JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
हत्पते

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८१०६ रहेको थियो जसमध्ये ३८३१ पुरुष र ४२७५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६२३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दुधौली नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,७-९ वडाहरू दुधौली नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने २-६ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
सिर्थौली

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७६१८ रहेको थियो जसमध्ये ३५६८ पुरुष र ४०५० महिला रहेका थिए भने यहाँ १६७३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दुधौली नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू दुधौली नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
महेन्द्र झयाडी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६०१५ रहेको थियो जसमध्ये २८७२ पुरुष र ३१४३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९६२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल हरिहरपुरगढी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-५ वडाहरू हरिहरपुरगढी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने १,६-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
जरायोटार, सिन्धुली

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७३१० रहेको थियो जसमध्ये ३४१४ पुरुष र ३८९६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४२५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल तीनपाटन गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,४-६ वडाहरू तीनपाटन गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने २,३,७-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
कालिञ्चोक भगवती

कालिञ्चोक भगवती नेपालको बाग्मति प्रदेशको दोलखा जिल्लामा अवस्थित धार्मिक पर्यटकीय स्थल हो। सदरमुकाम चरिकोटबाट करिव १५ किलो मिटर उत्तर कालिन्चोक गाविसमा अवस्थित यो मन्दिर ३८४२ मिटर को उचाईमा छ। कालिञ्चोक भगवती काभ्रेको पलाञ्चोक भगवती, काठमाडौंको शोभा भगवती र अन्य भगवती समेत ७ भगवती दिदी बहिनी हुन् भन्ने किम्बदन्ती रहेको छ। कालिञ्चोक डांडाबाट मनोरम रोलवालिङ हिम शृङ्खला र मनोरम प्राकृतिक दृष्यहरूको अवलोकन गर्न सकिन्छ। जनैपुर्णीमा, दशैं, चैते दशैंमा भक्तजनको भिड लाग्ने गर्दछ। कालिञ्चोक चरीकोट देखि ६ घण्टाको पैदल दूरीमा छ। यो हिन्दूहरूको लागि एक प्रसिद्ध तीर्थ स्थल हो।

चरिकोटदेखि करिव १७ किलोमीटर दुरीमा रहेको कुरी बजार सम्म कच्ची मोटरबाटो बनेको छ। जुन बाटोमा जीप गाडी र मोटरसाइकल चलाउन सकिन्छ। सुख्खा याममा यदाकदा मिनीबस पनि चलाउन सकिन्छ। यद्यपि यस बाटोमा नियमित सार्वजनिक सवारी साधन उपलब्ध छैन।

कुरी बजार देखि उकालो करिव १ घण्टा पैदल यात्रा गरी कालिञ्चोक भगवती स्थानमा पुग्न सकिन्छ।
चित्र दिर्घा


File:Kalinchok bhagawati.JPG|thumb|कालिञ्चोक मन्दिर परिसर
File:Kuri village2.jpg|thumb|कालिञ्चोक भगवती जाने बाटोमा पर्ने कुरी बजार
File:Kalinchowk Bhagwati४.jpg|thumb|कालिञ्चोक मन्दिर परिसर हिउँले ढाकिएको (सन् २०१९ जनवरीमा)
File:घण्टी.jpg|कालिञ्चोक भगवती मन्दिरमा रहेको घण्टी

सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:भूगोल
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
बिगु गुम्बा

thumb|right|200px|विगु गुम्बा प्रवेश द्वार
बिगु गुम्बा दोलखा जिल्ला को सदरमुकाम चरिकोटबाट १३ कोष उत्तरमा रहेको विगु गाविस वडा नं. ८ मा अवस्थित छ। विगु गुम्बा वास्तवमा दोलखा जिल्लाको एक महत्त्वपूर्ण धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थल हो। विगु गुम्बाको स्थापना विक्रम संम्बत १९९० तिर डुम्पा रिम्पोछे (स्योराव दोर्जे)ले गर्नु भएको विश्वास गरिन्छ। समथर स्थानमा रहेको उक्त गुम्बामा हाल करिव ६० जना आनी (महिला भिक्षुणी) हरू रहेका छन् जसले गुम्बामा नियमित रूपमा पाठपुजा गर्ने, पढ्ने र नयाँ भिक्षुहरूलाई पढाउने कार्य गर्दछन्। गुम्बामा कहिल्यै ननिभ्ने एक निमबत्ती नियमित रूपमा बल्दछ। उक्त गुम्बामा दशैको सप्तमीदेखि एकादशीसम्म बत्ती बाल्ने परम्परा छ। हिन्दू धर्मावलम्बीहरूले दशै काटमार गरी बली चढाउने परम्परा भएको र सो परम्पराबाट काट मारमा परी मर्ने हाँस, कुखुरा, बोका, राँगा आदिको नाममा बत्ती बालिएको हो भन्ने किम्बदन्ती छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
छो रोल्पा

