JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
अमेजन नदी

अमेजन दक्षिण अमेरिकामा अवस्थित विश्वको दोस्रो ठूलो नदी हो। ल्याटिन अमेरिकी केही देशभएर बग्ने संसारकै सबैभन्दा ठूलो नदी अमेजनको सतहभन्दा करिब १३ हजार फुटको गरिहिराईमा अर्को एक विशाल जलधारा रहेको पत्ता लागेको छ ।

ब्राजिलको राष्ट्रिय अनुसन्धानका वैज्ञानिकले करिब ६ हजार किलोमिटर लामो भूमिगत नदी भएको पत्ता लगाएका हुन् ।

भारतीय मूलका वैज्ञानिक डा.वलिया हम्जाकोको नेतृत्वमा रहेको वैज्ञानिकको समूहले गरेको अनुसन्धानका क्रममा फेला पारेको उक्त नदीको नाम ‘हमजा’ राखेका छन् । डा.हमजा पछिल्ला ४० वर्षअघिदेखि यस क्षेत्रको बारेमा अनुसन्धान गरिरहेका छन् ।

डा.हम्जाले सरकारी तेल कम्पनी ‘पेट्रोबास’ ले यस क्षेत्रमा १९७० को दशकमा तेलका २४२ कुवा खनेका र त्यहाँको नापमानमा असमानता पाइएको बताएका छन् ।

सोही आधारमा वैज्ञानिकको समूहले यस क्षेत्रको अनुसन्धान गर्दा अमेजनको ठीक मुनी १३ हजार फुटको गहिराईमा विशाल जलधारा पाइएको हो ।

प्रयोगशालाका वैज्ञानिकहरूले यस भूमिगत नदीको लम्बाई अमेजन नदीकै बराबर अर्थात ६ हजार किलोमिटर रहेको अनुमान गरेका छन् ।

वैज्ञानिकहरुका अनुसार यस नदीमा प्रतिसेकेन्ड तीन हजार घनमिटर बग्दछ । अझै पनि वैज्ञानिकहरु यस नदीका बारेमा थप अनुसन्धान गरिरहेका छन् ।

उनीहरूले यो नदीका बारेमा थप जानकारी संसारसामु सार्वजनिक गर्न सफल हुने दावी गरेका छन् ।
सन्दर्भ सूची

श्रेणी:विश्वका ठूला नदीहरू
श्रेणी:विश्वका नदीहरू
बिपी राजमार्ग

बीपी राजमार्ग राजधानी काठमाडौंलाई पूर्वी तराईसँग जोड्ने राजमार्ग हो । यसलाई बनेपा-सिन्धुली-बर्दिवास या मध्य पहाडी राजमार्ग सडक भनेर पनि चिनिन्छ । जापान को सहयोग मा निर्मित यो राजमार्गलाइ देश को एक उत्कृष्ट राजमार्ग को रुप मा चिन्न सकिन्छ । यो राजमार्ग १६० किलोमिटर लामो (धुलिखेल–सिन्धुली–बर्दिबास) जापान सरकारको आर्थिक र प्राविधिक सहयोगमा निर्माण भएको थियो जसको लागत २६ अर्ब येन बराबर थियो । जापानले बिपी राजमार्ग १९९६ मा निर्माण सुरु गरेर २०१५ मार्चमा सम्पन्न गरी नेपाललाई हस्तान्तरण गरेको थियो।
लागत

लागत २६ अर्ब येन बराबर थियो ।
क्षति
२०७२ को भूकम्प

हस्तान्तरण गरेको दुई महिना नबित्दै २०७२ वैशाख १२ गते गएको थियो।

२०७२ को भूकम्पमा दुई स्थानमा सडक भासिएको थियो । त्यतिबेला जापान सरकारले पुनर्निर्माण गरिदिएको थियो । भूकम्पपछिको पुनःनिर्माण सकेर माघ १५, २०७७ मा नेपाल सरकारलाई हस्तान्तरण गरेको थियो। पुनर्निर्माणमा गिट्टी, बालुवाबाहेक अधिकांश निर्माण सामग्री र प्रविधि जापानबाट नै ल्याइएको थियो।
२०८१ को बाढी पहिरो
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:नेपालका राजमार्गहरू
न्युयोर्क सहर

न्यु योर्क सहर अमेरिकाको धेरै जनघनत्व भएको सहर हो। न्यु योर्क सहर सन् १७९० देखि अमेरिकाको सर्वाधिक जनसङ्ख्या भएको सहर हो, जबकि न्यु योर्कको महानगरीय क्षेत्र विश्वको सर्वाधिक जनसङ्ख्या भएको महानगरीय क्षेत्र मध्ये एक हो। यो विश्वको एक प्रमुख महानगर हो र विश्व व्यापार, वाणिज्य, संस्कृति, फ्यासन र मनोरञ्जन माथि यसको खासै प्रभाव रहेको छ। संयुक्त राष्ट्रको मुख्यालय यहाँ स्थित भएको कारणले गर्दा पनि यो अन्तर्राष्ट्रिय मामिलाको प्रमुख केन्द्रको रूपमा स्थापित रहेको छ।
तस्विर सङ्ग्रह


चित्र:George Washington Bridge from New Jersey-edit.jpg
चित्र:Verrazano-Narrows Bridge at night.jpg
चित्र:Manhattan from Weehawken, NJ.jpg
चित्र:Lower Manhattan from Jersey City November 2014 panorama 3.jpg
चित्र:26 - New York - Octobre 2008.jpg
चित्र:WestsideManhattanPanorama.jpg

सन्दर्भ सूची

श्रेणी:धेरै जनघनत्व भएका सहरहरू
श्रेणी:अमेरिकाका प्रमूख सहरहरू
गुप्तेश्वर गुफा

पोखराका पर्यटकीय स्थलमध्ये एक हो गुप्तेश्वर गुफा। जमीनबाट करिव १५० मीटर तल अवस्थित यस गुफाबाट पाताले छाँगोबाट खसेको झरना हेर्न सकिन्छ। दक्षिण एसियाका सबैभन्दा ठूला गुफाहरूमा पर्ने यो गुफाभित्र मन्दिरहरू र ठूलो खुला ठाउँ पनि रहेका छन्।
चित्र ग्यालरी


image:gupteswor1.jpg|गुप्तेश्वर गुफाभित्र पस्दै गरेका पर्यटकहरू।
image:gupteswor2.jpg|गुप्तेश्वर गुफाभित्र अवलोकन गर्दै।
image:gupteswor3.jpg|गुप्तेश्वर गुफाभित्र तस्वीर खिच्दै
image:gupteswor4.jpg|गुप्तेश्वर गुफाभित्र जम्मा भएको अनौठो पत्थर (coral deposit)

सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:पोखराका पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:नेपालका गुफाहरू
मायावती

मायावती (जन्मः १५ जनवरी, १९५६, मायावती नैना कुमारी) एक भारतीय राजनीतिज्ञ हुन, र उत्तर प्रदेशको वर्तमान मुख्यमन्त्री हुन। उनी बहुजन समाज पार्टी (बसपा) की नेता हुन। २००७ को विधानसभा निर्वाचनमा यिनको पार्टीले राज्यमा पूर्ण बहुमत प्राप्त गरेकी छन र त्यसपछी उनले मुख्यमन्त्रीको कार्यभार ग्रहण गरेकि हुन। मायावती यसभन्दा पहिले पनि तीन पटक छोटो कार्यकालको लागि उत्तर प्रदेशको मुख्यमन्त्री भै सकेकी हुन, १९९५ र १९९७ मा, र भारतीय जनता पार्टीको समर्थनबाट २००२ देखि २००३ सम्म। मायावती पहिली दलित महिला हुन जुन भारतको कुनै राज्यको मुख्यमन्त्री बनेकि छन्।.

वर्ष २००७-०८को लागि २६ करोडको साथ मायावती सबभन्दा ज्यादा आयकर दिने भारतीय राजनेता भएकी छन्।
व्यक्तिगत जीवन

मायावतीको जन्म १५ जनवरी १९५६ मा नयाँ दिल्लीमा एक सरकारी कर्मचारी प्रभु दयात एवं उनको श्रीमती रामरतीकोमा भयो। उनको पिता प्रभु दास पछि भारतीय डाक-तार विभागबाट वरिष्ठ टाइपिष्टको रूपमा सेवा निवृत्त भए। उनकि आमा यद्धपि अनपढ थिईन तर उनले आफ्नो सबै बच्चाको शिक्षामा रुचि लिईन र सबैलाई योग्य पनि बनाईन। उनका ६ भाइ एवं २ बहिनीहरू छन्। यिनको पैतृक गाउ बादलपुर हो जुन कि उत्तर प्रदेशको गौतमबुद्ध नगर जिल्लामा स्थित छ। उनले दिल्लीको कालिंदी कलेजबाट कानुन बिषयमा स्नातक तहको उपाधि प्राप्त गरेकि छन्। उनको साथ शिक्षा स्नातकको उपाधि पनि छ र उनले दिल्लीमा एक शिक्षकको रूपमा पनि कार्य गरिन। एक समय उनले भारतीय प्रशासनिक सेवा परीक्षाको लागि पनि अध्ययन गरेकी थिईन, तर १९७७ मा कांशी रामसँग भेट भए पछि उनले एक पूर्ण कालिक राजनीतिज्ञ बन्ने निर्णय लिइन। कांशीरामको संरक्षण अन्तर्गत उनी उनलाई कोर टीमको हिस्सा रह्यो, जब सन् १९८४ मा उनले बसपाको स्थापना गरेका थिए।;
राजनीतिक जीवन

मायावतीले आफ्नो पहिलो निर्वाचन उत्तर प्रदेशमा मुजफ्फरनगरको कैराना लोकसभा सीटबाट लडेकी थिइन। उनी अविवाहित हुन र आफ्नो समर्थकहरूको बिचमा 'बहनजी'को नामबाट जानिन्छिन। मुख्यमन्त्रीको रूपमा चौथो पटक लखनऊको राजभवनमा १३ मे २००७ मा उनले शपथ ग्रहण गरिन।
मायावती माथि किताब

मायावतीको माथि धेरै पुस्तकहरू लेखीसकीएको छ। इनमा पहिलो नाम "आइरन लेडी कुमारी मायावती" भनिएको छ जुन पत्रकार मोहमद जमील अख्तरले लेखे। उनी द्वारा स्वयं हिंदीमा "मेरे संघर्षमयी जीवन और बहुजन मूवमेंटको सफरनामा" तीन भागमा र "A Travelogue of My struggle-ridden life and of Bahujan Samaj" अङ्ग्रेजीमा दुई भागमा लेखीएको छ जुन एकदम चर्चित रहेको छ। वरिष्ठ पत्रकार अजोय बोसद्वारा लेखीएको "बहनजी: अ पोलिटिकल बायोग्राफी अफ मायावती" अहिले सम्मको सर्वाधिक प्रशंसनीय जीवन कथा हो। अब लखनऊको पत्रकार डा. नूतन ठाकुरले मायावतीको सामजिक, सांस्कृतिक र राजनीतिक महत्त्वको स्पष्ट गर्दै एक पुस्तक लेख्ने कार्य प्रारम्भ गरेकि छन.
यिनलाई पनि हेर्नुहोस

* उत्तर प्रदेशका मुख्यमन्त्रीहरूको सूची
* भारतको मुख्यमन्त्रीको सूची
सन्दर्भ
बाहिरी कडिहरू

* आधिकारीक परिचय
* मायावतीको संक्षिप्त व्यक्तित्व


श्रेणी:उत्तर प्रदेशको मुख्यमन्त्री
श्रेणी:भारतीय राजनेता
श्रेणी:बहुजन समाज पार्टी
श्रेणी:14औं लोकसभाको सदस्य
श्रेणी:राजनीतिमा महिलाहरू
श्रेणी:दलित
श्रेणी:उत्तर प्रदेश
श्रेणी:उत्तर प्रदेशको मुख्यमन्त्री
श्रेणी:मुख्यमन्त्री
श्रेणी:राजनेता
रमेश पोखरियाल

रमेश पोखरियाल "निशंक" (जन्म १५ अगस्ट, १९५८) एक भारतीय राजनीतिज्ञ हुन जो भारतीय जनता पार्टी सँग सम्बन्धित छन् र एक हिन्दी कवि पनि हुन्। उनी नेपाली बाहुन पोखरेल थरका हुन्। उनी उत्तराखण्ड राज्यको पाँचौ मुख्यमन्त्री हुन जसको निर्वाचन भाजपा विधानमण्डल द्वारा गरिएको हो।
प्रारम्भिक जीवन

उनको जन्म पिनानी ग्राम, पौडी गढवाल तत्कालीन उत्तर प्रदेश (अब उत्तराखण्ड)मा भएको थियो। उनको पिता परमानन्द पोखरियाल र माता विश्वम्भरी देवी हुन्। उनी एक नेपाली प्रवासी पोखरेल परिवारका हुन् ।
राजनीतिक जीवन

१९९१ मा उनी प्रथम पटक उत्तर प्रदेश विधानसभाको लागीए कर्णप्रयाग निर्वाचन-क्षेत्रबाट निर्वाचित भएका थिए। यस पछि १९९३ र १९९६ मा पुनः त्यसै निर्वाचन-क्षेत्रबाट उत्तर प्रदेश विधानसभाको लागि चुनिएका थिए। १९९७ मा उनी उत्तर प्रदेश राज्य सरकारको उत्तरांचल विकास मन्त्री भए। २००२मा उनले उत्तरांचल विधान सभाको लागि थालिसियाँ निर्वाचन-क्षेत्रबाट निर्वाचनमा खडा भए तर उनले हारे। फेरी २००७ मा उनी त्यसै निर्वाचन-क्षेत्रबाट उत्तराखण्ड विधानसभाको लागि निर्वाचित भए।

;मुख्यमन्त्री
२७ जून २००९ मा उनी उत्तराखण्डको पाचौ मुख्यमन्त्री भए। उनी उत्तराखण्डको सबैभन्दा युवा मुख्यमन्त्री हुन।
सन्दर्भ


श्रेणी:भारतीय राजनीतिज्ञहरू
श्रेणी:भारतीय जनता पार्टी
श्रेणी:उत्तराखण्ड को मुख्यमन्त्री
श्रेणी:हिन्दीबाट अनुवादित
उत्तर-दक्षिण लोकमार्ग

उत्तर-दक्षिण लोकमार्ग चीनको तिब्बतस्थित फलाकदेखि भारतको बिहारस्थित भिठ्ठामोड जोड्ने लोकमार्ग हो। भारतीय सिमाना भिठ्ठामोडबाट जलेश्वर, बर्दिबास, दोलखाको लामाबगर हुँदै खुर्कोटको पुलसम्म १ सय २३ किलोमिटर सडकमा यातायात चालू छ । लामाबगरबाट उत्तर-दक्षिण लोकमार्गको खुर्कोट पुलबाट ३२ किलोमिटर ट्रयाक खुलेपछि यो नाकाले चीन र भारतलाई जोड्नेछ। चीन र भारत जोड्ने अरनिको राजमार्ग भन्दा छोटो हुनेछ। तिब्बतको ल्हासा र सिगात्सेबाट भारतको बिहार हुँदै सामान ढुवानी गर्न सजिलो यो सडक व्यपारिक दृष्टिले महत्त्वपूर्ण छ।
सन्धर्भ सामग्रीहरू:


श्रेणी:नेपालका राजमार्गहरू
लालबहादुर शास्त्री

लालबहादुर शास्त्री (२ अक्टोबर, १९०४ - ११ जनवरी, १९६६),भारतको तेस्रो र दोस्रो स्थायी प्रधानमन्त्री थिए। उनी १९६३-१९६५को बीच भारतको प्रधान मन्त्री थिए। उनका जन्म मुगलसराय, उत्तर प्रदेशमा भएको थियो।

लालबहादुर शास्त्रीको जन्म १९०४मा मुगलसराय, उत्तर प्रदेशमा लाल बहादुर श्रीवास्तवको रूपमा भएको थियो। उनको पिता शारदा प्रसाद श्रीवास्तव (नाई) एक गरीब शिक्षक थिए, जो पछि राजस्व कार्यालयमा लिपिक (क्लर्क) भए।

भारतको स्वतंत्रताको पश्चात शास्त्रीजी लाई उत्तर प्रदेशको संसदीय सचिवको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो। उनी गोविंद बल्लभ पंतको मुख्यमन्त्रीको कार्यकालमा प्रहरी एवं यातायात मन्त्री भए। यातायात मन्त्रीको समयमा उनले पहिलो पटक कुनै महिलालाई संवाहक (कंडक्टर)को पदमा नियुक्ती गरे। प्रहरी विभागको मन्त्री भए पछि उनले भीडको नियंत्रणमा राख्नको लागि लाठीको सट्टा पानीको फोहोराको प्रयोग प्रारम्भ गराए। १९५१ में, जवाहर लाल नेहरूको नेतृत्वमा उनी अखिल भारत काँग्रेस कमेटीको महासचिव नियुक्त गरिए। उनले १९५२, १९५७ र १९६२को चुनावमा कांग्रेस पार्टीलाई ठूलो बहुमतबाट जिताउनको लागि धेरै परिश्रम गरे।

जवाहरलाल नेहरुको उनको प्रधानमन्त्रीको कार्यकालको समयमा २७ मे, १९६४को देहावसान भएपछी, शास्त्री जीले ९ जुन १९६४मा प्रधान मन्त्रीको पद भार ग्रहण गरे।
शिक्षा

उनको शिक्षा हरिशचंद्र उच्च विद्यालय र काशी विद्यापीठमा भएको थियो। यहींबाट उनलाई "शास्त्री"को उपाधि पनि मिलो जुन उनको नामसँग जोडि रह्यो।
जीवन

आफ्नो बुबा मिर्जापुरको श्री शारदा प्रसाद र आफ्नो आमा श्रीमती रामदुलारी देवीको तीन पुत्रहरूमा उनी माईला थिए। शास्त्रीजीको दुई बहिनीहरू पनि थिए। शास्त्रीजीको शैशव कालमा नै उनको पिताको निधन भएको थियो। १९२८मा उनको विवाह श्री गणेशप्रसादको सुपुत्री ललितादेवीसँग भयो र उनको छ: सन्तान भयो।

स्नातकको शिक्षा समाप्त गरे पश्चात उनी भारत सेवक सङ्घ सँग जोडिन पुगे र देशसेवाको व्रत लिदै यहींबाट आफ्नो राजनीतिक जीवनको शुरुवात गरे। शास्त्रीजी विशुद्ध गाँधीवादी थिए जो सारा जीवन साधारण रूपमा बिताए र गरीबहरूको सेवामा आफ्नो पुरै जिंदगीलाई समर्पित गरे। भारतीय स्वाधीनता संग्रामको सबै महत्त्वपूर्ण कार्यक्रमहरूमा उनको उपस्थिति थियो, र जेलहरूमा रहन पर्‍यो जसमा १९२१को असहयोग आन्दोलन र १९४१को सत्याग्रह आन्दोलन सबैभन प्रमुख छन्। उनको राजनीतिक दिग्दर्शकहरूमा श्री पुरुषोत्तमदास टंडन, पण्डित गोविंदबल्लभ पंत, जवाहरलाल नेहरु इत्यादि प्रमुख हुन। १९२९मा इलाहाबाद आएपछी उनले श्री टंडनजीको साथ भारत सेवक संघको इलाहाबाद इकाईको सचिवको रूपमा काम गरे। यहीं उनको नजीकपन नेहरूसँग पनि बढयो। यसपछी उनको उचाई निरंतर बढदै गयो जसको परिणति नेहरू मन्त्रिमंडलमा गृहमन्त्रीको रूपमा उनी शामिल हुनु थियो। यस पदमा उनी १९५१ सम्म भै रहे।

शास्त्रीजीलाई उनको सरल जीबन, देशभक्ति र इमान्दारीको लागि पुरा भारत श्रद्धापूर्वक सम्झना गर्दछन। उनलाई वर्ष १९६६मा भारत रत्नबाट सम्मनित गरियो।
बाहिरी कडिहरू

*लालबहादुर शास्त्रीजीको प्रेरक प्रसंग
*Tarakash.com Special:शास्त्रीजीको जीवनको प्रेरक प्रसंग
यी पनि हेर्नुहोस्

श्रेणी:व्यक्तिगत जीवन
श्रेणी:भारतका प्रधानमन्त्रीहरू
श्रेणी:भारतीय राजनीतिज्ञहरू
श्रेणी:भारत रत्न सम्मान प्राप्तकर्ता
श्रेणी:पदमा रहँदा नै मृत्यु हुने व्यक्तिहरू
श्रेणी:भारतीय हिन्दुहरू
नेपाल बन्द

