentuje kolejność preferowaną przez tego skarżącego w zależności od znaczenia zarzutu dla interesów procesowych oskarżonego. Również i ten obrońca wskazuje na dowolność i jednokierunkowość oceny wyjaśnień oskarżonegoS. P. (1). Dostrzega już chociażby to, że nie są one jednak odosobnione, bo nie pozostają one w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonegoD. W. (1). Eksponowanie negatywnego nastawieniaS. P. (1)do oskarżonegoA. O.z powodu złożenia niekorzystnych dlaP.zeznań w sprawie zakupu mostka ogrodowego, odmowy pomocy w czasie ukrywania się oskarżonegoP., czy też zwolnienia ojca tego oskarżonego z pracy, to nadmiernie rozdmuchane argumenty, aby mogły wskazywać zasadnie na nierzetelność pomówieniaA. O.przezS. P. (1).
Również i w tym przypadku nie można podzielić argumentacji, z powodów już dostatecznie szeroko wyżej omówionych, że ocena wyjaśnieńS. P. (1)nie spełnia wypracowanych w orzecznictwie standardów, pozwalających na przyjęcie ich za wiarygodne i miarodajne dla rekonstrukcji stanu faktycznego.
Powoływanie się na treść opinii osmologicznych (zarzut II z aktu oskarżenia), jako niepotwierdzających obecności oskarżonegoA. O.na miejscu przestępstwa o tyle jest nietrafne, że wyniki tych opinii nie stanowiły jedynego dowodu, mającego przesądzać jego sprawstwo. Skarżący pomija bezkrytycznie to, że z opinii tych wynikała m. in. zgodność zapachowa zabezpieczonej kurtki sztruksowej leżącej na tylnym siedzeniu porzuconego po napadzie samochodu z materiałem porównawczym pobranym odA. O.. Sąd a quo słusznie wskazał, że nie można wykluczyć, iż ślady osmologiczne pozostawione były w innych okolicznościach, ale jednocześnie zwrócił uwagę na to, że oskarżeniR. P.iA. O.tego nie wskazywali. Finalnie opinie osmologiczne mogły być tylko dowodem potwierdzającym wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)i w ten sposób zostały potraktowane przez sąd a quo. Nie stanowi to tym bardziej żadnego przyczynku dla dyskwalifikowania wiarygodności jego relacji.
Odmienność sytuacji, dotyczącej zarzutu IV z aktu oskarżenia, sprowadza się zaś do tego, że w tym przypadku stwierdzono brak zgodności zapachowej pomiędzy materiałem dowodowym a porównawczym pobranym m. in. od oskarżonegoA. O.. Zgodzić należy się jednak co do tego, zważywszy specyfikę dowodu z opinii osmologicznej, że jej wyniki jedynie nie potwierdzają śladu zapachowego oskarżonego, co samo w sobie również nie podważa wiarygodności relacji oskarżonegoS. P. (1). Sąd I instancji wyjaśnił przekonywująco w uzasadnieniu wyroku, dlaczego uzyskana opinia osmologiczna nie zmienia zapatrywania tego Sądu co do sprawstwa oskarżonychS. P. (1)iA. O.. Stanowisko takie zasługuje na aprobatę, bowiem oparte jest ono na tych dowodach, co do których wiarygodności nie ma zastrzeżeń.
Zwrócenia uwagi wymaga jeszcze to, że choć żaden z pokrzywdzonych rzeczywiście nie rozpoznał oskarżonegoO., to już jednak nastąpiło skojarzenie jego sylwetki (wysoki wzrost) ze sprawcą napadu rabunkowego, po pierwsze w zeznaniach pokrzywdzonegoR. S. (1), a po drugie odnośnie napadu dokonanego na osobieT. D.. Kwestie te sąd a quo dostatecznie wyłuszczył przy ocenie zeznań tych świadków i nie ma racjonalnych powodów, aby to podważać.
