JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Eiffeltoring

duimnael|links|200px|Alexandre Gustave Eiffel
duimnael|Die Eiffeltoring
duimnael|Die Eiffeltoring se eerste verdieping, soos gesien van benede
duimnael|Die uitsig vanuit die tweede verdieping na bo
duimnael|Die uitsigplatform op die tweede verdieping
duimnael|'n Uitsig oor die uitsigplatform
duimnael|'n Teleskoop op die uitsigplatform

Die Eiffeltoring (Frans: Tour Eiffel [la tuʀ ɛˈfɛl] ) is die bekendste baken van die Franse hoofstad Parys. Die toring, wat van yster gemaak is, is deur die Franse ingenieur Alexandre Gustave Eiffel (1832–1923) beplan en ná 'n boutyd van twee jaar, twee maande en vyf dae op 31 Maart 1889 voltooi en ter geleentheid van die Paryse Wêreldtentoonstelling en die eeufees van die Franse Rewolusie op 15 Mei 1889 ingewy.

Oorspronklik is beplan om die toring binne 'n tydperk van twintig jaar ná sy voltooiing weer af te breek. Dit het egter nie net gaandeweg 'n Paryse baken en toeriste-aantreklikheid geword nie, maar ook belangrike ekonomiese en tegniese funksies vervul, onder meer as reusetelegraafpaal. Tans word radio- en digitale terrestriële televisieprogramme vanuit die toring uitgesaai.

Die toring is 300,5 meter hoog (met sy antenne 320,8 meter) en dien vandag as uitsigpunt en uitsaaitoring. Daar is hysbakke wat 'n voortreflike uitsig oor die stad bied, en in goeie weersomstandighede kan 'n mens sowat 70 kilometer ver sien. Waagmoediges kan met die 1 652 trappies op na die boonste platform stap. As Parys se hoogste struktuur oorheers die Eiffeltoring steeds die stadsbeeld en is met jaarliks sewe miljoen besoekers een van die mees besoekte monumente op aarde. Die toring is een van die bekendste ikone van moderne bou- en ingenieurskuns en word sedert 1964 as monument historique beskerm. In 1986 het die American Society of Civil Engineers die toring ingesluit in sy lys van historiese mylpale van ingenieursboukuns. Op 15 Maart 2022 is 'n nuwe antenna wat versoenbaar is met die DAB+-netwerk, digitale radiodienste, per helikopter bo-op die toring geïnstalleer, wat die hoogte daarvan van 324 tot 330 meter verhoog het.

Die toring huisves 'n poskantoor, 'n rolprentteater wat met sy films die geskiedenis van die Eiffeltoring behandel en, op die tweede verdieping, die bekende restaurant Jules Verne. Dit is so gewild dat besprekings weke vooraf gemaak moet word.

Net soos die Washington-gedenksteen in Washington, D.C. is die Eiffeltoring ook 'n obelisk, wat trouens net baie goed vermom is.
Verwysings
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf van die Eiffel-toring
;Onderhoud
* Frankryk se trots en sy kleure


Kategorie:Geboue en strukture in Parys
Kategorie:Torings
SECAM

duimnael|regs|250px|Die verspreiding van die SECAM-standaard: Lande met SECAM-kleurtelevisie word geel vertoon
SECAM (Franse afkorting vir Séquentiel couleur à mémoire) is die Franse standaard vir kleurtelevisie wat as SECAM 3 in 1967 in Frankryk, die destydse Sowjetunie, en later ook in ander Oos-Europese lande ingevoer is. Dit is 'n verbeterde weergawe van die Amerikaanse NTSC-standaard, wat faseverskuiwings en die kleurvervalsings, wat daardeur ontstaan, verhinder.

