JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Kintaibrug

Die Kintaibrug (Japannees: 錦帯橋 Kintai-kyō ) is 'n spanbandbrug in die stad Iwakoeni in die Jamagoetsji-prefektuur in Japan. Dit oorspan die Nisjikirivier met 'n reeks van vyf houtboë. Die oorspronklike brug dateer uit 1674, maar vloedskade, deur 'n tifoon veroorsaak, het dit in 1950 vernietig. Die brug is in 1953 herbou en in 2001 en 2004 gedeeltelik gerestoureer.


Kategorie:Brûe in Japan
Kategorie:Spanbandbrûe
Eenvoudige hangbrug

'n Eenvoudige Hangbrug is 'n vroeë brugtipe en word steeds in sommige dele van Suid-Amerika met inheemse materiaal, hoofsaaklik grastou, gemaak. Die toubrûe moes natuurlik van tyd tot tyd opgeknap word as gevolg van die beperkte lewensduur van die materiaal. Die touonderdele word deur gesinne gemaak en as deel van gemeenskapsondernemings bygedra. 'n Meer permanente weergawe, geskik vir voetganger en soms berede gebruik, kan uit eenvoudige draadkabel gemaak word. By sulke brûe volg die baanblad die kettinglynvorm van die drakabels. Addisionele ligte toue op 'n hoër vlak word gebruik om die handreëlings te vorm.

As gevolg van die praktiese beperking op die helling van die brugdek en die reaksie daarvan op dinamiese lasse is die tipe brug se dravermoë in verhouding met die spanwydte daarvan baie beperk. 'n Besondere soort glyende manier van loop moet op ligter brûe gebruik word om te verhoed dat golwe veroorsaak word wat die brug ongemaklik op en af en sywaarts kan laat swaai. So 'n brug kan gestabiliseer word deur addisionele ligte kabels wat nie bydra tot dra van die primêre struktuur of las nie. Sulke kabels dra ook by tot stabiliteit in winderige omstandighede. Vir die Capilanohangbrug word die primêre ondersteuning deur die handreëlingkabels verskaf en hang die dek daaonder. Dit veroorsaak meer sywaartse beweging as wanneer die primêre ondersteuning op dekvlak is.
duimnael|350px|links|Die eenvoudige hangbrug vir voetgangers het traliekante wat die dek stabiliseer.
Kyk ook

*Inkatoubrug vir die vroegste voorbeelde van die tipe brûe
*Spanbandbrug vir 'n moderne ontwikkeling van die tipe, geskik vir voertuigverkeer

Kategorie:Brûe
Essingbrug

duimnael|regs|300px|Syaansig
duimnael|regs|300px|Die brugdek soos van die straat af gesien
duimnael|regs|300px|Nog 'n syaansig

Die Essingbrug (Duits: Holzbrücke bei Essing) is 'n bekende voorbeeld van 'n Spanbandbrug. Dit is geleë in Essing naby Kelheim en word gebruik as voetganger-en fietsbrug oor die Ryn-Main-Donau-Kanaal. Benewens die ongewone gebruik van laaghout as spanband is die brug, wat van 1978 tot 1986 gebou is, teen 189,91 ter selfde tyd die langste houtbrug in Europa.
Voorbereiding en Statika

Die ontwerp van die brug is deur Richard Johann Dietrich gedoen en statiese berekeninge deur Heinz Brüninghoff en die Tegniese Universiteit van München. Modelle is van die brug gemaak en onder andere in 'n windtonnel getoets.

Die gesofistikeerde statika van die bouwerk word as 'n indrukwekkende ingenieursprestasie beskou. Byna die hele las word deur die gespande 190 meter lange konstruksie self gedra. Die twee kolomme dra slegs ongeveer 10% van die werkskragte. Die brug kan 'n las van 500 kilogram per vierkantemeter ondersteun.
Ligging

Die brug oorspan die Main-Donau-Kanaal en 'n verbypad. Dit word oorwegend deur voetgangers en fietse vir ontspanningsdoeleindes gebruik. Dit kan egter indien nodig ook motor-aangedrewe voertuie gebruik word. Die brug se vorm verseker dat dit elegant in die Altmühltallandskap in pas.
Eksterne skakels

* Die Essinger Brücke by structurae.de
* Die Brug op die webwerf van Dietrich se Ingeneurspraktyk
Literatuur

* Richard J. Dietrich, Faszination Brücken, Callwey, München, 1998; S. 206-213,
* Matthew Wells, 30 Bridges, Laurence King, 2002, S. 140-143, (dt.: 30 Brücken, Callwey, München, )
* Heinz Brüninghoff, The Essing Timber Bridge, Germany, in: Structural Engineering International, Volume 3, No. 2, Mai 1993

Kategorie:Brûe in Duitsland
Kategorie:Geboue en strukture in Beiere
Kategorie:Houtbrûe
Kategorie:Spanbandbrûe
Juscelino Kubitschek-brug

duimnael|links|Lugbeeld van Ponte JK
duimnael|Juscelino Kubitschek-brug
duimnael|Juscelino Kubitschek-brug

Die Juscelino Kubitschek-brug (Portugees: Ponte Juscelino Kubitschek) —ook bekend as die President JK Brug of die JK Brug (Portugees: Ponte JK)—oorkruis die Paranoámeer in Brasília. Dit is vernoem na Juscelino Kubitschek, voormalige president van Brasilië. Dit is ontwerp deur die argitek Alexandre Chan en struktuuringenieur Mário Vila Verde. Chan het die Gustav Lindenthal Medalje vir die projek gewen by die 2003 International Bridge Conference in Pittsburgh.

Dit bestaan uit drie 200-voet hoë asimmetriese staal boë wat diagonaal heen en weer oor die brug loop. Die brug is 0,75 myl lank en is in 2002 teen 'n koste van VSA-$56,8 miljoen voltooi. Die brug het 'n voetgangerlooplys en is toeganklik vir fietsryers en skaatsers.
Dimensies

* Totale lengte: 1 200 m
* Dek Wydte: 24 m
* Hoogte: 60 m
* Hoogte bo bodem: 18 m
Eksterne skakels

* International Bridge Conference Award Winners
* Nagtelike foto wat voetganger / fietspad vertoon
* Satelliet Foto op Google Maps


Kategorie:Brasília
Kategorie:Brûe in Brasilië
Da Vinci-brug (Noorweë)

duimnael|regs|350px|Die Da Vinci brug in die skemer

Die Da Vinci Brug is 'n 109,2 m lange spanbrug by Nygårdskrysset in Ås, naby Oslo in die suide van Noorweë wat gebou is volgens 'n ontwerp wat in 1502 deur Leonardo da Vinci gedoen is. Die voetgangerbrug oorkruis die Europese roete E18 wat Noorweë en Swede verbind. Die brug in Noorweë wat deur die kunstenaar Vebjørn Sand ontwerp is vorm deel van die Da Vinci Projek.

Die brug is 'n eietydse implementering van 'n brug wat Da Vinci in 1502 vir die Goue Horing in Istanbul ontwerp het. Da Vinci se oorspronklike ontwerpstekeninge word in die Institut de la Biblioithèque de Paris in Parys bewaar. Die Sultan Bajazet II het nie geglo dat die 240 m lange brug wat Da Vinci uit graniet wou bou voltooi kon word nie. Da Vinci was oortuig van die uitvoerbaarheid van sy ontwerp vir die brug, wat die langste in die wêreld sou wees, dat hy aangebied het om dit self te bou. Die ontwerp, wat uit drie boë wat 'n looplys ondersteun met 'n wye vurk-basis waaroor die brug se gewig versprei is, bestaan is egter eers 300 jaar later aanvaar. In Da Vinci se tyd was dit nie moontlik om te bepaal of die kragte in die brug veilig deur die struktuur na die grond toe oorgedra sou word nie. Die brug kon eers 500 jaar later gebou word toe rekenaar simulasies wat van die Eindige Deeltjie Analise tegniek gebruik maak gebruik kon werk om die ontwerp met die nodige verstelling te implementeer. Die Noorweegse Openbare Paaie Administrasie het 'n beleid waarvolgens kuns in openbare plekke bevorder word. Volgens die beleid speel estetiese oorwegings 'n belangrike rol by die ontwerp van alledaagse strukture soos verkeersirkels en brûe. Die administrasie het dus onmiddellik die historiese en kuns waarde van die projek besef toe Sand dit in 1996 aan hulle voorstel.

Die brug is volgens 'n Noorweegse tegniek gebou wat aanvanklik ontwikkel is vir die dakstruktuur van die skaatsbaan vir die 1994 Winter Olimpiese spele in Lillehammer. Die brug se grasieuse boë is volgens 'n laminering tegniek met plaaslike Noorse sparhout gebou. Die brug is op 31 Oktober 2001 vir voetganger- en fietsverkeer geopen.

Vebjørn Sand beoog dat 'n Leonardo brug op al die kontinente van die wêreld gebou moet word. Daar is tans planne vir die bou van 'n Da Vinci Brug wat uit klip gebou gaan word in die VSA
Eksterne skakels

* http://www.leonardobridgeproject.org/ Leonardo Brug projek tuisblad
* The bridges of tomorrow: A choice before us op Making the modern world
* Leonardo bridge opens 500 years late op BBC News
* Die skilderye en publieke kuns van Vebjørn Sand
* Inskrywing op structurae

duimnael|700px|links|Die da Vinci brug in Ås

Kategorie:Brûe in Noorweë
Kategorie:Leonardo da Vinci
546 v.C.

Gebeure

* Croesus van Lydië besluit hom terug te trek na sy hoofstad Sardis, waar hy sy Griekse huursoldate ontslaan.
* Cyrus van Persië besluit om hom nie vir die winter terug te trek nie en trek op na Sardis.
* Slag van Thymbra – Hoewel Croesus se leër nog groter is as Cyrus s'n word hy verslaan en gedood. Lydië word deur die Perse ingeneem.
Geboortes

*
Sterftes

* Anaximander (610 v.C. – 546 v.C.), Griekse filosoof
* Croesus – laaste koning van Lydië
Verwysings

-93
Vebjørn Sand

duimnael|regs|250px|Vebjørn Sand se galery in Oslo

Vebjørn Sand (gebore 1966 in Bærum) is 'n Noorweegse skilder en kunstenaar. Hy is bekend vir sy skilderye sowel as openbare kunsprojekte veral die Da Vinci Projek.

Bekende werke sluit in:
* Antarktika ekspedisie in 1993–1994 wat lei tot die uitstalling "Trollslottet".
* 1996: Leonardo-projek wat insluit die bou van die Da Vinci brug in Ås
* 1999: Sand se installasie Keplerster by die Oslo lughawe Gardermoen.
Eksterne skakels

* Vebjørn Sand se tuisblad


Sand, Vebjorn
Kategorie:Geboortes in 1966
Kategorie:Lewende mense
Klaas Runia

duimnael|250px|Klaas Runia in 1968
Klaas Runia (Oudeschoot, 7 Mei 1926 - Kampen, 14 Oktober 2006) was 'n Nederlandse joernalis, dominee en teoloog van die gereformeerde tradisie (Gereformeerde Kerken in Nederland, teenswoordig Protestantse Kerk in Nederland (PKN)).
Lewensloop

In die jare 1949-1956 was Runia predikant in Marknesse en Dokkum. In die jare 1956-1971 was hy hoogleraar in die teologie in Australië en in die jare 1971-1992 was hy hoogleraar in die teologie aan die Kampense gereformeerde teologiese universiteit (Oudestraat). Runia was gekant teen die moderne teologie en moderne teoloë soos Harry Kuitert.

Ook was hy jare joernalis by die Friesch Dagblad en die Centraal Weekblad.

Klaas Runia is op die ouderdom van 80 oorlede.
Publikasies

*De theologische tijd bij Karl Barth, 1955
*Het hoge Woord in de lage landen, 1985
*Waar blijft de kerk?, 1988
*Wegen en doolwegen in de nieuwere theologie, 1993
*Op zoek naar de Geest, 2000


Kategorie:Nederlandse akademici
Kategorie:Nederlandse joernaliste
Kategorie:Nederlandse predikante
Kategorie:Nederlandse teoloë
Kategorie:Geboortes in 1926
Kategorie:Sterftes in 2006
Cisalpino

duimnael|links|Die Cisalpino
duimnael|links|Die binneruimte van die Cisalpino
Die Cisalpino was 'n sneltrein wat die stede Stuttgart (Duitsland), Basel, Genève, Zürich (Switserland), Milaan, Venesië en Florence (Italië) met mekaar verbind het. Die Italiaanse kantelbaktrein ETR 470, wat in die volksmond as "Pendolino" bekend staan, het 'n gerieflike en snelle verbinding tussen Italië, Switserland en Duitsland gebied.

Die Cisalpino het op drie lyne gery, wat almal deur een of meer van die Switserse Alpe se groot spoorwegtonnels geloop het:

* Stuttgart - Zürich - (Gotthardtonnel) - Milaan - Florence (hierdie lyn is verkort tot die verbinding Stuttgart-Zürich)
* Basel - Bern - (Lötschbergtonnel) - Brig - (Simplontonnel) - Milaan
* Genève - Lausanne - Brig - (Simplontonnel) - Milaan - Venesië
Die trein het twee klasse gehad (eersteklaspassasiers het selfs kragproppe ter beskikking gehad) en het ook oor 'n eetwa beskik.

Die Cisalpino is bestuur deur die Cisalpino AG, wat sy hoofkwartier in Bern gehad het en 'n gemeenskaplike onderneming van die Switserse spoorwegmaatskappy SBB/CFF en die Italiaanse Trenitalia was. Die personeel op die treine was afkomstig van die Switserse SBB/CFF, Trenitalia en die Duitse spoorwegmaatskappy Deutsche Bahn. Die spyseniering aan boord is aangebied deur die Italiaanse maatskappy Cremonini S.p.A. in Rome.

Teen die begin van 2004 het SBB en Trenitalia 14 nuwe ETR 610-hoësnelheidstreine van die Franse vervaardiger Alstom bestel. Hierdie treine bereik 'n reissnelheid van sowat 250 kilometer per uur en verbind met die opening van die Lötschberg-basistonnel Bern en Milaan met mekaar. Tot by die aflewering van die nuwe treine het die Cisalpino AG gewone eerste- en tweedeklaswaens bedryf, wat in die nuwe silwergrys Cisalpino-kleur geverf was en tot by Nice en Livorno gery het.

Kategorie:Italiaanse maatskappye
Kategorie:Switserse maatskappye
Kategorie:Vervoer in Italië
Kategorie:Vervoer in Switserland
Kategorie:Spoorvervoer in Duitsland
Heerenveen

Heerenveen (Wes-Fries: It Hearrenfean) lê in die Nederlandse provinsie Friesland, met 'n oppervlakte van omtrent 198 km² en sowat 51 000 inwoners (2021). Die ontstaan van die dorp is te danke aan die stigting van die maatskappy Skoterlandse Kompanjie.
Plekke

Plekke in die munisipale gebied van Heerenveen:

Bontebok (Bontebok), De Knijpe (De Knipe), Gersloot (Gersleat), Heerenveen (It Hearrenfean), Hoornsterzwaag (Hoarnstersweach), Katlijk (Ketlik), Jubbega (Jobbegea), Luinjeberd (Lúnbert), Mildam (Mildaam), Nieuwehorne (Nijhoarne), Nieuweschoot (Nijskoat), Oranjewoud (Oranjewâld), Oudehorne (Aldehoarne), Oudeschoot (Aldskoat), Terband (Terbant) en Tjalleberd (Tsjalbert).
Geboortes

* Klaas Runia (1926-2006), dominee, teoloog en joernalis
Naburige munisipaliteite
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
* VVV Heerenveen (toerisme)



Kategorie:Nedersettings in Friesland
Kategorie:Stede in Nederland
Heilige Gees

duimnael|Die Heilige Gees, gesimboliseer as 'n wit duif en helder ligstrale.
Die Heilige Gees (Latyn: Spiritus Sanctus), wat soms ook die Parakleet genoem word, is die derde persoon van die Goddelike Drie-Eenheid. In sommige Christelike sektes word die Heilige Gees as 'n onpersoonlike krag beskryf, terwyl ander religies verskillende geestelike wesens beskryf wat ook sterk van die Christelike konsep verskil.

Alhoewel die woord "Drie-Eenheid" nie in die Bybel self voorkom nie, is die konsep van die drie-eenheid duidelik in die Bybel sigbaar deurdat die Bybel bevestig dat daar slegs een God is, maar die Vader, die Seun (Jesus Christus), sowel as die Heilige Gees as God beskryf word. In die Christelike verstaan is daar dus slegs een God (in wese) wat bestaan in drie Persone wat sonder mengsel elk ten volle en onverdeeld in die Goddelike natuur deel. Die feit dat die konsep van die Drie-Eenheid van God van die vroegste tye af deur Christene geglo en geleer is word bevestig, nie net op grond van die Bybel self nie (alhoewel dit op sigself volkome genoegsaam sou wees), maar ook deur 'n menigte aanhalings van die Kerkvaders en uit ander vroeë Christelike geskrifte.

Volgens die Bybel het Jesus Christus beloof dat Hy die Heilige Gees sou stuur (Johannes 14:16-17). Jesus het gesê dat die Heilige Gees sal oortuig van sonde, van geregtigheid en van oordeel (Johannes 16:8). Die Heilige Gees is uitgestort op die Pinksterfees (Handelinge 2). Die Heilige Gees rus die gelowige toe met gawes (1 Korintiërs 12) en is die onderpand van die gelowige (2 Korintiërs 5:5). Een gelowige moet leef deur die Heilige Gees (Galasiërs 5:16).
Parallele in die religieuse geskiedenis

Ander godsdienste wys parallele met die Christelike konsep van die Heilige Gees op, soos byvoorbeeld die Hagion Pneuma in Griekse en Oud-Indiese religieuse en wysgerige werke wat vroeër as die Nuwe Testament ontstaan het. In die geskiedenis van die Christelike sending is dikwels elemente van die Christelike geloof met geloofsoortuigings van ander religies gekonfronteer en gekombineer.
Verwysings

Kategorie:Nuwe Testament
Kategorie:God in die Christendom
Solidarność

duimnael|Vlag van Solidarność
Solidarność (Afrikaans: "Solidariteit") is die Poolse vakbond wat tot 1989 'n belangrike rol in die verset teen die kommunistiese bewind in Pole gespeel het. Geskiedkundiges beskou Solidarność tewens as een van die belangrikste elemente by die val van die kommunisme in die Oosblok. Tot 2001 was dit 'n belangrike politieke party.
Belangrike lede

*Lech Wałęsa
*Jerzy Buzek


Kategorie:Geskiedenis van Pole
Jerusalem

Jerusalem (Hebreeus: ירושלים Jeroesjalajim, ; Oud-Grieks: Ἱεροσόλυμα; Latyn: Hierosolyma; Arabies: القدس, al-Quds (asch-Scharif), , letterlik: „die Heilige“ of amptelik: أورشليم القدس, Urshalim-al-Quds; Turks: Kudüs) is die hoofstad en grootste nedersetting van Israel met 'n bevolking van 933 113. Die stad lê tussen die Middellandse See in die weste en die Dooie See in die ooste. Jerusalem is die Heilige stad van die drie Abrahamitiese gelowe Judaïsme, Christendom en Islam. Jerusalem is saam met Hebron, Safed en Tiberias een van die vier heilige stede binne Judaïsme. In Islam is Jerusalem die derde heiligste stad net na Mekka en Medina.

duimnael|links|Die hooggeregshof van Israel
duimnael|links|Verskuiwing van die Verenigde State se Ambassade na Jerusalem. Die Verenigde State was die eerste land op aarde wat Israel amptelik erken het en was ook die eerste wat die status van Jerusalem as hoofstad van Israel bevestig het. Oos-Jerusalem word nie regstreeks deur hierdie besluit geraak nie aangesien alle regeringsinstellings in Wes-Jerusalem gesetel is
In die ou stad lê die Klaagmuur, die Grafkerk en die Rotskoepel. Oos-Jerusalem is onderverdeel in 'n Joodse, 'n Christen-, 'n Moslem- en 'n Armeense kwartier. Oos-Jerusalem word deur Palestyne opgeëis as hoofstad van 'n toekomstige Staat Palestina, 'n belangrike element in die Israel-Palestina-konflik. Israel verwys egter met reg daarop dat sy burgers, ongeag hulle geloofsoortuigings, tussen 1948 en 1967 deur die destydse Jordaanse owerheid toegang tot Oos-Jerusalem geweier is.

Een van Israel se Fundamentele Wette, die Jerusalem-wet van 1980, verwys na Jerusalem as die land se onverdeelde hoofstad. Alle regeringsliggame van Israel is hier gesetel, insluitende die parlement (Knesset), die ampswonings van die eerste minister (Beit Aghion) en die staatspresident (Beit HaNassi) en die Hooggeregshof. Die de facto-status van Jerusalem as hoofstad van Israel is weerspieël deur die feit dat die Verenigde State hul ambassade in 2018 hierheen verskuif het – in ooreenstemming met die Amerikaanse Kongres se Jerusalem Embassy Act van 1995. Ander state soos Guatemala en Paraguay het hierdie voorbeeld intussen gevolg.

Die historiese stadskern van Jerusalem word sedert 1981 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys.
Boorlinge

* Nir Barkat (1959), entrepreneur en politikus (burgemeester van Jerusalem van 2008 tot 2018)
* Herzi Halevi (1967), opperbevelvoerder
* Reuven Rivlin (1939), voormalige president van Israel
Tweelings- en susterstede

* New York Stad, Verenigde State van Amerika (sedert 1993) (met Israel)
* Praag, Tsjeggië (met Israel)
* Fes, Marokko (sedert 1982) (met Palestina)
Vennoot-stad

* Marseille, Frankryk (met Israel)
Sien ook

* Lys van burgemeesters van Jerusalem
Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
* Amptelike Unesco-bladsy

senter|duimnael|1300px|'n Uitsig oor Jerusalem


Kategorie:Christendom
Kategorie:Islam

Kategorie:Judaïsme in Israel
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in Israel
Hebreeus

Hebreeus (עברית, Iwriet, [ʔivˈʁit], of [ʕivˈɾit] ) is 'n Semitiese taal wat deur baie Jode in Israel as moedertaal gebesig word. Hebreeus word in die Hebreeuse alfabet geskryf. Hebreeus is saam met Arabies die amptelike taal van Israel.

duimnael|links|Die woord "Israel" in Hebreeus
duimnael|links|Verspreiding van Hebreeus in Israel en die Palestynse Grondgebiede:


Hebreeus is die liturgiese taal van Judaïsme en byna elke Jood het ten minste 'n basiese kennis van Hebreeus en kan die Hebreeuse alfabet lees. Judaïsme se heilige skrifte die Tanag (die Ou Testament vir Christene, insluitende die Tora, die Pentateug vir Christene) en die Talmoed (bestaande uit Misjna en Ghemara) is hoofsaaklik in Hebreeus geskryf.

Bybelse Hebreeus, kan minstens in Oud-Hebreeus, Middel-Hebreeus en Laat-Hebreeus onderverdeel word. Verdere ontwikkelinge van die Hebreeuse taal is Rabbynse Hebreeus, wat bekend is vir heelwat Aramaïsmes (Aramese leenwoorde), Middeleeuse Hebreeus en Moderne Hebreeus. Laasgenoemde het opgebloei met die opkoms van die moderne Staat Israel. Buite Israel word soms na Moderne Hebreeus as "Iwriet" (of "Ivrit") verwys, wat niks anders is nie as die Hebreeuse woord vir "Hebreeus".
Galery


Lêer:Hebrew Alphabet.svg|Die Hebreeuse alfabet
Lêer:Alphabet Hebrew.svg|Die Hebreeuse alfabet geïnterpreteer in die konteks van die Dawidster
Lêer:Annava165.jpg|Israeliese padtekens met Hebreeus, Arabies en Engels op

Sien ook

* Hebreeuse Wikipedia
* Lys van gedrukte Afrikaans-vreemdtalige woordeboeke
Verwysings
Eksterne skakels

*
Woiwodskap Pommere

|-
! colspan="2" | Kaart
|- bgcolor="#FFFFFF"
! colspan="2" align="center" | 180px
|-
! colspan="2" | Wapen en vlag
|- align="center" bgcolor="#FFFFFF"
! width="145" | 75px|Wapen van die Woiwodskap Pommere
! width="145" | 150px|Vlag van die Woiwodskap Pommere
|-
! colspan="2" | Basiese gegewens
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Setel van die woiwode: || Gdansk
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Setel van die parlement: || Gdansk
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Woiwode: || Roman Zaborowski
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Woiwodskapsmaarskalk: || Mieczysław Struk
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Grootste stad: || Gdansk
|- bgcolor="#FFFFFF"
| ISO 3166-2: || PL-PM
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Nommerplate: || G
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Bevolking: || 2 224 942 (30 Junie 2009)
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Bevolkingsdigtheid: || 121 inw. per km²
|-
! colspan="2" | Geografie
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Oppervlakte: || 18 310 km²
|- bgcolor="#FFFFFF"
| - waarvan land: || ? km²
|- bgcolor="#FFFFFF"
| - waarvan water: || ? km²
|- bgcolor="#FFFFFF"
| valign="top" | Strekking: || Noord-suid: tot 138 kmWes-oos: tot 177 km
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Hoogste punt: || 331 m bo seevlak
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Laagste punt: || ? benede seevlak
|-
! colspan="2" | Landskapstruktuur
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Bosse: || 35,8 %
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Waterliggame: || ? %
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Landbou: || 44,3 %
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Ander: || ? %
|-
! colspan="2" | Administratiewe verdeling
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Selfregerende stede: || 4
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Powiat (distrikte): || 16
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Munisipaliteite: || 123
|}

Pommere (Pools: Województwo Pomorskie) is 'n Woiwodskap in Noord-Pole. Dit is op 1 Januarie 1999 opgerig. Die administratiewe sentrum is Gdansk.
Goewerneurs

* 1999–2001: Tomasz Sowiński
* 2001–2004: Jan Ryszard Kurylczyk
* 2004–2007: Cezary Dąbrowski
* 2007-nou: Roman Zaborowski
Grootste stede

: (stede met meer as 20 000 inwoners in 2005)
# 24px Gdańsk (Danzig)- 462 139
# 24px Gdynia (Gdingen)- 253 850
# 24px Słupsk (Stolp)- 98 757
# 24px Tczew (Dirschau)- 60 128
# 24px Starogard Gdański (Preußisch Stargard)- 48 328
# 24px Wejherowo (Neustadt)- 47 159
# 24px Rumia (Rahmel)- 44 126
# 24px Malbork (Mariënburg)- 40 135
# 24px Kwidzyn (Mariënwerder)- 40 008
# 24px Chojnice (Konitz)- 39 760
# 24px Sopot (Zoppot)- 39 620
# 24px Lębork (Lauenburg)- 35 146
# 24px Pruszcz Gdański (Praust)- 23 908
# 24px Kościerzyna (Berent)- 23 145
Ander nedersettings

* Huta Kalna
* Lubiki
* Parpary
* Ustka
Eksterne skakels

* Amptelike webtuiste van Pommere


Pommere
Sonoma

Sonoma is 'n histories belangrike stad in die Sonomavallei (Sonoma County, Kalifornië, Verenigde State) met 10 648 inwoners (2010). Die stad het rondom die historiese plaza ontwikkel, wat uit die Spaanse koloniale tydperk dateer. Sonoma is vandag 'n belangrike sentrum van die wynboubedryf en staan bekend vir sy Sonoma Valley-wyn van oorsprong. Tussen 14 Junie en 9 Julie 1846 het dit as hoofstad van die Republiek van Kalifornië gedien, wat in die stad met die Bear-Flag-Opstand begin en deur die Amerikaanse verowering geëindig het.


Kategorie:Nedersettings in Kalifornië