JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
ਟਟੀਹਰੀ

thumb

ਟਟੀਹਰੀ (Lapwing) ਵਧੇਰੇ ਕਰ ਕੇ ਛੱਪੜਾਂ ਟੋਭਿਆਂ ਕਿਨਾਰੇ ਜਾਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਵਾਰਾ ਪੰਛੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਕਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਇਸ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ।

ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਸੂਰਤ ਬਗਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ-ਜੁਲਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਗਰਦਨ ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਦਾ ਉੱਪਰੀ ਭਾਗ ਅਤੇ ਗਲੇ ਦਾ ਥੱਲਾ ਕਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖੰਭ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਿਰ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਚਿੱਟੀ ਚੌੜੀ ਪੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਟਟੀਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੀ । ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ , ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾਂ ਪੈਂਦਾ ਹੈ , ਕਿਓ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੂਸਰੇ ਜੀਵ ਇਸਦੇ ਅੰਡਿਆਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ , ਇਸਦੇ ਅੰਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ , ਜੋ ਤਪਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ , ਪੈਲੀ ਵਾਹੁਣ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਲਾਉਣ ਵੇਲੇ ਵੀ ਇਸਦੇ ਅੰਡੇ ਖਤਰੇ ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ,

ਟਟੀਰੀ ਖੁਸ਼ਕ ਇਲਾਕਿਆਂ ਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਹੈ ,

ਇਹ ਜੇਠ ਹਾੜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਅੰਡੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹ ਕਣਕ ਦੀ ਫਸਲ ਵੱਢਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਮੀਨਾਂ ਖਾਲੀ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਤੁਰੰਤ ਆਲਣਾ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ , ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ,
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਛੀ
ਤਾਰਕਨਾਥ ਦਾਸ

ਤਾਰਕਨਾਥ ਦਾਸ (ਜਾਂ ਤਾਰਕ ਨਾਥ ਦਾਸ) () (15 ਜੂਨ 1884 – 22 ਦਸੰਬਰ 1958) ਅੰਗਰੇਜ਼-ਵਿਰੋਧੀ ਬੰਗਾਲੀ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੇ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਲਈ ਪਰਵਾਸੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਥੇਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਲਸਤਾਏ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੇਸਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਰਿਹਾ।
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮਜੂਪਾਰਾ (ਨੇੜੇ ਕੰਚਰਪਾਰਾ) ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ 24 ਪਰਗਨਾ ਵਿੱਚ 15 ਜੂਨ 1884 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੇਠਲੇ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚੋਂ ਉਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਮੋਹਨ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਡਾਕ ਅਤੇ ਤਾਰ ਮਹਿਕਮੇ ਵਿੱਚ ਕਲਰਕ ਸਨ। ਤਾਰਕ ਨਾਥ ਦਾਸ ਦੀ ਲਿਖਣ ਕਲਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਸਕੂਲ ਦੇ ਹੈਡਮਾਸਟਰ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਲਈ ਤਾਰਕ ਨਾਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਲੇਖ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਇੱਕ ਜੱਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬੈਰਿਸਟਰ ਪੀ ਮਿੱਤਰ (ਅਨੁਸ਼ੀਲਨ ਸਮਿਤੀ ਦਾ ਬਾਨੀ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸ਼ਤੀਸ਼ ਚੰਦਰ ਬਾਸੂ ਨੂੰ ਤਾਰਕ ਨਾਥ ਨੂੰ ਸਮਿਤੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਭਰਤੀ ਕਰ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਦਾਖਲਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਧੀਆ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ 1901 ਵਿੱਚ ਤਰਕ ਨਾਥ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਦਿਆ ਲਈ ਕਲਕੱਤੇ ਦੀ ਜਨਰਲ ਅਸੰਬਲੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ (ਹੁਣ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਚਰਚ ਕਾਲਜ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀਆਂ ਖੁਫੀਆ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਗਿਰਜਾ ਦਾ ਪੂਰਨ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਿਆ।
ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਜਨਮ

ਬੰਗਾਲੀ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸਿਲਸਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨਤਮ ਬੰਗਾਲੀ ਨਾਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀਤਾਰਾਮ ਰਾਏ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਸਿਮਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। 1906 ਦੇ ਅਰੰਭਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਜੈਸੋਰ ਦੇ ਮੋਹੰਮਦਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾਰਾਮ ਉਤਸਵ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜਦੋਂ ਬਾਘਾ ਜਤਿਨ ਜਾਂ ਜਤਿੰਦਰ ਨਾਥ ਮੁਖਰਜੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਾਰਕ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਏ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਬੈਠਕ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰਕ, ਸ਼ਰੀਸ਼ ਚੰਦਰ ਸੇਨ, ਸਤੇਂਦਰ ਸੇਨ ਅਤੇ ਅਧਾਰ ਚੰਦਰ ਲਸਕਰ ਸਹਿਤ ਜਤਿਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ: ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਾ ਸੀ। 1952 ਤੱਕ ਉਸ ਗੁਪਤ ਬੈਠਕ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤਾਰਕ ਨੇ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੌਜੀ ਅਧਿਆਪਨ ਅਤੇ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸਤੰਤਰ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਤਹਈਆ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1884
ਗੁਰੂ ਦੱਤ

