JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Mitologie

duimnael|regs|Iris en Jupiter
Die woord mitologie (vanuit die Grieks μυϑολογία mythología, vanaf μυϑολογειν mythologein om mites oor te vertel, vanaf μυϑος mythos, 'n vertelling, en λογος logos, 'n gesprek) beteken letterlik om mites oor te vertel, bedoelende verhale wat 'n spesifieke kultuur glo waar is en wat bonatuurlike karakters of gebeurtenisse gebruik om die aard van die wêreld en die mensdom voor te stel. Die moderne gebruik van "mitologie" verwys óf na die mites van 'n spesifieke kultuur (soos in Griekse mitologie, Noorse mitologie of Zoeloe mitologie) óf die studieveld handel oor die versamel, studie en uitlê van mites.

In die volksmond beteken mite ook valsheid - iets wat sommige glo maar nie waar is nie - maar in die veld van mitologie word so definisie nie gebruik nie.
Definisie

Oor die algemeen is mites verhale wat tradisioneel gebruik word om die begin van die wêreld, natuurverskynsels of enigiets anders wat moeilik verklaarbaar is, te verduidelik. Nie alle mites speel egter 'n verduidelikende rol nie. 'n Ander algemene doel van mites kan wees om 'n kultuur se waardestelsel oor te dra.

Mites is per definisie heilig en laat blyk gewoonlik bonatuurlike of goddelike magte. Dikwels word mitologie en legendes - verhale van heldefigure en geskiedkundige gebeurtenisse - gemeng, afhangende van die hoeveelheid bonatuurlike inhoud in die verhaal.

In volksverhale, wat 'n mengsel van sekulêre en heilige verhale kan insluit, verkry mites 'n invloed deurdat in hulle geglo word. In die studie van volksverhale word daar erken dat alle heilige tradisies mites bevat, 'n erkenning waardeur geen skending plaasvind nie anders as wat sou gebeur in die algemene verstaning van wat 'n mite is.

Hierdie breë waarheid loop 'n dieper koers as die aankoms van kritiese geskiedenis wat moontlik bestaan as 'n gesaghebbende geskrewe vorm wat "die storie" word (voorgeletterde tradisies kan verdwyn as die geskrewe weergawe "die storie" word en die letterkunde "die gesag"). Maar, soos Lucien Lévy-Bruhl dit hou: "Die primitiewe gesteldheid is 'n geestestoestand, en nie 'n fase in sy historiese ontwikkeling nie." (Mâche 1992, bl.8)

Gewoonlik verwys die term 'mite' spesifiek na die antieke verhale van baie ou kulture, soos in Griekse mitologie. Party mites het oorspronklik ontstaan in 'n gesproke tradisie voordat dit neergelê is in skrif, en baie bestaan in verskeie weergawes.

Volgens die agtste hoofstuk van F. W. J. Schelling se Inleiding tot Filosofie en Mitologie is "Mitologiese voorstellings nie uitgevonde nog algemeen aanvaar nie. Hul is die produkte van 'n proses onafhanklik van beide denke en wil. Hulle is, vir die bewustelikheid wat hulle ondergaan het, 'n onbestrybare realiteit. Volke en individûe is slegs instrumente van dié proses, wat verby hul horison gaan en wat hulle dien sonder hul verstand."
Eksterne skakels

*


Kategorie:Mitologie
Maputobaai

Maputobaai (Portugees: Baía de Maputo), voorheen Delagoabaai (Baía da Lagoa, letterlik: "baai van die lagune") is 'n inham van die Indiese Oseaan aan die kus van Mosambiek, tussen 25° 40′ en 26° 20′ suiderbreedte, met 'n lengte van 90 km van noord na suid en 'n breedte van ongeveer 20 km.
Beskrywing

Die baai is in die noorde van 'n reeks strandmere wat gevind word aan die kus vanaf St. Lucia in Suid-Afrika noordwaarts. Die opening van die baai is aan die noord-oostelike kant. Die suidelike deel van die baai word gevorm deur 'n skiereiland, bekend as die Inhacaskiereiland, wat 'n veilige hawe bied. Port Melville is aan die noord-westelike punt. Noord van die skiereiland is Inhaca-eiland, en verder aan 'n kleiner eiland bekend as Olifante-eiland.

Alhoewel Maputobaai op verskeie plekke vlak is en 'n rif digby die ingang het, is dit 'n waardevolle hawe wat deur groot vaartuie in alle seisoene gebruik kan word. Die omliggende landskap is laag en baie ongesond, maar Inhaca-eiland het 'n hoogte van 73m, en word gebruik as 'n sanatorium. Die Manhissa of Komatirivier vloei die baai binne aan die noordekant, verskeie kleiner spruite uit die Lebomboberge ontmoet in die middel van die baai in 'n monding bekend as Espirito Santo (algemeen bekend as die Engelserivier), en die Maputorivier (wat ontspring in die Drakensberge) vloei vanaf die suide die baai binne, asook die Umfusirivier. Seekoeie en krokodille word in die riviere aangetref.
Geskiedenis

Die baai is in 1502 ontdek deur die Portugese reisiger Antonio de Campo, een van Vasco da Gama se reisgenote. Nie lank daarna nie is die Portugese pos Lourenço Marques (nou Maputo) aan die noordekant van die Engelserivier opgerig.

In 1720 het die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie 'n fort en faktory onder beheer van die Kaapkolonie daar gevestig. Vir 'n paar maande in 1722 is die fort deur seerowers beset, en uiteindelik finaal ontruim in Desember 1730.

Daarna het die Portugese met tussenposes handelsposte langs die monding opgerig wat deur klein forte beskerm is. Aanvalle deur die plaaslike stamme het die Portugese genoop om 'n verdrag te sluit met plaaslike stamhoofde. Dit het uiteindelik gelei tot die militêre besetting van die land deur die Portugese — ten spyte van die Britte se beste pogings, asook latere pogings deur die Zuid-Afrikaansche Republiek (die Transvaalse regering), om die hawe te bekom.

Maputobaai het onder Portugese beheer gebly totdat Mosambiek onafhanklikheid verkry het in 1975.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Baaie
Kategorie:Indiese Oseaan
Kategorie:Maputo
France Prešeren

France Prešeren (3 Desember 1800 – 8 Februarie 1849) was 'n Sloweense digter. Sy energieke en emosionele, tog nie kraslik sentimentele, lirieke het hom die hoofverteenwoordiger gemaak van die Romantiek in Slowenië.

France Prešeren word beskou as die leidende Sloweense digter met erkenning wat verder strek as nasionale vlak; hy word beskou as 'n uitmuntende Europese romantikus.

Hy is in die Sloweense dorpie Vrba gebore, die kind van 'n plattelandse familie. Sy ma wou gehad het dat hy 'n predikant word, maar hy het nooit daardie veld betree nie. Hy het eers filosofie en later regte studeer by die universiteit in Wene. Nadat hy sy Ph.D. in regte verwerf het, het hy 'n pos aanvaar as assistent in 'n regsfirma in die Oostenrykse provinsiale hoofstad Ljubljana (toe Laibach). Hy het nooit 'n onafhanklike prokureur geword nie.

Prešeren het gedig in sy vry tyd. Sy bekendste werk, Sonetni Venec ('n Krans van Sonnette), is geïnspireer deur sy ongeluk in liefde met Julija Primic (ver-Duits as "Julia Primitz") en die dood van sy vriend, die digter Matija Čop (Matthias Tschop). Sonetni Venec is in 'n vreemde formaat geskryf: die laaste lyn van 'n sonnet word die eerste lyn van die volgende, dus word al veertien dié sonnette 'n aaneenlopende "krans" van emosionele liriek; geen sonnet kan sonder die ander bestaan nie. Die eerste lyne van die veertien sonnette vorm 'n verdere sonnet, en die eerste letters van dié lyne vorm die woorde "Primicovi Julji" ("aan Julija Primic"). Die sewende stansa van Prešeren se gedig Zdravljica ( 'n Heildronk) het in 1991 die Sloweense volkslied geword. Sy gedigte is in verskeie tale in vertaal, en hy het ook baie in Duits geskryf. Soms as sy gedigte vir die eerste keer in 'n koerant verskyn het, is dit in beide hul Sloweense en Duitse weergawes gepubliseer – 'n aanduiding van dié digter se talent.

