JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Bulawayo

Bulawayo (Noord-Ndebele: koBulawayo) is met 'n geraamde bevolking in 2016 van 1 200 337 Zimbabwe se tweede grootste stad naas Harare en die hoofstad van die gelyknamige provinsie, hoewel dit vir alle praktiese doeleindes eintlik die hoofstad van Matabeleland is. Matabeleland is weens administratiewe doeleindes in twee provinsies verdeel: Lupane dien as hoofstad van Matabeleland-Noord en Gwanda as hoofstad van Matabeleland-Suid. Dit is die vernaamste nywerheidstad in die land en dien as die spilpunt van die land se spoorwegnetwerk as gevolg van sy strategiese ligging tussen Zambië, Botswana en Suid-Afrika.

duimnael|links|Die standbeeld van Cecil John Rhodes in ongeveer 1925 afgeneem
duimnael|links|Bulawayo se stadsaal
Die stad is op sy huidige perseel in 1894 aangelê, maar sy geskiedenis kan teruggevoer word tot 1868 toe daar 'n hewige stryd gevoer is oor wie die opvolger van koning Silkaats moes wees. Sy seun Lobengoela het uiteindelik die nuwe koning van die Ndebele geword en in 1872 het hy sy nuwe hoofstad, kwaBulawayo ("plek van die vervolgde man"), gestig.

Bulawayo is op die sentrale hoogland in Zimbabwe aangelê, 1 359 meter bo seespieël in 'n gebied wat sonnig en warm in die somer en koel in die winter is. Die reënval is hoofsaaklik tot die somer beperk en geweldadige donderstorms kom gereeld voor.

Op 1 November 1893 is die Ndebele deur die aankomende leër van die British South Africa Company verslaan. Lobengoela het gevlug na die noorde en sy hoofstad is aan die brand gesteek en het so byna geheel en al uitgebrand, sien Shangani-patrollie. Die blanke stigters van die stad het gehoop dit sou eendag vir Johannesburg in grootte kon ewenaar, omdat daar gerugte was van ontsaglike goudvelde in die nabyheid. So het fortuinsoekers hierheen gestroom.

Ná opstande deur die Mashona en Ndebele onderdruk is, het die dorp vooruitgang begin maak. Die spoorlyn vanaf Suid-Afrika het die dorp op 19 Oktober 1897 bereik en het van daar noordwaarts aangehou tot by die Victoria-waterval en Harare, toe Salisbury. Stadstatus is in 1943 aan Bulawayo verleen.

Bulawayo se Afrikaanse skool, die Excelsiorskool, het finaal gesluit in November 1982. As finale projek het die agt leerlinge 'n week lange uitstappie na die Victoria-waterval onderneem.
Sport

Die Queens Sportklubveld is een van twee toetskrieketstadions in Zimbabwe en een van die Zimbabwiese nasionale krieketspan se tuisstadions. Dié stadion is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir drie wedstryde ingespan. Die Bulawayo Athletiekklub is 'n tweede krieketstadion in Bulawayo, maar dit word nie meer vir toetskrieket ingespan nie.
Sien ook

* NG gemeente Bulawayo
* NG gemeente Bulawayo-Noord
* NG Sinode van Midde-Afrika
* Khami, historiese stad 22 km van Bulawayo
Bronne

* Mayhew, Vic (red.), Reader’s Digest Illustrated Guide to Southern Africa, The Reader’s Digest Association South Africa (Pty.) Limited, Kaapstad, 1980.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf van Bulawayo
*



Kategorie:Provinsies van Zimbabwe
Chivhu

Chivhu (voorheen Enkeldoorn) is 'n dorpie in die middel van Zimbabwe in die provinsie Masjonaland-Oos met 'n geskatte bevolking in 2007 van net meer as 10 000.

Die dorpie het ontstaan toe Hendrik Bekker 'n plaas afgemeet het aan die pad tussen Fort Victoria (nou Masvingo) en Salisbury (nou Harare). Hy het dit Enkeldoorn genoem na aanleiding van die soort akasia wat hier gegroei het. Bekker het later sy plaas net so agtergelaat, maar Enkeldoorn het in 'n dorpie ontwikkel, wat die middelpunt was van 'n vooruitstrewende boerderygemeenskap wat hoofsaaklik uit Afrikaners bestaan het. Die meeste het hulle reeds in die tyd van Cecil John Rhodes hier kom vestig. Hulle het altyd spottenderwys na hulle gebied as die Republiek van Enkeldoorn verwys met die plaaslike kroeg as die hoofstad. 'n Aandenkingsvisum is destyds aan besoekers uitgereik en 'n spesiale Enkeldoorn-das aan hulle verkoop waarop 'n afbeelding van 'n enkeldoornboom gedruk was.
NG gemeente

duimnael|links|upright|Eerw. A.J. Liebenberg in 1917 afgeneem.
In 1895 het ds. Strasheim opdrag by die Kaapse Kerk gekry om gemeentes te stig waar Afrikaner-trekkers hulle gaan vestig het. Op 8 November 1895 het hy met wa en ses osse hier aangekom en op 9 November 1895 is 'n gemeentevergadering gehou met lede van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die Nederduitsch Hervormde Kerk. Aangesien die lidmate van albei genootskappe te min was vir 'n eie gemeente, het almal toestemming tot die stigting van 'n NG gemeente verleen.

In 1896 kom die Matabele in opstand en word laer getrek op Enkeldoorn. Met die vrede herstel, kom eerw. A.J. Liebenberg op 6 Januarie 1897 hier aan nadat hy deur Cecil John Rhodes gestuur is om 'n dorp te stig, mits die plek hoog en droog geleë was. Die eerste kerkie is in die laer van gras en pale gebou, en het ook as skooltjie gedien. Die tweede kerkie se hoeksteen is op 21 Desember 1897 gelê en het £1 000 gekos. Dit is later vergroot en het as kerksaal gedien ná die derde kerkgebou opgerig is. Die derde gebou se hoeksteen is in 1930 gelê en het £7 000 gekos. Deur die jare is onder meer gemeentes soos Harare, Masvingo, Gweru en Marondera van Enkeldoorn afgestig.

Dieselfde lot as al die ander Zimbabwiese gemeentes het Chivhu ook getref toe die lidmaattal sedert onafhanklikheidwording in 1980 gedurigdeur gedaal het, van 261 in 1978 tot 26 in 2003 en 20 in 2006, maar 38 in 2008. Omstreeks 2014 is Chivhu by die veel jonger NG gemeente Beatrice ingelyf.
Bronne

* Olivier, ds. P.L., Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
* Mayhew, Vic (red.), Reader’s Digest Illustrated Guide to Southern Africa, The Reader’s Digest Association South Africa (Pty.) Limited, Kaapstad, 1980.

Kategorie:Nedersettings in Zimbabwe
Black Sash

duimnael|270px|regs|Lede van die Black Sash aan die betoog teen die aanvaarding van die Senaatwet in 1955.

Die Black Sash (in Afrikaans soms genoem die Swart Serp) is 'n organisasie van Suid-Afrikaanse vroue wat in 1955 gestig is om teen apartheid te betoog. Dit is deur blanke vroue begin wat swart bande gedra het. Tans tree die organisasie op as 'n waghond oor menseregte en is lidmaatskap natuurlik oopgestel aan alle rasse.

Die organisasie het begin as die Women's Defence of the Constitution League, wat saam met onder meer die Verenigde Party en Torch Commando die regerende Nasionale Party se pogings om die Kleurlingkiesers van die algemene kieserslys te verwyder, teengestaan het. Toe die wetgewing wel deur die Parlement aanvaar is in 1956, het die Black Sash sy aandag op ander onregverdige apartheidswette gerig.

Lede het landswye protesaksies en optogte van stapel laat loop waartydens wit vroue swart lyfbande gedra het as 'n teken van roubeklaag oor die verlies van menseregte. Hoewel die soort protes voortgeduur het, is die Black Sash se belangrikste werk vanaf die dekade na 1960 gedoen deur sy advieskantore, wat slagoffers van die paswette en ander apartheidswetgewing gehelp het.
Nasionale Presidente

* Ruth Foley 1955–1957
* Molley Petersen 1958–1959
* Eulalie Doreen Stott 1960–1961
* Jean Sinclair 1961–1975
* Sheena Duncan 1976–1978
* Joyce Harris 1979–1982
* Sheena Duncan 1983–1986
* Maria Macdiarmid "Mary" Burton 1987–1990
* Jennifer de Tolly 1991–1994
Bekende Lede

* Molly Blackburn
Bronne

* Saunders, Christopher C. (raadgewende red.). 1994. An Illustrated Dictionary of South African History. Sandton: Ibis Books and Editorial Services cc.
Verwysings
Eksterne skakels

* Sheena Duncan se verhaal
* Black Sash Archival Collections in South Africa: a guide

Kategorie:Apartheid
Kategorie:Anti-apartheidsaktiviste
Kategorie:Geskiedenis van Suid-Afrika
Kategorie:Suid-Afrikaanse anti-apartheidsaktiviste
SV Dessau 05

SV Dessau 05 is 'n Duitse sokkerklub uit Dessau in die deelstaat Sakse-Anhalt.
Geskiedenis voor die skeiding van Duitsland

De klub is in Julie 1905 gestig as FC Adler en het in Oktober van dieselfde jaar met 'n kerklike jeuggroep, Jugendvereins zu St. Johannis, saamgesmelt en so Dessauer FC geword. Na die Eerste Wêreldoorlog het die klub by Sportlichen Vereinigung BAMAG Dessau aangesluit om VfR Dessau 1905 te vorm. Twee jaar later het die klub met SpVgg Dessau saamgesmelt om SV Dessau 05 te vorm.

Na die reorganisasie van die Duitse kompetisie in 1933 onder impuls van die Derde Ryk het die klub in die Gauliga Mitte gespeel en was daar een van die sterkste spanne. Van 1937 tot 1939 was die klub 3 keer in 'n ry die kampioen en van 1942 tot 1944 weer drie keer in 'n ry. In die eindronde om die Duitse kampioenskap is Dessau egter elke slag vroeg uitgeskakel en uit die 6 pogings is die eerste rondte slegs een keer oorleef. Die klub het in 1942 die kwarteindronde van die Tschammerpokal gehaal.
Geskiedenis na die Tweede Wêreldoorlog

Na die Tweede Wêreldoorlog is omtrent alle Duitse klubs ontbind en Dessau is aan die einde van 1945 weer herstig as Blau-Weiß Dessau. Soos gebruiklik in Oos-Duitsland is die klub se naam gereeld verander: Sport-Union Dessau (1947), SG Dessau-Nord (1948), BSG Waggonbau Dessau (1949), BSG Waggonfabrik Dessau (Augustus 1949) en BSG Motor Dessau (Februarie 1950).

Waggonbau Dessau het die eerste uitklopbeker van Oos-Duitsland in 1949 gewen ( 1-0 teen BSG Gera-Süd). Van 1949 tot 1954 het die klub in die DDR-Oberliga gespeel en in 1949 die 3de plek behaal. Hierna is die klub egter na die laer ligas gerelegeer en het die vandag ontbinde FC Anhalt Dessau die stad se vlagskip geword.

In 1989 is die klub se naam weer verander na SV Waggonbau Dessau en op 22 April 1995 het die klub weer sy tradisionele naam SV Dessau 05 aangeneem.
Stadion

Dessau se tradisionele tuisveld is Schillerpark in Dessau waar die meeste van hulle wedstryde gespeel word. Groot wedstryde word egter in die Paul Greifzu-stadion gespeel. Die Paul Greifzu-stadion is die grootste stadion in die stad en was voorheen die tuisveld van die ontbinde FC Anhalt Dessau.
Erelys

* FDGB-Pokal
** 1949
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Dessau
Baasskap

duimnael|180px|Adv. J.G. Strijdom

Baasskap is ’n term wat gedurende die beginjare van die apartheidstelsel in Suid-Afrika veral deur premier J.G. Strijdom gebruik is.

Die letterlike betekenis is om in ’n posisie van baas te wees en premier Strijdom het erken dat die Nasionale Party se beleid een van blanke baasskap was.

Dr. H.F. Verwoerd het tydens sy tydperk as eerste minister besef dat die beginsel nie moreel verdedig kon word nie en teen 1960 verklaar dat dié uitdrukking (en die strewe wat dit verteenwoordig) rasseverhoudings in Suid-Afrika bederf. Ten einde internasionale kritiek te temper het hy die beleid geherformuleer as afsonderlike ontwikkeling.

Die Verenigde Party het aan ’n soortgelyke beginsel geglo, hoewel hulle dit as Blanke leierskap met geregtigheid beskryf het.
Verwysings

Kategorie:Apartheid
Kategorie:Geskiedenis van Suid-Afrika
Walter Hely-Hutchinson

duimnael|links|upright|Karikatuur oor Walter Hely-Hutchinson
Sir Walter Francis Hely-Hutchinson (1849 – 1913) was die laaste goewerneur van die Kaapkolonie voor dit in 1910 deel van die Unie van Suid-Afrika geword het.

Hy is op 22 Augustus 1849 in Dublin gebore as die seun van die markies van Donoughmore. Ontvang sy opvoeding aan Harrow en Cambridge. Hy is aangestel as attaché van sir Hercules Robinson op 'n sending na die Fidji-eilande en Australië, waarna hy dien as koloniale sekretaris van Barbados van 1877 tot 1883.

Van 1884 tot 1889 was hy luitenant-goewerneur van Malta, van 1889 tot 1883 goewerneur van die Bowindse Eilande in Wes-Indië en toe eerste goewerneur van Natal onder Verantwoordelike Regering. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is hy aangestel as goewerneur van die Kaapkolonie. Hy was besonder taktvol en gewild.

Na sy termyn verstryk het, het hy na Engeland teruggekeer waar hy hom in Kent gevestig het. Hy is oorlede in Peterborough op 23 September 1913. Die dorpie Hutchinson, naby Victoria-Wes in die Noord-Kaap, is na hom vernoem.

duimnael|regs|300px|Sir Walter Hely-Hutchinson besoek die dorp Molteno, Oos-Kaap|Molteno in die Noordoos-Kaap, 1903. Hy sit vierde van links.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bronne

* Rosenthal, Eric. 1978. Encyclopaedia of Southern Africa. Juta and Company Limited. Cape Town and Johannesburg: 1978.
* Albertyn, C.F. dr. (hoofred.), Die Afrikaanse Kinderensiklopedie, Nasou, Kaapstad, 1972.
Eksterne skakels

Kategorie:Britse goewerneurs van die Kaapkolonie
Kategorie:Iere
Kategorie:Geboortes in 1849
Kategorie:Sterftes in 1913
Hercules Robinson

Sir Hercules George Robert Robinson (Chinees: 羅士敏勳爵 of 羅便臣) was goewerneur van die Kaapkolonie van 1880 tot 1889.

Hy is in 1824 in Engeland gebore as die seun van admiraal Hercules Robinson en gaan as kadet na die militêre opleidingskool Sandhurst waarna hy sy kommissie as luitenant ontvang in 1844, maar die leër twee jaar later verlaat om hom by die koloniale diens aan te sluit.

Sy eerste senior amp was in die Wes-Indiese Eilande in 1854, van waar hy in 1859 verplaas is om goewerneur van Hongkong te word in die ouderdom van net 35. Hy het daar aangebly tot 1865. Daarna volg Ceylon in 1865 en Nieu-Suid-Wallis van 1872 tot 1880.

Hy word in 1880 goewerneur van die Kaapkolonie en ook hoë kommissaris van Suid-Afrika. Hy het byna onmiddellik met die Eerste Vryheidsoorlog en die Slag van Majuba te kampe gehad. Ná die vrede herstel is, was daar die stormloop om Betsjoeanaland toe hy magtiging verleen het vir sir Charles Warren se besettingsmag. Tydens Robinson se ampstermyn het die inbesitname van Masjonaland deur Cecil John Rhodes en sy ondersteuners opnuut diplomatieke uitdagings teweeg gebring wat Robinson met welslae die hoof gebied het.

Met die beëindiging van sy termyn in 1889 keer hy terug Engeland toe, maar hy het ses jaar later teruggekom om met die toenemende krisis ten opsigte van die verhoudinge met die Boererepublieke te help. Hy het die vrylating van dr. Leander Starr Jameson in 1896 help bewerk, hoewel hy dit duidelik gemaak het dat hy nie Jameson se optrede goedgekeur het nie.

Uit waardering vir die wyse waarop hy dié krisis hanteer het, het die Britse kroon hom in 1896 lord Rosmead gemaak. Hy is die jaar daarna oorlede.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bronne

* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.


Kategorie:Britse goewerneurs van die Kaapkolonie
Kategorie:Mense in die Eerste Vryheidsoorlog
Kategorie:Geboortes in 1824
Kategorie:Sterftes in 1897
Peregrine Maitland

Sir Peregrine Maitland was goewerneur van die Kaapkolonie van 1844 tot 1847.

Hy is in Engeland gebore in 1877 en hoewel hy eerlik in sy optrede was, was sy metodes stadig en het hy te veel op sy ondergeskiktes staatgemaak. Hy het baie van sy energie en tyd daaraan bestee om blywende vrede met die hoofmanne op die Kaapse Oosgrens te verseker.

In Natal het hy met die Voortrekkers gebots, oor wie daar van hom verwag is om Britse gesag te handhaaf. Hy is in 1847 terug Engeland toe ontbied en sterf vyf jaar later.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bron

* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.


Kategorie:Britse goewerneurs van die Kaapkolonie
Kategorie:Britse militariste
Kategorie:Generaals
Kategorie:Geboortes in 1777
Kategorie:Sterftes in 1854
George Macartney

Lord George Macartney was goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop van 1796 tot 1798.

Hy is op 14 Mei 1737 in Lissanoore, graafskap Antrim, Ierland, gebore en word in 1796 die eerste burgerlike goewerneur van die Kaap. Hy is gekonfronteer deur koloniste met sterk republikeinse neigings en was geneig tot kragdadige optrede, hoewel hy blywende verbeteringe aangebring het, soos die daarstelling van die eerste poskantoor.

Hy het in 1798 bedank en sterf in 1806 in Ierland.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bron

* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.


Kategorie:Britse goewerneurs van die Kaapkolonie
Kategorie:Iere
Kategorie:Geboortes in 1737
Kategorie:Sterftes in 1806
Henry Pottinger

Sir Henry Pottinger was goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop van 1846 tot 1847.

Hy is in 1789 gebore en word die eerste goewerneur van die nuwe kolonie Hongkong. Hy het sy sowat twee jaar as goewerneur van die Kaap meesal aan die Oosgrens deurgebring. Ná sy ontslag in 1847 het hy op Malta gaan aftree waar hy in 1856 gesterf het.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bron

* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.


Kategorie:Britse goewerneurs van die Kaapkolonie
Kategorie:Britse militariste
Kategorie:Generaals
Kategorie:Geboortes in 1789
Kategorie:Sterftes in 1856
Newman se Voëls van Suider-Afrika

Newman se Voëls van Suider-Afrika is 'n boek wat die voëls wat in Suider-Afrika voorkom beskryf, en is een van die streek se voorste veldgidse. Dit beskryf en illustreer al die voëls wat in Suider-Afrika voorkom, selfs die seldsaamste swerwers en die seevoëls van die suidelike oseane. Die illustrasies is ook deur Kenneth Newman, wat een van die voorste voëlkunstenaars in Suid-Afrika was.

Die nuutste publikasie bevat 46 nuwe spesies. Kleurkodes is behou en heen en weer verwysing is maklik. Alle kaarte is ten volle hersien. Internasionale name vir 125 spesies word ook ingesluit, in lyn met nuwe neigings wêreldwyd.

Inligting oor boek:
* Outeur: Kenneth Newman
* Uitgewer: Struik
* ISBN 9781868729821
* Formaat: Sagteband
* Publikasiedatum: Februarie 2004
* Lengte: 205mm
* Breedte: 125mm
* Aantal bladsye: 528
Sien ook

* Sasol Voëls van Suider-Afrika
* Sappi Voëls van Suider-Afrika


Kategorie:Afrikaanse boeke
Kategorie:Niefiksie
Kategorie:Suid-Afrikaanse voëlgidse
Jan de la Fontaine

Jan de la Fontaine was goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop van 1730 tot 1737.

Hy het in 1710 na die Kaap gekom as hoof van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie se kruitmagasyne. In 1721 word hy aangestel as sekunde aan die Kaap en in 1724 gekies as waarnemende hoof van die regering met die dood van luitenant-kolonel Maurits Pasques de Chavonnes, en vyf jaar later weer met die dood van Pieter Gysbert Noodt. In 1730 word hy uiteindelik self goewerneur. In 1734 reis hy op 'n inspeksie tot by Mosselbaai. Hy dra die amp in 1737 aan sy opvolger oor en keer die volgende jaar terug na Nederland.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bronne

* Albertyn, C.F. dr. (hoofred.), Die Afrikaanse Kinderensiklopedie, Nasou, Kaapstad, 1972.
* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.


Kategorie:Nederlandse kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie (VOC)
Pieter Gysbert Noodt

Pieter Gysbert Noodt was goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop van 1727 tot 1729.

Hy was eers in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie as direkteur van fortifikasies in Indië, en besoek die Kaap die eerste maal in 1718, waar hy byna 'n jaar lank vertoef.

Hy was 'n strydlustige en onaangename karakter, maar dit was eers met sy terugkeer na die Kaap in 1727 as goewerneur dat dit duidelik geblyk het presies hoe ongeskik hy vir die amp was. Hy het sommige woude in die binneland verken, maar sy naam word hoofsaaklik verbind met die barbaarse behandeling van 'n aantal soldate, wat tot drostery gedryf is deur sy optrede.

Sy onverwagse dood, terwyl hy nog op sy stoel gesit het, is indertyd gesien as goddelike ingryping. Latere navorsing het egter aan die lig gebring dat sy aandeel in die aangeleentheid nie regtig so erg was as wat vroeër geglo is nie.

Noodt is op 30 April 1729 in die Groote Kerk begrawe. Sy weduwee en drie kinders het in 1730 met die retoervloot na Nederland teruggekeer en hulle in haar geboortedorp, Bergen op Zoom, gevestig. Geen portret het van hom behoue gebly nie. Die leunstoel waarin hy na bewering gesterf het, word in die Koopmans-de Wet-huis bewaar.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Bronne

* Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.


Kategorie:Nederlandse kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie (VOC)
Maurits Pasques de Chavonnes

Maurits Pasques de Chavonnes was goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop van 1714 tot 1721.

Mauritz Pasque de Chavonnes is in Den Haag gebore in 1654. Hy was die jongste seun van Jeanne de Savornin en Pierre Pasque de Chavonnes, wie se vader, Joachim Pasque, marquis de Chavonnes, uit Frankryk gevlug het na die Bartolomeusnag slagting in 1572. In 1689 trou hy met Bathazarina Kien met wie hy later twee kinders gehad het:Anna Magdalena Pasques De Chavonnes en Pieter Rochus Pasques De Chavonnes. Hy het hom as soldaat opgelei en het gevorder het tot luitenant-kolonel in die infanterie van die State-Generaal. Tydens die Spaanse Opvolgingsoorlog (1701-1713) was Mauritz de Chavonnes in bevel van 'n infanterie regiment in die leër van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande. Na die Vrede van Utrecht die oorlog tot 'n einde gebring het, het hy by die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie aangesluit, wat hom in 1714 as Kaapse goewerneur aangestel in die plek van Louis van Assenburg wat op 27 Desember 1712 te sterwe gekom het.

Binne die eerste paar maande ná sy aankoms aan die Kaap het De Chavonnes die pligte van die garnisoen gereguleer en vir die eerste keer in die Kaapse geskiedenis die soldate uniforms laat dra en 'n stel instruksies uitgevaardig vir onderhoud van gewere en ammunisie. De Chavonnes het ook vir die eerste keer veeboere aan die Kaap vir weilisensies laat betaal: in Julie 1714 het hy en die Politieke Raad besluit dat "alle degeene die permissie sullen komen te versoekken om eenigh land tot weijdingh van vee in leeningh te hebben, in cassa tot een recognitie aan de E. Compe. zullen moeten betalen voor een halv jaar ses, en een heel jaar twaalv rijxdds". Verder moes boere tiendes betaal van alles wat hulle op sulke plase geoes het. Hy het baie vir die ontwikkeling van die vesting gedoen en is in 1721 bevorder tot gewone raadsheer van Indië.

Van sy militêre innovasies het ingesluit die organisasie in 1722 van die sogenaamde Vry-swartes en Sjinese wat in die Tafelvallei gewoon het in 'n burgermag genaamd die Companie Vryswarten onder bevel van hulle eie offisiere. Die kompanjie het met ander burgermagte beurte geneem in die nagtelike bewaking van die barakke.

Hy is in die Kaap oorlede op 8 September 1724 na een dag se siekte en is op 14 September met militêre eerbewys begrawe.
Sien ook

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Verwysings
Bron

* 500 Jaar Suid-Afrikaanse Geskiedenis, Prof. CF Muller


Kategorie:Nederlandse kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie (VOC)
Kategorie:Geboortes in 1654
Kategorie:Sterftes in 1724
Gadus

Gadus is 'n vis-genus wat tot die familie Gadidae behoort. Die Europese kabeljoue is lede van hierdie familie. Geen van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor nie.
Spesies

Die volgende spesies is deel van die genus:
* Atlantiese kabeljou
* Groenlandkabeljou
* Pasifiese kabeljou
Sien ook

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies
Verwysings
Eksterne skakels

*
*


Kategorie:Beenvisse