Urip Sumohardjo

Oerip Soemohardjo (; Ejaan yang Disempurnakan: Urip Sumoharjo, 22 Februari 1893 – 17 November 1948) adalah jeneral Indonesia dan ketua pertama kakitangan Tentera Nasional Indonesia. Beliau menerima beberapa anugerah daripada kerajaan Indonesia, termasuk tajuk Pahlawan Nasional Indonesia pada tahun 1964.

Dilahirkan di Purworejo, Hindia Timur Belanda, Oerip mempamerkan kemahiran kepimpinan dari usia musa. Apabila ibu bapanya mahu dia menjadi pemangku raja, selepas sekolah rendah Oerip telah dihantar ke Sekolah untuk Kakitangan Kerajaan Asli di Magelang. Ibunya meninggal dunia semasa tahun kedua di sekolah, dan Oerip menjalani latihan ketenteraan di Meester Cornelis, Batavia (sekarang Jatinegara, Jakarta). Selepas menamatkan pengajian pada 1914, beliau menjadi leftenan di Tentera Diraja Hindia Timur Belanda; semasa hampir 25 tahun perkhidmatan beliau ditempatkan di tiga pulau yang berbeza dan pangkat beberapa kali, akhirnya menjadi pegawai Asli berpangkat tertinggi di negara ini.

Oerip meletak jawatan dari kedudukannya pada kira-kira 1938 selepas tidak bersetuju dengan Bupati Purworejo, di mana beliau telah ditempatkan. Oerip dan isterinya Rohmah kemudian berpindah ke sebuah kampung berhampiran Yogyakarta, di mana mereka menubuhkan taman dan villa yang besar. Selepas Nazi Jerman menyerang Belanda pada Mei 1940 Oerip dipanggil semula kepada duti aktif. Apabila Empayar Jepun menduduki Hindia kurang daripada dua tahun kemudian, Oerip telah ditangkap dan ditahan di kem tawanan perang untuk tiga setengah bulan. Beliau menghabiskan seluruh pendudukan di vila.

Pada 14 Oktober 1945, beberapa bulan selepas Indonesia mengisytiharkan kemerdekaan, Oerip telah mengsytiharkan ketua kakitangan dan pemimpin interim tentera yang baru dibentuk. Bekerja untuk membina satu pasukan yang bersatu padu daripada bekas kumpulan tentera patah di negara ini, Oerip menerima sedikit pengawasan kerana penyelewengan dalam rantaian perintah. Pada 12 November 1945, Jeneral Soedirman telah dipilih sebagai ketua angkatan tentera, manakala Oerip kekal sebagai ketua kakitangan. Kedua-dua menyelia hampir tiga tahun pembangunan semasa Revolusi Nasional Indonesia, sehingga Oerip meletak jawatan pada awal tahun 1948 kerana kekurangan kepimpinan politik amanah dalam tentera. Kesihatannya merosot; beliau telah menderita dari hati yang lemah, dan beliau meninggal dunia akibat serangan jantung beberapa bulan selepas itu. Beliau selepas kematian dinaikkan pangkat kepada jeneral penuh.
Kehidupan awal

Oerip Soemohardjo dilahirkan Moehammad Sidik ("Muhammad Kecil") di rumah keluarganya di Sindurjan, Purworejo, Hindia Timur Belanda (tanah jajahan Belanda), pada 22 Februari 1893. Beliau merupakan anak sulung kepada Soemohardjo, seorang guru besar dan anak seorang pemimpin Islam tempatan, dan isterinya, anak Raden Tumenggung Widjojokoesoemo, Bupati Trenggalek; keluarga kemudian mempunyai dua anak-anak lelaki, Iskandar dan Soekirno, dan juga tiga orang anak perempuan. Anak-anak telah dibesarkan sebahagiannya oleh hamba-hamba, dan pada usia muda Sidik mula menunjukkan kualiti kepimpinan, menguasai kumpulan kanak-kanak kejiranan dalam memancing dan permainan bola sepak. Saudara-saudara menghadiri sekolah untuk Jawa yang diketuai oleh bapa mereka, dan hasilnya menerima rawatan khas; ini membawa mereka menjadi leka dan sering menimbulkan masalah disiplin.

