JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Olivier

Olivier kan verwys na enige van die volgende:
Literêre figure

* Olivier, 'n paladyn (ridder) in die Oudfranse Rolandslied.
Manlike voornaam

* Die Normandies-Franse, Nederlandse en Afrikaanse vorm van 'n oud Germaanse manlike voornaam; sien Olivier (voornaam)
Van

* Jan Hendrik Olivier (1848 – 1930), Boeregeneraal tydens die Tweede Vryheidsoorlog
* Cornelis "Kerneels" Hermanus Olivier (1851 – 1924), Boeregeneraal tydens die Tweede Vryheidsoorlog
* Laurence Olivier (1907 – 1989), Engelse akteur
* Phil Olivier, (1918 – 2008), N.G predikant, assistentredakteur van die Kerkbode en samesteller van Ons gemeentelike feesalbum
* Coreen Olivier, Suid-Afrikaanse aktrise
* Fanie Olivier, Afrikaanse digter
* Naas Olivier, Suid-Afrikaanse rugbyspeler
* Duanne Olivier, Suid-Afrikaanse krieketspeler
* Wynand Olivier (gebore 1983), Springbokrugbyspeler.


Kategorie:Afrikaanse vanne
Bruin

Bruin is 'n kleur wat bestaan uit 'n vermenging van rooi, swart en geel/oranje.
Kleurkoördinate

Volgens verskeie kleurskemas word bruin as volg voorgestel:


American bison k5680-1.jpg|'n Bison
Menschliches Auge.jpg|'n Menslike oog
Roasted coffee beans.jpg|Geroosterde koffiebone
Tartachocolate.jpg|Sjokoladekoek
First Rain (228226305).jpg|Modder
Brown ribbon.svg|'n Bruin strik om die bewustheid van dermkanker te bevorder
Godward-A Classical Beauty In Profile.jpg|'n Brunet met bruin kleredrag
Paperbark Maple Acer griseum Bark Closeup 3008px.jpg|Die bas van 'n esdoringboom

Sien ook

* Lys van kleure
* Ligbruin
* Oranjebruin


Kategorie:Kleure
Tadamichi Kuribayashi

Tadamichi Kuribayashi (Japannees: 栗林忠道 Kuribayashi Tadamichi; 7 Julie 1891 - ca. 26 Maart 1945) is gebore in die Nagano-prefektuur in Japan. Kuribayashi was 'n Luitenant-Generaal in die Keiserlike Japannese Weermag en was meestal bekend as die hoof van die keiserlike garnisoen op die eiland van Iwo Jima gedurende die Tweede Wêreldoorlog.

Kuribayashi was aangestel deur die eerste minister Hideki Tojo om Iwo Jim te verdedig. Hy het 20 000 soldate onder sy beheer gehad met geen lugmag of vloot nie en dit teen 'n Amerikaanse mag van 100 000 soldate. Gedurende die oorlog het slegs 296 Japannese soldate oorgegee. Kuribayashi het vele briewe aan sy familie geskryf wat 'n goeie historiese perspektief oor die Slag van Iwo Jima geskep het.
Lewe voor die oorlog

Kuribayashi was van samoerai-afkoms en ook 'n aristokraat. Hy was 'n gedidukeerde familie man en het ook baie briewe aan sy vrou, seun en dogter geskryf gedurende sy reise. Kuribayashi het skoolonderrig in Kanada gekry en in 1928 het hy twee jaar as 'Adjunk militêre attache' in Washington, D.C. gedien. Gedurende hierdie tyd het hy deur die Verenigde State getoer en baie oor Amerikaanse produksie geleer en dit het net sy oortuiging versterk dat Japan nooit in 'n oorlog met Amerika betrokke moet raak nie. Ten spyte van sy kontroversiële standpunt was hy een van die min soldate wat 'n afspraak met keiser Hirohito gehad het.
Kuribayashi in films

Kuribayashi is gespeel deur Ken Watanabe in Letters from Iwo Jima, 'n film geskep deur Clint Eastwood oor die Slag van Iwo Jima deur die Japannese se perspektief.


