JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Europese slopeend

Identifikasie

Hierdie spesie in onverwisselbaar in die Noordelike halfrond as gevolg van hulle groot plat snawel. Die broeiende manlike voël het 'n groen kop, wit bors en bruin onderkant en flanke. In vlug kan vaal-blou voorvlerkvere gesien word wat deur 'n wit grens geskei word van die res van die groen vere. Die vroulike eend is ligbruin en het grys voorvlerkvere.
Habitat

Hierdie eend verkies oop waterryke areas soos grasvlaktes en vleie.
Verspreiding

Die Europese slopeend broei in die noorde van Europa en Asië en in die meeste van Noord-Amerika.
Geluid

Hierdie eend-spesie is redelik stil.
Ander name

* Engelse naam: Northern (European) Shoveler / Shoveler / Northern Shoveler
* Wetenskaplike naam: Anas clypeata
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Galery


Lêer:Northern Shoveler.jpg|Europese Slopeend
Spatula clypeata MHNT.ZOO.2010.11.18.2.jpg |Museum specimen -

Verwysings

Kategorie:Eendvoëls
Kaapse slopeend

Die Kaapse slopeend (Anas smithii) kom net in Suid-Afrika, Namibië, Botswana en dele van Mosambiek en Angola voor.
Identifikasie

Die eend het 'n breë, graafvormige snawel. Die wyfie en die mannetjie verskil van kleur.
Habitat en dieet

Die Kaapse slopeend hou van vlak water wat ryk is aan insekte- en plantelewe. Die breë, plat bek word as 'n graaf en sif gebruik wanneer die voël in die modder vroetel op soek na kos.
Broeigewoontes

Die nes is altyd naby die water en op die grond. Dit is uitgevoer met die dons van die wyfie, wat die 6-11 eiers bedek wanneer sy die nes verlaat.
Ander name

* Engelse naam: Cape Shoveler
* Wetenskaplike naam: Anas smithii
Galery


Lêer:Cape Shoveler, Anas smithii (female) - note dark eyes (9720112118).jpg|Wyfie - sien die donker oog
Lêer:Cape Shoveler RWD.jpg|Mannetjie - sien geel oog, dowwe kop en blou aan die vlerke.
Lêer:Anas smithii 1838.jpg|Anas smithii geskets in 1838

Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bronnelys

* KENNIS, vol 14, 1980, bl. 2898-2899, ISBN 0 7981 0836 3
Verwysings

Kategorie:Eendvoëls
Gevlekte eend

Die gevlekte eend ( Anas hottentota) is die kleinste van die swemeende.
Verspreiding

Sy natuurlike leefgebied is Oos-Afrika suidelik van die Sahara, van Soedan en Etiopië. In Suid-Afrika, behalwe die Wes-Kaapland en die Kaapse Middellande, kom dit algemeen voor asook in Namibië. Ook op Madagaskarkom die voël voor. Hiernaas is die voël 'n populêre mak voël en word wêreldwyd gehou as troeteldier.
Identifikasie

Die gevlekte eend lyk soortgelyk aan die rooibekeend en teeleend met 'n donker mus, maar is 'n heelwat kleiner spesie (sowat 35 cm), en het 'n blou snawel. Dit het nie kolle aan die agterkant van die lyf soos die rooibekeend nie. Dit het 'n dowwe kol op vanaf die nek tot op die wang teenoor die rooibekeend se volledig roomkleurige wange.
Habitat

Dit is egter 'n taamlik skaars eendsoort en mens sien hulle meestal net in pare of klein swerms. Die gevlekte eend gee voorkeur aan 'n moerasagtige omgewing.
Broeigewoontes

Die nes is tussen riete naby die water. Dit is nie bekend wat hulle eet nie.
Ander name

* Engelse naam: Hottentot Teal
* Wetenskaplike naam: Anas hottentota
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Verwysings
Bronnelys

* Newman se Voëls van Suider-Afrika
* Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Uitgewers: Eerste uitgawe. 1993
* KENNIS, vol 14, 1980, bl. 2898-2899,


Kategorie:Eendvoëls
Teeleend

Die teeleend (Anas capensis) is 'n algemene standvoël in Suidelike Afrika.
Identifikasie

Grootte: 44–48 cm. Hierdie eend is die vaalste eend wat in Suid-Afrika voorkom. Die teeleend is hoofsaaklik grys met 'n bruin rug en pienk op die snawel. Die eend het 'n gespikkelde kop. Jong voëls besit nie die rooskleurige kleur op die snawel nie.
Habitat

Die habitat is oop areas van vars- sowel as soutwater. Hulle verkies vlak water en kom in klein swerms voor.
Dieet

Voedsel bestaan uit waterplante sowel as klein ongewerwelde gediertes.
Broeigewoontes

Die nes is altyd op die grond, naby die water en uitgevoer met dons.
Verspreiding

Die teeleend kom in die meeste dele van Suidelike Afrika voor, maar hoofsaaklik in die droë weste van die streek. Veral Wes-Kaapland.
Geluid

Die mannetjie-eend uiter 'n duidelike fluit, maar die wyfie-eend 'n sagte kwêk.
Ander name

* Engelse naam: Cape Teal
* Wetenskaplike naam: Anas capensis
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bronnelys

* KENNIS, vol 14, 1980, bl. 2898-2899, ISBN 0 7981 0836 3

Kategorie:Eendvoëls
Anseriformes

Anseriformes bevat ongeveer 150 voëlspesies in drie families: die Anhimidae, Anseranatidae (die Ekstergans) en die Anatidae, wat meer as 140 spesies waterhoenders insluit (waaronder die eende, ganse en swane). Twee ander families wat ook tot hierdie orde behoort, maar uitgestorwe is, is die Dromornithidae en Presbyornithidae.

Al die spesies in die orde is hoogsaangepas tot 'n waterbestaan by die wateroppervlak. Almal is webvoetig vir doeltreffende swem (al het sommige intussen meestal grondbewoners geword).
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name


Kategorie:Voëls
Eendvoëls

Anatidae of eendvoëls is die biologiese familie wat die eende en meeste eend-agtige watervoëls soos ganse en swane insluit. Die ekstergans (Engels: magpie-goose) word nie meer as deel van die Anatidae beskou nie en word in 'n aparte familie, Anserannatidae, geplaas. Die familie bestaan uit voëls wat aangepas is om te swem, op die oppervlak van water te drywe, en in sommige gevalle minstens in vlak water te duik. Hulle het gewebde pote en snawels wat tot 'n mindere of meerdere mate plat geword het. Danksy spesiale olies skud hulle vere water uitstekend af. Dons, eend-, see-eend- en gansvere is lank reeds gewild vir donskomberse, kussings, slaapsakke en jasse. Die lede van die familie word ook reeds lank vir voedsel gebruik. Terwyl die status van die Anatidae as 'n familie voor die hand liggend is, en daar weinig debat is oor watter spesies behoorlik daaraan behoort, word die verwantskap tussen die verskillende sibbes en subfamilies daarin swak verstaan.


Lêer:Comb duck.jpg|Knobbeleend (Sarkidiornis melanotos)
Lêer:Chilenische pfeifente.jpg|Chileense fluiteend (Anas sibilatrix)

Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Binomiale naam

In biologie is binomiale name die formele metode waarvolgens spesies se name gegee word. Soos die woord "binomiaal" suggereer, word die wetenskaplike naam van 'n spesie gevorm deur die kombinasie van twee terme: die genus naam en die spesie beskrywer. Alhoewel die fynere detail kan verskil, is daar seker aspekte wat universeel aangeneem word:

* Wetenskaplike name word gewoonlik kursief gedruk of getik, soos Homo sapiens. As dit met die hand geskryf word behoort dit onderstreep te word.
* Die eerste term (genusnaam / geslagnaam / generiese naam) word altyd met 'n hoofletter geskryf, terwyl die beskrywer nie met 'n hoofletter geskryf word nie al is dit afkomstig van 'n eienaam. Byvoorbeeld, Canis lupus of Anthus hodgsoni. (Maar let daarop dat dit 'n moderne gebruik is: Linnaeus het altyd die spesifieke beskrywer met 'n hoofletter geskryf, en tot die vroeë 20ste eeu was dit algemene gebruik om die spesifieke beskrywer met 'n hoofletter te skryf as dit van 'n eienaam afkomstig was.)
* Wanneer dit saam met 'n gewone naam gebruik word, word die wetenskaplike naam gewoonlik agterna in hakkies geskryf, byvoorbeeld, "die Huismossie (Passer domesticus) is bedreig."
* Die wetenskaplike naam behoort in die algemeen voluit geskryf word wanneer dit vir die eerste keer gebruik word of as verskeie spesies van die selfde genus in 'n referaat of verslaggelys of bespreek word. Dit kan afgekort word deur slegs die aanvanklike letter (en 'n punt) vir die genus te gebruik; byvoorbeeld Canis lupus word C. lupus. In uitsonderlike gevalle het die afkorting tot meer algemene gebruik versprei — byvoorbeeld die bakterie Escherichia coli word gereeld slegs E. coli genoem, en Tyrannosaurus rex is moontlik meer bekend as T. rex.
* Die afkorting "sp." (of "spec.") word gebruik wanneer die werklike spesifieke naam nie bekend is nie: byvoorbeeld Canis sp. dui "'n spesie van die genus Canis" aan. Die afkorting "spp." (meervoud) dui "verskeie onbekende spesies" aan.
* Die afkorting "cf." word gebruik wanneer die indentifikasie nie bevestig is nie: byvoorbeeld Corvus cf. splendens dui aan dat daar twyfel oor die spesie bestaan.


Kategorie:Wetenskaplike klassifikasie
Eaton se pylsterteend

Eaton se pylsterteend (Anas eatoni) is 'n eend wat deur die IUBN geklassifiseer word as 'n kwesbare spesie. Dit is genoem na die Engelse verkenner en naturalis Alfred Edmund Eaton. Eaton se pylsterteend is verwant aan die gewone pylsterteend en daar word gemeen dat dit daarvan afgesplinter en in aparte spesies ontwikkel het. Die manlike voēls ontwikkel nie volle broeivere nie.

Dit kom in twee subspesies op eilande in die Suidelike Indiese Oseaan voor:
* Anas eatoni eatoni op Kergueleneilande (5000-20 000 pare geskat in 1982)
* Anas eatoni drygalskyi op die Crozeteilande (600-700 pare geskat in 1982)

In die 1950's en 1960's is Anas eatoni eatoni na Amsterdameiland ingevoer, maar dit is sedert 1970 nie daar gesien nie en daar word aangeneem dat dit weer uitgesterf het. Die inheemse Amsterdameilandeend (Anas marecula) het in 1800 uitgesterf.

Die bevolking is aan die afneem en die getalle kan nou reeds heelwat minder wees as hierbo vermeld. Die eende is vroeër deur onder andere seeleeujagters gejag met 200 tot 300 wat elke jaar geskiet is na die vestiging van 'n basis in 1950. Ingevoerde roofdiere is nou die grootste bedreiging op Possession, Cochonseiland in Crozet en op die Kergueleneilande. Die voëls wat na Amsterdameiland ingevoer is, het waarskynlik uitgesterf as gevolg van wilde huiskatte en bruin rotte. Konyne is in 1992 op van die Kergueleneiland met gif uitgeroei .

Eaton se pylsterteend is in 1983 op 'n posseël van 1,5 en 1,8 frank van die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede afgebeeld .
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Eksterne skakels

* BirdLife Species Factsheet


Kategorie:Eendvoëls
Orde (biologie)

In die wetenskaplike klassifikasiesisteem wat gebruik word in biologie, is die orde (Latyn: ordo, meervoud ordines) 'n rangorde tussen die klas en die familie.
Geskiedenis van die begrip

duimnael|regs|100px|Portret van Carolus Linnaeus, deur J H Scheffel (1739)
duimnael|links|120px| Die voorblad van Systema Naturae, tiende uitgawe, in Duitsland gepubliseer (1758)

In die 1690's het die Duitse plantkundige Augustus Rivinus "orde" die eerste keer beskryf as 'n afsonderlike rangorde van biologiese klassifikasie. Carolus Linnaeus was die eerste persoon om dit volgehoud toe te pas binne al drie destydse koninkryke van die natuur (te wete minerale, plante, en diere) in sy Systema Naturae (1735, Eerste uitgawe).
Plantkunde

Die Linnaeaanse orde was 'n kunsmatige verdeling. Tot teen die einde van die 19de eeu het orde in die taksonomie groepe plante beskryf wat vandag onder familie geklassifiseer word. Teen 1906 het die eerste internasionale reëls van plantkundige nomenklatuur verskyn, en in dié reëls is familie toegewys aan die bogenoemde groep, en is orde begin gebruik vir 'n hoër rangorde wat vantevore as kohorte bekend gestaan het.
Dierkunde

In dierkunde was daar 'n meer natuurlike gebruik van die Linnaeaanse ordesisteem, en die moderne wetenskaplike loop dus nog sommige van sy ordinale name raak (soos byvoorbeeld die Lepidoptera vir die orde van motte en skoenlappers, of die orde Diptera vir vlieë, muskiete, muggies, en warmassies).
Sien ook

* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
* Visordes van Suider-Afrika
Bron

* Vertaling van die artikel Order (biology) op die Engelse Wikipedia.


Kategorie:Taksons
Rooibekeend

Die rooibekeend (Anas erythrorhyncha) is 'n baie algemene standvoël in Suidelike Afrika.
Identifikasie

'n Betreklik klein eendjie van 43–48 cm. Dit is 'n bruin eend met 'n donker area bo op die kop en 'n prominente rooi swawel. Die wit wang is nog 'n kenmerk waaraan dit uitgeken kan word.
Habitat

Gee voorkeur aan vlak, opdroënde vleie. Hulle vorm graag swerms naby vars water.
Dieet

Dieet bestaan hoofsaaklik uit waterplante, insekte, paddas en vissies.
Verspreiding

Verspreid oor die meeste dele van Suidelike-Afrika. Die eendsoort word, net soos die geelbekeend, van die Kaap tot in Abessinië aangetref, maar is veral volop in die Karoo.
Broeigewoontes

Die nes is altyd naby die water en uitgevoer met dons.
Ander name

* Engelse naam: Red-billed Teal
* Wetenskaplike naam: Anas erythrorhyncha
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bronnelys

* KENNIS, vol 14, 1980, bl. 2898-2899, ISBN 0 7981 0836 3


Kategorie:Eendvoëls
Somereend

Die somereend is 'n skaars somer besoeker in Suid-Afrika.
Identifikasie

37–41 cm.
'n Grys eend met 'n wit-streep oor die oë en 'n donker kop. Grys swawel en pote.
Habitat

Binnelandse vars water.
Verspreiding

Broei in die meeste van Europa en Wes-Asië, maar is 'n trek-voël en oor-winter in Afrika. Skaars somer besoeker in Suidelike-Afrika.
Geluid

Die manlike eend uiter 'n klerrb geluid. Beide geslagte uiter 'n jêg-jêg geluid.
Ander name

* Duitse naam: Knäkente
* Engelse naam: Garganey
* Wetenskaplike naam: Anas querquedula
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Verwysings

Kategorie:Eendvoëls
Grootrooibandsuikerbekkie

Die grootrooibandsuikerbekkie (Cinnyris afer; sinoniem Nectarinia afra) is 'n algemene standvoël in Suid-Afrika. In Engels staan dit as die greater double-collared sunbird bekend.
Identifikasie

duimnael|links|'n Grootrooibandsuikerbekkie

Die voëls is 14 cm lank. Hulle het 'n helder glansgroen kop en bo-rug, met 'n blou streep onder groen gedeelte gevolg deur 'n groot helder glansrooi bors aan die onderkant. Die res van die onderkant is bruingrys met bruin vlerke. Hierdie spesie is groter as die kleinrooibandsuikerbekkie, het 'n langer snawel en groter rooi band op die bors. Die vroulike suikerbekkie het 'n grysbruin bokant en grysgeel onderkant.
Habitat

Fynbos, immergroen bos en woudrande.
Verspreiding

Die voël kom voor in die kusgebiede van Suid-Afrika vanaf Kaapstad tot aan die suidkus en verder noord langs die Drakensberge tot in die noorde van die land.
Geluid

'n Skerp Tjoet-tjoet-tjoet geluid.
Subspesies

Daar is twee subspesies:

* C. a. saliens: in oostelike Suid-Afrika.
* C. a. afer: in suidelike Suid-Afrika.
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Verwysings

Kategorie:Suikerbekkies
Miombo-rooibandsuikerbekkie

Die miombo-rooibandsuikerbekkie is 'n algemene standvoël in miombo-boomveld van Suidelike-Afrika. In Engels staan dit bekend as die miombo double-collared sunbird of eastern miombo sunbird.
Identifikasie

