JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Heimwee

Heimwee is 'n Duitse leenwoord (Heimweh), waarmee 'n verlange of weemoed uitgedruk word na die geborgenheid en sekerheid van die bekende. Heimwee word veral ervaar wanneer mens op 'n onbekende plek is, byvoorbeeld met vakansie is na 'n aanvanklik ongewone bestemming.

Heimwee is 'n onderwerp wat heelwat in die letterkunde gebruik word: onder andere Daniel Defoe se Robinson Crusoe vertel hieroor.

Duits bevat ook 'n woord wat die teenoorgestelde beteken: Fernweh, wat die verlange na onbekende situasies beskryf. Hierdie woord is egter nie in Afrikaans opgeneem nie.
Bronne

*Hierdie teks is hoofsaaklik 'n vertaling van hierdie Wikipedia-artikel .
*Simon Bunke: Heimweh. In: Bettina von Jagow / Florian Steger (Hrsg.): Literatur und Medizin im europäischen Kontext. Ein Lexikon. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht 2005. Sp. 380–384.
* Willy Puchner, Illustriertes Fernweh. Vom Reisen und nach Hause kommen, Frederking & Thaler, 2006, ISBN 3-89405-389-5
*Diplomarbeit: Zur Psychologie des Heimwehs
*Schminck-Gustavus, Christoph: Das Heimweh des Walerjan Wróbel. Ein Sondergerichtsverfahren 1941/42. Bonn: Dietz 1986. ISBN 3-8012-0117-1


Kategorie:Gemoedstoestande
Handelsmerk

'n Handelsmerk (Engels: Trademark) is 'n versameling beelde en idees wat 'n ekonomiese produsent verteenwoordig; meer spesifiek verwys dit na die tasbare simbole soos die naam, kenteken, leuse en ontwerpskema. Handelsmerkerkenning en ander reaksies word ontlok deur die versameling ervaringe wat gebruikers met die spesifieke produk of diens ondervind, hetsy direk deur die gebruik van sodanige produk of indirek deur die invloed van advertensies, ontwerp en kommentaar in die media. 'n Handelsmerk is 'n simboliese beliggaming van al die inligting wat verband hou met 'n maatskappy, produk of diens. 'n Handelsmerk dien om assosiasies en verwagtinge te skep rondom die produkte van 'n produsent. 'n Handelsmerk sluit dikwels 'n eksplisiete kenteken, lettertipe, kleurskemas, simbole, klanke wat ontwikkel word om 'n implisiete waarde, idee of selfs persoonlikheid te verteenwoordig.

Die instandhouding en ontwikkeling van handelsmerke het 'n toenemende belangrike komponent van die moderne kultuur en ekonomie geword.

* Geregisteerde handelsmerk simbool = ® (html kode = "&reg;")
* Handelsmerk simbool = ™ (html kode = "&trade;")
Verwysings en Bronne


Bibliografie

* Birkin, Michael (1994). "Assessing Brand Value," in Brand Power. ISBN 0-8147-7965-4
* Gregory, James (2003). Best of Branding. ISBN 0-07-140329-9
* Klein, Naomi (2000) No logo, Canada: Random House, ISBN 0-676-97282-9
* Fan, Y. (2002) “The National Image of Global Brands”, Journal of Brand Management, 9:3, 180-192, available at http://bura.brunel.ac.uk/handle/2438/1289
* Kotler, Philip en Pfoertsch, Waldemar (2006). B2B Brand Management, ISBN 3-540-25360-2.
* Miller & Muir (2004). The Business of Brands, ISBN 0-470-86259-9.
* Olins, Wally (2003). On Brand, London: Thames and Hudson, ISBN 0-500-51145-4.
* Schmidt, Klaus en Chris Ludlow (2002). Inclusive Branding: The Why and How of a Holistic approach to Brands. Basingstoke: Palgrave Macmillan, ISBN 0-333-98079-4
* Wernick, Andrew (1991). Promotional Culture: Advertising, Ideology and Symbolic Expression (Theory, Culture & Society S.), London: Sage Publications, ISBN 0-8039-8390-5
Eksterne skakels

* How to Understand Branding
* The FAQ of a specialist in European trade mark law.
* Brands and Branding Basics

Kategorie:Ekonomie
Pous Benedictus IX

Benedictus IX was die 145ste, 147ste sowel as die 150ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk en die derde Tusculum pous. Hy was drie keer pous (die enigste persoon wat dit vermag het) en hy was ook die enigste persoon wat die pous-amp verkoop het.
Biografie

Pous Benedictus IX is gebore as Theophylactus III van Tusculum ongeveer in 1012 in Italië die seun van Alberic III van Tusculum en sy vrou Ermilina. Hy was die neef van Pous Benedictus VIII en Pous Johannes XIX. Op 21 Oktober 1032 volg hy Pous Johannes XIX toe hy 12 jaar of 18 jaar oud was. Sy vader het die amp vir hom gekoop. Keiser Koenraad II het hom as die wettige pous erken. Die naam ‘Benedictus' beteken 'geseënde'.
Pontifikaat

Die lewenswandel van Pous Benedictus VI was nie besonder stigtelik nie. In September 1044 word hy deur die volk van Rome verdryf en in Januarie 1045 word Johannes van Sabina as Pous Silvester III verkies. Op 10 Maart 1045 is Benedictus terug in Rome as pous. Hy kon egter nie die orde in Rome herstel nie en verkoop toe die pous-amp op 1 Mei 1045 vir 1 000 tot 2 000 pond silwer aan sy peetvader Pous Gregorius VI.

In 1045 is daar dus drie pouse in Italië. Onder die inwerking van die hervormingsbeweging van Cluny, besluit keiser Hendik III skoon skip te maak. Onder sy leiding word 'n sinode in Sutri gehou op 20 Desember 1046 waar beide Pous Silvester III en Pous Gregorius VI afgeset word. Op die vervolgsitting van die sinode in Rome op 23 en 24 Desember word Pous Benedictus IX ook afgeset. Die sinode gee ook aan Hendrik die reg om kandidaatpouse te nomineer. Hy nomineer Pous Clemens II wat dan ook verkies word. Een dag later kroon die nuwe pous Hendrik en sy vrou Agnes van Poitou as keiser en keiserin van die Heilige Romeinse Ryk.

Na die dood van Clemens II op 9 Oktober 1047 het Benedictus met die hulp van markgraaf Bonifatius van Tusculum Rome binne getrek op 8 November 1047 en homself die regmatige pous verklaar. Die benoeming van Poppo van Brixen tot pous (Damasus II) deur keiser Hendrik het eers nie veel gevolg gehad nie, omdat Poppo nie Rome kon binne te trek nie. Om die dreiging van 'n keiserlike veldtog teen Tusculum af te weer, moes Bonifatius uiteindelik tog Poppo van Brixen naar Rome bring. Op 16 Julie 1048 het Pous Damasus II Rome binne gegaan en was Benedictus sy amp vir die derde keer kwyt.

Dit is onduidelik waarom hy in 1048 besluit om van die pous-amp af te sien. Daar word gespekuleer dat hy daartoe omgekoop is. of dat hy weens skaamte oor sy losbandige lewe homself in 'n klooster in Grottaferrata terug getrek het.
Bibliografie

* Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
Verwysings
Eksterne skakels

*
*
*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging

|}


Kategorie:Geboortes in 1012
Benedictus IX
Kategorie:Sterftes in 1055
Ladismith

: Vir die dorp in die provinsie KwaZulu-Natal, sien Ladysmith.


duimnael|links|250px|Berge naby Ladismith
duimnael|links|250px|Die grootste laventelplaas in Suid-Afrika is naby Ladismith geleë
links|duimnael|270px|Die Evangelies-Lutherse kerk.
duimnael|links|270px|Ladismith se ou NG gemeente Ladismith|NG kerk, ontwerp deur [[Carl Otto Hager, staan nog, hoewel dit sedert 1942 nie meer die gemeente se kerkgebou is nie. Hans Fransen beskryf dit in Old Towns and Villages of the Cape as "Kaapse Gotiek op sy feestigste".]]

