Sygn. akt II AKa 170/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2013 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Robert Wróblewski (spr.)

Sędziowie:

SSA Edward Stelmasik
SSA Andrzej Krawiec

Protokolant:

Beata Sienica

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Szczęsnego
po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r.
sprawyA. B. (1)oskarżonego zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,art. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 11i w zw. zart. 12 kk,art. 190 §1 kkw zw. zart. 12 kkart. 18 § 1 kkw zw. zart.286 § 1kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,art. 18 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkiart. 270§1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,art. 18§ 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 1 kk;
G. S. (1)oskarżonego zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
iA. M.oskarżonego zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kk,art. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 21 maja 2012 r. sygn. akt III K 33/09

I
uchyla zaskarżony wyrok w części skazującej oskarżonegoA. B. (1)i w tym zakresie sprawę tego oskarżonego przekazuje Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok co do oskarżonychA. M.iG. S. (1)utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. K. (1)600 złotych, tytułem pomocy prawnej z urzędu udzielonej przed Sądem Apelacyjnym oskarżonemuA. M.oraz dalsze 138 złotych tytułem zwrotu VAT,

IV
zwalnia oskarżonychA. M.iG. S. (1)od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaliczając wydatki związane z tym postępowaniem na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
A. B. (1)został oskarżony o to, że:

      Iw dniu 21 stycznia 2005r. wN.woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłK. Ż.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu osobowego markiA. (...)nr VIN(...)nr rej. (...)
(...)w ten sposób , że nie mając zamiaru wywiązanie się ze zobowiązania zawarł z nim jako przedstawicielfirmy (...)weW.umowę komisu nr(...)na sprzedaż w/w pojazdu po czym samochód ten sprzedał za kwotę 6000 zł, przywłaszczając sobie niniejszą kwotę , czym działał na szkodęK. Ż.przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Kłodzku II Wydziału Karnego, sygn. akt II K 179/04 z dnia 21 maja 2004r. obejmującego wyroki:
- Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 18 czerwca 2001 sygn. akt II K 526/01 za przestępstwo zart. 286 § 1kkpopełnione 25 listopada 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności ;
- Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 19 marca 2002 r. sygn. akt II K 780/01 za przestępstwo zart. 286§1kkpopełnione 22.01.2001 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na 2 lata;
- Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 7 sierpnia 2002 r. sygn. akt II K 793/01 za przestępstwo zart. 286§1kkpopełnione w dniu 28.09.2000r. na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata;
- Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 listopada 2002r. sygn. akt II K 597/02 za przestępstwo zart. 286 § 1kkpopełnione 9 stycznia 2001 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;
- Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 13 grudnia 2002 sygn. akt II K 1150/01 za przestępstwo zart. 286§1kkpopełnione 29 listopada 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata;
- Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyki z dnia 16 listopada 1999r. sygn. akt II K 22/97 za czyn zart. 215 § 1kkpopełniony w listopadzie 1991r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
- Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 26 marca 2002 r. sygn. akt VK 435/00 za przestępstwo zart. 286§1kkpopełnione w okresie od 13 lipca 1995r. do 22 grudnia 1997r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 26 marca 2002 sygn. akt VK 874/99 za przestępstwo zart. 286§1kki270§1kkpopełnione w okresie od 8 listopada 1997 r. do 2 kwietnia 1998r. na karę 2 lat pozbawienia wolności;
na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 01 marca 2002r. do 14 czerwca 2002r. i od 20 stycznia 2003r. do 07 października 2003r.
na karę łączną 3 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 20 lipca 1997r. do 14 sierpnia 1997r. , od 14 czerwca 2002 do 20 stycznia 2003, od 8 kwietnia 1997 r. do 26 czerwca 1997r, od 26 marca 2001r. do 1 marca 2002r., od 7 października 2003r. do 21 maja 2004r. i od 7 czerwca 1999r. do 24 marca 2000r.

tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

IIw okresie od 28 kwietnia do 16 czerwca 2005r. wW.iW., działając w warunkach czynu ciągłego w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięciu korzyści majątkowej będąc kierownikiem komisu(...)Sp. zoo doprowadził pięciu klientów komisu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 53.300zł w ten sposób iż nie mając zamiaru wywiązania się ze zobowiązań zawierał z nimi umowy komisowe na sprzedaż samochodów osobowych, po czym samochody te sprzedawał osobom trzecim przywłaszczając dla siebie uzyskaną z ich sprzedaży kwotę pieniędzy a w tym:
- w dniu 28 kwietnia 2005r. weW.doprowadziłH. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiF. (...)onr rej. (...)wartości 11.500 zł w ten sposób, że zawarł z nim umowę komisu(...)na sprzedaż w/w pojazdu, po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę, czym działał na szkodęH. K.

- w dniu 2 czerwca 2005r. weW.doprowadziłW. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiL. (...)onr rej. (...), wartości 5000 zł ten sposób, że zawarł z nim umowę komisu(...)na sprzedaż w/w pojazdu , po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę czym działał na szkodęW. G.;
- w dniu 05 czerwca 2005r. weW.doprowadziłJ. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiO. (...)onr rej (...), wartości 28.500 zł ten sposób, że zawarł z nią umowę komisu(...)na sprzedaż w/w pojazdu , po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę czym działał na szkodęJ. B.;
- w dniu 10 czerwca 2005r. wW.doprowadziłA. Ł.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiO. (...)onr rej (...), wartości 3000 zł ten sposób, że zawarł z nim umowę komisu(...)na sprzedaż w/w pojazdu , po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę czym działał na szkodęA. Ł.;
- w dniu 16 czerwca 2005r. weW.doprowadziłM. N.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiC. (...)onr rej (...), wartości 5300 zł ten sposób, że zawarł z nim umowę komisu(...)na sprzedaż w/w pojazdu, po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę czym działał na szkodęM. N.

przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt 1

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kki w zw. zart. 12kk

IIIw okresie od 05 lipca 2005r. do 15 lipca weW.działając w warunkach przestępstwa ciągłego trzykrotnie formułował wobecH. K.groźby karalne uszkodzenia ciała i pozbawienia życia , przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę ich spełnienia

Tj. o czyn zart. 190§1kkw zw. zart 12kk

IVw dniu 2 lutego 2006r weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18.101,70 w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się ze zobowiązania zawarłumowę kredytową nr (...)na zakup samochodu m-kiF. (...), po czym samochód ten oddał w rozliczeniu za zakupiony przez siebie samochód m-kiB. (...)nie spłacając rat kredytowych, czym działał na szkodę(...) Bank S.A.przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zaart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

Vw dniu 9 lutego 2006r. weW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.788,14 zł w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się ze zobowiązania zawarłumowę kredytową nr (...)na zakup samochodu m-kiC. (...), po czym użytkował powyższy pojazd nie spłacając rat kredytowych, czym działał na szkodę(...) Bank S.A.przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zaart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

VIw dniu 21 marca 2006r. weW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezR. W.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za jej pośrednictwem zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiO. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 16470,59 zł, czym działał na szkodę w/w banku
przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

VIIw dniu 24 marca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zA. J.iK. S.kierował wykonaniem czynu zabronionego przezR. J.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...)i wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)w na zakup samochodu markiS. (...)składając nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu wAgencji (...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.976,88 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

      VIIIw dniu 21 kwietnia 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) Bank S.A.wL.w kwocie 7174,26 zł w ten sposób że w placówce handlowej(...) S.c.M. K.iK. W.ul. (...)zawarł umowę kredytu nr(...)na zakup telewizora marki(...)oraz umowę kredytu nr(...)na zakup laptopa markiA.a następnie zbył powierzony sprzęt nie mając zamiaru wywiązania się ze zobowiązania przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1k1k iart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

      IXw dniu 05 maja 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J.,Z. Z.przy udzialeB. W.iW. P., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezJ. F.w taki sposób, że skontaktował ją z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma ona zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)w na zakup samochodu markiH. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu w firmie(...)oraz podrobione prawo jazdy doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 11.411,77 zł, czym działał na szkodę w/w banku , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkiart. 270§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

      Xw dniu 9 maja 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J.,Z. Z.przy udzialeB. W.iW. P., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezP. K.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc ze nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiN. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu w firmie(...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.817,87 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XIw dniu 18 maja 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezK. K.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma ona zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiV. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...).P.C.R. B.oraz podrobione prawo jazdy doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 21 176,46 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkiart. 270§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

      XIIw dniu 1 czerwca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J.,Z. Z.przy udzialeB. W.iW. P., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezA. K.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma ona zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiD. (...)złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu w firmie(...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie, 12.470,59 zł, czym działał na szkodę w/w banku , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XIIIw dniu 06 czerwca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J.,K. K.,A. M.przy udzialeW. P., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezM. M. (1)w taki sposób, że skontaktował ją z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma ona zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)w na zakup samochodu markiS. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu wFirmie (...)oraz sfałszowaneprawo jazdy nr (...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.823,53 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkiart. 270§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XIVw dniu 28 czerwca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J.,K. K., przy udzialeW. P.iA. M., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezM. M. (1)w taki sposób, że skontaktował ją z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma ona zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć zumowę kredytową nr (...)/(...)w na zakup samochodu markiF. (...)złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu wFirmie (...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6585,81 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XVw dniu 27 lipca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J.,K. S.,G. S. (1)kierował wykonaniem czynu zabronionego przezB. K. (1)w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć zG.Bankumowę kredytową nr (...)w na zakup samochodu markiV. (...)złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu w(...), doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 26.500 zł, czym działał na szkodę w/w banku , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XVIw dniu 16 sierpnia 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. J., kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. K.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...), przygotował dokumenty kredytowe i wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)w na zakup samochodu markiB. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...), doprowadzając(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12.588,23 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XVIIw dniu 1 września 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej kierował wykonaniem czynu zabronionego przezŁ. J.w taki sposób, że skontaktował go z właścicielkąfirmy (...)i wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową nr (...)w na zakup samochodu markiC. (...)i złożyć nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu w PizzeriiL.weW.doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 11.449,54 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

      XVIIIw dniu 14 grudnia 2006r. weW.doprowadziłZ. Ż.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiD. (...)rej(...)wartości 5.000 zł w ten sposób, że zawarł z nią umowę komisu(...)na sprzedaż w/w pojazdu po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę czym działał na szkodęZ. Ż.przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

XIXw dniu 18 grudnia 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej kierował wykonaniem czynu zabronionego przezP. Ł.w taki sposób, że przygotował dokumentu kredytowe na jego nazwisko i wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu zawrzeć z(...) Bank S.A.umowę kredytową(...)w na zakup samochodu markiF. (...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 44.275,00 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kk

XXw dniu 19 lutego 2007r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci samochodu m-kiB. (...)wartości 40.000 zł w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się ze zobowiązania zawarł z nią jako właścicielfirmy (...)umowę komisu na sprzedaż w/w pojazdu, po czym samochód ten sprzedał za cenę 40.000 zł przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę, czym działał na szkodęM. S. (2), przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1 kkw zw. zart. 64§1kk

XXIw marcu 2007 r. weW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłR. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 11.000 zł w ten sposób, że pod pozorem dostarczenia trzech samochodów m-kiO. (...)wyłudził od niego tytułem zaliczki w/w kwotę nie mając zamiaru wywiązać się z umowy czym działał na szkodęR. B.przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

XXIIw okresie od 11 kwietnia 2007r. do 17 kwietnia 2007r. weW., działając w warunkach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłI. C.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 6.500 zł w ten sposób, że pod pozorem sprzedaży samochodu osobowego m-kiF. (...)nr rej. (...)L przyjął tytułem zaliczki dwie wpłaty w kwotach 5000 zł i 1500 zł nie mając zamiaru wywiązać się z umowy czym działał na szkodęI. C.przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 64§1kk

