JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
ધંધુકા

ધંધુકા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાના મહત્વના ધંધુકા તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ઇતિહાસ

ધંધુકાનું નામ ધાન અથવા ધાંડ ભાટી મેર અથવા મેહડ, સોનંગ મેહડના તેર દીકરાઓમાંના બીજા દીકરા પરથી પડ્યું છે, જે સિંધમાંથી ગુજરાતમાં આવ્યો હતો. એલેકઝાન્ડર ફાર્બસના પુસ્તક રાસમાળામાં આનું કોઇ ચોક્કસ વર્ષ આપેલ નથી. ધાન મેહડને કોઇ સંતાન નહોતું એટલે તેણે એભલ વાળાથી બચીને આવેલા ૪૦૦ બ્રાહ્મણ શરણાર્થીઓને વસવા માટે ગામ આપ્યું હતું. બીજા મતાનુસાર ધંધુકા સોલંકી વંશના ધાંધીયુ, જેણે મૂળરાજ સોલંકીના વંશજની દીકરી સાથે લગ્ન કર્યા હતા, પરથી પડ્યું છે. ૧૨મી સદીમાં ધંધુકા હેમચંદ્રાચાર્યના જન્મ સ્થળ તરીકે પ્રખ્યાત બન્યું. કુમારપાળે તેમના જન્મસ્થાને મંદિર બનાવ્યું હતું. મુસ્લિમ તેમજ મરાઠા શાસન દરમિયાન ધંધુકા એક નગર બની રહ્યું અને ધોળકા સાથે જોડાયેલ રહ્યું. ઇ.સ. ૧૮૦૨માં ધોળકાની સાથે ધંધુકા બ્રિટિશ શાસન હેઠળ આવ્યું.
મહત્વના સ્થળો

ધંધુકામાં પૌરાણીક દરવાજાઓ જેવાં કે મોઢવાડાનો દરવાજો, અમ્બાપુરા દરવાજા વગેરે આવેલ છે. અહીં ભવાની વાવ આવેલ છે. વાવમાં ભવાની માનું મંદીર આવેલ છે, જ્યાં દર રવિવારે તથા પુનમના દિવસે લોકોની ભીડ જોવા મળે છે. ધંધુકાથી ૨ કિ.મી દુર રાયણુ વાળા મેલડી માતાનું મંદીર આવેલ છે તથા નજીકમાં બાલા હનુમાનજીનું મંદિર આવેલું છે. જ્યાં નજીકમાં નર્મદા કેનાલ પસાર થાય છે. જયારે રોજકા રોડ ઉપર શર મુબારકની (પીર મહેમુદશાહ બુખારી) દરગાહ શરીફ આવેલ છે.તેમજ રોજકા મુકામે બુટ ભવાની માતાજી નું પ્રાચીન મંદિર આવેલ છે. ધંધુકા-બરવાળા રોડ ખાતે એક ઘરડા ઘર આવેલ છે, જેનું ઉદ્દઘાટન સંત શ્રી પુનિત મહારાજ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.
જાણીતા વ્યક્તિઓ

ધંધુકા મહાન જૈન આચાર્ય મુનિ હેમચંદ્રાચાર્યની જન્મભૂમિ છે તથા સંત પુનિત મહારાજ જેવા મહાન સંત આ ભુમી પર થઈ ગયા છે.
સંદર્ભ

શ્રેણી:ધંધુકા તાલુકો
રાણપુર

રાણપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના બોટાદ જિલ્લાના રાણપુર તાલુકાનું નગર અને મુખ્ય મથક છે. રાણપુર સુકભાદર નદીના કાંઠે વસેલું છે.
ઇતિહાસ

રાણપુરની સ્થાપના ભાવનગર રજવાડાંના કુટુંબના વડવા રાજપૂત રાણાજી ગોહિલે ૧૪મી સદીમાં કરી હોવાની કહેવાય છે. દક્ષિણમાં સ્થળાંતર કરીને તેમણે તેમના વડા સેજકજીની આગેવાની હેઠળ જુનાગઢના ચુડાસમા શાસક રાજા કલાટની શરણ લીધી. રાજા કલાટે આ અજાણ્યા અતિથિઓને આવકાર્યા અને તેમને સેજકજી પરથી નામ આપેલા સેજકપુરમાં (હાલના રાણપુરના સ્થળે) ઇસ ૧૨૫૦માં સ્થાયી થયા. રાણાજીના પુત્ર મોખડાજી ગોહિલે સત્તાનો વિસ્તાર કરીને પીરમબેટ અને ઘોઘા કબ્જે કર્યા. દરિયામાં તેઓ જાણીતા બહારવટિયા તરીકે ઓળખાયા અને તેનાથી મહમદ તખલઘે તેમના પર આક્રમણ કર્યું અને તેમને હરાવીને ૧૩૪૭માં તેમનો વધ કર્યો. તેમના વડાનું મૃત્યુ થયું હોવા છતાં ગોહિલોએ રાણપુરનું રજવાડું જાળવી રાખ્યું.

