JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Herman Schutte

Herman Schutte is op 25 Desember 1761 in Bremen, Duitsland gebore en het op 25 Oktober 1844 in Swellendam gesterf. Hy is op 3 Julie 1796 met Christina Voges getroud en hulle het 5 kinders gehad. Hy was 'n boukontrakteur en argitek wat vir 7 jaar by 'n argitek in Hannover, Duitsland in diens was voor hy by die VOC aangesluit het en op 23 November 1789 uit Texel, Nederland aanboord die skip Governeur-generaal Maatsuyker vertrek het en op 2 April 1790 in Kaapstad aangekom het.

In Suid-Afrika het hy op Robbeneiland as klipkapper in die steengroewe gewerk. Hy verloor egter sy linkerhand en linkeroog in 'n rotsstorting en word hy op 27 Maart 1792 uit die Kompanjie ontslaan. Hy werk daarna as boukontrakteur aan talle geboue in Kaapstad insluitend die Kasteel, die Vrymesselaarslosie De Goede Hoop, en die Groenpuntvuurtoring wat ook deur hom ontwerp is, die St. George-katedraal, en die Groote Kerk. Hy het ook die Nieuwe Kerk, Kaapstad, wat later weer gesloop is, en die Woutersen-grafkelder by Groenpunt ontwerp en gebou. Buite Kaapstad was hy verantwoordelik vir die ontwerp van die NG Kerk in George.
Verwysings

Kategorie:Suid-Afrikaanse stamvaders
Mouillepunt-vuurtoring

duimnael|regs|200px|'n Poskaart wat die Mouillepunt-vuurtoring uitbeeld
Die Mouillepunt-vuurtoring was 'n vuurtoring in Mouillepunt in Kaapstad, Suid-Afrika, wat in 1842 gebou en in 1908 gesloop is. Dit was aan die noordoostelike kant van Tafelbaai in Grangerbaai geleë. Die gevaarlike rotse by Mouillepunt het dit genoodsaak.

Dit was die tweede vuurtoring wat in Suid-Afrika gebou is naas die Groenpunt-vuurtoring (1824). Dit was 'n ronde steentoring, omtrent 11 meter hoog. Die fondament kan nog gesien word voor die hotelskool van die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie.
Verwysings
Sien ook

* Ligtoring
* Vuurtorings van Suid-Afrika
* Groenpunt-vuurtoring
Bron

* Die Burger, 13 April 2024
* KENNIS, 1980, vol 5, bl. 878-879, ISBN 0 7981 0827 4


Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Robbeneiland-vuurtoring

duimnael|regs|Die Robbeneiland-vuurtoring.
duimnael|regs|Kaart van Robbeneiland wat ook die ligging van die vuurtoring aandui.

Die Robbeneiland-vuurtoring is 'n vuurtoring op Robbeneiland in Tafelbaai naby Kaapstad.
Geskiedenis

Dit is in Januarie 1865 voltooi en is op die hoogste deel van Robbeneiland, Mintoheuwel, geleë. Voor die oprigting van die vuurtoring is vure op die heuwel gemaak om seevaarders teen die eiland se ligging te waarsku en die heuwel het dan ook as Vuurberg bekend gestaan.

Die eerste navigasielig (Nederlands: "‘vuyrbaecken") suid van die ewenaar was ook die eerste poging tot 'n vuurtoring in Suid-Afrika. Dit was eintlik maar net 'n houtstellasie waarop brandende pikringe snags geplaas is. Omdat pikringe onekonomies was is daar oorgeslaan na houtvure en later steenkool. In die 18de eeu is waskerse gebruik.

Die eerste werklike vuurtoring in Suid-Afrika is die nag van 12 April 1824 in werking gestel. Dit was by Groenpunt in Tafelbaai. Die lamp van hierdie vuurtoring het met walvisolie gebrand.
Flitsende vuurtoring

Die vuurtoring wat in 1865 opgerig is, is die enigste vuurtoring in Suid-Afrika wat flits en nie draai nie. Die vuurtoring is 18 meter hoog en is in 1938 geëlektrifiseer. Die lig kan 25 kilometer ver gesien word.
Verwysings
Sien ook

* Groenpunt-vuurtoring
* Vuurtorings van Suid-Afrika
* Vuurtoring
Bron

* KENNIS, 1980, vol 5, bl. 878-879, ISBN 0 7981 0827 4


Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika

en:Robben Island#Robben Island lighthouse
Slangkop-vuurtoring

duimnael|regs|250px|Slangkopvuurtoring in Kommetjie

Die Slangkop-vuurtoring is 'n vuurtoring by Slangkoppunt in Kommetjie op die Kaapse Skiereiland. Dit is op 4 Maart 1919 in gebruik geneem nadat 'n kommissie wat in 1906 deur die goewerneur in die Kaap, sir Francis Hely-Hutchinson, aangestel is, aanbevelings gemaak het vir veiligheidsmaatreëls om die suidkus van die Kaapkolonie.

Dit is 'n 33 meter hoë, wit geverfde gietystertoring. Dit is die hoogste metaaltoring in Suid-Afrika. Die toring is in Brittanje gebou en ontwerp en na Suid-Afrika verskeep waar dit aanmekaargesit en opgerig is. Hoewel dit reeds in 1916 voltooi is, is dit weens die Eerste Wêreldoorlog eers in 1919 in gebruik geneem.

Die oorspronklike 500 000 C.D.-lig is deur 'n driemantel-petroldamplamp van 55 mm verskaf. Dit is in 1936 deur 'n 4 kW elektriese lamp vervang wat die ligkrag tot 16 000 000 C.D. vermeerder het. In 1974 is dit weer vervang met 'n 1,5 kW-lamp wat die ligkrag na ongeveer 5 000 000 C.D. verminder het. Die vuurtoring is in 1979 ten volle geoutomatiseer, wat dit moontlik gemaak het om die bemanning van drie tot een te verminder.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Kaappunt-vuurtoring (Diaspunt)

duimnael|regs|250px|Die nuutste Kaappunt-vuurtoring

Die Kaappunt-vuurtoring is een van twee vuurtorings by Kaappunt in die Kaap van Goeie Hoop-natuurreservaat op die suidelike punt van die Kaapse Skiereiland. Die eerste toring by Kaappunt is op 1 Mei 1860 816 meter bo die see opgerig. Dit was egter te hoog en gereeld in die mis, waar dit nie gesien kon word nie. 'n Nuwe toring is toe 286 meter bo die see opgerig. Die hoeksteen van die nuwe toring is op 25 April 1914 gelê, maar dit eers ná die Eerste Wêreldoorlog voltooi en in gebruik geneem.

Die toring se lamp is teen sonsondergang op 11 Maart 1919 deur 'n drie jaar oue meisie, Thurl Cooper, dogter van die vuurtoring-ingenieur H.C. Cooper, aangesteek.

Die nuwe Kaappunt-vuurtoring is die kragtigste in Suid-Afrika. Dit flits drie keer elke dertig sekondes.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Kaappunt-vuurtoring (Kaap Maclear)

duimnael|regs|300px|Die ou Kaappuntvuurtoring

Die ou Kaappunt-vuurtoring by Kaap Maclear is een van twee vuurtorings by Kaappunt in die Kaap van Goeie Hoop-natuurreservaat op die suidelike punt van die Kaapse Skiereiland. Dit is 'n 8 m (27 voet) hoë silindriese gietystertoring en is sedert 1919 onaktief. Die boonste helfte van die vuurtoring is wit geverf en die onderste helfte swart; die lantern is wit met 'n rooi koepel.
Geskiedenis

Die ou toring is op 1 Mei 1860 opgerig. Die toring, met 'n fokale vlak van 249 m (816 voet) bo seevlak, was egter te hoog en gereeld in die mis waar dit nie deur skepe gesien kon word nie. Nadat die Portugese skip Lusitania op 18 April 1911 gestrand het, is besluit om 'n nuwe toring op te rig. 'n Nuwe toring, met 'n fokale vlak van 87 m (285 voet) bo seevlak, is toe opgerig om die ou toring te vervang en in 1919 in gebruik geneem.
Vandag

Die oorspronklike ou vuurtoring by Kaap Maclear bestaan steeds en is vandag 'n toeristeaantreklikheid asook die sentrale moniteringspunt vir alle vuurtorings in Suid-Afrika. Toegang tot hierdie historiese gebou is deur middel van die Vlieënde Hollander-kabelbaan wat besoekers van die laer stasie op 127 meter bo seevlak vervoer na die boonste stasie, 286 meter bo seevlak.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Dasseneiland-vuurtoring

duimnael|Dasseneiland se ligtoring, 9 km vanaf die kus van Yzerfontein

Dasseneiland-vuurtoring is 'n vuurtoring op Dasseneiland in die Atlantiese Oseaan, 55 kilometer van Tafelbaai.