XXIIIw okresie od 30 marca 2007r. do 17 kwietnia wK.działając w warunkach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłM. M. (2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 41.500 zł w ten sposób, że pod pozorem sprzedaży wyłudził od niego trzy samochody osobowe nie mając zamiaru wywiązać się z umowy czym działa na szkodęM. M. (2)tj.
- w dniu 30 marca 2007r. wyłudził samochód markiO. (...)nr rej (...)R wartości 19.000 zł / nr faktury(...);
- w dniu 3 kwietnia 2007 wyłudził samochód markiP.nr rej (...)wartości 11.500 zł / nr faktury(...);
- w dniu 17 kwietnia 2007 wyłudził samochód markiP.nr rej (...)L wartości 11.000 zł / nr faktury(...);
przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§1kk

XXIVw dniu 27 marca 2007r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej kierował wykonaniem czynu zabronionego przezR. K. (2)w taki sposób, że przygotował dokumenty kredytowe na jego nazwisko wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu zawrzeć z(...) Bank SAumowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiR. (...)po czym samochód ten sprzedał w imieniuR. K. (2)przywłaszczając sobie uzyskaną doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 27.950,82 zł, czym działał na szkodę w/w banku, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 18§1kkw zw. zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

XXVw dniu 10 maja 2007r. weW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłB. K. (2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4.700 zł w ten sposób , że pod pozorem sprowadzenia z za granicy samochodu m-kiT.wyłudził od niego tytułem zaliczki w/w kwotę nie mając zamiaru wywiązać się z umowy, czym działał na szkodęB. K. (2), przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

XXVIw dniu 15 maja 2007 r. weW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłR. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12.500 zł w ten sposób , że nie mając zamiaru wywiązania się z umowy pod pozorem dalszej odsprzedaży wyłudził od niego samochód m-kiP. (...)nr rej (...)J, po czym samochód ten sprzedał przywłaszczając sobie uzyskaną kwotę, czym działał na szkodęR. B., przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt I

Tj. o czyn zart. 286§1kkw zw. zart. 64§1kk

G. S. (1)został oskarżony o to, że :

XLw dniu 27 lipca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zA. B. (1),A. J.kierował wykonaniem czynu zabronionego przezB. K. (1)w taki sposób, że wiedząc, że nie ma on zdolności kredytowej polecił mu za pośrednictwemA. J.zawrzeć zG.Bankumowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiV. (...)złożyć nieprawdziwe oświadczenia o zatrudnieniu w(...) Szpitalu (...)doprowadzając(...) Bank SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 26.500 zł czym działał na szkodę w/w banku’

Tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

A. M.został oskarżony o to, że :

XLVIw dniu 06 czerwca 2006r. weW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej będąc kierowanym przezA. B. (1)działającego wspólnie i w porozumieniu zA. J.,K. K.,M. M. (1)przy udzialeW. P.doprowadził(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.823,53 zł w ten sposób, iż nie mając zamiaru wywiązania się ze zobowiązania zawarł wspólnie zM. M. (1)umowę kredytową nr (...)na zakup samochodu markiS. (...)czym działał na szkodę w/w banku

Tj. o czyn zart. 286§1kkiart. 297§1kkiart. 270§1kkw zw. zart. 11§2 kk

Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z dnia 21 maja 2012 r. (sygnatura akt III K 33/09) rozstrzygnął:

Uznał oskarżonegoA. B. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I, II, IV, V, XVIII, XX, XXI, XXII, XXIII, XXV, XXVI części wstępnej wyroku, stanowiących występki zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 12 kk, popełnione w warunkach ciągu przestępstw, o których mowa wart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Uznał oskarżonegoA. B. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt VI, VII, X, XII, XIV, XV, XVI, XVII, XIX, części wstępnej wyroku, stanowiących występki zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kkpopełnione w warunkach ciągu przestępstw, o których mowa wart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 18 § 1 kkiart. 286 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkiart. 91 § 1 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;
Uznał oskarżonegoA. B. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt IX, XI, XIII, części wstępnej wyroku, stanowiących występki zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,art. 270 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kkpopełnione w warunkach ciągu przestępstw, o których mowa wart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 18 § 1 kkiart. 286 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkiart. 91§ 1 kkwymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
Uznał oskarżonegoA. B. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt VIII, części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Uznał oskarżonegoA. B. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XXIV części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 18 § 1 kkiart. 286 § 1 kkprzy zast.art. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Na podstawieart. 91 § 2 kkza wyżej wymienione a zbiegające się przestępstwa i ciągi przestępstw wymierzył oskarżonemuA. B. (1)karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;
Uniewinnił oskarżonegoA. B. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku, kosztami w tej części na podstawieart. 630 kpkobciążył Skarb Państwa;
Na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoA. B. (1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia części szkód wyrządzonych przestępstwami przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:
M. S. (1)kwoty 40.000 zł (czterdzieści tysięcy złotych);
R. B.kwoty 23.500 zł (dwadzieścia trzy tysiące pięćset złotych 00/100);
(...) Bank S.A.kwoty 27.829,40 (dwadzieścia siedem tysięcy osiemset dwadzieścia dziewięć złotych 40/100);
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuA. B. (1)okresy jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 23 maja 2007r. do dnia 10 lutego 2008r.
Uznał oskarżonegoG. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XL części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 18 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wykonanie której na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch);
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuG. S. (1)okresy jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 30 maja 2007r. do dnia 19 grudnia 2007r.
Uznał oskarżonegoA. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt XLVI części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż po słowach „zobowiązania” w miejsce sformułowania „zawarł wspólnie zM. M. (1)” wprowadza sformułowanie „zawarł wspólnie zM. M. (1)na podstawie złożonego przez nią nieprawdziwego oświadczenia o zatrudnieniu wfirmie (...)oraz sfałszowanegoprawa jazdy nr (...)” a po słowach „w/w banku” dodaje sformułowanie „przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio karany m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 5 grudnia 1997r., sygn. II K 465/97 za przestępstwa zart. 210 § 1 dkk,art. 209 dkki inne na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 30 kwietnia 1997r. do dnia 5 grudnia 1997r., od 2 kwietnia 1998r. do dnia 323 maja 2000r. oraz od dnia 13 października 2003r. do 17 stycznia 2004r.”, stanowiącego występek zart. 286 § 1kkiart. 297 § 1kkiart. 270 § 1kkw zw. zart. 11 § 2 kkprzy zast.art. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuA. M.jego i tymczasowe aresztowanie od dnia 16 lutego 2011r. do dnia 10 marca 2011r.
Na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.C. G.kwotę 1918,80 zł (jeden tysiąc dziewięćset osiemnaście złotych 80/100) tytułem udzielonej oskarżonemuA. M., a nieopłaconej obrony z urzędu, w tym podatek VAT;
Na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonegoA. B. (1)na rzecz pokrzywdzonegoR. B.kwotę 600 złotych tytułem zwrotu wydatków na pełnomocnika z wyboru poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego;
Oskarżonych:A. B. (1),A. M.iG. S. (1)zwolniono od obowiązku uiszczenia opłat sądowych.

Z wyrokiem tym nie pogodzili się oskarżeni:A. B. (1),A. M.iG. S. (1), w których imieniu apelacje wnieśli obrońcy.

Obrońca oskarżonegoA. B. (2)zaskarżył wyrok w całości (co dotyczy części skazującej, a zatem za wyjątkiem punktu 7 części rozstrzygającej) i zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a w szczególnościart. 6 i 78 § 1 k.p.k.poprzez nie rozpoznanie wniosku oskarżonego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu i tym samym pozbawienie go prawa do obrony tj. korzystania z pomocy obrońcy, co niewątpliwie miało wpływ na treść orzeczenia.
2. naruszenie przepisów postępowania tj.art. 5 § 2 i § 7 k.p.k.poprzez:
- rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego istotnych wątpliwości w sprawie w postaci braku dokumentów, które nie zostały pomimo zgłoszonego przez oskarżonego wniosku zabezpieczone w sprawie, a które częściowo w miarę ich pozyskiwania oskarżony przedkładał sądowi,
- nieuwzględnienie zgłoszonych przez oskarżonego na ostatniej rozprawie dowodów w postaci dokumentów, które ostatecznie oskarżony przedłożył jako załącznik do swojego końcowego wystąpienia.
Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonegoA. M.zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa materialnego w postaciart. 64 § 1 k.k.polegającą na przyjęciu, żeA. M.przypisanego mu przestępstwa dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k., w sytuacji niemożności zastosowania w/w przepisu wobec faktu, iż wymieniony w ciągu 5 lat przed popełnieniem zarzucanego mu czynu nie odbył kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, lecz jedynie karę pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy i 4 dni.
2. obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść skarżonego orzeczenia w postaci:
- obrazyart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.polegającej na przekroczeniu dyrektywy swobodnej oceny dowodów wskutek nieuwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a w szczególności okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, następstwem której było błędne ustalenie faktów przyjętych za podstawę skarżonego wyroku, skutkującą nietrafnym stosowaniem prawa materialnego, poprzez przypisanie oskarżonemu sprawstwa występku zart. 286 § 1 k.k.i297 §1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.przy zast.art. 64 § 1 k.k.
- obrazyart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.– poprzez zbiorcze powołanie dowodów w uzasadnieniu skarżonego judykatu, bez ich indywidualnego wyodrębnienia w odniesieniu do konkretnych faktów dotyczących oskarżonegoA. M., co uniemożliwia ustalanie na podstawie których dowodów Sąd ustalił (lub nie ustalił) poszczególne fakty składające się na podstawę faktyczną skarżonego wyroku.
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania skarżonego wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się występku zart. 286 § 1 k.k.i297 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.przy zast.art. 64 § 1 k.k., wskutek:
a) wadliwego ustalenia, że „Oskarżony miał wiedzę o posłużeniu się przezM. M. (1)nieprawdziwym oświadczeniem o zatrudnieniu i sfałszowanym prawem jazdy”, oraz że w konsekwencji „oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej”, podczas gdy w toku postępowania nie przeprowadzono żadnego dowodu potwierdzającego ewentualną wiedzę oskarżonego o sfałszowaniu jakiegokolwiek dokumentu (brak dowodowy), jak również wiedzę o posłużeniu się sfałszowanym dokumentem przezM. M. (1), tym bardziej, że w momencie zawierania umowy kredytu oskarżony nie zamieszkiwał z w/wymienioną, albowiem nie byli oni już w tej dacie małżeństwem i aktualnej wiedzy o posiadanych przez nią in tempore crimen dokumentach – którymi się następnie posłużyła – nie mógł posiadać.
b) przyjęcia sprawstwa w/w przestępstwa, pomimo, iż na obiektywną zasadność przypisania zarzucanych oskarżonemu zachowań Sąd a quo nie przeprowadził żadnego dowodu.
Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o uchylenie wyroku co doA. M.w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoG. S. (1)zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:
1. mogącą mieć wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, a w szczególnościart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na niewyjaśnieniu w sposób dostateczny w uzasadnieniu wyroku jego podstawy faktycznej, a w szczególności jakie działania oskarżonego świadczą o popełnieniu przez niego zarzucanego mu czynu orazart. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegająca na dowolnym przyjęciu, żeB. K. (1)przekazał oskarżonemuG. S. (1)dokumenty dotyczące umowy kredytowej i sprzedaży samochodu.
2. mogący mieć wpływ na treść wyroku błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, choć prawidłowa ocena stanu faktycznego prowadzi do wniosku przeciwnego.
Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienieG. S. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu albo uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonegoG. S. (1)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonegoA. B. (1)jest zasadna, natomiast apelacje obrońców oskarżonychA. M.iG. S. (2)są niezasadne i dlatego nie mogą być uwzględnione.

