Efterretninger fra Adresse-Contoiret i Bergen, 1777-10-06
In pancis Venerandi, unice amand Dr. HLARIIHACHRN. S. S. Theol. Doc. et in Univ. Havn. Prof. publ. nec non Diæceseos Bergensis Episcopi longe mertissimiVirginem Noblissimam atave lectissimam OUARDINAM MASDALENAM MARGARETAM CHRISTIn In solatia vidu TorNonis Octobribus MDCCLXVI Ducentis. tenui qvidem, fed derota Musaaccinut Societas, qva Bergis eft, Philologies. Gøi prima et summa nobis cantabere Musa, Numinis o! Summi, Regum, Patria, et Studiorum Gandia, Pignus, Amor, Decus et tam dulce, HAGERS Mite Patrocinium Musarum, rite Tuarum Sit Nomen tam grande Tuum, fas sit cecinisse Musæ TE Tantum! qvam cum TE dicere digne Non qveat, usqve tamen qvondam cecinisse jurabit, Huie qvondam vires dederit si lætior ætas Nosse suas, qvas nune, et qvas possederit olim; Qvam Tuus ille favor ereet incrementa, docebunt Hæcce Elementa Tibi, tantillo interprete ductaFas igitur sit visa loqvi, et vera addere fictis! Est locus ad Bergas, H.EGGEN cognomine dicunt, Obliqvis tectus sylvis et numine templiHun munit FLöTEN, circumdans derius mons, Magni progenies Atlantis, et æmulus dem, Assuetus, nautis venti dare signa lociqve Qvi læto sacram gremio complectitur umbram, Phæbe ludos præbens per gramina pubiBergenses Musæ (qvid non insomme fingunt, Tristes, congressæ huc vise, licet omme faustoNescio qvid læti trepido paritare timore Serta legere manus sævaqve innoxia viseSerta manu discerpere, Qveis tum maxima ClioSciliceet, inqvit chen! Bergis hue usqve fuistis, O Socia; Emoritur, qvi vix exarserat ignis. Sic amor, hen, nostri Bergs clanguerat olim: (Nota fero neqve sum nostrorum ignare malorum) Sordebat fere Musarum venerabile Nomen, Aut, si neglectas colut qvis rarior, attes, Per levia, et per grandia vult, non numine nostro Esse pius, stulto dum nos mactarit honore. Omnia posse volunt omnes, nec sufficit ullus Uni operi. Frustra est fed enim spes cuncta petenten Exhaustosqve jubet vastis decedere curis. Effera barbaries (absint læva omine dictis!) Effera barbaries nobis tum visa minari. Han HAGERUPIUS invicto fed robore vicit, Numinis 18 nostri vinder et Gloria Phoebi En sacra restitut deserta, artesqve reduxit. Olli natura ingenium divinius atqve os Magna sonaturum, qvin arma potentia Fithus Non modo larga dedit, fed mens cælestier, almiQvæ lucet facie, verum qvorumvis amorem Non Sibi conciliat soli, fed et artibus; hisce Dum studet Ille, omnes studiis ardentibus instant, Egregiumqve seqvi ducunt vestigia tanta; Qvaqve jerit tantus Dux cum pertingere certe Non Hør, at qvodam tenus hi procedere tendunt, Qvæ comt Ule facris promti et se accingere certant. Me miseram, dicam colit, 18 satur anne colendo, Qvo non his studiis major, nec clarior alter, Negliget ecce - mororqve. - de hinc er cura recessit, Negliget et moror, - ah, pudet hen, men fata referreDeserere hand possum sedes ego, qvas tenet IIIE Qvas tenet 18 sedes teneam, et sic spreta manebo, - Non fiet; socium, sociæ, maturate receptum. Nam resides anmos desuetaqve corda morandoCHRISTADES ILEUM nempe EDUARDINAtenebit? Et scio, qvam neqveant HAGERUPI corda tepere! Et MARGARITÆ precium certamen inire Me vetat - O Socia, socium maturate receptum. Dixerat. Intonuit lævum sed cardine fauste Atqve jubar surgit, dictu mirabile ab ortu Lumine visa dies claro palescere, cuncta et Qvamlibet innocuis, subitis, torpescere flammis. Emicat Eusebie- procul, o procul este profani. - Eicat Eusebie claraqve in luce refulsit, Cernere at eft, famulas dominæ jactare favorem Gratiom et absentis magnis extollere verbis. Qvæqve sibi posito primas dum pignore poscit Sed, veniente silent illa trepidantqve timentqveGnaviter athve omnes jam jussa capessere tendunt, Eusebiæ adventum longo fic ordine MuseJugter arrectis venerantes auribus adstant, Illa regit dictis animos et talig fatur: Qvod vos, o Muse, pia mens colat usqve HAGERII Cultu agt lille med et jussu, dum pectore pure Me colit en solam, solam sectatur et ardet Ut vigeant med Regna et summi Gloria Patris, Obscura et lætte tenebrarum castra lacescant; Et doceat mea lux homines in lumine ImenPercolere et Patri lucis persolvere grates, His spoliis mens alta, his vestris cingitur armis Ne trepidate igitur, ne qve se numine vertat, Posthabitusve tepescat amor nostri ignibus illis. Ipsa quoqve EDUARDINA, mercu maxima cura Hæc pia alumne dinqve mei solamen amoris Sponte sua currenti animo calcaria subdet, Suscitet et facros hos mentis in ignibes ignes. Amplexusqve inter dulces atqve oscula Sponsum Divni admoneat qvi nos tam jungit amoris. Secretumqve petens adytum pietat, amato Sancta sno EDUARDINAvovet den gandia sponso, Floreat ut vigeatave modis Eeclesiæ miniEniget, et Nummen vestra in pia vota vocabit. Dixerat Eusebie, tenuesqve recessit in anrasOctobresqve hyemes ver spiravere serenum. Hoctantum! Patrem Eternum nos rite rogsmus, Audit ut felix vota hæe atqve omme firmet, Foruden andet lovligt Proclama bekiendtgiøres og herved, at forrige Toldskriver Johan Christian Kentels Enke, Madame Abel Sophie Bang her i Staden ved Døden er afgangen, og hendes Boe strax tagen under lovlig Behandling. bemelte Stervboes Credi- og Debitorer ville altsaa inden den i Loven foreskrevne Tid, anmelde sig hos os, som Skifte-Forvaltere; da enhver skal blive lovgemæbehandlet. Bergen. d. 4de Oct. 1777. H. Holst. Heiberg. Forman. Ligeledes: da Madame Mette Christine sal. Henrich Albrectes Enke her i Byen ved Døden er afgangen; Saa indkaldes samme Boes Credi og Debitorer, at indfinde sig, for os, som Skifte-Forvaltere, inden 4re Uger; Enhver med den Legitimation og Rigtighed, som i Loven er befalet, da dem skal vederfares Ret. Bergen, som forhen. Holst. Heiberg. Forman.