લગભગ સો વર્ષ પછી એક અન્ય રાણાજી રાણપુર પર શાસન કરતા હતા, તેમનાં રાજપૂત ગૌરવ અને ઇસ્લામ પ્રત્યેના અનાદરને કારણે અહમદાવાદનો સુલ્તાન ગુસ્સે ભરાયો અને રાણપુર પર આક્રમણ કરી બેગડાએ રાણાજીને હરાવીને વધ કર્યો અને રાણપુર ગામ અને રાણા ના ગઢનો નાશ કર્યા. થોડા સમય પછી રાણાજીના ભત્રીજાઓ હાલાજી પરીવાર અને લખધીરસિંહજી પરમાર એ કેટલાંક જાટ શરણાર્થીઓને આવકાર્યા, જેનાથી સિંધના શાસકો ગુસ્સે ભરાયા. આ બંને ભાઇઓ ટેકરીઓ જઇને છુપાયા પરંતુ સિંધની સેના દ્વારા તેમને હરાવવામાં આવ્યા. હાલાજી પરમારને બંદી બનાવવામાં આવ્યા. લખધીરસિંહજી પરમારે મહમદ બેગડાની મદદ વડે તેના ભાઇને છોડાવ્યો. તેણે રાજાનો ધર્મ સ્વિકાર કર્યો અને રાણપુરમાં મુસ્લિમ શાસનની શરૂઆત કરી. સત્તરમી સદીના મધ્ય ભાગમાં, અમદાવાદના ત્રેવીસમાં સૂબા (૧૬૩૫-૧૬૪૨) આઝમ ખાને કાઠી બહારવટિયાઓ (૧૬૧૦-૧૬૪૨)નો નાશ કરવા માટે શાહપુરના કિલ્લાનો નાશ કર્યો, જેના અવશેષો હજુ શહેરમાં જોવા મળે છે. લગભગ સો વર્ષ પછી, મુઘલ શાસનની પડતીના સમયે, વઢવાણે રાણપુર પર આક્રમણ કર્યું. રાણપુરના મુસ્લિમ શાસક આલમભાઇ પરમાર એ દામાજી ગાયકવાડની મદદ માંગી અને ગાયકવાડે રાણપુરને બચાવ્યુંં. પરંતુ, ગાયકવાડે આ માટેની અત્યંત વધુ ખંડણી માંગતા આલમભાઇ પરમાર એ પોતાનું મુખ્ય રાણપુર શહેર અને કિલ્લો છોડવો પડ્યો. રાણપુર ૧૮૦૨માં બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીના હાથમાં આવ્યું ત્યાં સુધી ગાયકવાડના શાસન હેઠળ રહ્યું. આ સમયે લોકો મુખ્ય રીતે ખેતી કરતા હતા. સુન્ની વોહરા, કુંભાર અને કેટલાંક સથવારા કુટુંબોની ગામમાં મુખ્ય વસ્તી હતી. ઇ.સ. ૧૮૩૦માં ભાદર અને ગોમાઓની વચ્ચે અમદાવાદના કલેક્ટર મિ. જેક્શને યુરોપિયન શૈલીમાં ઘરો બંધાવ્યા હતા, જે હાલમાં અસ્તિત્વ ધરાવતા નથી.

૧૯૪૭માં જ્યારે ભારત સ્વતંત્ર બન્યું ત્યારે આ રજવાડું બોમ્બે રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લામાં ભળ્યું અને પછીથી ગુજરાતમાં આવ્યું. ૧૫ ઓગસ્ટ ૨૦૧૩ના રોજ રાણપુર બોટાદ જિલ્લાનો તાલુકો બન્યું.

આઝાદી પહેલાં અમૃતલાલ શેઠ દ્વારા સૌરાષ્ટ્ર દૈનિક અહીંથી શરૂ કરાયું હતું. જાસૂસી અને રહસ્યકથાઓનું બહુરૂપી માસિક પણ અહીંથી પ્રસિદ્ધ થતું હતું.
શિક્ષણ

રાણપુરમાં એન. એમ. ગોપાણી પોલિટેકનીક કોલેજ આવેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો

નદી તટ પર આવેલા રાણપુરમાં જડેશ્વર મહાદેવ દાદા અને કપિલેશ્વર મહાદેવ દાદાનાં મંદિરો આવેલાં છે. રાણાના ગઢમાં ભવાની માતાનું મંદિર આવેલું છે.
સંદર્ભ
બાહ્ય કડીઓ

*


શ્રેણી:બોટાદ જિલ્લો
વિરમગામ

વિરમગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાનો મહત્વના વિરમગામ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. જિલ્લા મુખ્ય મથક અમદાવાદથી તે આશરે ૬૫ કિ.મી. ના અંતરે આવેલું છે.
ઈતિહાસ

આશરે ૧૦૯૦ ની આસપાસ, મિનળદેવી, સોલંકી વંશના સિદ્ધરાજ જયસિંહની માતા, જેમણે અણહિલવાડ પાટણથી શાસન કર્યું, તેમણે મુનસર તળાવ ની સ્થાપના કરી. પછીથી અનેક મંદિરો બનાવવામાં આવ્યા. ૧૪૮૪ની આસપાસ, વિરમગામ રાજ્યની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. મજબૂત મંડળના વહીવટ હેઠળ, વિરમગામ ૧૫૩૦ સુધી મુસ્લિમ ગુજરાત સલ્તનતનો ભાગ બન્યો ન હતો. કાઠિયાવાડના આ પ્રવેશ દ્વારને મુઘલ ગવર્નરોએ તેને ઝાલાવાડ પ્રાંત (જિલ્લા)નું મુખ્ય મથક તરીકે પસંદ કર્યું હતું અને અઢારમી સદીના વિક્ષેપમાં ઘણા સંઘર્ષોનું સાક્ષી બન્યું હતું.

૧૭૩૦ની સાલથી તેના દેસાઈ (મૂળ કણબી શાસક) દ્વારા એક મુસ્લિમ ગવર્નર હેઠળ શાસન ચાલુ રાખ્યું, ૧૭૩૫ સુધી દેસાઈ ભાવસિંહે મરાઠાઓને બોલાવ્યા હતા, જેમણે મુસ્લિમ શાસકને નાબૂદ કર્યા હતા અને ૧૭૪૦ સુધી આ શહેરનું શાસન કર્યું હતું. તે વર્ષે ભાવસિંહ દ્વારા પોતાને સ્વતંત્ર બનાવવાની આશાએ મરાઠાઓને બહાર કાઢ્યા. પરંતુ ચાર મહિના પછી તેઓ વધુ સંખ્યામાં પાછા ફર્યા, અને ભાવસિંહ તેમની સાથે સામનો કરવામાં અસમર્થ રહ્યા અને પાટડીની સંપત્તિના વચનના આધારે, વિરમગામને ત્યજી અને પાટડી રાજ્યના રાજા તરીકે ત્યાં સ્થળાંતર થયા. મરાઠાઓએ અંગ્રેજોના કબ્જા સુધી વિરમગામ પર શાસન કર્યું.
મુનસર તળાવ

મુનસર તળાવ એ ચાલુક્ય વંશના સિદ્ધરાજ જયસિંહની માતા, મીનળદેવી દ્વારા બનાવવામાં આવેલું છે. આશરે અડધો કિમીમાં ફેલાયેલા આ તળાવને ફરતે ૩૬૫ મંદિર છે.
ભૂગોળ

વિરમગામ સ્થાન પર આવેલું છે. અને સમુદ્ર સપાટીથી સરેરાશ ૩૨ મીટરની ઊંચાઇ ધરાવે છે.
સંદર્ભ

શ્રેણી:વિરમગામ તાલુકો
દેત્રોજ

દેત્રોજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાના દેત્રોજ-રામપુરા તાલુકાનું નગર છે જે આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક પણ છે.

