JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Lys van hoofstede

duimnael|400px|Soewereine lande in 2015

Hier volg 'n lys van hoofstede.
Hoofstede van onafhanklike lande

Hoofstede van Afrikalande
Hoofstede van Asiatiese lande

1Israel beskou Jerusalem as sy hoofstad, maar dit word slegs deur enkele ander lande erken. Die Europese Unie beskou Tel Aviv as hoofstad van Israel.
2Palestina beskou (Oos-)Jerusalem as sy hoofstad, maar dit is sedert 1967 deur Israel beset. Die meeste lande erken Jerusalem as die hoofstad van Palestina.
Hoofstede van Europese lande
Hoofstede van Noord-Amerika
Hoofstede van lande in Oseanië
Hoofstede van lande in Suid-Amerika
Hoofstede van afhanklike gebiede
Hoofstede van omstrede gebiede
Hoofstede van provinsies, deelstate, ens.

Hoofstede van Suid-Afrikaanse provinsies
Hoofstede van die Nederlandse provinsies
Hoofstede van de Belgiese provinsies

* Die hoofstad van die Vlaamse Gemeenskap/Geweste is Brussel
* Die hoofstad van die Franse Gemeenskap is Brussel
* Die hoofstad van die Waalse Geweste is Namur
* Die hoofstad van die Duitstalige Gemeenskap is Eupen
Hoofstede van state van die Verenigde State

Die hoofstede van die deelstate van die Verenigde State is tradisioneel kleiner stede wat spesiaal aangewys word vir dié taak.
Sien ook

* Lys van lande
* Lys van afhanklike gebiede
* Lys van omstrede gebiede
Bronne

*



Hoofstede
ISO 639

ISO 639 is 'n internasionale standaard vir die kodering van natuurlike tale in twee- en drieletterkodes.
ISO 639 is 'n lewende kode en kom voor in twee geure; die ISO 639-1 kodes bestaan uit tweeletterkodes en dek meeste van die groot tale. Die ISO 639-2 bestaan uitdrieletter kodes en dek 'n groter groep tale. Tale wat 'n ISO 639-1 kode het, het ook 'n ISO 639-2 kode.

ISO 639 is vir Wikimedia belangrik. Dit is tewens die kodes wat die Wikipedia's vir interwikiskakels gebruik.
Hier volg die lys van tale met ISO 639-1- en ISO 639-2-kodes, Engelse taalname vir alle tale en Nederlands en Afrikaanse name vir al die tale met st met ISO 639-1 kodes en so paar ander wat slegs in die ISO 639-2 lys voorkom.


Kategorie:Lyste
Kategorie:Natuurlike taal
Dominique de Villepin

Dominique de Villepin (volledige naam: Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin, gebore op 14 November 1953 in Rabat, Marokko), is 'n Franse diplomaat, digter en politikus (alhoewel hy hom nog nooit as 'n kandidaat vir verkiesing beskikbaar gestel het nie).

Dominique de Villepin is van 1977 tot 2002 'n lid van die Gaullistiese party Rassemblement pour la République (RPR), daarna van die Union pour un Mouvement Populaire (UMP). Op 7 Mei 2002 word hy Minister van Buitelandse en op 31 Maart 2004 Minister van Binnelandse Sake.

As Franse Minister van Buitelandse Sake is mnr. de Villepin sterk gekant teen die Brits-Amerikaanse oorlog in Irak.

Op 31 Mei 2005 benoem die President van die Franse Republiek, Jacques Chirac, Dominique de Villepin as Eerste Minister en opvolger van Jean-Pierre Raffarin.

Weens sy omstrede hervormings van die arbeidswetgewing ten opsigte van jong mense onder 26 jaar verswak Dominique de Villepin se posisie as Eerste Minister in Maart 2006 duidelik. Ná grootskaalse betogings van skoliere en studente en stakings dwarsoor die land kondig die Franse regering 'n wysiging van die omstrede wet aan.
Bibliografie

* 2001: Les Cent-Jours ou l'esprit de sacrifice (éd. Perrin) behandel die einde van Napolèon Bonaparte se heerskappy en is met die prys van die Fondation Napoléon (Napoléon-Stigting) bekroon
* 2002: Le cri de la gargouille (éd. Albin Michel)
* 2003: Éloge des voleurs de feu (éd. NRF-Gallimard)
* 2003: Voorwoord van Vers un nouveau monde ? (éd. Stanley Hoffmann)
* 2003: Voorwoord van Aventuriers du monde 1866-1914: Les grands explorateurs français au temps des premiers photographes
* 2004: Le requin et la mouette
In die VSA het 'n seleksie van Dominique de Villepin se toesprake as Minister van Buitelandse Sake in die tydperk van Mei 2002 tot Maart 2004 verskyn (Towards a New World, uitgewery Melville House)


Kategorie:Franse digters
Kategorie:Franse diplomate
Kategorie:Franse ministers
Kategorie:Eerste Ministers van Frankryk
Kategorie:Ministers van Binnelandse Sake
Kategorie:Ministers van Buitelandse Sake
Kategorie:Geboortes in 1953
Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Franse advokate
Romaans

Die woorde romein, romaans, rooms en hulle verbuigings stam almal af van die Latynse naam Roma vir die stad Rome. Hulle is dus verwant, maar het wel onderskeibare betekenisse.

Die woord romein verwys na 'n inwoner van die stad Rome. Die meervoud, romeine kan egter na meer as net die inwoners van Rome verwys. Dit word ook gebruik om te verwys na inwoners van die verskillende Romeinse Ryke. Sien romeins hier onder. Daar is 'n boek (brief) in die Bybel wat geskryf is aan die Romeine. Sien Romeine (bybelboek).

Die woord romeins of romeinse kan verwys na een van verskeie sake:
* Die stad Rome of Antieke Rome
* Die Romeinse Koninkryk - van 753 v.C. tot 509 v.C. was daar Konings wat in Rome regeer het voor die vorming van die Romeinse Republiek.
* Die Romeinse Republiek - van 509 v.C. tot 44 n.C. - volgens oorlewering het daar 'n verteenwoordigende regering geheers oor Rome en sy gebiede tot en met die stigting van die Romeinse ryk, wat tradisioneel aangegee word as 44 n.C. of 27 n.C..
* Die Romeinse Ryk - 44 n.C. tot 476 n.C.
* Die Bisantynse Ryk - Die oostelike deel van die Romeinse ryk (330 - 1453) het bly voortbestaan as die Oostelike Romeinse Ryk selfs na die val van die Romeinse ryk in die vyfde eeu.
* Die Heilige Romeinse Ryk - c. 900 tot 1806 - 'n politiese konglomeraat van lande in Wes- en Sentraal-Europa.
* Romeinse reg
* Romeinse syfers

Die woord romaans of romaanse kan verwys na een van verskeie sake:
* 'n Romaanse taal of die romaanse taalgroep
* Romaanse kuns, byvoorbeeld
** Romaanse argitektuur

Die woord rooms of roomse verwys na die Rooms-Katolieke Kerk.

----

* Die verhaalvorm in literatuur is 'n roman.
* Die spinnekop is 'n roman.
* Die vis is 'n roman.
Belarussies

: Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Belarusse.


Belarussies (беларуская мова, bielaruskaja mova, [bʲelaˈruskaja ˈmova]), voorheen Wit-Russies genoem, is 'n taal wat tot die Slawiese tale gereken word. Belarussies word benewens in Belarus ook in dele van Oekraïne en Rusland gepraat en in die ooste van Pole.

duimnael|links|Verspreiding van Belarussiese dialekte in Belarus
duimnael|links|'n Belarussiese moedertaalspreker
Belarussies word in die Cyrilliese alfabet en soms ook in die Latynse alfabet, Łacinka in Belarus, geskryf. Laasgenoemde ontwikkel hulle in die 18de eeu onder die invloed van die Rooms-Katolieke Kerk en die Poolse beïnvloeding uit die weste van die land, wat tot die Poolse verdeling deel uitgemaak het van Pole.

Belarussies is 'n Oos-Slawiese taal en vertoon derhalwe die sterkste verwantskap met Oekraïens en Russies. Belarussies het ook 'n sterk Poolse invloed ondergaan.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Oos-Slawiese tale
Kategorie:Tale van Belarus
Kategorie:Tale van Letland
Kategorie:Tale van Litaue
Kategorie:Tale van Oekraïne
Kategorie:Tale van Pole
Kategorie:Tale van Rusland
Cornwall, Ontario

Cornwall is 'n stad in die suidooste van die Kanadese provinsie Ontario, sowat 100 kilometer van Ottawa en Montréal. Cornwell lê teen die Saint-Laurentrivier, digby die grens van Québec. Die stad met sowat 46 340 inwoners (metropolitaanse gebied: 58 957, 2011) is die hoofkwartier van die Seaway Authority. Die Seaway International-brug verbind die stad met Massena, New York, in die VSA.

Die tekstiel- en papiernywerheid is die vernaamste werkgewers. Die waterkragsentrale by die Moses-Saunders Power Dam word deur 'n Kanadese en 'n Amerikaanse maatskappy beheer en lewer jaarliks meer as twee miljoen kWh op. In die middel van die damwal met 'n lengte van 985 meter word die Kanadees-Amerikaanse grenslyn deur 'n vlag gemerk.

Die eerste nedersetters in Cornwall was Lojaliste uit New York, wat in 1784, tydens die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog, na Kanada vlug. Die stad se vroeëre naam New Johnstown word ter ere van Prins George, hertog van Cornwall, gewysig. Cornwall het 'n groot persentasie Franstalige inwoners (31,5 persent in 2001).

Die Upper Canada Village is 'n opelugmuseum wat die tydperk rondom die jaar 1860 behandel. Ambagsmanne in historiese kleredrag wys hoe in dié tyd skoene, meubels en ander voorwerpe vervaardig is. Saag- en koringmeulens en 'n bakkery kan eweneens besoek word.


Kategorie:Nedersettings in Ontario
Jiddisj

Jiddisj (ייִדיש‎, יידיש‎ of אידיש‎, yidish/idish/yidish, [ˈjɪdɪʃ] of [ˈɪdɪʃ]; Engels: Yiddish, van Duits Jiddisch: Jüdisch) of Mamme-Losjen (מאַמע-לשון, "Moedertaal") is 'n Wes-Germaanse taal met Hebreeuse en Slawiese elemente wat meestal met die Hebreeuse alfabet geskryf word. Jiddisj het gedurende die Hoë Middeleeue uit die Middelhoogduitse taal ontwikkel en is nog steeds nou verwant aan moderne Hoogduits en sy dialekte. Dit was veral die Joodse bevolking van Pole en Rusland wat die bestaande Middelhoogduitse verkeerstaal – 'n dialek met Hebreeuse leenwoorde – tot 'n skryftaal uitgebou het (soortgelyk aan die Romaanse taal Ladino wat nou verwant is aan Spaans).

duimnael|links|Kaart van Jiddisje dialekte in Sentraal-Europa
duimnael|links|'n Jiddisje moedertaalspreker
Die Jiddisje taal word in twee hoofdialekte, Wes-Jiddisj en Oos-Jiddisj, verdeel. Met die Europese Verligting en die toelating tot volledige burgerregte het die meerderheid van die Wes-Europese Joodse bevolking begin om die plaaslike tale oor te neem.

