JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
ਹੈਜ਼ੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਮੁਹੱਬਤ

ਲਵ ਇਨ ਦਾ ਟਾਈਮ ਆਫ਼ ਕੋਲਰਾ () ਗੈਬਰੀਅਲ ਗਾਰਸ਼ੀਆ ਮਾਰਕੇਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਸਪੇਨੀ ਨਾਵਲ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1985 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਲਾਟ

ਨਾਵਲ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਫਲੋਰੇਂਤੀਨੋ ਏਰਿਜ਼ਾ ਅਤੇ ਫਰਮੀਨਾ ਡਾਜ਼ਾ ਹਨ। ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਅਤੇ ਫਰਮੀਨਾ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਰਮੀਨਾ ਦੀ ਭੂਆ ਐਸਕੋਲਾਸਟਿਕਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਿਗਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਪਿਆਰ ਪੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਰਮੀਨਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਲੋਰੇਂਜੋ ਡਾਜ਼ਾ, ਨੂੰ ਦੋਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਰ ਚੁੱਕੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਫਰਮੀਨਾ ਅਤੇ ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਦੁਆਰਾ ਰਾਬਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੇ, ਫਰਮੀਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾਈ ਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਨਬੀ ਹੀ ਸਨ; ਉਸ ਨੇ ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੁਹੱਬਤ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੱਤਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਏ।

ਫਿਰ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਇਕ, ਡਾ. ਜੁਵੇਨਲ ਉਰਬੀਨੋ, ਫਰਮੀਨਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਊਰਬੀਨੋ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਾਪਸੰਦੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਫਰਮੀਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀਆਂ ਊਰਬੀਨੋ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਰਬੀਨੋ ਵਿਗਿਆਨ, ਆਧੁਨਿਕਤਾ, ਅਤੇ "ਵਿਵਸਥਾ ਤੇ ਤਰੱਕੀ" ਲਈ ਸਮਰਪਤ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ ਹੈ। ਉਹ ਹੈਜ਼ਾ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਆਦਮੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਗਠਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਹੱਤਵ ਅਤੇ ਵੱਕਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਗਤੀ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਦਾ ਅਗਰਦੂਤ ਹੈ।

ਫਰਮੀਨਾ ਦੀ ਮੰਗਨੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਨੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਰਮੀਨਾ ਨੂੰ ਕਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਭਿਣਕ ਨਾ ਪਵੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਫਰਮੀਨਾ ਅਤੇ ਉਰਬੀਨੋ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਿਰਧ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਊਰਬੀਨੋ ਆਪਣੇ ਪਾਲਤੂ ਤੋਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਬ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਤੋਂ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੌੜੀ ਜਿਸ ਤੇ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਫਰਮੀਨਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਨਵੀਂ ਨਵੀਂ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਨਾਤੇ ਉਸਦੇ ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਦੀਆਂ ਛੇੜਾਂ ਨੂੰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਖੀਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਮੌਕਾ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਹਾਕਿਆਂ ਲਈ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਜੀਵਨ ਇਕੱਠੇ ਬਤੀਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਜਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਹੰਡੇ-ਵਰਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਤੀਨੋ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਸਟਮ ਚੈੱਕਾਂ ਲਈ ਬੇਲੋੜੇ ਸਟਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ ਤ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਵਬਾ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ (ਇਸੇ ਤੇ ਨਾਵਲ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ)। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹਾ ਝੰਡਾ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਾਰਸ਼ੀਆ ਮਾਰਕੇਜ਼ ਦੇ ਨਾਵਲ
ਅਨਾਮਦਾਸ ਕਾ ਪੋਥਾ

ਅਨਾਮਦਾਸ ਕਾ ਪੋਥਾ ਆਚਾਰੀਆ ਹਜ਼ਾਰੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦਿਵੇਦੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਤੀ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾਸੂਮ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰੇਮਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚਾਰਾਂ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਦਵੰਦ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਢੂੰਢਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇਸ ਨਾਵਲ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵੀ ਹੈ।

ਇਸ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਲੇਖਕ ਦਾ ਉਪਨਿਸ਼ਦ - ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਾਨਵੀ ਮਨੋਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਨਾਲ ਸਜੀਵ ਕਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾਯੋਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਾਤਰ

* ਰੈਕਵ
* ਜਾਬਾਲਾ
* ਅਰੁੰਧਤੀ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਨਾਵਲ
ਮੇਰੀ ਤੇਰੀ ਉਸਕੀ ਬਾਤ

ਮੇਰੀ ਤੇਰੀ ਉਸਕੀ ਬਾਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਯਸ਼ਪਾਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ 1976 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੇਰੀ ਤੇਰੀ ਉਸਕੀ ਬਾਤ ਹਿੰਦੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਯਸ਼ਪਾਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਅਗਸਤ 1942 ਦੇ 'ਭਾਰਤ ਛੱਡੋ ਅੰਦੋਲਨ' ਦਾ ਵਿਸਫੋਟ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ, ਪਰਿਵਾਰਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਫਿਰਕੂ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਅਮਿੱਟ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੂੜੀਆਂ ਦੀ ਸੜਾਂਦ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਡਾ. ਅਮਰ ਸੇਠ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਊਸ਼ਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਹਨ ਪਰ ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਮਰ ਹਿੰਦੂ ਹੈ ਅਤੇ ਊਸ਼ਾ ਈਸਾਈ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲੇਖਕ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਵਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਨਕਲਾਬ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ।

* ਦਾਦਾ ਕਾਮਰੇਡ (1941)
* ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹੀ (1943)
* ਦਿਵਿਆ (1945)
* ਪਾਰਟੀ ਕਾਮਰੇਡ (1946, ਦੁਆਰਾ ਗੀਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਹੋਇਆ)
* ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਕੇ ਰੂਪ (1949)
* ਅਮਿਤਾ (1956)
* ਝੂਠਾ ਸੱਚ (ਦੋ ਭਾਗ, ਵਤਨ ਔਰ ਦੇਸ਼: 1958 ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਭਵਿਸ਼੍ਯ: 1960)
* ਬਾਰਹਾ ਘੰਟੇ(1963)
* ਅਪਸਰਾ ਕਾ ਸ਼ਾਪ (1965)
* ਵੇ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਦਿਨ
* ਕਿਉਂ ਫਸੇ
ਹਵਾਲੇ


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਨਾਵਲ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਕੰਮ
ਦ ਸਟੈਨਿਕ ਵਰਸਿਜ਼

ਦ ਸੈਟੇਨਿਕ ਵਰਸੇਜ (ਪੰਜਾਬੀ: ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਆਇਤਾਂ), ਸਲਮਾਨ ਰੁਸ਼ਦੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਚੌਥਾ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਤੰਬਰ 1988 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਾਇਕਿੰਗ ਪ੍ਰੈੱਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸਲਾਮੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੱਤਕਾਲ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਪਿਆਮਬਰ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਚਿਤਰਣ। ਸਿਰਲੇਖ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਿਤ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਰੰਪਰਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਜਿਕਰ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਮੱਕੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੋਹੰਮਦ (ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਮਹਾਉਂਦ) ਨੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਸਤਰਾਂ (ਸੁਰ) ਜੋੜੀਆਂ। ਅਫਵਾਹ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਮੁਹੰਮਦ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੱਕੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ (ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸਤਰਾਂ)। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਰਣਨਕਰਤਾ, ਪਾਠਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਿਵਾਦਿਤ ਸਤਰਾਂ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਆਰਕਏਂਜਲ ਗਿਬਰੀਲ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਸਨ। ਵੱਡੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
14 ਫਰਵਰੀ 1989 ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਦੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਫ਼ਤਵੇ ਦੀ ਰੇਡੀਓ ਤੇਹਰਾਨ ਉੱਤੇ ਤਤਕਾਲੀਨ ਈਰਾਨ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਨੇਤਾ ਅਯਾਤੁੱਲਾ ਰੂਹੋੱਲਾਹ ਖੋਮੈਨੀ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਕਿਤਾਬ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਬੇਹੁਰਮਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ (ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਏ ਇੱਕ ਇਮਾਮ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਚਿਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਲਾਵਤਨੀ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਰੱਖੇ, ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਪਰਤਦਾ ਹੈ। ਰੁਸ਼ਦੀ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪੁਲਿਸ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਤਹਿਤ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। 7 ਮਾਰਚ, 1989 ਨੂੰ ਯੁਨਾਈਟਡ ਕਿੰਗਡਮ ਅਤੇ ਈਰਾਨ ਨੇ ਰੁਸ਼ਦੀ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਬਿਨਾ ਤੇ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧ ਤੋੜ ਲਏ।
ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਤਵੇ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਤਹਿਤ ਕਿਤਾਬ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਗਨੀ ਗੋਲੇ ਬਰਸਾਏ ਗਏ। ਪੱਛਮ ਦੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸਮੁਦਾਇਆਂ ਨੇ ਜਨਤਕ ਰੈਲੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਗੰਭੀਰ ਜਖ਼ਮੀ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਮਾਰੇ ਵੀ ਗਏ। ਤੀਜੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਲੋਕ ਦੰਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲ
ਦੇਵੀ (1960 ਫ਼ਿਲਮ)

ਦੇਵੀ 1960 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਸਤਿਆਜੀਤ ਰੇਅ ਦੀ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਪ੍ਰਭਾਤ ਕੁਮਾਰ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ `ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਰੇਅ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਵਹਿਮਾਂ ਭਰਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਮਿਤਰਾ ਚੈਟਰਜੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਟੈਗੋਰ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਅਦਾਕਾਰ ਉਤਪਲ ਦੱਤ ਅਨੁਸਾਰ, “ਭਾਰਤੀ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਇਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਫਿਲਮ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਭਾਰਤੀ ਪੇਂਡੂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਕਾਲੇ ਜਾਦੂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹਮਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰਤਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ‘ਤੇ ਗੰਵਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਰਮਾਇਣ ਅਤੇ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਅੱਜ ਅਯੁਧਿਆ ਵਿੱਚ ਬਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਹਿੰਸਕ ਉਪੱਦਰਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪੈਂਦੀ।"
ਮੁੱਖ ਕਲਾਕਾਰ

* ਛਵੀ ਬਿਸਵਾਸ
* ਸੌਮਿਤਰ ਚਟਰਜੀ
* ਪੁਰਦੇਂਦੁ ਮੁਖਰਜੀ
* ਸ਼ਰਮਿਲਾ ਟੈਗੋਰ
* ਅਰਪਣ ਚੌਧਰੀ
* ਅਨਿਲ ਚਟਰਜੀ
* ਕਰੁਣਾ ਬਨਰਜੀ
* ਕਾਲੀ ਸਰਕਾਰ
* ਮਾਹੰਮਦ ਇਸਰਾਇਲ
* ਖਾਗੇਸ਼ ਚੱਕਰਵਰਤੀ
* ਨਾਗੇਂਦਰ
* ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇਵੀ
ਹਵਾਲੇ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

*
* satyajitray.org

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼ਾਖਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾ

ਸ਼ਾਖਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾ () 1990 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਬੰਗਲਾ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਸਤਿਆਜੀਤ ਰਾਏ ਦੀ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਬੰਗਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਫੋਕਸ ਰੱਖ ਕੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਪਲਾਟ

ਆਨੰਦ ਮਜੂਮਦਾਰ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ, ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਉਦਯੋਗਪਤੀ, ਆਪਣੇ 70ਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਅਚਾਨਕ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੇਟੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਤੁਰੰਤ ਆ ਹਾਜਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੌਥਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਅਸਫਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਬੀਮਾਰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦੋ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਬਿਜਨਸਮੈਨ ਹਨ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਖਲਾਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਇਹ ਲੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਵਾਈਟ ਹਾਊਸ

ਵਾਈਟ ਹਾਊਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਨਿਵਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ। 1800 ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਐਡਮਜ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਹਰ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਇਰਿਸ਼-ਦੇ ਜਨਮੇ ਜੇਮਜ਼ ਹੋਬਨ ਨੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸ

ਵਾਈਟ ਹਾਊਸ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਸਥਿੱਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਜੇਮਸ ਹੋਬਾਨ ਨਾਮਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। 13 ਅਕਤੂਬਰ, 1792 ਨੂੰ ਇਸ ਭਵਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸੰਨ 1800 ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਭਵਨ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਸਫੈਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਨ ਐਡਮਜ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਭਵਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਹਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਨਿਵਾਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। 24 ਅਗਸਤ, 1814 ਨੂੰ ਹੋਏ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਉੱਪਰ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਭਵਨ ਨੂੰ ਵੀ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਬਨ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਵਿਚ ਇਸ ਭਵਨ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੰਨ 1817 ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗ ਅਤੇ ਧੂੰਏ ਦੇ ਧੱਬੇ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਭਵਨ ਨੂੰ ਵਾਈਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਸਰਕਾਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਵਾਈਟ ਹਾਊਸ' ਸੰਨ 1902 ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਥਿਏਡਰ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਭਵਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੌ ਕਮਰੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਹਨ। ਇਸ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਭਵਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਹੈ, ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਓਵਲ ਦਫਤਰ

ਓਵਲ ਦਫਤਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਰਸਮੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ । ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਦਫਤਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਇਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਵਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਓਵਲ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਦੱਖਣ-ਮੁਖੀ ਖਿੜਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਡੈਸਕ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਫਾਇਰਪਲੇਸ ਹੈ। ਦੋ ਬਿਲਟ-ਇਨ ਬੁੱਕਕੇਸ ਪੱਛਮੀ ਕੰਧ ਵਿੱਚ ਮੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ: ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰੋਜ਼ ਗਾਰਡਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੱਛਮੀ ਵਿੰਗ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗਲਿਆਰੇ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਫ਼ਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸਵਾਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਫਰਨੀਚਰ ਅਤੇ ਡਰੈਪਰੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਅੰਡਾਕਾਰ ਕਾਰਪੇਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਲਈ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਭਵਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਕਲਾ
ਬੁੱਟਰ ਸਿਵੀਆ

ਬੁੱਟਰ ਸਿਵੀਆ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਥੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੁੱਟਰ, ਸਿਵੀਆ ਅਤੇ ਰੰਧਾਵਾ ਜਾਟ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਆਬਾਦ ਹਨ।
ਭੂਗੋਲ

ਬੁੱਟਰ ਸਿਵੀਆ (ਲਗਭਗ) . ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੇ ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈਭਾਰਤ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇਹ ਪਿੰਡ ਜਲੰਧਰ ( ਬਿਆਸ ) - ਬਟਾਲਾ ਰੋਡ 'ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਬੁੱਟਰ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਿਤਾ ਚੌਕ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸ਼ਹਿਰ 41 ਕਿਮੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬਟਾਲਾ 23 ਕਿਮੀ ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ 203 ਕਿਮੀ ਹੈ।
thumb| ਪਿੰਡ ਬੁੱਟਰ ਸਿਵੀਆ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਸਰਹਾਲੀ ਕਲਾਂ

ਸਰਹਾਲੀ ਕਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਮਿਊਂਸਿਪਲਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਗਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ 45 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹਰੀਕੇ ਪੱਤਣ ਸੜਕ ਉਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਲਗਪਗ 10,000 ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਇਹ ਨਗਰ 12 ਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਰਕਬਾ 3021 ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ 6 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ‘ਤੇ ਚੋਹਲਾ ਸਾਹਿਬ, ਪੱਛਮੀ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਤਹਿਸੀਲ ਪੱਟੀ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦਦੇਹਰ ਸਾਹਿਬ ਤਿੰਨ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉਪਰ ਹਨ। ਸਰਹਾਲੀ ਪੱਟੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਨਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮਹਾਨ ਲੋਕ

ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਬਾਬਾ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕਾਮਾਗਾਟਾਮਾਰੂ, ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸਿੰਘ, ਬਖਸ਼ੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਭੌਰਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਗੂ, ਦੇਵੀ ਕੁਮਾਰੀ ਸੀ.ਪੀ.ਆਈ. ਦੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ, ਸ਼ੇਰ ਜੰਗ ਸਿੰਘ ਹੁੰਦਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜੀਤ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਸਬ-ਐਡੀਟਰ, ਸ੍ਰ. ਰਘਬੀਰ ਸਿੰਘ ਐਸ.ਪੀ., ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤਰੋ-ਚਤਰੋ ਦੇ ਸਕਿੱਟਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਵੀਨ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਬੈਂਕਾਂਕ ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੇਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਕਾ ਸੁੱਟ (ਡਿਸਕਸ) ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੈਮਰਥਰੋ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਵਿਦਿਆਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ

1917 ਈ. ਨੂੰ ਖਾਲਸਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਸਰਹਾਲੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ, ਸੀ.ਸੰ. ਸਕੂਲ, ਕਾਲਜ (ਲੜਕੀਆਂ), ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਬਾਬਾ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕਾਮਾਗਾਟਾਮਾਰ ਆਈ.ਟੀ.ਆਈ. ਹੈ। ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਸਰਹਾਲੀ, 30 ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਦਾ ਹਸਪਤਾਲ, ਸਰਕਾਰੀ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਕੂਲ, ਬਲਾਕ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਫਸਰ, ਪੰਜਾਬ ਸਟੇਟ ਪਾਵਰ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਿਮਟਿਡ ਦਾ ਦਫਤਰ, ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਆਰ.ਓ. ਸਿਸਟਮ ਹਨ। ਬਾਬਾ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕਾਮਾਗਾਟਾ ਮਾਰੂ ਕਲੱਬ ਜੋ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਕੰਮ 'ਚ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਅਰਥ-ਵਿਗਿਆਨ

ਅਰਥ-ਵਿਗਿਆਨ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (semantics) sēmantikós; ਮਹਤਵਪੂਰਨ ਤੋਂ) ਭਾਸ਼ਾ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਂਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਥ-ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਭਾਸ਼ਾ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਿਸ਼ੇਲ ਬਰੀਲ ਨੇ ਇਸ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੀਮੈਂਟਿਕਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੁ ਵਿੱਚ ਫਰਦਿਨੈਂਦ ਦ ਸਸਿਊਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੀਮੈਂਟਿਕਸ ਦੇ ਪੈਰ ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਮਦੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਹੈ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸ਼ਰੇਣੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਯੁਕਤ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ। ਉੱਪਰ ਤੋਂ ਸਹਿਜ ਪਰ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਪੇਚਦਾਰ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਰਥ ਸਬੰਧੀ ਕਵਾਇਦਾਂ ਸੀਮੈਂਟਿਕਸ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ।
ਥਾਈਆ

ਨ੍ਯਾਯ ਸਕੂਲ ਅਰਥ-ਵਿਗਿਆਨ ਸੰਬੰਧੀ ਤਿਨ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ:
# ਅਪੋਹ ਸਿਧਾਂਤ।
# ਸਫੋਟ ਸਿਧਾਂਤ।
# ਧਵਨੀ ਸਿਧਾਂਤ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਆਕਰਨ
ਤੇਲ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ

ਉੱਤੇਲ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ (ONGC) ਭਾਰਤ ਦੀ ਬਹੁਕੌਮੀ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਕੰਪਨੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਦੇਹਰਾਦੂਨ (ਉਤਰਾਖੰਡ) ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਪਬਲਿਕ ਭਾਈਵਾਲ ਕੰਪਨੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਧਾ ਕੰਟਰੋਲ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਬ ਤੋ ਵੱਡੀ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਕੰਪਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ 69% ਕਚੇ ਤੇਲ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ 30% ਤੇਲ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਲਗਪਗ 69% ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
20 ਮਾਰਚ

20 ਮਾਰਚ ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਕਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਸਾਲ ਦਾ 79ਵਾਂ (ਲੀਪ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 80ਵਾਂ) ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ 286 ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹਨ।
ਵਾਕਿਆ

* 1351 – ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਤੁਗ਼ਲਕ ਦੂਜੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸਿੰਧ 'ਚ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋਇਆ।
* 1602 – ਨੀਦਰਲੈਂਡ 'ਚ ਯੂਨਾਈਟੇਡ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਗਠਨ ਹੋਇਆ।
* 1739 –ਨਾਦਰ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੋਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ ਤਖ਼ਤ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
* 1792 – ਪੈਰਿਸ 'ਚ ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੇ ਫਾਂਸੀ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਗਿਲੋਟੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਤੀ।
* 1861 – ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦਾ ਮੇਂਡੋਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਭੂਚਾਲ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਗਿਆ।
* 1904 – ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਸੀ. ਐੱਫ. ਐਂਡਰਯੂਜ ਦਾ ਭਾਰਤ ਸਵਾਗਤ ਹੋਇਆ।
* 1918 – ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਬਾਸ਼ਵਿਕਾਂ ਨੇ ਰੂਸੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਜਥੇਬੰਦ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗੀ।
* 1939 – ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਤੋਂ 7000 ਯਹੂਦੀ ਬਰਖਾਸਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
* 1947 – ਦੱਖਣੀ ਅੰਧ ਮਹਾਸਾਗਰ 'ਚ ਰਿਕਾਰਡ 180 ਟਨ ਦੀ ਬਲੂ ਵ੍ਹੇਲ ਮੱਛੀ ਫੜੀ ਗਈ।
* 1956 – ਟੁਨੀਸ਼ੀਆ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਦਾਸਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ।
* 1977 – ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਚੋਣ ਹਾਰ ਗਈ।
* 1991 – ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਪੋਲੈਂਡ ਨੂੰ ਦੋ ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਟੈਕਸ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਆਫ ਕੀਤਾ।
* 1993 – ਰੂਸੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬੋਰਿਸ ਯੈਲਤਸਿਨ ਨੇ ਐਮਰਜੰਸੀ ਲਾਈ ਤੇ ਰਾਏਸ਼ੁਮਾਰੀ ਕਰਵਾਈ।
* 1995 – ਤੁਰਕੀ ਦੀ 35000 ਫ਼ੌਜ ਕੁਰਦਿਸ਼ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਸਤੇ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ।
* 1998 – ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਜਪਾਈ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲੋੜ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤ ਨਿਊਕਲਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਨਮ

* 1630 –ਸ਼ਿਵਾ ਜੀ ਮਰਾਠਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਮੌਤ

* 2014 –ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕ ਖ਼ੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਰਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ
ਸਤਾਨੀਸਲਾਵ ਲੈੱਮ

ਸਤਾਨੀਸਲਾਵ ਲੈੱਮ, (; 12 ਸਤੰਬਰ 1921 – 27 ਮਾਰਚ 2006) ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਵਿਗਿਆਨ ਕਥਾ ਸਾਹਿਤ, ਦਰਸ਼ਨਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਤਨਜ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ 41 ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋ ਚੁਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ 2 ਕਰੋੜ 70 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕ ਚੁਕੀਆਂ ਹਨ।Stanislaw Lem 1921 - 2006. Obituary at Lem's official site ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਵਲ 1961 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੋਲਾਰਿਸ ਸੀ, ਜਿਸਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਤਿੰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸੋਲਾਰਿਸ (ਨਾਵਲ)

ਸੋਲਾਰਿਸ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ Solaris) 1961 ਵਿੱਚ ਪੋਲਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ ਕਥਾ ਲੇਖਕ ਸਤਾਨੀਸਲਾਵ ਲੈੱਮ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਮਾਨੁਸ਼ ਜੀਵ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂਤਰ ਨਾਲ ਇਸ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਨਿਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਵਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਕਾਲਪਨਿਕ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸੋਲਾਰਿਸ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਇਰਦ-ਗਿਰਦ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਯਾਨ ਨੂੰ ਅੱਡਾ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਗੱਲਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਵਚਿੱਤਰ ਸਰੂਪ ਦੇ ਤੈਰਦੇ ਹੋਏ ਟਾਪੂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰਾ ਗ੍ਰਹਿ ਹੀ ਇੱਕ ਜਿੰਦਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਂਜ ਹੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰਾਂ ਅਤੇ ਆਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਾਂਪਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ। ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ (ਕਰਿਸ ਕਲਵਿਨ) ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਸੋਲਾਰਿਸ ਉਸੇ ਰੂਪ ਦੀ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਯਾਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਇਕ ਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਅਸਮੰਜਸ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਲਾਰਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਮਾਨਵਰੂਪੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਲੈੱਮ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1961 ਵਿੱਚ ਵਾਰਸਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਸੋਲਾਰਿਸ ਦਾ 1970 ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼-ਤੋਂ ਫਰਾਂਸੀਸੀ-ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਲੈੱਮ ਦੀਆਂ ਅੰਗਰੇਜੀ-ਅਨੁਵਾਦ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬੇਹਤਰੀਨ ਅੰਗਰੇਜੀ-ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੋਲਿਸ਼ ਨਾਵਲ
ਡੈਨੀਅਲ ਡੈਫੋ

ਡੈਨੀਅਲ ਡੈਫੋ (; c. 166024 April 1731), ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੇਖਕ, ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਰੋਬਿਨਸਨ ਕਰੂਸੋ ਲਈ ਚਿਰਸਥਾਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਬਰੀਟੇਨ ਵਿੱਚ ਡੈਫੋ ਨੇ ਨਾਵਲ ਦੀ ਵਿਧਾ ਨੂੰ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਣਥੱਕ ਅਤੇ ਬਹੁਮੁਖੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਧਨੀ ਲੇਖਕ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਅਪਰਾਧ, ਧਰਮ, ਵਿਆਹ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪਰਾਲੌਕਿਕ ਸਹਿਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਨਿਬੰਧ ਅਤੇ ਜਰਨਲ ਲਿਖੇ ਸਨ। ਉਸਨੂੰ ਆਰਥਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਦਾ ਅਗਰਦੂਤ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ

ਡੈਨੀਅਲ ਫੋ (ਉਸਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ) ਸ਼ਾਇਦ ਸੇਂਟ ਗਾਈਲਸ ਕ੍ਰਿਪਲੇਗੇਟ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਪੈਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੋਰ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਡਿਫੋ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕੁਲੀਨ-ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ "ਡੀ" ਜੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਡੀ ਬੀਉ ਫੌਕਸ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਝੂਠਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। "ਡੀ" ਫਲੇਮਿਸ਼ ਉਪਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਅਗੇਤਰ ਵੀ ਹੈ।
ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੇਮਜ਼ ਫੋ, ਫਲੇਮਿਸ਼ ਮੂਲ ਦਾ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਟੇਲੋ ਚੈਂਡਲਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੁੱਚਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਡਿਫੋ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਾਧਾਰਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ: 1665 ਵਿੱਚ, ਲੰਡਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਲੇਗ ਦੁਆਰਾ 70,000 ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਲੰਡਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਨੇ ਸਿਰਫ ਡਿਫੋ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗੁਆਂਢ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਘਰ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। 1667 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਡੱਚ ਬੇੜੇ ਨੇ ਥੇਮਜ਼ ਦਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਮੇਡਵੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੇਡਵੇ ਉੱਤੇ ਛਾਪੇਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਚਥਮ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਐਲਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਸ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।
ਸਿੱਖਿਆ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੇਖਕ
ਪੋਇਟਿਕਸ (ਅਰਸਤੂ)

ਅਰਸਤੂ ਦੀ ਪੋਇਟਿਕਸ (ਯੂਨਾਨੀ: , c. 335 ਈ.ਪੂ. (ਬੀ.ਸੀ.)) ਨਾਟਕੀ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਵਿਆਖਿਆ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬਾਕੀ ਬਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਰਸਤੂ ਆਪਣੇ ਕਥਿਤ "ਕਾਵਿ" (ਇਸ ਪਦ ਦਾ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ "ਨਿਰਮਾਣ" ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰਾਮਾ — ਤ੍ਰਾਸਦੀ, ਕਾਮੇਡੀ, ਸਤਿਯਰ ਨਾਟਕ— ਪ੍ਰਗੀਤ ਕਾਵਿ, ਮਹਾਕਾਵਿ, ਅਤੇ ਡਿਥਰੀਐਂਬ) ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੇ "ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤਾ" ਦੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਧਾ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤਰਾਸਦੀ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਚਰਚਾ ਦਾ ਮੂਲ ਧੁਰਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਅਰਸਤੂ ਦੀ ਪੋਇਟਿਕਸ ਪੱਛਮੀ ਆਲੋਚਨਾ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ, ਮਾਰਵਿਨ ਕਾਰਲਸਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨੇ ਵਿਭਿੰਨ ਟਕਰਾਵੀਆਂ ਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਤਾਬਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੁਹਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ
ਗੁਰਚਰਨ ਦਾਸ

ਗੁਰਚਰਨ ਦਾਸ (ਜਨਮ 3 ਅਕਤੂਬਰ 1943), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੇਪਰ ਟਾਈਮਜ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਲਈ ਕਾਲਮ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਅਕਤੂਬਰ 1943 ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਬੀਤਿਆ ਜਿਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪ੍ਰੋਕਟਰ ਅਤੇ ​​ਗੈਂਬਲ (P & G) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਰਚਨਾਵਾਂ

ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨਾਟਕ ਲਿਖੇ ਹਨ:
*ਲਾਰਿਨ ਸਾਹਿਬ (1970),
*ਮੀਰਾ (1971) ਅਤੇ
*ਜਾਖੂ ਹਿੱਲ (1973)
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਨਿਬੰਧ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ:
*ਇੱਕ ਫਾਈਨ ਫ਼ੈਮਿਲੀ (ਨਾਵਲ, 1990)
*ਦ ਐਲੀਫੈਂਟ ਪੈਰਾਡਾਈਮ (ਨਿਬੰਧ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ)
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1943
ਦ ਗਾਡ ਆਫ਼ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ

]]
ਦ ਗਾਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ (1997) ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਦਾ ਪਲੇਠਾ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ 1997 ਵਿੱਚ ਬੁੱਕਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ 'ਨਿਤਾਣਿਆਂ ਦੇ ਤਾਣ' ਲੋਕਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਛਾਪਿਆ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ ਸਾਰ

ਇਸ ਨਾਵਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਐਲਾਨ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।

ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਜੌੜੇ ਭੈਣ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ - ਅੱਮੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਚਾਕੋ, ਨਾਨੀ ਮਾਮਾਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਨੀ-ਮਾਸੀ ਬੇਬੀ ਕੋਚਾਮਾ ਨਾਲ ਆਏਮੇਨੇਮ, ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਲਕੱਤੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੌੜੇ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਮੂ ਨੂੰ ਪੇਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚਾਕੋ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪਤਨੀ, ਮਾਰਗਰੇਟ ਅਤੇ ਧੀ ਸੋਫੀ ਮੋਲ, ਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਮਾਰਗਰੇਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਤੀ ਜੋਅ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ, ਚਾਕੋ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਦਮੇ ਦਾ ਭਾਰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਚ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤਾਂ ਸੋਫੀ ਮੋਲ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਘੁੰਮਣ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬੇੜੀ ਲੱਭ ਗਈ। ਵੇਲੂਥਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਉੱਜੜੇ ਘਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚੇ ਜਾਂਦੇ। ਵੇਲੂਥਾ ਇੱਕ ਅਛੂਤ ਹੈ। ਅੱਮੂ ਅਤੇ ਚਾਕੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਚਾਰ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮਕੈਨਿਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅੱਮੂ ਵੇਲੂਥਾ ਵੱਲ ਉੱਲਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਹ ਨਦੀ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵੇਲੂਥਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹਿਮਾਕਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਮਾਮਾਚੀ ਅਤੇ ਕੋਚਾਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਅੱਮੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੰਦ ਦੇਖਕੇ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚੀਂ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਅਜੀਬੋ ਗਰੀਬ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੂਰ ਦੌੜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਉਜਾੜ ਘਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੋਫ਼ੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸੂਹ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਜਿਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨੋਂ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਠਿੱਲ੍ਹ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਨਦੀ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬੇੜੀ ਉਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੋਫ਼ੀ ਨੂੰ ਤੈਰਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੋਫੀ ਨੂੰ ਲਭਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਠੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਉਜਾੜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਤਾਬਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲ
ਪਾਇਲ, ਭਾਰਤ

ਪਾਇਲ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਸਬਾ ਅਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਜਗਦੇਵ ਪਰਮਾਰ ਦੇ ਭਰਾ ਪਿੰਗਲ ਨੇ ਵਸਾਇਆ ਸੀ। ਪਾਇਲ ਸਰਹਿੰਦ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰਗਣਾ ਸੀ। ਪੈਪਸੂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਰਦਾਰ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਰਾੜੇਵਾਲਾ ਵੀ ,ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਇਹ ਲੁਧਿਆਣਾ ਤੋਂ 35 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪਿੰਡ ਕੋਟਲੀ ਇਸਤੋਂ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲਹਿੰਦੇ ਵਾਲ਼ੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਪਾਇਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦਾਊਮਾਜਰਾ ਰੋਡ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾਦੇਵ ਮੰਦਰ ਜਿਸ ਨੂੰ 10 ਨਾਮੀ ਅਖਾੜਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਥੇਹ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਾਇਲ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਮਹਾਰਾਜਾ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਪਟਿਆਲਾ ਨੇ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਪਰਗਣੇ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਲੈਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਪਟਿਆਲਾ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਫਤਿਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਖੰਡਰ ਥੇਹ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸ ਥੇਹ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਪਾਇਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾਦੇਵ ਮੰਦਰ ਪਾਇਲ (ਲੁਧਿਆਣਾ) ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪ੍ਚੀਨ ਚਿੱਤਰ ਹਨ। ਜੋ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹਨ।
ਗੈਲਰੀ


ਰਾਵਣ.jpg|ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਪਾਇਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬੀਜਾ ਸਡ਼ਕ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਥੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦੁਸਹਿਰੇ ਵਾਲ਼ੇ ਦਿਨ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
GOD GANESH.JPG|GOD GANESH
Lord Krishna with Gopi's.JPG|Lord Krishna with Gopi's
Ancient Wall Painting on Shiva Temple.JPG|Ancient Wall Painting on Shiva Temple
Ancient Wall Painting.JPG|Ancient Wall Painting
Central roof painting.JPG|Central roof painting
Ancient roof painting.JPG|Ancient roof painting
Ancient wall painting.JPG|Ancient wall painting
Ancient Shiva Temple painting.JPG|Ancient Shiva Temple painting
ਪਾਇਲ ਕਿਲ੍ਹਾ.jpg|ਪਾਇਲ ਕਿਲ੍ਹਾ
ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਵਾਰ.jpg|ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਵਾਰ
ਪਾਇਲ ਕਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਾ.jpg|ਪਾਇਲ ਕਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਾ
ਪਾਇਲ ਕਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਾ 2.jpg|ਪਾਇਲ ਕਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਾ
ਤਿੰਜੋਰੀ.jpg|ਤਿੰਜੋਰੀ

ਹਵਾਲੇ

https://www.census2011.co.in/data/town/800192-payal-punjab.html


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਇਲ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਪਿੰਡ