Sygn. akt II AKa 170/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 czerwca 2013r.

    Sąd Apelacyjny w Warszawie - II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Paweł Rysiński (spr.)
Sędziowie: SA – Maria Żłobińska
SA – Jan Krośnicki
Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska

przy udziale Prokuratora Elżbiety Kozakiewicz-Jackowskiej
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r.
sprawyM. T. (1)
oskarżonego z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowegow. W.
z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt  XII K 126/12
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
M. T. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, uznaje za winnego tego, że w okresie od lutego do 19 kwietnia 2007 r. wA.w Hiszpanii, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w ten sposób, że przyjął odP. P. (1), a następnie przekazał innym osobom w celu jej odsprzedaży ok. 300 gram amfetaminy, tj. za winnego czynu z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za tak przypisany czyn skazuje go, a z mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 4 § 1 k.k.iart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
z mocyart. 63 § 1 k.k.iart. 607f k.p.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 kwietnia 2011 r. do 15 czerwca 2011 r. i od 10 lutego 2012 r. do 12 czerwca 2013 r.;
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe należne w sprawie za obie instancje, w tym 700 zł z tytułu opłaty;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. C.738 zł (w tym 23% VAT) z tytułu zwrotu kosztów obrony z urzęduw postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r. Sąd Okręgowyw. W.uznał oskarżonego

M. T. (1)
w ramach zarzucanego mu czynu za winnego tego, że nie wcześniej niż od dnia 7 lutego 2007r. i nie później niż do dnia 19 kwietnia 2007r. wW.,P.,A.
w. H.i, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy z terytoriumR. P., przez terytoriumF.i na terytoriumH.znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 1 kilogram w ten sposób, że zgodnie z przyjętym podziałem ról zorganizował zbyt części przewożonych substancji psychotropowych, zapewniając ustalonej osobie pobyt w swoim mieszkaniu i możliwość przechowywania w tym mieszkaniu substancji psychotropowych oraz sprzedaż na terenieA.
w. H.i około 300 gram amfetaminy, to jest za winnego popełnienia czynu zart. 55 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 55 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniioskarżonegoM. T. (1)skazał zaś na podstawieart. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i § 3 k.k.wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20,00 złotych.
Orzekł nadto stosownie o zaliczeniu tymczasowego aresztowania, kosztach i opłatach.
Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Zarzucił w nim orzeczeniu:

1
obrazę przepisów postępowania tj.art. 7, 410 k.p.k.polegającą na pominięciu istotnych okoliczności z zeznańP. P. (1), co mogło mieć wpływ na treść wyroku w zakresie ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego,

2
obrazę przepisów postępowania -art. 7 k.p.k.poprzez uznanie wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne, co mogło mieć wpływ na treść wyroku w zakresie ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego,

3
obrazę przepisów postępowania tj.art. 5 § 2 k.p.k.przez niepowzięcie przez sąd uzasadnionych wątpliwości co do ilości amfetaminy pozostawionejM. T. (1)przezP. P. (1)pomimo, że na takie wątpliwości wskazuje materiał dowodowy, co mogło mieć wpływ na treść wyroku w zakresie ustalenia, że oskarżony zapewnił sprzedaż ok. 300 gram zamiast co najwyżej ok. 200 gram amfetaminy,

4
obrazę przepisów postępowaniaart. 7 k.p.k.poprzez uznanie oskarżonego za osobę, która pełniła rolę zgodnie z przyjętym podziałem zadań przy wewnątrzwspólnotowej dostawie znacznych ilości amfetaminy w ilości 1 kg co mogło mieć wpływ na treść wyroku w zakresie ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego.

W przypadku uznania, iż stan faktyczny został ustalony prawidłowo zarzucił:

5
na podstawieart. 438 pkt. 1 k.p.k.obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 o przeciwdziałaniu narkomaniiprzez błędną wykładnię zawartego w tym przepisie znamienia „znaczna ilość środków odurzających”,

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie ww. wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja okazała się zasadna w tej części w której, zarzuciła wyrokowi obrazęart. 7 k.p.k.przez uznanie, że oskarżony zgodnie z podziałem ról wziął udział w wewnątrzwspólnotowej dostawie 1 kg amfetaminy zP.doH.. Ustalenie to jest oczywiście dowolne i nie znajduje żadnej podstawy w zgromadzonych dowodach. Sąd Okręgowy w istocie ustalił przecież, że oskarżony poznał przewożącego narkotyki zP.doF.iH.P. P. (1)już po jego przyjeździe doH., a nawet odsprzedaży przezP.części amfetaminy innym osobom(...)przestępstwa z art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zakończył się po przekroczeniu przezP.granicy hiszpańskiej. OskarżonyM. T.poznałP. P.kilka dni później.
Wyklucza to przypisanie mu współudziału w wewnątrzwspólnotowej dostawie narkotyku, skoro co oczywiste międzyP. P.i oskarżonym nie było jakiegokolwiek wcześniejszego porozumienia co do popełnienia przestępstwa, a być nie mogło, bo poznali się oni po dokonaniu tego czynu przezP. P..
W tym stanie faktycznym natomiast skoro oskarżony nie przeczy, że przyjął odP. P.około 300 g amfetaminy, przekazał ją do odsprzedaży innym osobom, a uzyskane w ten sposób pieniądze przesyłałP. P.– należało mu przypisać popełnienie czynu z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (w brzmieniu sprzed 9 grudnia2011 r. –art. 4 § 1 k.k.) normującego zakazane uczestniczenie w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości (vide: T. Srogosz, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii Komentarz, W-wa 2008 str. 393-394).
Skazanie oskarżonego za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy popełniony poza terytoriumP.wymusza obowiązek ścigania obrotu narkotykami wynikający z ratyfikowania przez Polskę konwencji międzynarodowych – w szczególności Konwencji o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, sporządzonej wW.20 grudnia 1988 r., ratyfikowanej w 1995 r. (Dz. U. Nr 15, poz. 69) –art. 113 k.k.
Pozostałe zarzuty apelacji okazały się oczywiście bezzasadne, w szczególności ten dotyczący rozumienia pojęcia „znacznej” ilości substancji psychotropowych.
Argumenty apelującego w tej część odstają rażąco od przyjętej na trwałe wykładni sądów – w tym Sądu Najwyższego (OSN 2009 r. z. 10p. 84) dlatego w żadnym razie nie mogły być uwzględnione.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok, przypisując oskarżonemu uczestnictwo w obrocie znaczną ilością amfetaminy. Za tak przypisane przestępstwo wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny. Kary te są stosowne do stopnia szkodliwości czynu i stopnia winy. Spełniają swe cele tak w zakresie prewencji ogólnej, jak i oddziaływania wychowawczego na oskarżonego.
Orzekł nadto stosownie o tymczasowym aresztowaniu i kosztach postępowania sądowego.

Teza: ,,Pochód” przestępstwa z art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kończy się z chwilą przekroczenia granicy kraju docelowego.