JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
दलबहादुर गुरुङ

दल बहादुर गुरुङ (सन् १९२२–१९९२)को प्रसिद्ध नाम हम जाएगा हो। यिनिलाई चुटकिला र स्थानीय लोक कथाहरूमा एउटा बिदुशकको रूपमा प्रस्तुत गरिन्छ। विशेष गरी हम जाएगा पूर्बी नेपाल, दार्जीलिङ, कालिम्पोङ, सिक्किम, आसाम र मणिपुर तिरका क्षेत्रमा चर्चित छन्। अपत्यारिला चुटकिलाका पात्र भएकाले यिनी बास्तबिक मान्छे नै हुन् भनेर धेरैले पत्याउदैन थिए। हम जाएगा मरेबोंङ चिया बगान, दार्जीलिङमा १९२२ सन्को मार्चमा जन्मेका थिए। तिनका पूर्खा धुज्बीर गुरुङ पाँचथरको मक्लुवाबाट दार्जीलिङमा सन् १८१४मा बसाइ सरेका थिए।

सन् १९३६मा यी कोलकाता भागे तर यिनको पाइलट बन्ने सपना शिक्षाको कमिको कारणले पूरा हुन सकेन। निकै दुख पछि यिनले एक इन्जिनीरिंग कलेजका प्राध्यापकसँग गाडी हाक्न सिके । सन् १९४८मा उनी दार्जीलिङ फर्केर गाडी चलाउन थाले। यहा गाडी चलाउदा अरु जान डराउने अप्ठ्यारा ठाउमा पनि 'हम जाएगा (हिन्दीमा: "म जान्छु")' भनेर गाडी लैजाने उनको बानीकै आधारमा उनलाई 'हम जाएगा' भन्न थालियो. उनी निकै शूरा चालक थिए र पहिलो पटक टाइगर हिल र तुम्लिङको चुचुरोमा यिनैले गाडी पुर्याए।

हम जाएगाका प्रख्यात चुट्किलाहरू ३ वोटा पुस्तिकामा उनले प्रकाशित पनि गरेका थिए भने केही अरु मानिसहरूले पनि उनको नाममा किताब छपाएर बेचेका थिए। अहिले उनका चुट्किलाहरू इन्टरनेटमा सजिलै पाइन्छन्। साथै उनका समर्थकहरूले फेसबुक पनि खोलेका छन्। सन् १९८०को पूर्वार्धमा उनीलाई कुसुमे रुमाल नामक चलचित्रमा पनि खेलाईयो र धेरै मानिसहरूले उनी बास्तबिक मानिस नै हुन् भनेर थाहा पाए।

उनि ५३ वर्ष हुन्जेल गाडी चलाए र त्यसपछि चुटकिलाका किताब लेख्न थाले। उनकी छोरीका अनुसार हम जाएगा जिम्मेवार बाबु बनेर श्रीमतीको मृत्यु पछि पनि छोराछोरीको राम्रो हेरचाह गर्दथे र शिक्षाको लागि चिन्तित रहन्थे। उनका सात छोरी र तीन छोरा थिए। केही मानिसहरूको भनाइमा भने धेरै रक्सि खाने गरेकाले हम जाएगाले सम्पत्ति सबै सकेर परिवारलाई गरीब बनाएका तैपनि उनी सधै खुसि देखिन्थे र हसाइरहन्थे। उनीको मृत्यु सन् १९९२को अप्रिलमा भयो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:हास्य पात्र
श्रेणी:कला
श्रेणी:सन् १९२२ मा जन्म
श्रेणी:भारतीय गोरखाहरू
ल्होत्साम्पा

ल्होत्साम्पा (तिब्बती: ལྷོ་མཚམས་པ་, अर्थ: दक्षिणबासि) भुटानका मुख्यतया हिन्दुधर्मी र अरु नेपाली मूलका मानिसहरूलाई भनिन्छ। यिनीहरू भुटानमा इश्वी १९औ सताब्दी देखि बसोबास गर्न थाले।