13 cm. Helder glansgroen kop en bo-rug, met 'n blou streep onder groen borsgedeelte, gevolg deur 'n dun helder glansrooi borsband. Die res van die onderkant is bruin-grys, en die vlerke is bruin. Hierdie spesie kan maklik met die kleinrooibandsuikerbekkie verwar word, maar die gebiede waar hulle voorkom oorvleuel nie. Die vroulike suikerbekkie het 'n grys-bruin bokant en grys-geel onderkant.
Habitat

Miombo-boomveld tot aan die rande van woude.
Verspreiding

Aanwesig in boomveld in die oorgrootte deel van Zimbabwe.
Geluid

'n Skerp tjie-tjie-geluid.
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Verwysings

Kategorie:Suikerbekkies
Manche

Die Franse département Manche (50) met 'n oppervlakte van 5 938 vierkante kilometer en 'n bevolking van 499 531 in 2011 maak deel uit van die région (gewes) Normandië. Dit is die 50ste département in alfabetiese volgorde. Manche is vernoem na die Engelse Kanaal (Frans: La Manche of "Die Mou").
Geskiedenis

Die gebied van die huidige Manche is oorspronklik bewoon deur Galliese stamme en word later deur die Romeine, Bretonners en in 933 deur die Noormanne verower. In 1204 word die gebied by Frankryk ingelyf.

Die huidige département Manche is tydens die Franse Rewolusie op 14 Maart 1794 gevorm as deel van die historiese provinsie Normandië.
Geografie

Die département sluit onder meer die Cotentin-skiereiland en die eilandgroep van Chausey in. Dit word begrens deur die Engelse Kanaal en die départemente Calvados, Orne, Mayenne en Ille-et-Vilaine.
Klimaat

Manche het 'n tipiese maritieme klimaat met oorwegend westelike winde, wat ook verantwoordelik is vir die hoër reënval van die gebied. Die gemiddelde temperatuur is 5 °C in Januarie en 19 °C in Julie.
Demografie

Daar is sowat 20 stede (unités urbaines) in die département, waarvan die metropolitaanse gebied van Cherbourg met sy sowat 100 000 inwoners die belangrikste en ook die tweede grootste in die gewes Basse-Normandie (Neder-Normandië) is. Cherbourg is een van die onderprefekture van Manche en sedert die jaar 1803 ook 'n maritieme prefektuur.

Saint-Lô, die prefektuur (hoofstad) van Manche, het minder as 30 000 inwoners, en daar is net een ander munisipaliteit met meer as 10 000 inwoners – Granville met 'n bevolking van 13 000.
Administratiewe verdeling

duimnael|250px|Cotentin: Die vuurtoring van La Hague
Bronne

* Conseil général de La Manche
Eksterne skakels

* Webwerf van die Prefektuur
* Webwerf van die Conseil général


Kategorie:Departemente in Normandië
Spesifieke brandstofverbruik

Spesifieke brandstofverbruik, is 'n ingenieursterm wat gebruik word om die branstofdoeltreffendheid van 'n enjinontwerp aan te dui. Dit is 'n mate van die hoeveelheid brandstof wat benodig word om 'n gegewe hoeveelheid krag oor 'n gegewe tydperk te lewer.

Spesifieke brandstofverbruik hang af van die enjinontwerp, maar verskille in die spesifieke brandstofverbruik tussen verskillende enjins met dieselfde onderliggende tegnologie is geneig om baie klein te wees. Tipiese petrolenjins se spesifieke brandstofverbruik is ongeveer 0.3 kg/(kW·h) ongeag die onwerp van enige besondere enjin. Oor die algemeen sal die spesifieke brandstofverbruik vir 'n klas enjins toeneem saam met die samepersingsverhouding. Dieselenjins het 'n hoër spesifieke brandstofverbruik as petrolenjins hoofsaaklik vanweë hulle baie hoër samepersingsverhouding aangesien die manier waarop hulle brandstof brand in der waarheid minder doeltreffend is.

In praktiese toepassings is daar verskeie faktore wat 'n betekenisvolle rol speel in die bepaling van die brandstofdoeltreffendheid van 'n spesifieke enjinontwerp in 'n betrokke toepassing. Vliegtuigturbines (straal- en turboskroefenjins) byvoorbeeld is gewoonlik baie ligter en kleiner as suierenjins met gelykwaardige kraglewering, wat die sleurkrag op die vliegtuig verlaag asook die hoeveelheid krag benodig om die vliegtuig aan te dryf. Turbines is daarom 'n baie meer doeltreffende vliegtuigaandrywer as wat andersins sal blyk uit 'n vergelyking soos in die onderstaande tabel:
Sien ook

* Energie per eenheidsmassa
* Spesifieke impuls

Kategorie:Voertuigtegnologie
Mazda

Mazda (Japannees: マツダ株式会社, Matsuda Kabushiki-gaisha) is 'n Japannese motorvervaardiger met sy hoofkantoor in Hirosjima, Japan. Sedert 2005 vervaardig die maatskappy ongeveer 800 000 voertuie per jaar met die grootste afsetgebied vir sy produkte in Japan, Europa en Noord-Amerika.
Geskiedenis

duimnael|links|'n Mazda RX3.
duimnael|links|Die Mazda RX8.
Mazda het ontstaan as die Toyo Cork Kogyo Maatskappy in 1920 in Japan. Toyo Kogyo het oorgeskakel vanaf die vervaardiging van masjiengereedskap na voertuie met die bekendstelling van die Mazda Mazdago in 1931 en het ook wapens vervaardig vir die Japannese weermag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die maatskappy het die Mazda naam formeel in 1984 aangeneem, al het elke voertuig wat hulle gemaak het van die begin af al daardie naam gedra. Die eerste vierwielmotor, die Mazda R360 is in 1960 bekendgestel en gevolg deur die Mazda Carol in 1962.

Die Ford Motormaatskappy het sedert 1979 'n 25% aandeel in Mazda besit en in 1996, het hulle hul belang verhoog tot 'n beherende aandeel van 33.4% toe Mazda 'n finansiële krisis beleef het. Baie van Ford se modelle is dan ook op Mazdas gebaseer.
Sien ook

* Lys van Mazdavoertuie
Verwysings
Eksterne skakels

* Mazda se Amptelike Korporatiewe Webwerf
* Mazda Dealerships – US
* Kort opsomming oor Mazda uit 2005
* Mazda Galery – Mazda Beelde
* Bewaringsprojek deur Mazda geborg
Bontelsie

Die Bontelsie is 'n waadvoël en 'n algemene standvoël in suidelike Afrika. Dit het 'n wye verspreiding in die Ou Wêreld, en is ten dele ook 'n trekvoël.
Identifikasie

Volwasse voëls het wit vere behalwe vir 'n swart hoof en swart vlekke op die vlerke en op die rug. Hulle het lang na bo-gekeerde snawels en lang blouerige bene.
Habitat

Die habitat is hoofsaaklik vlak damme, mere en vleie. Hulle broei op oop grond, soms in klein groepies. Die broeisel bestaan normaalweg uit 3 tot 5 eiers.
Verspreiding

Die Bontelsie broei in Europa en sentraal-Asië en oorwinter in Afrika en Suid-Asië. In 1840 het dit as 'n broeispesie in Brittanje uitgesterf, maar dit kon die eiland sedert 1947 herkoloniseer.
Geluid

Die Bontelsie uiter harde kloet-kloet-kloet geluid.
Ander name

* Engelse naam: Pied avocet
* Wetenskaplike naam: Recurvirostra avosetta
Fotogalery


Recurvirostra avosetta MHNT.JPG|'n Liggekleurde eier uit Frankryk
Gelege vom Säbelschnäbler.jpg|Nes met legsel in Nedersakse
Skärfläckans fötter med simhud.jpg|Hulle is goeie swemmers danksy hul gewebde pote
Бъдещето на преден план.jpg|Kuiken by volwassene
Avocet (Recurvirostra avosetta) juvenile, crop.jpg|'n Jongvoël in Norfolk, Engeland
Pied avocet taking off.jpg|Volwassene in vlug, Indië
Pied Avocet (Recurvirostra avosetta).jpg|'n Swerm van 17 te Strandfontein, Wes-Kaap

Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Verwysings
Bron

* Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.

Kategorie:Elsies