JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Bataafse Republiek

Die Bataafse Republiek (1795–1806) was 'n republiek wat die grootste gedeelte van die huidige Nederland beslaan het. Dit is gemodelleer op die Franse Republiek, waarvan dit 'n vasalstaat was.

Die Bataafse Republiek word afgeroep op 19 Januarie 1795, die dag nadat die stadhouer Willem V van Oranje na Engeland gevlug het.

In kontras met gebeure in Frankryk het rewolusionêre veranderings in Nederland relatief vreedsaam verloop. Die land was reeds 'n republiek vir twee eeue en het min adellikes gehad; die guillotine was nie nodig nie. Die ou Republiek het 'n baie argaïese en oneffektiewe politieke samestelling gehad: besluitneming het baie stadig gevorder, en baie keer glad nie gebeur nie. Die Provinsies het soveel mag gehad dat hulle sinvolle uitvinding blokkeer het. Die Bataafse Republiek het die oorgang na 'n meer gesentraliseerde en funksionele regering gemerk. Baie van sy uitvindings het behoue gebly in latere tye.

Die nuwe Republiek het sy naam geneem van die Batavii, 'n stam wat in Nederland gewoon het in Romeinse tye, en wat as die voorgangers van die Nederlandse nasie beskou was.

Weer in kontras met Frankryk het die nuwe Republiek nie 'n terreur-regime of verval tot diktatorskap beleef nie: veranderings is aangebring ná Napoleon Bonaparte se bewindkoming. In 1805 het Napoleon 'n uitgeslape politikus Rutger Jan Schimmelpenninck aangestel as raadspensionaris om die uitvoerende regeringstak te versterk. Daarna, in 1806, het Napoleon vir Schimmelpenninck geforseer om te bedank, die land hernoem na die Koninkryk van Holland, en sy broer Louis Bonaparte as die nuwe koning van Holland ingestel.

Die enigste teken van politieke onstabiliteit was enkele staatsgrepe: die eerste het in 1798 gebeur, toe rewolusionêre kommandeurs gegrief was deur die stadige pas van demokratiese hervorming (die Nasionale Vergadering, wat in 1796 saamgeroep is, was verdeel deur onderlinge partystruwelings). Die tweede het in 1801 gebeur, toe 'n Franse kommandeur, wie deur Napoleon ondersteun was, 'n konserwatiewe staatsgreep uitgevoer het wat die veranderings wat deur die 1798 staatsgreep ingevoer is, terugverander het.
Sien ook

* Batavia


Kategorie:Geskiedenis van Nederland
Vasalstaat

'n Vasalstaat is 'n staat wat afhanklik is van, of skatpligtig is jeens 'n ander staat. So 'n situasie ontstaan dikwels na 'n oorlog. In die antieke geskiedenis het groot ryke dikwels bufferstate geskep om hulself te beskerm teen 'n onverwagse inval. Die antieke koninkryk van Masedonië, in wat vandag noordelike Griekeland is, was 'n vasalstaat van die Persiese Ryk.
Lys van vasalstate

Hier volg 'n lys van enkele vasalstate deur die geskiedenis heen. Die vasalstaat word eerste gemeld, met die heerser in hakies:

* Nubië (Egipte)
* Masedonië (Persiese Ryk)
* Moldawië (Ottomaanse Ryk)
* Herodiaanse Judea (Romeinse Ryk)
* Armenië (Romeinse Ryk)
* Walachye (Hongarye, Ottomaanse Ryk)
* die Bataafse Republiek (Frankryk)
* Mantsjoekwo (Japan)

Sien ook Skynbewind.

