Sygn. akt II AKzw 453/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2011 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Mirosław Ziaja
Protokolant: Agnieszka Przewoźnik
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Tomasza Janeczka
po rozpoznaniu w sprawieD. G.
skazanego za przestępstwo zart. 148 § 2 pkt 3 kki inne
zażalenia wniesionego przez skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego wK.
z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt(...)
w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia
na podstawieart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 1 § 2 kkw

p o s t a n a w i a

I
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

1
na mocyart.77§1, 78§1i80§1kkwarunkowo zwolnićD. G.s.P.iM.,ur. (...)wB., skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego wK.z dnia 4 lipca 2005r. sygn. akt(...)za przestępstwo zart. 148 § 2 kkpkt 3 kkna karę 10 lat pozbawienia wolności, z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 30 lipca 2012rwyznaczając okres próby do dnia 22 kwietnia 2013r;

2
na mocyart. 159 kkworazart. 72 § 1 pkt 4, 5 i 7 kkoddać warunkowo zwolnionegow okresie próby pod dozór kuratora sądowego oraz zobowiązać go do:

- wykonywania pracy zarobkowej,
- powstrzymywania się od nadużywania alkoholu,
- powstrzymywania się od przebywania w środowiskach przestępczych.

II
na podstawieart. 624 §1 kpkzwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia i obciążyć nimi Skarb Państwa

