JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Dassierot

Die dassierot (Petromus typicus) is 'n Afrikaanse knaagdier wat die enigste lewende spesie van die genus Petromus (Latyn vir rotsmuis), en ook van die familie Petromuridae (Latyn vir rotsmuise) is.
Identifikasie

;Mannetjies:
* gemiddelde kop en liggaamslengte: 17 cm
* gemiddelde stertlengte: 14 cm
* gemiddelde massa: 215 g
;Wyfies:
* gemiddelde kop en liggaamslengte: 15 cm
* gemiddelde stertlengte: 14 cm
* gemiddelde massa: 215 g.

Die dier lyk 'n bietjie na 'n eekhoring, maar dit het nie 'n pluimstert nie. Die stert is lank (in vergelyking met die lengte van die dier) en harig, met lang wit hare op die punt. Die dassierot het 'n verplatte skedel (met klein ore) en 'n veerkragtige ribbekas, wat dit in staat stel om in te wurm in rotssplete. Die pelskleur verskil wyd tussen die diere, wat hulle help om met die rotskleur te versmelt. Die voorpoot het vier en die agterpoot vyf tone, almal met lang naels.
Verspreiding

Die platorand van Namibië tot sover suid as Noordwes-Kaap. Hulle kom ook in die suidwestelike gedeeltes van Angola voor.
Habitat

Hulle kom slegs by klipperige areas voor, soos koppies, rotskranse en klipperige heuwels.
Gedrag

Dassierotte kom gewoonlik in die oggend en laatmiddag te voorskyn vanuit hul smal rotssplete. Hulle vreet dan of bak in die son. Hulle sal soms nog snags vreet, veral as die maanlig helder is. Indien hulle kos in die hande gekry het, soos grassies of blare, pluk hulle dit gewoonlik af en gaan eet dit in hul skuiling. Hulle hardloop en spring oor die rotse, deur hul lyfies uit te sprei en plat te maak, amper soos die vlieënde eekhorings. Hulle is 'n spelerige spesie, en speel soms tussen die plantstingels rond. As hulle versteur word, duik hulle vinnig in hul rotssplete in, en gee 'n fluitroep om ander te waarsku. Hulle woon as pare saam of in familiegroepe.
Geluide

Daar is nie baie bekend oor hoe hulle kommunikeer nie, maar hulle gee die enkele fluitroep as 'n roofdier gewaar word.
Kos

Die dassierot eet gras en ook soms vrugte, sade en blare van ander plante.
Voortplanting

Dassierotte paar in November tot Desember. Hulle kry een keer per jaar een tot drie kleintjies, in die rotssplete, uitgevoer met blare en grassies, tydens die somermaande. Die dratyd is gemiddeld drie maande. Spening vind plaas op drie weke ouderdom, maar dit neem tot nege maande vir die jong dassierot om onafhanklik te word. Dis nie bekend hoe die dassierot hul kleintjies versorg nie.

Die lewensduurte van die dassierot is ook onbekend.

Hulle word deur verskeie roofvoëls gejag.
Spoor en veldtekens

Daar is geel of wit urienvlekke op die rotse waar hulle bly, en hul mis is klein en silindries met ronde punte.
Sien ook

* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
Bronne

* Smither's Mammals of Southern Africa. A field guide. Redakteur Peter Apps. Derde uitgawe, 2000.
* Veldgids tot die soogdiere van Suider-Afrika. Chris en Tilde Stuart. Eerste uitgawe, 1988.
* Petromus typicus
Verwysings

Kategorie:Knaagdiere
Kategorie:Soogdiere
Sterrestad

Sterrestad of Sterstad (Russies: Звёздный городок) is 'n kunsmatige stad in Rusland, noordoos van Moskou, waar ruimtevaarders in die Joeri Gagarin-ruimtevaartopleidingsentrum (GCTC) deur middel van realistiese simulasies van byvoorbeeld nul-swaartekrag praktiese opleiding vir hulle ruimtesendings kry.

duimnael|links|Standbeeld vir Joeri Gagarin in Sterrestad.
Teen 1960 het die Sowjetunie planne beraam om mense die ruimte in te stuur, en het die behoefte aan 'n opleidingsentrum vir toekomstige ruimtevaarders ontstaan. Sterrestad is gestig as woonplek vir ruimtevaarders en hulle gesinne en vir werknemers wat die opleidingsgeriewe in stand hou en hulle families. Die gesinne van ruimtevaarders bly in Sterrestad selfs al het die ruimtevaarder intussen afgetree of verongeluk. In die Sowjettyd was Sterrestad 'n uiters geheime lugmagbasis, wat op geen enkele kaart aangedui is nie.

Sterrestad het tans alle nodige geriewe, onder meer 'n eie poskantoor, 'n winkel vir daaglikse kruideniersware en 'n museum wat aan ruimtevaart gewy is. In die museum is onder meer die diplomas van Joeri Gagarin en verskillende toekennings wat hy ontvang het, te sien. Die dorp het 6 023 inwoners (2013).
Eksterne skakels

Kategorie:Nedersettings in Rusland
Kategorie:Ruimtevaart
Nieu-Latyn

Nieu-Latyn (Latyn: Lingua Neolatina) is 'n weergawe van Latyn van ná die Middeleeue. Dit word veral gebruik in die werk van die wetenskaplike klassifikasiesisteem, en is algemeen aangewend vanaf die 1890's deur taalkundiges en wetenskaplikes.

(in Spanje), wat die besoek van die toentertydse prins Akihitum (Akihito) en prinses Michika (Michiko) van Japan herdenk]]
Geleerdes in die studie van ou-Grieks en -Latyn bedoel met die woord alle gebruik van die Latynse taal ná die Renaissance (oftewel, ná die jaar 1600).

Die klassifikasiewerk gedoen deur Carolus Linnaeus behels die belangrikste gedeelte van die Nieu-Latynse teks. Ander belangrike bydraers was Isaac Newton en Leibniz.

Alhoewel veral die tweede helfte van die 19de eeu en die hele 20ste eeu gekenmerk was deur die algemene agteruitgang van Latyn as 'n belangrike onderwerp, het vele skrywers binne die Rooms-Katolieke kerk aangehou om Nieu-Latyn as skryftaal te gebruik. Die laaste werklik betekenisvolle oorspronklike letterkundige werk in Nieu-Latyn is gedoen deur John Milton.

'n Paar bekende letterkundige werke, veral in die genre van kinderboeke is in die 20ste eeu in Nieu-Latyn vertaal. 'n Paar voorbeelde is:

* Alicia in Terra Mirabili -- Alice se avonture in wonderland
* Arbor Alma -- Die gewende boom
* Cattus Petasatus -- Die kat in die hoed
* Ferdinandus Taurus -- Ferdinand die bul
* Harrius Potter et Philosophi Lapis -- Harry Potter en die towenaar se steen
* Regulus -- Die klein prinsie
* Virent Ova, Viret Perna -- Groen eiers en ham
* Winnie Ille Pu -- Winnie-die-Poeh


Kategorie:Latyn
Muis

: Vir ander gebruike, sien Muis (dubbelsinnig).

duimnael|250px|'n Wilde muis

'n Muis is 'n knaagdier wat aan een van twee families behoort: die Muridae (vanaf Latyn mus wat muis beteken) en die Cricetidae (vanaf Nieu-Latyn cricetus wat kleiner hamster beteken).

Alhoewel muise vir tot twee jaar lank kan lewe in laboratoriumtoestande, is die gemiddelde lewensduurte in die natuur slegs drie maande lank, omdat hulle so gejag word deur roofdiere. Veral katte, wildehonde, roofvoëls en slange vang hulle.

Muise kan 'n plaag wees, deurdat hulle aanplantings kan beskadig en opvreet, en ook omdat hulle siekte kan versprei deur middel van muisparasiete en die bakterieë in hul mis. Die makmaking van die kat duisende jare gelede het waarskynlik juis gebeur om muise en rotte te beheer.

Muise kan nie kleur onderskei nie, en sien slegs in swart-en-witskakering.
Voedsel

Muise is gewoonlik herbivore, maar eet wel vleis: selfs die dooie liggame van ander muise, en in die geval van verhongeringstoestande, hul eie sterte. Graansoorte en vrugte is die stapelvoedsel.
Sien ook

* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
Bron

* 'Smither's Mammals of Southern Africa. A field guide'. Redakteur Peter Apps. Derde uitgawe, 2000.
* 'Veldgids tot die soogdiere van Suider-Afrika'. Chris en Tilde Stuart. Eerste uitgawe, 1988.
Eksterne skakel

* Muise as troeteldiere


Kategorie:Knaagdiere
Kategorie:Peste
Kategorie:Soogdiere
Omnivoor

duimnael|regs|240px|Beer|Bere is omnivore.
duimnael|regs|240px|Varke is ook omnivore.

'n Omnivoor (uit Latyn: omne wat die hele ding of alles – in die meervoudsvorm – beteken; en vorare wat om te sluk, of te verorber beteken) of allesvreter, is 'n dier wat sowel plantmateriaal as vleis vreet. Omnivore vertoon nie die gespesialiseerde gedrag van die karnivore of die herbivore nie; hulle soek wyd en syd na voedsel en is dus minder kwesbaar vir veranderinge in hul ekologiese stelsel. Die spysverteringstelsel van hierdie diere toon dieselfde veelsydigheid: nes herbivore, is hulle in staat om plantkomponente te verteer, maar is terselfdertyd geredelik daartoe in staat om proteïen en die ander voedselkomponente van vleis te verwerk en te absorbeer.

Harsinggrootte korreleer met die kwaliteit (voedingswaarde en hoeveelheid kalorieë) van die kos wat ingeneem word. Omnivore het volgens dié definisie 'n hoë kwaliteit dieet. Oor die algemeen is die groep omnivore intelligent. Voorbeelde hiervan is die merkwaardige intelligensie wat in die voedselvergaringsgedrag van die beer en die kraai vertoon word. Die geskiedenis van menslike ontwikkeling toon dat die aanvulling van die dieet met vleis die ontwikkeling van aansienlik groter breine verwesentlik het. 'n Groter brein vereis die verbruik van groot hoeveelhede energie en voedingstowwe.

Daarteenoor bestaan egter 'n ander wetenskaplike argument wat, veral in die werk van die antropoloog Richard Wrangham en kollegas van die Harvard-universiteit, teoretiseer dat dit die inname en kook van wortelagtige groente was wat die ontwikkeling van groter breine tot gevolg gehad het, benewens die ontwikkeling van kleiner tande, die hedendaagse proporsies van die ledemate en selfs die band tussen man en vrou.
Sien ook

* Karnivoor
* Herbivoor
* Lys van soorte -vore
Bronne

Kategorie:Diere
Lys van soorte -vore

duimnael|Leeus is karnivore.
duimnael|Wildsbokke is herbivore.

Die agtervoegsel -voor ontspring van die Latynse werkwoord vorare, wat beteken om op te vreet, en word in biologie gebruik om naamwoorde te vorm wat aandui wat die aard van 'n dier se dieet is.

Die volgende lys toon aan watter woorde in -voor eindig, asook 'n aanduiding na watter soort dieet dit verwys.

* Karnivoor of vleiseter – vleis
* Bakterivoor – bakterie
* Detritivoor – detritus (verrottende materiaal)
* Folivoor of blare-eter – blare
* Frugivoor – vrugte
* Granivoor – sade
* Herbivoor of plante-eter – plante
* Insektivoor of insekte-eter – insekte
* Limnivoor – modder
* Nektarivoor – nektar
* Mukivoor – plantsappe
* Mikovoor – swamme
* Omnivoor of alleseter – plante en vleis
* Piskivoor – vis
* Sanguinivoor – bloed
* Saprovoor – dooie materiaal
Bronne
Eksterne skakels

* Die San Diego-dieretuin en "vore"

Vore
Michail Lazaref

Michail Petrowitsj Lazaref (Russies: Михаил Петрович Лазарев) (3 November 1788 — 11 April 1851), Russiese vlootaanvoerder en verkenner, admiraal (1843).
Opleiding en begin van loopbaan

Lazaref kom uit 'n ou Armeense familie. In 1800 skryf hy in by Rusland se Vlootkollege. Drie jaar later word hy na die Britse vloot gestuur, waar hy vir 'n ononderbroke navigasie-ekspedisie van vyf jaar sou bly. In 1808–1813, dien Lazaref in die Oosseevloot. Hy neem deel aan die Russies-Sweedse Oorlog van 1808–1809 en die Patriotiese Oorlog van 1812.
Loopbaan as ontdekkingsreisiger

Lazaref seil in 1813–1816 vir die eerste keer om die aardbol, aan boord van die vaartuig Soeworof. Die ekspedisie begin by Kronstadt en doen ook Alaska aan. Tydens die vaart ontdek Lazaref die Soeworof-ringeiland.

As 'n aanvoerder van die skip Mirni en as Fabian von Bellingshausen se ondergeskikte op sy wêreldvaart in 1819–1821, het Lazaref deel aan die ontdekking van Antarktika en talle eilande. Op 28 Januarie 1820 (Nuwe datumstyl) ontdek die ekspedisie die Antarktiese vasteland waar hulle die Antarktiese kus nader by 'n punt met koördinate en ysvelde daar waarneem.

In 1822–1825, seil Lazaref vir die derde keer om die aardbol op sy fregat Kreiser en onderneem hy omvattende navorsing op die gebiede meteorologie en etnografie.
Oorlogstydse bevelvoering

In 1826 word Lazaref bevelvoerder van die skip Azof, wat na die Middellandse See seil as deel van die eskadron onder bevel van admiraal Login Petrowitsj Geiden en neem deel aan die Slag van Nawarino in 1827. Hy ontvang die rang van skoutadmiraal vir uitnemendheid tydens die slag.

In 1828–1829 is hy in bevel van die Dardanelles-blokkade.

In 1830 keer Lazaref terug na Kronstadt en word hy 'n bevelvoerder van vlooteenhede van die Oosseevloot. Twee jaar later word hy as stafhoof van die Swartsee-vloot aangestel.

In Februarie tot Junie 1833 lei Lazaref 'n Russiese eskadron na die Bosporus en teken die Verdrag van Hunkar-Iskelesi met Turkye. In 1833 word hy aangestel as bevelvorder van die Swartsee-vloot, die Swartsee-hawens en ook as militêre goewerneur van Sewastopol en Nikolajef.
Invloed en nalatenskap

Admiraal Lazaref was invloedryk in tegniese aangeleenthede en as mentor van jonger offisiere. Hy het die skep van 'n stoomaangedrewe vloot voorgestaan, maar Rusland se tegniese en ekonomiese agterstand was 'n groot hindernis. Hy het ook 'n aantal Russiese vlootbevelvoerders opgelei, onder andere Pawel Natsjimof, Wladimir Kornilof, Wladimir Istomin en Grigori Boetakof.

'n Ringeiland in die Stille Oseaan, kape in die Amoer-riviermond en op die Oenimakeiland, 'n eiland in die Aralmeer, 'n baai en hawe in die See van Japan en ander plekke dra Lazaref se naam.
Eksterne skakels

* 'n Kaart van sy Antarktiese ekspedisie (in Russies); let wel alle datums is volgens die Juliaanse kalender


Kategorie:Russiese militariste
Kategorie:Russiese ontdekkingsreisigers
Kategorie:Admiraals
Kategorie:Geboortes in 1788
Kategorie:Sterftes in 1851
Adélieland

:Hierdie artikel handel oor die Antarktiese kusgebied. Vir die artikel oor die Franse kolonie, sien asb. France Antarctique.


duimnael|links|Kaart van geëiste gebiede in Antarktika
Adélieland (Frans: Terre Adélie) is die gedeelte van die Antarktiese kus tussen Pourquoi Pas-punt by 66°12′S, 136°11′O en Aldenpunt by 66°48′S, 142°02′O, met 'n kuslengte van 350 km en met die binneland daarvan wat as 'n sektor omtrent 2 600 km in die rigting van die Suidpool strek. Dit is een van vier distrikte van die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede. Aangesien die grondgebied geheel en al suid van die 60° breedtegraad is, is die affiliasie met die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede in terme van die Antarktiese Verdrag opgeskort. Die grond gebied, wat meestal deur ys bedek is, word as 432 000 km² groot geskat.

Sedert 12 Januarie 1956 is daar 'n permanent bemande Franse navorsingsbasis, Dumont d'Urville Station, met 'n winterbevolking van 33, wat tot 78 styg in die Antarktiese somer. Die eerste Franse stasie, Port Martin, is op 9 April 1950 by 66°49′S, 141°23′O, opgerig maar is op 21 Januarie 1952 deur 'n brand vernietig. Frankryk het ook 'n binnelandse stasie op die Antarktiese ysplaat, 300 km van die kus en van Dumont d'Urville Stasie, op 'n hoogte van 2400 meter, Charcot-stasie by 69°22′S, 139°01′O, van Januarie 1957 tot 1960 gehad wat slegs drie mense gehuisves het.

Adélieland grens beide in die ooste en die weste aan die Australies-Antarktiese Gebied, naamlik op Claireland (deel van Wilkesland) in die Weste, en George V-land in die Ooste.

Die kus is in 1837 deur die Franse ontdekkingsreisiger Jules Sébastien César Dumont d'Urville ontdek, wat dit na sy vrou, Adélie, vernoem het.
Eksterne skakel

* Inligting oor Adélieland op DiscoverFrance


Kategorie:Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede
Kategorie:Afhanklike gebiede in Antarktika
Kategorie:Omstrede eilande
Aldenpunt

Aldenpunt (Frans: Pointe Alden) is 'n ysbedekte punt met rotsblootleggings langs die seewaartse kant van Antarktika. Die punt dui die westelike kant van die ingang tot Commonwealth-baai en die grens tussen die Adéliekus en George V-kus in Antarktika aan. Dit is op 30 Januarie 1840 deur die USEE onder
Lt. Charles Wilkes ontdek en deur hom na Lt. James Alden van die ekspedisie se vlagskip Vincennes vernoem.
Bronnelys

*
*


Kategorie:Geografie van Antarktika
Koningin Maudland

duimnael|links|Kaart wat geëiste gebiede op Antarktika vertoon
Koningin Maudland (Noors: Dronning Maud Land) is die deel van Antarktika wat tussen die terminus van Stancomb-Willsgletser, by 20°W, en Shinnangletser, by 44° 38'O lê. Dit het 'n landoppervlak van ongeveer 2 500 000 km² wat meestal deur die Antarktiese ysplaat bedek is. Dit is deur Noorweë opgeëis op 4 Januarie 1938, maar soos alle ander aansprake in Antarktika, word dit nie universeel erken nie en is die gebied onderworpe aan die Antarktiese Verdrag.

Koningin Maudland word verdeel in vyf kusgebiede waaraan gedink kan word as sektore wat van wes na oos tot by die Suidpool strek (kloksgewys):


Die gebied is vir die eerste keer in 1930 deur Hjalmar Riiser-Larsen besoek as deel van pogings om die Antarktiese gebied te karteer. Roald Amundsen het dit voorheen ter ere van Koningin Maud van Noorweë en die hele plato wat die Suidpool omring Haakon VII's Vidde ter ere van Koning Haakon VII van Noorweë vernoem. Die gebied wat oorspronklik deur Amundsen as Koningin Maudland geïdentifiseer is het tussen 37° en 50° Oos gelê.

In 1985 het Noorweë die Tor navorsingstasie by Svarthammaren op Koningin Maudland se Prinses Marthakus opgerig; en in 2005, Koningin Sonja van Noorweë nog 'n navorsingstasie genaamd Troll by Jutulsessen geopen. Dit verskil van ander Antarktiese navorsingstasies in die sin dat dit nie op ys geleë is nie maar op 'n sneeuvrye rotsbedekte helling.
Chronologie
Kyk ook

* Peter I-Eiland, die ander Antarktiese gebied waarop Noorweë aanspraak maak.
Verwysings
Bronne

* Donald, L.E.: The Exploration of Queen Maud Land. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis, Kuns en Kultuur. Jaargang 31, nr. 1, Desember 1981
Eksterne skakels

* Noorweegse Poolinstituut
* Klim notas vir Dronning Maud Land by Alpinist.com
* Versameling van foto's, kaarte en dokumente oor die geologie van westelike Dronning Maud Land


Kategorie:Afhanklike gebiede in Antarktika
Kategorie:Afhanklike gebiede van Noorweë
Kategorie:Geografie van Antarktika
Kategorie:Omstrede gebiede
Peter I-Eiland

duimnael|links|Kus van die Peter I-Eiland
duimnael|links|Kaart van die Peter I-Eiland
Fabian von Bellingshausen het Peter I-Eiland (Noors: Peter I Øy) op 21 Januarie 1821 naby die kus van Wes-Antarktika ontdek. Dit is genoem na die Russiese keiser Pieter I. Ola Olstad voer die eerste suksesvolle landing op 2 Februarie 1929 uit en eis die eiland vir Noorweë op. Die aanspraak is, soos alle aansprake van gebiede suid van die 60ste suidelike breedtegraad, opgeskort in terme van die Antarktiese Verdrag. Die ander Antarktiese gebied waarop Noorweë aanspraak maak is Koningin Maudland. Peter I-Eiland is die enigste Antarktiese aanspraak onder die Antarktiese Verdrag wat nie 'n sektor is nie.

Die eiland het 'n oppervlak van 243 km² en bereik 'n hoogte van 1755 meter op Lars Christensenpiek, wat 'n vulkaan is. Dit is nie bekend of dit geblus is of nie aangesien die boonste gedeelte oënskynlik onveranderd deur gletserwerking is. Dit lê by 68° 50' Suid, 90° 35' Wes, ongeveer 450 km van die kus van Wes-Antarktika. Dit word deur pakys omring behalwe vir 'n kort tydperk in die laat somer. Dit is 95% vergletser.
Amateurradio

Die amateurradio voorvoegsel vir die eiland is 3Y, en die eiland tree af en toe op as gasheer vir DX-pedition. As een van die moeilikste entiteite om te kontak vir die gewilde DX Century Club toekenning, veroorsaak die geleenthede intense radioverkeersvlakke.
Eksterne skakels

* 2006 Peter I-Eiland amateurradio ekspedisie (3YØX)
* 1994 Peter I-Eiland amateurradio ekspedisie (3YØPI)
* 1987 Peter I-Eiland amateurradio ekspedisie (3Y1EE, 3Y2GV)


Kategorie:Afhanklike gebiede in Antarktika
Kategorie:Afhanklike gebiede van Noorweë
Kategorie:Eilande in Suidelike Oseaan
Kategorie:Eilande van Antarktika
Kategorie:Eilande van Noorweë
Kategorie:Omstrede eilande
Kategorie:Onbewoonde eilande
Antártica Chilena

duimnael|links|Kaart wat geëiste gebiede op Antarktika vertoon
duimnael|links|Kaart wat die drie gebiedsdele van Chili vertoon:


Antártica Chilena (Spaans: Provincia de la Antártica Chilena) is 'n provinsie van Chili in die mees suidelike streek van Magallanes – een van vier provinsies in die gebied. Die hoofstad is Puerto Williams. Die provinsie is omtrent 1 250 000 km² groot, wat dit byna twee keer so groot soos al die ander Chileense provinsies tesame maak. Die provinsie word verdeel in twee munisipaliteite (comunas):

* comuna de Cabo de Hornos (voorheen Navarino, hoofstad Puerto Williams), oppervlak 14 146 km2, bevolking volgens 2002 sensus: 2 262, waarvan 1 952 in die hoofstad woon;
* comuna de la Antártica (hoofstad Puerto Covadonga, wat die burgerlike naam is vir die Base General Bernardo O’Higgins Riquelme, die hoof Antarktiese basis van Chile), oppervlak 1 236 000 km2, bevolking: sien onder.

Slegs die "comuna de Cabo de Hornos" word onbetwis as deel van Chili erken. Dit bestaan uit 'n paar eilande in die Noorde van die provinsie, Noord van die Drake-seestraat, Suid van Vuurland, insluitend die eiland Navarino waar die provinsiale hoofstad Puerto Williams op die Beaglekanaal 15 km oorkant Ushuaia geleë is.

Die "comuna de la Antártica", wat die grootste deel van die oppervlak van die provinsie uitmaak, word betwis aangesien dit die Chileense sektor van Antarktika is wat tot by die Suidpool strek, wat oor die algemeen nie erken word as deel van Chili nie, aangesien dit onderworpe is aan die Antarktiese Verdrag. Dit is so te sê onbewoon, behalwe vir navorsingstasies van verskeie lande. Chili poog egter om die indruk van permanente bewoning van Villa Las Estrellas (naby Base General Bernardo O’Higgins Riquelme) te skep deur die teenwoordigheid van vrouens en kinders, 'n klein skool en selfs 'n bank om die land se gebiedsaanspraak te ondersteun. Die amptelike bevolking vir die gebied volgens die 2002-sensus is 130 (115 manlik, 15 vroulik). Dit sluit nie die personeel van die nie-Chileense basisse in die gebied in nie.

Die Chileense aanspraak is so oud soos Chili. Volgens Chileense argumente vestig die Tordesilhas-lyn die wes-oos skeiding. Tydens die eerste organisering van die nuut verowerde gebiede het die Spaanse Ryk die gobernation van Terra Australis, wat die Suidelike deel van Amerika ingesluit het, Tierra del Fuego-argipel en al die suidelike onontdekte gebiede (Terra Australis Ignota) aan Pero Sancho de la Hoz toegeken. Die gobernation het uiteindelik met die gebiede ander gebiede in die Captaincy General van Chili saamgesmelt.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Geografie van Antarktika
Kategorie:Geografie van Chili
Kategorie:Afhanklike gebiede in Antarktika
Kategorie:Omstrede gebiede
Kadima

duimnael|links|upright|Die vorige partyleier Shaul Mofaz
Kadima (Hebreeus: קדימה, Qādīmāh, 'voorwaarts') was 'n sentristiese/middelregse politieke party in Israel. Na die verkiesing van 28 Maart 2006 was dit ook die sterkste party in Israel nadat dit 29 van die 120 setels in die Knesset gewen het. Na koalisiegesprekke met die Gilparty, het die twee partye besluit om te verenig wat Kadima 36 setels gee. Ook na die verkiesing van 10 Februarie 2009 was dit die sterkste party nadat dit 28 setels gewen het. In die 2013-verkiesing het die party 2 setels verower en in die 2015-verkiesing 0 setels (nie aan deelgeneem nie).

Kadima is deur Eerste Minister Ariel Sharon gevorm nadat hy die regse Likoed party formeel op 21 November 2005 verlaat het om 'n nuwe party te stig wat hom die vryheid sou bied vir die uitvoer van sy beleid van eensydige onttrekking – die verwydering van Israeliese nedersettings uit Palestynse grondgebied en die vaslê van die grense met 'n skeidingsversperring.

Van 18 Januarie 2006 tot 31 Maart 2009 het Kadima deel uitgemaak van die Sharon II-kabinet (gedeeltelik) en die Olmert-kabinet (heeltemal).
Partyleiers

* Ariel Sharon: 21 November 2005 - 16 Januarie 2006
* Ehud Olmert: 16 Januarie 2006 - 17 September 2008
* Tzipi Livni: 17 September 2008 - 27 November 2012
* Shaul Mofaz: 27 November 2012 - 27 Januarie 2015
* Akram Hasson: 27 Januarie 2015 - 2015


Kategorie:Voormalige politieke partye in Israel