I
Co do apelacji obrońcy oskarżonegoA. B. (1).
Z akt spawy wiadomo, że oskarżonyA. B. (1)miał obrońcę z wyboru w postępowaniu przygotowawczym. Po wniesieniu aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w Opolu (4 sierpnia 2008 roku), w dniu 27 sierpnia 2009 roku wpłynęło do Sądu Okręgowego pismo adw.R. M., z którego wynika, że z dniem 18 sierpnia 2009 roku wypowiedział on stosunek obrończy oskarżonemuA. B. (1)(karta 5318 akt).
Następnie oskarżony, jak wynika z protokołu rozprawy głównej (karta 6622 akt), przekazał Sądowi Okręgowemu pismo (karta 6615 akt), w którym m.in. – wskazując na swoją wcześniej udokumentowanąciężką sytuację materialną spowodowaną wypadkiem w 2007 r., leczeniem skutków tego wypadku– wniósło udzielenie mojej osobie pomocy prawnej w postaci obrońcy z urzędu. W piśmie tym oskarżonyA. B. (1)stwierdza, że bez pomocy obrońcy po prostu nie jest w stanie należycie się bronić. Posiadadokumentację, jak i zeznania świadków wielokrotnie oddalające stawiane mojej osobie zarzuty, którychnie jest w stanie należycie przed tut. Sądem przedłożyć bez pomocy obrońcy.
Wniosek oskarżonego o wyznaczenie obrońcy z urzędu w ogóle nie został przez Sąd Okręgowy rozpoznany, jak też nie pouczono oskarżonego o ewentualnej konieczności dodatkowego udokumentowania wniosku (obowiązek wynikający zart. 16 § 2 k.p.k., z konsekwencjami procesowymi określonymi wart. 16 § 1 k.p.k.).
W takim układzie procesowym, w dniu 21 maja 2012 roku, zapadł zaskarżony wyrok.
OskarżonyA. B. (1), w dniu 10 stycznia 2013 roku, ustanowił obrońcę z wyboru (karta 6979 akt), który sporządził w imieniu oskarżonego apelację.
Nie ulega wątpliwości, że w piśmie z dnia 19 marca 2012 roku oskarżony wskazał na przesłankę uzasadniającą prośbę, która stanowi samodzielną ustawową podstawę do wyznaczenia obrońcy z urzędu. Oskarżony uzasadnił bowiem swoją prośbę niemożnością poniesienia kosztów obrony (art. 78 § 1 k.p.k.).
Wniosek oskarżonego, mimo że znajdował się w aktach sprawy, co więcej –Sąd Okręgowy zapoznał się z nim podczas rozprawy głównej, w ogóle nie był przedmiotem rozważań Sądu rozpoznającego sprawę. Tymczasem był on jednocześnie, co należy tutaj podkreślić, wnioskiem dowodowym o doniosłym znaczeniu dla ustalenia odpowiedzialności oskarżonego.
Oskarżony jednoznacznie dał do zrozumienia, że nie radzi sobie z samodzielnym występowaniem w sprawie, a co najmniej oczekuje od Sądu dalej idących wyjaśnień odnośnie do swojej sytuacji procesowej. Sąd Okręgowy takich informacji oskarżonemu nie udzielił. Tym samym Sąd ten naruszył zasadę informowania stron o ich sytuacji procesowej wyrażoną wart. 16 § 2 k.p.k., której funkcjonowanie jest związane z dyrektywą lojalności wobec stron i innych uczestników postępowania, a przez to także z prawem do rzetelnego procesu wyrażoną wart. 45 ust. 1 Konstytucji RPi art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (tak również wyrok Sądu Najwyższego z 10 sierpnia 2006 r. w sprawie III KK 457/05, R-OSNKW 2006, poz. 1553). Pouczenie to ma co prawda charakter względny, ale jego brak, w sytuacji, gdy w świetle okoliczności sprawy było ono nieodzowne, wywołuje takie same konsekwencje jak brak pouczenia obowiązkowego. A tak właśnie należy ocenić sytuację zaistniałą w niniejszej sprawie.
W analogicznej sytuacji Sąd Najwyższy stwierdził, że: "wobec unormowaniaart. 78 § 1 k.p.k.oczywiste jest, że to obowiązkiem oskarżonego jest należyte wykazanie, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie. Jednakże o tym obowiązku i sposobach wykazania trzeba go pouczyć, do czego zobowiązuje przepisart. 16 § 2 k.p.k., z konsekwencjami procesowymi określonymi wart. 16 § 1 k.p.k.Należało wskazać możliwość uzyskania zaświadczenia o stanie majątkowym i dochodach z urzędu gminy właściwej dla miejsca zamieszkania, stosownego zaświadczenia z urzędu pracy itd. Gdyby oskarżony takich dowodów nie przedstawił, to wówczas, co oczywiste, byłyby podstawy do ustalenia, że nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie" (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 kwietnia 2006 r. w sprawie II KK 234/05, R-OSNKW 2006, poz. 820).
Jest najzupełniej oczywiste, że Sąd Apelacyjny nie może zaaprobować postępowania przed Sądem I instancji wówczas, kiedy Sąd Okręgowy w ogóle nie rozpoznał wniosku oskarżonego o wyznaczenie obrońcy z urzędu, ani nie pouczył go o konieczności wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie, a nadto nie rozpoznał wniosku dowodowego i nie przeprowadził wskazanych w nich dowodów, które mogły mieć znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonego. Dlatego nie nasuwa wątpliwości istnienie wpływu tego uchybienia na zapadły w sprawie oskarżonego wyrok, co samo w sobie przesądza o skuteczności apelacji obrońcy oskarżonegoA. B. (1).
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, o ile oskarżony nie będzie miał obrońcy z wyboru i podtrzyma swój wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu, zechce Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności ten wniosek rozpoznać. Sąd powinien przy tym ocenić, czy dostarczone przez oskarżonego dokumenty są wystarczające do podjęcia decyzji w tym przedmiocie, czy też za takie nie uchodzą. Należy wówczas wskazać oskarżonemu możliwość uzyskania brakujących. Poza zwykłą starannością, przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy, niezbędne jest także rozpoznanie wniosku dowodowego oskarżonego (karta 6615 akt) i rozstrzygnięcie o jego uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu. Rzeczą Sądu Okręgowego będzie także zapoznanie się i ocena dokumentów, które oskarżony już dostarczył w załączeniu do swojego pisma z dnia 19 marca 2012 roku oraz na rozprawie głównej, o których mowa jest w protokole z dnia 21 maja 2012 roku (karta 6766 akt).

