JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
अन्धविश्वास

आदिम मनुष्य अनेक क्रियाहरु र घटनाहरूका कारणहरूलाई जान्न पाउँदैनथ्यो। अज्ञानतावश उसको धारणा थियो कि यी सबैको पछि कुनै अदृश्य शक्ति छ। वर्षा, बिजुली, रोग, भूकम्प, वृक्षपात, विपत्ति आदि अज्ञात तथा अज्ञेय देव, भूत, प्रेत र पिशाचहरु प्रकोपका परिणाम मानिन्थे। ज्ञानको प्रकाश भएर पनि यस्ता विचार हराएर गएनन्, मात्र यी अन्धविश्वास मानिन थालिए। आदिकालमा मनुष्यको क्रिया क्षेत्र संकुचित थियो। यस कारण अन्धविश्वासको सङ्ख्या पनि कम नैं थियो। जब जब मनुष्यका क्रिया-कलापको विस्तार भयो तब अन्धविश्वासको जाल पनि फैलियो र यिनका अनेक शाखा-प्रशाखा भए। अन्धविश्वास सार्वदेशिक र सार्वकालिक छ। विज्ञानका प्रकाशमा पनि यो लुकेर बस्छ। यसको कहिले सर्वथा उन्मूलन हुँदैन।
अन्धविश्वासको वर्गीकरण

अन्धविश्वासको सर्वसम्मत वर्गीकरण सम्भव छैन। यसको नामकरण पनि कठिन छ। पृथ्वी शेषनागमाथि छ, वर्षा, गर्जन र बिजुली इन्द्रका कामहरु हुन्, भूकम्पकी अधिष्टात्री एक देवी छे, रोगहरुका कारण प्रेत र पिशाच हुन्, यस प्रकारका अन्धविश्वासलाई प्राग्वैज्ञानिक वा धार्मिक अन्धविश्वास भनिन्छ। अन्धविश्वासको अर्को ठूलो वर्ग छ मन्त्र-तन्त्र। यस वर्गका पनि अनेक उपभेद छन्। मुख्य भेद हुन् रोग निवारण, वशीकरण, उच्चाटन, मारण आदि। विविध उद्देश्यहरु पूरा गर्न मन्त्र प्रयोग प्राचीन तथा मध्य कालमा सर्वत्र प्रचलित थियो। मन्त्र द्वारा रोग निवारण गरिन्छ भन्ने अनेक मानिसहरूको व्यवसाय थियो। विरोधी र उदासीन व्यक्तिलाई आफ्नो वशमा गर्नु वा अर्काका वशमा गराउनु मन्त्र द्वारा सम्भव मानिन्थ्यो। उच्चाटन र मारण पनि मन्त्रका विषय थिए। मन्त्रको व्यवसाय गर्ने दुइ प्रकारका हुन्थे-मन्त्रमा विश्वास गर्ने, र अर्कालाई ठग्नका लागि मन्त्र प्रयोग गर्ने।
जादू, टुना

जादू-टुना, शकुन, मुहूर्त, मणि, ताबीज आदि अन्धविश्वासका सन्तान हुन्। यी सबका अन्तस्तलमा केही धार्मिक भाव छन्, परन्तु यी भावहरूको विश्लेषण हुन सक्तैन। यिनमा तर्कशून्य विश्वास छ। मध्य युगमा यो विश्वास प्रचलित थियो कि यस्तो कुनै काम छैन जो मंत्र द्वारा सिद्ध हुँदैन। असफलताहरूलाई अपवाद मानिन्थ्यो। यस कारण कृषि रक्षा, किल्लाको रक्षा, रोग निवारण, सन्तान लाभ, शत्रु विनाश, आयु वृद्धि आदिका निम्ति मन्त्र प्रयोग, जादू-टुना, मुहूर्त र मणिको पनि प्रयोग प्रचलित थियो।

मणि धातु, काठ वा पातको बनाइन्छ र त्यसमा कुनै मन्त्र लेखेर गला वा पाखुरामा बाँधिन्छ। यसलाई मन्त्रले सिद्ध गरिन्छ र कहिले-कहिले यसलाई देवतालाई झैं गरिन्छ। यसको उद्देश्य हो आत्मरक्षा र अनिष्ट निवारण।