ਵਸੰਤ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਿਵਸ਼ੰਕਰ ਪਾਦੂਕੋਨ, ਗੁਰੂ ਦੱਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸੀ। ਇਸਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਪਿਆਸਾ, ਕਾਗਜ਼ ਕੇ ਫੂਲ, ਸਾਹਿਬ ਬੀਵੀ ਔਰ ਗੁਲਾਮ ਅਤੇ ਚੌਧਵੀਂ ਕਾ ਚਾਂਦ 1950ਵਿਆਂ and 1960ਵਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਤਮ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਗੁਰੂ ਦੱਤ ਦਾ ਜਨਮ 9 ਜੁਲਾਈ 1925 ਨੂੰ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਿ਼ਵ ਸ਼ੰਕਰ ਰਾਓ ਪਾਦੂਕੋਨੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ। ਗੁਰੂਦੱਤ ਦੀ ਮਾਂ ਵਸੰਤੀ ਪਾਦੂਕੋਨੇ ਵੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਬਣ ਗਈ, ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਲਿਖਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂਦੱਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।

ਗੁਰੂ ਦੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦਿਨ ਕਲਕੱਤੇ ਦੇ ਭਵਾਨੀਪੁਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗੁਜਾਰੇ ਜਿਸਦਾ ਉਸ ਤੇ ਤਕੜਾ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਵਿੱਤੀ ਕਠਿਨਾਇਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਤਨਾਵ ਪੂਰਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਛਾਪ ਪਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੰਤ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਿਵਸ਼ੰਕਰ ਪਾਦੁਕੋਨੇ ਤੋਂ ਬਦਲਕੇ ਗੁਰੂ ਦੱਤ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਬਤੌਰ ਲੇਖਕ
ਬਤੌਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ
ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਨਾਮਜਦਗੀ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ
ਦ ਨੋਟਬੁਕ (ਫ਼ਿਲਮ)

ਦ ਨੋਟਬੁਕ 2004 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਅਤੇ ਨਿਕ ਕਾੱਸਵੇਤੇਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਅਮਰੀਕੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਕਥਾਨਕ

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਅਲਾਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਅੜਿੱਚਣਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪੂਰਬਲਾ ਜੀਵਨ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਕਾਰ

* ਰਿਆਨ ਗੋਸਲਿੰਗ - ਨਾਹ ਕਲ੍ਹਾਨ
* ਰੇਚਲ ਮੈਕਐਡਮਜ - ਐਲੀਸਨ "ਐਲੀ" ਹੈਮਿਲਟਨ
* ਜੇਮਜ ਗਾਰਨਰ - ਬਿਰਧ ਨਾਹ ਕਲ੍ਹਾਨ/"ਢੁਕੇ"
* ਗੇਨਾ ਰੋਵਲਾਨਡਜ - ਬਿਰਧ ਐਲੀਸਨ ਹੈਮਿਲਟਨ
* ਜੋਆਨ ਐਲੇਨ - ਐਨੀ ਹੈਮਿਲਟਨ
* ਜੇਮਜ ਮਾਰਸਡੇਨ - ਲਾਨ ਹੈਮੰਡ, ਜੂਨੀਅਰ
* ਜੇਮੀ ਬ੍ਰਾਉਨ - ਮਾਰਥਾ ਸ਼ਾ
* ਸੈਮ ਸ਼ੇਪਰਡ - ਫਰੈਂਕ ਕਲ੍ਹਾਨ
* ਡੇਵਿਡ ਥਾਰਨਟਨ - ਜਾਨ ਹੈਮਿਲਟਨ
* ਕੇਵਿਨ ਕੋਨੋਲੀ - ਫਿਨ
* ਹੀਥਰ ਵਹਲਕਵਿਟਜ਼ - ਸਾਰਾ ਟੁੱਫ਼ਿੰਗਟਨ
* ਐਡ ਗਰਦੀ - ਹੈਰੀ
* ਸਟਾਰਲੈੱਟਾ ਡੁਫੋਇਸ - ਨਰਸ ਐਸਥਰ
* ਓੱਬਾ ਬਾਬਾਤੁਂਦੇ - ਬੈਂਡਲੀਡਰ
* ਮਾਰ੍ਕ ਜਾਨਸਨ - ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ
ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਮਾਂਕਨ

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2004 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਰਹਿਰਾਸ

ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਜੁੜਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਪਾਠ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ ਇਹਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਬੰਦੇ ਦੇ ਅਸਤਿਤਵ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਜੀਵ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।ਸਿੱਖ ਆਪਣੀ ਦਿਨ ਭਰ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਸਿੱਖ ਤਰੋਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਸਕੂਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਟਕਣਾ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਔਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂ ਕੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਵੀ ਹੈ ਔਰ ਇਹ ਆਤਮਾ ਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਡਮੁੱਲੀ ਖੁਰਾਕ ਵੀ ਇਹਨੂੰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣ ਚ ਵੀ ਤਰੋਤਾਜਗੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕਾਰ ਵਿਹਾਰਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਖਿੰਡਰਿਆ ਪੁੰਨਡਰਿਆ ਮਨ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਤਾ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਮੱਕਸਦ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈl ਰਹਿਰਾਸ ਸਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੜਨ ਦੀ ਰਹੁਰੀਤੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ l ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਦੇ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦਾ ਨੇਮ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ –

“ਸੰਝੇ ਸੋਦਰੁ ਗਾਵਣਾ ਮਨ ਮੇਲੀ ਕਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲੰਦੇ “

ਰਹਿ ਮਤਲਬ ਰਸਤਾ ਤੇ ਰਾਸ ਮਤਲਬ ਪੂੰਜੀ- ਰਹਿਰਾਸ,ਸਾਡੀ ਹਰੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਹੈl ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ‘ਸੋਦਰੁ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੋਦਰ ਦੀ ਜਗਹ ਰਹਿਰਾਸ ਵਰਤਿਆ ਹੈl ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਵੇਲੇ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦੇ ਕੇਵਲ 9 ਸ਼ਬਦ ਸਨl ਸੋਦਰੁ ਦੇ ਪੰਜ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਸੋ ਪੁਰਖ ਦੇ ਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਪਰੰਤੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਨੇ ਚੌਪਈ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਅਖੀਰਲੀ 6 ਪਉੜੀਆਂ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੰਦਾਵਣੀ ਤੇ ਸਲੋਕ ਮਹੱਲਾ ਪੰਜਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤੇ l ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਨੌ ਸ਼ਬਦ (‘ਸੋ ਦਰੁ’ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ‘ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਕੀ ਰਾਖਹੁ
ਸਰਮਾ’) ਤਕ ਹੈ, ‘ਸੋਦਰ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀ 27 ਪਉੜੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਜਦ ਕਿ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਮਤਲਬ ਇਹ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਬਦ ਹੈl ਜਪੁਜੀ ਕਿਸੇ ਰਾਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਹਿਰਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਾਗ ਆਸਾ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈl ਪੁਰਾਤਨ ਰਹਿਤਨਾਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

“ਸੰਧਿਆ ਸਮੇ ਸੁਨੇ ਰਹਿਰਾਸ” ਅਤੇ “ਬਿਨ ਰਹਿਰਾਸ ਸਮਾਂ ਜੋ ਖੋਵੇ “

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਸਵਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ? ਤੇਰਾ ਘਰ ਤੇ ਦਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਕੇ ਉਸਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ l ਤੇਰੀ ਰਚੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਜੇ ਤੇ ਨਾਦ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੀ ਰਚੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਸਲਾਹ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ l ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਜੀਵ ਜੰਤੂ ,ਭਗਤ ਸਿੱਧ,ਜੋਗੀ,ਜਪੀ, ਤਪੀ ,ਸਤੀ, ਸੰਤੋਖੀ, ਖੰਡ -ਮੰਡਲ, ਬਰਹਿਮੰਡ,ਪੋਣ,ਪਾਣੀ, ਬੈਸੰਤਰ, ਸਭ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਸਲਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨl
ਦ ਰੈੱਡ ਵਨ (ਕਹਾਣੀ)

"ਦ ਰੈੱਡ ਵਨ" (The Red One), ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਜੈਕ ਲੰਡਨ ਦੀ ਲਿਖੀ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲੰਡਨ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਾਸਮੋਪੋਲੀਟਨ ਦੇ ਅਕਤੂਬਰ 1918 ਵਾਲੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਮੈਕਮਿਲਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ, ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੁੜ ਛਾਪੀ ਸੀ।

ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਪਰਿਪੇਖ ਗੁਆਡਲਕੈਨਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਿੱਤਲੀਆਂ ਫੜ੍ਹਨ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੇ ਨਿਕਲੇ ਬਾਸੈੱਟ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਹੈ।
"ਰੈੱਡ ਵਨ" ਪਰਾ-ਧਰਤ ਮੂਲ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਾਲ ਗੋਲਾ ਹੈ। ਸਿਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਮੂਲ ਵਾਸੀ ਇਸ ਦੀ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਾਸੈੱਟ ਰੈੱਡ ਵਨ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਬਲੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਥੀਮ ਲੰਡਨ ਨੂੰ ਉਹਦੇ ਮਿੱਤਰ ਜਾਰਜ ਸਟਰਲਿੰਗ ਨੇ ਸੁਝਾਇਆ ਸੀ: ਕਿਸੇ ਬੇਗਾਨੀ ਸਭਿਅਤਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦ

ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਲਿੰਗ ਅਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਦਮਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮਾਜਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਆਰਥਕ ਅਸਮਾਨਤਾ, ਨਿਰਭਰਤਾ, ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੋ ਹੀ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਜਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।ਮਾਰਕਸੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕ ਔਰਤਾਂ ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤੀ ਤੇ ਸਨਅਤੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਹਕੂਕ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਮਰਦ ਵੀ ਕਰਨ, ਪ੍ਰੋਲੇਤਾਰੀ ਇਨਕਲਾਬ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਬਰਾਬਰ ਦੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਹੋਣ।
ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਥਰੈਟੀਕਲ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਦੀ

ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ ਅਤੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਏਂਗਲਜ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਲਿਖਤ (1848) ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸ (1859) ਨੇ ਸਿਆਸੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਡਿਸਕੋਰਸ ਦੀ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਬੁਨਿਆਦ ਰੱਖੀ. ਮਾਰਕਸ (1859), ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਥਿਊਰੀ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਇਤਿਹਾਸਕ ਭੌਤਿਕਵਾਦ ਉਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਰਥਿਕ ਸਿਸਟਮ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸਮੁਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਢਾਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਭੌਤਿਕਵਾਦ ਸਮਾਜ ਦੀ ਅਧਾਰ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਰਕਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਰਕਸਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ
ਦ ਪਿਕਵਿਕ ਪੇਪਰਜ਼

ਦ ਪੋਸਥੁਮਸ ਪੇਪਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਪਿਕਵਿਕ ਕਲੱਬ (ਆਮ ਪ੍ਰਚਲਤ ਨਾਮ ਦ ਪਿਕਵਿਕ ਪੇਪਰਜ਼ ) ਚਾਰਲਸ ਡਿਕਨਜ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਹੈ। 1836 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਸਕੈਚ ਬਾਇ ਬੌਜ਼ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਉਭਰਦੇ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੰਖੇਪ ਸਾਰ

ਇਸ ਨਾਵਲ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ 1827–28 ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੇ ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਮੱਤਭੇਦ ਵੀ ਹਨ। ਨਾਵਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਘੁੰਮਣ ਫਿਰਨ ਅਤੇ ਤਿਕੜਮਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ,'ਪਿਕਵਿਕ ਕਲੱਬ' ਦਾ ਬਾਨੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸੈਮੁਅਲ ਪਿਕਵਿਕ ਸੁਝਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਪਿਕਵਿਕੀਅਨ ਦੋਸਤ (ਟਪਮੈਨ, ਸਨੌਡਗਰਾਸ ਅਤੇ ਵਿੰਕਲ) ਇੰਗਲਿਸ਼ਤਾਨ ਦੇ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਦਿਹਾਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰੇ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਉਸਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਬਾਕੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ। ਬਘੀ ਰਾਹੀਂ ਲੰਦਨ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਬਘੀਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਨ ਸਮੇਂ ਹੋਏ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਲੇਖਕ ਨੇ ਉਥੋਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਬੰਧ, ਜੇਲ੍ਹਾਂ, ਅਦਾਲਤਾਂ, ਕਲੱਬਾਂ, ਮਨੋਰੰਜਨ, ਰੁਝੇਵਿਆਂ, ਹਾਸੇ ਠੱਠੇ, ਦੋਸਤੀਆਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ, ਵਰਤੋਂ-ਵਿਹਾਰ, ਖਾਣ-ਪਾਣ, ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਾਜੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਬੜੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਤਸਵੀਰ ਇਸ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਕਲਮਬੰਦ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚਾਰਲਸ ਡਿਕਨਜ਼ ਦੇ ਨਾਵਲ
ਸਦਾ ਕੌਰ

thumb|ਸਦਾ ਕੌਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ
ਸਦਾ ਕੌਰ (1762–1832) ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੰਘਣੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਹ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੱਸ ਅਤੇ ਕਨਹਈਆ ਮਿਸਲ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਸੀ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ

ਸਦਾ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ 1762 ਨੂੰ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਦਸੌਂਧਾ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਦਾ ਕੌਰ ਦਾ ਪਿੰਡ ਰਾਉਕੇ (ਹੁਣ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ) ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਰਾਉਕਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਕੜਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ। ਸਰਦਾਰਨੀ ਸਦਾ ਕੌਰ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਕਨ੍ਹਈਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਮਿਸਲਦਾਰ ਜੈ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ, ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਉਦੋਂ ਨੌਂ ਸਾਲ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਦਾ ਕੌਰ ਵੀ ਉਮਰ ਦੀ ਨਿਆਣੀ ਹੀ ਸੀ।
25 ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਟਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਹਦਪੁਰ ਵਿਖੇ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਚੱਕੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੋਇਆ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਰਦਾਰਨੀ ਜਵਾਨ ਉਮਰੇ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਸੀ, ਮਹਿਤਾਬ ਕੌਰ। 1785 ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਸ਼ੁਕਰਚਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਮਿਸਲਦਾਰ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬੇਟੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਸਹੁਰੇ ਜੈ ਸਿੰਘ ਦੀ 1789 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ 81 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ। ਕਨਹਈਆ ਮਿਸਲ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਰਾਣੀ ਸਦਾ ਕੌਰ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ 8,000 ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਘੋੜ ਸਵਾਰ ਫੌਜ਼ ਦੀ ਵੀ ਕਮਾਂਡਰ ਬਣ ਗਈ।
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਰਦਾਰ ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ 1792 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਚਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ। ਸਦਾ ਕੌਰ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਣ ਗਈ। ਕਨਹੀਆ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰਚੱਕੀਆ ਦੋਨਾਂ ਮਿਸਲਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। 1796 ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਜ਼ਮਾਨ ਨੇ 30000 ਫ਼ੌਜ ਨਾਲ਼ ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਹੱਲਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਪਰ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ ਸਰਬੱਤ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸੱਦ ਕੇ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨ ਡਾਕੂਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਬਚਾਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਅਜੇ 17 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ਼ ਲੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਫ਼ਗ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨੱਸਣਾ ਪਿਆ।

ਲਹੌਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਭੰਗੀ ਮਿਸਲ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੂੰ ਲਹੌਰ ਤੇ ਮੱਲ ਮਾਰਨ ਲਈ ਸਦਾ ਭੇਜਿਆ ਤਾਂ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ ਰਣਜੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਲਹੌਰ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਹੁੰਦਾ ਏ ਉਹ ਫ਼ਿਰ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 7 ਜੁਲਾਈ 1799 ਨੂੰ 25 ਹਜ਼ਾਰ ਫ਼ੌਜ ਨਾਲ਼ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ ਲਹੌਰ ਤੇ ਹੱਲਾ ਬੋਲਿਆ। ਲਹੌਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬੂਹੇ ਖੋਲ ਦਿੱਤੇ। ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਲੁਹਾਰੀ ਗੇਟ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਸਦਾ ਕੌਰ ਦਿੱਲੀ ਗੇਟ ਵੱਲੋਂ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ 1801 ਵਿੱਚ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, ਚਨਿਓਟ, ਕਸੂਰ, ਅਟਕ ਹਜ਼ਾਰਾ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਸਮੇਂ ਉਹ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ਼ ਸੀ। 1807 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਾਂ ਲੱਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਟੁੱਟਣ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਸਦਾ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਮਿਸਲ ਦੀ ਆਪ ਰਾਣੀ ਬਣਨ ਦਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਗਈ। ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਦਾ ਕੌਰ 1832 ਚ ਲਹੌਰ ਵਿੱਚ ਮਰੀ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਔਰਤ ਸਿੱਖ ਯੋਧੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1762
ਦ ਵੈਲਥ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨਜ

ਐਨ ਇੰਕਵਾਇਰੀ ਇੰਟੂ ਦ ਨੇਚਰ ਐਂਡ ਕਾਜੇਜ ਆਫ ਦ ਵੈਲਥ ਆਫ ਨੇਸ਼ਨਜ (An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations, ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਐਡਮ ਸਮਿਥ (1723 - 1790) ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਲਿਖਤ ਹੈ ਜਿਹੜੀ 'ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ' (ਵੈਲਥ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨਜ) ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 1776 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਕਲਾਸੀਕਲ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਗਰੰਥ ਹੈ।

ਉਦਯੋਗਕ ਕਰਾਂਤੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਗਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਵੰਡ, ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਅਤੇ ਅਜ਼ਾਦ ਬਾਜ਼ਾਰ ਆਦਿ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਡਮ ਸਮਿਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਰਕਾਰੀ ਦਖ਼ਲ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਰਮਾਇਆ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜ਼ਾਦ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਕੰਪੀਟੀਸ਼ਨ ਨਾਲ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵੱਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਹਰ ਮਾਅਨੇ ਵਿੱਚ ਫਾਦਏਮੰਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ

ਦ ਵੈਲਥ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨਜ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਬੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, 9 ਮਾਰਚ 1776 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ, ਨਾਲੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਡਮ ਸਮਿਥ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ
ਗੁਸਤਾਵ ਫਲੌਬੈਰ

ਗੁਸਤਾਵ ਫਲਾਬੇਅਰ (; 12 ਦਸੰਬਰ 1821 – 8 ਮਈ 1880) ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖਾਸਕਰ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਮਾਦਾਮ ਬੋਵਾਰੀ (1857) ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ-ਵਿਹਾਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਸ਼ੈਲੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਹਿਰਦ ਸਰਧਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

ਫਲੌਬੈਰ ਦਾ ਜੇਐਨਐਮ ਉੱਤਰੀ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ, ਉਪਰਲੇ ਨੋਰਮੰਡੀ ਦੇ ਸੈਨ-ਮੈਰੀਟਾਈਮ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਵਨ ਵਿੱਚ, 12 ਦਸੰਬਰ 1821 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਐਨ ਜਸਟੀਨ ਕੈਰੋਲੀਨ (1793-1872) ਐਕਲੇ-ਕਲੋਪਸ ਫਲੌਬੈਰ (1784-1846), ਰਾਊਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਰਜਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ 'ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਸਰੋਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1821
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1880
ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ (ਓਪੇਰਾ)

ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ, ਓਪੇਰਾ:24, (, ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ) 3 ਐਕਟਾਂ (7 ਝਾਕੀਆਂ) ਵਿੱਚ ਪਿਓਤਰ ਇਲੀਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤਬਧ ਕੀਤਾ ਗੀਤ-ਨਾਟ ਹੈ। ਕੰਪੋਜਰ ਅਤੇ ਕੋਂਸਤਾਂਤਿਨ ਸ਼ਿਲੋਵਸਕੀ ਨੇ ਓਪੇਰਾਨਾਮਾ (libretto) ਸੂਤਰਬੱਧ ਕਰਦਿਆਂ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਦੇ ਕਾਵਿ-ਨਾਵਲ ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ ਦੇ ਕੁਝ ਪੈਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ, ਮੂਲ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਖਦੇ ਹੋਏ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਿਲੋਵਸਕੀ ਨੇ ਐਮ. ਤਰਿਕੇਤ'ਦੇ ਕਾਵਿ-ਬੰਦ ਐਕਟ 2, ਝਾਕੀ 1 ਵਿੱਚ ਸੰਜੋਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਐਕਟ 1, ਝਾਕੀ 1 ਵਿੱਚ ਲੇਂਸਕੀ ਦੀ ਮਨੋਬਚਨੀ, ਐਕਟ 3, ਝਾਕੀ 1 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਸ ਗਰੇਮਿਨ ਦੇ ਲੱਗਪਗ ਸਾਰੇ ਬੋਲ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਓਪੇਰੇ
ਆਲਮ ਲੋਹਾਰ

ਮੁਹੰਮਦ ਆਲਮ ਲੋਹਾਰ (محمد عالم لوہار); (ਜਨਮ 1 ਮਾਰਚ 1928 – ਮੌਤ 3 ਜੁਲਾਈ 1979) ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ-ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਜੁਗਨੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਉਸਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ 1 ਮਾਰਚ 1928 ਨੂੰ ਸੂਬਾ ਪੰਜਾਬ, ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗੁਜਰਾਤ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਆਛ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ।

ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਦਾ ਬਚਪਨ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗੁਜ਼ਰਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤੀ ਉਪਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਆਮ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਾਮ ਸੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਬੈਠ ਲੋਕ ਮਨਪਰਚਾਵੇ ਲਈ ਰੂਹਾਨੀ ਕਲਾਮ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਔਰ ਦਾਦ ਵਸੂਲ ਕਰਦੇ। ਇਥੋਂ ਹੀ ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਧਾਰਾਈ ਗਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਪਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਅਪਣਾ ਘਰ-ਬਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਥੀਏਟਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨਾਲ ਨਾਤਾ ਜੋੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਹਾਇਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਮਕਬੂਲ ਹੋ ਗਏ। ਇਹੀ ਫ਼ਨ ਉਸ ਦਾ ਆਮਦਨ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਵੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਾਈਕੀ ਵਿੱਚ ਚਿਮਟੇ ਦੀ ਖ਼ੂਬ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼

ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਅਛੂਤਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਝੂਮ ਉਠਦੇ ਸਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਗਏ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤ ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਕਬੂਲ ਹਨ।
ਆਲਮ ਦਾ ਚਿਮਟਾ ਅਤੇ ਜੁਗਨੀ

ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਪਛਾਣ ਉਸ ਦਾ ਚਿਮਟਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚਿਮਟੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਪਧਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਅਤੇ ਜੁਗਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸਾਜ਼ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਾਇਆ। ਜੁਗਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਨੇਕ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਹੈ ਪਰ ਜੋ ਕਮਾਲ ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਬਨਣ ਦੇ ਬਾਦ ਉਸ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਤੋਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਫ਼ਨ ਦਾ ਜਾਦੂ ਜਗਾਇਆ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਕਬੂਲ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਸੂਫ਼ੀਆਨਾ ਕਲਾਮ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਕਮਾਲ ਹਾਸਲ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਵਾਜਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਬੁਲਾਇਆ ਕਈ ਵਾਰ ', 'ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ ਨਈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈਦਾ', 'ਮੋਢਾ ਮਾਰ ਕੇ ਹਿਲਾ ਗਈ' ਔਰ 'ਬੋਲ ਮਿੱਟੀ ਦਿਆ ਬਾਵਿਆ' ਕਾਬਿਲ-ਏ-ਜ਼ਿਕਰ ਹਨ।

ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਨੂੰ ਮੀਆਂ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖ਼ਸ਼, ਖ਼ੁਆਜਾ ਫ਼ਰੀਦ, ਬਾਬਾ ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ, ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਅਤੇ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦੇ ਕਲਾਮ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ, ਜੁਗਨੀ, ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਹੀਏ ਜ਼ਬਾਨੀ ਯਾਦ ਸਨਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹੀਂ ਇੰਤਹਾ ਰਵਾਨੀ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਹੋਰ ਵੇਖੋ

* ਆਰਿਫ਼ ਲੋਹਾਰ (ਪੁੱਤਰ)
ਹਵਾਲੇ
ਬਾਹਰੀ ਕਡ਼ੀਆਂ

* , Retrieved 16 May 2016
* ਆਲਮ ਲੋਹਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ – ਫੋਕ ਪੰਜਾਬ 'ਤੇ , Retrieved 16 May 2016

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1928
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1979
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਇੰਨਾ ਸ਼ੇਵਚੈਂਕੋ

ਇੰਨਾ ਸ਼ੇਵਚੈਂਕੋ () ਯੂਕਰੇਨੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨ ਫਿਮੈੱਨ ਸਿਰਕਢ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ, ਜੋ ਪਿੱਤਰਸੱਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼, ਖਾਸਕਰ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ, ਧਰਮ, ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਟੌਪਲੈਸ (ਅਰਧਨਗਨ) ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੇਵਚੈਂਕੋ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਫਿਮੈੱਨ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਦੀ ਆਗੂ ਸੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਲਾਰੂਸੀ ਕੇ ਜੀ ਬੀ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਅਗਵਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਮਕਾਇਆ ਸੀ। ਸ਼ੇਵਚੈਂਕੋ ਉਦੋਂ ਵੀ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਹੋਲਡੋਮੋਰ (ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ 1932-1933 ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਨਸਲਘਾਤ ਦਾ ਵਾਕਿਆ) ਦਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਗਸਤ 2012 ਨੂੰ ਸ਼ੇਵਚੇਕੋ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 13 ਫੁੱਟ ਉੱਚੇ ਕਰਾਸ ਨੂੰ ਆਰੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕਰਾਸ ਉੱਤੇ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਕਸ਼ ਸੀ। ਦਸੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਮਾਦਾਮ ਫਿਗਾਰੋ ਨੇ ਸ਼ੇਵਚੇਕੋ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਸਿਖਰਲੀਆਂ 20 ਆਇਕੋਨਿਕ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2013 ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਵਚੇਕੋ ਨੂੰ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸ਼ਰਨ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੈਰਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਖਲਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਫਿਮੈੱਨ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨਾਮ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਆਗੂ
ਸ਼ਫ਼ਕਤ ਤਨਵੀਰ ਮਿਰਜ਼ਾ

