JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
महालेखा नियन्त्रकको कार्यालय

नेपाल सरकारको आर्थिक प्रशासनका विविध पक्षहरू जस्तै बजेट कार्यान्वयन तथा नियन्त्रण, कोष व्यवस्थापन, नेपाल सरकारले लिएका ऋण र लगानीको व्यवस्थापन, लेखा प्रणालीमा परिमार्जन तथा सुधार, आन्तरिक लेखापरीक्षण र लेखा समूहका कर्मचारीहरूको प्रशासन सम्बन्धी कार्यहरू गर्ने आधिकारीक निकाय महालेखा नियन्त्रकको कार्यालय हो ।

आर्थिक प्रशासन सम्बन्धी कामकाज गर्न २००८ सालमा महालेखापालको कार्यालय स्थापना भई पहिलो पटक वजेट तयारी र कार्यान्वयन सम्वन्धी कामको थालनी भएको थियो । पछि २०३२ सालदेखि यस कार्यालयलाई विधिवत रूपमा महालेखा नियन्त्रक कार्यालयमा परिणत गरियो।
उद्देश्यहरू

*सञ्चित कोष वा सरकारी ढुकुटीको सञ्चालन गर्ने,
*सञ्चित कोषको लेखा अद्यावधिक राख्ने,
*राष्ट्रको केन्द्रीय वाषिर्क आय-व्ययको लेखा तयार गर्ने,
*आर्थिक प्रशासन सम्बन्धी नीति नियमको तर्जुमा गर्ने र आर्थिक नियन्त्रण गर्ने।
कार्यक्षेत्र र जिम्मेवारी

आर्थिक कार्यविधि तथा वित्तीय उत्तरदायित्व ऐन २०७६ र आर्थिक कार्यविधि तथा वित्तीय उत्तरदायित्व नियमावली २०७७ बमोजिम यस कार्यालयले सम्पादन गर्ने कार्यहरू निम्नलिखित छन्।
* नेपाल सरकारको सञ्चित कोषको लेखा राख्ने र राख्न लगाउने,
* सरकारी कार्यालयहरूको लागि स्वीकृत बजेट बमोजिमको रकम निकासा दिने र दिन लगाउने,
* सरकारी कार्यालयहरूको लागि बैङ्क खाता सञ्चालन गर्न स्वीकृति दिने,
* नेपाल सरकारको आय-व्ययको केन्द्रीय हिसाव तयार गर्ने,
* नेपाल सरकारको ऋण तथा लगानीको हिसाव राख्ने,
* वैदेशिक ऋण र अनुदान सम्वन्धी सोधभर्नाको हिसाव राख्ने,
* नेपाल सरकारको लेखा प्रणाली तर्जुमा गरी कार्यान्वयन गराउने,
* आर्थिक प्रशासन सम्बन्धमा सरकारी कार्यालयको निरीक्षण गरी आवश्यक निर्देशन दिने,
* आर्थिक प्रशासन सम्बन्धी विवादहरूमा राय दिने,
* आथिर्क सूचना सङ्ग्रह एवं प्रवाह हेर्ने,
* नेपाल सरकारले तोकिदिएको अन्य काम गर्ने।
सम्बन्धित निकायहरू

* कोष तथा लेखा नियन्त्रक कार्यालयहरू ८१ वटा।
* कौशी तोषाखाना कार्यालय।
*कुमारी चोक तथा केन्द्रीय तहसिल कार्यालय।
आधिकारीक वेबसाइट

www.fcgo.gov.np

श्रेणी:नेपाल सरकार
श्रेणी:लेखा
केसर पुस्तकालय

केशर पुस्तकालय नेपालको एक सरकारी पुस्तकालय हो जुन सुरूमा केशर सम्शेरको निजी पुस्तकालय थियो। यो काठमाडौंको केशर महल भवनमा शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालय संगै रहेको। केशर सम्शेरले आफ्नो निजी पुस्तकालय नेपाल सरकारलाई दान दिएपछि वि.सं. २०२६ देखि केशर पुस्तकालयको रूपमा सञ्चालन हुँदै आएको छ। यो हाल शिक्षा ताथा खेलकुद मन्त्रालय अन्तरगत सञ्चालन भैरहेको छ। उक्त पुस्तकालयमा हाल ५०,००० वटा पुस्तक, कागजात तथा अन्य महत्त्वपूर्ण संकलनहरू छन्।
आधिकारीक वेबसाइट

www.klib.gov.np

श्रेणी:पुस्तकालयहरू
श्रेणी:नेपालका पुस्तकालयहरू
श्रेणी:नेपालका संग्राहलयहरू
श्रेणी:काठमाडौँका भवन र संरचनाहरू
महिला, बालबालिका तथा ज्येष्ठ नागरिक मन्त्रालय (नेपाल)

महिला, बालबालिका तथा ज्येष्ठ नागरिक मन्त्रालय नेपाल सरकारको मन्त्रालय हो जसले महिला, बाल बालिका, ज्येष्ठ नागरिक, अपाङ्ग तथा अनाथहरूको हित र समाज कल्याण सम्बन्धी कार्य गर्न आवश्यक राष्ट्रिय नीति, योजना र कार्यक्रम तयार गरी समबन्धित सबै निकायसँग समन्वय राखि कार्यान्वयन गर्ने गराउने उद्देश्य सहित वि.सं. २०५२ मा स्थापना भएको हो। सुरूमा यसको नाम महिला तथा समाज कल्याण मन्त्रालय थियो तर वि.सं. २०५७ सालमा महिला, बालबालिका तथा समाज कल्याण मन्त्रालय नाममा नामाकरण गरिएको हो। वि.सं. २०७५ सालमा यसलाई महिला, बालबालिका तथा ज्येष्ठ नागरिक मन्त्रालय नाममा नामाकरण गरिएको हो।
सङ्गठनात्मक संरचना

महिला, बालबालिका तथा ज्येष्ठ नागरिक मन्त्रालयले आफ्नो कामलाई सहजीकरण र कार्यान्वयन गर्न आफ्नो मातहतमा विभिन्न विभाग र उपविभागहरू गठन गरेको छ।
*महिला विकास विभाग
*महिला विकास कार्यालय
*समाज कल्याण केन्द्र
*पशुपति बृद्धाश्रम, काठमाडौँ
*बाल कल्याण गृह, विराटनगर
*बाल कल्याण गृह, राजविराज
*बाल कल्याण गृह, विरगञ्ज
*बालकल्याण गृह, बुटवल

यस मन्त्रालयले देहायका निकायहरूको सम्पर्क मन्त्रालयको रूपमा कार्य गर्दै आएको छ।
*राष्ट्रिय महिला आयोग
*समाज कल्याण परिषद्
*महिला सीप विकास केन्द्र
*केन्द्रीय बाल कल्याण समिति
*राष्ट्रिय अपाङ्ग कोष
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:नेपाल सरकारका मन्त्रालयहरू
आशा आर्काइभ्स्

आशा आर्काइभ्स् नेपाली पाण्डुलिपिहरूको सार्वजनिक संग्राहलय हो जुन आशा मान सिंह कंसकारको नाममा स्थापना भएको छ। सन १९८५मामा प्रेम बहादुर कंसकारले आफूसँग भएका पुस्तक तथा लेखहरू दान गरेर यस संग्राहलयको सङ्कलन कार्य सुरू भएको हो। त्यसपछि धेरै दाताहरू मार्फत प्राप्त दानबाट यस संग्राहलयको सङ्ग्रह थपिन गएको छ।

सन १८८७मा यसको उदघाटन भएदेखि यो संग्राहलय जनसाधारणलाई खुला गरिएको हो।

यस संग्राहलयका उद्देश्यहरू निम्नलिखित छन्।

सार्वजनिक सहयोगमा नेपालभरी रहेका महत्त्वपूर्ण पाण्डुलिपिहरू सङ्कलन गर्ने।
त्यसरी प्राप्त पाण्डुलिपिहरू संरक्षित गर्ने।
महत्त्वपूर्ण पाण्डुलिपिहरू सार्वजनिक तथा अनुसन्धानकर्ताहरूको प्रयोगको लागि उत्पादन गर्ने।
बाहिरी लिङ्कहरू

आधिकारीक वेबसाईट

श्रेणी:नेपालका पुस्तकालयहरू
दौरा सुरुवाल

दौरा सुरुवाल नेपाल र भारतका सिक्किम, दार्जीलिङ आदि केही क्षेत्रमा लगाइने पोसाक हो। २०६८ साल भन्दा पहिलो यो नेपालको राष्ट्रिय पोसाक थियो। २०६८ सालमा बाबुराम भट्टराई नेतृत्व सरकारले दौरा-सुरुवाल-टोपी, गुन्युचोली समय सापेक्ष नभएको भन्दै हटाउने निर्णय गरेको थियो। यो पोसाक पहाडी भेगमा बढी प्रयोग हुन्छ। दौरा-सुरुवालसँगै कोट र शिरमा ढाका टोपी वा भादगाउँले टोपी पनि लगाउने चलन छ।

२०७० सालमा नेपालमा राष्ट्रीय पोशाक दिवसको स्थापना गरेर नेपालको औपचारिक राष्ट्रीय पोशाकको माग गर्दै राजानन्द माण्डव्यले अभियान चलाएर आईरहेका छन।
इतिहास

१५ देखि २० हजार वर्षअघि लेखिएको मानिएको ऋग्वेद र त्यसपछिको अथर्ववेदमा पोसाकबोधक द्रापी शब्द परेको छ जसलाई भाष्यकारहरूले क्लोक (लबेदासरहको) हुन्थ्यो भनेका छन्। द्रापीबाट दौरा भएको तर पी लोप भएको बुझिन्छ। वि.सं. १६८० तिर सिद्धीनरसिंह मल्लले एउटा रेखाचित्रमा तुना बाँधेको पोसाक पहिरेका छन्। अरू अनगिन्ती मल्लकालीन मूर्तिहरूमा पनि यो पोसाक देखिन्छ।
दौरा

दौरा लामो बाहुला भएको र अगाडि छातीमा दुई फेर गरी दुवैतिर तुना बाँध्न-मिल्ने कुमदेखि घुँडासम्मको हुन्छ। यो दायाँबायाँ कल्ली गाँसेर घुमाउरो फेर पारिएको, दायाँ र बायाँका तलमाथि चार ठाउँ तुना बाँधिने, दोबरी पारेर वा कठालो र फेरका भित्रपट्टी छेउमा सेप्टी लगाएर सिइएको हुन्छ। यसका अरू नामहरूः लबेदा र मयलपोस पनि हुन्। पहाडमा बस्ने सबैजसो जातिका लोग्नेमान्छेले दौरा लगाउँछन्। दौरा घाँटीदेखि घुँडासम्म लामो हुन्छ। यसमा आठ वटा तुना हुन्छन्। ती तुना चार ठाउँमा बाधिन्छन्। दौरासँग सुरुवाल, टोपी र इस्टकोट लगाइन्छ। यति कुरा लगाएका मानिसलाई नेपाली भनेर चिन्न सजिलो हुन्छ।

मयलपोस, लबेदा र दौरा समानार्थी लाग्छन्। तर, पूर्ण समानार्थी होइनन्। मयलपोस दरबारी, लबेदा काँठप्रचलित र दौरा पहाडी सम्बोधन हो भनेर पुग्दैन। सही लबेदा मुकुन्दसेनका खजान्ची चिन्तामणि भट्टराईको अद्यापि पाल्पामा सुरक्षित पोसाक हो, जुन घुँडाभन्दा तलसम्म आउँछ, धेरै फुकेको पनि हुन्छ। मेहेल (Pyrus pashia) को बियाँले नखुइलिने बदामी रङ दिन्छ। नखुइलिने वदामी रंङ को लुगा केवल उच्च वर्ग मा मात्र प्रचलित थियो किन भने मेहल रंग महगों हुने गर्दथ्यो। उच्च वर्ग ले लगाउने भए पछि मिहेनत का साथ सिलाईएको र जीउ मा टम्म मिलेको हुने नै भयो। त्यसै ले मेहल रंग ले रंगिएको र सहि नाप को पोसाक ( लबेदा / दौरा ) लाई मयलपोस भनिएको मानिन्छ । पछि कम्पनी भारत मा जव नखुलिने वदामी रंग सर्वत्र पाइन थाल्यो नेपालीहरू माझ यो रंग को दौरा खुवै प्रचलित भयो । सन् १८०३ मा फ्रान्सिस हेमिल्टनलको वर्णन मा नेपालमा सर्वत्र 'रेड्डिस कटन उल' प्रचलन मा रहेको उल्लेख छ । त्यहि समय तिर मयलपोस र दौरा समानार्थी शव्द वन्न पुगे। यति भन्दा भन्दै पनि मयलपोस मोटो अर्थमा विशिष्ट निर्मित (कस्टम मेड) हो, जसको गाह्रो भाग खोकिला मिलाउनु हो र जो सहज नाप -(फ्रि साइज) को दौराभन्दा भिन्न देखिन्छ।

जुम्लामा दौराको नाम कोच्छ्या पनि हो। नेवारीमा 'भोट लँ' ले भोटो लुगा बुझाउँछ। ठूलाकोमा खार्पा हुने र सानाकोमा नहुने मान्यता छ। मगर र गुरुङमा दौरा भनेको भोटोकै पर्यायवाची हो। थकालीमा दौरा आङीले चिनिन्छ। साम्पाङको दौराबोधक लछुम र याक्खाको लोकी लाङ्सुप्मा केही मिल्न खोज्छन्।
सुरुवाल

सुरुवाल कम्मरमा इँजारले बाँधेर लगाइन्छ। यो कम्मरदेखि गोलिगाँठोको तलसम्म लगाइन्छ। सौरभ ले सुरुवाल लाई सलवारको अनुवाद वा रूपान्तरण होइन भनेका छन्। उन का अनुसार सुरुवाल आकारबोधक हो, सुराही र सुरुङ भनेजस्तै।
सन्दर्भ सामग्री
बाह्य सूत्र

* केही सांस्कृतिक चिन्हारी
* history of the Daura-Suruwal at ECSNepal
* nepali dress
* आधिकारीक पोसाक बारे


श्रेणी:पहिरनहरू
श्रेणी:सिक्किमको संस्कृति
पुष्प नेपाली

पुष्प नेपाली (वि.सं.१९८८ साल पुष १९ - वि.सं. २०५८ साल कात्तिक २७) नेपालका वरिष्ठ गायक, गीतकार तथा संगीतकार हुन्।उनलको वास्तविक नाम पुष्प जोशी हो।
वाल्यकाल

पुष्प जोशीको जन्म काठमाडौंमा भएको हो। उनी पृथ्वीलाल र कृष्णकुमारी जोशी का तीन छोरा र चार छोरी मध्ये कान्छा हुन्। उनका पिता पृथ्वीलाल जोशी पनि नेवारी धिमे वाजा बजाउने शिल्पी थिए। पुष्प नेपाली उनका जेठा दाजु उस्ताद विष्णुलाल जोशीको प्रेरणाले संगीतमा लागेका थिए।उनि सानै देखि संगीत, गायन, शव्द रचना तथा नाटकमा पनि अग्रसर भएर। उनी १७ वर्षको उमेरमा भरत गएर नेपालको राणा शासन बिरूद्ध लडेको मुक्तिसेनामा पनि भर्ति भएका थिए।
योगदान

नेपालमा प्रजातन्त्रको आगमन पछि वि.सं. २००८ साल देखि पुष्प नेपाली तत्कालिन नेता गणेशमान सिंहको सिफारिसमा रेडियो नेपालमा सेवा सुरू गर। रेडियो नेपालमा प्रवेश गरेपछि उनले थुप्रै गीतहरूको सिर्जना गर्ने मौका पाए। करिव आठ वर्षको सेवापछि उनले रेडियो नेपालको सेवाबाट अवकाश लिएर स्वतन्त्र गायकको रूपमा काम गर्न थाले। तर राजा महेन्द्रले उनलाई फेरी रेडियो नेपालको सेवामा बोलाए र उनले फेरी रेडियो नेपालको सेवा सुरू गरे। त्यस पछि उनले रेडियो नेपालमा करिव २५ वर्ष सेवा प्रदान गरे।

उनले वि.सं. २०३६ सालसम्ममा करिव पाँच सय गीतहरू गाए र थुप्रै गीतहरूमा संगीत भरे तथा गीतका शव्दहरू लेखे।पुष्प नेपाली राजा महेन्द्रका मनपर्ने गायक थिए। उनी बेलाबखतमा राजदरबारमा गीत गायनका लागि जाने गर्दथे।
सम्मान तथा पुरस्कार

तत्कालिन समयमा आयोजना हुने प्रतिस्पर्धात्मक कार्यक्रम अखिल नेपाल सम्मेलनमा उनी तीन पटक ‘प्रथम’। त्यसका साथै उनले गोरखा दक्षिम बाहु लगायतका विभिन्न विभुष्ण र सम्मानहरू पाएका छन्।
पारिवारिक जीवन

उनको विवाह ३२ वर्षको उमेरमा १८ वषिर्या मीना देवानसँग परम्परा विपरित भएको हो। उनका एक छोरा तथा एक छोरी छन्।
गीतहरू

*सितल माथि नि ,सितल भयो नि
*आज किन साथी मलाई रोऊ रोऊ लाग्छ
*बिदा हुने भैगयो बेला
*बोल्छ चरी
*हुदैन टाढा मन परे पछि

श्रेणी:गायक
श्रेणी:सङ्गीत
श्रेणी:नेपाली गायकहरू
श्रेणी:नेपाली भाषाका गायकहरू
श्रेणी:सङ्गीतकारहरू
श्रेणी:नेपाली सङ्गीत
अगस्ट पाल्म

frame|right|अगस्त पाल्म
अगस्त पाल्म (१८४९-१९२२) - स्वेडिश समाजिक-जनवादीका संस्थापक अगस्त पाल्मका बाबु विद्यालयका शिक्षक थिए। दश वर्षकै उमेरमा पाल्म टुहुरो भए। सुचिकार बन्ने तालीम लिए।अठार वर्षको उमेरमा उनले उत्तर जर्मनी र डेनमार्कको भ्रमण गरे। उनले जर्मन् समाजिक-जनवादलाई स्वीकार गरे । १८७४मा जोहाना लार्सनसँग विवाह गरे र सुचिकारको काम गर्न थाले। समाजवादी आन्दोलन संलग्नताले गर्दा उनलाई जर्मनीबाट निकाला गरियो। चारवर्षसम्म डेनमार्कमा रहे।

१८८१मा उनी आफ्नो जन्मथलोमा फर्के र स्वेडिश समाजिक-जनवादी आन्दोलन संगठित गरे। माल्मो भन्ने ठाउँमा उनले दिएको भाषणलाई स्विडेनको इतिहासमा समाजवादी भाषणको रूपमा लिइन्छ। चार वर्षपिछ स्टकहोल्ममा गएर पाल्मले समाजिक-जनवादी सङ्गठनको नेतृत्व गरे। उनी र अक्सेल डनिएल्सनले दक्षिण स्विडेनमा समाजिक-जनवादी आन्दोलनको अगुवाई गरे। १८८९मा समाजिक-जनवादी मजदूर पार्टीको स्थापनामा पाल्म सहभागी भएका थिए।

१९०७मा उनले अप्पेल नामक अखवार चलाए। यसबाहेक, पार्टीको क्रान्तिकारी युवा सङ्गठन 'योङ्ग् सोसलिष्ट'मा पनि उनी सक्रिय भए। १८८६को पार्टीभित्रको झगडा पछि उनले कम भुमिका निर्वाह गरे। तैपनि, पार्टीमा उनी सम्मानित व्यक्तित्वको रूपमा रहिरहे। उनको 'समाजिक-जनवादीहरू के चाहन्छन्?' र 'पार्टी प्रोग्राम' महत्त्वपूर्ण लेखको रूपमा रहेका छन्।
सन्दर्भ

श्रेणी:स्वेडिश राजनीतिज्ञहरू
आलेक्सान्द्रा कोलोन्ताइ

आलेक्सान्द्रा मिखाइलोभ्ना कोलोन्ताइ (Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й) (१८७२-१९५२) - उनी १८९० के दशकदेखि सामाजिक-जनवादी भइन्। अन्तर्राष्ट्रिय समाजवादी महिला आन्दोलनमा सक्रिय भएकी उनी १९१४ अघि मेन्शेभिककी सदस्य थिइन्। १९१७मा कोलोन्ताइ पार्टीको केन्द्रीय कमिटीमा निर्वाचित भइन्।

रुसको अक्टोबर क्रान्तिपछिको सोभियत सरकारमा कोलोन्ताइलाई सामाजिक कल्याणको कमिसार (मन्त्री) बनाइयो। सोभियत इतिहासमा उनी पहिलो महिला मन्त्री हुन्। बुखारिनसँग 'लेफ्त कम्युनिष्ट' फ्याक्शनमा रहिन् र जर्मनीसँग भएको ब्रेस्त-लितोभ्स्क शान्ति सम्झौताको विरोध गरिन्। यसअघि तीनथरी विचार देखा परेको थियो। लेनिन यसमा तत्काल हास्ताक्षर गर्ने पक्षमा थिए, जर्मनीमा क्रान्ति हुने आसमा त्रोत्स्की सम्झौता टार्ने पक्षमा थिए र वर्कर्स अपोजिसन्का नेता जर्मनीविरुद्ध क्रान्तिकारी युद्धको पक्षमा थिए।

पछि, कोलोन्ताइलाई मेक्सिको र स्क्यान्डिनेभियाली मुलुकमा कूटनैतिक पदमा पठाइयो।


श्रेणी:मेन्सेविकहरू
कारेली-फिन्निश सोवियत समाजवादी गणतन्त्राको लेनिनवादी कम्युनिष्ट युवा संघ

कारेली-फिन्निश सोवियत समाजवादी गणतन्त्राको लेनिनवादी कम्युनिष्ट युवा सङ्घ थियो अखील युनियन लेनिनवादी कम्युनिसष्ट युवा सङ्घको हाँगो कारेली-फिन्निश सोवियत समाजवादी गणतन्त्रामा १९४०-१९५६ | संघको प्रथम सम्मेलन १-३ जूनमा १९४० समातियो | सम्मेलनले एउटा केन्द्रीय समिति चयन गर्यो | युरि अन्द्रोपोव केन्द्रीय समितिको प्रथम सचिब थियो |

दोस्रो विश्वयुद्धकोअबधिमा सङ्घ नेतृत्व गरेको प्रतिरोध शहरहरू र गाऊँहरूमा जोडहरू कब्जा गर्नु विपरित युद्ध कला |

अन्द्रोपोव १९४४ सम्म प्रथम सचिब जस्तै उसको स्थानमा कायम राखिएको |

संघको सात सम्मेलनहरू समातिए | संघले Юные ленинцы र Молодой большевик प्रकाशन गर्यो |
स्रोतहरू
यमनको क्रान्तिकारी प्रजातान्त्रिक पार्टी

यमनको क्रान्तीकारी प्रजातान्त्रिक पार्टी उत्तर यमनमा एउटा राजनीतिक दल थियो | दल स्थापना गरियो अरबी राष्ट्रियवादी आन्दोलनको उत्तर यमनी सदस्यहरूको एउटा सम्मेलनमा जून १९६८मा चाल | सम्मेलनले हल गर्यो भाँच्न यसको को विषयमा अरबी राष्ट्रियवादी आन्दोलनको केन्द्रीय बनावटहरू र बनाँउ एउटा स्वतन्त्र क्रान्तीकारी मार्क्सवादी-लेनिनवादी दल | सुल्तान ओमर नयाँ दलको महासचिब भयो | दलको उद्देश्यहरू थिए समन्तिहरू विपरित प्रतिरोध र साउदी अरबीया दाबि गरिएको जमिनहरू पुनर्लाभ गर्नु र दक्षिण यमनले पुनरएकीकरण | दलले कह्तन अश-शाबिको नियम विपरित दक्षिण यमनमा राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चाको संघर्ष सहयोग गर्यो |

दलले सहयोग गर्यो सशस्त्र संघर्ष माथि लिनको विचार तर प्रारम्भिक रूपमा दल नेतृइत्वले विचार गर्यो उत्तर यमनमा गुरिल्ला संघर्षकोलागि अवस्थाहरू असामयिक | साधारणतया दलले यसको मुख्य शहरहरूमा आधारित गर्न लगायो र नपरिचालन गर्न सक्थ् सरकार विपरित ग्रामीण वंशज नेताहरूलाई | दल कनिष्ठ सैनिक अधिकृतहरूभएका केही गल्फ खेल्ने मैदानहरू थियो तर दलले एउटा बलियो सेना बनावट बढान सक्थेन | औगुस्त २३-२४ १९६८ सरकार फौजहरूमा दलको जोडहरू आक्रमण गरे | दलको जोडहरू अस्थायी रूपमा पराजित गरिए | प्रारम्भको १९७० दलमा स्थापना गर्यो जन क्रान्तीकारी सेना | यमनको क्रान्तीकारी प्रतिरोधकहरूको सङ्गठनकोसाथमा सरकार र वंशज जोडहरू विपरित लडाइँ गरिएको जन क्रान्तीकारी सेना ।

२३ मार्च १९७३मा दलले उत्तर यमनमा राजनीतिक जोडहरूको एउटा संक्युक्त घोषणा पत्र सही गर्यो | यमन भूभागहरू माथिदेऊ विपरित बिरोध गरिएको घोषणा पत्र साउदी अरबीया |
स्रोतहरू

श्रेणी:प्रजातान्त्रिक पार्टीहरू
बज्रबाराही

बज्रवाराहीको मन्दिर ललितपुर जिल्लाको गोदावरी नगरपालिकाको चापागाउँ र झरुवावासीको सिमानामा रहेको घना जंगलमा अवस्थित छ । बज्रवाराहीको मन्दिर नेपालको एक शक्तिपीठको रूपमा प्रख्यात छ। तान्त्रिक विधिबाट गुभाजुहरूबाट नित्य पूजा गरिने यस मन्दिरमा अष्टमातृकासहित बज्रवाराहीको शिलाको मूर्ति छ। दुर्गाकवचमा वाराही देवीको चर्चा विभिन्न ठाउँमा गरिएको हुनाले पनि बज्रवाराही उपासनाको ठूलो महत्व रहेको यहाँका पूजारी बताउँछन्।
मन्दिर बनावट

प्यागोडा शैलीको यो मन्दिरको छाना तामाको बनेको छ । यस मन्दिरमा गजुर छैन् । अष्ट मातृका, गणेश, भैरव र कुमारका मूर्तिहरू पनि मूर्तिको दाहिने र देब्रेपट्टि राखिएका छन्। यो मन्दिरको कलात्मक शैलीमा निर्माण गरिएको छ। यो मौलिक कलाकृति संग सजिएको छ । यस मन्दिर परिसरमा धेरै देवी-देवताका मूर्तिहरू पनि रहेका छन्।
इतिहास

यस मन्दिरको स्थापना उपत्यकामा बज्रयाण सम्प्रदायको बढी प्रभाव परेको बेला भएको अनुमान गरिएको छ। अर्थात् नवौंदेखि बाह्रौं शताब्दीसम्म बज्रयाणी देवतालाई नारी शक्तिका रूपमा पुजिन्थ्यो। वंशावली अनुसार मन्दिर श्री निवास मल्लले वि.सं. ७८६ मा बनाएका थिए भने विष्णु मल्लले वि.सं. ८२५ मा मन्दिरको पुनरुत्थान गरेका थिए । यस मन्दिरमा चैत्र शुक्ल पूर्णिमाका दिन घरको आँगनबाट मण्डपमा बज्रबाराही देवीको विशेष पूजा गरी खाटमा राखिन्छ ।
तरस्विरहरू


File:Chhatra2.jpg|thumb|बज्रबाराही मन्दिरमा रहेको छत्र
File:Kalash2.jpg|thumb|बज्रबाराही मन्दिरमा रहेको कलस
File:Pundarik1.jpg|thumb|बज्रबाराही मन्दिरमा रहेको पुण्डरिक
File:Shankha2.jpg|thumb|बज्रबाराही मन्दिरमा रहेको शंख
File:Shribatsa.jpg|thumb|बज्रबाराही मन्दिरमा रहेको श्रीवत्स

सन्दर्भ सामग्रीहरू
यो पनि हेर्नुहोस्

*देवी
*शक्तिपीठ


श्रेणी:काठमाडौं उपत्यकाका मन्दिरहरू
श्रेणी:नेपालका मन्दिरहरू
ढिँडो

ढिँडो एक परम्परागत नेपाली खाना हो। यो मकै, गहुँ कोदो वा फापरको पिठोबाट बनाइन्छ। यो एक स्वास्थ्यबर्धक तथा सर्बसुलभ नेपाली परिकार हो। नेपालमा पर्यटकको बढ्दो चापसँगै यसको पारखीहरू देश भित्र मात्र नभइ विदेशमा पनि रहेको पाइन्छ। यो खाना बनाउनको लागि केही खास सीपको जरुरत पर्दछ। यसलाई राम्रोसँग बनाउन जानिएन भने यसले अलि बेफाइदा पनि गर्नसक्छ। यो खाना मधुमेह, उच्च रक्तचाप, तथा युरिक एसिड जस्ता रोगका बिरामीहरूको लागि अत्यन्तै राम्रो हुन्छ।
ढिँडो बनाउन आवश्यक सामग्रीहरू

मकै, गहुँ, फापर अथवा कोदोको पिठो र पानी
बनाउने तरीका

पानी उमाल्ने
पिठोलाई विस्तारै त्यो पानीमा हाल्दै चलाउँदै जाने।
राम्रोसँग नफिटियुन्जेल चलाउने।
सबै डल्ला/गिर्खा फुटिसकेपछि राम्रोसित चलाउने (मस्काउने) र पाकेपछि निकाल्ने।

गुन्द्रुक, दही, अचार, सिस्नुको खोले, दाल आदिसँग ढिँडो खाँदा स्वादिष्ट हुन्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू


श्रेणी:पकवान
श्रेणी:नेपाली परम्परागत खानाका परिकारहरू
श्रेणी:खाद्य पदार्थ
श्रेणी:नेपाली खाना
श्रेणी:नेपाली रेसिपी
श्रेणी:परिकार
रक्षा मन्त्रालय (नेपाल)

रक्षा मन्त्रालय नेपालको सम्पूर्ण बाहृय तथा आन्तरिक सुरक्षा व्यवस्था गर्नु रक्षा मन्त्रालयको जिम्मेवारी हो। यो उद्देश्य हासिल गर्न नेपाली सेनाको व्यवस्था, परिचालन तथा सरकारका अन्य मन्त्रालय तथा निकायहरूसँग आवश्यक समन्वय गर्ने कार्य यस मन्त्रालयले गर्दछ।

नेपालको रक्षा मामिला सञ्चालन एवं व्यवस्थित गर्ने र मलुकको सार्वभौम सत्ता र भौगोलिक अखण्डताको सुरक्षा गर्न बाह्य तथा आन्तरिक सुरक्षा व्यवस्था बनाई राख्नु यस मन्त्रालयको प्रमुख उद्देश्य हो। मुलुकको बाह्य सुरक्षा व्यवस्था गर्नु यस मन्त्रालयको प्राथमिक जिम्मेवारी भए तापनि जनताको जिउधनको सुरक्षा गरी आन्तरिक सुरक्षा र व्यवस्था कायम गर्राई राख्नु पनि यस मन्त्रालयको जिम्मेवारी भित्र पर्न आउँछ। यस सर्न्दर्भमा रक्षा मन्त्रालयको प्रमुख कार्य भनेको मुलुकको सुरक्षा एवम् प्रतिरक्षाको सम्बन्धमा सरकारबाट नीतिगत निर्देशन प्राप्त गर्नु र सोको कार्यान्वयनकोलागि शाही नेपाली सेना र मातहतका विभागहरूमा ती नीति निर्देशनहरू सञ्चार गर्नु नै हो। यसको अलावा आफ्नो लक्ष्य हासिल गर्ने क्रममा मुलुकको रक्षाको प्रमुख जिम्मेवारी लिएकोनेपाली सेना र नेपाल सरकारका अन्य मन्त्रालय तथा निकायहरूबीच सर्म्पर्क बिन्दुको रूपमा समेत रक्षा मन्त्रालयले काम गर्दछ।
इतिहास

रक्षा मन्त्रालयको नामाकरणको विषयमा आधिकारिक ठोस प्रमाण नभेटिए तापनि २००७ सालमा गठन भएको मन्त्रिमण्डलमा श्री बबर शम्शेरलाई रक्षामन्त्री बनाइएको अभिलेखबाट देखिन आएकोले रक्षा मन्त्रालयको नामाकरण सोही समयमा भएको अनुमानसम्म गर्न सकिन्छ।
उद्देश्य

नेपालको र्सार्वभौमसत्ता, अखण्डता तथा राष्ट्रिय स्वाभिमान एवम् आन्तरिक तथाबाह्य सुरक्षामा कुनै किसिमको आँच आउन नदिई नेपाली जनताको जीउधनको सुरक्षा प्रदान गर्दै समाजमा शान्ति, सुरक्षा, व्यवस्था र अमन चयन कायम गरी नेपाली जनतालाई सुरक्षाको प्रत्याभूमि दिँदै राष्ट्रिय कार्यमा जागरुक बनाई राष्ट्रिय स्वाभिमानको विकास गराउनु यस मन्त्रालयको उद्देश्य रहेको छ।
कार्यक्षेत्र र जिम्मेवारी

नेपाल सरकार (कार्य विभाजन) नियमावली, २०६४ले यस मन्त्रालयलाई कार्य सम्पादन गर्न देहायको कार्य सुम्पेको देखिन्छ।
*रक्षा नीति सम्बन्धी,
*नेपाली सेनाको गठन र नियन्त्रण सम्बन्धी,
*सैनिक अधिकृत तथा जवानहरूको अनुशासन र सेवा र्सत सम्बन्धी,
*सैनिक गठन सम्बन्धी,
*सैनिक तालीम सम्बन्धी,
*सेना सुविधा सम्बन्धी,
*सैनिक हातहतियार र सामग्रीको खरीद र उत्पादन सम्बन्धी,
*सैनिक कारवाही र सेनाको गतिविधि आदि सम्बन्धी,
*शाही नेपाली सेना सम्बन्धी,
*सैनिक निर्माणशाला सम्बन्धी,
*सैनिक व्यवस्थापन (इन्स्टलेसन) र सञ्चार तथा यातायात सम्बन्धी,
*सैनिक भण्डार सम्बन्धी,
*शिलाखाना सम्बन्धी,
*सैनिक गुप्तचर विभाग सम्बन्धी,
*सैनिक अस्पतालहरू सम्बन्धी,
*सैनिक ब्यारेक तथा कार्यालयहरूको व्यवस्था सम्बन्धी,
*प्रशासन, विकास कार्य र दैवी प्रकोप उद्धार कार्यमा सहयोग सम्बन्धी,
*राष्ट्रिय सेवा दलको सङ्गठन, तालीम र प्रशासन सम्बन्धी,
*भूतपूर्व सैनिकहरूको कल्याण सम्बन्धी,
*राष्ट्रिय निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु आरक्षको सुरक्षा सम्बन्धी,
*नेपाली सैनिक विमान सेवा सम्बन्धी,
*सैनिक कल्याणकारी योजना सम्बन्धी,
*राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद् सम्बन्धी।
मन्त्रालय अर्न्तर्गतका निकायहरू

*नेपाली जङ्गी अड्डा।
*रक्षा लेखा नियन्त्रक कार्यालय।
सम्पर्क ठेगाना

नेपाल सरकार
रक्षा मन्त्रालय
सिहदरवार, काठमाडौँ, नेपाल
फोन : ४२११२८९
फ्याक्स: ४२११२९४
आधिकारीक वेवसाईट

www.mod.gov.np


श्रेणी:नेपाल सरकारका मन्त्रालयहरू
श्रेणी:नेपाल सरकार
श्रेणी:रक्षा मन्त्रालयहरू
शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालय (नेपाल)

शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालय नेपालमा शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधि सम्बन्धी कार्यहरू गर्ने नेपाल सरकारको सर्वोच्च निकाय हो। यस मन्त्रालयको मुख्य कार्य नेपालभरि गरिने शैक्षिक, विज्ञान तथा प्राविधिक क्रियाकलापहरूको व्यवस्थित ढङ्गले सञ्चालन गर्नु गराउनु हो। देशमा सञ्चालित सम्पूर्ण शिक्षण, विज्ञान तथा प्रविधि संस्थाहरूको संरक्षण गरि सञ्चालनका लागि योजना, व्यवस्थापन र सेवा उपलब्ध गराउने यस मन्त्रालयको मुख्य दायित्व हो। शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधिको राष्ट्रिय उद्देश्य पुरा गर्नको लागि मन्त्रालय, केन्द्रीय तथा अन्तर्गतका निकाय तथा सम्वद्ध स्वायत्त संस्थाहरू कार्यरत छन्। वि.सं. २०५७ वैशाख ६ गते नेपाल सरकारले तत्कालिन शिक्षा मन्त्रालय भित्र खेलकुद समेत गाभेर यस मन्त्रालयको नाम शिक्षा तथा खेलकुद मन्त्रालय राखेको थियो। वि.सं. २०७४ मा तत्कालिन ओली मन्त्रिपरिषद्ले यस मन्त्रालयको विभाग विस्तार गरि तत्कालीन शिक्षा मन्त्रालयमा विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालय गाभेर विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालयलाई खारेज गरेको थियो। वर्तमान समयमा यो मन्त्रालयको जिम्मेवारी नेपाल सरकारको मन्त्री रघुजी पन्तले सम्हाली रहेका छन्।
इतिहास

वि.सं. २००७ सालको परिवर्तन पछि स्थापित पहिलो सरकारसँगै शिक्षा मन्त्रालयको नाउँ अनुसार यस मन्त्रालयको स्थापना भएको थियो।
पूर्व शिक्षामन्त्रीहरू

वि.सं २००७ देखि २०६९ सालसम्म नेपालका शिक्षा मन्त्रीहरू निम्न रहेका छन्:
वि.सं २०७०- हाल
मन्त्रालय अन्तर्गतका निकायहरू

*शिक्षा विभाग
*पाठ्यक्रम विकास केन्द्र
*परीक्षा नियन्त्रण कार्यालय
*शैक्षिक जनशक्ति विकास केन्द्र
*अनौपचारिक शिक्षा केन्द्र
*विद्यालय शिक्षक किताबखाना
*क्षेत्रीय शिक्षा निर्देशनालयहरू
*जिल्ला शिक्षा कार्यालयहरू
*शिक्षाका लागि खाद्य कार्यक्रम परियोजना
*जनसंङख्या शिक्षा एकाइ
*विद्यालय निरीक्षणालय
*परिवर्तन व्यवस्थापन एकाइ
*सूचना प्रविधि प्रतिष्ठान
आयोगहरू

*विश्वविद्यालय अनुदान आयोग
*शिक्षक सेवा आयोग
*युनेस्कोका निमित्त नेपाल राष्ट्रिय आयोग
विश्वविद्यालयहरू

*त्रिभुवन विश्वविद्यालय
*महेन्द्र संस्कृत विश्वविद्यालय
*काठमाडौँ विश्वविद्यालय
*पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय
*पोखरा विश्वविद्यालय
*लुम्बिनी बौद्ध विश्वविद्यालय
*मध्यपश्चिम विश्वविद्यालय
*सुदूरपश्चिम विश्वविद्यालय
*नेपाल खुल्ला विश्वविद्यालय
परिषदहरू

*उच्च माध्यमिक शिक्षा परिषद्
*प्राविधिक शिक्षा तथा व्यवसायिक तालिम परिषद्
*राष्ट्रिय खेलकुद परिषद्, नेपाल
पुस्तकालयहरू

*डिल्लीरमण–कल्याणी रेग्मी स्मारक सार्वजनिक पुस्तकालय
*नेपाल राष्ट्रिय पुस्तकालय
*केशर पुस्तकालय
अन्य निकायहरू

*नेपाल स्काउट
*जनक शिक्षा सामग्री केन्द्र
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:नेपाल सरकारका मन्त्रालयहरू
श्रेणी:शिक्षा मन्त्रालयहरू