JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
American Atheists

American Atheists is 'n Amerikaanse organisasie wat hom vir die verdediging van die burgerlike vryheide van ateïste beywer en vir die volledige skeiding van kerk en staat pleit. Die organisasie verskaf sprekers wat by kolleges, universiteite, klubs en die nuusmedia optree en gee ook boeke en die maandelikse tydskrif American Atheist Magazine uit. Die organisasie het tans sowat 2 200 lede, en sy hoofkwartier is in Cranford (deelstaat New Jersey).
Oorsprong en vroeë geregtelike stappe

Die organisasie is oorspronklik in 1963 deur Madalyn Murray O'Hair as die Society of Separationists gestig. 'n Aantal regsake oor verpligte skoolgebede in openbare skole het die aanleiding tot die stigting van American Atheists gegee. Die organisasie het oor die jare talle klagte teen openbare instellings ingedien wat na bewering die amptelike skeiding tussen kerk en staat - 'n grondwetlike beginsel in die VSA - verbreek het.

In 1959 het Murray 'n klag namens haar seun William J. Murray ingedien wat gedwing is om Bybellesse op skool by te woon en deur onderwysers en skooladministrateurs gepla is nadat hy geweier het om deel te neem aan die Bybelklasse. Die saak is in Amerikaanse Hooggeregshof aangehoor, en die regters het in hul uitspraak op 17 Junie 1963 met 'n meerderheid van 8 teen 1 stem
verpligte skoolgebede en gemeenskaplike Bybellesse in openbare skole as 'n skending van die Establishment Clause in die Eerste Wysiging van die Amerikaanse Grondwet beskou.

In haar openingstoespraak het Murray gesê:
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van American Atheists
* GODLESS AMERICANS - Political Action Committee


Kategorie:Ateïsme
Kategorie:Religie in die Verenigde State van Amerika
Kategorie:Amerikaanse tydskrifte
Lofsöngur

duimnael|Die volkslied, instrumentaal

Lofsöngur (Afrikaans Lofsang) is die naam van Ysland se nasionale volkslied wat uit die jaar 1874 dateer. Die teks is deur Matthías Jochumsson (1835–1920) geskryf, terwyl Sveinbjörn Sveinbjörnsson (1847–1926) die melodie gekomponeer het. Die lied het drie strofes waarvan net die eerste as amptelike teks van die nasionale volkslied gesing word.

Lofsöngur het ter geleentheid van Ysland se milleniumfeesvierings ontstaan wat op 2 Augustus 1874 plaasgevind het. Tydens 'n kerkdiens in Reykjavík se Dómkirjka, wat deur die Deense en Yslandse koning Christiaan IX van Denemarke bygewoon is, is Lofsöngur vir die eerste keer deur 'n gemengde koor opgevoer. Die liedteks baseer op die Bybelse psalm 90 wat as preekteks vir die plegtigheid gekies is.

Die lied het vervolgens as nasionale volkslied van Ysland gewild geraak en is ook ter geleentheid van die viering van Ysland se selfregerende status in 1918 opgevoer. Nogtans het die volkslied eers deur 'n wet uit die jaar 1983 amptelike status verkry.

Voor 1874 is gewoonlik Bjarni Thorarensen se lied Eldgamla Ísafold volgens die melodie van God Save the Queen as 'n soort nasionale volkslied gesing.
Liedteks

duimnael|regs|250px|'n Gedenktafel is by die huis in Londenstraat 15 in Edinburg ([[Skotland) aangebring waar Sveinbjörn Sveinbjörnsson die melodie van Lofsöngur gekomponeer het]]

:Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
:Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!
:Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans
:þínir herskarar, tímanna safn.
:Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár
:og þúsund ár dagur, ei meir:
:eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
:sem tilbiður guð sinn og deyr.
:Íslands þúsund ár,
:Íslands þúsund ár,
:eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
:sem tilbiður guð sinn og deyr.

:Ó, guð, ó, guð! Vér föllum fram
:og fórnum þér brennandi, brennandi sál,
:guð faðir, vor drottinn frá kyni til kyns,
:og vér kvökum vort helgasta mál.
:Vér kvökum og þökkum í þúsund ár,
:því þú ert vort einasta skjól.
:Vér kvökum og þökkum með titrandi tár,
:því þú tilbjóst vort forlagahjól.
:Íslands þúsund ár
:Íslands þúsund ár
:voru morgunsins húmköldu, hrynjandi tár,
:sem hitna við skínandi sól.

:Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
:Vér lifum sem blaktandi, blaktandi strá.
:Vér deyjum, ef þú ert ei ljós það og líf,
:sem að lyftir oss duftinu frá.
:Ó, vert þú hvern morgun vort ljúfasta líf,
:vor leiðtogi í daganna þraut
:og á kvöldin vor himneska hvíld og vor hlíf
:og vor hertogi á þjóðlífsins braut.
:Íslands þúsund ár
:Íslands þúsund ár
:verði gróandi þjóðlíf með þverrandi tár,
:sem þroskast á guðsríkis braut.
Eksterne skakels

* Ysland se nasionale volkslied


Kategorie:Kultuur in Ysland
Kategorie:Volksliedere
Skógar

Skógar [ˈskou.ar], letterlik "bosse", is 'n klein Yslandse dorpie suid van die Eyjafjallajökull-gletser met 25 inwoners. Die dorp, wat vier meter bo seevlak en 154 kilometer van die hoofstad Reykjavík af lê, maak deel uit van die munisipaliteit Rangárþing eystra. Sy naam dui daarop die omgewing vroeër moontlik bebos was.

Skógar staan veral bekend vir die nabygeleë Skógafoss-waterval van die Skóga-rivier (met 'n hoogte van 60 meter) en sy Museum vir Volkskunde (Skógasafn). 'n Tweede museum behandel die geskiedenis van vervoer in Ysland. Skógar is die geboortedorp van die Yslandse joernalis, digter, dramatikus en vertaler Matthías Jochumsson (1835–1920) wat onder meer bekendheid verwerf het as die skrywer van die teks van die Yslandse volkslied Lofsöngur.

Skógar is ook die beginpunt van die voetslaanpad Laugavegur wat via die Fimmvörðuháls en Þórsmörk (letterlik "Thor se woud") tot by die afgeleë gebied Landmannalaugar loop.
Eksterne skakels

* Inligting oor Skógar (Engels)
* Die webwerf van die Museum vir Volkskunde


Kategorie:Nedersettings in Ysland
Tomsk-oblast

Tomsk-oblast (Russies: Томская область; Tomskaja oblast) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die suidooste van die Wes-Siberiese Vlakte, in die suidweste van die Siberiese Federale Distrik. Die ontwikkeling van die gebied het vroeg in die 17de eeu begin en die stad Tomsk is in 1604 gestig. Die grootste deel van die oblast is moeilik bereikbaar weens taiga, bosse en moerasse. Die streek grens aan die Krasnojarsk-krai en die oblaste Tjoemen, Omsk, Nowosibirsk en Kemerowo.

Tomsk-oblast is ryk aan grondstowwe soos olie, aardgas, turf en ondergrondse water. Sowat 20% van die Wes-Siberiese bosse is in dié oblast. Die nywerheid sorg vir byna die helfte van die BNP, landbou dra 19% by en konstruksie 13%. Die chemiese en olienywerheid is die beste ontwikkel in die streek, gevolg deur masjienbou. Die belangrikste uitvoerprodukte is olie (62,1%), metanol (30,2%), masjiene en uitrusting (4,8%).
Grootste stede

*Tomsk (Томск) – 487 838 inwoners
*Sewersk (Северск) – 109 106
*Strezjewoi (Стрежевой) – 43 815
*Kolpasjewo (Колпашево) – 28 441
*Asino (Асино) – 28 068
*Melnikowo (Мельниково) – 9 717
*Kargasok (Каргасок) – 8 547
*Togoer (Тогур) – 8 418
*Beli Jar (Белый Яр) – 8 221
*Aleksandrofskoje (Александровское) – 7 976
*Kozjewnikowo (Кожевниково) – 7 947
*Swetly (Светлый) – 7 514
*Baktsjar (Бакчар) – 7 174
*Zirjanskoje (Зырянское) – 6 267
*Timirjazefskoje (Тимирязевское) – 6 211
*Parabel (Парабель) – 6 209
*Moltsjanowo (Молчаново) – 6 091
*Kiwosjejino (Кривошеино) – 5 993
*Perwomaiskoje (Первомайское) – 5 800
*Samoes (Самусь) – 5 690
Riviere

* Ob (Обь)
* Tom (Томь)
* Tsjoelim (Чулым)
* Tsjaja (Чая)
* Ket (Кеть)
* Parabel (Парабель)
* Wasjoegan (Васюган)
* Tim (Тым)
Eksterne skakels

* Goewerneur


Kategorie:Russiese oblaste
Mari El

duimnael|260px|regs
Mari El (Russies: Республика Марий Эл; Respoeblika Mari El) is ’n outonome republiek in die Russiese Federasie.
Geskiedenis

Die outonome oblast Mari ontstaan op 4 November 1920 en word op 5 Desember 1936 herorganiseer in die Mari-OSSR. Die outonome republiek Mari El in sy huidige vorm ontstaan op 22 Desember 1990.
Geografie

Mari El is in die oostelike deel van die Oos-Europese Vlakte, langs die Wolga, geleë. Die moerasagtige Mari-laagvlakte lê in die weste van die republiek. 57% van die republiek is bedek met bosse. Die hoogste punt is 278 meter.

Daar is 476 rivere en meer as 200 mere in Mari El. Die meeste is maar klein en gewoonlik bevrore van die helfte van November tot die helfte van April. Groot, bevaarbare riviere is die Wetloega in die uiterste weste en die Wolga langs die suidgrens.

Die republiek grens in die noorde aan die oblast Nizjni Nowgorod, in die ooste aan die oblast Kirof, in die suide aan Tartarië en in die weste aan Tsjoewasjië.
Klimaat

Mari El het ’n gematigde landklimaat. Die winters is gematig koud met sneeu. Die somers is warm en dikwels vogtig (reën).
*Gemiddelde temperatuur Januarie: −13 °C
*Gemiddelde temperatuur Julie: +19 °C
*Gemiddelde jaarlikse neerslag: 450-500 mm
Bevolking

Die belangrikste bevolkingsgroepe is Mari's en Russe. Die Mari's praat ’n Finoegriese taal. Die standaardtaal is die oostelike variant, die Weide-Mari (марий йылме). Die westelike Berg-Mari (мары йлмы) het minder sprekers en word as ’n variant beskou.

Die Mari's het voor die Russiese Rewolusie van 1917 geen toegewese gebied gehad nie. Nou woon net 48,3% van die volk in Mari El. Die meeste woon in ander dele van Rusland; 4,1% woon buite Rusland. Russe vorm 47,5% van die bevolking, gevolg deur die Mari's (42,9%) en Tartare (6%).
Politiek

Die hoof van die regering is die president. In 2004 was Leonid Igorewitsj Markelof die president. Hy is verkies in Januarie 2001.
Ekonomie

Die republiek het feitlik geen grondstowwe wat van nywerheidsbelang is nie. Ander natuurlike bronne is: turf, bronwater en kalksteen.

Die mees ontwikkelde nywerhede is masjienbou, metaal- en houtbewerking en voedsel. Die meeste ondernemings is in die hoofstad, Josjkar-Ola.
Verwysings

*Mari El. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.


Kategorie:Russiese republieke
Karelië

duimnael|Kaart met tradisionele verdeling van Karelië

Karelië (Karelies, Estnies en Fins: Karjala; Russies: Карелия, Kareliya; Sweeds: Karelen) is 'n historiese gebied in Finland en Rusland tussen die Witsee in die noordooste en die Finse Golf in die suidweste. In Rusland word dit omvat deur die outonome deelrepubliek Republiek van Karelië.

Die oppervlak van die republiek is 180 500 km². Die hoofstad van die Russiese deelrepubleik is Petrozawodsk. Ander groot stede sluit in: Kostomoeksja, Sortiwala en Kondopoga. Die bevolking beloop in 2003 ongeveer 716 000, waarvan 73,6% Russe, 10% Kareliërs, 7% Wit-Russe, 3,6% Oekraïners, 2,3% Finne en 0,8% Wepse. Naas Russies word ook Karelies, Fins en Wepsies gepraat. Daar bestaan ook dagblaaie en radiostasies wat Karelies, Fins en Wepsies gebruik. Binne Karelië self het die Wepse 'n eie outonome gebied, naamlik Wepsskaja Volost.

Karelië is grotendeels met dennebosse bedek, ongeveer 49% van die oppervlak. Daar is ook heelwat mere, wat 25% van die oppervlak bedek. Die twee grootste mere is die Ladogameer en die Onegameer.

Die belangrikste dele van die ekonomie van Karelië is bosbou, visbedryf, papierbedryf en houtbewerking. Masjienvervaardiging en metallurgie is ook verteenwoordig.

Karelië is 'n toeriste-aantreklikheid in Rusland, as gevolg van die omgewing se natuurskoon. Daar is ook 'n interessante opelugmuseum vir tradisionele boukuns. Die museum heet Kizji en is geleë op 'n eiland met dieselfde naam in die Onegameer.

Van 1940 tot 1956 het Karelië onder die naam Karelo-Finse Sowjet Sosialistiese Republiek (SSR) die status van Unierepubliek van die Sowjetunie. In 1956 word Karelië 'n Outonome Sosialistiese Sowjetrepubliek (ASSR). Met dié naam en laer status gee die Sowjetunie by implikasie sy aansprake op Finland op.
Geografie

duimnael|Oos-Karelië en [[Wes-Karelië met 1939 en 1940–1947 grense. Hulle staan ​​ook bekend as onderskeidelik Russiese Karelië en Finse Karelië.]]

Karelië strek van die Witsee kus tot die Finse Golf. Dit bevat die twee grootste mere in Europa, Ladogameer en Onegameer. Die Kareliese Landengte is geleë tussen die Finse Golf en Ladogameer. Die hoogste punt van Karelië, die 576m hoog Nuorunen, is geleë in die Russiese kant van die Maanselka heuwel-streek.
Nasionale simbole


Lêer:Flag of Karel.svg|Nasionalistiese vlag van Karelië
Lêer:Flag of Karelia.svg|Vlag van Russies-Karelië
Lêer:Karjalan historiallisen maakunnan vaakuna.svg|Wapen van Fins-Karelië
Lêer:Coat of arms of the Republic of Karelia.svg|Wapen van Russies-Karelië

Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Geografie van Finland
Kategorie:Geografie van Rusland
Hernán Crespo

Hernán Jorge Crespo (gebore 5 Julie 1975) is ’n Argentynse professionele sokkerafrigter en voormalige speler wat tans hoofafrigter is van die Campeonato Brasileiro Série A-klub São Paulo.

As ’n produktiewe voorspeler het Crespo meer as 300 doele aangeteken in ’n loopbaan wat 19 jaar geduur het. Op internasionale vlak het hy 35 doele geskop en is hy Argentinië se vierde hoogste doelmaker, net ná Sergio Agüero, Gabriel Batistuta en Lionel Messi. Hy het aan drie FIFA Wêreldbekers deelgeneem: 1998, 2002 en 2006. Op klubvlak was Crespo die wêreld se mees waardevolle speler toe hy in 2000 deur Lazio van Parma gekoop is vir €56 miljoen. Hy was die topskieter in die 2000/01 Serie A met 26 doele, toe hy vir Lazio gespeel het. Hy word beskou as een van die beste voorspelers van sy generasie.

Crespo se toekennings sluit drie Serie A-scudetti, ’n Copa Libertadores, ’n Premier League-titel en ’n silwermedalje by die Olimpiese Spele in 1996. In 2004 is hy deur Pelé op die FIFA 100-lys van die wêreld se grootste lewende spelers aangewys. Crespo het nooit ’n rooi kaartjie in sy loopbaan ontvang nie.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Argentynse sokkerspelers
Kategorie:Sokkerafrigters
Kategorie:Geboortes in 1975
Kategorie:Lewende mense
Ewetoeganklike geheue

regs|duimnael|'n Voorbeeld van vlugtige ewetoeganklike geheue: Dinamiese ewetoeganklike geheue|DRAM-modules wat hoofsaaklik as hoofgeheue in persoonlike rekenaars, werkstasies en [[rekenaarbedieners gebruik word.]]

Ewetoeganklike geheue (Algemeen bekend as RAM) is 'n soort rekenaarstoortoestel. Tans neem dit die vorm aan van 'n geïntegreerde stroombaan wat die stoor van data moontlik maak sodat dit in enige volgorde en in 'n eweredige tydsinterval gelees kan word ongeag van die fisiese ligging van die data op die medium. Dit is in teenstelling met ander stoormeganismes soos magnetiese bande, magnetiese skywe en optiese skywe wat op die fisiese beweging van die medium of die skryfkop staatmaak. In hierdie toestelle neem die beweging langer as die data-oordrag self en hang die herwinningstyd af van waar die data fisies op die medium geleë is.

Die begrip word hoofsaaklik verbind met vlugtige soorte geheue (soos DRAM modules) waar die inligting verlore gaan as die krag afgeskakel word. Baie ander soorte geheue kan egter ook as ewetoeganklike geheue beskou word, insluitende die meeste ROM en 'n soorte flitsgeheue wat bekend staan as NOR-Flash.
Geskiedenis

Die eerste soort ewetoeganklike geheue was die magnetiese kerngeheue wat in 1951 ontwikkel is en in alle rekenaars gebruik is tot en met die ontwikkeling die statiese ewetoeganklike geheue op geïntegreerde stroombane in die laat 1960's en vroeë 1970's. Voor die ontwikkeling an die magnetiese kerngeheue het rekenaars relês of vakuumbuise gebruik om geheuefunksies te verrig.
Eksterne skakels

* How RAM Works – Artikel deur Jeff Tyson en Dave Coustan


Kategorie:Rekenaars
Abstraksielaag

'n Abstraksielaag (of abstraksievlak) is 'n manier om die besonderhede van die implementering van 'n stel funksies te versteek. Van die bekendste sagteware-modelle wat die abstraksielae gebruik is die 7 laag OSI-model vir rekenaarnetwerk-protokolle, die OpenGL grafiese versameling en die bytestream toevoer/afvoermodel wat deur Unix ontwikkel is en later deur MSDOS, Linux en die meeste ander moderne bedryfstelsels ingebou is.


Kategorie:Rekenaars
Beheermodus

In rekenaarterminologie verwys die beheermodus (Engels: supervisor mode) na 'n hardeware verstelde vlag wat verander kan word deur kode wat in stelselvlak sagteware uitgevoer word. Stelselvlak take of -rygkode (thread) sal hierdie vlag stel terwyl hulle besig is, terwyl toepassings in die gebruikersruimte dit nie sal doen nie. Hierdie vlag bepaal of dit moontlik sal wees om masjienkode verwerkings soos om onderbrekingsversoeke te versper. 'n Program wat in beheermodus uitgevoer word moet betroubaar wees aangesien dit die hele rekenaarstelsel kan laat faal.

Soos deur foldoc.org opgesom word is die beheermodus "'n Uitvoermodus op sommige verwerkers wat die uitvoer van alle instruksies ontsper, insluitend bevoorregte instruksies. Dit kan ook toegang verleen tot 'n afsonderlike adresspasie, tot sagteware vir geheuebestuur en tot ander bybehore. Dit is die modus waarin die bedryfstelsel gewoonlik loop."
Verwysings

Kategorie:Sagteware
Selflaaier

duimnael|300px|'n Linux-rekenaar wat besig is om te laai.

'n Selflaaier is 'n klein rekenaarprogram wat die sagteware laai wat nodig is vir die bedryfstelsel om te kan loop. Die meeste rekenaarstelsels kan slegs kode uitvoer wat in die geheue gelaai is (ROM of RAM). Moderne bedryfstelsels word op hardeskywe (of soms op CD's en Flitsgeheue) gestoor. Wanneer 'n rekenaar aangeskakel word bestaan daar nie 'n bedryfstelsel in die geheue nie. Die rekenaar se hardeware kan nie alleen die komplekse bewerkinge doen soos om programme vanaf skywe te laai nie, wat 'n paradoks tot gevolg het: om die bedryfstelsel te kan laai moet daar oënskynlik reeds 'n bedryfstelsel gelaai wees. Die oplossing hiervoor is om die klein selflaaier program outomaties in geheue te laai wanneer die rekenaar aangeskakel word. Dikwels word daar van multistadium selflaaiers gebruik gemaak wat beteken dat daar kleiner programmetjies een na die ander gelaai word met toenemende kompleksiteit totdat die bedryfstelsel uiteindelik gelaai kan word. Ou rekenaars het 'n ry skakelaars op 'n paneel gehad wat die operateur in staat gestel het om die binêre laai-instruksies met die hand in te sleutel alvorens beheer aan die SVE oorhandig is. Die laaier sou dan die bedryfsinstruksies van 'n buitenste medium soos 'n papierband, ponskaart of 'n magnetiese band inlees.


Kategorie:Sagteware
Monolitiese kern

'n Monolitiese kern is die sentrale onderdeel van 'n bedryfstelsel wat in 'n enkele proses geïmplementeer is wat in 'n enkele adresruimte van 'n rekenaarstelsel loop. Die opneem van alle bedryfstelselkernfunksies in 'n enkele proses is dat dit vanuit elke ander kernfunksie moontlik is om 'n afsonderlik gedefinieerde funksie te roep. Dit maak die ontwikkeling en beheer van so 'n stelsel betreklik eenvoudig.


Kategorie:Sagteware
Linus Torvalds

Linus Benedict Torvalds (Sweeds: ; gebore op 28 Desember 1969 in Helsinki, Finland) is die skepper van die vrye Linux bedryfstelselkern. Hy is tans steeds die hoofkoördineerder vir die ontwikkeling van Linux. Met die ontwikkeling van Linux het hy 'n groot rol gespeel om die oopbron en vrye sagteware-beweging in die openbare oog te plaas.
Lewensloop

Linus Torvalds is gebore in Helsinki waar hy tot die Sweedssprekende minderheid in Finland behoort het. Hy woon sedert 2006 in die Verenigde State.

In 1991 het hy die beskikbaarheid van sy bedryfstelselkern wat soortgelyk was aan Free Minix aangekondig. Sy bedryfstelselkern was 'n aanvulling tot die GNU-projek, wat op daardie tydstip slegs 'n kern ontbreek het - daarvoor was die Hurd kern in beplanning gewees.

Minder as vyf persent van die huidige kode van Linux is deur hom geskryf maar Torvalds word steeds deur die Linux ontwikkelaarsgemeenskap beskou as die mees geskikte persoon om beslissings te fel oor welke sagteware uiteindelik by Linux ingesluit sal word. Sodoende word daar verhoed dat 'n nuwe vertakte projek van Linux versprei word, wat wel wettig moontlik is aangesien Linux onder die voorwaardes van die GNU Algemene Publieke Lisensie versprei word.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Amerikaanse rekenaarprogrammeerders
Kategorie:Finne
Kategorie:Geboortes in 1969
Kategorie:Lewende mense
Free Pascal

Free Pascal (of FPK Pascal of selfs FPC) is 'n gratis oopbron Pascal-vertaler. Dit kan in 32- en 64-bismodus vertaal en ondersteun verskeie argitekture. Die vertaler is gebaseer op die Borland Pascal dialek, Turbo Pascal en die Delphi programmeertaal.

Free Pascal was eers FPK Pascal genoem weens die voorletters van die oorspronklike ontwikkelaar, Florian Paul Klämpfl. FPK Pascal het nooit bekend gestaan as "Free Pascal Kompiler" nie. Om "Compiler" met 'n K te skryf was ongewoon in Duitsland. So om verwarring te vermy was die naam van die projek in 1997 verander na Free Pascal Compiler (FPC).
Verwysings

Hierdie artikel is aanvanklik saamgestel deur die Engelse weergawe van Wikipedia te gebruik as 'n beginpunt.


Kategorie:Rekenaars
Kategorie:Rekenaartale
Adresruimte

In rekenaarwetenskap definieer 'n adresruimte 'n reeks diskrete adresse waarvan elkeen kan ooreenstem met 'n fisiese of virtuele geheue-register, 'n netwerknodus, randtoestel, skyfsektor of ander logiese of fisiese eenheid.

'n Geheue-adres identifiseer 'n fisiese ligging in rekenaargeheue, soortgelyk aan 'n straatadres in 'n dorp. Die adres dui die ligging aan waar die data gestoor is, net soos 'n straatadres 'n spesifieke woonhuis in 'n woonbuurt aandui.

Voorbeelde van adresruimtes:
*Huisnommers in 'n straat
*Hoofgeheue (fisiese geheue)
*Virtuele geheue
*Toevoer/afvoer-poortruimte
*Rekenaarnetwerk
**IP-adres in besonder
*Die silinder-kop-sektor skema vir hardeskywe

Spesifieke voorbeeld van toepassing op die Linux-bedryfstelselkern

*Kernruimte
*Gebruikersruimte waar die kern deur middel van funksies soos copy_to_user(), copy_from_user() en soortgelyke funksies toegang verkry.
*Toevoer/afvoergeheue waar die kern deur middel van funksies soos readb(), writel(), memcpy_toio() ensovoorts toegang verkry.
Adressvertaling

Oor die algemeen sal een adresruimte fisies verskil van 'n ander ligging in geheue. Dit gebeur egter soms dat adresruimtes oorvleuel. Wanneer adresruimtes oorvleuel is vertaling nodig. Virtuele tot fisiese adresruimte vertaling is byvoorbeeld nodig om die adresse in virtuele geheue te vertaal na die fisiese adresruimte -- een fisiese adres en een of meer virtuele adresse kan almal na dieselfde fisiese greep in RAM verwys.

Kategorie:Rekenaarwetenskap
Kategorie:Rekenaarterminologie