JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Antarktiese pêrelkruid

Antarktiese pêrelkruid (Colobanthus quitensis), is een van die min blomplante wat in die Antarktiese gebied aangetref word. Dit kom voor op die kontinentale rand sowel as die suid-Orkneyeilande en die Suid-Shetlandeilande. Antarktiese pêrelkruid het 'n kussingagtige groeiwyse. Dit lyk amper mosagtig met wit blomme. Dit bereik 'n hoogte van omtrent 5 cm (2 duim). Die Antarktiese pêrelkruid en Antarktiese smele verskil van ander plante in die opsig dat hulle 'n baie eenvormige flavonoïedbedekking het wat as 'n sonskerm teen Ultra-Violetstraling dien.

As gevolg van 'n onlangse opwaartse neiging in gemiddelde temperatuur ontkiem meer saad wat groot getalle saailinge en plante meebring. Die neiging word toegeskryf aan globale verhitting. Verslae dui 'n vyfvoudige vermeerdering in die plante aan wat hulle gebied verder suid uitgebrei het en groter oppervlaktes dek waar ook al hulle aangetref word. Die spesie kom verder suid as 56 grade S voor.
Sien ook

* Antarktiese smele
Eksterne skakels

* Climatehotmap.org inskrywing oor Antarktiese pêrelkruid
* kennislink.nl – Antarktiese flora en fauna
* British Antarctic Survey – Terrestrial Plants
Voetnotas

Kategorie:Antarktika
Kategorie:Blomme
Antarktiese smele

Antarktiese smele of Antarktiese haargras (Deschampsia antarctica) is een van slegs twee inheemse blomplante in Antarktika (die ander is Antarktiese pêrelkruid).

As gevolg van 'n onlangse opwaartse neiging in gemiddelde temperatuur ontkiem meer saad wat groot getalle saailinge en plante meebring. Die neiging word toegeskryf aan globale verhitting. In die geval van Antarktiese smele dui verslae 'n vyf-en-twintig-voudige vermeerdering in die plante aan wat hulle gebied verder suid uitgebrei het en groter oppervlaktes dek waar ook al hulle aangetref word. Die spesie kom verder suid as 56 grade S voor.
Sien ook

* Antarktiese pêrelkruid
Eksterne skakels

* Climatehotmap.org inskrywing oor Antarktiese pêrelkruid
* kennislink.nl - Antarktiese flora en fauna
* British Antarctic Survey - Terrestrial Plants
* University of Canterbury (NZ): Gateway Antarctica - Adaption to the Cold

Kategorie:Antarktika
Kategorie:Eensaadlobbige plante
Rugkoorddiere

Die Rugkoorddiere of Chordata is 'n filum in die koninkryk Animalia (diere) wat gewerweldes, maar ook ’n groep naverwante ongewerweldes, insluit. Die gemeenskaplike eienskap van al hierdie diere is dat hulle óf tydelik óf blywend in besit is van 'n chorda dorsalis (rugkoord), dorsale senukoord, kieusplete, endostiele en 'n stert wat verby die anus strek.
Kladogram

Die Chordata is 'n deel van die Deuterostomia
Subfilums

Die filum Chordata word onderverdeel in drie subfilums:
* Cephalochordata – Die dier het ’n rug- en senukoord, maar geen werwels nie.
* Tunicata – Die larwe het ’n rug- en senukoord, maar dit verdwyn meestal teen volwassenheid.
* Vertebrata – Buiten by die slymprik is die dorsale senukoord omring deur kraakbeenagtige of beenagtige werwels. Die rugkoord is gewoonlik verklein of afwesig in die volwassene.

Die Rugkoorddiere en twee susterfilums, die Hemichordata en Echinodermata, vorm die superfilum Deuterostomia.

Daar word bespiegel dat die filum ontstaan het as gevolg van pedomorfisme wat in ’n primitiewe dier soos ’n spons of koraal plaasgevind het. Die bestaande groepe Chordata is verwant soos in die filogenetiese boom hieronder aangetoon word.