Die 28 meter hoë wit en rooi geverfde gietyster-vuurtoring is in 1893 opgerig om skepe te waarsku teen die riwwe en kelpbeddings om die eiland wat gereeld in digte mis uit die koue Atlantiese Oseaan gehul is. Die eilandjie, wat skaars 220 hektaar groot is, is in die vroeë 1600's deur seevaarders besoek.

Die vuurtoring is een van die belangrikstes op die Kaapse seeroete en word te alle tye beman. In die verlede het so baie skepe in die omgewing van die eiland vergaan dat skilpaaie en hase op die eiland vrygelaat is om voedsel aan skipbreukelinge te verskaf. Die eiland se naam kom ook van die dassies wat op die eiland agtergelaat is.

Die vuurtoringwagter en sy gesin wat op die eiland woon, word elke ses weke per helikopter besoek en vir 'n kort besoek teruggebring na die vasteland.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Kategorie:Monumente en gedenkwaardighede in Suid-Afrika
Roman Rock-vuurtoring

duimnael|links|Die Roman Rock-vuurtoring
duimnael|'n Jong meisie op 'n Valsbaaistrand naby Boulders Beach, [[Simonstad, Suid-Afrika. Die Roman Rock-vuurtoring is op die agtergrond sigbaar.]]

Roman Rock-vuurtoring is 'n vuurtoring op 'n rots in Valsbaai by die ingang van die Simonstadse hawe. Dit is die enigste vuurtoring in Suid-Afrika wat op 'n rots in die see gebou is. Die rots is tydens hooggety heeltemal onder die see.

Die vuurtoring is op 16 September 1861 in gebruik geneem nadat Joseph Nourse aan die sekretaris-generaal van die vloot in Londen geskryf het oor die belangrikheid daarvan om iets te doen vir die beveiliging van Britse skepe wat soms by Simonstad kom vasmeer het. Alhoewel die witgeverfde gietyster-vuurtoring in Engeland voorafvervaardig is, het die oprigting steeds vier jaar geduur. Die vuurtoring is in 1919 ten volle geoutomatiseer en word sedertdien nie meer beman nie.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Danger Point-vuurtoring

duimnael|regs|250px|Danger Pointvuurtoring

Die Danger Point-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die suidpunt van Walkerbaai naby Gansbaai. Dit is 'n wit geverfde, agthoekige houttoring.

Bartolomeus Dias het Danger Point oorspronklik Ponte de Sao Brandao genoem toe hy dit op 16 Mei 1488 besoek het. Die naam Danger Point kom van die verraderlike rif en rotse onder die wateroppervlak wat dit uiters gevaarlik vir skepe maak wat naby die kus vaar.

Die vuurtoring is op 1 Januarie 1895 in gebruik geneem. 43 jaar vantevore, op 25 Februarie 1852, het die Britse troepedraer HMS Birkenhead op pad na Port Elizabeth hier op die rotse geloop. Altesaam 445 mense – soldate en hulle gesinne – het gesterf. 'n Gedenkplaat is in die muur van die toring aangebring.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Kategorie:Monumente en gedenkwaardighede in Suid-Afrika
Marble Hall

Marble Hall is 'n groot dorp in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit van die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika.
Geskiedenis

In 1947 het ene mev. Visagie marmer ontdek in Marble Hall. Marmer word egter lankal nie meer hier ontgin nie. Die dorp is in 1942 opgemeet en in 1945 geproklameer.
Omgewing

Die N11 nasionale pad gaan deur Marble Hall. Die belangrikste landbougewasse in die distrik is koring en sitrus.
Sien ook

* Gereformeerde kerk Marble Hall
* Groblersdal
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* Mosesrivier
* Siyabuswa
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in Limpopo
Stompneuspunt-vuurtoring

Stompneuspunt-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die noordelike punt van Kaap St. Martin-skiereiland, by die westelike ingang van St. Helenabaai. Die 26 meter hoë toring is in die 1920's gebou. Dit is 'n vierkantige kliptoring. Dit is wit geverf met 'n groen lanternkoepel. Dit is onbeman en aktief.

Hierdie ongewone vuurtoring is privaat gebou en later amptelik in gebruik geneem.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Milnerton-vuurtoring

duimnael|Milnerton-vuurtoring

Die Milnerton-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die Atlantiese Oseaan op die noordoostelike punt van Tafelbaai in die Kaapstadse voorstad Milnerton.

Die 21 meter hoë silindriese betontoring is wit geverf. Dit is op 10 Maart 1960 in gebruik geneem. Die kort stukkie kus tussen Groenpunt en Milnerton het meer skepe geëis as enige ander deel van Suid-Afrika se kuslyn: meer as 150 skepe het hier vergaan.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Seal Point-vuurtoring

regs|duimnael|250px|Seal Pointvuurtoring
Die Seal Point-vuurtoring is 'n vuurtoring by Kaap St. Francis, omtrent 30 km van Humansdorp en 100 km van Port Elizabeth. Dit is teen 27,75 meter die hoogste klipgebou in Suid-Afrika. Die bouwerk is begin deur Joseph Flack, 'n siviele ingenieur en argitek wat ook betrokke was by die bou van die Robbeneiland-vuurtoring. Nadat hy in November 1876 oorlede is, is die bouwerk deur W.B. Hays voltooi. Die vuurtoring is op 4 Julie 1878 in gebruik geneem. Dit is toegerus met 'n radiobaken, mishoring en misverklikker.
Kulturele erfenis

Die Seal Point-vuurtoring, insluitende die twee oorspronklike huise op die eiendom, is op 11 Mei 1984 deur Gerrit van Niekerk Viljoen, Minister van Nasionale Onderwys, as 'n nasionale monument verklaar en word beskerm as 'n provinsiale erfenisterrein ingevolge die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
Verwysings

Kategorie: Erfenishulpbronne in Suid-Afrika
Kategorie: Monumente en gedenkwaardighede in Suid-Afrika
Kaap Columbine-vuurtoring

duimnael|regs|Die Kaap Columbine-vuurtoring.
Die Kaap Columbine-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die kus van die Atlantiese Oseaan by Kaap Columbine, omtrent 3 km van Paternoster aan die Weskus.

Die 15 meter hoë toring is uit hout vervaardig. Dit is in 1936 gebou op 'n stukkie hoër grond genaamd Castle Rock, wat die lig 80 meter bo seevlak plaas. Die toring is deur H.C. Cooper ontwerp en gebou. Dit is teen sononder op 1 Oktober 1936 deur sy vrou geopen.

Kaap Columbine is genoem na die skuit Columbine wat in 1829 daar vergaan het.
Verwysings
Kaap Agulhas-vuurtoring

duimnael|regs|250px|Kaap Agulhas-vuurtoring
Die Kaap Agulhas-vuurtoring is 'n vuurtoring by Kaap Agulhas, die suidelikste punt in Afrika.

Die 27 meter hoë ronde toring is wit geverf met rooi strepe. Dit is op 1 Maart 1849 in gebruik geneem en is gebou volgens die model van die Pharos van Alexandrië, een van die sewe klassieke wonders van die wêreld. Daar is in 1840 in Kaapstad begin met die insameling van geld vir die bou van 'n vuurtoring by Kaap Agulhas. Bydraes deur die publiek en owerhede is aangevul met bydraes uit Kalkutta, Bombaai, Madras, Manila, Sint Helena en Londen. Michiel van Breda, na wie die nabygeleë Bredasdorp vernoem is en wat die plaas Zoetendalsvlei besit het, het ingestem om soveel grond as wat nodig sou wees, te skenk om die vuurtoring te bou. In 'n toespraak in Kaapstad het hy verwys na die Arniston-skeepsramp van 30 Mei 1815 waarin slegs ses van die 378 mense aan boord oorleef het.

duimnael|links|250px|Sedert 4 Februarie 2013 was die vuurtoring gesluit vir herstelwerk weens erosie en vanaf 11 Desember 2013 oop vir die publiek. Transnet is die eienaar van die vuurtoring, terwyl die Suid-Afrikaanse Nasionale Parke daarvoor verantwoordelik is om die vuurtoring se omgewing in stand te hou.
Bouwerk het op 1 April 1847 begin en is teen Desember 1848 voltooi. Lig is aanvanklik verskaf uit vet uit skaapsterte. In 1905 is die vetlamp vervang met 'n olielamp wat in 1914 opgegradeer is na 'n roterende stelsel wat 470 000 kerskrag gelewer het. In 1936 is 'n elektriese lig geïnstalleer van 12 000 000 kerskrag. In 1962 het die sandsteen waaruit die toring gebou is, begin ingee en in 1968 is 'n tydelike aluminiumtoring naby die hoofvuurtoring opgerig.

Die toring is in 1973 tot Nasionale Monument verklaar. Nadat dit teen 1988 herstel is, is die lig van die tydelike toring by die nuwe Groenriviermond-vuurtoring gebruik. Op 28 Januarie 1994 is 'n museum by die vuurtoring amptelik geopen.


Kaap Agulhas Toerisme se statistiek toon 8 673 besoekers in die eerste maand sedert die heropening in 2013. In 2013 het 40 000 besoekers die mees suidelike punt van Afrika besoek, wat drie keer meer is as in 2012.
Kulturele Erfenis

Die Kaap Agulhas-vuurtoring is op 2 Maart 1973 deur Johannes Petrus van der Spuy, Minister van Nasionale Onderwys, as 'n nasionale monument verklaar. Dit word beskerm as 'n provinsiale erfenisterrein ingevolge die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
Verwysings
Bronnelys

* Mouton, Maré: Agulhas lighthouse saved from the bulldozers. In: Village Life. Nr. 17, April/Mei 2006. ISSN 1810-5580
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf


Kategorie:Erfenishulpbronne in Suid-Afrika
Kategorie:Monumente en gedenkwaardighede in Suid-Afrika
Kategorie:Vuurtorings_van_Suid-Afrika
Doringbaai-vuurtoring

Die Doringbaai-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die Atlantiese Oseaan by Doringbaai, 'n vakansieoord en vissersdorpie omtrent 8 km suidoos van Strandfontein.

Die huidige vuurtoring is in 1963 opgerig nadat die oorspronklike toring in 'n windstorm vernietig is. Dit is 'n 24 meter hoë betontoring met 'n lantern en galery wat wit geverf is en 'n horisontale swart band aan die bokant van die toring.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Groenriviermond-vuurtoring

Die Groenriviermond-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die Atlantiese Oseaan by Groenriviermond, die monding van die Groenrivier, omtrent 120 km noordwes van Strandfontein.

Die vuurtoring is in 1988 gebou. Die 17,2 meter hoë betontoring is geel geverf met 'n horisontale swart band. Die lig is afkomstig van die tydelike toring wat tussen 1968 en 1988 by Kaap Agulhas diens gedoen het.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Hondeklipbaai-vuurtoring

Die Hondeklipbaai-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die Atlantiese Oseaan aan die noordekant van die baai by Hondeklipbaai, 'n vakansiedorp vir boere, vissers en skubaduikers met 'n natuurlike hawe wat vroeër vir die uitvoer van koper gebruik is, 104 km van Springbok af.

Die huidige toring is in 1956 opgerig en bestaan uit 'n metaaltoring met 'n groot wit-en-rooi gestreepte diamantvormige dagmerk. Die lig was van die begin af ten volle geoutomatiseer. Die drie kort flitse wat elke 15 sekondes gegee word, is afkomstig van 'n asetileengasflits. Dit word deur 'n klein dromlens versterk om sigbaarheid tot een seemyl te verbeter.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Tafelbaai

duimnael|links|Kaapstad uit die ruimte gesien, met die uitsig oos oor die Kaapse Skiereiland en [[Valsbaai (agter) met Robbeneiland (links voor), Tafelberg (middel voor) en Kaappunt (regs voor)]]
Tafelbaai (Engels: Table Bay) is 'n natuurlike inham waaroor Kaapstad uitkyk en is geleë aan die noordekant van die Kaapse Skiereiland, wat suidwaarts tot by Kaap die Goeie Hoop strek.

Die naam Tafelbaai is afgelei van die wêreldberoemde Kaapse landmerk Tafelberg, wat op sy beurt só genoem is vanweë sy plat kruin. Robbeneiland is in die baai. Hoewel die baai reeds eeue lank bekend is as 'n veilige hawe vir skepe, is dit in werklikheid nie 'n baie goeie natuurlike hawe nie en is dit blootgestel aan stormwinde uit die suidooste en noordweste. Baie seilskepe wat in die 17de en 18de eeue in die baai skuiling gesoek het, het weens storms gestrand. Die Nederlandse koloniste het egter voortgegaan om 'n nedersetting hier te vestig aangesien daar min natuurlike hawens langs die Kaapse kus is en die naaste alternatiewe – Valsbaai en Saldanhabaai – byna geen vars water gehad het nie.

'n Hawe is mettertyd in Tafelbaai gebou deur landherwinning en die bou van breekwaters om skepe te beskerm. Die ouer deel van die struktuur staan as die Victoriadok bekend. Die nuwer deel word Duncandok genoem.
Sien ook

* Dieprivier (Swartland)
* Roggebaai
* Valsbaai
* Walkerbaai
* Wolraad Woltemade
Eksterne skakels

Kategorie:Baaie van Suid-Afrika
Kategorie:Weskus van Suid-Afrika
Kaapse Skiereiland

duimnael|regs|400px|Landsatbeeld wat die Kaapse Skiereiland in die voorgrond vertoon.

Die Kaapse Skiereiland is 'n meestal rotsagtige skiereiland wat 75 kilometer in die Atlantiese Oseaan in steek op die suidwestelike hoek van Afrika. By die suidelike punt van die skiereiland is Kaappunt en Kaap die Goeie Hoop. Aan die noorde punte troon die beroemde Tafelberg uit bo Kaapstad, Suid-Afrika.

Die skiereiland was vroeër 'n eiland, maar ongeveer sestig miljoen jaar gelede is dit met die vasteland verbind deur die verrysing van die sanderige gebied wat nou as die Kaapse Vlakte bekend staan. Die dorpe op die Kaapse Skiereiland vorm nou deel van
Groter Kaapstad.

Kaap die Goeie Hoop word soms aangegee as die ontmoetingspunt van die Atlantiese Oseaan en die Indiese Oseaan. Die Internasionale Hidrografiese Organisasie definieer die oseaangrens egter sodat die ontmoetingspunt by Kaap Agulhas is, omtrent 200 km suidoos van Kaapstad.

Die Kaapse Skiereiland is ryk aan natuurskoon en byna die hele skiereiland vorm deel van die Tafelberg Nasionale Park, 'n natuurreservaat wat in 1998 gestig is.
Verwysings
Bibliografie

*de Klerk, W.A.: Die Kaapse Skiereiland. In: Ons Land. 'n Reeks van 65 praatjies uitgesaai in die Afrikaanse diens van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie van 1 September tot 16 November 1967
*Hey, Douglas: Alles wat Lewe. 'n Tweede keur uit Die Burger-rubriek "Bewonder en bewaar". Kaapstad: Tafelberg, 1977. ISBN 0-624-00993-9
Eksterne skakels

Kategorie:Geografie van Kaapstad
Kategorie:Skiereilande
Tafelberg- Nasionale Park

duimnael|Ingang na Tafelberg NP by Kaap die Goeie Hoop
duimnael|Ingang na Tafelberg NP by Boulders
Die Tafelberg- Nasionale Park is 'n natuurreservaat op die Kaapse Skiereiland by Kaapstad, Suid-Afrika.