W sprawie nie ulega wątpliwości to, że oskarżonyS. P. (1)był nastawiony negatywnie doA. O.. Fakt ten sąd a quo miał na uwadze i także w tym przypadku dokonał wszechstronnych i wnikliwych rozważań odnośnie każdej z kwestii, co do której oskarżonyA. O.utrzymywał, że chodzi tylko o gołosłowne pomówienie go przezS. P. (1)(str. 114 i n. uzasadnienia). Istotne dla końcowej oceny tej materii z pewnością jest to, że o tych przyczynachA. O.mówił dopiero po pewnym czasie. W postępowaniu przygotowawczym nie potrafił wytłumaczyć dlaczegoS. P. (1)go pomawia, natomiastS. P. (1)już wówczas w tych kwestiach wypowiadał się.
Okoliczności dyscyplinarnego zwolnienia ojca oskarżonegoS. P. (1)z pracy nie są kwestionowane, jednakże poza tym faktem skarżący nie przedkłada żadnego dowodu, poza ukierunkowaną sugestią, że również tym kierował sięS. P. (1), pomawiając oskarżonegoO.. Zwrócenia uwagi wymaga zatem to, że to nie oskarżonyP., lecz jego ojciecS. P. (2)odgrażał się, że jego syn „wszystko załatwi”, co dodatkowo wcale nie oznacza, że formą tego „załatwienia” miałoby być nierzetelne pomówienie oskarżonegoO.lub tak jak przedstawia to obrońca, aby doszło do urzeczywistnienia ww. postulatów odwetu za dyscyplinarne zwolnienieS. P. (2). Stanowisko sądu a quo w tej materii także na aprobatę zasługuje. Równie rzeczowo sąd ten ocenił kwestie dotyczące odmowy pomocy oskarżonemuP.w czasie jego ukrywania się w sprawie o wypadek, dając słusznie wiarę wyjaśnieniomS. P. (1)jako logicznym i konsekwentnym.
Mankamenty wyjaśnień oskarżonegoA. O., wychwycone przez sąd a quo w pełni upoważniały do odmówienia mu wiary w przytoczonych w uzasadnieniu wyroku fragmentach jego wyjaśnień. W tym miejscu należy dodać jeszcze to, że powoływanie się przez skarżącego na to, że wyrazem negatywnych emocji oskarżonegoS. P. (1)wobec oskarżonegoO.było to, że wykonał do niego połączenie telefoniczne oświadczając, że ten „pójdzie siedzieć” abstrahuje od faktu niedania w tej części wiary oskarżonemuA. O.. Argumenty przytoczone w tej ocenie przez sąd meriti słusznie wskazują na to, że ta część jego wyjaśnień jawi się wyjątkowo nielogicznie i została wymyślona na potrzeby prowadzonego postępowania.
Nie może też skarżący tak jednostronnie wskazywać na to, żeS. P. (1)jest osobą wielokrotnie karaną sądownie, a zatem obeznaną z mechanizmami procesu karnego. To, że nieobcaS. P. (1)jest instytucja zart. 60 § 3 i § 5 k.k.nie deprecjonuje samo w sobie wiarygodności jego relacji procesowych, co już kilkakrotnie wyżej podkreślano. Nie jest zatem odkrywcze to twierdzenie, że jego wyjaśnienia były ukierunkowane na skorzystanie z dobrodziejstwa tej instytucji. Skoro chciał z niej skorzystać, to musiał spełnić wymagane warunki. Liczenie na najniższy wymiar kary to naturalna konsekwencja zaistniałego stanu rzeczy i z założenia towarzyszy omawianej instytucji. To zaś, że tego nie ukrywał świadczy jak najbardziej o przejrzystości jego intencji oraz konsekwencji po podjęciu decyzji w kwestii skorzystania z takiej możliwości. Twierdzenie, że w ten sposób oskarżonyS. P. (1)zwerbalizował swoje nastawienie do pomówienia oskarżonych zawiera nieuprawnioną sugestię, że czynił to bez względu na okoliczności opisywanych zdarzeń. Podobnie jest też z powoływaniem się przez skarżącego na opinię biegłego psychologa jako negatywną ocenę wizji tego, co chciał osiągnąć i realizacji swojego planu w zakresie linii obrony, bo jest to tylko wycinkowy wniosek, sformułowany w odpowiedzi na konkretne pytanie, które wówczas zostało zadane. Sąd a quo dokonał pogłębionej analizy opinii psychologicznej wydanej wobecS. P. (1)i uwzględnił całokształt wypowiedzi biegłej, a zatem także i to, że oskarżony ten z uwagi na ogólny rozwój intelektualny, jak również rozwój poszczególnych procesów poznawczych jest w stanie prawidłowo postrzec, zapamiętać i odtworzyć złożone sytuacje społeczne. Jednocześnie jego stan psychiczny i emocjonalny nie wpływał zakłócająco na zdolność postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń. Biegła nie ujawniła przy tym tendencji do patologicznych kłamstw oraz konfabulacji. Ocena tej opinii jako logicznej, spójnej i kompletnej nie nasuwa zastrzeżeń.
O ile zgodzić trzeba się co do tego, że na rozprawie głównej wyjaśnienia oskarżonegoS. P. (1)zostały w znacznej części odczytane, to nie oznacza to, że nie relacjonował ich wcześniej spontanicznie i że w grę wchodziło jedynie odczytanie przygotowanej wcześniej narracji. Takie sytuacje bynajmniej nie należą do wyjątkowych w realiach polskiego procesu karnego. Na potwierdzenie tezy o przygotowanej wcześniej narracji obrońca nie przedstawił żadnej argumentacji, do której sąd odwoławczy mógłby się rozsądnie odnieść.
Słusznie odwołuje się skarżący do orzecznictwa Sądu Najwyższego, z którego wynika, że sam fakt złożenia przez oskarżonego wyjaśnień obciążających inną osobę nie dowodzi jeszcze, że okoliczności i fakty w nich zawarte oczywiście miały miejsce, lecz jest tylko informacją o faktach wymagających potwierdzenia lub wyłączenia za pomocą środków dowodowych przewidzianych wkodeksie postępowania karnego. Te wskazania sąd a quo miał na uwadze.
Nie sposób w tym momencie nie zwrócić uwagi na to, co odnosi się do wszystkich omawianych apelacji, żeS. P. (1)obciążał nie tylko osoby, co do których zostały sformułowane zarzuty istnienia jakichś form zemsty z jego strony. Krąg osób pomówionych jest bardzo szeroki i nie wszyscy pomówieni takie zarzuty wobec niego sformułowali. OskarżonyS. P. (1), decydując się na skorzystanie z instytucji przewidzianej wart. 63 k.k.miał świadomość, że wiąże się ona ze zmianą jego postawy z dotąd nieprzejednanej na postawę „skruszonego przestępcy”. Nie jest jednocześnie tak, że organy procesowe bezkrytycznie podchodzą do takich relacji. Nie ma zatem racji obrońca oskarżonegoA. O., że dowód z oględzin miejsc popełnienia przestępstw jest tylko kontynuacją składania wyjaśnień przezS. P. (1). Jest to bowiem bardzo istotny dowód wskazujący na ile jego relacje ustne znajdują swoje zobiektywizowanie w warunkach czasu i przestrzeni, umożliwiając jak najbardziej weryfikację tych relacji. Przedstawione wyżej wywody wskazują również na inne dowody, które w mniejszym lub większym stopniu, ale również potwierdzały wyjaśnienia oskarżonegoP.i umożliwiały ich weryfikację. Trzeba w tym miejscu także wskazać na to, że sąd a quo dostrzegał drobne rozbieżności w wyjaśnieniach tego oskarżonego, słusznie przyjmując, że ich zaistnienie wskazywało na to, że nie były one wyuczone na pamięć i wymyślone tylko na użytek prowadzonego postępowania. Jak najbardziej zasadne jest też wskazanie na to, że w kilku przypadkach doszło do uniewinnienia oskarżonych od poszczególnych czynów, co także świadczy o rzetelnym podejściu sądu a quo do zgromadzonych w sprawie dowodów.