II
W apelacjach obrońców oskarżonychA. M.iG. S. (1)oraz pośrednio w pismach oskarżonegoG. S. (1)zatytułowanych „Apelacja” (karty 6970 i 6972 akt) postawionozarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:art. 2 § 2, art. 7, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
Zarzut ten jest chybiony z następujących powodów.
Otóż Sąd I instancji, w odniesieniu do oskarżonychA. M.iG. S. (1), wykorzystał w toku rozprawy głównej wszelkie istniejące możliwości dowodowej weryfikacji tez aktu oskarżenia i twierdzeń obrony, w granicach niezbędnych dla ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii sprawstwa, winy, kwalifikacji prawnej przypisanych czynów, a w końcowym rezultacie dla rozstrzygnięcia o prawnej odpowiedzialności każdego z oskarżonych.
W szczególności Sąd meriti przesłuchał w toku rozprawy oskarżonych, w zakresie w jakim zdecydowali się oni na złożenie wypowiedzi przed Sądem, odczytując w pozostałym zakresie wcześniej składane przez nich wyjaśnienia. W sposób nienaganny Sąd przeprowadził dowody z zeznań świadków, w wypadkach dostrzeganych rozbieżności w treści oświadczeń składanych na kolejnych etapach postępowania w sprawie, lub niepamięci szczegółów zdarzenia, odczytując protokoły wcześniej złożonych przez nich zeznań.
W tej sprawie miała także znaczenie bezpośredniość postępowania dowodowego na rozprawie głównej. Nie ulega wątpliwości, że zasada bezpośredniości odgrywa obok zasady swobodnej oceny dowodów rolę trudną do przecenienia. To właśnie Sąd pierwszej instancji dowody z wyjaśnień oskarżonych, a także z zeznań świadków, przeprowadził bezpośrednio na rozprawie głównej, miał bezpośredni z nimi kontakt w toku realizacji czynności dowodowych, oceniał złożone przez każdego z oskarżonych wyjaśnienia kierując się zarówno ich treścią, jak też własnymi spostrzeżeniami i wrażeniami wynikającymi z zachowania się osób przesłuchiwanych, ich reakcji mentalnych na zadawane pytania, postawy w toku realizowanej czynności przesłuchania i stosunku do tej czynności. To właśnie ten bezpośredni kontakt z osobami przesłuchiwanymi stwarzał właściwe warunki dla oceny wiarygodności składanych przez nich wyjaśnień i zeznań.
W wyczerpującym uzasadnieniu pisemnym wyroku, sporządzonym starannie i z dbałością o uwzględnienie i szczegółową analizę wszelkich faktów w sprawie istotnych, Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie logicznej zebrane dowody, w sposób w pełni przekonywający oraz zgodny ze wskazaniami wiedzy i życiowego doświadczenia, przedstawiając, na jakich przesłankach faktycznych i prawnych oparł swoje własne przekonanie odnośnie wiarygodności tych dowodów, które Sąd włączył do faktycznej podstawy wyroku i dlaczego nie dał wiary pozostałym dowodom. Wnioski ocenne Sądu wyprowadzone zostały z całokształtu okoliczności ujawnionych podczas przewodu sądowego (art. 410 k.p.k.), zgodnie z dyrektywami prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.) i bezstronności (art. 4 k.p.k.); a tym samym nie wykraczają one poza granice ocen zakreślonych dyspozycjąart. 7 k.p.k.
Zasadnym w tej sytuacji będzie przypomnienie utrwalonego od lat poglądu sformułowanego tak w doktrynie, jak też w judykaturze, że ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd meriti w toku rozprawy głównej mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, wtedy dopiero, gdyby w procesie dochodzenia do nich Sąd uchybił dyrektywomart. 7 k.p.k., pominął istotne w sprawie dowody, lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. Zarzut przy tym obrazy przepisuart. 7 k.p.k.i w związku z tym dokonania błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że sąd orzekający – oceniając dowody – naruszy zasady logicznego rozumowania, nie uwzględni przy ich ocenie wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., gdy nadto sąd nie orzeknie, z obraząart. 410 k.p.k.iart. 424 § 2 k.p.k.oraz nie uchybi dyrektywieart. 5 § 2 k.p.k.Tego rodzaju uchybień, tak w procesie dokonywania ustaleń faktycznych, jak też w odniesieniu do uzasadnienia wyroku Sądu meriti, sąd odwoławczy – jak wyżej wskazano – nie stwierdził i ich istnienia w żadnym stopniu nie uwiarygodnili skarżący.
Wbrew temu co wynika z apelacji dowody, które podlegały weryfikacji Sądu Okręgowego, ocenione zostały zgodnie z regułami swobody określonymi wart. 7 k.p.k., a swoje w tym względzie stanowisko Sąd ten w sposób należyty umotywował w pisemnym uzasadnieniu wyroku.
Zasada swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) nie daje podstaw do apriorycznego preferowania lub dyskwalifikowania jednych dowodów na rzecz drugich i to według klucza najkorzystniejszego dla oskarżonych. Mając na uwadze zasady prawa dowodowego o wartości dowodowej nie decyduje to czy poszczególne dowody są korzystne albo niekorzystne dla oskarżonych, ale treść każdego z dowodów konfrontowana z innymi dowodami. Istotne także jest, by - tak jak w przedmiotowej sprawie uczynił to Sąd Okręgowy - stanowisko takie zostało należycie i przekonująco uzasadnione, a ocena ta była wszechstronna i wnikliwa. Słusznie więc, bo zgodnie z tymi zasadami, postąpił Sąd Okręgowy, kiedy preferencjom tym nie uległ.
Odmienna ocena dowodów, korzystna dla oskarżonych, jest naturalnie prawem apelujących. Nie wynika z niej jednak samo przez się, by ocena dokonana w sprawie przez Sąd Okręgowy charakteryzowała się dowolnością.
Sąd orzekający ma prawo, a nawet obowiązek, oceniania wszystkich dowodów przeprowadzonych w sprawie. Wymóg, aby podstawę wyroku stanowił całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej (art. 410 k.p.k.), oznacza konieczność znajdowania się w polu uwagi sądu w chwili rozstrzygania wszystkich okoliczności. Nie chodzi zaś o to, aby orzeczenie zapadło na podstawie wykluczających się dowodów, bo jest to oczywiście niemożliwe. Sąd ma prawo oprzeć się na jednych dowodach, a pominąć inne, jeśli ich treść jest rozbieżna. W takiej sytuacji istota rozstrzygania polega na daniu priorytetu niektórym dowodom. Obowiązkiem sądu jest wówczas wskazanie, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych (art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.).
Z obowiązku tego Sąd Okręgowy wywiązał się należycie. Sąd ten bowiem wnikliwie analizował wszystkie wyjaśnienia każdego z oskarżonych oraz zeznania świadków i logicznie wykazał, które i dlaczego oraz w jakim zakresie są wiarygodne. Ocenę tę przeprowadzono z poszanowaniem zasady obiektywizmu, na podstawie wszechstronnej analizy całokształtu materiału dowodowego. Nie wykazuje ona błędów natury faktycznej (niezgodności z treścią dowodów) czy logicznej (błędności rozumowania i wnioskowania) i jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a więc w sposób odpowiadający zasadzie swobodnej oceny dowodów określonej wart. 7 k.p.k.
Ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach sędziowskiej swobody ocen, wynikającej z treściart. 7 k.p.k., lub też przekroczenia przez sąd tych granic i wkroczenia w sferę dowolności ocen, a tego w żadnej apelacji nie wykazano.