* Filum Chordata
** Subfilum Cephalochordata (lansetvissies)
*** Klas Leptocardii (lansetvissies)
** Klade Olfactores
*** Subfilum Tunicata (Urochordata) – (manteldiere; 3 000 spesies)
**** Klas Ascidiacea
**** Klas Thaliacea
**** Klas Appendicularia
**** Klas Sorberacea
*** Subfilum Craniata (diere met skedels)
**** Subfilum Myxini (slymprikke)
**** Subfilum Vertebrata (diere met rugwerwels)
***** Klas Cephalaspidomorphi (lampreie)
***** Klas Conodonta †
***** Gnathostomata (gewerweldes met kake)
****** Klas Chondrichthyes (kraakbeenvis)
****** Teleostomi (vis met gebeendere, ~ Osteichthyes)
******* Klas Acanthodii
******* Klas Actinopterygii (straalvinvisse)
******* Klas Sarcopterygii (vleisvinvisse)
******** Superklas Tetrapoda (vierpotige gewerweldes)
********* Klas Amphibia (amfibieë)
********* Amniota (vierpotige gewerweldes met amniotiese eiers)
********** Klas Synapsida (soogdieragtige tetrapode)
*********** Klas Mammalia (soogdiere)
********** Klas Sauropsida (die hedendaagse reptiele en voëls)
*********** Subklas Anapsida
************ Orde Testudines (skilpaaie)
*********** Subklas Diapsida
************ Orde Lepidosauria (akkedisse, slange en die tuatara, 'n likkewaanagtige dier van Nieu-Seeland)
************ Archosauria
************* Orde Crocodilia (krokodille, alligators, kaaimanne, en gawiale)
************* Superorde Dinosauria
************** Klas Aves (voëls)
Notas
Swart week

Swart week (Engels: Black Week; Afrikaans en Nederlands:Triomfweek) verwys na 'n tragiese week vir die Britse magte tydens die Tweede Vryheidsoorlog van 10 tot 15 Desember 1899. Die Britte het 'n reeks nederlae gely by Magersfontein, Stormberg en Colenso.

By die Slag van Stormberg op 10 Desember, het die Britse Generaal Sir William Gatacre in bevel van 3 000 troepe om die Boerinvalle in die Kaapkolonie te verjaag, probeer om 'n spoorwegaansluiting omtrent 50 myl (80 km) suid van die Oranjerivier te buit. Maar Gatacre probeer om die Oranje-Vrystaat boere se stellings aan te val deur teen 'n styl rotshang uit te klim. Hy verloor 135 dooie en gewonde soldate asook twee kanonne in die geveg, en meer as 600 Britse troepe word deur die Boere krygsgevange geneem.

By die Slag van Magersfontein op 11 Desember het 14 000 Britse troepe onder bevel van Luitenant-Generaal Methuen probeer om hulle weg oop te veg om Kimberley te bevry. Die Boere se aanvoerders, Generaals Koos de la Rey en Piet Cronje, het egter 'n plan bedink waarvolgens loopgrawe op 'n ongewone plek gegrawe is om die Britte te flous en die boerskutters groter vuurreik te gee. Die plan het gewerk. Die Britte is beslissend verslaan met 120 Britse soldate dood en 690 gewond, wat hulle verhoed het om die beleërings van Kimberley en Mafeking te beëindig.

Maar die laagtepunt van Swart-week vir die Britte was die Slag van Colenso op 15 Desember toe 21 000 Britse troepe, onder bevel van Generaal Redvers Buller, probeer het om die Tugelarivier oor te steek om Ladysmith te bevry waar 8 000 Transvaalse Boere, onder bevel van Generaal Louis Botha, hulle ingewag het. Deur 'n kombinasie van artillerie en akkurate geweervuur het die Boere die Britse pogings om die rivier oor te steek suksesvol beveg. Die Britte het 'n verdere 1 127 ongevalle gely. Hulle is ook tydens die terugval gedwing om 10 kanonne agter te laat wat die Boere gebuit het nadat hulle slegs 40 ongevalle gely het.

