JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Sainte-Anne-de-Beaupré

duimnael|links|250px|'n Straattoneel in Ste.-Anne-de-Beaupré, omstreeks 1925
Sainte-Anne-de-Beaupré is 'n dorp in die Franstalige provinsie Quebec (Kanada) met 2 800 inwoners in 2006. Die dorp lê teen die Sint-Laurensrivier en die grootpad Route 138.

Sainte-Anne-de-Beaupré is vandag 'n bekende toeristebestemming en bedevaartsoord. 'n Skeepsbemanning, wat in die jaar 1658 tydens 'n storm gered is, het hier die eerste Rooms-Katolieke kerkgebou in Kanada as 'n offer van dankbaarheid opgerig. Die kerk het vinnig bekendheid verwerf vir sy wonderdade van Sainte Anne (die heilige Anna) en talle pelgrims na die oord gelok.

Die waterval van die Riviére Sainte-Anne du Nord (74 meter) met die Grand Canyon des Chutes Sainte-Anne lê sowat ses kilometer van die dorp.


Kategorie:Nedersettings in Quebec
Hamilton, Ontario

Hamilton in die provinsie Ontario is die tiende grootste stad van Kanada en 'n belangrike hawe aan die Ontariomeer met sowat 'n halfmiljoen inwoners.

Vroeg in die 19de eeu was Hamilton een van die kandidate wat meegeding het as een van die kandidaatstede vir die administratiewe setel van Ontario. Alhoewel die stad uiteindelik nie gekies is nie, het talle sakemanne en politici hulle kantore hier ingerig. Die bekendste is die Dundurn Castle met 35 kamers, die tuiste van 'n voormalige eerste minister van die provinsie.

Hamilton het later in 'n sentrum van die yster- en staalnywerheid ontwikkel, alhoewel die dienstesektor vandag 'n al hoe groter rol speel. Bekende instellings in die stad sluit die vliegtuigmuseum Canadian Warplane Heritage, die Kanadese Football Hall of Fame en die Koninklike Botaniese Tuin (Royal Botanical Gardens) in. In 1930 het Hamilton die eerste Britse Rykspele aangebied.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*
*


Kategorie:Nedersettings in Ontario
Château Frontenac

duimnael|regs|250px|Die Château Frontenac, soos gesien vanuit Lévis

Die Château Frontenac, 'n luukse hotel wat in 'n kasteelagtige styl ontwerp is en tans deur die Kanadese hotelketting Fairmont Hotels and Resorts bedryf word, is een van die bekendste besienswaardighede in Quebecstad, die hoofstad van Kanada se Franssprekende provinsie Quebec. Danksy die ligging op 'n hoë krans bied die hotel 'n voortreflike uitsig oor die stad en die Sint-Laurensrivier.
duimnael|links|250px|'n Nagtelike uitsig oor die Château Frontenac
Die Château Frontenac was een van die eerstes in 'n hele reeks hotelle wat deur die Kanadese spoorwegmaatskappy Canadian Pacific / Canadien Pacifique aan die einde van die 19de en begin van die 20ste eeu volgens die ontwerpe van die Amerikaanse argitek Bruce Prince opgerig is. Dit het sy deure in 1893 vir gaste geopen. Die spoorwegmaatskappy was van voorneme om met die nuwe hotelle die luukse toerisme te bevorder en die belangstelling van welgestelde reisigers vir sy treindienste te wek. Wat sy boustyl betref, is die Château Frontenac nou verwant aan die Château Lac Louise aan die oewer van Alberta se Louisemeer.

Die Château Frontenac dra sy naam ter ere van Louis de Buade, graaf van Frontenac, wat in die tydperk tussen 1672 en 1682 en vir 'n tweede ampstermyn tussen 1689 en 1698 goewerneur van die kolonie Nieu-Frankryk was. Die hotel is op die plek opgerig waar Frontenac teen die einde van die 17de eeu met die bou van die Citadelle de Québec begin het.

Die hotel het in die 20ste eeu talle wysigings ondergaan, waarvan die byvoeging van die toring deur die argitekte Maxwel in 1926 die belangrikste was. Die toring het sedertdien 'n bekende baken van die hotel en die Quebecstad geword.

Die Konferensie van Quebec, wat in 1943 gehou is en waartydens Winston Churchill en Franklin D. Roosevelt stategieë vir die Tweede Wêreldoorlog bespreek het, het in die Citadelle van Quebec plaasgevind, terwyl die personeel oorwegend in die Château Frontenac gehuisves is.
Eksterne skakels

* Die webwerf van die hotel Château Frontenac


Kategorie:Argitektuur
Kategorie:Quebec
Kategorie:Hotelle
Aswan

duimnael|links|Die Nylrivier by Aswan
duimnael|links|Aswan in 1857.
duimnael|links|'n Man met drie kinders op 'n donkiekar in Aswan, 2019
Aswan is 'n stad in die suide van Egipte, op die oosoewer van die Nylrivier. Dit is in een van die droogste streke ter wêreld geleë en het bekend geword nadat die tweede Aswandam in die Nylrivier in die 1960's daar gebou is. Aswan het sowat 290 000 inwoners.


Kategorie:Nedersettings in Egipte
Louis L'Amour

Louis L'Amour (22 Maart 1908 – 10 Junie 1988) was 'n Amerikaanse skrywer wat hoofsaaklik fiksie oor die Wilde Weste geskryf het.

Hy is op 22 Maart 1908 in Jamestown, Noord-Dakota gebore met die naam Louis Dearborn LaMoore, die seun van dr. L.C. LaMoore, 'n veearts. Hy is van Franse en Ierse afkoms, die nasaat van François Renê, 'n Franse skrywer en staatsman. Indiane van die Sioux-stam het sy oupa gevang en sy kopvel afgeslag. Hy weet dus van die plekke en gebeurtenisse waarvan hy in sy boeke skryf, want sy familie was pioniers van die Weste. Baie van sy famililede (meer as 33 sedert 1816) was ook skrywers.

Hy was vyftien jaar oud toe hy uit die huis is en as swerfwerker begin werk het, onder andere as dokwerker, houtkapper, olifantoppasser, hooibaler, slagter, mynwerker en vrugteplukker. Hy het per trein deur Amerika gereis, feitlik as 'n boemelaar en het vir 'n ruk lank op die strand gewoon. As 'n handelsmatroos het hy op verskeie skepe gewerk en het so om die wêreld gereis. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was hy 'n vlootoffisier. Baie van die idees vir stories en karakters van die boeke wat hy later geskryf het, kom van waarnemings wat hy gedurende hierdie swerfjare gemaak het.

Van kindsbeen af het hy graag gelees en het 'n persoonlike biblioteek van 2000 boeke opgebou.

Hy het op aandrang van sy vriende, wat van sy storievertellery oor die Wilde Weste gehou het, begin skryf. Hy het ook argeologie bestudeer en lesings aangebied. Afgesien van die meer as 100 boeke en 400 kortverhale wat hy geskryf het, het hy biografieë geskryf oor meer as 1000 skietvegters. Daar is films gemaak van meer as 30 van sy boeke. Meer as 225 miljoen van sy boeke is verkoop en talle is in verskeie tale vertaal.

As professionele kaalvuisbokser het hy 51 van sy 59 gevegte gewen. Die grafiese beskrywing van die vuisgevegte in baie van sy boeke spruit dus uit eerstehandse ervaring.

In 1982 is die Goue Medalje van die Amerikaanse Kongres aan hom toegeken, en in 1984 die Vryheidsmedalje. Het het ook Noord-Dakota se Roughrider-toekenning ontvang.

Louis L'Amour is op 10 Junie 1988 oorlede en is in die Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale, Kalifornië begrawe. In sy outobiografie, met die titel Education of a Wandering Man, wat in 1989 na sy dood verskyn het, vertel hy meer oor die jare toe hy 'n swerfwerker was.
Eksterne skakels

* Louis L'Amour amptelike webwerf
* 1984 Onderhoud met Louis L'Amour (RealAudio - 28 min. 28 sek.)


Kategorie:Amerikaanse skrywers
Kategorie:Geboortes in 1908
Kategorie:Sterftes in 1988
Oorgangsmetaal

'n Oorgangsmetaal is 'n element uit die d-blok van die periodieke tabel. Daar word onderskei tussen:
* die 3d-oorgangsmetale van skandium tot sink
* die 4d-oorgangsmetale van yttrium tot kadmium
* die 5d-oorgangsmetale van lantaan tot kwik
* die 6d-oorgangsmetale van aktinium tot copernicium
Die oorgang

In hierdie blok raak die d-orbitale opgevul. Daar vind 'n oorgang van valenselektrone na kernelektrone plaas: in die blok se eerste kolomme kan alle d-elektrone as valenselektrone optree. 'n Element soos vanadium het daardeur 'n hoogste oksidasietoestand van 5+, hoewel dit ook laer toestande soos 4+, 3+ or 2+ kan vertoon, waar net 'n deel van die d-elektrone as valenselektron optree. Omrede die afskerming van die kernlading deur die d-elektrone wat opgevul raak nie effektief is nie, word die energie van die d-orbitale geleidelik laer. In die tweede helfte van die blok kan nie alle d-elektrone meer as valenselektrone optree nie. Byvoorbeeld osmium wat 6 d-elektrone en 2 s-elektrone het vorm Os(VIII)-verbindings soos maar yster wat in dieselfde groep behoort is gewoonlik Fe(II) of Fe(III) hoewel dit soms Fe(VI) kan bereik, maar nie Fe(VIII) nie. Aan die einde van die blok, soos by sink, word die volle d-skil eintlik kernelektrone en die element vorm net Zn(II) deur sy s-elektrone te verloor.
By die elemente van die p-blok wat volg, soos gallium ens. kan die d10-skil as kernektrone beskou word en neem nie aan chemiese wisselwerkings deel nie.


Legenda
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Chemiese elemente
Javaans

: Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Javane.


Javaans (ꦧꦱꦗꦮ, Båså Jåwå, [bɔsɔ dʒɔwɔ]; algemeen bekend as ꦕꦫꦗꦮ, cara jawa, [tjɔrɔ dʒɔwɔ]; letterlik: "taal van Java") is 'n Maleis-Polinesiese taal wat in Suidoos-Asië op die eilande Java (vandaar die naam) en Bali van Indonesië, asook deur Javaanse emigrante in Oos-Timor, Maleisië, Singapoer, Republiek China, Hongkong, Australië, Nieu-Kaledonië, Nederland, Suriname en die Verenigde State van Amerika gepraat word. Javaans is 'n baie ou taal – die oudste geskrewe Javaans dateer van 25 Maart 804. Die taal word tans deur sowat 84 miljoen mense gepraat, hoofsaaklik Javane, omtrent 42% van Indonesië se totale bevolking en is die grootste taal van Indonesië, maar geniet nie ampstaalstatus nie.

duimnael|links|Verspreiding van tale op die eilande Java, Bali en Madoera in Indonesië
duimnael|links|Die woord basa ("taal") in Javaanse skrif
Javaans is verwant aan Balinees, Boeginees, Chamorro, Indonesies/Maleis, Madoerees, Minangkabau, Palauaans en Soendanees. Dit is ietwat minder verwant aan Filippynse tale soos Cebuano en Tagalog (Filippyns) en het daarnaas nog 'n los verbintenis met Malgassies in Madagaskar.

Javaans word soms as 'n dialek van Maleis beskou, maar dit word nie algemeen aanvaar nie, hoewel die Maleise taal 'n groot invloed op Javaans uitgeoefen het. Dit word met die Latynse alfabet of die Javaanse skrif, 'n Brahmi-skrif uit die Indiese skriffamilie, geskryf. Laasgenoemde is verwant aan die Balinese skrif van die Balinese taal.

Javaans was eens saam met Boeginees en Maleis een van die tale van die Kaapse Maleiers in Suid-Afrika, toe hulle na die stigting van Kaapstad deur die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie van Nederlands-Indië na die Nederlandse Kaapkolonie gebring is, maar dit is eers deur Nederlands vervang en het later tot Afrikaans ontwikkel.

Javaans word ook in Suriname gepraat.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Maleis-Polinesiese tale
Kategorie:Tale van Indonesië
Kategorie:Tale van Suriname
Hoofgroepmetaal

Die swaarder elemente van die boorgroep, koolstofgroep en die stikstofgroep word die hoofgroepmetale genoem om hulle te onderskei van die oorgangsmetale, die lantaniede en die aktiniede. Die alkalimetaal- en aardalkalimetaalgroepe word soms ook by die hoofgroepmetale gereken.

Die hoofgroepmetale het in gemeen dat hulle metallieke geleiers is en dat die band waarin hierdie geleiding plaasvind hoofsaaklik uit p- of s-golffunksies bestaan (en nie uit d- of f-funksies nie). Dit is 'n belangrike verskil omdat die oorvleueling van p- en s-bande vanweë hulle grootte heelwat breër is. Die elektrone benader daarom die ideaal van 'n vrye elektronegas.