III
W apelacji obrońcy oskarżonegoA. M.postawionozarzut błędu w ustaleniach faktycznychprzyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Zarzut ten jest całkowicie chybiony.
Wbrew temu, co wynika z apelacji w sprawie oskarżonegoA. M.są wiarygodne dowody, które jednoznacznie wskazują na to, że oskarżony jest sprawcą przypisanego mu przestępstwa.
Otóż ustalenia faktyczne w tym względzie Sąd Okręgowy poczynił w oparciu przede wszystkim o wyjaśnienia oskarżonejM. M. (1). Z wyjaśnień tych, w szczególności zwartych na kartach 839-841, o których wiarygodności oskarżona zapewniła Sąd (karta 6195 akt), ewidentnie wynika, że w czerwcu 2006 roku oskarżona „jeszcze żyła ze swoim byłym mężem”, był on obecny podczas wszystkich rozmów związanych z przedmiotowym w tej sprawie procederem, sam też na ten temat rozmawiał zarówno zK. K., jak i zA. B. (1)oraz zW. P.. Oskarżeni wspólnie pojechali doW.. Tam – za wyjaśnieniami oskarżonej – na polecenieA. B. (1)oskarżona zrobiła zdjęcia do prawa jazdy, któreA. B. (1)przyniósł po upływie paru godziny. OskarżonyA. M.nie mógł przecież nie wiedzieć, że jego ówczesna żona nigdy nie posiadała prawa jazdy. Oczywistym jest, że w takich okolicznościach nie sposób przyjąć, aby oskarżony nie wiedział, że prawo jazdy to jest po prostu sfałszowane. W końcu oskarżonyA. M.podpisał wspólnie z oskarżoną w(...) Banku S.A.weW.umowę kredytową na zakup samochodu, widząc przecież, że oskarżona posługuje się sfałszowanym prawem jazdy i takim samym zaświadczeniem o zatrudnieniu. Oskarżony musiał wiedzieć także o tym, że i to zaświadczenie o zatrudnieniu jest sfałszowane, skoro jego ówczesna żona, w kwietniu 2006 roku, opuściła zakład karny, nie mogła nigdzie podjąć pracy (tak zresztą, jak i oskarżony), nie mieli wystarczających środków utrzymania, zalegali z opłatami za mieszkanie, energię elektryczną i gaz. W takiej sytuacji materialnej oskarżonych nie sposób uznać za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, że oskarżeni faktycznie ubiegali się o kredyt bankowy na zakup samochodu. Jest to tym bardziej niewiarygodne, że to przecież za podpisanie tej umowy kredytowej obiecano m.in. oskarżonemuA. M.1.300 złotych i dlatego przecież ani on, ani oskarżona pieniędzy pochodzących z tego kredytu nie odebrali, choć został im przyznany.
Krytyka zatem zaskarżonego wyroku, zawarta w apelacji obrońcy oskarżonegoA. M., jest niezasłużona. Ustalenia bowiem poczynione przez Sąd Okręgowy są prawdziwe, a w ich świetle sprawstwo i wina oskarżonegoA. M.nie mogą być przed sądem skutecznie kwestionowane, w szczególności nie czyni tego obrońca w apelacji.

