JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Stratigrafie

duimnael|250px|Strata in Salta, Argentinië
Stratigrafie is die studie van die veranderende voorkoms van die aarde. Hierdie studierigting, waarby ook die paleogeografie (die rekonstruksie van die vroeë geografie van die aarde) betrokke is, handel veral oor die relatiewe ouderdom, die opeenvolging en die oorsprong van sedimentêre gesteentes. Die verspreiding van gesteentelae en -formasies, die volgorde waarin hulle neergelê is en die vervorming waaraan dié formasies blootgestel is, word bestudeer.
Sedimentêre prosesse

Die stratigrafie van sedimente kan net verstaan word as die plaaslike omstandighede tydens die sedimentasie verduidelik word.
Walther se beginsel

'n Voorbeeld is die stratigrafie van kuslyne. Langs 'n seestrand sal sedimentêre fasies 'n geleidelike afname in korrelgrootte vertoon vanaf gebiede ver bokant die getysone na gebiede ver onder die golfbasis.

Aan kuste is veranderinge in seevlak een van die sleutelveranderlikes wat beïnvloed hoe die strata ontwikkel. Seevlakverandering is voortdurend. Sedimentneerlegging langs kuslyne is ook deurlopend tydens hierdie veranderinge in die seevlak. Wanneer dit styg, noem ons dit 'n transgressie. Wanneer dit val 'n regressie. As die watervlak styg migreer die fasies na die kus. As dit daal, tydens 'n regressie, migreer die fasies seewaarts. Hierdie beginsel is na die Duitse geoloog Johannes Walther vernoem. Dit beskryf hoe veranderinge in seevlak lei tot veranderinge in die stratigrafiese stapeling van strata.
Later veranderings

Die stratigrafie vereis dus kennis van die vormingprosesse van sedimentêre gesteentes. Maar dit is nie voldoende nie omdat gesteentelae wat op 'n bepaalde plek aangetref word later aan vervorming blootgestaan kan hê en daar bv. metamorfe gesteentes gevorm is.
Korrelasie

Wat op een plek aangetref word, verskil ook dikwels van die lae wat elders gevind word, maar daar is ook ooreenkomste. Die studie van stratigrafie vereis ook 'n kennis van die korrelasie met wat op ander plekke gevind word.
Diskordansie

Soms word jonger lae bo-op gesteentes gevind wat baie ouer is en neerslae uit die tyd daartussen ontbreek. Dit word diskordansie genoem en kan net verklaar word as daar insigte is oor wat in die tussentyd met hierdie gebied gebeur het. Ystydperke kan bv. hele bergkettings afgeslyp het. Bv. die kriogenium is 'n periode waarin dit 'n groot rol gespeel het.
Verwysings
Logika

duimnael|regs|300px|'n Logiese bewys.

Logika is 'n vak wat die vorm van argumente in taal ondersoek om vas te stel of hulle geldig, of ten minste aanneemlik, is. Die twee belangrikste soorte logika is proposisionele logika, wat die rol van woordjies soos "nie", "en", "of" en "as" in argumente nagaan, en predikaatlogika, wat die rol van dinge, bewyse hul eienskappe en verhoudings in argumente betrek. Rekenaarwetenskap en kunsmatige intelligensie stimuleer nuwe vertakkings in dié meer as tweeduisend jaar oue wetenskap.
Wat is logika?

Wanneer ons sê "dit is logies", praat ons oor iets wat gesê of geskryf is, dus 'n string sinne in taal, met 'n sekere soort samehang. Die samehang is dat sommige van die sinne (aan die begin) redes gee om aan te neem dat 'n ander sin (teen die einde) waar is. Kyk na 'n eenvoudige voorbeeld van so 'n lys van sinne, wat ons 'n redenasie of argument noem:
* (1) Andries of Bettie gaan.
* (2) Andries gaan nie.
* (3) Dus gaan Bettie.

Die verband tussen (1), (2) en (3) is dít: as (1) en (2) albei waar is, dan moet (3) ook waar wees. Die sinne wat die redes of steun verskaf, (1) en (2), noem ons die aannames of premisse van die argument. Die sin, (3), wat geloofwaardig gemaak of ondersteun word, noem ons die gevolgtrekking of konklusie van die argument.

Ons noem 'n argument geldig as die waarheid van die premisse absoluut waarborg dat die konklusie dan ook waar sal wees: in enige denkbare situasie waarin (1) en (2) waar is, sal (3) ook waar wees. By die beoordeling van die geldigheid, al dan nie, van 'n argument, sê ons nie dat die premisse waar is nie.

