JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Tielman Roos

Tielman Johannes de Villiers Roos (8 Mei 1879 - 28 Maart 1935) was 'n advokaat, regter, politikus en Suid-Afrikaanse minister van justisie vanaf 1924 tot 1929.

Hy is in 1879 in Kaapstad gebore en as regsgeleerde opgelei. In 1902 verhuis hy na die destydse Transvaal waar hy leier van die Nasionale Party word vanaf die stigting van die party van 7 tot 9 Januarie 1914. Hy was altyd sterk republikeins in sy politieke beskouing.

Danksy sy bemiddeling het kol. Frederic Creswell en genl. Barry Hertzog in 1922 onderhandelings begin wat uiteindelik gelei het tot 'n koalisie tussen die Arbeidersparty en die Nasionale Party, die sogenaamde Pakt-regering wat aan bewind was van 17 Junie 1924 tot die samewerking van die Suid-Afrikaanse Party en die Nasionale Party vanaf 1933 wat op 5 Desember 1934 uitgeloop het op die stigting van die Verenigde Suid-Afrikaanse Nasionale Party.

Roos was Volksraadslid vir Lichtenburg van 1915 tot 1929 en minister van justisie in die eerste Pakt-regering. Hy was in 1929 verantwoordelik vir die "Swart Manifes" wat die verkiesing op 18 Junie 1929 as die sogenaamde Swartgevaar-verkiesing gekenmerk het.

Hy het kort daarna uit die politiek getree weens swak gesondheid en is in die verkiesingsjaar benoem tot appèlregter. Roos het in 1932 tot die politiek teruggekeer met 'n opsienbare toespraak oor die noodsaaklikheid om af te stap van die goudstandaard. Dit het die Pakt-regering laat wankel en uiteindelik tot samesmelting tussen die N.P. en die S.A.P. gelei.

Roos het sy hand egter ietwat oorspeel met die stigting van die Sentrale Party op 12 Mei 1934, 'n politieke party wat sy steun moes konsolideer. Die party het, voor sy stigting, aan die verkiesing van 17 Mei 1933 deelgeneem, die 20 kandidate kon net 23 723 stemme kry om slegs twee kandidate verkies te kry, waarvan die een die oudste seun van pres. F.W. Reitz, Hjalmar Reitz, was. Die party ontbind egter op 9 Maart 1935 weens 'n gebrek aan steun en omdat hy uit die koalisieregering gelaat is.
Bronne

* Brits, J.P.: Tielman Roos - Vergete 'Leeu van die Noode'. In: Lantern. Tydskrif vir Kuns, Kennis en Kultuur. Jaargang XXX, nr. 1, Desember 1980
* Saunders, Christopher C. (raadgewende red.), An Illustrated Dictionary of South African History, Ibis Books and Editorial Services BK, Sandton, 1994.
* Scannell, J.P., Die Afrikaanse Kernensiklopedie, Nasionale Boekhandel Beperk, Kaapstad (et. al.), 1965.
* Cameron, Trewhella (hoofred.), Nuwe Geskiedenis van Suid-Afrika, Human & Rousseau, Kaapstad en Pretoria, 1986.
* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.
* Mostert, J.P.C., Politieke Partye in Suid-Afrika, Instituut vir Eietydse Geskiedenis, U.O.V.S., Bloemfontein, 1986.


Kategorie:Suid-Afrikaanse advokate
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van justisie
Kategorie:Suid-Afrikaanse regters
Kategorie:Geboortes in 1879
Kategorie:Sterftes in 1935
Kategorie:Afrikaners
Kategorie:Politici van die Nasionale Party
Kategorie:Suid-Afrikaanse Vrymesselaars
Sentrale Party

duimnael|310px|regs|Adv. Tielman Roos en 'n karikatuur van hom deur D.C. Boonzaier.

Die Sentrale Party, ook bekend as die Roosiete, was 'n politieke party van 1933 tot 1935 wat gestig is deur adv. Tielman Roos om sy steun, wat hy geniet het weens sy oorreding van die regering om van die goudstandaard afstand te doen, te konsolideer.