અહીં ધોરણ ૧૨ સામાન્ય પ્રવાહની શાળા, આઇ.ટી.આઇ.,જાહેર પુસ્તકાલય, રેલ્વે સ્ટેશન, બસ સ્ટેશન, પોલિસ સ્ટેશન, મામલતદાર ઓફિસ, તાલુકા પંચાયત, કોર્ટની સુવિધાઓ પ્રાપ્ત છે.
ઇતિહાસ

દેત્રોજ નામ દંઢાસુર રાક્ષસના નામ પરથી પડેલું મનાય છે. બહુચર માતાજીએ ગેબી ટીંબા નામના સ્થળ પર આ અસુરનો વધ કરેલો.

દેત્રોજ પર ૧૨ મી સદીમાં પાટડીથી આવેલા ઝાલા રાજપુતોનું શાસન હતું. ત્યારબાદ ૧૩ મી સદીમાં વંથલીથી ડોડીયા રાજપુતો આવ્યા. ઈ.સ. ૧૪૫૦ પછી લુણાવાડા સ્ટેટથી ચાલુક્યની એક પેઢી દેત્રોજ પર આવી. વીર કાનાજી સોલંકી રાજપુતના વંશજોએ ૪૪ ગામ જીતીને દેત્રોજ ગાદી સ્થાપી. દેત્રોજના સોલંકી રાજપુતોએ ત્યાંથી ગાદી ખસેડીને કુકવાવમાં સ્થાપિત કરી. ત્યારબાદ તેમાંથી ૪ એસ્ટેટ અલગ થયા. કુકવાવ, ભંકોડા, દેકાવાડા અને છનીયાર. જેમાં ચારે ચાર એસ્ટેટને ૧૨-૧૨ ગામની જાગીરી મળી. હાલ તેમના વંશજો ત્યાં રહે છે.
ધાર્મિક સ્થળો

દેત્રોજમાં એક પીરની જગ્યા અને પ્રાચીન બહુચર માતાજીનું સ્થાનક આવેલું છે.


શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:દેત્રોજ તાલુકો
માંડલ

માંડલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાના માંડલ તાલુકામાં આવેલું નગર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ઇતિહાસ

માંડલ ઐતહાસિક નગર છે. ૧૩૪૭માં જ્યારે બાદશાહ મહમદ બિન તખલઘ ગુજરાતમાં વ્યવસ્થા જાળવવા માટે આવ્યો ત્યારે માંડલ અને પાટડીના રાણાઓએ તેની મદદ કરી હતી અને તેમનું પુરસ્કારો વડે સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું. ઇ.સ. ૧૩૯૫માં માંડલ ફરીથી મહત્વનું સ્થળ બન્યું હશે જ્યારે ગુજરાત સલ્તનતના મુઝફ્ફર શાહે માંડલ પર આક્રમણ કર્યું અને નિષ્ફળ રહ્યો હતો. થોડા વર્ષો પછી માંડલના ઝાલા સતારસાલજી સુલ્તાન અહમદ શાહ પ્રથમ (૧૪૧૪‌) સામે બહારવટે ચડેલા સરદારોમાંના એક હતા. ૧૫૩૦ સુધી માંડલ સલ્તનતનો ભાગ બન્યું નહોતું. ૧૭૪૧માં વીરમગામ દેસાઈ વડે નગર ફરીથી સમારકામ અને કિલ્લેબંધ કરાયું હતું. સદીના મધ્યભાગથી ૧૮૧૭ સુધી માંડલ મરાઠાઓના હાથમાં રહ્યું હતું અને ત્યારબાદ બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીને સોંપાયું. ભૂતકાળના મહત્વ દર્શાવતી નાનાં પથ્થરોની બનેલી મસ્જિદ અને કેટલાંક સુંદર મંદિરો જ બાકી રહ્યા હતા.
જોવાલાયક સ્થળો

thumb|માંડલનો કિલ્લાનો દરવાજો (S-GJ-63)
thumb|જામી મસ્જિદ (N-GJ-62)
માંડલમાં જામી મસ્જિદ, કાઝી મસ્જિદ અને સૈયદ મસ્જિદ આવેલી છે, જે રાષ્ટ્રીય મહત્વના સ્મારક તરીકે જાહેર કરાયેલ છે.
સંદર્ભ
અમદાવાદ સીટી તાલુકો

અમદાવાદ સીટી તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાનો ભૂતપૂર્વ તાલુકો હતો. ૧૯-૨૦ માર્ચ ૨૦૧૨ની આસપાસ આ તાલુકાનું અમદાવાદ સીટી (પૂર્વ) અને અમદાવાદ સીટી (પશ્ચિમ) એમ બે ભાગોમાં વિભાજત કરવામાં આવ્યું હતું.

તાલુકાના ઘણા ગામોનો સમાવેશ અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન હેઠળ થઈ ગયો હતો. નવા બનેલા બંને તાલુકાઓનું વડુમથક અમદાવાદ છે. તાલુકાનું વિભાજન કરતી વેળા સાબરમતી નદીને ભેદરેખા તરીકે લેવામાં આવી છે. એટલે કે, સાબરમતીને આ બંને તાલુકાઓ વચ્ચેની સીમા ગણીને તેની પૂર્વના વિસ્તારોનો અમદાવાદ સીટી (પૂર્વ) તાલુકામાં અને નદીની પશ્ચિમે આવેલા ભાગને અમદાવાદ સીટી (પશ્ચિમ) તાલુકામાં સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો.
આ પણ જુઓ

* અમદાવાદ સીટી (પશ્ચિમ) તાલુકો
* અમદાવાદ સીટી (પૂર્વ) તાલુકો
બાહ્ય કડીઓ

* અમદાવાદ સીટી તાલુકા વિશે માહિતી
સંદર્ભ

શ્રેણી:અમદાવાદ જિલ્લો
પારડી

250px|thumb|ચીવલ રોડ, કિલ્લા પારડી
પારડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લાના પારડી તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. આ નગર કિલ્લા પારડી નામથી ઓળખવામાં આવે છે. પારડી નગરની ઉત્તર દિશામાં પાર નદી વહે છે.

પારડી ખાતેથી રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૮ તેમ જ અમદાવાદ અને મુંબઈને જોડતી રેલવેલાઈન પસાર થતી હોવાને કારણે ઔદ્યોગિક વિકાસ સારા પ્રમાણમાં જોવા મળે છે.


શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો
શ્રેણી:પારડી તાલુકો
કપરાડા

કપરાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વલસાડ જિલ્લાના કપરાડા તાલુકાનું નગર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
આશ્રમ શાળા

કપરાડામાં દક્ષિણ ગુજરાત આદિવાસી આશ્રમ શાળા આવેલી છે, જેની સ્થાપના સામાજીક કાર્યકર ઉર્મિલાબેન પી. ભટ્ટ દ્વારા ૬૦ વર્ષ પહેલાં કરવામાં આવી હતી. ઉર્મિલાબેન ભટ્ટ ગાંધીવાદી અને ગુજરાત સરકારમાં પ્રથમ સ્ત્રી મંત્રી બન્યા હતા.
સંદર્ભ

શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:કપરાડા તાલુકો
ધરમપુર

ધરમપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વલસાડ જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે, જે ધરમપુર તાલુકાનું મુખ્ય મથક પણ છે. ધરમપુર નગર વલસાડથી પૂર્વ દિશામાં રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર ૩૦ કિલોમીટરના અંતરે આવેલું છે.

ભારત દેશને આઝાદી મળી તે સમયમાં ધરમપુર રજવાડું હતું અને એનો વહીવટ ધરમપુરના રાજા સંભાળતા હતા. ત્યારબાદ ધરમપુર રજવાડું ભારતમાં જોડાયું હતું.
જોવાલાયક સ્થળો

* મ્યુઝીયમ
* જિલ્લા વિજ્ઞાન કેન્દ્ર
* રાજાનો મહેલ
* વિલ્સન હિલ
* બરુમાળ શિવમંદિર (ત્રયોદશ જ્યોતિર્લીંગ)
* શંકર ધોધ (વાઘવળ)
* જોડીયા-માવલી ધોધ (બિલપુડી)
* શ્રીમદ્ રાજચંદ્ર આશ્રમ
આ પણ જુઓ

* ધરમપુર રજવાડું


શ્રેણી:ધરમપુર તાલુકો
કામરેજ

કામરેજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના કામરેજ તાલુકામાં આવેલું શહેર છે. તે તાલુકાનું મુખ્ય મથક પણ છે. કામરેજમાં મુંબઈથી દિલ્હીના રાષ્ટ્રિય ધોરીમાર્ગ ૮ પરનું જકાત નાકું આવેલું છે.
વસતિ

૨૦૧૧ની વસતિ ગણતરી પ્રમાણે કામરેજની વસતિ ૧૬,૦૭૮ વ્યક્તિઓની હતી. પુરુષોની સંખ્યા ૮૩૨૭ અને સ્ત્રીઓની સંખ્યા ૭૭૫૧ હતી. કામરેજનો સાક્ષરતા દર ૮૧.૩૮% હતો જે રાષ્ટ્રિય સરેરાશ દર કરતાં વધુ હતો. પુરુષોમાં સાક્ષરતા ૮૭.૬૪% અને સ્ત્રીઓમાં ૭૪.૭૨% હતી. વસતિના ૧૩% લોકોની ઉંમર ૬ વર્ષથી નીચેની હતી.
સંદર્ભ

શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
ડભોઇ

ડભોઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વડોદરા જિલ્લાના ડભોઇ તાલુકાનું નગર અને તાલુકા મથક છે.
ઇતિહાસ

ડભોઇનું પ્રાચિન નામ દુર્ભવતી/દર્ભાવતી/દર્ભિકાગ્રામ/દર્ભવતીપુર નગર હતું. દર્ભ નામનું ઉચ્ચ પ્રકારનું ઘાસ અહીં ઉગતું હોવાથી તેનું નામ દર્ભાવતી પડ્યુ હોવાનું અમુક ઇતિહાસકારો માને છે. જ્યારે અન્ય એક સ્રોત મુજબ ડભોઇ કિલ્લાનું બાંધકામ કરનાર શિલ્પકારોમાં "દુભોવે કે દુભાવે" નામના મુખ્ય શિલ્પકારના નામ પરથી આ નગરનું નામ પડ્યું હોવાનું જણાવવામાં આવે છે. સોલંકી વંશ દરમિયાન સમૃદ્ધ રહેલા આ શહેરનાં મંદિરોનો નાશ અલ્લાઉદ્દીન ખલજીના સેનાપતિ ઉલૂઘખાને કર્યો હતો.

આખા ભારતીય ઉપખંડમાં ડભોઇ ખાતે સૌપ્રથમ જાહેર વીજળીઘર બનાવવામાં આવ્યું હતું.
દરવાજાઓ


File:Plan and elevation of the corner tower of fortress of Dabhoi.jpg|ડભોઇના કિલ્લાના મિનારાઓની રચનાની રેખાકૃતિ
File:N-GJ-197.jpg|કિલ્લાના હીરા ભાગોળનો ઝરુખો


ડભોઇમાં ચાર દરવાજાઓ આવેલા છે, જે ચાર દિશાઓમાં આવેલા છે અને કિલ્લાની દિવાલમાં મધ્ય અને ખૂણા પર આવેલા છે. ડભોઈ કિલ્લાના ઉત્તરી દ્વારને ચાંપાનેર દ્વાર તરીકે પણ ઓળખાય છે. વિશળદેવ અને મુસ્લિમ શાસન સમયે તેમાં ફેરફાર કરવામાં આવ્યો હતો. પૂર્વ દિશામાં આવેલ હીરા ભાગોળ, જે તેના શિલ્પી હીરાધર પરથી ઓળખાય છે, સુંદર કોતરણી ધરાવે છે. પશ્ચિમમાં વડોદરા ભાગોળ, ઉત્તરમાં મહુડી અથવા ચાંપાનેરી ભાગોળ અને દક્ષિણમાં નાંદોડી ભાગોળ આવેલા છે.
પરિવહન

thumb|ડભોઇ-મિયાંગામ વચ્ચેની બળદગાડા સંચાલિત રેલ્વે.
ડભોઇ-મીયાગામ વચ્ચે શરુ થયેલી પ્રથમ રેલ્વે બળદગાડાં વડે ચાલતી હતી. ડભોઇ ખાતે વિશ્વનું સૌથી મોટું નેરોગેજ રેલવેનું જંકશન આવેલું છે.
જાણીતા વ્યક્તિઓ

* દયારામ - મધ્યકાલીન કવિ.
સંદર્ભ
બાહ્ય કડીઓ

*


શ્રેણી:ડભોઇ તાલુકો
જિલ્લો

જિલ્લો ‍‍(અંગ્રેજી: District) તાલુકાઓના સમૂહ માટે વપરાતો ભૂગોળ વિષયનો શબ્દ છે.

વહિવટી સરળતા માટે દરેક ક્ષેત્રને નાના ભાગોમાં જુદા પાડવામાં આવે છે. આ મુજબ દરેક નાનાં-મોટાં ગામો, નગરોના સમૂહને તાલુકા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવા તાલુકાના સમૂહને જિલ્લા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવા જિલ્લાઓના સમૂહને રાજ્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આ રાજ્યોના સમૂહને દેશ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આમ, દેશનું સંચાલન નાનામાં નાના વિસ્તાર સુધી યોગ્ય રીતે થાય તે માટે આ વ્યવસ્થા કરવામાં આવી છે.
આ પણ જુઓ

* તાલુકો
* ગુજરાતના જિલ્લાઓ


શ્રેણી:ભૂગોળ
દેશ

દેશ (અંગ્રેજી: Country) એ ભૂગોળ વિષયનો શબ્દ છે. દુનિયામાં ઘણા દેશો આવેલા છે. આ દેશો અલગ અલગ સંસ્કૃતિ, ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ, રાજકીય પરિસ્થિતિના આધારે પોતાનો ચોક્કસ વિસ્તાર ધરાવે છે.

વહિવટી સરળતા માટે દેશના દરેક ક્ષેત્રને નાના ભાગોમાં જુદા પાડવામાં આવે છે. આ મુજબ દરેક નાનાં-મોટાં ગામો, નગરોના સમૂહને તાલુકા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવા તાલુકાના સમૂહને જિલ્લા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવા જિલ્લાઓના સમૂહને રાજ્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આ રાજ્યોના સમૂહને દેશ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આમ દરેક દેશ પોતાના ક્ષેત્રમાં આવતા નાનામાં નાના વિસ્તારનું સંચાલન રીતે કરે છે.


શ્રેણી:ભૂગોળ
તાલુકો

તાલુકો ‍(હિન્દી: तेहसिल) નાનાં-મોટાં ગામો, નગરોના સમૂહ માટે વપરાતો શબ્દ છે.

વહિવટી સરળતા માટે દરેક ક્ષેત્રને નાના ભાગોમાં જુદા પાડવામાં આવે છે. આ મુજબ દરેક નાનાં-મોટાં ગામો, નગરોના સમૂહને તાલુકા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવા તાલુકાના સમૂહને જિલ્લા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવા જિલ્લાઓના સમૂહને રાજ્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આ રાજ્યોના સમૂહને દેશ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આમ, દેશનું સંચાલન નાનામાં નાના વિસ્તાર સુધી યોગ્ય રીતે થાય તે માટે આ વ્યવસ્થા કરવામાં આવી છે.
આ પણ જુઓ

* તાલુકા પંચાયત
* તાલુકા મામલતદાર
* તાલુકા વિકાસ અધિકારી
* જિલ્લો
માંડવી (સુરત જિલ્લો)

માંડવી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના માંડવી (સુરત) તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ભૂગોળ

માંડવી નગરને અડીને તાપી નદી વહે છે. માંડવીમાંથી રાજ્ય ધોરી માર્ગ નં. ૫ અ પસાર થાય છે, આ ઉપરાંત રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૮ પર આવેલું કીમ તેમ જ સુરત જિલ્લાના અન્ય તાલુકા મથક માંગરોળ સાથે પણ માંડવી જોડાયેલું હોવાને કારણે અહીં વાહનવ્યવહારની સગવડ સારી છે. ઈ.સ. ૧૯૬૮ના વર્ષમાં આવેલા અતિ ભારે પુરમાં માંડવીથી બારડોલી, વ્યારા તેમ જ મઢી જવાના રસ્તામાં આવતો, તાપી નદી પર આવેલો પુલ તુટી જવાને કારણે અહીંથી તરસાડાબાર વચ્ચે નવા પુલના નિર્માણ સુધી હોડી દ્વારા ફેરી સેવા ચાલુ કરવામાં આવી હતી, જેમાં વાહનો પણ લઇ જઇ શકાતાં હતાં. નવા પુલના બદલાયેલા સ્થળને કારણે માંડવીથી બાજીપુરા તેમ જ વ્યારા જતો રસ્તો બરાબર તરસાડાબાર ગામ વચ્ચેથી લઇ જવાની ફરજ પડી હતી.
સગવડો