Ma to znaczenie w realiach rozpoznawanej sprawy, że perspektywa uzyskania „korzystnego” skazania, stanowiła istotną motywację do ujawniania procederu przestępczego kosztem współoskarżonych (pomawianych). Równocześnie nie jest jednak tak, że nie wiązało się to z żadną szczególną weryfikacją relacjiS. P. (1). Sąd a quo kwestie te wystarczająco dokładnie rozliczył i dając wiarę relacjom tego oskarżonego nie uchybił wymogom proceduralnym oraz zasadom wynikającym po prostu ze zdrowego rozsądku.
Sąd Apelacyjny nadal jest konsekwentny co do tego, że zgodnie z zasadami trafnej reakcji karnej (art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k.), prawdy materialnej (art. 2 § 2 k.p.k.), obiektywizmu (art. 4 k.p.k.) i swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.), sąd meriti jest zobowiązany do poddania w toku procesu, w tym w szczególności w fazie wyrokowania, drobiazgowej analizie wszelkich okoliczności sprawy istotnych z punktu widzenia prawidłowego rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu. Z taką samą uwagą i według tożsamych reguł sąd ten powinien rozważyć i ocenić dowody obciążające jak i odciążające. Następnie zaś winien zająć w odniesieniu do powyższych kwestii kompleksowe, logiczne i wyczerpujące stanowisko w części motywacyjnej wyroku (zob. wyrok S. Apel. w Gdańsku z dnia 6.12.2011 r., II AKa 369/11, POSAG 2012/3/133-141).
Ponieważ przytoczonym wymogom uczyniono zadość, to nie sposób kwestionować dokonania przez Sąd Okręgowy prawidłowego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej również i oskarżonegoA. O..
Skoro zatem pierwszoplanowe zarzuty apelacyjne nie zostały uwzględnione, a w konsekwencji nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o uniewinnienie oskarżonegoA. O., odnieść należy się teraz do dalszych zarzutów, związanych z gradacyjnym ich przedstawieniem przez autora apelacji.
Trafność swoją wykazują te zarzuty, które dotyczą czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 79, na szkodęE. B., aczkolwiek w nieco mniejszym wymiarze. Nie jest bowiem tak, że w świetle ustalonego w tym zakresie stanu faktycznego, działanie oskarżonego ukierunkowane było tylko i wyłącznie na ułatwienie popełnienia czynu zabronionego. W tym zakresie skarżący polemizuje z ustaleniami sądu a quo, że takie zachowanie mogłoby być ewentualnie rozpatrywane jako pomocnictwo, co świadczy jednak o braku pewności w tym zakresie. Sąd a quo wyłożył zaś swoje stanowisko w tej materii przekonywująco i żadnych tego typu rozterek nie zaprezentował. Stanowisko to zasługuje na akceptację. Szczególnego podkreślenia wymaga dostrzeżenie tego, żeA. O.wykonywał powierzoną mu rolę, która była niezwykle ważna i decydująca o możliwości powodzenia całego przedsięwzięcia, w ramach dokonanego podziału ról: śledził pokrzywdzoną w dniu zdarzenia, na bieżąco informował pozostałych pokrzywdzonych o miejscu jej pobytu i zbliżaniu się do miejsca zamieszkania, co było impulsem do podjęcia działania przez pozostałych oskarżonych, co wcześniej zostało wspólnie zaplanowane.
Dla rozróżnienia czy mamy do czynienia ze współsprawstwem czy pomocnictwem najbardziej istotne jest to, czy zachowanie się danej osoby stanowiło istotny wkład w popełnienie przestępstwa. Z pewnością taka sytuacja zachodzi wówczas, gdy działania podjęte przez taką osobę miały decydujące znaczenie dla powodzenia przestępczego przedsięwzięcia.