नेपाल बन्द २०४६ सालको परिवर्तन पछि विकास भएको विरोधको शैली हो। यसमा ठूलठूला पार्टी देखि लिएर सानो सानो समुहबाट सामान्य नेपाली जनजीवन ठप्प पार्ने प्रयास गरिन्छ।

नेपाल बन्द आह्वान कर्ताले व्यापार व्यवसाय, उद्योगधन्दा, यातायात लगायतका सबै क्षेत्र बन्द गर्न दवाव दिन्छन्। विभिन्न सानो ठूलो माग तेर्स्याई नेपाल बन्द आह्वान गर्नेहरूले शान्तिपूर्ण विरोध गर्दा सरकारले नसुनेकोले नेपाल बन्द आह्वान गरेको बताउने गरेका छन्।

सर्वसाधारणलाई जे जति कठीनाई परे तापनि एक दिन गाडी नचल्दा धुवाँ धुलोयुक्त काठमाडौँको वातावरण भने एकदिनका लागि भए पनि सफा देखिन्छ।

नेपाल बन्दको कारणले सर्वसाधारण जनताले दु:ख पाउछन्। यसले गर्दा बिरामी, विध्यार्थी, कर्मचारी, पर्यटकले एकदम पीडा पाउछन्।दैनिक उपभोग्य सामानको लागि पनि सर्वसाधारण जनताले दु:ख पाउछन्। अलि गहिरिएर सोच्ने हो भने यो एउटा मानवता बिरोधि गतिविधि हो।
यो पनि हेर्नुहोस्
सन्दर्भ सामग्रीहरू
मुकेश कायस्थ

मुकेश कायस्थ नेपालको दोस्रो जनआन्दोलन २०६२/६३ का क्रममा घाइते भएका नेपालका जिउँदो शहीद हुन्। जनआन्दोलनका क्रममा अचेत बनेका बनेपाका मुकेश कायस्थको स्वास्थ्य स्थिति अझै सामान्य हुन सकेको छैन। २०६२ साल चैत २७ गते बनेपामा भएको आन्दोलनमा प्रहरीले चलाएको गोली लागेर अचेत भएका कायस्थलाई काठमाडौंको वीर अस्पतालमा करिब ११ महिनासम्म उपचार गरिएको थियो। जनआन्दोलनमा १५ वर्षीय मुकेशको कन्चटमा गोली लागेको थियो। मुकेश पछिल्लो अवस्थामा मोटाउँदै र स्वास्थ्यमा केही सुधार हुँदै गएको छ।
२०६२ साल चैत २७ गते कन्चटमा गोली लाग्दा मुकेश १५ वर्षका थिए। उनले स्थानीय विद्यासागर बोर्डिङ स्कूलमा कक्षा ८ को परीक्षा दिइसकेका थिए।
thumb|200px|मुकेश कायस्थको स्वास्थ्य स्थिति बुझ्दै झलनाथ खनाल(तत्कालिन प्रधानमन्त्री)
शारीरिक बनावट सामान्य भइसकेको छ। मोटाएका छन, नियालेर हेरे मात्र टाउकामा खोपिल्टो जस्तो देखिन्छ। यो पनि बिस्तारै पुरिँदै आएको छ। बाहिरबाट हेर्दा अरू खोट देखिँदैन। उनी बायाँ हात टेकेर पलेंटी मारेर बस्न सक्छन्। दूध र बिस्कुट दिए खुसी हुन्छन्। उसलाई मन नपर्ने खानेकुरा दिए मुख फर्काउँछन। झर्किएर गाली गरे खान मान्दैनन्। उनलाई १७ महिनासम्म पाइपबाटै खुवाउनुपर्‍यो। मुकेशलाई परिवारले ११ महिना वीर अस्पतालमा राखेको थियो। सानातिना गरी उनको नौ पटक शल्यक्रिया गरिएको थियो। त्यहाँबाट घर फर्काएको एक सातामै थप उपचारका लागि परिवार र शुभेच्छुकले काठमाडौंको बाँसबारीस्थित न्युरो अस्पताल पुर्‍याए। छ महिनापछि फेरि घर ल्याइयो। 'बेलाबेलामा 'फलो अप' का लागि परिवारले अस्पताल लैजाने गरेका छन्।

