Hells Angels

duimnael|250px|Die ingang van die Hells Angels se klubhuis in New York Stad|New York in die [[VSA.]]

Die Hells Angels Motorcycle Club (HAMC) is 'n wêreldwye motorfietsklub wie se lede tipies met Harley-Davidson-motorfietse ry. In die Verenigde State en Kanada word die Hells Angels geïnkorporeer as die Hells Angels Motorcycle Corporation. Algemene byname vir die klub is die "H.A.", "Red & White", "HAMC" en "81" Die Hells Angels het 'n ledetal tussen 3 000 en 3 600 en 467 afdelings in 59 lande insluitende Suid-Afrika. Die HAMC is een van die grootste motorfietsklubs ter wêreld.

Baie polisie en internasionale intelligensie-agentskappe, insluitend die Amerikaanse departement van justisie en Europol, beskou die klub as 'n georganiseerde misdaadsindikaat.
Geskiedenis

Die Hells Angels het op 17 Maart 1948 in Fontana, Kalifornië, ontstaan toe verskeie klein motorfietsklubs ingestem het om saam te smelt. Otto Friedli, 'n veteraan uit die Tweede Wêreldoorlog, word erken dat hy die klub begin het nadat hy van die Pissed Off Bastards-motorfietsklub weggebreek het oor 'n vete met 'n mededingende bende

Volgens sy webwerf is die klub se naam die eerste keer voorgestel deur Arvid Olsen, 'n medewerker van die stigters wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in die "Hell's Angels"-eskader van die Flying Tigers in China gedien het. Dit is ten minste duidelik dat die naam geïnspireer is deur die tradisie uit die Eerste en Tweede Wêreldoorloë waardeur die Amerikaners hul eskaders kwaai, doodtartende titels gegee het; 'n voorbeeld hiervan lê in een van die drie P-40-eskaders van die Flying Tigers wat in Birma en China ontplooi is, wat "Hell's Angels" gedoop was. In 1930 het die Howard Hughes-film Hell's Angels buitengewone en gevaarlike prestasies van die lugvaart ten toon gestel, en daar word geglo dat die Tweede Wêreldoorlog-groepe wat daardie naam gebruik het dit op die film gegrond het. Volgens die Hells Angels se webwerf is hulle bewus daarvan dat daar 'n apostroof in "Hell's" ontbreek, maar "... dit is jy wat dit mis. Ons doen dit nie". Die Hells Angels sê uitdruklik dat hulle nie direk met die militêre eenheid geassosieer is nie, maar slegs die naam aangeneem het. Geeneen van die oorspronklike militêre Hell's Angels het ooit aan die motorfietsklub behoort nie.
links|duimnael|Hierdie Boeing B-17 Flying Fortress|B-17F, stertnommer 41–24577, is Hell's Angels genoem na die 1930 [[Howard Hughes-fliek oor die Eerste Wêreldoorlog-vegvlieëniers.]]
Sommige van die HAMC se vroeë geskiedenis is nie duidelik nie, en beskrywings verskil. Verskeie outonome Hells Angels-takke is regdeur Kalifornië gevorm in die dekade wat volg op die klub se stigting, deur nomadiese lede wat van een stad na 'n ander verhuis het. Die San Francisco ("Frisco")-afdeling is volgens berigte gestig deur voormalige lede van die Market Street Commandos in 1954. 'n Noord-Sacramento-tak is in 1956 gestig, gevolg deur nog 'n tak in Sacramento die volgende jaar, wat gevorm is deur twee broers, James "Mother" Miles en Pat Miles, wat voormalige lede van die Hell Bent for Glory-motorfietsklub was. ] Die Sacramento-tak het later ontbind en in 1965 as 'n Nomads-tak na Richmond verskuif. Volgens Ralph "Sonny" Barger, stigter van die Oakland-tak in 1957, is ander vroeë takke van die klub in Gardena en elders gestig, met die lede gewoonlik onbewus daarvan dat daar ander klubs was. Een van die minder bekende klubs was in die laat 1960's in Noord-Chino/Suid-Pomona. Barger is gekrediteer dat hy gehelp het om hierdie verskillende uiteenlopende takke onder algemene klub-wette te verenig

Ander bronne beweer dat die San Francisco Hells Angels in 1953 georganiseer is deur Rocky Graves, 'n Hells Angel-lid van San Bernardino ("Berdoo"), wat impliseer dat die "Frisco" Hells Angels baie bewus was van hul voorgangers. Die "Frisco" Hells Angels is in 1955 herorganiseer met 13 taklede, Frank Sadilek wat as president gedien het, en die kleiner, oorspronklike logo. Die Oakland-tak, destyds onder leiding van Barger, het 'n groter weergawe van die "Death's Head"-kenteken gebruik met die bynaam die "Barger Larger", wat die eerste keer in 1959 gebruik is. Dit het later die klubstandaard geword. Die eerste tak wat buite Kalifornië geopen is, is in 1961 in Auckland, Nieu-Seeland, gestig.

Die Hells Angels word dikwels op semi-mitiese romantiese wyse uitgebeeld soos die 19de-eeuse James–Younge-bende: vrygeestig, ikonies, gebonde aan broederskap en lojaliteit. Op ander tye, soos in die 1966 Roger Corman film The Wild Angels, word hulle uitgebeeld as gewelddadig en nihilisties, weinig meer as 'n gewelddadige kriminele bende en 'n plaag vir die samelewing.

Die klub het prominent geword binne, en het sy bekendheid gevestig as deel van die 1960's-teenkultuurbeweging in San Francisco se Haight-Ashbury-distrik, wat 'n rol gespeel het by baie van die beweging se belangrike gebeurtenisse. Lede was direk verbind met baie van die teenkultuur se primêre leiers, soos Ken Kesey and the Merry Pranksters, Allen Ginsberg, Jerry Garcia and the Grateful Dead, Timothy Leary, The Beatles, The Rolling Stones, Mick Farren, en Tom Wolfe. "Gonzo"-joernalis Hunter S. Thompson se boek oor die klub het sy loopbaan begin. Van 1968 tot 1969 was die Hells Angels van San Francisco se hoofkwartier by 715 Ashbury (oorkant die Grateful Dead-huis by 710 Ashbury).

In 1973 het lede van verskeie takke van die organisasie geprotesteer tydens 'n Environmental Protection Agency wat gehoor het oor 'n voorgestelde vervoerplan wat beperkings op motorfietsgebruik en verkope insluit om Kalifornië te kry om aan die nuwe Clean Air Act-standaarde te voldoen.
Klubskild

links|duimnael|New York Hells Angels wapen
Die Hells Angels se klubembleem is genaamd die "Deathead" en bestaan uit 'n skedel gekroon met 'n goue helm in die vorm van 'n vlerk.

Die oorsprong van die motief word erken as 'n kombinasie van militêre embleme, van onderskeidelik die VSA-lugmag se "85th Fighter Squadron" en die "552nd Medium Bomber Squadron". Die finale ontwerp is gemaak deur Frank Sadilek, 'n eertydse leier van die Hells Angels in San Francisco.

Die Hells Angels het die klubembleem, die klubnaam en die naam "Deathead" geregistreer as 'n handelsmerk in verskeie lande, insluitende Suid-Afrika.
In die media

Die Hells Angels geniet wêreldwye publisiteit — meesal negatief, danksy klublede se betrokkenheid by onwettige aktiwiteite.

Die klub se verteenwoordigers wend gereelde pogings aan om die klub te distansieer van die kriminele aktiwiteite van sommige lede, maar danksy volgehoue negatiewe publisiteit deur die pers, is daar min mense wat nié die Hells Angels assosieer met geweld, misdaad en antisosiale gedrag nie.

Plaaslike nuus artikels oor die Hells Angels in Suid-Afrika, illustreer die kwessie duidelik:

* Hell's (sic) Angels se vlerke skroei , Beeld, 21 Junie 2001
* Where is Kebble's Killer? ,Guardian & Mail, 15-Nov-06
* "Hells Angels" members arrested,News24.com, 9-Nov-02
Verwysings
Eksterne skakels

* – bevat baie plaaslike handveste, met skakels
* FBI dokument oor die Hell's Angels
* Never-Seen: Hells Angels, 1965 – fotos van Life tydskrif


Kategorie:Internasionale organisasies