Racje skarżącego mają swoje uzasadnienie odnośnie ustalenia, żeA. O.miał pełną świadomość co do faktu posłużenia się przez pozostałych sprawców bronią palną oraz kijem baseballowym, bowiem brał udział w innych rozbojach, gdzie właśnie takie przedmioty były używane, a modus operandi oskarżonych był zawsze podobny, gdyż tego typu swoiste domniemanie, skonstruowane przez sąd a quo, jest nie do przyjęcia. Sąd ten nie podał w szczególności na jakich to „innych rozbojach” opiera tak wyrażone swoje przeświadczenie. Jeśli chodziło o przestępstwa przypisane temu oskarżonemu w punktach 77 i 78, to należało rozważania w tej materii zdecydowanie pogłębić, tak co do używanych wówczas przedmiotów, jak i stosowanego modus operandi. Tymczasem to, co od razu rzuca się w oczy, to fakt, że przestępstwa te zostały popełnione w granicach roku wcześniej, a zatem już stosunkowo dawno. Nie pozwala to, rozsądnie do tego podchodząc, wskazywać zasadnie na istnienie utrwalonego przeświadczenia oskarżonegoA. O.w tej kwestii. Nie poprawia sytuacji to stwierdzenie sądu a quo, żeA. O.był z pozostałymi napastnikami w kontakcie telefonicznym. Słusznie przeto twierdzi skarżący, że usunięcie zaistniałej „luki” dowodowej w formie przytoczonego domniemania pozostaje w sprzeczności z dyrektywą, wynikającą zart. 5 § 2 k.p.k.Słuszność tego zarzutu jest oczywista. Kwestii zamiaru nie wolno domniemywać, a winna ona wynikać z przeprowadzonych w sprawie dowodów.
Dlatego też Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok ustalając, odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuA. O.wpunkcie 79, że nie obejmował on swoim zamiarem grożenia pokrzywdzonym poprzez okazanie broni palnej i kija baseballowego, czyn ten zakwalifikował zart. 280 § 1 k.k.i za to z mocy tegożart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności. Kara ta spełnia kryteria kary sprawiedliwej.
Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów rażącej niewspółmierności orzeczonych wobec oskarżonegoA. O.kar jednostkowych w punktach 76, 77 i 78, stwierdzić należy, że nie są one trafne. Skarżący nie neguje tego, że sąd a quo zaliczył do katalogu okoliczności łagodzących dotychczasową niekaralność oskarżonego, jego młody wiek oraz prowadzenie ustabilizowanego trybu życia po realizacji czynów zabronionych, jednakże utrzymuje, że nie nadał tym okolicznościom odpowiedniej mocy i znaczenia przy wymierzaniu kary. Jest to krytyka polemiczna, a jak wnosić należy z treści apelacji owa „odpowiednia moc i znaczenie” wystąpiłaby tylko wówczas, gdyby doszło do orzeczenia kar jednostkowych w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a nawet poniżej tej granicy. Przeciwna argumentacja sądu a quo zasługuje jednak na aprobatę. Faktem jest, że przyjęta „nagminność przestępstw” nie znalazła uargumentowania w konkretnych ustaleniach faktycznych. Niemniej wyeliminowanie tej okoliczności z katalogu okoliczności obciążających nie zmienia, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w istotnym zakresie wymiaru żadnej z orzeczonych kar jednostkowych.
Dokonana zmiana wymiaru kary w punkcie 79 w sposób oczywisty miała wpływ na wymiar kary łącznej, którą Sąd Apelacyjny orzekł na nowo, przy tym w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności, uwzględniając występujące okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, w zasadzie tożsame z tymi, które brał pod uwagę sąd a quo. Dysponował wprawdzie formalnie takim samym zakresem wymiaru kary pozbawienia wolności, jednakże obniżenie kary jednostkowej za ww. przestępstwo musiało znaleźć odzwierciedlenie również i w końcowym wymiarze kary łącznej. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono jednocześnie stosowny okres tymczasowego aresztowania.
