JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Pous Adeodatus

Adeodatus was die 77ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Hierdie pous word ook Adeodatus II genoem. Die verwarring het ontstaan omdat Pous Deusdedit ook Pous Adeodatus genoem is en hy dan Pous Adeodatus I sou wees. Die name 'Deusdedit' en 'Adeodatus' beteken dieselfde in Latyn, nl. 'deur God gegewe'. Dit het waarskynlik die verwarring veroorsaak.
Biografie

Pous Adeodatus is 'n Benediktynse monnik van die Sint Erasmusklooster in Celio by Rome. Hy is in Rome gebore, die seun van Jovinian. Op 11 April 672 volg hy Pous Vitalianus op en regeer tot sy dood op 17 Junie 676. Hy word opgevolg deur Pous Donus. Hy was bekend vir sy vrygewigheid vir die armes en die pelgrims.
Pontifikaat

Pous Adeodatus was voorstander van die kloosterlewe. Hy het die dissipline onder die monnike verbeter, verder gegaan met die onderdrukking van die Monotelitisme en het Venesië die reg gegee om self hulle doge te kies. Die pous het die keiser Konstantyn IV gesteun teen die troonrower Melezio. Daarvoor het hy die dankbaarheid en die agting van die keiser gekry.

Die pous het toestemming gegee vir die bou van die Sint Pietersklooster in Canterbury en hy het die Sint Erasmusklooster, waarvan hy voorheen ab was, laat vergroot.

Pous Adeodatus was die eerste pous wat sy amptelike handelinge gedateer het met die jaar van sy pontifikaat. Die gebruik is tans nog van krag.

Die pous was reeds 'n ou man toe hy tot pous verkies is en hoewel hy vir vier jaar regeer het, het hy nie daarin geslaag om die verskille tussen Rome, Konstantinopel en Ravenna te besleg nie.
Verering

Pous Adeodatus word as heilige in die Rooms-Katolieke Kerk vereer. Sy feesdag is op 17 Junie.
Bibliografie

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
* Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. bl. 62–63. ISBN 0300091656
* Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, bl. 47. ISBN 0500017980.
Eksterne skakels

*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Adeodatus
Adeodatus
Smaragtablet

Die smaragtablet van Hermes Trismegistus was een van die mees invloedryke dokumente in Alchemie. Volgens oorlewing is die werk toegedig aan Apollonios van Tyana 'n Griekse filosoof van die 1ste eeu n.C. Die oudste weergawe is in Arabies en dateer uit die 6de eeu n.C. wat deur 'n Christelike priester van Nablus vertaal is. Die dokument kom uit 'n boek "Kitâb sirr al-halîqa" (Die geheime boek van die skepping) deur Balinus. Balinus was die Arabiese naam vir Appolonius. Volgens die boek eien Appolonius nie self die outeurskap van die dokument nie. Hy beweer dat hy dit gevind het in die grafkelder van Hermes, in die hande van 'n ou man wat op 'n troon gesit het.

Die invloed van die dokument was hoofsaaklik te danke aan die gerug dat die dokument die somtotaal is van alle kennis.

Die smaragtablet bevat die volgende woorde:
Bronne

*2001, S. Martin, Alchemy and alchemists, bladsy 20, 21
*2007, C. Rebisse, Rosicrucian History and Mysteries, Antenaeum Press Ltd, bladsy 29.


Kategorie:Alchemie
Honsjoe

Honsjoe (Japannees: 本州, Honshū / Honsyū, [hoꜜɯ̃ɕɯː], , letterlik: "Hoofeiland" of "Hoofprovinsie") is die grootste en mees bevolkte eiland van Japan. Dit is suid van Hokkaido, wat aan die ander kant van die Tsoegaroe-seestraat geleë is, noord van Sjikokoe aan die ander kant van die Binnelandse See en noordoos van Kioesjoe aan die ander kant van die Kanmon-seestraat. Dit is die sewende grootste eiland ter wêreld volgens oppervlakte en die eiland met die tweede grootste bevolking ter wêreld ná Java. In Honsjoe se suidooste is Tokio, Japan se hoofstad en grootste stad, geleë.

duimnael|links|Tokio, [[Japan se hoofstad en grootste stad op Honsjoe]]
Honsjoe vorm saam met Hokkaido, Kioesjoe en Sjikokoe die vier hoofeilande van die Japanse Argipel tussen die See van Japan in die weste en die oop Stille Oseaan in die ooste. Dié eiland grens in die noordweste aan die See van Japan, in die ooste aan die oop Stille Oseaan en in die suide aan die Filippynse See.

Honsjoe is ongeveer 1 300 km lank en wissel in wydte tussen 50 en 230 km met 'n totale oppervlakte van 225 800 km², omtrent 60% van die totale oppervlakte van Japan. Dit is groter as die eiland Groot-Brittanje en effens groter as die Amerikaanse deelstaat Minnesota. Honsjoe se kuslyn is 5 450 km lank.

Honsjoe is bergagtig en vulkanies en loop gereeld onder aardbewings deur. Die Groot Kanto-aardbewing het Tokio byvoorbeeld in September 1923 erg beskadig. Die hoogste bergpiek op dié eiland is die aktiewe vulkaan Foedji teen 3 776 m, wat dit die wêreld se sewende hoogste eiland maak. Honsjoe het talle riviere insluitend die Shinanorivier, Japan se langste rivier. Dié eiland se klimaat is gematig, maar daar is 'n merkbare verskil tussen die oostelike en suidelike kant en die westelike en noordelike (See van Japan-kus) kant. 'n Bergreeks loop oor die hele lengte van Honsjoe. Benewens Foedji is die Japannese Alpe 'n belangrike landmerk van Honsjoe. Honsjoe se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Eilande van Japan
Kategorie:Vulkaniese eilande
Japannese Argipel

duimnael|Nasa-Satellietbeeld van Japan in 1999
Die , wat die eilandnasie Japan vorm, strek van noord tot suid langs die ooskus van Asië, met die Stille Oseaan aan die ooste en die See van Japan in die weste. Die term Tuiseilande is teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog gebruik om die gebied van Japan te definieer waartoe die land se soewereiniteit en grondwetlike heerskappy van die Keiser beperk sou word. Die term word ook vandag gebruik om 'n onderskeid te tref tussen die argipel en Japan se kolonies en ander gebiede in die eerste helfte van die 20ste eeu.

Die argipel bestaan uit meer as 3 000 eilande, insluitend die vier hoofeilande. Die Japannese Argipel se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel. Saam met Foedji vorm die Japannese Alpe die belangrikste gebergtes van die Japannese Argipel.
Die vier hoofeilande

Die hoofeilande van noord na suid is:
* Hokkaido
* Honsjoe
* Sjikokoe
* Kioesjoe
Die Noordelike Streke

Die Koerile-eilande is 'n reeks vulkaniese eilande onder Russiese beheer wat vir ongeveer 1 300 km noordoos van Hokkaido, Japan, strek tot by die Kamtsjatka-skiereiland, Rusland, wat die See van Ochotsk van die Noordelike Stille Oseaan skei. Daar is altesaam 56 eilande en baie rotse. Japan maak aanspraak op die suidelikste Koerile-eilande wat ná die Tweede Wêreldoorlog deur Sowjetmagte beset is. Japan verwys na die eilande as die Noordelike Streke (北方領土 Hoppō Ryōdo) of Suidelike Chishima (南千島 Minami Chishima). Die eilande wat die onderwerp van die gebiedsgeskil is:
* Kunashir in Russies (Кунашир) of Kunashiri in Japannees (国後島)
* Iturup in Russies (Итуруп) of Etorofu in Japannees (択捉島)
* Shikotan in beide Russies (Шикотан) en Japannees (色丹島)
* Die Habomairotse in beide Russies (Хабомай) en Japannees (歯舞諸島)
Eilande in die See van Japan

Die eilande in die See van Japan:
* Rotse van Liancourt (Takeshima) – omstrede tussen Japan en Suid-Korea
* Oki
* Okushiri
* Rishiri
* Rebun
* Sado
* Terui
* Todo-eiland
* Yagishiri
* Mitsukejima
Eilande in die Stille Oseaan

* Izu-eilande
** Aogashima
** Hachijō
** Izu Ōshima
** Kōzu
** Miyake
** Mikura
** Niijima
** Shikine
** Toshima
** Tori Shima
* Ogasawara-eilande
** Chichi
** Haha
** Iwo Jima
** Minami Torishima (Marcus-eiland)
** Okino Torishima (Parece Vela)
* Enoshima
Eilande om Kjoesjoe

Meeste van die eilande is in die Oos-Sjinese See
* Amakusa
* Gotō-eilande
* Hirado
* Hashima
* Iki
* Koshiki
* Tsushima
Ryukyu-eilande

* Amami Ōshima
* Miyako
* Okinawa-eiland (Okinawan-hoofeiland)
* Senkaku-eilande – omstrede tussen Japan en China
* Tanegashima
* Yaeyama-eilande
** Iriomote
** Ishigaki
* Yaku
* Daito
Eilande in die Binnelandse See

* Awaji
* Etajima
* Itsukushima (populêr bekend as "Miyajima")
* Shōdoshima
Eilande in mere

* Daikon-eiland
Kunsmatige eilande

* Chūbu Centrair-Internasionale lughawe
* Desjima
* Kansai Lughawe
* Kobe-Lughawe
* Odaiba
* Hawe-eiland
* Rokko-eiland


Kategorie:Argipels

Kategorie:Vulkaniese eilande
Inkunabel

duimnael|200px|Valerius Maximus, gedruk in [[Mainz deur Peter Schöffer, 18 Julie 1471]] Die term inkunabel of wiegdruk (afgelei van die Latynse onsydige meervoudsvorm incunabula "wiege") verwys na gedrukte skrifte uit die vroeë tydperk van die boekdrukkuns wat tot en met 31 Desember 1500 vervaardig is. Daar is sowat 29 000 verskillende wiegdrukke waarvan na raming 'n half miljoen eksemplare bewaar gebly het.


Kategorie:Letterkunde
Kategorie:Renaissance
Sint-Elmusvuur

duimnael|Sint-Elmusvuur op 'n skip ter see

Sint-Elmusvuur is 'n elektriese weerverskynsel waartydens gloeiende plasma gevorm word deur korona-ontlading van 'n geaarde voorwerp in 'n atmosferiese elektriese veld. Sint-Elmusvuur is vernoem na Sint Erasmus van Formiae, die beskermheilige van matrose. Die verskynsel het soms op skeepsmaste tydens donderstorms voorgekom en is deur matrose met bygelowige ontsag gade geslaan, vandaar die naam.
Eksterne skakels

*


Kategorie:Elektrisiteit
AMD

Advanced Micro Devices, Inc. (Afrikaans: gevorderde mikro-apparate) (verkort AMD) is 'n Amerikaanse vervaardiger van halfgeleiertoestelle gesetel in Sunnyvale, Kalifornië. Die besigheid is gestig deur 'n groep voormalige werkers van Fairchild Semiconductor, ingesluit in die groep is Jerry Sanders, Edwin Turney, John Carey, Sven Simonsen, Jack Gifford en drie lede van Gifford se span, Frank Botte, Jim Giles, en Larry Stenger. Die huidige voorsitter is John E. Caldwell.

AMD is die wêreld se tweede grootste vervaardiger van x86-gegronde verwerkers asook die wêreld se derde grootste verskaffer van grafiese verwerkingseenhede, nadat hulle vir ATI in 2006 oorgekoop het. AMD het ook 21% aandele in Spansion, 'n verskaffer van nie-vlugtige flitsgeheue.

Hulle het die AMD Fusion-tegnologie in 2006 bekend gestel.


Kategorie:Rekenaars
Flytoget

duimnael|links|'n Flytoget-hoëspoedtrein in Oslo se hoofstasie Flytoget (Afrikaans: "Lughawe-sneltrein") is 'n hoëspoedtreindiens wat die Oslo-lughawe in Gardermoen met die Noorse hoofstad Oslo verbind. Die treindiens word deur die maatskappy Flytoget AS op die Gardermobanen-hoëspoedtrajek bedryf. Treine bereik 'n maksimale snelheid van 210 kilometer per uur sodat die reistyd tussen Oslo se hoofstasie (Oslo Sentralstasjon, Oslo S) en die lughawe tot 19 minute verkort word. Treine vertrek op werkdae elke tien minute (behalwe vir Saterdae wanneer treine slegs elke twintig minute vertrek).

Die hoëspoedtreindiens is in 1998 ingestel nadat Oslo se internasionale lughawe vanuit Fornebu na Gardermoen, 'n landelike gebied noord van die stad, verskuif is. Dit is tans die enigste hoëspoedtreindiens in die land.

Sowat die helfte van die treine loop sonder om te stop tussen die lughawe en Oslo S, terwyl die ander treine ook voorstede in die ooste en weste van Oslo op die spoorlyn Gardermoen - Lillestrøm - Oslo S - Nationalteateret - Skøyen - Lysaker - Sandvika - Asker bedien. Sowat 'n derde van alle passasiers van Oslo-lughawe ry op die Flytoget-treine, en die treindiens het sodoende die grootste markaandeel van alle lughawe-treine ter wêreld. Die treinvloot bestaan uit 16 BM71 elektriese eenhede wat deur Adtranz (tans 'n dogtermaatskappy van die Kanadese vervaardiger Bombardier) gebou is.
Geskiedenis

duimnael|250px|'n Flytoget-trein in die Nationalteateret-stasie
Toe die Noorse parlement, die Stortinget, in 1992 die besluit geneem het om 'n nuwe lughawe in Gardermoen te bou het hulle hul ten gunste van treine as die hoofsaaklike vervoermiddel uitgespreek en sodoende die bou van nuwe hoëspoedtrajekte en -treine asook die integrasie van die lughae se stasie in die hoofterminaalgebou bevorder.

Boubedrywighede het in 1994 begin en was in 1999 voltooi. 66 kilometer se nuwe hoëspoedspoorweë is gebou waarvan 13,8 kilometer deur die Romeriksporten-tonnel loop. In 1997 is naas ander tegniese probleme lekkasies in die tonnel ontdek sodat die projek vertraag is en koste gestyg het.

Op 8 Oktober 1998 is die Oslo-lughawe in Gardermoen (OSL) saam met 'n gedeelte van die trajek noord van Lillestrøm ingewy, maar die Lughawe-sneltrein was gedwing om verby Romeriksporten te ry. Die treindiens is eers met die tonnel se inwyding op 22 Augustus volledig in bedryf gestel.

Die treindiens is oorspronklik deur die maatskappy NSB Gardermobanen AS bedryf, 'n dogtermaatskappy van die Noorse Spoorweë (Norges Statsbaner). In 2001 is die maatskappy egter deur die Noorse Departement van Handel oorgeneem, en die naam is gewysig tot Flytoget AS.
Verwysings
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Flytoget


Kategorie:Noorse maatskappye
Kategorie:Spoorvervoer
Hurtigruten

duimnael|300px|regs|MS Polarlys – 'n plesierboot van Hurtigruten se "Nuwe Generasie" met die huidige amptelike kleureduimnael|300px|regs|MS Nordstjernen (1956)
Hurtigruten ([hʉrtirʉtən], Nynorsk: Hurtigruta, letterlik "Die snel veerdiens") is 'n gekombineerde veer- en vragbootdiens wat in 1893 op inisiatief van die Noorse regering ingestel is om die stede en dorpe langs Wes- en Noord-Noorweë se meer as 2 700 kilometer lange kuslyn met mekaar te verbind. Dit neem die huidige plesierboote sowat ses en 'n half dae om die roete te voltooi wat vanweë sy natuurskoon naas sy oorspronklike funksie as pos- en vragdiens lankal 'n gewilde toeriste-trekpleister geword het. Die plesierboote doen in die somer ook kusgebiede soos die Trollfjord en Geirangerfjord aan, en die hoogtepunte van die reis sluit naas die fjordlandskap ook die historiese Hanse-handelspos Bergen en die Lofoten-eilande in.

19de eeuse rederye het die roete langs die ruwe en dramatiese kuslyn veral tydens die lang en donker Noorse winter as minder aantreklik beskou, en aanvanklik was net een maatskappy, Vesterålens Dampskibsselskab A/S bereid om 'n gereelde veerdiens aan te bied. Die diens was veral daarop gemik om die stadige posvervoer tussen Sentraal-Noorweë en noordelike stede soos Hammerfest deur 'n posskipdiens te vervang - die posvervoer het nou slegs sewe dae in plaas van drie weke in die somer en tot by vyf maande in die winter geneem.

Nadat Vesterålens veerdiens 'n sukses geword het, het ook verskeie ander rederye aansoek om konsessies gedoen, en die diens is uitgebrei tot die huidige roete tussen Bergen in die suidweste en Kirkenes in die uiterste noordooste van die land. 'n Vloot van elf skepe verseker dat elkeen van die 34 hawens twee keer per dag aangedoen word - een keer deur skepe op die noordwaartse roete (Nordgående) en een keer deur skepe op die suidwaartse roete (Sørgående).

In die 1980's het die rol van Hurtigruten geleidelik begin verander nadat subsidies besnoei is en rederye die klemtoon op toerisme begin lê het. Nuwe en groter luukse skepe met jacuzzi-borrelbaddens, kroeë, restourante en ander geriewe vir toeriste is in bedryf gestel. Hurtigruten fungeer egter nog steeds as 'n belangrike veer- en vragbootdiens vir Noorse klante.

Die laaste twee onafhanklike rederye, Ofotens og Vesterålens Dampskibsselskab (OVDS) en Troms Fylkes Dampskibselskap (TFDS), het op 1 Maart 2006 saamgesmelt en hul naam gewysig tot Hurtigruten Group. Sedert April 2007 staan die redery bekend as Hurtigruten ASA. Naas die tradisionele veerdiens langs die Noorse kuslyn het die nuwe redery ook veerbote en hoëspoed-veerbootdienste in ander dele van die land in bedryf gestel en bied tans ook plesiervaarte na Groenland, Suid-Amerika en Antarktika aan.
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Hurtigruten
* Hurtigruten: Explore beautiful Norway... 'n blog oor die Hurtigruten

Kategorie:Ekonomie van Noorweë
Ålesund

Ålesund is 'n stad en munisipaliteit (Noors: kommune) in die Noorse provinsie (fylke) Møre og Romsdal, sowat 236 kilometer noordoos van Bergen, met 'n oppervlakte van 98 vierkante kilometer en 41 833 inwoners (2008).

Ålesund is 'n seehawe en staan onder meer bekend vir sy unieke Art Nouveau-boustyl met torings, toringspitse en fantasieryke versierings op sy fasades. Ålesund het sy boustyl aan die verwoestende brand van die jaar 1904 te danke wat die hele stadsentrum vernietig het. Die jong Noorse argitekte, wat by die heropbou betrokke was, is deur die destyds moderne Art Nouveau-boustyl asook nasionale en nasionaal-romantiese impulse beïnvloed.

Ålesund het sodoende 'n unieke plek in die Noorse argitektuurgeskiedenis en het saam met ander Europese stede soos Glasgow, Nancy, Wene, Barcelona, Brussel en Riga in die Réseau Art Nouveau Network saamgesluit, 'n vereniging van stede met beduidende kwartiere en geboue in die Art Nouveau-styl.
Geskiedenis

duimnael|links|250px|Ålesund in die winter van 2005
Die eerste historiese verwysing na Ålesund dateer uit die middel van die 15de eeu toe Bergense koopmans die nedersetting as 'n seehawe op hulle roete na die noorde gebruik het. In 1848 het Ålesund stadstatus gekry. As een van die beduidendste visseryhawens in Noorweë en die land se grootste uitvoerhawe vir stokvis het die stad vinnig gegroei.

Snags op 23 Januarie 1904 het 'n verwoestende brand groot dele van Ålesund in 'n puinhoop verander. Die brand, wat deur 'n omgegooide petrollamp veroorsaak is, het sestien ure lank gewoed en 850 houthuise vernietig. Net een mens het sy lewe verloor, maar meer as 10 000 inwoners is dakloos gelaat.

Die heropbou van Ålesund is onder meer deur die Duitse keiser Wilhelm II, 'n gereelde besoeker aan Noorweë, gefinansieer. Die Duitse monarg het onmiddellik ná die ramp hulpvoorrade soos lewensmiddele, medikamente en boumateriale na Noorweë gestuur. Die Duitse skepe het ook as eerste noodbehuising vir dakloses gedien.

Die stad is binne 'n tydperk van sewe jaar met steengeboue herbou wat deur twintig boumeesters en dertig Noorse argitekte ontwerp is. Die Noorse argitekte het hul opleiding vooraf in Trondheim en Berlyn gekry en inspirasies van dwarsoor Europa opgeneem. Ter ere van die Duitse keiser dra een van Ålesund se strate nog steeds die naam Keiser Wilhelm Gate.
Eksterne skakels

;Toerisme
----
* Visit Ålesund
;Argitektuur
----
* Atlantic Art Nouveau


Kategorie:Nedersettings in Noorweë
Dagur B. Eggertsson

Dagur Bergþóruson Eggertsson (* 19 Junie 1972) is 'n Yslandse politikus en beklee sedert 16 Junie 2014 die amp van burgemeester (Yslands borgarstjóri) van die Yslandse hoofstad Reykjavík. Hy het dié amp ook tussen 16 Oktober 2007 en 21 Januarie 2008 beklee. Hy is ook die voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese Samfylkingin (Alliansie) in die stadsraad van Reykjavík.

Dagur is 'n boorling van Oslo en het in Reykjavík se Árbæjar-kwartier grootgeword. Hy is 'n arts van beroep en is sedert 2002 'n lid van Reykjavík se stadsraad. Dagur is ook die skrywer van 'n biografie oor die voormalige eerste minister van Ysland, Steingrímur Hermannsson, wat tussen 1998 en 2000 in drie boekdele verskyn het.

Nadat die Liberale en die Onafhanklikheidsparty in Januarie 2008 in die stadsraad van Reykjavík in 'n koalisie verenig het, is Ólafur F. Magnusson as nuwe burgemeester verkies. Dagur B. Eggertsson is op 28 Maart 2009 as vise-voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese Alliansie verkies.
Verwysings
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Reykjavík


Kategorie:Yslandse politici
Kategorie:Burgemeesters
Kategorie:Geboortes in 1972
Kategorie:Lewende mense
Lize Beekman

Lize Beekman is 'n Afrikaanse sangeres en liedjieskrywer. Sy het op 3-jarige ouderdom aangekondig dat sy eendag haar eie liedjies gaan skryf. Op 12 is haar eerste lied, Like an Eagle, deur die Country-sanger Clive Bruce opgeneem. Beekman se lied, ’n Sonneblom uit Bethlehem, wat deur Laurika Rauch opgeneem is, is in 2002 gedurende die GMT Awards as Lied van die Jaar genomineer. Van haar ander treffers sluit in: Draadkar oor die see, Suidlandgebed en Ek het 'n boer sien dans. Sy het haar eerste solo-uitstalling in 2013 gehou.
Diskografie

* Ek Was Al Daar DVD, 2010 SELECT
* Sit 'n Bietjie Langs My, 2008 Lize Beekman
* Lize Beekman – Lullabies, 2007 BOWLINE
* Draadkar Oor Die See, BOWLINE
* Iemand Het Gesê, 2004 JNS
* Cake, 2000 JNS
* Eyes Of A Child, 1997
Sien ook

* Lys van Suid-Afrikaanse musikale kunstenaars
Verwysings
Eksterne skakels

* Lise Beekman se tuisblad
*


Kategorie:Suid-Afrikaanse musici
Kategorie:Geboortes in 1974
Kategorie:Lewende mense
Reine

duimnael|250px|links|Reine in 2005
duimnael|250px|links|Reine soos gesien vanuit die bergspits Reinebringen
Reine is 'n dorp in Noorweë met 329 inwoners. Die nedersetting dien as die administratiewe sentrum van die Moskenes-munisipaliteit en het al in 1743 'n beduidende handelsentrum geword. Ondanks sy afgeleë ligging het Reine tot 'n belangrike toeristebestemming ontwikkel, en 'n foto met 'n uitsig oor Reine is op die voorblaaie van 'n aantal reisgidse en reisbrosjures gebruik.
Ligging

Die dorpsgebied van Reine het op 'n aantal eilande uitgebrei, en vanweë sy ligging en natuurskoon word dit as die mooiste vissersdorp op die Lofoten-argipel beskou. Die dorpskern lê op 'n skiereiland in die Reinefjord. Reine word vanaf die weste tot by die noordooste deur berge omring. Die bergspits Reinebringen bied 'n pragtige uitsig oor die dorp en die berge, eilande en fjorde in sy omgewing.
Geskiedenis en ekonomie

Die plaaslike Sverdrup-gesin het al sedert die jaar 1743 'n belangrike rol in Reine se ekonomie gespeel. Die klein dorpskerk is in 1891 deur Hartvig Sverdrup gebou, en die Sverdrup-begraafplaas lê langsaan die kerk.

Die Sverdrups is nog steeds die belangrikste werkgewer in Reine. Die ou vistraanfabriek in Reine is lankal gedemonteer, en toerisme en die uitvoer van stokvis vorm tans die ekonomiese basis van die dorp.
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in Noorweë
Prefekture van Japan

duimnael|Kaart wat die 47 prefekture van Japan vertoon.

Die prefekture van Japan is Japan se 47 sub-nasionale jurisdiksies. Dit bestaan uit een metropool (都 to), Tokio; een rondgang (道 dō), Hokkaido; twee stedelike prefekture (府 fu), Osaka en Kioto; en 43 ander prefekture (県 ken). In Japannees word algemeen na hulle verwys as todōfuken (都道府県). Prefekture is regeringsliggame wat groter as stede en dorpe is. Elke prefektuur word gelei deur 'n direk verkose goewerneur en 'n enkelkamerparlement.
Moonlander

duimnael|Moonlander
duimnael|181px|
Die Moonlander is 'n elektriese musiekinstrument wat in 2007 deur die Nederlander Yuri Landman gemaak is vir Sonic Youth in New York.
Bronne

* Artikel op spunk
* 9 Mb Pdf afgelaai Engelstalige artikel in die Amsterdam Weekly vol. 4 uitgawe 35, 30 Aug — 5 Sept, 2007
* Persberig op www.new-frontiers.nl, 23-08-2007
* Artikel op Pitchfork Media, 28-09-2007
* Artikel op www.electric-guitar-review.com
Sien ook

* Lys van musiekinstrumente

Kategorie:Musiekinstrumente

en:Yuri Landman#Moonlander