Ladismith is 'n dorp in die Kannaland munisipaliteit van die Tuinroetedistrik (provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika). Die dorp is sowat 300 km oos van Kaapstad aan die Roete 62 tussen Barrydale en Calitzdorp geleë. Ander belangrike dorpe in die omgewing is Laingsburg (85 km van Ladismith af) en Oudtshoorn (100 km). Die dorpsnaam word met 'n "i" gespel om verwarring met Ladysmith in KwaZulu-Natal te voorkom.
Geskiedenis

Ladismith is in 1852 gestig en vernoem na Lady Juana Maria Smith (1798–1872), die eggenote van die destydse goewerneur van die Kaapprovinsie, sir Harry Smith.
Wapen

Ladismith het in 1862 'n munisipaliteit geword. Die raad het in 1970 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : In goud, 'n blou berg met gesplete top belaai met 'n aansiende olifantskop van natuurlike kleur. Die helmteken is 'n eland met 'n heraldiese fontein tussen sy voorpote, uitkomend uit 'n rooi muurkroon; die wapenspreuk is "Deus saxum meum est".
Besienswaardighede

Besienswaardighede sluit die plaaslike kerkgeboue van die Pinksterbeweging en Lutherane en die geboortehuis van die bekende Afrikaanse digter C.J. Langenhoven in.

Die Anysberg Natuurreservaat is sowat 70 km noordwes van Ladismith geleë.
Ekonomie

Die plaaslike landboubedryf het sy eerste ekonomiese opswaai tydens die 19de eeuse volstruisveertydperk beleef. Vandag staan die gebied as die belangrikste produsent van appelkose in die Suidelike Halfrond bekend. Daarnaas dra ook skaapteelt, melkboerdery, pruime, nektariene en perskes by tot die ekonomiese welvaart van die gebied. Danksy die vrugbare landbougrond in die valleie en besproeiing verskil die gebied van Ladismith duidelik van sy barre omgewing.
Toerisme

Ladismith is 'n vertrekpunt vir toere na die Swartberge en rondritte na die ou sendingstasies Zoar en Amaliënstein, wat deur die Berlynse Sendinggenootskap gestig en na die Duitse weldoeneres Amalie von Stein vernoem is, die indrukwekkende Seweweekspoort en die verruklike Hoekovallei. Die natuurskoon van die streek het 'n aantal kunstenaars gelok wat hier hul ateljees geopen het.
Kookkuns

Die plaaslike restourante bied outentieke plattelandse kos aan.
Bekende boorlinge

* Maria Kloppers, stigter van die Kinderhawe in Observatory, Johannesburg.
* Hannes la Grange, eerste Suid-Afrikaner wat die Suidpool bereik.
* Abraham H. de Vries, skrywer.
* Morkel van Tonder, Afrikaanse radio-omroeper.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* NG gemeente Ladismith
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Vernon Koekemoer

duimnael|Oorspronklike foto geneem in 2008 wat gebruik is in die meem.
Vernon Koekemoer (gebore Jacob Christiaan (Cassie) Booyse; 9 September 1956 - 14 Augustus 2024) het in 2008 oornag internetroem verwerf toe iemand hom by 'n musiekfees afgeneem het, hom Vernon Koekemoer gedoop het en die foto daarna 'n meem op die internet geword het. Hy was aanvanklik 'n liggaamsbouer en met sy unieke sin vir mode sowel as 'n mopkophaarstyl, het hy baie aandag getrek. Duisende mense het die beroemde foto in ander foto’s ingelas en op die internet geplaas. Hy het so bekend geword dat hy in advertensies verskyn het, waaronder een vir Nando's saam met die Amerikaanse akteur Chuck Norris. Toe hy in 2008 bekend geword het, was hy 'n tegniese skrywer wat vir die Suid-Afrikaanse Weermag gewerk het. Booyse is op 14 Augustus 2024 oorlede na hy lank aan swak gesondheid gely het na onsuksesvolle heupvervangings.
Kontroversie

Sy bekendheid is ook beskryf as 'n tekenende voorbeeld van virale bemarking en die impak van die internet op die moderne kultuur. Volgens Booyse het dit alles begin toe hy by 'n bemarkingspartytjie vir 'n produk opgedaag het en 'n vrou hom genader het en 'n foto geneem het van hom met sy bekende vreemde drag en haarstyl.

Bryan Theunissen en Damian Armstrong beweer hulle is verantwoordelik vir die Vernon Koekemoer verskynsel. Koerante uit die Independent groep het blykbaar berig dat Theunissen, wat in die advertensie- en bemarkingswese werksaam is, Booyse herdoop het en sy foto as 'n eksperiment op die internet geplaas het. Armstrong is na berig word die persoon verantwoordelik vir die Facebookgroep Make Vernon Koekemoer famous. Presies hoe die menere met die dame wat deur Booyse genoem word verbind word, is onduidelik. Van die maatskappye wat Booyse vir hul bemarking gebruik het, ontken hul betrokkenheid by sy skielike bekendheid, maar daar bestaan vermoedens dat daar dalk wel 'n advertensie-agentskap agter die verskynsel skuil. Ander beweer egter dat na die omstrede virale bemarkingstruuk vir die vierde idols seisoen, bekende groot maatskappye waarskynlik nie weer by so iets betrokke sal raak nie.
Verwysings
Bronne

* Nog 'n blog met voorbeelde van hoe Booyse se beeld gemanipuleer word.


Kategorie:Geboortes in 1956
Kategorie:Sterftes in 2024
Kategorie:Bemarking
Kategorie:Suid-Afrikaners
Kategorie:Internetkultuur
Virale bemarking

Virale bemarking en virale advertensie verwys na bemarkingstegnieke wat voorafbestaande sosiale netwerke gebruik om die handelsmerkerkenning te verhoog of om ander bemarkingsdoelwitte (soos produkverkope) te verwesenlik deur selfverspreidende prosesse te gebruik, soortgelyk aan die verspreiding van virusse en rekenaarvirusse. Dit kan bestaan uit mondelingse oorvertellinge, of aangevuur word deur die netwerkvermoëns van die internet. Virale bemarking is 'n bemarkingsverskynsel waar mense aangemoedig word om 'n bemarkingsboodskap vrywilliglik aan te stuur. Virale promosies kan die vorm aanneem van videoknipsels, interaktiewe speletjies, elektroniese boeke, handelsmerksagteware, beelde of selfs teksboodskappe. Die basiese vorm van virale bemarking is nie oneindig volhoubaar nie.

Daar word beweer dat 'n tevrede kliënt gemiddeld drie mense van 'n produk of diens vertel waarvan hy/sy hou en elf mense van 'n produk of diens vertel waarvan hy/sy nie hou nie. Virale bemarking steun sterk op die natuurlike gedrag van mense.

Die doel van bemarkers wat belangstel in die skep van virale bemarkingsprogramme is om indiwidue te identifiseer met hoë sosiale netwerkpotensiaal en skep dan virale boodskappe wat byval vind by hierdie segment van die bevolking waar dit 'n hoë waarskynlikheid het om aangestuur te word.
Verwysings

Kategorie:Bemarking
Daintree Nasionale Park

Die Daintree Nasionale Park is in die verre noorde van Queensland, Australië geleë, sowat 1502 km noordwes van Brisbane en 100 km noordwes van Cairns. Die park is in 1987 gestig toe dit ook genomineer is as 'n Wêrelderfenisgebied. Die park bestaan uit twee dele met 'n gevestigde landbougebied daartussen wat die dorp van Mossman en Daintree insluit.

Die grootste deel van die nasionale park word deur reënwoude bedek. Die reënwoud bestaan reeds 110 miljoen jaar lank en is moontlik die oudste bestaande reënwoud in die wêreld. Die gewilde Mossman Gorge is aan die suidekant van die park geleë. Cape Tribulation is ook in die park geleë. Die park is ook die tuiste van die bouncing stones Aborigine terrein.
Eksterne skakels

* nasionale park
* Daintree Cape Tribulation Toerismewerf

Kategorie:Nasionale parke
Kategorie:Queensland
Podgorica

Podgorica (Montenegrynse Cyrillies: Подгорица, [pǒdɡorit͡sa], letterlik: "onder die klein heuwel") is die hoofstad en grootste stad van Montenegro met 'n bevolking van 187 085 in 2011, wat gelykstaan aan sowat tien persent van die totale Montenegrynse bevolking. Tydens die Sosialistiese Federale Republiek van Joego-Slawië tussen 1946 en 1992 is dié stad Titograd genoem, na dié land se eerste president Josip Broz Tito. Podgorica dien sedert Montenegro se onafhanklikheid van Serwië en Montenegro in 2006 as hoofstad van dié land, terwyl Cetinje in die grondwet as ou koninklike hoofstad (Prijestonica / Приjестоница) erken word.
Demografie

Demografiese ontwikkeling
Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*


Kategorie:Nedersettings in Montenegro
Cape Tribulation

duimnael|regs|300px| Uitsig vanaf Cape Tribulation op die strand

Cape Tribulation is 'n landpunt (kaap) in noordelike Queensland, Australië, noord van Cairns. Dit is geleë binne die Daintree Nasionale Park en die "Wet Trope" Wêrelderfenisgebied. Die gebied bevat 'n klein aantal toerisme- en rugsakreisigeroorde. 'n Teerpad verleen toegang vanaf die suide via die Daintree-rivier veerboot. Noord vanaf die Cape Tribulation Strandhuis is 'n grondpad vir vierwielaangedrewe voertuie, bekend as Bloomfield Track; dit loop verder na die Bloomfieldrivier, Wujal-Wujal, Bloomfieldvalle en Cooktown en is dikwels tydens die nat seisoen (Feb-Apr) gesluit.

Die tradisionele inwoners van die gebied is die Kuku Yalanji-stam. Die kaap is benoem deur die Britse ontdekkingsreisiger James Cook op 10 Junie 1770 nadat sy skip op 'n rif daarnaby op die rotse gestrand het. "Tribulation" beteken beproewing.

In 2006 was die aangetekende reënval meer as 6.5 meter en die meeste mense verkies om die gebied in die droë seisoen tussen Julie en November te besoek. Tydens die nat seisoen is giftige jellievisse volop in die seewater en swem besoekers in die baie rivierstrome wat nie krokodille bevat nie. Daar is vier hoofoorde waar mense kan vertoef. Die dorp het ook twee klein supermarkte, twee kitsbanke, 'n kitskoswinkel en vyf restourante.

Die Groot Koraalrif is sowat 19 km reg oos van hier en daar is twee huurbote wat vanaf die strand soontoe vertrek. Tipiese aktiwiteite wat beskikbaar is, is onder andere begeleide nagwandelinge, vierwieltoere, perdry, kanovaart en krokodilbesigtigingstoere.
Verwysings
Bronnelys

*Queensland Parks and Wildlife Service se Webwerf - Cape tribulation - Daintree National Park.
*Queensland Parks and Wildlife Service se webwerf - natuur, kultuur en geskiedenis
Eksterne skakels

*Queensland Parks and Wildlife Service se webwerf. - Cape Tribulation afdeling


Kategorie:Queensland
Congo

duimnael|'n Skildery deur Congo.
Congo (1954- 1964) was 'n sjimpansee wat geleer het om te kan verf op papier en skilderdoek, onder beskerming van die dierkundige, etoloog, en surrealistiese skilder Desmond Morris. Hy het die meeste van sy werk gelewer in die laat 1950's. Sy styl is beskryf as abstrakte impressionisme.

Drie van Congo se skilderye is by 'n veiling te Bonhams ingesluit tesame met werke deur Renoir en Andy Warhol - Congo se werk het verkoop teen 'n hoër as verwagte prys, terwyl die werk van Renior en Warhol geen aanbiedinge gekry het nie. Die Amerikaanse versamelaar Howard Hong het al drie stukke van Congo se werk gekoop teen $26,352 (VS dollar)(prys soos in 2005).

In sy leeftyd het Congo ongeveer 400 sketse en skilderye geskep, meestal tussen die ouderdom twee tot vier jaar. Hy sterf in 1964 as gevolg van die komplikasies van tering.

Sy kunswerk het reaksies ontlok wat gewissel het tussen minagting tot skeptisisme onder die destydse resensente. Ten minste een ander kunstenaar het skynbaar onder sy ondersteuners getel: Pablo Picasso het na bewering 'n Congo-skildery op sy ateljeemuur gehad nadat hy dit as geskenk ontvang het.
Verwysings
Bron

Onder meer vertaal vanaf Congo (chimpanzee).

Kategorie:Diere
Kategorie:Geboortes in 1954
Kategorie:Skilders
Kategorie:Sterftes in 1964
Zagreb

Zagreb (Kroaties: ['zaːgrɛb], ; Duits soms ook Agram, veral in Oostenryk) is die hoofstad en grootste stad van Kroasië. Die stad in die gebied Hrvatsko Prigorje in die suidweste van die Pannoniese Laagvlakte het langs die oewers van die Savarivier uitgebrei en aan die voet van die Medvednica-gebergte uitgebrei. Zagreb is die setel van 'n Rooms-Katolieke aartsbiskop.

duimnael|links|Die Savarivier in Zagreb
Die etimologie van die stadsnaam is onduidelik. Dit is moontlik afgelei van zagrabiti ("water skep"), terwyl ander bronne die Kroatiese term za grebom ("agter die berg") as sy oorsprong gee. Zagreb het in elk geval uit twee nabygeleë Middeleeuse nedersettings ontstaan wat op twee heuwels geleë was. Volgens historiese dokumente is die plaaslike bisdom reeds in 1094 gestig.

Die huidige Zagreb weerspieël met sy klassisistiese en Jugendstil- of Art Nouveau-boukuns in die stadsentrum nog steeds die gees van die voormalige Oostenryks-Hongaarse monargie. Ook die meeste kulturele en historiese besienswaardighede soos die Nieu-Gotiese katedraal Maria Hemelvaart uit die 11de eeu is in die binnestad saamgetrek.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*
* Meiring, Jean: Onontdekte Zagreb boei. In: Die Burger, Wegkomkans, 9 Maart 2002


Kategorie:Nedersettings in Kroasië
Skopje

Skopje (Macedonies: Скопје, [ˈskɔpjɛ], ) is die hoofstad en grootste stad van Noord-Masedonië. Dit is die land se politieke, kulturele, ekonomiese en akademiese sentrum. Dit was in die Romeinse tydperk bekend onder die naam Scupi. Skopje is net suid van die grens tot Kosovo en Serwië geleë.

duimnael|links|'n Uitsig oor Skopje
duimnael|links|Nasa-Satellietbeeld van Skopje
Die grondgebied van Skopje bestaan al sedert ten minste 4000 v.C.; oorblyfsels van die Neolitiese nedersettings is in die ou Kale-vesting, wat uitkyk oor die moderne middestad, gevind. Op die vooraand van die 1ste eeu n.C., is die nedersetting in beslag geneem deur die Romeine en het dit 'n militêre kamp geword. Toe die Romeinse Ryk in Oos- en Weshelftes verdeel word in 395 n.C., kom Scupi onder die Bisantynse heerskappy van Konstantinopel. Gedurende die grootste deel van die vroeë Middeleeuse tydperk was die dorp 'n geskilpunt tussen die Bisantyne en die Bulgaarse Ryk, wie se hoofstad dit was tussen 972 en 992. Vanaf 1282 was die dorp deel van die Serwiese Ryk en sy hoofstad vanaf 1346. In 1392 is die stad verower deur die Ottomaanse Turke wat die dorp na Üsküp herdoop. Die dorp bly onder Ottomaanse beheer vir 500 jaar, waartydens dit dien as die hoofstad van Üsküb en later die Vilayet van Kosovo.