Hulle chemie is ook heelwat eenvoudiger omdat daar minder mededinging met mekaar se oksidatietoestande is. In teënstelling tot die d- en f-metale is die ione dikwels nie gekleur nie. Onvolledig gevulde d- en f-golffunksies lê dikwels dig genoeg bymekaar om oorgange in die sigbare gebied moontlik te maak. By hoofgroepmetale ontbreek hierdie oorgange meestal.


Sleutel
Eksterne skakels

*


Kategorie:Metallieke elemente
Kelvin

duimnael|regs|'n Termometer wat in albei kelvins en grade Celsius gekalibreer is.
Die kelvin (simbool: K) is die SI-eenheid van temperatuur en is een van die sewe SI-basiseenhede. Dit word gedefinieer as 'n 1/273,16 fraksie van die termodinamiese temperatuur van die trippelpunt van water. 'n Temperatuur wat in kelvin sonder enige voorbehoud aangedui word, word gemeet ten opsigte van absolute nul waar die molekulêre beweging ophou. Dit is ook algemene praktyk om 'n temperatuur relatief tot 'n verwysingstemperatuur van 273,15 K aan te dui, wat ongeveer ooreenstem met die smeltpunt van water onder normale toestande; hierdie konvensie is die Celsius-temperatuurskaal.

Die kelvin is vernoem na die Britse fisikus en ingenieur William Thomson, wat later na hy tot die adelstand verhef is, as Lord Kelvin bekend gestaan het.
Tipografiese konvensies

Die woord kelvin as 'n SI-eenheid word met 'n kleinletter k geskryf (tensy dit aan die begin van 'n sin voorkom), en word anders as Fahrenheit of Celsius nooit voorafgegaan deur die woorde graad, grade of die simbool ° nie. Die simbool vir kelvin is altyd die hoofletter K en word nooit in skuinsskrif gedruk nie. Daar moet 'n spasie tussen die getal en die K kom soos met alle SI-eenhede.

Unicode sluit die "kelvin-teken" onder die kode U+212A in (in die huidige skrif vertoon dit so: Κ teenoor die gewone alfabetletter: K). Die kelvin-teken behoort bietjie langer te wees as die gewone K. Dit is egter moontlik dat die karakter nie op alle rekenaars beskikbaar is nie. Dit is dus beter om 'n gewone K tebruik ter wille van leesbaarheid vir die grootste gehoor.
Omskakelingsfaktore
Kelvin en Celsius

Die Celsius temperatuurskaal word nou gedefinieer in terme van die kelvin, met 0 °C wat ooreenstem met 273,15 kelvin.

* kelvin na grade Celsius
*:
\mathrm{C} = \mathrm{K} - 273,15

Temperatuur en energie

Die energie wat deur partikels in 'n termodinamiese stelsel gedra word is eweredig aan die absolute temperatuur, waar die eweredigheidskonstante die Konstante van Boltzmann is. Dit is gevolglik moontlik om die energie van partikels by 'n sekere temperatuur te bereken of om andersom die temperatuur van partikels met 'n sekere energie te bepaal.

* elektronvolt na kelvin
:
\mathrm{K} = \mathrm{eV} \times 11,\!605


* kelvin na elektronvolt
:
\mathrm{eV} = \frac{\mathrm{K}}{11,\!605}

Sien ook

* ITS-90 Internasionale temperatuurskaal
* William John Macquorn Rankine - skepper van die Rankine-temperatuurskaal
Eksterne skakels

* BIPM brosjure oor die Kelvin
*


Kategorie:SI-basiseenhede
Kategorie:Temperatuur-eenhede
Paul Bocuse

duimnael|Paul Bocuse in 2008

Paul Bocuse (* 11 Februarie 1926 in Collonges-au-Mont-d'Or naby Lyon; † 20 Januarie 2018 in Collonges-au-Mont-d'Or) was 'n Franse sjef, restaurateur en skrywer van 'n aantal kookboeke.

Paul Bocuse staan vandag bekend as een van die belangrikste verteenwoordigers van die Nouvelle Cuisine (betekenis:Nuwe Kookkuns, of letterlike vertaling: nuwe kombuis), 'n term wat in 1972 vir die eerste keer in 'n koerantartikel gebruik word, wat minder opulent is en ook minder kalorieë bevat. Die klemtoon word hier op eersterangse, vars bestanddele gelê.

Bocuse word as een van die grootste sjefs van die 20ste eeu beskou en het 'n restourant in sy geboortestad Lyon bestuur, wat ook sy naam dra. Baie van sy leerlinge is nou self bekende sjefs, soos onder meer Eckart Witzigmann, die eerste Duitse sjef wat vir sy kookkuns drie sterre toegeken is.
Verwysings
Eksterne skakels

kategorie:Franse sjefs
Kategorie:Restaurateurs
Kategorie:Geboortes in 1926
Kategorie:Sterftes in 2018
Celsius

duimnael|300px|Termometer met die temperatuur in Fahrenheit op die buiterand en in Celsius daarbinne.

Grade Celsius (simbool: °C) is 'n SI-eenheid van temperatuur. Die vriespunt van water word as 0 °C gedefinieer en die kookpunt teen 100 °C.
Definisie

1°C = 274,15 K, en absolute nul is -273,15 °C
Oorsprong

Die eenheid is vernoem na die Sweedse sterrekundige, Anders Celsius (1701 - 1744) wat 'n soortgelyke stelsel vir die eerste keer in 1742 voorgestel het.
Omskakelings

Temperatuur omskakelings:
* °F = °C × 1.8 + 32
* °C = (°F – 32) / 1.8
* K = °C + 273.15
* °C = K – 273.15
Verduideliking

Die temperatuurskaal is uitgevind deur Anders Celsius en is oorspronklik ontwerp op so 'n wyse dat daar 100 grade/indelings tussen die vriespunt van water en die kookpunt van water by standaard atmosferiese druk was.

Die stelsel het onder verskeie name bekend gestaan tot en met 1948 toe die stelsel se naam amptelik verander is na Celsius deur die Algemene Konferensie oor Mates en Gewigte (CR 64). Terwyl die waardes vir die vries- en kookpunte van water ongeveer korrek bly, is besluit dat die oorspronklike definisie nie geskik was vir 'n formele standaard nie aangesien dit afhang van die definisie van standaard atmosferiese druk wat op sy beurt weer afhanklik is van die definisie van temperatuur. Die huidige amptelike definisie van Celsius stel 0.01 °C as die trippelpunt van water en 'n graad gelyk aan 1/273.16 van die verskil in temperatuur van die trippelpunt van water en absolute nul. Hierdie definisie is in 1954 aanvaar by die 10de algemene Konferensie oor Mates en Gewigte, wat presies dieselfde is as die definisie van die Kelvin.

Kategorie:Afgeleide SI-eenhede
Kategorie:Temperatuur-eenhede
Kategorie:Wetenskap
Smeltpunt

Die smeltpunt van 'n vastestof is die temperatuur waarteen dit vanaf 'n vastetoestand na 'n vloeistof verander. Wanneer die toestandsverandering omgekeer word, m.a.w. waar die vloeistof na 'n vastestof verander word daarna as die vriespunt verwys.

Vir die meeste stowwe is die smeltpunt en vriespunte dieselfde. Die smelt- en vriespunt vir die element kwik is byvoorbeeld 234.32 kelvin (−38.83 °C). Sekere stowwe het egter verskillende vastestof-vloeistof oorgangstemperature. Agar-agar smelt byvoorbeeld by 85 °C en stol tussen 32 en 40 °C; 'n verskynsel wat bekend staan as histerese.

Anders as die kookpunt, is die smeltpunt relatief onafhanklik van die druk. Grafiet is die materiaal met die hoogste bekende smeltpunt by atmosferiese druk (3948 kelvin).
duimnael|Kofler bench

Die smeltpunt word dikwels gebruik om die suiwerheid van 'n stof te bepaal en om organiese stowwe te karakteriseer. Die smeltpunt van 'n suiwer stof is gewoonlik hoër as die smeltpunt van 'n onsuiwer monster van daardie stof. Wanneer twee chemiese stowwe vermeng word, sal die smeltpunt van die gevolglike mengsel laer wees as die smeltpunt van enige komponent waaruit dit bestaan. Die verhouding van komponente wat die laagste moontlike smeltpunt tot gevolg het staan bekend as die eutektiese punt.
Eksterne skakels

*

Kategorie:Chemiese eienskappe
Doks van Glentana

Die Droogdok van Glentana is 'n bekende droogdok wat op Saterdag, 1 November 1902, om 18h20 sy laaste rusplek gevind het by Glentana, 'n strandgebied 'n paar kilometer oos van Mosselbaai, naby Heroldsbaai.

Die strand is relatief smal met spierwit sand, afgewissel met rotse en omring deur hoë landmassas. Dit is hier waar die droogdok lê wat onder die plaaslike bevolking bekend staan as die "Dok".

Hierdie droogdok was vanaf die skeepswerwe van Newcastle-on-Tyne, Engeland op sleeptou na Durban, toe 'n geweldige storm op see losgebars het. 'n Sterk noord-westewind, wat later suid-wes gedraai het, het die dok en die stoomskip, Baralong, wat dit op sleeptou gehad het, landwaarts gedwing.

Die Baralong was nie opgewasse teen die krag van die storm nie, en die kaptein was verplig om die verbindingskabels te verbreek om ten minste die skip te red. Die dok met sy bemanning was aan sy lot oorgelaat en die bemanning het hulle voorberei deur van die reddingsbote te laat sak en reddingsgordels aan te sit. Die uitsonderlike hoë deining het egter die splinternuwe dok oor die rotse gelig en mooi regop, tussen "Adam-se-bank" en die "Platbankies", bo-op 'n skerp rots neergesit, waar dit steeds na 116 jaar lê.

Verskeie pogings is later aangewend om dit weer vlot te maak, maar te wyte aan die ingeduikte bodem en krake in die dryftenks, was alles tevergeefs. Op 7 Januarie 1903 word tenders aangevra vir die aftakeling van die dok, en die tender word toegeken aan Mnr. George Parkes, 'n houtnyweraar van Knysna.

Dit was 'n moordende taak wat jare geduur het en onverpoosd voortgegaan het. Drie groot stoomketels het in die proses verlore gegaan, deurdat hulle een nag oorboord gespoel het, maar die res van die afgetakelde onderdele is teen die steil bult uitgekatrol.

Mnr. Parkes het besluit om 'n petrolsloep, Clara, teen groot koste aan te koop om die afgestroopte onderdele eerder per see na Mosselbaai of Knysna te vervoer. Die boot se skipper, Gierhardt, word egter deur 'n brander oorboord geslaan en verdrink. Die beskadigde sloep met die ander twee bemanningslede word aan wal gebring. Die boot word later met groot moeite deur 'n span van 56 osse die steil bult uitgesleep, en deur middel van 'n verlengde wa word dit na Knysna vervoer vir herstelwerk.

Of die sloep later weer ingespan is om onderdele te vervoer is onduidelik, maar die wrak van die droogdok het daarna nog twee keer van eienaar verwissel. Die onderdele wat verwyder is, is op daaropvolgende vendusies verkoop en uiteindelik is die wrak van die dok kaalgestroop agtergelaat.

Deur die jare het die dok as 'n platform en kunsmatige rif gedien. Die seelewe daar rondom het toegeneem en selfs kransduiwe het begin nesmaak in die wrak.
Bronnelys

* Sarie Marais (2 Desember 1970).

Kategorie:Skepe
Kategorie:Wes-Kaap
Ethernet

Ethernet is ’n groep rekenaarnetwerktegnologieë wat algemeen gebruik word in lokale-area-netwerke (LAN), metropolitaanse-area-netwerke (MAN) en wye-area-netwerke (WAN). Dit is in 1980 kommersieel bekend gestel en in 1983 die eerste keer gestandaardiseer as IEEE 802.3. Dit is sedertdien verfyn om hoër bistempo's en langer verbindingsafstande te ondersteun. Ethernet het mettertyd die mededingende koord-LAN-netwerke soos Token Ring, FDDI en ARCNET vervang.

Ethernet definieer bedrading en die seine van die fisieke vlak, asook raamformate en protokolle vir mediatoegangsbeheer (media access control, MAC). Daar is verskillende standaarde vir Ethernet, met bus- en stertopologie wat moontlik is, en spoed vanaf 10 megabis tot 100 gigabis per sekonde. Dit het in die 1990's die gewildste netwerktegnologie geword.

duimnael| 'n Ethernet-netwerkkaart van die 1990's. Hierdie oorgangskaarte ondersteun beide die standaarde vir koaksiale kabel (10BASE2) en koeksisterpaarkabels (10BASE-T).
Verwysings

Kategorie:Rekenaarnetwerke