JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
रुवाई

thumb|220x220px
रुबाईको सामान्य चिनारी

जसरी गजल अरबी साहित्यको उब्जनि हो अरबबाटनै यसको मुख्य विकास भयो। त्यसै गरी रुबाई पनि अरब मुलुककै फरसी भाषामा हो भन्ने इतिहास बिस्व साहित्यमा निहित छ। गजललाई नेपालमा भित्र्याउने श्रेय मोतिराम भट्टलाई जान्छ तर रुबाईको दरिलो प्रमाण भेटिएको छैन तर यसको रचना गरी पुस्तकको रूपमा प्रकाशन गर्ने श्रेय भने साहित्यकार प्रकास आङ्गदाग्बेलाई जान्छ। उनको ग्याँसको च्याम्बरमा बुद्ध रुवाई सङ्ग्रह प्रकाशनमा ल्याएको पाईन्छ।रुबाई नेपालमा धेरै लामो समयबाट लेखिदै आए पनि यसलाई असर भने मुक्तक र टुक्राले गर्‍यो यसको अर्थ यो हौनकि मुक्तर टुक्रानै रुवाई हुन्।
विश्व साहित्यको इतिहासले बताउँछ कि यो बिधा हजारै वर्ष अगाडि देखि लेखिदै आए पनि यसलाई एघारौँ शताब्दीमा जन्मिएका फारसी आदि स्रष्टा अमर खैय्यामले रुवाईको नामकरण गरी पुर्नजन्म दिए। यस अर्थमा अमर खैय्यामलाई गजलका पिता भन्दा फरक नपर्ला तर नेपालमा भने कसलाई श्रेय जान्छ प्रकाशनको हिसाबमा प्रकास आङ्गदाग्बे पर्छन्। जसरी गजल बिदामा मोतिराम भट्टलाई सम्झिन्छै त्यसरीनै रुवाई बिदामा प्रकास आङ्गदाग्बेलाई सम्झदा फरक नपर्नु पर्ने हो।
इतिहास साँचो छ एघारै शताब्दिमानै खैय्याम द्धरा हजारै रुवाईहरू लेखिए खैय्यामले लेखोको करिब हजार वर्ष पछि मात्र यसले बिस्व साहित्यमा हाँगिने अवसर प्राप्त गर्‍यो। रुवाई बिदा जिवनर जगतमा अतिनै नजिकभएर लेखितापनि खैय्यामको समयमा स्रोत,सामाग्रि , छापा र साञ्चारको विकास नभएको कारण उनको निधनपछि खैय्यामका रचना ब्यवस्थित हुन सकेन्न्। उनका परिवारर अनुरागिहरूले प्रयास नगरेको भने हैन तर लामो समय टिकाउन सकेन्न। अन्त्यमा उनका रचना वेवारिसे लथा लिङ्गभयो। रदि कागजको खातमा उनका रचना पुग्यो।
यसै प्रसङ्गमा एकदिन अंङ्गग्रेजि साहित्यकार फिट्ज्जेरल्डले पसलमा सामान किन्दा सामानसगै पसलेले पोको पारेर दियो र उनले त्यस काजमा लेखिएको कुरा कुनै महत्त्वपुर्ण हुनुपर्छ भनि ठानि उनले फारसि भाषाको अध्यान गरे उनलाई फारसि भाषा अध्यानगर्नकै लागि ८,९ वर्ष लागेको इतिहासमा हेर्न सकिन्छ। त्यस पश्चात उनले फारसि भाषामा लेखिएको रुवाई बिधा अंङ्गग्रेजि भाषामा रूपान्तरण गरेपछि यस बिदाले दिन दुईगुना र रात चैगुनाका दरले बिस्वमा फिजियो। यसरि अंङ्गग्रेजि भाषामा रूपान्तरण भएपछि यस बिधालाई अन्यभासमा रूपान्तरण गरे यसै क्रममा हिन्दि भाषामा रूपान्तरण भयो। हिन्दिभाषामा ल्याउने श्रेयभने हरिवंश राय वच्चनलाई जान्नछ। हरिवंश राय वच्चन भारतिय अभिनेता अमितावच्चनका पिताहुन्।
नेपालमा ल्याउनेको हो भनि ठोस प्रमाण भेटिएको छैन तर पुस्तकको हिसाबमा प्रकास आङ्गदाग्बे लाईनै जान्छ। चाहे जेहोस रुवाई बिधाले जोको हिको मनमा सुटुक्क अटाउछ।
अवधिको खाडि बोलिमा रुबाईलाई रोलाई भनिन्छ। रुबाईको उत्पति हेर्ने हो भने करुण रशबाट आवाज वा शब्द निस्कन्छ। यहिनै रुवाईको पृष्ठ भुमि हो।अहिले नेपाली साहित्यमा पनि रुवाई बिधा अगाडिनै बढेको पाईन्छ। अब यस बिदाका केही नियमको चर्चा गरै।
१.दुइशेरमा पुर्ण हुन्छ,शेरहरू अलग अलग हुनुहुदैन।
२.एउटै भावमा केन्द्रित हुन्छ।
३.यसमा रदिफ आवस्यक छैन हुदा सुनमा सुग्ध हुन्छ।
४.यसलाई अनिवार्य चार हरफमा समेट्नु पर्छ।
अन्यथा अरुनै बिदा हुन् जान्छ।
क) पहिलो हरफ : विषय वस्तुको उठान
ख) दोस्रो हरफ : विषय बस्तुमाथि ब्याख्या
ग) तेस्रो हरफ : विषय बस्तुमा जिज्ञासा वा कौतुहलता
घ) चौथो हरफ : एक मुस्ट भावगत प्रहार
५.रुबाईमा करुण रशको आवश्यक पर्दछ।
अन्त्यमा रुबाई एक साहित्य बगैचाको फुल हो यसलाई रोप्ने काम गरे खैय्यामले गोडमेल फिटजजेरल्ड र हिन्दिमा हरिवश राय बच्चनले भने नेपाली साहित्यको बगैचामा एकमुस्ट बिरुवा लगाए प्रकास आङ्गदाग्बेले अत : यसको गोडमेलर रोपनिको जिम्मा हामि सबैले लियै।
कलम

कलम, लेखनी वा पेन यस्तो वस्तु हो, जसबाट कागजमा मसी द्वारा लेखिन्छ । कलमको प्रयोग अन्य चीजहरूमा पनि लेखनको लागि गरिन्छ । प्राचिन काल देखि आजसम्म अनेक प्रकारले लेखन प्रयोजनको लागि प्रयोग गरिएका छन् जस्तै नरकटको कलम, प्वांखबाट बनेका कलम, फाउंटेन पेन, बाल-पोइंट पेन (बाल-मुखी कलम) आदि ।
alt=|thumb|एक लक्जरी बल पेन
बाहिरी लिङ्कहरू

* penheaven। co। uk/pen_history। php/ कलमको इतिहास
* wima। org/directory/index। htm Writing Instrument Manufacturers Association
* flickr। com/photos/seanaaberg/ Photo of Flair Fi Fo Fum package
* penspinners। com कलम घुमाउने कला


श्रेणी:लेखन उपकरण
विश्व सुन्दरी

विश्व सुन्दरी प्रतियोगिता सबै भन्दा पुरानो सुन्दरी प्रतियोगिता हो जो अहिले सम्म पनि निरन्तर प्रत्येक वर्ष आयोजना हुने गर्दछ। यो प्रतियोगिता संयुक्त अधिराज्यमा एरिक मोर्लेद्वारा सन् १९५१मा सुरु गरिएको हो। सन् २०००मा उनको देहान्त पश्चात उनकी पत्नी जुलिया मोर्लेले प्रतियोगिता सम्हाल्दै आएकिछन्।

विजेताहरूले विश्व सुन्दरी संस्था तथा संस्थाका उद्देश्यहरूको प्रतिनिधित्व गरी विभिन्न भ्रमणहरूमा एक वर्ष बिताउँछन्। परम्परागतरूपमा, विजेताहरू आफ्नो कार्यकाल भरि लण्डनमा नै बस्ने गर्दछन।
विजेताहरू
सबैभन्दा राम्रो प्रदर्शन गर्ने राष्ट्रहरू
विजेताहरूको चित्र दीर्घा


File:Manushi Chhillar at a press conference, 2017.jpg|२०१७: मानुषी छिल्लर, भारत
File:Miss World 2013 Megan Young (cropped).jpg|२०१३: मेगान योङ, फिलिपिन्स
File:Missworld09air.jpg|२००९: कायने एल्डोरिनो, गिब्रालटार
File:Miss Russia 08 Ksenia Sukhinova.jpg|२००८: सेनिया सुखिनोभा, रसिया
File:Miss World 07 ZiLin Zhang.jpg|२००७: झाङ जिलिन, चीन
File:Miss World 06 Tatiana Kucharova.jpg|२००६: ताताना कुचारोभा, चेक गणतन्त्र
File:MajuMantillaHuanchaco.jpg|२००४: मारिया जुलिया मेन्टिला, पेरु
File:2016-02-01 Rosanna Davison.jpg|२००३: रोसाना डेभिसन, आयरल्यान्ड
File:Priyanka nikon camera.jpg|२०००: प्रियंका चोपडा, भारत
File:Yukta Mookhey at the launch of Marc Cain store (cropped).jpg|१९९९: युक्ता मुखी, भारत
File:Linor (cropped).jpg|१९९८: लिनोर अबार्गिल, इजरायल
File:Diana Hayden.jpg|१९९७: डायना हेडेन, भारत
File:Aishwarya rai88 at the 55th Filmfare Awards .jpg|१९९४: ऐश्वर्या राय, भारत
|१९७८: सिल्भाना सुआरेज, अर्जेन्टिना
File:Mary Stavin.jpg|१९७७: मेरी स्टाभिन, स्विडेन
File:Ann Sidney 1965.jpg|१९६४: एन सिड्नी, संयुक्त अधिराज्य
File:Rina Lodders (1963).jpg|१९६२: क्याथरिना लोडर्स, नेदरल्यान्ड
File:Corine Rottschäfer (miss World 1959).jpg|१९५९: कोरिन रोट्सेफर, नेदरल्यान्ड

सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*आधिकारिक वेबसाइट


श्रेणी:सुन्दरी प्रतियोगिता
श्रेणी:विश्व सुन्दरी प्रतियोगिता
बकरी ईद

बकरी ईद (ईद अल अधा) आजभन्दा चार हजार वर्ष पहिला हजरत इब्राहिमले आफ्ना पालनहार अल्लाहका सम्मुख प्रस्तुत गरेका कुर्वानी (बलिदान)को सम्झना स्वरूप मनाइने पर्व हो। यही दिन देखि हिजारी संवतको नयाँ वर्षको सुरूवात हुनेगर्दछ । नेपाल सरकारले बकरी इदको अवसरमा सार्वजनिक बिदा समेत दिने गरेको छ ।
मनाउने तरिका

बिहान सबैरै उठेर नुहाइधुवाई गरी शुद्ध हुने र खुलास्थान वा मस्जिदहरूमा गई नमाज पढ्नुका साथै अङ्गालोका बाँधिएर एकआपसमा शुभकामना आदानप्रदान गर्ने गरिन्छ। नवाज पढेर घर फर्किएपछि बोका, खसी, बाख्रा, राँगा, गाई र भैंसीको वलि दिने परम्परा छ । नेपालमा भने गाइको वलि दिने गरिएको छैन । बलि दिइएको पशुको मासु तीन भाग लगाइन्छ । त्यसमध्ये एक भाग आफू खाने, एक भाग आफ्ना नजीकका मित्रलाई र एक भाग गरीब तथा असहायलाई दिने गरिन्छ । मुस्लिम धर्मग्रन्थका अनुसार आजभन्दा चार हजार वर्ष पहिले हजरत इब्राहिमले सपनामा आफ्नो परमेश्वरले आफ्नो सबभन्दा प्रीय वस्तु मलाई चढाउ भनेको देखेपछि आफ्नै छोरालाई आफैंले छुरी रोपेर बलि दिएको देखेपछि भोलिपल्ट विपनामा त्यसैगरी छुरी हान्दा छोरालाई केही नभई भेडा मरेपछि सोही घटनाको सम्झनास्वरूप यो पर्व मनाउन थालिएको हो।
यो पनि हेर्नुहोस्
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:बङ्गलादेशका राष्ट्रिय दिवसहरू
श्रेणी:नेपालका चाडपर्वहरू
श्रेणी:इस्लाम धर्म
नमाज

को एक मस्जिदमा प्रार्थना गर्दै मुसलमानहरू]]
नमाज (Arabic: , genitive: ; pl. ) इस्लाम धर्माबलम्बीहरूको औपचारिक प्रार्थना हो। नमाज फारसी भाषाको शब्द हो भने यसको उर्दूभाषामा पर्याय अरबीभाषाको शब्द सलात हुन्छ।
विधि

नमाज पढ्नुभन्दा पहिले प्रत्येक मुसलमानहरू वुजू(अर्धस्नान)गर्दछन। अर्धस्नानमा उनिहरू कुहिनोसम्म हात धुन्छन्, मुख तथा नाक सफा गर्दछन्, पूरा अनुहार धुन्छन्। यदि नमाज कुनै मस्जिदमा हुदैछ भने "अजाँ" पनि गरिन्छ। उर्दूभाषामा अजाँको अर्थ पुकार हुन्छ। नमाज तथा अजाँको बीचमा लगभग १५ मिनेटको अन्तर हुन्छ। नमाज सुरु हुनुभन्दा पहिले आस-पासका मुसलमानहरूलाई नमाजको सूचना प्राप्त होस र उनीहरू सांसारिक कार्यहरूलाई छोडेर केही समयको लागि मस्जिदमा खुदा प्रभु)को ध्यान गर्नको आउन भन्ने उद्देश्यले अजाँ गरिने गरिन्छ। नमाज एक्लै अथवा सामुहिक रूपमा पढिन्छ। यदि नमाज समुहमा पढिदै छ भने एकजना अगुवा सबैभन्दा अगाडि उभिन्छ जसलाई इमाम भनिन्छ र बांकि मानिसहरू पंक्ति बाँधेर पछाडि उभिन्छन। इमामले नमाज पढ्छ र अन्य मानिसहरूले उनको अनुशरण गर्दछन।
नमाज पढनको लागि मुसलमान मक्का तिर मुख गरेर खडा हुन्छ, नमाजको इच्छा गर्दछ र फेरि "अल्लाह अकबर" भन्एर तकबीर भन्इन्छ। यसको अनंतर दुवै हातहरू लाई कानहरू सम्म उठाएर छातीमा नाइटोको नजीकै बाँध लिइन्छ। त्यो ठूलो सम्मान देखि खडा हुन्छ। त्यो समझता छ कि त्यो खुदाको अगाडि खडा छ र खुदा उसलाई देख रहेको छ। केही दुआ पढइन्छ र कुरान शरीफ भन्दा केही लेख पढइन्छ, जसमा फातिह: (कुरान शरीफको पहिलो बाब)को पढन आवश्यक छ। यो लेख कहिल्यै उच्च तथा कहिल्यै मद्धिम स्वर देखि पढे जान्छन्। यसको अनंतर त्यो झुकइन्छ, फेरि खडा हुन्छ, फेरि खडा हुन्छ, फेरि सजदामा गिर जान्छ। केही क्षणोंको अनंतर त्यो घुटनोंको बल बस्इन्छ र फेरि सिजदामा गिर जान्छ। फेरि केही अबेर पछि खडा हुन्छ। यिनी सबै कार्योंको बीच-बीच त्यो सानो-सानो दुआएँ पनि पढता जान्छ, जसमा अल्लाहको प्रशंसा हुन्छ। यस प्रकार नमाजको एक रकअत समाप्त हुन्छ। फेरि दोस्रो रकअत त्यहि प्रकार पढइन्छ र सिजदाको उपरांत घुटनोंको बल बस्छ। फेरि पहिले दाहिने तिर मुख फेरता छ र तब बाईं ओर। यसको अनंतर त्यो अल्लाह देखि हात उठाएर दुआ माँगता छ र यस प्रकार नमाजको दुई रकअत पूरी गर्दछ अधिकतर नमाजें दुई रकअत गरेर पढी जान्छं अझ कहिल्यै-कभी चार रकअतोंको पनि नमाज पढी जान्छ। पढनको चाल कम अधिक यही छ।


श्रेणी:इस्लाम धर्म
स्तूप

स्तूप]]
स्तूप (तिब्बती: ), बौद्धहरूले बुद्ध र बौद्ध महासिद्ध गुरुहरूका अवशिष्ट चिन्ह राख्नका लागि बनाउने स्मारक अथवा ढुंङ्गा, माटो, इँट आदिले बनाएको चैत्यहरूलाई स्तूप भनिन्छ। काठमाण्डौ उपत्यकामा रहेको स्वयम्भूनाथ र बौद्धनाथ स्तूपहरू बौद्ध धर्मालम्बीहरूले बनाएको प्रख्यात स्तूपको उदाहरण हुन्।
स्तूपको प्रकारहरू

# शारीरिक स्तूप: शरीर धातु (अस्थि, केश, नङ, दाँत) राखेर बनाइएको स्तूपलाई शारीरिक स्तूप भनिन्छ।
# परिभोग स्तूप: बुद्धले जीवनमा प्रयोग गरेका वस्तु (पिन्डपात्र, छत्र, चिवर, बोधिमन्ड) राखेर बनाइएको स्तूपलाई 'परिभोग स्तूप' भनिन्छ।
# घटना वा उद्देशिक स्तूप: बुद्धको जीवनकालमा केही न केही महत्त्वपूर्ण घटना भएको स्थानमा बनाइएको स्तूपलाई 'घटना वा उद्देशिक स्तूप' भनिन्छ।
# धर्म स्तूप वा पूजा गर्न योग्य स्तूप: धर्म स्तूप वा पूजापरक स्तूप भन्नाले बुद्धको अनुपस्थितिमा बुद्धलाई स्मरण गरी पुज्ने स्तूपलाई भनिन्छ। स्ारनाथको धम्मेक स्तूप पूजापरक स्तूप हो। स्तूपमा प्राणप्रतिस्थापन गरिन्छ।
तथागतको आठ महास्तूपहरू

# पद्मराशिस्तूप
# बोधिप्रप्तिस्तूप
# बहुद्वारस्तूप
# महाप्रातिहार्यस्तूप
# देवलोकावतरणस्तूप
# पुनर्मेलस्तूप
# विजयस्तूप
# निर्वाणस्तूप
सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि नहेर्नुहोस्
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:बौद्ध स्तूप
जीवन

जिवनका धेरै परिभाषा हुन सक्छ्न तर जैविक रूपमा कुनै पनि प्राणिको जन्म देखि मृत्यु का बीचको अवधि नैं 'जीवन' कहलाउँछ। तर हाम्रो जन्म के हाम्रो इच्छाबाट हुन्छ? हुँदैन, यो त प्रजनन प्रक्रिया को
परिणाम हुन्छ जो प्रकृतिका नियमका अन्तर्गत हो। यसका अतिरिक्त जीवनको मुख्य अङ्ग एउटा चेतन तत्त्व छ जो जीवनको सबै क्रियाहरूको साक्षी हुन्छ।
बाहरी लिङ्कहरू

* [http://www। achhikhabar। com/२०११/०7/१२/best-life-quotes-in-hindi/ जीवनका बारेमा महान मानिसहरुका विचार.
तालबाराही मन्दिर

तालबाराही मन्दिर कास्की जिल्लाको पोखरा स्थित प्रसिद्ध मन्दिर हो । फेवातालको बिचमा रहेको यो मन्दिरमा हमेशा दर्शकको भीडभाड रहन्छ । हिन्दु धर्माबलम्बी को मन्दिर भएता पनि सबै धर्मका व्यक्तिहरु यहाँ प्रवेश पाउँदछन् ।

तालबाराही मन्दिरको सुन्दरताले आन्तरिक तथा बाह्य पर्यटनमा निकै टेवा पुर्‍याएको छ । पर्यटकीय सुन्दर नगरी पोखरामा स्थित यो मन्दिर कास्की का घुम्नै पर्ने ठाउँहरूको सूचीमा अग्र पंक्तिमा आउँछ जसका कारण मन्दिरमा पर्यटकहरूको घुइँचो लागिरहन्छ । माछापुच्छ्रे हिमालको छायाँ फेवातालमा परेको दृश्य मन्दिरबाट मनोरम देखिन्छ । कोजाग्रत पूर्णिमा लगायत अन्य धार्मिक पर्वहरूमा यहाँ मेला लाग्दछ । पहिले पानि ले नढाकिएको अवस्थामा यो मन्दिर रहेको थियो ।
तालबाराही को कथा

को बिचमा तालबाराही मन्दिर]]

कास्कीका राजा कुलमण्डन शाहले सर्वप्रथम खरको झुप्रो बनाई मन्दिर स्थापना गरेका थिए । यस मन्दिरको अस्तित्व वि.सं. १६६९ देखि कायम रहिआएको छ । कतै कतै वि.सं. १४४७ देखि अस्तित्वमा रहेको भन्ने अभिलेख पनि पाइन्छ । प्राचीनकालमा माटाको ढिस्कामा एउटा शिला थियो त्यहीं मन्दिर स्थापना गरी बाराहीका रूपमा पूजिन थालिएको थियो ।

तालबाराही देवी सन्यासीको भेषमा रातको समय मन्दिर रहेको वरपरको गाउँ पुग्दा अरु कसैले बास दिएनछन् । एउटी बुढी महिलाले मात्रै उनलाई वास दिइछन् साथै रातमा आँफूसँग भएको रोटी खान दिइछन् ।

जब भोलिपल्ट देवी जान लाग्नुभयो तब देवीले बूढी आमालाई अब यहाँ जलमग्न हुन्छ अन्तै गएर बस्नु भन्नु भएछ र भोली पल्टै ठूलो बाढी आएर जलमग्न भइ बीच भागको ढिस्को मात्रै बचेछ । वि.सं. २०१७ मा राजा महेन्द्रले अहिलेको स्वरूपमा मन्दिर निर्माण गरेका हुन् ।
मन्दिर पुग्ने बाटो

पोखराका विभिन्न ठाउँबाट लेकसाइड जाने गाडीहरु पाइन्छ । लेकसाइड को तालबाराही चोकबाट ५० मिटर भित्र गएपछि साना ठूला डुंगाहरु पाइन्छ र तिनै डुंगामा सयर गर्दै मन्दिर परिक्रमा गर्न ।
सन्दर्भ सामाग्रीहरू

श्रेणी:नेपालका मन्दिरहरू
श्रेणी:पोखराका पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:नेपालको मन्दिर
मन्त्रिपरिषद्

मन्त्रिपरिषद् केही सरकारमा सर्वोच्च कार्यकारी अङ्गलाई दिइने परम्परागत नाम हो। यो शब्द सामान्यतया "मन्त्रिमण्डल" शब्द समान हुन्छ (राज्यपरिषद् पनि त्यस्तै शब्द हो जसले मन्त्रिमण्डललाई पनि सङ्केत गर्न सक्छ। तथापि, केही देशहरूमा (उदाहरणका लागि, स्पेनर भारतमा) सर्तहरू लागू छैनन्। मन्त्रिपरिषद् प्रायः ती मन्त्रीहरू मिलेर बनेको हुन्छ, जो कुनै मन्त्रालयको जिम्मेवारी मान्छन् र सामान्यतया मन्त्रिपरिषद्को अध्यक्ष वा प्रधानमन्त्रीको नेतृत्वमा हुन्छन्। यो शब्द लाई सामान्यतया प्रधानमन्त्रीको मन्त्रिपरिषद्को पर्यायवाची रूपमा पनि प्रयोग गरिन्छ। नेपालको कुरा गर्ने हो भने मन्त्रिपरिषद्का प्रमुख प्रधानमन्त्री हुन्छन् र जिम्मेवारी बाँडफाँड र पदमुक्त पनि प्रधानमन्त्रीकै अधिनमा हुन्छ।
मन्त्रिपरिषद्हरूको सूची

* नेपालको मन्त्रिपरिषद्
* अफगानिस्तानको मन्त्रिपरिषद् (सन् १९७०–८०)
* अल्बानियाको मन्त्रिपरिषद्
* अल्जेरियाको मन्त्रिपरिषद्
* बेल्जियमको मन्त्रिपरिषद्
* भुटानको मन्त्रिपरिषद्
* बोस्निया र हर्जगोभिनाको मन्त्रिपरिषद्
* बुल्गारियाको मन्त्रिपरिषद्
* कम्बोडियाको मन्त्रिपरिषद्
* क्युबाको मन्त्रिपरिषद्
* कोलोम्बियाको मन्त्रिपरिषद्
* इथियोपियाको मन्त्रिपरिषद्
* फ्रान्सको मन्त्रिपरिषद्
* जर्मनेली प्रजातान्त्रिक गणतन्त्रको मन्त्रिपरिषद्
* भारतको मन्त्रिपरिषद्
* इटालीको मन्त्रिपरिषद्
* जर्सीको मन्त्रिपरिषद्
* लेबनानको मन्त्रिपरिषद्
* नेदरल्यान्डको मन्त्रिपरिषद्
**नेदरल्यान्ड अधिराज्यको मन्त्रिपरिषद्
* हङ्गेरीको मन्त्रिपरिषद्
* मोजाम्बिकको मन्त्रिपरिषद्
* पेरूको मन्त्रिपरिषद्
* पोल्यान्डको मन्त्रिपरिषद्
* पोर्चुगलको मन्त्रिपरिषद्
* रसको मन्त्रिपरिषद्
* साउदी अरबको मन्त्रिपरिषद्
* सोमालियाको मन्त्रिपरिषद्
* स्पेनको मन्त्रिपरिषद्
* सिरियाको मन्त्रिपरिषद्
* थाइल्यान्डको मन्त्रिपरिषद्
* टर्कीको मन्त्रिपरिषद्
* सोभियत सङ्घको मन्त्रिपरिषद्
* भियतनामको मन्त्रिपरिषद्
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सरकार
तनहुँसुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २८४५ रहेको थियो जसमध्ये ११८६ पुरुष र १६५९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ७२४ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको (१-३) वडाहरू हाल भानु नगरपालिकामा पर्दछ भने यसको साविकका (४-९) वडाहरू हाल व्यास नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ वडाहरू भानु नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ६,८ वडाहरू व्यास नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ र ४,५,७,९ वडाहरू वडा नम्बर ११ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
देवघाट, तनहुँ

देवघाट नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७६७९ रहेको थियो जसमध्ये ३५६८ पुरुष र ४१११ महिला रहेका थिए भने यहाँ १८९७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल देवघाट गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,६-९ वडाहरू देवघाट गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने २,४,५ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
धरमपानी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३१४१ रहेको थियो जसमध्ये १३५८ पुरुष र १७८३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ७२४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बन्दिपुर गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३-९ वडाहरू बन्दिपुर गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १-२ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
पुर्कोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७१८८ रहेको थियो जसमध्ये ३०४४ पुरुष र ४१४४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १८९४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भानु नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ४,६-९ वडाहरू भानु नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने १-३,५ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
बैदी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४५५१ रहेको थियो जसमध्ये २११२ पुरुष र २४३९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८४४ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको (४-९) वडाहरू हाल देवघाट गाउँपालिकामा पर्दछ भने (१-३) वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ४-९ वडाहरू देवघाट गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने १-३ वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
भानु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३१७५ रहेको थियो जसमध्ये ५७६६ पुरुष र ७४०९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३४७६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भानु नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ५ नम्बर वडा भानु नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो, ६-७ वडाहरू वडा नम्बर २, १,८ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो भने २-४,९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
भिरकोट, तनहुँ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५०१४ रहेको थियो जसमध्ये २१६३ पुरुष र २८५१ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११४६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ऋषिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ८,९ वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २-७ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
सामुङ भगवतीपुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७३०२ रहेको थियो जसमध्ये ३०९२ पुरुष र ४२१० महिला रहेका थिए भने यहाँ १५०३ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको २ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकामा पर्दछ भने (१, ३-९) वडाहरू घिरिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ८ नम्बर वडा घिरिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३, १,५,९ वडाहरू वडा नम्बर ४ र ३,४,६,७ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
मनपाङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६६९८ रहेको थियो जसमध्ये २८६३ पुरुष र ३८३५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७२१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल म्याग्दे गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५,७ नम्बर वडाहरू म्याग्दे गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
माझकोट, तनहुँ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६७९९ रहेको थियो जसमध्ये २८६७ पुरुष र ३९३२ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५२२ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको (१-५, ७-९) वडाहरू भिमाद नगरपालिकामा पर्दछ भने ६ नम्बर वडा घिरिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६ नम्बर वडा घिरिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ७-८ वडाहरू भिमाद नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर ४ र ९ नम्बर वडा वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
मिर्लुङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५२७२ रहेको थियो जसमध्ये २२४१ पुरुष र ३०३१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४२३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भानु नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ वडाहरू भानु नगरपालिकाको वडा नम्बर १२ हो भने ७-९ वडाहरू वडा नम्बर १३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
ऋषिङ रानीपोखरी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३९१७ रहेको थियो जसमध्ये १६४५ पुरुष र २२७५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८६१ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको ९ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकामा पर्दछ भने (१-८) ऋषिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-८ वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने ९ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
राम्जाकोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४६१३ रहेको थियो जसमध्ये २०११ पुरुष र २६०२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९१३ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको ९ नम्बर वडा घिरिङ गाउँपालिकामा पर्दछ भने (१-८) वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-८ वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ९ नम्बर वडा घरिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
रिस्ती

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १९४८ रहेको थियो जसमध्ये ८४५ पुरुष र ११०३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५०७ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको ६ नम्बर वडा हाल भानु नगरपालिकामा पर्दछ भने यसको साविकका (१-५, ७-९) वडाहरू व्यास नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६ नम्बर वडा भानु नगरपालिकाको वडा नम्बर १३ हो भने १-५,७-९ वडाहरू व्यास नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
जामुने भञ्ज्याङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९८३८ रहेको थियो जसमध्ये ४४१६ पुरुष र ५४२२ महिला रहेका थिए भने यहाँ २४०८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल म्याग्दे गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-२,९ नम्बर वडाहरू म्याग्दे गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३-५,८ वडाहरू वडा नम्बर २ र ६-७ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
घिरिङ सुन्धारा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६८८१ रहेको थियो जसमध्ये २९३७ पुरुष र ३९४४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४३० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल घिरिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३ नम्बर वडा घिरिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने २,८,९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो भने ४-७ वडाहरू वडा नम्बर ३ र ९ नम्बर वडा वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
घाँसीकुवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७८३४ रहेको थियो जसमध्ये ३४८४ पुरुष र ४३५० महिला रहेका थिए भने यहाँ १९४२ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकका (२-८) वडाहरू हाल व्यास नगरपालिकामा पर्दछ भने (१,९) वडाहरू बन्दिपुर गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १ नम्बर वडा बन्दिपुर गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ९ नम्बर वडा वडा नम्बर ३ र २-५,७,८ वडाहरू व्यास नगरपालिकाको वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
खैरेनीटार

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०६१९ रहेको थियो जसमध्ये ४६२४ पुरुष र ५९९५ महिला रहेका थिए भने यहाँ २६७९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल शुक्लागण्डकी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ४-५ वडाहरू शुक्लागण्डकी नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १-२ वडाहरू वडा नम्बर २ र ३,६,८ वडाहरू वडा नम्बर ६ र ७,९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
गजरकोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५५७५ रहेको थियो जसमध्ये २४०२ पुरुष र ३१७३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२९९ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकको ९ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकामा पर्दछ भने (१-८) वडाहरू घिरिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ९ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने २,४-७ वडाहरू घिरिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ र १,३,८ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
काहूँशिवपुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७०९८ रहेको थियो जसमध्ये ३०७९ पुरुष र ४०१९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३५३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ऋषिङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३,८ वडाहरू ऋषिङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ४-७,९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
क्यामिन

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५२१३ रहेको थियो जसमध्ये २१९८ पुरुष र ३०१५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३७७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल व्यास नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,७-९ वडाहरू व्यास नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ६ नम्बर वडा वडा नम्बर ८ र २,४,५ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू