JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Middelburg, Oos-Kaap

: Hierdie artikel handel oor die dorp in die Oos-Kaap. Vir ander gebruike, sien Middelburg.


duimnael|links|Die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap, is volgens sekere bronne die oudste kerkgebou van die kerkverband wat vandag nog as sodanig diens doen.

duimnael|links|Die eertydse sinagoge, nou 'n woonhuis.
Middelburg is 'n dorp in die Suid-Afrikaanse provinsie die Oos-Kaap. Dit lê omtrent halfpad tussen Graaff-Reinet en Colesberg op die oewer van die Klein-Brakrivier.
Geskiedenis

Die dorp is in 1852 gestig en kry sy naam as gevolg van die sentrale ligging daarvan ten opsigte van Cradock, Colesberg, Richmond en Hofmeyr. Die dorp is aangelê op die plaas Driefontein op 6 April 1852 nadat die kerkraad van Colesberg dit by die boer Jan Coetzee gekoop het vir ₤3 000.
Omgewing

Die N9 en N10 nasionale paaie sluit bymekaar aan suid van die dorp en gaan weer uitmekaar 18 km aan die noordekant van die dorp. Die distrik is 5 700 km² groot en is een van die beste merinodistrikte in die land.
Noemenswaardige boorlinge

* Athol Fugard, dramaturg, akteur en regisseur
* Tom Naudé, waarnemende Staatspresident van Suid-Afrika (1967–1968)
* Tony Smit, Springbok-vroueatleet
Sien ook

* NG gemeente Middelburg, Kaap
* Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings

*
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
* Middelburg op Go2Africa.com


Kategorie:Nedersettings in die Oos-Kaap
Middelburg

Middelburg kan wees:

*Middelburg, België, deelgemeente van Maldegem in België
*Middelburg, eiland ('Eua), naam wat deur Abel Tasman aan 'n eiland in Tonga gegee is; nie meer in gebruik
*Middelburg, Mpumalanga, dorp in Suid-Afrika. (Voor 1994 bekend as Middelburg, Transvaal)
*Middelburg, Oos-Kaap, dorp in Suid-Afrika
*Middelburg, Suid-Holland, dorpie naby Reeuwijk in Nederland
*Middelburg, Zeeland, hoofstad van die Nederlandse provinsie Zeeland
Sewsunker "Papwa" Sewgolum

Sewsunker "Papwa" Sewgolum OIS (1930–1978) was 'n legendariese Suid-Afrikaanse gholfspeler wat bekendheid verwerf het toe hy die eerste swart gholfspeler is wat 'n provinsiale ope toernooi in Suid-Afrika gewen het. Hy het 'n simbool van sportboikotbewegings geword toe foto's waar hy die trofee buite in die reën moes ontvang, as gevolg van Apartheidwetgewing, van hom regoor die wêreld gepubliseer is. Sewgolum is as gevolg van sy ras nie toegelaat om die klubhuis binne te gaan nie.
Vroeë lewe

Sewgolum was die seun van arm plaaswerkers. Hy is met Suminthra getroud en hulle het 'n seun, Rajen, gehad.
Loopbaan

Sewgolum, is deur die Duitssprekende Graham Wulff van Howick "ontdek". Die welgestelde Wulff se rykdom was toe te skryf aan die uitvinding van 'n velsorgroom wat hy Oil of Olay gedoop het. Toe Wulf 'n swak hou speel, nadat Sewgolum hom as gholfjoggie geadviseer het oor watter gholfstok om te gebruik, daag Wulf hom uit om die hou beter te speel. Sewgolum se naderhou land binne 'n halwe meter van die putjie en Wulfe is so beïndruk dat hy hom in 1959 oorsee stuur om aan die Britse Ope te gaan deelneem.

Sewgolum, die voormalige gholfjoggie met 'n verkeerdomgreep (linkerhand onder sy regterhand) veroorsaak in 1963 'n opskudding toe hy wen teen 103 wit gholfspelers, wat Harold Henning ingesluit het, in die provinsiale Natal-Opetoernooi by die Durban Buiteklub. In 1965 verslaan hy Gary Player om die titel vir 'n tweede keer te wen. Hy het ook die Nederlandse Ope in 1959, 1960 en 1964 gewen. Hy was ook die wenner van 'n aantal nie-blanke gholfkampioenskappe in Suid-Afrika. In terme van hul beleid om nie verslag te doen oor veelrassige sport nie, het die SAUK geweier om kommentaar uit te saai oor toernooie waaraan Sewgolum deelgeneem het.

In 1966 verban die Suid-Afrikaanse regering Sewgolum uit deelname aan alle plaaslike toernooie. In 1966 weier die Ministerie van Beplanning om 'n permit aan Sewgolum uit te reik om aan die Westelike Provinsie Ope deel te neem, gegrond daarop dat permitte in die toekoms net aan "nie-Blankes" uitgereik sal word vir toernooie waaraan hulle reeds voorheen deelgeneem het. Sy paspoort word ook teruggetrek wat hom verhoed om oorsee gholf te speel. Dit bring mee dat hy slegs in amateurtoernooie vir swart spelers kan deelneem wat 'n jammerlike einde aan sy professionele loopbaan bring.
Eerbewyse en toekennings

* Sewgolum het in 2003 postuum die Orde van Ikhamanga-prestasietoekenning van President Thabo Mbeki ontvang.
* Durban het 'n gholfbaan na hom vernoem. Die Papwa Sewgolum Municipal Golf Course is 'n 18-putjiebaan in die Reservoir Hills woonbuurt.
Verwysings

Kategorie:Suid-Afrikaanse gholfspelers
Kategorie:Geboortes in 1930
Kategorie:Sterftes in 1978
Philippe Noiret

Philippe Pierre Fernand Noiret (Lille, 1 Oktober 1930 - Parys, 23 November 2006) was een van die gewildste Franse akteurs. Hy was aanvanklik 'n toneelspeler en het later rolle in sowat 150 rolprente vertolk. Hy het saam met die meeste van Frankryk se beduidenste akteurs opgetree en veral saamgewerk met die Franse regisseur Bertrand Tavernier.
Loopbaan

Noiret, wat in Toulouse opgegroei het, was die seun van 'n klein tekstielhandelaar met 'n passie vir literatuur en poësie.

Die eerste stappe in die rigting van onafhanklikheid was baie moeilik vir hom. Hy het drie keer nie die Franse baccalauréat-eksamen (matriek) geslaag nie. In 1949 het hy sy eerste rol in die verfilming van Colette se kortroman Gigi vertolk. Een jaar later het hy sy toneelopleiding by Roger Blin by die Centre Dramatique de l'Ouest in Parys begin.

In 1953 het hy deur bemiddeling van Jean-Pierre Darras 'n lid van Jean Vilar se toneelgroep by die Paryse Théâtre populaire national geword, waar hy sewe jaar lank opgetree het. In hierdie tydperk het hy saam met Darras ook as vermaakkunstenaar en komediant in 'n Paryse nagklub opgetree. By die teater het ook sy toekomstige eggenote, die aktrise Monique Chaumette, ontmoet en in 1962 met haar getrou.

Noiret het in 1968 bekendheid verwerf met sy hoofrol in die rolprent Alexandre le bienheureux ("Alexandre. die lewenskunstenaar"), wat die oorgrote rol van persoonlike en ekonomiese prestasies in die destydse maatskappy bevraagteken het.

Noiret het sy indrukwekkendste rolle in Louis Malle se Zazie (1960), La grande bouffe (1973) en Cinéma Paradiso (1988) vertolk. Sy grootste prestasie as 'n akteur was sy veelsydigheid. Hy het dikwels die rolle van boosdoeners - en hier veral persone met baie skakerings - vertolk. Die karakterrolle, wat hy gevul het, was dikwels deur 'n ironiese ondertoon gekenmerk.

Vanweë sy eerder gemiddelde aansienlikheid is hy aanvanklik nie genooi om romantiese rolle te vertolk nie, maar het dikwels as 'n goedmoedige karakter opgetree. Eers ná sy rol in die farce La grande bouffe is hy genader om komplekse karakters te vertolk.

Philippe Noiret word oorleef deur sy vrou, Monique Chaumette, wat soms saam met hom opgetree het, en sy dogter Frédérique. Hy is op 23 November 2006 ná 'n lang en verbete stryd teen kanker in sy huis in Parys oorlede.
Filmografie (uittreksels)

Kategorie:Geboortes in 1930
Kategorie:Sterftes in 2006
Kategorie:Franse manlike akteurs van die 20ste eeu
Kategorie:Franse manlike akteurs van die 21ste eeu
Mistral (dubbelsinnig)

Die term Mistral kan verwys na

*'n wind in die Mediterreense gebied, sien Mistral (wind)
*'n sportkar van die Italiaanse motorvervaardiger Maserati, sien Mistral (sportkar)
*'n helikopter-vliegdekskip van die Franse vloot, sien Mistral (oorlogskip)
*'n Franse sneltrein, sien TEE Mistral
*'n lugafweermissiel, sien Mistral (missiel)
*die skriftipe Mistral, sien Mistral (skriftipe)
*die kleur mistral, sien Mistral (kleur)
*'n kortstondige literêre tydskrif, wat in 1915 deur Hugo Kersten en Emil Szittya in Duitsland uitgegee is

Skrywers, wat die naam Mistral dra, is

* Frédéric Mistral, 'n Franse digter
* Gabriela Mistral, 'n Chileense digteres
TEE Mistral

duimnael|'n Elektriese CC 6570-lokomotief van SNCF
Die TEE Mistral of TEE le Mistral was 'n luukse sneltreindiens van die Franse spoorwegmaatskappy SNCF wat die hoofstad Parys met die Mediterreense hawestede Marseille en Nice verbind het. Dit is vernoem na die koue Mistral-wind wat vanuit 'n noordwestelike rigting oor Frankryk en die Mediterreense gebied waai. Met 'n reissnelheid van 127,7 kilometer per uur is die TEE Mistral tot 1981 as die snelste gereelde treindiens in Europa beskou.

Sy voorloper Rapide Mistral is in 1951 met eersteklaswaens tussen Parys en Marseille ingestel. Die treindiens se roete is in 1952 tot by Nice verleng. Sedert 1954 is nuwe Inox-waens van vlekvrye staal vir die trein gebruik.

Die treindiens is in die somer van 1965 in die Trans Europ Express-netwerk geïntegreer. Dit het as TEE 1 Parys met Nice verbind en as TEE 2 in die teenoorgestelde rigting geloop. Die trein het op Dijon (tot Februarie 1969 net die trein Nice toe), Lyon, Valence, Avignon, Marseille, Toulon, Saint-Raphaël, Cannes en Antibes stilgehou.

Die TEE 1 het om 13:10 uit Parys vertrek en om 23:20 (later om 22:25) in Nice gearriveer. Die trein uit die teenoorgestelde rigting het om 13:10 (later 14:35) uit Nice vertrek en om 23:25 (23:35) uur in die Franse hoofstad gearriveer.

Sedert 1969 is die trein met 'n nuwe reeks moderne hoësnelheidslokomotiewe, die tipes BB 9300 en CC 6500 en Inox-waens van die tipe Mistral 69 toegerus.

Met die instelling van die hoësnelheidstrein TGV is die TEE-spoorwegverbindings, wat intussen TEE 10 en TEE genoem is, in die winter van 1982/1983 gestaak.
Eksterne skakels

*Die Inox-waens van die Mistral 69-reeks
*Die waens van die TEE Mistral


Kategorie:Spoorvervoer in Frankryk
Switserse Frans

Switserse Frans (Frans: français de Suisse) is die naam wat vir die Switserse variant van die Franse taal gebruik word. Switserse Frans word hoofsaaklik in die weste van die land, die sogenaamde Romandie, gepraat. Switserse Frans moenie verwar word met Frankoprovensaals of Retoromaans, twee Romaanse tale wat ook in Switserland gepraat word.

Die verskille tussen Switserse en Paryse Frans is klein en hoofsaaklik beperk tot die woordeskat en 'n aantal wendings. 'n Spreker van Switserse Frans het geen moeite om 'n Franse spreker te verstaan nie, en Franse sou in Switserland net 'n beperkte aantal vreemde woorde teenkom. Die verskille is dus kleiner as dié tussen Switserse Duits en Standaardduits, alhoewel daar vroeër 'n aantal Switserse dialekte van Frans in Romandie bestaan het. Hulle het egter almal uitgesterf.

Daar bestaan geen Switserse Standaardfrans nie; die verskillende kantons (en soms ook stede) het almal hul eie woordeskat, wat dikwels aan die plaaslike dialekte of Duits, die meerderheidstaal van Switserland, ontleen is.

Baie van die verskille tussen Switserse Frans en Frans kan toegeskryf word aan die verskillende administratiewe en politieke stelsels van die twee lande. Die term kanton byvoorbeeld verskil in betekenis, en terwyl Franse 'n posbus boîte postale (BP) noem, verwys die Switsers na 'n case postale (CP).

Belgiese, Kanadese en Switserse Frans toon 'n aantal ooreenkomste, soos in die geval van die telwoorde septante ("sewentig", Frans: soixante-dix of letterlik "sestig-tien") en nonante ("negentig", Frans: quatre-vingts-dix, letterlik "vier twintigs en tien"). Huitante en octante ("tagtig") word soms in plaas van die Franse quatre-vingts (letterlik: "vier twintigs") gebruik, veral in die kantons Vaud, Valais en Fribourg.

Belge en Switsers gebruik ook die woorde déjeuner ("ontbyt") en dîner ("middagete") in hulle oorspronklike betekenis, terwyl hulle in Frankryk na die middag- en aandete verwys.


Kategorie:Frans
Frans
Del.icio.us

del.icio.us was 'n sosiale boekmerkwebwerf : 'n webwerf geskep vir die stoor, deel en ontdekking van web-boekmerke. Die webwerf kom aan die einde 2003 aanlyn en word destyds as 'n Web 2.0-toepassing deur sommige waarnemers beskryf wat sou dien as 'n voorbeeld van die rigting waarin die internet sou ontwikkel. Dié webwerf was ontwikkel deur Joshua Schachter.

Op 9 Desember 2005 word die webwerf aangeskaf deur Yahoo!. Die koopprys was nie bekend gemaak nie, maar was tussen $15-30 miljoen VSA dollars geskat. del.icio.us se span was veronderstel om nou saam te werk met dié van Flickr, 'n webwerf wat voorheen deur Yahoo! bekom is. Dit was egter onsuksesvol, waarna Yahoo del.icio.us in 2011 weer aan YouTube-stigters Chad Hurley en Steve Chen verkoop het. Die maatskappy is daarna deur Science Inc. in 2014 gekoop. In 2016 is dit aan Delicious Media verkoop en uiteindelik in Januarie 2017 deur Pinboard, 'n Amerikaanse sosiale boekmerkwebwerf, oorgeneem. Maciej Cegłowski, skepper van Pinboard, het gesê dat hy del.icio.us gekoop het "sodat dit nie van die internet verdwyn nie". Op Junie 2015 het die webwerf 'leesalleen' geword en was dit nie meer moontlik om boekmerke by te voeg of daarvoor te stem nie. In 2020 kan die webwerf nie meer besoek word nie.
Agtergrond en algemene inligting

'n Nie-hiërargiese soekwoordkategoriseringstelsel was gebruik op del.icio.us waar gebruikers toegelaat was om etikette (Engels: tags) by hul boekmerke te voeg, deur gebruik te maak van sleutelwoorde van hul keuse. Die metode was as 'n volksonomie (Engels: folksonomy) beskryf. Die kollektiewe aard het dit dus moontlik gemaak om boekmerke wat deur eenders denkende gebruikers geskep is, te sien. del.icio.us het 'n treffersparade (Engels: hotlist) op sy tuisblad en "populêre" en "onlangse" blaaie gehad wat gehelp het om interessante inhoud toeganklik te maak. Dié webwerf was 'n effektiewe oordraer van populêre internetmeme en tendense.

Die webwerf se eenvoudige HTML koppelvlak met menslik leesbare URL'e (uniforme hulpbronadresse), unieke domeinnaam, sowel as REST-programmeerkoppelvlak (API) en RSS-toepassings vir websindikasie, het bygedra om dit een van die mees populêre dienste van dié soort te maak in 2004.

Die webwerf kon gratis gebruik word en inligting kon via die webwerf afgelaai word. Die bronkode was egter nie beskikbaar nie.

Alles wat op del.icio.us geplaas was, was sigbaar vir ander gebruikers, alhoewel 'n gebruiker spesifieke boekmerke as privaat kon merk terwyl ingetrekte boekmerke se standaardwaarde privaat was. Die publieke aard van die webwerf was benadruk en dit was nie gefokus op die stoor van private ("nie gedeelde") boekmerk versamelings nie. Verskeie mense het ook del.icio.us se "linkrolls" en netwerkkentekens gebruik om hul skakels en inligting op hul webjoernale te vertoon.

Daar was 'n paar oopbronklone van del.icio.us, soos de.lirio.us en sa.bros.us, as ook baie kompeterende sosiale boekmerkdienste soos Simpy, BlinkList of Furl.
Verwysings

Kategorie:Yahoo!
Kategorie:Gemeenskapswebwerwe
Koeblai Khan

Koeblai Khan (Mongools: Хубилай хаан, Chinees: 忽必烈; 23 September 1215 – 18 Februarie 1294), ook bekend as Koebilai Khan, was die kleinseun van Djengis Khan, ’n Mongoolse leier en die stigter van die Chinese Yuan-dinastie.
Agtergrond

Koeblai was die seun van Toloei Khan, wat ’n seun was van Djengis Khan. In sy jeug het hy die Chinese kultuur bestudeer en ’n voorliefde vir Chinese kunste ontwikkel. In 1251 het sy broer, Möngke, die Groot Khan van die Mongoolse Ryk geword en Koeblai die goewerneur van die suidelike gebiede. Gedurende sy jare as goewerneur het hy die handel en landbou verbeter.

In 1259 is Möngke dood en in 1260 is Koeblai sowel as sy jonger broer, Ariq Böke, verkies tot Groot Khan. Ná drie jaar van burgeroorlog het Koeblai algehele beheer oor die Mongoolse Ryk oorgeneem.
Mongoolse Ryk

duimnael|links|Marko Polo ontmoet Koeblai Khan.
Die Mongoolse Ryk was in vier khanate verdeel, en elkeen is regeer deur ’n khan wat onderverbonde aan die Groot Khan was. Die Kiptsjak-khanaat het oor die Russe regeer, die Ilkhanaat oor die Midde-Ooste, die Tsjagatai-khanaat oor Sentraal-Asië en die Groot Khan oor Mongolië en China. In 1271 het Koeblai die Yuan-dinastie gestig en Dadu Beijing as hoofstad aangewys.

Om China te verenig het Koeblai Khan ’n groot offensief teen die oorblywende Song-dinastie gevoer. Hy was ’n goeie leier en het baie verbeterings in China aangebring, soos om die gebruik van papiergeld in te stel. Koeblai het twee keer probeer om Japan aan te val, maar die samoerai het die Chinese soldate met hul vegkuns verslaan. Tydens die tweede aanval het ’n storm die Chinese vloot gesink. Dr. Kenzo Hayashida, ’n mariene argeoloog, het oorblyfsels van die Mongoolse vloot aan die weskus van Japan gevind en volgens sy bevindings het Koeblai Khan sy enorme vloot binne een jaar gebou – ’n taak wat 5 jaar moes neem en sodoende skepe van swak gehalte opgelewer het.


Kategorie:Geboortes in 1215
Kategorie:Mongoolse khans
Kategorie:Chinese keisers
Kategorie:Sterftes in 1294
Vigs

Verworwe immuniteitsgebreksindroom (vigs) (Engels: Aids), as gevolg van 'n besmetting met die menslike immuniteitsgebreksvirus (MIV), is 'n sindroom wat die immuunstelsel aanval en geleidelik vernietig. Pasiënte met 'n verswakte immuunstelsel is uiters vatbaar vir sekondêre (of opportunistiese) infeksies, en 'n bepaalde kombinasie van hierdie infeksies word as die sindroom vigs gedefinieer.

duimnael|links|'n Elektronmikrogram van MIV-1 wat besig is om vanuit 'n gekultiveerde limfosiet te bloei
MIV-infeksies word meestal deur seksuele omgang oorgedra, alhoewel die eerste vigslyers in Afrika die virus, wat oorspronklik net by ape voorgekom het, vermoedelik deur die vertering van aapvleis opgedoen het.

Tans is daar geen medisyne om vigslyers te genees nie, tog het die behandeling van MIV-positiewe lyers met 'n kombinasie van antiretrovirale middels hul lewenskwaliteit verbeter, en kan die aanvang van vigs deur bepaalde middels uitgestel word.

Vigs is die eerste maal in 1981 in die Verenigde State as 'n nuwe siekte geïdentifiseer. Aanvanklik doen veral homoseksuele mans, dwelmverslaafdes en hemofilie-lyers die siekte op.

Vigs skep groot probleme in gebiede waar 'n kombinasie van bepaalde faktore optree, soos byvoorbeeld die hantering van seksualiteit as 'n taboe-gelaaide onderwerp waarmee mense nie graag vrylik wil omgaan nie; sorgeloosheid ten opsigte van seksuele omgang, maar ook seksuele verdrukking van vroue en minderheidsgroepe soos gay mans wat aanleiding gee tot die afwysing van moontlike veiligheidsmaatreëls (onder meer veiliger seks en die gebruik van kondome); prostitusie; veelvuldige, anonieme seksuele omgang; armoede; onhigiëniese toestande en regerings wat nie oor die finansiële middele of die politieke wilskrag beskik om geskikte maatreëls teen die uitbreiding van die siekte te tref nie.

Suid-Afrika is een van die lande waar hierdie kombinasie van nadelige faktore tot 'n vigspandemie gelei het, en volgens skattings is vyf miljoen Suid-Afrikaners tans met die MI-virus besmet.
Invloed op die ekonomie

duimnael|links|400px|Wêreldwye verspreiding van MIV en vigs onder jong volwassenes (15–49) volgens lande in 2009:

Die effekte wat vigs op ondernemings en op die ekonomie het, is baie kompleks.

Sommige ondernemings word meer ernstig deur die epidemie geraak. Sekere werkers soos trekarbeiders in die landboubedryf en mynbou kan byvoorbeeld maklik vervang word indien hulle sou sterf. Indien hierdie werkers nie baie belangrik vir die onderneming is nie, sal die betrokke sektor nie baie skade lei nie.

In ander sektore kan die situasie heelwat anders daar uitsien. Ondernemings in ander sektore kan baie ernstig geraak word, self al is daar 'n lae voorkoms van vigs. Indien die werkers by afsterwe moelik is om te vervang, kan dit ernstige gevolge vir die onderneming inhou. Die finansiële sektor is 'n voorbeeld hiervan omdat dit spesialisvaardighede van werknemers verg. Hierdie sektor het baie hoogs opgevoede en ervare werknemers in belangrike posisies.
Verwysings
Eksterne skakels
Augrabies- Nasionale Park

Die Augrabies- Nasionale Park is 'n nasionale park wat ongeveer 120 km wes van Upington in die Noord-Kaap van Suid-Afrika geleë is. Die park is op 5 Augustus 1966 gestig. Dit is ongeveer 820 km2 groot en lê sowel noord as suid van die Oranjerivier. Besienswaardighede sluit in die Augrabieswaterval, interessante rotsformasies en granietkoepels, asook 'n verskeidenheid plante en dierelewe. Daar is verskeie staproetes in die park. Die park word met die N14-nasionale pad verbind deur die R359-streeksroete.

Die Augrabieswaterval in die park is ongeveer 60 meter hoog en is veral aanskoulik wanneer die rivier in vloed is. Die kloof onder die waterval is gemiddeld 240 m diep en is 18 km lank. Die kloof is 'n goeie voorbeeld van erosie in graniet. Die oorspronklike Boesmaninwoners het die waterval Aukoerebis gedoop, wat beteken "plek van groot geraas". Dit is van hierdie naam wat die trekboere die naam Augrabies verkry het.

Diamante is wyd aangetref langs die Oranjerivier, en daar is 'n legende dat die grootste fonds diamante in die wêreld gevind sal word in die kolkgat wat deur erosie gevorm is aan die voet van die waterval.

Die mees kenmerkende boom in die park is die reuse aalwyn (Aloe dichtoma), wat meer algemeen bekend is as die kokerboom. Die boom is perfek aangepas in die droë woestynagtige klipgebied van die Nama-Karoo, en kan die arm grond benut en buitengewone temperature weerstaan. Die boom, wat ongeveer 5 m hoog groei, word die kokerboom genoem omdat die Boesmans die sagte takke gebruik het om kokers vir hulle pyle te maak. Die boom blom in die winter en lok groot getalle voëls en selfs bobbejane met die soet nektar.

Wildlewe in die park is volop, met meer as 46 soorte soogdiere, 45 amfibiese en 186 voëlspesies wat aangetref word. Dit sluit in dassies, bobbejane, springbokke, klipspringers, swartooievaars en dwergvalke. Elande en swartrenosters is in die park hervestig.

duimnael|links|300px|'n Doppruim staan in Augrabies se kampterrein
Verwysings
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
*


Kategorie:Nasionale parke van Suid-Afrika
Kategorie:Natuurreservate in die Noord-Kaap
IEEE

Die IEEE is die Instituut vir Elektriese en Elektroniese Ingenieurs, 'n internasionale organisasie in die VSA gestasioneer, wat standaarde en protokolle ontwikkel vir honderde elektroniese en elektriese tegnologieë. Die organisasie gebruik 'n reeks nommers om te onderskei tussen die verskillende tegnologievertakkings (vergelykbaar met die Dewey klassifikasiestelsel in biblioteke).
Eksterne skakels

* http://www.ieee.org/


Kategorie:Ingenieurswese
Kategorie:Standaardeorganisasies