JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Mohs se hardheidskaal

duimnael|regs|250px|Gedenkplaat vir Friedrich Mohs in Wenen, [[Oostenryk.]]

Mohs se hardheidskaal is 'n skaal van 1 tot 10 wat die relatiewe hardheid van 'n mineraal aandui. Die skaal karakteriseer die krapweerstand van verskeie minerale deur hulle vermoë om ander sagter materiale te krap. Dit is ontwikkel deur die Duitse mineraloog Friedrich Mohs en is een van verskeie definisies van hardheid in materiaalkunde.

Mohs se skaal is gebaseer op tien maklik bekombare minerale. Materiale word gekenmerk teen die skaal deur die hardste materiaal te vind wat hulle kan krap.

Die tabel hieronder gee vergelykings met absolute hardheid soos gemeet met 'n hardheidsmeter. Mohs se skaal is 'n suiwer ordinale skaal aangesien korund byvoorbeeld byna dubbel so hard is as topaas terwyl diamant byna vier keer harder is as korund.


'n Alternatiewe tabel hieronder is beskikbaar om vir addisionele stowwe voorsiening te maak wat tussen die twee vlakke mag val.


Kategorie:Materiaalkunde
Kategorie:Mineralogie

de:Härte#Härteprüfung nach Mohs
Geuzelied

'n "Geuzelied" is 'n lied uit die tagtigjarige oorlog in Nederland. Hierdie liedere het ontstaan tussen die "watergeuze", seerowers wat die protestantse opstand gesteun het. Daar is boeke uit hierdie tyd met geuzeliedere. Slegs enkele hiervan is vandag nog bekend. Die nasionale volkslied van Nederland is 'n geuzelied, die Wilhelmus.
Bekende Geuzeliedere

* Waar De Blanke Top Der Duinen/Mijn Nederland
* Merck Toch Hoe Sterck
* O, Nederland! Let op u saeck
* Slaet op den Trommele
* Wilhelmus
* Piet Hein/De Zilvervloot
* Gelukkig is 't Land
* "Geuzelied" (Geuzen komen de stad bevrijden)
Geuzeliedere tydens die Tweede Wêreldoorlog

Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die Geuzeliedere toegelaat behalwe die orangistiese Wilhelmus. Die NSB het ook sy eie 'geuzeliedere' geskryf. "Romdiredom" en "Daar Ging Er Een Scheepje" syn daar voorbeelde van.


Kategorie:Geskiedenis van Nederland
Kategorie:Europese musiek
Camembert

Die Camembert (wat in Normandië soms ook fermier genoem word) is een van die gewildste kaassoorte in Frankryk. Marie Harel van die Normandiese dorpie Camembert het hierdie kaas vir die eerste keer in 1791 vervaardig. Hoewel fynproewers hom nie noodsaaklik as die beste van die Normandiese kaassoorte beskou nie, is hy die eerste streekkaas wat rondom 1870 in groot hoeveelhede in kaasmakerye vervaardig en na die markte van Parys vervoer is. Een van sy voordele is dat hy baie min melk nodig het en in 'n taamlik kort tyd plaaslik verfyn kan word. Teen die einde van die 19de eeu word die Camembert in sy huidige vorm – en in klein houtdose verpak – aangebied. Daar is talle namaaksels van die beroemde kaas wat egter nie met sy smaak kan meeding nie. Die Musée du Camembert in die Franse stad Vimoutiers vertoon 'n versameling van hierdie nagemaakte Camemberts.

Die huidige outentieke soorte Camembert is die
* Camembert de Normandie (sedert 1986 'n kaas van oorsprong, Appellation d'origine contrôlée (AOC))
* Camembert fermier ('n kaas wat volgens die Normandiese metode in die Île-de-France vervaardig word)
* Camembert au Calvados van Normandië wat met vrugte verfyn word
* Camembert de Madame Clément van Québec, Kanada
Smaak

Die Normandiese Camembert het aanvanklik 'n effense suur smaak. 'n Ryp Camembert word vrugtig en smaak 'n bietjie na sampioene. In Frankryk word die Camembert veral met wit- of volkoringbrood bedien.
Eksterne skakels

* Artikel oor Marie Harel en haar rol in die geskiedenis van camembert kaas


Kategorie:Franse kaas
Kategorie:Koeimelkkaas
Dives-sur-Mer

Vanuit Dives-sur-Mer in die huidige département Calvados (Normandië, Frankryk) het Guillaume le Conquérant (Willem die Veroweraar) in die jaar 1066 sy veldtog teen Engeland begin. Die dorp se belangrikste besienswaardigheid is die Romaans-Gotiese kerk. Sy langskip is met houttafels versier.

Die dorp het vandag sowat 6 000 inwoners. Tydens die somer vier hulle die marionettefees (Le Festival de la Marionnette).
Eksterne skakel

* Die amptelike webwerf van Dives-sur-Mer


Kategorie:Basse-Normandie
Kategorie:Munisipaliteite in Normandië
Kategorie:Nedersettings in Normandië
Calvados

duimnael|regs|150px|'n Bottel Calvados uit die Pays d'Auge
duimnael|links|Franse streke waar Calvados vervaardig word
Calvados (of Eau de Vie de Cidre) is 'n distillaat (met meer as 40% alkohol) wat van Franse sider (cidre) gemaak word. Die sider bly in die vat op sy gis; die beste calva's, soos die Franses dit noem, word volgens die méthode Charentaise gedistilleer – 'n prosedure wat twee tot vier jaar kan neem. By die eerste distillasie ontstaan die sogenaamde petite-eau ("klein water") wat sowat een jaar in klein eikevate gestoor word. Sodoende kry dit sy helderbruin tot barnsteengeel kleur en sy tipiese boeket. Terwyl die appelsmaak langsamerhand verdwyn, kry die calva iets van die eikehoutsmaak by.

Die meeste calva's word op klein plase gedistilleer wat hul eie stokery besit. Die naam Calvados sê niks oor die oorsprong van die produk nie. Slegs in die Normandiese Pays d'Auge word Calvados van oorsprong ("Appellation d'Origine Contrôlée", AOC) gebrand. Die stokerye is hier verplig om die sider twee keer (soos Cognac) te brand. Na sowat twee jaar mag die Calvados "Vieux" genoem word en drie sterre dra, en na drie jaar mag dit ook as "Vieille Réserve" bemark word. Die oudste en duurste soorte het etikette wat die ouderdom van die calva vermeld; hulle dra gereeld opskrifte soos "Extra", "Napoléon", "Hors d'Âge" of "Âge inconnu".

Die gewone soorte calva word slegs een keer gebrand (soos Armagnac). Watter soort nou die beste smaak het is vir die verbruiker om te besluit. Fynproewers kies gewoonlik vir die ouer soorte calva.

Danksy die Normandiese kookkuns wat groot hoeveelhede crème fraîche, botter en room gebruik, word die calva in Normandië graag as trou Normand gedrink – dit wil sê as 'n aptytwekker voor en tydens die maaltye. 'n Gewilde variasie is Calvados-sorbet.
Eksterne skakels

* Apples, cider and Calvados in Pays d'Auge, Normandy (veeltalig)
* Ferme du Ponctey (veeltalig)


Kategorie:Alkoholiese drank
Calvados (département)

Die département Calvados (Normandië, Noord-Frankryk) is tydens die Franse Rewolusie op 4 Maart 1790 gestig. Dit is vandag 'n deel van die région Basse-Normandie, met 'n oppervlakte van 5 548 km² en 648 000 inwoners (1999).

Die département kry sy Spaanse naam van die skip "El Salvador" wat as deel van die Spaanse Armada na Engeland gestuur is. In 1588 vergaan die skip aan die rotsagtige Normandiese kus. Die volkstaal het van die naam "Calvador" gemaak en eers die rotse, later die kusgebied en uiteindelik ook die département die naam "Calvados" gegee. Ook die Normandiese brandewyn wat van sider gebrand word kry die naam Calvados. Die Calvados word hier puur as trou Normand of as pommeau (met appelsap) gedrink. Die inheemse fynproewers flambeer ook graag hulle appeltert met 'n glasie Calvados.

Frankryk het meer as 350 kaassoorte, en drie beroemdes, die Camembert, die Livarot en die Pont l'Evêque is spesialiteite van die département Calvados.
Besienswaardighede

duimnael|links|170px|Le Vieux Bassin in Honfleur

Die département Calvados beskik oor die bekendste seebad van die Normandiese kus, Deauville. Langs sy kus met die sandstrande van die Côte de Nacre en die Côte Fleurie lê ook die ander vakansieoorde soos Courseulles-sur-Mer, Saint-Aubin-sur-Mer, Honfleur, Cabourg en Trouville. Die kusgebied van Calvados met sy sterk getye is geskik vir alle soorte watersport.

Die département spog met een van die langste kabelhangbrûe in Europa, die Pont de Normandie. Die brug met sy elegante pilare verbind Honfleur met Le Havre.
duimnael|regs|250px|Die Kasteel van die stad Caen (Calvados)
Bayeux het 'n aantal bekende musea. In hierdie stad word die Tapyt van Bayeux uit die 11de eeu bewaar. Die Museum Baron Gérard vertoon skilderye, meubels, porselein en kantwerk uit Bayeux. Die Museum ter Nagedagtenis van die Slag van Normandië laat nog eens die bevryding van Frankryk in 1944 herleef.

Vir die toeris en ander belangstellendes is die Route du Cidre (Siderroete), Route de la Suisse Normande (Roete van die Normandiese Switserland) en die Route des Fromages (Kaasroete) aangewys wat alle besienswaardighede rondom sider, natuurskoon en kaas met mekaar verbind.
Administratiewe verdeling
Eksterne skakels

* amptelike webwerf van die departement
* france-pub.com/


Kategorie:Departemente in Normandië
Deauville

Deauville is 'n stad aan die Normandiese Côte Fleurie, in die département Calvados (Frankryk), met sowat 4 000 inwoners. Deauville staan wêreldwyd bekend as luukse seebad waar ook die feeste van die Amerikaanse en Asiatiese film gereeld gevier word. Die stad beskik oor 'n casino, 'n perderenbaan, 'n jaghawe, talle statige villa's in die boustyl van die "Fin de siècle", luukse boetieke, 'n sentrum vir aktiewe thalassoterapie en thalasso-estetiek, die "Promenade des Planches" en die beroemde diskoteek "Les Planches".


Kategorie:Basse-Normandie
Kategorie:Kusstede
Kategorie:Munisipaliteite in Normandië
Kategorie:Nedersettings in Normandië
Aardalkalimetaal

Die aardalkalimetale is die reeks elemente in Groep 2 (IUPAC-nommer) van die periodieke tabel: berillium, magnesium, kalsium, stronsium, barium en radium (wat nie altyd as sulks beskou word nie vanweë hul baie kort halfleeftyd).

Die elemente in die groep stem met mekaar ooreen ten opsigte van hulle elektronkonfigurasie [X]ns2, waar [X] 'n edelgas verteenwoordig. Die twee elektrone in die buitenste s-subskil kan die atoom maklik verlaat en daarom vorm die aardalkalimetale katione met 'n dubbele lading.

:M => M2+ + 2 e-

Alle elemente uit die groep is onedele metale en die oksiede is basisse. Die sterkte van die M(OH)2 basis neem toe van bo na onder in die kolom. Die soute los oor die algemeen minder goed op in water as die soute van die alkalimetale, maar die oplosbaarheid is egter oor die algemeen nog redelik goed.

Die aardalkalimetale is silwerkleuringe-, sagte-, lae digtheid metale, wat geredelik met halagene reageer om ioniese soute te vorm. Die elemente reageer ook soos die alkalimetale met water (nie heeltemal so vinnig nie) om sterk alkaliese hidroksiede te vorm.

Die aardalkalimetale kry hulle naam na aanleiding van hulle oksiede, die aardalkali's, waarvan die outydse name berillia, magnesia, kalk, strontia en baryta was. "Aarde" is ’n ou term wat vroeë wetenskaplikes vir niemetaalstowwe gebruik het wat wateronoplosbaar en verhittingsbestand is – eienskappe wat ook hierdie oksiede het. Die besef dat hierdie aardes nie elemente was nie, maar verbindings, word toegeskryf aan die chemikus Antoine Lavoisier. In sy Traité Élémentaire de Chimie (Elemente van Chemie) van 1789 het hy hulle Substances simples salifiables terreuses, of soutvormende aardelemente, genoem. Later het hy voorgestel dat die aardalkali's metaaloksiede kan wees, maar het erken dat dit blote bespiegeling was. In 1808 word Humphry Davy die eerste persoon wat voorbeelde van die metale verkry deur die elektrolise van hulle gesmelte soute.
Verwysings

* Group 2 - Alkaline Earth Metals, Royal Chemistry Society.
* Group 1 Alkali Metals and Group 2 Alkaline Earth Metals, Doc Brown's Chemistry Clinic.
* Science aid: Group 2 Metals Study aid for teens



Kategorie:Periodieke tabel
Kategorie:Periodieketabelgroepe
Parsival

duimnael|regs|200px|Die proloog van Wolfram von Eschenbach se Parsival
Parsival is een van die groot literêre werke van die Middeleeue. Dit behandel die legende van die volmaakte ridder en sy soektog na die Heilige Graal. Die Franse digter Chrétien de Troyes (omstreeks 1135-1183) skryf die oorspronklike Perceval (1180) wat egter onvoltooi bly. Die Duitse vertaling Parsival deur Wolfram von Eschenbach (omstreeks 1170-1220) word as die beste weergawe beskou. Dit ontstaan tussen 1200 en 1216 en bevat talle historiese besonderhede wat nie in die ouer weergawes voorkom nie. Von Eschenbach se bewerking word deur 'n dieper spirituele betekenis en 'n nuwe begrip van moraal gekenmerk. Die Duitse Parsival behandel onder meer die lofwaardigheid van 'n kuise huwelik en die wêreldse pligsbesef van sy helde, terwyl die ouer weergawes eerder 'n asketiese leefwyse en 'n afsondering van die wêreldse lewe propageer.

Kategorie:Middeleeue
Chrétien de Troyes

duimnael|links|250px|'n Illustrasie uit Le Chevalier au Lion: Yvain red die leeu
Chrétien de Troyes (omtrent 1135-1190) was die belangrikste Middeleeuse digter in Frankryk en skepper van die hoofse ridderroman (Frans: roman courtois), waarin die legendariese Koning Artus en die ridders van sy tafelronde 'n sentrale rol speel. Hy staan hier veral bekend as die skepper van die Graal-tematiek wat tot een van die mees gewilde onderwerpe in die Middeleeuse letterkunde geword het. Volgens historiese oorlewerings is die werk in opdrag van die Vlaamse graaf Filips van die Elsas (1168-1191) geskryf.

As seun van 'n arm riddergesin het hy in sy jeug aan die hof van die Grawe van Vlaandere gebly. Hy het al vroeg bekendheid verwerf vir sy uitstekende digkuns, en Gravin Marie het hom uitgenooi om aan die hof van die Champagne in Troyes te bly wat toe as die literêre sentrum van Europa beskou is.

Chrétien het talle romans oor die figure uit die Artuslegende geskryf en steeds die ideale van die hoofse beskawing en opleiding en die ridderlike deugde geprys. In sy hoofse romans verskyn die getroude edelvrou naas die selfstandige en eiesinnige dame. Sy bekendste werke is "Erec en Enide" (1165) wat as die eerste Franse roman beskou word, Cligès (1165-1170), Lancelot (1170), Yvain (1175) en die onvoltooide Parsival (Perceval of Le Conte du Graal, "Die Storie van die Heilige Graal", tussen 1180/1182 en 1190). Chrétien de Troyes se romans het die hoofse lewe van sy tyd sterk beïnvloed, asook die letterkunde van Engeland en Duitsland, en begrippe soos chevalier (ridder) en tafelronde het danksy die digkuns van Chrétien algemeen bekend gestaan.
Werke

* Érec et Énide, omtrent 1165~1170
* Guillaume d'Angleterre (Willem van Engeland), omtrent 1175
* Cligès, omtrent 1165~1170
* Le Chevalier de la Charrette, Roman de Lancelot, omtrent 1170~1181
* Le Chevalier au Lion, Roman d'Yvain, omtrent 1175~1181
* Le Conte du Graal (Die Verhaal van die Heilige Graal) of Roman de Perceval (Roman van Parsival), onvoltooi, omtrent 1180~1190


Kategorie:Franse digters
Kategorie:Mense in die 12de eeu
Miskruier

Die miskruier is 'n soort kewer wat bekend is daarvoor dat hy mis in ronde balletjies rol, rondstoot en begrawe, asook sy geneigdheid om eiers in dieremis te lê.

Miskruiers word in die familie Scarabaeidae geklassifiseer, wat meer as 20 000 spesies in verskeie genera bevat, insluitend die Afrika-genus Goliathus, die grootste en swaarste van die kewers. Miskruiers leef in verskeie habitats, insluitend woestyn, plaasland, woude en graslande. Hulle hou nie van uiters koue of droë weer nie, en kom dus voor op alle kontinente behalwe Antarktika.

Die miskruier se dieet bestaan hoofsaaklik uit mis. Hulle vreet mis van 'n verskeidenheid diere, solank as die dier 'n herbivoor is. Miskruiers vreet ook sampioene, blare en ander ontbindende materiaal. Miskruiers hoef nie enigiets anders te vreet nie, omdat die mis al die benodigde voedingstowwe bevat; hulle hoef nie eens water te drink nie.

Die miskruier se lyf bestaan uit 'n kop, abdomen en toraks. Hulle het bene, geleë op die toraks, wat gespesialiseerd is vir die grawe van mis en die rondrol daarvan.

Die miskruier het 'n volledige metamorfose. Die vroulike kewer lê 'n eier in 'n misbal wat dan begrawe word om dit van erosie en diere te beskerm. Tydens die larwestadium vreet die kewer die mis waarin hy begrawe is.
Die kewers van antieke Egipte

in die Vallei van die Konings]]
Skarabees of heilige kewers was prominent in Egiptiese mitologie en kuns.

Die kewer is as heilig geag deur antieke Egiptenare omdat hulle geglo het die kewers, deurdat hulle mis rondrol, na-aap die god Ra – of sy voorstelling, Chepri, self 'n kewer – soos hulle die son deur die lug elke dag rondrol. Omdat die kewer boonop sy eiers in dieremis en die karkasse van dooie diere begrawe, is dit ook verbind met hergeboorte, hernuwing en opstanding; daarom is dit ook beskou as 'n teken van lewe en hergeboorte.

Seëls van antieke Juda is ook op kleipotte gestempel wat moontlik offerandes bevat het. Agt verskillende viervlerkige kewerikoons het moontlik die opstanding aan aanbidders voorgestel (Grena, 2004, pp. 371-2).

Steenkewers is gereeld in Egiptiese graftombes geplaas as 'n teken van die oorledene se hergeboorte in die hiernamaals, en juwele met die kewer is gereeld ook in die tombes gevind. 'n Keweramulet is bo-oor die hart gedra as 'n vervangingshart in die hiernamaals – die regte hart is verwyder tydens die mummifikasieproses. Lewende Egiptenare het ook steenkewers gedra as beskermingsimbool in hierdie lewe en die opvolgende.
Verwysings

* Grena, G.M., "LMLK--A Mystery Belonging to the King vol. 1", Redondo Beach, California: 4000 Years of Writing History, 2004. ISBN 0-9748786-0-X
* L.J. Miline and M. Miline, "Insect Worlds: A Guide for Man on Making the Most of His Environment" (Charles Scribner's Sons, 1980)
* "Our Friend the Dung Beetle", 2001
Eksterne skakels

* Dung beetles – biology and life cycles
* Dung Beetle Mania
*African Dung beetles online


Kategorie:Geleedpotiges
Rolandslied

duimnael|Die slag van Roncevaux in 778. Die dood van Roland, uit die Grandes Chroniques de France, uitgebeeld deur Jean Fouquet, Tours, omtrent 1455-1460Bibliothèque nationale de France
duimnael|'n Anglo-Normandiese manuskrip word in die Bodleian Library te Oxford, [[Engeland bewaar (1129–1165)]]
Die Rolandslied (Frans: Chanson de Roland) is die beroemdste Franse heldedig en behandel die dade van Graaf Roland van die Bretonse Mark en sy paladyne (hofridders) wat op 18 Augustus 778 in die slag van Roncesvalles (Frans: Roncevaux) gesneuwel het.

Die lied, wat in die tradisie van die chansons de geste geskryf is, verbeeld Roland as volmaakte ridder en bloedverwant van Karel die Grote.
Tydens die eerste kruistog teen die Spaanse moslems het Roland die opperbevel oor die agterhoede van die Christelike leër. Op hulle terugtog na Frankryk word die ridders in 'n Baskiese hinderlaag gelei. Saam met sy maat Olivier red Roland die leër deur sy heldemoed en opoffering en weier tot by sy dood om hulp te versoek.

Die heldedigte of chansons de geste behandel historiese onderwerpe uit die Merowingiese en Karolingiese tydperk; die Rolandslied is die eerste bekende voorbeeld. Hierdie epiek is volgens sy eie versleer geskryf en bestaan uit assonerende langverse wat tot laisses ('n soort strofes) saamgevoeg is. Die voordrag was waarskynlik musikaal.

Die oudste verwerkings van die Rolandslied ontstaan in die 10de eeu. Dit raak baie gewild in die 11de eeu en word aan die vooraand van die slag van Hastings vir die leër van Willem die Veroweraar voorgedra.
Die manuskrip wat in Oxford bewaar word, bevat die volledigste verwerking wat in die Anglo-Normandiese dialek geskryf is. Dit is vermoedelik tydens die heerskappy van Henri (Hendrik) II Plantagenet in Normandië geskryf.
'n Duitse bewerking deur die priester Konrad ontstaan omtrent 1170. 'n Nederlandse bewerking van onbekende herkoms is uit dieselfde eeu oorgelewer.
Navorsing deur graaf Tressan

Die Franse skrywer en ensiklopedis Louis-Élisabeth de la Vergne, Comte de Tressan (1705−1782), wat tydens 'n verblyf in Rome met navorsing oor Oud-Franse ridderromans begin het, was daarvan oortuig dat daar 'n kontinuïteit sou wees van Middeleeuse sangkuns tot in sy eie tydperk. In die volksliedere van boere in die Pireneë-bergreeks, waarna hy geluister het, het hy na bewering op spore van die Middeleeuse Rolandslied afgekom.
Die eerste laisse van die Rolandslied
Verwysings
Eksterne skakels

* Oorspronklike Franse teks van die Rolandslied
* Teks van 'n Nederlandse bewerking uit die 12de eeu


Kategorie:Middeleeue
Kategorie:Franse letterkunde
Hastings

Hastings is 'n stad in die graafskap East Sussex (Suidoos-Engeland) met sowat 84 000 inwoners (2000) en die toneel van die beroemde slag van 1066. Willem die Veroweraar en sy berede Normandiese strydmag behaal die oorwinning teen die Angelsaksiese krygers wat te voet moet veg. Die slag van Hastings is die beginpunt van die Normandiese verowering van Engeland.
Geskiedenis

duimnael|links|250px|Die hawehoof van Hastings
Die eerste menslike nedersettings ontstaan vermoedelik reeds in die prehistoriese tydperk. Sedert die vroeë middeleeue ontwikkel Hastings tot 'n besige hawestad, wat in die 11de eeu met vier ander hawens (New Romney, Hythe, Dover en Sandwich) die bond van die Cinque Ports ("Vyf Hawens") sluit.

Op 28 September 1066 sit die Normandiese hertog Willem die Veroweraar met sy leër naby Hastings voet aan wal en verslaan op 14 Oktober Harold Godwinson, die laaste Angel-Saksiese koning van Engeland. Hierdie oorwinning staan aan die beginpunt van die Normandiese heerskappy in Engeland.

In 1377 is Hastings deur Franse troepe geplunder en aan die brand gesteek, 'n ingrypende gebeurtenis wat tot die ekonomiese agteruitgang van Hastings sou lei. Eers tydens die 18de eeu het Hastings 'n nuwe ekonomiese opbloei as 'n gewilde vakansiebestemming beleef.

Vandag staan Hastings naas sy belangrike rol as Engelse toeristebestemming ook as onderwyssentrum bekend, wat onder meer Engelse taalkursuse vir buitelandse studente aanbied.
Sien ook

* Willem I van Engeland
Bron

* KENNIS, vol 6, 1980, bl. 1049-1051, ISBN 0 7981 0828 2


Kategorie:Nedersettings in Engeland
Kategorie:Nedersettings langs die Noordsee
Bagad de Lann-Bihoué

duimnael|links|Festival Interceltique de Lorient (FIL) 2017 - Grande Parade des Nations Celtes
duimnael|links|Le Bagad de Lan-Bihoué tydens die FIL 2012 in Lorient
duimnael|links|Een van Bagad de Lann-Bihoué se langspelers: Bagad de Lann-Bihoué - 55 ans (2007)
Die Bagad de Lann-Bihoué is as die bekendste Bretonse bagad-groep in 1952 op die Franse vloot- en lugmagbasis van Lann-Bihoué naby Lorient (département Morbihan) gestig. Sedert 1956 verteenwoordig die groep met 'n dertigtal musikante die Nasionale Vloot van Frankryk. Hulle streef saam met ander musikale kunstenaars daarna om die kulturele en musikale erfenis van Bretagne te bewaar.

Die lede van die groep (wat sedert 2001 ook dames insluit) speel instrumente soos die biniou braz of cornemuse écossaise (Skotse doedelsak), die bombarde ('n oosterse voorloper van die hobo wat tydens die kruistogte na Europa ingevoer word en nou verwant is aan byvoorbeeld die Marokkaanse raïta), caisses claires en percussions (slagwerk). Hulle tree gereeld in Frankryk en die buiteland op, dikwels met ander bekende verteenwoordigers van Keltiese musiek soos Alan Stivell en Carlos Nuñez, en het ook 'n aantal langspelers vrygestel.

Op 29 Maart 2004 is Bagad de Lann-Bihoué deur die Franse Posdiens (La Poste) met 'n spesiale posseël vereer.
Diskografie

* 1982 : 30e Anniversaire 1952-1982, ed. Keltia Musique
* 1989 : Bagad de Lann-Bihoué, ed. Keltia Musique
* 1991 : Marches, danses et mélodies, ed. Coop Breizh
* 1992 : 40e Anniversaire 1952-1992, ed. Coop Breizh
* 1996 : Glann Glaz, ed. Coop Breizh
* 1998 : Me gav hir an amzer, ed. Keltia Musique
* 2000 : Ar Mor divent, ed. Columbia Tristar, distr. Sony Music
* 2002 : Fromveur, ed. Sony Music
* 2005 : Kerbagad, ed. Coop Breizh / Label Production.
* 2007 : Bagad de Lann-Bihoué, ed. Keltia Musique
* 2007 : Bagad de Lann-Bihoué : 55 ans, ed. Coop Breizh / Label Production
* 2012 : Degemer Mat, ed. EMI
Verwysings
Eksterne skakels

;Media
----
* YouTube.com: Bagad de Lann-Bihoué - La nuit interceltique de Lorient 2011
* YouTube.com: Bagad de Lann-Bihoué - Marche du Pays de Retz
* YouTube.com: Bagad de Lann-Bihoué - Azerty


Kategorie:Bretagne
Kategorie:Franse musiekgroepe