W odpowiedzi na postulat skarżącego co do konieczności zastosowania wobec oskarżonego zasady absorpcji, Sąd Apelacyjny przypomina, że zastosowanie zasady absorpcji nie przedstawia się jako obowiązek sądu orzekającego, nie stanowi też punktu wyjścia przy dokonywaniu oceny wymiaru kary łącznej (por. wyrok S. Apel. w Gdańsku z dnia 19.05.2010 r., II AKa 119/10, POSAG 2010/3/165-174). W świetle ujawnionych w sprawie okoliczności podmiotowych i przedmiotowych nie jest również zasadne zastosowanie zasady asperacji „w zakresie zbliżającym się do wyników całkowitej absorpcji”. Związek czasowy pomiędzy przestępstwami nie jest tak bliski zważywszy, że działo się to na dystansie około dwóch i pół roku. Skarżący zdaje się też nie dostrzegać tego, że popełnienie więcej niż dwóch przestępstw (a oskarżony popełnił ich aż 7) jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji. Istnienie bliskiej więzi podmiotowej i przedmiotowej także samo przez się nie prowadzi do konieczności takiego korzystnego ukształtowania kary łącznej pozbawienia wolności. Wreszcie nie jest żadnym argumentem to, że oskarżyciel wnosił o wymierzenie oskarżonemu kary łącznej znacznie niższej, bo uwzględnienie tego rodzaju żądania pozostawałoby w sprzeczności z zasadą jurysdykcyjnej samodzielności sądu orzekającego.
Zastosowanie w tym zakresie postulowanej zasady absorpcji byłoby zatem zupełnie nieuzasadnione i oderwane od realiów orzekania kary łącznej. Orzeczona finalnie przez Sąd Apelacyjny kara łączna 7 lat pozbawienia wolności wiąże się z zastosowaniem zasady asperacji, skoro Sąd dysponował możliwością orzeczenia kary łącznej w wymiarze od 3 lat i 8 miesięcy do 15 lat pozbawienia wolności. Zastosowany stopień redukcji kary, przy istnieniu dodatkowo ustawowego ograniczenia (15 lat), wyniósł w tym przypadku aż blisko 71 % (poprzednio około 62 %). Sąd Apelacyjny wyraża jednocześnie przekonanie, że w układzie modelowym, zważywszy rodzaj i charakter popełnionych czynów, gdyby wszystkie one były osądzane w jednym postepowaniu, kara łączna pozbawienia wolności zostałaby orzeczona na tym właśnie poziomie. Nie ma więc powodów do utrzymywania, że nie spełnia ona kryteriów kary sprawiedliwej.

Mając na uwadze powyższe wywody, a przy tym nie stwierdzając okoliczności, które należałoby brać pod uwagę z urzędu (art. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k.), Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części, uznając apelacje wniesione przez obrońców pozostałych oskarżonychR. P.,B. M.,P. U.,D. W. (1),R. K.iM. G.za oczywiście bezzasadne.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonymM. O.,D. W. (1)iR. K.oraz oskarżonymP. U.iM. G.z urzędu, orzeczono na mocy§ 14 ust. 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), przy uwzględnieniu stawki podatku od towarów i usług, o której mowa w § 2 ust. 3 cyt. Rozporządzenia.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.– z uwagi na sytuację materialną oskarżonych.

Teza: Dla rozróżnienia czy mamy do czynienia ze współsprawstwem czy pomocnictwem najbardziej istotne jest to, czy zachowanie się danej osoby stanowiło istotny wkład w popełnienie przestępstwa. Z pewnością taka sytuacja zachodzi wówczas, gdy działania podjęte przez taką osobę miały decydujące znaczenie dla powodzenia przestępczego przedsięwzięcia.