Kategorie:Tweede Vryheidsoorlog
Aktueerder

duimnael|regs|225px|'n Deels swenkbare aktuator op 'n vlinderklep

'n Aktueerder is 'n toestel wat invloed op sy omgewing kan uitoefen.
Kunsmatige intelligensie

'n Aktueerder in kunsmatige intelligensie is die meganisme waardeur 'n agent op 'n omgewing inwerk. Die agent kan óf 'n kunsmatig-intelligente agent wees of enige ander outonome wese (mens, dier, en so meer)

'n Meganisme wat iets in 'n outonome aksie omskep, word 'n aktueerder genoem.

Voorbeelde van aktueerders van verskeie agente sluit in:

* Aktueerder: mens – Agente: arms, hande, vingers, bene
* Aktueerder: onderdeeluitsoekrobot – Agente: vatmeganisme, bewegende onderdele. Voorbeelde sluit solenoïdes en stemspoelaktueerders in.
Ingenieurswese

In ingenieurswese is aktueerders 'n onderafdeling van omsetters. 'n Omsetter is apparaat wat 'n intreesein (hoofsaaklik 'n elektriese sein) na beweging omskakel. Elektriese motors, pneumatiese aktueerders, hidroliese suiers, releës, kam-aandrywers, piëzo-elektriese aktueerders, termiese koppels, digitale mikrospieëlapparate en elektroaktiewe polimere is 'n paar voorbeelde van sulke aktueerders.

Motors word meestal gebruik wanneer sirkulêre beweging benodig word, maar kan ook vir lineêre toepassings gebruik word, deur omskakeling van sirkulêre na lineêre beweging te bewerkstellig met 'n bout- en skroefomsetter. Daarteenoor is sekere aktueerders intrinsiek lineêr, soos piëzo-elektriese aktueerders.

In virtuele instrumentasie is aktueerders en sensore die hardewarekomplemente van virtuele instrumente. Rekenaarprogramme van virtuele instrumente gebruik aktueerders om op objekte van die egte wêreld in te werk.
Bron

* Vertaal vanuit :en:Actuators


Kategorie:Tegnologie
Stirling Moss

Sir Stirling Moss OBE (* Londen, 17 September 1929 – 12 April 2020) was 'n Britse renjaer. Hy was die seun van Alfred Moss wat die veertiende plek behaal het in die Indianapolis 500-wedren van 1924.

duimnael|links|Moss in 'n Lotus by die Nürburgring in 1961
duimnael|links|Moss in 'n Mercedes-Benz W196 by Goodwood 2014
Stirling Moss was 'n pionier in die Britse Formule Een-wedrenbedryf en word as een van die beste renjaers beskou wat nooit die Wêreldkampioenskap vir renjaers kon wen nie. Hy het tussen 1955 en 1958 vier keer die tweede plek behaal.

Moss het 194 van sy 497 wedrenne tussen 1948 en 1962 gewen, wat 16 Formule Een Grand Prix-oorwinnings insluit. Vir Moss was die manier waarop die stryd gevoer word net so belangrik as die uitslag en sy goeie sportmangees het hom moontlik die Wêreldkampioenskap gekos toe hy sy teenstander Mike Hawthorn verdedig het toe daar in Portugal oorweeg is om hom weens 'n oortreding te straf. Hawthorn het Moss toe uiteindelik met 'n enkele punt geklop ten spyte daarvan dat hy slegs een wedren gewen het teenoor Moss se vier.

In 1962 is Moss ernstig beseer tydens 'n ongeluk in Goodwood in sy Lotus. Hy het goed herstel maar te vroeg teruggekeer tot motorwedrenne. Hy het egter agtergekom dat hy nie meer die mas kon opkom nie en sy uittrede uit Grand Prix-wedrenne aangekondig. Hy het egter aanhou deelneem aan veteraanmotorwedrenne.

Een van sy beroemdste wedrenne was tydens die "Mille Miglia" van 1955, 'n 1 500 km-ooppad-uithouren in Italië, wat hy in 'n rekordtyd van 10 uur en 8 minute gewen het (Juan Manuel Fangio het tweede geëindig). Sy medebestuurder in die Mercedes-Benz 300 SLR was die joernalis Dennis Jenkinson wat hom ondersteun het met notas oor die besonderhede van die lang pad ('n innovasie wat direk gelei het tot die instel van die navigator met sy roetenota's in tydrenne).

Moss se eerste Formule Een-oorwinning was in 1955 by die Britse Grand Prix te Aintree. Dit was die enigste wedren waarin hy sy spanmaat, vriend, mentor en teenstander by Mercedes, Juan Manuel Fangio uitgestof het. Daar word egter dikwels gegis oor die moontlikheid dat Fangio vir Moss op die laaste draai laat verbykom het sodat hy voor sy tuisskare kon wen.

Tydens sy loopbaan het Moss in verskeie motors gejaag, onder meer in 'n privaat Jaguar, vir Maserati, Vanwall, Lotus vir Cooper en dan ook vir die magtige Mercedes-Benz.
Eksterne skakels

* Sir Stirling Moss – amptelike webwerf
* Grand Prix History – Hall of Fame, Stirling Moss
* Sir Stirling Moss – President van die Brooklands Society
*


Kategorie:Britse renjaers
Kategorie:Engelse sportlui
Kategorie:Formule Een-renjaers
Kategorie:Geboortes in 1929
Kategorie:Sterftes in 2020
Dokter Zjiwago

:Hierdie artikel handel oor die boek deur Boris Pasternak. Vir 'n artikel oor die rolprent, sien Doctor Zhivago.


Dokter Zjiwago (Russies: До́ктор Жива́го, [ˈdoktər ʐɨˈvaɡə]) is ’n 20ste-eeuse roman deur Boris Pasternak wat in 1957 vir die eerste keer in Italiaans gepubliseer is as Il Dottor Zivago. Dit speel af in die laaste jare van tsaristiese Rusland en die eerste jare van die Sowjetunie. Dit is in Rusland verbied omdat dit as anti-sosialisties en anti-kommunisties beskou is, en uit die land na Italië gesmokkel waar dit deur Giangiacomo Feltrinelli gepubliseer is.

Die verhaal draai om die lewe van die dokter en digter Joeri Zjiwago, sy vrou Tonja en sy minnares Lara en hoe hul lewens geraak is deur die Russiese Rewolusie en die daaropvolgende burgeroorlog. Die Nobelprys vir Letterkunde is die volgende jaar aan Pasternak toegeken. Te midde van ’n geweldige veldtog teen hom deur die KGB en die Sowjet-skrywersunie het Pasternak teensinnig ingestem om die prys van die hand te wys.

Teen die tyd dat hy in 1960 aan longkanker oorlede is, het die veldtog teen hom die internasionale geloofwaardigheid van die Sowjetunie geweldige skade berokken.

In 1965 is ’n Hollywoodse rolprent met die Engelse titel Doctor Zhivago gemaak wat losweg op die boek gebaseer is met David Lean as regisseur en Omar Sharif in die naamrol.
Storielyn

Zjiwago is sensitief en digterlik amper tot ’n mistieke vlak. In die mediese skool herinner een van sy professore hom dat bakterieë onder die mikroskoop mooi kan wees, maar lelike dinge aan mense doen. Zjiwago se idealisme en beginsels beland in skrille kontras met die gruwels van die Russiese revolusie. 'n Groot tema van die boek is hoe die mistiek van dinge en idealisme vernietig word deur beide die Bolsjewiste en die Wit Leër. Yuri word ’n getuie van kannibalisme, die afkap van ledemate en 'n jong man word doodgeskiet omdat hy sy familie wil sien. Selfs die liefde van sy lewe, Lara (partykeer genoem Larissa), word van hom ontneem. Hy peins oor hoe die oorlog die hele wêreld gevoelloos laat, en hoe 'n vroeëre redelike groep mense mekaar sonder respek vir die lewe kan laat verwoes. Sy reis deur Rusland bring 'n epiese gevoel weens sy toer deur 'n wêreld wat in kontras is tot homself, relatief onbesmet deur geweld, en bydra tot sy begeerte om 'n plek weg van dit alles te vind, wat hom uiteindelik voer na Siberië en terug na Moskou.
Eksterne skakels