Kategorie:Japannese militariste
Kategorie:Japannese in die Tweede Wêreldoorlog
Kategorie:Generaals
Kategorie:Geboortes in 1891
Kategorie:Sterftes in 1945
Olivier (voornaam)

Olivier is die Normandies-Franse, Nederlandse en Afrikaanse vorm van 'n oorspronklik Germaanse manlike voornaam wat in Oudnoors as Anleifr of Olafr bestaan het en sy etimologiese wortels in Oudnoors an* "voorvaders" en leifr "oorblyfsel; seun" het. Die voornaam sou dus "seun van die voorvaders" beteken. Die vroulike ekwivalente van die voornaam is Olivia en Olly.

'n Ander afleiding verwys na die Latynse oliva "olyf(boom), olyftak" en olivarius "olyfboomplanter". Aangesien die olyfboom in die antieke tydperk as 'n simbool van vrede beskou is, sou die Latynse betekenis van die naam "olyfdraer" of "vredebrenger" wees.

Die voornaam het onder die invloed van die Karolingiese epiek, veral die Karelromans en die beroemde Rolandslied, waarin Olivier een van Roland se paladyne is, reeds vroeg in die Middeleeue baie gewild geraak. Ouers het dikwels twee van hulle seuns Roland en Olivier genoem.

Die voornaam word deesdae in Nederland, Vlaandere, Suid-Afrika en Namibië min gebruik, maar is nog steeds gewild in Franstalige gebiede soos Frankryk, Wallonië, Wes-Switserland en Québec.

Die Duitse vorm Oliver is in Duitsland ná die Tweede Wêreldoorlog gebruik, terwyl die Engelse Oliver wél in William Shakespeare se komedie As You Like It voorkom, maar later moontlik onder die invloed van Oliver Cromwell nouliks aan kinders gegee is en eers in die 19de eeu met Charles Dickens se Oliver Twist weer opgekom het.

In Shetland, wat eeue lank onder Skandinawiese invloed gestaan het, het die naam Olaf versmelt
met Oliver. In Skotland is Oliver in 2008 24ste gelys in die land se ranglys van die 100 gewildste voorname vir seuns.
Variante

* Nederland, Vlaandere: Fier, Oluvier
* Engelse taalgebied: Ol, Ollie
* Skotland: (Gaelies) Olaghair
Verwysings

;Hoofbron
* Van der Schaar, Dr. J.: Woordenboek van voornamen. 13de druk. Utrecht/Antwerpen: Uitgeverij Het Spectrum 1983

Kategorie:Manlike voorname
Zoliswa Nkonyana

Zoliswa Nkonyana († 4 Februarie 2006, Kaapse Metro) was 'n jong Suid-Afrikaanse vrou wat vanweë haar seksuele oriëntering wreedaardig deur 'n Swart gepeupel vermoor is.
Slagoffer van Swart homofobie

Nkonyana, 'n 19-jarige vrou uit die Swart dorpsgebied Khayelitsha, was saam met haar vriendin op pad huis toe toe hulle deur 'n skoolmeisie as tomboys gesmaad is wat graag "verkrag" sou wou word. Die twee jong vroue is daarna deur 'n gepeupel van jong Swartmans omsingel. Terwyl Nkonyana se vriendin kon ontvlug, is Nkonyana met gholfstokke geslaan, met bakstene bestook en met messe gesteek. Sy is kort daarna in 'n hospitaal oorlede. Sowat vierhonderd mense het haar begrafnis bygewoon, en die Swart dorpsgebied Gugulethu se eerste gay pride-betoging het op 19 Februarie ter ere van Zoliswa plaasgevind. Volgens plaaslike nuusberigte is ses mans in hegtenis geneem en van moord aangekla.
Buitelandse reaksies

Die moord het skerp reaksie in veral die Verenigde State uitgelok. Die menseregte-organisasie Human Rights Watch het 'n beroep gedoen op die Suid-Afrikaanse regering om teen die skuldiges op te tree. Alhoewel die land se nuwe grondwet die eerste wêreldwyd was wat mense teen seksuele diskriminasie beskerm, word volgens mensereg-aktiviste veral Swart en Bruin lesbiese vroue in Suid-Afrika slagoffers van seksistiese geweldpleging soos verkragting.
Verwysings

* Human Rights Watch News: Moord werp lig op geweldpleging teen lesbiese vroue in Suid-Afrika
* Kaapstad se Triangle Project kritiseer tradisionele Swart leiers se haatspraak teen LGBT-gemeenskappe
* Amnesty International LGBT Concerns - Suid-Afrika: Trots en vooroordele
* International Federation of Black Prides (VSA): Gay-wees in Suid-Afrika


Kategorie:Suid-Afrikaanse aktiviste
Kategorie:Homofobie
Kategorie:Sterftes in 2006
Abraham van Riebeeck

Abraham van Riebeeck (Kaapkolonie, 18 Oktober 1653 - Batavia, 17 November 1713) was die Goewerneur-Generaal van Nederlands-Indië. Hy is in die Kaap in Suid-Afrika gebore as die seun van Jan van Riebeeck en Maria van Riebeeck. Na voltooiing van sy studies in Nederland in 1676 sluit hy by die VOC as koopman.

Van 1709 tot sy dood in 1713, was hy goewerneur-generaal van Nederlands-Indië. Hy was een gretige ontdekkingsreisiger wat enkele lang en kort reise in Nederlands-Indië onderneem het.
Verwysings

Kategorie:Goewerneurs-generaal van Nederlands-Indië
Kategorie:Geboortes in 1653
Kategorie:Sterftes in 1713
Eva Krotoa

Eva Krotoa (ca. 1643 – 29 Julie 1674) was 'n Khoi-vrou wat as jong meisie deur Jan en Maria van Riebeeck in hulle huis in die Kaap opgeneem is as speelmaat en kinderoppasser vir die Van Riebeeck-kinders. Sy was 'n broerskind van Herrie die Strandloper (Autshumato). Haar Khoi naam was Krotoa, maar sy is deur Maria van Riebeeck na Eva hernoem. Krotoa kon Nederlands en Portugees praat en het as tolk vir die Nederlanders aan die Kaap gewerk.

Op 3 Mei 1662 is Eva in die ou fort gedoop. 'n Paar dae later, op 7 Mei 1662, verlaat haar aangenome familie, die Van Riebeecks, die Kaap. Op 12 April 1664 is sy, weer eens in die fort in die Kaap, met Pieter van Meerhof uit Kopenhagen, Denemarke getroud. Van Meerhof het in 1659 as soldaat na die Kaap gekom. Van Meerhof is in Mei 1665 aangestel as superintendent van die gevangenis op Robbeneiland. Meerhof sterf in 1668 tydens 'n ekspedisie na Madagaskar. Die egpaar het drie kinders gehad, Jacobus, Salamon en Pieternella. Eva keer in Februarie 1668 terug na die Kaapse vasteland.

Ná haar man se afsterwe raak Eva aan drank verslaaf en begin sy 'n losbandige lewe lei. Reeds in Februarie 1669 besluit die kerk om haar en Pieter van Meerhof se kinders uit haar sorg weg te neem en tydelik by ene Jan Reynierszoon en sy vrou te plaas. Op 1 Maart 1669 is die kinders by Barbara Geems geplaas, wat blykbaar 'n bordeel in die Kaap bedryf het. Eva het later nog twee kinders, Jeronimus en Anthonij, gehad. As gevolg van die toenemende verleentheid wat sy vir die Kompanjie en die Nederlanders aan die Kaap geword het, is sy na Robbeneiland verban waar sy op 29 Julie 1674 oorlede is. Sy is volgens Christen-gebruik in die Nuwe Kasteel in die Kaap begrawe.

Twee van Eva en Pieter Meerhof se kinders, Pieternella en Salamon, is in 1677 toegeken aan Bartholomeus Borns, wat in dieselfde jaar na Mauritius verhuis het. Pieternella is op 'n jeugdige ouderdom getroud met Daniel Zaaiman van Vlissingen, Nederland. Agt kinders is uit die huwelik gebore. In 1709 het die Zaaiman-gesin uit Mauritius teruggekeer na die Kaap.

Eva is 'n vroeë nie-Europese voorouer van sommige Afrikaner-families. Bekende Afrikaners van wie sy 'n stammoeder is, sluit in Paul Kruger, Jan Christian Smuts en Frederik Willem de Klerk.
Verwysings

Kategorie:Geskiedenis van Suid-Afrika
Kategorie:Khoikhoi
Kategorie:Geboortes in 1643
Kategorie:Sterftes in 1674
Kaapprovinsie

Die Provinsie van die Kaap die Goeie Hoop, beter bekend as die Kaapprovinsie (of kortweg die Kaap of Kaapland) het op 31 Mei 1910 ontstaan toe die Unie van Suid-Afrika gestig is. Die Kaapkolonie het op daardie datum in sy geheel formeel die Kaapprovinsie geword, met Kaapstad as provinsiale hoofstad.

Die Parlementsgebou van die Kaapkolonie in Kaapstad het die tuiste geword van die Unie-Parlement en die provinsie se eie wetgewer is die Kaapse Provinsiale Raad genoem. Die raad het ’n Administrateur aan die hoof gehad, wat bygestaan is deur ’n Uitvoerende Komitee, waarvan die lede verkose lede moes wees van die Provinsiale Raad. Die provinsiale staatsdiens het bekend gestaan as die Kaaplandse Provinsiale Administrasie (KPA), met verskeie afdelingsrade reg oor die provinsie versprei.

Sedert Januarie 1921 is Walvisbaai deur die Kaaprovinsie geadministreer (met 'n onderbreking tussen 1 Oktober 1922 en 30 Augustus 1977 toe dit deur Suidwes-Afrika geadministreer is, alhoewel dit ingevolge internasionale reg steeds 'n mandaatgebied van die Kaapprovinsie gebly het).

Ná die onafhanklikheid van Namibië in 1990 is Walvisbaai op 1 Maart 1994 aan Namibië oorhandig.

Die Kaapprovinsie het stam-trustgebiede in sy oostelike dele en in die verre noorde ingesluit, wat onder die beleid van apartheid uitgemerk is vir “tuislande” of “Bantoestans” en wat in die laat 1970's en vroeë 1980's “onafhanklike” state geword het – hulle het ’n status bereik wat deur Suid-Afrika erken is, maar deur geen ander land nie.

* Transkei, wat vanaf die Groot-Keirivier tot aan die Mtamvunarivier (op die grens met Natal) gestrek het, was die eerste om op 26 Oktober 1976 onafhanklik te word. Hierdie gebied het die afdelingsraad Griekwaland-Oos van die res van die Kaapprovinsie afgesny en twee distrikte is aan Natal oorgedra.
* Bophuthatswana, wat bestaan het uit geïsoleerde stukke grond versprei oor die verre Noord-Kaapland en twee ander provinsies, het op 6 Desember 1977 onafhanklik geword.
* Ciskei, wat vanaf die Groot-Visrivier tot die buitewyke van Oos-Londen en noordwaarts tot naby Queenstown gestrek het, het op 4 Desember 1981 onafhanklik geword.

Die einde van apartheid in 1994 het ook die einde van die Kaapprovinsie beteken en dit is in vier dele verdeel: Wes-Kaap (hoofstad Kaapstad) en Noord-Kaap (hoofstad Kimberley), wat nie deur “tuislande” geaffekteer is nie, en Oos-Kaap (hoofstad Bhisho), en die Provinsie Noordwes, wat deels of in hulle geheel die drie “onafhanklike” state wat vroeër uit Kaapland gesny is, ingesluit het.
Bronnelys

* Mike Oettle: Armoria Civica


Kategorie:Noord-Kaap
Kategorie:Oos-Kaap
Kategorie:Vorige provinsies van Suid-Afrika
Kategorie:Wes-Kaap
Luciano Floridi

Luciano Floridi is op 16 November 1964 in Rome gebore. Hy het filosofie aan die Universiteit van Rome "La Sapienza" studeer en het sy doktorsgraad in filosofie behaal aan die Universiteit van Warwick.
Hy is professor in filosofie aan die Oxford Universiteit en Bari Universiteit.
Werke

* Augmented Intelligence — A Guide to IT for Philosophers. Roma: Armando, 1996.
* Scepticism and the Foundation of Epistemology - A Study in the Metalogical Fallacies. Leiden: Brill, 1996.
* Internet - An Epistemological Essay. Milano: Il Saggiatore, 1997.
* Philosophy and Computing: An Introduction. London/New York: Routledge, 1999.
* Sextus Empiricus, The Recovery and Transmission of Pyrrhonism. Oxford: Oxford University Press, 2002.
* The Blackwell Guide to the Philosophy of Computing and Information. Oxford: Blackwell, 2003.
Wikiskakels

* Information ethics
* Philosophy of information
Eksterne skakels

* www.philosophyofinformation.net
* Interview for the American Philosophical Association — Philosophy And Computing Newsletter
* Biography
* Biography, in Italian, from Cervelli in Fuga (Roma: Accenti, 2001)
* Where are we in the philosophy of information? The Bergen podcast
* Floridi's Information Ethics, video of a workshop at NA-CAP


Kategorie:Italiaanse filosowe
Kategorie:Geboortes in 1964
Kategorie:Lewende mense
Waikiki

duimnael|regs|300px|'n Skemer-uitsig oor Waikiki-strand Waikiki [ʋaikiːkiː] is 'n stadswyk van Honolulu (Hawaii, Verenigde State) aan die suidkus van die eiland Oahu met 'n oppervlak van twee vierkante kilometer en 19 720 inwoners (2000).

Waikiki lê in die suidooste van Honolulu en strek van die Ala Wai-kanaal (wat gegrawe is om die vroeëre moerasgebiede droog te lê) in die weste en noorde tot by die bergspits Diamond Head in die ooste. Die naam beteken in Hawaiiaans letterlik "Spuitende Water" en verwys na die bronne en stroompies, wat vroeër in die moerasgebiede uitgemond en Waikiki van die binneland geskei het.

Waikiki, die bekendste toeristeoord van Hawaii, het al eeue lank as 'n ontspanningsplek gedien en is veral deur die Hawaiiaanse koninklike gesin as 'n rusplek gebruik. Vandag word die buurt met sy talle wolkekrabber-hotelle (waaronder die Hilton Hawaiian Village, die Halekulani, die Hyatt Regency Waikiki en die Sheraton Waikiki, asook historiese hotelle uit die vroeë 20ste eeu soos die Moana Surfrider Hotel en die Royal Hawaiian Hotel) as die sentrum van Hawaii se toerismebedryf beskou. Die buurt beskik naas sy luukse hotelle ook oor 'n dieretuin, 'n akwarium en talle winkels.

Waikiki-strand is een van die mees bekendes ter wêreld en spog sedert 2001 met gratis rolprent-vertonings op 'n 30-voet-skerm ("Sunset on the Beach").
Geskiedenis

duimnael|regs|250px|Die Moana-hotelduimnael|regs|250px|The Royal Hawaiian HotelWaikiki was oorspronklik net 'n smal strepie land, wat deur moerasgebiede, visdamme en rys- en tarovelde gekenmerk was. Met die bou van die Ala Wai-kanaal is die moerasgebiede in 1922 drooggelê, en die gebied het vinnig tot Hawaii se belangrikste toeristeoord ontwikkel.

Klein herberge het reeds teen die einde van die 19de eeu ontstaan, en in 1901 is die eerste groot hotel, die Moana, geopen. Die historiese houtgebou huisves tans die Sheraton Moana Surfrider-hotel. Later is die Royal Hawaiian bygevoeg (wat weens sy pienk fasade ook die Pink Palace genoem word), en Waikiki het daarna dekades lank 'n bestemming vir welgesteldes gebly. Waikiki se vermaaklikhede was beperk tot hula-dansopvoerings en seuns, wat op die strand hulle ukuleles gespeel het.