Ons hoef niks oor Andries en Bettie en hul ganery te weet om bostaande argument se geldigheid vas te stel nie: as (1) en (2) waar is, dan is (3) ook waar. Ons hoef trouens nie eens te weet waaroor die argument presies gaan nie: "Andries" en "Bettie" mag na 'n man en 'n vrou verwys, of dalk na twee wedvlugduiwe; "gaan" mag beteken "vertrek na die Olimpiese Spele", of dalk "word ontslaan".

Die geldigheid van 'n argument hang dus nie soseer van sy spesifieke inhoud af nie, maar wel van die logiese vorm van sy sinne.
Verlede en toekoms van die logika

'n Onderdeel van die predikaatlogika, die sillogismelogika, is al deur die antieke Griekse filosoof Aristoteles (384-322 vC) opgeteken, maar die groot ontplooiing van die logika het in die negentiende en twintigste eeue plaasgevind, toe die proposisie- en predikaatlogika en hul verband met die wiskunde volledig ontwikkel is.

Die jongste ontwikkelinge in die logika hou sterk verband met die ontstaan van die rekenaar, rekenaarwetenskap en kunsmatige intelligensie sedert die middel van die twintigste eeu. Een van dié ontwikkelinge bestudeer argumente waarin die premisse die konklusie wel aanneemlik maak, sonder om dit absoluut te waarborg. Ander ontwikkelinge bestudeer die logika's van moontlikheid en noodsaaklikheid; van kennis en opvattings; of van tyd: verlede, hede en toekoms.



Kategorie:Formele wetenskappe
Proposisionele logika

As ons kyk na die logiese vorm van sinne wat uit eenvoudige ("atomiese") sinne opgebou is met behulp van die logiese woordjies, konnektiewe, soos "nie", "en", "of" en "as …, dan ...", dan het ons te doen met proposisionele logika, waar 'n proposisie dit is wat 'n sin sê, 'n bewering dus.

Om die logiese vorm van sinne duidelik na vore te bring, gebruik ons in die proposisielogika 'n verkorte notasie, wat uit letters en spesiale simbole bestaan. Die atomiese sinne word deur letters aangedui:
"Andries gaan" skryf ons net as A; en "Bettie gaan" as B.

Die konnektiewe word deur spesiale simbole aangedui:

"nie" deur ¬;
"en" deur Ù;
"of" ("en/of") deur Ú;
"as …, dan ..." deur ®

Met hierdie afsprake kan ons nou ons voorbeeld van 'n argument in die proposisielogika soos volg neerskryf:
* (1) A Ú B
* (2) ¬A
* (3) B

Wat ons hier het, is 'n geldige argumentvorm: vir enige twee sinne in die plek van A en B kry ons 'n geldige argument. Ons kan die geldigheid toets met 'n waarheidstabel: stel "waar" voor met die syfer 1 en "onwaar" met 0; skryf dan al die moontlike kombinasies van die waarheid of onwaarheid van A en B neer; kyk vir elk van hierdie (vier) kombinasies wat die waarheid of onwaarheid van (1), (2) en (3) is; kontroleer of vir al daardie gevalle waar (1) en (2) beide waar is, (3) ook waar is; indien wel, dan is die argumentvorm geldig.


Let op dat daar net een geval (een ry in die tabel) is waarin (1) en (2) beide waar is, naamlik die derde van die vier rye. In daardie geval is (3) ook waar, en ons het dus 'n geldige argument.

Kategorie:Taalkunde
Bewys

In die eenvoudige argument en argumentvorm wat ons as voorbeeld gebruik het, kan mens onmiddellik, as't ware met een gedagtegreep, insien dat dit geldig is, dus dat die konklusie waar moet wees as die premisse waar is. By meer ingewikkelde argumente kan daar 'n groter begripsgaping wees tussen premisse en konklusie – 'n gaping wat ons volgens sekere reëls moet oorbrug met tussenstappe wat ons 'n bewys noem. 'n Voorbeeld:

* (i) Andries of Bettie gaan; A Ú B.
* (ii) As Andries of Chris gaan, dan gaan Bettie ook; (A Ú C) ® B.
* (iii) Dus gaan Bettie; B.