Dalam tahun kedua sekolah, Sidik jatuh dari pokok kemiri dan tidak sedarkan diri. Selepas dia terjaga, ibunya menghantar surat kepada Widjojokoesoemo, yang memutuskan bahawa nama Sidik adalah punca salah laku beliau. Dalam jawapannya, Widjojokoesoemo menulis bahawa Sidik perlu dinamakan semula Oerip, yang bermaksud "hidup". Apabila dia pulih sepenuhnya, keluarganya memutuskan bahawa Oerip baru dinamakan semula - yang terus berbuat jahat - perlu belajar di Sekolah Belanda tempatan untuk Perempuan (Europese Lagere Meisjesschool); sekolah-sekolah untuk kanak-kanak lelaki adalah penuh dan mereka berharap sekolah perempuan akan meningkatkan kemahiran Oerip di Belanda, bahasa rejim, serta perangai beliau. Selepas setahun di sekolah perempuan, di mana Oerip menjadi lebih tenang, beliau telah dihantar ke sebuah sekolah Belanda yang dikendalikan untuk kanak-kanak lelaki. Walau bagaimanapun, keputusan akademiknya terus menjadi lemah. Bermula pada tahun akhir sekolah rendah, beliau sering melawat ayah kawannya, seorang bekas askar yang berkhidmat di Aceh selama dua puluh tahun, untuk mendengar cerita orang tua itu, yang mengilhamkan Oerip untuk menyertai Tentera Diraja Hindia Timur Belanda (Koninklijk Nederlands Indisch Leger, atau KNIL).

Selepas lulus peperiksaan bagi bakal kakitangan kerajaan negeri dan beberapa bulan persediaan, Oerip berpindah ke Magelang pada tahun 1908 untuk menghadiri Sekolah untuk Pekerja Asli Kerajaan (Opleidingsschool Voor Inlandse Ambtenaren, atau OSVIA); ibu bapa yang berhasrat untuk beliau menjadi pemangku raja seperti datuknya. Pada tahun berikutnya saudara-saudaranya menyertai beliau. Selepas ibunya meninggal dunia pada tahun 1909, Oerip mengalami kemurungan untuk tempoh yang panjang dan menjadi ditarik balik.

Selepas menamatkan tahun pada OSVIA, beliau mengambil keputusan untuk mendaftar di akademi tentera di Meester Cornelis, Batavia (sekarang Jatinegara, Jakarta). Beliau pergi ke sana terus dari Magelang dan kepada saudara-saudaranya untuk memberitahu ayah mereka, yang tidak bersetuju dengan pilihan anaknya. Soemohardjo memulakan percubaan untuk merasuah anaknya dengan 1000 gulden untuk kembali ke OSVIA, tetapi akhirnya bersetuju untuk membayar tuisyen Oerip ini. Selepas latihan, di mana dia mendapati kehidupan tentera menyeronokkan, Oerip lulus dari akademi itu pada Oktober 1914 dan menjadi Leftenan Muda dalam KNIL.
Tentera Diraja Hindia Timur Belanda

Selepas beberapa hari melawat bapanya di Purworejo, Oerip kembali ke Meester Cornelis di mana beliau dihantar bertugas ke Batalion XII. Walaupun dia adalah seorang lelaki yang paling kecil dalam unit dan satu-satunya asli, beliau telah diletakkan dalam kedudukan kepimpinan. Setahun setengah kemudian beliau dihantar ke Banjarmasin, Borneo. Selepas tempoh rondaan dalam hutan di luar Puruk Cahu dan Muara Tewe, beliau telah dihantar ke Tanah Grogot, diikuti Balikpapan. Walaupun ditempatkan di sana Oerip telah dinaikkan pangkat ke Leftenan pertama tetapi menghadapi diskriminasi seperti yang asli dalam angkatan Belanda. Di Banjarmasin beliau yakin komander untuk membatalkan ketetapan melarang pegawai bukan Belanda daripada menyertai pasukan bola sepak, dan menjelang 1917 Oerip telah menerima status undang-undang yang sama dengan pegawai-pegawai Belanda. Selepas Balikpapan Oerip telah lanjut dihantar ke kota Samarinda, Tarakan, dan akhirnya kabupaten Malinau.

Di Malinau, Oerip membuat rondaan di sempadan Kerajaan Sarawak (kini sebahagian daripada Malaysia) yang dikuasai oleh Hindia Belanda dan Inggeris; ia juga bertugas untuk mencegah konflik dan pemburuan kepala suku Dayak. Suatu hari, tujuh tahun selepas tiba di Borneo, Oerip baru saja selesai membuat rondaan dan mendapati rumahnya sudah dibakar. Atas cadangan seorang doktor, Oerip kembali ke Jawa, melalui Tarakan dan Surabaya, dan tiba di Ipoh. Di Ipoh, Oerip merehatkan diri selama beberapa bulan.

Sepenuhnya pulih, pada tahun 1923 Oerip ditempatkan di kampung halamannya, Purworejo. Pada September 1925 Oerip telah dipindahkan ke Magelang untuk berkhidmat dalam Marechaussee te Voet (Foot Marshalry), gendarmerie. Pada mulanya dikenali untuk mengelakkan wanita dan di bawah tekanan untuk berkahwin dengan cepat, Magelang Oerip terlibat dengan Rohmah Soebroto, anak perempuan bekas guru Bahasa Melayu dan Jawa Soebroto dan saudara jauh kepada tokoh pembebasan wanita Kartini. Pasangan itu bertunang pada 7 Mei 1926 dan berkahwin pada 30 Jun tahun yang sama. Juga di Magelang, Oerip mengambil nama bapanya, yang digunakan sebagai nama keluarga untuk berurusan dengan Belanda. Selepas itu beliau mula merujuk dirinya dengan nama penuh Oerip Soemohardjo, walaupun orang lain terus memanggilnya Oerip.

Setahun selepas perkahwinannya, Oerip dan isterinya ditempatkan di Ambarawa, di mana Oerip telah ditugaskan untuk membina semula unit yang dibubarkan sebelum ini. Walaupun latihan rekrut tempatan di tempat komander Belanda yang masih belum tiba, Oerip telah dinaikkan pangkat kepada kapten. Selepas komander Belanda tiba, dalam Julai 1928 Oerip diberi cuti selama setahun, yang digunakan untuk perjalanan di seluruh Eropah dalam perjalanan melancong dengan isterinya. Sekembalinya ke Hindia, beliau ditempatkan di Meester Cornelis.

Di Meester Cornelis, Oerip mula menjalankan latihan; semasa ditempatkan di Batavia, bapanya meninggal dunia. Pada tahun 1933, beliau telah dihantar ke Padang Panjang, Sumatera untuk menangani kekacauan yang telah membunuh beberapa pegawai Belanda. Masanya di Padang Panjang diluluskan yang tidak diingini, dan pada Julai 1935 beliau telah diberi kebenaran untuk pergi ke Eropah lagi. Beliau juga telah dinaikkan pangkat ke mejar pada masa itu, yang menjadikan beliau pegawai asli tertinggi kedudukan dalam KNIL. Pada tahun berikutnya, setelah kembali ke Hindia, beliau telah ditempatkan di Purworejo. Pada pertengahan tahun 1938, selepas tidak bersetuju dengan pemangku raja tempatan, Oerip diberitahu untuk memindahkan kepada Gombong; dia menolak, kemudian meninggalkan KNIL dan berpindah ke rumahnya ibu bapa mertua di Yogyakarta.
Kehidupan umum dan pendudukan Jepun

Di Yogyakarta, penganggur Oerip mengambil perkebunan orkid. Tidak lama selepas tiba, dia dan isterinya telah membeli sebuah vila di Gentan, utara bandar. Walaupun villa itu kecil, pasangan itu menggunakan 2 hektar (4.9 ekar) untuk membuka taman bunga yang besar, dengan pendapatan mereka disubsidi oleh pencen Oerip dari KNIL. Di vila beliau, yang dinamakan KEM (untuk Klaarheid en Moed, atau "Kesucian dan Berani"), Oerip sering menerima tetamu, kedua-dua tentera dan orang awam, yang daripadanya beliau menerima maklumat mengenai peristiwa-peristiwa semasa dan kepada siapa beliau memberi nasihat mengenai hal-hal ketenteraan dan politik. Pada tahun 1940, pasangan itu mengambil seorang kanak-kanak perempuan Belanda berusia empat tahun bernama Abby dari rumah anak yatim di Semarang.

Tidak lama selepas itu, pada 10 Mei 1940, apabila Nazi Jerman menyerang Belanda, Oerip dipanggil semula untuk perkhidmatan aktif. Tiga hari selepas melaporkan kepada Kolonel Pik di Magelang, beliau pergi ke ibu pejabat KNIL di Bandung, di mana beliau merupakan pegawai bersara yang pertama melaporkan. Selepas itu, Oerip dan keluarganya - yang telah menyertai beliau - telah dipindahkan ke Cimahi, di mana Oerip telah ditugaskan untuk mewujudkan depot batalion baru. Beberapa pegawai asli yang ditempatkan di bahagian utara Hindia semasa 1941 sebagai persediaan untuk serangan jangkaan oleh Empayar Jepun, walaupun Oerip tinggal di Cimahi.

Selepas tentera Jepun menduduki Hindia pada awal tahun 1942, Oerip telah tinggal di sebuah kem perang tawanan banduan campuran di Cimahi. Setelah pembebasannya tiga setengah bulan kemudian, Oerip menolak tawaran untuk membentuk pasukan polis Jepun yang baru yang disokong dan kembali ke KEM, di mana beliau dan isterinya menyewa sawah untuk menanam padi sambil terus mengoperasikan taman bunga mereka. Untuk melindungi tanah mereka, mereka mengelilingi harta dan rumah mereka dengan pagar buluh yang tinggi. Walaupun tidak lagi aktif dalam tentera, Oerip kadangkala menerima bekas anggota KNIL, termasuk Abdul Harris Nasution dan Sunarmo, yang membawa berita peristiwa di luar kampung. Pasangan itu meneruskan kerja mereka, diganggu dan dikawal selia oleh Indonesia Jepun dan pro-Jepun, sehingga pengeboman atom Hiroshima dan Nagasaki pada awal Ogos 1945 menandakan bahawa Jepun tidak lama lagi akan menarik diri. Ia adalah dalam tempoh ini yang Oerip mula mengalami masalah jantung.
Revolusi Nasional Indonesia dan kematian

Selepas Pengisytiharan Kemerdekaan Republik Indonesia pada 17 Ogos 1945, Oerip dan keluarganya meninggalkan KEM dan pindah ke rumah ibu bapa Rohmah di Yogyakarta. Setelah Badan Keamanan Rakyat (BKR) ditubuhkan pada 23 Ogos, Oerip memimpin sekumpulan komander tentera memfailkan petisyen untuk membentuk tentera kebangsaan. Sementara itu, kumpulan berasingan yang dipimpin oleh ahli politik Oto Iskandar di Nata menginginkan agar BKR menjadi organisasi kepolisan. Para pemimpin politik, yang terdiri daripada Presiden Soekarno dan Wakil Presiden Mohammad Hatta, bersetuju untuk berunding; BKR akhirnya ditetapkan sebagai organisasi kepolisan, tetapi sebahagian besar anggotanya pernah bertugas di tentera, baik Pembela Tanah Air (PETA) mahupun Heiho.