छो रोल्पा दोलखा जिल्लाको गौरीशंकर गाविस वडा नं. १ रोल्वालिङ उपत्यकामा रहेको हिमताल हो। यो नेपालकै सवैभन्दा ठूलो हिमताल हो। समुद्र सतहबाट ४५८० मीटरको उचाईमा रहेको यस तालको उत्पति ५० वर्षअघि मात्र भएको अनुमान गरिएको छ। सन् १९६३ मा यो हिमताल ०.२३ वर्ग किलोमिटर क्षेत्रफलमा रहेकोमा सन् १९९७ मा लिएको भू-उपग्रहीय नक्सा अनुसार १.६५ वर्ग किलोमिटरसम्म फैलिएको छ। १३५ मिटर गहिरो उक्त हिमतालमा १० करोड घनमिटर पानी रहेको अनुमान छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:नेपालका हिमतालहरू
देउलाङ्गेश्वर महादेव

दोलखा जिल्लाको ओराङ्ग र लामाबगर गाविसको सीमानामा हालको बिगु गा.पा.वडा.१ लामाबगरको ठाडीमा रहेको देउलाङ्गेश्वर महादेवको मन्दिर उत्तरी क्षेत्रको प्रसिद्ध तिर्थ स्थल हो। स्वस्थानी पूर्णिमाको दिन ठूलो मेला लाग्ने यस मन्दिरमा सत्य यूगमा महादेवले सत्यदेवीलाई जोगीको भेषमा विवाह गरी ल्याउँदा यहि मन्दिरसंगै रहेको कुटीमा राखेको र सत्यदेवीले विलौना गर्दा खरले छापेको सो कुटीको भित्तो च्याती हिमालय पर्वतको दर्शन गराएको किम्बदन्ती रहेको छ। उक्त कुटी मन्दिरसंगै अझै पिन देख्न सकिन्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
कागती गाउँ

कागती गाउँ नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चल, नुवाकोट जिल्लाको ओखरपौवा गाविसमा अवस्थित छ। राजधानी काठमाडौंबाट १५ किलोमिटर पश्चिममा पर्नेकागती गाउँ बलामी जातिको प्रमुख बसोवास क्षेत्र हो। कागती गाउँका बलामी समुदायमा वर्षमा एकदिनमात्र श्रीपञ्चमीका दिन बालविवाह गर्ने परम्पराका कारण चर्चित भएपनि हाल त्यो प्रथा हटिसकेको छ। ओखरपौवा डम्पिङ साइटको बाटो निर्माण पश्चात् कागती गाउँको मुहार फेरिएको स्थानीय बासिन्दा बताउँछन्। सडक निर्माणपश्चात् सडक वरपर घर बनाउने, व्यापार गर्ने मानिसहरूको सङ्ख्या पनि दिनप्रतिदिन बढिरहेको छ। जसका कारण उनीहरूका जीवनस्तरमा पनि परिवर्तन आएको छ। साधारण स्वास्थ्य सेवाका लागि अहिले उनीहरू टाढा जानुपर्दैन, गाउँमै आधुनिक हेल्थपोस्ट छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
वेदिङ्ग गाउँ

गौरीशंकर गाविसको वडा नं. १मा पर्ने वेदिङ्ग गाउँलाई हिम मजदुरको गाउँ भन्ने गरिन्छ। यस गाउँका २९ जना भन्दा बढी व्यक्तिले सगरमाथाको आरोहण गरी सकेका छन। हालसम्म १८० सगरमाथा आरोहण गर्ने सफल नेपाली मध्ये वेदिङ्ग वासीले मात्र ७० पटक भन्दा बढी सगरमाथा आरोहण गरी सकेका छन्।

विसं २०४२ साल वैशाख २४ गते गौरीशंकर गाविसको टसीनामामा जम्मिएका तेम्बाछिरी शेर्पा सवैभन्दा कम उमेरमा सगरमाथा आरोहण गर्ने विश्वकै पहिलो व्यक्ति हुन। उनले गत २०५८ जेष्ठ ११ गते उक्त विश्व किर्तिमान कायम गरेका हुन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
गौरीशङ्कर हिमाल

