JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Vest-Agder

duimnael|Wapen van Vest-Agder

Vest-Agder is Noorweë se suidelikste provinsie (fylke) wat in die weste aan Rogaland, Aust-Agder in die ooste en noorde en Skagerrak in die suide grens. Die provinsie se kuslyn is 709 vk km lank. Volgens die 2007-sensus het die provinsie 164 759 inwoners. Die administratiewe sentrum van Vest-Agder is Kristiansand.

In 2017 het die Parlement van Noorweë besluit om Aust-Agder en Vest-Agder saam te smelt in een groot provinsie met die naam Agder, effektief vanaf 1 Januarie 2020.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Agder
Kategorie:Vorige provinsies van Noorweë
Eugenio Montejo

duimnael|upright|Eugenio Montejo, Fábula del Escriba (2006)
Eugenio Montejo (Caracas, 1938 - Valencia, 5 Junie 2008) was 'n Venezolaanse skrywer, digter en diplomaat. Sy gedig, "La Tierra Giro para Acercarnos" ("Die Aarde draai om ons nader aan mekaar te bring") is in die rolprent 21 grams gebruik. Dit gee aanleiding tot 'n groeiende internasionale belangstelling in sy werk.
Poësie

* Elegos (1967)
* Muerte y memoria (1972)
* Algunas palabras (1977)
* Terredad (1978)
* Trópico absoluto (1982)
* Alfabeto del mundo (1986)
* Adiós al Siglo XX (1992)
* Chamario (2003, para niños)
* Fábula del Escriba (2006)
Essays

* La ventana oblicua (1974)
* El taller blanco (1983)
* El cuaderno de Blas Coll (1981)
Eksterne skakels

* Biografie en samples in Salt Publishing


Kategorie:Venezolane
Kategorie:Digters
Kategorie:Skrywers
Kategorie:Geboortes in 1938
Kategorie:Sterftes in 2008
Pous Benedictus VIII

Benedictus VIII was die 143ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk en die eerste van die Tusculani pouse.
Biografie

Pous Benedictus VIII is gebore as Theophylactus II van Tusculum ongeveer in 948 in Rome, Italië die seun van Gregorius, graaf van Tusculum en sy vrou Maria. Voor sy verkiesing was hy 'n leek. Op 17 Mei 1012 volg hy Pous Sergius IV op en regeer tot sy dood op 9 April 1024. Hy word opgevolg deur sy broer Pous Johannes XIX.
Die naam ‘Benedictus' beteken 'geseënde'.
Pontifikaat

Pous Benedictus VIII was die kandidaat van die adellike familie wat by die Crescenzi oorgeneem het as heersers van Rome, die Tusculani. Sy gesag word betwis deur Teenpous Gregorius VI. Na sy verkiesing gee hy sy titel Graaf van Tusculum, wat hy van sy vader geërf het, aan sy broer Alberic. Sy ander broer Romanus maak hy hertog van Rome.

Op 14 Februarie 1014 kroon hy Hendrik II en sy vrou Kunigunde tot keiser en keiserin van die Heilige Romeinse Ryk. Die pous lei die verdrywing van die Sarasene uit Sardinië. In 1018 of 1022 hou hy 'n sinode in Pavia waar simonie veroordeel word en die selibaat vir priesters bepleit. Hy steun ook die hervormingsbeweging van Cluny.

In 1020 reis die pous na Duitsland vir oorleg met Hendrik II. Hy wy die katedraal in Bamberg in tydens die Paasfees. Hendrik bevestig die donasies van Karel die Grote en Otto I aan die pousdom. Benedictus oorreed Hendrik om 'n leërmag na Suid-Italië te stuur om sy onderhoriges wat na die Grieke oorgeloop het, weer onder sy bewind te bring.