Pada 14 Oktober 1945—sembilan hari selepas Angkatan Tentera Nasional Indonesia telah ditubuhkan secara rasmi - Oerip mengisytiharkan Ketua Kakitangan dan pemimpin interim, dan meninggalkan serta-merta untuk Jakarta. Dalam mesyuarat kabinet pada hari berikutnya, beliau diarahkan untuk membina sebuah tentera negara, beribu pejabat di Yogyakarta, dalam persediaan untuk serangan jangkaan oleh pasukan Belanda datang untuk menuntut semula Hindia. Beliau berlepas ke Yogyakarta pada 16 Oktober, dan tiba pada hari berikutnya. Beliau mula menubuhkan ibu pejabat di sebuah bilik di Hotel Merdeka, yang digunakan sehingga Sultan Yogyakarta Hamengkubuwono IX menderma tanah dan sebuah bangunan untuk tentera untuk digunakan.

Dengan BKR bertaburan di bawah kepimpinan bebas di seluruh negara, Tentera Rakyat Keselamatan (Tentara Keamaanan Rakjat atau TKR, kini dikenali sebagai Tentara Nasional Indonesia) yang baru ditubuhkan bagi menarik pegawai terutamanya daripada ahli berasal dari bekas KNIL. Walau bagaimanapun, pegawai-pegawai ini tidak diselenggara dengan yang diterima oleh nasionalis Indonesia, yang dilihat mereka sebagai tentera upahan untuk berkhidmat dalam angkatan Belanda. Sementara itu, pangkat dan fail ahli TKR telah diambil daripada pelbagai kumpulan, termasuk bekas PETA, Pemuda semasa (revolusioner muda Indonesia), dan BKR. Walaupun Oerip mennyatakan struktur arahan, dalam realiti hierarki tentera adalah sementara dan bergantung sepenuhnya kepada kekuatan unit tempatan.

Berikutan keputusan kerajaan pada tarikh 20 Oktober, Oerip menjadi bawahan dari Menteri Pertahanan Soeljoadikoesoemo dan Panglima Angkatan Perang Soeprijadi. Namun, Soeprijadi tidak muncul untuk memikul tugas-tugasnya. Suprijadi adalah seorang tentera PETA yang memimpin pemberontakan terhadap pasukan Jepun di Chemor pada bulan Februari 1945, dan diyakini sudah tewas. Jawatan Soeljohadikosomo juga tak diisi, dan pemimpin gerila Moestopo menyatakan dirinya sebagai Menteri Pertahanan. Dengan demikian, Oerip merasa agak diawasi dan ditekan untuk segera membentuk struktur ketenteraan yang stabil. Pada 2 November, beliau melantik komander untuk menangani operasi ketenteraan di berbagai daerah di Indonesia: Didi Kartasasmita di Jawa Barat, Soeratman di Jawa Tengah, Muhammad di Jawa Timur, dan Soehardjo Hardjowardojo di Sumatera; komander ini diberi pangkat mejar jeneral. Oerip juga mula menyalurkan senjata ke pelbagai unit TKR. Ia mengambil alih senjata yang disita dari Jepun dan mengedarkannya sebagai keperluan. Namun, hasilnya kurang sesuai dengan seperti yang diharapkan. PETA telah diuruskan secara kedaerahan pada masa pendudukan Jepun, dan para anggotanya tidak bersedia menerima kepimpinan pusat.

dipilih sebagai pemimpin TKR pada 12 November 1945. Beliau melantik Oerip sebagai Ketua Kakitangannya.]]

Pada 12 November 1945, pada mesyuarat agung pertama kepimpinan tentera, Jeneral Soedirman - pemimpin Bahagian Kelima di Purwokerto, yang mempunyai dua tahun pengalaman tentera dan berumur 23 tahun lebih muda daripada Oerip - dipilih sebagai pemimpin tentera yang berikut dua undi buntu. Dalam pusingan ketiga, Oerip mempunyai 21 undi Sudirman 22. Komander Bahagian dari Sumatera, yang telah mengundi sebulat suara, mempengaruhi undi memihak kepada Sudirman; Oerip mempunyai hilang undi kerana beberapa pemimpin bahagian tidak mempercayai sejarah beliau dengan KNIL dan sumpah itu yang beliau telah mengambil ke tanah air Belanda selepas tamat pengajian. Walaupun Sudirman terkejut dengan pemilihan beliau dan menawarkan untuk menyerahkan kedudukan kepimpinan untuk Oerip, mesyuarat itu tidak membenarkannya; Oerip gembira untuk tidak lagi bertanggungjawab bagi tentera. Sudirman menjaga Oerip, pada masa itu seorang jeneral leftenan, untuk berkhidmat sebagai ketua kakitangan di bawahnya. Walaupun Sudirman kekal belum disahkan, Oerip kekal de jure pemimpin; Walau bagaimanapun, wartawan Indonesia Salim Said menulis bahawa perintah Oerip ini adalah pada masa-masa yang tidak boleh difahami kerana arahan miskin pemimpin Indonesia dan sering diabaikan melainkan diluluskan oleh Sudirman.

Setelah Soedirman dikukuhkan sebagai panglima besar TKR pada 18 Disember, beliau mula berupaya untuk mengonsolidat dan menyatukan angkatan perang, sedangkan Oerip bertugas menangani masalah-masalah teknikal dan organisasi. Banyak butiran-butiran, seperti penguatkuasaan seragam tentera, ia menanganinya kepada komander daerah. Namun, untuk menangani masalah-masalah penting, ia mengeluarkan perintah yang berlaku secara nasional, misalnya perintah untuk membentuk Polis Tentera dan mencegah pasukan payung penerjun musuh mendarat.

Bersama-sama, Sudirman dan Oerip dapat menangani banyak perbezaan antara bekas tentera KNIL dan PETA. Kerajaan juga dinamakan semula tentera dua kali pada Januari 1946, pertama untuk Tentera Keselamatan Rakyat (Tentara Keamanan Rakjat), maka kepada Tentera Republik Indonesia (Tentara Repoeblik Indonesia, atau TRI). Pada 23 Februari 1946, Oerip telah dilantik sebagai ketua Jawatankuasa 11 anggota ke Menyusun semula Tentera Darat (Panitia Besar Reorganisasi Tentara) yang dibentuk dengan Keputusan Presiden. Selepas empat bulan perbincangan, pada 17 Mei jawatankuasa itu memberi cadangan kepada Sukarno. Oerip telah ditubuhkan untuk menangani operasi hari-hari tentera yang dikecilkan, manakala Kementerian Pertahanan diberi kuasa birokrasi yang lebih besar. Sudirman telah disimpan sebagai pemimpin tentera.


Apabila Menteri Pertahanan Amir Sjarifuddin mula menubuhkan kumpulan pro-berhaluan kiri dalam tentera, Oerip mencurigai kepimpinan politik dan sekeras-kerasnya mengecam percubaan kerajaan untuk menggunakan gabungan politik askar untuk mengawal tentera. Namun, beliau dan Sudirman terus bekerja untuk memastikan bahawa pasukan separa tentera (laskar), yang telah timbul dari masyarakat umum, telah dimasukkan ke dalam tentera. Ini disedari pada 3 Jun 1947, apabila kerajaan mengisytiharkan kesatuan laskar dan TRI menjadi sebuah organisasi ketenteraan baru, Angkatan Tentera Nasional Indonesia (Tentara Nasional Indonesia, atau TNI). Sementara itu, Oerip menubuhkan sebuah akademi tentera di Yogyakarta.

Bagi memenuhi ancaman Belanda, Oerip bertujuan untuk menyerang manakala bekas penjajah masih menyatukan tentera mereka, pelan yang telah dibatalkan oleh percubaan kerajaan untuk diplomasi. Beliau lebih suka taktik gerila kepada konflik tentera rasmi, sekali memberitahu anggota bawahan bahawa serangan yang terbaik akan menjadi satu dengan seratus penembak tepat tersembunyi di belakang garis musuh. Oerip adalah kuat menentang Perjanjian Renville, perjanjian akhirnya tidak berjaya yang membawa kepada pengunduran 35,000 tentera dari Jawa Barat dan formalisasi Barisan Van Mook antara pasukan Belanda dan Indonesia. Oerip melihat perjanjian itu, disahkan pada 17 Januari 1948, sebagai taktik punah, memberi Belanda peluang untuk memperkukuhkan tentera mereka. Sementara itu, Amir Syarifuddin - pada masa itu juga berkhidmat sebagai perdana menteri - memulakan pemusnahan tentera, terutamanya menjaga tentera berhaliuan. Jijik dengan apa yang dilihat sebagai sikap kerajaan yang amanah dalam tentera, Oerip menyerahkan surat peletakan jawatan, walaupun beliau terus berkhidmat sebagai penasihat kepada Menteri Pertahanan, Naib Presiden Hatta.

Selepas beberapa bulan berkembang dengan lemah dan menjalani rawatan dari Dr Sim Ki Ay, pada malam 17 November 1948 Oerip rebah dan meninggal dunia akibat serangan jantung di dalam biliknya di Yogyakarta. Beliau dikebumikan pada keesokan harinya di Tanah Perkuburan Pahlawan Semaki dan selepas kematian dinaikkan pangkat kepada umum. Apabila Sudirman mengancam untuk meletakkan jawatan pada tahun 1949, beliau menyalahkan kematian Oerip - dan juga menghidap batuk kering - dalam yang tidak konsisten kerajaan semasa revolusi. Oerip meninggalkan seorang isteri dan anak angkat. Abby meninggal dunia akibat malaria pada Januari 1951, dan Rohmah meninggal dunia pada 29 Oktober 1977 di Semarang; beliau telah dikebumikan di Ungaran.
Legasi

Oerip menerima pelbagai anugerah daripada kerajaan pusat selepas kematian, termasuk Bintang Sakti (1959), Bintang Mahaputera (1960), Bintang Republik Indonesia Adipurna (1967), dan Bintang Kartika Eka Pakçi Utama (1968). Pada 10 Disember 1964, beliau telah diisytiharkan sebagai Pahlawan Nasional Indonesia melalui Keputusan Presiden 314 1964. Sudirman juga telah diisytiharkan sebagai Pahlawan Nasional oleh perintah yang sama.

Pada 22 Februari 1964 akademi tentera Indonesia di Magelang khusus peringatan kepadanya, yang menyifatkan pemimpin tentera sebagai "anak Indonesia yang bernilai dari perkataan, yang mengutamakan Kewajipan ke atas kehendak-Nya." gereja Katolik akademi itu juga termasuk dedikasi kepadanya dari 1965, didorong oleh perbincangan antara Rohmah dan rakan dakwah dadanya. Beberapa jalan-jalan yang dinamakan sempena Oerip, termasuk di kampung halamannya di Purworejo, berdekatan Yogyakarta, dan bandar di Jakarta.
Catatan


Rujukan

;Nota kaki


;Bibliografi

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Pautan luar

* Profil Urip Sumohardjo di Biografiku.


Kategori:Kelahiran 1893
Kategori:Kematian 1948
Kategori:Orang Indonesia