गौरीशङ्कर हिमाल हिमाल नेपालको दोलखा जिल्ला तथा चिनको सिमानामा अवस्थित हिमाल हो। ७१३४ मिटर अग्लो यो हिमालबाट नेपालको प्रमाणिक समय निर्धारण गरिएको छ। हिन्दू धर्मावलम्बीहरूको अराध्यादेव शिव र पार्वतीको प्रतीक मानिने गौरीशङ्कर हिमाल धार्मिक आस्थाका कारणले आरोहण गर्न प्रतिवन्ध छ। नेपालमा गौरीशङ्कर हिमाललाई पवित्र हिमालका रूपमा लिइन्छ।
अवस्थिति

गौरीशङ्कर रोल्वालिङ हिमालको पश्चिमी किनार नजिकै अवस्थित छ जुन राजधानी काठमाडौँबाट १०० किलोमिटर (६२ माइल) उत्तरपूर्वमा पर्दछ। यो काठमाडौँ र सगरमाथाको बीचमा अवस्थित छ र काठमाडौँबाट यसलाई सजिलै देख्न सकिन्छ। रोल्वालिङ हिमालको पश्चिमी सीमामा अवस्थित यस हिमालको पश्चिममा भोटे कोसी उपत्यका अवस्थित छ। यो दोलखा जिल्लामा पर्दछ।
टिप्पणी
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:नेपालका हिमालहरू
श्रेणी:बागमती प्रदेशका हिमालहरू
काँकु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७९० रहेको थियो जसमध्ये १८३४ पुरुष र १९५६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८२९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल माप्य दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,८,९ वडाहरू माप्य दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ३-७ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
केरुङ, सोलुखुम्बु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३६०२ रहेको थियो जसमध्ये १६०० पुरुष र २००२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८७३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकामा पर्दछ।

यो सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
काङ्गेल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २०५२ रहेको थियो जसमध्ये ९३९ पुरुष र १११३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४३९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो।
इतिहास

मुक्ली गा.वि.स.का मानिसहरु दसैँ तथा तिहारको अवसरमा घर सिंगार्नका लागि चाहिने रातो माटो लिनका लागि पञ्चन गा.वि.स.मा जाने गर्दथे र त्यो हालसम्म पनि यथावत् नै छ । त्यसबखत माटो बोकेर ल्याउने क्रममा हाल कांगेलमा रहेको एउटा चौतारामा भारी बिसाउने गर्दथे । किंरात “थुलुङ्ग” राई भाषा अनुसार “क्वा” भन्नाले माटो र “ङेलुङ्ग” भन्नाले बिसाउने चौतारी हो । यही “क्वा ङेलुङ्ग” वाक्य नै पछि अपभ्रंश भई “कांगेल” हुन गएको हो । जुन चौतारा हालसम्म पनि यथावत् नै रहेको छ र यहां एउटा शिलालेख समेत राखिएको छ ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
गोली

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २२२८ रहेको थियो जसमध्ये १०५२ पुरुष र ११७६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४५३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लिखु पिके गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू लिखु पिके गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
छेस्काम

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७६७ रहेको थियो जसमध्ये १८१० पुरुष र १९५७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८०९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महाकुलुङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ७ नम्बर वडा महाकुलुङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने १-६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
जुभिङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३३५२ रहेको थियो जसमध्ये १६४२ पुरुष र १७१० महिला रहेका थिए भने यहाँ ७६९ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकका (२-४,६) वडाहरू हाल माप्य दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ भने (१,५,७-९) वडाहरू खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-४,६ वडाहरू माप्य दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १,५,७-९ वडाहरू खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
जुबु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७९१ रहेको थियो जसमध्ये १८१९ पुरुष र १९७२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८२६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,९ वडाहरू थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ५-८ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
गुदेल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४२४४ रहेको थियो जसमध्ये २०९१ पुरुष र २१५३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८६९ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकका (८,९) वडाहरू हाल सोताङ गाउँपालिकामा पर्दछ भने (१-७) वडाहरू महाकुलुङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ८-९ वडाहरू सोताङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने १-४ वडाहरू महाकुलुङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ र ५-७ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
टाक्सिन्दु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २१७७ रहेको थियो जसमध्ये १०६५ पुरुष र १११२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५१० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकामा पर्दछ।