Omdat dit nou nie so maklik is om onmiddellik in te sien dat die argument geldig is nie, bou mens 'n bewys op wat tussenstappe in die argument invoeg, op so 'n wyse dat elke tussenstap se geldigheid onbetwisbaar is.
Die leser word gevra om self sulke tussenstappe in die argument te verskaf. Hier is 'n wenk: Dit is sekerlik 'n logiese waarheid wat ons mag aanvaar dat Andries nie gaan nie of wel gaan; ¬A Ú A. As ons dié twee moontlikhede afsonderlik ondersoek, word dit duidelik dat Bettie in beide gevalle wel gaan.

In die wiskunde noem ons die premisse waarmee ons 'n argument begin die aksiomas en die gevolgtrekkings van bewyse noem ons stellings of teoremas. Om 'n bewys (volgens sekere bewysreëls) vir 'n geldige argument in die wiskunde of elders op te stel, is dikwels uiters moeilik.

Die logikus Kurt Gödel (1906–1978) het in 1930 bewys dat in die proposisie- en predikaatlogika (hieronder) daar vir elke geldige argument wel 'n bewys volgens die betrokke reëls opgestel kan word. Daarteenoor het die logikus Alonzo Church (1903–1995) in 1936 bewys dat daar vir die predikaatlogika geen algemene prosedure (en dus geen rekenaarprogram) bestaan om vir enige argument te beslis of dit geldig of ongeldig is nie.
Eksterne skakels

*


Kategorie:Logika
Predikaatlogika

Dikwels is dit nodig om die atomiese sinne verder te ontleed in die ekwivalent van naamwoorde en werkwoorde. So kan ons die individu Andries aandui met a, die eienskap of aksie "om te gaan" met G( ), en die sin "Andries gaan" met G(a). Ons noem a 'n objeksimbool of konstante en G( ) 'n eenledige predikaat- of relasiesimbool. Enige letters kan gebruik word. In die predikaatlogika sal ons ons eerste argument hierbo só skryf:

*(1) G(a) Ú G(b)
*(2) ¬G(a)
*(3) G(b)

Twee- en drieledige predikaatsimbole word gebruik om relasies tussen twee of drie objekte of individue uit te druk:
P(a,b) kan beteken "a is groter as b"; en Q(a,b,c) kan beteken "a en b is onderskeidelik die pa en die ma van c".

Verder het ons nog name, genoem veranderlikes, nodig. Hiervoor gebruik ons gewoonlik x,y,z,... en hulle verwys nie na 'n spesifieke objek nie, maar na enigeen van al die objekte of individue onder bespreking. Die simbole ("x) lees ons as "vir alle x (uit die besprekingsdomein) geld dat ..." en ($x) lees ons as "daar bestaan (in die besprekingsdomein ten minste een) x sodanig dat ...". Ons kan dus "Iemand is ryk" weergee as ($x)R(x), "Almal is siek" as ("x)S(x), en "Elkeen het 'n pa en 'n ma" as ("z)($x)($y)Q(x,y,z).

Die predikaatlogika 'n baie beperkte uitdrukkingsvermoë in vergelyking met 'n natuurlike taal (soos Afrikaans of Zoeloe of Engels) Dit kan byvoorbeeld nie vrae of bevele of uitroepe weergee nie; kan alle wiskundige argumente (aksiomas, bewyse en stellings) daarin uitgedruk word. Dit speel ook 'n groot rol wanneer mens 'n rekenaar programmeer om te redeneer en 'n programmeertaal soos Prolog is daarop geskoei.

Kategorie:Logika
Biofisika

Biofisika is 'n interdissiplinêre veld wat tegnieke van die fisiese wetenskap toepas ten einde biologiese struktuur en funksie te begryp. Soos enige veld wat raakpunte met verskeie dissiplines het, is dit moeilik om te bepaal presies waar dit begin en waar dit eindig. Enersyds oorvleuel dit met molekulêre biologie en fisiese biochemie, en andersyds met selbiologie en fisiologie. Dit het as 'n afsonderlike dissipline in die 1950's 'n bloeitydperk beleef met die snelle invloei van fisici en hul tegnieke in die biologie. Die voorbeelde wat hieronder verskaf word, is enkele belangrikes van die uitwerking wat fisiese denkmetodes op die studie van biologiese stelsels gehad het.

Teen die middel van die twintigste eeu het moderne fisika in 'n wye reeks toepassings sukses begin behaal. Die omvang daarvan het vertikaal uitgebrei vanaf die ondenkbaar klein binnekant van die kern tot die onbegrypbare eindeloosheid van die heelal. Fisika het terselfdertyd egter ook 'n kragtige horisontale uitwerking op ander vertakkings van die wetenskap gehad - dikwels dmv nuwe instrumentasie - asook op tegnologie. Fisiese metodes het vir biologie opvallende resultate opgelewer. Die ontdekking van die dubbele heliks van die DNS, ontbloot deur die generasie van X-straalbeelde van gekristalliseerde DNS, is sekerlik die mees opvallende voorbeeld wat 'n revolusie in genetika teweeggebring het. Sedertdien kon die meganismes van oorerwing in tasbare, stoflike terme verstaan en uiteindelik selfs gemanipuleer word. Nog 'n baie belangrike voorbeeld is kernmagnetiese resonansiebeelding, wat die vermoë het om chemiese beelde van selle, weefsel en selfs volledige liggame te verkry.
Eksterne skakels

*
Elektronmikroskopie

duimnael|regs|'n Beeld van 'n mier vanaf 'n skandering-elektromikroskoop

In die 1930's het Ernst Ruska die eerste elektronmikroskoop gebou deur gebruik te maak van elektromagnetiese lense om die elektronbundel te fokus.

Transmissie-elektronmikroskopie (TEM) is 'n regstreekse manier om makromolekulêre struktuur te bepaal. Dit het in die 1990's naby-atoomresolusie vir proteïenstrukture bereik. Die elektronkanon-, elektronlens- en elektronkamerastelsels word saam met die dun monsters in 'n vakuumkolom geplaas.
Aangesien die elektrone wat vanaf die monster verstrooi word deur die objektieflens herenig word om 'n vergrote beeld te vorm, word die fase-inligting behou. Dus is geen bykomende eksperimente nodige om fase-inligting te verkry, soos in die geval van X-straalkristallografie nie.
Die elektrongolflengte is ongeveer 0,5 nm, maar beperkings op elektronlensgehalte noodsaak die gebruik van klein openings wat die mikroskoopresolusie tot 10 nm beperk. Hierdie resolusie kan verkry word van moderne TEM'e van dun monsters wat sterk verstrooi en sensitief is vir elektronbundelskade. In die 1950's is die membraantopologie van selstrukture soos die mitochondrion eers op beeld vasgelê in dun snitte van vaste, gedehidreerde en ingebedde biologiese weefsel. Die snitte is met swaar metaalsoute gekleur om die proteïen- en lipiedstrukture sigbaar te maak. In die 1960's is van negatiewe verkleuring gebruik gemaak. Dit is 'n eenvoudige en uiters doeltreffende manier om die algehele vorm en simmetrie van makromolekulêre komplekse te beskou.
Aan die begin van die 1960's, en deur die loop van die 1970's en die 1980's, is die belangrikste beeldprosesseringsmetodes vir biologiese strukture, simmetrie-analise en die driedimensionele heropbou van ikosaëdriese virusse en heliese vesels gevestig.
In die 1990's is krio-TEM ontwikkel in 'n belangrike instrument vir strukturele biologie. Naby-atoomresolusie is bereik vir tweedimensionele kristalle van die membraanproteïene bakteriorhodopsin en tubulien. Gesofistikeerde metodes vir die herstel van versteurings is ontwikkel vir beelde van tweedimensionele kristalle en heliese samestellings. Die snelste ontwikkeling was die verhoging in resolusie verkrygbaar met enkeldeeltjies (ongeveer 70 nm vir hepatitis-B-kerndeeltjies), wat alfaheliese sekondêre strukture geskei het. Hierdie vooruitgang is te danke aan verbeterings in die hoëresolusie-kontras van swak verstrooide monsters wat verkry is deur veldemissiekanonmikroskope te gebruik, verbeterings in rekenaarverwerking en veel groter datastelle.
Bronne

Kategorie:Fisika
Kategorie:Tegnologie
Stade Geoffroy-Guichard

Die Stade Geoffroy-Guichard is 'n meerdoelige stadion in die Franse stad Saint-Étienne. Dit is genoem na Geoffroy Guichard, die stigter van die Franse kettingwinkel-groep Casino. Guichard het die perseel gekoop waarop die stadion opgerig is, en ook die sokkerklub AS Saint-Étienne is oorspronklik deur Casino-werkers gestig.

duimnael|links|Die Stade Geoffroy-Guichard se spelertonnel
In die Stade Geoffroy-Guichard word hoofsaaklik sokkerwedstryde gehou soos dié van die Europese Sokkerkampioenskap 1984, die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998, die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2003 en die Europese Sokkerkampioenskap 2016. Die stadion word daarnaas ook vir rugbywedstryde gebruik en was een van die gasheerstadions van die Rugbywêreldbeker 2007 en die Rugbywêreldbeker 2023.

Die stadion dra die byname le Chaudron vert ("die Groen Ketel") en l'Enfer vert ("die Groen Hel") – 'n verwysing na die plaaslike sokkerklub AS Saint-Étienne se spankleure. Die byname is sedert die 1960's en 1970's gebruiklik toe die klub nog baie gewild was en groot getalle toeskouers gelok het. Die stadion se grootste aantal toeskouers was 47 000 in die jaar 1985.

Die stadion is op 13 September 1931 ingewy en die eerste wedstryd tussen AS Saint-Étienne en FAC Nice het vier dae later plaasgevind.
Fotogalery


Lêer:TifoMaillotBleu.JPG|Franse ondersteuners tydens 'n sokkerwedstryd tussen Frankryk en China in 2006
Lêer:RWC-2007-SCOvsITA.JPG|Wedstryd tussen Skotland en Italië tydens die Rugbywêreldbeker 2007

Wedstryde

Europese Sokkerkampioenskap 1984
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2003
Rugbywêreldbeker 2007
Europese Sokkerkampioenskap 2016
Rugbywêreldbeker 2023
Eksterne skakels

Kategorie:FIFA Wêreldbekerstadions
Kategorie:Rugbystadions in Frankryk
Kategorie:Rugbywêreldbekerstadions
Kategorie:Sokkerstadions in Frankryk
Werkvloei

'n Werkvloei is 'n betroubaar herhalende patroon van aktiwiteite wat die gevolg is van 'n sistematiese organisering van hulpbronne, gedefinieerde rolverdeling en massa-, energie- en inligtingsvloeie wat dan saam 'n werksproses vorm wat gedokumenteer en aangeleer kan word. Werkvloeie word altyd ontwerp met die een of ander prosesdoelwit voor oë, soos om fisiese verandering te vermag, 'n diens te verskaf of om inligting te verwerk.

Werkvloeibegrippe het dikwels noue verbintenisse met ander begrippe wat gebruik word om organisasiestrukture te beskryf, soos silos, funksies, spanne, projekte, beleid en hiërargie. Werkvloeie kan gesien word as die basiese boustene van 'n organisasie. Verskeie sagteware is op die mark beskikbaar wat dit vir gebruikers moontlik maak om ingewikkelde inligtingsverwerking in 'n visuele vorm voor te stel in die vorm van 'n vloeidiagram.
Verwante begrippe

Die begrip werkvloei is nou verwant aan verskeie begrippe wat in operasionele navorsing en ander vakgebiede wat die aard van werk analiseer bestudeer, hetsy kwantitatief of kwalitatief. Die term werkvloei word meer algemeen in sommige nywerhede gebruik waar die begrip 'n meer spesifieke betekenis kan hê.

#Prosesse: 'n Proses is 'n meer spesifieke begrip as werkvloei wat byvoorbeeld van toepassing kan wees op fisiese of biologiese prosesse. In die geval van begrippe wat met werk verband hou, kan 'n werkvloei van 'n proses onderskei word deurdat dit goed omskryfde insette, uitsette en doelwitte het, terwyl 'n werkvloei meer algemeen van toepassing kan wees tot enige sistematiese aktiwiteitspatroon (soos byvoorbeeld die aktiwiteite wat in 'n werkswinkel plaasvind).
#Beplanning en Skedulering: 'n Plan is 'n beskrywing van die logies benodigde, gedeeltelik geordende stel aktiwiteite om 'n spesifieke doelwit te bereik gegewe sekere vertrekpunte. 'n Plan wat met 'n skedule en berekeninge van hulpbrontoekenning gepaard gaan is 'n volledige omskrywing van 'n spesifieke geval van sistematiese verwerking in die strewe na 'n doelwit. 'n Werkvloei kan beskou word as 'n verwesenliking van die meganismes wat vereis word om dieselfde (of soortgelyke) planne herhaaldelik uit te voer.
Geskiedkundige ontwikkeling

Werkvloeie as 'n ondernemingsbestuursbegrip is 'n baie moderne verskynsel. Alhoewel daar waarskynlik indiwiduele pogings kon gewees het met die bou van geskiedkundige geboue soos die piramides om werk rasioneel te organiseer, is die gedagte dat 'n mens waarde kan skep deur werk self te bestudeer en dít dan beter te organiseer, baie modern. Dit is moontlik dat Adam Smith een van die eerstes is wat die gedagte geopper het. Om die ontwikkeling van die begrip te verstaan kan 'n mens kyk na verskeie gebiede waar die begrip gebruik is.


