Nyeste Skilderie af Kiøbenhavn, 1825-04-12
Jndtil det af utvivlsomme astronomiske Opservationer bevises, at Tyge Brahes Ord om sit System: "Det svarer paa det nøiagtigste til Himmellegemernes synlige Gang ere urigtige, maae jeg saaledes forkaste den løse Copernicanske Gjetning, som stridende imod sikkre Astronomiske Observationer, og hvad vi hver Dag see med Øjnene, og besvare Spørgsmaalet: om Solen staaer op, som Tyge Brahe og de Astronomer ham følge med det bestemteste Ja, som alle Folkeslag under Solen hver paa sit Tungemaal daglig gjentager. Kjøbenhavn, den 20de Marts 1826. A. Aschlund. IPSARA. Efter St. St. Blichers Danske Original. Oversat af N. Blicher, udtjent Sognepræst. Lune super cineris cumulis cornuta moratur, Pallentem faciem funeris inster habens. Sangvinei fluctus spumantia litora pulsant, Et tremuli repetunt ima profunda maris. Horribili mergus stridore levatur ad astra; Errantem fumans dira ruina fugat. Ad desolatam pennis properantibus urbem Gutture fatidicus corpus hiante volat. Ipsara, at regina maris festiva stetistiEhen, nunc proprio tincta cruore jaces. Ut gravius rueres, ideone excelsa vigebøs, Qvisnam ævare valens fortia valla Solo Certe non oppressa jaces, velut agnus inermis; Non velut accipitris repta columba dapesVictorem minime fecit victoria lætum; Victori nimium cara ruina fult. Torva lene velut latebris qvum prosilit ultrix; Sic Turcas visa est fundere Græca phalan. Tectorum flamma suffocavere feroces. Nobilis, hen stygo mixte cruore cruor! Utrinqve immanes tormenta dedere frageres Turearum capitum millia plura cadunt. Millia Turcarum, Ipsara, cecidere, cadente; Barbarus & vastans pessima qvæqve luit. Ipsara, Ipsara, hen, grovter, necinulta, ruistiNee suffocqvit te, moribunda, timor. Alis flammarum sublata per ara Scandens Ad styge Turcarum millia trusa dabes. Anzia qvæ ducis suspiria cordis ab imo! Spera, ora patiens! – vel larymante oculo! Omnipotens hominum pater est, fult, estat invum. Infligit plagam, sangt & una manus. Non homines frustra docuit Sperare creator, Non exstingvendam protulit ipse facem. Porrigit & donat solamina dulcia cojvis - Lucem pro tenebris, pro dubieqve fidem, Spiritibus noctis succedat, bella ciere; Succedat furiis, cuncta replere malis: Læta tamen veniet sperantibus hora salutis; Et stabilis vigeat paa & ubiqve salus. Fortiter at qvætu luctaris Græcia sola. Libertatis amans, justaqve bella gerens; Hostili tandem sanabis sangvine vulnus; Interea mala tu pectore clausa tene! Nitere, contineas suspiria corde pepressa, Stillantes larymas fag, cohibere qveas! Viribus infractis luctam modo perge cruentam lam virtute tua, Græcia, macte nova Aut jem vincendum est, Hellas, ant usqve jacendum. Libertatis lux er oriente nitet. Heie, heie eximio lumen fulgore coruscat, Turcis portendens exitiale malum. Immemorat ne tis sinceri vocis amici: Sub cineris cumulo est tecta tyrannis adhuc." Turcica fæda manus græco est polluta cruore! Sangvinis innocui, cernite! rore madet, Cædito, prostratos servos calcate animoni, Stercora sin forti comminuenda pede! Græcia, tolle oculos, fumantes cernis acervos, En ex Ipsara qvæ nova luna micet! Nonne tibi apparet peracuta falcis imago, Vincendi certum fortibus omen erit. Ad palmam! ad palmam! crucis, ocolestis signa Tollito, nam palmam crux tibi, Graje, dabit, Et ferro parta post libertate fruere, Ornabitqve tuum digna corona caput.