JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
SC Pfullendorf

Die Sportclub Pfullendorf is 'n Duitse sportvereniging uit Pfullendorf in Baden-Württemberg wat in 1919 gestig is.

Die sportvereniging het sy bekendheid te danke aan die opmars van sy sokkerafdeling, wat in 1980 die eerste keer die Amateur-Oberliga Baden-Württemberg gehaal het. In 1998 volg die sprong na die Regionalliga Suid, om twee jaar later selfs (onsuksesvol) aan die uitspeelronde om promosie na die 2. Bundesliga deel te neem.

Op 10 September 2006 het die klub een van sy grootste prestasies behaal deur DSC Arminia Bielefeld uit die Bundesliga met 2-1 te verslaan in die eerste ronde van die DFB-Pokal.

Naas sokker het die vereniging ook 'n skaak-, tafeltennis- en ysstoksportafdeling.

SC Pfullendorf speel sy tuiswedstryde in die ALNO-Arena, wat voor April 2005 as die Waldstadion Kasernenstraße bekend gestaan het.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Pfullendorf
Państwowy Korpus Bezpieczeństwa

Die Państwowy Korpus Bezpieczeństwa (Pools vir "Nasionale Sekuriteitskorps", ook geskryf PKB en soms genoem die Kadra Bezpieczeństwa) was 'n Poolse ondergrondse polisiemag wat deur die Armia Krajowa en die "Regering se Gedelegeerde se Tuiskantoor" georganiseer is tydens die besetting van Pole deur Nazi-Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die groep was opgelei as die kern van die toekomstige polisiemagte vir tydens die verwagte landwye opstand en ook na die uiteindelike bevryding. Die eerste kommandeur van die PKB was Luitenantkolonel Marian Kozielewski. Hy is later deur Stanisław Tabisz vervang. Die PKB het in Oktober 1943 8 400 offisiere gehad, die nommer het in 1944 tot amper 12 000 gestyg.

Die PKB was in 1940 deur die Departement vir Interne Sake van die "Gedelegeerde se Kantoor" gestig en het meestal uit lede van die Poolse polisie en vrywilligers bestaan. Die PKB het ondersoeke uitgevoer asook ook kriminele intelligensie pligte en het ook berigte deur die Gestapo en Kriminalpolizei versamel.

'n Eenheid van die PKB, onder leiding van Henryk Iwański, het ook bekendheid verwerf vir hulle heldhaftige dade tydens die Warskou Ghetto Opstand in 1943.


Kategorie:Tweede Wêreldoorlog
Kategorie:Geskiedenis van Pole
Jim Fouché

duimnael|links|Jim Fouché omstreeks 1959 toe hy administrateur van die Vrystaat was.
Jacobus Johannes (Jim) Fouché (Wepener, 6 Junie 1898 - Kaapstad, 23 September 1980) was die tweede staatspresident van Suid-Afrika, van 1968 tot 1975.

Fouché is gebore op Wepener in die Oranje-Vrystaat en was 'n suksesvolle boer. Hy was 'n stoere republikein en jare lange lid van die Nasionale Party.

Fouché het van 1954 tot 1959 as administrateur van die Oranje-Vrystaat in die Unie van Suid-Afrika gedien en is tot die kabinet bevorder toe hy in 1959 as minister van verdediging aangestel is. In 1966 het hy minister van landboutegniese dienste geword en van waterwese tot 1968. Hy is tot staatspresident verkies in die plek van dr. Eben Dönges, wat tevore verkies is, maar gesterf het voor hy die amp kon aanvaar. Hy het in die rol as seremoniële staatshoof gedien van 1968 tot 1975. Hy was die enigste staatspresident wat sy volle sewe jaar ampstermyn, wat voor 1984 gegeld het, voltooi het.

Fouché was met Letta McDonald getroud en hulle het 'n seun gehad, dr. Jacobus Johannes (Bux) Fouché, wat van 1965-1968 in Den Haag, Nederland, as ambassadeur gedien het.