IV
Zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoA. M.zarzut obrazy przepisu prawa materialnego(punkt 1 apelacji) jest także chybiony.
Przede wszystkim prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 5 grudnia 1997 roku (sygnatura akt II K 465/97 – karty 883-886 akt), nie został objęty wyrokiem łącznym tego Sądu z dnia 10 kwietnia 2007 roku (sygnatura akt II K 15/07 – karta 993 akt). Myli się zatem obrońca, kiedy w apelacji utrzymuje, że kara pozbawienia wolności, do której odwołuje się Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku (punkt 28 części rozstrzygającej), została orzeczona w wyroku łącznym.
W istocie oskarżonyA. M.został skazany, opisanym wyżej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 5 grudnia 1997 roku, m.in. za przestępstwo umyślne zart. 210 k.k. z 1969 rokuw zw. zart. 268 k.k. z 1969 rokuw zw. zart. 60 § 2 k.k. z 1969 rokuw zw. zart. 10 § 2 k.k. z 1969 rokuna karę 3 lat pozbawienia wolności. Tym samym wyrokiem, za zbiegające się przestępstwa, orzeczono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, którą oskarżony odbył od 30 kwietnia 1997 roku do 5 grudnia 1997 roku, od 2 kwietnia 1998 roku do 23 maja 2000 roku i od 13 października 2003 roku do 17 stycznia 2004 roku (karta 886 o., akt).
Przypisane w zaskarżonym wyroku przestępstwo umyślne (zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.) oskarżony popełnił 6 czerwca 2006 roku, a zatem nie może ulegać wątpliwości, że było to w ciągu 5 lat (faktycznie w niespełna 2 i pół roku), po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności (faktycznie 2 lata), a nadto jest to przestępstwo podobne (w rozumieniuart. 115 § 3 k.k.) do tego, za które był już wcześniej skazany.
Tym samym nie pomylił się Sąd Okręgowy, kiedy w zaskarżonym wyroku uzupełnił kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu i przyjął, że oskarżonyA. M.działał w warunkach tzw. recydywy specjalnej podstawowej, przewidzianej wart. 64 § 1 k.k.
Wykazano bowiem, że oskarżony został skazany za przestępstwo umyślne, a następnie w ciągu 5 lat, po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, popełnił podobne przestępstwo umyślne do tego, za które był już wcześniej skazany. Zgodnie bowiem zart. 115 § 3 k.k., przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju oraz ponadto uważa się za przestępstwa podobne przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Kumulatywne spełnienie powyższych przesłanek upoważniało zatem Sąd Okręgowy do przyjęcia w kwalifikacji prawnejart. 64 § 1 k.k.

V
W apelacji obrońcy oskarżonegoG. S. (1)postawionozarzut błędu w ustaleniach faktycznychprzyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Jak wynika z pism tego oskarżonego zatytułowanych „Apelacja” (karty 6970 i 6972 akt), te same zastrzeżenia zgłosił oskarżony.
Zarzut ten jest chybiony.
Skarżący obrońca ma rację, kiedy w apelacji podnosi, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy poświęcił niewiele miejsca rozważaniom dotyczącym czynu przypisanego oskarżonemuG. S. (1). Zastrzec od razu trzeba, że rozważania te są zwięzłe, lapidarne, a poczynione na tej podstawie ustalenia faktyczne mają solidne podstawy dowodowe i z pewnością umożliwiają kontrolę odwoławczą tej części zaskarżonego wyroku.
Wbrew temu, co może wynikać z apelacji oraz z pism oskarżonego to właśnie z wyjaśnień oskarżonegoB. K. (1)(karty 1077- 1084, 1085-1086 i 1087-1088 akt) jasno wynika rola jaką odegrał oskarżonyG. S. (1)w przypisanym mu przestępstwie.
Z tych wiarygodnych wyjaśnień ewidentnie wynika, żeB. K. (1)wraz z oskarżonymiG. S. (1)iK. S.pojechał samochodem markiV. (...)doW.. Tuż po podpisaniu umowy kredytowej, przed budynkiem, w którym mieściło się biuro(...)kredytów”,B. K. (1), na żądanie oskarżonegoG. S. (1), oddał mu „dokumenty Golfa”, a także zatrzymał ten samochód, na którego zakupB. K. (1)– tuż przedtem – uzyskał przecież kredyt (karta 1081 akt). Zasadnie zatem Sąd Okręgowy ustala, także w oparciu o dowody z wyjaśnień samego oskarżonego oraz z wyjaśnień oskarżonegoK. S., który przyznał się do sprawstwa, że oskarżonyG. S. (1)doskonale orientował się w procederze i pełnił w nim, opisaną w zaskarżonym wyroku, rolę.
Nic tu nie ma do rzeczy to, co w swoim piśmie podnosi oskarżony, a mianowicie, że nigdy nie posiadał garażu, ani go nie wynajmował, skoro jednocześnie z tego pisma wiadomo, że przedmiotowy samochódV. (...)faktycznie „stał w garażu właściciela autaM.”.

VI
Czyny przypisane oskarżonymA. M.iG. S. (1)zostały prawidłowo opisane i zakwalifikowane.
Kierunek apelacji obrońców oskarżonych nakazywał rozważenie tego, czykarawymierzona każdemu z oskarżonych w zaskarżonym wyroku nie jestrażąco niewspółmiernie surowa.
Kara wymierzona oskarżonym jest sprawiedliwa. Uwzględnia zarówno okoliczności przemawiające za każdym z oskarżonych, jak i okoliczności obciążające każdego z nich, które zostały zasadnie dostrzeżone przez Sąd Okręgowy i właściwie ocenione.
O rażącej niewspółmierności kary nie można mówić w sytuacji, gdy sąd wymierzając karę (a tak właśnie jest w tej sprawie), uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami jej wymiaru, czyli wówczas, gdy granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego ustawową zasadę sądowego wymiaru kary, nie zostały przekroczone w rozmiarach nie dających się utrzymać w kontekście wymagań wynikających z ustawowych dyrektyw determinujących wymiar kary określonych wart. 53 k.k.

VII
Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.
O kosztach związanych z pomocą prawną z urzędu udzieloną oskarżonemuA. M.przed Sądem Apelacyjny orzeczono w myśl zasady określonej wart. 29 ustawy – Prawo o adwokaturze.
Z uwagi na to, że istnieją podstawy do uznania, że ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów każdego z oskarżonych - na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.- zwolniono ich od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.