Die park wat in 1998 gestig is, beslaan die Tafelberg-bergreeks, wat van Seinheuwel in die noorde strek tot by Kaappunt, en die see en kus van die skiereiland. Die nou stukkie land word omsluit deur die Atlantiese Oseaan aan die westekant en die warmer Valsbaai aan die oostekant. Die park is ryk aan plant- en dierelewe insluitend die Kaapse fynbos. Die park is uniek in die sin dat dit geheel en al in 'n stedelike gebied geleë is. Dit is ook ryk aan historiese en kultuurskatte.

Die park is grotendeels vrylik toeganklik en toegangsfooie is slegs op drie plekke betaalbaar, naamlik by Kaap die Goeie Hoop, Boulders en Silwermyn.

Die park beslaan 25 000 hektaar en daar word beoog om nog 5 000 hektaar by die park te voeg. Tydens die vestiging daarvan is die park gefinansier deur die Global Environmental Facility (GEF) in Washington wat betaal het vir vestiging van die park en die uitroei van uitheemse indringerplante. 'n Ander bron van finansiering was die Franse Fonds français pour l'environnement mondial (FFEM). Die park word verder uitgebrei en onderhou uit fondse van die Uitgebreide Openbare Werke-program van die Departement van Omgewingsake en Toerisme en indringerplante word uitgeroei deur die Werk vir Water-program van die Departement van Waterwese en Bosbou.
Geskiedenis

Die Tafelberg- Nasionale Park, wat in 1998 gestig is, het voor 2004 bekend gestaan as die Kaapse Skiereiland Natuurreservaat

Die park is as deel van die Kaapse Blommeryk in 2004 deur die Verenigde Nasies se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie (Unesco) tot 'n wêrelderfenisgebied verklaar.

Die aangrensende mariene- en kusgebiede is in 2004 verklaar tot die Tafelberg Mariene-bewaringsgebied (Table Mountain Marine Protected Area {en})
Fauna

*Aronskelkrietpadda
Sien ook

* Wêrelderfenisgebiede in Suid-Afrika
* Kaappuntvuurtorings
Eksterne skakels

* (en:) Tafelberg- Nasionale Park op SANParke se amptelike webblad
*
Verwysings

Kategorie:Nasionale parke van Suid-Afrika
Kategorie:Natuurreservate in die Wes-Kaap
Kategorie:Tafelberg
Simonstad-skeepswerfvuurtoring

Simonstad-skeepswerfvuurtoring is 'n vuurtoring op die elmboog van die breekwater wat die Simonstad-skeepswerf omsluit aan Valsbaai in die Kaapse Skiereiland.

Die vuurtoring is in 1910 gebou. Dit is 'n 13 meter hoë ongeverfde kliptoring met 'n galery. Die lantern is verwyder. Die toring het 'n wit neonlig wat 2,5 sekondes lank aanbly en dan vir 1,5 sekondes af is.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Quoin Point-vuurtoring

Die Quoin Point-vuurtoring is 'n vuurtoring by Quoin Point aan die Kaapse Suidkus tussen Danger Point en Kaap Agulhas ongeveer 3 kilometer suid van Die Dam.

Die vuurtoring is in 1955 opgerig. Dit is 22 meter hoog en bestaan uit 'n vierkantige, piramidevormige staalskelet met 'n rooi-en-wit gestreepte, diamantvormige dagmerk en 'n twee verdieping hoë wit houthuis vir die toringwagter.
Verwysings

Kategorie:Vuurtorings van Suid-Afrika
Swakopmundvuurtoring

duimnael|Swakopmundvuurtoring

Swakopmundvuurtoring is 'n vuurtoring in Swakopmund aan die Atlantiese Oseaan in Namibië.

Die vuurtoring is in 1903 in gebruik geneem. Die toring is 28 meter hoog, van klip en beton gemaak en silindries in vorm. Dit is in rooi en wit band geverf. Die vuurtoring was aanvanklik net 'n derde so hoog soos dit nou is en moes verhoog word nadat dorp tot so mate uitgebrei het dat dit nie meer vir skeepsverkeer sigbaar was nie. Die vuurtoring is in 1980 geëlektrifiseer. Die huidige laternhuis en roterende lig is in 1982 geïnstalleer en 'n vlekvrye staal-weerhaan in Maart 1983 opgerig.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Swakopmund