JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
देव

देव जाती नेपालको पूर्वी तराईका रैथाने पौदार समुदायका मैथिली भाषी नेपाली जाती हो ।

देव (स्थान) विशाल नेपालबाट गुमेको हालकाभारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
परिचय

देव गाढा त देवताहरूले बाँस गर्ने पुरानो मान्यता प्रचालित छ । देव गाढा अहिले भारतमै भए त पनि पहिला पृथ्वीनारायणको पालामा नेपालीको सान मानिने गर्थो , यो देव गाढा । यहाँ सान रहेको राजा राजि देवले आफ्नो प्रजा र सेनाको भलाई का निम्ति एकिकारण गर्ने बेलामाा राजिखुसी देश छोडेर कपिलवस्तुमा बसेका थिए । राजि देवकै २५सौ पुस्ताको धरोहर हुन हाम्रो कृषक प्रेमी देव धवल हुन ।

राजा पछिको पुस्ता यस्तो रहेको मानिन्छ ......
इतिहास

पर्यटन स्थलहरू
बीकानेर

बीकानेर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।


Bikaner-Junagarh-12-2018-gje.jpg|Junagarh Fort
Bikaner-Junagarh-54-2018-gje.jpg|Inside Junagarh Fort
Bikaner-Junagarh-66-2018-gje.jpg|Inside Junagarh Fort
Bikaner-Devikund Sagar-16-2018-gje.jpg|Devikund Sagar
Bikaner-14-fliegende Haendler-2018-gje.jpg|Trading
Bikaner-Folklore-Abend-10-Taenzerin-2018-gje.jpg|Folklore festival
File:BCFest2.jpg
File:BCFest21.jpg
File:BCFest19.jpg
File:BCFest23.jpg
File:BCFest24.jpg
File:BCFest11.jpg

परिचय

इतिहास

पर्यटन स्थलहरू

श्रेणी:भारतका सहरहरू
केदारनाथ

केदारनाथ भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो ।
केदारनाथ परिचय

केदारनाथ भारत उत्तराखण्ड राज्यको रुद्रप्रयाग जिल्लाको एक नगरपञ्चायतमा रहेको, अति दुर्गमस्थलमा रहेका चारधाम मध्येको एक धाम हो । यिनलाई प्रसिद्ध शिवजी तथा प्रसिद्ध शिवलिङ्ग रहेको स्थान मानिन्छ । यो स्थान हिन्दूहरूको प्रसिद्ध तीर्थस्थल हो । केदारनाथ रहेको यो स्थान समुन्द्रि सतहबाट ३५८४ मिटर उचाईमा रहेको छ । शिवका १२ ज्योतिलिङ्ग मध्ये यिनी एक हुन् । आदि शंकराचार्यले ८२० ई.मा यिनै केदारनाथमा देह त्याग गरेका थिए ।
यहाँका पञ्चकेदारनाथहरु यस प्रकार छन् ।
*१—केदारनाथ (३५८४मि.उचाईमा) मन्दाकिनी नदीको सिरानमा रहेकाछन् ।
*२—मधमेश्वर (३२८९ मि.उचाईमा) चौखम्पा पहाडको चुचुरोमा रहेकाछन् ।
*३—तुङ्गनाथ (३८१० मि.उचाईमा) मधमेश्वर गंगा नदी र मार्कण्डे गङ्गानदीको संगम स्थल नजिक रहेका छन् ।
*४—रुद्रनाथ (२२८६ मि.उचाईमा) हटी पर्वतमा रहेकाछन् यी शिवको अनुहार मानिन्छन् ।
*५—कल्पनाथ (२१३४ मि.उचाईमा) यस प्रकारका पञ्चकेदारहरुमध्ये केदारनाथ प्रमुख केदार मानिन्छन् । केदारनाथका यी केदारको नजिकै पुराणअनुसार स्वर्गमा बग्ने गङ्गाको धारा मानिने कार्तिकेय (मोहन्याल) लाई केदारनाथले गाड(समुन्द्र) बगाएको मन्दाकिनीनदी रहेको छ । सत्ययूगका राजा केदारको नामबाट केदारनाथ रहन गएको हो, भन्ने मान्यता पाईन्छ । हजारौ वर्षपहिले पाण्डवहरूले यो केदारनाथको मन्दिर बनाएको मान्यता छ । यस स्थानलाई शंकराचार्यले आठौ शताब्दीमा पुर्ननिर्माण गरेका थिए । यिनै केदारनाथसंग सम्बन्धित
*डोटी बोगटानका ठूला केदार, बन्नाकेदार,
*डोटी देउवान गड्सेराका चाकाकेदार,
*डडेल्धुराका अशिग्राम केदार
*बैतडीका रौलाकेदार(रौलेश्वर केदार), ग्वालेख केदार,
*पिथौड़ागड अस्कोट्का धजकेदार सम्बन्धित छन् |
केदारनाथका केदारको दक्षिण कुनामा भैरवको दलबल स्थापना गरिएको छ । यी भैरवका दलबल केदारका गार्ड हुन् । केदारको मन्दिरको पछाडि शंकराचार्यको समाधीस्थल रहेको छ । यहाँका तीर्थ स्थलमा महत्त्वपूर्ण स्थानहरु केदारले पार्वतीसँग विवाह गर्दाको होमकुण्ड अझै देख्न सकिन्छ । यो त्रिजुगानारायणको रूपमा रहेकाछन् ।
उखिमठ

हिउँदको ठण्डी समयमा माथि शिखरमा अत्यधीक चिसो हुने भएका कारण केदारनाथ तल उखिमठमा आँउछन् भन्ने मान्यता छ । केदारनाथको चिसो महिनामा बस्ने उखिमठ हो । यस उखिमठमा केदारनाथ, केदारका पूजारी र ऋषिमुनीहरु बस्ने गर्दछन् । यी केदारलाई पञ्चकेदारमध्येका प्रमुख मानिएको छ । यस मठमा केदारनाथको पूजाको व्यवस्था मिलाउने रेखदेख गर्ने शिक्षा–दिक्षा दिने भक्तजनहरु बस्ने गर्दछन् ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
पर्यटन स्थलहरू

श्रेणी:उत्तराखण्डका सहरहरू
भरुच

भरुच, पहिले भृगुकच्छ भनेर चिनिन्थ्यो, पश्चिमी भारतको गुजरातमा नर्मदा नदीको मुखमा रहेको सहर हो। भरुच भरुच जिल्लाको प्रशासनिक मुख्यालय हो।

भरुच युगौंदेखि गुजराती भार्गव ब्राह्मण समुदायको घर हो। यस समुदायले आफ्नो वंश भृगु र परशुरामसँग जोडेको छ, जो विष्णुका छैटौँ अवतार हुन्। भारव समुदायले अझै पनि शहरमा ठुलो सङ्ख्यामा सार्वजनिक ट्रस्टहरू सञ्चालन गर्दछ। यद्यपि वर्तमान भार्गव ब्राह्मणहरू मुम्बई, सुरत, वडोदरा, अहमदाबाद र फ्रान्स, बेलायत, अष्ट्रेलिया र न्युजिल्यान्ड जस्ता अन्य देशहरूमा बसाइँ सरेका छन्।
इतिहास

स्कन्द पुराणका अनुसार भृगु ऋषि यहाँ आउँदा भरुच देवी लक्ष्मीको निवास थियो। भरुचको नाम महान् ऋषि भृगुबाट लिइएको हो। भरुचको वास्तविक नाम 'भृगुकच्छ' हो। भृगु ब्रह्मा र सरस्वतीका धेरै सन्तानमध्ये एक थिए। एक कथा पनि छ जसले सङ्केत गर्दछ कि भृगुले आफ्ना नातेदारहरूसँग भरुचमा अस्थायी पहुँचको लागि अनुरोध गरे जुन त्यसपछि लक्ष्मीको थियो किनकि भरुच नर्मदा नदीको किनारमा अवस्थित छ जसलाई रुद्र देहा पनि भनिन्छ। चन्द्रमौलेश्वर शिव भरुचका भार्गवहरूका कुलदेवता हुन्। भृगुले त्यो ठाउँ कहिल्यै छोडेनन् र ब्रिगु ऋषिको आश्रम नर्मदाको किनारमा अवस्थित छ।
भूगोल

भरुच २१°४२′उत्तर ७२°५८′पूर्व/२१.७°उत्तर ७२.९७°पूर्वमा अवस्थित छ। यसको औसत उचाइ १५ मिटर (४९ फिट) रहेको छ। भरुच नर्मदा नदीको किनारमा अवस्थित बन्दरगाह सहर हो। नर्मदाको बाँधका कारण मूल बन्दरगाह सुविधाहरू बन्द भए, सबैभन्दा नजिकको बन्दरगाह अहिले दाहेजमा छ। भरुच जिल्ला वडोदरा (उत्तर), नर्मदा (पूर्व) र सुरत (दक्षिण) जिल्लाले घेरिएको छ। पश्चिममा खम्भातको खाडी छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:गुजरातका सहर र नगरहरू
डेहरी

डेहरी भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
जनसांख्यिकि

२०११ को जनगणना अनुसार, डेहरी को जनसङ्ख्या १३७,२३१ थियो । (पुरुषको जनसङ्ख्या ७२,३७२ र महिलाको जनसङ्ख्या ६४,८५९) । डेहरी को औसत साक्षरता दर ८१.२% छ, जो राष्ट्रीय औसत ७४% भन्दा धेरै रहेकोे छ । यसमा पुरुष साक्षरता ८७.५४% र महिला साक्षरता ७४.०८% हो । ०-६ वर्षको आयु समूहमा जनसङ्ख्या १९०१० छ, जसमा पुरुष जनसङ्ख्या ९,८८६ र महिला जनसङ्ख्या ९१२९४ छ ।
पर्यटन स्थलहरू

श्रेणी:भारतका सहरहरू
मदुरै

मदुरै भारतको तमिलनाडु राज्यको प्रमुख सहर हो। यो तमिलनाडुको सांस्कृतिक राजधानी र मदुरै जिल्लाको प्रशासनिक मुख्यालय हो, जुन १ नोभेम्बर १८६६ मा स्थापित मदुरै नगर निगमद्वारा शासित छ। सन् २०११ को जनगणना अनुसार, यो चेन्नई र कोयम्बटोर पछि जनसङ्ख्याको हिसाबले तमिलनाडुको तेस्रो ठुलो महानगर हो र भारतको २७औँ ठुलो सहरी समूह हो। वैगाई नदीको किनारमा अवस्थित, मदुरै दुई सहस्राब्दीको लागि एक प्रमुख बस्ती हो र यसको २५०० वर्ष भन्दा बढीको दस्तावेज इतिहास छ।