Nadat die Joodse bevolking van Sentraal-Europa in die laat Middeleeue na die oostelike deel van die vasteland verdryf is, het hulle in spesifieke buurte, die shtetls, van Slawiese stede gewoon. Jiddisj het 'n groot aantal leenwoorde en wendings uit Pools en Russies oorgeneem, maar het danksy die oorwegend Duitse woordeskat wesentlik 'n Germaanse taal gebly wat oor 'n ryk literêre tradisie beskik. Die tydperk tussen 1800 en 1900 word as die Goue Era van die taal beskou.

Voor die Holocaust was Jiddisj die moedertaal van sowat twaalf miljoen mense in oostelike Sentraal-Europa en in Oos-Europa, veral Asjkenasiese Jode. Grootskaalse emigrasie het die taalgebied van Jiddisj veral na Israel en die Verenigde State verskuif. Tans is daar nog sowat 600 000 oorwegend Joodse sprekers dwarsoor die wêreld. Naas ouer sprekers van alle Joodse geloofsrigtings word Jiddisj vandag veral deur Chassidiese Jode as omgangstaal gebesig.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Hoogduitse tale
Kategorie:Joodse tale
Isoglos

'n Isoglos is die grens van 'n gebied waarin 'n sekere taalverskynsel voorkom soos byvoorbeel die uitspraak van 'n vokaal, die betekenis van 'n woord, of die gebruik van 'n sintaktiese eienskap. Dit is dus is 'n lyn wat die grens vorm tussen dialekgroepe, op grond van 'n bepaalde dialekskeidingskriterium.

Die naam is geïnspireer deur kontoerlyne soos isobare, ens.; isoglosse skei egter, eerder as wat dit punte met gelyke taal verbind (miskien kan mens sê dit verbind punte met onbepaalde taal).

Wanneer verskillende isoglosse saamval, praat ons van 'n isoglosbundel. Dialekte word tipies afgebaken deur isoglosbundels

*Die Benratherlyn vorm die skeiding tussen die Vasteland-Wesgermaanse dialekte wat wel die Hoogduitse klankverskuiwing ondergaan het, en die dialekte waarvoor dit nie geld nie.

*Die skön/skwon-isoglos skei die dialekte van die Fries Zuidwesthoek van die van die Klei en die Wouden.

*Belangrike isoglosse in die Limburgse taalgebied is die stoottoon-sleeptoonlyn, die Uerdingerlyn, die Panninger Seitenlyn, die Panningerlyn en die Benratherlyn.

* Die La Spezia-Rimini Lyn skei die oostelike Romaanse tale van die westelikes.

Kategorie:Taalkunde
Vandaals

Vandaals was 'n Oos-Germaanse taal, waarskynlik nou verwant aan Goties.

Die Vandale vestig hulle in Suid-Spanje en Noord-Afrika. Hulle volg ander Germane (onder andere Visigote) en nie-Germanen (onder andere Alanen). Die naam Andalusië is afkomstig van die naam "Vandaal" ("Vandalusië"). Slegs 'n klein aantal persoonlike name van uit Vandaals is bekend.
Sien ook

* Vandale


Kategorie:Oos-Germaanse tale
Kategorie:Uitgestorwe tale
Oos-Germaanse tale

duimnael|links|Verspreiding van Germaanse tale in die 1ste-eeuse Sentraal-Europa:




Die Oos-Germaanse tale is 'n sub-groep van die Indo-Europese tale, in die Germaanse familie. Dit was in Europa, spesifiek tussen die Oder- en Wislariviere en in Suid-Swede, gepraat deur stamme na wie oor die algemeen as Oos-Germane verwys word. Hulle sluit in die Gote, Vandale en Boergondiërs tesame met 'n paar ander.

Daar is maar weinig bekend wat die Oos-Germaanse tale betref, almal is uitgestorwe en slegs Goties het nog geskrifte agtergelaat.
Sien ook

* Noord-Germaanse tale
* Wes-Germaanse tale
Eksterne skakels

*



Kategorie:Taalfamilies
Kategorie:Uitgestorwe tale van Europa
Nynorsk

Nynorsk ("Nieu-Noors"), voor 1929 Landsmål genoem, is volgens die sogenaamde Likestillingsvedtaket (Wet oor die gelykstelling van Noorweë se twee amptelike skryftaalvariante) van 12 Mei 1885 naas Bokmål een van twee amptelike variante van die Noorse skryftaal. Dit word tans deur tussen sewe en vyftien persent van die bevolking as hoofskryftaal gebruik. Nynorsk is daarnaas die onderrigmedium vir sowat vyftien persent van alle Noorse laerskolleerlinge.

Die spreektaal in Noorweë is nouliks gestandaardiseerd en vertoon redelike groot streeksverskille. So geniet ook dialekte steeds 'n hoë status as algemene omgangstaalvariëteite. Dit is juis moderne Noorse dialekte wat as basis vir die ontwikkeling van Nynorsk as standaardskryftaal gedien het.

Nynorsk het in die 19de eeu ontwikkel as alternatief vir Bokmål wat in geskrewe vorm baie naby aan Deens is. Nynorsk word met name in westelike Noorweë gebruik en is gevorm op grond van veral westelike plattelandse dialekte, aangevul met elemente uit Yslands. Aangesien Nynorsk uit die landelike kultuur voortgespruit het, het sy gebruik as gevolg van toenemende verstedeliking in die 20ste eeu gestagneer of selfs afgeneem.

Die benaming Nynorsk is vir die eerste keer deur Andreas Hølaas in Desember 1877 gebruik. In die herfs van dié jaar het Arne Garborg sy werk Den ny-norske Sprog- og Nationalitetsbevægelse ("Die Nieu-Noorse taal- en nasionaliteitsbeweging") gepubliseer. Maar dit was Landsmål, 'n term waarmee Ivar Aasen in 'n brief van Oktober 1849 na die dialekgebaseerde standaardtaal verwys het, wat uiteindelik as amptelike benaming gekies is voordat die Noorse parlement, die Storting, in 1929 die besluit geneem het om die ou benamings Landsmål ("Landstaal") en Riksmål ("Rykstaal") deur die nuwe terme Nynorsk en Bokmål ("Boektaal") te vervang.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Noors
Bokmål

Bokmål, wat letterlik "boektaal" beteken, is een van die twee Noorse standaardtale. Soos die ander Noorse standaardtaal, Nynorsk, is dit hoofsaaklik 'n geskrewe taal, aangesien die meeste Noorweërs dialekte praat wat in verskillende mates van die geskrewe taal verskil. Bokmål is verwant en deels afgelei van 19de eeuse Deens. Van die twee Noorse vorms is Bokmål die oudste en word dwarsoor die land gebruik – deur 'n geraamde persentasie van 85-90% van die Noorweegse bevolking. Een uitsondering is Wes-Noorweë, waar 'n meerderheid van die sprekers nog steeds Nynorsk gebruik. Bokmål is ook die mees algemene standaard wat aan buitelandse studente van die Noorse taal geleer word. 'n Meer konserwatiewe ortografiese standaard, algemeen bekend as Riksmål, is nie 'n amptelike taalvorm nie, maar wel wyd in gebruik deur koerante en skrywers.
Geskiedenis

Die eerste Bokmål ortografie is amptelik in 1907 onder die naam Riksmål (Rykstaal) goedgekeur, nadat daar sedert 1879 daaraan ontwikkel is. Dit was 'n aanpassing van geskrewe Deens, wat algemeen in gebruik was sedert 'n vorige unie met Denemarke, met die Deens-Noorse dialek gepraat deur die Noorse stedelike en intellektuele elite, veral in die hoofstad. Nadat die groot konserwatiewe koerant Aftenposten hierdie ortografie in 1923 oorneem, was die Deense skrif feitlik in onbruik in Noorweë.

Die naam Bokmål is eers amptelik in 1929 saam met 'n nuwe en radikale taalhervorming aangeneem, met die doel om iewers in die toekoms die twee taalvorme te verenig in Samnorsk. Dié hervorming het aanvanklik sterk opposisie vanaf die intellektuele elite teëgekom, wat die ouer ortografie en naam Riksmål wou behou. Na die Tweede wêreldoorlog het die stryd teen Samnorsk toegeneem en verander na 'n meer populêre beweging, min of meer uniek in Noorweë tot op daardie stadium. Latere taalhervormings het baie van die meer radikale wysigings in Bokmål omgekeer, sodat die huidige ortografie nader is aan dit wat deur die ondersteuners van Riksmål aanbeveel is.

Aan die einde van die 19de eeu was Riksmål/Bokmål die enigste taal wat in skole gebruik is. Dit het 'n vinnige daling voor die Tweede wêreldoorlog beleef toe Nynorsk na die meeste Noorse provinsies uitgebrei het en meer as 'n derde van primêre-skoolleerlinge in dié taal onderrig ontvang het. Ná die oorlog het die prentjie weer verander en tans is Bokmål die taal van voorkeur vir 87% van primêre-skoolleerlinge. Nynorsk is nou slegs 'n plaaslike taal vir die vier Wesgraafskappe van Noorweë.
Eksterne skakels

*


Kategorie:Noors
Yslands

: Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Yslanders.


Yslands (íslenska ['i:s(t)lɛnska] ) is 'n Noord-Germaanse of Skandinawiese taal wat deur sowat 310 000 mense gepraat word. Dit is die amptelike taal van Ysland.

Yslands behoort saam met Faroëes tot die westelike of eiland-Skandinawiese tale. Dit is nie sonder meer te verstane vir sprekers van die Skandinawiese tale van die vasteland, naamlik Noors, Sweeds en Deens nie.

Yslands word met die Latynse alfabet geskryf, waartoe die tekens Á/á, É/é, Í/í, Ó/ó, Ú/ú, Ý/ý, Ð/ð (edh), Þ/þ (thorn), Ö/ö en Æ/æ gevoeg word. Die letters c, q, w en z word nie gebruik nie.

Die spesiale letter thorn (þ) gee die klank weer wat mens as die th in die Engelse think teëkom, terwyl edh (ð) die stemhebbende variant daarvan is (vergelyk die th in die Engelse that).

duimnael|links|'n Bladsy uit die Landnámabók
duimnael|links|'n Bladsy uit Colloquial Icelandic
Ysland is tussen die jare 800 en 1000 vanuit Wes-Noorweë bevolk. Yslands is dus eintlik Oudnoors. In Noorweë het daar soos in die res van die Germaanse taalgebied, in die eeue daarna allerlei taalveranderings plaasgevind, maar op die afgeleë Ysland het dit nie gebeur nie en bly die woordeskat en die verbuigingstelsel grootliks onveranderd. Die uitspraak het wel erg verander. Yslands besit 'n aantal foneme wat selde in ander Europese tale voorkom, byvoorbeeld 'n stemlose l, n, m en r.

In Yslands is die ou Skandinawiese verbuigingstelsel dus nog heeltemaal ongeskonde. Alle selfstandige naamwoorde, byvoeglike naamwoorde, lidwoorde, aanwysende voornaamwoorde, besitlike voornaamwoorde en eiename word in vier naamvalle verbuig, wat vir al drie woordgeslagte aparte vorme ken.

Ter illustrasie volg hier die verbuiging van die onreëlmatige manlike woord fjörður, 'fjord'.


Die bepaalde lidwoord word net soos by die ander Skandinawiese tale agteraan die selfstandige naamwoord geheg ('n aangehegte lidwoord), waardeur mens vorme soos fjarðarins ("van die fjord") en fjörðunum ("aan die fjorde") kan kry.

'n Opvallend kenmerk van Yslands is die sterk purisme, wat 'n groot invloed op die ontwikkeling van die taal gehad het. Waar baie ander Germaanse tale soos Engels en Nederlands deurspek is met leenwoorde uit Frans en Latyn, en die vasteland-Skandinawiese tale boonop met leenwoorde uit die Nederduitse tale, het mense in Ysland steeds gepoog om vir die benaming van nuwe begrippe uit hul skat van erfwoorde te put.

Yslands is 'n ryk taal, vanweë die etlike eeue se sageliteratuur. Daardeur kan mens dikwels vergete woorde uit die verlede neem om nuwe begrippe aan te dui. So word sími ("telefoon") dan van 'n ou woord vir 'draad', en skjar ("skerm", soos by televisie- of rekenaarskerms) van 'n ou woord vir "venster" ontleen. 'n Uiterste vorm van taalsuiwering is in die Hoogyslands terug te vind.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Faroëreilande
Kategorie:Noord-Germaanse tale
Kategorie:Tale van Denemarke
Kategorie:Tale van Kanada
Kategorie:Tale van Ysland
Kategorie:Tale van die Verenigde State van Amerika
Benjamin Mountfort

Benjamin Woolfield Mountfort (13 Maart 1825–15 Maart 1898) was 'n Engelse emigrant na Nieu-Seeland waar hy een van dié land se mees prominente 19de eeuse argitekte geword het. Hy het groot aandeel gehad in die vorming van die stad Christchurch. Hy is aangestel as die eerste amptelike provinsiale argitek in die ontwikkelende provinsie Canterbury. Hy is baie beïnvloed deur die Anglo-Katolieke filosofie agter Viktoriaanse argitektuur, en die invoer van die Gotiese hernuwing in Nieu-Seeland word aan hom toegeskryf. Sy Gotiese ontwerpe in beide hout en klip in die provinsie word geag as uniek aan Nieu-Seeland. Hy word vandag as die stigtersargitek van Canterbury gesien.
Geboue deur Benjamin Mountfort


Lêer:CanterburyCollegeGreatHall gobeirne.jpg|Canterbury College, The Great Hall
Lêer:CanterburyProvincialCouncilBuildings1 gobeirne.jpg|Canterbury Provincial Council Buildings
Lêer:Christ ChurchCathedral1 gobeirne.jpg|Christchurch Cathedral

* Most Holy Trinity in Lyttelton, 1851 (afgebreek)
* Canterbury Provincial Council Buildings, 1858-1865:
* Christchurch Cathedral, begun 1863:
* Canterbury Museum, 1869-1882:
* St. Augustine's Church, Waimate 1872:
* Avonside Church Chancel, 1876:
* St Paul's Church, Papanui, 1877
* Canterbury College, Christchurch, 1882:
* Church of the Good Shepherd, Phillipstown, 1884
* St Mary's Church, Auckland, begin in 1886:
* St John's Cathedral, Napier, 1888
Bronnelys

* Mclintock, A.H. (ed). "Mountfort, Benjamin Woolfield" (1966), An Encyclopaedia of New Zealand. Govt. Print New Zealand.
* Taylor, C.R.H. (1929). The Gothic Beauties and History of the Canterbury Provincial Buildings. Canterbury Provincial Buildings Board.
* Lochhead, Ian (1999). A Dream of Spires: Benjamin Mountfort and the Gothic revival. Canterbury: Canterbury University Press.
Eksterne skakels

* Contemporary references to Mountfort's reputation . Besoek op 1 Maart 2005.
* Mountfort centenary. Besoek op 1 Maart 2005.
* References to Mountfort's architectural inspiration . Besoek op 10 Maart 2005.


Kategorie:Britse argitekte
Kategorie:Nieu-Seelandse argitekte
Kategorie:Vrymesselaars
Kategorie:Geboortes in 1825
Kategorie:Sterftes in 1898