Kategorie:Staatspresidente van Suid-Afrika
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van verdediging
Kategorie:Geboortes in 1898
Kategorie:Sterftes in 1980
Kategorie:Afrikaners
Tom Naudé

Vir die artikel oor die NG predikant ds. J.F. Naudé, sien Jozua Francois Naudé

Jozua François (Tom) Naudé (1889–1969) was van 1967 tot 1968 waarnemende Staatspresident van Suid-Afrika.

Naudé was baie jare 'n Nasionale Party-politikus en het van 1950 tot 1954 gedien as Minister van Pos- en Telegraafwese, van 1954 tot 1956 as Minister van Gesondheid en van 1956 tot 1961 as Minister van Finansies. Hy is toe gekies as President van die Senaat, en in terme van die republikeinse grondwet sou hy ex officio as staatspresident moes dien wanneer die pos vakant was. Hy moes die rol onverwags vul toe dr. Eben Dönges, wat gekies is om C.R. Swart as staatspresident op te volg in 1967 'n beroerte gehad het wat hom in 'n koma gelaat het voor hy ingehuldig kon word. Naudé was tien maande lank waarnemende staatspresident tot Dönges gesterf en Jim Fouché in sy plek ingehuldig is.
Biografie

duimnael|links|300px|Die Suid-Afrikaanse kabinet in 1958. Voor: dr. Eben Dönges, [[Paul Sauer, dr. Hendrik Verwoerd, dr. E.G. Jansen, adv. C.R. Swart, adv. Eric Louw. Agter: J.J. Serfontein, M.D.C. de Wet, dr. A.J.R. van Rhijn, sen. Jan de Klerk, Ben Schoeman, P.K. le Roux, adv. F.C. Erasmus en Tom Naudé.]]

Tom Naudé is op 15 April 1889 in Middelburg in die Oos-Kaap gebore. Hy het ook op Middelburg skoolgegaan waar hulle in 'n dubbelverdieping in Van der Waltstraat gewoon het.

Hy vestig hom in 1910 as prokureur op Pietersburg. Sy protes teen Suid-Afrika se deelname aan die Eerste Wêreldoorlog lei daartoe dat hy vir drie maande in die Booysens Interneringskamp moes deurbring.

Van 1915 tot 1920 was hy stadsraadslid. Hy word daarna op 30-jarige ouderdom verkies tot Volksraadslíd vir Pietersburg en verteenwoordig die kiesafdeling vir 41 jaar. In die Parlement het hy feitlik elke denkbare pos beklee. Hy was hoofsweep, minister, Speaker, President van die Senaat en met die siekte van dr Dönges, waarnemende Staatspresident.

Gedurende sy ampstermyn as Minister van Pos- en Telegraafwese en ook as oud-Middelburger is hy gevra om die hoeksteen by die bou van die nuwe stadsaal in 1951 te lê.

Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het hy saam met genl. Hertzog oor die vloer van die Volksraad na die Nasionale Party van dr. D F Malan gestap.

Na die moord op dr. Verwoerd het hy 'n spesiale gebed vir die Senaat geskryf.

Hy is op 31 Mei 1969 in Kaapstad oorlede.
Eerbetoon

By die Primêre Skool Karel Theron word die Tom Naudé-toekennings jaarliks aan die beste presteerders in St. 5 gemaak.

Die Hoër Tegniese Skool Tom Naudé in Polokwane (voorheen Pietersburg) is na hom vernoem.
Verwysings

Kategorie:Politici van die Nasionale Party
Kategorie:Staatspresidente van Suid-Afrika
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van finansies
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van gesondheid
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van pos en telekommunikasie
Kategorie:Afrikaners
Kategorie:Geboortes in 1889
Kategorie:Sterftes in 1969
VfB Lübeck

VfB Lübeck is 'n Duitse sportklub uit die stad Lübeck in die deelstaat Sleeswyk-Holstein. Die klub is veral vir sy sokkerafdeling bekend, maar bied ook pluimbal, gimnastiek, tafeltennis en handbal.
Die klub is in 1919 opgerig as BV Vorwärts 1919 Lübeck. Na die reorganisasie van die kompetisie tydens die Derde Ryk in 1933 word die span 'n polisieklub en van 1934 tot 1942 speel die klub in die Gauliga Nordmark as Polizei SV Lübeck. As gevolg van die oorlog is die Gauligas verder verdeel en speel die klub die volgende 2 seisoene in die Gauliga Sleeswyk-Holstein onder die naam SG Ordnungspolizei Lübeck.

Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub heropgerig as VfB Lübeck. In 1969 het Lübeck deelgeneem aan die uitspeelwedstryde om promosie na die Bundesliga, maar was onsuksesvol. In 2004 het die klub een van sy grootste prestasies behaal deur die halfeindstryd van die DFB-Pokal te haal.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Lübeck
Kategorie:Lübeck
Goewerneur-generaal van Suid-Afrika

duimnael|Die Tuynhuys, destydse setel van die goewerneur-generaal in [[Kaapstad]]

Die Goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika (Engels: Governor-general of the Union of South Africa, Nederlands: Gouverneur-generaal van de Unie van Zuid-Afrika) was die verteenwoordiger van die Britse Kroon in Suid-Afrika tussen 31 Mei 1910 en 31 Mei 1961. Die Unie van Suid-Afrika was 'n Gemenebes Koninkryk (Engels: Commonwealth Realm) waarin Koningin Elizabeth II die titel "Koningin van Suid-Afrika" gehad het al het sy die land nooit in die hoedanigheid besoek nie.

Sommige van die draers van die pos was lede van die Britse Koninklike Familie insluitend Prins Arthur van Connaught, tussen 1920 en 1923, en die Graaf van Athlone, wat tussen 1923 en 1930 gedien het voor hy die Goewerneur-generaal van Kanada geword het. Soos in ander Dominions, sou dit verander met slegs Suid-Afrikaanse burgers wat die amp in latere jare gedra het. In daardie jare was die ampsdraers natuurlik almal blankes.
Republikeinse strewe

Die Nasionale Party met sy hoofsaaklik Afrikanerbasis, wat in 1948 aan bewind gekom het, was uitgesproke republikeins en het Suid-Afrika se volgehoue bande met die Kroon as 'n oorblyfsel van Britse imperialisme beskou. Onder die Nasionale Party is die amp van goewerneur-generaal beklee deur afgetrede regeringsministers, wat geweier het om die tradisionele, "koloniale" Windsor-uniform te dra wat uit 'n blou militêre baadjie en 'n geveerde hoed bestaan het. In 1957 het God Save the Queen opgehou om gelyke status met Die Stem van Suid-Afrika as nasionale volkslied te hê, en het die Britse Union Jack op soortgelyke wyse gelyke status met die Suid-Afrikaanse vlag verloor.

In 1960 het die Eerste Minister van Suid-Afrika, Hendrik Verwoerd 'n referendum oor die republikeinse saak onder wit kiesers gehou. Besware is gemaak teen die vermindering van die stemouderdom na 18 en die insluiting van wit kiesers in Suidwes-Afrika, maar op 5 Oktober 1960 was 52% van die stemme ten gunste van die vraag: 'Steun u 'n republiek vir die Unie?'.

Charles Robberts Swart, die laaste goewerneur-generaal, het die offisier wat die regeringsadministreer (?) geword in April 1961 onder 'n tussentydse maatreël voor hy ingesweer is as die eerste Staatspresident van die Republiek van Suid-Afrika op 31 Mei daardie jaar.
Lys van goewerneurs-generaal van die Unie van Suid-Afrika (1910–1961)
Vlae


Lêer:Flag of the Governor-General of South Africa (1910–1931).svg|Vlag van die Goewerneur-generaal van Suid-Afrika (1910–1931)
Lêer:Flag of the Governor-General of South Africa (1931–1952).svg|Vlag van die Goewerneur-generaal van Suid-Afrika (1931–1953)
Lêer:Flag of the Governor-General of South Africa (1953-1961).svg|Vlag van die Goewerneur-generaal van Suid-Afrika (1953–1961)

Sien ook

* Adjunkpresident van Suid-Afrika
* Eerste Minister van Suid-Afrika
* President van Suid-Afrika
* Speaker van die Nasionale Vergadering
* Staatspresident van Suid-Afrika
* Lys van Suid-Afrikaanse staatshoofde



Kategorie:Suid-Afrikaanse lyste
Suid-Afrika, goewerneur-generaal
SSV Reutlingen 05

SSV Reutlingen 05 is 'n Duitse sportklub uit Reutlingen in Baden-Württemberg. Die klub is veral bekend vir sy sokkerafdeling, maar is ook aktief in boks, tennis, swem, tafeltennis en sport vir gestremdes.

Die klub is op 9 Mei 1905 gestig as FC Arminia Reutlingen 1905 en verander in 1910 sy naam na SV Reutlingen 1905. In 1938 smelt die klub met 1. Schwimmverein 1911 saam en word so SSV Reutlingen 05.

In 1954/55 het die klub deelgeneem an die uitspeelwedstryde om die Duitse kampioenskap. In 1964/65 was die klub tweede in die Regionalliga Suid na FC Beiere München en kon deelneem aan die uitspeelwedstryde om promosie na die Bundesliga, maar was onsuksesvol.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Reutlingen
Zastron

Zastron is 'n dorp in die Vrystaat en geleë langs Aasvoëlberg tussen die Caledon- en die Oranjerivier.
Geskiedenis

duimnael|links|upright|Mev. pres. Jan Brand, gebore Johanna Zastron, na wie die dorp genoem is.
Die gebied is oorspronklik bewoon deur nomadiese San en is later deur die Basoetostam en Voortrekkers verower. Oorspronklik was dit deel van Basoetoland, maar is omstreeks 1886 deur die Vrystaat verower.

Die dorp met sy pragtige natuurskoon is op 'n gedeelte van die plaas Verliesfontein, distrik Rouxville, in die verowerde grondgebied, uitgelê. In 1876 is die gedeelte waar die dorp nou staan, in erwe afgemeet. Die eggenote van president Brand, Johanna Sibella Brand (gebore Zastron), is genader met die versoek om haar toestemming dat die dorp haar nooiensvan Zastron as naam sal dra, waartoe sy ingewillig het. Op 2 Oktober 1890 is 'n kerk voltooi en die gemeente is eers uiteindelik op 29 November 1893 gestig. Die plaaslike Gereformeerde kerk het op 16 April 1916 aan die beurt gekom, maar moes in 2004 ontbind nadat die gemeente te klein geword het om selfstandig voort te bestaan.
Sien ook

* Gereformeerde kerk Zastron
* NG gemeente Zastron
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Bronne

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
* Raper, P.E., Dictionary of South African Place Names, Lowry Publishers, Johannesburg, 1987.
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in die Vrystaat
Orangia Unie

Die Orangia Unie was 'n politieke party in die Oranjerivierkolonie wat in Julie 1905 gestig is. Met die skep van die Unie van Suid-Afrika in Mei 1910 het dit saamgesmelt met die Afrikanerbond en Het Volk, die dominante politieke partye van onderskeidelik die Kaapkolonie en die Transvaal om die pan-uniale Suid-Afrikaanse Party te vorm.

'n Kongres om Boere se besware in die kolonie te bespreek is op 1 Desember 1904 op Brandfort gehou. Dit het gelei tot die stigting van die party in Julie die jaar daarna. Op 14 Junie 1907 word selfregering in die Oranjerivierkolonie in The Friend aangekondig. In terme van die aankondiging sou 'n wetgewende vergadering opgerig word met 11 benoemde lede en 38 verkose lede vir wie alle wit mans ouer as 21, wat m onstens ses maande in die kolonie woonagtig was, kon stem. In November 1907 wen die Orangia Unie 30 van die 38 verkose setels. Op 27 November het Abraham Fischer van die Orangia Unie Eerste Minister van die kolonie geword.

Met selfregering onder die bewind van die Orangia Unie het die kolonie die Nederlandse taal weer erken en vanaf 1907 word die kolonie ook met sy Nederlandse naam, die Oranje Rivier Colonie, genoem. In 1908 is 'n onderwys goedgekeur wat Engels en Nederlands op gelyke voet in skole geplaas het - huistaal is tot as onderrigtaal tot Standerd 4 gebruik en daarna is Engelse en Nederlandse in eweredige verhouding gebruik.

In 1909 het die Oranjerivierkolonie deelgeneem aan wat die Nasionale Konvensie waar die kolonies van Oranjerivier, Natal, Transvaal en die Kaap (met verteenwoordiging uit Rhodesië) samesprekings gevoer het oor 'n moontlike federasie of unie. By die konvensie het Herzog dit duidelik gemaak dat hy 'n unie slegs sou ondersteun as die grondwet sekuriteit vir Nederlands sowel as Engels sou bied. Hy is in die standpunt ondersteun deur Orangia Unie kollegas en van die ander Afrikaner afgevaardigdes. Die gesprekke het uiteindelik gelei tot die aanvaarding van die Suid-Afrika-wet (1909) deur die Britse Parlement, wat die weg gebaan het vir die totstandkoming op 31 Mei 1910 van die Unie van Suid-Afrika.
Verwysings


Kategorie:Voormalige politieke partye in Suid-Afrika
1. FC Maagdenburg

duimnael|Die Ernst Grube-stadion in Maagdenburg, tot Desember [[2006 die tuisveld van 1. FC Maagdenburg]]

1. FC Maagdenburg is 'n Duitse sokkerklub uit Maagdenburg, die hoofstad van die deelstaat Sakse-Anhalt.

In die Duitse Demokratiese Republiek was Maagdenburg drie keer kampioen in die jare sewentig en het sewe keer die beker gewen. Die absolute hoogtepunt was natuurlik die wen van die Europese beker II in 1974 teen AC Milan in De Kuip. 1. FC Maagdenburg is die enigste span uit die voormalige DDR wat 'n Europese beker kon wen.
Geskiedenis

Op 15 Junie 1896 is Magdeburger FC Victoria 1896 opgerig. Die klub het voor die Tweede Wêreldoorlog in een van die 16 Gauligas gespeel, destyds die hoogste liga. Na die oorlog is alle klubs in Duitsland opgehef. FC Victoria is nie weer herstig nie, maar in Maagdenburg is verskillende klein klubs opgerig. Hierdie klubs het in 1952 saamgesmelt as Motor Mitte, wat in 1957 herdoop is tot SC Aufbau Maagdenburg . Op 22 Desember 1965 het die sokkerafdeling onafhanklik geword as 1. FC Maagdenburg.

1974 was die klub se beste jaar. Behalwe die wen van die Europese beker, het die klub ook die Oos-Duitse nasionale titel gewen en verder 4 spelers vir die nasionale span gelewer vir die 1974 Sokkerwêreldbeker.

Die klub se tuisveld is sedert Desember 2006 die Maagdenburgstadion. Voorheen het die klub sy tuiswedstryde in die Ernst Grube-stadion gespeel.
Erelys

* Oos-Duitse kampioen
** 1971/72, 1973/74, 1974/75
* FDGB-Pokal
** 1964, 1965, 1969, 1973, 1978, 1979, 1983
* Europese beker II
** 1974
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Maagdenburg
1. FC Saarbrücken

duimnael|Die oorkantse pawiljoen en D-blok, Ludwigsparkstadion, Saarbrücken

1. FC Saarbrücken is 'n Duitse sokkerklub uit Saarbrücken, hoofstad van die deelstaat Saarland.

Die klub is op 18 April 1903 in die buurt Malstatt in Saarbrücken as die sokkerafdeling van die sportklub TV 1876 Malstatt opgerig. Die sokkerafdeling het in 1907 onafhanklik geraak as FV Malstatt-Burbach en is in 1909 herdoop na FV Saarbrücken. Tussen 1943 en 1945 het die klub saam met SC 07 Altenkessel gespeel as Kriegsspielgemeinschaft Saarbrücken. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub op 25 November 1945 herstig as 1. FC Saarbrücken.

In 1935 het die klub gepromoveer na die Gauliga Suidwes, een van die toenmalige 16 hoogste klasse. Tydens die oorlog het die klub 2 keer kampioen geword en aan die eindronde om die Duitse titel deelgeneem. In 1943 haal die klub die eindstryd, maar verloor teen Dresdner SC.

Na die Tweede Wêreldoorlog het die klub in die Oberliga Suidwes meegeding, maar na 3 seisoene is alle klubs uit Saarland onttrek om in 'n onafhanklike Saarlandse liga mee te ding. Dit was deel van Frankryk se planne om Saarland onafhanklik van Duitsland te kry. Die klub was egter te sterk vir die hoogste Saarliga en het 'n versoek ingedien om in die Franse 2de liga te mag meeding. Die versoek het die Franse gepas, maar teen hulle verwagtinge in wen Saarbrücken toe die liga met 'n 6-punte voorsprong op Girondins de Bordeaux. Die Franse wou nie die klub toelaat om na Frankryk se eerste liga te promoveer nie en die klub moes voortaan weer in die Saarlandse kompetisies deelneem.

Vanaf die 1951/52-seisoen het die klubs uit Saarland teruggekeer na die Duitse kompetisies. Saarbrücken het in die uitspeelwedstryde om die Duitse kampioenskap weer die eindstryd gehaal, maar verloor teen VfB Stuttgart. In 1955/56 kon die klub as verteenwoordiger van die Saarse sokkerbond deelneem aan die heel eerste Europese beker I, maar het in die eerste ronde teen AC Milaan verloor.

In 1963 was die klub een van die 16 deelnemers aan die eerste Bundesliga-seisoen. Die keuse van Saarbrücken was egter kontroversieel omdat die klub nie noodwendig op daardie stadium die sterkste in sy streek was nie.

Die klub speel tans in die Oberliga Suidwes.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Saarbrücken
VfL Osnabrück

VfL Osnabrück is 'n Duitse sokkerklub uit die stad Osnabrück in die deelstaat Neder-Sakse. Die klub is in 1899 gestig as FC Osnabrück.

Na die hervorming van Duitse sokker tydens die Derde Ryk speel die klub in die Gauliga Neder-Sakse en word die kampioen in 1938 en 1939. Hierdeur kon die klub meeding in die eindronde om die Duitse nasionale titel, maar is beide kere vroeg uitgeskakel.

Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub heropgerig as 1. FSV Osnabrück, maar in 1946 neem die klub weer sy ou naam aan.

Na die oprigting van die Bundesliga in 1963 word die klub in die Regionalliga Noord ingedeel. Vanaf 1969 speel die klub 5 keer in die eindronde om promosie na die Bundesliga, maar faal elke keer.

Die klub se tuisveld is die OSNAtel-Arena, wat voorheen bekend gestaan het as die Piepenbrockstadion an der Bremer Brücke.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Osnabrück
Kategorie 5 kabel

duimnael|200px|Cat5 / Cat5e verbindingskoord

Kategorie 5 kabel, (ook: Cat5 / Cat5e), is 'n gedraaide draadpaarkabel wat ontwerp is om 'n hoë mate van integriteit in elektriese seine te verseker. Baie sulke kabels is onafgeskerm, maar kan ook soms met 'n afskermingskede voorsien word. Die Kategorie 5-spesifikasie is vervang met die Kategorie 5e spesifikasie. Hierdie soort kabel word dikwels gebruik in kabels vir rekenaarnetwerke soos Ethernet en word ook gebruik om baie ander seine te dra soos vir basiese telefoniese dienste.
Gebruik en bedradingsmetodes

|-----
|


|}
Kategorie 5 (Cat5)

Die oorspronklike spesifikasie vir kategorie 5 cable was in ANSI/TIA/EIA-568-A gespesifiseer, met klassifikaasie in TSB-95. Hierdie dokumente spesifiseer die dienslewering-karakteristieke en toets-benodighede vir frekwensies tot 100 MHz.

Kategrie 5 kabels sluit vier gedraaide draadpare in 'n enkele kabelomhulsel in.

Sien ook:
*Gedraaide draadpaar (UTP, STP)
*Kategorie 6 kabel vir spoed tot 1000Mbps/1Gbps (1000T-base)
Eksterne skakels

*Cable your own house - written in 1999 and does have some out of date information.
*Wiring up Cat 5
*Ethernet pinout guide
*Structured cabling instructions
*How to create your own Ethernet Cables
*Wiring telephones over structured cabling

Kategorie:Rekenaarnetwerke
Henryk Iwański

Henryk Iwański (1902-1978), kodenaam Bystry, was 'n lid van die Poolse versettingsbeweging tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy is ook bekend as die leier van een Armia Krajowa se heldhaftigste sendings ter ondersteuning van die Warskou Ghetto Opstand.

Voor die Tweede Wêreldoorlog het Iwański die rang van kaptein in die Poolse leër bereik. Hy het 'n sleutelrol gespeel in die vorming van die Joodse Gevegsorganisasie kort na die inval van Pole deur Nazi-Duitsland en die begin van die Sjoa. Saam met die res van sy familie het Iwański homself toegewy aan die ondersteuning van die Jode, veral in medewerking met die Poolse versetting (Armia Krajowa). Hy was ook een van die AK-lede wat in direkte kontak met die Jode was: hy het hulle voorsien van wapens, ammunisie en gebruiksaanwysings wat deur die riole of saam met kratte wat lym en sement na die ghetto gebring het gesmokkel is.

Van die begin van die Warskou Ghetto Opstand het die AK volgehoue kontak met die Joodse vegters gehad en hulle probeer ondersteun deur hulle van voorraad te voorsien en ondersteunende aanvalle teen die Duitsers te loots. Na een van die bevelvoerders van 'n Joodse gevegseenheid, Dawid Apfelbaum, 'n boodskap aan die AK gestuur het om die Pole in te lig dat hy gewond was en vooraad en ammunisie benodig, het Iwański 'n eenheid van die AK geneem, die Państwowy Korpus Bezpieczeństwa, (die sekuriteitskorps) en hulle deur 'n tonnel na die ghetto gelei sodat hulle die Joodse vegters direk kon ondersteun. Hulle het ook ammunisie en ander voorraad saam met hulle geneem. Die eenheid het uit 18 lede bestaan, waaronder sy Henryk Iwański se broer, Wacław, en Henryk se seun, Roman. Hulle het die ghetto op 27 April, 1943, vegtend binnegetreë en het meteen by 'n geveg teen die Duitsers op Muranowski Plein aangesluit, saam met die oorblywede lede van die ŻZW. Wacław het in dié geveg gesterf, Henryk was swaargewond en Roman noodlottig gewond. Een van Henryk se ander seuns, Zbigniew, het op Karmelicka Straat in die ghetto geveg en gesterg op 3 Mei, 1943, terwyl hy besig was om 'n groep Jode uit die ghetto te lei. 'n Gewonde Henryk Iwański was later uit die ghetto geneem, onder leiding van 'n groep Poolse en Joodse vegters. Tussen hulle was Ber Mark, wat later 'n boek oor die Warskou Ghetto Opstand sou skryf. Iwański het nietemin ten minste nog een maal na die ghetto teruggekeer en saam met hom nog ammunisie en voorraad gebring.

Iwański is na die oorlog geëer met 'n medalje van die "Geregtiges onder die nasies": 'n toekenning deur die Staat van Israel wat gegee was aan nie-Jode wat hulle eie lewe gewaag het om Jode te beskerm tydens die Sjoa.
Verwysings

Kategorie:Pole in die Tweede Wêreldoorlog
Kategorie:Poolse aktiviste
Kategorie:Poolse militariste
Kategorie:Majoors
Kategorie:Mense in die Sjoa
Kategorie:Geboortes in 1902
Kategorie:Sterftes in 1978