Twintig kandidate het hulself tydens die verkiesing van 17 Mei 1933 as Roosiet-kandidate verkiesbaar gestel. Net twee was suksesvol en die party kry net 23 723 stemme, oftewel 7,3% van die totaal. Die koalisie wat ná die verkiesing die Verenigde Party sou stig, wen oorweldigend.

Ten einde die steun in die verkiesing te konsolideer, stig adv. Roos op 12 Mei 1934 die Sentrale Party, maar dit ontbind op 9 Maart 1935 weens 'n gebrek aan steun.
Bronne

* Mostert, J.P.C., Politieke Partye in Suid-Afrika, Instituut vir Eietydse Geskiedenis, U.O.V.S., Bloemfontein, 1986.


*
Kategorie:Voormalige politieke partye in Suid-Afrika
Nottingham

Nottingham (Engels: [ˈnɒtɪŋəm], ) is 'n stad, unitary authority en hoofstad van die seremoniële graafskap Nottinghamshire) in die East Midlands-streek van Engeland.

Nottingham staan bekend vir sy historiese verbintenis met die legendariese middeleeuse volksheld Robin Hood en het gedurende die nywerheidsomwenteling tot 'n industriële sentrum van wêreldfaam ontwikkel waar onder meer kantwerk, fietse en tabak vervaardig is.

Die oorspronge van Nottingham strek so ver terug as 600 n.C. Ter geleentheid van koningin Victoria se diamantjubileum in 1897 is stadstatus aan Nottingham toegeken en die stad dra sedertdien die amptelike titel City of Nottingham.

Nottingham is die tweede grootste nedersetting in die East Midlands na Leicester met 'n bevolking van meer as 300 000, maar vanweë die relatief klein stadsgebied weerspieël hierdie getal nie die werklike bevolkingskonsentrasie van die gebied nie. Die stedelike gebied van Nottingham Urban Area huisves 'n bevolking van sowat 730 000. In die Britse sensus van 2011 was dit die negende grootste stedelike gebied in die Verenigde Koninkryk.

Vandag is Nottingham 'n belangrike opvoedkundige sentrum met twee universiteite, die Universiteit van Nottingham en die Nottingham Trent-universiteit met altesaam meer as 60 000 studente. Twee professionele English Football League-spanne is in Nottingham gesetel, naas bekende krieket- en yshokkiespanne wat hul tuisvelde en -arenas op die Trent Bridge-toetskrieketveld en in die National Ice Centre het. Die National Water Sports Centre is eweneens in die stad geleë.

Die plaaslike kultuurbedryf beskik oor twee teaters met groot kapasiteite, talle musea en kunsgalerye, waaronder die Nottingham Contemporary, 'n onafhanklike rolprentteater, die Broadway, en 'n verskeidenheid plekke waar konserte van inheemse en internasionale kunstenaars aangebied word, waaronder die Capital FM Arena en Rock City. Die hoofkwartier van BBC East Midlands is eweneens in Nottingham geleë.

Nottingham beskik oor 'n tremstelsel en die mees uitgebreide busnetwerk in die Verenigde Koninkryk. Danksy sy ligging in Sentraal-Engeland word Nottingham deur 'n netwerk van vervoerroetes met die res van die Verenigde Koninkryk en die buiteland verbind. Die East Midlands-lughawe, van waar onder meer geskeduleerde vlugte na die vasteland van Europa aangebied word, is in die suidweste van die stad geleë.

Nottingham was een van die gasheerstede tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 1993, die krieketwêreldbekertoernooie in 1975, 1979, 1983, 1999 en 2019, asook die T20I-wêreldbeker 2009.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*


Kategorie:Nedersettings in Engeland
Groot Rooi Vlek

Die Groot Rooi Vlek is 'n aanhoudende antisikloniese storm op die planeet Jupiter, 22° Suid van die ewenaar, wat ten minste al vir 176 jaar duur en moontlik al vir 340 jaar (of selfs meer) duur. Die storm is groot genoeg om met 'n teleskoop vanaf die aarde gesien te kan word. Dit is moontlik vir die eerste keer waargeneem deur Giovanni Domenico Cassini; hy het die storm reeds in ongeveer 1665 beskryf.

Die dramatiese aansig van Jupiter se Groot Rooi Vlek, soos gesien in die beeld hiernaas, is verkry deur Voyager 1 op 25 Februarie, 1979, toe die ruimtetuig 9,2 miljoen km vanaf Jupiter was. Detail van 'n wolk so klein as 160 km in deursnit kan op die beeld gesien word. Die kleurvolle, golf-agtige patroon aan die linkerkant (wes) van die Rooi Vlek is 'n area van merkwaardige komplekse en veranderlike golfbeweging. Om 'n idee van Jupiter se skaal te gee: die wit ovaalstorm reg aan die onderkant van die Rooi Vlek het ongeveer dieselfde deursnit as die aarde. Die foto's van die vlek deur Voyager 1 was verreweg beter as enige ander wat vroeër beskikbaar was en het belangrike inligting beskikbaar gestel vir ondersoek oor die planeet en die storm.

Die ovaalstorm draai antikloksgewys, met 'n periode van ongeveer ses aardse dae of 15 Jupiterse dae. (Een dag op Jupiter is ongeveer 10 ure lank.) Die Groot Rooi Vlek se dimensies is 24–40 000 km wes na oos en 12–14 000 km suid na noord. Dit is groot genoeg om twee of drie planete van die aarde se grootte te bevat. Die bopunte van die wolke van die storm is ongeveer 8 km bo die bopunte van die omliggende wolke.

Sulke storms is nie ongewoon in die woelige atmosfere van gasreuse nie. Jupiter het ook wit ovale en bruin ovale, wat klein, naamlose storms is. Wit ovale bestaan gewoonlik uit relatief koel wolke binne-in die boonste lae van die atmosfeer. Die bruin ovale is warmer en word aangetref binne-in die "normale wolklaag"; hierdie storms kan ure of selfs eeue duur.

Voor die Voyager-sendings was sterrekundiges baie onseker oor die Rooi Vlek se karakter. Baie sterrekundiges het oorspronklik geglo dat dit 'n vaste of vloeibare verskynsel op Jupiter se oppervlak was.
Verwysings

Kategorie:Jupiter
Kategorie:Planeetvlekke

en:Atmosphere of Jupiter#Great Red Spot
Doesjanbe

Doesjanbe (Tadjiks: Душанбе, [duʃæmˈbe]; letterlik: "Maandag"; Russies: Душанбе, [dʊʂɐnˈbɛ]; voorheen Stalinabad, Сталинабад) is met 'n bevolking 1 564 700 (2024) die hoofstad en grootste stad van Tadjikistan.
Etimologie

Doesjanbe was die plek van 'n groot basaar wat op Maandae bedryf is. Daarvandaan is die naam Dushanbe-Bazar (Tadjiks: Душанбе Бозор, Dushanbe Bozor) van Dushanbe afgelei wat in Persies "Maandag" beteken – letterlik die tweede (du) dag van die week ná Sondag (shanbe). In laat 1929 is die stad hernoem in "Stalinabad" (die stad van Stalin), maar ná Destalinisasie in 1961 is die stadsnaam terugverander.
Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*


Kategorie:Nedersettings in Tadjikistan
Vlae van provinsies van Litaue

Hierdie vlae van provinsies van Litaue wys al die 10 provinsies se vlae.


Beeld:Alytus County flag.svg|Alytus:Vlag
Beeld:LTU Kauno apskritis flag.svg|Kaunas:Vlag
Beeld:LTU Klaipedos apskritis flag.svg|Klaipėda:Vlag
Beeld:Marijampole County flag.svg|Marijampolė:Vlag
Beeld:Panevezys County flag.svg|Panevėžys:Vlag
Beeld:Siauliai County flag.svg|Šiauliai:Vlag
Beeld:Taurage County flag.png|Tauragė:Vlag
Beeld:Telsiai County flag.png|Telšiai:Vlag
Beeld:Utena County flag.svg|Utena:Vlag
Beeld:Vilnius County flag.svg|Vilnius:Vlag

Sien ook

* Vlag van Litaue
* Provinsies van Litaue
Eksterne skakels

* Litaue – subdivisies by Flags of the World.