२०६२ चैत २७ गते सात दलको आव्हानमा मुलुकमा आमहड्ताल चल्दै थियो। पोखरामा सैनिकको गोलीबाट काभ्रेपलाञ्चोक जिल्ला, उग्रचण्डी नालाका भीमसेन दाहालको मृत्यु भैसकेको थियो। भीमसेनको शव पोखराबाट सेनाको हेलिकप्टरमा काभ्रे ल्याइँदै थियो। शव लिन नालाबाट धुलिखेल आउँदै गर्दा बनेपामा भएको प्रदर्शनमा प्रहरीले हस्तक्षेप गरी गोली चलायो। शिवहरि कुँवर घटनास्थलमै मारिए भने मुकेश घाइते भए। मुकेशसँगै बनेपाकै बिक्रम कपालीलाई गोलीको छर्राले लाग्यो। उनलाई भारतमा उपचारपछि निको भइसकेको छ। बिक्रमको देब्रे कञ्चटमा लागेको गोलीले अझैसम्म बोली आउन सकेको छैन। भीमसेनको पोखरामा हत्या भएपछि उर्लेको भिडले बनेपास्थित दूरसञ्चार कार्यालय, विद्युत प्राधिकरण र बनेपा नगरपालिकामा क्षति पुर्याएएका थिए। शिवहरिको मृत्यु भएको थाहा पाएपछि सोही दिन राति अर्थात २०६२ चैत्र २७ गते इलाका प्रहरी कार्यालय बनेपामा स्थानीयबासीहरूले आगो लगाएर ध्वस्त बनाइदिए। तत्काल बनेपाकै शीर मेमोरियल अस्पताल लगिएका मुकेशलाई उपचार हुन नसक्ने बताइएपछि वीर अस्पताल लगियो। उनलाई तत्कालीन इलाका प्रहरी कार्यालय बनेपाका निरीक्षक रामप्रसाद घर्तीमगरले गोली ठोकेका थिए।

अस्पतालबाट बनेपा ल्याइएको केही दिनपछि देखि नै उपचारमा दलहरूले ध्यान नदिएको भन्दै स्थानीय युवाले अरनिको राजमार्ग बन्द गराएपछि मुकेशलाई २०६४ फागुन २२ गते काठमाडौंको न्युरो सर्जनमा लगेर उपचार शुरु गरिएको थियो। त्यहाँ नियमित छ महिनासम्म उपचार गराएपछि २०६४ भाद्र ७ गते बनेपा फर्काइयो। सरकारले मुकेशका लागि शुरुमा एकमुष्ट साढे नौ लाख रकम दिएको थियो। बनेपामा होटल ब्यवसाय गर्दै आएका मुकेशका परिवारको मुकेश घाइते भएपछि पसल नै बन्द भएको थियो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:जिउँदा शहीदहरू
विश्व शान्ति स्तूप

विश्व शान्ति स्तूप कास्की जिल्लाको पुम्दीभुम्दी गाविस वडा नम्बर १ स्थित अनदुडाँडाको मीन थुम्कीमा रहेको धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थान हो। पोखरा पुग्ने करिब नब्बे प्रतिशत विदेशी पर्यटकहरू यस स्तूपको अवलोकनका लागि पुग्ने गर्दछन् भने आन्तरिक पर्यटकहरूको पनि गन्तव्यको पहिलो रोजाई यही ठाउँ हुने गरेको छ। गौतम बुद्धको अस्थी धातु राखेर जापानी शैलीमा निर्मित शान्ति स्तूपमा पुगेपछि सांच्चिकै शान्तिको अनुभूति हुने पर्यटकहरूको भनाइ छ।

पर्यटकीय नगरी पोखराबाट करिब ८ किलोमिटर दक्षिण पश्चिममा रहेको यस स्तुपको उचाई १ सय १५ फिट गोलाइ ३ सय ४४ फिट रहेको छ। मनमोहक दृश्य अवलोकनका लागि प्रख्यात सो स्तूप करिब बाइस रोपनी क्षेत्रफलमा फैलिएको छ। स्तूपको अग्रभागमा जापानमा निर्मित धर्मचक्र प्रवर्तन मुद्राका बुद्धको विशेष मुर्ती, पश्चिममा श्रीलङ्काबाट प्राप्त ध्यान मुद्राको बुद्ध मुर्ति, उत्तरमा थाइल्याण्डबाट प्राप्त ढलोटबाट निर्मित ६ फिट लामो महापरिनिर्वाण बुद्ध मुर्ति र दक्षिण दिशामा नेपालमा बनेको सिद्धार्थको जन्ममूर्ति राखिएको छ। उत्तरमा माछापुच्छ्रे हिमाल, सराङकोट अनि काखमा फेवाताल बोकेको यस स्तूप अत्यन्तै रमणीय पर्यटकीय स्थल हो।

स्तूपको टुप्पामा त्रयोदंश भूवनको प्रतिक,१३ तल्ला(२० फिट) उचाईको गजुरमा सुनको मोलम्बा लगाईएको छ भने गजुरको माथिल्लो भागमा ठूलो क्रिष्टल स्टोन राखिएको छ। स्तूप निर्माणका लागि विसं २०३० साल भाद्र २७मा निप्पोन जान म्योहोजीका श्रद्धेय गुरू निचिदात्सु फुजिईले शिलान्यास गरेका थिए भने सोही वर्षको मंसिर १३ गते स्तुपको प्रार्थना गृहमा सिद्धार्थको जन्ममूर्ति राखिएको थियो। जब स्तूप निर्माण हुदै थियो ३५ फिट उचाई भएपछि तत्कालिन सरकारले नगरयोजनाको कारण देखाएर पवित्र स्थलको नामै मेटाउने प्रयास गर् यो। निर्माणाधिन अवस्थाका स्थानीय जानकारहरूका अनुसार स्तूप भत्काउन तत्कालिन शाहि नेपाली सेना परिचालन गरिएको थियो।
निर्माण

स्तूप भत्काइए पनि यहाँका बौद्धमार्गी र शान्तिकामी नेपालीका लागि स्तूप निर्माणको सपना झन बलियो भएर गयो। पछि २०४९ साल जेठ ८ गते तत्कालिन प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइरालाले पुनः शिलान्यास गरेका थिए। निकै संघर्षपछि निर्माण गरिएको यो स्तूप अहिले पोखराका पर्यटन व्यवसायी र स्थानीय बौद्ध धर्मावलम्बीहरूका लागि गर्व गर्न लायक स्थल बनेकॊ छ।
तस्वीर सङ्ग्रह


File:शान्ति_स्तुपा_तथा_हिमाल,_पोखरा.JPG|शान्ति स्तुपा तथा हिमाल, पोखरा
File:शान्ति_स्तुपा,_पोखरा.JPG|शान्ति स्तुपा, पोखरा
File:Shanti Stupa, Pokhara 12.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 11.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 10.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 09.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 08.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 07.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 06.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 05.JPG
File:Shanti Stupa, Pokhara 04.jpg
File:Shanti Stupa, Pokhara 03.jpg

File:Shanti Stupa, Pokhara 01.jpg

सन्दर्भ सामग्रीहरू

* विश्व शान्ति स्तूपमा रहेको शिलालेख
यो पनि हेर्नुहोस्
बाहिरी कडीहरू

श्रेणी:बौद्ध स्तूप
श्रेणी:पोखराका पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:बौद्ध धर्म
श्रेणी:नेपालका स्तूपहरू
म्याङलुङ नगरपालिका

तेह्रथुम जिल्लाका २ नगरपालिकाहरू मध्ये एक हो। २५ वैशाख २०७१ मा, नगरपालिका घोषणा गर्दा साविकका म्याङलुङ, ताम्फुला, पिप्ले, आम्बुङ, सावला र जिरिखिम्ती गाविसहरू यसमा गाभिएका थिए। यो जिल्लाको सदरमुकाम समेत हो।
जनसङ्ख्या

राष्ट्रिय जनगणना २०७८को जनगणना अनुसार को कुल जनसङ्ख्या १८,७५० रहेको छ भने यहाँ ४,८७२ घरधुरी रहेका छन्।
नामकरण

म्याङ्लुङ नाम कसरी रहन गयो भन्ने रोचक कथा छ । लिम्बू भाषामा 'म्याउँ'को अर्थ बिरालो र 'लुङ्ग'को अर्थ ढुङ्गा हुन्छ । म्याउलुङबाट अपभ्रंश भई म्याङलुङ भएको स्थानीय बूढापाकाहरूको भनाइ छ । प्रचलित लोककथा अनुसार धेरै पहिले डाँडाको एक चौतारामा दुइ ढाक्रे बास बस्न पुगेछन् । रातको समयमा खाना पकाउन ढुङ्गा खोजी चम्का लगाएर खाना पकाउन लाग्दा आगोको तापसँगै उक्त ढुङ्गा काँप्न थाल्यो । उक्त ढुङ्गा निकै तातेपछि काँप्दै लड्न पुग्यो र उनीहरूको खानासमेत पोखियो । रिसको झोकमा उनीहरूले सो ढुङ्गामा तरबार प्रहार गरे, तरबार प्रहारका क्रममा ढुङ्गाबाट म्याउँको आवाज आएको र त्यसबाट रगतसमेत बगेका कारण ढाक्रेहरू डराएछन् । उनीहरूले यो कुरा स्थानीय बासिन्दाहरूलाई सुनाए । उक्त घटना सुनिसकेपछि गाउँलेहरूले अब अनिष्ट हुने भयो भनी सो ढुङ्गालाई बाजागाजासहित हालको म्याङलुङ बजारको मध्यभागमा रहेको चौताराको वरको रूखको फेदमा स्थापित गरे । त्यहाँ पूजाआजा गर्ने, भाकल गर्ने र बलि चढाउने चलन अहिले पनि छ । यहाँको हावापानी मध्यम खालको भएकाले वातावरण रमणीय छ ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*जिल्ला समन्वय समितिको कार्यालय, तेह्रथुम

श्रेणी:तेह्रथुम जिल्लाका नगरपालिकाहरू
श्रेणी:कोशी प्रदेशका नगरपालिकाहरू
श्रेणी:नेपालका जिल्ला सदरमुकामहरू
दक्षिण भारत

भारतका दक्षिणी भागलाई दक्षिण भारत पनि भन्दछन्। आफ्नो संस्कृति, इतिहास तथा प्रजातीय मूलको भिन्नताका कारण यो शेष भारतबाट अलग चिन्हारी बनयो चुका हो। हलांकि यति भिन्न भएर पनि यो भारतको विविधताको एक अंगमात्र हो।
right|thumb|480px|दक्षिण भारतको राजनीतिक मानचित्र, नदिहरू सहित
दक्षिण भारतीय मान्छे मुख्यतः द्रविड भाषा बोल्दछन् र मुख्यतः द्रविड मूलका छन्।
इतिहास

कार्बन डेटिंग पद्दतिबाट यो थाह लागेको कि यस क्षेत्रमा ईसा पूर्व ८०००बाट मानव बसाव रहेको छ। लगभग १००० ईसा पूर्वबाट लौह युगको सूत्रपात भयो। मालाबार र तमिल मान्छे संगम प्राचीन कालमा यूनान र रोमबाट व्यापार गर्ने गर्द थिए। उनी रोम, यूनान, चीन, अरब]], यहूदी आदि मान्छेहरूका सम्पर्कमा थिए। प्राचीन दक्षिण भारतमा विभिन्न समहरू तथा क्षेत्रहरूमा विभिन्न शासकहरू तथा राजवंशहरूले राज गर्‍यो। सातवाहन, चेर, चोल, पांड्य, चालुक्य, पल्लव, होयसल, राष्ट्रकूट आदि यस्तो नैं केही राजवंश छन्। मध्यकालीन युगका आरंभिक मध्यमा क्षेत्र मुस्लिम शासन तथा प्रभावका अधीन रहयो। सबै भन्दा पहिले तुगलकहरूले दक्षिणमा आफ्नो प्रभाव बढाया। अलाउद्दीन खिलजीले यसै त मदुरैसम्म आफ्नो सैनिक अभियान चलाएको थियोमा उनको मृत्यु पछि उनको साम्राज्य टिक नसका। सन् १३२३मा यहाँ तुर्कहरू द्वारा मुस्लिम बहमनी सल्तनतको स्थापना भए। यसके केही वर्ष पछि हिन्दू विजयनगर साम्राज्यको स्थापना भए। यिनी दुवैमा सत्ताको लागि सङ्घर्ष होता रहयो। सन् १५६५मा विजयनगरको पतन भयो। बहमनी सल्तनतका पतनका कारण ५ नयाँ साम्राज्य बने - बीजापुर तथा गोलकोण्डा सबै भन्दा शक्तिशाली थिए। औरङ्गजेवले सत्रहऔं सताब्दीका अन्तमा दक्कनमा आफ्नो प्रभुत्व जमा लियोमा यसी समय शिवाजीका नेतृत्वमा मराठोंको उदय हो रहयो थियो। मराठोंको शासन अट्ठारहऔं सताब्दीका उत्तरार्धसम्म रहयो जसपछि मैसूर तथा अन्य स्थानीय शासकहरूको उदय भयो।मा यसके ५० वर्षका भित्र पुरा दक्षिण भारतमा अंग्रेजहरूको अधिकार भयो। १९४७मा स्वराज्य आयो।
संस्कृति

भाषिक र सास्कृतिक रूपबाट यो शेष भारतबाट भिन्न हो।
क्षेत्र र भूगोल

यस क्षेत्रलाई तथा यसके धेरै अंगहरूलाई भूगोल र संस्कृतिका आधारमा धेरै विशेष नाम दिए जान्छन््। यिनीहरूका विवरण तल हो -

* उत्तरी कर्नाटक
* उत्तरी सरकार
* कर्नाटक
* कनारा
* करावली
* चेरा नाडु
* चेट्टि नाडु
* चोल नाडु
* कोरोमण्डल
* कम्मनाडु
* कहरूगु नाडु
* कहरूकण
* कोष्ट
* तोंडाइनाडु
* तिरुवितमकुर
* तुलुनाडु
* तेलंगाउन
* दक्कन
* पाल्नुडु
* पांड्यनाडु
* बयालु सीमा
* मालाबार
* मल्नुड
* मुलकनाडु
* मैसूर
* रायचुर दोआब
* रायलसीमा
* वेल्नुडु



श्रेणी:भारतका क्षेत्रहरू
मक्का

मक्का (IPA: / mɛkə /, अरबी: مكة المكرمة, शाब्दिक आदरणीय मक्का) इसलामको पवित्रतम शहर हो जहाँमा काबा तीर्थ र मस्जिद-अल-हरम (पवित्र या विशाल मस्जिद) स्थित हो। मकै शहर वार्षिक हज तीर्थयात्रा, जुन इसलामका पाँच स्तंभहरूमा भन्दा एक छको लागि प्रसिद्ध छ। प्रत्येक वर्ष करीब ३ ल्या ख हजयात्री मकै आउँछन्।

इसलामी परम्पराका अनुसार मक्काको शुरुवात इश्माइल वंश नेको थियो। ७ औँ शताब्दीमा, इसलामी पैगम्बर मोहम्मदले शहरमा जुन तब तक, एक महत्त्वपूर्ण व्यापारिक केन्द्र थियोमा इसलामको घोषणाको र यस शहरले इसलामका प्रारम्भिक इतिहासमा एक महत्त्वपूर्ण भूमिका निभाए। सन ९६६बाट लिएर १९२४ तक, मकै शहरको नेतृत्व स्थानीय शरीफ द्वारा गरिन्थ्यो। १९२४मा यो साउदी अरबका शासनका अधीन आ्यो। आधुनिक कालमा, मकै शहरका आकार र बुनियादी संरचनामा एक महान विस्तार देखिएको छ।

आधुनिक मक्का शहर साउदी अरबका मक्काह प्रांतको राजधानी हो र, ऐतिहासिक हेजाज क्षेत्रमा स्थित हो। शहरको आबादी १७००००० (२००८)का करीब छ र यो जेद्दाबाट ७३ किमी (४५ मील)को दुरीमा एक संकरी घाटीमा समुद्र तलबाट २७७ मीटर (९१० फीट)को ऊँचाईमा स्थित छ।


श्रेणी:साउदी अरबका सहरहरू
श्रेणी:इस्लामी तीर्थस्थलहरू