* "The Wisest Book I Ever Read", deur Robert Morgan van The Raleigh News & Observer.
* 'Pasternak – The Real Dr Zhivago A documentary in production'
* 'The Poems of Doctor Zhivago'


Kategorie:Russiese letterkunde
Kleinmond

duimnael|Kleinmond se Haweweg huisves talle kuns-, snuistery- en interieurwinkels, asook restourante.
Kleinmond, 'n kusdorp in die Wes-Kaap se Overbergstreek, is een van die dorpe in die Overstrand Plaaslike Munisipaliteit en is geleë tussen Bettysbaai en Hawston naby Hermanus. Die R44 provinsiale pad gaan deur die dorp.
Agtergrond

Daar is bewyse, in die vorm van bylkoppe van klip, dat daar sowat 20 000 jaar gelede (die tyd van die Neandertal-mense in Europa) reeds mense in die omgewing van Hangklip gewoon het. Inligting oor die gebied bestaan sedert die sewentiende eeu op skrif.

Die dorp het 'n permanente bevolking van ongeveer 4 000 persone, maar word in vakansietye deur ongeveer 20 000 mense bewoon.

Kleinmond se ekonomie is hoofsaaklik van toerisme afhanklik. Die dorpie se dienstesektor is goed ontwikkel en maak voorsiening vir die meeste behoeftes van sy inwoners en besoekers. Dit is ook 'n gesogte aftreedorp. Die strand is as 'n blouvlagstrand gesertifiseer.
Wapen

Kleinmond het vanaf 1959 tot 1996 sy eie munisipaliteit gehad. Die raad het in 1970 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: Gedeel in drie: I, in groen, 'n Latynse kruis van silwer; II, in silwer, 'n golwende blou staak; III, in oranje, 'n protea gestengel en geblaar van natuurlike kleur; 'n golwende blou skildvoet belaai met drie golwende streepbalke van silwer en daaroorheen 'n swemmende vis van natuurlike kleur deurboor met 'n swart weerhaak. Die helmteken was 'n stygende seemeeu op 'n goue muurkroon, en die wapenspreuk "Ora et labora".

Die munisipaliteit se opvolger, die Hangklip/Kleinmond-oorgangsraad, het die wapen in 1997 op sy naam herregistreer.
Omgewing

Die Palmietrivier-opvanggebied aan die weste is 'n ekologies-sensitiewe area, waar goeie eksemplare van fynbos waargeneem kan word. Die rivier met sy donker palmietwater is ook 'n gesogte swemplek, een van die min riviere in die Wes-Kaap waar mense in suiwer water kan swem.

Naby aan Kleinmond is daar die Kogelberg Natuurreservaat, maar toegang is slegs moontlik met 'n geldige permit.

Aan die oostekant van die dorp is daar 'n toegangspad na die Botriviervlei, 'n gebied waar die beroemde wilde perde gedy, en voëlkykers die bedreigde swarttobie kan sien.

Die bergreeks agter die dorp het goed-ontwikkelde wandelpaaie wat 'n manjifieke uitsig op die kuslyn en vleilandskap bied.

Vanaf Junie tot November, kan walvisse gesien word vanaf die kuslyn, waar hulle kom om te paar en te kalf.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings
Eksterne skakels

* Kleinmond Xplorio Gemeenskaplike webtuiste vir Kleinmond


Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Overberg

duimnael|'n Kaart van die Overbergstreek
duimnael|Die Overberg is 'n belangrike graan- en skaapstreek.
duimnael|'n Winkel aan die N2 op [[Riviersonderend, wat ook die Overbergse dorpie se hoofstraat is.]]

Die Overberg is 'n streek in Suid-Afrika, oos van Kaapstad anderkant die Hottentots-Hollandberge. Dit is geleë langs die Wes-Kaapprovinsie se suidkus tussen die Kaapse skiereiland en die gebied wat as die Tuinroete bekendstaan in die ooste. Die grense van die Overberg is die Hottentots-Hollandberge in die weste; die Riviersonderendberge, deel van die Kaapse Plooiberge, in die noorde; die Atlantiese en Indiese Oseane in die suide en die Breederivier in die ooste. Die N2 nasionale pad gaan deur die Overberg.

Die naam beteken "oor die berg" en is 'n verwysing na die streek se ligging ten opsigte van Kaapstad.

Die streek is nog altyd as die broodmandjie van die Kaap gesien en word meestal vir graanlandbou — hoofsaaklik koring — gebruik. Die koringlande is 'n belangrike broeiplek vir Suid-Afrika se nasionale voël, die Bloukraanvoël. 'n Ander belangrike voedselsoort wat in die Overberg verbou word, is sagtevrugte. Die Elginvallei is die tweede grootste verskaffer van vrugte in Suid-Afrika.

Die Kogelberg-biosfeerreservaat naby Hermanus het 'n groot verskeidenheid blomplante wat nêrens anders in die fynbosbioom aangetref word nie.

Die hoofdorpe is Hermanus, Caledon en Swellendam, en die streek sluit ook Kaap Agulhas, die mees suidelike punt van Afrika, in. Die landskap word oorheers deur golwende heuwels wat deur die see en berge ingesluit word.
Fotogalery


Image:Overberg-1.JPG|
Image:Overberg-4.JPG|
Image:Overberg-5.JPG|
Image:Overberg-7.JPG|

Kyk ook

* Overberg Distrikmunisipaliteit, Wes-Kaap
* Overberg vuurpyllanseerterrein
* Lys van streeksname in Suid-Afrika
* Adelfotis
* Jan Hartogh
Bronnelys

* Galloway, T.S.: 'n Streeksgeskiedenis oor die kusdorpe in die Strandveld van die Overberg, circa 1940 - 1994. Universiteit van Stellenbosch: ongepubliseerde M.A.-verhandeling, 2017
Eksterne skakels

Kaarte

* Google Earth view of the Overberg Region
* Maps of Overberg Region, Towns and Trails
* Map of Overberg region
Portale

* Electronic Gateway to the Overberg
* Overberg Business Directory
* Comprehensive Overberg information


Kategorie:Streke van die Wes-Kaap
Johann Rossouw

: Hierdie Johann Rossouw moet nie verwar word met Johann Rossouw wat ook bydraes tot Litnet lewer vanuit Taiwan nie.

Johann (J.H.) Rossouw (gebore 1970) het aan die universiteite van Pretoria, Suid-Afrika en Lyon-III (Frankryk) studeer. Hy behaal sy meestersgraad oor die denke van die Franse filosoof Foucault in 1998 aan Unisa. Sy studieleier was C.S. (Fanie) de Beer. In Lyon het Rossouw aan 'n doktorale projek oor die republiek en tegniek in Suid-Afrika, onder leiding van Régis Debray, gewerk (2001-2004). In 2004 behaal hy die DEA (doktorandus) aan die Universiteit van Lyon. Rossouw is 'n kenner van die filosofie van tegniek, politiek en kultuur. Hy het Debray se begrippe van die logosfeer en videosfeer in Suid-Afrika bekendgestel asook die tegno-filosofiese werk van Bernard Stiegler.

Rossouw was navorser-bibliotekaris by die Franse Instituut in Johannesburg (1994-2001) en het 'n sleutelrol gespeel in die organisering van die besoek van Jacques Derrida aan Suid-Afrika in September 1998. Gedurende hierdie tyd begin hy saam met Lamé Ebersöhn die FilosofieKafee in Pretoria. Rossouw was ook bekend vir sy aktivistiese werk in die Afrikaanse openbare lewe. Hy was 'n redaksielid van Fragmente (1998-2005), lid van die werkskomitee van die Groep van 63 (2000-2004) en betrokke by die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK). By laasgenoemde was hy navorsings- en kommunikasiebeampte (2004-2007) en uitvoerende beampte (2007-2008). In die tydperk was hy ook redakteur van Die Vrye Afrikaan. Hierna was Rossouw 'n vryskut skrywer in Pretoria en het hy sy terugkeer na die akademiese wêreld gemaak as deeltydse dosent in sosiale teorie by die Johannesburgse kampus van Monash Universiteit. Hy is vanaf Januarie 2009 'n doktorale student in politieke teorie aan die Monash Universiteit in Melbourne, Australië, waar hy oor die tema van die politieke implikasies van "uitgevoerde moderniteit" met verwysing na Suid-Afrika en Australië werk. Vanuit Melbourne lewer Rossouw nog gereelde bydraes tot Litnet en het hy ook 'n rubriek, Glasoog, vir Beeld se Saterdagbylae By geskryf. Hy het verskeie boeke in Afrikaans vertaal, o.a. Pascal Quignard se Elke Oggend van die Wêreld. In 2007 verskyn sy filofiksie, n Rooi Z4 en 'n Renaissance-kasteel, wat handel oor die tydgenootlike Afrikaner-verbruikers (gnossies) in Pretoria. In 2014 volg hy hierdie werk op met Verwoerdburg, wat handel oor die stad wat se naam later Centurion geword het.
Bibliografie

* Pascal Quignard se Elke Oggend van die Wêreld (vertaling) (2000)
* n Rooi Z4 en 'n Renaissance-kasteel (2007)
* Verwoerdburg (2014)


Rossouw, Johann
Rossouw, Johann
Pella

alt=Pella Cathedral|duimnael|Catholic Cathedral Pella, Northern Cape
Pella is 'n dorp en sendingpos noordwes van Pofadder in die provinsie Noord-Kaap van Suid-Afrika. Die dorp is omstreeks 1814 as 'n sendingpos van die Londense Sendinggenootskap gestig, toe Christen-Khoisan hulle in die gebied gevestig het. Die dorp se naam is afgelei van die Palestynse dorp Pella, 'n antieke toevlugsoord van Christene tydens die vervolging deur Romeinse owerhede. Pella is later deur die Rynse Sendinggenootskap en in 1875 uiteindelik deur die Rooms-Katolieke Kerk oorgeneem.

Die kerk op Pella is deur Franse sendelinge opgerig, en hulle het ook die eerste dadelboord aangelê. Vandag staan Pella bekend vir sy dadels van hoë gehalte, terwyl sy omgewing met 'n verskeidenheid geologiese formasies spog. Halfedelstene is volop in die gebied. Pellaberg is ongeveer 4 km noordwes van Pella.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings
Bibliografie

* Moseley, Steve: Pella. Refuge in the Desert. In: Village Life. Journal of People, Nature, History, Art. Nr. 39, Winter 2010. ISSN 1810-5580
Eksterne skakels

Kategorie:Nedersettings in die Noord-Kaap
Saint-Dié-des-Vosges

Saint-Dié-des-Vosges is 'n stad en munisipaliteit in die Franse gewes Grand Est. Dit is 'n onderprefektuur (onderhoofstad) in die département Vosges. Die munisipale gebied het 'n bevolking van ongeveer 22 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 46 km², en lê op 'n hoogte van sowat 370 meter.

Die stad verwerf internasionale bekendheid deur die Internasionale Geografiefees wat jaarliks in September plaasvind.
Geskiedenis

duimnael|links|Saint-Dié-des-Vosges
duimnael|links|Die Tegnologiese Instituut
Die publikasie in 1507 van die Cosmographiae Introductio onder redaksie van Martin Waldseemüller.
Besienswaardighede

* Katedraal
* Klooster
* Kerk Saint-Martin
* Museum Pierre-Noël
* Fabriek Claude et Duval (argitek Le Corbusier)
* Roche Saint-Martin
* Camp celtique de la Bure
Onderwys

* Tegnologiese Instituut: IUT (Institut universitaire de technologie) vir inligtings- en kommunikasietegnologie (IKT).
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van die munisipaliteit
* Institut universitaire de technologie


Kategorie:Munisipaliteite in Grand Est
Kategorie:Nedersettings in Grand Est