﻿ਸ਼ਫ਼ਕਤ ਤਨਵੀਰ ਮਿਰਜ਼ਾ –ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਐੱਸ ਟੀ ਐਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ– (1932 - 2013) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਤੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ।

ਉਹ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਵੀ ਆਗੂ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਜੇਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਪਈ।
ਜੀਵਨ

ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦੋਮੇਲੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਚਕਵਾਲ, ਖੁਸਹਾਬ, ਵਜੀਰਾਬਾਦ, ਅਟਕ, ਬਹਾਵਲਨਗਰ ਅਤੇ ਗੋਰਡਨ ਕਾਲਜ, ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਮਿਰਜ਼ਾ ਨੇ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਵਿੱਚ ਅਖ਼ਬਾਰ ਤਾਮੀਰ ਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਕਾਮਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮੁੱਢ ਰੱਖਿਆ। ਉਥੇ ਉਹ ਹਿਲਾਲ, ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਅਯੂਬ ਦੇ ਮਾਰਸ਼ਲ ਲਾ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਬੋਲਣ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਡੀਓ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਵਲ ਐਂਡ ਮਿਲਟਰੀ ਗਜ਼ਟ ਤੇ ਇਮਰੋਜ਼ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1970 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਹਨੀਫ਼ ਰਾਮੇ ਤੇ ਮਨੋ ਭਾਈ ਨਾਲ਼ ਰਲ਼ ਕੇ ਡੇਲ੍ਹੀ ਮੁਸਾਵਾਤ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਡੇਲ੍ਹੀ ਇਮਰੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣਿਆ। 1990ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ﻿ਸ਼ਫ਼ਕਤ ਤਨਵੀਰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਡਾਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਾਰੇ ਬਾਕਾਇਦਗੀ ਨਾਲ ਕਾਲਮ ਲਿਖਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਬੋਲਣ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਜਦੋਜਹਿਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ।
ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰਗਰਮੀ

ਸ਼ਫਕਤ ਤਨਵੀਰ ਮਿਰਜ਼ਾ, ਨੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਲੇਖਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਰਦੂ, ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।
* ਤਹਿਰੀਕ-ਏ-ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਹਿੱਸਾ (ਪੰਜਾਬੀ)
* ਅਦਬ ਰਾਹੀਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ (ਪੰਜਾਬੀ)
* Resistance Themes in Punjabi Literature (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ)
* Making of a Nation (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ)
* ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ, ਏਕ ਜੀਵਨੀ (ਉਰਦੂ)
* ਲਹੂ ਸੁਹਾਗ , ਗਾਰਸੀਆ ਲੋਰਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਬਲੱਡ ਵੈਡਿੰਗ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ
* ਬੂਹਾ ਕੋਈ ਨਾ , ਜਿਆਂ ਪਾਲ ਸਾਰਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਨੋ ਐਗਜ਼ਿਟ (No Exit) ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ
* ਆਖਿਆ ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ ਨੇ, ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ ਦੀ ਸਰਾਇਕੀ ਗੱਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2013
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੇਖਕ
ਕਾਬਲੀਵਾਲਾ (1961 ਫ਼ਿਲਮ)

ਕਾਬਲੀਵਾਲਾ (काबुलीवाला) ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ ਰਾਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਾਬਲੀਵਾਲਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 1961 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ ਦੇ ਨਿਜੀ ਸਕੱਤਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ, ਹੇਮਨ ਗੁਪਤਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਦੀ ਸਟਾਰ ਭੂਮਿਕਾ ਵਾਲੀ ਟਕਸਾਲ (1956), ਅਤੇ ਨੇਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਵਜੋਂ ਨੇਤਾਜੀ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ (1966), ਸਮੇਤ ਅਨੇਕ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ, ਉਸ਼ਾ ਕਿਰਨ, ਸੱਜਣ, ਸੋਨੂ ਅਤੇ ਬੇਬੀ ਫਰੀਦਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।
ਪਿੱਠਭੂਮੀ

ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਫ਼ਿਲਮੀ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਹੇਮੇਨ ਗੁਪਤਾ ਦਾ ਕਾਬਲੀਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬਿਮਲ ਰਾਏ ਸੀ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵੀ ਅਭਿਨੇਤਾ ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਨੇ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਸਧਾਰਨ ਕਹਾਣੀ, ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕੇ-ਮੇਵੇ-ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਅਫ਼ਗਾਨੀ ਆਵਾਸੀ ਅਬਦੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਖਾਨ, ਅਤੇ ਮਿੰਨੀ (ਸੋਨੂੰ), ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈ ਆਪਣੇ ਧੀ, ਅਮੀਨਾ ਦੀ ਝਲਕ ਨਜ਼ਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਸਨੇਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1961 ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਅਲੀਬਾਬਾ ਔਰ 40 ਚੋਰ

ਅਲੀ ਬਾਬਾ ਔਰ 40 ਚੋਰ (ਹਿੰਦੀ - अलीबाबा और चालीस चोर, ਰੂਸੀ – Приключения Али-Бабы и сорока разбойников) ਅਲੀਬਾਬਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ 1980 ਦੀ ਹਿੰਦ-ਸੋਵੀਅਤ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮਿੰਦਰ, ਹੇਮਾ ਮਾਲਿਨੀ ਅਤੇ ਜ਼ੀਨਤ ਅਮਾਨ ਨੇ ਸਟਾਰ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਲਤੀਫ਼ ਫੈਜ਼ੀਏਵ ਅਤੇ ਉਮੇਸ਼ ਮਹਿਰਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹਦੇ ਲੇਖਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਬਖਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬੋਰਿਸ ਸਾਕੋਵ ਸਨ ਅਤੇ ਬੀਤੇ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਰਾਹੁਲ ਦੇਵ ਬਰਮਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦ-ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਸੰਬੰਧ
ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ

, ਪੈਰਿਸ]]

ਸ਼ਾਕਿਆ ਦੀ ਰਾਣੀ ਮਾਇਆ (ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ), ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਦੀ ਜਨਮ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ਣੀ, ਮਹਾਪਰਜਾਪਤੀ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ।

ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਵਹਿਮ" ਜਾਂ "ਜਾਦੂ"। ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਮਹਾਮਾਇਆ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ

ਬੋਧੀ ਰਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਇਆ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਜਲਦ ਬਾਅਦ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੀ ਸੱਤ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੋਧੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਹੋ ਗਈ। ਬੁੱਧ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਨਮਨ ਦਾ ਇਹੀ ਪੈਟਰਨ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਬੁੱਧ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਉਸ ਦੀ ਮਾਸੀ ਮਹਾਪਰਜਾਪਤੀ ਗੌਤਮੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਥਾਮਸ ਬੈਬਿੰਗਟਨ ਮੈਕਾਲੇ

ਥਾਮਸ ਬੈਬਿੰਗਟਨ ਮੈਕਾਲੇ, ਪਹਿਲਾ ਬੈਰਨ ਮੈਕਾਲੇ (25 ਅਕਤੂਬਰ 1800 – 28 ਦਸੰਬਰ 1859) ਬਰਤਾਨਵੀ ਇਤਹਾਸਕਾਰ ਅਤੇ ਵ੍ਹਿਗ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਨਿਬੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮੀਖਿਅਕ ਵਜੋਂ ਉਸਨੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਇਤਹਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਬ ਕੇ ਲਿਖਿਆ। 1834 ਤੋਂ 1838 ਤੱਕ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਂਸਲ ਵਿੱਚ ਲਾਅ ਮੈਬਰ ਅਤੇ ਲਾਅ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਹਾ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੰਡਵਿਧਾਨ ਗਰੰਥ ਦ ਇੰਡੀਅਨ ਪੀਨਲ ਕੋਡ ਦਾ ਖਰੜਾ ਉਸੇ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਸਾਹਿਤ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਲਕਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹੱਥ ਸੀ।


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ
ਮਕੋਤੋ ਊਏਦਾ (ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਕ)

ਮਕੋਤੋ ਊਏਦਾ (上田 真 ਮਕੋਤੋ ਊਏਦਾ, ਜਨਮ 1931), ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਜਾਪਾਨੀ ਸਾਹਿਤ, ਖਾਸਕਰ ਜਾਪਾਨੀ ਕਵਿਤਾ ਬਾਰੇ ਅਨੇਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1961 ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਕੀਤੀ।
ਜੀਵਨੀ

* ਪਾਈਨ ਦਾ ਬੁਢਾ ਰੁੱਖ (1962)
* ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕਲਾ ਸਿਧਾਂਤ (1967)
* ਮਾਤਸੂਓ ਬਾਸ਼ੋ: ਮਾਸਟਰ ਹਾਇਕੂ ਕਵੀ (1970)
* ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਹਾਇਕੂ, ਇੱਕ ਸੰਕਲਨ (1976)
* ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ (1976)
* ਐਕਸਪਲੋਰੇਸ਼ਨ: ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਨਿਬੰਧ (1986)
* ਬਾਸ਼ੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ: ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਸਹਿਤ ਚੋਣਵੇਂ ਹੋਕੂ (1992)
* ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਤਾਨਕਾ (1996)
* ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ (1996)
* ਫੁੱਲ ਕੰਡਿਆਂ ਭਰੇ ਰਾਹ: ਯੋਸਾ ਬੂਸੋਨ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ (1998).
* ਤਰਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਕਵਿਤਾ: ਪੂਰਵ-ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਸੇਨਰਿਓ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਕਲਨ (2000)
* ਦੂਰ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਪਾਰ: ਜਾਪਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਾਇਕੂ (2003)
*ਘਾਹ ਤੇ ਸ਼ਬਨਮ: ਕੋਬਾਯਾਸ਼ੀ ਇੱਸਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ (2004)
* ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ: ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਫਿਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ (2004)

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਪਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਕ
ਜਾਪਾਨੀ ਕਵਿਤਾ

ਜਾਪਾਨੀ ਕਵਿਤਾ, ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਜਾਂ ਜਾਪਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਪਾਨੀ, ਅਰੰਭਕ ਮਧਕਾਲੀ ਜਾਪਾਨੀ, ਮਗਰਲੀ ਮਧਕਾਲੀ ਜਾਪਾਨੀ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਜਾਪਾਨੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ, ਸੁਣਾਈ ਜਾਂ ਗਾਈ ਗਈ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਵੀ ਗਿਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ: ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਜਾਪਾਨੀ ਕਵਿਤਾ ਜਾਂ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਬਨਾਮ ਜਾਪਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨੀ-ਭਾਸ਼ਾਈ ਕਵਿਤਾ ਕਹਿ ਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਹੀ ਵਖਰੇਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਪਾਨੀ ਕਵਿਤਾ