Televisietoestelle met die SECAM-standaard kan TV-programme, wat in PAL (die Duitse standaard wat in 1976 ook in Suid-Afrika ingevoer is) of NTSC uitgesaai word, slegs in swart-en-wit opvang. Europese TV-toestelle, wat teenswoordig verkoop word, is meestal geskik vir aldrie TV-standaarde, en vir DVD-spelers en skottelontvangs word SECAM na PAL omgesit indien nodig.
MESECAM

MESECAM ('n afkorting van Middle Eastern SECAM) is 'n metode om SECAM-programme met gemodifiseerde PAL-VHS-videomasjiene op te neem. MESECAM-masjiene is altyd ook geskik vir die Duitse PAL-standaard en word gewoonlik in Oos-Europese en oorsese lande vervaardig. Die MESECAM-tegnologie is nie geskik vir die weergee van Franse SECAM-kleurprogramme nie.


Kategorie:Frankryk
Kategorie:Televisie
Marthinus van Schalkwyk

Marthinus Christoffel Johannes van Schalkwyk (gebore 10 November 1959 in Pietersburg) is 'n Suid-Afrikaanse prokureur en politikus. Hy was voorheen die premier van die Wes-Kaapprovinsie benewens Leier van die Opposisie in die Suid-Afrikaanse Parlement. Hy was Suid-Afrika se ambassadeur in Griekeland van 2015 tot 2019, en dien sedert April 2019 as Hoëkommissaris in Australië.
Vroeë lewe

Van Schalkwyk het by Hoërskool Pietersburg in Polokwane skoolgegaan tot 1977. Hy het aan die Universiteit van Stellenbosch en die Randse Afrikaanse Universiteit in Johannesburg gestudeer. Hy was 'n lid van die studentetak van die Nasionale Party (NP) en een van die voorsitters van die Afrikaanse Studentebond.
Loopbaan

Tydens apartheid was hy 'n werknemer by Militêre Intelligensie in Suid-Afrika. In 1990 word hy lid van die Parlement en word gou 'n woordvoerder van die party. Sewe jaar later, in September 1997, is hy verkies tot voorsitter van die NP. Vanaf 8 September 1997 was hy die leier van die Nuwe Nasionale Party.

Hy is aangewys as Minister van Omgewingsake en Toerisme in die Suid-Afrikaanse kabinet as tegemoetkoming vir sy bydrae om die NNP met die regerende ANC te versmelt, nieteenstaande die NNP se powere resultate tydens die algemene verkiesing van 2004.

Hy word skertsend Kortbroek genoem deur sy opponente, 'n naam wat hy gekry het weens sy aanvanklike seunsagtige voorkoms en gebrek aan politieke ervaring, veral vergeleke met sy voorganger, F.W. de Klerk.

In Augustus 2004 is aangekondig dat Van Schalkwyk 'n lid van die ANC sou word, en dat die NNP teen 2005 ontbind sal word.

Vanweë sy onteenseglike bekwaamhede het hy as minister van toerisme wel 'n belangrike rol gespeel om Suid-Afrika se beeld as toeristebestemming blink te poets. In Mei 2014, ná die algemene verkiesing, is hy egter uit die nuwe kabinet van pres. Jacob Zuma gelaat.
Persoonlike lewe

Van Schalkwyk is getroud met Suzette Minama Labuschagne en het 'n seun, Christiaan, en 'n dogter, Maryke.
Verwysings
Eksterne skakels

*Aankondiging van Van Schalkwyk se oorloop na die ANC


Kategorie:Afrikaners
Kategorie:Geboortes in 1959
Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Politici van die African National Congress
Kategorie:Politici van die Nasionale Party
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van toerisme en omgewingsake
Kategorie:Suid-Afrikaanse opposisieleiers
Republiek

duimnael|Republieke in die wêreld:


'n Republiek, in die mees basiese sin, is 'n staat waarin soewereiniteit uiteindelik vanaf die mense (hoe ook al gedefinieer) afkomstig is, eerder as vanuit 'n oorerflike of ander beginsel.

Republieke is nie noodwendig demokraties nie — byvoorbeeld, baie republieke se mag word onder diktatorskap uitgeoefen, of volledige burgerskap word nie gebied aan slawe, vrouens of mense van spesifieke ras of etniese afkoms nie — en nie alle demokratiese grondwette word as republieke geag nie — byvoorbeeld, daar word nooit na die Verenigde Koninkryk, alhoewel demokraties in meeste van sy instellings en wetgewing is, as 'n republiek verwys nie, omdat dit 'n oorerflike staatshoof het, sowel as oorblywende oorerflike elemente in sy wetgewing.