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach odmówił skazanemuD. G.udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu wydanej decyzji sądI instancji podniósł, że w stosunku do skazanego nie zostały spełnione przesłanki zart. 77§1 kk, gdyż mimo pozytywnego zachowania się podczas odbywania kary w zakładzie karnym, istnieje negatywna prognoza kryminologiczno-społeczna. Sąd Okręgowy wskazał na nader niekorzystne okoliczności popełnionego przez skazanego czynu zart. 148 § 2 pkt 3 kk, które mimo poprawnej postawy skazanego w zakresie realizacji programu resocjalizacji nie pozwalają na sformułowanie jednoznacznej i pewnej prognozy kryminologiczno – społecznej, która to również przez administrację ZK wW.określona została jako negatywna.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skazany podniósł, że nie zgadza sięz przyjętą wobec niego negatywną prognoza kryminologiczno społeczną, wskazywał na swoje wzorowe zachowanie w zakładzie karnym, fakt odbycia znaczącej już części karyz orzeczonych 10 lat pozbawienia wolności, prawidłowe korzystanie z systemu przepustowego. Ponadto argumentował, że przed aresztowaniem nie był nigdy karany oraz że jest to jego pierwszy i ostatni konflikt z prawem. Skazany deklarował, że popełnił błąd, którego będzie żałował do końca życia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd odwoławczy nie podziela przekonania Sądu Okręgowego, co do braku istnienia po stronie skazanegoD. G.pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej na przyszłość.
Na wstępie należy wskazać, że sąd I instancji prawidłowo ustalił okoliczności faktyczne, mające wpływ na rozstrzygnięcie, jednak nader formalistycznie potraktował kolejną prośbę skazanego o warunkowe zwolnienie, nie przykładając należytej wagi do wszystkich istotnych z punktu widzeniaart. 77 § 1 kkokoliczności, mających wpływ na przyjęcie właściwej prognozy na przyszłość w stosunku do skazanego.
Wśród swych przesłanek przepis ten wymienia m.in. okoliczności popełnionego przestępstwa i warunki osobiste sprawcy, a także zachowanie się sprawcy zarówno po popełnieniu przestępstwa, jak i w czasie odbywania kary, które to okoliczności oceniane łącznie, prowadzić muszą do pełnego przekonania, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa.
Przekładając powyższe na warunki przedmiotowej sprawy, zauważyć należy, że wprawdzie okoliczności popełnionej przez skazanego przed laty zbrodni zart. 148 § 2 pkt 3i 4 kkwskazywały na demoralizację sprawcy w dacie jej popełnienia – co wyeksponował Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu, tym niemniej analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, że są to w zasadzie jedyne uwarunkowania, negatywnie świadczące o skazanym. W świetle całokształtu przesłanek zart. 77 § 1 kknie można też tracić z pola widzenia, sposobu zachowania się skazanego po popełnieniu przestępstwa oraz faktu, że w już czasie prowadzonego postępowania wykazywał przejawy skruchy, a kara wymierzona zostaław oparciu o dyspozycję przepisu 60§ 2 i § 6 pkt 1 kk. Ponadto czasokres odbytej dotychczas kary i sposób postępowania skazanego w tym okresie, świadczy o tym, iż zaszły w nim trwałe, pozytywne przeobrażenia, dające podstawę do przyjęcia, że cele kary wobec tego sprawcy zostały już osiągnięte i można zasadnie twierdzić, że na wolności potrafił będzie prowadzić prawidłowy tryb życia nie popełniając już więcej przestępstw.
Podkreślenia wymaga fakt, że skazany poczynił znaczące postępy w procesie własnej resocjalizacji i występuje po jego stronie cały szereg czynników pozwalających korzystnie rokować, co do postawy skazanego na przyszłość, wśród których na pierwszy plan wybija się jego wzorowe zachowanie w zakładzie karnym i to prezentowane w długim już wymiarze czasowym, a nadto brak uzależnień, zaburzeń osobowości lub zachowań, które mogłyby wskazywać na konieczność prowadzenia w stosunku do niego konsekwentnych oddziaływań resocjalizacyjno – wychowawczych.
Analiza akt sprawy – a w szczególności akt osobo-poznawczych część B, wskazuje bowiem na to, że skazany w warunkach izolacji penitencjarnej, bez oporów poddaje się pozytywnym wpływom, aktywnie uczestniczy w procesie resocjalizacji, nie bierze udziałuw podkulturze przestępczej i nie hołduje jej zasadom, pozostając wobec tego zjawiska obojętnym. Udziela się też chętnie w zajęciach kulturalnych, był wielokrotnie nagradzanyi nigdy nie popełnił żadnego przekroczenia. Ponadto odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, wywiązując się pozytywnie ze wszystkich nałożonych tym programem zadań. Podkreślenia też wymaga, że jego prawidłowe zachowanie jest ugruntowane tak dalece, że administracja zakładu karnego, w którym odbywa karę zdecydowała o możliwości udzielania skazanemu wielodniowych przepustek nagrodowych,z których korzysta właściwie i nigdy nie dopuścił do sytuacji, która mogłaby poddawaćw wątpliwość, czy proces resocjalizacji toczy się prawidłowo. Zwrócić również należy uwagę na wykształcony u skazanego nawyk pracy, który od długiego już czasu zatrudniany jest przy najrozmaitszych pracach poza terenem jednostki penitencjarnej i z powierzonych mu obowiązków wywiązuje się sumiennie, zasługując na pochwały ze strony zatrudniających go podmiotów.
Naprowadzone powyżej okoliczności, zdaniem sądu odwoławczego, pozwalają na przyjęcie, że skazany przyjął i utrwalił sobie prawidłowe wzorce zachowań, co uzasadnia tezę o możliwości zastosowania wobec niego instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia, albowiem cele kary w stosunku do skazanego praktycznie zostały wykonanei zasługuje on tym samym na kredyt zaufania, że wypełni ciążące na nim zobowiązania,a w szczególności nie popełni więcej przestępstwa. Zwrócić tez należy uwagę na to, że kara została już w znaczącej części przez skazanego wykonana, a pozostały jej czasokres, wpisany w okres próby, w sposób wystarczający zabezpieczy pod nadzorem kuratora sądowego realizację przez skazanego nałożonych nań obowiązków.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny w Katowicach uwzględnił zażalenie skazanego, uznając, iż spełnia on przesłanki zart. 77 § 1 kk, jako osoba potrafiąca należycie zachowywać się w warunkach samokontroli.
Zatem orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Z./
Odpis postanowienia niezwłocznie doręczyć skazanemu
i dyrekcji ZK, w którym przebywa skazany.