JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ

ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ (ਤਾਜਿਕ ਭਾਸ਼ਾ: Ҷумҳурии Тоҷикистон) ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿੱਤ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਇਹ ਸੋਵਿਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਸੋਵਿਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਟੋਟੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1991 ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਖਾਨਾਜੰਗੀ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲ ਚੁੱਕੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ, ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ, ਕਿਰਗਿਜ਼ਸਤਾਨ ਅਤੇ ਚੀਨ ਆਦਿ ਦੇਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲੋਂ ਇਸਨੂੰ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬਦਖਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੀ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ ਪੱਟੀ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ

ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੁਸ਼ੰਬੇ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੋ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤਾਜਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫ਼ਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੀਰੀਲਿਕ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਤਾਜਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਜ਼ਮੀਨ, ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ, ਜਿਸਦਾ ਫ਼ਾਰਸੀ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ "ਤਾਜਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਜ਼ਮੀਨ", ਪਾਮੀਰ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ ਕਹਿਕੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਤਾਜ ਨੂੰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਤਾਜਿਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਤਾਜਿਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਾਜ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ 'ਤਾਜਿਕ' ਸ਼ਬਦ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਾਜਿਕ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਈਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਆਬਾਦੀ ਤਾਜਿਕ ਨਸਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਜ਼ਬੇਕ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜਿਕ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤਾਜਿਕ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਜ਼ਮੀਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਮੰਨਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਈ ਵਾਰ ਉੱਠਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬਸਤੀਆਂ ਪਿਛਲੇ 4,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਰਤੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਮਹਾਜਨਪਦ ਕੰਬੋਜ ਅਤੇ ਪਰਮ ਕੰਬੋਜ ਇਸੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਈਰਾਨ ਦੇ ਹਖਾਮਨੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵੀ ਆਇਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਬੇਬੀਲੋਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਯਹੂਦੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਕੇ ਵੱਸ ਗਏ ਸਨ। ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਬਚਿਆ ਰਿਹਾ। ਚੀਨ ਦੇ ਹਾਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵੀ ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਸਿਆਸਤੀ ਸੰਬੰਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਤਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਬਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ। ਈਰਾਨ ਦੇ ਸਾਮਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਅਰਬਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਕੰਦ-ਬੁਖ਼ਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਹੁਣ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਮੰਗੋਲਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਸਮੇਂ ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਰਪਣ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਅਠਾਰਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੋਇਆ।

1991 ਵਿੱਚ ਸੋਵਿਅਤ ਰੂਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਾਨਾਜੰਗੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। 1992–97 ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਖ਼ਾਨਾਜੰਗੀਕਾਰਨ ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਚੌਪਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਫ਼ਿਰ 2008 ਵਿੱਚ ਆਈ ਭਿਆਨਕ ਸਰਦੀ ਨੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼
ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ

thumb|200px|ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਦਾ ਝੰਡਾ
thumb|200px|ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ

ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ( or ; Türkmenistan) (ਤੁਰਕਮੇਨਿਆ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਮਧ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਤੁਰਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ। 1991 ਤੱਕ ਤੁਰਕਮੇਨ ਸੋਵੀਅਤ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਲੋਕ-ਰਾਜ (ਤੁਰਕਮੇਨ ਐੱਸ ਐੱਸ ਆਰ) ਵਜੋਂ ਇਹ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਇੱਕ ਘਟਕ ਗਣਤੰਤਰ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦੱਖਣ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ, ਦੱਖਣ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਈਰਾਨ, ਉਤਰ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਉਜਬੇਕਿਸਤਾਨ,ਉਤਰ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਜਾਖਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕੇਸਪਿਅਨ ਸਾਗਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਨਾਮ ਫਾਰਸੀ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਤੁਰਕਾਂ ਦੀ ਭੂਮੀ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਸ਼ਗਾਬਾਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਹਲਕੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਹੱਬਤ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਬੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਫਾਰਸੀ ਪਿਛੇਤਰ ਆਬਾਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੈ।

ਮਧ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਧਰਾਤਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਿਖੜਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਹਾੜ, ਪਠਾਰ, ਮਾਰੂਥਲ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਸਾਰੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਦੀਪੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੇਸ਼ਾ ਹੈ। ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਦਰਤੀ ਬਨਸਪਤੀ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ। ਮਾਰੂਥਲੀ ਭੂਮੀ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਕ ਮਾਰੂਥਲੀ ਕੰਡਿਆਲੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸਵੀਰਾਂ


File:Handmade silver turkmen jewelry.jpg|ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤੁਰਕਮੈਨ ਗਹਿਣੇ
File:Historical turkmen wedding of the bride.jpg|ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੁਰਕਮਨ ਲਾੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ।
File:Traditional dressed bride and groom with Alabay dog.jpg|ਅਲਾਬੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਲਾੜੇ ਅਤੇ ਲਾੜੇ
File:Traditional turkmen women clothes.jpg|ਰਵਾਇਤੀ ਤੁਰਕਮੈਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ
File:Handmade turkmen carpet.jpg|ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੀ ਤੁਰਕੀਨ ਕਾਰਪੇਟ
File:Traditional turkmen bag.jpg|ਰਵਾਇਤੀ ਤੁਰਕਮੈਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਕਢਾਈ ਵਾਲੇ ਬੈਗ
File:Turkmen headdress(Telpek).jpg|ਤੁਰਕਮਿਨ ਹੈਡਡਰੈਸ (ਟੈਲਪੈਕ)


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼
ਪੂਰਬੀ ਤਿਮੋਰ

ਪੂਰਬੀ ਤਿਮੋਰ, ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕੰਤਰਿਕ ਲੋਕ-ਰਾਜ ਤੀਮੋਰ ਦੱਖਣ ਪੂਰਵ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਡਰਵਿਨ (ਆਸਟਰੇਲੀਆ) ਦੇ 640 ਕਿਮੀ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੁਲ ਖੇਤਰਫਲ 15,410 ਵਰਗ ਕਿਮੀ (5400 ਵਰਗ ਮੀਲ) ਹੈ। ਇਹ ਤੀਮੋਰ ਟਾਪੂ ਦੇ ਪੂਰਵੀ ਹਿੱਸੇ, ਕੋਲ ਦੇ ਅਤੌਰੋ ਅਤੇ ਜਾਕੋ ਟਾਪੂ, ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਪੱਛਮ ਤੀਮੋਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਓਏਚੁੱਸੀ-ਅੰਬੇਨੋ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੈ।

ਪੂਰਵੀ ਤੀਮੋਰ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੁਆਰਾ 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਹੱਟਣ ਤੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਤੀਮੋਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪੂਰਵੀ ਤੀਮੋਰ ਨੇ 1975 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਲੇਕਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣਾ 27 ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਂਤ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 1999 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਪ੍ਰਾਔਜਿਤ ਆਤਮ-ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਨੂੰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਨੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਵਲੋਂ ਆਪਣਾ ਕਾਬੂ ਹਟਾ ਲਿਆ ਅਤੇ 20 ਮਈ, 2002 ਨੂੰ ਪੂਰਵੀ ਤੀਮੋਰ 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਪ੍ਰਭੁ ਰਾਜ ਬਣਿਆ। ਪੂਰਵੀ ਤੀਮੋਰ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੋ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲੀਕ ਬਹੁਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਦੇਸ਼ ਫਿਲੀਪੀਨਜ ਹੈ।

ਪੂਰਵੀ ਤੀਮੋਰ ਇੱਕ ਨਿਮਨ-ਮੱਧ-ਕਮਾਈ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਕਾਸ ਸੂਚਕਾਂਕ (HDI) ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ 158 ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਕੇਵਲ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਗੋਂ ਦੁਨੀਆ ਵੀ ਹੇਠਲਾ ਹੈ।


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼
ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ

ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਮੱਧ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਸੰਨ 1873 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਇਹ ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਮਗਰੋਂ ਇਸਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਲੰਦਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਵਲੋਂ ਸੰਚਾਲਤ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। 1971 ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸ਼ੇਖ਼ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਅਬੂ ਧਾਬੀ, ਸ਼ਾਰਜਾਹ, ਡੁਬਈ, ਉਂਮ ਅਲ ਕੁਵੈਨ, ਅਜਮਨ, ਫੁਜਇਰਾਹ ਅਤੇ ਰਸ ਅਲ ਖੈਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਾਕੇ ਅਜ਼ਾਦ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਲ ਖੈਮਾ 1972 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। 19ਵੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਅਰਬ ਦਮਗਜੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੁਲਾਹ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ 1971 ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਨੂੰ ਯੁੱਧਵਿਰਾਮ ਸੁਲਾਹ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਇਮਰਾਤ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਵਲੋਂ 18ਵੀਆਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਵਲੋਂ ਲੈ ਕੇ 20ਵੀਆਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੱਕ ਇਹਨੂੰ ਪਾਇਰੇਟ ਕੋਸਟ (ਡਾਕੂ ਤਟ) ਦੇ ਨਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 1971 ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਵਿਅਸਥਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਕਈ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਨਿਕਾਔਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣੀ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਤੇਲ ਭੰਡਾਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਸ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਦੀ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੈ।
ਤਸਵੀਰਾਂ


File:AbuDhabi Women's Handicrafts.jpg|ਬੁਣਾਈ, ਸਿਲਾਈ, ਕਢਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਦਸਤਕਾਰੀ ਕਲਾ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਬੂਧਾਬੀ ਹੈਂਡਿਕ੍ਰਾਫਟਸ ਸੈਂਟਰ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
File:Egyptian Folk Dance, Tanoura meaning, the Art of Whirling and Swirling. It is usually done by Sufis.jpg|ਤਨੌਰਾ, ਘੁੰਮਣ ਅਤੇ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਕਲਾ,ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸੂਫੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
File:The simple culture form of Pakistani bride and groom,living in harmony and peace with simple cultural lifestyle.jpg|ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲਾੜੇ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਸਧਾਰਣ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਸਧਾਰਣ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਦਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ।
File:UAE Folk Dance- Khaliji.jpg|ਖਲੀਗੀ, ਜਾਂ ਖਲੀਜੀ, ਰਵਾਇਤੀ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ wਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿਚ ਫਲਿੱਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
File:Wind Tower (Barjeel) in Al Fahidi Historical Neighborhood, Dubai.jpg|ਪੁਰਾਣੀ ਵਿੰਡ ਟਾਵਰ ਬਰਜਿਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੁਬਈ ਦੇ ਤੱਟ ਦੇ ਪਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਕਮਰਿਆਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।


ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼
ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ

ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੈ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਦੇ ਚਹੁੰਦਿਸ਼ਾਵੀ ਲੱਗਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਖੁਦ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਕੋਈ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਕਜਾਖਸਤਾਨ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ 1991 ਤੱਕ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਸੀ। ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤਾਸ਼ਕੰਤ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਸਮਰਕੰਦ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਜ਼ਬੇਕ ਨਸਲ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਉਜਬੇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ

ਮਾਨਵਵਾਸ ਇੱਥੇ ਈਸਾ ਦੇ 2000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜੋਕੇ ਉਜਬੇਕਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਸੇ ਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 327 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਫਤਹਿ (ਜੋ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸ ਫ਼ਤਹਿ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ) ਉੱਤੇ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਰੋਕਸਾਨਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਵੀ ਕੀਤਾ ਪਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਈਰਾਨ ਦੇ ਪਾਰਥੀਅਨ ਅਤੇ ਸਾਸਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਗ ਇਹ ਅਠਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਰਬਾਂ ਨੇ ਖੁਰਾਸਾਨ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਚਾਰ ਹੋਇਆ।

ਨੌਂਵੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਮਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਿਆ। ਸਾਮਾਨੀਆਂ ਨੇ ਪਾਰਸੀ ਧਰਮ ਤਿਆਗ ਕੇ ਸੁੰਨੀ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਆਤਮਸਾਤ ਕੀਤਾ। ਚੌਦਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਤੈਮੂਰ ਲੰਗ ਦਾ ਉਦੈ ਹੋਇਆ। ਤੈਮੂਰ ਨੇ ਮੱਧ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਅਨੋਖੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪਾਈ। ਤੈਮੂਰ ਨੇ ਉਸਮਾਨ (ਆਟੋਮਨ) ਸਮਰਾਟ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਧਦੇ ਹੋਏ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ 1924 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਿਆ। 1991 ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤਸਵੀਰਾਂ


File:Carpet in Uzbekistan market.jpg| ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਪੇਟ
File:Brooms for cleaning.jpg|ਸਫਾਈ ਲਈ ਝਾੜੂ
File:Uzbe pilaf.jpg|ਉਰਗਟ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਬੇਕ ਪੀਲਾਫ
File:Uzbek pottery.jpg|ਉਜ਼ਬੇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵਸਰਾਵਿਕ
File:Uzbek samsa.jpg|ਉਜ਼ਬੇਕ ਸਮਸਾ
File:Teapot with glass 'piala'.jpg|ਪਾਈਲਾ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਲਈ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਕਟੋਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਇਸ ਨੂੰ ਖੇਤ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ


ਪ੍ਰਾਂਤ ਅਤੇ ਵਿਭਾਗ

ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ।]]


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ
ਸਮਰਕੰਦ

ਸਮਰਕੰਦ (ਉਜਬੇਕ: Samarqand, Самарқанд, ਫਾਰਸੀ: سمرقند, UniPers: Samarqand) ਉਜਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਗਰ ਹੈ। ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ਿਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਨਗਰ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਨਜ਼ਰ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਗਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਗਰ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਰੇਸ਼ਮ ਰਸਤਾ ਉੱਤੇ ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਚੀਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਨਗਰ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਬਰ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਭੱਜਕੇ ਕਾਬਲ ਆਇਆ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਬੀਬੀ ਖਾਨਿਮ ਦੀ ਮਸਜਿਦ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਮਾਰਤ ਹੈ। ੨੦੦੧ ਵਿੱਚ ਯੂਨੇਸਕੋ ਨੇ ਇਸ ੨੭੫੦ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਅਮਾਨਤ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ। ਇਸਦਾ ਉਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਹੈ: ਸਮਰਕੰਦ-ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਚੁਰਾਹਾ।

ਹਾਲਤ: 39°39 ਉ. ਅ.,ਅਤੇ 66°56 ਪੂ.ਦੇ.। ਇਹ ਮੰਗੋਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਤੈਮੂਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰਿਹਾ। ਸਮਰਕੰਦ ਵਲੋਂ 719 ਮੀਟਰ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ, ਜਰਫ ਸ਼ਾਨ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਥੇ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੇਸ਼ੇ ਬਾਗਵਾਨੀ,ਧਾਤੁ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਕੱਪੜਾ, ਰੇਸ਼ਮ ਕਣਕ, ਚਾਵਲ, ਘੋੜਾ, ਖੱਚਰ, ਫਲ ਇਤਆਦਿ ਬਾਗਵਾਨੀ, ਧਾਤੁ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਕੱਪੜਾ, ਰੇਸ਼ਮ, ਕਣਕ, ਚਾਵਲ, ਘੋੜਾ, ਖੱਚਰ, ਫਲ ਇਤਆਦਿ ਦਾ ਵਪਾਰ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਿਗਿਸਤਾਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਚੁਰਾਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵੱਖਰਾ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰਮਿਤ ਕਲਾਤਮਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬਾਗਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਤੈਮੂਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਲ ਹਨ। ਈਸਾ ਪੂਰਵ 329 ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ‌ ਨੇ ਇਸ ਨਗਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1221 ਈ. ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਗਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ। 10,000 ਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਚੰਗੇਜ ਖਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ। 1369 ਈ. ਵਿੱਚ ਤੈਮੂਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ। 18ਵੀਆਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੀਨ ਦਾ ਭਾਗ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਬੁਖਾਰੇ ਦੇ ਅਮੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੰਨ‌ 1868 ਈ. ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦਾ ਭਾਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਦਿਅਕ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨ (ਯੁਨੈਸਕੋ) ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਟਿਕਾਣਾ ਨੇ 2001 ਵਿੱਚ ਸਮਰਕੰਦ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਹੈ|
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਅੰਦੀਜਾਨ ਖੇਤਰ

ਅੰਦੀਜਾਨ ਖੇਤਰ (ਉਜ਼ਬੇਕ: Andijon viloyati/Андижон вилояти, ئەندىجان ۋىلايەتى) ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਫ਼ਰਗਨਾ ਵਾਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਅਤੇ ਇਹ ਦੂਰ ਪੂਰਬੀ ਉਜ਼ਬੇਕੀਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਹੱਦ ਕਿਰਗਿਜ਼ਸਤਾਨ, ਫ਼ਰਗਨਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕੁੱਲ ਖੇਤਰਫਲ 4,200 km2 ਹੈ। ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ ਤਕਰੀਬਨ 2,756,400 ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਇਹ ਉਜ਼ਬੇਕੀਸਤਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਘਣੀ ਅਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।

ਅੰਦੀਜਾਨ ਸ਼ਬਦ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅੰਦਕਾਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਨਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਗਾਂਧੀ ਤੁਰਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਅੰਦੀਜਾਨ 14 ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅੰਦੀਜਾਨ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਜਲਵਾਯੂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸੋਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਚਾ ਤੇਲ, ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ, ਓਜ਼ਕਰਾਈਟ ਅਤੇ ਚੂਨਾ-ਪੱਥਰ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਉਜ਼ਬੇਕੀਸਤਾਨ ਦੇ ਹੋਰਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਖ਼ਰਬੂਜ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਤਰਬੂਜ਼ਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਇੱਥੇ ਸਿੰਜਾਈ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪਾਹ, ਅਨਾਜ, ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।

ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਧਾਤੂ ਢਾਲਣਾ, ਰਸਾਇਣ ਉਦਯੋਗ, ਛੋਟੇ ਉਦਯੋਗ, ਖਾਦ ਉਦਯੋਗ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਲਾਂਟ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਅੰਦੀਜਾਨ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਸਾਕਾ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਬੇਕ-ਕੋਰੀਅਨ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਉਜ਼ਡਾਇਵੂ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਕੰਪਨੀ ਨੈਕਸੀਆ ਅਤੇ ਟਿਕੋ ਕਾਰਾਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਬੁਖਾਰਾ ਖੇਤਰ

ਬੁਖਾਰਾ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਸੂਬਾ ਹੈ। 2009 ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ 1,543,900 ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ 71% ਅਬਾਦੀ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਬੁਖਾਰਾ ਖੇਤਰ 11 ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬੁਖਾਰਾ ਹੈ ਅਤੇ 2005 ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ 241,300 ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੀ।

ਬੁਖਾਰਾ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਥਾਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੁਖਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਹੋਰ ਵੇਖੋ

* ਬੁਖਾਰਾ





ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਉਰੁਗੇਂਚ

ਉਰੁਗੇਂਚ (, ئۇرگەنج; , Gorgånch/Gorgānč/Gorgânc) ਪੱਛਮੀ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। 24 ਅਪਰੈਲ, 2014 ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 150110 ਸੀ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ 139100 ਸੀ। ਇਹ ਖੋਰੇਜ਼ਮ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਮੂ ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਵਾਤ ਨਹਿਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬੁਖਾਰਾ ਤੋਂ 450 km ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਿਜ਼ਿਲਕੁਮ ਮਾਰੂਥਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਉਰੁਗੇਂਚ

ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਕੋਨਯਾ-ਉਰੁਗੇਂਚ (ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਉਰਗੇਂਚ ਜਾਂ ਗੁਰੁਗੇਂਚ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਦੇ ਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅਲੱਗ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾ ਉਰੁਗੇਂਚ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇਸਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਮੂ ਦਰਿਆ ਨੇ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਦਲ ਲਿਆ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋ ਗਈ। ਨਵੇਂ ਉਰੁਗੇਂਚ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਰੂਸੀਆਂ ਨੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਖਨਾਨ ਖੀਵਾ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਵਪਾਰ ਅੱਡੇ ਤੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਉਰੁਗੇਂਚ

ਆਧੁਨਿਕ ਉਰੁਗੇਂਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਪਾਹ ਦੀ ਖੇਤੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਕਾਨਾਂ ਉੱਪਰ ਕਪਾਹ ਸਬੰਧੀ ਆਕ੍ਰਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ ਉੱਕਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਮਾਰਕ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਉਹਨਾਂ 20 ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ 1922 ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬਾਸਮਾਚੀ ਵਿਦਰੋਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲ-ਖ਼ਵਾਰਿਜ਼ਮੀ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਣਿਤਿਕ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੈਲਾਨੀ ਇੱਥੋਂ 35 ਕਿ.ਮੀ. ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਖ਼ੀਵਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਉਰੁਗੇਂਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖ਼ੋਰੇਜ਼ਮ ਖੇਤਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ

ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ (/Наманган вилояти, نەمەنگەن ۋىلايەتى; , Namanganskaya oblast’) ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਫ਼ਰਗਨਾ ਵਾਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਹੱਦ ਕਿਰਗਿਜ਼ਸਤਾਨ, ਫ਼ਰਗਨਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਅੰਦੀਜਾਨ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 7,900 km2 ਹੈ। ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ ਤਕਰੀਬਨ 2530000 ਜਿਸਦਾ 62% ਹਿੱਸਾ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਦੀ ਸਿਰਦਰਿਆ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਦਰਿਆ ਦੋ ਨਦੀਆਂ ਨੋਰੀਨ ਅਤੇ ਕੋਰਾ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਬਹੁਲਤਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿੰਗਬੁਲਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਅਤੇ ਕਸਾਨਸੇ ਅਤੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਹਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯੂਰੇਨੀਅਮ, ਐਲੂਮੀਨਿਅਮ, ਟੰਗਸਟਨ, ਲੋਹੇ, ਤਾਂਬੇ, ਗਰੇਨਾਈਟ ਅਤੇ ਮਾਰਬਲ ਦੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭੰਡਾਰ ਹਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਪਰਬਤੀ ਸੁਰੰਗਾਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਫ਼ਰਗਨਾ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ
ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ

ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ 11 ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।


ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ, ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ, ਸੋਨਾ, ਪਾਰਾ, ਤਾਂਬਾ, ਕੁਆਰਟਜ਼ ਅਤੇ ਐਂਟੀਮਨੀ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਕਪਾਹ, ਬਾਗਬਾਨੀ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮਕੀੜਾ ਪਾਲਣ, ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅੰਗੋਰਾ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਤੋਂ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੱਪੜਾ ਉਦਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੰਪਲੈਕਸ਼ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚਮੜੇ ਅਤੇ ਜੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਵੀ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹਨ।
ਆਰਥਿਕਤਾ

2014 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਤੱਕ, ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ ਦਾ ਕੁੱਲ ਖੇਤਰੀ ਉਤਪਾਦਨ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨੀ ਸੋਮ ਵਿੱਚ 2214 ਬਿਲੀਅਨ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ 2013 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 9.8% ਵੱਧ ਹੈ। ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ 13%, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ 5.7%, ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ 13.6% ਅਤੇ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਵਿੱਚ 16% ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ

ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 690 ਸਕੂਲ, 10 ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ 108 ਕਾਲਜ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਉਚੇਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਲਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ - ਨਮਾਗਾਨ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨਮਾਗਾਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟ ਅਤੇ ਨਮਾਗਾਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟ। ਨਮਾਗਾਨ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰਲੇ ਲਿੰਕ

*Official site of Namangan Region
ਹਵਾਲੇ

* Uzbekistan CIA - The World Factbook


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਨਮਾਗਾਨ

ਨਮਾਗਾਨ (also in ) ਪੂਰਬੀ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਰਗਨਾ ਵਾਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ ਉੱਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਮਾਗਾਨ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ।

17ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਤੋਂ ਨਮਾਗਾਨ ਫ਼ਰਗਨਾ ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਕੇਂਦਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਛ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫ਼ੈਕਟਰੀਆਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, 1926-1927 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਮਾਗਾਨ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਿਕ ਨਿਰਮਾਣ 5 ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਨਮਾਗਾਨ ਛੋਟੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਉਦਯੋਗਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।

ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਿਕ 2014 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ 475,700 ਹੈ। ਉਜ਼ਬੇਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ

ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਸਥਾਨਕ ਲੂਣ ਦੀਆਂ ਖਾਨਾਂ ਤੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ نمک‌کان (ਨਮਕ ਕਾਨ) ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਲੂਣ ਦੀਆਂ ਖਾਨ ਹੈ। ਬਾਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਣੀ ਬਾਬਰਨਾਮਾ ਵਿੱਚ ਨਮਾਗਾਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਕੋਕੰਦ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ () ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਨਸਲ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਪੈਟਰੋਵਿਚ ਨਲੀਵਕਿਨ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਮਾਗਾਨ ਦਾ ਨਾਂ 1643 ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜਨਿਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਮਾਗਾਨ ਖਨਾਨ ਕਾਰਾਖਾਨੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਉਗੂਰ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 15ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਵਸੇਬਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਖਸੀਕਾਤ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਇੱਕ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਾਨੀ-ਗ੍ਰਸਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਮਾਗਾਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ 1610 ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਮਾਗਾਨ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ। 1867 ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਹਮਲੇ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ, 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਖਨਾਨ ਕੋਕੰਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਭੂਗੋਲ

ਨਮਾਗਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰੇ ਦੇ ਐਨ ਬਾਹਰ ਕਾਰਾ ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਨਰੀਨ ਦੋਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਿਰ ਦਰਿਆ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੜਕ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਨਮਾਗਾਨ ਤਾਸ਼ਕੰਤ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਅੰਦੀਜਾਨ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਚੁਸਤ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਮਾਗਾਨ ਖੇਤਰ
ਨਵੋਈ

ਨਵੋਈ (; ) ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੋਈ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ 2007 ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ 125,800 ਸੀ। ਇਸਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉਚਾਈ 382 ਮੀਟਰ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸ਼ਾਂਸ਼ 40 ° 5 '4N ਅਤੇ ਲੰਬਕਾਰ 65° 22' 45E 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਅਲੀਸ਼ੇਰ ਨਵਾਈ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸ

ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਬੁਖਾਰਾ ਅਮੀਰਾਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਰਮੀਨ (ਕਰਮਨ) ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮੁੜ-ਸਥਾਪਨਾ 1958 ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਉਜ਼ਬੇਕ ਕਵੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਲੀਸ਼ੇਰ ਨਵਾਈ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਚਗਤਾਈ ਵਿੱਚ ਹੇਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨ ਹੁਸੈਨ ਮਿਰਜ਼ਾ ਬੇਕਾਰਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।
ਆਰਥਿਕਤਾ

ਨਵੋਈ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭੰਡਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀਆ ਧਾਤਾਂ ਦੇ ਜ਼ਖੀਰੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਲਈ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੰਡਾਰ ਹਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਰਾ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਦ ਉਤਪਾਦਨ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਨਵੋਈ ਮੁਫ਼ਤ ਉਦਯੋਗਿਕ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ (FIEZ)

ਨਵੋਈ ਮੁਫ਼ਤ ਉਦਯੋਗਿਕ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ (FIEZ) ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਜਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਨਵੋਈ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਨਵੋਈ ਅੰਤਰ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ। ਇਹ 30 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਕਸ਼ਕਾਦਾਰਯੋ ਖੇਤਰ

ਕਸ਼ਕਾਦਾਰਯੋ ਖੇਤਰ (, Қашқадарё вилояти, قەشقەدەريا ۋىلايەتى; old spelling Kashkadarya Region) ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੱਖਣੀ-ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਕਾਦਾਰਿਓ ਨਦੀ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਪਾਮੀਰ-ਅਲੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਛਮੀ ਢਲਾਣਾਂ ਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਜੀਕਿਸਤਾਨ, ਤੁਰਕਮੇਨੀਸਤਾਨ, ਸਮਰਕੰਦ ਖੇਤਰ, ਬੁਖਾਰਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸੁਰਖਾਨਦਰਿਆ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕੁੱਲ ਖੇਤਰਫਲ 28,400 km² ਹੈ। ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ 2007 ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ 2,067,000 ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਬਾਦੀ ਦਾ 73% ਹਿੱਸਾ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਵਿਭਾਗ

ਇਸਦੀ ਖੇਤਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾਰਸ਼ੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਅਬਾਦੀ ਤਕਰੀਬਨ 177,000 ਹੈ। ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਸ਼ਕੰਤ, ਚਿਰਾਕਚੀ, ਗੁਜ਼ੋਰ, ਕਿਤਾਬ, ਕੋਸੋਨ, ਮਿਰੀਸ਼ਕੋਰ, ਮੁਬੋਰਕ, ਕਾਮਾਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਹਰੀਸਬਜ਼, ਸ਼ੁਰਬਾਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਯੱਕਾਬੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।


ਕਸ਼ਕਾਦਰਯੋ ਖੇਤਰ ਇਸ ਵੇਲੇ () 13 ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।


ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਲਾਤੀਨੀਕਰਨ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਕ ਵੈਬ-ਸਾਈਟ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ

ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਮਾਰੂਥਲੀ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਜਲਵਾਯੂ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ-ਕੁਝ ਅਰਧ-ਖੰਡੀ ਹੈ।
ਆਰਥਿਕਤਾ

ਕੁਦਰਤੀ ਸੋਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਬਾਰੇਖ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਪਲਾਂਟ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਦਯੋਗ ਹੈ। ਹੋਰ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਨ ਉਦਯੋਗ, ਕੱਪੜਾ, ਲਘੂ ਉਦਯੋਗ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਧੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਪਾਲਣ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਸਿੰਜਾਈ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੋਲੀਮਾਰਜੋਨ ਸਰੋਵਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ।

ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਆਵਾਜਾਈ ਢਾਂਚਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 350 km ਰੇਲਵੇ ਲਾਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ 4000 km ਸੜਕਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ

ਸ਼ਾਹਰੀਸਬਜ਼ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਥੇ ਆਮਿਰ ਤੈਮੂਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕਸ਼ਕਾਦਰਯੋ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਦੇ ਖੇਤਰ

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਸਿਰਦਾਰਿਓ ਖੇਤਰ

ਸਿਰਦਾਰਿਓ ਖੇਤਰ () ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਗੁਲੀਸਤੋਨ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਹੱਦ ਕਜ਼ਾਖਸਤਾਨ, ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ, ਤਾਸ਼ਕੰਤ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਜਿਜ਼ਾਖ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 5,100 km² ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰੂਥਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਰਜਾਚੋਲ ਸਤੈਪੀ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਅਬਾਦੀ ਤਕਰੀਬਨ 648100 ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ

ਸਿਰਦਾਰਿਓ ਖੇਤਰ 9 ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਗੁਲੀਸਤੋਨ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਅਬਾਦੀ 54000 ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ। ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਖ਼ਤ, ਬੋਯੋਵਤ, ਫ਼ਰਹੋਦ, ਕਾਹਰਾਮੋਨ, ਸੇਹੁਨ, ਸਿਰਦਾਰਿਓ, ਸ਼ੀਰੀਂ ਅਤੇ ਯੰਗੀਯੇਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ
ਜਲਵਾਯੂ

ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰਥਿਕਤਾ

ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਅਨਾਜਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਉੱਪਰ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿੰਜਾਈ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲੋਕ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਦਾ ਧੰਦਾ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਾਹ ਵਾਲਾ ਚਾਰਾ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਖ਼ਰਬੂਜ਼ੇ ਅਤੇ ਤਰਬੂਜ਼, ਕੱਦੂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਆਲੂ, ਬਾਜਰਾ ਅਤੇ ਫ਼ਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗੂਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ, ਸਿੰਜਾਈ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਅਤੇ ਕਪਾਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਉਦਯੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਿਰਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਈਡਰੋਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਪਾਵਰ ਪਲਾਂਟ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਬਿਜਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਦਾਰਿਓ ਖੇਤਰ
ਗੁਲੀਸਤੋਨ

ਗੁਲੀਸਤੋਨ ਜਿਸਨੂੰ ਆਮ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਗੁਲਿਸਤਾਨ (; ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਰਜ਼ਾਚੁਲ (Russian: Мирзачуль, 1961 ਤੱਕ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪੂਰਬੀ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰਿਓ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਰਜ਼ਾਚੋਲ ਸਤੈਪੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ-ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਾਸ਼ਕੰਤ ਤੋਂ 75 ਮੀਲ (120 ਕਿ.ਮੀ.) ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ ਤਕਰੀਬਨ 77300 ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਉਦਯੋਗ ਕਪਾਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ।
ਜਨਸੰਖਿਆ

ਸੰਨ:
*1989: 54,400
*1991: 54,500
*2010 (ਤਕਰੀਬਨ): 77,300

ਸਰੋਤ:
ਹਵਾਲੇ

Guliston. (2007).।n Encyclopædia Britannica. Retrieved September 28, 2007, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/eb/article-9038486

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਦਾਰਿਓ ਖੇਤਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