Die woord is afkomstig vanuit die Latynse res publica, of "publieke saak, ding" Hierdie term, soos die Griekse ekwivalent politeia, beteken fundamenteel die politieke organisasie van die samelewing in 'n algemene sin, en die gebruik van hierdie terme deur klassieke outeurs (soos die titel van Plato se Republiek) behoort nie geneem te word as verwysings na enige spesifieke vorm van grondwet nie.
Eksterne skakels

*
*


Kategorie:Regeringstelsels
Uniegebou

duimnael|Uniegebou in Pretoria, omtrent 1925.
duimnael|Uniegebou in Pretoria, omtrent 2004.
duimnael|Uniegebou se tuine

Die Uniegebou (Engels: Union Buildings) is geleë op Meintjieskop, die hoogste punt in Pretoria, in die noorde van die voorstad Arcadia. Sedert sy voltooiing dien dit as die amptelike setel van die Suid-Afrikaanse regering. Dit bevat ook die kantoor van die President van Suid-Afrika. Dit word waarskynlik die beste onthou as die plek waar Suid-Afrika se eerste demokraties-verkose president, Nelson Mandela, in Mei 1994 ingehuldig is. Terwyl die gebou self nie toeganklik is vir die publiek nie, staan die buiteterras en tuine oop vir besoekers en bied 'n unieke uitsig oor die Jakarandastad.

Die gebou, wat uit ligte sandsteen gebou is, is ontwerp deur die argitek sir Herbert Baker in die Engelse monumentstyl. Dit is 275 m lank en in die vorm van 'n halfmaan gebou. Die twee sye verteenwoordig die Afrikaner- en Engelse dele van die destydse blanke bevolking.

Die hoeksteen is in November 1910 gelê, kort nadat die Unie van Suid-Afrika – waarna die geboue genoem is – gevorm is. Die bouery het 1 265 werkers langer as drie jaar besig gehou, en is in 1913 voltooi teen 'n totale koste van £1 310 640 vir die gebou en £350 000 vir die terrein. Die Uniegebou is 'n Suid-Afrikaanse Erfenisterrein.

Ook van belang is die tuine wat die geboue omring, bestaande uit slegs inheemse plante, en die amfiteater met 9 000 sitplekke.
Klokkespel

Die lui van die klokke by die Uniegebou is identies aan dié klokkespel van Big Ben in Londen. Jare gelede het die SAUK hul nuusbulletins begin met hierdie klokkespel. Die klokke en horlosie van die Uniegebou het in 2014 weens ’n meganiese fout opgehou werk.
Fotogalery


Lêer:CentralPretoria.jpg|Pretoria gesien vanaf die Uniegebou
Lêer:Union Buildings Eastern Wing.jpg|Die oostelike vleuel van die Uniegebou verteenwoordig die Engelse bevolking van Suid-Afrika
Lêer:Wesvleuel van die Uniegebou, b, skemerlig.jpg|Die westelike vleuel van die Uniegebou verteenwoordig die Afrikaanse bevolking van Suid-Afrika
Lêer:South African Police Memorial Union Buildings Pretoria 023.jpg|Monument van die Suid-Afrikaanse Polisiediens by die Uniegebou
Lêer:Königsberg gun Union Buildings Pretoria right front view.jpg|Historiese vlootkanon buite die geboue
Lêer:UnionBuildingsMandelaAloneA09022020.JPG| Beeld van Nelson Mandela by die Uniegebou

Sien ook

* Mahlamba Ndlopfu
* Tuynhuys
Verwysings
Eksterne skakels

; Wiki-webtuistes
----

; Amptelike webtuiste van die Suid-Afrikaanse Presidentskap
----
* Die Presidentskap – Uniegebou
; Geskiedenis
----
* The Heritage Portal – The Birth of the Union Buildings
; Boukuns
----
* Artefacts.co.za: Union Buildings
; Kaarte
----
* Uniegebou en terrein uit die lug uit gesien (WikiMapia)


Kategorie:Erfenishulpbronne in Suid-Afrika
Kategorie:Geboue en strukture in Pretoria
Kategorie:Presidensiële wonings
Kategorie:Regering van Suid-Afrika
John Lennon

duimnael|In 1969 het die Queen Elizabeth Hotel in [[Montreal, Kanada wêreldwyd opslae gemaak toe John Lennon en Yoko Ono, wat toegang tot die Verenigde State geweier is, in kamer 1742 tussen 26 Mei en 2 Junie hul sogenaamde Bed-in for peace gehou het. John Lennon het sy treffer Give Peace a Chance in dié hotelkamer opgeneem]]

John Lennon (9 Oktober 1940 – 8 Desember 1980) was 'n Engelse sanger en musikant. Hy was 'n rockster, kitaarspeler en liedjieskrywer wat saam met Paul McCartney die meeste van die Beatles-liedjies geskryf het. Hy het in 1969 met Yoko Ono getrou en na New York Stad verhuis. Lennon is op 8 Desember 1980 deur Mark David Chapman in New York Stad vermoor.
Vroeë lewe

Gebore in Liverpool.
Suid-Afrika besoek

John Lennon het aan die einde Mei 1980 onder die skuilnaam "Mr Greenwood" in die Mount Nelson Hotel in Kaapstad gebly. Lennon se mees gerespekteerde biograaf, Philip Norman, teken die reis baie kortliks op en skryf die motivering toe aan die “almagtige numeroloog, Takashi Yoshikawa (wat) – vooropgesteld maar, helaas, veels te vroeg – wolke van boosheid bespeur het wat bo begin vorm het. sy kop en die rigting uitgewerk waarin hy moes reis om hulle te ontsnap”. Daardie gunstige rigting was blykbaar suidoos vanaf New York, wat Lennon na die punt van Afrika gewys het.
Verwysings
Eksterne skakels

* Double Fantasy
* johnlennon.com


Kategorie:Engelse kunstenaars
Kategorie:Engelse musici
Kategorie:Engelse skrywers
Kategorie:Geboortes in 1940
Kategorie:Sterftes in 1980
Kategorie:Engelse manlike akteurs van die 20ste eeu
Hugenotemonument

duimnael|Die Hugenotemonument
duimnael|Die Hugenote-gedenkmuseum|museumgebou langs die monument

Die Hugenotemonument by Franschhoek, in die Wes-Kaap, gedenk die koms van die Hugenote as vlugtelinge vanuit Frankryk na die Kaap van Goeie Hoop tydens die 17de en 18de eeue.

Die monument is ontwerp deur J.C Jongens en bouwerk afgehandel in 1945. Die inwyding is gelei deur dr. A.J. van der Merwe op 17 April 1948.

Die drie hoë lugboë simboliseer die drie eenheid van God die Vader, die Seun en die Heilige Gees. Bo op die lugboë is die son van geregtigheid en bo dit, die kruis van hulle Christelike geloof.

Die sentrale vroulike figuur, geskep deur Coert Steynberg, verpersoonlik die vryheid van geloof met 'n Bybel in haar een hand en 'n gebreekte ketting in die ander. Sy gooi die mantel van onderdrukking af en haar posisie bo op die aardbol verwys na haar spirituele vryheid. Die fleur-de-lis op haar mantel verteenwoordig 'n adel karakter en gees.

As model vir die vroulike figuur het Steynberg vir Lena Burger (later getroud met Pieter de Vos) gebruik.

Die mees suidelike punt van die aardbol toon die simbole van hulle geloof (die Bybel), kuns en kultuur (die harp), die land- en wynbou (die koringgerf en druiwestok) en industrie (die spinwiel).

Die waterpoel met die weerkaatsing van die monument, verwys na die onversteurde rus van gemoed en gees nadat die Hugenote soveel konflik en strewe moes deurmaak.

Die Hugenote-museum herdenk die geskiedenis van die Franse Hugenote wat in die Kaap gevestig het, veral in die Franschhoekvallei. Op die uitstalling is ook voorbeelde van verskeie gereedskapstukke waarmee wyn gemaak is, die klere wat gedra was, asook die kultuur en behoefte aan 'n beter lewe wat hulle saamgebring het.

Ook op die terrein is wynkelders wat deur 'n kolonnade verbind is, en wat die woorde Post tenebras lux dra (letterlik "ná donker [kom] lig"). Hierdie was die slagspreuk van die Protestante gedurende die Reformasie.
Ander Hugenote-monumente en gedenktekens in Suid-Afrika

* In die Johannesburg Botaniese Tuine is daar 'n monument ter herdenking van 300 jaar na die aankoms van die Hugenote in Suid-Afrika.
* In die Joubertplein van Wellington, Wes-Kaap, is daar die Hugenote-fontein.
* In Queen Victoria Straat, Kaapstad, staan die Hugenote-gedenkgebou wat deur die Hugenote-gedenkvereniging opgerig is. Die sterflike oorblyfsels van president Paul Kruger het hier gelê voordat dit in Nederland te rus gelê is.
Eksterne skakels

* Die Monument op die Hugenote-vereniging van Suid-Afrika se webwerf
* The Hugenote Museum webwerf
* Artikel: The Huguenot Heritage


Kategorie:Calvinisme
Kategorie:Monumente en gedenkwaardighede in Suid-Afrika
Kategorie:Wes-Kaap
Saint-Germain-des-Prés

duimnael|250px|Saint-Germain-des-Prés: Die toring van die klooster

Saint-Germain-des-Prés is 'n Paryse klooster wat in die 6de eeu aan die linkeroewer van die Seine gestig word. Die klooster ontwikkel tot een van die belangrikste heiligdomme van die Merowingiese Ryk en verwerf danksy vrome stigtings in die Frankiese tyd groot rykdom. Tydens die heerskappy van Karel die Grote en Lodewyk die Vrome oefen die owerstes van die klooster 'n groot invloed op die regering van die ryk uit.

Die diptigon van die klooster - 'n dokument waarin die ab Irminion tydens die 9de eeu die besit en inkomstes van die kloosters laat opteken - bly een van die belangrikste bronne vir die geskiedenis van die Karolingiese landbou en ekonomie. Tydens die 12de eeu word die klooster 'n sentrum van die destydse wetenskap en hoër onderwys en maak deel uit van die Paryse studentebuurt Quartier Latin.

duimnael|links|200px|Die graf van René Descartes|Descartes, in Saint-Germain-des-Prés
Die nedersetting Saint-Germain-des-Prés wat rondom die klooster ontstaan bly tot in die laat Middeleeue grondbesit van die abdy, alhoewel dit binne die stadsmuur van Parys lê.

Die huidige woonbuurt Quartier de Saint-Germain-des-Prés is vanaf die Eerste Wêreldoorlog een van die besigste ontmoetplekke van Parys. Veral die bekende intellektueles - soos Prévert, Gide, Breton, Apollinaire - gesels in die koffiekroeë van die buurt. In die sestigerjare kuier die leidende eksistensialiste, soos Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir, in die buurt. Hier begin ook die loopbaan van beroemde Franse sangers soos Juliette Gréco en Yves Montand. Saint-Germain-des-Prés is ook 'n gewilde adres vir boetieke wat elegante prêt-à-porter-mode verkoop, met die rue du Back, rue de Sèvres en rue de Grenelle as die vernaamste winkelstrate.
Eksterne skakels

Kategorie:Geboue en strukture in Parys
Diptigon

duimnael|Diptigon van Stilicho
'n Diptigon (afgelei van Grieks diptychos "dubbel gevou") is in die klassieke Grieks-Romeinse tyd 'n klein, tweedelige wastablet wat as aantekeningboek dien. Dit word tot in die Middeleeue gebruik; meestal bestaan dit uit twee dele wat saamgevou kan word. Die eerste tablette is van hout gemaak, later word ook goud, silwer en ivoor vir die boekbande gebruik.

Die vroeë Christelike kerk teken die name van weldoeners in die gemeentes in diptigons op en laat vir hulle tydens die mis bid.

Ook Middeleeuse altaarbeelde wat geskilder of gekerf word is gewoonlik in die vorm van 'n diptigon met twee vleuels gemaak en kan saamgevou word.

Kategorie:Argeologiese artefakte
Johan die Blinde

Johan die Blinde van Luxemburg (Frans: Jean l'Aveugle de Luxembourg, Tsjeggies: Jan Lucemburský, 1296-1346) was die seun van keiser Hendrik VII. Hy het Luxemburg en Boheme beërwe, maar nie die Duitse troon nie. Hy het as Boheemse koning regeer van 1310 tot 1346 en het Silesië in die periode 1327-1330 verower. Johan was 'n groot vriend van Frankryk en het gereeld by die Franse hof vertoef. Ondanks sy blindheid het hy saam met die Franse in die slag van Crécy-en-Ponthieu geveg, waar hy ook sneuwel. Sy seun Karel IV van Luxemburg (1316-1378) het Roomse koning geword, asook koning van Boheme en Boergondië, en Duitse keiser.
Verwysings

Kategorie:Luxemburgse grawe
Kategorie:Konings
Kategorie:Boheme
Kategorie:Geboortes in 1296
Kategorie:Sterftes in 1346
Bedryfsingenieurswese

Bedryfsingenieurswese gaan oor die beplanning, ontwerp, verbetering, meting en bestuur van bedryfstelsels waarvan die kernkomponente bestaan uit strategie, prosesse en hulpbronne (soos mense, inligting, tegnologie, toerusting, materiaal en geld).
Missie

Bedryfsingenieurswese se missie is om die produktiwiteit van 'n bedryfstelsel te verhoog deur die doeltreffendheid en effektiwiteit van die stelsel te verbeter.
Bedryfsingenieurswese vakgebiede

Bedryfsingenieurswese dek onder andere die volgende vakgebiede:
* Gehalteversekering
* Ondernemingsargitektuur en ondernemingsontwerp
* Operasionele navorsing
* Besigheidsprosesontwerp
* Inligtingstegnologie
* Stelselingenieurswese
* Vervaardiging: prosesse en produksiebeplanning
*Logistiek, toustaanteorie en voorraadmodelle
Eksterne skakels

* Stellenbosch Universiteit: Departement van Bedryfsingenieurswese


Kategorie:Beroepe
Kategorie:Ekonomie
Kategorie:Ingenieurswese
Kategorie:Vervaardiging
Crécy-en-Ponthieu

Crécy-en-Ponthieu is 'n Franse dorp in die département Somme (région Picardie), noordwes van Amiens, met sowat 1 600 inwoners (1999).

duimnael|links|250px|Die slag van Crécy
Naby die dorp vind in 1346 een van die groot slae van die Honderdjarige Oorlog tussen Frankryk en Engeland plaas. Die 12 000 boogskutters en infanteriste van die Engelse koning Eduard III (1327-1377) en sy sestienjarige seun Edward, prins van Wallis (ook genoem die "Swart Ridder" vanweë sy swart wapenrusting), verslaan hier op 26 Augustus 'n Franse leër van 30 000 ridders en soldate onder koning Filips VI. Johan die Blinde van Luxemburg is een van die sowat 4 000 prinse en ridders wat in die slag sneuwel. Die oorwinning stel Eduard III in 1347 in staat om die Noord-Franse stad Calais te verower.

Die Slag van Crécy verwerf minder bekendheid as dié van Azincourt (1415) wat William Shakespeare verwerk en sodoende onsterflik gemaak het. Vir die Franse is dit egter die eerste van 'n hele reeks militêre neerlae in hulle stryd teen Engeland wat nog sowat vyf eeue sou aanhou.

In die militêre geskiedenis het die Slag van Crécy die einde van die tydperk van ridders beteken. Die slag maak duidelik dat groot ridderleërs nou uitgedien raak, en ook die gedrag van die soldate is allesbehalwe ridderlik - dooies en gewondes is op die slagveld agtergelaat.


Kategorie:Munisipaliteite in Hauts-de-France
Kategorie:Nedersettings in Hauts-de-France
Genadendal

Genadendal is 'n dorp in die Wes-Kaap (Suid-Afrika) aan die voet van die Riviersonderendberge. Dit is amper anderhalf uur van die Kaap af op die platteland in die Overbergstreek.
Geskiedenis

duimnael|links|Die Morawiese kerk op Genadendal.
duimnael|links|Die Genadendal-kerkkantoor.
duimnael|links|Sendingstasie te Genadendal (c.1849) deur G.F. Angas|George French Angas.
Genadendal was die eerste sendingstasie in suidelike Afrika. Die Duitse sendeling Georg Schmidt is in 1737 deur die Morawiese Sendinggenootskap gestuur om die evangelie aan die Khoikhoi te verkondig. Genadendal is in 1738 gestig nadat Schmidt hom op 23 April 1738 in die Baviaanskloof gevestig het soos die dorp eers bekend was. In 1806 is die naam verander na Genadendal.

Die inwyding van die eerste kerkgebou het op Wit-Donderdag 1796 plaasgevind. Hierdie kerkgebou was van die begin af te klein. Die inwyding van die nuwe kerk was op 18 Januarie 1800. Aangesien die kerkgebou later bouvallig begin raak het, is besluit om 'n nuwe en groter kerk, wat 1400 mense sou kon huisves, op te rig. Op 12 Oktober 1891 is die hoeksteen van die nuwe kerk op die gebruiklike wyse gelê. Ná anderhalf jaar is die bouwerk voltooi en op 14 Maart 1893 is 'n aandseën gehou.

In 1831 is 'n skool gebou. In 1837 is die eerste opleidingskool vir onderwys in die hele Suid-Afrika op Genadendal begin. Dieselfde gebou huisves vandag die Morawiese Sendingsmuseum.

In 1859 is 'n drukkery gestig, waar die eerste uitgawe van "De Bode van Genadenthal" in 1860 gedruk en uitgegee is. In 1861 is ook nog die "Kindervriend" uitgegee.

Die Morawiese Sendingsmuseum en die historiese kerkplein is op die werf. Nelson Mandela het die woning van die Suid-Afrikaanse president in Kaapstad in 1995 van Westbrooke na Genadendal herdoop. Op 10 Oktober 1995 het president Mandela Genadendal besoek.

Genadendal is die begin- en die eindpunt van 'n staproete wat oor twee dae strek. Die eerste dag begin op die werf en loop oor 14,3 km na Robertson toe. Op Robertson word oorgeslaap. Die terugtog is oor 11 km weer Genadendal toe. Stappers kan oor die vallei van Riviersonderend en oor die Klein Karoo uitkyk.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings
Eksterne skakels

* Moravian Mission Museum
* Dorpe van die Overberg: Genadendal
* Genadendal hiking trail
* Genadendal
* Genadendal op Oppad


Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Département

duimnael|regs|200px|Die laaste twee syfers van Franse motorregistrasienommers dui die département aan

Département is die naam van die (oorspronklik 83) administratiewe distrikte waarin Frankryk tydens die Franse Rewolusie ingedeel is.

Elke département was naastenby ewe groot en is verder verdeel in arrondissemente, kantons en communes. Aan die hoof van die administrasie was 'n prefek. Gewoonlik kon elkeen van die bewoners die prefektuur binne 'n dagreis bereik.

Met die skepping van die départements het Abbé Emanuel Joseph Sieyès (wat ook die nuwe grondwet uitwerk) en die Assemblée Nationale (wat Sieyès se planne in 1789 goedkeur) beoog om die historiese teenstellings tussen die ou provinsies van die monargistiese ancien régime uit die weg te ruim. Hierdie maatreël was gegrond op die rasionale denke van die verligting en die idee van 'n Franse eenheidstaat.

Vandag is daar 100 départements wat oorwegend na riviere vernoem is; die ou provinsies bly voortleef as streekname.

Die meeste départements het 'n oppervlakte van tussen 4 000 en 8 000 vierkante kilometer en 'n bevolking van tussen 'n kwartmiljoen en een miljoen. Gironde is die grootste département met 10 000 vierkante kilometer, die stad Parys die kleinste met net 105 vierkante kilometer (sy voorstede maak deel uit van ander départements). Die département Nord het die grootste inwonertal met meer as 2,5 miljoen mense, terwyl slegs 74 000 mense in die yl bevolkte Lozère woon.
center
Die 18 Franse Régions en 101 Départements: