JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
धारापानी, मनाङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, मनाङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०१२ रहेको थियो जसमध्ये ५१५ पुरुष र ४९७ महिला रहेका थिए भने यहाँ २३२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नासोँ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १ नम्बर वडा वडाहरू नासोँ गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने २,३,४ वडाहरू वडा नम्बर २, ५ नम्बर वडा वडा नम्बर ३ र ६,७,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:मनाङ जिल्लाका ठाउँहरू
अर्थुङ्गे, म्याग्दी

अर्थुङ्गे नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११७३८ रहेको थियो जसमध्ये ५५७३ पुरुष र ६१६५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३१८२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बेनी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३-९ वडाहरू बेनी नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने २ नम्बर वडा वडा नम्बर ७ र १ नम्बर वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
कुहुँकोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३३८१ रहेको थियो जसमध्ये १४७३ पुरुष र १९०८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८४३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मङ्गला गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ९ नम्बर वडा वडाहरू मङ्गला गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने १-८ वडाहरू वडा नम्बर १ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
ज्यामरुककोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३५४९ रहेको थियो जसमध्ये १५६६ पुरुष र १९८३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८८४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बेनी नगरपालिकामा पर्दछ।

यो बेनी नगरपालिकाको वडा नम्बर २ हो।
ऐतिहासिक बगाले राज्य

बगाले कुलका आत्रेय गोत्रका खस क्षत्रिय राजा कालु थापाका कान्छा छोरा जशोधर (धर्मराज) थापा ज्यामरुककोटका राजा थिए । त्यस्तै पुलाचौरमा जेठा पूर्णखर (पुन्याकर) थापा, ताकममा माहिँला तारापति थापा र रुकुमकोटमा साहिँला विरू थापाले राज्य गरेका थिए । चार हजार पर्वत भनि मानिएको यो राज्यमा थापाहरूले ३०० वर्ष सम्म शासन गरेका थिए
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
रूम, म्याग्दी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५९३३ रहेको थियो जसमध्ये २७०८ पुरुष र ३२२५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२५४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मालिका गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ नम्बर वडाहरू मालिका गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ७-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
बरञ्जा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४९७७ रहेको थियो जसमध्ये २१८५ पुरुष र २७९२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११३८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मङ्गला गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ नम्बर वडाहरू मङ्गला गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ७-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
रत्नेचौर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २३३३ रहेको थियो जसमध्ये ९८६ पुरुष र १३४७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६२२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बेनी नगरपालिकामा पर्दछ। यो बेनी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो।


समुद्र सतहदेखि करिब ९५० मी. उचाईमा अवस्थित यो गा.वि.स. आकारमा अङ्ग्रेजी अक्षर V जस्तै देखिन्छ । यस गा.वि.स.को वार्ड नं १, २, ३, ४ र ५ समथर भू–भागमा पर्दछन् जसलाई समग्रमा रत्नेचौर भनिन्छ भने अन्य ६, ७, ८ र ९ वडाहरू केही भिरालो स्थानमा रहेका छन् जसलाई अर्जम भन्ने गरिन्छ । यस पावन भूमिको पूर्वमा पवित्र कालीगण्डकी नदीले पर्वत जिल्लासँग जोडेको छ भने, पश्चिम र उत्तरतर्फ ज्यामरुककोट गाविस तथा दक्षिणमा बागलुङ जिल्ला पर्दछ । म्याग्दी जिल्लाको सदरमुकाम बेनी र बागलुङ जिल्लाको सदरमुकाम बागलुङ बजारको बीचमा पर्ने यो गा.वि.स. अन्न उतपादनका हिसाबले अन्न भण्डारको रूपमा पनि चिनिन्छ । अधिकांश जमीन, समथर र सिचाईंको राम्रो सुविधा भएकाले यहाँ धान, गहुँ र मकै जस्ता अन्नबाली पर्याप्त उत्पादन हुने तथा भिरालो जमीनमा कोदो र मकैको राम्रै उत्पादन हुने गर्दछ । यहाँ उत्पादन हुने भुजाले बागलुङ, मुस्ताङ, पोखरा र काठमाडौँ लगायतका शहर बजारहरूमा विक्रि हुने गरेको पाइन्छ ।
ऐतिहासिक पृष्ठभूमी

यो गाउँमा बसोबास कहिलेबाट भयो भन्ने सम्बन्धमा आधिकारिक प्रमाण नभेटियता पनि सिंचाई तथा पिउनेपानीको निमित्त वि.सं. १९८५मा खनिएको कुलो तथा यहाँ भएका चौपारी र ठूलो पोखरी सितका अति पुराना वर, पिपल, आँप तथा चापका वृक्षहरूबाट पनि यस गाउँमा मानिसको बसोबास धेरै पहिलेदेखि नै भएको बुझिन्छ । इतिहासलाई कोट्याएर हेर्दा पर्वत राज्य अन्तरगत भुरे राजाहरूले शासन गर्दै गरेको बखतमा नेपालको एकिकरण अभियानमा बहादुर शाहले यसलाई पनि विशाल नेपाल राज्यमा गाभेको जनश्रुती पाइन्छ । वि.सं. २०१८ सालमा नेपाल अधिराज्यलाई ७५ जिल्लामा विभाजित गरी प्रशासनिक सहजतका लागि विभिन्न गाउँहरूको विभाजन गरिदाका समयमा पनि यो गाउँ ज्यामरुककोट गाउँ पञ्चायत अन्तरगत रहेको र पछि वि.सं. २०३६ साल पश्चात ज्यामरुककोट गाउँ पञ्चायतबाट छुट्टिएर रत्नेचौर गाउँ पञ्चायत हुन गएको हो ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
ताकम

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७५४ रहेको थियो जसमध्ये १६४० पुरुष र २११४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८७८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल धवलागिरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो धवलागिरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो।
ऐतिहासिक बगाले राज्य

(शासन: विक्रम सम्वत्१२४६-१२५१)]]
बगाले कुलका आत्रेय गोत्रका खस क्षत्रिय राजा कालु थापा ताकमका राजा थिए । माहिँला छोरा तारापति थापा पनि यहींका राजा थिए । त्यस्तै जेठा छोरा पूर्णखर (पुन्याकर) थापा पुलाचौर, रुकुमकोटमा साहिँला विरु थापा र ज्यामरुककोटमा कान्छा जशोधर (धर्मराज) थापाले राज्य गरेका थिए । चार हजार पर्वत भनि मानिएको यो राज्यमा थापाहरूले ३०० वर्ष सम्म शासन गरेका थिए ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:म्याग्दी जिल्लाका ठाउँहरू
भेशभूषा संहिता

मनुष्यको भौतिक उपस्थितिको पहलूको रूपमा भेशभूषा संहिता वस्त्र धारण गर्नको लिखित नियम हो (जो विभिन्न समाजमा अलग हुन सक्छ हुनत पश्चिमी शैलीको सामान्यतः मान्य मानिन्छ).

:मानवको भौतिक उपस्थितिको अन्य पहलुहरूमा वस्त्रहरूको सामाजिक महत्त्व छ।

भेशभूषा संहितामा निहित नियम या सङ्केत हुन्छन् जसमा व्यक्तिका कपडाहरू र लाउने तरिका दिइन्छ।
:यो संदेश व्यक्तिको लिंग, आय, व्यवसाय र सामाजिक वर्ग, राजनीतिक र जातीय संबद्धता, आरामको प्रति उनको दृष्टिकोण, फ्याशन, परम्पराहरू, लिंग अभिव्यक्ति, वैवाहिक स्थिति, यौन उपलब्धता र यौन अभिविन्यास इत्यादिलाई संप्रेषित गर्न सक्छ। कपडा निजी या सांस्कृतिक पहिचानको बयान या दावा, सामाजिक समूहको मानकको स्थापना, अनुरक्षण या अवहेलना र आराम र कार्यक्षमताको सराहना सहित अन्य सामाजिक संदेश पनि संसूचित गर्न सक्छन्।
सन्दर्भ
बाह्य लिंक्स

* अधिकांश अमेरिकी निर्वस्त्र हुनुभन्दा मर्नु राम्रो मान्छन् (बीच बज)
* OED नलाईनको प्रविष्टि: स्मार्ट कैजुअल
* नयाँ वेशभूषा संहिता: बिजनेस कैजुअल


श्रेणी:वस्त्र
श्रेणी:समाजशास्त्र
नगरप्रमुख

प्रायः जसो देशमा, एउटा महापौर नगरपालिका सरकारमा सर्वोच्च पदाधिकारी हुने गर्दछ जस्तो कि शहर वा नगरका लागि। संसारभर, स्थानीय कानून र एउटा मेयरको शक्ति र जिम्मेवारीका साथ-साथ रीति-रिवाजका बारेमा एउटा विस्तृत विचलन रहेको छ, जसको माध्यमले एउटा मेयर निर्वाचित वा अन्य कुनै हुन अनिवार्य रहेको हुन्छ। प्रणालीका अनुसार छानिने आधारमा, एउटा महापौर नगरपालिका सरकारको मुख्य कार्यकारी अधिकारी हुन सक्दछ वा एक बहु-सदस्यीय शासित निकायलाई धेरै कम वा कुनै स्वतन्त्र शक्ति दिन सक्दछ, वा पूर्णरुपले औपचारिक भूमिका निर्वाह गर्न सक्दछ। मेयरको चयनका विकल्पमा जनताद्वारा प्रत्यक्ष चुनाव वा एक निर्वाचित गवर्निङ् काउन्सिल वा बोर्डद्वारा चयन गरिने कुरा समावेश रहेको हुन्छ।
इतिहास
ब्रिटिश द्वीप समूह

आधुनिक इङ्ल्याण्ड र वेल्समा, मेयरको स्थिति सामन्ती प्रभुका बेलीफ वा रीव सँग हुने गर्दछ। लण्डनका मुख्य मजिस्ट्रेटले नर्मन विजय पछी शताब्दीभन्दा पनि बढी समयसम्म पोर्ट्रेटको उपाधि हासिल गरे। यस अधिकारीलाई लोकप्रिय रुचाइएको आधारमा छानिएको थियो, जो किङ् जोनबाट प्राप्त एउटा विशेषाधिकार रहेको थियो। १२औं शताब्दीको शुरुवात सम्म, पोर्ट्रीवका उपाधिले मेयरका रूपमा लण्डनका मुख्य अधिकारीका पदनामका रूपमा मार्ग प्रशस्त गरे, त्यसपछि विनचेस्टरद्वारा लगभग ११९० लाई अनुसरण गरियो। १९औं शताब्दीमा, यूनाइटेड किङ्डममा, नगर निगम अधिनियम १८८२, धारा १५ ले मेयरहरुको चुनावलाई विनियमित गरे। मेयरलाई ९ नोभेम्बरमा वार्षिक रूपले निर्वाचित व्यक्ति हुने थियो, जो कि यस प्रकारका पात्र हुने अल्डरमेन वा पार्षदहरुले वा व्यक्तिहरुमा मध्ये नगर परिषदद्वारा चुनिएको थियो। उनको कार्यकालको अवधि एक वर्ष थियो, तर वहाँ पुन: चुनावका लागि पात्र थिए। वहाँ बिरामी वा अनुपस्थितिका समय कार्य गर्नका लागि एउटा डिप्टीको नियुक्ति गर्न सक्दछ र यस प्रकारका डिप्टीलाई एउटा एलडरमेन वा पार्षद हुनुपर्ने व्यवस्था छ। एउटा मेयर जो कि दुई महिनाभन्दा बढी समयभन्दा नगरबाट अनुपस्थित हुन्छ, अयोग्य हुनेछ र उसलाई आफ्नो कार्यालय छोड्नुपरेको थियो। मेयर आफ्नो कार्यालय र आगामी वर्षका समयमा नगरका लागि शान्तिका न्यायबाट बाहिर थिए।
महाद्वीपीय यूरोप
स्क्याडेनेभिया
मेयर देशहरुबाट
अस्ट्रेलिया
ब्राजिल
कनाडा
डोमिनिकन गणराज्य
फ्रान्स
जर्मनी
ग्रीस
भारत
इण्नेडोसिया
ईरान
आयरल्याण्ड
इटली

इटलीमा मेयरलाई सिन्डको भनेर भनिने गरिन्छ, वा अनौपचारिक रूपले प्राइमो सिटाडिनो ("प्रथम नागरिक")। प्रत्येक नगरपालिका (इटालेली: कम्यून) मा आफ्नो मेयर हुने गर्दछ, जो कि स्थानीय सरकारको प्रतिनिधित्व गर्ने गर्दछ। नगरपालिकाका निवासीहरुद्वारा हरेक पाँच वर्षमा मेयरको चुनाव गरिने गरिन्छ, तर दुई कार्यकालपछी तिनलाई अर्को पटक फेरी छानिन सकिने छैन्।
जापान
कजाकस्तान
मलेसिया
माल्टा
माल्दोवा
नेदरल्यान्ड
नेपाल
न्युजिल्याण्ड
पाकिस्तान
फिलिपिन्स
पोल्याण्ड
पोर्गचुल
रोमानिया
रूस
सर्बिया
स्पेन र हिस्पेनिक अमेरिका
स्विडेन
स्विट्जरल्याण्ड
ताइवान
टर्की
यूक्रेन
संयुक्त राज्य अमेरिका
बहु-स्तरीय स्थानीय सरकार
कार्यकारी मेयर
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू
यो पनि हेर्नुहोस्

श्रेणी:समाजशास्त्र
अज्ञेयवाद

अज्ञेयवाद ज्ञान मीमांसाको विषय हो, यद्यपि यसको धेरै पद्धतिहरूमा तत्व दर्शनसित पनि सम्बन्ध जोडिएको छ। यस सिद्धांतको मान्यता छ कि जहाँ विश्वका केही वस्तुहरूको निश्चयात्मक ज्ञान सम्भव हुन्छ, त्यहाँ केही यस्ता तत्त्व वा पदार्थ पनि हुन्छन् जो अज्ञेय छन्, अर्थात् जसको निश्चयात्मक ज्ञान सम्भव छैन। अज्ञेयवाद, संदेहवाद भन्दा भिन्न हो; संदेहवाद वा संशयवाद अनुसार विश्वका कुनै पनि पदार्थको निश्चयात्मक ज्ञान सम्भव छैन।

भारतीय दर्शनको संभवतः कुनै पनि संप्रदायलाई अज्ञेयवादी भन्न सकिन्न। वस्तुतः भारतमा कहिल्यै पनि संदेहवाद एवं अज्ञेयवादको व्यवस्थित प्रतिपादन भएन। नैयायिक सर्वज्ञेयवादी हुन् , र नागार्जुन तथा श्रीहर्ष जस्ता मुक्तिवादीलाई पनि पारिश्रमिक अर्थमा संशयवादी अथवा अज्ञेयवादी मान्न सकिंदैन।

एग्नास्टिसिज्म शब्दको सर्वप्रथम आविष्कार र प्रयोग सन् १८७०मा टमस हेनरी हक्सले (१८२५-१८९५) द्वारा भएको हो।
परिचय

यूरोपीय दर्शनमा जहाँ संशयवादको जन्म यूनानमा नै हो भइ सकेको थियो, वहाँ अज्ञेयवाद आधुनिक युगको विशेषता हो। अज्ञेयवादीहरूमा पहिलो नाम जर्मन दार्शनिक कांट (१७२४-१८०४)को हो। कांटको मान्यता छ कि जहाँ व्यवहार जगत् (फिनामिनल वर्ल्ड) बुद्धि या प्रज्ञाको धारणाओं (कैटेगीरीज औव अंडरस्टैंडिंग) द्वारा निर्धार्य, अतएव ज्ञेय छैन। तत्त्व दर्शनद्वारा अतींद्रिय पदार्थहरूको ज्ञान सम्भव छैन। फ्रेंच विचारक कास्ट (१७९८-१८५७)लाई पनि, जसले भाववाद (पाजिटिविज्म)को प्रवर्तन गर्‍यो, यो मत छ कि मानव ज्ञानको विषय केवल गोचर जगत् हो, अतींद्रिय पदार्थ होइन। सर विलियम हैमिल्टन (१७८८-१८५६) तथा उनको शिष्य हेनरी लांग्यविल मैंसेल (१८२०-१८७१)को मत छ कि हामी केवल सकारण अर्थात् कारणहरूद्वारा उत्पादित अथवा सीमित एवं सापेक्ष पदार्थहरूलाई नै जान्न सक्छौं, असीम, निरपेक्ष एवं कारणहीन (अन्कण्डिशण्ड) तत्वहरूलाई होइन। तात्पर्य यो कि हाम्रो ज्ञान सापेक्ष छ, मानवीय अनुभवद्वारा सीमित छ, र यसै कारण निरपेक्ष असीमलाई समात्नमा असमर्थ छ। यस्तो मंतव्य हर्बर्ट स्पेंसर (१८२०-१९०३)ले पनि प्रतिपादित गरेको छ। सबै प्रकारका ज्ञान सम्बन्धमूलक अथवा सापेक्ष हुन्छन्; ज्ञानको विषय पनि सम्बन्धवाला वस्तु हो। कुनै पदार्थलाई जान्नेको अर्थ हो उसलाई अन्य वस्तुहरूलाई तथा आफुसित सम्बन्धित गर्नु, अथवा उनी स्थितिहरूको निर्देश गर्न जुन उनमा परिवर्तन पैदा गर्छ। ज्ञान सीमित वस्तुहरूको नै हुन सक्छ। अर्थात असीम तत्त्व सम्बन्धहीन एवं निरपेक्ष हो, यसैले त्यो अज्ञेय हो। तथापि स्पेंसरको एक यस्तो असीम शक्तिमा विश्वास छ जुन गोचर जगत् लाई हाम्रो अगाडि ल्याउँछ। सीमाको चेतना नै असीम सत्ताको प्रमाण हो। यद्यपि स्पेंसरले असीम तत्वलाई अज्ञेय घोषित गर्छ, फेरि पनि उसलाई उनको सत्तामा कुनै संदेह छैन।
बाहिरी कडिहरू

* Agnosticism Adherents by Country Interactive world map by ChartsBin.com
* What Is An Agnostic? by Bertrand Russell, [१९५३].
* Why I am Not a Christian by Bertrand Russell (March ६, १९२७).
* Why I Am An Agnostic by Robert G. Ingersoll, [१८९६].
* Dictionary of the History of Ideas : Agnosticism
* Stanford Encyclopedia of Philosophy entry
* Agnosticism from INTERS - Interdisciplinary Encyclopedia of Religion and Science
* Agnosticism - from ReligiousTolerance.org
* What do Agnostics Believe? - A Jewish perspective
* – the relationship between faith and reason Karol Wojtyla [१९९८]
* For a utilitarian analysis of religion, see The (F)Utility of Religion: Who Needs God(s)?–A Prospective Bible for Non-Believers at http://bradmusil.kramernet.org


श्रेणी:दर्शन
श्रेणी:धर्मको आलोचना
श्रेणी:धर्मइतर
काप्रेचौर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५४६७ रहेको थियो जसमध्ये २७७८ पुरुष र २६८९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०४० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कालिमाटी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू कालिमाटी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ५-९ वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कालागाउँ, सल्यान

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६९३० रहेको थियो जसमध्ये ३२५९ पुरुष र ३६७१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३७८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कुमाख गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३-५ वडाहरू कुमाख गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने २,६-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कालीमाटी रामपुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६७७७ रहेको थियो जसमध्ये ३२५२ पुरुष र ३५२५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३२४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कालिमाटी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,५,६,८ वडाहरू कालिमाटी गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने २,४,७,९ वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कालीमाटी काल्चे

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६५१६ रहेको थियो जसमध्ये ३२१३ पुरुष र ३३०३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११८८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कालिमाटी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू कालिमाटी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने १-५ वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कुपिण्डेदह

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७००७ रहेको थियो जसमध्ये ३३६६ पुरुष र ३६४१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२३६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कोटबारा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६९२७ रहेको थियो जसमध्ये ३४४९ पुरुष र ३४७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०७६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बागचौर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-५ वडाहरू बागचौर नगरपालिकाको ६ हो भने १,६,७,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कोटमौला

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५०३० रहेको थियो जसमध्ये २३९७ पुरुष र २६३३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९६७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बागचौर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू बागचौर नगरपालिकाको ८ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
कोर्बाङझिम्पे

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६१८३ रहेको थियो जसमध्ये २७१९ पुरुष र ३४६४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२२७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल छत्रेश्वरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३,९ वडाहरू छत्रेश्वरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ४-८ वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
खलङ्गा, सल्यान

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७६६८ रहेको थियो जसमध्ये ३७०८ पुरुष र ३९६० महिला रहेका थिए भने यहाँ १९४३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल शारदा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ वडाहरू शारदा नगरपालिकाको १ हो भने ४-६ वडा नम्बर २ र ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
घाँजरीपिपल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५९१४ रहेको थियो जसमध्ये २८७८ पुरुष र ३०३६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १११७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३,४,६,८ वडाहरू बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १,२,५,७,९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
थारमारे

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९०९० रहेको थियो जसमध्ये ४४४० पुरुष र ४६५० महिला रहेका थिए भने यहाँ १६६० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बागचौर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ वडाहरू बागचौर नगरपालिकाको १ हो भने ४,५,८ वडा नम्बर २ र ६,७,९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
ढाकाडाम

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७४६० रहेको थियो जसमध्ये ३६२१ पुरुष र ३८३९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११८६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दार्मा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू दार्मा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
दार्माकोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५४३० रहेको थियो जसमध्ये २६१९ पुरुष र २८११ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९८९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दार्मा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,७,८ वडाहरू दार्मा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने २,४-६,९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
देवस्थल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४७८५ रहेको थियो जसमध्ये २२३५ पुरुष र २२५० महिला रहेका थिए भने यहाँ १००२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकामा पर्दछ।

यो बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
निगालचुला

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २३१९ रहेको थियो जसमध्ये ११३१ पुरुष र ११८८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १ नम्बर वडा बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकाको वडा नम्बर १० हो भने २-९ वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
फलावाङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५४५० रहेको थियो जसमध्ये २५५१ पुरुष र २८९९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११२८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल त्रिवेणी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू त्रिवेणी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ६-९ वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
बामे

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५१७३ रहेको थियो जसमध्ये २४५४ पुरुष र २७१९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९५९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू बनगाड कुपिण्डे नगरपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
भल्चौर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७०७६ रहेको थियो जसमध्ये ३५०६ पुरुष र ३५७० महिला रहेका थिए भने यहाँ १२८५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दार्मा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,४ वडाहरू दार्मा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २,५-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
चाँदे

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५२३६ रहेको थियो जसमध्ये २४७६ पुरुष र २७६० महिला रहेका थिए भने यहाँ ८७६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सिद्धकुमाख गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू सिद्धकुमाख गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
बाफुखोला

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४०७९ रहेको थियो जसमध्ये १९२६ पुरुष र २१५३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६३९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बागचौर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू बागचौर नगरपालिकाको ११ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
शिवरथ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६७६३ रहेको थियो जसमध्ये ३२६१ पुरुष र ३५०२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बागचौर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३,४,९ वडाहरू बागचौर नगरपालिकाको ४ हो भने २-५ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
त्रिवेणी, सल्यान

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४७९९ रहेको थियो जसमध्ये २२२० पुरुष र २५७९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०४४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल त्रिवेणी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ वडाहरू त्रिवेणी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ७-९ वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
सिद्धेश्वर, सल्यान

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५१८३ रहेको थियो जसमध्ये २५२४ पुरुष र २६५९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९४३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सिद्धकुमाख गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू सिद्धकुमाख गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू
डाँडागाउँ, सल्यान

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, सल्यान जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४६७१ रहेको थियो जसमध्ये २११० पुरुष र २५६१ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९८५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल शारदा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू शारदा नगरपालिकाको १४ हो भने १-५ वडा नम्बर १५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सल्यान जिल्लाका ठाउँहरू