In 1912, word dit deur die koninkryk van Serwië geannekseer tydens die Balkanoorloë en ná die Eerste Wêreldoorlog word die stad deel van die nuutgestigde Koninkryk van die Serwiërs, Kroate en Slowene (Koninkryk van Joego-Slawië). Tydens die Tweede Wêreldoorlog word die stad verower deur die Bulgaarse Leer, wat deel van die Spilmoondhede was. In 1944 word dit die hoofstad van die Demokratiese Masedonië (later Sosialistiese Republiek Masedonië), wat 'n federale staat vorm as deel van die Demokratiese Federale Joego-Slawië (later Sosialistiese Federale Republiek Jugoslawië).

Die stad het vinnig ontwikkel ná die Tweede Wêreldoorlog, maar hierdie groei word onderbreek in 1963 toe dit deur 'n rampspoedige aardbewing getref is. Sedert 1991 is dit die hoofstad van 'n onafhanklike Noord-Masedonië.
Internasionale verhoudings

Skopje is daarna ook aangemoedig:
Susterstede
Vennootskappe
Verwysings
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf


Kategorie:Nedersettings in Noord-Masedonië
Abchasië

Abchasië (Abchasies: Аҧсны́, Apsny, [apʰsˈnɨ]; Georgies: აფხაზეთი, Apkhazeti, [ɑpʰxɑzɛtʰi]; Russies: Абха́зия, Abkhа́ziya, [ɐpˈxazʲɪjə]), amptelik die Republiek Abchasië (Abchasies: Аҧсны Аҳәынҭқарра, Aphsny Axwynthkharra; Russies: Респу́блика Абха́зия, Respublika Abkhaziya), is volgens internasionale reg 'n deel van Georgië, maar vorm de facto 'n onafhanklike republiek, sonder algemene internasionale erkenning.

duimnael|links|Nasa-satellietbeeld van Abchasië
duimnael|links|’n Kaart van Georgië wat die gebiede Abchasië (groen) en [[Suid-Ossetië (pers) aandui, wat albei de facto onafhanklik is]]
duimnael|links|Die Kaukasusberge, soos gesien vanaf die Pitsoenda-kaap in Abchasië
Alhoewel Georgië nie beheer oor Abchasië uitoefen nie, beskou die Georgiese regering, die Verenigde Nasies en die meerderheid van die wêreld se regerings Abchasië as deel van Georgië, wie se grondwet na dié gebied as die Outonome Republiek Abchasië verwys.

Abchasië is in die Suid-Kaukasus langs die Swartseekus geleë. Die hoofstad en grootste stad is Soechoemi. Abchasië beslaan 'n oppervlakte van 8 640 km² en het 'n bevolking van 244 926 in 2020 gehad. Abchasië grens in die noorde aan die Russiese deelgebiede Karatsjai-Tsjerkessië en Krasnodar-krai.

Soms word na Abchasië, Suid-Ossetië en Transnistrië as post-Sowjetse "bevrore konfliksones" verwys. Almal is lidlande van die Gemeenskap vir Demokrasie en Regte van Nasies.
Politiek

Internasionale erkenning

duimnael|links|Internasionale erkenning van Abchasië en Suid-Ossetië:


; VN-lidlande
* erken Abchasië sedert 26 Augustus 2008 ná die Suid-Ossetië-oorlog van 2008.
* erken Abchasië op 5 September 2008.
* erken Abchasië op 10 September 2009.
* erken Abchasië op 15 Desember 2009.
* erken Abchasië op 29 Mei 2018.

; Gedeeltelik erkende en nie-erkende gebiede
* erken Abchasië op 17 November 2006.
* erken Abchasië op 17 November 2006.

; Voormalige erkenning
* erken Abchasië op 23 Mei 2011, maar neem die erkenning op 20 Mei 2013 terug.
* erken Abchasië op 18 September 2011, maar neem die erkenning op 31 Maart 2014 terug.
Etniese samestelling

duimnael|links|Etniese kaart van die Kaukasus-streek
Abchasiërs vorm met 124 115 inwoners 'n stewige meerderheid van die bevolking (51,0 persent).
Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf van die Outonome Republiek Abchasië
* Amptelike webwerf van die Republiek Abchasië



Kategorie:Omstrede gebiede