JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Parker Pen Maatskappy

duimnael|regs|300px|'n Parker Frontier-balpuntpen

Die Parker Pen-maatskappy is 'n vervaardiger van penne. Die maatskappy is in 1891 deur George Safford Parker in Janesville, Wisconsin gestig.
Geskiedenis

George Parker was 'n verkoopsagent vir die John Holland Gold Pen Company. Hy bekom sy eerste patent vir vulpenne in 1889. In 1894 ontvang hy nog 'n patent vir sy "Lucky curves"-voedingstelsel, wat meer ink terug na die pen se stam stuur en sodoende minder ink mors. Vanaf die 1920’s tot die 1960's was Parker die nommer een pen-maatskappy ter wêreld, voor die koms van die balpuntpen. In 1987 verskuif die maatskappy na Newhaven, East Sussex in Engeland. Die Gilette Maatskappy koop vir Parker in 1993, maar verkoop vir Parker weer in 2000 aan Newell Rubbermaid, wat ook Papermate en Watermans besit.
Modelle

* Jointless (1899)
* Jack Knife Safety (1909)
* Duofold (1921)
* Vacumatic (1932)
* Jotter (1954
* 61 (1956)
* 75 (1964)
* 25 (1975)
* Arrow (1982)
* Vector (1986)
* Duofold International (1987)
* 95 (1988)
* Sonnet Mk1 en Mk2 (1993)
Martini-formule

Parker Penne het 'n advertensie in die 1970's gehad met 'n hand wat die volgende formule met 'n Parker-pen skryf.

\frac{(3.5G + \frac{V}{2})}{4(H2O)^3} + 3(360o) = M

Die resultaat was dat baie wetenskaplikes wou weet wat die formule beteken het. Die formule is egter 'n humoristiese een en is 'n resep vir 'n martini-drankie. 3,5 dele gin en 'n halfdeel van vermouth oor vier dele H2O3 (ysblokkies) met drie roere.
Hulle het wel 'n brief ontvang waar die skrywer glo vra het: "Wie het al ooit van 'n martini sonder 'n olyf gehoor?"


Kategorie:Skryfgereedskap
Parker Duofold

duimnael|350px|Parker Duofolds

Die Parker Duofold is een van die bekendste vulpuntpenne ter wêreld. Die Duofold het sy verskyning in 1921 gemaak en was eers net in rooi beskikbaar. Dit het 'n fortuin gekos, omtrent R300,00 per pen. Al was die pen gemik op die hoër inkomstegroep, het dit baie populêr geword. Doufolds is steeds in produksie en vorm 'n groot deel van Parker se verkope.
Eksterne skakels

*


Kategorie:Skryfgereedskap
Oblast

Oblast (Russies en Oekraïens: область, Wit-Russies: вобласць of вобласьць; Tsjeggies: oblast; Slowaaks: oblasť, Bulgaars: област; Kazachs: облысы of oblısı) is ’n soort deelgebied of administratiewe eenheid in 'n aantal Slawiese lande (Russiese Federasie, Oekraïne, Belarus en Bulgarye) asook Kirgistan en Kasakstan, twee voormalige republieke van die Sowjetunie.

Die woord "oblast" is ’n leenwoord in Afrikaans, maar word ook dikwels vertaal as "gebied", "sone", "provinsie" of "streek". Laasgenoemde vertaling kan misleidend wees, want ’n subdivisie van ’n "oblast" word ’n "rajon" genoem, wat as "streek" of "distrik" vertaal kan word, afhangend van die konteks.
Oblaste van Rusland

Volgens Rusland se grondwet is oblaste "federale liggame (soebjekti)" van die federasie. Dit is ’n hoër status as die administratiewe eenhede van die Russiese republiek in die tyd van die Sowjetunie. Die federale status gee die oblaste ’n sekere mate van outonomie asook verteenwoordiging in die Federasieraad van Rusland.

Rusland word opgedeel in 85 deelgebiede, waarvan 47 oblaste is:

600px
Radio Rosestad

Radio Rosestad is 'n gemeenskapsradiostasie, wat uit Bloemfontein, Suid-Afrika uitsaai op 100.6 fm. Radio Rosestad het begin uitsaai in 1994 as Radio Vryheid, maar het sy naam sedertdien verander na Radio Rosestad (na die naam van die stad Bloemfontein wat sy naam te danke het vanweë sy bekendheid vir sy rose). Die stasie hou voor dat dit die belange, taal en kultuur van die Afrikaanssprekende gemeenskap van Bloemfontein bedien en bevorder, maar het ook blykbaar baie Engelssprekende luisteraars. Radio Rosestad saai uit in Afrikaans vir Bloemfontein en omstreke met 'n radius van 100 km.
Eksterne skakels

*Amptelike webtuiste


Kategorie:Afrikaanse radiostasies
Kategorie:Geboue en strukture in Bloemfontein
Kategorie:Suid-Afrikaanse radiostasies‎
Prieska

Prieska is 'n Noord-Kaapse dorp op die suidelike oewer van die Oranjerivier, sowat 130 km noordwes van Britstown en 75 km suidoos van Marydale.

Dit het omstreeks 1878 as dorpie begin ontwikkel rondom die plek waar boere getrek het wanneer die panne ná reën vol was. Dit is deur 'n dorpsbestuursraad geadministreer vanaf 1882 en het in 1892 munisipale status verwerf. Die naam, wat vroeër Priskab was, is afkomstig van die inheemse Korana-taal en beteken "plek van die verdwaalde ooi". Dit was die toneel van gevegte tydens die Tweede Vryheidsoorlog.

Die bevolking was in 1978 sowat 9 000, waarvan sowat 2 000 wit was. Die bevolking volgens die 2011-sensus was 14 247.
NG gemeente

Vir hoofartikel, sien NG gemeente Prieska

duimnael|links|310px|Prieska se NG kerkgebou.

Die gemeente Prieska is in 1878 afgestig van die moedergemeente, Victoria-Wes. Reeds op die vergadering van die Ring van Beaufort-Wes in 1874 is tot die afstigting van die gemeente besluit. Eers ná 'n tweede vergadering van die "Commissie voor de vermeerdering van Gemeenten", en wel op 11 Maart 1878, het die stigting 'n voldonge feit geword.

By afstigting het die gemeente bestaan uit 2 100 siele en 510 lidmate, en die grense het van Brakfontein aan die Grootrivier tot by Boegoeberg (die latere Groblershoop) gestrek. Aan die begin is die godsdiensoefeninge onder bokseile gehou, en later in 'n groot tent. Die Kaapse parlement het in 1880 deur 'n spesiale besluit 'n stuk grond vir 'n kerkgebou geskenk en op 8 September 1883 het die inwyding van die kerk plaasgevind.

Jare lank is die gemeente deur konsulent-leraars bearbei en eers aan die einde van 1880 is die eerste beroep op ds. S.H. Kuhn, met nog verskeie vergeefse beroepe daarna, uitgebring. Ds. August Ahrbeck was die eerste vaste leraar en is op 17 Januarie 1885 as proponent georden en bevestig. In 1906, tydens die bediening van ds. R.J. van Niekerk, die tweede leraar van die gemeente, is 'n nuwe pastorie gebou.

Die C.J.V.-saal is deur die derde leraar, ds. A G.T. Venter, gebou en die hoeksteen is gelê op 7 Oktober 1911. Reeds voor die koms van die vierde leraar, ds. W.J. du Toit, wat op 12 Februarie 1916 bevestig is, is gevoel dat daar met die oog op meer ruimte 'n nuwe kerk gebou moes word. Op 6 Desember 1919 is die hoeksteen van die teenswoordige kerkgebou dan deur hom gelê, en kon hy op 20 Augustus 1921 ingewy word.
Nywerhede

Die plaaslike ekonomie steun swaar op boerdery en mynbou. Prieska is een van die grootste uitvoerders van tieroog halfedelstene ter wêreld. Daar is ook 'n wapentoetsfasiliteit.
Feeste

Die Olyffees word in Mei en die Bosfees in September elke jaar aangebied.
Sien ook

* NG gemeente Prieska
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in die Noord-Kaap
Solomon Juneau

Solomon Laurent Juneau, soms ook Laurent-Salomon Juneau, (9 Augustus 1793 - 14 November 1856) was 'n Kanadees-gebore Amerikaanse pelshandelaar, spekulant en politikus, wat 'n belangrike rol by die stigting van die stad Milwaukee (Wisconsin) gespeel het. Juneau was 'n boorling van Repentigny (Québec).

Juneau het hom in 1818 in 'n gebied oos van die Milwaukeerivier gevestig, wat destyds Juneautown genoem is. Die nedersetting het later met George H. Walker se Walker's Point en Byron Kilbourn se Kilbourntown verenig en is as die Stad Milwaukee geïnkorporeer. In 1837 het hy die dagblad Milwaukee Sentinel gestig, die oudste sakeonderneming in Wisconsin wat nog steeds bestaan. Juneau het tussen 1846 en 1847 as Milwaukee se eerste burgemeester en ook as sy eerste posmeester gedien.

Solomon Juneau het in 1820 met Josette Vieau getrou. Sy was die dogter van Jacques Vieau, 'n pelshandelaar, wat jare tevore 'n handelspos bo-oor die Menomonee-riviervallei gestig had. Juneau is op die Calvary Cemetery-begraafplaas in Milwaukee ter ruste gelê.
Eksterne skakels

* Biografie by die Dictionary of Canadian Biography Online
* Wisconsin Historical Society
* Josette en Solomon Juneau


Kategorie:Amerikaanse burgemeesters
Kategorie:Geboortes in 1793
Kategorie:Sterftes in 1856
Pampoenkraal

Pampoenkraal was die eerste naam van wat vandag Durbanville, 'n noordelike stadsgebied van Kaapstad, is.

Die uitspanning aan die hoofweg na die binneland het lank as Pampoenkraal bekend gestaan, hoewel die plaaslike NG gemeente vroeër Tijgerberg geheet het. Volgens 'n skrywe aan sir Benjamin D'Urban sou die dorpie van 30 Augustus 1834 as D'Urban bekend staan ter ere van die geliefde goewerneur. Later jare is die naam verander na Durbanville om verwarring met die stad Durban te vermy.
Bronne

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.ή


Kategorie:Wes-Kaap
SGV Freiberg

SGV Freiberg is 'n sportklub uit Freiberg am Neckar in die deelstaat Baden-Württemberg in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Die klub beskik ook oor afdelings vir trekklavier, basketbal, kung-fu, swem, toneel, gimnastiek en vlugbal.

Die klubgeskiedenis begin met die stigting van FC Spartania Heutingsheim op 28 Januarie 1913. In 1919 het die klub met SV Beihingen saamgesmelt om FV Beihingen-Heutingsheim te vorm. In 1920 het die samesmelting weer ontbind en het die klub weer as FC Spartania Heutingsheim gespeel. 'n Jaar later is daar saamgesmelt met TV Heutingsheim en RFV Wanderlust Heutingsheim om SV Heutingsheim te vorm (RFV Wanderlust Heutingsheim het weer in 1926 weggebreek). In 1933 het ASV TV Heutingsheim by die klub aangesluit.

Na die Tweede Wêreldoorlog het die Geallieerdes die klub ontbind, maar die klub is laat in 1945 herstig as SGV Heutingsheim. In 1973 het die klub met TSV Beihingen saamgesmelt om die huidige klub te vorm.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad


Freiberg
Klein-Karoo

duimnael|Duitse kaart wat die Klein Karoo aandui.
duimnael|Die Outeniquaberge in die suide van die Klein-Karoo.

Die Klein-Karoo is 'n landstreek in die suide van die provinsie Wes-Kaap waar vroeër op grootskaal met volstruise geboer is. Die gebied strek min of meer van die Langeberg tot die Swartberg. Die Langeberg en die Outenikwaberge vorm die suidgrens van die gebied, die Swartberg die noordgrens. Die hoofdorp is Oudtshoorn. Ander dorpe/nedersettings in die omgewing sluit in: Ladismith, Calitzdorp, De Rust, asook bekende sendingstasies soos Zoar, Amaliënstein, Barrydale en Dysselsdorp. Uniondale is verste punt oos van die gebied.

Die area word hoofsaaklik deur die Gouritsrivier, via sy sytak die Olifantsrivier, gedreineer.

Daar is vyf inselberge in die streek: Anysberg, Warmwaterberg, Touwsberg, Rooiberg, Gamkaberg, Kammanassieberge en Antoniesberg
Toegang

Toegang tot die Klein-Karoo geskied via verskeie passe en poorte:
* Attakwaskloofpas
* Meiringspoort
* Montagupas
* Outeniquapas
* Robinsonpas
* Rooihoogtepas
* Seweweekspoort
* Swartbergpas
Sien ook

* Lys van streeksname in Suid-Afrika
* Klein Karoo Nasionale Kunstefees, die steek se kunsfees.
* Klein Karoo, rolprent wat hier geskiet is.


Kategorie:Streke van die Wes-Kaap
Boog (boukunde)

duimnael|regs|180px|'n Geboude boog.
In die boukuns word 'n boog baie gebruik omdat dit van nature 'n sterk konstruksie vorm. In die verlede was 'n boogkonstruksie dikwels die enigste manier om groot ruimtes te oorspan en vervolgens weer daaroor te bou. Sonder die uitvinding van die boog as draagkonstruksie sou baie van die enorme geboue uit die outyd soos die katedrale nie moontlik gewees het nie.

'n Alternatief vir 'n boog is die latei, 'n ingemesselde draagsteen of draagbalk. Sedert die uitvinding van gewapende en voorafgespanne beton word die boog deesdae nouliks gebruik.

Romeinse boë was gewoonlik sirkelvormig. In Europa word hierdie soort boë behalwe in kerke ook dikwels in brûe aangetref. In die Gotiese styl word daar dikwels van spitsboë gebruik gemaak.


Beeld:Treledsbåge.png|
Beeld:Rundbåge.png|ronde boog
Beeld:Segmentbåge.png|segmentboog
Beeld:Stigande båge.png|
Beeld:Lansettbåge.png|lansetboog
Beeld:Spetsbåge.png|spitsboog
Beeld:Skulderbåge.png|
Beeld:Trepassbåge.png|driepasboog
Beeld:Hästskobåge.png|hoefysterboog
Beeld:Korgbåge.png|korfboog
Beeld:Ellipsbåge.png|elipsboog
Beeld:Draperibåge.png|
Beeld:Kölbåge.png|akkoladeboog
Beeld:Karnisbåge.png|
Beeld:Tudorbåge.png|tudorboog
Beeld:Parabelbåge.png|paraboolboog


Kategorie:Boukunde
Akula

Die Russiese Akula duikboot is een van die grootste, stilste en bes bewapende duikbote in die wêreld. Dit blyk onderwater veel stiller te wees as soortgelyke Amerikaanse duikbote. Dit staan by NAVO bekend as die 'Tifoon'- duikboot. Die eerste groep Akula-duikbote is tussen 1982 en 1986 vervaardig, daarna die verbeterde Akula tussen 1986 en 1991, gevolg deur die Akula II wat na 1991 vervaardig word.

Die Akula het 'n dubbele boegstruktuur waarmee dit veel dieper kan duik as enige ander duikboot. Aan die stert is daar 'n boggel, waar 'n luistersensor op sleeptou gestoor word. As die boot begin vaar word die sensor uitgerol, tot 2 km agter die boot. Alle Akula-duikbote het 'n 533 mm-torpedobuis vir Tipe 53-torpedo's (soos die Shkval-torpedo) of SS-N-15 Starfish-missiele/torpedo's. In die 650 mm-torpedobuise word Tipe 65-torpedo's en/of SS-N-16 Stallion-torpedo's gelanseer.

Die gevorderde Akula en Akula II het op hul romp aan die buitekant nog ses ekstra 650 mm-torpedobuise.

Die Russiese Akula-duikbote is gewapen met ballistiese kernmissiele waarmee teikens tot 3 000 km vanaf lansering getref kan word. Rusland mag weens internasionale verdrae geen missiele uitvoer met 'n reikafstand van meer as 500 km nie.

NAVO-naam: Akula (Afrikaans: Haai)
Sowjet-projeknommer: 971
Sowjet-naam: Sjtsjoeka-B (Russies: Щука-Б)
Tipe boot: ядерная включенная субмарина (kernaangedrewe duikboot)
Huidige status

* Akula I - Drie van die sewe is operasioneel in diens.
* Akula Verbeterd - Almal (na bewering sewe bote) is operasioneel in diens.
* Akula II - Een van die vyf is operasioneel ontplooi. Slegs die Vepr is operasioneel in diens.
Akula in Hollywood

* In die rolprent Crimson Tide word 'n Akula deur 'n Amerikaanse Ohio-klas duikboot gekelder.
* Die Russiese Viper kelder 'n Engelse vliegdekskip in die roman Ghost Force deur Patrick Robinson.
* In Tom Clancy se Sum of All Fears het die Admiral Lunin die Amerikaanse USS Maine swaar beskadig.
* In die verfilming van Tom Clancy se The Hunt for Red October.
Eksterne skakels

Dangerous Waters: duikbootnabootser vir jou rekenaar

Kategorie:Duikbote
Kategorie:Russiese wapens
Napoleon II

Napoleon II, Die Hertog van Reichstadt (20 Maart 1811 – 22 Julie 1832) was die seun van Napoleon Bonaparte en vir 'n kort tydperk die tweede Keiser van Frankryk.

Napoleon Francois Joseph Charles was bekend vanaf sy geboorte as die Koning van Rome. Drie jaar na sy geboorte het die Eerste Franse Keiserryk tot 'n val gekom. In 1815 het die Franse raad hom erken as Keiser. Na die slag van Waterloo waar sy vader Napoleon I totaal verslaan is, was Napoleon tot die Oostenrykse hof beperk en het die titel Hertog van Reichstadt gebruik. Napoleon sterf aan tuberkulose in 1832.

In 1940 het Hitler sy oorskot aan Frankryk gegee as 'n geskenk en hy is te ruste gelê in Les Invalides in Parys.


Kategorie:Franse keisers
Kategorie:Franse politici
Kategorie:Geboortes in 1811
Kategorie:Sterftes in 1832
Les Invalides

duimnael|links|Lugbeeld van Les Invalides
Les Invalides (Frans: [lezɛ̃valid]) in Parys (Frankryk) bevat 'n museum met voorwerpe en monumente uit die militêre geskiedenis van Frankryk en is daarnaas ook 'n begraafplaas vir bekende oorlogshelde.
Geskiedenis

Koning Lodewyk XIV het Les Invalides gestig op 24 November 1670 as 'n hospitaal vir soldate. Die argitek was Liberal Bruant. Die museum bevat ook die graftoom van Napoleon Bonaparte.
Eksterne skakels

* Webwerf van die Franse Weermag se museum
* Bewoners van die Hotel des Invalides, 1673–1796
* Webwerf van die Nasionale Instituut des Invalides


Kategorie:Geboue en strukture in Parys
Kategorie:Museums in Frankryk
Kategorie:Kerkgeboue in Frankryk
Kategorie:Rooms-Katolieke kerkgeboue
Kategorie:Hospitale
Gansbaai

duimnael|links|160px|Gedenkplaat wat die vergaan van die Birkenhead gedenk.

Gansbaai is 'n klein dorpie in die Overberg-distriksmunisipaliteit in die Wes-Kaapprovinsie van Suid-Afrika, sowat 40 km vanaf Hermanus. Dit lê in dieselfde baai as Hermanus (nl. Walkerbaai), bekend vir sy walvisse, soos die noorkappers, wat vanaf Junie tot November gesien kan word. Die naam is afkomstig van die wilde ganse wat volop in die omgewing was. Die name van die vistreilers wys die verbintenis: Berggans, Sneeugans, Stormgans, Vleigans en Wildegans.
Geskiedenis

Die dorp se ontstaan gaan saam met die HMS Birkenhead wat 1852 by Danger Point vergaan het. 'n Paar van die oorlewendes het hulle hier gevestig en 'n sukkelbestaan gevoer. Die groot probleem was die groot afstande na die vismark. Daar het verligting gekom tydens die Tweede Wêreldoorlog toe die vraag na vitamien A groot was. Die vaalhaai, wat volop was in Gansbaai, is 'n bron van dié vitamien en 'n verwerkingsfabriek is gebou. Na die oorlog het die aanvraag gedaal en die vissers het weer 'n sukkelbestaan gevoer. In 1952 het die skoolhoof, JR Barnard, gehelp met die vestiging van 'n koöperatiewe vissery. Markte is gevind vir haaivleis en die haaivinne is uitgevoer na die Verre Ooste. Die hawe is ook groter gemaak en 'n vismeelfabriek is in 1963 gebou.

Gansbaai was in die 1960's 'n gewilde ongerepte vakansiebestemming met minimale dienste en grondpaaie.
Wapen

Gansbaai se munisipale raad het in 1963 'n wapen by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer: In blou, in die skildvoet 'n vuurtoring en in die skildhoof 'n vlieënde seemeeu van natuurlike kleur, die kante rond uitgesny van silwer elk belaai met 'n regopgeplaaste rooi vis.
Klimaat

Gansbaai se klimaat is matig. Die gemiddelde temperatuur is 14 °C. Die warmste maand is Desember, 18 °C, en die koudste Julie op 10° C. Die gemiddelde reënval is 864 millimeter per jaar. Die natste maand was Junie, 150 millimeter reën, en die droogste Desember op 14 millimeter.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Bron

* Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995.
Verwysings

Kategorie:Baaie van Suid-Afrika
Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Shkval

Die Shkval (Russies: шквал - wolkbreuk ) is 'n produkreeks torpedo’s ontwikkel in die 1960's in opdrag van die Sowjetunie se vloot. Dit is die vinnigste torpedo ter wêreld.
Vroegste ontwikkeling

Die prototipe-ontwikkeling van die torpedo het in die laat 1960's begin, onder leiding van die Oekraïnse ingenieur Mikhail Merkulov, aan die Instituut vir Hidrodinamika NII-24 te Kiev. Na 'n samesmelting in 1969 met ontwerpburo GSKB-47 - wat gespesialiseer het in vliegtuigbomme - het die ingenieurs eindelik aan die einde van die 1970's 'n eerste werkende prototipe van die Shkval aan die partyleierskap bekendgestel.
Tegniese moontlikhede

Die torpedo word gelanseer uit 'n 533 mm torpedobuis (soos op 'n Akula duikboot) met 'n lanseersnelheid van ongeveer 100 km/h. Kort hierna begin die reaksiemotor, om die torpedo op 'n gemiddelde snelheid van ongeveer 400 km/h te bring. Dié torpedo kan onderwater 'n topsnelheid van tot 530 km/h haal.

Die snelheid is moontlik deur die toepassing van 'n tegniek bekend as superkavitasie. Terwyl die torpedo beweeg vorm 'n groot lugborrel om sy neus wat die torpedo heeltemaal omsluit. Op die manier is daar nie direkte wrywing of waterkontak nie. Tegnies gesien beweeg die torpedo dan deur die water soos 'n onderwater vuurpyl.

Die Shkval is geskik om duikbote, skepe of selfs ander torpedos te vernietig. 'n Groot tekortkoming was dat die eerste modelle ongestuur was, maar die Shkval 2 het wel 'n geleidingstelsel. Die torpedo se koers kan onderweg ingrypend gewysig word.
Modelle

Daar is minstens drie modelle:

* VA-111 Shkval, die eerste, oorpronklike, ongeleide variant.
* Shkval 2, de huidige geleide variant.
* 'n "lite"-model bedoel vir die uitvoermark.

Die Shkval word vervaardig met 'n konvensionele plofkop maar 'n kernplofkop kan ook aangebring word.
Verspreiding

Onder president Poetin was die oorspronklike model van die wapen, die model VA-111, uitsluitlik aan die vyande van Amerika verkoop: Iran, Noord-Korea en Sirië. China beskik ook oor 'n veertigtal van die torpedos. Iran beweer dat hulle ten tye van toetse goeie resultate met die Shkval gehad het.

Die Verenigde State en Duitsland het hul eie superkavitasieprojek van stapel gestuur. Duitsland het in 2004 vir die eerste keer 'n superkavitasietorpedo geproduseer, onder die kodenaam Barracuda.

Kanada het selfs geprobeer om die Shkval 2 aan te skaf.
Operasionele gebruik

Geen Shkval is nog ooit operasioneel gebruik nie. Dit is waarskynlik dat die Russiese duikboot, die Koersk, gekelder is omdat daar 'n tegniese fout was toe 'n Shkval gelanseer is.

Kategorie:Wapens
Teenpous

duimnael|regs|280px|Teenpous Alexander V
regs|200px|duimnael|Teenpous & Pous Eugenius I

'n Teenpous, of anti-pous, is 'n persoon wat uit protes teen die verkiesing van 'n wettige pous deur 'n groep ontevredenes verkies word tot die leier van die Rooms-Katolieke Kerk. In bepaalde turbulente periodes van die geskiedenis van die Rooms-Katolieke Kerk is die wettige pous nie deur sommige groepe erken nie. Hulle kies dan hulle eie pous as teenpous. Die eerste teenpous was Hippolitus (217-235), wat gekies is as protes teen Pous Callixtus I.

Die mees verskeurende periode van teenpouse was die Westerse Skisma, van 1378 tot 1418.

Dit was nie altyd duidelik wie van die twee (of meer) mededingende pouse die wettige een was en watter die teenpous(e). Duidelikheid daaromtrent het eers later ontstaan.

Volgens die tradisionele geskiedskrywing was daar sedert 1449 geen teenpouse nie. Deesdae is daar egter drie teenpouse wat 'n mate van bekend verwerf het: Teenpous Petrus II (Manuel Alonso Corral, vanaf 2005), Teenpous Michael I (David Allen Bawdien, vanaf 1990), en Teenpous Pius XIII (Earl Lucian Pulvermacher, vanaf 1998). Al drie het egter aansienlik minder volgelinge as die vroeëre teenpouse.

Party van die teenpouse het hulle eie kardinale aangestel. Die kardinale word egter nie deur die Rooms-Katolieke Kerk erken nie en staan bekend as pseudo-kardinale.
Lys van Teenpouse

* Hippolitus, 217-235
* Novatianus, 251-258
* Felix II, 355-365
* Ursinus (Ursinicus), 366-367
* Eulalius, 418-419
* Laurentius, 498-499 en 501-506
* Dioscurus, 530
* Eugenius I, 654
* Theodorus II, 687
* Paschalis I, 687
* Theofilactus, 757
* Constantinus II, 767-768
* Filippus, 768
* Johannes VIII, 844
* Anastasius III, 855
* Christoforus, 903-904
* Bonifatius VII, 974 en 984-985
* Johannes XVI, 997-998
* Gregorius VI, 1012
* Silvester III, 1045
* Benedictus X, 1058–1059
* Honorius II, 1061–1064
* Clemens III, 1080 en 1084–1100
* Theodoricus, 1100–1101
* Albertus, 1101
* Silvester IV, 1105–1111
* Gregorius VIII, 1118–1121
* Celestinus II, 1124
* Anacletus II, 1130–1138
* Victor IV, 1138
* Victor IV, 1159–1164
* Paschalis III, 1164–1168
* Callixtus III, 1168–1178
* Innocentius III, 1179–1180
* Nicolaas V, 1328–1330
* Clemens VII (Robert van Genève), 1378–1394
* Benedictus XIII, 1394–1417
* Alexander V, 1409–1410
* Johannes XXIII, 1410–1415
* Clemens VIII, 1423–1429
* Teenpous Benedictus XIV, 1425 en 1429
* Felix V (Amadieus VIII van Savoje), 1439–1449
* Martinus IV, 1511–1513

Die belangrikste moderne teenpouse is:

* Gregorius XVII, van 1978 tot 2005 in Spanje
* Michael I, vanaf 1990 in die VS
* Pius XIII, vanaf 1998 in die VS
* Petrus II, vanaf 2005 in Spanje
Bronne

* Maxwell-Stuart, P.G. 1997. Chronicle of the Popes. London, Thames and Hudson. ISBN 0-500-01798-0
Verwysings