Die massatoerisme het tot die oprigting van talle wolkekrabbers met hotelle en woonstelle gelei, en Waikiki bied nou meer as 30 000 hotelbeddens (per nag) vir sowat twee miljoen besoekers per jaar aan. In 1988 is die gebied gedeeltelik herbou; die Kalakaua-laan is verbreed en palms is aangeplant om die buurt se voorkoms te verfraai.
Eksterne skakels

* Gratis rolprent-vertonings op die strand
* Fotos van Waikiki - Terra Galleria
* WaikikiWiki

Kategorie:Honolulu
Grosse-Île

Grosse-Île of Île de Quarantaine ("Kwarantyn-eiland") is 'n eiland in die Sint-Laurensrivier sowat 46 kilometer van Quebecstad (Kanada) af. Die eiland met 'n lengte van 2,9 kilometer en 'n wydte van een kilometer is in 1832 in 'n kwarantynkamp omskep om die uitbreiding van 'n cholera-epidemie te bekamp, wat volgens die owerhede deur immigrante na Kanada oorgedra is. Meer as 50 000 immigrante-kandidate uit Ierland en Groot-Brittanje het hier 'n mediese ondersoek ondergaan voordat hulle uiteindelik aanvaar is. Ondanks die owerherde se maatreëls het die epidemie egter uitgebrei en in die jare 1833 en 1834 3 800 slagoffers in Quebec en 1 900 in Montréal geëis.

Ierse immigrante is ook in 1847, tydens die groot Ierse aartappelhongersnood, in Quebec verwelkom, ten spyte van 'n tifus-epidemie in Ierland. Immigrante het onder onmenslike omstandighede aan boord van 441 skepe in Kanada aangekom, ná 'n seereis van tussen ses en nege weke. Die mense was reeds deur die hongersnood verswak, toe hulle as gevolg van die onhigiëniese toestande en swak sanitasie die siekte opgedoen het. Meer as 5 000 het op see gesterf, en hulle lyke is oorboord gegooi. 2 200 oorledenes is op die skepe gevind nadat hulle in Québec aangekom het. In daardie jaar is altesaam meer as 90 000 immigrante op Grosse-Île ondersoek, terwyl 5 400 mense hier oorlede is.

'n Aantal immigranteskepe is na Pointe Saint-Charles in Montreal gestuur, waar 'n verdere 6 000 Iere aan tifus beswyk het. In Quebec en Montreal het veral geneeskundiges, ander mediese personeel, seemanne, priesters en nonne die siekte opgedoen en gesterf.

Die kamp is ná sowat eenhonderd jaar in 1937 gesluit. Geheime bakteriologiese ondersoeke het in 1947 begin, en die eiland was vir 'n lang tydperk nie toeganklik vir die publiek nie. In 1984 is Grosse-Île tot nasionale monument verklaar en staan nou oop vir besoekers. Die ou lasaret van 1847 en 'n monument ter ere van die lasaret-artse, wat in 1853 opgerig is, getuig vandag nog van die tragiese gebeurtenisse op die eiland.
Verwysings

* L'Encyclopédie canadienne: La Grosse Île

Kategorie:Eilande van Kanada
Kategorie:Quebec
Hendrik Swellengrebel

Hendrik Swellengrebel (Kaapstad, 20 September 1700 – Utrecht, 26 Desember 1760) was die eerste en enigste VOC-goewerneur van die Kaapkolonie wat plaaslik gebore is.

Swellengrebel was die oudste seun van Johanna Cruse (5 Februarie 1682, Kaapstad – 19 Mei 1713, Kaapstad) en Johannes Swellengrebel (*Moskou, Rusland, 17 Mei 1671 - ṪKaapstad, 1744). Hy het twee broers, Hieronimus en Johannes Balthasar, en twee susters, Elisabeth en Johanna Catharina gehad. Hy is op 15 Julie 1727 in die Kaap met Helena Wilhelmina ten Damme getroud.

Swellengrebel was goewerneur van 1739 tot 1750. Die dorp Swellendam in die Wes-Kaap is na hom en sy vrou, Helena Wilhelmina ten Damme (1706–1746) genoem. Swellengrebel en Helena Wilhelmina het drie dogters, Johanna, Helena, en Claudia Constantia (geb. 1739), en 'n seun, Ertman Balthasar (geb. 1742), gehad. Tydens die terugreis vanaf die Kaap na Texel hou die twee oudste dogters 'n dagboek wat sover bekend die enigste dagboek van 'n reis tussen die Kaap en Nederland was ten tye van de VOC (1602–1795) wat deur vroue geskryf is en bewaar is gebly het. Ná Helena Wilhelmina ten Damme se aftwerwe op redelik jong ouderdom, is Swellengrebel ná sy verhuising na Nederland weer getroud, met Helena van Ruyven.

