JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
802.11

duimnael|300px|Die Linksys WRT54G het 'n 802.11b/g-radio met twee antennes.

Die mees algemene argitektuur- en protokolstandaarde wat toegepas word om data oor te dra in 'n draadlose netwerk is die IEEE 802.11-standaarde.

Die 802-komitee is verantwoordelik om standaarde te ontwikkel vir LAN’e (lokale area netwerke) en WAN’e (wye area netwerke). Die komitee is in werkgroepe opgedeel. Die 802.3-groep ontwikkel byvoorbeeld standaarde vir Ethernet-gebaseerde bedrade netwerke, die 802.15-groep ontwikkel standaarde vir persoonlike-area netwerke en die 802.11-groep ontwikkel standaarde vir draadlose lokale area netwerke.

802.11 word verder onderverdeel, byvoorbeeld:

802.11b (ook bekend as Wi-Fi) is 'n standaard vir draadlose LAN’e wat bedryf word in die 2.4 tot 2.5 GHz frekwensiespektrum met 'n maksimum data-oordragkoers van 11 Mbps (megabisse per sekonde). Dit voorsien 3 afsonderlike kanale en was vir 'n geruime tyd die mees populêre standaard.

802.11a is 'n standaard vir draadlose LAN’e wat bedryf word in die 5.15 tot 5.875 GHz frekwensiespektrum met 'n maksimum data-oordragkoers van 54 Mbps.

802.11g is 'n standaard vir WLAN’e (draadlose LAN’e) wat bedryf word in die 2.4 tot 2.5 GHz frekwensiespektrum met 'n maksimum data-oordragkoers van 54 Mbps.

802.11g Super G is 'n standaard vir WLAN’e (draadlose LAN’e) wat bedryf word in die 2.4 tot 2.5 GHz frekwensiespektrum met 'n maksimum data-oordragkoers van 108 Mbps.

802.11i is 'n standaard vir verskerpte sekuriteit in die draadlose netwerkomgewing en is aanvaar in 2004.

802.11n is 'n standaard vir 'n spoed tot 300 Mbps (3x die spoed van 100Tbase 100Mbps LAN-konneksie) en is aanvaar in 2004. Dit is 'n multikanaal transmissie en maak gebruik tussen 3 en 6 antennes, soms ingebou op die TP (toegangspunt) (Engels: AP = access point) of ook met 'n eksterne antenne in die kamer of buitenshuis.


802.11n is 'n voorgestelde verandering wat die vorige 802.11-standaarde verbeter met byvoeging van multiple-input multiple-output (MIMO) - veelvuldige-in veelvuldige-out (VIVU) en baie ander nuwe ekstras.


802.11x was aanvanklik 'n konsepstandaard vir poortgebaseerde toegangsbeheer (poort-gebaseerde toegangsbeheer gebruik die fisiese kenmerke van die LAN infrastruktuur en wisselaars om bekragtiging by elke LAN-poort te verskaf). Die naam het egter mettertyd na 802.11 in die algemeen begin verwys en is vandag 'n gereserveerde naam wat nooit gebruik sal word nie.

802.11v is 'n netwerkbestuurstandaard.
Eksterne skakels

* http://www.ieee802.org/11/


Kategorie:Rekenaarnetwerke
Kategorie:Standaarde
Świnoujście

duimnael|links|200px|Ligging van Świnoujście
Świnoujście (Duits en voorheen: Swinemünde) is 'n Poolse stad in die woiwodskap Wes-Pommere met sowat 41 000 inwoners. Świnoujście lê langs die Oossee in die uiterste noordweste van Pole teen die grens met die Duitse deelstaat Mecklenburg-Voorpommere. Die stad is op die drie eilande Usedom (Uznam), Wollin (Wolin) en Kaseburg (Karsibór) aan die Szczecin-strandmeer geleë en is die voorhawe van Szczecin. In Świnoujście uitmond die Swine (Świna), een van drie takke van die Oder, in die Oossee.

In die herfs van 1945 het Świnoujście onder Poolse administrasie gekom en is die oorspronklike Duitse bevolking verdryf.


Kategorie:Nedersettings in Pole
Kategorie:Nedersettings langs die Oossee
Meditasie

duimnael|Afsondering in die natuur kan as 'n metode van meditasie dien.
Daar bestaan verskillende soorte meditasie in diverse tradisies. In die Christendom is meditasie die beskouing van 'n Bybelteks of 'n gebeurtenis uit die lewe van Jesus. Sedert die Middeleeue verbreed die term tot die insluiting van die beskouing van die natuur. Tydens die 16de eeu het meditasie ten doel om innerlike organisasie, omgang met God en dienswilligheid te skep. Onder die invloed van die Oosterse Herlewing ontstaan daar in die 20ste eeu hernieude belangstelling in stilte, konsentrasie en die verbreding van die bewussyn. Meditasie word deesdae veral as 'n ontspanningstegniek sonder geloofskonnotasies gebruik.

Daar bestaan twee soorte meditasie: voorwerpgerigte meditasie (om op 'n enkele voorwerp te fokus) en voorwerpvrye meditasie (om bloot aan niks te dink nie en die gedagtes totaal te ledig). Laasgenoemde meditasie word as 'n meer gevorderde vorm gesien en word nie vir beginners aanbeveel nie.
Bronne

*
* Austin, James H. (1999) Zen and the Brain: Toward an Understanding of Meditation and Consciousness, Cambridge: MIT Press, 1999,
* Azeemi, Khwaja Shamsuddin Azeemi (2005) Muraqaba: The Art and Science of Sufi Meditation. Houston: Plato, 2005,

* Bennett-Goleman, T. (2001) Emotional Alchemy: How the Mind Can Heal the Heart, Harmony Books,
* Benson, Herbert and Miriam Z. Klipper. (2000 [1972]). The Relaxation Response. Expanded Updated edition. Harper.
* (NB: has substantial overlap with the full report by , listed below. Overlap includes the first 6 authors of this paper, and the equivalence of Table 3 on p. 134 in this paper with Table B1 on p. 281 in the full report)
*
*
*

*
*

*
*

*

*
*
*
*

* Hayes, S. C.; Strosahl, K. D.; Wilson, K. G. (1999) Acceptance and Commitment Therapy. New York: Guilford Press.

*

*
*


Kategorie:Meditasie
Four Corners (VSA)

regs|duimnael|200px|Die Four Corners gebied is die rooi gebied op die kaart
duimnael|Die Four Corners Monument wat op die plek opgerig is

Die Four Corners (Vier Hoeke) is 'n gebied in die westelike VSA geleë naby die gemene grens van vier Amerikaanse state: in kloksgewys volgorde van die noordweste is Utah, Colorado, Nieu-Mexiko en Arizona. Dit is die enigste plek waar vier Amerikaanse state by een punt saam kom. Drie van die vier staathoeke is op die Navajo Indiaan Reservaat. Die vierde hoek, in Colorado, is op die Ute Mountain Indian Reservation. Die Four Corners Monument wat hier geleë is het 'n $3 per persoon toegangsfooi.

Four Corners is by die koördinate geleë.

Omdat die Four Corners deel is van 'n hoë plato, is dit baiekeer die middelpunt van weerstelsels, wat op die plato stabiliseer en dan ooswaarts na die sentrale en bergstate beweeg. Die weerstelsel veroorsaak sneeu en reënval oor die sentrale gedeelte van Amerika.
Soortgelyke plekke

* Quadripoint
* Four Corners (Kanada)
* Tres Fronteras
* Triple Frontier

Kategorie:Geografie van Arizona
Kategorie:Geografie van Colorado
Kategorie:Geografie van New Mexico
Kategorie:Geografie van Utah
Kategorie:Geografie van die Verenigde State van Amerika
Kategorie:Grense van state van die Verenigde State van Amerika
Versailles

duimnael|links|250px|Kasteel van Versailles
Versailles is 'n stad wat ongeveer 19km suidwes van Parys, Frankryk, geleë is. Dit is veral bekend vir die paleis van Versailles wat deur Lodewyk XIII gebou en deur sy seun Lodewyk XIV uitgebrei is.

Naas die wêreldberoemde kasteel, is daar ook ander besienswaardighede waaronder:
* Die katedraal Saint-Louis de Versailles, gebou tussen 1743 en 1754
* Die kerkgebou Église Notre-Dame de Versailles, gebou tussen 1684 en 1686

Belangrike geskiedkundige wêreldgebeure het hier plaasgevind, waaronder:
* Die Vrede van Versailles (1783)
* Die proklamasie van die Duitse Keiserryk (1871) en
* Die Verdrag van Versailles (1919) na afloop van die Eerste Wêreldoorlog
Onderwys

* Universiteit van Versailles



Kategorie:Nedersettings in Île-de-France
Andes

duimnael|links|Nasa-kaart van die Andes
duimnael|Die Andes in Santiago de Chile, [[Chili]]
duimnael|Cono de Arita in Salta, Argentinië

Die Andesgebergte (Spaans: Cordillera de los Andes) is 'n groot, lang bergreeks aan die weskus van Suid-Amerika. Dit is ongeveer 7 000 km lank en op plekke tot 160 km breed. Die gemiddelde hoogte van die bergreeks is ongeveer 4 000 meter en die hoogste punt is Aconcagua met 6 962 meter in Argentinië naby die grens met Chili, gevolg deur Ojos del Salado (6 893 m).

Die Andes loop vir die grootste deel parallel met die Stille Oseaan deur die lande Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru, Bolivië en die suidelike deel loop deur Argentinië en die lang en smal land Chili. Die mees suidelike punt is by Tierra del Fuego.

Tot die Spaanse verowering in 1533 onder Francisco Pizarro het die magtige Inka-ryk 'n belangrike rol in die streek gespeel. Die naam van die Andes is waarskynlik afgelei van die Quechua-woord anti, wat "ooste" beteken.
Verwysings
Eksterne skakels

*



Kategorie:Berge van Argentinië
Kategorie:Berge van Chili
Kategorie:Berge van Ecuador
Kategorie:Geografie van Bolivië
Kategorie:Geografie van Colombia
Kategorie:Geografie van Peru
Kategorie:Geografie van Venezuela
Alexander van Colombo

Alexander van Colombo was die slaaf van Jan George Hauptfleisch, 'n burger en chirurg aan die Kaap. Hy het daarin geslaag om na Tranquebar te ontsnap met die Deense skip: "Kroonprinses van Denemarke". Hy is in Tranquebar oorhandig aan Goewerneur Ernst Bosak waar hy tydelik as soldaat in diens geneem is. Kaptein Sporing het onderneem om die slaaf terug te bring na die Kaap, maar hy was skoonveld met die skip se terugkeer vanaf Atchin na Tranquebar. Hulle het vermoed dat hy na Nagapatnam gevlug het.

Nadat Jan George ingelig was dat Alexander van Colombo verdwyn het, het hy 'n versoekskrif aan die Kaapse raad gerig. In die versoekskrif vra hy dat hulle 'n skrywe sal rig aan Nagapatnam sodat sy slaaf kon laat opspoor. Die aansoek is vergesel met 'n verklaring, gedateer 6 Mei 1747, deur Kaptein Sporing en Christiaan Sievers (die hoof chirurg van "Kroonprinses van Denemarke"), en Jan Christiaan Bosh.


Kategorie:Geskiedenis van Suid-Afrika
Geografie van Denemarke

Denemarke neem 'n besondere stelling binne die Skandinawiese lande in. Dit vorm 'n soort "brug" tussen Sentraal- en Noord-Europa en bestaan met uitsondering van die skiereiland Jutland, wat sowat die helfte van die land se oppervlakte verteenwoordig, uit meer as 470 groot en klein eilande, wat tussen Jutland en die Suid-Sweedse gewes Skåne lê. Slegs sowat honderd van hierdie eilande is bewoon. Die grootste eilande is Seeland (met die hoofstad Kopenhagen), Fune (Deens: Fyn), Lolland en Bornholm.

Denemarke se enigste landgrens is dié met Duitsland (byna sewentig kilometer), terwyl die kuslyn oor sowat 7 400 kilometer strek. Geen plek in die land lê verder as sowat vyftig kilometer van die see af nie.
FC Barcelona

duimnael|links|Camp Nou stadion.