यिनीहरूको आगमन बढ्दै गएका बेला भर्खरै भुटानको राजनीतिक विकास हुन थालेको थियो र १८८५मा तत्कालिन राजा उगेन वान्ग्चुच्कले कुटनैतिक सम्बन्ध बढाएर भुटानको पररास्ट्र नीति ब्रिटिश/भारतलाई सुम्पे।
तर धेरै सङ्ख्यामा बसाइ सर्नुभन्दा धेरै पहिले करिब सन् १६२०मा नै शाब्द्रुंग नवांग नामग्यालले केही नेवार शिल्पकारहरूलाई काठमाडौँबाट बोलाएका थिए

यिनीहरू हिन्दु चाड पर्बहरू दसैं र तिहार, मनाउछन् भने बौद्ध धर्मको ल्होसार, लूसोंग, सागा दावा, ल्हाबाब ड्युचेन, ड्रूपका टेशी र भूमचूती अरु चाड-पर्ब हुन। नेपाली प्राय सबै ल्होत्साम्पाको बोलीचालीको भाषा हो र अङ्ग्रेजी र हिन्दी बोल्ने अनि बुझ्ने मानिसहरू पनि छन्। अरु भाषाहरूमा गुरूङ, लेप्चा, लिम्बु, मगर, नेवारी र तामाङ इत्यादि पर्दछन।

तिनीहरू मध्ये करिब एक लाख दुई दशकदेखि दक्षिणपूर्वी नेपालको झापा र मोरङ जिल्लाका सात शिविरमा शरणार्थीका रूपमा छन्. त्यसैगरी भारतमा ३० हजार जति ल्होत्साम्पाहरू शरणार्थीका रूपमा बसिरहेका रहेका छन्। उनिहरूले शरणार्थी सम्बन्धी राष्ट्रसङ्घीय उच्चायुक्त र नेपाल सरकारबाट केही राहत र सहयोग् पाउछन्। भुटानी शरणार्थीको पुनर्वास कार्यक्रम अर्न्तर्गत हालसम्म ४० हजार शरणार्थी पुनर्वासका लागि विदेश प्रस्थान गरे। संयुक्त राज्य अमेरिकाले हालसम्म ३४ हजार १२९ शरणार्थीलाई पुनर्वासमा लिइसकेको छ ।
यो पनि हेर्नुहोस

*टेकनाथ रिजाल
सन्दर्भ सामग्रीहरू


श्रेणी:भुटान
पेपरोनी

पेपरोनी सलामी (सुकेको ससेज) को इतालवी-अमेरिकी मसालेदार भोजन हो जुन प्रायः सुँगुर वा गाइको काँचो मासुबाट तैयार गरिन्छ, पीरो, सुसन एम. एण्ड रिविस, चार्ल्स जी. होम ससेज मेकिंग: हाउ-टू टेक्निक्स फर मेकिंग एंड एन्जोइङ्ग १०० ससेजेस एट होम, तेश्रो संस्करण. नर्थ एडम्स, मासु.: कथा प्रकाशन, २००३. तर सही तरिकाले नामांकित गर्ने हो भने यो कुखुरा को मासुबाट पनि बन्न सक्छ, जुन कम महंगो हुन्छ। यो दक्षिणी इटली को मसालेदार सलामिहरूबाट विकसित गरिएको हो, जस्तै कि नेपाल्स को सालसिगर्‍यो नेपोलेटाना पिकैंटे या कैलब्रिया को सोपरेसेटा को मसालेदार ससेज। पेपरोनी अमेरिकी शैली को पिज्जा दुकानहरूमा पिज्जा को माथि गरिएको लोकप्रिय सजावट हो। यसको वाहेक कहिले काँही यो सैंडविच बनाउन पनि काम लाग्छ।

‘पेपरोनी’ पेपेरोनी (peperoni) को अपभ्रंस भएको रूप हो, जुन मरिच(पिपर वा पेपर) को इटालियन शब्द पेपेरोने को बहुवचन हुन्छ।

इटली मा अमेरिकी संस्करणको पेपरोनी पाउनको लागि ‘सलामि पिकैंटे’ (salame piccante) या ‘सलामिनो पिकैंटे’ (पिरो सलामी, जुन सामान्यतः कैलेब्रिया को खास हुन्छ) भनेर भनिन्छ। पेपरोनी पिज्जा को इटालियन नाम ‘पिज्जा ऐला डियावोला ’ (तातो ससेजको साथ) हो।

पुरा यूरोप महाद्धीप मा, पेपरोने धेरै प्रकार का पहाडी खुर्सानिहरूलाई भनिने एक साधारण शब्द हो जसमा बेल पीपर तथा प्रायः इटली मा साना आकारका मसालेदार पेपरोंसिनो (peperoncino) या पेपरोन पिकैंटे (peperone piccante) को नामबाट अचारमा प्रयुक्त हुने वाला मरिच र अमेरिका मा पेपरोंसिनी या बैनना पीपर पनि शामिल छ।

उपचार अभिकारकको रूपमा प्रयुक्त सोडियम नाइट्रेट पेपरोनीलाई उसको विशिष्ट नारङ्गी-गुलाबी रङ्गमा गुलाबी हिस्सा प्रदान गर्छ, जबकि पैपरिका या अन्य पहाडी खुर्सानि उसलाई नारङ्गी रङ्ग प्रदान गर्छ।

यूरोपको विपरीत पेपरोनी को अङ्ग्रेजी शब्दको प्रयोग एकवचन अगणनीय संज्ञा को रूपमा गरिन्छ।

हैलल या कोशर पेपरोनी गाइको मासु वा कुखुरो को मासुबाट पनि बनाउन सकिन्छ।
सन्दर्भ


श्रेणी:कोल्ड कट
श्रेणी:सलुमी
श्रेणी:सूकेको मासु
श्रेणी:इटालियन ससेजेस
श्रेणी:अमेरिकी ससेजेस
श्रेणी:गुगल परियोजना
मेघराज शर्मा नेपाल

मेघराज शर्मा नेपाल अर्थात् मञ्जुल (वि.सं. २००३ - ) नेपाली साहित्यकार तथा गायक हुन्। उनलाई साहित्यीक नाम 'मञ्जुल' अथवा 'मञ्जुल राल्फा' का उपनामले चिनिन्छ। उनको नेपाली साहित्यको कविता तथा निान्ध विधामा उल्लेखनिय योगदान छ। राल्फा आन्दोलनबाट नेपालको राजनीतिक, साहित्यीक र सांगीतिक क्षेत्रमा प्रवेश गरेका मञ्जुल पछि गएर साहित्यीक लेखन नै मुख्य क्षेत्र बन्यो।
जीवनी

मञ्जुलको जन्म वि.सं. २००३ साल फागुनमा भोजपुरको गोगनेमा भएको हो। नेपालीमा एम्.ए. गरे।

भोजपुरमा आफ्नो स्कूले शिक्षा पूरा गरेपछि, मञ्जुल उच्च अध्ययनको लागि धरान आए जहाँ उनको भेट संगीत संघ समूहसँग भयो र उनले त्यस समूहका लागि गीत लेख्न थाले। उनले त्यही समूहबाट संगीत सिके। मञ्जुलले सन् १९७३ मा कलामा स्नातक डिग्री हासिल गरे।

सन् १९६० को दशकमा, मञ्जुल गणेश रसिकको स्थानमा गीतकारको रूपमा राल्फा नामक संगीत समूहको हिस्सा बने । उनले समूहसँगै नेपालभर यात्रा गरे। समूहको लक्ष्य प्रस्तुति मात्र थिएन, तर उनको राजनीतिक उद्देश्य पनि थियो। उनी एक प्रतिबद्ध कम्युनिस्ट कार्यकर्ता बने, गायक रामेशसँग गाउँ गाउँ यात्रा गर्दै पञ्चायत शासनको विरुद्धमा गीत गाउँदै । पछि मञ्जुलले सबै सांस्कृतिक काम त्यागे र राजनीतिक दलहरूको लागि काम गर्ने लक्ष्य राखे। उनी विश्वभाषा क्याम्पसमा नेपाली भाषाको प्राध्यापकको रूपमा पनि काम गर्छन् ।

राल्फा आन्दोलनका क्रममा नेपालका धेरै भाग पुगेका मञ्जुल भारत, थाइल्यान्ड, फिलिपिन्स आदि देशको भ्रमण गरेका छन्।
कृतिहरू
पुरस्कारहरू
[ सम्पादन गर्नुहोस् ]

मञ्जुलले प्राप्त गरेका केही उल्लेखनीय पुरस्कारहरू तल सूचीबद्ध छन्:

* अम्बिकादेवी पुरस्कार
* राष्ट्रिय प्रतिभा पुरस्कार
* मृत्यु कवितालाई साझा पुरस्कार


बाहिरी सन्दर्भहरु

* मञ्जुलद्वारा लेखिएका पुस्तकहरू

श्रेणी:नेपाली साहित्यकारहरू
श्रेणी:साझा पुरस्कार विजेताहरू
श्रेणी:भोजपुर जिल्लाका मानिसहरू
इमाडोल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २७३२७ रहेको थियो जसमध्ये १३९१३ पुरुष र १३४१४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६८९८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महालक्ष्मी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ६ नम्बर वडा महालक्ष्मी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ४-५ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २, १-३ वडाहरू वडा नम्बर ३ र ७-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
गोटीखेल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १८५५ रहेको थियो जसमध्ये ८८७ पुरुष र ९६८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४०३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महाङ्काल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो महाङ्काल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो।
तस्बिरहरू


File:Gotikhel (1).jpg|बैतर्णी धाम, गोटीखेल, ललितपुर(बि. सं. २०८१ को बाढी पैहिरो भन्दा अधि)
File:Gotikhel (2).jpg|बैतर्णी धाम, गोटीखेल, ललितपुर
File:Gotikhel (3).jpg|शिव मन्दिर, बैतर्णी धाम, गोटीखेल
File:Gotikhel (4).jpg|बैतर्णी धाम


सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
चापागाउँ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १६४२० रहेको थियो जसमध्ये ८०१० पुरुष र ८४१० महिला रहेका थिए भने यहाँ ३७१० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गोदावरी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-५,९ वडाहरू गोदावरी नगरपालिकाको वडा नम्बर ११ हो भने ६-८ नम्बर वडा वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
टिकाथली

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०१३६ रहेको थियो जसमध्ये ५०७२ पुरुष र ५०६४ महिला रहेका थिए भने यहाँ २४२४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महालक्ष्मी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-५ वडाहरू महालक्ष्मी नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ६-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
लामाटार

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८१८८ रहेको थियो जसमध्ये ४०७२ पुरुष र ४११६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७५९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महालक्ष्मी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-८ वडाहरू महालक्ष्मी नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो भने ९ नम्बर वडा वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
सुनाकोठी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १००९२ रहेको थियो जसमध्ये ४९६२ पुरुष र ५१३० महिला रहेका थिए भने यहाँ २३९७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ललितपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ४,५,८,९ वडाहरू ललितपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर २६ हो भने १,२,३,६,७ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
सैंबु

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १९७२१ रहेको थियो जसमध्ये ९९३५ पुरुष र ९७८६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५००३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ललितपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ५-९ वडाहरू ललितपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर १८ हो भने १-४ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
हरिसिद्धी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, ललितपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०७३६ रहेको थियो जसमध्ये ५३७८ पुरुष र ५३५८ महिला रहेका थिए भने यहाँ २७३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ललितपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-६ वडाहरू ललितपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर २८ हो भने ७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका ठाउँहरू
प्रकाशचन्द्र लोहनी

डा. प्रकाशचन्द्र लोहनी नेपालका राजनीतिज्ञ र अर्थशास्त्री हुन्। पञ्चायतकाल देखि नै राजनीतिमा सक्रिय डा. लोहनी संविधान सभा सदस्य तथा राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीका नेता हुन्। यिनले अन्य मन्त्रलायका साथै अर्थमन्त्री, संसदीय समितिका प्रमुख लगायत धेरै जिम्मेवारीहरू बहन गरेका छन्।

डा. लोहनीले संयुक्त राज्य अमेरिकामा फुलब्राइट कार्यक्रम अन्तर्गत इन्डियाना युनीभर्सिटीबाट एम.बि.ए. र यु.सी.एल.ए.(University of California Los Angeles, UCLA)बाट विद्याबारिधि गरेका थिए. त्यसपछि यिनले क्यालिफोर्निया स्टेट युनीभर्सिटी, नोर्थ रिज, क्यालिफोर्नियामा अध्यापन गरे र अन्तमा नेपाल फर्केर राजनीति गर्न थाले.
सन्दर्भ सामग्री


श्रेणी:संविधान सभा सदस्य
श्रेणी:नेपाली राजनीतिज्ञहरू
श्रेणी:नेपालका परराष्ट्र मन्त्रीहरू
श्रेणी:नेपालका अर्थ मन्त्रीहरू
श्रेणी:नेपाल सरकारका पूर्व मन्त्रीहरू
श्रेणी:पञ्चायतकालीन राजनीतिज्ञहरू
श्रेणी:नेपाली अर्थशास्त्रीहरू
श्रेणी:राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीका राजनीतिज्ञहरू
बैकुण्ठ मानन्धर

नेपाली एथ्लेटिक्सका महापुरुष बैकुन्ठ मानन्धर विसं २००९ सालमा काठमाडौँको कालिमाटीमा जन्मनुभएको हो। पाँच फिट पाँच इन्च अग्ला मानन्धरलाई नेपाली एथ्लेटिक्समा नमुनाको रूपमा लिइन्छ। हनक्षत्रलाई आधार मान्ने हो भने मानन्धर वैकुण्ठ शुक्लचतुर्थी र पूर्णिमाको बीचमा जन्मनुभएको थियो। त्यसैले मातापिताले पनि उहाँको नाम बैकुन्ठ जुराउनुभएको थियो। वैकुण्ठ मानन्धरको दौड यात्रा २०२७ सालदेखि शुरु भएको थियो। परिवारले थाहा पाउलान् भनेर कहिले विद्यालय जाने बहानामा त कहिले सिनेमा हेर्ने बहानामा बैकुण्ठ मानन्धर भागीभागी लुकीलुकी दौड प्रतियोगिताहरूमा भाग लिनुहुन्थ्यो। यसरी शुरु भएको दौडको भूतले यी महानायकको दिमागले पढाइलाई प्राथमिकता दिन भने भ्याएन र नेपालीको औसत पढाइमै मानन्धरले चित्त बुझाउनु पर् यो।
लगातारको परिश्रम र मेहेनतका कारण त्यो बेला एथ्लेटिक्समा एकछत्र राज गर्नुभएका जीतबहादुर केसीलाई पनि टक्कर दिने ब्यक्तिका रूपमा बैकुन्ठ मानन्धर उभिनुभयो। केसीसँगै मानन्धरले सन् १९७६मा क्यानडाको मोन्ट्रियलमा भएको २२ औँ ओलम्पिकमा नेपालको प्रतिनिधित्व गर्नुभयो। सो ओलम्पिकमा नतीजा राम्रो हात नपारेपनि प्रतियोगितामा भाग लिनुअघि पाएको दुःखको अनुभव मानन्धरको मस्तिष्कमा अहिले पनि नाचिरहन्छ। नेपाली भएर ओलम्पिकमा भागलिन पाएकोमा गर्व महसुस गर्नुभएका बैकुन्ठले त्यसपछि पनि लगातार चारपटकसम्म ओलम्पिकमा सहभागि भई नेपाली खेलकुदमा धरैपटक ओलम्पिकमा भागलिने एक्लो ब्यक्ति बन्नुभयो। तर यहि समयमा उहाँले एउटा अर्को रेकर्ड बनाउन भने पछि पर्नुभयो त्यो थियो पाँचपटकसम्म ओलम्पिकमा भागलिएर गिनिजबुकमा नाम लेखाउने कीर्तिमानमा। ओलम्पिकमा भाग लिएर फर्कनुभएका मानन्धरले काठमाडौमा भएको पहिलो दक्षिण एसियाली खेलकूदमा नेपाललाई पहिलो स्वर्णपदक दिलाउनु भयो। तर यो त्यो जमानाको कुरा स्वर्णपदक जित्नुभएका बैकुण्ठ मानन्धरले भोलिपल्टको पत्रपत्रिकाबाट यो कुरा थाहा पाउनुपरेको थियो।
४१ वर्षसम्म एकछत्र राजगर्नु भएका यी महानायकले कोलकातामा भएको तेस्रो साफमा बनाएको दुई घण्टा १५ मिनेटको रेकर्ड अझैपनि कसैले तोड्न सकेको छैन।
सन्दर्भ सामग्री