यो सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
टाप्टिङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २०२६ रहेको थियो जसमध्ये ९३१ पुरुष र १०९५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४८० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकामा पर्दछ।

यो सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकाको वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
तिङ्गला

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३९२४ रहेको थियो जसमध्ये १७५६ पुरुष र २१६८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८९४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकामा पर्दछ।

यो सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकाको वडा नम्बर ११ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
नेचाबतासे

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३४०९ रहेको थियो जसमध्ये १६१७ पुरुष र १७९२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ७६७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नेचासल्यान गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ वडाहरू नेचासल्यान गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ४-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
नेचाबेतघारी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७३१ रहेको थियो जसमध्ये १७५३ पुरुष र १९७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८३८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नेचासल्यान गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-४ वडाहरू नेचासल्यान गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १,५-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
पञ्चन

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५०८ रहेको थियो जसमध्ये ७१८ पुरुष र ७९० महिला रहेका थिए भने यहाँ ३३३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
नेले

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २१९७ रहेको थियो जसमध्ये १०५४ पुरुष र ११४३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४८४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
पावै

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २६१७ रहेको थियो जसमध्ये १२९४ पुरुष र १३२३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५५० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोताङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू सोताङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
बाकु, सोलुखुम्बु

वाकु, सोलुखुम्बु नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४८८४ रहेको थियो जसमध्ये २३८० पुरुष र २४६४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९६३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल माप्य दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,५-८ वडाहरू माप्य दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने २-४,९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
बासा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३२५६ रहेको थियो जसमध्ये १५७४ पुरुष र १६८२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६७६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल माप्य दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ७-९ वडाहरू माप्य दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने १-६ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
मुक्ली

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २४४२ रहेको थियो जसमध्ये ११४३ पुरुष र १२९९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५३५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
सल्यान, सोलुखुम्बु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५०६५ रहेको थियो जसमध्ये २३८८ पुरुष र २६७७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नेचासल्यान गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-८ वडाहरू नेचासल्यान गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १-४,९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
सोताङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५८३४ रहेको थियो जसमध्ये २८७७ पुरुष र २९५७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२८८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोताङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ वडाहरू सोताङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ६ नम्बर वडा वडा नम्बर ४ र ४,५,७-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
सल्लेरी, सोलुखुम्बु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६५९० रहेको थियो जसमध्ये ३१८३ पुरुष र ३४०७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६८२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,३,९ वडाहरू सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ४-५ वडाहरू वडा नम्बर ५ र ६-८ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
शनिका प्राकृतिक उपग्रहहरु

200px|right|thumb|शनि (ग्रह)|शनि को छल्लाहरु र उनको केही मुख्य उपग्रह (चित्रकार द्वारा बनाइएको चित्र)
200px|right|thumb|शनि (ग्रह)|शनि को केही मुख्य उपग्रह: टाइटन बीचको ठूलो नारंगी गोला छ जसको माथि बाकी चन्द्रमा दर्शाए गए हैं
हाम्रो सौर मण्डलको छैटौँ ग्रह शनिका धेरै प्रकारका उपग्रह छन्, जसमा १ कि॰मी॰ भन्दा पनि कम आकारको शिशु-चन्द्र र भयंकर आकार भएको टाइटन (जो बुध ग्रह भन्दा पनि ठूलो छ) शामिल छन्। शनि को छल्लाहरूमा लाखों वस्तुहरूले शनिको परिक्रमा गरिरहेका छन् - तर यिनीहरु मध्ये धेरै त साना पत्थर वा धुलोका कण नै छन्। कुल मिलएर, सन् २०१० तक, शनि को ६२ ज्ञात उपग्रह थिए जसको परिक्रमा को कक्षाएँ परखी जा चुगरेको थियों। यिनीहरु मध्ये केवल १३को व्यास (डायामीटर) ५० किमी भन्दा अधिक थियो, र यिनीहरु मध्ये ५३को नामकरण गरे गयसकोको थियो। शनि को सात चन्द्रमा यति ठूलो छं को उनी आफ्नो गुरुत्वाकर्षण को खींच देखि स्वयं को पूरा गोल आकारको गरेर पाएँ छन्। यिनी सारा चंद्रमाहरूमा भन्दा दुइ वैज्ञानिकों को लागि विशेष दिलचस्पी राखछन: टाइटन, जुन सौरमंडलको दोस्रो सबै भन्दा ठूलो उपग्रह छ र जसपर पृथ्वी को तरिका नाइट्रोजन ग्याँस देखि भरपूर पृथ्वी भन्दा पनि घना वायुमंडल छ, र ऍनसलअडस, जसपर ग्याँस र धुल को फव्वारे हैं र जसको दक्षिणी ध्रुव को सतह को तल पानीको ठूलो जलाशय होने को सम्भावना छ।
आकार

200px|right|thumb|हबल अंतरिक्ष दूरबीन देखि खींची गयी शनि को अगाडि देखि गुजरते चार चंद्रमाहरूलाई तस्वीर
शनिको उपग्रह मण्डल धेरै नै एक-तरफा है: शनि को इर्द-गिर्द उनको उपग्रहों र छल्लोंमा मिलएर जितना पनि द्रव्यमान उनको परिक्रमा गरेर रहेको छ उनको ९६% भन्दा अधिक हिस्सा सिर्फ एक उपग्रह, टाइटनमा निहित छ। शनि को बाकी ६ गोलाकार चंद्रमाहरूमा लगभग ४% छ। अन्य ५० भन्दा पनि अधिक उपग्रहों र छल्लहरूलाई मिलाएर सिर्फ ०.०४% नै बनइन्छ।
यिनलाई पनि हेर्नुहोस

*शनि (ग्रह)
*टाइटन (चंद्रमा)
*प्राकृतिक उपग्रह
*शनिको छल्लाहरु
सन्दर्भ


श्रेणी:प्राकृतिक उपग्रह
श्रेणी:शनिको प्राकृतिक उपग्रह
श्रेणी:सौर मण्डल
पदार्थ विज्ञान

पदार्थ विज्ञान एक बहुविषयक क्षेत्र हो जसमा पदार्थहरूका विभिन्न गुणहरूको अध्ययन, विज्ञान एवं तकनीकीका विभिन्न क्षेत्रहरूमा यसको प्रयोगको अध्ययन गरिन्छ। यसमा प्रायोगिक भौतिक विज्ञान र रसायनशास्त्र संग-साथ रासायनिक, वैद्युत, यान्त्रिक र धातुकर्म अभियान्त्रिकी जस्तै विषयहरू समावेश छन्। नैनोतकनीकी र नैनोसाइंसमा उपयोगको कारण, वर्तमान समयमा विभिन्न विश्वविद्यालयहरू, प्रयोगशालाहरू र संस्थानहरूमा यसलाई महत्त्वपूर्ण स्थान दिएइको छ।
इतिहास

मानव सभ्यताको विकासका विभिन्न चरणहरूको नाम प्राय:त्यस युग विशेषमा प्रमुखतासित प्रयोग गरिने पदार्थहरूको नाममा राकिने गरिन्छ,उदाहरणार्थ :- पाषाण युग,कांस्य युग, लौह युग, सिलिकन युग इत्यादि। पदार्थ विज्ञान आभियान्त्रिकी र प्रयुक्त विज्ञानका सबै भन्दा प्राचीन विधाहरू मध्ये एक हो। आधुनिक पदार्थ विज्ञानको विकास धातु विज्ञानबाट भएको हो। १९औं शताब्दीमा पदार्थको व्यवहारलाई जान्नमा एउटा ठूलो सफलता तब प्राप्त भयो भए जब विलर्ड गिब्सले यो देखाइददिए कि पदार्थहरूको गुण तिनको विभिन्न अवस्थाहरूका आणविक संरचनासित सम्बन्धित उष्मागतिक गुणहरूमा निर्भर गर्छन्। वर्तमान युगमा पदार्थ विज्ञानको तीव्र विकास पछि अन्तरिक्ष स्पर्धाको योगदान रहेकोछ। अन्तरिक्ष यात्राहरूलाई सफल बनाउनमा विभिन्न मिश्रधातुहरू र अन्य पदार्थहरूको खोजले प्रमुख भूमिका निभाएका छन्। पदार्थ विज्ञानको विकासले प्लास्टिक, अर्धचालक र जैवरासायनिक तकनीकहरूको विकासमा र यिनै तकनीकहरूले पदार्थ विज्ञानको विकासमा योगदान दिएकाछन्।
साठीको दशक अघि पदार्थ विज्ञान विभागहरूलाई धातुकर्म विभाग भनेर जानिन्थ्यो ,किन भनें १९औं सताब्दी र २०औं सताब्दीको प्रारम्भिक दिनहरूमा धात्विक पदार्थहरूको विकासमा ज्यादा जोर दिइन्थ्यो। यस क्षेत्रको विकसित हुनबाट यसको अंतर्गत अन्य पदार्थहरू यथा : अर्धचालक, चुम्बकीय पदार्थ,सिरेमिक, जैव-पदार्थ, चिकित्सकीय पदार्थ इत्यादिको अध्ययन हुन थाल्यो।
मूल अवधारणाहरू