Hy het gesterf op 8 Februarie 1849 in Kranj, Slowenië. 8 Februarie word herdenk as Prešeren Dag en is die Sloweense Kulturele Herdenkingsdag. Prešeren verskyn ook op die Sloweense 1000 tolar-banknoot. Prešeren Plein in Ljubljana bevat 'n standbeeld van die digter wat 'n bas-reliëf van Julija aankyk – die is hoog op die muur van die gebou oorkant die plein.

Sy naam word soms ver-Duits as "Franz Prescheren", veral in ou dokumente uit die tyd toe Slowenië regeer is deur Oostenryk.
Eksterne skakels

* Preseren.net – biografiese data, teks van meeste van sy gedigte in Sloweens, Engels en Duits.
* Gedig in Engelse Wikibronne


Kategorie:Sloweense digters
Kategorie:Geboortes in 1800
Kategorie:Sterftes in 1849
Perpignan

Perpignan (Katalaans: Perpinyà, Spaans: Perpiñán) is die prefektuur of hoofstad van die Suid-Franse département Pyrénées-Orientales. Die stad met 119 188 inwoners (soos op 1 Januarie 2018) lê aan die Golf van Lion van die Middellandse See, sowat 70 kilometer suid van Narbonne en 30 kilometer noord van die Spaanse grens.

Perpignan is die grootste stad en historiese sentrum van die Katalaanstalige gebied Roussillon (Katalaans: Rosselló), wat soms ook Noord-Katalonië (Katalaans: Catalunya del Nord) genoem word.

Talle historiese geboue, veral in die gotiese styl, dateer uit Perpignan se roemryke geskiedenis. Die stad is vandag 'n handelsentrum vir plaaslike landbouprodukte soos wyn, en beskik oor 'n eie universiteit.
Geografie

Perpignan lê teen die Têtrivier in die sentrum van die Roussillon-vlakte, met die Corbières-streek as sy westelike, die Pireneë-bergreeks as sy suidelike en die Middellandse See as sy oostelike grens. Perpignan is die suidelikste van die groot stede van die metropolitaanse Frankryk.
duimnael|center|300px
Geskiedenis

Perpignan ontstaan in die 10de eeu as 'n dorp digby die burg van die grawe van Roussillon en groei vinnig danksy die strategiese ligging tussen die Roussillon en Languedoc.

Perpignan is sedert die jaar 1172 'n besitting van die Aragonees-Katalaanse kroon en word eers in 1659 danksy die Pireneëverdrag by Frankryk ingelyf. Die reusagtige versterking van die Paleis van die Konings van Mallorca dateer uit die tydperk tussen 1276 en 1344, toe Perpignan as die hoofstad van die Koninkryk van Mallorca en 'n belangrike militêre basis gedien het.
Demografie

Met die Spaanse Burgeroorlog in die 1930s en die groot aantal vlugtelinge wat hulle in Frankryk kom vestig het, begin die demografiese struktuur van Perpignan duidelik verander. Ná die einde van die Algerië-oorlog in 1962 vestig ook talle Franse setlaars uit Noord-Afrika hulle in die stad, terwyl die laaste groot groep immigrante oorwegend van Noord-Afrikaans-Arabiese afkoms is.
Susterstede

* Hannover, Duitsland (1960)
* Lancaster, Verenigde Koninkryk (1962)
* Lake Charles, Verenigde State van Amerika (1991)
* Mostaganem, Algerië (2010)
* Sarasota, Verenigde State van Amerika (1995)
* Tyrus, Libanon (1997)
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Perpignan


Kategorie:Munisipaliteite in Pyrénées-Orientales
Kategorie:Nedersettings in Nieu-Akwitanië
La Grande-Motte

La Grande-Motte is 'n moderne vakansieoord met 8 391 inwoners (2009) in die département Hérault (Languedoc-Roussillon, Suid-Frankryk), wat op 1 Oktober 1974 amptelik gestig is.

La Grande-Motte lê in die historiese gebied Petite Camargue, sowat 30 km van Montpellier af, en is in die 1960's as een van die tipiese destydse Franse vakansieoorde beplan. Boubedrywighede het in 1966 begin, en reeds twee jaar later is die eerste geriewe vir toeriste geopen. Die dorp word nog steeds uitgebou en huisves gedurende die somervakansies sowat 100 000 vakansiegangers.

Die bekendste bakens van die stad is die "Piramides", 'n reeks geboue wat 'n groot aantal vakansiewoonstelle huisves, en Point Zéro, die Nulmeridiaan, wat deur La Grande-Motte loop. Die dorp beskik daarnaas oor 'n moderne jaghawe, watersportgeriewe, 'n gholfbaan, 'n winkelsentrum en 'n sentrum vir thalassoterapie. Alhoewel die dorp deur groot toringblokke oorheers word, is daar ook talle villa's in die Provensaalse styl met binnehowe.
Bronne

* Patitz, Alex: Languedoc-Roussillon, Cevennen. Ostfildern: Mairdumont 2006, bl. 36-37


Kategorie:Munisipaliteite in Hérault
Kategorie:Nedersettings langs die Middellandse See
Costa del Sol

duimnael|Die Costa del Sol
duimnael|Strand by Fuengirola

Die Costa del Sol (Spaans vir Sonkus) is 'n kusgebied langs die Middellandse See met 'n gesamentlike lengte van sowat 300 kilometer in die suide van Spanje, wat onder meer die strande van die provinsies Málaga en Cádiz (Andalusië) insluit. Dit grens aan die Costa del Luz in die weste en die Costa Tropical in die ooste. Vele pakkettoere word daarheen aangebied.

Die subtropiese klimaat met sy aangename temperature en meer as 320 sonskyndae per jaar en die omringende bergreekse, wat as beskerming teen koue noordelike winde dien, het die Costa del Sol se ontwikkeling tot een van die gewildste Europese vakansiegebiede bevorder. Die belangrikste toeristesentrums met 'n groot aantal hotelle en sportgeriewe lê wes van Málaga langs die kuslyn van Torremolinos, Benalmádena en Marbella en strek weswaarts tot by San Pedro de Alcantara, terwyl die Costa Tropical-gebied oos van Málaga tussen Vélez-Málaga, Torre del Mar en Nerja lê.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Geografie van Spanje
Kategorie:Middellandse See
Kanariese Eilande

|-
| bgcolor="#c6c6c6" align="center" colspan="2" | 250px
|-
| valign=top | Hoofstede
| Santa Cruz de Tenerife Las Palmas de Gran Canaria
|-
| Oppervlak – Totaal – % van Spanje
| Gelys 13de 7 447 vk km 1,5%
|-
| Bevolking – Totaal (2025 skatting) – % van Spanje – Bevolkingsdigtheid
| Gelys 7de 2 258 219 4,5% 303/vk km
|-
| Statuut van Selfregering
| 16 Augustus 1982
|-
| ISO 3166-2
| ES-CN
|-
| Parlementêre verteenwoordiging – Setels in die Spaanse Kongres – Setels in die Spaanse Senaat
| valign=bottom | 14 2 (benoem deur outonome regering) 3 vir Tenerife, 3 vir Gran canaria, een vir elkeen van die ander eilande=13
|-
| President
| Adán Martín Menis (CC)
|-
| align=center colspan=2 | [gobiernodecanarias.org/ Gobierno de Canarias]
|}

Die Kanariese Eilande (Spaans: Islas Canarias) (28° 06'N, 15° 24'W) is 'n eilandgroep van die Koninkryk van Spanje wat bestaan uit sewe eilande van vulkaniese oorsprong in die Atlantiese Oseaan. Dit is geleë naby die noordwestelike kus van Afrika (Marokko en Wes-Sahara). Dit vorm 'n outonome gewes van Spanje.

duimnael|links|Nasa-Satellietbeeld van die Kanariese Eilande
duimnael|links|Kaart van die Kanariese Eilande
Die naam is waarskynlik afkomstig van 'n Noord-Afrikaanse stam, (die Canarii), of moontlik die Latynse term Insularia Canaria wat Eiland van die Honde beteken, 'n naam wat aanvanklik slegs op die eiland Gran Canaria van toepassing was. Daar word geglo dat die hoë bevolking van 'n endemiese spesie groot en kwaai honde die kenmerk was wat die paar antieke Romeine, wat per see kontak met die eiland bewerkstellig het, die meeste opgeval het.

Die Kanariese Eilande is die enigste Outonome Gemeenskap van Spanje met twee hoofstede: Santa Cruz de Tenerife en Las Palmas de Gran Canaria. Saam met die Asore, Kaap Verde en die Madeiraeilande vorm die Kanariese Eilande 'n eie biogeografiese streek, Makaronesië, wat – ten spyte van die lang afstande – ooreenkomste tussen die eilande se fauna en flora toon.
Eilande

* Tenerife
* Fuerteventura
* Gran Canaria
* Lanzarote
* La Palma
* La Gomera
* El Hierro
Bibliografie

*Green, Lawrence G.: South African beachcomber. Memories of the people of the shore and the stories they told; sand and dunes and treasure, seabirds and creatures of the sea; and personal impressions of certain islands in African waters. Kaapstad: Howard B. Timmins, 1958.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*
Swartkopreier

Die swartkopreier (Ardea melanocephala) is 'n reier wat algemeen deur die Sub-Sahara en Madagaskar voorkom. Die voël is 'n algemene standvoël en plaaslike nomade in grasveld, landerye en bossieveld. Dit leef ook in vleioewers maar jag selde in water. In Engels staan die voël bekend as die black-headed heron.
Identifikasie

Die reier is 86 tot 94 cm lank en weeg 1,2 tot 1,9 kg. Die voël is groot en grys. Dit is effens kleiner as die bloureier. Die slagvere en ligter onderdekvere is kontrasterend donker tydens vlug. Die kroon en agternek is swart terwyl die keel wit is. Die borskant is grys en die bene swart. Die jongvoël het 'n leikleurige kroon en agternek terwyl die voornek dofgeel getint is. Die borskant is ligter.

Die reier broei koloniaal saam (tot 50 pare) en soms ook saam met ander reiers, witreiers, kormorante en ibisse.
Fotogalery


Black-headed Heron, Ardea melanocephala at Marievale Nature Reserve, Gauteng, South Africa (20653382183).jpg|Volwassene in vlug, Marievale, Gauteng
Ardea_melanocephala2.jpg|Die versamel van nesmateriaal
Black-headed Heron, Ardea melanocephala at Marievale Nature Reserve, Gauteng, South Africa (21263932772).jpg|Kop van volwassene te Marievale, Gauteng
Ardea melanocephala Fuertes.jpg|Volwassene, geskilder deur Louis Agassiz Fuertes

Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bron

* Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1


Kategorie:Reiers
Madeiraeilande

|-
| bgcolor="#c6c6c6" align="center" colspan="2" | Lêer:LocationMadeira.png
|-
| valign=top | Hoofstad
| Funchal
|-
| Oppervlak – Totaal – % van Portugal
| Gelys 11de 794 vk km 1,5%
|-
| Bevolking – Totaal (2016-skatting) – % van Portugal – Bevolkingsdigtheid
| Gelys 8ste 289 000 2,5% 334/vk km
|-
| Statuut van Selfregering
| 1976
|-
| ISO 3166-2
| PRT
|-
| President
| Alberto João Jardim
|-
| align=center colspan=2 | Governo Regional da Madeira
|}

Die Madeiraeilande (Portugees: Arquipélago da Madeira) is 'n eilandgroep geleë in die Noord-Atlantiese Oseaan tussen en omtrent 580 km reg wes van Marokko op die kus van Afrika, en 870 km suidwes van Lissabon, Portugal.

duimnael|links|Kaart van die Madeiraeilande. Ilhas Selvagens, wat verder suid lê word nie vertoon nie.
duimnael|links|Câmara de Lobos aan die suidkus van Madeira.
Die Madeiraeilande, wat oorspronklik aan die Romeine bekend was as die Pers Eilande, is (per ongeluk) in 1418 deur Portugese seevaarders herontdek waarna Portugese setlaars hulle daar vestig. Dit is tans 'n outonome gebied van Portugal. Madeira en Porto Santo is die enigste bewoonde eilande.

Die eilande is 'n gewilde vakansieoord, wêreldwyd bekend vir madeirawyn, borduurkunstenaars, oujaarsaandfeesvieringe met indrukwekkende vuurwerkvertoning, 'n aangename klimaat, mooi landskap en pragtige blomme. Saam met die Asore, Kaap Verde en die Kanariese Eilande vorm die Madeiraeilande 'n eie biogeografiese streek, Makaronesië, wat – ten spyte van die lang afstande – ooreenkomste tussen die eilande se fauna en flora toon.
Eilande en eilandjies

Die belangrikste eilande in die outonome gebied van Madeira is:
* Madeiraeiland
* Porto Santo Eiland
* Deserta Grande Eiland
* Selvagem Grande Eiland (Ilhas Selvagens)
* Bugio Eiland
* Selvagem Pequena Eiland (Ilhas Selvagens)
* Selvagens' Foraeilandjie
* Desertas' Chão-eilandjie
Bibliografie

* Green, Lawrence G.: South African beachcomber. Memories of the people of the shore and the stories they told; sand and dunes and treasure, seabirds and creatures of the sea; and personal impressions of certain islands in African waters. Kaapstad: Howard B. Timmins, 1958.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
*
Blu-ray-skyf

duimnael|Die Blu-ray-handelsmerk
duimnael|Handelsmerk vir Blu-ray-oudio. Blu-ray-skywe is, net soos SACD en DVD-Oudio, 'n geskikte formaat vir hoë resoöusie-klankopnames in stereo of omringklank
duimnael|Een van die eerste Blu-ray-spelers wat deur Panasonic in 2005 bekend gestel is
Die Blu-ray-skyf (afkorting: BD, van Engels Blu-ray disc, letterlik "Bloustraalskyf") is 'n standaard vir hoë-resolusie-DVD-rolprente. 'n Oorspronklik mededingende formaat, High-Definition-DVD, is onder meer deur Toshiba bemark, maar intussen gestaak. In Maart 2016 is 'n nuwe formaat - Ultra HD Blu-ray - op die mark ingevoer wat video-inhoud met 4K-resolusie en hoë dinamiese omvang (HDR) kan stoor en weergee.

Blu-ray-tegnologie en -spelers is gemik op die verbruikersmark, terwyl professionele gebruikers twee variante ter beskikking sal hê - die Professional Disc for Data (PDD), wat as stoormedium vir gewone gegewens dien, en die Professional Disc for Broadcast (PDB), wat as medium vir die uitsaaibedryf ontwikkel is.

Die tegniese besonderhede van die Blu-ray-skyf is op 19 Februarie 2002 deur die nege stigterslede van die Blu-ray Group vasgelê; naas Matsushita, Pioneer, Philips, Sony, Thomson, LG Electronics, Hitachi, Sharp en Samsung het ook Dell, Hewlett-Packard, Apple en meer as 150 ander ondernemings by die vereniging aangesluit. Die Blu-ray Forum dien as organisatoriese raamwerk van die groep.
Blu-ray-spelers en -sagteware

duimnael|regs|Gebiede van die Wêreld volgens Blu-ray-kodes
Die eerste Blu-ray-spelers en -skywe het in 2006 op die Europese markte verskyn. Met pryse van meer as 1 000 € vir spelers en 30 € vir rolprente het die nuwe formaat aanvanklik 'n luukseproduk vir video-entoesiaste gebly. Sagteware-pryse in Noord-Amerika het egter reeds in laat 2006 tot omtrent 20 VSA-$ gedaal, en in September 2009 het die markprys vir intreevlak-spelers tot minder as $150 of €150 gedaal. Omstreeks 2014 word Blu-ray-spelers as produkte vir die massamark vervaardig en aangebied, met pryse vanaf €50 vir intreevlak-spelers en tegniese verbeteringe soos driedimensionale weergawe in meer gesofistikeerde spelers.

Enkele vervaardigers soos Denon, Marantz, Pioneer, Oppo (produksie word in die lente van 2018 gestaak) en Cambridge Audio bied sogenaamde universele spelers vir klankentoesiaste aan wat van hoëtrou-kpmponente voorsien word om naas Blu-ray ook oudiofiele klankformate soos Super Audio CD en DVD-Oudio asook gewone CD weer te gee. Panasonic het in 2009 die eerste draagbare Blu-ray-speler ingevoer.


Kategorie:DVD
Kategorie:Optiese stoormedia
Kategorie:Elektroniese verbruikersware
Koninkryk van Groot-Brittanje

:Hierdie artikel handel oor die historiese staat (1707–1800). Vir die moderne staat, sien die Verenigde Koninkryk. Vir die eiland, sien Groot-Brittanje.


Die Koninkryk van Groot-Brittanje (Engels: Kingdom of Great Britain), bekend as Groot-Brittanje, was 'n staat in Wes-Europa wat van 1707 tot 1800 bestaan het. Dit is geskep met die saamsmelting van die Koninkryk van Skotland en die Koninkryk van Engeland, onder die Acts of Union 1707, om 'n enkele koninkryk te vorm wat die hele Groot-Brittanje eiland omvat het. 'n Enkele nuwe parlement en regering gebaseer in Westminster in Londen het die nuwe koninkryk beheer. Die twee afsonderlike koninkryke van Skotland en Engeland het reeds dieselfde monarg gedeel sedert James VI, Koning van die Skotte, Koning van Engeland geword het in 1603 na die dood van Koningin Elizabeth I.

Die Koninkryk van Groot-Brittanje is vervang deur die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland in 1801 toe die Koninkryk van Ierland met die Act of Union 1800 geabsorbeer is na die onderdrukking van die Ierse Rebellie van 1798.
Politieke Struktuur

Die Koninkryk van Groot-Brittanje is deur 'n enkele monarg regeer, soos dit tussen 1603 en 1707 regeer is (behalwe vir die Interregnum). Anders as te vore het die enkele monarg van Die Koninkryk van Groot-Brittanje geheers met die mag van 'n enkele Kroon, Die Kroon van Groot-Brittanje, in plaas van twee aparte krone wat deur een persoon gevul is. Troonopvolging is deur die Engelse Act of Settlement 1701, bepaal eerder as die Skotse alternatief, die Act of Security. Die aanemening van die Act of Settlement het vereis dat die Britse monarg 'n protestante afstammeling van Sophia van Hanover moes wees.
Wetgewende mag het berus by die Parlement van Groot-Brittanje wat die Parlement van Engeland] en die Parlement van Skotland vervang het. Soos in die moderne Parlement van die Verenigde Koninkryk, het die Parlement van Groot-Brittanje uit drie dele bestaan: die Laerhuis (House of Commons), die Hoërhuis (House of Lords), en die Kroon in Parlement (Crown-in-Parliament). Engeland en Skotland is setels in beide die Hoërhuis en die Laerhuis toegeken. Skotland se verteenwoordiging was in beide huise laer as wat die bevolking daarvan sou aan dui aangesien verteenwoordiging op daardie stadium nie op bevolking gegrond was nie maar op belasting. Volgens die bepalings van die unie het Skotland 16 verteenwoordigende adellikes na die Hoërhuis gestuur en is 45 lede na die laerhuis verkies. Die res het van Engeland en Wallis gekom.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Geskiedenis van Engeland
Kategorie:Geskiedenis van Skotland