मदुरै तमिल भाषा नजिकको सम्बन्ध छ। तेस्रो तमिल सङ्गम, तमिल विद्वानहरूको एउटा प्रमुख मण्डली, सहरमा आयोजित भएको भनिन्छ। मौर्य साम्राज्य लागि ग्रिक राजदूत मेगास्थेनिस र मौर्य सम्राट चन्द्रगुप्त मौर्य मन्त्री कौटिल्य उल्लेख गरेका यस सहरको अभिलेख गरिएको इतिहास ईपूर्व तेस्रो शताब्दीमा फिर्ता जान्छ। मानव बस्ती र ३०० ईपूर्वको रोमन व्यापार सम्बन्धका सङ्केतहरू मनालुरमा भारतीय पुरातत्व सर्वेक्षण गरिएको उत्खननबाट स्पष्ट छन्। यो सहर महत्त्वपूर्ण पुरातनताको मानिन्छ र विभिन्न समयमा पाण्ड्य राज्य, चोल साम्राज्य, मदुरै सल्तनत, विजयनगर साम्राज्य, मदुरै नायक, कर्नाटक राज्य र ब्रिटिस इस्ट इन्डिया कम्पनी ब्रिटिस राज शासन गरिएको छ। सहरमा धेरै ऐतिहासिक स्मारकहरू छन्, जसमा कुडल अझागर मन्दिर, मीनाक्षी मन्दिर र थिरुमलाई नायककर महल सबैभन्दा प्रमुख छन्।
इतिहास

बौद्ध ग्रन्थ महावंशले राजकुमार विजयको (५४३–५०५ ईपूर्व) श्रीलङ्कामा आफ्ना ७०० अनुयायीहरूको आगमनको सन्दर्भमा मदुरैको उल्लेख गरेको छ। महावंशका अनुसार, बहुमूल्य उपहार, रत्न र मोतीले भरिएका दूतहरूलाई श्रीलङ्काबाट प्राचीन तमिलकमको मदुरै पठाइएको थियो। तिनीहरूको मिशन राजकुमार विजयको लागि दुलही सुरक्षित गर्नु थियो। मदुरैका पाण्ड्य राजाले यो प्रस्तावलाई स्वीकार गरे। उनले आफ्नी छोरीलाई राजकुमार विजयासँग विवाह गर्न मात्र पठाएनन् तर अन्य परिवारहरूलाई पनि आफ्ना छोरीहरूलाई राजकुमारका मन्त्रीहरू र रिटेनरहरूसँग विवाह गर्न प्रस्ताव गर्न अनुरोध गरे। त्यसैले, राजकुमारी र सयौँ कन्याहरू, कारीगरहरू र अठारह गिल्डका एक हजार परिवारलाई पनि श्रीलङ्का पठाइयो।

सन् १९७१ मा मदुरै नगरपालिकालाई नगर निगम स्तरोन्नति गरियो। २०११ मा मदुरै निगमले आफ्नो क्षेत्राधिकारको क्षेत्र सत्तरी-दुई वार्डबाट एक सय वार्डमा विस्तार गर्यो, जुन क्षेत्रफल ५१.८२ वर्ग किलोमिटर (१२,८१० एकड) बाट १४७.९९७ वर्ग किलोमिटरमा वृद्धि भयो।
भूगोल र जलवायु

मदुरै निगमको क्षेत्रफल छ।

मदुरै वर्षको आठ महिना तातो र सुख्खा हुन्छ। छिमेकी डिन्डिगुलमा जस्तै फेब्रुअरी र मार्चमा चिसो हावा चल्ने गर्छ। सबैभन्दा तातो महिना मार्च देखि जुलाई सम्म हो। सहरले अगस्टदेखि अक्टोबरसम्म मध्यम हावापानी अनुभव गर्छ, भारी वर्षा र मेघगर्जनले टेम्पोर गर्छ, र नोभेम्बरदेखि फेब्रुअरीसम्म अलिकति चिसो मौसम हुन्छ। कुहिरो र शीत दुर्लभ छन्, जाडो मौसममा मात्र हुन्छ। पहाड र समुद्रबाट समान दूरीमा रहेकोले, यसले उत्तरपूर्वी मनसुन र दक्षिणपश्चिम मनसुनसँग समान मनसुन ढाँचा अनुभव गर्दछ, पहिलेको अक्टोबरदेखि डिसेम्बरमा बढी वर्षा हुन्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:भारतका स्मार्ट सहरहरू
श्रेणी:भारतका पूर्व राजधानी सहरहरू
श्रेणी:भारतका महानगरहरू
खरगोन