Kategorie:Litaue
Litaue
Tadjikistan

Tadjikistan (Tadjiks: Тоҷикистон, Toçikiston) is 'n bergagtige landingeslote land in Sentraal-Asië. In die suide grens die land aan Afghanistan, in die weste aan Oesbekistan, in die noorde aan Kirgisië en in die ooste aan die Volksrepubliek China. Die grootste deel van Tadjikistan se bevolking behoort tot die Tadjiks, wat hul kultuur en geskiedenis met die Irannese volke deel en Persies praat. Tadjikistan was eens deel van die Persiese Samanid-ryk en het in die 20ste eeu 'n deelrepubliek van die Sowjetunie geword as die Tadjikistanse Sosialistiese Sowjetrepubliek.

Na die land se onafhanklikwording het Tadjikistan gely onder 'n vernietigende burgeroorlog wat van 1992 tot 1997 geduur het. Sedert die einde van die oorlog het nuwe politieke stabiliteit en buitelandse ondersteuning die land se ekonomie laat groei. Natuurlike hulpbronne soos katoen en aluminium het ook baie bygedra tot hierdie verbetering.
Geloof

Die meerderheid van Tadjikistan se bevolking is lede van die Tadjiks, wat volgelinge van die Soennitiese Islam is. Die land se grondwet waarborg egter godsdiensvryheid en daar bestaan 'n klein minderheid (minder as 1%) Protestante: ongeveer 230 000.

Van die denominasies is:
* Baptiste-kerk van Tadjikistan
* Duitse Evangeliese Lutherse Kerk
* Pinksterkerk
Baptiste-broederskap van Tadjikistan

Baptiste-werk in Tadjikistan het in 1929 begin. Die Baptiste-broederskap bestaan uit sewe selfbesturende kerke en 23 geaffilieerde groepe. Die Baptiste-gemeenskap het ongeveer 1 000 lidmate en die voorsitter van die broederskap is die Russies-Duitse Alexandr Vervai.
Verwysings
Bronne

* The World Christian Encyclopedia, Second edition, Volume 1, p. 728
* http://www.state.gov/g/drl/rls/irf/2007/90235.htm
* http://www.ebf.org/articles/display-article.php?article=142&cat=home&lang=eng
* http://www.ebf.org/articles/display-article.php?article=148&cat=imp&lang=eng
* http://www.ebf.org/articles/display-article.php?article=123&cat=home&lang=eng
Eksterne skakels

*
Enkelados (maan)

Enkelados (Grieks: Ἐγκέλαδος; ook Saturnus II) is die sesde grootste natuurlike satelliet van die planeet Saturnus. Die maan is op 28 Augustus 1789 deur William Herschel ontdek en is genoem na Enkelados, een van die Titane in die Griekse mitologie wat verslaan en deur Atena onder die berg Etna begrawe is.

Enkelados se oppervlak weerkaats amper alle sonlig. Die maan het die grootste albedo in die Sonnestelsel (> 0,9). Die gevolg is 'n gemiddelde temperatuur van net -198 °C, baie kouer as wat dit sou wees as dit sonlig geabsorbeer het. In 2005 is daar geisers op Enkelados ontdek wat waterdamp tot 'n hoogte van amper 500 km uitspoeg.

Daar is op 9 Maart 2006 bevestig dat die Cassini-ruimtetig die aanwesigheid van vloeibare water waargeneem het.
Verkenning van Enkelados

Voyager 2 het die eerste duidelike beelde van Enkelados uit die ruimte geneem. Voyager 1 kon Enkelados slegs van 'n groot afstand in Desember 1980 waarneem, maar in Augustus 1981 het Voyager 2 die geleentheid gehad om beelde met 'n veel hoër resolusie as Voyager 1 te neem en is die oppervlak van Enkelados ook vir die eerste keer van naby gesien.

