Nauru

Nauru ( atau ; ) secara rasmi Republik Nauru () dan dahulunya dikenali sebagai Pulau Pleasant, ialah sebuah negara pulau dan negara mikro di Micronesia, sebahagian daripada Oceania di Pasifik Tengah. Jiran terdekatnya ialah Banaba di Kiribati, kira-kira ke timur.

Ia terletak di barat laut Tuvalu, timur laut Kepulauan Solomon, timur-timur laut Papua New Guinea, tenggara Negeri Bersekutu Mikronesia dan selatan Kepulauan Marshall. Dengan keluasan hanya , Nauru ialah negara ketiga terkecil di dunia, hanya lebih besar daripada Bandar Vatikan dan Monaco, menjadikannya negara republik dan pulau terkecil, dan juga ahli Negara-negara Komanwel yang terkecil. Penduduknya beranggaran 10,800 adalah yang ketiga terkecil di dunia (tidak termasuk jajahan atau wilayah luar negara) hanya lebih besar daripada Bandar Vatikan dan Tuvalu.

Diduduki oleh orang Mikronesia dari sekitar 1000 SM, Nauru telah diilhakan dan dituntut sebagai tanah jajahan oleh Empayar Jerman pada akhir abad ke-19. Selepas Perang Dunia I, Nauru menjadi mandat Liga Bangsa-Bangsa yang ditadbir oleh Australia, New Zealand, dan United Kingdom. Semasa Perang Dunia II, Nauru telah diduduki oleh tentera Jepun, dan telah dipintas oleh kemaraan Berikat merentasi Pasifik. Selepas perang tamat, negara itu menjadi pemegang amanah Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Nauru memperoleh kemerdekaannya pada tahun 1968.

Nauru ialah pulau batu fosfat dengan deposit yang melimpah di daratnya, yang membolehkan operasi perlombongan jalur mudah selama lebih satu abad. Walau bagaimanapun, ini telah menjejaskan alam sekitar negara secara serius, menyebabkan negara kepulauan itu mengalami apa yang sering disebut sebagai "sihir sumber". Fosfat telah habis pada tahun 1990-an, dan rizab selebihnya tidak berdaya maju dari segi ekonomi untuk diekstrak. Sebuah amanah yang ditubuhkan untuk menguruskan kekayaan perlombongan terkumpul pulau itu, yang ditubuhkan pada hari rizab akan habis, telah berkurangan nilainya. Untuk memperoleh pendapatan, Nauru seketika menjadi syurga cukai dan pusat pelaburan wang haram.

Di pelbagai peringkat sejak 2001, ia telah menerima bantuan daripada Kerajaan Australia sebagai pertukaran untuk menjadi tuan rumah Pusat Pemprosesan Serantau Nauru, sebuah kemudahan tahanan imigresen luar pesisir Australia yang kontroversi. Akibat pergantungan berat kepada Australia, beberapa sumber telah mengenal pasti Nauru sebagai negara pelanggan Australia. Negara berdaulat adalah ahli Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Negara-negara Komanwel, dan Pertubuhan Negara-negara Afrika, Caribbean, dan Pasifik.
Sejarah

sekitar tahun 1880]]

Nauru pertama kali dimukim oleh orang Mikronesia sekurang-kurangnya 3,000 tahun yang lalu, dan terdapat bukti bermungkinan pengaruh Polinesia. Sedikit sahaja yang diketahui tentang prasejarah Nauru, walaupun ia dipercayai mempunyai tempoh pengasingan yang panjang, yang menyumbang kepada bahasa tersendiri yang berkembang di kalangan penduduk. Secara tradisinya terdapat 12 suku atau puak di Nauru, yang diwakili dalam bintang berbucu dua belas pada bendera negara. Menurut adat tempatan, orang Nauru menjejaki keturunan mereka secara matrilineal. Penduduk mengamalkan akuakultur: mereka menangkap anak ikan susu (dikenali sebagai Ibija dalam bahasa Nauru), membiasakan mereka dengan air tawar, dan membesarkannya di Lagun Buada, menyediakan sumber makanan yang andal. Unsur tempatan lain yang ditanam dalam diet mereka termasuk kelapa dan buah pandan laut. Nama "Nauru" mungkin berasal daripada perkataan Nauruan Anáoero, yang bermaksud 'Saya pergi ke pantai.'

Pada tahun 1798, nakhoda laut British John Fearn, di atas kapal perdagangannya Hunter (300 tan), merupakan orang Barat pertama yang melaporkan melihat Nauru, memanggilnya "Pleasant Island", kerana rupanya yang indah. Dari sekurang-kurangnya 1826, orang Nauru telah mengekalkan hubungan dengan orang Eropah di atas kapal pemburu paus dan perdagangan yang meminta bekalan dan air minuman segar. Pemburu paus terakhir yang dipanggil semasa Zaman Layar mengunjung pada tahun 1904.

Sekitar masa ini, orang yang meninggalkan kapal Eropah mula tinggal di pulau itu. Penduduk pulau mendagang makanan untuk tuak nira dan senjata api. Senjata api telah digunakan semasa Perang Saudara Nauru sepanjang 10 tahun yang bermula pada tahun 1878.

Selepas perjanjian dengan Great Britain, Nauru telah dilampirkan oleh Jerman pada tahun 1888 dan dimasukkan ke dalam Protektorat Kepulauan Marshall Jerman untuk tujuan pentadbiran. Kedatangan orang Jerman menamatkan perang saudara, dan raja-raja telah ditubuhkan sebagai pemerintah pulau itu. Yang paling terkenal ialah Raja Auweyida. Mubaligh Kristian dari Kepulauan Gilbert tiba pada tahun 1888. Peneroka Jerman memanggil pulau itu "Nawodo" atau "Onawero". Jerman memerintah Nauru selama hampir tiga dekad. Robert Rasch, seorang peniaga Jerman yang berkahwin dengan seorang gadis Nauruan berusia 15 tahun, adalah pentadbir pertama, dilantik pada tahun 1890.

Fosfat ditemui di Nauru pada tahun 1900 oleh pencari gali Albert Fuller Ellis. Syarikat Pacific Phosphate mula mengeksploitasi rizab pada tahun 1906 dengan perjanjian dengan Jerman, mengeksport penghantaran pertamanya pada tahun 1907. Pada tahun 1914, selepas meletusnya Perang Dunia I, Nauru telah ditawan oleh tentera Australia. Pada tahun 1919, telah dipersetujui oleh Kuasa Bersekutu dan Bersekutu bahawa Kebawah Duli Yang Maha Mulia British harus menjadi pihak berkuasa pentadbiran di bawah mandat Liga Bangsa-Bangsa. Perjanjian Pulau Nauru yang dipalsukan pada tahun 1919 antara kerajaan United Kingdom, Australia, dan New Zealand memperuntukkan pentadbiran pulau dan pengekstrakan deposit fosfat oleh Suruhanjaya Phosphate British (BPC) antara kerajaan. Syarat mandat Liga Bangsa-Bangsa telah disediakan pada tahun 1920.

Pulau ini mengalami wabak influenza dan perselisihan kolonial yang berterusan pada awal abad ke-20, dengan kadar kematian 18 peratus di kalangan penduduk asli Nauru. Pada tahun 1923, Liga Bangsa-Bangsa memberikan Australia mandat pemegang amanah ke atas Nauru, dengan United Kingdom dan New Zealand sebagai pemegang amanah bersama. Pada 6 dan 7 Disember 1940, kapal penjelajah bantuan Jerman Komet dan Orion menenggelamkan lima kapal bekalan di sekitar Nauru. Komet itu kemudiannya membedil kawasan perlombongan fosfat Nauru, depot penyimpanan minyak, dan julur perkapalan.
mengebom lapangan terbang Jepun di Nauru, 1943.]]

Tentera Jepun menduduki Nauru pada 25 Ogos 1942. Jepun membina 2 lapangan terbang yang dibom buat kali pertama pada 25 Mac 1943, menghalang bekalan makanan daripada diterbangkan ke Nauru. Jepun menghantar pulang 1,200 orang Nauru untuk bekerja sebagai buruh di Kepulauan Chuuk, yang juga diduduki oleh Jepun. Sebagai sebahagian daripada strategi Bersekutu melompat pulau dari pulau-pulau Pasifik ke pulau-pulau utama Jepun, Nauru telah dipintas dan dibiarkan "layu pada pokok anggur". Nauru akhirnya dibawa pulang dari Jepun pada 13 September 1945, apabila komander Hisayaki Soeda menyerahkan pulau itu kepada Tentera Australia dan Tentera Laut Diraja Australia. Penyerahan itu diterima oleh Brigadier J. R. Stevenson, yang mewakili Leftenan Jeneral Vernon Sturdee, komander Tentera Pertama Australia, di atas kapal perang HMAS Diamantina. Pengaturan telah dibuat untuk menghantar pulang dari Chuuk 745 orang Nauru yang terselamat daripada tahanan Jepun di sana. Mereka telah dikembalikan ke Nauru oleh kapal BPC Trienza pada Januari 1946.

Pada tahun 1947, pemegang amanah telah ditubuhkan oleh Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, dengan Australia, New Zealand, dan United Kingdom sebagai pemegang amanah. Di bawah pengaturan tersebut, UK, Australia dan New Zealand adalah pihak berkuasa pentadbiran bersama. Perjanjian Pulau Nauru memperuntukkan pentadbir pertama dilantik oleh Australia selama lima tahun, meninggalkan pelantikan seterusnya diputuskan oleh tiga kerajaan. Walau bagaimanapun, dalam praktiknya, kuasa pentadbiran telah dilaksanakan oleh Australia sahaja.

Rusuhan Nauru 1948 berlaku apabila pekerja perlombongan guano China melancarkan mogok kerana gaji dan syarat. Pentadbiran Australia mengenakan keadaan darurat dengan Polis Asli dan sukarelawan bersenjata penduduk tempatan dan pegawai Australia digerakkan. Pasukan ini, menggunakan senjata api kecil dan senjata api lain, melepaskan tembakan ke arah pekerja China membunuh dua dan mencederakan enam belas. Kira-kira 50 daripada pekerja telah ditangkap dan dua daripada mereka telah mati bayonet semasa dalam tahanan. Anggota tentera yang membunuh banduan telah didakwa tetapi kemudiannya mengakui atas alasan bahawa luka itu "diterima secara tidak sengaja." Kerajaan Kesatuan Soviet dan China membuat aduan rasmi terhadap Australia di Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu berhubung insiden ini.

Pada tahun 1964, ia telah dicadangkan untuk memindahkan penduduk Nauru ke Pulau Curtis di luar pantai Queensland, Australia. Pada masa itu, Nauru telah dilombong secara meluas untuk fosfat oleh syarikat dari Australia, Britain, dan New Zealand, merosakkan landskap sehingga dianggap pulau itu tidak boleh didiami menjelang 1990-an. Pemulihan pulau itu dilihat sebagai mustahil dari segi kewangan. Pada tahun 1962, Perdana Menteri Australia Robert Menzies berkata bahawa ketiga-tiga negara yang terlibat dalam perlombongan mempunyai kewajipan untuk menyediakan penyelesaian untuk penduduk Nauru, dan mencadangkan mencari pulau baru untuk mereka. Pada tahun 1963, Kerajaan Australia mencadangkan untuk memperoleh semua tanah di Pulau Curtis (yang jauh lebih besar daripada Nauru) dan kemudian menawarkan hak milik pegangan bebas Nauruan ke atas pulau itu dan bahawa orang Nauruan akan menjadi warganegara Australia. Kos penempatan semula penduduk Nauru di Pulau Curtis dianggarkan berjumlah £10 juta (A$324 juta pada 2022), termasuk perumahan dan infrastruktur serta penubuhan industri pastoral, pertanian dan perikanan. Walau bagaimanapun, orang Nauruan tidak mahu menjadi warganegara Australia dan mahu diberikan kedaulatan ke atas Pulau Curtis untuk mewujudkan diri mereka sebagai sebuah negara merdeka, yang Australia tidak akan bersetuju. Nauru menolak cadangan untuk berpindah ke Pulau Curtis, sebaliknya memilih untuk menjadi sebuah negara merdeka yang mengendalikan lombong mereka di Nauru.

Nauru menjadi pemerintahan sendiri pada Januari 1966, dan berikutan konvensyen perlembagaan selama dua tahun, ia menjadi bebas pada 31 Januari 1968 di bawah presiden pengasas Hammer DeRoburt. Pada tahun 1967, penduduk Nauru membeli aset Pesuruhjaya Fosfat British, dan pada Jun 1970, kawalan diserahkan kepada Nauru Phosphate Corporation (NPC) milik tempatan. Pendapatan dari lombong menjadikan Nauruan antara orang terkaya di dunia. Pada tahun 1989, Nauru telah mengambil tindakan undang-undang terhadap Australia di Mahkamah Keadilan Antarabangsa atas pentadbiran Australia di pulau itu, khususnya, kegagalan Australia untuk membetulkan kerosakan alam sekitar yang disebabkan oleh perlombongan fosfat. Tanah Fosfat Tertentu: Nauru lwn. Australia membawa kepada penyelesaian di luar mahkamah untuk memulihkan kawasan yang dilombong di Nauru.

Sebagai tindak balas kepada pandemik COVID-19, keadaan darurat telah diisytiharkan di Nauru pada 17 Mac 2020. Pengisytiharan untuk meminimumkan wabak itu ditandatangani oleh Presiden Lionel Aingimea dalam tempoh 30 hari.
Geografi

thumb|Peta Nauru

Nauru ialah sebuah pulau seluas , berbentuk bujur di barat daya Lautan Pasifik, 55.95 km (34.77 bt) selatan Khatulistiwa. Pulau ini dikelilingi oleh terumbu karang pinggir, yang terdedah pada air surut dan dihiasi dengan puncak. Kehadiran terumbu karang telah menghalang penubuhan pelabuhan, walaupun saluran di terumbu membenarkan bot-bot kecil masuk ke pulau. Jalur pantai yang subur selebar 150 hingga 300 m (490 hingga 980 kaki) terletak di pedalaman dari pantai.

Tebing karang mengelilingi dataran tinggi tengah Nauru. Titik tertinggi dataran tinggi, dipanggil Command Ridge, ialah 71 m (233 kaki) di atas paras laut.

Satu-satunya kawasan yang subur di Nauru adalah di kawasan pantai yang sempit, tempat pokok kelapa tumbuh subur. Tanah di sekitar Buada Lagoon menyokong pisang, nanas, sayur-sayuran, pokok pandan, dan kayu keras asli, seperti pokok tamanu.

Nauru adalah salah satu daripada tiga pulau batu fosfat yang hebat di Lautan Pasifik, bersama-sama dengan Banaba (Pulau Lautan), di Kiribati, dan Makatea, di Polinesia Perancis. Rizab fosfat di Nauru kini hampir habis sepenuhnya. Perlombongan fosfat di dataran tinggi tengah telah meninggalkan kawasan tandus dengan puncak batu kapur bergerigi sehingga 15 m (49 kaki) tinggi. Perlombongan telah melucutkan dan memusnahkan kira-kira 80 peratus kawasan tanah Nauru, menyebabkan ia tidak boleh didiami dan juga telah menjejaskan zon ekonomi eksklusif di sekelilingnya; 40 peratus daripada hidupan marin dianggarkan telah dibunuh oleh kelodak dan larian fosfat.
Iklim

Iklim Nauru adalah panas dan sangat lembap sepanjang tahun kerana berdekatan dengan khatulistiwa dan lautan. Nauru dilanda hujan monsun antara November dan Februari. Hujan tahunan sangat berubah-ubah dan dipengaruhi oleh El Niño–Southern Oscillation, dengan beberapa rekod kemarau yang ketara. Suhu di Nauru berjulat antara 30 dan 35 °C (86 dan 95 °F) pada waktu siang dan agak stabil pada sekitar 25 °C (77 °F) pada waktu malam.

Aliran dan sungai tidak wujud di Nauru. Air dikumpulkan dari sistem tadahan bumbung. Air dibawa ke Nauru sebagai pemberat pada kapal yang pulang untuk membawa muatan fosfat.
Ekologi

thumb|Pemandangan udara Nauru

Fauna jarang di pulau itu kerana kekurangan tumbuh-tumbuhan dan akibat daripada perlombongan fosfat. Banyak burung asli telah hilang atau menjadi jarang disebabkan oleh kemusnahan habitatnya. Terdapat kira-kira 60 spesies tumbuhan vaskular yang direkodkan yang berasal dari pulau itu, tiada satu pun yang endemik. Penanaman kelapa, perlombongan, dan spesies yang diperkenalkan telah mengganggu tumbuh-tumbuhan asli secara serius.

Tiada mamalia darat asli, tetapi terdapat serangga asli, ketam darat, dan burung, termasuk warbler buluh Nauru endemik. Tikus, kucing, anjing, babi, dan ayam Polinesia telah diperkenalkan ke Nauru dari kapal. Kepelbagaian hidupan marin terumbu menjadikan memancing sebagai aktiviti popular bagi pelancong di pulau itu; juga popular ialah selam skuba dan snorkeling.
Politik

thumb|Parliamen Nauru

Presiden Nauru ialah David Adeang, yang mengetuai parlimen unicameral 19 ahli. Negara ini adalah ahli Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Negara-negara Komanwel, dan Bank Pembangunan Asia. Nauru juga mengambil bahagian dalam Sukan Komanwel dan Olimpik. Baru-baru ini Nauru menjadi negara anggota Agensi Tenaga Boleh Diperbaharui Antarabangsa (IRENA). Republik Nauru menjadi ahli ke-189 Tabung Kewangan Antarabangsa pada April 2016.

Nauru ialah sebuah republik dengan sistem pemerintahan parlimen. Presiden adalah ketua negara dan ketua kerajaan dan bergantung kepada keyakinan parlimen untuk kekal sebagai presiden. Kesemua 19 kerusi parlimen dipilih setiap tiga tahun. Parlimen memilih presiden daripada ahlinya, dan presiden melantik kabinet lima hingga enam ahli. Hasil daripada referendum pada 2021, warganegara naturalisasi dan keturunan mereka dilarang daripada menjadi ahli parlimen.

Nauru tidak mempunyai sebarang struktur formal untuk parti politik, dan calon biasanya bertanding jawatan sebagai calon bebas; lima belas daripada 19 ahli parlimen semasa adalah bebas. Empat parti yang telah aktif dalam politik Nauru ialah Parti Nauru, Parti Demokrat, Nauru First dan Parti Center. Walau bagaimanapun, pakatan dalam kerajaan selalunya dibentuk berdasarkan hubungan kekeluargaan yang meluas dan bukannya gabungan parti.

Dari 1992 hingga 1999, Nauru mempunyai sistem kerajaan tempatan yang dikenali sebagai Majlis Pulau Nauru (NIC).[82] Ia merupakan pengganti kepada Majlis Kerajaan Tempatan Nauru, yang ditubuhkan pada tahun 1951. Majlis sembilan ahli ini direka untuk menyediakan perkhidmatan perbandaran. NIC telah dibubarkan pada tahun 1999 dan semua aset dan liabiliti menjadi hak kepada kerajaan negara. Pemilikan tanah di Nauru adalah luar biasa: semua orang Nauru mempunyai hak tertentu ke atas semua tanah di pulau itu, yang dimiliki oleh individu dan kumpulan keluarga. Entiti kerajaan dan korporat tidak memiliki mana-mana tanah, dan mereka mesti membuat perjanjian pajakan dengan pemilik tanah untuk menggunakan tanah. Orang bukan Nauru tidak boleh memiliki tanah di pulau itu.

Mahkamah Agung Nauru, yang diketuai oleh Ketua Hakim Negara, adalah terpenting dalam isu perlembagaan. Kes-kes lain boleh dirayu ke Mahkamah Rayuan dua hakim. Parlimen tidak boleh membatalkan keputusan mahkamah. Dari segi sejarah, keputusan Mahkamah Rayuan boleh dirayu kepada Mahkamah Tinggi Australia, walaupun perkara ini jarang berlaku dan bidang kuasa rayuan mahkamah Australia tamat sepenuhnya pada 12 Mac 2018 selepas Kerajaan Nauru menamatkan pengaturan itu secara unilateral. Mahkamah rendah terdiri daripada Mahkamah Daerah dan Mahkamah Keluarga, yang kedua-duanya diketuai oleh Majistret Residen, yang juga merupakan Pendaftar Mahkamah Agung. Terdapat dua lagi mahkamah separa: Lembaga Rayuan Perkhidmatan Awam dan Lembaga Rayuan Polis, yang kedua-duanya dipengerusikan oleh Ketua Hakim Negara.
Hubungan luar negeri

Selepas kemerdekaan pada tahun 1968, Nauru menyertai Komanwel Negara sebagai Ahli Khas; ia menjadi ahli penuh pada tahun 1999. Negara ini telah diterima masuk ke Bank Pembangunan Asia pada tahun 1991 dan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada tahun 1999. Nauru ialah ahli Program Alam Sekitar Serantau Pasifik Selatan, Komuniti Pasifik, dan Suruhanjaya Geosains Gunaan Pasifik Selatan. Pada Februari 2021, Nauru mengumumkan ia akan secara rasmi menarik diri daripada Forum Kepulauan Pasifik dalam satu kenyataan bersama dengan Kepulauan Marshall, Kiribati, dan Negara Bersekutu Mikronesia selepas pertikaian mengenai pemilihan Henry Puna sebagai setiausaha agung Forum.
Kadet polis Nauruan sedang menjalani latihan. Nauru tidak mempunyai angkatan bersenjata, walaupun terdapat pasukan polis yang kecil di bawah kawalan awam.

thumb|Kadet polis Nauruan sedang menjalani latihan. Nauru Senarai negara tanpa angkatan tentera|tidak mempunyai angkatan tentera, tetapi ada pasukan polis yang kecil di bawah kawalan awam.

Nauru tidak mempunyai angkatan bersenjata, walaupun terdapat sebuah pasukan polis yang kecil di bawah kawalan orang awam. Australia bertanggungjawab ke atas pertahanan Nauru di bawah perjanjian tidak rasmi antara kedua-dua negara. Memorandum persefahaman September 2005 antara Australia dan Nauru memberikan mereka bantuan kewangan dan bantuan teknikal, termasuk Setiausaha Kewangan untuk menyediakan belanjawan, dan penasihat kesihatan dan pendidikan. Bantuan ini adalah sebagai balasan kepada kediaman pencari suaka di Nauru sementara permohonan mereka untuk masuk ke Australia sedang diproses. Nauru menggunakan dolar Australia sebagai mata wang rasminya.

Nauru telah menggunakan kedudukannya sebagai ahli Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk mendapatkan sokongan kewangan daripada Taiwan (secara rasminya Republik China atau ROC) dan tanah besar China (secara rasminya Republik Rakyat China atau RRC) dengan menukar pengiktirafannya daripada satu kepada yang lain. di bawah dasar Satu China. Pada 21 Julai 2002, Nauru menandatangani perjanjian untuk menjalin hubungan diplomatik dengan PRC, menerima AS$130 juta daripada PRC untuk tindakan ini (US$203 juta pada 2022[96]). Sebagai tindak balas, ROC memutuskan hubungan diplomatik dengan Nauru dua hari kemudian. Nauru kemudiannya menjalin semula hubungan dengan ROC pada 14 Mei 2005, dan hubungan diplomatik dengan PRC secara rasmi terputus pada 31 Mei 2005. Pada 15 Jan 2024, Nauru memutuskan hubungan dengan ROC dan mewujudkan semula hubungan diplomatik dengan PRC.

Pada tahun 2008, Nauru mengiktiraf Kosovo sebagai negara merdeka, dan pada tahun 2009 Nauru menjadi negara keempat, selepas Rusia, Nicaragua, dan Venezuela, mengiktiraf Abkhazia, wilayah pemisahan Georgia. Rusia dilaporkan memberi Nauru AS$50 juta bantuan kemanusiaan hasil pengiktirafan ini ($67.1 juta pada 2022[96]). Pada 15 Julai 2008, kerajaan Nauruan mengumumkan program baik pulih pelabuhan, yang dibiayai dengan bantuan pembangunan AS$9 juta yang diterima daripada Rusia ($12.1 juta pada 2022[96]). Kerajaan Nauru mendakwa bantuan ini tidak berkaitan dengan pengiktirafannya terhadap Abkhazia dan Ossetia Selatan.

Sebahagian besar daripada pendapatan Nauru adalah dalam bentuk bantuan daripada Australia. Pada tahun 2001, MV Tampa, sebuah kapal Norway yang telah menyelamatkan 438 pelarian dari bot sepanjang 20 meter yang terkandas, sedang berusaha untuk berlabuh di Australia. Dalam apa yang dikenali sebagai urusan Tampa, kapal itu ditolak masuk dan dinaiki oleh tentera Australia. Pelarian itu akhirnya dimuatkan ke kapal Tentera Laut Diraja Australia HMAS Manoora dan dibawa ke Nauru untuk ditahan di kemudahan tahanan yang kemudiannya menjadi sebahagian daripada Penyelesaian Pasifik kerajaan Howard. Nauru mengendalikan dua pusat tahanan yang dikenali sebagai State House dan Topside untuk pelarian ini sebagai pertukaran untuk bantuan Australia. Menjelang November 2005, hanya dua pelarian, Mohammed Sagar dan Muhammad Faisal kekal di Nauru daripada mereka yang pertama dihantar ke sana pada 2001, dengan Sagar akhirnya menetap semula pada awal 2007. Kerajaan Australia menghantar kumpulan pencari suaka lagi ke Nauru pada akhir 2006 dan awal tahun 2007. Pusat pelarian telah ditutup pada tahun 2008, tetapi, berikutan penggunaan semula Penyelesaian Pasifik oleh kerajaan Australia pada Ogos 2012, ia telah membuka semula. Program Pengukuran Sinaran Atmosfera AS mengendalikan kemudahan pemantauan iklim di pulau itu.

Pada Mac 2017, pada sesi tetap ke-34 Majlis Hak Asasi Manusia PBB, Vanuatu membuat kenyataan bersama bagi pihak Nauru dan beberapa negara Pasifik lain yang membangkitkan pencabulan hak asasi manusia di New Guinea Barat, yang telah diduduki oleh Indonesia sejak 1963, dan meminta Pesuruhjaya Tinggi PBB untuk Hak Asasi Manusia menghasilkan laporan. Indonesia menolak dakwaan tersebut. Lebih daripada 100,000 orang Papua telah meninggal dunia semasa konflik Papua selama 50 tahun.

Amnesty International telah menyifatkan keadaan pelarian perang yang tinggal di Nauru sebagai "seram", dengan laporan kanak-kanak seawal lapan tahun cuba membunuh diri dan terlibat dalam tindakan mencederakan diri sendiri. Pada 2018, situasi itu mendapat perhatian sebagai "krisis kesihatan mental", dengan dianggarkan tiga puluh kanak-kanak mengalami sindrom penarikan traumatik, juga dikenali sebagai sindrom resignation.
Bahagian Pentadbiran

Nauru dibahagikan kepada empat belas daerah pentadbiran, yang dikelompokkan kepada lapan kawasan pilihan raya dan dibahagikan lagi kepada kampung. Daerah paling ramai penduduk ialah Denigomodu, dengan 1,804 penduduk, di mana 1,497 daripadanya tinggal di penempatan RONPhos yang dipanggil "Lokasi". Jadual berikut menunjukkan penduduk mengikut daerah mengikut bancian 2011.


|}
Ekonomi

thumb|A satellite image of Nauru, 2002

Sebelum kebangkitan semula pada 2010-an, ekonomi Nauruan paling kukuh pada 1970-an, dengan KDNK memuncak pada 1981. Trend ini datang daripada perlombongan fosfat, yang menyumbang sebahagian besar pengeluaran ekonominya. Perlombongan merosot bermula pada awal 1980-an. Terdapat sedikit sumber lain, dan kebanyakan keperluan diimport. Perlombongan berskala kecil masih dijalankan oleh RONPhos, dahulunya dikenali sebagai Nauru Phosphate Corporation. Kerajaan meletakkan peratusan pendapatan RONPhos ke dalam Amanah Royalti Nauru Phosphate. Amanah menguruskan pelaburan jangka panjang, yang bertujuan untuk menyokong rakyat selepas rizab fosfat telah habis.

Kerana salah urus, aset tetap dan semasa amanah telah dikurangkan dengan ketara dan mungkin tidak akan dapat dipulihkan sepenuhnya. Pelaburan yang gagal termasuk membiayai Leonardo the Musical pada tahun 1993. Hotel Mercure di Sydney dan Nauru House di Melbourne telah dijual pada tahun 2004 untuk membiayai hutang dan satu-satunya Boeing 737 milik Air Nauru telah ditarik balik pada Disember 2005. Perkhidmatan udara biasa disambung semula selepas pesawat itu digantikan dengan pesawat Boeing 737-300 pada Jun 2006. Pada tahun 2005, syarikat itu menjual baki hartanahnya di Melbourne, tapak Savoy Tavern yang kosong, dengan harga $7.5 juta (AS$10.9 juta pada 2022[96]).

Nilai amanah dianggarkan telah menyusut daripada A$1.3 bilion pada tahun 1991 kepada A$138 juta pada tahun 2002 (A$2.79 bilion kepada A$229 juta pada tahun 2022 dolar[61]). Nauru kini kekurangan wang untuk melaksanakan banyak fungsi asas kerajaan; sebagai contoh, Bank Negara Nauru adalah muflis. CIA World Factbook menganggarkan KDNK per kapita sebanyak AS$5,000 pada tahun 2005. Laporan ekonomi Bank Pembangunan Asia 2007 mengenai Nauru menganggarkan KDNK per kapita pada AS$2,400 hingga AS$2,715.

Tiada cukai peribadi di Nauru. Kadar pengangguran dianggarkan 23 peratus dan kerajaan menggaji 95 peratus daripada mereka yang mempunyai pekerjaan. Bank Pembangunan Asia menyatakan bahawa, walaupun pentadbiran mempunyai mandat awam yang kuat untuk melaksanakan pembaharuan ekonomi, jika tiada alternatif kepada perlombongan fosfat, prospek jangka sederhana adalah untuk terus bergantung kepada bantuan luar. Pelancongan bukanlah penyumbang utama kepada ekonomi.
kekal selepas perlombongan fosfat di tapak salah satu lombong sekunder Nauru]]

Pada 1990-an, Nauru menjadi syurga cukai dan menawarkan pasport kepada warga asing dengan bayaran. Pasukan Petugas Tindakan Kewangan antara kerajaan mengenai Pengubahan Wang Haram (FATF) mengenal pasti Nauru sebagai salah satu daripada 15 negara "bukan koperasi" dalam usaha memerangi pengubahan wang haram. Pada tahun 1990-an, adalah mungkin untuk menubuhkan bank berlesen di Nauru dengan hanya AS$25,000 (AS$40,572 pada 2022[96]) tanpa keperluan lain. Di bawah tekanan daripada FATF, Nauru memperkenalkan undang-undang anti-pengelak pada tahun 2003, selepas itu wang panas asing meninggalkan negara itu. Pada Oktober 2005, selepas keputusan yang memuaskan daripada perundangan dan penguatkuasaannya, FATF menarik balik jawatan bukan koperasi.

Dari 2001 hingga 2007, pusat tahanan Nauru menyediakan sumber pendapatan yang besar untuk negara. Pihak berkuasa Nauruan bertindak balas dengan kebimbangan terhadap penutupannya oleh Australia. Pada Februari 2008, Menteri Luar Negeri, Kieren Keke, menyatakan bahawa penutupan itu akan mengakibatkan 100 orang Nauru kehilangan pekerjaan, dan akan menjejaskan 10 peratus penduduk pulau itu secara langsung atau tidak: "Kami mempunyai sejumlah besar keluarga yang tiba-tiba akan menjadi tanpa sebarang pendapatan. Kami sedang mencari cara untuk mencuba dan memberikan bantuan kebajikan tetapi keupayaan kami untuk melakukan itu sangat terhad. Secara harfiah kami telah menghadapi krisis pengangguran yang besar di hadapan kami." Penahanan itu pusat dibuka semula pada Ogos 2012.

Pada Julai 2017, Organisasi untuk Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi (OECD) telah meningkatkan penarafan piawaian ketelusan cukai Nauru. Sebelum ini Nauru telah disenaraikan bersama empat belas negara lain yang gagal menunjukkan bahawa mereka boleh mematuhi piawaian dan peraturan ketelusan cukai antarabangsa. OECD kemudiannya meletakkan Nauru melalui proses pematuhan yang pantas dan negara itu diberi penarafan "sebahagian besarnya patuh".

Bajet Nauru 2017–2018, yang disampaikan oleh Menteri Kewangan David Adeang, menganggarkan A$128.7 juta hasil dan A$128.6 juta dalam perbelanjaan serta mengunjurkan pertumbuhan ekonomi yang sederhana untuk negara dalam tempoh dua tahun akan datang. Pada 2018, kerajaan Nauru bekerjasama dengan syarikat perlombongan laut dalam DeepGreen, kini Nauru Ocean Resources Inc (NORI), anak syarikat milik penuh Canadian The Metals Company. Mereka merancang untuk menuai nodul mangan yang mineral dan logamnya boleh digunakan dalam pembangunan teknologi tenaga mampan.
Demografi

thumb|Piramid demografi Nauru, 2015

Nauru mempunyai penduduk setakat Julai . Populasi sebelum ini lebih ramai, tetapi pada 2006 pulau itu menyaksikan 1,500 orang pergi semasa penghantaran pulang pekerja pendatang dari Kiribati dan Tuvalu. Penghantaran pulang itu didorong oleh pemberhentian yang ketara dalam perlombongan fosfat.

Nauru adalah salah satu negara kebaratan yang paling padat penduduknya di Pasifik Selatan.


Bahasa rasmi Nauru ialah bahasa Nauruan dan bahasa Inggeris. Bahasa Nauru ialah bahasa Mikronesia yang berbeza, yang dituturkan oleh 96 peratus etnik Nauruan di rumah. Bahasa Inggeris digunakan secara meluas dan merupakan bahasa kerajaan dan perdagangan.

thumb|Gereja di Nauru

Agama utama yang diamalkan di pulau itu ialah Kristian (denominasi utama ialah Gereja Jemaah Nauru 35.71%, Roman Katolik 32.96%, Assemblies of God 12.98%, dan Baptist 1.48%). Perlembagaan memperuntukkan kebebasan beragama. Kerajaan telah menyekat amalan keagamaan Gereja Yesus Kristus Orang Suci Zaman Akhir dan Saksi-Saksi Yehuwa, yang kebanyakannya adalah pekerja asing yang bekerja di Nauru Phosphate Corporation milik kerajaan. Umat ​​Katolik dilayan secara pastoral oleh Keuskupan Roman Katolik Tarawa dan Nauru, dengan melihat di Tarawa di Kiribati.
Budaya

Hari Angam, yang diadakan pada 26 Oktober, meraikan pemulihan penduduk Nauru selepas dua perang dunia dan wabak influenza 1920. Pengaruh Barat kolonial dan kontemporari sebahagian besarnya telah menggantikan budaya orang asli. Beberapa adat lama telah dipelihara, tetapi beberapa bentuk muzik tradisional, seni dan kraf, dan memancing masih diamalkan.
Media

Tiada penerbitan berita harian di Nauru, walaupun terdapat satu penerbitan dua minggu sekali, Mwinen Ko. Terdapat sebuah stesen televisyen milik kerajaan, Nauru Television (NTV), yang menyiarkan program dari New Zealand dan Australia, dan sebuah stesen radio bukan komersial milik kerajaan, Radio Nauru, yang menyiarkan rancangan dari Radio Australia dan BBC.
Sukan

thumb|Bola sepak peraturan Australia, bermain di [[Linkbelt Oval]]

Bola sepak peraturan Australia ialah sukan paling popular di Nauru; ia dan angkat berat dianggap sebagai sukan kebangsaan negara. Terdapat liga bola sepak peraturan Australia dengan lapan pasukan. Pasukan kebangsaan Nauruan untuk bola sepak peraturan Australia ialah Ketua. Sukan lain yang popular di Nauru termasuk bola tampar, bola jaring, memancing, angkat berat dan tenis. Nauru mengambil bahagian dalam Sukan Komanwel dan telah menyertai Sukan Olimpik Musim Panas dalam sukan angkat berat dan judo.

Pasukan bola keranjang kebangsaan Nauru bertanding di Sukan Pasifik 1969, di mana ia mengalahkan Kepulauan Solomon dan Fiji.

Pasukan ragbi tujuh negara Nauru membuat penampilan sulung antarabangsa pada Sukan Pasifik 2015.

Nauru bertanding dalam Kejohanan Tujuh Tujuh Oceania 2015 di New Zealand.
Hari cuti

Hari Kemerdekaan disambut pada 31 Januari.
Perkhidmatan Awam

Pendidikan

Celik huruf di Nauru ialah 96 peratus. Pendidikan adalah wajib untuk kanak-kanak berumur enam hingga enam belas tahun, dan dua tahun lagi bukan wajib ditawarkan (tahun 11 dan 12). Pulau ini mempunyai tiga sekolah rendah dan dua sekolah menengah. Sekolah menengah tersebut ialah Sekolah Menengah Nauru dan Kolej Nauru. Terdapat sebuah kampus Universiti Pasifik Selatan di Nauru. Sebelum kampus ini dibina pada tahun 1987, pelajar akan belajar sama ada secara jarak jauh atau di luar negara. Sejak 2011, Universiti New England, Australia telah mewujudkan kehadiran di pulau itu dengan kira-kira 30 guru Nauruan belajar untuk ijazah bersekutu dalam pendidikan. Pelajar-pelajar ini akan menyambung ke peringkat ijazah untuk menamatkan pengajian mereka. Projek ini diketuai oleh Profesor Madya Pep Serow dan dibiayai oleh Jabatan Hal Ehwal Luar Negeri dan Perdagangan Australia.

Perpustakaan awam komuniti sebelum ini musnah dalam kebakaran. Pada tahun 1999 yang baru belum lagi dibina, dan tiada perkhidmatan mudah alih buku tersedia pada tahun itu. Tapak dengan perpustakaan termasuk kampus Universiti Pasifik Selatan, Sekolah Menengah Nauru, Kolej Kayser dan Sekolah Rendah Aiwo. Perpustakaan Komuniti Nauru terletak di bangunan baharu Kampus Universiti Pasifik Selatan Nauru, yang dibuka secara rasmi pada Mei 2018.
Kesihatan

. Orang Nauru adalah antara orang yang paling gemuk di dunia.]]

Nauru mempunyai salah satu kadar kematian kanak-kanak tertinggi di rantau Negara dan Wilayah Pulau Pasifik (PICTs) pada 2.9% pada 2020, menurut kajian UNICEF. Jangka hayat di Nauru pada 2009 ialah 60.6 tahun bagi lelaki dan 68.0 tahun bagi perempuan.

Mengikut ukuran indeks jisim badan (BMI), orang Nauru ialah orang yang paling berlebihan berat badan di dunia;[ 97 peratus lelaki dan 93 peratus wanita mempunyai berat badan berlebihan atau obes. Pada tahun 2012, kadar obesiti ialah 71.7 peratus. Obesiti di kepulauan Pasifik adalah perkara biasa.

Nauru mempunyai tahap diabetes jenis 2 tertinggi di dunia, dengan lebih daripada 40 peratus penduduk terjejas. Masalah penting lain yang berkaitan dengan pemakanan di Nauru termasuk penyakit buah pinggang dan penyakit jantung.
Pengangkutan

thumb|Pemandangan Lapangan Terbang Antarabangsa Nauru

Pulau ini hanya disediakan oleh Lapangan Terbang Antarabangsa Nauru. Perkhidmatan penumpang disediakan oleh Nauru Airlines. Penerbangan beroperasi empat hari seminggu ke Brisbane, dengan perkhidmatan terhad ke destinasi lain termasuk Nadi dan Bonriki.

Nauru boleh diakses melalui laut melalui Pelabuhan Antarabangsa Nauru. Projek pemodenan dan pembesaran bekas Pelabuhan Bot Aiwo dijangka siap pada 2021 tetapi telah ditangguhkan kerana isu teknikal dan logistik yang disebabkan oleh pandemik COVID-19.
Sumber semula jadi

Tumbuhan dan pertanian

Dari segi sejarah, Orang Asli Nauru memelihara kebun rumah yang menyediakan banyak makanan yang mereka perlukan melalui pertanian sara diri, dengan tanaman makanan yang paling biasa termasuk kelapa, sukun, pisang, pandan, betik, dan jambu batu. Oleh kerana populasi imigran yang besar yang akan bekerja di lombong fosfat, terdapat banyak jenis buah-buahan dan sayur-sayuran yang ditanam yang menjadi makanan ruji di negara-negara tersebut juga. Tanah di Nauru sangat kaya dengan apa yang rakyat panggil "Topside," iaitu dataran tinggi fosfat tempat fosfat dilombong, dan ia sangat subur dan bagus untuk menanam tanaman. Walau bagaimanapun, kawasan di mana kebanyakan orang Nauru tinggal sekarang, di cincin pantai di pulau itu yang belum dilombong, kualiti tanah adalah antara yang termiskin di dunia, kerana ia cetek, beralkali, dan mempunyai tekstur batu karang yang kasar. yang mengelilinginya. Pada tahun 2011, hanya 13% isi rumah mengekalkan taman atau terlibat dalam penanaman tanaman. Kebanyakan tanah yang berada di Nauru kini hilang kerana aktiviti perlombongan fosfat, menyebabkan orang ramai mengimport tanah yang mereka perlukan. Kajian etnobotani telah menunjukkan bahawa pengurangan jenis tumbuhan yang boleh ditanam akibat perlombongan fosfat telah memberi kesan yang ketara terhadap hubungan yang dirasai oleh Orang Asli Nauruan kepada tanah, kerana tumbuhan adalah sebahagian besar daripada identiti budaya mereka dan mempunyai banyak kegunaan dalam kehidupan mereka. , dengan setiap tumbuhan mempunyai purata 7 kegunaan dalam budaya Pulau Pasifik.
Makanan

Bagi penduduk Nauru hari ini, semua makanan juga mesti diimport kerana kehilangan 90% tanah yang boleh dipertahankan akibat perlombongan fosfat, menyebabkan orang ramai menjalani diet makanan yang diproses terutamanya, seperti beras dan gula. Walaupun penduduk cuba menyelamatkan tanah yang mereka boleh, sesetengah penyelidik membuat spekulasi bahawa tidak akan ada penjanaan semula tanah walaupun selepas perlombongan berhenti. Kebergantungan negara kepada makanan yang diproses dan diimport bersama dengan "faktor budaya, sejarah, dan sosial" telah banyak menjejaskan kesihatan rakyatnya. Walaupun semua makanan diimport, Tinjauan Perbelanjaan Isi Rumah dan Pendapatan (HIES) yang dijalankan bagi tahun 2012–2013 mendapati bahawa rakyat Nauru mempunyai kadar insiden kemiskinan makanan 0, berdasarkan Garis Kemiskinan Makanan (FPL) yang "termasuk pengambilan harian sebanyak 2,100 kalori setiap orang dewasa setiap hari."
Keperluan asas bukan makanan

Walaupun HIES mendapati bahawa Nauru berada dalam keadaan baik dari segi kemiskinan makanan, 24% penduduk dan 16.8% isi rumah berada di bawah garis kemiskinan asas (pakaian, tempat tinggal, pendidikan, pengangkutan, komunikasi, air, sanitasi dan perkhidmatan kesihatan). Ini adalah indeks kemiskinan terburuk bagi semua negara Pasifik. Pada 2017, separuh daripada rakyat Nauruan hidup dengan pendapatan $9,000 setahun. Sumber air sangat terhad, dengan pulau itu membekalkan cukup untuk 32 liter air tawar setiap orang setiap hari walaupun cadangan WHO sebanyak 50 liter setiap orang sehari. Sebahagian besar air bawah tanah telah tercemar oleh air larian perlombongan, tandas, dan pembuangan sisa komersial dan isi rumah yang lain, menyebabkan orang Nauru bergantung kepada air import, yang harganya boleh berbeza-beza kerana ia berkait rapat dengan harga bahan api untuk penghantarannya, dan hujan. penyimpanan. Akses kepada kemudahan sanitasi dihadkan dengan hanya 66% penduduk yang mempunyai akses kepada tandas yang boleh dipercayai, dan pembuangan air besar secara terbuka masih diamalkan oleh 3% penduduk. Sekolah sering terpaksa ditutup kerana tidak mempunyai tandas atau air minuman yang boleh dipercayai untuk kegunaan pelajar. Terdapat masalah ponteng sekolah yang telah lama wujud, dan kebolehcapaian pendidikan untuk kanak-kanak pelarian dan pencari suaka, serta untuk kanak-kanak kurang upaya, kekal sebagai bidang kebimbangan bagi sektor pendidikan Nauru.
Kesan perlombongan ke atas Nauruan dan tanah mereka

Tanah dan rakyat

Sejak awal 1900-an, Nauru telah dilombong untuk fosforus oleh banyak negara, mengakibatkan kemusnahan yang dahsyat di tanah itu. Seperti yang dinyatakan sebelum ini, 80% daripada pulau itu tidak dapat digunakan kerana perlombongan fosforus, yang telah menyebabkan puncak karang terdedah yang menyebabkan tanah tidak berguna dan tidak boleh didiami. Kemerosotan tanah telah mengakibatkan "daya tahan persekitaran semula jadi yang lebih rendah," menyebabkan banyak kesihatan negatif dan kesan alam sekitar, seperti kualiti air yang lemah, kadar hakisan yang lebih tinggi, hujan yang lemah, kemarau yang lebih tinggi, dan pelepasan CO2 yang lebih besar. Kerosakan yang dilakukan melalui perlombongan berlanjutan dengan pengasidan lautan dan hakisan pantai dan telah mengancam kepelbagaian biologi daratan dan marin. Penduduk Nauru juga menghadapi kesan kesihatan negatif yang berterusan daripada perlombongan dalam bentuk pencemaran debu fosfat dan pencemaran kadmium, mencemarkan kualiti air dan udara. Akibatnya, kadar pencarian penjagaan untuk kanak-kanak di bawah umur 5 tahun dengan ARI ialah 69% mengikut data UNICEF. Disebabkan oleh tahap perlombongan, tidak banyak yang boleh dilakukan sekarang untuk mengurangkan masalah pertanian yang dihadapi oleh penduduk Nauru selain daripada pampasan kewangan, yang Nauru mengejar daripada Kerajaan Australia pada tahun 1989 melalui Mahkamah Keadilan Antarabangsa di Hague. Tuntutan itu telah diselesaikan pada tahun 1993 dalam pembayaran di luar mahkamah sebanyak $120 juta AUD selama 20 tahun.

Perlombongan fosfat telah mengalihkan kebanyakan tumbuh-tumbuhan dan liputan pokok yang ada di Nauru, menyebabkan tanah dan penduduk terdedah kepada panas terik di pulau yang begitu dekat dengan Khatulistiwa. Kesan penyingkiran tumbuh-tumbuhan paling dirasai oleh pelarian di pusat tahanan Nauru, yang terletak di tengah-tengah pulau di mana kebanyakan perlombongan dilakukan. Di sepanjang pantai, di mana kebanyakan orang Nauru terpaksa tinggal sekarang kerana pengurangan tanah yang disebabkan oleh perlombongan, tumbuhan pantai yang tinggal adalah penting untuk "penyediaan naungan dan habitat haiwan dan tumbuhan; perlindungan daripada angin, hakisan, banjir, dan garam pencerobohan air; penstabilan tanah; perlindungan daripada kesan pengeringan semburan garam; dan pembaikan tanah dan sungkupan," terutamanya apabila pantai dijangka terus terhakis dengan peningkatan kesan perubahan iklim.
Kesan sosial

Oleh kerana perlombongan fosfat, dan kini perlombongan laut dalam, telah berlangsung sekian lama, adalah sukar untuk menghuraikan dengan tepat bagaimana ia telah menjejaskan penduduk Nauruan. Penyelidik telah menawarkan bahawa orang Nauruan mungkin kehilangan rasa tempat dan budaya mereka, kerana mereka tidak mempunyai kawalan penuh ke atas tanah mereka sehingga tahun 1968. Terdapat juga kehilangan didokumentasikan tradisi Nauruan seperti pertanian sara diri serta pencabulan hak mereka ke atas tanah mereka sendiri dan pelanggaran hak asasi manusia yang berterusan yang berterusan di pusat tahanan Nauru. Orang Nauru menghadapi kadar obesiti yang sangat tinggi, ketagihan alkohol, pelacuran, kadar kesihatan mental yang lebih lemah, dan pelbagai isu kesihatan lain yang berpunca daripada masalah ini. Kajian yang dilakukan pada tahun 2014 oleh Kajian Kesihatan dan Sokongan Keluarga Nauru yang dilaksanakan oleh Jabatan Hal Ehwal Dalam Negeri Nauru dan DFAT dan Dana Penduduk Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (UNFPA) telah menunjukkan kelaziman keganasan yang membimbangkan dalam hubungan percintaan di pulau itu, dengan 48.1% daripadanya pernah- pasangan wanita yang mengambil bahagian mengatakan bahawa mereka telah mengalami keganasan fizikal atau seksual sekurang-kurangnya sekali. Satu perempat daripada wanita dalam kajian yang sama telah mengalami keganasan dalam sekurang-kurangnya satu kehamilan, dan 9.9% wanita telah mengalami beberapa bentuk keganasan dalam tempoh 12 bulan yang lalu. Dalam kajian lain yang meninjau kesihatan seksual, 21% daripada sebahagian daripada populasi diuji positif untuk klamidia. Dalam tinjauan yang sama, 30% kanak-kanak sekolah berumur 13-15 tahun melaporkan telah cuba membunuh diri, dan 24% kanak-kanak di bawah umur lima tahun terbantut. Walaupun orang Nauru pada masa ini masih mencari cara untuk tinggal di pulau itu dan menjalani kehidupan yang berdaya maju, ada yang membuat spekulasi bahawa satu-satunya cara untuk mereka berbuat demikian ialah meneruskan melombong fosforus yang tinggal (30 tahun atau lebih).
Pusat tahanan pencari suaka

Pusat Pemprosesan Wilayah Nauru ialah kemudahan tahanan imigresen Australia luar pesisir yang ditubuhkan pada tahun 2001 dan dikendalikan oleh Kerajaan Nauru. Penggunaan kemudahan tahanan imigresen adalah sebahagian daripada dasar penahanan mandatori di Australia. Para tahanan di pusat itu telah mengalami pencabulan hak asasi manusia yang serius dan terdapat laporan meluas tentang bunuh diri dan penyakit psikiatri. Kemudahan Nauru dibuka pada tahun 2001 sebagai sebahagian daripada Penyelesaian Pasifik kerajaan Howard. Sehingga Februari 2022 terdapat 115 yang dipegang oleh Australia di Nauru, yang menelan belanja kerajaan Australia lebih daripada $4 juta setahun bagi setiap pencari suaka (hampir $12,000 sehari).
Lihat juga

*Indeks artikel berkaitan Nauru
*Garis besar Nauru
Nota
Rujukan

Petikan
Sumber

*
*
Bacaan lanjut

*Morris, J. (2023). Asylum and Extraction in the Republic of Nauru. Ithaca: Cornell University Press.
*Storr, C. (2020). International Status in the Shadow of Empire: Nauru and the Histories of International Law. Cambridge: Cambridge University Press.
*
*
Pautan luar

*
*Government of Nauru
*Government of Nauru (archived site)
*Nauru. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
*
*
*Nauru from UCB Libraries GovPubs
*Nauru profile from the BBC News Online
*


*
Kategori:Negara dan wilayah berbahasa Inggeris
Kategori:Republik
Kategori:Demokrasi liberal
Kategori:Bekas jajahan Jerman
Kategori:Bekas jajahan British
Kategori:Bekas jajahan dan negeri naungan British di Oceania
Kategori:Penubuhan 1968 di Nauru
Kategori:Wilayah Pasifik Barat British
Kategori:Republik di Negara Komanwel
Kategori:Negara di Mikronesia
Kategori:Negara di Oceania
Kategori:Negara dan wilayah yang bahasa Inggeris adalah bahasa rasmi
Kategori:Negara pulau
Kategori:Negara-negara anggota Komanwel Bangsa-Bangsa
Kategori:Negara anggota Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu
Kategori:Negeri Membangun Pulau Kecil
Kategori:Negeri dan wilayah yang ditubuhkan pada tahun 1968