खरगोन भारतको मध्य प्रदेश राज्यको खरगोन जिल्लाको सहर र प्रशासनिक मुख्यालय हो। यो सहर कुंडा नदीको किनारमा अवस्थित छ र यसको कपास र खुर्सानी उत्पादनको लागि चिनिन्छ। यो नवग्रह मन्दिरको लागि पनि चिनिन्छ, जुन नवग्रहको लागि समर्पित मन्दिर हो। स्वच्छ सर्वेक्षण २०२० मा खरगोन भारतको १०औँ सबैभन्दा सफा सहरको रूपमा रहेको छ सहर स्वच्छ सर्वेक्षण २०१८ मा भारतको १५औँ सबैभन्दा सफा सहर हो र स्वच्छ सर्वेक्षण २०१७ मा भारतको १७औँ सफा सहरको रूपमा स्थान प्राप्त गरेको छ।
भूगोल

खरगोन समुद्र सतहदेखि २५८ मिटर (८४६ फिट) को उचाइमा मध्य प्रदेशको दक्षिण-पश्चिम सीमामा अवस्थित छ। यो ८,०३० वर्ग किलोमिटर (३,१०० वर्ग माइल) क्षेत्रफलमा फैलिएको छ। उत्तरमा यसको सिमाना धार, इन्दौर र देवास जिल्लासँग जोडिएको छ। यसको दक्षिणमा महाराष्ट्र, पूर्वमा खण्डवा र बुरहानपुर, पश्चिममा बडवानी पर्दछन्। खरगोन उत्तरमा विन्ध्याचल पर्वत शृङ्खला र दक्षिणमा सतपुडा पर्वत शृङ्खलाको साथ नर्मदा नदी घाटीको बीचमा अवस्थित छ। नर्मदा नदी जिल्लाभित्र ५० किलोमिटर (३१ माइल) को बाटो भएर बग्छ।
जनसाङ्ख्यिकी

खार्गोन सहरको रूपमा द्रुत गतिमा बढिरहेको छ, र यसले अब धेरै फस्टाउँदै गइरहेको गाउँहरू समावेश गर्दछ। २०११ को भारतको जनगणना अनुसार, खर्गोनको जनसङ्ख्या १,१६,१५० थियो। जनसङ्ख्याको ५१.४४% पुरुष र महिला ४९.४६% रहेको छ। खार्गोनको औसत साक्षरता दर ८०.९% छ। यो राष्ट्रिय औसत ७४.०४% भन्दा बढी हो: पुरुष साक्षरता ८७.८४% र महिला साक्षरता ७५.७३% छ। लगभग १३% जनसङ्ख्या ६ वर्ष भन्दा कम उमेरका छन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:मध्य प्रदेशका सहरहरू
मनाली

मनाली भारतको हिमाचल प्रदेशको कुल्लु जिल्लाको कुल्लु सहर नजिकैको एउटा सहर हो। यो कुल्लु उपत्यकाको उत्तरी छेउमा अवस्थित छ, ब्यास नदीले बनेको छ। यो सहर राज्यको राजधानी सिमलाबाट लगभग २७० किलोमिटर (१७० माइल) उत्तरमा र राष्ट्रिय राजधानी नयाँ दिल्लीबाट ५४४ किलोमिटर (३३८ माइल) उत्तरपूर्वमा कुल्लु जिल्लामा अवस्थित छ।
नामकरण

मनालीको नाम हिन्दु धर्ममा मानवताका पूर्वज मनुको नामबाट राखिएको हो। मनाली नामलाई मनुअलायाको व्युत्पन्नको रूपमा लिइन्छ। हिन्दु ब्रह्माण्ड विज्ञानमा, मनुले एक चक्रीय युगको अन्तमा संसारमा ठुलो जलप्रलय आएपछि मानव जीवनको पुनरुत्थान गर्न मनालीमा आफ्नो सन्दूकबाट बाहिर निस्केको विश्वास गरिन्छ।
जनसाङ्ख्यिकी

मनाली व्यापारिक गाउँबाट सानो सहरमा परिणत भएको छ। भारतको २०११ को जनगणना अनुसार यसको जनसङ्ख्या ८,०९६ थियो। सन् २००१ मा मनालीको आधिकारिक जनसङ्ख्या ६,२६५ थियो। जनसङ्ख्याको ६४% पुरुष र ३६% महिला छन्। मनालीको औसत साक्षरता दर ७४%, पुरुष साक्षरता ८०% र महिला साक्षरता ६३.९% थियो। जनसङ्ख्याको ९.५% छ वर्ष भन्दा कम उमेरका थिए।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:हिमाचल प्रदेशका सहरहरू
खूँटी

खूँटी भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो। खुन्ती भारतको भारत र राज्य र क्षेत्रहरू झारखण्ड मा रहेको खुन्ती जिल्ला को मुख्यालय हो।

यो दक्षिण छोटानागपुर डिभिजनमा पर्दछ र भारतको झारखण्ड राज्यको २४ जिल्लाहरू मध्ये एक हो। खुन्ती जिल्ला १२ सेप्टेम्बर २००७ मा रांची जिल्लाबाट अलग गरिएको थियो। यसलाई ऐतिहासिक रूपमा बिरसा आन्दोलनको गतिविधिको केन्द्रको रूपमा चिनिन्छ। २०११ सम्म, यो लोहरदगा पछि झारखण्डको दोस्रो सबैभन्दा कम जनसंख्या भएको जिल्ला हो (२४ मध्ये)।

यो जिल्ला रातो करिडोर को एक हिस्सा हो।
भूगोल
Location

खुन्ती मा अवस्थित छ।
क्षेत्र सिंहावलोकन

छेउको नक्सामा देखाइएको क्षेत्र "उतारचढावपूर्ण र पहाड, डाँडा र जङ्गलले ढाकिएको छ (नक्सामा जंगल/जङ्गललाई छायादार क्षेत्रको रूपमा देखाइएको छ)। यस क्षेत्रको माटो चट्टानी, बलौटे र रातो दोमट माथिल्लो भागमा छ। खाल्डाखुल्डीहरूमा मात्र धानखेतहरू छन्। खोलाहरूसँगै यसको कोमल ढलान छ।" जिल्लाको ठूलो भाग को उचाइ दायरामा छ, केही भागहरूको लागि ± २०० मिटर सम्म। २०११ मा, यसको जनघनत्व प्रति किलोमिटर २१० व्यक्ति थियो२। खुन्टी एक अत्यधिक ग्रामीण जिल्ला हो जहाँ ९१.५% जनसंख्या ग्रामीण क्षेत्रमा बसोबास गर्दछ। २०११ मा, यसको जनघनत्व प्रति किलोमिटर २१० व्यक्ति थियो२। खुन्टी एक अत्यधिक ग्रामीण जिल्ला हो जहाँ ९१.५% जनसंख्या ग्रामीण क्षेत्रमा बसोबास गर्दछ।


श्रेणी:भारतका सहरहरू
लेह

लेह भारतीय केन्द्र शासित प्रदेश लद्दाखको विवादित कश्मीर क्षेत्रको एक सहर हो। यो मध्यकालदेखि नै लद्दाखको राजधानी रहँदै आएको छ। लेह जिल्लामा अवस्थित लेह लद्दाख राज्यको ऐतिहासिक राजधानी पनि थियो। राज्यको राजधानी, लद्दाखको राजपरिवारको पूर्व निवास, लेह दरबार, तिब्बतको पोताला दरबारको रूपमा उही शैलीमा र लगभग एकै समयमा निर्माण गरिएको थियो। यी दुवै एउटै शैलीमा र लगभग एकै समयमा निर्माण गरिएकाले तिब्बतको पोताला दरबार र शाही निवास लेह दरबारको अक्सर विरोधाभास हुने गरेको छ। लेह ३,५२४ मिटर (११,५६२ फिट) को उचाइमा छ, र यो राष्ट्रिय राजमार्ग १ मार्फत दक्षिण पश्चिममा श्रीनगर र दक्षिणमा मनालीसँग लेह-मनाली राजमार्ग (राष्ट्रिय राजमार्ग ३ को भाग) मार्फत जोडिएको छ।
भूगोल

यो सहर सिन्धु नदीको किनारमा अवस्थित छ। ३,५०० मिटरको उचाइमा रहेको लेह वरपरको भूदृश्यमा पहाडहरूको प्रभुत्व छ। नांगा सागो जस्ता शिखरहरू ५,५०० मिटरभन्दा माथि पुग्न सक्छन्। मुख्य पहुँच मार्गहरूमा ४३४ किलोमिटर श्रीनगर-लेह राजमार्ग र ४२८ किलोमिटर लेह-मनाली राजमार्ग समावेश छन्। यी दुवै सडक मौसमी आधारमा मात्र खुलेका छन्। हिउँदमा श्रीनगर र मनालीबाट आउने सडकहरू प्रायः हिउँले अवरुद्ध हुने गरे तापनि सिन्धु उपत्यकाका स्थानीय सडकहरू सामान्यतया कम हिमपातका कारण खुला रहन्छन्।
जनसाङ्ख्यिकी

२०११ को भारतको जनगणना अनुसार, लेहको जनसङ्ख्या ३०,८७० थियो। पुरुषहरू जनसङ्ख्याको ७०% र महिलाहरू ३०% थिए, किनभने त्यहाँ अस्थायी कामदार, व्यापारी र सरकारी कर्मचारीहरूको ठुलो उपस्थिति थियो। बाल लिङ्ग अनुपात ९८७ थियो। लेहको औसत साक्षरता दर ९०% थियो, जुन राष्ट्रिय औसत ७४.०४% भन्दा बढी थियो; पुरुष साक्षरता ९४.८९% थियो, र महिला साक्षरता ७८.८५% थियो। लेहमा, जनसङ्ख्याको ५.५% ६ वर्ष मुनिका थिए। लेहका मानिसहरू जातीय तिब्बती हुन् जसले तिब्बती भाषा लद्दाखी बोल्छन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:भारतको सहरहरू
मोतिहारी

मोतिहारी भारतको बिहार राज्य पूर्वी चम्पारण जिल्ला एउटा सहर र मुख्यालय हो। यो मुजफ्फरनगर ८० किलोमिटर पश्चिम र राज्यको राजधानी पटना १५२ किलोमिटर उत्तरपश्चिममा अवस्थित छ। प्रारम्भिक दिनहरूमा मोतिहारीको भूमिमा विदेह, सुङ्ग, कण्व जस्ता विभिन्न राज्यहरूले शासन गरेका थिए। चम्पारण राजा जनकको साम्राज्यको प्रमुख हिस्सा हुने गरेको पनि विश्वास गरिन्छ। महात्मा गान्धीले आफ्नो प्रसिद्ध सत्याग्रह आन्दोलन यहाँबाट सुरु गरे।
भूगोल

मोतिहारी उत्तर पश्चिमी बिहारमा २६°३९' उत्तर र ८४°५५' पूर्वमा अवस्थित छ। यो राज्यको राजधानी पटनाबाट लगभग १६५ किलोमिटर (१०३ माइल), बेतियाबाट ४५ किलोमिटर (२८ माइल), मुजफ्फरपुरबाट ७२ किलोमिटर (४५ माइल), मेहसीबाट ४० किलोमिटर (२५ माइल) र सीतामढीबाट ७५ किलोमिटर (४७ माइल) टाढा छ। यो बेतियाबाट लगभग ४० किलोमिटर (२५ माइल) दक्षिणपूर्वमा एउटा तालको पूर्वी किनारमा अवस्थित छ।
जनसाङ्ख्यिकी

२०११ भारतीय जनगणना अनुसार, मोतिहारीको कुल जनसङ्ख्या १२६,१५८ थियो, जसमा ६७,८६१ पुरुष र ५८,२९७ महिलाहरू थिए, जसको लिङ्ग अनुपात ८५९ थियो। शून्यदेखि छ वर्ष उमेर समूहको जनसङ्ख्या १६ हजार ८७० रहेको छ। मोतिहारीमा कुल साक्षरको सङ्ख्या ९२,७९८ रहेको छ, जुन कुल जनसङ्ख्याको ७३.६% हो जसमा पुरुष साक्षरता ७६.२% र महिला साक्षरता ७०.५% रहेको छ। मोतिहारीको ७+ जनसङ्ख्याको प्रभावकारी साक्षरता दर ८४.९% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता दर ८८.१% र महिलाको साक्षरता दर ८१.२% रहेको छ। सन् २०११ मा मोतिहारीमा २२ हजार २२४ घरधुरी थिए।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बिहारका सहरहरू
छतरपुर

छतरपुर भारतका मध्य प्रदेश राज्यको छतरपुर जिल्लाको एउटा सहर र नगरपालिका हो। यो छतरपुर जिल्लाको प्रशासनिक सदरमुकाम हो
। छतरपुर भारतको मध्य प्रदेश राज्यको छतरपुर जिल्लाको एउटा सहर र नगरपालिका हो। यो छतरपुर जिल्लाको प्रशासनिक सदरमुकाम हो।
परिचय

विश्व प्रसिद्ध खजुराहो मन्दिर छतरपुर जिल्लामा अवस्थित छ। (चन्देल राजाले बनाएको) सिंहदी नदी छतरपुरको पूर्वी सीमाना नजिकै बग्छ। प्रारम्भिक रूपमा पन्ना सरदारहरूको शासन अन्तर्गत निर्माण गरिएको, शहर १८औँ शताब्दीमा कुँवर सोने शाह परमारको नियन्त्रणमा आयो। पहाडले घेरिएको र रुख, पोखरी र खोलाको घना जङ्गलले भरिएको यो निकै रमणीय ठाउँ हो। रावसागर, प्रताप सागर र किशोर सागर यहाँका तीन महत्वपूर्ण पोखरी हुन्।
इतिहास

छतरपुर १७८५ मा स्थापित भएको थियो र बुन्देलखण्डको स्वतन्त्रताका संस्थापक बुन्देला राजपूत छत्रशाला (स्वतन्त्रता सेनानी) को नामबाट नामाकरण गरिएको छ। १७८५ सम्म, राज्य उनको सन्तान द्वारा शासित थियो। त्यसपछि राजपूतहरूको परमार वंशले छतरपुर कब्जा गर्यो।

सन् १८०६ मा ब्रिटिस राजद्वारा कुँवर सोने सिंह परिवारलाई राज्यको ग्यारेन्टी गरिएको थियो १८५४ मा, छतरपुर ब्रिटिस सरकारको पूर्वनिर्धारित सिद्धान्त अन्तर्गत उत्तराधिकारीहरूको हातमा गयो, तर जगतराजलाई विशेष अनुग्रहको रूपमा सम्मानित गरियो। परमार राजाहरूले १,११८ वर्ग माइल (२,९०० किमी) को रियासतमा शासन गरे, र १९०१ मा १५६,१३९ जनसङ्ख्या थियो, जब यो मध्य भारतको बुन्देलखण्ड एजेन्सीको भाग थियो। नागाउँको ब्रिटिस क्यान्टोनमेन्ट पनि राज्यमा थियो।

यस प्रदेशमा शासन गर्ने राजाहरूको नाम यस प्रकार छ:-

* ४ मे १६४९ – २० डिसेम्बर १७३१ महाराजा छत्रशाला
* १७८५-१८१६ कुँवर पुत्र शाह
* १८१६-१८५४ परताब सिंह
* १८५४-१८६७ जगत सिंह
* १८६७-१८९५ विश्वनाथ सिंह
* १८९५-१९३२ विश्वनाथ सिंह
१९३२-१९४७ भवानी सिंह
१९४७ मा भारतको स्वतन्त्रता पछि, छतरपुर, बुन्देलखण्डको बाँकी भाग सहित, भारतीय राज्य विन्ध्य प्रदेशको हिस्सा भयो। पछि, विन्ध्य प्रदेशलाई मध्य प्रदेश राज्यमा विलय गरियो
पर्यटन स्थलहरू

छतरपुर २४.९°N ७९.६°E मा अवस्थित छ। यसको औसत उचाइ ३०५ मिटर (१,००० फीट) छ। यो मध्य प्रदेशको सुदूर उत्तर-पूर्वी सिमानामा अवस्थित छ, यसको सिमाना उत्तर प्रदेशको बांदा जिल्लासँग बाँडिएको छ। यो उत्तर प्रदेशको झाँसीबाट १३३ किमी र मध्य प्रदेशको ग्वालियरबाट २३३ किमी टाढा छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:मध्य प्रदेशका सहरहरू
राजमहल

thumb| जयपुर मा राज महल
thumb| राज महल मा बगैचा
राज महल राजस्थान को जयपुर जिल्ला मा स्थित जयपुर को तत्कालीन महाराजा को महल, हो।
इतिहास

दरबार मूल रूप मा १७२९ मा बनाइएको थियो र समय संगै मर्मत गरिएको थियो। १21२१ मा यो राजपूताना को ब्रिटिश निवासी को आधिकारिक निवास भयो। यो आर्ट डेको शैली मा मर्मत गरिएको थियो। जबकि १९५८ मा स्वतन्त्रता पछि, यो महाराज सवाई मान सिंह द्वितीय द्वारा उनको निजी निवास मा बनाइएको थियो।
सन्दर्भ
न्यु मिलेनियम कलेज

न्यु मिलेनियम कलेज (new millennium college) काठमाडौँ जिल्लामा रहेको २००० सालमा स्थापना भएको एक क्याम्पस हो । यो कलेज सुकेधारा, चक्रपथमा अवस्थित छ । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ ।यहाँ ११,१२ साइन्स, मेनेजमेन्ट, होटल मेनेजमेन्ट, कम्प्युटर र ब्याचलर लेभलमा B.B.S.को पढाइ हुन्छ।
यस कलेजका प्राचार्य सुवासचन्द्र जोशी हुन् । त्यस्तै यस कलेजका प्रबन्ध निर्देशक दीपकराज जोशी र अध्यक्ष श्यामप्रसाद मैनाली हुन् । पढाइबाहेक यस कलेजको निकै राम्रो फुटसल छ । टिम छ जसले विभिन्न खेलमा विजय हासिल गरेको छ । गरेको छ । न्यु मिलेनियम कलेज र अमेरिकी प्रसिद्ध विश्विद्यालय युनिभर्सिटी सेन्ट्रल मिसौरीसँग विद्यार्थी आदानप्रदान सम्झौताको कारणले विज्ञान, व्यवस्थापन तथा शिक्षा सङ्कायमा आफ्ना विद्यार्थीलाई छोटो तथा लामो समयका लागि अध्ययन गर्न जान पाउने गरी सम्झौता पनि भएको छ ।
मान्यता र सम्बद्धता

यो त्रिभुवन विश्वविद्यालय काठमाडौँ, नेपाल र राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड (NEB)सँग सम्बद्ध छ।
एकेडेमिक्स

नयाँ मिलेनियम कलेजले निम्न पाठ्यक्रमहरू को पढाइ हुन्छ।
* कला - स्नातक स्नातक - त्रिभुवन विश्वविद्यालय
* स्नातक व्यापार अध्ययन (बीबीएस) - त्रिभुवन विश्वविद्यालय
* एमए अंग्रेजी - त्रिभुवन विश्वविद्यालय
* दस प्लस दुई (+२) मानविकी - राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड (NEB)
* दस प्लस टू (+२) व्यवस्थापन - राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड (NEB)
* दस प्लस टू (+२) विज्ञान - राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड (NEB)
सन्दर्भ सामग्री


श्रेणी:नेपालका क्याम्पसहरू
श्रेणी:त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धित क्याम्पसहरू
गजे घले

गजे घले भिसी (१ अगस्ट १९१८ - २८ मार्च २०००) भिक्टोरिया क्रस पाउने नेपाली हुन् । यो पदक वीरताको लागि पाइने सबैभन्दा प्रतिष्ठित पुरस्कार हो जसको प्राप्तकर्ता ब्रिटिश र राष्ट्रमण्डल फौजका सैनिकहरू हुन्छन्।
गजे घले गोर्खा जिल्लामा पर्ने बार्पाक गाउँमा जन्मिएका हुन्।
विवरण

जब उनी २० वर्षका थिए त्यतिबेला द्वितीय विश्व युद्धको दौरानमा भारतीय सेनामा ५ रोयल गोरखा राइफल्सको २ नम्बर बटालियनमा एक हवलदार थिए । जब निम्नलिखित घटना घट्यो त्यसपछी उनी भिसी द्वारा सम्मानित भए।

२४-२७ मई १९४३ मा बर्मा (हाल म्यानमार)को चिन हिल्स मा हवलदार गजे घले युवा एक मजबूत जापानी फौजहरूमाथि हमला गर्नमा लागे जसका सैनिकहरूको एक पलटनको आरोपमा भएको थियो। हात, छाती र खुट्टामा घाउ लागेर घाइते भए तापनि उनले हमला को नेतृत्व गर्न छाडेनन् । उनले नेताको अथक इच्छा देखेपछि पलटनमा गए र स्थिति हो जो हवलदार त आयोजितको र भारी आगोको अंतर्गत समेकितमा कब्जा गर्यो, रेजिमेंटल सहायता पोस्ट गर्नको लागि जानेको लागि जब सम्म यस्तो गर्ने आदेश दिए गर्नको लागि मना कर.

त्यस पछि उनले माननीय कप्तानको र‌‌‌्याङ्क हासिल गरे। उनी नेपालको गोर्खा जिल्लामा जन्मिएका थिए।
टिप्पणीहरू

*गजे घले, भिसी , टाइम्स, ३० मार्च २०००. १० अक्टूबर २००९मा प्राप्त गरिएको
अरु पनि हेर्नुहोस

*भिक्टोरिया क्रस प्राप्तकर्ताहरूको गोर्खाली सूची
बाहिरी लिङ्कहरू

*कप्तान गजे घले, भिसी, डेली टेलीग्राफ, ३० मार्च २००० का मृत्युलेख
*समाचार आइटम (मृत्युलेख)
*गजे घले


श्रेणी:ब्रिटिश भारतीय सेना का अधिकारी
श्रेणी:भिक्टोरिया क्रस विजेता नेपालीहरू
श्रेणी:सन् १९२२ मा जन्म
श्रेणी:२०००मा भएका मृत्युहरू
श्रेणी:द्वितीय विश्व युद्ध का नेपाली मान्छे
श्रेणी:नेपालको इतिहास
श्रेणी:नेपालका ऐतिहासिक व्यक्तित्व
धिरेन शाक्य

धिरेन शाक्य नेपालका एक चर्चित अभिनेता हुन्। उनले थुप्रै चलचित्रहरूमा प्रमुख भूमिका निर्वाह गरेका छन् भने उनी विभिन्न लोक दोहोरी तथा अन्य साङ्गितिक दृश्यहरूमा पनि देखा परेका छन्। उनले २०५१ साल देखि नेपाली चलचित्र क्षेत्रमा कदम राखेका थिए जहाँ उनले आफ्नो पहिलो चलचित्र कर्जामा अभिनय गरेका थिए जसलाई ९ असोज २०५१ मा, प्रदर्शन गरिएको थियो। चलचित्र क्षेत्रमा सफल कलाकारको रूपमा उनले विभिन्न पुरस्कारहरू प्राप्त गरेका छन् जसमा राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार पनि समावेश छ। उनको सफल चलचित्रहरूमा, क्रोध, जिवनदान, चिनो, सिमाना, इस्साफ, अजम्बरी माया आदीलाई लिन सकिन्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*


श्रेणी:नेपाली अभिनेताहरू
श्रेणी:रङ्गकर्मी
श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:नेपाली कलाकार
श्रेणी:सन् १९७१ मा जन्म
जीवन लुइटेल

जीवन लुइटेल नेपालका एक बहु-प्रसिद्ध अभिनेता हुन्। जीवन लुइटेल (; जन्म १० सेप्टेम्बर १९८१) एक नेपाली अभिनेता र सौन्दर्य प्रतियोगिताको उपाधि जित्ने श्री. नेपाल २००२।उनको पहिलो फिल्म "तिर्खा" थियो। उनले अहिलेसम्म ६५ भन्दा बढी नेपाली फिल्महरूमा काम गरिसकेका छन्। उनले २०१० मा आफ्नो फिल्म "नसिब आफनो" को लागि केटीभीको सर्वश्रेष्ठ नवोदित अभिनेताको पुरस्कार प्राप्त गरे र २०१३ मा "मालतीको भट्टी" को लागि एनएफडीसी राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार (२०६९) मा सर्वश्रेष्ठ अभिनेताको रूपमा पनि सम्मानित भए।
व्यक्तिगत जीवन

लुइटेलको जन्म १० सेप्टेम्बर १९८१ मा मोरङ मा भएको थियो। एक फेसन मोडेल, २००२ मा, उनी मिस्टर नेपाल बने र पछि नेपाली फिल्म उद्योग (कलिउड) मा आफ्नो अभिनय करियर सुरु गरे। लुइटेलले २००९ मा सिड्नी फेसन शोमा भाग लिए, त्यही वर्ष उनी फिल्मको लागि स्टन्ट गर्दा नराम्ररी घाइते भए।
जीवन लुइटेल द्वारा अभिनित चलचित्रहरु

*१.नाइ नभन्नु ल
*२.नाइ नभन्नु ल ! 2
*३.बिन्दास2
*४.स्टुपिड मन
*५.शिशा
*६.अन्दाज
*७.ऋदम
*८ठूली
*९भूलभूलैया
*१०नोटबूक
*११माई ब्रदर
सन्दर्भ सामग्रीहरू

&lt;references>
बाह्य कडीहरू
यो पनि हेर्नुहोस्

■ आर्यन सिग्देल

■ आयुष रिजाल


श्रेणी:नेपाली अभिनेताहरू
श्रेणी:रङ्गकर्मी
श्रेणी:सन् १९८१ मा जन्म