Fútbol Club Barcelona is 'n Spaanse sokkerklub van Barcelona in Katalonië. Die klub is een van die grootste in Europa en in die wêreld. Die klubkleure is pers (of granaatrooi-blou (blaugrana)) en die stadion van FC Barcelona is Camp Nou, wat letterlik 'nuwe veld' beteken. FC Barcelona is die enige klub in Europa wat vanaf die instelling van Europese sokker in 1955 elke jaar by ten minste één van die toernooie aanwesig is. Die aartsvyand van FC Barcelona is Real Madrid. Wedstryde tussen die klubs staan bekend as El Clásico (Die Klassieke). Nog 'n belangrike teenstander is die stadsgenoot RCD Espanyol; tweestryde dra die naam Derbi de Barcelona. FC Barcelona is vroeg in 2010 as die beste klub sedert 1991 deur die IFFHS aangewys. FC Barcelona is in 1899 gestig.
Bekende spelers
Bronnelys

* Simon Kuper: Barça: The rise and fall of the club that built modern football, Short Books, London 2022. 978-1-78072-554-3
* Sid Lowe: Fear and Loathing in La Liga. Barcelona vs Real Madrid. Yellow Jersey Press, London 2013.
* Jonathan Wilson: The Barcelona Legacy: The Evolution of winning soccer Tactics from Cruyff to Guardiola, Blink Publishing, London, 2018. .
Eksterne skakels

* FC Barcelona
* Network Organisation Football Agency Ltd.
* FC Barcelona Videos
* Nederlandse fanklub FC Barcelona
* Official FC Barcelona UK Penya
* FC Barcelona personal website collection (FCB Fan Clubs around the world, programme, ticket, pennant and match day badges)


Kategorie:Barcelona
Kategorie:Spaanse sokkerklubs
Johan Cruijff

Hendrik Johannes Cruijff (Nederlands: [ˈjoːɦɑn ˈkrœyf] ; * 25 April 1947 in Amsterdam; † 24 Maart 2016 in Barcelona), bekend as Johan Cruyff, was 'n Nederlandse sokkerspeler. Hy word as een van die grootste sokkerspelers van sy tyd beskou.

Hy het by Ajax, FC Barcelona, Los Angeles Aztecs, Washington Diplomats, Levante en die Nederlandse klub Feyenoord gespeel.

Die Johan Cruijff Schaal, 'n Nederlandse sokkertrofee, is na hom genoem.
Bronnelys

* Andy Bollen: Fierce Genius. Cruyff's Year at Feyenoord. Pitch Publishing Ltd, London 2021, .
* Arthur van den Boogaard: Het laatste seizoen. Thomas Rap, Amsterdam 2021, .
* Auke Kok: Johan Cruyff: Always on the Attack. Simon & Shuster, London 2023. .
* Simon Kuper: Barça: The rise and fall of the club that built modern football, Short Books, London 2022.
* Dylan O’Connell: The Ajax Way: How One Football Club Defines the Modern Game. Pitch Publishing, Chichester 2024, .
* Steven Scragg: The church that Cruyff built, These Football Times / New York Times, 11. Oktober 2019.
* Jonathan Wilson: The Barcelona Legacy: The Evolution of winning soccer Tactics from Cruyff to Guardiola, Blink Publishing, London, 2018. .
* David Winner: Brilliant Orange: The Neurotic Genius of Dutch Football. Bloomsbury Publishing, London 2001. .
Eksterne skakels

Kategorie:Nederlandse sokkerspelers
Kategorie:Sokkerafrigters
Kategorie:Geboortes in 1947
Kategorie:Sterftes in 2016
Aktinium

Aktinium (IFA: ) is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Ac en atoomgetal 89.
Merkbare eienskappe

Aktinium is 'n silwerige baie radioaktiewe metallieke element. As gevolg van die element se intense radioaktiwiteit, gloei aktinium in die donker met 'n bleekblou lig. Dit word slegs in spoorhoeveelhede in uraanerts aangetref as 227Ac, 'n α en β-uitstraler met 'n halfleeftyd van 21,773 jaar. Een ton uraanerts bevat ongeveer 'n tiende van 'n gram aktinium.
Toepassings

Aktinium is omtrent 150 keer so radioaktief as radium, wat dit 'n waardevolle neutronbron maak. Andersins het dit geen beduidende industriële toepassings nie.

