ਤੀਰਾਨਾ

ਤੀਰਾਨਾ (ਅਲਬਾਨੀਆਈ: Tiranë) ਅਲਬਾਨੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਗਰ ਹੈ। 2008 ਦੇ ਅਨੁਮਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਲੱਗਭੱਗ 9 ਲੱਖ ਹੈ। ਤੀਰਾਨਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸੁਲੇਜਮਨ ਪਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ 1614 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1920 ਇਹ ਨਗਰ ਅਲਬੇਨੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਾ। ਇਹ ਨਗਰ 1614 ਵਿੱਚ ਸੁਲੇਜਮਾਨ ਪਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1920 ਵਿੱਚ ਅਲਬੇਨੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਿਆ। ਤੀਰਾਨਾ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਇਸ਼ੇਮ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਅਤੇ ਤੀਰਾਨਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ 100 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਕਤਮ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲਾ ਬਿੰਦੂ 1, 828 ਮੀਟਰ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਮੁੱਖ ਨਦੀਆਂ ਯਹਾ ਵਲੋਂ ਹੋਕੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ: ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਤੀਰਾਨੇ। ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬਣਾਵਟੀ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਹਨ: ਤੀਰਾਨਾ ਝੀਲ, ਕੋਦਰ - ਕਾਮੇਜ ਝੀਲ, ਫਾਰਕਾ ਝੀਲ, ਅਤੇ ਟੁਫਿਨਾ ਝੀਲ। ਇਹ ਨਗਰ ਉਸੀ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਨੇਪਲਸ, ਮੈਡਰਿਡ, ਅਤੇ ਇਸਤਨਾਬੁਲ ਸਥਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਰੇਖਾ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਬੁਡਾਪੇਸਟ ਅਤੇ ਕਰਾਕੌਵ ਦੀ ਹੈ।
ਇਤਹਾਸ

ਤੀਰਾਨਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1614 ਵਿੱਚ ਆਟੋਮਨ ਜਨਰਲ ਸੁਲੇਜਮਾਨ ਪਾਸ਼ਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਸਜਦ, ਇੱਕ ਬੇਕਰੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੁਰਕ ਸਨਾਨਘਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।

20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਇਹ ਛੋਟੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਨਗਰ ਸੀ। 1910 ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ 12, 000 ਨਿਵਾਸੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਨਸੰਖਿਆ ਦੀ ਵਾਧਾ ਇਸ ਦੇ 1920 ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਨਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਜਿੱਥੇ ਉੱਤੇ ਲੁਸ਼ੰਜੇ ਦੁਆਰਾ ਆਰਜੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1944 ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਨੇਤਾ ਅਨਵਰ ਹੋਕਜਾ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਬਣਾਏ ਰੱਖਿਆ।

ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੇ ਅਖੀਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ 60, 000 ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਦਯੋਗਕ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਅਤੇ 1960 ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦੁੱਗਣੀ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਹੋਕੇ 1, 37, 000 ਪਹੁੰਚ ਗਈ। 1991 ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਅਭੂਤਪੂਰਵ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਲੋਂ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਲਬੇਨੀਆ ਤੋਂ) ਇੱਥੇ ਆਏ।

ਹਾਲ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਗਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਧਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਆਧਾਰਭੂਤ ਢਾਂਚਾ ਚਰਮਰਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੀਵਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੋਧਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਨਾਲ - 2 ਬਿਜਲੀ ਆਪੂਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਆਪੂਰਤੀ ਦੀ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਨਵੇਂ - 2 ਭਵਨਾਂ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਜਾਰੀ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦਾ ਵਾਧਾ, ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਅਨਿਅੰਤਰਿਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਆਵਾਜਾਈ। ਅਲਬੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾਤਰ ਕਾਰਾਂ ਯੂਰਪੀ ਮਾਨਕਾਂ ਉੱਤੇ ਖਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਉਤਰਦੀਆਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮਰਸਿਡੀਸ ਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਡੀਜ਼ਲ ਚਾਲਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਅਲਬੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਕਣ ਵਾਲੇ ਬਾਲਣ ਵਿੱਚ ਗੰਧਕ ਅਤੇ ਸੀਸੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਬਾਕੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਹੈ।
ਜਨਸੰਖਿਆ

ਸਤੰਬਰ 2008 ਵਿੱਚ, ਤੀਰਾਨਾ ਦੀ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਜਨਸੰਖਿਆ 6, 16, 396 ਸੀ।

1703 ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ 4, 000 ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ ਅਤੇ 1820 ਤੱਕ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਤਿਗੁਣੀ ਹੋਕੇ 12, 000 ਹੋ ਗਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਗਣਨਾ 1923 (1920 ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਨਾ, ਅਲਬੇਨੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਿਆ ਸੀ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਤੱਦ ਇੱਥੇ 10, 845 ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ।

1950 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜੀ ਵਲੋਂ ਉਦਯੋਗੀਕਰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1960 ਵਿੱਚ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਧਕੇ 1, 37, 000 ਹੋ ਗਈ।

1991 ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਅਭੂਤਪੂਰਵ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ। 1990 ਵਿੱਚ ਜਨਸੰਖਿਆ 3, 00, 000 ਸੀ, ਲੇਕਿਨ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਹੋਏ ਅਪ੍ਰਵਾਸਨ ਦੇ ਕਾਰਨ 2009 ਤੱਕ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਧਕੇ 9, 00, 000 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ।
ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ

ਤੀਰਾਨਾ, ਅਲਬਾਨਿਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਯੋਗਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। 1920 ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਲੋਂ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਈ ਨਵੇਂ ਪੇਸ਼ੇ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੇਸ਼ਾ ਹਨ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ, ਬਸਤਰ ਉਦਯੋਗ, ਔਸ਼ਧੀ ਉਦਯੋਗ, ਅਤੇ ਧਾਤੁ ਉਤਪਾਦ।

ਤੀਰਾਨਾ ਇੱਕ ਨਗਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣਾ 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਰੂੰ ਉਤਪਾਦਨ, ਚੀਨੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦ, ਲੋਹਾ, ਚਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਉਤਪਾਦ ਬਨਣ ਲੱਗੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੀਰਾਨਾ ਇੱਕ ਉਪਜਾਊ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ ਪ੍ਰਚੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦ ਉੱਗਿਆ ਸੱਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੇ 1749 ਵਿੱਚ ਵਿਏਨਾ ਨੂੰ 3, 10, 025 ਲਿਟਰ (2, 600 ਬੈਰਲ) ਜੌਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਤੰਮਾਕੂ ਦੇ 14, 000 ਪੈਕੇਟ ਨਿਰਿਆਤ ਕੀਤੇ। 1901 ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਜੈਤੂਨ ਦੇ 1, 40, 000 ਰੁੱਖ, 400 ਤੇਲ ਮਿਲੋ, ਅਤੇ 700 ਦੁਕਾਨੇ ਸਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਨਾ ਆਪਣੇ ਸੈਰ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਣ ਦੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਿਹੇ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਇਸ ਕੋਸ਼ਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਧਾਰਭੂਤ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧੱਕਾ ਲਗਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ

ਤੀਰਾਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਤੀਰਾਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜੋ 1957 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਰਕਾਰੀ ਭਵਨ ਅਤੇ ਸਾਮਾਜਕ ਭਵਨ ਵੀ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਅਲਬਾਨਿਆ ਵਿਗਿਆਨ ਸੰਸਥਾਨ, ਕਲਾ ਅਕਾਦਮੀ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਫੌਜੀ ਅਕਾਦਮੀ, ਆਂਤਰਿਕ ਮਾਮਲੀਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਸੰਸਥਾਨ, ਸੰਸਦ ਭਵਨ ਇਤਆਦਿ।
ਮੌਸਮ

ਤੀਰਾਨਾ ਦਾ ਮੌਸਮ ਭੂਮਧੀ ਹੈ। ਔਸਤ ਤਾਪਮਾਨ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ 2° ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੁਲਾਈ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ 31° ਤੱਕ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ਕ ਮਹੀਨੇ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਤੱਦ ਹਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਰਖਾ ਕੇਵਲ 3 ਸੈਮੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਆਦਰਤਾ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨੇ ਹਨ ਨਵੰਬਰ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ ਜਦੋਂ ਵਰਸ਼ਣ ਔਸਤ 19 ਸੈਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਿਮਾਪਤ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਤੀਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਸਿਫ਼ਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।