JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Kleinstekwadratemetode

Die kleinste-kwadratemetode is 'n rekenkundige metode om die beste passing vir 'n kromme op 'n gegewe stel datapunte in 'n vlak te bepaal. Die metode verleen sy naam aan die kriterium wat gebruik word om hierdie beste passing te bepaal, dit wil sê die passing word gemeet aan die totaal van die som van die kwadratiese afwykings (in 'n vertikale sin) vanaf die kromme.

Die metode is onafhanklik van mekaar deur Karl Friedrich Gauss en Adrien Marie Legendre ontwikkel. In 1801 het Gauss die kleinste-kwadratemetode gebruik om 'n skatting van die baan van die pas ontdekte planetoïde, Ceres te maak. Hy het noukeurig voorspel waar en wanneer Ceres weer sou verskyn.

Die kleinste-kwadratemetode in sy eenvoudigste, oorspronklike vorm is 'n metode om by 'n gegewe stel punte in die xy-vlak, wat veronderstel is om (min of meer) op 'n regte lyn te lê, die bes passende lyn te bepaal. Die beste passing beteken dat die som van die gekwadreerde afwykings in die vertikale sin ten opsigte van die lyn so klein as moontlik is.

As ons die i-de meetpunt voorstel deur (x_i,y_i) en die verlangde lyn voorstel met:

:y=a+bx,

dan word die afwyking vir die d_i vir die punt gegee deur:

:d_i=y_i -(a+bx_i).

Lêer:Linreg.PNG

Die som van die kwadrate van alle afwykings is

:\sum_{i=1}^{n}{d_i^2}=\sum_{i=1}^{n}\left(y_i -(a+bx_i)\right)^2.

Dit kom dan daarop neer dat by die gegewe punte die parameters a en b so te bepaal dat die bostaande som op sy kleinste ('n minimum) is. Dit lei tot die sogenaamde normaalvergelykings vir a en b:

:a \cdot n + b \sum{x}= \sum{y}
:a \sum{x} + b \sum{x^2} = \sum{xy},

waarvan die oplossing as volg uitgedruk kan word

:b=\frac{n\sum xy - \sum x\sum y}{n\sum x^2 - \sum x\sum x}
en
:a=\frac 1n\sum y -\frac 1n b\sum x=\bar{y}-b\bar{x}.
Veralgemening

Die kleinste-kwadratemetode is 'n metode om 'n model te pas op 'n aantal gemete waardes. Die parameters van die model waarvoor dit geld dat die kwadrate van die afwykings van die gemete waardes ten opsigte van die model minimaal is, word gesoek.

As die model slegs onafhanklike parameters het, wat elkeen slegs in die eerste mag voorkom, kan 'n mens die kleinste-kwadratemetode toepas en met 'n enkele bewerking die optimale parameters verkry. Hierdie variant staan bekend as 'n lineêre kleinste-kwadratemetode. Let wel dat dit nie noodwendig beteken dat die model 'n regte lyn verteenwoordig nie! Baie ingewikkelde modelle kan met lineêre metodes opgelos word.

As die model wel hoër magte bevat of daar bestaan korrelasies tussen die parameters, kan daar deur middel van 'n iteratiewe prosedure dikwels ook 'n goeie model bepaal word. Hiervoor moet 'n mens 'n aantal kere 'n berekening uitvoer waar die lokale afgeleide van die modelfunksie gebruik word. 'n Mens moet egter wel 'n idee hê van waar 'n mens behoort te eindig, anders kan 'n mens moontlik die verkeerde (suboptimale) minimum bereik.
Lineêre regressie

Die kleinste-kwadratemethode vind onder meer toepassing by lineêre regressie.

'n Vergelykbare rekenmetode waaby alle waardes nie vooraf bekend hoef te wees nie is die Kalman-filter.