225Ac is word in geneeskunde gebruik om 213Bi te vervaardig in 'n herbruikbare generator of dit kan alleen gebruik word as 'n middel vir radio-immunoterapie.
Geskiedenis

Aktinium is in 1899 deur André-Louis Debierne, 'n Franse chemikus ontdek, wat dit van pikblende geskei het. Friedrich Otto Giesel het aktinium onafhanklik in 1902 ontdek. Die chemiese gedrag van aktinium is soortgelyk aan díe van die seldsame aardelement lanthanum.

Die woord aktinium kom van die Grieks aktis, aktinos wat straal beteken.
Voorkoms

Aktinium word in spoorhoeveelhede in uraanerts aangetref, maar word meer algemeen in milligramhoeveelhede deur die neutronbestraling van 226Ra in 'n kernreaktor vervaardig. Aktiniummetaal is ook berei deur die reduksie van aktiniumfluoried met litiumdamp teen ongeveer 1100 tot 1300 °C.
Isotope

Natuurlikvoorkomende aktinium bestaan uit een radioaktiewe isotoop; 227Ac. 36 radioisotope is gekaraktiriseer met die stabielste 227Ac met 'n halfleeftyd van 21,772 jaar, 225Ac met 'n halfleeftyd van 10,0 dae, en 226Ac met 'n halfleeftyd van 29,37 ure. Al die ander radioaktiewe isotope het halfleeftye minder as 10 ure en meeste hiervan het halfleeftye van minder as een minuut. Die isostoop met die kortste halfleeftyd is 217Ac wat deur alfaverval en elektronvangs verval. Dit het 'n halfleeftyd van 69 ns. Aktinium het ook twee meta-state.

Gesuiwerde 227Ac bereik ekwilibrium met die element se vervalprodukte na 185 dae, en verval dan volgens die 21,773-jaar halflewe.

Die isotope van aktinium wissel in atoommassa van 206 ame (206Ac) tot 236 ame (236Ac).
Voorsorgmaatreëls

227Ac is geweldig radioaktief, en in terme van die potensiaal vir stralinggeïnduseerde gesondheidseffekte is 227Ac selfs gevaarliker as plutonium. Inname van selfs 'n klein hoeveelheid 227Ac hou 'n ernstige gesondheidsgevaar in.
Verwysings

* Los Alamos National Laboratory – Actinium
Eksterne skakels

* WebElements.com – Actinium


Kategorie:Aktiniede
Kategorie:Chemiese elemente
Vlae van state van Venezuela

Hierdie galery van vlae van state van Venezuela wys die vlae van die 23 state van Venezuela asook dié van die Federale Distrik en die Federale Gebiede.
Vlae van die state


Beeld:Flag of Amazonas Indigenous State.svg|Amazonas
Beeld:Flag of Anzoátegui State (original version).svg|Anzoátegui
Beeld:Flag of Apure State.svg|Apure
Beeld:Flag of Aragua State.svg|Aragua
Beeld:Flag of Barinas State.svg|Barinas
Beeld:Flag of Bolívar State.svg|Bolívar
Beeld:Flag of Carabobo State.svg|Carabobo
Beeld:Flag of Cojedes State.svg|Cojedes
Beeld:Flag of Delta Amacuro State.svg|Delta Amacuro
Beeld:Flag of Falcón State.svg|Falcón
Beeld:Flag of Guárico.svg|Guárico
Beeld:Flag of Lara State.svg|Lara
Beeld:Flag of Mérida State.svg|Mérida
Beeld:Flag of Miranda State.svg|Miranda
Beeld:Flag of Monagas State.svg|Monagas
Beeld:Flag of Nueva Esparta.svg|Nueva Esparta
Beeld:Flag of Portuguesa.svg|Portuguesa
Beeld:Flag of Sucre State.svg|Sucre
Beeld:Flag of Táchira.svg|Táchira
Beeld:Flag of Trujillo State.svg|Trujillo
Beeld:Flag of La Guaira State.svg|Vargas
Beeld:Flag of Yaracuy State.svg|Yaracuy
Beeld:Flag of Zulia State.svg|Zulia

Vlae van die federale gebiede


Beeld:Flag of Caracas.svg|Federale Distrik
Beeld:Federal dependencies of Venezuela's Flag.svg|Dependencias Federales

Sien ook

* Vlag van Venezuela
* State van Venezuela
Eksterne skakels

* Venezuela – State by Flags of the World.


Kategorie:Venezuela
Venezuela
Nobelium

Nobelium (IFA: ), ook bekend as unnilbium (IFA: , simbool Unb), is 'n sintetiese element in die periodieke tabel met die simbool No en atoomgetal 102. 'n radioaktiewe metallieke transuraan in die actinide reeks, nobelium word gesintetiseer deur curium met koolstof ione te bombardeer. Dit is vir die eerste keer deur 'n span gelei deur Albert Ghiorso en Glenn T. Seaborg in 1958 geïdentifiseer.
Merkbare eienskappe

Min is bekend oor nobelium en slegs klein hoeveelhede is ooit vervaardig. Dit het hoegenaamd geen gebruike buite die laboratorium nie. Die stabielste isotoop, 259No, het 'n halfleeftyd van 58 minute en verval na 255Fm deur alfaverval of na 259Md deur elektronvangs.
Geskiedenis

Nobelium (vernoem na Alfred Nobel) is vir die eerste keer gesintetiseer deur Albert Ghiorso, Glenn T. Seaborg, John R. Walton en Torbjørn Sikkeland in April 1958 by die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Die span het die nuwe swaar-ioon lineêre versneller (HILAC) gebruik om 'n curium teiken (95% 244Cm en 4.5% 246Cm) met 12C ione gebombardeer om 254No (halflewe van 55 sekondes) te maak. Hulle werk is deur Sowjet navorsers in Dubna bevestig.

'n Jaar tevore het fisici by die Nobel Instituut in Swede egter aangekondig dat hulle 'n isotoop van element 102 gesintetiseer het. Die span het rapporteer dat hulle 'n isotoop met 'n halfleeftyd van 10 minute teen 8.5 MeV geskep het nadat hulle 244Cm met 13C kerne gebombardeer het. Gebaseer op die verslag het die Kommissie op Atoommassas van die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie die naam nobelium en die simbool No vir die "nuwe" element toegeken en aanvaar. Russiese en Amerikaanse pogings om die eksperiment te herhaal het gefaal.

In 1966 het navorsers te UC Berkeley die eksperimente van 1958 bevestig en verder die bestaan van 254No (halfleeftyd 55 s), 252No (halfleeftyd 2.3 s) en 257No (halfleeftyd 23 s). Die volgende jaar het Ghiorso se groep daarop besluit om die naam nobelium vir element 102 te behou.
Isotope

13 radioisotope van is gekarakteriseer, waarvan die stabielste 259No met 'n halfleeftyd van 58 minutes, 255No met 'n halfleeftyd van 3,1 minute, en 253No met 'n halfleeftyd van 1,7 minute is. Al die ander radioaktiewe isotope het halfleeftye van minder as 56 sekondes. Die element het ook een metastaat, 254mNo (t½ 0,28 sekondes).

Die bekende isotope van nobelium wissel in atoommassa van 249,088 u (249No) tot 262,108 u (262No). Die primêre vervalmodus voor die stabielste isotope, 259No, is alfastraling, en die primêre modus daarna is spontane kernsplyting. Die primêre vervalprodukte voor 259No is element 100 (fermium) isotope, en die primêre produkte daarna is energie en subatomiese deeltjies.
Verwysings

* Los Alamos National Laboratory – Nobelium
* Guide to the Elements – Revised Edition, Albert Stwertka, (Oxford University Press; 1998) ISBN 0-19-508083-1
* It's Elemental – Nobelium
Eksterne skakels

* WebElements.com – Nobelium


Kategorie:Nobelium
Bahrein

Bahrein (Arabies: البحرين, al-Baḥrayn, [aɫ baħrajn], letterlik: "die twee mere"), amptelik die Koninkryk Bahrein (مملكة البحرين, Mamlakat al-Baḥrayn, , letterlik: "Koninkryk van die twee mere"), is 'n eilandstaat in die Midde-Ooste en Wes-Asië. Die land bestaan uit 33 eilandjies in die Persiese Golf, hier "Arabiese Golf" genoem. Dit lê noordoos van Saoedi-Arabië, wes van Katar en suidwes van Iran. Bahrein beslaan 'n oppervlakte van 780 km² en het 'n bevolking van 1 569 446 in 2018 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Manama, met die Bahrein Wêreldhandelsentrum. Bahrein is die derde kleinste nasie van Asië volgens oppervlakte na die Maledive en Singapoer. Die amptelike taal is Arabies en van die belangrikste etniese groepe sluit in Arabiere en Bedoeïene. Bahrein beskik oor 'n groot aantal immigrante wat sowat 48% van die land se bevolking vorm.

duimnael|links|Nasa-Satellietbeeld van Bahrein
duimnael|links|Kaart van Bahrein
duimnael|links|Manama, Bahrein se hoofstad
Bahrein was sedert die oudheid vir sy Pêrelduikers bekend en was onder die gesag van die Christelike Lachmiede. Dit het in 628 een van die eerste nasies geword wat Islam aanvaar het. Na 'n tydperk van Arabiese heerskap is Bahrein in 1521 deur Portugal beset, wat reeds in 1602 deur Sjah Abbas I van die Safawidiese Ryk onder die Persiese Ryk verdryf is. In 1783 het die Bani Utbah-klan Bahrein van Nasr Al-Madhkur verower en is sedertdien onder die gesag van die koninklike familie Al Khalifa, met Ahmed al Fateh as Bahrein se eerste hakim.

In die laat 1800's het Bahrein 'n Britse protektoraat geword. Ruolie is in 1932 in Bahrein ontdek, wat die land welvarend gemaak het. Die land se demokratiese rekord is egter wisselvallig. In 1971 het Bahrein sy onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verklaar en het in 2002 'n koninkryk geword. Tydens die Arabiese Lente van 2011 in Noord-Afrika het die land onder populêre verset gebuk gegaan. Bahrein se binnelandse beleid word deur die konflik tussen die toonaangewende Soennitiese minderheid en die Sjiitiese meerderheid van die bevolking oorheers. Terwyl Saoedi-Arabië die Bahreinse regering ondersteun het, die Sjiitiese opstand te onderdruk, word die Sjiiete deur Iran ondersteun.

Bahrein beskik oor 'n hoë Menslike-ontwikkelingsindeks en word deur die Wêreldbank as 'n hoë-inkomste ekonomie beskou. Bahrein is 'n lidland van die Verenigde Nasies, Beweging van Onverbonde Lande, Arabiese Liga, Organisasie van Islamitiese Samewerking en die Samewerkingsraad van die Arabiese Golflande.
Nedersettings

Ander plekke sluit in: Awali, Diraz, Hidd, Sar en Bani Jamrah.
Sport

Bahrein huisves sedert 2004 die Formule Een se Bahreinse Grand Prix op die Bahrein Internasionale Renbaan in Sakhir.
Verwysings
Bronnelys

; Algemeen
*
*
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf



Kategorie:Voormalige Britse kolonies
Kategorie:Koninkryke
Kategorie:Arabiese wêreld
Ontdekking van die chemiese elemente

Die ontdekking van die chemiese elemente waarvan die bestaan vandag bekend is word in kronologiese volgorde voorgestel. Die elemente word in die algemeen gelys in die volgorde waarin elkeen vir die eerste keer as 'n suiwer element gedefinieer is, aangesien die presiese datum waarop meeste elemente ontdek is nie akkuraat gedefinieer word nie. Die ontdekking van die eerste paar elemente het geen geskrewe rekord nie.
Antieke tyd
13de eeu

duimnael|125px|regs|Albertus Magnus
15de eeu
16de eeu

duimnael|regs|125px|Paracelsus
17de eeu
18de eeu

duimnael|regs|125px|Antoine Lavoisier
duimnael|regs|125px|Martin Heinrich Klaproth
19de eeu

duimnael|regs|125px|Andrés Manuel del Río
duimnael|regs|125px|Humphry Davy
duimnael|regs|125px|Sir William Crookes
duimnael|regs|125px|Robert Bunsen

duimnael|regs|125px|Marie Curie
20ste eeu
21ste eeu
Kyk ook

* Periodieke tabel
Verwysings

Kategorie:Chemie