*सिंह रोशनबहादुर, बैकुण्ठ मानन्धर जीवनी, स्पोर्टस राउन्ड अप, हिमालय टेलिभिजन

श्रेणी:खेलकुद
श्रेणी:नेपाली खेलाडीहरू
श्रेणी:नेपाली ओलम्पियन
श्रेणी:सन् १९५२ मा जन्म
कमल पोखरी

कमल पोखरी () काठमाडौँको केन्द्रमा रहेको एक प्रसिद्ध धार्मिक तथा सांस्कृतिक महत्त्व बोकेको पोखरी हो। वि.सं. २०३३ सालकै अभिलेख अनुसार त्यतिवेला पोखरीको क्षेत्रफल ३० रोपनी ५ आना ३ पैसा १ दाम थियो। नापी विभागमा दर्ता हुनु अगावै वि.सं. २०३३ सालमा कमल पोखरी क्षेत्रफल ४६ रोपनी रहेको थियो तर हाल २३ रोपनी १४ आनामा खुम्चिएको छ।
इतिहास

पोखरीमा कमल फूल फुल्नाले यसको नामकरण कमलपोखरी रहेको किम्बदन्ती रहेको छ।तान्त्रिक विधिले निर्माण गरिएको यो पोखरीको चारैतिर र बीचमा पाँचवटा इनार रहेको थियो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस्

* रानी पोखरी
* नाग पोखरी


श्रेणी:पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:काठमाडौँ उपत्यकाका पोखरीहरू
अनारमनी

अनारमनी नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४२,७१२ रहेको थियो जसमध्ये २०,८९२ पुरुष र २१,८२० महिला रहेका थिए भने यहाँ १०,२३५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बिर्तामोड नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-९ नम्बर वडाहरू बिर्तामोड नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २,४ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ र ३ नम्बर वडा वडा नम्बर ५ र १ नम्बर वडा वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
कुमरखोद

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९५८५ रहेको थियो जसमध्ये ४६६१ पुरुष र ४९२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १९३१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल झापा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ नम्बर वडाहरू झापा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
कोहवरा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०३२६ रहेको थियो जसमध्ये ४८५५ पुरुष र ५४७१ महिला रहेका थिए भने यहाँ २३४३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गौरादह नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-२ नम्बर वडाहरू गौरादह नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ३-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
खजुरगाछी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९४६९ रहेको थियो जसमध्ये ४६६२ पुरुष र ४८०७ महिला रहेका थिए भने यहाँ २०३६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गौरीगञ्ज गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,९ नम्बर वडाहरू गौरीगञ्ज गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ५-८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
खुदुनाबारी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५०३१ रहेको थियो जसमध्ये ७०११ पुरुष र ८०२० महिला रहेका थिए भने यहाँ ३४५७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल अर्जुनधारा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२ नम्बर वडाहरू अर्जुनधारा नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३,४,५ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ र ६,७,८,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
गरामनी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २१७०४ रहेको थियो जसमध्ये १०३५८ पुरुष र ११३४६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४७२५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बिर्तामोड नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२ नम्बर वडाहरू बिर्तामोड नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ३,४,५ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ८ र ६,७,८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ९ र ९ नम्बर वडा वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
गौरीगञ्ज

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०६७३ रहेको थियो जसमध्ये ५११३ पुरुष र ५५६० महिला रहेका थिए भने यहाँ २३०२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गौरीगञ्ज गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-८ नम्बर वडाहरू गौरीगञ्ज गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १-४,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
घैलाडुब्बा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १२६७१ रहेको थियो जसमध्ये ५९२४ पुरुष र ६७४७ महिला रहेका थिए भने यहाँ २९६९ घरधुरी रहेको थियो।

यसको साविकका ३-४ नम्बर वडाहरू कनकाई नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १-२ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ७, ८-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ८ र ५-७ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।

घैलाडुब्बा बजारको नजीकैबाट बिरिङ खोला बगेको छ। घैलाडुब्बा झापा जिल्लाको पुरानो बजार हो। यो बजार पशु वेच-विखनको केन्द्र मानिन्छ। यो हाल कनकाई नगरपालिकामा पर्दछ।
‍‍
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
जलथल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३३६३ रहेको थियो जसमध्ये ६०९० पुरुष र ७२७३ महिला रहेका थिए भने यहाँ २९२२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल हल्दीबारी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६,७,८ नम्बर वडाहरू हल्दीबारी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १-४,९,५ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ र ८,९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
जुरोपानी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११६३५ रहेको थियो जसमध्ये ५६३० पुरुष र ६००५ महिला रहेका थिए भने यहाँ २५८९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गौरादह नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ४-८ नम्बर वडाहरू गौरादह नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने १-३,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
ज्यामिरगढी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९८५३ रहेको थियो जसमध्ये ४७६५ पुरुष र ५०८८ महिला रहेका थिए भने यहाँ २०७६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मेचीनगर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ८-९ नम्बर वडाहरू मेचीनगर नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने १-७ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर १५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
टाघनडुब्बा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०२५५ रहेको थियो जसमध्ये ४९९९ पुरुष र ५२५६ महिला रहेका थिए भने यहाँ २०७५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल झापा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,५,७-९ नम्बर वडाहरू झापा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २-४,६ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
डाँगीबारी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७७६१ रहेको थियो जसमध्ये ३५८१ पुरुष र ४१८० महिला रहेका थिए भने यहाँ १७५८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बाह्रदशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६,७,८ नम्बर वडाहरू बाह्रदशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १-४,९,५ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
तोपगाछी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३९४६ रहेको थियो जसमध्ये १०८२८ पुरुष र १३११८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५५६१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कमल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,९ नम्बर वडाहरू कमल गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३,८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ र ७ नम्बर वडा वडा नम्बर ३ र ४,५,६ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
धरमपुर, झापा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४०९१ रहेको थियो जसमध्ये ६३६७ पुरुष र ७७२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३२१८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल शिवसताक्षी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ८,९ नम्बर वडाहरू शिवसताक्षी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५,६,७ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ र १,२,३,४ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
धाइजन

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९८२० रहेको थियो जसमध्ये ४५४४ पुरुष र ५२७६ महिला रहेका थिए भने यहाँ २२०४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मेचीनगर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,७-९ नम्बर वडाहरू मेचीनगर नगरपालिकाको वडा नम्बर ११ हो भने ३,६ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
पथरिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०२५२ रहेको थियो जसमध्ये ४८२१ पुरुष र ५४३१ महिला रहेका थिए भने यहाँ २३३३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कचनकवल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६,८,९ नम्बर वडाहरू कचनकवल गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने १,२,३,४,५,७ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
पाँचगाछी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०८१६ रहेको थियो जसमध्ये ५०६२ पुरुष र ५७५४ महिला रहेका थिए भने यहाँ २३७५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल शिवसताक्षी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,४,६,७ नम्बर वडाहरू शिवसताक्षी नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने २,५,८,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
पृथ्वीनगर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५२८४ रहेको थियो जसमध्ये ६८१४ पुरुष र ८४७० महिला रहेका थिए भने यहाँ ३६५५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भद्रपुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,७-९ नम्बर वडाहरू भद्रपुर नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५,६,३ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ र ४ नम्बर वडा वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
बनियानी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६४५८ रहेको थियो जसमध्ये ३०४३ पुरुष र ३४१५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४४४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कचनकवल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो कचनकवल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो।
चित्र सङ्ग्रह


Baniyani_jhapa.JPG

Baniyani_Jhapa_Nepal1.JPG

Baniyani_Jhapa_Nepal3.JPG

Baniyani_Jhapa_Nepal2.JPG


सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू
बाहुनडाँगी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २३८२२ रहेको थियो जसमध्ये १११०५ पुरुष र १२७१७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५४७९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मेचीनगर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ७,९ नम्बर वडाहरू मेचीनगर नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ४,६ नम्बर वडा वडा नम्बर २ र ३,५ वडाहरू वडा नम्बर ३ र १,२ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:झापा जिल्लाका ठाउँहरू