योगिनी, शाकिनी र डाकिनीसम्बन्धी विश्वास पनि मन्त्र विश्वासको नैं विस्तार हो। डाकिनीका विषयमा इंग्ल्याण्ड र यूरोपमा १७ औँ शताब्दीसम्म कानुन बनि सकेका थिए। योगिनी भूतयोनिमा मानिन्छ। यस्तो विश्वास छ कि यसलाई मन्त्रद्वारा वशमा गर्न सकिन्छ। फेरि मन्त्र पुरुष यसद्वारा अनेक दुष्कर र विचित्र कार्य गराउन सक्छ। यही विश्वास प्रेतका विषयमा प्रचलित छ।

फलित ज्योतिषको आधार गणित हुँदैमा यो अन्धविश्वास होइन भन्दा हुन्न । शकुन अन्धविश्वास हो। अनेक अन्धविश्वासले रूढिको पनि रूप धारण गरेकोछ।
यो पनि हेर्नुहोस्

नास्तिकता
बाह्य कडीहरू

* अन्धविश्वास कसरी-कसरी?
* (जागरण)
* निर्मल दरबार : यहाँ पैसाबाट कृपा मिल्दछ !
* कृपा बेच्दछन् पोल दिनाकरण
* प्रार्थनाका नाममा धन वसूली : अंधश्रद्धाको व्यापार
* तन्त्रमंत्र अनि अन्धविश्वास कानुनी अपराध : बुद्घ
* अन्धविश्वास आधारित अपराधहरुका नियन्त्रण हेतु अभियान – एक नजर
* अखबारहरु द्वारा अश्लील र धोका भएका विज्ञापन प्रकाशित गर्नु अपराध हो
* Drugs and Magic Remedies (Objectionable Advertisements) Act,१९५४ (औषधि तथा जादुई उपचार (आपत्तिजनक विज्ञापन) अधिनियम, १९५४)
स्रोत

श्रेणी:अन्धविश्वास
ठाकुरद्वारा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८७७२ रहेको थियो जसमध्ये ३९९४ पुरुष र ४७७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७३८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाकुरबाबा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू ठाकुरबाबा नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने ५-९ नम्बर वडा वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
ताराताल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८४३१ रहेको थियो जसमध्ये ३८०८ पुरुष र ४६२३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७८१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मधुवन नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ वडाहरू मधुवन नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने २,७-९ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
नेउलापुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४७९० रहेको थियो जसमध्ये ७००४ पुरुष र ७७८६ महिला रहेका थिए भने यहाँ २९७० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाकुरबाबा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५,७ वडाहरू ठाकुरबाबा नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १-४,८ नम्बर वडा वडा नम्बर २ र ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
पदनाहा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८५१५ रहेको थियो जसमध्ये ४१२७ पुरुष र ४३८८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४६९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बारबर्दिया नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,५-९ वडाहरू बारबर्दिया नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ३,४ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
पाताभार

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४७५५ रहेको थियो जसमध्ये ६९५३ पुरुष र ७८०२ महिला रहेका थिए भने यहाँ २५६५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गेरुवा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,६-८ वडाहरू गेरुवा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३-५ वडाहरू वडा नम्बर २ र २,९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
बगनाह

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३०४८ रहेको थियो जसमध्ये ६१८८ पुरुष र ६८६० महिला रहेका थिए भने यहाँ २४८२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाकुरबाबा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २,४,७,८ वडाहरू ठाकुरबाबा नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ३,९ नम्बर वडा वडा नम्बर ३ र १,५,६ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
बानियाभार

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १७६८२ रहेको थियो जसमध्ये ८५७१ पुरुष र ९१११ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३५६१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बारबर्दिया नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-२ वडाहरू बारबर्दिया नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३-५ वडाहरू वडा नम्बर २ र ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
भिम्मापुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १००५३ रहेको थियो जसमध्ये ४८५७ पुरुष र ५१९६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजापुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३-५, ८-९ वडाहरू राजापुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो भने १,२,७ नम्बर वडा वडा नम्बर ७ र २ नम्बर वडा वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
मगरागढी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १८९३३ रहेको थियो जसमध्ये ८७८० पुरुष र १०१५३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३८६९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बारबर्दिया नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३ वडाहरू बारबर्दिया नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने २,४ वडाहरू वडा नम्बर ६, र ५-८ वडाहरू वडा नम्बर ७, र ९ नम्बर वडा वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
बेलवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५५६८ रहेको थियो जसमध्ये ७४४७ पुरुष र ८१२१ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३२३५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बाँसगढी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ७ नम्बर वडा बाँसगढी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १,३-६,८ वडाहरू वडा नम्बर ३ र २,९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
मानपुरटपरा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९३९५ रहेको थियो जसमध्ये ४५३८ पुरुष र ४८५७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६७० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजापुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३-७ वडाहरू राजापुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने १,२,८,९ नम्बर वडा वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
मानपुर मैनापोखर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८७३४ रहेको थियो जसमध्ये ४११० पुरुष र ४६२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७६७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बढैयाताल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ३ नम्बर वडा बढैयाताल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १,२,४,६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ६ र ५,७ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
सानोश्री

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १८००० रहेको थियो जसमध्ये ८११५ पुरुष र ९८८५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४१२९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मधुवन नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,७-९ वडाहरू मधुवन नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ५-६ वडाहरू वडा नम्बर ६ र ३-४ वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
राजापुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १२८०२ रहेको थियो जसमध्ये ६२७० पुरुष र ६५३२ महिला रहेका थिए भने यहाँ २६५७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजापुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३,५,७-९ वडाहरू राजापुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २ नम्बर वडा वडा नम्बर ८ हो र १,४,६ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
सोरहवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४०४२ रहेको थियो जसमध्ये ६६९७ पुरुष र ७३४५ महिला रहेका थिए भने यहाँ २८४३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बढैयाताल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू बढैयाताल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ३-५ वडाहरू वडा नम्बर ४ र १-२ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
सूर्यपटुवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९९४७ रहेको थियो जसमध्ये ४७५३ पुरुष र ५१९४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७६१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मधुवन नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू मधुवन नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ६-९ नम्बर वडा वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
कालिका, बर्दिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३५५३ रहेको थियो जसमध्ये ६४१६ पुरुष र ७१३७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३१३१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बढैयाताल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,९ वडाहरू बढैयाताल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ३,५-८ वडाहरू वडा नम्बर ८ र ४ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
दौलतपुर, बर्दिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७५२४ रहेको थियो जसमध्ये ३५७५ पुरुष र ३९४९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४१६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजापुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-२,५-९ वडाहरू राजापुर नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३-४ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
महम्मदपुर, बर्दिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०९३२ रहेको थियो जसमध्ये ५४५५ पुरुष र ५४७७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १८४४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गुलरिया नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५,७ वडाहरू गुलरिया नगरपालिकाको वडा नम्बर ११ हो भने ६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
मोतिपुर, बर्दिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २१०८६ रहेको थियो जसमध्ये ९९०३ पुरुष र १११८३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४१७८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बाँसगढी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २,४-६ वडाहरू बाँसगढी नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने १,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ५ र ३,७ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
शिवपुर, बर्दिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७७०६ रहेको थियो जसमध्ये ३५७८ पुरुष र ४१२८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४६२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाकुरबाबा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ वडाहरू ठाकुरबाबा नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ८-९ नम्बर वडा वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
जुडो

जुडो एक आधुनिक जापानी मार्सल आर्ट, लडाकू स्तरको ओलम्पिक खेल हो । विशुद्ध बुध्दि र बल्को सन्तुलन समायोजित खेल 'जुडो',दुई जापानी शब्द 'जु' र 'डो' मिलेर बनेको पाईन्छ । 'जु' अक्षरको अर्थ बिनम्र वा भद्र र 'डो' अक्षरको अर्थ मार्ग वा पथ भन्ने बुझिन्छ । यसअर्थमा जुडोको शाब्दिक अर्थ बिनम्रमार्ग र अद्रपथ हो । जुडोले मानवता, भातृत्वता र आत्मस्वाभिनको समेत प्रतिनिधित्व गर्दछ । जुडो खेल सन् १८८२ मा प्रोफेशर जिगोरो कानोद्धरा सुत्रधार गरिएको हो । तसर्थ जुडो खेलको पिता स्व. प्रोफेशर जिगोरो कानो हुन् । जुडो खेलका वाजा (तरिका/हरु) 'अल्प बलमा अधिक असर' (Maximum Effect With Minimum Effort) सिद्धान्त वा मूलमन्त्र लाई आत्मसाथ गरी निर्माण गरिएको हो ।
खेल उद्देश्य

उद्धेश्य बिनाको मानिस र गनतव्य बिनाको यात्रु समान भने झै,जुडो खेलप्रति उत्प्रेरित जुडो खेलाडीहरू सबैको आ-आफ्नो उद्धेश्य छ,जसमा कोही शरीर सुडौल तथा आत्मविश्वासी बनाउँन, कोहि मन शान्त तथा आत्मविश्वासी बनाउन, कोही शरीर स्वस्थ तथा समय व्यस्त बनाउन, कोही विभिन्न परिस्तिथिमा आत्मरक्षाका निम्ति, कोही नाम तथा दाम कमाउन, कोही चाहि पसिना आएपछिको राम्रो अनुभव गर्न चाहन्छन्, कोही जुडो खेलको प्रशिक्षक बन्न चाहन्छन् र कोही जुडो को मानवतावादी खेलसन्देश समाजमा छर्दै समाजसेवाद्धारा परोपकारप्रति समर्पित हुन् चाहन्छन् ।
स्व.प्रोफेशर जिगोरो कानोले जुडोलाई 'कोदोकान जुडो' भन्नुको वास्तविकताले के देखाउछ भने उहाले कसरी धरैजसो सिद्धान्त बनाउनु भयो र यसलाई सिक्ने जिवनको मुख्य उदेश्य बनाउनु भयो । प्रो कानो स्वयंले भन्नु भयो, जुडोको उद्धेश्य, आक्रमण र आक्रमणलाई रोक्न अभ्यास गर्दै शरीरलाई बलियो पार्नु, मनलाई अभ्यासमा लगाएर इज्जत बढाउनु र अन्तयमा आफुलाई समाजहित र राष्ट्रनिमार्णमा समर्पित गर्नु हो ।
जुडोको इतिहास‍

thumb|left|जिगोरो कानो
जुडो वा कोदोकान जुडोको संस्थापन तथा स्थापक स्व.प्रो. जिगोरो कानो हुनुहुन्छ । सन् १८६० मा जापानको शमुद्री तटवर्ती क्षेत्र कोबेका एक समान्य मध्यम आर्थिक अवस्थमा जन्म लिनु भएका प्रो. कानोले कोदोकान जुडो सन् १८८२ अर्थात मात्र २२ वर्षको उमेरमा यो खेलको निर्मान गर्नु भएको हो । उहाँले जुडो निर्माण कार्य सन् १८८२ फेब्रअरी महिनामा पूरा गरी सक्नु भएको थिएतापनि कोदोकान जुडो भने सन् १८८२ मे महिनामा शिताया वामन जापानी क्षेत्रमा गर्नु भएको हो ।
जुडो जुजुत्सु नामक प्राचिन युद्धकलात्मक खेलबाट उत्पन्न भएको हो, जसको धेरै नाम जस्तै ताईजुत्स, यावारा रहेका छन् ।
उमेर समूह

जुडो सबै पुस्ताहरूको लोकप्रिय खेल हो । जुडो सबै उमेरका ६ वर्ष देखी ८० वर्ष वा सो भन्दा माथि जुनसुकै जात–धर्म, भाषा-संस्कृती राष्ट्र-राष्ट्रियता र पेशाका (लोग्ने) पुरूष,महिला (स्वासनी) मानिसहरूका निम्ति, शारीरिक, मानसिक, सैद्धाम्तिक, ज्ञानपूर्ण रोचक र फलदायक खेल हो ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:कुश्ती
ली ना