માંડવી ખાતે સામુહિક આરોગ્ય કેન્દ્ર, ગુજરાત રાજ્ય પરિવહન નિગમનું બસ સ્ટેશન, પૂર્વ પ્રાથમિક શાળા, પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા, આર્ટસ તેમ જ કોમર્સ કોલેજ જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ઉપરાંત અહીં સિનેમા થીયેટર, શોપિંગ સેન્ટરો, રેસ્ટોરન્ટો વગેરે જોવા મળે છે. આસપાસના ગામોનું કેન્દ્ર હોવાને કારણે અહીં દરેક જાતની વસ્તુઓ માટેનું બજાર મોટા પાયે વિકસેલું જોવા મળે છે.
જાણીતા વ્યક્તિઓ

* પ્રેમશંકર ભટ્ટ - સ્વાતંત્ર્ય સેનાની અને સામાજીક કાર્યકર.


શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત)
લખપત

લખપત ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકાનું ગામ છે. લોક-વાયકા પ્રમાણે લખપતમાં લાખોનો વેપાર થતો હતો તેથી તેનું નામ લખપત પડયું હતું. લખપત ભારતનુ પશ્ચિમ દિશાનું અંતિમ ગામ પણ છે. ગામ પરથી જ તાલુકાનું નામ લખપત પડ્યું છે.
ઇતિહાસ

લખપત ભૂતકાળમાં ધમધમતું અને જાહોજલાલી ધરાવતું વિકસીત બંદર હતું. સદી પૂર્વે આ બંદરેથી લાખો કારીની પત (આવક) થતી હોવાથી લખપત નામ પડ્યું હોવાનું માનવામાં આવે છે. લખપતમાં આજેય જૂની કસ્ટમ કચેરી સહિતની ઇમારતો ભવ્ય ભુતકાળની ચાડી ખાતી ઊભી છે.
જોવાલાયક સ્થળો

લખપતનો કિલ્લો અને નાનું ઐતિહાસિક ગુરુદ્વારા અહીંના જોવાલાયક સ્થળો છે.
સંદર્ભ

શ્રેણી:લખપત તાલુકો
ભચાઉ

ભચાઉ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાનો મહત્વના ભચાઉ તાલુકામાં આવેલું શહેર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

૧૯૫૬ના અંજાર ભૂકંપ અને ૨૦૦૧ના ગુજરાત ધરતીકંપને કારણે આ શહેરમાં ઘણું નુકસાન થયું હતું.
ભૂગોળ

ભચાઉ પર સ્થિત છે. સમુદ્ર સપાટીથી તેની સરેરાશ ઉંચાઇ ૪૧ મીટર (૧૩૪ ફીટ) છે.
જોવાલાયક સ્થળો

ભચાઉ નગરમાં જૂનો ઐતિહાસિક કિલ્લો આવેલો છે, જયાં કથડદાદાનુ મંદીર પણ આવેલું છે, જેને ભૂકંપના કારણે નુકસાન થયેલ છે. ભચાઉની બાજુમાં બાબા રામદેવપીરનું મંદિર આવેલું છે.
ભચાઉ તાલુકો
સંદર્ભ

શ્રેણી:વાગડ
શ્રેણી:ભચાઉ તાલુકો
રાણાવાવ

રાણાવાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પોરબંદર જિલ્લાનો મહત્વના રાણાવાવ તાલુકાનું શહેર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
માહિતી

વસ્તી ૨૪,૨૦૨ (વસ્તી ગણતરી ૨૦૦૧ પ્રમાણે) જેમાં ૫૧ % પુરૂષો અને ૪૯ % સ્ત્રીઓ તથા શૈક્ષણીકતાનો દર ૬૩%, જે રાષ્ટ્રીય દર ૫૯.૫% કરતાં ઉંચો છે. પુરૂષ શૈક્ષણીકતા ૭૦% તથા સ્ત્રી શૈક્ષણીકતા ૫૫ % છે. ૬ વર્ષથી નીચેના બાળકો ૧૫ % છે.
જોવાલાયક સ્થળો

* પૌરાણીક કાળની "જાંબુવંતની ગુફા", જે રામાયણ કાળની હોવાનું મનાય છે.
* રાણાવાવમાં આધુનિક સિમેન્ટ ફેક્ટરી આવેલ છે.
સંદર્ભ
બાહ્ય કડીઓ

* રાણાવાવ નગર વિશે માહિતી


શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:રાણાવાવ તાલુકો
શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કુતિયાણા

કુતિયાણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પોરબંદર જિલ્લાના કુતિયાણા તાલુકાનું નગર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ભૂગોળ

કુતિયાણા રાજકોટ-પોરબંદર હાઇવે પર આવેલું છે. તેનું ભૌગોલીક સ્થાન ૨૧.૬૩ ઉ. ૬૯.૯૮ પૂ. છે અને તે સમુદ્ર સપાટીથી ઉંચાઇ ૩૦ મીટર (૯૮ ફીટ) પર આવેલું છે.
વસ્તી

કુતિયાણાની વસ્તી ૧૬,૫૮૧ (૨૦૧૧) છે, જેમાંથી ૮,૪૫૧ પુરુષો અને ૮,૪૫૧ સ્ત્રીઓનો સમાવેશ થાય છે. કુતિયાણામાં ૬ વર્ષથી નીચેના બાળકો ૧૧% છે. નગરનો સાક્ષરતા દર ૭૭.૮% છે, જે પોરબંદર જિલ્લાના સરેરાશ સાક્ષરતા દર ૭૫.૮% કરતા ઉંચો છે.
જોવાલાયક સ્થળો

* શ્રી બાલા હનુમાન મંદિર
* પૂજારી વાવ
* નજીકમાં પુરાણ પ્રસિધ્ધ ગોકરણ ગામ આવેલું છે, જ્યાં પિતૃકાર્ય માટે લોકો આવે છે.
સંદર્ભ

શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેણી:કુતિયાણા તાલુકો
સી. વી. રામન

ચંન્દ્રશેખર વેંકટ રામન (તમિલ: சந்திரேசகர ெவங்கடராமன்) (૭ નવેમ્બર ૧૮૮૮ - ૨૧ નવેમ્બર ૧૯૭૦) એક મહાન ભૌતિકવિજ્ઞાની હતા. પ્રકાશનો આણ્વિક ફેલાવો તથા 'રામન અસર' () માટે તેમને ૧૯૩૦માં નોબલ પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો.
જીવન

સી.વી. રામનનો જન્મ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તામિલનાડુ રાજ્યનાં તિરુચિરાપલ્લી ખાતે હિંદુ, બ્રાહ્મણ પરિવારમાં થયો હતો. એમની માતૃભાષા તમિલ છે. બાળપણમાં જ તેમના પરિવારને વિશાખાપટનમ, આંધ્ર પ્રદેશ ખાતે રહેવા જવાનું થયું. તેમના પિતાજી ગણિત તથા ભૌતિકશાસ્ત્રના વ્યાખ્યાતા હોવાને કારણે રામનને ભણવાનું યોગ્ય વાતાવરણ ઘરમાં જ મળી ગયું હતું. આ વિષયોના તેમના ઊંડા અભ્યાસે વોલ્ટેરની કોલેજમાં તેમને સ્થાન મળ્યું અને વિદ્યાર્થી આલમમાં તે ખુબ પ્રિય થઇ પડ્યા. ખગોળશાસ્ત્રમાં પણ તેમને ઊંડો રસ હતો. તેમના ભત્રીજા સુબ્રમણ્યન ચંદ્રશેખરને પણ ભૌતિકશાસ્ત્રના વિષયમાં નોબેલ પુરસ્કાર ઇ.સ. ૧૯૮૩ના વર્ષમાં એનાયત કરવામાં આવ્યો હતો.

રામન પ્રેસિડન્સી કોલેજ, ચેન્નઈ ખાતે ઇ.સ. ૧૯૦૨ના વર્ષમાં દાખલ થયા, અને ઇ.સ. ૧૯૦૪નાં વર્ષમાં એમણે સ્નાતકની પદવી મેળવી. જેમાં એમણે પ્રથમ સ્થાને રહી સુવર્ણચંદ્રક પણ જીત્યો હતો. ઇ.સ. ૧૯૦૭નાં વર્ષમાં એમણે વિજ્ઞાનના અનુસ્નાતકની પદવી ૭૦%થી વધુ ગુણાંક સાથે મેળવી હતી. ત્યારબાદ એમણે આસિસ્ટન્ટ એકાઉન્ટન્ટ જનરલ તરીકે ઇન્ડીયન ફાયનાન્સ ડિપાર્ટમેન્ટમાં કોલકાતા ખાતે પોતાની કારકિર્દીની શરૂઆત કરી.

ડૉ. ચંદ્રશેખર વેંકટરામને ઈ.સ. ૧૯૨૮ની ૨૮ ફેબ્રુઆરીના દિવસે પ્રકાશના પરાવર્તનની વિસ્મયકારક ઘટના નિહાળી. વિજ્ઞાનજગતમાં આ ઘટનાનો પ્રભાવ એટલો બધો પડ્યો કે, સમગ્ર એશિયામાંથી ભૌતિકશાસ્ત્રમાં નોબલ પારિતોષિક સૌ પ્રથમ તેમને એનાયત થયું હતું. વિજ્ઞાનની આ સુવર્ણ ઘડીને બિરદાવતાં ૨૮મી ફેબ્રુઆરી “રાષ્ટ્રીય વિજ્ઞાન દિવસ” તરીકે ઉજવાય છે. ૨૮મી ફેબ્રુઆરીએ ડૉ. રામને તેમની નોબેલ પુરસ્કાર મેળવનારી શોધ ‘રામન ઇફેકટ’નો આવિષ્કાર કર્યો હતો. પ્રકાશના કિરણો કઈ રીતે કામ કરે છે તે વિશે તેમણે ઉંડું સંશોધન કર્યુ હતું જે પાછળથી ભૌતિક વિજ્ઞાન જગતમાં ‘રામન ઇફેકટ’ તરીકે ઓળખવામાં આવ્યું.
સંદર્ભ
બાહ્ય કડીઓ

* ભૌતિકશાસ્ત્ર વિષયમાં ઈ. સ. ૧૯૩૦ના વર્ષનો નોબેલ પુરસ્કાર નોબલ ફાઉન્ડેશનની વેબસાઇટ પર
* નોબેલ પ્રાઇઝ આંતરજાળ પર સંકલન
* પથ રચયિતા (Path creator) - સી. વી. રામન
* નોબેલ પ્રવચન
* સી. વી. રામનના વૈજ્ઞાનિક સંશોધનપત્રોનું સંકલન


શ્રેણી:ભારત રત્ન પુરસ્કારના વિજેતા
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ
શ્રેણી:વૈજ્ઞાનિક
શ્રેણી:નોબેલ પારિતોષિક વિજેતાઓ
શ્રેણી:૧૯૭૦માં મૃત્યુ
શ્રેણી:૧૮૮૮માં જન્મ
તળાવ

માં તળાવોનો એક વિસ્તાર, મેકલેનબર્ગ]]
]]
, વિશ્વનું સૌથી મોટું તળાવ. નામમાં સમુદ્ર હોવા છતાં તે તળાવ છે.]]
તળાવ એટલે પાણીનો સંગ્રહ થયેલો વિસ્તાર, જે સમુદ્રનો ભાગ નથી. તળાવ એ જળસંચયનું મોટુ સાધન છે.

તળાવ કૃત્રિમ અથવા કુદરતી હોઇ શકે છે. કૃત્રિમ તળાવ બનાવતી વખતે માટી ખોદીને ખાડો કરવામાં આવે છે. ખોદાયેલ માટી બહાર કાઢી એના વડે પાળ બનાવવામાં આવે છે. વરસાદ પડે ત્યારે આ તળાવ ભરાય તે માટે આસપાસના વિસ્તારમાંથી પાણી વહીને આવે તેવી વ્યવસ્થા કરવામાં આવે છે.

ગુજરાતના ઇતિહાસમાં સહસ્ત્રલિંગ તળાવનો ઉલ્લેખ જોતાં જણાય છે કે તળાવો પૌરાણીક કાળથી અહીં અસ્તિત્વ ધરાવે છે. ભારત દેશ તેમજ એમાં ગુજરાત રાજ્યના ડુંગરાળ પ્રદેશ સિવાય લગભગ દરેક ગામમાં નાનાં-મોટાં તળાવ આવેલાં છે.

અમદાવાદનું કાંકરિયા તળાવ, વડોદરાનું સુર સાગર તળાવ, જામનગરનું લાખોટા તળાવ જેવા તળાવો ગુજરાતમાં જાણીતા તળાવો છે.
સંદર્ભ

શ્રેણી:તળાવ
વેબ ડિઝાઈન

વેબ ડિઝાઇન (અંગ્રેજી: web design) એટલે કોઇપણ વેબસાઇટ માટેનું પૃષ્ઠ તૈયાર કરવા માટેની જુદા જુદા પ્રકારની રીતો. આ કાર્ય ઘણી રીતે કરી શકાય છે. વેબ ડિઝાઇનનું પહેલું પગથિયું એચ.ટી.એમ.એલ. કોડ શીખવાનું છે. વેબ ડિઝાઇન એ વિવિધ પ્રકારની કુશળતા અને ક્ષેત્રોનું પરિણામ છે જે વેબસાઈટ નાં નિર્માણ માટે જરૂરી છે.

વેબ ડિઝાઇન ના જુદા જુદા ક્ષેત્રો માં ગ્રાહકના અનુભવ અનુસાર ગ્રાફિક બનાવટ, ઇન્ટરફેસ ડિઝાઇન, કસ્ટમાઈઝેશન અને સર્ચ એન્જીન સુધારાઓનો સમાવેશ થાય છે.
ઇતિહાસ

વેબ ડિઝાઇનનો ઉદ્ભવ ૧૯૯૦ના દાયકાની શરૂઆતમાં થયો હતો, જ્યારે વર્લ્ડ વાઇડ વેબ પ્રથમવાર લોકપ્રિય બન્યું. શરૂઆતમાં વેબ પૃષ્ઠો માત્ર સાદા લખાણ અને હાયપરલિંક્સ ધરાવતા હતાં. ૧૯૯૬માં Cascading Style Sheets (CSS)ની રજૂઆત પછી ડિઝાઇનને રચનાત્મક સ્વરૂપ મળ્યું. પછી JavaScript, Flash અને HTML5 જેવી ટેક્નોલોજીઓના વિકાસ સાથે વેબ ડિઝાઇન વધુ આંતરક્રિયાત્મક અને દૃશ્યાત્મક બની. ૨૦૧૦ પછીથી “રિસ્પોન્સિવ ડિઝાઇન”નું મહત્વ વધ્યું, જે વિવિધ સ્ક્રીન કદ અને ઉપકરણો માટે આપોઆપ અનુરૂપ બને છે.
મહત્વ

વેબ ડિઝાઇન કોઈ પણ વેબસાઇટનો દૃશ્ય સ્વરૂપ, વપરાશકર્તા અનુભવ અને માહિતી પ્રસ્તુતિ નક્કી કરે છે. સારા ડિઝાઇનવાળી વેબસાઇટ વપરાશકર્તા માટે સરળ નાવિગેશન, સ્પષ્ટ લખાણ અને દૃશ્ય સુમેળ પ્રદાન કરે છે. ડિઝાઇન બ્રાન્ડની ઓળખ, વિશ્વાસ અને વપરાશકર્તા જોડાણ માટે અગત્યની ભૂમિકા ભજવે છે.
મુખ્ય તત્ત્વો

વેબ ડિઝાઇનમાં નીચેના તત્ત્વો મહત્વપૂર્ણ છે:-

* લેઆઉટ (Layout): પૃષ્ઠના તત્ત્વોનું ગોઠવણી સ્વરૂપ.
* રંગ (Color): દૃશ્ય આકર્ષણ અને ભાવના માટે યોગ્ય રંગસમૂહ.
* ટાઇપોગ્રાફી (Typography): વાંચવામાં સરળ અને સુમેળ ધરાવતું અક્ષરશૈલી.
* છબી અને ગ્રાફિક્સ (Images & Graphics): સંદેશને દૃશ્યરૂપે વ્યક્ત કરવા માટે.
* નેવિગેશન (Navigation): વપરાશકર્તા માટે માહિતી સુધી પહોંચવાનો સરળ માર્ગ.
* પ્રતિભાવક્ષમતા (Responsiveness): વિવિધ ઉપકરણો અને સ્ક્રીન કદમાં યોગ્ય રીતે દેખાવ.
સાધનો અને ટેક્નોલોજી

વેબ ડિઝાઇનમાં સામાન્ય રીતે નીચેની ટેક્નોલોજીનો ઉપયોગ થાય છે:-

* HTML અને CSS: પૃષ્ઠની માળખાકીય અને દૃશ્ય રચના માટે.
* JavaScript: ઇન્ટરેક્ટિવ ફીચર ઉમેરવા માટે.
* Frameworks: જેમ કે Bootstrap, Tailwind CSS વગેરે ઝડપી ડિઝાઇન માટે.
* ડિઝાઇન ટૂલ્સ: Adobe XD, Figma, Sketch, Canva વગેરે વિઝ્યુઅલ ડિઝાઇન માટે.
* CMS પ્લેટફોર્મ્સ: WordPress, Wix, Squarespace વગેરે ડિઝાઇન અને કન્ટેન્ટ મેનેજમેન્ટ માટે.
સંદર્ભો


શ્રેણી:કોમ્પ્યુટર
શ્રેણી:ઇન્ટરનેટ