JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
कुहिना

कुहिना नाडि र पाखुरा जोडिने भाग हो ।
कुहिनोमा ओलेक्रानन, क्युबिटल फोसा (चेलिडन पनि भनिन्छ जस्ता प्रमुख स्थलचिन्हहरू समावेश हुन्छन्। , वा कुहिनो पिट), र पार्श्व र मेडियल एपिकन्डाइल्स ह्युमरस को। कुहिनो जोड भनेको आर्म र फोरआर्म बीचको हिंग्ज जोइन्ट हो; विशेष गरी माथिल्लो पाखुराको ह्युमरस र रेडियस र उलना को बीचमा, जसले बाहुली र हातलाई तिर र टाढा सार्न अनुमति दिन्छ। शरीर।
"कुहिनो" शब्द विशेष रूपमा मानव र अन्य प्राइमेटहरूका लागि प्रयोग गरिन्छ, र अन्य कशेरुकाहरूमा यो प्रयोग हुँदैन। ती अवस्थामा, forelimb प्लस संयुक्त प्रयोग गरिन्छ।

ल्याटिनमा कुहिनोको नाम क्यूबिटस हो, र त्यसैले क्युबिटल शब्द केही कुहिनो-सम्बन्धित शब्दहरूमा प्रयोग गरिन्छ, उदाहरणका लागि क्यूबिटल नोड्स मा।
संरचना
संयुक्त

कुहिनो जोर्नीमा एक साझा संयुक्त क्याप्सूलले घेरिएको तीन फरक भागहरू हुन्छन्। यी कुहिनोको तीन हड्डी, माथिल्लो हातको ह्युमरस, र रेडियस र बाहुको उलना बीचका जोडहरू हुन्।


जब संरचनात्मक स्थिति मा कुहिनोको चार मुख्य हड्डी चिन्हहरू छन्। ह्युमरसको तल्लो भागमा मेडियल र पार्श्व एपिकन्डाइलहरू, शरीरको सबैभन्दा नजिकको छेउमा (मेडियल) र टाढाको छेउमा। शरीर (पार्श्व) सतहहरू। तेस्रो ल्यान्डमार्क अल्नाको टाउकोमा पाइने ओलेक्रानन हो। यी "ह्युटर रेखा" भनिने तेर्सो रेखामा छन्। जब कुहिनो flexed हुन्छ, तिनीहरूले Hueter triangle भनिने त्रिकोण बनाउँछन्, जुन समभुज त्रिकोण जस्तै देखिन्छ।

ह्युमरसको सतहमा जहाँ यो जोडको सामना गर्दछ ट्रोक्लिया। धेरैजसो मानिसहरूमा, ट्रोक्लियामा दौडने नाली अगाडिको छेउमा ठाडो हुन्छ तर यो पछाडिको छेउमा घुम्छ। यसले फलस्वरूप माथिल्लो पाखुरालाई झुकावको समयमा पङ्क्तिबद्ध गरिएको हुन्छ, तर विस्तारको क्रममा माथिल्लो हातमा कोण बनाउँछ - बोक्ने कोण भनिन्छ।

सुपीरियर रेडियोउलनार संयुक्त ले जोइन्ट क्याप्सूल कुहिनाको जोडसँग साझा गर्दछ तर कुहिनोमा कुनै कार्यात्मक भूमिका खेल्दैन।


श्रेणी:शरीर
अर्गली दरबार

अर्गली दरबार नेपालको प्रदेश नं. ५, पाल्पा जिल्ला, अर्गली गाउँ विकास समितिको वाड नं.१ मा अवस्थित ऐतिहासिक महत्त्वको दरबारहो। पुरानो हुलाकी मार्ग र हाल तानसेन-रिडी-तमघास सडकको बीचमा अवस्थित अर्गली दरबार पाल्पा सदरमुकाम तानसेनबाट २१ किलोमिटर पश्चिम-उत्तरमा छ। जुद्धशमशेरले स्वेच्छाले प्रधानमन्त्री पद त्यागि सन्यासी जीवन बिताउने अभिप्रायले रिडी बजारबाट पाँच किलोमिटर पूर्व पाल्पा जिल्लास्थित अर्गली उपत्यकामा उनको निजी बासस्थानको लागि विक्रम सम्वत्१९९९ सालमा सुरू गरी २००१ सालमा दरबार निर्माण गराए। पश्चिम प्युठान-अर्घाखाँचीसम्मको जनश्रमदानद्वारा निर्मित उक्त दरबारमा प्रयोग भएको इँटा, फलाम, काठ, प्रस्तर एवं अन्य भौतिक सामग्री उच्च गुणस्तरको थियो। विक्रम सम्वत्२००२ साल मङ्सिर १४ गते जुद्द् शमशेर गेरुवस्त्र धारण गरी कान्छी श्रीमती गम्भीर कुमारीका साथ त्यही अर्गली दरबारमा आए। रिडी घाटको नित्य स्नान एवं ऋषिकेश मन्दिरको फूलप्रसादसहित २००७ सालसम्म जुद्धशमशेर अर्गली दरबारमै बस्दथे। हाल अर्गली दरबारभग्नावसेसमा परिणत भएको छ।
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:भूगोल
श्रेणी:नेपालका चर्चित भवनहरू
श्रेणी:नेपालका भवनहरू
श्रेणी:राणाकालीन दरबारहरू
गढीमाई मन्दिर

गढीमाई मन्दिर नेपालको नारायणी अञ्चल, बारा जिल्लामा अवस्थित तराई क्षेत्रका प्रसिद्ध शक्तिपीठ हो। बारा जिल्लाको सदरमुकाम कलैया नगरपालिकाबाट झण्डै आठ किलोमिटर पूर्व बरियारपुरस्थित गढीमाईको मेला हरेक पाँच-पाँच वर्षमा मार्ग शुक्ल सप्तमीदेखि आरम्भ हुन्छ। नेपालका विभिन्न क्षेत्रबाट लाखौँ दर्शनार्थीहरू ओइरो लाग्ने यस पीठमा हजारौँ भारतीय दर्शनार्थीहरू पनि आउने गर्छन।

बरियारपुरको खुल्ला चउरमा राखिएको त्रिशूलबाट मानिसका शूल रूपी तीन ताप आध्यात्मिक, आदिर्देविक र आदिभौक्तिक नाश हुन्छन् भन्ने जनविश्वास छ। त्रिशूल स्थापना भएको दक्षिणतिर हाल देवीको मूर्तिसहित मन्दिर पनि देख्न सकिन्छ। मन्दिरबाट पूर्व-दक्षिणतिर पीपलबोटसँगै ब्रहृमाको स्थान पनि हेर्न लायक छ। पूर्वतिर रहेका ब्रहृमास्थलबाट मार्ग शुक्ल सप्तमीका दिन सरसफाइ लिपपोत गरी गढीमाईलाई स्वागत गर्दै पाँचदिनसम्मको पूजा गरिसकेपछि अरूका लागि दर्शन खुला गरिन्छ। गढीमाईका पूजारी थारूजातिका छन्। गढीमाईको पूजाआजा गर्दा कङ्कालीमाई, जाखिनमाई, भक्तिमाईको पनि पूजा गरिन्छ। यतिबेला गढीमाईका बहिनीहरू- कटबासीमाई,ककालीमाई,मनकामना, संसारी, साम्ये, राजदेवी, गढवाडा, जोरलाही, वनशक्ति आदिको पनि पूजा गरिन्छ।

गढीमाईका अहिलेका पूजारि शिव चौधरि रहेका छ्न्।
बाह्य कडीहरू
सन्दर्भ सामग्रीहरू
सजीवन

सजीवन वा निम्तेल नेपालका विभिन्न भू-भागमा प्राकृतिक रूपमा प्राचीनकालदेखि उत्पादन हुँदै आएको एक बहुउपयोगी वनस्पति हो। नेपालमा यसको विभिन्न किसिमले प्रयोग हुँदै आएको छ। यो वनस्पति घरपालुवा जनावरले नखाने भएकाले बारको रूपमा प्रयोग हुने गरेको छ। यसको पात कम्पोष्ट मलको लागि र यसबाट निस्कने रस पोलेको घाउ निको पार्न र क्यान्सर रोगको प्रतिरोधक औषधिको रूपमा, सानो हाँगाको डाँट दाँत सफा गर्न कार्यमा र बीउ उज्यालोको लागि प्रयोग गर्ने गरेको पाइन्छ। यसका अतिरिक्त बिरूवाले माटोको उर्वराशक्ति बढाउँछ। पिना अत्यन्त राम्रो किसिमको नाइट्रोजन, फस्फोरस, पोटासयुक्त पांगारिक मलको रूपमा प्रयोग गरिन्छ। विश्वमा जेट्रोफाका विभिन्न प्रजाति भेटिन्छन्। नेपालमा पाइने सजीवन(Jatropha curcas) विभिन्न देशका वैज्ञानिकहरूले आर्थिक तथा व्यावसायिक दृष्टिकोणबाट बायोडिजेलको लागि सबैभन्दा उपयुक्त ठहर गरी सिफारिस गरेको छ। साधारणतया सजीवनको दानामा ३० देखि ४८ प्रतिशतसम्म तेलको मात्रा रहेको छ। करिब ३ केजि बियाँबाट एक लिटर तेल निकाल्न सकिन्छ।
सजीवनको औषधीय गुणहरू

पातको रस र बीउलाई पेलेर निकालिएको तेल दल्दा चौपायाको जुम्रा मार्न सकिन्छ । हात खुट्टा फुटेको, हिलोले खाएको, लुतो, दाद, पक्षघात, मांशपेशी र जोर्नीको दुखाई आदिमा यसको तेल दल्दा फाइदा पुग्छ । यसको तेलबाट बत्ती बाल्न र साबुन बनाउन सकिन्छ । हांगालाई दतिवनको रूपमा प्रयोग गरिन्छ । तेलबाट ग्लिसिरिन उत्पादन गर्न सकिन्छ । पातबाट सोत्तर, पत्कर र कम्पोष्ट मल बनाउन सकिन्छ । यसको पिनालाई खेतबारीमा मलको रूपमा प्रयोग गरिन्छ । तेललाई प्रशोधन पश्चात जैविक डिजेलको रूपमा प्रयोग गरिन्छ ।

thumb|सजीवन वोट
thumb|सजीवनको गेडा
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:फूल फुल्ने वनस्पति
श्रेणी:बुट्यान
श्रेणी:तेलहन बाली
श्रेणी:नेपालमा पाइने वनस्पतिहरू
हेलेन केलर

हेलेन एडम्स् केलर (जुन २७, १८८० – जुन १, १९६८) अमेरिकी लेखिका, राजनीतिज्ञ र प्राध्यापक थिएन् । जन्मेको डेढ वर्षमै उनी आँखा नदेख्ने र कान नसुन्ने भएकीथिइन् । उनी बोल्न पनि सक्तिनथिन् । उनी वेस्ट टुस्कुम्बिया, अल्बामामा जन्मिएकी थिइन, हाल उक्त स्थानमा संग्राहलय रहेको छ । उनको जन्म दिन जुन २७ हेलेन केलर दिवस मनाइने गरिन्छ ।
जीवनी

उनी शारीरिक रूपमा कमजोर भए पनि उनको दिमाग तेज थियो । उनी बाबु आर्थिक रूपले सक्षम थिए र हेलेनको उपचार महसुस गरे । उनीले हेलेनलाई एक प्रख्यात डा. एलेक्जान्डर ग्राहम बेल को मा लगे । डा. एलेक्जान्डर ग्राहम बेल ले धेरै बालबालिकाहरूलाई उपयुक्त उपचार गरेर निको पारेका थिए । डा. एलेक्जान्डर ग्राहम बेल ले हेलेन निक्कै चलाख भएको पाए । उनैले हेलेन लाई पढाउनका लागि शिक्षक सुलिभन लाई भेटे ।

केलरले बहिरापन भएका व्यक्ति पनि बात गर्न सक्छन् र आवाजको दुनियाँमा बाँच्न सक्छन् भन्ने कुरा प्रमाणित गरिन् । उनले नै बहिरापन भएका व्यक्तिहरू पनि सुन्न सक्ने मानिसहरू जस्तै सक्षम हुन्छन् भन्ने कुरा सिकाइन्; उनलाई चर्चित बहिरा व्यक्तिको रूपमा हेरिन्छ ।
अवार्ड
प्रसिद्ध उद्धरण

"गरूआमा ! बस् त्यत्ति

यहि मेरो उत्तर हुनेछ

अँध्यारामा

जब मृत्युले बोलाउनेछ ।"
सन्दर्भ सामग्री
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:विकी विमिन एडिटाथन २०१७ मा बनाइएका वा सुधारिएका लेखहरू
रौं

रौं छालाको भित्रि सतहबाट उत्पन्न हुने रेशादार जैविक पदार्थ |यो स्तनधारी(mammals) जीवहरूमा मात्र पाइन्छ | शरीरको विभिन्न अंङ्ग का रौ लाई भिन्दा भिन्दै नाम दिईएको छ|


कपाल: शिरको रौंलाई कपाल (केश) भनिन्छ।

आँखीभुईं: आँखाको डिलमा हुने रौंका रेखालाई आँखीभुईं भनिन्छ।

परेला: आँखाको डिलमा हुने रौंलाई परेला भनिन्छ।

जुङ्गा: ओठ र नाकका बीच माथिल्लो भागमा उम्रने रौंलाई जुङ्गा भनिन्छ।

दाह्री गालादेखि चिउँडोसम्म उम्रने रौंलाई दाह्री भनिन्छ।

नाथे नाकभित्र पलाउने रौंलाई नाथे भनिन्छ।

कन्सिरी: कान अगाडिको रौंलाई कन्सिरी भनिन्छ।

टुपी: टाउको बीचमा नकाटी-नखौरी राखिने रौंको शिखालाई टुपी भनिन्छ।

जैरे: काखीमुनिका रौंलाई जैरे भनिन्छ।

छुसी: खुट्टाका औंलामाथि उम्रने रौंलाई छुसी भनिन्छ।

जुल्फी: केटाले काँटछाँट पारी मिलाएर गालासम्म वा काँधसम्म आउने गरी पालेको कपाललाई जुल्फी भनिन्छ।

चुल्ठो: केटी/आइमाईले मिलाएर बाटेको लामो कपाललाई चुल्ठो भनिन्छ।

झ्याप्टो: विशेषगरी केटी/आइमाईहरूले कपाल कोर्दा झर्ने रौंलाई झ्याप्टो भनिन्छ।

झाँक्रो: केटी/आइमाईले नबाटीकन फिँजाएर राखेको लामो कपाललाई झाँक्रो भनिन्छ।

जटा: जोगी/सन्न्यासीले पालेको लामो लट्टा परेको कपाललाई जटा भनिन्छ।

जगल्टो: कपाललाई कोरीबाटी नगरी पाल्नाले रूखो भएको कपाललाई जगल्टो भनिन्छ।

लट्टा: ननुहाइनकन मयल, चोप आदिले जमेर डल्लो परेको कपलालाई लट्टा भनिन्छ।

*जाडो लागेको बेला शरीरको रौं ठाडो हुन्छन् किन ?

जाडो लागेको बेला शरीरको तापलाई बाहिर निस्कनबाट रोक्नको लागि शरीरको रौंहरू ठाडो हुन्छन् शरीरको रौंहरू ठाडो हुँदा रोम छिद्रहरू बन्द हुन्छ, जसले गर्दा छालाले अवरोध पदार्थजस्तो कार्य गर्छ। त्यसैले जाडो लागेको बेला शरीरको रौंहरू ठाडो हुन्छन्।

*तालु खुइलेको पुरुष मात्र हुन्छ किन ?

तालु खुइलिने गुण भएको जीन पुरुषमा मात्र हुन्छ जो वंशाणुगत गुणको प्रसारणद्वारा सन्तानमा आउँछ। यो त छोरा र छोरी दुवैमा सर्छ तर छोरीमा एक्स-एक्स क्रोमोजोम भएकोले एउटा एक्समा भएको दोषलाई अर्को एक्स क्रोमोजोमले क्षतिपूर्ति गर्छ तर छोरामा एक्स र वाइ क्रोमोजोम भएकोले वाइ क्रोमोजोममा भएको तालु खुइलिने गुणको क्षतिपूर्ति गर्ने अर्को क्रोमोजोम नभएकोले छोरामा त्यो गुण देखिन्छ। यसको साथै पुरुषमा हुने एन्ड्रोजन भन्ने सेक्स हर्मोनले केशको जरामा बढी आघात पुर्‍याउँछ त्यसैले नपुंसकहरू प्रायः तालु खुइलेको हुँदैन उक्त कारणले गर्दा पुरुष मात्र तालु खुइलेको हुन्छ।


श्रेणी:विज्ञान
श्रेणी:शरीर

en:Hair
वर्धमान जिल्ला

वर्धमान जिल्ला भारतको पश्चिम बङ्गाल प्रान्तको २० वटा जिल्लाहरू मध्य एउटा जिल्ला हो। वर्धमान जिल्लाको सदरमुकाम वर्धमान हो। यो भरतका ६४० जिलाहरू मध्यको सातौँ बढी जनसङ्ख्या भएको जिल्ला हो।
चित्रदिर्घा


File:108 shiv temple.jpg|108 shiv temple
File:Burdwan Church 14 06 2012.jpg|Bardhaman Church
File:Bardhaman Church.jpg|Bardhaman Church
File:Bharati Bhaban.jpg|Bharati Bhaban
File:Burdwan municipal high school.jpg|Burdwan Municipal High School
File:Burdwan Palace.jpg|Burdwan Palace
File:Burdwan Medical College Hospital.jpg|Burdwan Medical College Hospital
File:B.U. administrative complex gate.jpg|Burdwan University administrative complex gate, Rajbati
File:B.U. academic complex south gate.jpg|Burdwan University academic complex, South Gate
File:Burnpur bungalow.jpg|Burnpur bungalow
File:Burnpur Nehru Park 2.jpg|Burnpur Nehru Park
File:Durgapur.JPG|Durgapur
File:Golapbag.jpg|Golapbag
File:Meghnad Saha Planetarium.jpg|Burdwan Meghnad Saha Planetarium
File:Curzon Gate.jpg|Curzon Gate
File:Damodar River.jpg|Damodar River
File:Durgapur Steel Plant.jpg|Durgapur Steel Plant
File:Sarbamangala temple.jpg|Sarbamangala Temple
File:Queen Elizabeth at Durgapur.jpg|Queen Elizabeth at Durgapur


यो पनि हेर्नुहोस्
सन्दर्भ सामग्री

श्रेणी:पश्चिम बङ्गालका जिल्लाहरू
पवनकुमार चाम्लिङ

पवन कुमार चाम्लिङ एक भारतीय राजनीतिज्ञ र सिक्किमका पूर्व मुख्यमन्त्री हुन्। चाम्लिङ सिक्किम डेमोक्रेटिक फ्रन्टका संस्थापक अध्यक्ष हुन्, जसले सन् १९९४ देखि लगातार पाँच पटक राज्यमा शासन गरेका थिए। चाम्लिङको २४.४ वर्षको कार्यकाल (डिसेम्बर १९९४ देखि मे २०१९) कुनै पनि भारतीय राज्यको मुख्यमन्त्रीको सबैभन्दा लामो कार्यकाल हो, जसले पश्चिम बङ्गालमा ज्योति बसुको २३ वर्षको कार्यकाललाई उछिन्यो।
यो पनि हेर्नुहोस्

* सिक्किमका मुख्यमन्त्रीहरूको सूची
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:भारतीय हिन्दुहरू
श्रेणी:सिक्किमका मुख्यमन्त्रीहरू
श्रेणी:नाम्ची जिल्लाका मानिसहरू
श्रेणी:भारतीय गोरखाहरू
क्युबा

क्युबा, आधिकारिक नाम गणतन्त्र क्युबा, (; , ) क्यारिबियन सागरमा स्थित एउटा देश हो। धेरै स-साना द्वीप र एउटा ठुलो द्वीप मिलायेर यस देशको निर्माण भएको छ। यो देश संयुक्त राज्य, मेक्सिको, हाइटी, जमैका र बहामस नजिकस्थित छ। क्युबाको जनतालाई क्युबाई भन्छन, र उनीहरू स्पेनी भाषा बोल्छन। क्युबाको हावा-पानी तातो छ, तर त्याहाँ हरेक वर्ष हरिकेन (समुद्री तुफान) आउने गर्छ। क्युबाको राजधानी सहर हवाना हो। स्पेनी भाषामा त्याहाँको राजधानीलाई, "ला-हबाना" भन्छन।
जनसङ्ख्या

इतिहास

भूगोल

राज्यनीति

अर्थतन्त्र

धर्म

जीवनशैली

अरु सम्बन्धित विषयहरू

सन्दर्भ सूची
बाहिरी लिङ्कहरू

श्रेणी:देशहरू
श्रेणी:द्वीपीय देशहरू
भारतीय स्वतन्त्रता सङ्ग्राम

भारतीय स्वतन्त्रता आन्दोलन अथवा भारतीय स्वतन्त्रता सङ्ग्राम भारतमा ब्रिटिस शासनको अन्त्य गर्ने अन्तिम उद्देश्यका साथ ऐतिहासिक घटनाहरूको एक शृङ्खला थियो जसलाई ब्रिटिस राज पनि भनिन्छ। यो सन् १९४७ सम्म चल्यो। भारतीय स्वतन्त्रताको लागि पहिलो राष्ट्रवादी क्रान्तिकारी आन्दोलन बङ्गालबाट सुरु भयो। यसले पछि नयाँ गठित भारतीय राष्ट्रिय काङ्ग्रेसमा जरा गाडेको प्रमुख उदारवादी नेताहरूले ब्रिटिस भारतमा भारतीय निजामती सेवा परीक्षाहरूमा उपस्थित हुने अधिकारको साथसाथै मूल निवासीहरूका लागि थप आर्थिक अधिकारहरू खोजेका थिए। २०औँ शताब्दीको पहिलो आधामा स्व-शासन तर्फ अझ कट्टरपन्थी दृष्टिकोण देखियो।

सन् १९२० को दसकमा स्वतन्त्रता सङ्ग्रामको चरणहरू महात्मा गान्धीको नेतृत्व र काङ्ग्रेसले गान्धीको अहिंसा र नागरिक अवज्ञाको नीति अपनाएर चित्रण गरिएको थियो। गान्धीको विचारधाराका केही प्रमुख अनुयायीहरू जवाहरलाल नेहरू, सुभाषचन्द्र बोस, वल्लभभाइ पटेल, अब्दुल गफ्फार खान, अबुल कलाम आजाद र अन्य थिए। रवीन्द्रनाथ ठाकुर, सुब्रह्मण्य भारती र बङ्किमचन्द्र चटर्जी जस्ता बुद्धिजीवीहरूले देशभक्तिको चेतना फैलाए। सरोजनी नायडु, विजयलक्ष्मी पण्डित, प्रितिलता वड्डेदार र कस्तुरबा गान्धी जस्ता महिला नेताहरूले भारतीय महिलाहरूको मुक्ति र स्वतन्त्रता सङ्ग्राममा उनीहरूको सहभागितालाई पदोन्नति दिए। थोरै नेताहरूले बढी हिंसक दृष्टिकोण अपनाए, जुन विशेष गरी रोलेट ऐन पछि लोकप्रिय भयो, जसले अनिश्चितकालीन हिरासतलाई अनुमति दिएको थियो। यस ऐनले भारतभर विरोध प्रदर्शन गर्यो, विशेष गरी पन्जाब प्रदेशमा, जहाँ उनीहरूलाई जलियावाला बाग नरसंहारमा हिंसात्मक रूपमा दमन गरिएको थियो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:भारतीय स्वतन्त्रता सङ्ग्राम
श्रेणी:पाकिस्तानको इतिहास
राष्ट्रपिता

राष्ट्रपिता एक सम्मानजनक उपाधि हो जुन कुनै व्यक्तिलाई उसको देश, राज्य वा राष्ट्रको स्थापना पछि प्रेरणाको रूपमा मान्ने गरिन्छ।

पेतर पात्रिया (बहुवचन पात्रेस पात्रिया), जसलाई परेन्स पात्रिया समेत भन्ने गरिन्छ, एउटा रोमन सम्मान थियो जसको अर्थ 'पिताभूमिको पिता' हुन्छ, जसलाई सिनेटद्वारा देशको नायकहरूमाथि र पछि सम्राटहरूद्वारा दिइएको थियो। शाही शासन वा राजतन्त्रमा, सम्राटलाई प्राय 'राष्ट्र पिता/माता' वा आफ्नो परिवारको मार्गदर्शन गर्नको लागि एउटा पिता अभिभावकको रूपमा मान्ने गरिन्छ।

यस अवधारणालाई केही राजतन्त्र देशहरूमा दैवीय अधिकारको रूपमा व्यक्त गरिएको छ। स्पेनमा यसलाई संवैधानिक कानूनको रूपमा राखिएको छ, जहाँ राजा र उनको परिवारलाई अवतार, राष्ट्रको एकता र स्थायित्वको प्रतीक मान्ने गरिन्छ। थाइल्यान्डमा समेत सम्राटलाई समान मान्यता दिइएको छ, र गम्भीर प्रकृतिका आपराधिक व्यक्तिहरूलाई समेत आममाफी दिनसक्ने अधिकार दिइएको छ।
उत्तर औपनिवेशिक अफ्रिकामा, 'राष्ट्र पिता' एउटा शीर्षक थियो जसको उपयोग धेरैजसो नेताहरूले स्वतन्त्रता आन्दोलनमा आफ्नो भूमिकालाई आधिकारिक स्रोतको रूपमा र निरन्तर लोकप्रियताको स्रोतको रूपमा पितृवादी प्रतीकवादको उपयोग गर्नको लागि गरिएको थियो। सन् १९४९ मा जोसेफ स्टालिनको ७०औँ जन्मदिनको अवसरमा, उनलाई दोस्रो विश्व युद्ध पछि सोभियत सङ्घद्वारा कब्जा गरिएको देशहरूमा 'व्यक्तिहरूको लोकतन्त्र'को स्थापनाको लागि 'राष्ट्र पिता'को उपाधिबाट सम्मानित गरिएको थियो।

'राष्ट्रपिता' उपाधि कहिलेकाँही राजनीतिक रूपमा प्रतिस्पर्धा हुन्छ। सन् १९७२ मा बङ्गलादेशको संविधानले शेख मुजिबुर रहमानलाई 'राष्ट्र पिता' घोषित गरेको थियो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
भारतीय राष्ट्रिय काङ्ग्रेस

भारतीय राष्ट्रिय काङ्ग्रेस, बोलचालमा काङ्ग्रेस पार्टी तर प्रायः साधारण काङ्ग्रेस, भारतमा व्यापक जरा भएको राजनीतिक दल हो। सन् १८८५ मा स्थापित, यो एसिया र अफ्रिकामा ब्रिटिश साम्राज्यमा उभरिएको पहिलो आधुनिक राष्ट्रवादी आन्दोलन थियो। १९ औं शताब्दीको अन्तदेखि, र विशेष गरी सन् १९२० पछि, महात्मा गान्धीको नेतृत्वमा, काङ्ग्रेस भारतीय स्वतन्त्रता आन्दोलनको प्रमुख नेता बने। काङ्ग्रेसले भारतलाई संयुक्त अधिराज्यबाट स्वतन्त्रताको लागि नेतृत्व गरे, र ब्रिटिश साम्राज्यमा अन्य औपनिवेशिक विरोधी राष्ट्रवादी आन्दोलनहरूलाई उल्लेखनीय रूपमा प्रभाव पार्यो।
प्रधानमन्त्रीहरू
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

* www.congress.org.in


श्रेणी:भारतका राजनीतिक दलहरू
श्रेणी:भारतीय राष्ट्रिय काङ्ग्रेस
धोती

धोती कम्मरमा बेरेर लगाइने एक प्रकारको वस्त्र हो । कछाडको वर्धित रुपलाई धोती भनिन्छ । ब्राह्मण,थारु, मधेसी आदिले धोती लगाउँछन्। ब्राह्मणले लगाउने धोती विशेष कार्य (पूजापाठ आदि)मा जरूरी हुन्छ । धोती खासगरी लोग्नेमान्छेहरूले लगाउने लुगा हो यद्यपि महिलाहरुले पनि धोती लगाउँछन् । उनिहरुको धोती रङ्गिन हुन्छ । त्यस्तै पुरुषले लगाउने धोती सेतो रंगको कपडाको हुन्छ र यसको लम्बाइतर्फका दुई किनारामा पारी भएको हुन्छ । धोती कम्मरदेखि तल लगाइन्छ । एक छेउको फर्को अगाडिदेखि टाङमुनिबाट छिराएर पछाडि लगेर सिउरिने नसिलाएको वस्त्र धोती हो । तराईमा धेरैजसोले धोती लगाउँछन् । धोती लगाउँदा हलुका महसुस हुन्छ। धोतीको अझ छोटो रूपलाई लँगौटी भनिन्छ।
प्रकार

महिलाले पनि धोती लगाउँछन् । महिलाका धोती रंगिन हुन्छन् । महिलाले लगाउने धोतीका लम्बाइका दुई किनारामा पनि पारी हुन्छ।
बाहिरी लिङ्कहरू

*केही सांस्कृतिक चिन्हारी

श्रेणी:पहिरन
बेलायती भर्जिन टापु

बेलायती भर्जिन टापु वा आधिकारिक रूपमा भर्जिन टापु क्यारिबियनमा अवस्थित एक बेलायती समुद्रपार क्षेत्र हो। यसको पूर्वमा पोर्तो रिको र अमेरिकी भर्जिन टापु र उत्तर पश्चिमा एङ्गुइला पर्दछ। यी टापुहरू भौगोलिक रूपमा भर्जिन टापु द्वीपसमूहको भाग हुन् जुन लघुत्तम एन्टिल्सको लिवार्ड टापु र वेस्ट इन्डिजको भागमा अवस्थित छन्।

ब्रिटिस भर्जिन टापुहरू टोर्टोला, भर्जिन गोर्डा, एनेगाडा र जोस्ट भान डाइकका मुख्य टापुहरू सहित ५० भन्दा बढी अन्य साना टापुहरू र प्रवालीहरू मिलेर बनेको छ। लगभग १६ टापुहरूमा बसोबास गरिएको छ। यसको राजधानी, रोड टाउन हो जुन टोर्टोलामा पर्दछ जुन सबैभन्दा ठूलो टापु हो। यो लगभग २० किलोमिटर (१२ माइल) लामो र ५ किलोमिटर (३ माइल) चौडा छ। सन् २०१० को जनगणना अनुसार यी टापुहरूको जनसङ्ख्या २८,०५४ थियो, जसमध्ये २३,४९१ टोर्टोलामा बस्थे; हालको अनुमान अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या ३५,८०२ (जुलाई २०१८) रहेको छ।

यस क्षेत्रको अर्थव्यवस्थामा पर्यटन र वित्तीय सेवाहरूको अत्यधिक प्रभुत्व छ। वित्तीय सेवाहरूको सन्दर्भमा, यो क्षेत्र कर चोरी र सम्पत्ति लुकाउनको लागि एक प्रमुख केन्द्रको रूपमा चिनिन्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

; आधिकारिक वेबसाइट
*सरकार
*बेलायती भर्जिन टापु - लन्डन कार्यालय
*राष्ट्रिय निकुञ्जको कार्यालय—आधिकारिक वेबसाइट
*वित्तीय सेवा आयोग—आधिकारिक वेबसाइट
*टापु बन्दरगाह प्राधिकरण—आधिकारिक वेबसाइट
*बेलायती भर्जिन टापु। द वर्ल्ड फ्याक्टबुक। केन्द्रीय गुप्तचर संस्था।

; विकिमिडिया सामग्री
*


श्रेणी:अङ्ग्रेजी भाषा आधिकारिक भएका देश तथा क्षेत्रहरू
टुपी

टुपी टाउको बीचमा नकाटी-नखौरी राखिने रौंको शिखा हो । यसलाई टुप्पी पनि भनेको पाइन्छ । हिन्दू मान्नेहरु टुप्पी पाल्छन् ।
व्याख्या

टुप्पी पाल्नुको कारण पनि दिन्छन् । मान्छेको शरीरमा विभिन्न तत्त्व रहेझैं पृथ्वीमा पनि विभिन्न तत्त्व छन् । पृथ्वी, जल, तेज, वायु र आकास बाहिर छन् भने यी पञ्चतत्त्व मानव शरीरमा पनि भेटिन्छन् । स्वस्थ्य मानिसले दिनरात गरेर २१ हजार ६ सय पटक सास फेर्छ । शरीरका कोष सञ्चालन गर्न मस्तिष्क र मुटुको भूमिका हुन्छ । यसलाई बाहिरी तत्त्वले प्रभाव पारिरहेको हुन्छ । यसमा शरीरका नौवटा प्वालहरूको भूमिका हुन्छ । त्यसैगरी अप्रत्यक्ष द्वारका रूपमा मानिने नाभी र शिखा अर्थात् टुप्पीको पनि भूमिका हुन्छ । विज्ञानका अनुसार, आकासबाट विभिन्न खाले पारावैजनी किरण पृथ्वीमा झरिरहेका हुन्छन् । शिरको टुप्पोमा रहेको शिखाले नकारात्मक विकिरणलाई परावर्तन गर्न र सकारात्मक किरणमात्रै ग्रहण गरी शरीरमा पठाउँछ भन्ने व्याख्या गरिन्छ ।
बाह्य कडीहरू

*१६ संस्कार किन ?

श्रेणी:शरीर
अचानो

मासु काट्न अथवा दाउरा काट्नको लागि प्रयोग गरिने काठको सानो मुढा वा काठको चौडा थामलाई अचानो भनिन्छ । अचानोमा काट्ने वस्तुलाई राखेर माथिबाट धारीलो हतियारले काट्ने गरिन्छ । अचानो बनाउनका लागि कडा काठ जस्तै टीक, ओखर, सख्वा उपयुक्त हुन्छ । अचानो माथि हतियारले प्रहार गर्दा अचानोको सतह सजिलै नचोइटिने हुनुपर्छ । यसका लागि अचनोको सतह अनुसारकै हतियार प्रयोग गर्न सकिन्छ ।

कामको प्रकृति हेरेर अचानो विभिन्न आकार र ओजनका हुन्छन् ।
यो पनि हेर्नुहोस्

श्रेणी:कृषि औजारहरू
करुवा

करुवा पानी खान प्रयोग गरिने टुटी भएको भाँडो हो। पाल्पा जिल्ला करुवाको लागि प्रख्यात छ।
निर्माण

करुवाहरूको शरीर घुमाउरो हुन्छ र केतली जस्तै तरल पदार्थ खन्याउन घाँटी हुन्छ। करूवाको मुख टोपीले ढाकिएको हुन्छ जसमा विभिन्न कलाकृतिहरू जोडिएका हुन्छन्। बन्द हुँदा सहज रूपमा खन्याउनको लागि, हावाको चाप सन्तुलित गर्न टोपीमा सानो प्वाल पनि बनाइन्छ।
परम्परागत प्रयोगहरू

करुवा विभिन्न नेपाली अनुष्ठान, कार्यक्रम र चाडपर्वहरूमा आवश्यक पर्दछ। यो विवाह, ब्रतबन्ध, पासनी (उत्सव), आदि जस्ता विभिन्न कार्यहरूमा प्रयोग गरिन्छ।

नेवारी संस्कृतिमा, म्हा पूजा को दिनमा अन्य घरायसी भाँडाकुँडा र उपकरणहरूसँगै करुवाको पूजा गरिन्छ।
प्रमुख उत्पादन स्थलहरू

नेपालमा धेरैजसो करूवाहरू पाल्पा, संखुवासभा र भोजपुर जिल्लाहरूमा उत्पादन गरिन्छ। यद्यपि, मागको अभावका कारण उद्योग संकुचित भएको छ।
सबैभन्दा ठूलो करूवाहरू मध्ये एक नेपाल को पाल्पा जिल्ला मा पाइन्छ र यसलाई संसारमा आफ्नो प्रकारको सबैभन्दा ठूलो मानिन्छ। करुवा तानसेन नगरपालिका कार्यालय बाहिर जडान गरिएको छ। सोही जिल्लाले विश्वको सबैभन्दा ठूलो पोर्टेबल करुवा पनि निर्माण गरेको छ, जुन कांस्यमा ढालिएको छ र १५० किलोग्राम तौलको छ।
ग्यालरी


File:Karuwa.jpg|alt=Silver karuwa|सानो करुवा
File:Palpali karuwa.jpg|तानसेन, नेपाल मा अवस्थित विश्वको सबैभन्दा ठूलो कांस्य करुवा
File:Karuwa (पानीको जार), पाटन संग्रहालय.jpg|पाटन संग्रहालय मा करुवा


श्रेणी:भान्सा-उपकरण
श्रेणी:भाँडाकुँडा
काँस (मिश्रधातु)

काँस/ चरेस तामा धातु र अन्य धातु (टिन, म्यागनिज) को मिश्रणबाट बनाईएको मिश्रधातु हो। यो केवल खाने भाडाकुडा, बिषेशतः थाल, गिलास, कचौरा, रिकापी बनाउन प्रयोग गरिन्छ। यो हेर्दा पित्तल जस्तै देखिन्छ तर पित्तलमा भन्दा तामाको भाग बढि हुन्छ। पित्तल केही लचिलो हुन्छ र कुच्चिने हुन्छ। चरेस दर्हो हुन्छ त्यसैले कुच्चिदैन, तर फुटन सक्ने हुन्छ।

कास शब्द को प्रयोग निम्नलिखित कुरा बुज्न को लागी प्रयोग गरिन्छ :-

* पीतल मिश्रधातु)
* पीतल (पौधा)
यो पनको ेर्नुहोस्

* मिश्रकुरा सम्झिन को लागि प्रयोग गरिन् g
श्रेणी:तामाको मिश्रधातु
ब्रिटिस राज

ब्रिटिस राज भारतीय उपमहाद्वीप र दक्षिणपूर्व एसियामा ब्रिटिस क्राउनको शासन थियो; यसलाई भारतमा क्राउन शासन, वा भारतमा प्रत्यक्ष शासन पनि भनिन्छ, र यो सन् १८५८ देखि १९४७ सम्म चल्यो। ब्रिटिस नियन्त्रणमा रहेको क्षेत्रलाई समकालीन प्रयोगमा सामान्यतया भारत भनिन्थ्यो र संयुक्त अधिराज्यद्वारा प्रत्यक्ष रूपमा प्रशासित क्षेत्रहरू समावेश गरियो, जसलाई सामूहिक रूपमा ब्रिटिस भारत भनिन्थ्यो, र आदिवासी शासकहरू द्वारा शासित क्षेत्रहरू, तर ब्रिटिस सर्वोच्चता अन्तर्गत, रियासतहरू भनिन्छ। यस क्षेत्रलाई कहिलेकाहीँ भारतीय साम्राज्य भनिन्थ्यो, यद्यपि आधिकारिक रूपमा होइन।
भौगोलिक सीमा

ब्रिटिस राज गोवा र पोन्डिचेरी जस्ता अन्य युरोपेली राष्ट्रहरूको सानो होल्डिङ बाहेक, लगभग सबै वर्तमान भारत, पाकिस्तान र बङ्गलादेशमा विस्तार भयो। हिमालय पहाडहरू, उर्वर बाढी मैदानहरू, सिन्धु-गङ्गा मैदान, लामो तटरेखा, उष्णकटिबंधीय सुख्खा जङ्गलहरू, सुक्खा उकालो र थार मरुभूमिहरू समावेश गरी यो क्षेत्र धेरै विविध छ। फारसको खाडीका ट्रुसियल राज्यहरू र पर्शियन गल्फ रेसिडेन्सी अन्तर्गतका राज्यहरू सैद्धान्तिक रूपमा रियासतहरूका साथै ब्रिटिस भारतको प्रेसिडेन्सी र प्रान्तहरू सन् १९४७ सम्म थिए र रूपैयालाई आफ्नो मुद्राको एकाइको रूपमा प्रयोग गर्थे।
इतिहास

सिपाही विद्रोहले भारतमा ब्रिटिस उद्यमलाई हल्लाएको भए पनि यसले यसलाई पटरीबाट उतार्न सकेन। सन् १८५७ सम्म, बेलायतीहरू, विशेष गरी लर्ड डलहौजीको अधीनमा, हतारमा एक भारतको निर्माण गर्दै थिए जुन उनीहरूले आफ्नो आर्थिक र सामाजिक संस्थाहरूको गुणस्तर र बलमा बेलायतसँग बराबर हुने परिकल्पना गरेका थिए। विद्रोह पछि, तिनीहरू थप सतर्क भए। विद्रोहका कारणहरूमा धेरै विचारहरू समर्पित थिए र तीन मुख्य पाठहरू कोरिएका थिए। पहिलो, व्यवहारिक स्तरमा, ब्रिटिस र भारतीयहरू बीच थप सञ्चार र सौहार्दता हुनु आवश्यक छ - ब्रिटिस सेनाका अधिकारीहरू र उनीहरूका भारतीय कर्मचारीहरू बीच मात्र होइन तर नागरिक जीवनमा पनि।

जुन १९४७ मा कांग्रेसको तर्फबाट सरदार पटेल, नेहरू र अबुल कलाम आजाद, मुस्लिम लीगको प्रतिनिधित्व गर्ने जिन्ना, अस्पृश्य समुदायको प्रतिनिधित्व गर्ने बाबासाहेब आम्बेडकर र सिखहरूको प्रतिनिधित्व गर्ने मास्टर तारा सिंहलगायत राष्ट्रवादी नेताहरूले विभाजन गर्न सहमत भए। गान्धीको विचारको पूर्ण विरोधमा धार्मिक रेखामा रहेको देश। मुख्य रूपमा हिन्दु र सिख क्षेत्रहरू भारतको नयाँ राष्ट्र र मुख्य रूपमा मुस्लिम क्षेत्रहरू नयाँ राष्ट्र पाकिस्तानलाई तोकिएको थियो; योजनामा मुस्लिम बहुल प्रान्त पन्जाब र बङ्गालको विभाजन समावेश थियो।
यो पनि हेर्नुहोस्

* लाइसेन्स राज
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ब्रिटिस भारत
जैन धर्म

thumb|
जैन धर्म भारतको श्रमण परम्पराबाट उब्जेको धर्म अनि दर्शन हो।
प्रोफेसर महावीर सरन जैनको मत अनुसार जैन धर्मको भगवान महावीरभन्दा पूर्व जो परम्परा प्राप्त छ, त्यसका वाचक निगंठ धम्म (निर्ग्रन्थ धर्म), आर्हत्‌ धर्म एवं श्रमण परम्परा थिए। पार्र्श्वनाथको कालसम्म 'चातुर्याम धर्म' थियो। भगवान महावीरले छेदोपस्थानीय चारित्र (पाँच महाव्रत, पाँच समितिहरू, तीन गुप्तिहरू)को व्यवस्था गरेका थिए।
यिनका अनुयायीहरूलाई 'जैन' भनिन्छ। 'जिन' शब्द बनेको 'जि' धातुबाट बनेको हो। 'जि'को अर्थ हुन्छ - जित्नु। 'जिन' भन्नाले जित्नेवाला। जसले अफ्नो मनलाई जितेको हुन्छ, आफ्नो वाणीलाई जितेकोहुन्छ अनि शरीरलाई जितेको हुन्छ उसलाई जिन भनिन्छ। जैन धर्म अर्थात 'जिन' भगवान्‌को धर्म। जैन धर्मले आफ्नो इतिहास छैठौ सताब्दीदेखि बोकी आएको छ। जैन धर्मावलम्बीहरूको विश्वास अनुसार छैठौ सताब्दीमा २४ वटा गुरुहरु थिए जिन्लाई 'तिर्थनकरास-मान्छे; भनिन्थ्यो र महावीर जैन अन्तिम गुरु भनेर चिनिन्छन्। जैन धर्मका प्रवर्तक वर्द्धमान महावीर लाई मानिन्छ।यि गुरुहरूले जिउदै मोक्ष प्राप्त गरेको विश्वास छ ।
यी पनि हेर्नुहोस

* जैन आगम
*तारणपंथ
सन्दर्भ सामग्री


तारणपंथ
बाह्य सूत्र

श्रेणी:जैन धर्म