In 1017 en weer in 1020 laat hy Jode in Rome onthoof en verbrand onder die voorwendsel dat hulle godslastering die oorsaak van 'n orkaan en 'n aardbewing sou wees.
Bibliografie

* Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
Verwysings
Eksterne skakels

*
*
*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging

Kategorie:Geboortes in 980
Benedictus VIII
Kategorie:Sterftes in 1024
Die Ander Ek

Die Ander Ek was 'n Kanadese wetenskapfiksiereeks wat oorspronklik tussen 1988 – 1991 as My Secret Identity vervaardig is. Die reeks is na Afrikaans oorvertaal en deur die SAUK in Suid-Afrika gebeeldsend.

Jerry O'Connell het die hoofrol vertolk as Andrew Clements, 'n 14-jaar oue strokiesprentaanhanger, wat bonatuurlike kragte ontwikkel ná hy aan straling blootgestel word in die laboratorium van sy vriend, dr. Benjamin Jeffcoate (vertolk deur Derek McGrath). Andrew gebruik sy nuwe kragte om misdaad te bestry, persoonlike probleme op te los en ander mense te help. Met die uitsondering van Dr. Jeffcoate, steek hy sy kragte vir sy vriende, ma en suster weg.

Andrew se kragte was bonatuurlike spoed, onkwetsbaarheid en swewing. Alhoewel hy kon sweef, kon hy nie werklik vlieg nie, aangesien hy nie die vermoë gehad het om hom self aan te dryf in die lug nie. Om hierdie probleem op te los het hy spuitkannetjies in sy sakke gebêre vir hierdie doeleinde. Later in die reeks is hy weer per ongeluk deur 'n fotonstraal van Dr. Jeffcoate getref, waarna hy bonatuurlik sterk word. Andrew se kragte het deur die reeks gegroei en ontwikkel - hy het mettertyd nie meer nodig gehad om spuitkannetjies te gebruik om hom deur die lug aan te dryf nie.
Bronnelys en eksterne skakels

* My Secret Identity (1988) by Imdb.com
* My Secret Identity by TV.com
* My Secret Identity-aanhangerswerf (word nie meer opgedateer nie)

Kategorie:Televisiereekse
Skrotum

Die skrotum (sinonieme: teelsak, balsak) is die sak waarin die testikels (teelballe) hang. Dit bestaan uit 'n dun huidlaag met 'n spierlagie daaronder en is deur 'n tussenskot in twee verdeel. Dit kan beskryf word as 'n uitstulping van die abdomen van vel en spier waarin die testikels rus. Die anatomiese ligging daarvan is tussen die penis en die anus. By sekere soogdiere soos die mens, raak die basis van die skrotum bedek met pubiese hare wanneer puberteit aanbreek. Die leek verwar dikwels die skrotum met die testikels. Die skrotum is homoloog aan die labia majora in die vroulike geslag.
Funksie

duimnael|links|200px|'n Menslike skrotum.
Dit blyk dat die skrotum ten doel het om die temperatuur van die testikels te verlaag na ongeveer 34,4 grade Celsius; laer as die res van die liggaam se temperatuur van 36,7 grade Celsius. Blootstelling aan die liggaam se hoër temperatuur skyn die spermtelling te verlaag. Om die skrotum se temperatuur konstant te hou, ontspan of trek die kremasterspier (in die abdomen) en die dartos fascia (in die skrotum) saam. Dit beweeg dan die skrotum (en die testikels) verder of nader aan die bekken en abdomen. Kontraksie van die spiervesels van die dartos fascia is onwillekeurig en laat die skrotumvel dikker en plooieriger lyk.
Siektetoestande van die skrotum

* Talgsist
* Kontakdermatitis
* Swaminfeksie
* Swelsel weens algemene mediese toestande, insluitende:
** Hartversaking
** Niersiekte
** Lewersiekte
Verdere illustrasies


Lêer:Illu penis.jpg|Struktuur van die manlike geslagsdele.
Lêer:Gray1156.png|Vertikale deursnit van die blaas, penis en urienleier.
Lêer:Gray542.png|Die oppervlakkige takke van die interne pudendale aar.

Sien ook

* Geslagsorgaan
* Kastrering
Verwysings

: Verkort vanaf Scrotum op die Engelse wikipedia.


Kategorie:Andrologie
Kategorie:Menslike anatomie
Kategorie:Geslagsorgane
San Marino (stad)

San Marino stad (Italiaans: Città di San Marino) is die hoofstad van San Marino, maar nie die grootste stad in dié land nie. Meeste besigheid word in Borgo Maggiore gedoen. Dit begrens die San Marino munisipaliteite van Acquaviva, Borgo Maggiore, Fiorentino, en Chiesanuova asook die Italiaanse munisipaliteit van San Leo. Hoewel dit slegs omtrent 4 100 inwoners het, verwelkom dit meer as 3 miljoen toeriste per jaar. Die historiese stadskern van San Marino en die Monte Titano is in 2008 deur Unesco as wêrelderfenisgebied verklaar.
Geskiedenis

Die stad is deur Sint Marinus en verskeie ander Christenvlugtelinge gestig in die jaar 301 n.C. Sedertdien het die stad 'n hawe geword vir Christenvlugtelinge uit die Romeinse Ryk. Die gevolg is dat die stad die oudste republiek in Europa geword het, aangesien die land aanvanklik slegs uit die enkele stad bestaan het.

Die stad het verskeie geskiedkundige fortifikasies, wat die stad 'n reputasie as 'n ondeurdringbare dorp in die middeleeue gegee het. As gevolg hiervan was daar geen groot aanvalle op die stad geloods nie. Verskeie torings en mure, wat opgerig is om die stad te beskerm, is steeds te siene.
Vervoer

San Marino is bekend vir sy klein en kronkelende steenstrate. Sy ligging in die bergagtige terrein van die land plaas dit buite bereik van die land se snelweg. Die meeste van die stad se ouer dele is gesluit vir motors wat dit 'n ideale dorp vir voetgangers maak. Daar is busvervoer wat daagliks tussen Borgo Maggiore en San Marino loop.
Ekonomie

Die stad is hoogs afhanklik van toerisme, die verkoop van posseëls en landbou, hoewel laasgenoemde aan die kwyn is. 85% van die toeriste is afkomstig uit Italië. Die stad se lae belasting maak dit 'n gewilde inkopiebestemming met meer as 'n duisend winkels. Die stad se argitektuur, veral die stadsaal (Palazzo Pubblico) en die ikoniese drietorings (wat op verskeie nasionale simbole verskyn), asook die uitsig oor die hele land maak van die stad 'n "moet sien" vir toeriste in die noorde van Italië.
Eksterne skakels

* Amptelike Unesco-bladsy


Kategorie:Geografie van San Marino
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in Europa
Ellis Beach

Ellis Beach is 'n plek geleë in die Verre Noorde van Queensland, Australië. Dit is langs die Koraalsee.


Die manjifieke vyf kilometer strandstrook van Ellis Beach is slegs sowat dertig minute se ry ten noorde van Cairns aan die Captain Cook Highway en Port Douglas en val binne die Cairns streeksraad se gebied.

duimnael|Jellievisnette by Ellis Beach
Ellis Beach is een van die Tropiese Verre Noorde se pragtigste strande waar die Wêrelderfenis reënwoud strek tot by die Groot Koraalrif en is gewild onder die plaaslike bevolking asook besoekers. Vakansiehuisvesting (strandfront huisies, karavane en kampeerterreine) is beskikbaar by die Ellis Beach ontspanningsoord

Ellis Beach is ook die tuiste van die Ellis Beach lewensreddersklub wat gereeld kompetisies en geleenthede organiseer. Vanaf November tot Mei patrolleer die klub ook die nette wat bedoel is om baaiers te beskerm teen gevaarlike jellievisse wat in die tydperk in die waters voorkom (nl. Chironex- en Irukandji-spesies).

Ellis Beach het in die vierde reeks van die Amazing Race voorgekom.
Verwysings en Bronne


Kategorie:Queensland
Watermuishond

Die watermuishond (Atilax paludinosus) is 'n klein soogdier wat tussen riete en plante langs waterliggame soos riviere en damme woon. Hulle staan ook bekend as die Kommetjiegatmuishond of Kommetjiemuishond.
Habitat

Die watermuishond is oor die hele Afrika versprei en kom veral in gebiede voor wat ryk aan water is. Daar is geen rekord van watermuise wat in bergagtige gebiede woon nie, waar daar 'n tekort aan water en dus ook waterliewende diere is.
Identifisering

Watermuishonde is oorwegend donkerbruin en 'n gemiddelde volwassene het 'n lengte van 60 cm en 'n massa van 3,3 kg. Die nek, liggaam en stert is met 'n dik pels gedek. Die pote is kort en die voorpote is uiters sag en sensitief.
Gedrag

Wanneer die diere bedreig of agtervolg word, sal hulle in die water vlug of grom, met opvolgende, blaffende grommery. Watermuishonde kan ook 'n bruin, onwelriekende vloeistof uit hulle anale sakke vrystel wanneer hulle vasgekeer of ontstel is.

Wanneer hulle opgewonde is, uiter watermuishonde 'n hoë-frekwensie gil en 'n oop-mond geblêr. Hulle word min alleen gesien en is baie territoriaal.
Dieet

Watermuishonde is omnivore en vreet hoofsaaklik waterliewende organismes, soos vis, paddas, varswaterkrappe, mossels en slakke. Verder sal hulle ook insekte (en hulle larwes), duisendpote, slange en voëls vang. Hulle vreet ook graag voëleiers en verskeie vrugte. 'n Watermuishond sal geduldig hulle pote gebruik om deur modder en water vir kos te soek. Harde voorwerpe soos mossels, krappe en eiers word gewoonlik hard neergegooi om die dop te kraak.
Voortplanting

Wanneer 'n watermuishond 255 dae (ongeveer 8,5 maande) oud is, is dit geslagsryp. Watermuishonde paar twee keer per jaar: een keer tydens die droë seisoen en keer tydens die reënerige seisoen. Voor geboorte sal die wyfie 'n nes uit droë gras bou in 'n gat in die grond. Indien geen gate beskikbaar is nie, sal sy 'n nes bo-op die grond bou van riete, gras en stokkies. Sy is vir 76 dae dragtig waarna sy telkens aan twee kleintjies geboorte gee. Met geboorte weeg die kleintjies 100 g. Hulle word dan vir 36 dae gespeen, waartydens hulle massa tot 550 g toeneem. Watermuishonde het 'n moontlike lewensduur van 20,8 jaar.
Watermuishonde as troeteldiere

Watermuishonde word baie mak wanneer hulle gevang word terwyl hulle nog klein is. Hulle is skoon diere wat maklik is om aan te hou.
Sien ook

* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
Verwysings
Bronnelys

* Mustelid Specialist Group (1996). Atilax paludinosus. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. Verkry op 12 Junie 2008.
* Soogdiere van die Krugerwildtuin en ander Nasionale Parke (1979). Saamgestel deur Die Nasionale Parkeraad. 'n Publikasie van die Raad van Kuratore vir Nasionale Parke van die Republiek van Suid-Afrika. ISBN 0-86953-027-5.
* Longevity, ageing and life history of Atilax paludinosus, by die webwerf van genomics.senescence.info.
* Nocon, W. 1999. "Atilax paludinosus" (On-line), Animal Diversity Web. Verkry op 12 Junie 2008 by "Atilax paludinosus".


Kategorie:Muishonde
Radiohead

__NOTOC__

Radiohead (Afrikaans: Radiokop) is 'n Engelse musiekgroep van Oxfordshire. Die groep bestaan uit Thom Yorke (voorsang, ritmiese kitaar, klavier, elektroniese), Jonny Greenwood (hoofkitaar, ander instrumente), Ed O'Brien (kitaar, agtergrondsang), Colin Greenwood (baskitaar, sintetiseerders) en Phil Selway (tromme, perkussie). Radiohead het altesame agt albums vrygestel en 23 miljoen kopieë verkoop.

Radiohead het hul eerste enkelsnit, "Creep", in 1992 vrygestel en hul debuutalbum, Pablo Honey, in 1993. "Creep" was aanvanklik onsuksesvol, maar het 'n jaar ná die eerste vrystelling 'n treffer geword toe dit heruitgereik is. Radiohead se gewildheid in die Verenigde Koninkryk het toegeneem na die vrystelling van hul tweede album, The Bends, in 1995. Die groep se tekstuurryke kitaaratmosfere en Yorke se falsetto-sang is goed deur kritici en aanhangers ontvang. Met die vrystelling van OK Computer in 1997, het Radiohead wêreldwyd nog meer bekend geraak. OK Computer is al as 'n kenmerkende album van die 1990's geklassifiseer weens die uitgebreide klank en temas van vervreemding van die moderne wêreld.

Die vrystelling van Kid A in 2000 en Amnesiac in 2001 het Radiohead tot die piek van hul gewildheid gedryf. Die albums is egter met gemengde kritiek ontvang. Hierdie periode het 'n verandering in Radiohead se styl meegebring, met die inbring van avant-garde elektroniese musiek, Krautrock en jazz in hul werke. Radiohead se sesde album, Hail to the Thief, wat in 2003 uitgereik is, het verskillende ou style van die groep vervoeg. Hierdie style sluit in kitaargedrewe rock, elektroniese, en kontemporêre lirieke. Met die uitreiking van hul sewende album, In Rainbows, in 2007, het Radiohead hul platemaatskappy in die pad gesteek en die album self deur hul webwerf versprei. Aflaaiers kon hul eie prys kies wat hulle wou betaal, en kon dit selfs gratis aflaai as hulle so sou verkies.
Diskografie

* Pablo Honey (1993)
* The Bends (1995)
* OK Computer (1997)
* Kid A (2000)
* Amnesiac (2001)
* Hail to the Thief (2003)
* In Rainbows (2007)
* The King of Limbs (2011)
* A Moon Shaped Pool (2016)
Bronne

* Hierdie teks is 'n gedeeltelike vertaling vanuit hierdie Wikipedia-artikel.
* Randall, Mac. Exit Music: The Radiohead Story. 2000. ISBN 0-385-33393-5
* Clarke, Martin. Radiohead: Hysterical and Useless. 2000. ISBN 0-85965-332-3
Verdere leesstof

* Doheny, James. Radiohead: Back to Save the Universe. 2002. ISBN 0-8264-1663-2
* Footman, Tim. Welcome to the Machine: OK Computer and the Death of the Classic Album. 2007. ISBN 1-84240-388-5
* Griffiths, Dai. Radiohead's OK Computer (33⅓ series). 2004. ISBN 1-56025-398-3
* Johnstone, Nick. Radiohead: An Illustrated Biography. 1997. ISBN 0-7119-6581-1
* Paytress, Mark. Radiohead: The Complete Guide to their Music. 2005. ISBN 1-84449-507-8
* Tate, Joseph (ed). The Music and Art of Radiohead. 2005. ISBN 0-7546-3979-7
Verwysings
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
* MySpace-profiel


Kategorie:Engelse musiekgroepe
Dwergmuishond

Die dwergmuishond (Helogale parvula) is 'n klein, donker soogdier wat van Ethiopië tot Angola en suidwaarts tot in die oostelike streke van Suider-Afrika aangetref word.
Identifisering

duimnael|links|Dwergmuishond in Korkeasaari-dieretuin
'n Gemiddelde volwasse dwergmuishond bereik 'n lengte van 40 cm: die liggaam en kop het saam 'n lengte van tussen 18 en 260 cm, met 'n stert wat tussen 12 en 20 cm lank is. Dwergmuishonde is donker diertjies en hulle pelse wissel van 'n gespikkelde bruin tot grys kleur. Die onderbene en stert is oor die algemeen bietjie donkerder as die liggaam, terwyl die maag weer bietjie ligter is.
Habitat

Die dwergmuishond woon hoofsaaklik in tonnels en gate in termietneste of boomstompe in grasvelde, beboste gebiede en bergagtige struikvelde. Hulle word van seevlak tot hoogtes van 1800 m bo seespieël aangetref.
Dieet

Die dwergmuishond se dieet bestaan oor die algemeen uit insekte, reptiele en ander klein soogdiertjies.
Gedrag

links|border|200px
Dwergmuishonde word gewoonlik in groepe aangetref, met 'n dominante wyfie en haar nageslag. Die wyfie se maat het tweede rang in die groep en hulle is die enigste paartjie in die groep wat sal paar. Die ander volwasse dwergmuishonde maak die kleintjies skoon, dra, voer en versorg hulle. Dit is nie ongewoon dat 'n ander wyfie (buiten die dominante wyfie) soms die kleintjies sal soog nie. Kleintjies sal van 'n ouderdom van 6 maande af saam met die groep begin kos soek. Die groep breek op wanneer die dominante wyfie vrek. Elke groep het 'n tuisgebied van ongeveer twee hektaar - die denkbeeldige bakens van die gebied skuif namate prooi minder of meer volop is in ander areas.
Voortplanting

Die wyfie is vir 49-56 dae dragtig en sal in die reënerige seisoen (November tot Mei) geboorte skenk aan ongeveer vier kleintjies. Sy kan tot drie keer per jaar dragtig wees. Die kleintjies word vir 45 dae gespeen en kos word ook in hierdie tyd vir hulle aangedra. Geslagsrypheid word met drie jaar bereik.
Sien ook

*Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
*Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
*Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
Verwysings
Bronnelys

* Mustelid Specialist Group (1996). Helogale parvula. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. Verkry op 12 Junie 2008.
*Soogdiere van die Krugerwildtuin en ander Nasionale Parke (1979). Saamgestel deur Die Nasionale Parkeraad. 'n Publikasie van die Raad van Kuratore vir Nasionale Parke van die Republiek van Suid-Afrika. .
*Sorin, A. 1999. "Helogale parvula", Animal Diversity Web.


Kategorie:Muishonde
Kaki King

Kaki King is gebore op 24 Augustus 1979 as Katherine Elizabeth King en is 'n Amerikaanse kitaarspeelster, sangeres en liriekeskryfster, afkomstig uit Atlanta, Georgia.
Styl

King se styl sluit in om teen die kitaar met haar hande te slaan en ander slapbastegnieke. Sy gebruik die kitaar vir perkussiewe ritmes, asook vir klanklae en herhaling, wat 'n perkussiewe en ingewikkelde klank meebring. Haar speelstyl lyk op dit van Michael Hedges en Preston Reed. Sy noem ook laasgenoemde uitdruklik as 'n hoofinvloed van haar musiek. Alhoewel sy haar styl en van deel met die kitaarspeler Justin King, is die twee nie aan mekaar verwant nie.
Vroeë lewe

As kind het haar vader haar aangemoedig om by musiek te maak, en alhoewel sy op 'n vroeë ouderdom aan kitaar blootgestel is, was haar eerste ernstige instrument die tromme. King het in hoërskoolmusiekgroepe gespeel saam met haar klasmaat Morgan Jahnig, baskitaarspeler van Old Crow Medicine Show. By matrikulasie vanuit The Westminster Schools in Atlanta het die twee vriendinne hul weg na New York University gemaak. Terwyl sy daar was het King weer kitaar begin bespeel, ná jare se afskeep daarvan. Sy het 'n paar konserte uitgevoer en het ook in die New Yorkse moltreinstasies informeel gespeel.
Diskografie

* Everybody Loves You (2003)
* Legs to Make Us Longer (2004)
* ...Until We Felt Red (2006)
* Day Sleeper (Australiese toer-EP) (2007)
* Dreaming of Revenge (2008)
* Black Pear Tree (2008) (met The Mountain Goats)
* Mexican Teenagers EP (2009)
Bronne

* Hierdie teks is hoofsaaklik 'n vertaling vanuit hierdie Wikipedia-artikel .
Verwysings

King, Kaki
Kategorie:Geboortes in 1979
Kategorie:Lewende mense
Pous Johannes XIX

Johannes XIX was die 144ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk en die tweede Tusculum pous.
Biografie

Pous Johannes XIX is gebore as Romanus van Tusculum in Rome, Italië die seun van graaf Gregorius van Tusculum en sy vrou Maria. Voor sy verkiesing was Johannes 'n konsul en 'n senator. Op 19 April 1024 volg hy sy broer Pous Benedictus VIII op en regeer tot sy dood op 20 Oktober 1032. Hy word opgevolg deur sy neef Pous Benedictus IX.
Die naam ‘Johannes’ beteken 'God is genadig'.
Pontifikaat

Pous Johannes XIX was 'n leek toe hy verkies is. Hy is vinnig tot biskop gewy sodat hy pous kon word. Johannes is omgekoop om die patriarg van Konstantinopel die titel van ekumeniese biskop te gee. Dit het egter soveel negatiewe reaksie uitgelok dat hy dit amper dadelik weer teruggetrek het.

Keiser Hendrik II sterf in 1024 en die pous gee sy steun aan Koenraad II en kroon hom en sy vrou Gisela tot keiser in die Sint Pieterskerk op 26 Maart 1027. In 1025 seën hy die kroning van die Poolse koning Boleslav Chrobry. Op 6 April 1027 hou Johannes 'n sinode in die Lateraanse paleis en steun die patriarg van Aquileia teen die biskop van Grado. In 1029 het die pous sy beslissing herroep en die biskop van Grado in al sy funksies herstel. In 1025 gee die pous aan Bisantius, aartsbiskop van Bari die reg om twaalf onderbiskoppe te wy.

Pous Johannes XIX was die eerste pous wat 'n aflaat verkoop het, iets wat later een van die redes vir die reformasie geword het.

Die volgende pous met die naam Johannes is Pous Johannes XXI. Pous Johannes XX het nooit bestaan nie.
Bibliografie

* Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
Verwysings
Eksterne skakels

*
*
*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging

|}


Kategorie:Geboortes in 975
Johannes XIX
Kategorie:Sterftes in 1032
Ursus

Ursus is 'n genus in die familie van bere (Ursidae). Hierdie genus omvat die bruinbere, ysbere en swartbere wat oor Eurasië en Noord-Amerika versprei is. Die naam is van die Latynse woord ursus afgelei, wat beer beteken.
Spesies en subspesies

* Amerikaanse swartbeer, Ursus americanus
** U. a. altifrontalis
** U. a. amblyceps
** U. a. americanus
** U. a. californiensis
** U. a. carlottae
** U. a. cinnamomum
** U. a. emmonsii
** U. a. eremicus
** U. a. floridanus
** U. a. hamiltoni
** U. a. kermodei
** U. a. luteolus
** U. a. machetes
** U. a. perniger
** U. a. pugnax
** U. a. vancouveri

* Bruinbeer, Ursus arctos
** U. a. arctos
** U. a. alascensis
** Oos-Siberiese bruinbeer, U. a. collaris
** Kamtsjatka-bruinbeer, U. a. beringianus
** †U. a. crowtheri
** †U. a. dalli
** U. a. gobiensis
** U. a. horribilis
** U. a. isabellinus
** U. a. lasiotus
** Grysbeer, U. a. middendorffi
** U. a. nelsoni
** U. a. piscator
** U. a. pruinosus
** U. a. sitkensis
** U. a. syriacus

* Ysbeer, Ursus maritimus (vroeër Thalarctos maritimus)
** U. m. maritimus
** U. m. marinus
** † Ursus maritimus tyrannus

* Asiatiese swartbeer, Ursus thibetanus
** U. t. formosanus
** U. t. gedrosianus
** U. t. japonica
** U. t. laniger
** U. t. mupinensis
** U. t. thibetanus
** U. t. ussuricus
Verwysings
Eksterne skakels

*
*


Kategorie:Bere