Kategorie:Geografie
Kategorie:Politiek
Auto de fe

duimnael|250px|Die Spaanse Inkwisisie, geverf deur [[Pedro Berruguete in 1475: "Sint Dominic oorsien 'n auto de fe." (olie op hout, 154x92cm, Prado Museum, Madrid)]]
Die auto de fe (Portugees vir "geloofsdaad") was 'n ritueel van publieke boetedoening of beskaming van veroordeelde ketters en apostate wat plaasgevind het nadat die Spaanse Inkwisisie hul straf besluit het. Strawwe vir die veroordeeldes het gestrek van die dra van 'n spesiale kenmerkende boetedoeningsmantel of "sanbenito", deur ander boetes of gevangenisstrawwe, tot die uiterste straf van om "ontspan" te word, oftewel om na die sekulêre arm oorgegee te word.

Dit was die sekulêre staat wat doodsvonnisse voltrek het, wat gewoonlik opgelê is in gevalle waar herhaalde kettery voorgekom het ná 'n eerste oortreding. Gevangenes in hierdie kategorie wat hardkoppig gebly het is lewendig verbrand, behalwe indien hulle versoen is met die kerk, in welke geval hulle verwurg is op die brandstapel voordat díé aan die brand gesteek is.

Autos de fe was in publieke pleine of wandelpleine gevier, het vir verskeie ure aangehou en is bygewoon deur kerklike en burgerlike owerhede.

In Lissabon was die Rossioplein die plek vir verbranding gewees.

Die eerste auto de fe het in Seville, Spanje, in 1481 gebeur, toe ses mans en vroue tereggestel is. Die Inkwisisie het slegs beperkte mag in Portugal geniet, en het net vier jaar gehou, met slegs een auto da fe in Porto. Autos de fe het ook in Mexiko, Brasilië en Peru voorgekom, en is opgeteken deur moderne geskiedkundiges van die conquistadores. Die laaste teregstelling deur die Spaanse Inkwisisie was van 'n skoolhoof, Cayetano Ripoll, op 26 Julie 1826. Sy verhoor het nagenoeg twee jaar geneem, en hy is aangekla daarvan dat hy 'n deïs was. Hy is verwurg op die galg nadat hy die woorde "Ek sterf versoene met God en met die mens" opgesê het. Dit was die laaste auto de fe.
Verwysings

* Kamen, Henry (1999). The Spanish Inquisition: A Historical Revision. Yale University Press.

: This revised edition of his 1965 original contributes to the understanding of the Spanish Inquisition in its local context.
* Lea, Henry Charles (1906–1907). A History of the Inquisition of Spain (4 volumes). New York and London.
* Whitechapel, Simon (2003). Flesh Inferno: Atrocities of Torquemada and the Spanish Inquisition. Creation Books.

Kategorie:Inkwisisie
Kategorie:Christendom in Spanje
Kategorie:Geskiedenis van Spanje
Kategorie:Joods-Spaanse geskiedenis
Bourgeoisie

duimnael|regs|Bourgeois aan die einde van die 13de eeu. Kopie van 'n Miniatuur in Manuskrip no. 6820, in die Nasionale Biblioteek van [[Parys.]]

Die bourgeoisie is een van die ryk klasse waarin 'n kapitalistiese samelewing verdeel word, volgens sekere westerse ekonomiese denkwyses, veral in Marxisme. Die term is 'n Franse woord afgelei van die Italiaanse borghesia (van borgo, dorp, wat op sy beurt van die Griekse pyrgos kom). 'n Borghese is dus iemand wat 'n huis in die sentrum van 'n dorp het.

'n Bourgeois-klas het in die Middeleeuse Italië verskyn, waar inwoners van dorpe ryker begin raak het as die mense in die omliggende platteland. Dit het hulle relatief meer mag en invloed in die samelewing gegee, wat hulle nader gebring het aan die regerende klas en godsdiensstand, en verder van die landelike klasse. Die tipiese middeleeuse bourgeoisie was die meuleienaar, wat só vinnig soveel invloed oor die plaaslike ekonomie verkry het dat hy selfs sy prins kon veto.

In die daaropvolgende eeue was die term beter toegepas om die eerste bankiers en mense in ontwikkelende aktiwiteite soos handel en finansiering mee te definieer.

Volgens die Marxistiese definisie word iedereen by die bourgeoisie gereken wat nie sy werkkrag hoef te verkoop om sy lewensonderhoud te verdien nie. Die spesifieke Franse term bourgeoisie kom uit die tyd van die Franse Rewolusie (vanaf 1789) en word as sinoniem vir "besittersklas" gebruik. Danksy die Marxistiese literatuur word "bourgeoisie" in die 19de eeu 'n politieke skeldwoord wat gelykstaan aan "uitbuitende besittersklas".
Bronnelys

* Bourgeoisie. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.


Kategorie:Marxisme
Kategorie:Sosiale groepe
Saint-Hyacinthe

duimnael|links|250px|'n Uitsig oor die Yamaskarivier

Saint-Hyacinthe (Frans: Ville de Saint-Hyacinthe) is 'n stad in die Montérégie-gebied van die Kanadese provinsie Quebec. Die stad lê aan die Yamaskarivier, naby Montreal. Daar is sowat 53 236 inwoners (2011).

Die stad is gestig in 1849 en het in 1857 stadstatus verkry. Saint-Hyacinthe het in 2002 met ander dorpe saamgesmelt. Die katedraal van Saint-Hyacinthe staan bekend vir sy orrels. Saint-Hyacinthe is die sentrum van die belangrikste landbougebied van Quebec. Nywerhede sluit voedsel, hout, tekstiel, meubels, biotegnologie en plastiek in.

Met die Faculté de médecine vétérinaire de l'Université de Montréal (Departement Veeartsenykunde van die Universiteit van Montreal) beskik die stad ook oor 'n tersiêre instelling.


Kategorie:Nedersettings in Quebec
Chicoutimi

Chicoutimi is 'n stad en hawe in Quebec, Oos-Kanada, by die samevloeiing van die Saguenay- en Chicoutimiriviere. Chicoutimi het ongeveer 67 000 inwoners en vorm saam met Jonquière 'n metropolitaanse gebied met 155 000 inwoners (2001). Nywerhede sluit timmerhout, papier en waterkrag in.

Chicoutimi was reeds in die 17de eeu 'n besige handelspos, en in 1676 het die Jesoeïete hier 'n sendingstasie gestig. Later het die Skotse immigrant Peter McLeod hier 'n saagmeul opgerig. Chicoutimi se ou papiermeul was die eerste van sy soort in Kanada; tussen 1896 en 1930 is die hout van die omgewing hier verwerk.

Die Carnaval Souvenir is die grootste feestelikheid van die jaar en vind in Februarie plaas. Danspartye, kostuum- en pelsjagterfeeste en feesmaaltye met esdoringstroop is deel van die karnaval.

Op 1 Januarie 2002 is Chicoutimi met Jonquière en ander stede saamgesmelt tot die nuwe stad Saguenay.


Kategorie:Nedersettings in Quebec
Gaspé

Gaspé is 'n dorp op die skiereiland Gaspésie, Quebec, Oos-Kanada, met 15 163 inwoners (2011), waar Jacques Cartier op 24 Julie 1534 voet aan wal gesit het. 'n Monument en 'n granietkruis is as gedenktekens hier opgerig. Die Cathédrale de Gaspé is die enigste katedraal in Kanada wat van hout gemaak is en spog met 'n bont glasvenster en fresko ter herdenking van die vierhonderdste verjaardag van Jacques Cartier se landing. Die Musée de la Gaspésie behandel die geskiedenis van die gebied en sy mense wie se voorvaders Indiaans, Baskies, Bretons, Acadies, Iers, Skots en Lojaliste was.

Die belangrikste nywerhede in Gaspé is vissery, visverwerking, bosbou en toerisme.

In die taal van die Mic-Mac-Indiane beteken gaspeg "die einde van die wêreld".


Kategorie:Nedersettings in Quebec
Thetford Mines

Thetford Mines is 'n nedersetting in die Chaudière-Appalaches-gebied van Quebec, Oos-Kanada, met sowat 16 600 (agglomerasie: 25 700) inwoners (2006). Dit is vernoem na die stad Thetford in die Engelse graafskap Norfolk.

Thetford Mines lê in die Appalagge-bergreeks en aan die Bécancourrivier, sowat 106 kilometer suid van Quebecstad en staan bekend vir sy asbesmynbou. 'n Mineralogiese museum behandel die geskiedenis van die asbesmynbou.

Thetford Mines het in 2001 met die buurdorpe Black Lake, Robertsonville, Pontbriand en Thetford-Sud saamgesmelt.
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Thetford Mines


Kategorie:Nedersettings in Quebec
Sensus

'n Sensus is die proses van inligting insamel aangaande elke lid van 'n bevolking (nie noodwendig 'n menslike bevolking nie). Dit staan teenoor monsterneming (steekproefneming), waarin inligting oor slegs 'n deel van 'n bevolking ingesamel word. Om hierdie rede is dit 'n metode wat gebruik word om statistiese data te versamel, en is baie belangrik in demokrasie (stemming).
Antieke sensusse

In Antieke Rome is sensusse gebruik om belasting mee te bepaal. Die woord sensus kom van die Romeinse sensor, wat in beheer was van die telling van die Romeine bevolking en die bepaling van belastingkoerse. In die Bybel beskryf die boek Numeri sensusse wat deur God vereis is toe Moses die uitverkore volk uit Egipte gelei het. Koning Dawid van Israel het 'n volkstelling beveel soos in 1 Kronieke 21 beskryf, wat sterk deur God en sy onderdane afgekeur was. Die rede hiervoor is nie heeltemal duidelik nie, maar konserwatiewe en evangeliese Bybelgeleerdes glo dat God nie die Verenigde Koninkryk onder Konings Dawid en Salomo op sy eie mag tydens oorlog wou laat vertrou nie. 'n Ander rede wat gegee word is dat, soos in die Romeinse en Egiptiese sensusse, die sensus gebruik sou word om belasting te bepaal. 'n Romeinse sensus word ook in Lukas van die Nuwe Testament genoem.
Moderne sensusse

Elke land het sy eie buro van statistiek wat sensusse afneem. In Suid-Afrika word dit elke vyf jaar deur Statistiek Suid-Afrika afgelê en verwerk.
Sien ook

* Census op die Engelse Wikipedia vir volledige beskrywings van ander lande se sensusse.
* Opgaafgrolle
Eksterne skakel

* Statistiek Suid-Afrika


Kategorie:Demografie
Statistiek Suid-Afrika

Statistieke Suid-Afrika (Statistics South Africa in Engels) is die nasionale statistiekraad van Suid-Afrika. Dit is daargestel ná die Wet op Statistieke no. 6 van 1999 deur die Parlement van Suid-Afrika bekragtig is. Statistieke Suid-Afrika is geskep met die doel om tydige, akkurate en toeganklike amptelike statistiek te verskaf ten einde ekonomiese groei, ontwikkeling en demokrasie te bevorder. Hiervoor verskaf Statistieke Suid-Afrika amptelike demografiese, ekonomiese, huishoudelike en maatskaplike sensusse en opnames oor byvoorbeeld inkomste, geletterdheid, toegang tot gesondheidsorg en munisipale en ander diensverskaffing. Tot op hede het Statistieke Suid-Afrika drie sensusse verskaf, in 1996, 2001 en 2011.
Eksterne skakels

* Statistieke Suid-Afrika


Kategorie:Regering van Suid-Afrika
Kategorie:Statistiek
Hull, Quebec

Hull (Frans: [ʏll], Engels: [halː]) was 'n Kanadese stad in die metropolitaanse gebied van Ottawa (Région de la Capitale Nationale), aan Quebec se oewer van die Rivière des Outaouais (Ottawarivier).

Hull is rondom 1800 deur die Amerikaner Wright gestig en het later een van die vernaamste verskaffers van hout vir die skeepsbou in die Britse Ryk geword. In 2001 is Hull ingelyf by Gatineau ingelyf.

Die vernaamste nywerhede is - naas die papiervervaardiging - saagmeulens. Een van die belangrikste besienswaardighede is die Musée canadien des civilisations. Die Écomusée (museum) behandel ekologiese vraagstukke. Die Université du Québec en Outaouais is die belangrikste tersiêre instelling. Volgens die sensus van 2001 het Hull 63 000 inwoners.


Kategorie:Nedersettings in Quebec
Kirstenbosch- Nasionale Botaniese Tuin

duimnael|250px|'n Toneel in die Kirstenbosch botaniese tuin

Kirstenbosch is aan die voet van Tafelberg in Kaapstad geleë, en is een van agt Nasionale Botaniese Tuine wat oor vyf van Suid-Afrika se ses verskillende biome versprei is. Die tuin is 560 ha groot en die grond is in 1902 deur Cecil John Rhodes aan die volk geskenk.

Toe Kirstenbosch, die bekendste van die Tuine, in 1913 deur die toedoen van lady Florence Phillips gestig is om die land se unieke flora te bewaar, was dit die eerste botaniese tuin ter wêreld met hierdie etos. Wat hierdie Tuine verder wêreldwyd bekendmaak is dat slegs inheemse plante verplant word.

Vanaf 1 September 2004 staan die Nasionale Botaniese Instituut bekend as die Suid-Afrikaanse Nasionale Biodiversiteitsinstituut (SANBI).

Bird se bad is ook hier te siene.
Beeldgalery


Lêer:Kirstenbosch - View from the Botanical Gardens.jpg|Uitsig oor Tafelberg vanuit die Kirstenbosch Botaniese Tuine
File:The Botanical Society Conservatory.jpg|Die Botaniese Vereniging se konservatorium
File:Strelitzia juncea, Kirstenbosch National Botanical Garden.jpg|Strelitzia juncea
File:Boomslang Kirstenbosch 1.jpg|Boomslang, Tree canopy walkway, Arboretum
File:Kirstenbosh 1.JPG|Tafelberg sigbaar in die agtergrond met die kombers van wolke oor.
File:Kirstenbosh 2.JPG|Rasperkant van Tafelberg sigbaar in die agtergrond
File:Kirstenbosch, Botanischer Garten Kapstadt (2017).jpg|Kirstenbosch se uitkyk na die weste
File:Kirstenbosch National Botanical Garden by ArmAg (21).jpg
File:Cape Skink Flowers.jpg


Image:2006 02 Kirstenbosch 01.JPG
Image:2006 02 Kirstenbosch 03.JPG
Image:2006 02 Kirstenbosch 12.JPG
File:Wikimania by Rehman - 2018-07-19 - C006 - Botanical Garden.jpg|Tarentaal
Image:Castle Rock from Kirstenbosch.jpg|Castle Rock vanaf Kirstenbosch
File:Henry_Harold_Welch_Pearson_-_resting.jpg|Henry Pearson se laaste rusplek
Lêer:Arthur Fata - Wild Seed Pod.JPG|Wilde saadpeul geskep deur Arthur Fata van Zimbabwe. Hierdie beeld staan by die ingang na die Kirstenbosch Botaniese Tuine

Eksterne skakels

* Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 13, nr. 1, September 1963


Kategorie:Tafelberg
Kategorie:Suid-Afrikaanse nasionale botaniese tuine
Victoria & Alfred Waterfront

duimnael|Kaapstad se Waterfront soos gesien vanuit Tafelbaai.
duimnael|links|Die Groot Wiel in die Waterfront, amptelik bekend as die Cape Wheel.
duimnael|Die Waterfront is 'n gewilde bestemming vir inkopies, uiteet, vermaak en ontspanning.
duimnael|links|Die kloktoring by die Victoria & Alfred Waterfront is in 1882 opgerig.
duimnael|Die Jolly Roger is een van die plesierbote wat vaarte vanaf die Waterfront aanbied.

Die Victoria & Alfred Waterfront is geleë tussen Robbeneiland en Tafelberg in die hart van Kaapstad se werkende hawe, en is een van die gewildste bestemmings in Suid-Afrika. Met die manjifieke see- en berguitsigte aan beide kante, uitstekende winkels en vermaaklikheid asook wêreldklas-hotelle vorm dit ook 'n bedrywige handelsgebied met unieke kantoorruimte en luukse woonstelle in die residensiële marina.
Sien ook

* Zeitz Museum van Kontemporêre Kuns Afrika
Verwysings
Bronnelys

* Van Hoven, Lynette: Waterkant-wonderland. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 37, nr. 3, Mei/Junie 1992. ISSN 0491-4783
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
*


Kategorie:Geboue en strukture in Kaapstad
Kategorie:Winkelsentrums
Robbeneiland

__NOTOC__
duimnael|links|Dorpie op die eiland

duimnael|links|Robbeneiland se gevangenisgeboue, met Tafelberg op die agtergrond.
duimnael|links|Kaart van Robbeneiland.
Robbeneiland, voorheen Eyland Cornelia, is 'n eiland in Tafelbaai, 12 kilometer vanaf die kus van Kaapstad, Suid-Afrika. Die eiland het 'n tipiese Karooklimaat ten spyte daarvan dat dit so naby aan Kaapstad, wat 'n Mediterreense klimaat het, geleë is. Die koue Benguelastroom is daarvoor verantwoordelik.

Dit is duisende jare gelede die eerste keer bewoon toe die waterkanaal wat dit tans van die land skei, bo seevlak was. Van die einde van die 17de eeu af is Robbeneiland gebruik om sekere individue af te sonder, grootliks as 'n tronk, en onder sy eerste permanente inwoners was politieke leiers van verskeie Nederlandse kolonies, nie net van Suid-Afrika nie, maar ook uit Indonesië. Van 1836 tot 1931 is dit as 'n melaatsekolonie gebruik en in die 20ste eeu het dit bekend geword as 'n tronk vir politieke gevangenes, onder wie die bekendste Nelson Mandela, Walter Sisulu, Govan Mbeki, Robert Sobukwe, Kgalema Motlanthe en Jacob Zuma was.

Die hele eiland word deur die staat besit, met die uitsondering van die kerk.

Vandag is die eiland 'n gewilde toeristebestemming en is in 1999 deur Unesco tot wêrelderfenisgebied verklaar. Dit kan per veerboot van die Victoria & Alfred Waterfront af bereik word, en is die hele jaar lank oop, afhangende van die weer.
Kulturele Erfenis

Robbeneiland is in 1997 deur die Minister van Kuns, Kultuur, Wetenskap en Tegnologie verklaar as 'n nasionale monument en word vandag beskerm as 'n nasionale erfenisterrein in gevolge van die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).

duimnael|Robbeneiland, soos oor die rug van Seinheuwel in Kaapstad gesien.
Sien ook

* Robbeneiland-vuurtoring
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* Lys van eilande van Suid-Afrika
* Wêrelderfenisgebiede in Suid-Afrika
Verwysings
Eksterne skakels

* Green, Lawrence G.: A decent fellow doesn't work. Kaapstad: Howard Timmins, 1982. ISBN 0-86978-241-X

* Robben Island Museum
* Duitse webwerf met 'n video oor Robbeneiland
* Amptelike Unesco-bladsy


Kategorie:Apartheid
Kategorie:Geografie van Kaapstad
Kategorie:Erfenishulpbronne in Suid-Afrika
Kategorie:Museums in Suid-Afrika
Kategorie:Tronke in Suid-Afrika
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in Suid-Afrika
Kategorie:Eilande van Suid-Afrika
Kategorie:Eilande in Atlantiese Oseaan
Kategorie:Natuurreservate
Kategorie:Voorstede van Kaapstad
Comodoro Rivadavia

Comodoro Rivadavia is 'n stad en seehawe met sowat 136 000 inwoners (2001) in die provinsie Chubut (Patagonië), Argentinië, aan die golf van San Jorge en sowat 880 km suidwes van Bahía Blanca. Die stad het 'n universiteit; die belangrikste bron van inkomste is ru-olie - naby die stad is die grootste olievelde van Argentinië wat in 1907 ontdek is. Ander belangrike bronne van inkomste is die tekstielnywerheid en vissery.

duimnael|250px|links|'n Nagtelike uitsig oor die hoofstraat van Comodoro RivadaviaIn April 1903 het 103 Bittereinders onder die leiding van Conrad Visser en Martin Venter hier aangekom - Afrikaners wat na die Tweede Vryheidsoorlog 'n nuwe tuiste in Suid-Amerika gesoek het. Die aantal Suid-Afrikaanse immigrante in die provinsie Chubut styg in die jare tot 1906 nog aansienlik en beloop in die omgewing van 600 mense. Die meeste van hulle het in die dertigerjare weer na Suid-Afrika verhuis, talle van hul nasate leef egter nog in die omgewing van Comodoro Rivadavia. Die Afrikaanse gemeenskap het wél verargentyns, maar baie tradisies word nog steeds bewaar. Die nasate van die pioniers beskik oor hul eie kerk en praat nog steeds Afrikaans.

Op 13 November 1987 is die Afrikaanse pioniers van Comodoro Rivadavia met 'n monument vereer. Die oprigting van die gedenkteken is aanvanklik deur die plaaslike Christelike Vrouevereniging aangemoedig, en onder meer danksy 'n skenking van die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge het die monument, wat in die middel van Comodoro Rivadavia se boulevard Alsina staan, uiteindelik 'n realiteit geword.

Die gedenkteken is as 'n geboë muur ontwerp en staan op 'n platform met 'n kompasroos, wat die meridiane uitbeeld. Op die muur word die geskiedenis van die pioniers met simbole aangedui. 'n Voortrekkervrou met haar kind versinnebeeld die herkoms van die Afrikaanse setlaars, terwyl hulle pioniersgees deur 'n ossewa en hulle emigrasie na Argentinië met 'n stoomgedrewe seilskip gesimboliseer word.
Bronne

* Strydom, dr. Christiaan Johannes Scheepers. 1976. "Afrikaners in die vreemde" in Die Afrikaner en sy kultuur, deel 5. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers.
Sien ook

* Afrikaners in Argentinië
* NG gemeente Chubut
Eksterne skakels

* Suid-Afrikaners in Patagonia


Kategorie:Nedersettings in Argentinië
DVD-Forum

Die DVD-Forum is 'n koördinerende liggaam met sowat 230 lede uit die elektroniese en vermaaklikheidsbedryf wat DVD-formate ontwikkel en bepaal en sy hoofkwartier in Tokio, Japan het. Vervaardigers van harde- en sagteware lê byvoorbeeld vas watter formate die amptelike DVD-kenteken mag dra. Van die goedgekeurde formate is DVD-Video, DVD-R, DVD-RW, DVD-RAM, DVD-Oudio en HD-DVD.
Eksterne skakel

* Amptelike webtuiste


Kategorie:DVD
Die aartappeleters

Die aartappeleters (De aardappeleters in Nederlands) is ’n skildery deur die Nederlandse skilder Vincent van Gogh. Hy het dit in April 1885 geskilder tydens sy verblyf in Nuenen, Nederland. Dit is ’n olieverfskildery op doek.

Hy het van Maart tot begin April 1885 bestee aan voorbereiding vir die werk, en dit van 13 April tot begin Mei voltooi.

Van Gogh het oor die werk gesê hy wou die idee oordra dat hierdie mense, wat hul aartappels by lamplig eet, die land bewerk het met dieselfde hande wat hulle nou in die skottel steek, en dit spreek dus van handearbeid en dat hulle hul kos eerlik verdien het. Daarom het hy modelle gekies wat grof en lelik gelyk het, met die gedagte dat hulle natuurlik en onbederf in sy voltooide werk sou lyk.

Die skildery is tans in die Van Gogh-museum in Amsterdam.
Verwysings
Eksterne skakels

* Die aartappeleters deur Vincent van Gogh


Kategorie:Vincent van Gogh-skilderye