thumb
फेब्रुवरी २६,१९८२ मा चीनको हुबेइ प्रान्तमा जन्मेकी व्यबसायिक टेनिस खेलाडी हुन् तथा उनी ग्रान्ड स्लाम टेनिस उपाधि जित्ने पहिलो एसियाली खेलाडी हुन्, त्यसैले यसलाई एसियाली खेलकुदकै सर्वाधिक ठूला सफलतामध्ये एक मानिएको छ। फ्रेन्च ओपनको फाइनलमा इटालीकी फ्रान्सेस्का सिएभोनालाई (६-४, ७-६ तथा ७-०) ले हराउँदा उनी २९ वर्षकी थिइन् । जुन अन्तर्राष्ट्रिय टेनिसका लागि कुनै उपाधि जित्ने उमेर पनि थिएन् । अन्तर्राष्ट्रिय महिला टेनिसमा अमेरिका र युरोपेली खेलाडीको आधिपत्य रहँदै आएको छ । त्यसैले पनि लीको सफलता धेरै अर्थमा विशेष र अर्थपूर्ण भएको हो। वर्षको सुरुमा ली अस्ट्रेलियन ओपनको महिला फाइनलमा पुगेकी थिइन् । त्यति बेला उनी ग्रान्ड स्लामको फाइनल पुग्ने पहिलो एसियाली भएकी थिइन् । त्यति बेला उनले किम क्लाईस्टर्ससँग पराजित हुँदै उपविजेतामै चित्त बुझाइन् । सन् २०१४ को कथा भने फरक रह्यो । त्यसैले चिनियाँ सरकारी टेलिभिजनमा फ्रेन्च ओपन फाइनलमा कमेन्ट्री गरिरहेकी प्रस्तोताले भनेका थिए, 'सय वर्षको अन्तर्राष्ट्रिय टेनिसको इतिहासमा यस्तो कहिल्लै भएको थिएन। ली अहिले आधुनिक चिनियाँ पुस्ताका प्रतिनिधि पात्रका रूपमा अगाडि आएकी छिन्। ली आत्मविश्वासी छिन्, त्योभन्दा पनि ठूलो, उनलाई धाराप्रवाह अङ्ग्रेजी बोल्न आउँछ। त्योभन्दा पनि ठूलो कुरा उनको मुहारमा हरदम मुस्कान हेर्न पाइन्छ, आमचिनियाँको भावहीन अनुहारका तुलनामा उनी ख्यालठट्टा पनि उत्तिकै रुचाउँछिन्। चिनियाँ सरकारी मिडियाले लीको सफलतालाई 'चमत्कार' मानेका छन्। वास्तवमै साम्यवादी चीनकी खेलाडी भएर ग्रान्ड स्लाम उपाधिसम्मको यात्रा 'चमत्कार' नै थियो। धेरै अर्थमा विद्रोह पनि। उनले ग्रान्ड स्लाम उपाधि जित्ने पहिलो एसियाली खेलाडी हुन समग्र चिनियाँ ढाँचासँग संघर्ष गर्नुपरेको थियो। आफ्ना श्रीमान्लाई लिएर लीसँग सधैं व्यङ्ग्यको पोको हुन्छ। श्रीमानको घुराइमा सधैं आपत्ति जनाउने ली फ्रेन्च ओपनको सफलताका पछाडि श्रीमानसँगको दिनहुँको झगडा कम हुनुलाई पनि मान्छिन् । सानो छँदा लीलाई राम्रो सम्भावना बोकेकी ब्याडमिन्टन खेलाडीका रूपमा लिइन्थ्यो, तर किशोरी हुँदा उनले टेनिस खेललाई अँगालिन् । सन् २००४ मा उनले खेल्न छोडेर विश्वविद्यालयमा अध्ययन सुरु गरिन् । सुरुमा उनको इच्छा पत्रकार बन्ने थियो तर त्यसै वर्ष उनी डब्लूटीए टुरको उपाधि जित्ने पहिलो चिनियाँ खेलाडी बनिन् । दुई वर्षपछि उनी विम्बल्डनको अन्तिम आठसम्म पनि पुगिन् । त्यस बेलासम्म उनी स्टार टेनिस खेलाडी भैसकेकी थिइन्, तर उनको संघर्ष जारी थियो । सन् २००९ मा उनले सरकारी आज्ञाबिना आफू खुसी खेल्न, कमाएको पैसा राख्न र प्रशिक्षक नियुक्त गर्न पाइन् । अस्ट्रेलियन ओपन खेल्दासम्म उनका प्रशिक्षक उनकै श्रीमान् थिए, झियाङ सान । आफ्नै श्रीमान्लाई प्रशिक्षक राख्दा पनि उनले चिनियाँ खेल पदाधिकारीसँग झगडा गर्नुपरेको थियो। अस्ट्रेलियन ओपनपछि लीले प्रशिक्षकमा डेन माइकललाई नियुक्त गरिन्। उनले छातीमा रातो गुलाफ ट्याटु गरेकी छिन्। विश्वास नहुन सक्छ, यति गर्न पनि उनले ठूलै संघर्ष गर्नुपरेको थियो । त्यही रातो गुलाफका कारण उनलाई 'गोल्डेन फ्लावर' पनि भनिन्छ । चीन फेरिंदै छ भनिन्छ भने त्यसको राम्रो उदाहरण ली नै हुन् । लीकै कारणले अब चीनमा टेनिस खेल्नेहरूको संख्या वृद्धि भएको छ ।


श्रेणी:व्यक्तित्व
श्रेणी:महिला टेनिस खेलाडीहरू
श्रेणी:सन् १९८२ मा जन्म
एकडाराबेला

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०३१० रहेको थियो जसमध्ये ५५११ पुरुष र ४७९९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६०५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल एकडारा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,६ नम्बर वडाहरू एकडारा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५,७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
एकरहिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९९५८ रहेको थियो जसमध्ये ४८६० पुरुष र ५०९८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७९६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल पिपरा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ नम्बर वडाहरू पिपरा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
किसाननगर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८१२१ रहेको थियो जसमध्ये ४०५५ पुरुष र ४०६६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५०७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बर्दिबास नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ नम्बर वडाहरू बर्दिबास नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
कोल्हुवा बगेया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८३४६ रहेको थियो जसमध्ये ४१६३ पुरुष र ४१८३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३०८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल एकडारा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,९ नम्बर वडाहरू एकडारा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ५-८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
खैरबन्नी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९१४० रहेको थियो जसमध्ये ४७०१ पुरुष र ४४३९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४८६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोनमा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ नम्बर वडाहरू सोनमा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ६-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
खयरमारा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८७१९ रहेको थियो जसमध्ये ४३०३ पुरुष र ४४१६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७२७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बर्दिबास नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३,५,७,९ नम्बर वडाहरू बर्दिबास नगरपालिकाको वडा नम्बर १० हो भने १,२,४,६,८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ११ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
खोपी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७३२७ रहेको थियो जसमध्ये ३५०३ पुरुष र ३८२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४०९ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकका (१,६-९) वडाहरू हाल रामगोपालपुर नगरपालिकामा पर्दछ भने (२-५) वडाहरू औरही नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-३ नम्बर वडाहरू औरही नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १,६-९ नम्बर वडाहरू रामगोपालपुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
खुट्टापिपराडी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०१५९ रहेको थियो जसमध्ये ४८३४ पुरुष र ५३२५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७९१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लोहरपट्टी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ नम्बर वडाहरू लोहरपट्टी नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ८-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
डाम्ही मडै

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९६९८ रहेको थियो जसमध्ये ४८३६ पुरुष र ४८६२ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७२३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महोत्तरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ नम्बर वडाहरू महोत्तरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ८-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
गोनरपुरा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७१५६ रहेको थियो जसमध्ये ३५८३ पुरुष र ३५७३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३०८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महोत्तरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५,७-९ नम्बर वडाहरू महोत्तरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १-४,६ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
नैन्ही

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८४०३ रहेको थियो जसमध्ये ४२८२ पुरुष र ४१२१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३४५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल जलेश्वर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,९ नम्बर वडाहरू जलेश्वर नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने २,३,६,७,८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर १२ र ४,५ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
पडौल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६८१८ रहेको थियो जसमध्ये ३३१९ पुरुष र ३४९९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११६३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बलवा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ नम्बर वडाहरू बलवा नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ५-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू