JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Monegaskies

Monegaskies (Munegascu, Frans: Monégasque) is die inheemse taal van Monaco, waar dit ook as 'n verpligte skoolvak ingevoer is.

Monegaskies is 'n Romaanse taal, wat op die grondslag van Zeneize, die huidige Liguriese omgangstaal ontwikkel het en ondanks sterk Oksitaanse invloede nog steeds baie ooreenkomste met die plaaslike dialek van Genua toon. Danksy die Genuese oorsprong verskil dit ook sterk van aangrensende Suid-Franse dialekte soos Intemeliaans (Intemelio) en Mentonaskies, die dialek van die stad Menton.

Die Monegaskiese spelling en uitspraak stem grotendeels met Italiaans ooreen, behalwe vir

* ü, wat soos die Duitse ekwivalent of die Franse u uitgespreek word;
* œ, wat soos die Franse klank é uitgespreek word en
* ç, wat soos in Frans as 'n /s/-klank uitgespreek word: Die Monegaskiese woord tradiçiùn is afgelei van die Franse tradition, nie van die Italiaanse tradizione nie.


Kategorie:Tale van Monaco
Kategorie:Romaanse tale
Dwaalboeke

duimnael|300px|Boeke word in openbare plekke "losgelaat"...

Dwaalboeke (Engels: BookCrossing, BC, BCing, of Bxing), is die gebruik om 'n boek in 'n openbare plek te laat sodat dit deur iemand anders gevind, gelees en dan ook weer in die openbaar "vry te laat" en sodoende deel te word van 'n ontwikkelende "wêreldwye biblioteek".

Die konsep van dwaalboeke is gewild gemaak deur die webruimte BookCrossing.com wat deur Ron Hornbaker geskep is. Via hierdie webwerf kan 'n gebruiker registreer waarna 'n unieke BCID (boek-ID) nommer vir elke boek wat die gebruiker wil "vrylaat" gegenereer word. Die nommer word voor in die boek aangebring wat dit moontlik maak om deur middel van die webruimte die boek se "reis" deur die land en die wêreld te volg. Die uiteindelike doel van die proses is om 'n wêreldwye biblioteek tot stand te bring waarin miljoene boeke regoor die wêreld gratis tussen mense sirkuleer.
Geskiedenis

Ron Hornbaker het die idee uitgedink gedurende Maart 2001, geïnspireer deur geldnoot moniteringstelsels. Die webruimte is ongeveer vier weke later geloods op 17 April 2001. Sedertdien het dit gegroei tot 'n wêreldwye beweging. In Augustus 2004 het die Concise Oxford Dictionary die woord "bookcrossing", in hierdie woordeboek ingesluit. Gedurende Mei 2013 het die webruimte meer as 1 855 000 geregistreerde lede (slegs ongeveer 10% van die geregistreerde lede is egter aktief) en 9 710 000 geregistreerde boeke.
Proses

Na die registrasie van 'n boek, word 'n uitdruk waarin die BCID (BookCrossing ID) en dwaalboek informasie voor in die boek geplak. Die boek kan nou in 'n openbare plek gelaat word vir iemand anders om dit te vind. Indien die daaropvolgende vinders hul kommentaar op die webblad laat, is dit vir die "vrylater" moontlik om die reise van die boek en die lesers se kommentaar daarop te volg.
Polemiek

In 2003 word BookCrossing gekritiseer deur skrywer Jessica Adams wat beweer dat die waarde van boeke verminder word deur die dwaalboek konsep. Sy beweer dat die verskynsel sal aanleiding gee tot laer boekverkope en gevolglik 'n vermindering in die outeursaandeel wat aan skrywers betaal word. Die meeste dwaalboekers verwerp hierdie argument. Hulle beweer die verskynsel bring ander soorte boeke tot die deelnemers aan die dwaalboekkonsep se aandag. Volgens diegene moedig die webwerf meer mense aan om lees as 'n stokperdjie op te neem en dat lede selfs boeke wat hulle geniet het aankoop om "vry te laat".

In Maart 2005 het Caroline Martin, besturende direkteur van die uitgewers HarperPress in 'n toespraak gesê dat die uitgewersbedryf in 'n geheel sy eie potensiële Napster-krisis in die gesig staar as gevolg van die groeiende dwaalboek verskynsel.
Eksterne skakels

* BookCrossing.com
* Inligting oor dwaalboeke (2004-Q3) (PDF, 1.46 MG)
* 'n Kort geskiedenis van die BookCrossing-werf
* Nie-amptelike "wenslys"-stelsel
* Klankopname van onderhoud met Ron Hornbaker en Jessica Adams
* Naspoorbare geskenksakke
* BookCrossing and Building Social Capital

Kategorie:Letterkunde
Levant

duimnael|links|Ligging van die Levant
duimnael|


Die Levant (Arabies: المشرق /ʔal-maʃriq/; Italiaans vir: "sonop") is 'n geografiese term wat soms gebruik word om na die lande van die oostelike Middellandse See te verwys, wat alle gebiede oos van Italië insluit, veral die kusgebied van Klein-Asië, Libanon, Sirië en Egipte. Die historiese gebruik van die term beperk die geografiese gebied van die Levant tot die kusgebiede en die agterland, wat groot dele van die huidige Sirië, Jordanië, Libanon en Israel insluit.

Die Levant word deur die uitgebreide seehandel van Italiaanse stadstate in die tydperk van die kruistogte 'n belangrike handelsplek vir Middeleeuse Europa en hanteer veral handelsware uit Oosterse lande, wat oor die Indiese Oseaan en die karavaanroetes vervoer is, en die Europese uitvoerprodukte soos linnegoed. Die handel met die Levant maak van hawens soos Genua en Venesië welvarende stede. Die handel kom later tot stilstand a.g.v. die magsuitbreiding van die Ottomaanse Ryk en sy ekonomiese blokkade, wat teen die middel van die 15de eeu begin. Met die ontdekking van nuwe seeroetes tydens die 15de en 16de eeu word die Levant heelaas minder belangrik.
Verwysings

Kategorie:Gebiede van Asië
Kategorie:Gebiede van die Midde-Ooste
Kategorie:Antieke Nabye Ooste
Houston

Houston is 'n stad in die deelstaat Texas (Verenigde State). Dit is die vierde grootste stad van die VSA met 2,3 miljoen inwoners en naas Dallas-Fort Worth een van die twee groot ekonomiese sentrums van Texas. Die metropolitaanse gebied van Houston het 'n bevolking van meer as sewe miljoen.

Houston staan veral bekend vir sy petrochemiese en lug- en ruimtevaartnywerhede. NASA het sy belangrikste kontrolesentrum in die stad opgerig, sodat "Houston" ook die eerste woord geword het wat op die maan gepraat is. Die metropolitaanse gebied van Houston beskik oor die grootste konsentrasie van mediese navorsingsinstitute in die VSA soos byvoorbeeld die Texas Medical Center en een van die besigste Amerikaanse seehawens aan die Golf van Meksiko.

duimnael|links|upright|Sam Houston
Met 'n bevolking, wat tussen 1900 en 2005 van 45 000 tot meer as 5,2 miljoen gegroei het, is die metropolitaanse gebied van Houston een van die snelgroeiendste van die VSA. Die agglomerasie strek nou oor tien counties en is die sewende grootste in die land.

Houston is in Augustus 1836 deur die broers Augustus Chapman Allen en John Kirby Allen gestig en is genoem na Sam Houston, die gewilde generaal van die Slag van San Jacinto tydens die Texaanse Onafhanklikheidsoorlog, wie in September 1836 tot die president van die Republiek van Texas gekies is. Die stad is op 5 Junie 1837 geïnkorporeer en James S. Holman het die eerste burgemeester geword. In dieselfde jaar het Houston die hoofstad van die Republiek van Texas geword.
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in Texas
Anabaptisme

Die Anabaptiste, wat dikwels ook Wederdopers of die radikales van die Protestantse Reformasie genoem word, het bestaan uit sektariese groeperings in die 16de eeu wat onder andere van mening was dat 'n Christen nie 'n magistraat mag word nie en dat kinders van gelowiges glad nie gedoop mag word nie.

In die Duitse stad Münster het die sogenaamde Münsterse Dopers selfs die stad geweldadig beset en een van die leiers het homself koning van die stad verklaar. In hierdie tyd is ook poligamie in die stad toegelaat omdat heelwat van die mans van die stad omgekom het in skermutselings met regeringstroepe. Wat die oproer by Münster so interessant maak, is dat Anabaptiste oor die algemeen wou voorgee dat hulle pasifiste is.
Eksterne skakels

* Anabaptist Network in South Africa
Paryse Bekken

Die Paryse Bekken is 'n geografiese gebied in die noorde van Frankryk, met die hoofstad Parys as sy sentrum.

In geologiese opsig word die Paryse Bekken deur kalkgesteentes gekenmerk. Die Franse bioloog Jean Baptiste Lamarck formuleer sy teorie oor die ewolusie aan die hand van weekdierfossiele uit die bekkenlandskap.


Kategorie:Geologie
Kategorie:Landvorme van Frankryk
Kategorie:Centre-Val de Loire
Kategorie:Île-de-France
Kategorie:Parys
Tony Buzan

Tony Buzan (2 Junie 1942 - 13 April 2019) was 'n Britse sielkundige en outeur. Hy is veral bekend vir sy werk om die breinkaart te populariseer.
Lewensloop en skryfwerk

Hy is gebore in Londen en behaal in 1964 aan die Universiteit van British Columbia onderskeidinge in sielkunde, Engels, wiskunde, en wetenskap.

Hy is veral bekend vir sy boek Make the Most of Your Mind, sy bevordering van geheuebrugstelsels en sy breinkaart tegnieke.

In opvolg van die 1970's-reeks wat hy vir die BBC aangebied het, het hy baie van sy idees verwoord in 'n reeks van vyf boeke: Use Your Memory, Master Your Memory, Use Your Head, The Speed Reading Book en The Mind Map Book.

Hy is president van die Breinstigting, die stigter van die Breintrustliefdadigheidgenootskap, die Wêreldgeheuekampioenskappe en die Wêreldbreinkampioenskappe. Barry Buzan, Professor in die internasionale politiek aan die London School of Economics, is Tony se broer.
Evaluasie van sy werk

Buzan is 'n voorstander en verdediger van 'n aantal kontroversiële onderwerpe soos geestelike geletterdheid (mental literacy), spirituele intelligensie, sensuele intelligensie, sinchronisasie van die linker- en regterhelfte van die brein en intellektuele oorvloed.
Hy staan ook bekend as die "breinkaart-ghoeroe", en kan weens die gewildheid van sy idees en boeke op 'n hele aantal volgelinge wêreldwyd reken. Buzan beweer dat die breikaartidee geïnspireer is deur die algemene betekenisleer in wetenskapsfiksiewerke van veral A. E. van Vogt en L. Ron Hubbard. Breinkaarte (en soortgelyke begrippe) is egter al lank voor Buzan se werk in gebruik vir die doeleindes van leer, dinkskrums, geheuehulpmiddels, visuele denke en probleemoplossing deur 'n verskeidenheid van professionele individue. Dr. Allan Collins word algemeen as die "vader van die moderne breinkaart" beskou.

Ander populêre sielkunde onderwerpe waaroor hy skryf sluit in geniekwosiënt (GK), geheue, kreatiwiteit en spoedlees. Tony Buzan het verskeie dokumentêre programme aangebied of in opgetree. Hy het ook in sowel televisie as radio gesprekprogramme opgetree. Hy het as konsultant vir regeringsdepartemente en multi-nasionale maatskappye, insluitende Hewlett Packard, Arthur Anderson, Fluor Daniel, Goldman Sachs, IBM, BP, Barclays International en EDS opgetree. Buzan is 'n gereelde gasdosent aan verskeie internasionale universiteite en besigheidskole.


Kategorie:Engelse sielkundiges
Kategorie:Geboortes in 1942
Kategorie:Sterftes in 2019
Hopefield

duimnael|links|190px|'n Oudburgemeester, Johanna Stoffels.
duimnael|links|190px|Dr. Karl Bremer was 'n boorling van Hopefield en kabinetsminister.
duimnael|regs|Hoërskool Hopefield lok leerders uit die hele Weskus.

Hopefield is 'n dorp in die Saldanhabaai munisipaliteit 37 km oos van Vredenburg op die hoofpad na Malmesbury met 'n bevolking van sowat 6 500 inwoners. Hopefield is die grootste dorp in die Sandveld.
Geskiedenis

Die dorp het in Desember 1851 ontstaan toe die NG Kerk 'n nuwe gemeente (Zouterivier) op die plaas Langekuil gestig het. Die eerste woonerwe is in 1852 uitgemeet deur twee beamptes van Kaapstad: majoor Hope en mnr. Field en die dorp is na hulle vernoem. Die spoorlyn vanaf Kaapstad het die dorp in 1903 bereik.

'n Munisipaliteit is in 1914 gestig.

Die dorp lê weerskante van die Soutrivier. Die NG gemeente is meer as 160 jaar oud.
Wapens

Munisipaliteit (1) — Tot en met 1970 was Hopefield se munisipale wapen 'n anker op 'n skild binne 'n skildsoom.

Munisipaliteit (2) — 'n Verbeterde wapen is in 1970 by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In goud, 'n blou dwarsbalk belaai met 'n skedel van 'n voorhistoriese dier van goud en vergesel in die skildhoof van twee gousblomme van rooi en in die skildvoet van 'n sespuntige ster van blou. Die helmteken was 'n goue koringgerf en die wapenspreuk "Spes anchora tuta". Die wapen is waarskynlik deur dr Cornelis Pama ontwerp.
Omgewing en distrik

Die plaaslike hoërskool trek leerders van omliggende dorpe en ook van verder weg danksy sy koshuise, streng dissipline en hoë standaarde. Die distrik is 1 300 km2 groot en is bekend vir sy fynbos en veldblomme in die lente. Die ekonomie is op graan, skaapboerdery en heuning gegrond.
Fossiel perseel

Elandsfontein is 'n plaas 20 km suidwes van Hopefield waar argeologiese fondse van internasionale belang gemaak is. Die eerste uitgrawings is in 1953 deur dr Roland Singer gemaak.
Algemeen

Hopefield is die geboortedorp van die bekende geneesheer en minister van gesondheid dr. Karl Bremer en die tuisdorp van Saldanhabaai se eerste burgemeester, me. Johanna Stoffels.

'n Tussenverkiesing op Hopefield op 23 Mei 2007, wat gevolg het op die bedanking van Johanna Stoffels as lid van die African National Congress en speaker van Saldanhabaai se munisipale raad, het meegebring dat die gesamentlike opposisie die raad se beheer by die ANC oorgeneem het, toe Stoffels as onafhanklike kandidaat teen die ANC-kandidaat gewen het met 1 285 stemme teenoor 985. Daar was 15 bedorwe stembriefies.
Sien ook

* Kersefontein
* NG gemeente Hopefield
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings
Eksterne skakels

* Hopefield op Saldanhabaai se webwerf
* Toerisme-inligting
* Meer oor Johanna Stoffels


Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Kategorie:Weskus van Suid-Afrika
Île-de-France

Die Île-de-France is 'n administratiewe gebied in Noord-Frankryk, wat grotendeels ooreenkom met die metropolitaanse gebied van die hoofstad Parys. Dit is gevolglik ook die mees digbevolkte streek van Frankryk met 'n oppervlakte van 12 012 km2 en 'n bevolking van 12 278 210 in 2020.

Die naam van die gebied, wat letterlik "eiland van Frankryk" beteken, is afgelei van die riviere Seine, Marne, Oise en Beuvronne, wat die streek soos 'n eiland omsluit.

Die Île-de-France bestaan naas Parys uit die départements Essonne, Hauts-de-Seine, Seine-et-Marne, Seine-Saint-Denis, Val-d'Oise, Val-de-Marne en Yvelines.
Geskiedenis

Die Île-de-France is die historiese hartland van Frankryk, en vroeë benamings soos Francia of Fransië verwys eintlik hoofsaaklik na hierdie gebied. Sedert die oorwinning van Clovis I oor Syagrius dien die Île-de-France – met 'n kort onderbreking tydens die 7de eeu – as die politieke sentrum van Frankryk. Eeue lank kom dit ooreen met die Franse kroondomein, die domaine royal.

Die gotiese boustyl in die argitektuur, wat oorspronklik net in hierdie gebied as die koninklike Franse styl gebruiklik is, brei van die Île-de-France na ander gebiede van Europa uit. Sedert die heerskappy van Lodewyk XIV regeer die Franse konings die land vanuit die indrukwekkende slot van Versailles.
duimnael|links|450px|Parys teen sononder
Die Île-de-France vorm tot by die Franse Rewolusie van die jaar 1789 een van die historiese provinsies van Frankryk. Met die skepping van die nuwe administratiewe eenhede, die départements, in 1789/1790 is dit ontbind.

By die vorming van die nuwe programgebiede (Frans: régions de programme) in die jaar 1956 kry die Île aanvanklik die naam Région Parisienne ("Paryse Gebied"). In 1976 is die naam gewysig na Île-de-France, ofskoon die huidige gebied in sommige opsigte van die historiese provinsie verskil.

Net soos in die ander administratiewe gebiede is in die jaar 1986 'n direkverkose gewestelike raad ingestel.
Départements in Île-de-France
NG gemeente Nkana

duimnael|regs|180px|Ds. Malcolm Retief|M.W. Retief, leraar van 1934 tot 1943.
duimnael|regs|250px|Ds. en mev. D.J. Redelinghuys, pastoriepaar van 1944 tot 1948.
duimnael|regs|180px|Ds. James Oglethorpe was leraar van Nkana van 1957 tot omstreeks 1962.

NG gemeente Nkana was die tweede gemeente van die NG Kerk in die destydse Noord-Rhodesië en is op 14 Oktober 1933 van die eerste NG gemeente in die protektoraat, NG gemeente Lusaka (16 Junie 1919), afgestig.
Ontstaan

Dit was die eerste gemeente in die ryk Koperstreek op die oostelike grens van die destydse Belgiese Kongo. Die prospekteerder William Collier word algemeen beskou as die eerste Europeër wat koper in 1902 hier "ontdek" (hoewel argeologiese bewyse aandui inheemse stamme het dit selfs 900 jaar gelede ontgin, in armbande omskep en met hulle bure handel gedryf), maar eers in 1925 open die eerste myn, waarna 'n stroom immigrante die jong land ingestroom het totdat die blanke bevolking voor die onafhanklikwording van Zambië op 24 Oktober 1964 sowat 80 000 getel het.

Mettertyd is Mufulira (1945), Luanshya (1949), waarvan die latere Ndola afgestig het, en Chingola afgestig. In Zambië was daar ook nog 'n gemeente Broken Hill wat in 1954 op die teenswoordige Kabwe gestig is, Livingstone (1946) op die gelyknamige dorp teen die grens met Zimbabwe, Fort Jameson, op die dorp wat ná onafhanklikwording Chipata geword het, en Mazabuku, aan die hoofpad tussen Lusaka en Livingstone.
Inlywing

Na onafhanklikwording het die getal Afrikaners in Zambië en dus die NG lidmate drasties afgeneem. Teen 1973 was Mufulira, Luanshya, Chingola en Ndola almal by Nkana ingelyf, met Livingstone en Broken Hill herderloos. Lusaka was baie jare weer die enigste NG gemeente in die land en staan bekend as Dutch Reformed Church in Zambia.
Herstigting

Weens die geleidelik toename van NG lidmate in die land die afgelope twee of wat dekades, verdeel die Dutch Reformed Church in Zambia in 1998 in twee met 'n suidelike gemeente in Lusaka en 'n noordelike op Kitwe. Die skeidslyn is die spoorwegdorp Kapiri Mposhi. Die twee gemeentes het in 2011 altesaam 378 belydende lidmate en 104 dooplidmate. Volgens 'n ooreenkoms tussen die NG Kerk en die Nederduitsch Hervormde Kerk bedien 'n NG predikant Lusaka en 'n Hervormde predikant Nkana.Dr. M.H. Heyns, afgetrede leraar van NG gemeente Pinelands, dien as pastorale hulp in Lusaka.
Enkele leraars

* Malcolm Wilhelm Retief, 1934–1943
* Daniël Josias Redelinghuys, 1943–1948
* Andreas Johannes Erasmus, 1949–1957 (bedank uit NG Kerk)
* James Oglethorpe, 1957 – (waarskynlik) 1962
* Johannes Dewald van der Merwe, 1962–1964
* Jacobus Hanekom, 1964–1966
* Johannes Jacobus Shaw, 1966–1969
Sien ook

* NG Kerk in Zambië
* Sinode van Midde-Afrika
Verwysings
Bronne

* Olivier, ds. P.L., Ons gemeentelike feesalbum, N.G. Kerk-uitgewers, Kaapstad en Pretoria, 1952.
* Gaum, dr. Frits (red.), Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1990, Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, 1989.
Eksterne skakels

* Die gemeente se webtuiste

Nkana
Kabwe

duimnael|links|Die Big Tree in Kabwe.

Kabwe is 'n stad in Zambië en die land se oudste myn. Die stad het 'n bevolking van meer as 193 100 (2007) en is sowat 100 km noord van die hoofstad Lusaka geleë op 'n hoogte van 1000 m bo seespieël en aan die vernaamste pad- en spoorverbinding wat die Koperstreek met die suide van die land verbind en sowat 1100 km direk noord van Bulawayo, Zimbabwe se naasgrootste stad.

Die myn is in 1902 geopen en lewer lood, vanadium en sink van hoë gehalte. Dit is na die Australiese myn genoem wat soortgelyk is. Hier is die kopbeen van 'n voorheen onbekende primitiewe mens (Homo rhodesiensis) ontdek, wat in die Britse Museum uitgestal word.

Besienswaardighede in die omgewing is die Lunsemfwa-waterval, 90 km oosnoordoos van die stad in die gelyknamige rivier. Die pad loop 6 km van die waterval af verby. Hier is 'n hidro-elektriese kragsentrale opgerig wat elektrisiteit aan die myn op Kabwe voorsien.

Hier was voor die onafhanklikwording van Zambië op 24 Oktober 1964 'n NG gemeente Broken Hill, wat in die jare sewentig met die NG gemeente Lusaka moes saamsmelt weens die drastiese afname in die getal lidmate. Daar is ook 'n Broken Hill in Nieu-Suid-Wallis wat van die rykste neerslae silwer, lood en sink ter wêreld het.
Bronne

*Gordon-Brown, A., The Year Book and Guide to Southern Africa, Howard Timmins, Cape Town, 1965.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.


Kategorie:Nedersettings in Zambië
Broken Hill

:Hierdie artikel handel oor die myndorp in Australië. Vir die voormalige Zambiese myndorp, sien gerus Kabwe.


Broken Hill is 'n myndorp in Nieu-Suid-Wallis met 'n bevolking van net oor die 30 000. Dit is 920 km wes van Sydney geleë en 420 km van Adelaide, hoofstad van Suid-Australië. Dit staan as "Silver City" bekend en het van die rykste neerslae silwer, lood en sink ter wêreld.

Die destydse Broken Hill in Zambië is na dié dorp genoem, maar die naam is ná onafhanklikheid in 1965 verander na Kabwe.


Kategorie:Nedersettings in Nieu-Suid-Wallis
Langebaan

Langebaan is een van die snelgroeiendste kusdorpe in Suid-Afrika, sowat 120 km noord van Kaapstad en sowat 15 km suidoos van Saldanha aan die Langebaan-strandmeer in die munisipale gebied Saldanhabaai geleë. Die dorp is in die landdrosdistrik Hopefield geleë. Vanaf vroeg 2007 sit die hof elke Dinsdag ook op Langebaan in die veeldoelige gemeenskapsentrum.
Geskiedenis

Die eerste persoon wat hom hier gevestig het was 'n matroos, William Smith, wie se afstammelinge nog steeds hier woon. In die 1820's het lord Charles Somerset 'n jaghut gebou op die plaas Oostewal. Die dorp is op die plaas Geitenmelksfontein ('Bokmelkfontein') gestig in 1870.

Die dorp Langebaan is in 1922 gestig en tot die 1960's was die walvisstasie by Donkergat in gebruik.
Wapen

Langebaan se munisipale raad het in 1978 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In goud, 'n keper van rooi belaai met drie heraldiese fonteine, in die skildhoof vergesel van twee galeie met seile ingehaal, alles van blou, vlae en wimpels wapperend van rooi, en in die skildvoet van 'n swemmende dolfyn in blou. Die helmteken was 'n blou skulp en die wapenspreuk "E mare tranquillitas".
Besienswaardighede

Die dorp se hoofaantrekkings buiten die meer is die nabygeleë Weskus- Nasionale Park, watersport, veldblomme in die lente en Club Mykonos, 'n kasino en vakansie-oord in Griekse styl.

Voëlkykers besoek die gebied om meer as 300 spesies voëls in die strandwater van die Weskus- Nasionale Park te sien. Die park is die besigste gedurende die lenteblomseisoen (Augustus tot September) as die wilde blomme in bloem. Walvisse kan gedurende Oktober en November gesien word.
Bevolking

Volgens die 2011-sensus het Langebaan 8 300 inwoners gehad. Na raming is 56% van die inwoners wit en oor die algemeen welgesteld.
Opvoeding

Langebaan het een staatskool, die Primêre Skool Langebaan, asook 'n privaat laerskool, Topolino, en 'n privaat, gekombineerde skool, Curro, wat in 2007 met onderrig begin het.
Galery


Lêer:Langebaan seemeeu.jpg|Langebaan is 'n gewilde vakansie-bestemming
Lêer:P9200027.JPG| Langebaan, vanaf die Weskus- Nasionale Park gesien
Lêer:Langebaan from West Coast National park, Western Cape, South Africa.jpg| Langebaan lê aan 'n strandmeer
Lêer:Weskus Nasionale Park.jpg|Die Weskus- Nasionale Park lê net suid van Langebaan

Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Bronne

* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.
*
Verwysings
Eksterne skakels

* Langebaan wind en weer


Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Kategorie:Weskus van Suid-Afrika