In 1750 is hy as goewerneur opgevolg deur Ryk Tulbagh, wat getroud was met Hendrik se suster Elizabeth. Nog 'n suster, Johanna, was getroud met ds. Fanciscus le Seuer, Kaapse predikant van 1729 tot 1746.
Bronne

* Swart, dr. M.J. (voorsitter redaksiekomitee). 1980. Afrikaanse kultuuralmanak. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Verwysings

Kategorie:Nederlandse kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie (VOC)
Kategorie:Geboortes in 1700
Kategorie:Sterftes in 1760
Daniël van den Henghel

Daniël van den Henghel was die waarnemende goewerneur van die Kaapkolonie vanaf 19 September 1737 tot 14 April 1739.

Henghel was ook aan bewind toe die owerheid probleme met die Frans gebore Estiénne Barbier begin optel het. Barbier is later onder Hendrik Swellengrebel tereggestel en sy kop en hand in "de roodesands Cloof" geplaas en sy ander vier dele langs ander hoofweë op pale uitgestal.

In 1739 is hy as goewerneur opgevolg deur Hendrik Swellengrebel.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie


Kategorie:Nederlandse kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie (VOC)
Ville-Marie (Montreal)

Ville-Marie is 'n arrondissement (stadswyk) van Montreal (Quebec, Kanada) met 'n oppervlak van 16,5 vierkante kilometer en 84 013 inwoners. Ville-Marie behels die middestad van Montreal en is gevolglik een van sy besigste kwartiere. Sy argitektuur word gekenmerk deur historiese huise en kerkgeboue, restourante en kafees, die winkels van rue Sainte-Cathérine en die wolkekrabbers van die sakesentrum.
Ligging

Ville-Marie behels naas die middestad van Montreal ook die Centre-Sud-gebied, die grootste deel van die Mont Royal-park en die eilande Île Sainte-Hélène en Île Notre-Dame.

Ville-Marie word in die weste begrens deur die stad Westmount en die arrondissements Le Sud-Ouest in die suidweste, Mercier-Hochelaga-Maisonneuve in die ooste, Le Plateau-Mont-Royal in die noordooste, en Outremont en Côte-des-Neiges-Notre-Dame-de-Grâce in die noorde. Die Sint-Laurensrivier vorm die suidelike grens.
Besienswaardighede

duimnael|links|250px|'n Tipiese straat in Vieux-Montréal, Augustus 2005
Ville-Marie behels baie van Montreal se mees bekende besienswaardighede en wolkekrabbers, waaronder 1000 de La Gauchetière, 1250 René-Lévesque, die Tour de la Bourse, Place Ville-Marie, die Sun Life-gebou, die Maison Radio-Canada en talle ander kantoorgeboue.

Ook drie van Montréal se vier universiteite - McGill, Concordia en UQAM - en drie van sy vier basilieke - Marie Reine du Monde, Notre-Dame de Montréal en St. Patrick's lê in Ville-Marie. Die Grande Bibliothèque du Québec is een van die meer onlangse geboue, wat hier opgerig is, terwyl die nuwe CHUM-megahospitaal tans beplan word.

Die belangrikste parke en ontspanningsgebiede is Mont-Royal en sy park, die Parc Jean-Drapeau (die voormalige skouterrein van die Expo 67-wêreldtentoonstelling), Square Dorchester en die Place du Canada, en die Ou Hawe (Vieux-Port de Montréal).
Eksterne Skakels

*Borough webwerf
*Ville-Marie wolkekrabbers

Kategorie:Montreal
Adriaan van Kervel

Adriaan van Kervel (1681 – 19 September 1737, Kaapstad) was die goewerneur van die Kaapkolonie vanaf 31 Augustus 1737 tot 19 September 1737.

Nadat hy na slegs drie weke in die pos te sterwe kom word Daniël van den Henghel in waarnemende hoedanigheid in sy plek aangestel. Hy was getroud met Aletta Corssenaer wat kort na hom oorlede is.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Verwysings

Kategorie:Nederlandse kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie (VOC)
Kategorie:Geboortes in 1681
Kategorie:Sterftes in 1737