JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
कैलाली बहुमुखी क्याम्पस

कैलाली बहुमुखी क्याम्पस कैलाली जिल्लाको धनगढी मा रहेको एक सामुदायिक क्याम्पस हो । यसले सुदूरपश्चिम विश्वविद्यालय सँग सम्बन्धन लिएको छ।
वि सं २०३० सालमा शिक्षाका लागि जनसभागिता जुर्मिरियो र वि सं २०३१ सालमा यस क्षेत्रमा क्याम्पस हुनुपर्छ भनी जमर्को गरियो तर तत्कालीन परिस्थितिमा त्री वी बाट निजी क्षेत्रमा क्यम्पस सञ्चालनका लागि अनुमति नदिने नियम भएकाले त्यो प्रयास सफल हुन सकेन। तत्पश्चात २०३७ सालमा तत्कालिन अञ्चलाधीशले क्याम्पस सञ्चालन गर्ने जिम्मेवारी आफूले लिई तत्कालीन राजा श्री ५ वीरेन्द्र शाहको हुकुमपश्चात धनगढी नगर पञ्चायत वडा नं ८ मा पर्ने २७ बिघा जमीन क्याम्पसको नाममा दर्ता गरी वि सं २०३७ माघ १९ मा यस क्याम्पसको स्थापना गरियो। शुरुवातमा यस क्याम्पसको अध्यापन पञ्चोदय माध्यमिक विद्यालय बाट गरिएको थियो। त्यस समयमा क्याम्पसको स्वीकृति र क्यम्पस प्रमुख को खोजीको लागि तत्कालीन धनगढी नगर पञ्चायतका प्रधानपञ्च यज्ञराज पन्तको नेतृत्वमा एक प्रतिनिधि मण्डल काठमाण्डौ प्रस्थान गर्यो। उक्त मण्डलले क्याम्पसको सञ्चालनको लागि स्वीकृती प्रक्रिया अघि बढाउनुका साथै प्राध्यापक चन्द्रधर उप्रेतीलाई अनुरोध गरी राजी गराएर क्यम्पस प्रमुखमा नियुक्त गरी पठनपाठन कार्य अघि बढाएको थियो।
परिचय

कैलाली बहुमुखी क्याम्पस कैलाली जिल्लाको
धनगढी मा रहेको छ।यस क्याम्पसमा व्यावस्थापन संकाय, शिक्षा संकाय, मानविकी संकाय र विज्ञान संकाय को अध्यापन हुन्छ।कैलाली बहुमुखी क्याम्पस सुदूर पश्चिमकै अग्रणी शैक्षिक संस्थाका रूपमा स्थापित छ।
ऐतिहासिक विकास

तिन दशक अगाडी सम्म कैलाली जिल्लामा उच्च शिक्षाका लागि कुनै पनि शैक्षिक संस्थाहरू थिएनन्। यस आवश्यकतालाई मध्य नजर गर्दै कैलाली क्याम्पसको स्थापना भएको थियो।सुरूमा कैलाली कमर्श क्याम्पसका नाममा खोलिएको क्याम्पसको पछि कैलाली बहुमुखी क्याम्पस नामाकरण गरिएको थियो।सुरूमा कैलाली क्याम्पस हालचो पञ्चोदय स्कुलमा सञ्चालन गरिएको थियो।त्यति खेर एक सय जना विद्यार्थी पनि मुस्किलले भर्ना हुन पुग्दथे।यो क्याम्पस वि.स. २०४० मा हालको स्थानमा स्थानान्तरण गरिएको हो। गुणस्तरिय शिक्षा, पर्याप्त भौतिक पूर्वाधार, सस्तो शुल्क र सुविधाजनक अवस्थितिले यो क्याम्पस उत्कृष्ठ बनेको छ। वि.स. २०४६ मा त्रिभुवन विश्वविद्यालयले यस क्याम्पसलाई नेपालको उत्कृष्ठ निजी क्याम्पस घोषणा गर्दै १ लाख ४५ हजारको पुरस्कार प्रदान गरेको थियो।यो क्याम्पसले उत्पादन गरेका धेरै विद्यार्थी विभिन्न क्षेत्रमा आफ्न क्यारियर बनाईसकेका छन्।
विद्यार्थी लाई सुविधाहरू

#सम्पन्न पुस्तकालयको व्यवस्था
#स्तरिय कम्प्युटर ल्याब
#आधुनिक प्रयोगशाला
#क्यान्टिनको व्यवस्था
#खेलकुद कार्यक्रम
#अतिरिक्त क्रियाकलापको व्यवस्था
#म्युजिक क्लबको स्थापना
वाहिरी कडी

क्याम्पसको आधिकारिक वेबसाईट
फोन नं. : ०९१-५२१२२३/ ०९१-५२६२९३
फ्याक्स : ०९१-५२६२९३
ईमेल : kmckailali@gmail.com
सन्दर्भ सामग्री


श्रेणी:नेपालका क्याम्पसहरू
श्रेणी:सुदुरपश्चिमका क्याम्पसहरू
श्रेणी:त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धित क्याम्पसहरू
डान ब्राउन

डान ब्राउन अमेरिकन सनसनिपुर्ण आख्यान्न लेखक हुन।उनको जन्म जुन २२,१९६४मा भएको थियो।ब्राउनद्धारा लिखित दा भिन्ची कोडसर्बाधिक बिक्रि हुने पुस्तकहरू मध्ये पर्दछ। उनका पुस्तकहरू विश्वभरका ४० भाषाहरूमा अनुवादित भएका छन भने सन २००९को तथ्याङक अनुसार ८ करोण भन्दा बडि पुस्तकहरू बिक्रि भएका छन।उनका पुस्तकहरू मध्ये दा भिन्चि कोड र एन्जेल्स एण्ड डेमोन्समा आधारित चलचित्र पनि निर्माण भइसकेको छ।
बाल्यकाल तथा शिक्षा

डान ब्राउनको जन्म एक्सटर,न्यू हाम्सर ,अमेरिकामा भएको थियो।उनका माता पिताका तीन सन्तान मध्ये ब्राउन सबै भन्दा जेठो सन्तान हुन।उनि न्यू हाम्सरमै हुर्के बडे।ब्राउनले फिलिप्स एक्सटर एकेडेमीमा शिक्षा हासिल गरेका थिए जहाँ उनका पिता रिचाड जि.ब्राउन गणितका शिक्षक थिए।ब्राउनमा दुबै अभिवाक गायक तथा संगितकार थिए।
प्रकाशित उपन्यासहरू

*१. डिजिटल फोट्रेस्
*२.एन्जेल्स एण्ड डेमोन्स(२००१)
*३.डिसेप्सन पोइन्ट(२००३)
*४.दा भिन्ची कोड(२००३)
*५.द लस्ट सिम्बोल(२००९)
छत्रमानसिंह गुरुङ

छत्रमानसिंह गुरुङ नेपाली सेनाका प्रधान सेनापति हुन। महारथी गुरुङ तनहुँ जिल्ला, रिस्ती गाविस पुलिमराङ्ग गाउंमा बुवा इमानसिंह गुरुङ तथा आमा ईमादेवी गुरुङका माईला छोरा हुनुहुन्छ। उहांकी श्रीमती कमला गुरुङ नेपाल राष्ट्र बैङ्कका अवकाशप्राप्त अधिकृत हुनुहुन्छ। उहाँको दाजु डम्बरमान सिंह गुरुङ बृटिश आर्मीका अवकाश प्राप्त क्याप्टेन हुन भने बहिनी कमला घले विजेश्वरी माध्यमिक विद्यालयका प्रिन्सिपल हुनुहुन्छ र ज्वाइ दमन बहादुर घले नेपाली सेनाको उपरथी हुनुहुन्छ। कान्छा भाइ निर मान सिंह गुरुङ नेपाली सेनाकै प्रमुख सेनानी हुनुहुन्छ। उहांका जेठा छोरा डा.प्रतिकमानसिंह गुरुङ र कान्छा छोरा प्रबलमानसिंह गुरुङ हुन।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:नेपाली सेनाका प्रधान सेनापतिहरू
श्रेणी:सन् १९५२ मा जन्म
सिड्नी सेल्डन

सिड्नी सेल्डन एकेडेमिक अवार्ड बिजेता अमेरिकी लेखक हुन । उनको जन्म फेब्रुअरी ११,१९१७ मा भएको थियो भने मृत्यु जनवरी ३०,२००७ भएको थियो ।सेल्डन अपराध तथा सनसनिपुर्ण उपन्यासहरू लेख्दथे । उनका बहुचर्चित उपन्यासहरू मध्ये मास्टर अफ द गेम,द अदर साइड अफ मिडनाइट तथा रेग अफ एन्जेल्स पर्दछन।उनि सबै कालखण्डमा छैटौँ सर्वाधिक बिक्रि भएका पुस्तक लेख्ने लेखक हुन ।

सन् १९१९ फेब्रुअरी ११ तारिखमा जन्मिएका थिए उपन्यासकार सिड्नी सेल्डन। एकेडेमी अवार्ड विजेता सेल्डन टेलिभिजन कार्यक्रमका लागि पनि उत्तिकै लोकप्रिय व्यक्तित्व थिए। उनले २० वर्षको टेलिभिजन करिअरमा द पाट्टी डुक (सन् १९६३ दखि १९६६), आइ ड्रिम अफ जेनिइ (सन् १९६५ देखि १९७०), हार्ट टु हार्ट (सन् १९७९ देखि १९८४ सम्म) लगायतका प्रस्तुती दिएका थिए। तर ५० वर्षको उमेरपछि जबरजस्त भएको लेखनले सेल्डनलाई प्रसिद्धिको उचाईमा पुर्‍याएको थियो। सेल्डनका मास्टर अफ द गेम (सन् १८२), द अदर साइड अफ मिडनाइट (सन् १९७३) रेज अफ एन्जल्स (सन् १९८०) लगायतका कृतिहरू च्र्चित बने। अमेरिकाको शिकागो राज्यको इलिनोइसमा जन्मिएका सेल्डन सन् १९३७मा क्यालिफोर्निया हानिएका थिए जहाँ उनले कही चलचित्रको आलेख लेखन थालेका थिए ।

सेल्डनले पहिलोपटक जेन काउफम्यान हार्डिङसँग विवाह गरेका थिए। उनले ३० वर्षको उमेरमा जोर्जा कुर्टराइटसँग बिवाह गरेका थिए जो रंगकर्मी र चलचित्रकी नायिका हुँदै पछि इन्टेरियर डिजाइनर बनेकी थिइन्। हृदयाघातका कारण सन् १९८५मा उनको निधन भएको थियो। जोर्जातर्फबाट जन्मिएकी म्यारी सेल्डन पनि उपन्यासकार हुन्।
सन् २००७ जनवरी ३०मा क्यालिफोर्नियास्थित पाल्म स्प्रिङ्समा उनको निधन भएको थियो।


श्रेणी:अमेरिकी लेखक
श्रेणी:उपन्यासकारहरू
श्रेणी:टोनी पुरस्कार विजेताहरू
लेखनाथ न्यौपाने

लेखनाथ न्यौपाने अनेरास्ववीयु(क्रान्तिकारी)का भुतपूर्व अध्यक्ष हुन।

जन्म मिति : २०३० चैत २८

जन्मस्थान : हर्मी ९, भण्डारी गाउँ, गोरखा

शिक्षा :

विद्यालय तह : जनता मावि आँपपिपल, गोरखा

प्रमाणपत्र र स्नातक तह : महेन्द्ररत्न क्याम्पस ताहाचल, काठमाडौँ

स्नाकोत्तर तह : त्रिभुवन विश्वविद्यालय, कीर्तिपुर

संलग्नता : एकीकृत नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (माओवादी)

२०४९बाट पूर्णकालीन राजनीतिक कार्यकर्ता

२०४५ सालदेखि विद्यार्थी आन्दोलनमा सक्रिय

२०६० देखि २०६७ सम्म अखिल (क्रान्तिकारी)को अध्यक्ष
प्रकाशित कृतिहरू :

प्रतिबन्धित कलम (निबन्धसङ्ग्रह, २०६० र २०६७)

शैक्षिक हड्ताल ( २०६१)

अखिल ज्ञान ( २०६२, २०६३ र २०६५)

तिमी अमर भयौ… ( संस्मरण सङ्ग्रह, २०६३)

चिट्ठीमा जनयुद्ध (पत्र साहित्य, २०६५)

शिक्षामा पुनर्संरचनाको बहस ( २०६७)

विद्यार्थी आन्दोलनमा बाइस वर्ष (२०६७)


श्रेणी:नेपाली नेता
पिपल्स क्याम्पस

पिपल्स क्याम्पस () सामुदायिक शिक्षण संस्था हो।समाजमा शिक्षाको गुणस्तर सुधारको उद्देश्यका साथ यस क्याम्पसको स्थापना सन् १९८१ मा भएको थियो । यो क्याम्पस काठमाडौँको पकनाजोलमा अवस्थित छ भने यस संस्थाको पूर्वाधारका रूपमा ६० भन्दा बढी कक्षा कोठाहरू रहेका छन्। त्रिभुवन विश्वविद्यालय तथा नेपाल परीक्षा बोर्डको सम्बन्धन प्राप्त यस क्याम्पसमा व्यवस्थापन संंकायमा प्रमाणपत्र, स्नातक तह तथा स्नातकोत्तर तहको पठनपाठन हुन्छ। गुणस्तरीय शिक्षाको लागि आवश्यक पर्ने पूर्वाधारहरूमा यो क्याम्पस आत्मनिर्भर रहेको छ। यो क्याम्पसले राम्रो शिक्षाको साथसाथै विद्यार्थीहरूको प्रेरणा जगाउनको निम्ति विभिन्न सेमिनार, वर्कसप तथा अन्य कार्यक्रमहरूको आयोजना गर्दै आइरहेको छ। यो क्याम्पस सुरुवातदेखि नै विद्यार्थीहरूलाई व्यवसायिक रूपमा परिपक्क बनाउनमा लागेको छ। व्यवस्थापन शिक्षामा उत्कृष्ट नतिजा हासिल गरेकोमा यस क्याम्पसले नियमित रूपमा नेपाल चेम्बर अफ कमर्स एक्सिलेन्स अवार्डजस्तो प्रतिष्ठित पुरस्कार पाइरहेको छ भने धेरै पटक वि.वि.एस. र एम.वि.एस मा त्रिभुवन विश्वविद्यालय टप गरेकोमा अवार्ड प्राप्त गरेको छ।

यस क्याम्पसले क्याम्पसका विद्यार्थीहरू रोजगार, उध्यमशीलता तथा अवसरका लागि तयार छन् कि छैनन् भनी सुनिश्चित गर्दछ। यस क्याम्पसले विद्यार्थीहरूलाई विभिन्न पाठ्यक्रम तथा गतिविधिहरू मार्फत शैक्षिक सीपहरू प्रदान गरी भविष्यको लागि सफलतापूर्वक सीपहरू विकास गर्न मद्दत गर्दछ। यस क्याम्पसले नियमित रूपमा प्रतिष्ठित "नेपाल चेम्बर अफ कमर्स एक्सिलेन्स अवार्ड" जित्नुको साथै वि.वि.एस. र एम.वि.एस मा त्रिभुवन विश्वविद्यालय टप गरेकोमा पुरस्कार प्राप्त गरेको छ।

* यस क्याम्पसमा; क्याम्पस र एन.ई.बी वा टि.यु. परीक्षा बोर्डमा उत्कृष्ठ अङ्क ल्याउनेहरूलाई छात्रवृत्तिको प्रावधान छ।
* विशिष्ट कलाकार र खाँचोमा परेका विद्यार्थीहरूलाई पनि छात्रवृत्ति प्रदान गरिन्छ।
* यस क्याम्पसको हरेक स्तरका विद्यार्थीहरूलाई उच्च स्थिति हासिल भएमा गुड्विल फाइनान्स अवार्ड प्रदान गरिन्छ।
पाठ्यक्रम

पिपल्स क्याम्पसमा पढाई हुने पाठ्यक्रम
* +2 कार्यक्रम
* BBS कार्यक्रम
* BBA कार्यक्रम
*BBM कार्यक्रम
* MBS कार्यक्रम
सन्दर्भ सामग्री


बाह्य कडीहरू

* पिपल्स क्याम्पसको आधिकारिक वेब साइड


श्रेणी:नेपालका क्याम्पसहरू
श्रेणी:त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धित क्याम्पसहरू
बाइसे राज्यहरू

का सहायक नदीहरूमध्ये कर्णाली नदी]]
का राजाको शिलालेख, शक संवत् १६१२ (वा १७४७ विक्रम संवत्)मा देवनागरी लिपि प्रयोग गरेर पुरानो खस भाषा मा 'रैका' मान्धाता शाहीको ताम्र शिलालेख।]]
बाइसे राज्य भारतीय उपमहाद्वीपमा सार्वभौम रूपमा अवस्थित साना राज्यहरू हन्। यी राज्यहरू मध्ययुगीन नेपालका खसहरूद्वारा शासित थिए भने आधुनिक नेपालको कर्णाली-भेरी नदीको वरिपरि अवस्थित थिए।

वि.सं १८०० देखि १८६६ सम्म नेपालको एकीकरणको क्रममा बाइसेहरू राज्यहरू नेपालमा गाभिएका थिए। गोरखा राज्यका अन्तिम राजा पृथ्वीनारायण शाहको शासन कालमा नेपालको एकीकरणको प्रयासहरू भएका थिए भने उनको मृत्यु पश्चात् एकीकरणलाई उनका छोरा र नातिले अगाडि बढाएका थिए। नेपालमा हाल सम्म प्रकाशन भएका विभिन्न पुस्तकहरूमा बाइसे र चौबिसे राज्यहरूका नाम कतिपएमा फरक फरक पाइएका छन्। यि सबै पुस्तकमा भएका नामहरूका राज्यहरू कुनै न कुनै बेला एक पटक स्थापना भएकै थिए। त्यो बेलामा राज्यहरू फुट्ने र जुट्ने काम चलिरहन्थ्यो। बाइसे राज्य भनिएता पनि कर्णाली क्षेत्रका राज्यहरूको सङ्ख्या घटेर कुनै बेला अठार वटा सम्म पुगेको छ भने कुनै बेला बढेर तीसवटा सम्म पनि पुगेको पनि देखिन्छ।
नामकरण

जुम्ला राज्यमा ११ वटा पर्वत र ११ वटा नदी भएकाले पहिले पनि जुम्लालाई बाइस पाखा भनिन्थ्यो भने जुम्ली जनतालाई बाइस पख्याली भनिन्थ्यो। यस कुरालाई वि.सं. १८०२-१८०८ मा जुम्लाका राजा सुदर्शन शाहको ताम्रपत्र, वि.सं. १८५५ मा सुब्बा भयहरण थापाको आज्ञापत्र र वि.सं. १८७८ मा लेखिएको कल्याल वंशावलीमा उल्लेख गरिएको छ। त्यस कारण जुम्ला राज्यको प्रभावमा रहेको र जुम्ला राज्यलाई वार्षिक कर (सिर्तो) बुझाउने सम्पूर्ण कर्णाली क्षेत्रका राज्यहरूलाई बाइसे राज्य भनिएको थियो। यसरी रहेका बाइसी राज्यहरूमा विद्वान भेन्सिटार्टले २२ वटा, कर्कप्याट्रिकले १८ वटा, बुचानन ह्यामिल्टनले २१ वटा, ओल्डफिल्डले १८ वटा र प्रा. डा. राजाराम सुवेदीले ३० वटा नामहरू प्रकाशन गरेका छन्।
राज्यहरू

नेपालमा हाल सम्म प्रकाशन भएका विभिन्न पुस्तकहरूमा बाइसे राज्यहरूका नाम कतिपयमा फरक फरक पाइएका छन्। विभिन्न पुस्तकहरूमा लेखकहरूले प्रकाशित बाइसे राज्यहरूका नामहरू यस प्रकार रहेका छन्।
सन्दर्भ सामग्री

श्रेणी:नेपालको इतिहास
श्रेणी:प्राचीन नेपालका राज्यहरू
श्रेणी:बाइसे राज्यहरू
अमरेली

अमरेली () भारतको गुजरात राज्यको अमरेली जिल्लाको एउटा सहर र नगरपालिका हो। यो सहर अमरेली जिल्लाको सदरमुकामका साथै अमरेली तालुकको सदरमुकाम पनि हो।
इतिहास

यो विश्वास गरिन्छ कि ५३४ ईस्वीको समयमा अमरेली अस्तित्वमा थियो जुन पहिले अनुमानजी, अमलिक र त्यसपछि अमरावतीको रूपमा चिनिन्थ्यो। प्राचीन गुजरातमा यस सहरको नाम अमरवल्ली राखिएको छ। नागनाथ मन्दिरको शिलालेखबाट थाहा हुन्छ कि अमरेली सहरको प्राचीन नाम अमरपल्ली थियो। यसलाई गिर्वाणवल्ली पनि भनिन्थ्यो। प्राचीन सहरका अवशेषहरूमा थेबी र वरी नदीको काँटामा फेला परेका स्मारक ढुङ्गा र जगहरू र नदीको पश्चिम र पूर्वमा कामनाथ र त्र्यम्बकनाथ नामक दुई पुरानो मन्दिरहरू छन्।

अठारौं शताब्दीमा आधुनिक अमरेलीको पश्चिम र दक्षिण, जसलाई अहिले पनि जुनी वा पुरानो अमरेली भनिन्छ, त्यहाँ मात्र बसोबास थियो। जुना कोट भनिने पुरानो भित्री किल्लालाई जेलको रूपमा प्रयोग गरिन्थ्यो र यसको नजिकैको जुना मस्जिद पुरानो सहरको हो। आधुनिक अमरेली सन् १७९३ को हो, जब भावनगरका वाखतसिंहले चितलको छिमेकी काथी कब्जा लाई खारेज गरे र यसका धेरै मानिसहरूलाई अमरेली र जेटपुरमा लगे।

सन् १८८६ मा गायकवाड शासनकालमा अमरेलीमा पहिलो पटक अनिवार्य र निःशुल्क शिक्षा नीति अपनाइएको थियो। सन् १९४७ मा भारतको स्वतन्त्रता पछि, यो जिल्ला सौराष्ट्र राज्यको एक भाग बन्यो जुन पछि १९५६ मा बम्बई राज्यमा गाभिएको थियो। सन् १९६० मा बम्बई राज्यलाई गुजरात र महाराष्ट्रमा विभाजन गरेपछि यो अमरेली जिल्ला अन्तर्गत गुजरातको एक भाग बनेको थियो।
आकर्षण

व्यापारिक क्षेत्रको अधिकांश भागलाई टावर रोड भनिन्छ जुन टावरदेखि मेन बस स्ट्यान्डसम्म र त्यसपछि गोपी सिनेमासम्म फैलिएको छ।

* नागनाथ मन्दिर (विठ्ठलराव देवजी द्वारा निर्मित)
* श्री स्वामीनारायण महिला१० संस्कार केन्द्र
* बालाजी हनुमान मन्दिर
* रोकडिया हनुमान मन्दिर
* गेबंशा पीर दरगाह
* कामनाथ र महादेव मन्दिर
* अमरेली टावर
* स्वामीनारायण मन्दिर
जनसाङ्ख्यिकी

सन् २००१ भारतको जनगणना अनुसार, अमरेलीको जनसङ्ख्या ९०,२४३ थियो। जनसङ्ख्याको ५२% पुरुष र ४८% महिला छन्। अमरेलीको औसत साक्षरता दर ७८% छ, राष्ट्रिय औसत ५९.५% भन्दा बढी; जसमा ५५% पुरुष र ४५% महिला साक्षर छन्। जनसङ्ख्याको १०% ६ वर्ष मुनिका छन्।

* क्षेत्रफल - ६,७६० किमी²
* जिल्ला जनसङ्ख्या – १५,१४,०००
* सहरको जनसङ्ख्या – २,७५,०००
* पुरुष साक्षरता – ८१.८२%
* महिला साक्षरता – ६६.९७%
* सदरमुकाम – अमरेली
* तालुक – ११
* गाउँ – ५९५
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:गुजरातका सहर र नगरहरू
अल्मोडा

अल्मोडा भारतको उत्तराखण्ड राज्यको एक नगरपालिका र छावनी सहर हो। अल्मोडा हिमालय शृङ्खलाको कुमाउँ पहाडको दक्षिणी किनारामा अवस्थित छ। कोशी (कौशिकी) र सुयाल (साल्माले) नदीहरू सहरको छेउछाउमा बग्छन् र पृष्ठभूमिमा हिउँले ढाकेको हिमालय देख्न सकिन्छ।

अल्मोडाको स्थापना सन् १५६८ मा भएको थियो। राजा कल्याण चन्दद्वारा; तथापि, हिन्दु महाकाव्य महाभारत (ईसापूर्व ८औँ र ९औँ शताब्दी) मा पहाड र वरपरको क्षेत्रमा मानव बस्तीहरूको विवरण पाइन्छ। अल्मोडा कुमाऊँ राज्यमा शासन गर्ने चन्द राजाहरूको आसन थियो। यसलाई उत्तराखण्डको कुमाउँ क्षेत्रको सांस्कृतिक केन्द्र मानिन्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:उत्तराखण्डका सहरहरू
असन्ध

असन्ध, ऐतिहासिक रूपमा असंदिवत भनेर चिनिन्छ, भारतको हरियाणा राज्यको करनाल जिल्लाको एउटा सहर र नगरपालिका समिति हो। असन्ध करनालबाट ४५ किलोमिटर दक्षिण-पश्चिममा छ।
इतिहास

असान्धको पहिचान कुरु राज्यको राजधानी प्राचीन असन्दिवतसँग गरिएको छ, जुन प्राचीन भारतमा पहिलो अभिलेख गरिएको राज्य थियो, लगभग १२०० ईपूर्व। इतिहासकार चार्ल्स एलेनले यस सहर र स्तूपलाई असन्धिवत राज्यसँग सम्बन्धित गरेका छन् जसबाट मौर्य सम्राट अशोककी मुख्य साम्राज्ञी (अग्रामहिसी) असन्धिमित्राको स्वागत गरिएको थियो।

सन् १९४७ भन्दा पहिले असान्धमा मुस्लिमहरूको बाहुल्यता थियो। सन् १९४७ पछि, मुस्लिमहरूलाई पाकिस्तानी पन्जाबबाट आएका सिख र पन्जाबी खत्री शरणार्थी आप्रवासीहरूले प्रतिस्थापन गरे।

पानीपत ३१ अक्टोबर १९८९ सम्म करनाल जिल्लाको भाग थियो, जसलाई कर्नाल जिल्लाको असन्धा तहसील सहित एक अलग जिल्लाको रूपमा स्तरवृद्धि गरिएको थियो। १ जनवरी १९९२ मा जिल्ला सुधार गर्दा असन्ध तहसीललाई यस जिल्लाबाट बाहिर राखिएको थियो।
जनसाङ्ख्यिकी

२०११ भारतीय जनगणना अनू ,१२५ मिनेट, जसमा १४,३८५ पुरुष र १२,७४० महिला थिए। ० देखि ६ वर्ष उमेर समूह भित्रको जनसङ्ख्या ३,४०४ थियो। असन्धमा कूल साक्षरहरूको सङ्ख्या १८,१९२ थियो, जसमा पुरुष साक्षरता ७०.९% र महिला साक्षरता ६२.७% रहेको जनसङ्ख्याको ६७.१% रहेको थियो। असन्धको ७+ जनसङ्ख्याको प्रभावकारी साक्षरता दर ७६.७% थियो, जसमध्ये पुरुष साक्षरता दर ८१.९% र महिला साक्षरता दर ७०.९% थियो। अनुसूचित जातिको जनसङ्ख्या ६ हजार १८३ थियो। सन् २०११ मा असान्दमा ५०८१ घरपरिवार थिए।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:हरियाणाका सहरहरू
अहमदनगर

अहमदनगर (आधिकारिक रूपमा अहिल्यानगर) एउटा सहर हो, र अहमदनगर जिल्ला, महाराष्ट्र, भारतको मुख्यालय हो।

अहमदनगर एक अपेक्षाकृत सानो सहर हो र मुम्बई र पुणे को नजिकैको पश्चिमी महाराष्ट्र सहरहरू भन्दा कम विकास देखाउँछ। अहमदनगर १९ चिनी कारखानाहरूको घर हो र सहकारी आन्दोलनको जन्मस्थान पनि हो। दुर्लभ वर्षाको कारण, सहर प्रायः खडेरीले ग्रस्त हुन्छ। मराठी भाषा दैनिक जीवन सञ्चारको लागि प्राथमिक भाषा हो। नगर प्रशासनले हालै सन् २०३१ सम्ममा सहरको विकास गर्ने योजना सार्वजनिक गरेको
भूगोल

पश्चिमी घाटको वर्षा छायाँ क्षेत्रमा अवस्थित अहमदनगरको तातो अर्ध-सुक्खा हावापानी छ। हावापानी वर्षभरि तातो हुन्छ र प्रि-मनसुन महिनाहरूमा मार्चदेखि मध्य जुनसम्म चर्को हुन्छ, जबकि मनसुन वर्षा मुम्बईमा भएको औसत एक तिहाइ भन्दा कम हुन्छ र पहाडको चुचुरोमा रहेको महाबलेश्वरमा प्राप्त हुने दशांश भन्दा कम हुन्छ।
जनसाङ्ख्यिकी

२०११ को भारतीय जनगणना अनुसार, अहमदनगरको जनसङ्ख्या ३५०,८५९ थियो। अहमदनगरको लिङ्ग अनुपात प्रति १००० पुरुष ९६१ महिला र ८४% को औसत साक्षरता दर छ, जुन राष्ट्रिय सहरी औसत ७९.९% भन्दा बढी छ। जनसङ्ख्याको १०% ६ वर्ष मुनिका छन्।

भारतको २०११ को जनगणनाको समयमा, जनसङ्ख्याको ६८.०१%ले मराठी, ९.४३% हिन्दी, ८.५९% उर्दु, ४.८६% तेलगु, ४.३१% मारवाडी, १.३५% सिन्धी र ०.९५% गुजराती आफ्नो पहिलो भाषा बोल्थे।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:महाराष्ट्रका सहरहरू
श्रेणी:भारतका पूर्व राजधानी सहरहरू
नोङपोह

नोङपोह भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
जनशाङ्खिकि

सन् २००१ को जनगणना को अनुसार, नोङपोहको जनसङ्ख्या १३,१५८ थियो । पुरुषहरु आबादी ५१% र महिलाहरू ५९% थिय । नोङपोहको औसत साक्षरता दर ६१% छ, राष्ट्रिय औसत औसत ५९.५ भन्दा बढी हो पुरुष साक्षरता ६३% छ भने महिला साक्षरता ५९% छ ।
भूगोल

नोङपोह मा अवस्थित छ। यसको औसत उचाइ ४८५ मिटर (१५९१ फिट) छ। ब्रह्मपुत्र मैदानको निकटताको कारणले गर्दा, गर्मी महिनाहरूमा मौसम आर्द्र र तातो हुन्छ भने जाडो महिनाहरू रमाइलो र न्यानो हुन्छन्। अनानास, केरा, पपीता र लिची जस्ता फलफूलहरू री-भोई जिल्लाभरि व्यापक रूपमा खेती गरिन्छ। सुपारी र बदाम का रूखहरू नोङपोहलाई गुवाहाटी सँग जोड्ने सडकहरूमा यात्रा गर्दा देखिन्छन्।
जनसांख्यिकी

मेघालयको नोङ्गपोहमा रहेको सेल्सियन वक्तृत्वकलामा बालबालिकाहरूलाई मिठाई बाँड्दै]]
२०११ को भारतीय जनगणना अनुसार, नोङ्गपोहको कुल जनसंख्या १७,०५५ थियो, जसमध्ये ८,५३६ पुरुष र ८,५१९ महिला थिए। ० देखि ६ वर्ष उमेर समूह भित्रको जनसंख्या २,९९३ थियो। नोङ्गपोहमा कुल साक्षर संख्या ११,६१० थियो, जुन जनसंख्याको ६८.१% थियो, जसमा पुरुष साक्षरता ६८.८% र महिला साक्षरता ६७.३% थियो। नोङ्गपोहको ७+ जनसंख्याको प्रभावकारी साक्षरता दर ८२.६% थियो, जसमध्ये पुरुष साक्षरता दर ८३.९% र महिला साक्षरता दर ८१.२% थियो। अनुसूचित जाति र अनुसूचित जनजाति जनसंख्या क्रमशः ३० र १४,२०६ थियो। २०११ मा नोङ्गपोहमा ३१६० घरपरिवार थिए।

भारत जनगणना,नोङपोहको जनसंख्या १३,१६५ थियो। पुरुषहरूको संख्या जनसंख्याको ५१% र महिलाहरूको संख्या ४९% थियो। नोङपोहको औसत साक्षरता दर ६१% छ, जुन राष्ट्रिय औसत ५९.५% भन्दा बढी छ: पुरुष साक्षरता ६३% छ, र महिला साक्षरता ५९% छ। नोङपोहमा, २१% जनसंख्या ६ वर्ष मुनिका छन्।
सन्दर्भ सामाग्री
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:मेघालयका सहरहरू
पठानकोट

पठानकोट भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
परिचय

इतिहास

पठानकोटको इतिहास महाभारतको पुरानो अवधिमा पत्ता लगाउन सकिन्छ। यो विश्वास गरिन्छ कि शहर जसको नाम 'प्रथिस्थान' थियो त्यो समय मा औडम्ब्रा राज्यको अधीनमा थियो। यस क्षेत्रमा पत्ता लगाइएको प्राचीन सिक्का द्वारा प्राप्त जानकरी अनुसार अतीतमा यस शहरको महत्त्वपूर्ण स्थान रहेको छ । १७ औँ शताब्दी को समयमा यो पथनिया राजपूतहरु को अधीनमा थियो र उनिहरूले हिमाचल प्रदेश को नूरपुर देखि शासन गरे । १७८१ सम्म पनि सान खान, नूरपुर को राजाहरु को एक मुस्लिम सन्तान द्वारा शासन गरिएको थियो । स्वतन्त्रता पछि पंजाब राज्य को एक भाग बन्यो र पाकिस्तान को धेरै आप्रवासी विभाजन पछि यहां आएर बसे।
पर्यटन स्थलहरू
सन्दर्भ

श्रेणी:भारतका सहरहरू
श्रेणी:पन्जाबका जिल्लाहरू
बयाना

बयाना एक ऐतिहासिक सहर हो र भारतको राजस्थानको भरतपुर जिल्लाको बयाना तहसीलको मुख्यालय हो। हिण्डौन सहर बायनाको नजिकको सहर हो - ३३ किलोमिटर। बयानालाई 'बाणासुर' नगर पनि भनिन्छ। यो १५२७ मा मेवाडका राजपूत शासक राणा संगा र मुगल सम्राट बाबर बीचको प्रसिद्ध महत्त्वपूर्ण युद्धको स्थल थियो।
इतिहास

निष्ठाको इतिहास हजारौँ वर्ष पुरानो छ। श्रीमद्भागवत १०.६२ र पुराणमा बाणासुरकी छोरी उषा र भगवान् कृष्णका प्रपौत्र अनिरुद्धको पूर्वाभासको वर्णन गरिएकाले यसलाई बाणासुर नगर भनिएको हो। यहाँको बयाना उषा मन्दिर यसको प्रमाण हो। सन् ३२२ मा गुप्त वंशमा चन्द्रगुप्तको शासन थियो। त्यस समयमा श्रीपथको नामले चिनिने अर्नेस्ट एरियामा पुष्प गुप्तालाई यसको राज्यपालको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो। सन् ३७१–७२ मा सम्राट समुद्र गुप्तका सामन्त योद्धा क्षत्रियले यज्ञ स्तम्भ खडा गरे। यसको अवशेष आज पनि छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:राजस्थानका सहरहरू
वलसाड

वलसाड भारतको गुजरात राज्यको वलसाड जिल्लाको एउटा सहर र नगरपालिका हो। यो वलसाड जिल्लाको सदरमुकाम हो। वलसाड नवसारीको दक्षिणमा अवस्थित छ र यसले महाराष्ट्र र दक्षिणमा दादरा र नगर हवेली र दमन र दीवको केन्द्र शासित प्रदेशहरूसँग सीमा जोड्छ।
नामकरण

"वलसाड" नाम वड-सालबाट आएको हो, गुजराती भाषाको यौगिक जसको अर्थ "बरगदको रूखले ढाकेको (साल)" (यो क्षेत्र प्राकृतिक रूपमा बरगदको रूखले धनी थियो)। ब्रिटिस राजको समयमा, यसलाई ऐतिहासिक रूपमा "बुलसर" को रूपमा चिनिन्थ्यो।
भूगोल

यस सहरको औसत उचाइ १३ मिटर (४२ फिट) छ। पुरानो सहर अरब सागरबाट करिब ४ किलोमिटर भित्र पर्छ। वलसाडमा एक उष्णकटिबन्धीय सवाना जलवायु छ जसमा अक्टोबरदेखि मे सम्म थोरै वर्षा हुँदैन र जूनदेखि सेप्टेम्बरसम्म धेरै भारी देखि अत्यधिक भारी वर्षा हुन्छ जब यो दक्षिण-पश्चिम मनसुनको अरब सागर शाखाको प्रत्यक्ष प्रभावमा हुन्छ।
जनसाङ्ख्यिकी

२०११ को भारतको जनगणना अनुसार, वलसाड (महानगरीय क्षेत्र) को जनसङ्ख्या १७०,०६० छ। जनसङ्ख्याको ५१% पुरुष र ४९% महिला छन्। वलसाडको औसत साक्षरता दर ९१.६६% छ, राष्ट्रिय औसत ७४.०४% भन्दा बढी: पुरुष साक्षरता ९४.६२%, र महिला साक्षरता ८८.५८% छ।

वलसाडमा बोलिने प्रमुख भाषा गुजराती हो। बोलिने अन्य भाषाहरू हिन्दी, मराठी र अङ्ग्रेजी हुन्।

वलसाडमा अनुसरण गरिने प्रमुख धर्म हिन्दु धर्म हो। इस्लाम, इसाई धर्म, जैन धर्म, पारसी धर्म र बौद्ध धर्म अनुसरण गरिएका अन्य धर्महरू हुन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*वलसाड नगरपालिकाको आधिकारिक वेबसाइट
*वलसाड कलेक्टोरेटको आधिकारिक वेबसाइट (गुजराती)

श्रेणी:वलसाड जिल्लाका सहर र नगरहरू
धर्मशाला

धर्मशाला भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
चित्र दीर्घा


Dharamsala-Chhawani-08-gje.jpg
Dharamsala-Kora-34-Gebetsmuehle-gje.jpg
Dharamsala-Acharya Yeshi Phuntsok-04-right-gje.jpg
Dharamsala-Gyuto-Karmapa-18-Ritualgeraete-gje.jpg
Dharamsala-Norbulingka-12-Gompa-Riesenthangka-gje.jpg
Dharamsala-St John in the Wilderness-14-innen-gje.jpg
Dharamsala-Kinderdorf-20-Haus-gje.jpg
Dharamsala-Tse Chok Ling-12-Lakhang-gje.jpg
Dharamsala-Tse Chok Ling-50-Lakhang-Puja-gje.jpg

परिचय

इतिहास
पर्यटन स्थलहरू

श्रेणी:भारतका सहरहरू
कनकपुरा

कनकपुरा भारतको कर्नाटक राज्यमा रामनगर जिल्लामा अवस्थित कनकपुरा तालुकको एउटा शहर र मुख्यालय हो। बेङ्गलुरु शहरबाट ५५ कि.मि. पर स्थित यो शहर रेशम र ग्रेनाइटका उत्पादनहरुका लागि प्रसिद्ध रहेको छ।यो कर्नाटक राज्यका हरियाली जङ्गलहरुका बीचमा स्थित रहेको छ। यो शहर एउटा पर्यटकिय स्थल हो र यो पुरै कर्नाटक राज्यमा प्रायः पर्यटकहरुका रुचाइएको स्थलका रूपमा चिनिने गरिन्छ, किनकि यसमा सोखिन-सोखिन मानिसहरुदेखि लिएर इतिहास प्रेमीहरु र वन्यजीवहरुका सोखिन मानिसहरु सम्म सब किसिमका केहि न केहि रहेका छन्।
भूगोल

कनकपुरा १२.५५ ° उत्तरदेखि ७७.४२ ° पुर्वमा स्थित रहेको छ। यसको औसत उचाइ ६३८ मिटर (२०९३ फिट) रहेको छ।

कनकपुरा ५५ कि.मि. दक्षिणमा बेङ्गलोर (राजधानी) बाट राष्ट्रिय राजमार्ग एनएच २०९ मा, अरकवथी नदीको तटमा (कावेरी नदीको पुनर्जन्मका रुपमा मानिने) र रामनगरबाट २७ कि.मि. र मैसूरबाट ९६ कि.मि. टाढा रहेको छ।

एनएच २०९ (बेङ्गलोर - कोयम्बटूर) कनकपुराबाट भएर नै जाने गर्दछ।
जनसाङ्ख्यिकी

सन् २००१ को भारतको जनगणनाका अनुसार, कनकपुराको जनसंख्या ४७,०४७ रहेको थियो।पुरुषहरुको जनसंख्या दर ५२% र महिलाहरुको दर ४८% रहेको छ। कनकपुराको औसत साक्षरता दर ७६% रहेको छ, जो राष्ट्रिय औसत दर ५९.५% बाट अधिक रहेको छ: पुरुष साक्षरता दर ७२% रहेको छ भने महिला साक्षरता दर ५९% रहेको छ। कनकपुरामा, ११% जनसंख्या ६ वर्षभन्दा साना उमेरका रहेको छ। अहिले कनकपुरा शहर नगरपालिका परिषद भएको छ। कनकपुरा शहरबाट लगभग १६.५ को दूरीमा कनकपुरामा ६ होबली रहेका छन्।

सन् २०११ को भारतको जनगणना अनुसार, कनकपुरामा ५४०१४ व्यक्तिहरुको जनसंख्या रहेको थियो।औसत साक्षरता दर ८१.०८% थियो।
भाषाहरु

कन्नड, यस क्षेत्रको प्रमुख र आधिकारिक भाषा हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू
यो पनि हेर्नुहोस्

श्रेणी:भारतका शहरहरू
कन्याकुमारी

कन्याकुमारी (जसलाई केप कोमोरिन पनि भनेर भनिने गरिन्छ) भारतको तमिलनाडु राज्यमा कन्याकुमारी जिल्लामा अवस्थित एक शहर हो। मुख्य भूमि भारतमा सबभन्दा दक्षिणी शहर, यसलाई कहिलेकाहीँ 'ल्याण्ड्स एण्ड' का रूपमा चिनिने गरिन्छ।

भारतमा, कन्याकुमारी आफ्नो अचम्मको सागर सूर्योदय, सूर्यास्त र चन्द्रोदयका लागि प्रसिद्ध रहेको छ भने यो तटभन्दा १३३ फिट तिरुवल्लुवर प्रतिमा र विवेकानन्द रक मेमोरियल र एउटा तीर्थस्थलका रूपमा एउटा लोकप्रिय पर्यटन स्थल रहेको छ।

भारतको प्रायद्वीपीय टाउकोमा अवस्थित कन्याकुमारी, अरब सागर, बङ्गालको खाडी र हिन्द महासागरको सङ्गमस्थलमा रहेको छ।यसको तीन तिर ७१.५ कि.मि. को तटीय रेखा रहेको छ।
यो शहर, नागरकोइलबाट २० कि.मि. दक्षिणमा, कन्याकुमारी जिल्लाको मुख्यालय र केरलको राजधानी तिरुवनन्तपुरमबाट लगभग ९० कि.मि. दक्षिणमा स्थित रहेको छ।

शहरको किनारामा एउटा मन्दिर रहेको छ, जुन देवी कन्याकुमारी (अविवाहित देवी) हरुमा समर्पित हुने गर्दछ, यसै कारणले गर्दा शहरको नामकरण कन्याकुमारी हुन गएको हो।कन्याकुमारी सङ्गम कालदेखि एउटा शहर रहेको छ र यसलाई पुरानो तमिल साहित्य र मार्को पोलो र टलेमीका खाताहरुमा सन्दर्भित गरिएको छ।
इतिहास
व्युत्पत्ति

यस स्थानको नाम देवी कन्या कुमारीबाट लिइएको हो, जसलाई भगवान श्रीकृष्णका बहिनी मानिने गरिन्छ, एउटी देवीको मनबाट कठोरतालाई हटाउनका लागि मानिने गरिन्छ, जसका लागि महिलाहरु विवाहका लागि प्रार्थना गर्ने गर्दछिन्। सन् १६५६ मा, डच ईस्ट इन्डिया कम्पनीले पुर्तगालीबाट पुर्तगाली सीलोनमाथि विजय प्राप्त गरे र नाम अन्ततः "कोमोरिन" लाई भ्रष्ट गरिदिएका थिए र भारतमा ब्रिटिश शासनका समयमा केप कोमोरिन भनिन थालियो। पछी भारत सरकार र मद्रास सरकारद्वारा शहरको नाम कन्याकुमारी गरिएको थियो।
किम्वदन्ती
जनसाङ्ख्यिकी
भूगोल
उल्लेखनीय स्थल
तिरुवल्लुवर प्रतिमा
विवेकानन्द रक मेमोरियल
गान्धी स्मारक मण्डपम
सुनामी मेमोरियल पार्क
भगवती अम्मन मन्दिर
कामराजर मणि मन्तप स्मारक
पर्यटन
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू
यो पनि हेर्नुहोस्

* देवी कन्याकुमारी
* तमिलनाडु
* थिरपारप्पू
* किन्नीकन्नानभिलाई
* त्रवनकोर
* शुचीन्द्रम
* नागराजा मन्दिर, नागेरकोइल


श्रेणी:कन्याकुमारीका सहरहरू