JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Santa Cruz, Kalifornië

Santa Cruz is die administratiewe hoofstad van die Santa Cruz-distrik van die deelstaat Kalifornië (in die Verenigde State) met 'n oppervlakte van 41 vierkante kilometer en sowat 60 000 inwoners (2010). Die stad lê teen die noordelike kant van die Montereybaai, sowat 100 kilometer suid van San Francisco. 'n Kampus van die Universiteit van Kalifornië in Santa Cruz (Engels: University of California, Santa Cruz) lê noordwes van die stad.
Geskiedenis

duimnael|links|Die vermaaklikheidspark Boardwalk
Die gebied is oorspronklik deur die Ohlone, jagters en versamelaars en een van Kalifornië se Eerste Nasies, bewoon. Op 28 Augustus 1791 het Padre Fermín Lasuén die sendingstasie Santa Cruz gestig, wat na die naamdag van sy stigtingsdatum vernoem is. Dit was die twaalfde van altesame 21 sendingstasies in Alta California (Opper-Kalifornië). Hier het aanvanklik lede van die Ohlone-stam, later ook Yokut begin werk. Die sendingstasie is in 1818 uit vrees vir 'n roofaanval ontruim. In plaas daarvan om dit te beskerm, het Spaanse setlaars die stasie geplunder. Nadat dit later deur 'n aardbewing verwoes is, is die sendingwerk in Santa Cruz gestaak.

Die naam Santa Cruz is later vir die nedersettings in die omgewing oorneem. Terwyl die Ohlone deur Spaanse setlaars verdryf is of aan siektes en dwangarbeid beswyk het, het Santa Cruz in die 19de eeu danksy setlaars van die Amerikaanse Ooskus en Midweste en immigrante uit Skotland, Italië, China en Portugal begin groei. Die Spaanse setlaars is onteien en verdryf, nadat Kalifornië 'n deelstaat van die Verenigde State geword het.

Die Loma Prieta-aardbewing van die jaar 1989 het baie historiese geboue in die binnestad van Santa Cruz verwoes en vyf menselewens geëis. Danksy sy ligging naby die Kaliforniese Silicon Valley het die eiendomspryse as gevolg van die groei in die hoëtegnologiesektor die hoogte ingeskiet, en Santa Cruz word nog steeds as een van die vyf Amerikaanse stede met die hoogste eiendomspryse gelys.
Toerisme

duimnael|links|'n Groot golf breek in Santa Cruz
Santa Cruz, wat ook Surf City USA genoem word, was in 1885 die eerste stad in Kalifornië, waar die branderplankrysport beoefen is. Talle internasionale branderplankrywedstryde vind nog steeds hier plaas.

Die vermaaklikheidspark Santa Cruz Beach Boardwalk is die oudste in Kalifornië. Toerisme is naas landbou, tersiêre onderwys en hoëtegnologie nog steeds een van die hoofsaaklike bronne van inkomste in Santa Cruz.
Ekonomie

Santa Cruz het met die oprigting van die universiteitskampus 'n groot aantal jong mense gelok en ook alternatiewe lewensstyle gewild gemaak. Die stad het sodoende ook 'n sentrum van die organiese boerdery geword.

Die bekendste plaaslike hoëtegnolgie-maatskappye is The Santa Cruz Operation (SCO) (tans Tarantella, Inc.) en Plantronics. Ander belangrike ondernemings, wat hulle hoofkwartiere in Santa Cruz het, is Giro (fietshelme), The Santa Cruz Guitar Company (kitare), Good Earth Tea (tee) en Erik's Deli Café.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf van Santa Cruz
* Santa Cruz Beach Boardwalk
*


Kategorie:Kusstede
Kategorie:Nedersettings in Kalifornië
Griekwaland-Wes

duimnael|links|Kaart van Suider-Afrika in 1885
Griekwaland-Wes is 'n streek in Sentraal-Suid-Afrika, wat nou deel uitmaak van die provinsie Noord-Kaap. Die gebied is oorspronklik deur die Griekwas bewoon.

Griekwaland-Wes het in 1873 'n Britse kolonie geword, met Kimberley as sy hoofstad. In 1880 is die gebied deur die kolonie Kaap die Goeie Hoop geannekseer. Met die stigting van die Unie van Suid-Afrika in 1910 het Griekwaland-Wes 'n deel van die Kaapprovinsie geword, maar het nog steeds sy eie "provinsiale" sportspanne behou.

Nog 'n gebied wat deur die Griekwas bewoon is nadat hulle uit Griekwaland-Wes weggetrek het deur die Vrystaat en Lesotho, het eers as Niemandsland bekend gestaan, maar nadat dit in 1878 deel van die Kaapkolonie geword het, is dit Griekwaland-Oos gedoop.


Kategorie:Geskiedenis van Suid-Afrika
Kategorie:Streke van die Noord-Kaap
Gamkaskloof

duimnael|250px|Die pas af na die Gamkaskloof.

Die Gamkaskloof (ook bekend as Die Hel) is 'n smal, afgesonderde vallei omtrent 20 kilometer lank en 'n maksimum van 600 meter wyd geleë in die Swartberge in die provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Geskiedenis

Die Gamkaskloof is vermoedelik in die vroeë 19de eeu ontdek deur trekboere, maar die eerste inwoner (Petrus Swanepoel) het hom eers in 1830 permanent in die kloof gevestig. Ná hom het die Marais, Cordier, Joubert, Mostert en Nel hulle ook in die kloof gevestig, en die gemeenskap het 'n maksimum grootte van ongeveer 160 bereik. Die inwoners moes altyd te perd oor die Swartberge gaan na Prins Albert en Calitzdorp. Daar was later 'n skool met 'n onderwyser wat op Sondae as kerk gedien het.

Hulle het hul eie koring, groente, vrugte, tee en tabak verbou. Verder het hulle ook witblits gestook en bier van wilde heuning gemaak.

Hulle het lank die regering gevra om 'n pad na die kloof te bou, en die uiteindelike voltooiing in 1962 was sekerlik die begin van die einde vir die gemeenskap. Die kinders het skoolgegaan by hoërskole in die nabygeleë dorpe en meeste het nie teruggekeer na die bestaanslewe in die vallei nie. Bejaardes het ook na aftreeoorde buite die kloof getrek en so het die getal inwoners verminder totdat die laaste persoon, Piet Swanepoel, sy huis in 1991 aan Kaapse Natuurbewaring verkoop het.

Die kloof is in 1997 tot nasionale erfenisgebied verklaar en ingelyf by die Swartberg Natuurreservaat. Die huisies is opgeknap en toegerus met sonkrag en badkamers.
Die Hel

Niemand is seker waar die naam vandaan kom nie. 'n Gewilde storie is dat ene Piet Botha ('n veeinspekteur) die vallei in die 1940's besoek het en 'n besonder moeilike pad bekend as "die leer" geneem het. Hy het die ondervinding as "hel" beskryf. Maar in 1901 tydens die Anglo-Boereoorlog het Deneys Reitz en sy kommando die kloof besoek en toe reeds daarna as "Die Hel" verwys.

Die inwoners het nooit van die naam gehou nie en na hulle self as "Kloovers" verwys.

Die benaming Hel kan moontlik n inkrimping van die term "helling" wees. Iets wat teen 'n hoek lê, en moontlik verwys na die vorm van die klowe en berge.
Verwysings in letterkunde

* In 'n Seisoen in die Paradys, deur B.B. Lazarus (Breyten Breytenbach) het hulle die Gamkaskloof besoek.
* Duiwelskloof deur André P. Brink is geïnspireer deur die Gamkaskloof, maar die storie is nie gebaseer op ware gebeure nie.
Bron Verwysings

* Die Hel
* IOL Oorspronklik gepubliseer in die Cape Times 19 Mei 2003
Eksterne skakels

* Gamkaskloof by Kaapse Natuurbewaring


Kategorie:Valleie van Suid-Afrika
Kategorie:Wes-Kaap
Erfenisdag (Suid-Afrika)

duimnael|regs|300px|Die dag staan ook as Braai#Nasionale Braaidag|Nasionale Braaidag bekend.

Erfenisdag is 'n openbare vakansiedag wat jaarliks op 24 September in Suid-Afrika gedenk word. Voor 1994 was dié dag as Shakadag bekend, waartydens die Zoeloes hulle koning herdenk het. Ná 1994 is dit omskep in 'n dag waarop alle kulture hulle eie erfenis kan herdenk. Dit het egter gou as Braaidag bekend geraak.
Ontstaan

Met die oorgang na 'n nuwe Suid-Afrika het die kabinet besluit dat daar 'n dag (24 September) moet wees waarop Suid-Afrikaners, van watter bevolkingsgroep ook al, hul eie erfenis mag gedenk. Dit het beteken dat niemand moes vergeet wie en wat hy is, of waar hy vandaan kom nie. Elkeen moes op dié dag sy eie kultuur, geskiedenis en kultuurgeskiedenis in ere hou. Dit is toe Erfenisdag genoem.

Oud-president Nelson Mandela het self die woord "reënboognasie" bedink om Suid-Afrika se uiteenlopende kulture, gebruike, tradisies, geskiedenisse en tale te beskryf. Erfenisdag moes ’n viering van daardie kleurryke verskeidenheid wees.

Dit is aan die Departement van Kuns, Kultuur, Wetenskap en Tegnologie, as beskermheer van Suid-Afrika se kultuur, opgedra om jaarliks byeenkomste op 'n nasionale vlak vir Erfenisdag te reël en te bestuur. Die eerste Erfenisdag is op 24 September 1995 gehuldig.

Erfenisdag gaan egter nie net oor die eie kulture van afsonderlike groepe nie, maar veral ook oor uitreiking oor die verskillende kultuurgrense heen. Elemente van nasionale eenheid, nasiebou, versoening en landspatriotisme moet dus benadruk word. Die doel is ook om veral die jeug aan te moedig om Suid-Afrikaners se gedeelde erfenis in ere te hou.

Erfenis is al omskryf as "dit wat ons geërf het: die somtotaal van die natuurlewe en natuurskoon, plekke van wetenskaplike of geskiedkundige belang, nasionale monumente, historiese geboue, kunswerke, literatuur, musiekstukke, volksvoorvaders en -moeders, mondelinge tradisies en museumversamelings saam met hul dokumentasie."

As sodanig staan dit ook nie los van die politieke verlede van Suid-Afrika nie. Soos oud-pres. Mandela op die tweede Erfenisdag in 1996 in 'n toespraak gesê het: "As ons nasie inderdaad soos die spreekwoordelike feniks uit die as van verdeling en konflik moet verrys, moet ons erkenning gee aan diegene wie se onbaatsugtige werke en talente toegewy was aan hierdie doelwit van ’n nie-rassige demokrasie."
Sien ook

* Lys van openbare vakansiedae in Suid-Afrika
* Nasionale Braaidag, inisiatief wat jaarliks op Erfenisdag val.


Kategorie:Kultuur in Suid-Afrika
Kategorie:Openbare vakansiedae in Suid-Afrika
Golden Gate

:Hierdie artikel handel oor die seestraat in Noord-Amerika. Vir die Nasionale Park in Suid-Afrika, sien Golden Gate Hoogland Nasionale Park.


Die Golden Gate (Afrikaans: "Goue Poort") is 'n seestraat met 'n lengte van sowat agt kilometer en 'n wydte van tussen 1,6 en drie kilometer, wat die Stille Oseaan met die San Franciscobaai (Kalifornië, Verenigde State) verbind. Die deurvaart is as gevolg van die groot verskil in waterhoogte tussen eb en vloed oor duisende jare en die water van die riviere Sacramento en San Joaquin geskep. Die bekende Golden Gate-brug oorspan die seestraat sedert die jaar 1930.

Die Golden Gate en sy omgewing verdwyn gedurende die somer dikwels in die newel, sodat die seestraat deur die vroeë Europese seevaarders nie ontdek is nie. Die Spaanse vlootoffisier Juan de Ayala was die eerste Europeër wat op 5 Augustus 1775 deur die Golden Gate geseil het. Die Spanjaarde het die seestraat oorspronklik Boca del Puerto de San Francisco genoem, tog staan dit sedert die groot Kaliforniese goudstormloop van die jaar 1848 onder sy huidige naam bekend.

Destyds het duisende gouddelwers met hulle skepe deur die seestraat gevaar en daarna in die hawe van San Francisco anker gegooi. Aangesien die goudkoors welvaart en rykdom voorspel het, het die publiek die nuwe naam vinnig aanvaar. Die naam het 'n sinoniem vir die "toegang tot geluk" geword.
Eksterne skakels

*


Kategorie:Kalifornië
Kategorie:Seestrate
Bethulie

duimnael|links|230px|Bethulie se NG gemeente Bethulie|NG kerkgebou in 2012.
duimnael|links|270px|Gereformeerde kerk Bethulie|Bethulie se Gereformeerde kerkgebou, ontwerp deur die argitek [[Gerard Moerdijk. Die hoeksteen is gelê op 16 Februarie 1924.]]
duimnael|320px|regs|Bethulie in die laatrepublikeinse tydperk, omstreeks 1895.
duimnael|links|270px|Die Hoërskool Pellissier op Bethulie is so genoem ter ere van die Franse sendeling Jean Pellissier.

Bethulie is 'n dorp in die suide van die Suid-Afrikaanse provinsie Vrystaat, 180 km suid van Bloemfontein, met 2 100 inwoners (2011-sensus), van wie 514 (24,5%) wit was.

Alhoewel Bethulie nie langs een van die provinsiale hoofpaaie lê nie, dien die dorp nogtans as 'n landbou- en spoorwegsentrum. Die naam, wat letterlik "deur God uitverkies" beteken, gaan terug op die direkteure van die plaaslike sendingstasie, wat as die bakermat van die dorp gedien het. Die sendingstasie se hoofgebou, Pellisierhuis, die voormalige tuiste van die Franse sendeling eerw. Jean Pellissier, dateer van 1843 en word as die oudste gebou noord van die Oranjerivier beskou.

Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is van die grootste Britse konsentrasiekampe in Bethulie opgerig. Bethulie is ook die geboorteplek van die Suid-Afrikaanse akteur Patrick Mynhardt, ook bekend as die Boytjie van Bethulie.
duimnael|links|270px|D.H. Steynbrug naby Bethulie
Besienswaardighede

* Die Pellissierhuis is op 20 Julie 1979 geopen en behandel die geskiedenis van Bethulie en sy omgewing. Die huis vertoon ook 'n versameling van 19de-eeuse huis- en landbougereedskap en oorblyfsels van die Vryheidsoorlog.
* Die D.H. Steynbrug naby Bethulie oorspan die Oranjerivier en is met 2 993 meter die langste in Suid-Afrika.
* Die belangrikste toeristebestemmings in die omgewing is Bethuliedam met uitstekende watersportgeriewe en die Mynhardtwildtuin.
Sien ook

* NG gemeente Bethulie
* Gereformeerde kerk Bethulie
* Lys van dorpe in Suid-Afrika


Nota: Afstande per pad gemeet
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in die Vrystaat
Colonia del Sacramento

duimnael|links|'n Tipiese straat in Colonia del Sacramento
duimnael|links|Vuurtoring in Colonia de Sacramento
Colonia del Sacramento (Portugees: Colônia do Sacramento) is 'n dorp in die suidweste van Uruguay, teen die Río de la Plata en sowat 177 kilometer wes van die hoofstad Montevideo af geleë, met 'n bevolking van 25 762 in 2011. Dit is die oudste nedersetting in die land en hoofstad van die departamento Colonia. Veerbote verbind die nedersetting met die Argentynse hoofstad Buenos Aires.
Geskiedenis

Die vesting en dorp is in Januarie 1680 deur die Portugese goewerneur van Rio de Janeiro, Manuel Lobo, in opdrag van die prins-regent Pedro II van Portugal vir verdedigingsdoeleindes gestig. Later het die Spanjaarde, wat hulle aan die oorkant van die Río de la Plata in Buenos Aires gevestig het, vanweë sy strategies belangrike ligging aanspraak gemaak op Colonia del Sacramento. Die inheemse Guaraní-stamme het in 1742 oorlog teen die Portugese gevoer om hulle te verdryf.

In 'n aantal ooreenkomste soos die Verdrag van Madrid van 1750 en die Verdrag van Santo Ildefonso van 1777 het die nedersetting en sy vesting om die beurt onder Spaanse en Portugese bewind gekom, totdat dit uiteindelik vir goed in Spaanse hande gebly het. Later het dit nog een keer onder Portugese heerskappy gekom. Met die inlywing van Uruguay by Brasilië in 1816 as Banda Oriental het die dorp ook 'n tyd lank onder Brasiliaanse bewind gekom.

Die historiese dele van Colonia del Sacramento is in Desember 1995 deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied gelys. Die 17de eeuse katedraal is die oudste kerkgebou in Uruguay.
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
* Amptelike UNESCO bladsy


Kategorie:Kusstede
Kategorie:Nedersettings in Uruguay
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in Suid-Amerika
Kategorie:Voormalige Portugese kolonies
Athlone

:Hierdie artikel handel oor Athlone, 'n voorstad van Kaapstad in Suid-Afrika. Vir die dorp in die Republiek van Ierland, sien Athlone, Ierland.


Athlone is een van die oudste voorstede van Kaapstad (provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika), op die Kaapse Vlakte en suid van die Nasionale Roete 2. Dit is vernoem na Alexander Cambridge, 1ste Graaf van Athlone en goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika in die tydperk tussen 1924 en 1930.

Twee van die bekendste bakens van Athlone is die Athlone-stadion en die torings van die ou Athlone-steenkoolkragsentrale, wat in 2010 gesloop is. Die voorstad is hoofsaaklik 'n woongebied, maar dit beskik ook oor 'n aantal nywerhede en sy eie gelyknamige spoorwegstasie.


Kategorie:Voorstede van Kaapstad
Athlone, Ierland

Athlone (Iers: Baile Átha Luain, wat letterlik "stad by die Luandrif" beteken), is 'n dorp in die Republiek Ierland met 'n bevolking van 21 800 volgens die sensus van 2011.

Athlone is teen die Leerivier en aan die suidelike oewer van die Inisfreemeer, sowat 130 kilometer wes van Tullamore, geleë. Die dorp lê eweneens naby die geografiese sentrum van Ierland en die grense van twee graafskappe (counties) en provinsies. Alhoewel die westelike gedeelte van Athlone in die graafskap Roscommon lê, is die graafskap Westmeath se grens weens administratiewe redes tot by Athlone se dorpsgrens verskuif.


Kategorie:Nedersettings in die Ierse Republiek
Louis Washkansky

Louis Washkansky (1913 – 21 Desember 1967) het die wêreld se eerste menslike hartoorplanting ondergaan.

Washkansky was 'n Litause Jood wat in 1922, toe hy nege was, saam met sy familie na Suid-Afrika geïmmigreer het. Hy was 'n groentehandelaar in Kaapstad. Washkansky het diens gedoen gedurende die Tweede Wêreldoorlog in Oos- en Noord-Afrika sowel as Italië. Na die oorlog trou hy met sy vrou Ann.

Washkansky was 'n geesdriftige sportman. Hy het deelgeneem aan sokker, swem en gewigoptel. Later in sy lewe het sy gesondheid agteruitgegaan. Hy was 'n diabeet en het aan ernstige hartversaking begin ly. Hy het drie hartaanvalle gehad.

Washkansky ondergaan 'n hartoorplanting op 3 Desember 1967 in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad. Die skenker was Denise Darvall, wat in 'n motorongeluk gesterf het. Die hartoorplanting is onderneem deur dr Chris Barnard en sy hartspan. Die operasie was 'n sukses maar Washkansky het 'n verswakte immuunstelsel gehad en sterf aan dubbele longontsteking agtien dae na die oorplanting.
Eksterne skakel

*Suid-Afrikaanse Geskiedenis: Louis Washkansky (Engels)


Kategorie:Litause Jode
Kategorie:Suid-Afrikaanse entrepreneurs
Kategorie:Suid-Afrikaanse immigrante uit Litaue
Kategorie:Suid-Afrikaanse Jode
Kategorie:Suid-Afrikaanse orgaanontvangers
Kategorie:Suid-Afrikaners in die Tweede Wêreldoorlog
Kategorie:Geboortes in 1913
Kategorie:Sterftes in 1967
Denise Darvall

Denise Ann Darvall (27 Februarie 1942 – 3 Desember 1967) was die skenker vir die eerste menslike hartoorplanting wat onder leiding van dr Chris Barnard op 3 Desember 1967 in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad uitgevoer is.

Darvall was ernstig beseer in 'n motorongeluk in Observatory, Kaapstad. Denise se ma is op slag dood in die ongeluk. Denise het skedelbreuk opgedoen en het ernstige kopbeserings gehad. Sy is deur lewensondersteunende apparaat aan die lewe gehou en is breindood verklaar. Teen 21h00 (9 nm) op die dag van die ongeluk het die dokters besluit om pogings om haar by te bring, te staak.

Ná Denise se pa toestemming verleen het, is haar hart geskenk vir die oorplanting op Louis Washkansky. Haar niere is geskenk vir die 10 jarige Jonathan van Wyk. Weens apartheid was die nierskenking aan Van Wyk kontroversieël, aangesien die seun as 'n Kleurling geklassifiseer was en Denise as Blank.
Verwysings
Eksterne skakels

* Suid-Afrikaanse Geskiedenis: Denise Darvall

Kategorie:Geboortes in 1942
Kategorie:Sterftes in 1967
Darvall, Denise
Kategorie:Suid-Afrikaners
Robertson

Robertson is 'n dorp in die Kaapse Wynland-distriksmunisipaliteit van die provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika met sowat 28 000 inwoners (indien die township Nkqubela ook ingereken word).
Geskiedenis

Die dorp het ontstaan toe die NG Kerk 'n gemeente gestig het in 1852. 'n Deel van die plaas Roode Zand is gekoop en die eerste erwe is in 1853 verkoop. Die dorp is vernoem na dr. William Robertson, een van die Skotse predikante wat deur goewerneur lord Charles Somerset na Suid-Afrika gebring is om die tekort aan Hollandse predikante aan te vul maar veral om die Afrikanerbevolking te verengels.
Wapens

Munisipaliteit — Robertson se munisipale raad het in 1913 'n wapen aangeneem: In silwer, 'n geblaarde druiwetros van natuurlike kleur, in die skildvoet vergesel van vier versmalde golwende dwarsbalke van blou en op 'n rooi skildhoof drie afgerukte wolwekoppe van silwer. Die helmteken was 'n regterhand wat 'n kroon vashou; die skildhouers was 'n skimmelperd en 'n volstruis; en die wapenspreuk was "Boutez en avant". Die wapen is in 1974 by die Buro vir Heraldiek geregistreer.

Nkqubela — Die Swart woongebied Nkqubela het oor sy eie plaaslike owerheid beskik van 1982 tot 1996. Die dorpskomitee het in 1989 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: Kepersgewys verdeel, rooi en blou, 'n keper, die piek gepylpunt, alles silwer. Die helmteken was 'n blou muurkroon en die wapenspreuk "Bambanani".

duimnael|links|230px|Robertson se NG moederkerk
Omgewing en ekonomiese aktiwiteite

Danksy sy ligging in die vrugbare Robertsonvallei is landbou nog steeds die steunpilaar in die plaaslike ekonomie. Vroeër het die dorp ook bekend gestaan vir sy wamakery, tog het die spoorweë ná die einde van die Tweede Vryheidsoorlog die vervoersektor begin oorheers en ossewaens heeltemal verdring. Ook die volstruisteelt is weens 'n ekonomiese krisis in dié bedryf ná die einde van die Eerste Wêreldoorlog gestaak. Die boere in die omgewing het hulle vervolgens op die verbouing van wyn en vrugte en die teel van renperde toegespits. Die plaaslike wynbedryf staan lank reeds bekend vir sy goeie brandewyn en muskaatwyn.

Die dienstesektor, veral toerisme, speel 'n steeds belangriker rol op Robertson.
Infrastruktuur

Die R60-streekroete gaan deur die dorp en verbind Robertson met Swellendam en Worcester. Die R317-streekroete tak van die R60 af en verbind Robertson met Bonnievale.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* NG gemeente Robertson
Bron

*
Verwysings
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf vir voornemende toeriste


Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Niterói

Niterói (vroeëre spelling: Nictheroy) is 'n stad in die Brasiliaanse deelstaat Rio de Janeiro met 'n oppervlak van 130 vierkante kilometer en 474 002 inwoners (2007). Niterói is 'n satellietstad sowat 5 kilometer van Rio de Janeiro af en word met hierdie metropool deur 'n brug en 'n veerboot verbind. Niterói staan bekend vir sy hoë lewensgehalte. Die argitek Oscar Niemeyer se Museum vir Kontemporêre Kuns (Portugees: Museu de Arte Contemporânea) is die belangrikste argitektoniese besienswaardigheid in Niterói.
Geskiedenis

duimnael|links|Uitsig oor Niteói en die Museu de Arte Contemporânea (MAC, op die voorgrond) wat in 1991 deur die argitek [[Oscar Niemeyer ontwerp is]]
duimnael|links|Die MAC bied nie net van binne 'n uitsig oor Rio de Janeiro se Guanabarabaai nie
duimnael|links|Die laaste sonlig op 'n herfsaand in die stadsbuurt Camboinhas
Niterói is op 22 November 1573 deur Araribóia, 'n lid van die inheemse Tupí-stam, gestig – dit is die enigste stad in Brasilië, wat deur 'n inheemse Brasiliaan gestig is.

Ná die oorlog teen Frankryk, wat weens 'n geskil oor die Guanabarabaai uitgebreek het, het Araribóia by die goewerneur Mem de Sá aansoek gedoen om 'n stuk land. Nadat die land aan hom toegestaan is, het hy die dorp São Lourenço dos Índios gestig.

Die sentrale regering het die dorp in 1819 amptelik erken en die naam gewysig na Vila Real da Praia Grande ("Koninklike Stad van die lang Strand"). Die dorp het destyds slegs die huidige binnestad van Niterói beslaan, en eers ná die bou van 'n tremlyn in die laat 19de eeu het die stad vinnig begin groei. In die vroeë 20ste eeu het die industrialisering begin.

Die naam van die stad is op 6 Maart 1835 weer gewysig na Nictheroy, wat in die Tupí-taal letterlik "verborge water" beteken. Tegelykertyd het Nictheroy stadstatus gekry. Die naam is later volgens 'n nuwe spelling nog eens na Niterói verander.

Niterói het in die tydperk tussen 1834 en 1975, toe die huidige deelstaat Rio de Janeiro nog in twee state verdeel was, naamlik Rio de Janeiro en die federale distrik Guanabara met die hoofstad Rio de Janeiro, as die hoofstad van die deelstaat Rio de Janeiro gedien. Net in die tydperk tussen 1894 en 1903 het Petrópolis as administratiewe hoofstad gedien. Met die samesmelting van Guanabara en Rio de Janeiro op 15 Maart 1975 het Rio de Janeiro hierdie funksie oorgeneem.


Kategorie:Rio de Janeiro
Kategorie:Nedersettings in Brasilië