पदार्थ विज्ञानमा अव्यवस्थित ढगले नयाँ पदार्थहरूलाई खोजने र उपयोग गर्नको सट्टा पदार्थको मौलिक रूपले बुझ्ने प्रयास गरिन्छ।
पदार्थ विज्ञानको सबै प्रभागहरूको मूलसिद्धान्त कुनै पदार्थको इच्छित गुणहरूलाई तिनका अवस्थाहरू र आणविक संरचनामा चरित्रगत अंतर्संबन्ध स्थापित गर्न हुन्छन्। कुनै पनि पदार्थको संरचना (अतएव उनको गुण) उनको रासायनिक घटकहरूमा र प्रसंस्करणको विधिमा निर्भर गर्छ। रासायनिक सघटन, प्रसंस्करण र उष्मागतिकीको सिद्धान्त पदार्थको सूक्ष्मसरचना निर्धारित गर्छन्। पदार्थको गुण र उनको सूक्ष्मसरचनामा सीधा सबन्ध हुन्छ।
पदार्थ विज्ञानमा एउटा उक्ति प्रचलित छ, "पदार्थ मानिसहरू झैं हुन्छन्, तिनको कमिले नै ती पदार्थलाई रोचक बनाउँछ।" कुनै पनि पदार्थको दोषरहित क्रिस्टलको निर्माण असंभव छ। वास्तवमा पदार्थविज्ञानी क्रिस्टल दोषहरू (रिक्ती, प्रक्षेप, विस्थापक अणु इत्यादि )को आवश्यकतानुसार नियन्त्रित गरेर इनलाई मनले चाहेको पदार्थ बनाउँछन्।
बाहिरी सूत्रहरू

* Nanoscale Interdisciplinary Research Team
* CMR - Centre for Materials Research
* Materials Science and Engineering - Idaho National Laboratory
* Dissemination of IT for the Promotion of Materials Science (DoITPoMS)
* EURELNET Technology Transfer Department at the University of Bordeaux


श्रेणी:विज्ञान
पुरापाषाण काल

पुरापाषाण काल (अङ्ग्रेजी Palaeolithic) प्रौगएतिहासिक युगको त्यो समय हो जब मानवले ढुङ्गाको औजार बनाउन सबै भन्दा पहिले आरम्भ गर्‍यो। यो काल आधुनिक कालभन्दा २५-२० लाख साल पूर्वदेखि लिएर १२,००० साल पूर्वसम्म मानिन्छ। यस समयमा मानव इतिहासको ९९% विकास भयो। यस काल पछि मध्यपाषाण युगको प्रारम्भ भयो जब मानवले खेती गर्न शुरु गरेको थियो।


भारतमा पुरापाषाण कालको अवशेष तमिल नाडुको कुरनूल, कर्नाटकको हुँस्न्गी, ओडिशाको कुलिआना, राजस्थानको डिडवाना र मध्य प्रदेशको भीमबेटकामा पाइन्छन्। यी अवशेषहरूको संख्या मध्यपाषाण कालको प्राप्त अवशेषहरुभन्दा धेरै कम छ।
सन्दर्भ

श्रेणी:पाषाण युग
कटुञ्जे, धादिङ

कटुञ्जे नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५९०६ रहेको थियो जसमध्ये २५५९ पुरुष र ३३४७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४२५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नेत्रावती डबजोङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू नेत्रावती डबजोङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:धादिङ जिल्लाका ठाउँहरू
केवलपुर

केबलपुर नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५०१० रहेको थियो जसमध्ये २४१२ पुरुष र २५९८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११०४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थाक्रे गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,८,९ वडाहरू थाक्रे गाउँपालिकाको वडा नम्बर ९ हो भने ३-७ वडाहरू वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:धादिङ जिल्लाका ठाउँहरू
किरानचोक

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६००६ रहेको थियो जसमध्ये २९२८ पुरुष र ३०७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११६३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गजुरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू गजुरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:धादिङ जिल्लाका ठाउँहरू