Die volgende gedetailleerde verkenning het eers weer op 30 Junie 2004 begin, met die aankoms van die Cassini-ruimtetuig. Ná bestudering van die foto's van Enkelados deur Voyager 2 het die beplanners van die Cassinisending Enkelados as 'n topprioriteit beskou. Daar is talle verbyvlugte beplan wat Cassini tot ongeveer 175 km van die oppervlak sou bring.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Mane van Saturnus
Mimas (maan)

duimnael|links|240px|Mimas agter Saturnus se F-ring, soos in Januarie 2008 deur die Cassini–Huygens-wenteltuig afgeneem.

Mimas (Grieks: Μίμας; ook Saturnus I) is 'n natuurlike satelliet van die planeet Saturnus. Die maan is op 17 September 1789 deur William Herschel ontdek. Mimas het 'n baie lae digtheid, 1,17 kg/m3, wat aandui die maan bestaan hoofsaaklik uit bevrore water en 'n klein hoeveelheid rots. Met ’n deursnee van 396 km is dit die kleinste bekende hemelliggaam wat deur sy swaartekrag rond gedruk is.

Die opvallendste kenmerk van Mimas is 'n groot impakkrater met 'n deursnee van 130 km wat na Herschel, die ontdekker van die maan, genoem is. Die krater se deursnee is amper 'n derde van dié van die maan. Die rand is ongeveer 5 km hoog en die diepste dele tot 10 km diep. Die sentrale berg is 6 km hoog. As daar 'n krater op die aarde was wat dieselfde verhouding gehad het met die aarde as wat Herschel met Mimas het, sou dié krater 'n deursnee van 4 000 km gehad het - breër as Kanada.

Die impak wat die krater veroorsaak het, het Mimas waarskynlik amper uiteengeskeur: daar is aan die ander kant van die maan skeure te sien wat moontlik veroorsaak is deur skokgolwe van die impak wat dwarsdeur die maan getrek het.

Daar is ook kleiner kraters op Mimas se oppervlak, maar hulle kom nie naby die grootte van Herschel nie.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Mane van Saturnus
Tetis (maan)

Tetis (Grieks: Τηθύς; ook Saturnus III) is 'n natuurlike satelliet van die planeet Saturnus. Die maan is vernoem na die Titaan Tetis, die vrou van Okeanos, en is op 21 Maart 1684 ontdek deur Giovanni Cassini, saam met Dione.

Net soos die mane Dione en Rea is Tetis 'n ysliggaam. Dit kan afgelei word uit sy digtheid: 1,21 g/cm3. Tetis se oppervlak het talle kraters wat deur meteoriete veroorsaak is. Die gemiddelde temperatuur op die oppervlak van die maan is -187°C.

In die westelike halfronde is daar 'n reusekrater genaamd Odusseus, met 'n deursnit van 400 kilometer. Die bodem van krater is egter redelik vlak en vorm 'n konveks, parallel met die kromming van Tetis self. Die deursnit van Tetis is 1600 km.

'n Tweede geologiese verskynsel is die vallei Ithaca Chasma, wat 'n diepte van 3 tot 5 km het, 'n breedte van 100 km en 'n lengte van 2000 km. Daar word aangeneem dat die vallei ontstaan het toe die kern van Tetis gevreis het: die ys het uitgesit en die mantel van die maan geskeur. Dit is ook moontlik dat die impak wat Odysseus veroorsaak het 'n skokgolf veroorsaak het wat die mantel aan die ander kant van die maan geskeur het, en sodoende die vallei geskep het.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Mane van Saturnus
Rea (maan)

Rea (Grieks: Ῥέᾱ; ook Saturnus V) is die tweede grootste natuurlike satelliet van die planeet Saturnus. Die maan is op 23 Desember 1672 ontdek deur Giovanni Cassini.


Rea is 'n ysliggaam met 'n digtheid van ongeveer 1240 kg/m3. Die lae digtheid is 'n aanwysing dat die maan se rotskern minder as 'n derde van die massa van die maan in beslag neem; die res bestaan uit bevrore water. Rea is soortgelyk aan Dione, maar daar is 'n verskil tussen die voorste en agterste halfrondes, wat waarskynlik beteken dat hulle 'n vergelykbare samestelling en geskiedenis het. Die temperatuur op Rea is -174 °C in die son en tussen -200 °C en -220 °C in die skaduwee.

Rea besit talle kraters en het helder merke op sy oppervlak. Die oppervlak kan op die basis van die digtheid van die kraters in twee geologiese gebiede verdeel word: die eerste gebied bevat kraters met 'n deursnit groter as 40 km en die tweede deel, wat in die pool- en ewenaargebiede voorkom, besit kraters met 'n deursnit wat kleiner as 40 km is. Dit dui daarop dat die oppervlak op 'n tyd opnuut gevorm is.

Die voorste halfronde het die meeste kraters en het 'n eenvormige helderheid. Net soos op Callisto het die kraters nie werklik reliëf nie, soos ook die geval op die maan en Mercurius is. Op die agterste halfrond is 'n netwerk van helder merke en strepe op 'n donker agtergrond. Daar word veronderstel dat hierdie stroke materiaal is wat deur ysvulkane versprei is, vroeg in die geskiedenis van Rea, toe die maan nog vloeibaar aan die binnekant was.

Die NASA het op 6 Maart 2008 verklap dat die Cassini-wenteltuig bewyse gevind het dat daar materiaal in 'n ring (of moontlik ringe) om Rea wentel - soortgelyk aan die ringe wat om Saturnus self wentel. Dit is die eerste keer dat 'n maan gevind is wat self ook moontlik 'n ring het. Bewyse vir die ring(e) se bestaan is vir die eerste keer deur Cassini in November 2005 waargeneem en wetenskaplikes het sedertdien ondersoeke gedoen wat gewys het dat Rea se swaartekragveld, saam met die maan se wenteling om Saturnus, wel die vorming van ringe sou toelaat, asook die langdurige instandhouding daarvan.
Verwysings
Eksterne skakels

* Saturn's Moon Rhea Also May Have Rings , by NASA se Cassini-Huygens-werf


Kategorie:Mane van Saturnus
Eerste Satanistiese Kerk

Die Eerste Satanistiese Kerk (Engels: First Satanic Church) is op 31 Oktober 1999 deur Karla LaVey gestig om die erfenis van haar vader Anton LaVey, die skrywer van die Satanistiese Bybel, voort te sit.
duimnael|links|Karla LaVey op Kersdag 2012 tydens Karla LaVey's Black XMass, 'n jaarlikse opvoering wat sedert 1998 aangebied word
Anton LaVey het op Walpurgisnag (30 April 1966) die "Satanistiese Kerk" (Engels: Satanic Church) in San Francisco gestig en later hernoem tot Kerk van Satan (Church of Satan). Ná sy afsterwe in 1997 is die Kerk deur 'n nuwe bestuur oorgeneem en sy administratiewe setel na New York Stad verskuif.

Die Hoëpriesteres Karla LaVey het hierdie besluit as onversoenbaar met haar vader se erfenis beskou en die Satanistiese Kerk herstig. Die Eerste Satanistiese Kerk word vanuit San Francisco bestuur, net soos haar vader die organisasie vroeër gelei het.

Die Kerk het 'n Walpurgisnag-seremonie in April 2005 in die 12 Galaxies-nagklub in San Francisco gevier, asook 'n weldadigheids-partytjie in San Francisco se Edinburgh Castle net voor Halloween 2005 om geld in te samel vir die slagoffers van die orkane Katrina en Rita. Sedert 1998 het die Satanistiese Kerk in Desember sy Annual Black X-Mas Show aangebied. Hierdie partytjies staan oop vir die publiek (in teenstelling met lidmaatskap van die Kerk).

Karla LaVey tree as die gasvrou van 'n weeklikse radioaanbieding in San Francisco op, waartydens sy praat en musiek speel, wat sy saam met haar pa geniet het. Luisteraars word aangemoedig om hul eie CD-skywe vir haar in te stuur sodat sy ook dié musiek kan speel.
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van die First Satanic Church
* The Church of Satan MySpace
* The 600 Club - Satanic Discussion Forum/Satanistiese Geselshoekie

Kategorie:Religie in die Verenigde State van Amerika
Kategorie:Satanisme
David Pieter de Villiers Graaff

Sir David Pieter de Villiers Graaff was 'n Suid-Afrikaanse nyweraar en kabinetsminister en die vader van sir David De Villiers Graaff, leier van die Verenigde Party van 1956 tot 1977 en grootvader van sir David Graaff, Volksraadslid vir Wynberg van 1987 tot 1989.

duimnael|links|David Graaff tydens sy ampstermyn as Kaapstad se burgemeester 1891/1892
duimnael|links|Die Kabinette van Louis Botha|eerste kabinet van die Unie van Suid-Afrika in 1910 onder leierskap van eerste minister [[Louis Botha.
Agter: J.B.M. Hertzog, Henry Burton, F.R. Moor, C. O'Grady Gubbins, Jan Smuts, H.C. Hull, F.S. Malan, David Graaff
Voor: J.W. Sauer, Louis Botha, Abraham Fischer]]
Graaff is in 1859 op Villiersdorp in die Wes-Kaap gebore, waar die plaaslike laer- en hoërskool later jare na hom genoem is, naamlik die Hoërskool De Villiers Graaff. Met die afsterwe van sy vader is hy in diens geneem deur sy oom, J. Anthony Combrinck, 'n vooraanstaande Kaapse slagter en word op vroeë ouderdom 'n bestuurder.

Toe Combrinck tot die politiek toetree, het Graaff en sy broer, sir Jacobus Arnoldus Graaff, die onderneming opgebou en die eerste moderne koelinstallasie in Suid-Afrika bekend gestel. Die onderneming het die "Imperial Cold Storage and Supply Company" geword, wat uiteindelik die ondersteuning van Cecil John Rhodes en Samuel Marks gekry het.

Graaff was 'n gesiene plaaslike politikus, stadsraadslid van 1882 en burgemeester van Kaapstad van 1891 tot 1892. Hy skenk die burgemeestersketting aan die stad wat vandag nog gebruik word. Gedurende hierdie tydperk rig hy die eerste elektriese beligtingstelsel op met die opening in 1904 van die Graaff Electric Lighting Works. Hy was 'n groot ondersteuner van die Afrikanerbond en is as sulks verkies tot die Kaapse Wetgewende Vergadering (1891 - 1897) en van 1908 tot 1910 dien hy minister sonder portefeulje in die kabinet van John X. Merriman. In 1911 verleen die Britse koning aan hom die titel baronet en die reg om as "sir" bekend te staan.

Ná Uniewording word hy in die eerste algemene verkiesing in 1910 onbestrede verkies as Volksraadslid vir die kiesafdeling Namakwaland, maar in 1915 staan die Nasionale Party se A.H. Stander en die onafhanklike J. Studer teen hom. Graaff behaal 'n meerderheid van 432 stemme bo Stander. Hy bly LV tot 6 Februarie 1920.

Graaff was minister van openbare werke, pos en telegraafwese, toe minister sonder portefeulje van 1912 tot 1913 en minister van finansies van 1915 tot 1916. Hy het ook in 1914 in Londen as Hoëkommissaris waargeneem. Hy is op 13 April 1931 in Milnerton naby Kaapstad oorlede, en sy seun De Villiers Graaff het sy titel geërf.
Bronne

* Eric Rosenthal, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.
Eksterne skakels

Kategorie:Burgemeesters van Kaapstad
Kategorie:Suid-Afrikaanse ministers van finansies
Kategorie:Geboortes in 1859
Kategorie:Sterftes in 1931
Kategorie:Afrikaners