Kategorie:Bestuur
Detroit (rivier)

Die Detroitrivier (Engels: Detroit River, Frans: Rivière Détroit) is 'n rivier van 45 km tussen die St. Clair-meer en die Eriemeer en merk die grens tussen die deelstaat Michigan, Verenigde State, en Ontario, Kanada. Hierdie binnelandse waterweg behoort tot die besigstes van die wêreld.

Die stad Detroit is geleë waar die Detroitrivier uit die St. Clair-meer vloei na die Eriemeer.


Kategorie:Michigan
Kategorie:Ontario
Kategorie:Riviere in Kanada
Kategorie:Riviere in die Verenigde State van Amerika
Pous Anastasius I

Anastasius I was die 39ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Anastasius I is 'n Romein van geboorte. Op 27 November 399 volg hy Pous Siricius op en regeer tot sy dood op 19 Desember 401. Hy word opgevolg deur Pous Innocentius I. Die naam ‘Anastasius’ beteken ‘die heropgestane’.
Pontifikaat

Pous Anastasius I het Origenisme (die leerstellings van die teoloog Origenes van Alexandrië) veroordeel. Hy was bevriend met Hieronimus van Stridon, Augustinus en Paulinus van Nola. Daar word gesê dat hy die vader van sy opvolger Pous Innocentius I was.

Volgens oorlewering het hy karig en baie vroom gelewe. Daar is slegs drie briewe van hom wat behoue gebly het. Pous Anastasius I het die kerkskeuring met die kerk van Antiogië oorbrug.
Verering

Anastasius word as heilige in die Rooms-Katolieke Kerk vereer. Sy feesdag is 19 Desember. Die reliek van Anastasius is in 846 saam met die reliek van sy opvolger Pous Innocentius I deur die Saksiese hertog Liudolf na Gandersheim gebring.
Verwysings

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
Eksterne skakels

*
*
Nota

Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Kategorie:Geboortes in 340
Anastasius I
Anastasius I
Kategorie:Sterftes in 401
Montréal, Yonne

Montréal is 'n munisipaliteit (commune) in die Franse département Yonne (gewes Boergondië-Franche-Comté).
Geografie

Montréal is op 'n heuwel bo-oor die Sereinrivier en sowat tien kilometer oos van Avallon geleë.
Geskiedenis

duimnael|links|250px|Die kapittelkerk (église collégiale)
Montréal pronk met 'n geskiedenis wat tot die 6de eeu teruggaan. Destyds het koningin Brunehilde hier gebly. Die dorp is in 888 deur Noormanne ingeneem. In die 11de eeu het die magtige Anséric-gesin Montréal oorheers. In die 13de eeu is die dorp versterk. Op die heuwel van Montréal het destyds ook 'n kapittelkerk ontstaan.

Koning Frans I van Frankryk het 'n tyd lank in Montréal gebly. Die kasteel en versterkings van die dorp is later op bevel van koning Hendrik IV van Frankryk afgebreek.


Kategorie:Nedersettings in Boergondië-Franche-Comté
Kategorie:Boergondië
Kategorie:Munisipaliteite in Boergondië-Franche-Comté
Suid-Afrikaanse etniese groepe en kulture

duimnael|400px|Oorheersende bevolkingsgroepe in Suid-Afrika:


Suid-Afrika staan bekend as die "Reënboognasie" weens sy etno-kulturele verskeidenheid. Die Khoisan of Boesmans word as die oudste inwoners van Suid-Afrika geag.

Die etniese kulture van Suid-Afrika behoort aan 'n aantal breër kulturele en linguistiese groepe:

* Die Sotho, bestaande uit die Noord-Sotho's, die Suid-Sotho's en die Tswanas.
* Die Sjangaan, Tsongas en Vendas van die noordelike streke, wat as eiesoortige groepe onderskei word.
* Die grootste groep is die Nguni, wat bestaan uit die Zoeloe-, Swazi-, Xhosa- en Ndebele-volke.
* Europese etniese groepe in Suid-Afrika, waaronder Afrikaners en Anglo-Afrikane die beduidendste is.

Ten spyte van die eenheid gesuggereer deur taalooreenkomste, toon hierdie etniese groepe uiteenlopende kulturele kenmerke.
Sien ook

* Griekwas
* Kaap-Maleiers
* Khoisan
* Bruin mense
Eksterne skakels