Kategorie:Wiskunde
Pous Stefanus (II)

Stefanus (II) was die 92ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Stefanus (II) volg op 23 Maart 752 vir Pous Sagarias op, maar sterf weens 'n beroerte voordat hy in die amp bevestig is op 25 Maart 752. Hy word opgevolg deur Pous Stefanus II.
Die naam ‘Stefanus’ beteken 'gekroonde'.
Pontifikaat

Pous Stefanus (II) is wel wettige as pous verkies, maar nooit in die amp bevestig nie. Hy sterf drie dae na sy verkiesing. Tot 1961 is hy deur die Roomse Kerk as die 92ste pous erken. In 1961 besluit die Vatikaan om hom as wettige pous te skrap omdat hy nooit biskop (van Rome) was nie. Dit het die nommering van al die volgende pouse lelik omgekrap. Sy opvolger het ook die naam Stefanus gehad en was tot 1961 die 93ste pous met die naam Stefanus III. Tans is hy die 92ste pous met die naam Stefanus II, maar word gewoonlik in die literatuur aangedui as Stefanus II (III).

Sien die Lys van pouse (onderafdeling: Die spesiale geval van Pous Stefanus (II)) vir 'n verder bespreking.
Bibliografie

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
* Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. pp 62–63. ISBN 0300091656
* Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p. 47. ISBN 0500017980.
Eksterne skakels

*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Stefanus (II)
Kategorie:Sterftes in 752
Pous Stefanus

Pous Stefanus kan verwys na 'n aantal pouse van die Rooms-Katolieke Kerk, naamlik:

* Pous Stefanus I (254 – 257).
* Pous Stefanus (II) (752).
* Pous Stefanus II (752 – 757).
* Pous Stefanus III (767 – 772.
* Pous Stefanus IV (816 – 817).
* Pous Stefanus V (885 – 891).
* Pous Stefanus VI (896 – 897).
* Pous Stefanus VII (928 – 931).
* Pous Stefanus VIII (939 – 942).
* Pous Stefanus IX (1057–1058).


Stefanus
Wasili IV van Rusland

Wasili IV Sjoeiski (Russies: Василий IV Шуйский) (22 September 1552 – 12 September 1612) was van 1606 tot 1610, tydens die Tyd van Beroeringe, tsaar van Rusland ná die moord op Vals Dmitri I.

Hy is gebore as prins Wasili Iwanowitsj Sjoeiski en stam van grootprinse van Nizjni Nowgorod. Hy was een van die belangrikste bojare gedurende die bewind van Fjodor I en Boris Godoenof.

Hy reis op bevel van tsaar Boris na Oeglitsj om ondersoek in te stel na die dood van tsarewitsj Dmitri Iwanowitsj, die jong seun van Iwan die Verskriklike wat onder geheimsinnige omstandighede gesterf het. Sjoeiski rapporteer dat dit selfmoord was, hoewel daar gerugte is dat hy deur Boris laat vermoor is. Sommige vermoed dat Dmitri ontsnap het en ’n ander seun in sy plek vermoor is. Dit skep die teelaarde vir talle mense wat voorgee dat hulle Dmitri is (sien Vals Dmitri I en Vals Dmitri II).

Toe Boris sterf en sy seun, Fjodor II, die troon bestyg, verander Sjoeiski sy storie om in die guns te kom van Vals Dmitri I, wat probeer om die troon oor te neem deur voor te gee hy is die vermoorde tsarewitsj. Sjoeiski ken Vals Dimitri uit as die regte Dmitri ondanks die feit dat hy vroeër beweer het die seun het selfmoord gepleeg – en dit lei tot die moord op die jong Fjodor.

Sjoeiski sweer daarna saam teen Vals Dmitri en bewerkstellig sy dood in Mei 1606. Op 19 Mei 1606 word Sjoeiski verklaar tot tsaar. Hy regeer tot 19 Julie 1610, maar word nooit algemeen as tsaar erken nie. Hy het selfs in Moskou min gesag en word net op die troon toegelaat omdat daar niemand anders is om sy plek in te neem nie.
Verwysings

: Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Vasili IV of Russia
* D.I. Ilowaiski, Die Gekwelde Periode van die Moskowiese Ryk, Moskou, 1894. (Russies)
* S.I. Platonov, Sketches of the Great Anarchy in the Realm of Moscow, Sint Petersburg, 1899.
* D.V. Tswjeltef, Tsaar Wasili Sjoeiski, Warschau, 1901–1903. (Russies)
* 1911encyclopedia (public domain)


Kategorie:Geboortes in 1552
Kategorie:Huis van Rjoerik
Kategorie:Russiese tsare
Kategorie:Sterftes in 1612
Fortaleza

Fortaleza (Portugees: [fɔɦtaˈlezɐ], letterlik: "vesting" of "fort", amptelik: Fortaleza de Nossa Senhora da Assunção) is die administratiewe hoofstad van die Noordoos-Brasiliaanse deelstaat Ceará met 'n oppervlakte van 312 vierkante kilometer en 'n bevolking van meer as 2,7 miljoen mense. Die stadsgebied word in die noorde deur die Atlantiese Oseaan begrens, terwyl die stede Patacuba, Eusébio, Maracanaú en Itaitinga ten suide en Caucaia ten weste van Fortaleza geleë is. Fortaleza lê tussen twee riviere, die Ceará in die weste en die Cocó in die ooste.

duimnael|links|Die Katedraal van Fortaleza
Die bewoners van Fortaleza staan in Brasiliaanse Portugees as Fortalezenses bekend. Die stad beskik oor 'n internasionale lughawe, Pinto Martinas, wat Fortaleza met ander Brasiliaanse metropole en bestemmings in die buiteland verbind. Die wit strande en polsende naglewe het van Fortaleza een van die gewildste bestemmings vir in- en uitheemse toeriste gemaak.

Net soos talle ander Brasiliaanse nedersettings langs die kus was Fortaleza aanvanklik 'n omstrede stad. Die dorp, waaruit Fortaleza later sou ontstaan, het hom sodoende in verskillende tydperke onder die oorheersing van Nederlanders, Portugese en die plaaslike Tabajara-volk bevind. In 1639 het die Nederlanders onder die bevel van Mathias Beck hier 'n fort opgerig wat tot vandag toe in die stadsentrum van Fortaleza lê. Nadat die Nederlanders deur 'n Portugese strydmag verdryf is, het die nedersetting sy huidige amptelike Portugese naam en in 1699 ook stadstatus gekry. In 1823 het Fortaleza die hoofstad van Ceará geword en omstreeks 1880 tot 'n beduidende uitvoerhawe vir katoen ontwikkel.

Vandag is Fortaleza met sy uitstekende toerisme-infrastruktuur en groeiende nywerheidsektor die ekonomiese sentrum van Noordoos-Brasilië. Sy akademiese en navorsingsinstellings, waaronder drie groot universiteite en 'n aantal kleiner tersiêre instellings, het onder meer die opbou van 'n inligtingstegnologiesektor bevorder wat nou steeds meer hoogs gekwalifiseerde spesialiste uit ander dele van die land lok. Fortaleza se Estádio Castelão is tydens beide die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2013 en FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 vir wedstryde ingespan.
Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf


Kategorie:Ceará
Kategorie:Hoofstede in Brasilië
Jens Stoltenberg

Jens Stoltenberg (gebore 16 Maart 1959 in Oslo) is 'n Noorse politikus, voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty en het vanaf 17 Oktober 2005 tot 16 Oktober 2013 as eerste minister van Noorweë gedien. Stoltenberg was van 1 Oktober 2014 die 13de sekretaris-generaal van NAVO. Hy is op 1 Oktober 2024 deur die Nederlander Mark Rutte opgevolg.

Jens Stoltenberg is die seun van die politikus Thorvald Stoltenberg en sy vrou Karin. Sy familie is van Duitse afkoms en het in die 17de eeu vanuit Noord-Duitsland na Noorweë geëmigreer. Jens Stoltenberg is getroud met Ingrid Schulerud en het twee kinders.

Hy het tot 1987 ekonomie aan die Universiteit van Oslo studeer en 'n tyd lank as deeltydse joernalis vir die koerant Arbeiderbladet gewerk. Sedert 1993 is hy 'n afgevaardigde in die Noorse parlement, die Storting.

Tussen 1979 en 1989 het Stoltenberg as 'n bestuurslid van die Arbeidersparty se jeugorganisasie, Arbeidernes Ungdomsfylking (AUF), en tussen 1985 en 1989 as die AUF se voorsitter en adjunkpresident van die Sosialistiese Jeuginternasionaal (IUSY) gefungeer. Sedert 1985 is hy 'n bestuurslid van die Arbeidersparty, en was in die periode tussen 1990 en 1992 ook voorsitter van dié party se bestuurskomitee in Oslo.

Tussen 1990 en 1992 was Stoltenberg daarnaas 'n lid van die parlementêre komitee op verdediging, 'n lid van die maatskaplike komitee (1991–1993) en voorsitter van die komitee vir ruolie en energie (1997–2000).

Sedert 1990 het Stoltenberg meermale as 'n lid van die Noorse regering gedien – tot in 1991 as staatssekretaris in die departement van omgewingsbewaring, tussen 1993 en 1996 as minister van energie en ekonomiese sake en tot in 1997 as minister van finansies.

Tussen Maart 2000 en die verkiesing van 2001 was hy die eerste minister van Noorweë. In November 2002 het hy Thorbjørn Jagland as voorsitter van die Noorse Arbeidersparty opgevolg en is in die nasionale verkiesing van 11 en 12 September 2005 as kandidaat van dié party tot die nasionale parlement verkies. As die leier van links-groen-regeringskoalisie is hy op 17 Oktober 2005 as opvolger van Kjell Magne Bondevik tot eerste minister van Noorweë benoem. Op 16 Oktober 2013 is hy opgevolg deur Erna Solberg.

Stoltenberg is op 28 Maart 2014 aangewys as NAVO se nuwe sekretaris-generaal en het op 1 Oktober 2014 die amp by Anders Fogh Rasmussen oorgeneem. Hy is op 1 Oktober 2024 deur die Nederlander Mark Rutte opgevolg.
Eksterne skakels

* www.regjeringen.no: Kantoor van die Eerste Minister


Kategorie:Eerste Ministers van Noorweë
Kategorie:Ministers van Energie
Kategorie:Ministers van Finansies
Kategorie:Sekretarisse-generaal van die NAVO
Kategorie:Geboortes in 1959
Kategorie:Lewende mense
Analitiese meetkunde

duimnael|Cartesiese koördinate.

Analitiese meetkunde is die studie van meetkunde deur van algebraïse beginsels gebruik te maak. Die gebruik van reële getalle om resultate oor kontinue lineêre meetkunde te lewer is afhanklik van Cantor-Dedekind se aksioma. Gewoonlik word die cartesiese koördinatestelsel toegepas om vergelykings vir vlakke, lyne, reguit lyne en vierkante te manipuleer en soms ook in drie dimensies van mates. 'n Vereenvoudige definisie wat dikwels is skoolhandboeke weergegee word lui: dit is gemoeid met die definisie van meetkundige vorms in 'n numeriese wyse en die ontrekking van numeriese inligting vanuit daardie voorstelling. Die numeriese uitset kan egter ook 'n vektor of 'n meetkundige vorm wees. Sommige mense beskou analitiese meetkunde as die oorsprong van moderne wiskunde.
Geskiedenis

Die Griekse wiskundige Menaechmus het probleme opgelos en teoremas bewys deur gebruik te maak van 'n metode wat 'n sterk ooreenkoms getoon het met die gebruik van koördinate en daar word soms beweer dat hy analitiese meetkunde gebruik het. Apollonius het in sy boek "De Sectione Determinata probleme bespreek wat betrekking gehad het op wat as 'n analitiese meetkunde in een dimensie beskryf kan word; die probleme het basies te doen gehad met die vind van 'n punt op 'n lyn wat in 'n sekere verhouding tot ander punte gestaan het. Apollonius het sy werk later verder uitgebrei om 'n metode te ontwikkel wat soveel ooreenkomste toon met analitiese meetkunde dat sy werk soms beskou word as sou dit Descartes se werk met bykans 1800 voorafgegaan het. Sy toepassing van verwysingslyne, 'n diameter en 'n raaklyn verskil in wese niks met ons moderne gebruik van die koördinaatraam nie, waar afstande wat gemeet word langs 'n diameter vanaf die raakpunt af, die absissa is; en die segmente parallel tot die raaklyn en wat tussen die asse en die kromme gekruis word die ordinate is. Hy het verder verwantskappe vasgestel tussen die absissa en die ooreenstemmende ordinate wat ekwivalent is aan die retoriese vergelyking van krommes.
Verwysings en voetnotas


Kategorie:Wiskunde
Pous Stefanus II

Stefanus II (III) was die 92ste pous (of die 93ste voor 1961) van die Rooms-Katolieke Kerk. Die nommering "II (III)" dui op die feit dat Pous Stefanus (II) voor 1961 as wettige pous getel is.
Biografie

Pous Stefanus II (III) is gebore in Sisilië uit die familie van die Orsini. Hy het 'n jonger broer gehad met die naam Paulus wat later Pous Paulus I geword het. Op 26 Maart 752 volg hy Pous Sagarias (of Pous Stefanus (II) as die as wettig getel word) op en regeer tot sy dood op 26 April 757. Hy word opgevolg deur sy broer Pous Paulus I.
Die naam ‘Stefanus’ beteken 'gekroonde'.
Pontifikaat

Tydens sy pontifikaat het die Lombarde onder leiding van koning Aistulf, Ravenna weer verower en begin om Rome onder druk te plaas. Stefanus gaan persoonlik na Frankryk om hulp te soek by Pepyn die Korte, koning van die Franke. Hy ontmoet Pepyn op 6 Januarie 754 by Ponthion. Op 28 Julie 754 salf Stefanus Pepyn en sy familie en gee hom en sy nageslag die titel "patricius romanorum". Dit het later die fondament van die Heilige Romeinse Ryk geword. Pepyn het die pous toe gehelp, Italië twee keer binnegeval en die Lombarde verjaag.

Die relasies van die Roomse Kerk met die Bisantynse Ryk was in die dae baie sleg sedert de bewind van Pous Gregorius III. Die Bisantyne het hulle eie probleme gehad onder andere met die Bulgare en die Kalifaat.
Bibliografie

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
* Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. pp 62–63. ISBN 0300091656
* Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p. 47. ISBN 0500017980.
Eksterne skakels

*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Stefanus II
Stefanus II
Roetetabel

In rekenaarnetwerke is 'n roetetabel 'n elektroniese tabel of databasis wat gestoor word op 'n roeteerder of 'n netwerkrekenaar. Die roetetabel stoor die roetes (en in sommige gevalle die voorkeurgewigte wat met daardie roetes gepaardgaan). Hierdie inligting bevat die topologie van die netwerk in die onmiddellike omgewing daarvan. Die saamstel van roetetabelle is die hoofdoel van roeteringsprotokolle en statiese roetes.

Roetetabelle word gewoonlik nie direk gebruik vir pakket aansture in moderne roetebepalerargitekture nie, maar word eerder gebruik om die inligting vir 'n kleiner aanstuurtabel te verkry wat slegs die roetes bevat wat deur die roeteringsalgoritme gekies is as die voorkeurroetes vir pakket aansture, dikwels in 'n saamgeperste- of voorafsaamgestelde formaat wat geoptimiseer is vir stoor- en opsoekdoeleindes op die hardeware.
Inleiding

'n Roetetabel gebruik dieselfde begrip as die gebruik van 'n kaart vir die aflewering van posstukke. Wanneer 'n nodus data moet versend na 'n ander nodus op 'n netwerk, moet dit weet waarheen dit gestuur moet word. As die toestel nie direk aan die bestemmingsnodus verbind is nie, moet dit 'n ander manier vind om die pakket te stuur. Wanneer 'n nodus nie weet hoe om die pakket aan te stuur nie, word die IP-pakket na 'n deurgangspoort op die lokale area netwerk gestuur. Aangesien dit 'n ingewikkelde taak is om die roete na die korrekte bestemming vir die pakket te bepaal, moet die deurgangspoort tred hou van die manier waarop die pakket afgelewer moet word. 'n Roetetabel is die manier waarop hierdie data gestoor word, 'n soort kaart van die netwerk. Dit is 'n databasis wat tred hou van die paaie wat gevolg kan word en verskaf hierdie inligting aan die nodus wat die data versend.

Hop-vir-hoproetering werk deur alle direk bereikbare bestemmings se adresse vanaf die gegewe roetebepaler te lys. Gegewe dat die roetetabel se data konsekwent is, is 'n eenvoudige algoritme om pakkette aan te stuur na die volgende hop op pad na die bestemming voldoende om enige pakket by sy bestemming uit te kry. Hop-vir-hoproetering is 'n grondliggende eienskap van die IP internetwerklaag.
Verwysings en voetnotas


Kategorie:Rekenaarnetwerke
Pous Paulus I

Paulus I was die 93ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Paulus I is gebore ongeveer in die jaar 700 in Rome. Op 29 Mei 757 volg hy sy ouer broer Pous Stefanus II op en regeer tot sy dood op 28 Junie 767. Hy word opgevolg deur Pous Stefanus III. Die naam ‘Paulus’ beteken 'die kleintjie'.
Pontifikaat

Onder die pontifikaat van sy broer en voorganger Pous Stefanus II was Paulus 'n deken en voer namens die pous onderhandelings met die Lombarde.

Na die dood van sy broer word hy as pous verkies in weerwil van 'n minderheid wat aartsdeken Theofilactus voorgestel het. Hy verbeter die betrekkinge met die Franke, Lombarde en die Bisantynse Ryk. Hy word deur die koning van die Lombarde Desiderius en die koning van die Franke Pepyn die Korte aangestel as arbiter in hulle stryd oor grondregte.
Verering

Pous Paulus I word in die Rooms-Katolieke Kerk vereer as 'n heilige. Sy feesdag is op 28 Junie.
Bibliografie

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
* Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. bl. 62–63. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, bl. 47. ISBN 0-500-01798-0.
Eksterne skakels

*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Kategorie:Geboortes in 700
Paulus I
Paulus I
Kategorie:Sterftes in 767
2003 Formule Een-seisoen

80px|linksregs|120px
Inleiding

Die seisoen het vir die agste agtereenvolgende jaar by Albert Park afgeskop op 9 Maart, gevolg deur die Maleisiese ren op 23 Maart by die Sepang Internasionale Renbaan, gevolg deur die Brasiliaanse ren by Interlagos op 6 April. Die Europese gedeelte het begin by Imola in Italië vir die San Marino Grand Prix op 20 April, gevolg deur die Spaanse Grand Prix by Catalunya op 4 Mei en die Oostenrykse Grand Prix op 18 Mei by die Red Bull Ring. Die laaste deel van die Europese renne is by Monaco op 1 Junie afgehandel.

Die seisoen het op 15 Junie in Kanada by die Gilles Villeneuve-renbaan voortgegaan. Die tweede deel in Europa het weer begin op 29 Junie by die Nürburgring in Duitsland (vir die Europese Grand Prix) en is gevolg deur die Franse ren by Magny Cours. Die Britse Grand Prix is op 20 Julie by Silverstone gehou en gevolg deur die Duitse ren by Hockenheim op 3 Augustus. Daarna het 'n 3 weke breek gevolg tot hulle weer teruggekeer het na die Hungaroring vir die Hongaarse Grand Prix op 24 Augustus en die laaste Europese ren, die Italiaanse ren by Monza op 14 September. Die Verenigde State Grand Prix is as die voorlaaste ren by Indianapolis Motor Speedway gehou. Die laaste ren was, soos die vorige 5 jaar, die Japannese Grand Prix by die Suzuka Internasionale Renbaan.
Kalender
Seisoensoorsig

David Coulthard het die Australiese Grand Prix in veranderlike weersomstandighede gewen en die Maleisiese Grand Prix is deur Kimi Räikkönen gewen. Die Brasiliaanse Grand Prix is voor die einde gestaak weens 'n ongeluk en Räikkönen is as wenner aangewys. Maar 5 dae later, na baie ondersoeke, is Giancarlo Fisichella as wenner aangewys.

Michael Schumacher het teruggeveg in die eerste Europese renne en het die volgende drie renne in San Marino, Spanje en Oostenryk gewen. Juan Pablo Montoya het gewen in Monaco en Schumacher het weer in Kanada gewen.

Die tweede Europese gedeelte het by die Nürburgring afgeskop en is na hoë drama deur Ralf Schumacher gewen. Hy het dit opgevolg met nog 'n oorwinning in Frankryk 'n week later. Rubens Barrichello het die Britse Grand Prix gewen en Montoya het gewen in Duitsland.

Fernando Alonso het sy eerste oorwinning behaal in Hongarye by die Hungaroring en Michael Schumacher het die volgende twee renne gewen in Italië en die VSA en in die laaste ren moes Räikkönen wen, sonder dat Schumacher in die voorste agt plekke kon klaarmaak. Die ren is gewen deur Rubens Barrichello en Räikkönen was tweede met Michael Schumacher agste. Dus het Schumacher sy vierde agtereenvolgende kampioenskap gewen, slegs 2 punte voor Räikkönen.


Kategorie:Formule Een-seisoene
Kategorie:Sport in 2003