Johor

Johor (sebutan dalam loghat tempatan: Joho, ), juga dikenali rasminya sebagai Johor Darul Ta'zim (Jawi: ) ialah sebuah negeri dalam persekutuan Malaysia, terletak di hujung selatan Semenanjung Tanah Melayu. Johor bersempadan darat dengan negeri-negeri Pahang di utara serta Melaka dan Negeri Sembilan di barat lautnya. Johor juga berkongsi sempadan maritim dengan Singapura di selatan dipisahkan Selat Tebrau dan Indonesia di barat dipisahkan Selat Melaka. Menurut bancian setakat tahun 2023, jumlah penduduk negeri Johor ialah 4,100,900 orang, menjadikannya negeri kedua yang terbesar dengan jumlah penduduknya, selepas Selangor. Pusat kegiatan ekonomi utama dan ibu kota negeri ini adalah Johor Bahru yang terletak di pesisiran selatan, Kota Iskandar ialah pusat pentadbiran kerajaan negeri, dan Muar berfungsi sebagai bandar diraja.

Ekonomi Johor sebahagian besarnya berasaskan kepada sektor perkhidmatan dan pembuatan. Negeri ini mempunyai keluaran dalam negara kasar (KDNK) tertinggi di Malaysia di luar Lembah Klang, menjadikannya negeri yang mempunyai ekonomi kedua terbesar negara, selepas Selangor. Sejak tahun 2023, Johor telah menjadi penyumbang perdagangan terbesar negara dalam kalangan semua negeri di Malaysia. Negeri ini juga merupakan hab logistik utama di Malaysia, yang menempatkan Pelabuhan Tanjung Pelepas, pelabuhan ke-15 paling sibuk di seluruh dunia. Johor Bahru juga merupakan bandar utama dalam koridor pembangunan Iskandar Malaysia yang meliputi sebahagian besar kawasan selatan Johor, ia merupakan zon ekonomi khas pertama dan terbesar negara mengikut nilai pelaburan.

Islam merupakan agama rasmi sepertimana termaktub dalam Undang-undang Tubuh Kerajaan Johor pada tahun 1895, tetapi agama-agama lain boleh diamalkan secara bebas. Bahasa Melayu Johor-Riau telah diterima sebagai bahasa rasmi negeri sejak 1914.

Johor mempunyai kepelbagaian pada sudut etnik, budaya dan bahasa. Negeri ini terkenal dengan tarian tradisional zapin. Ketua negeri ialah Sultan Johor, manakala ketua kerajaan ialah Menteri Besar. Sistem kerajaan negeri Johor mengambil contoh daripada sistem parlimen Britain, dengan pentadbiran negeri dibahagikan kepada daerah-daerah pentadbiran. Johor mempunyai kepelbagaian hutan hujan tropika serta beriklim khatulistiwa. Rupa bentuk muka bumi fizikal Johor secara amnya adalah rata, dan kawasan tanah tinggi negeri ini terdiri daripada gugusan-gugusan inselberg dan massif oleh kerana lokasinya yang terletak di kaki bukit selatan Banjaran Tanah Sari yang meliputi dari selatan Myanmar dan Thailand, dengan Gunung Ledang sebagai titik tertinggi di negeri tersebut.
Etimologi

thumb|Mahkota Diraja di Istana Bukit Serene, Johor, yang digelar "Permata"
Kawasan ini pertama kali dikenali oleh penduduk utara Siam sebagai Gangganu atau Ganggayu (Perbendaharaan Permata) kerana banyaknya batu permata berdekatan Sungai Johor. Peniaga Arab merujuknya sebagai Jauhar ( "permata") dipinjam dari yang juga bermaksud "batu permata" atau "permata". Apabila orang tempatan mendapati sukar untuk menyebut perkataan Arab dalam dialek tempatan, nama itu kemudiannya menjadi Johor. Sementara itu, kelompok Jawa Lama Nagarakretagama menamakannya sebagai kawasan Ujong Medini (akhir tanah) kerana ia titik paling selatan di daratan Asia. Nama lain melalui penulis Portugis, Manuel Godinho de Erédia, merujuk kepada pelayaran Marco Polo ke Ujong Tanah (akhir tanah Semenanjung Tanah Melayu) pada tahun 1292. Kedua-dua Ujong Medini dan Ujong Tanah telah disebutkan sejak sebelum penubuhan Kesultanan Melaka. Sepanjang tempoh tersebut, beberapa nama lain juga wujud seperti Galoh, Lenggiu dan Wurawari. Di dalam sebuah buku Undang-Undang Siam yang berjudul Kot Monthiera Ban pada tahun 1438 , Johor disebut sebagai Wurawuri atau Warawari yang membawa maksud air yang jernih. Raja Wurawuri menaiki takhta pada tahun 1435 dan pada masa itu Wurawuri berada dibawah jajahan takluk Siam. Johor juga dikenali dengan gelaran Arabnya iaitu دار التعظيم (Darul Ta'zim) atau "Tempat Tinggal yang Bermaruah".
Sejarah
Prasejarah

Terdapat satu tapak prasejarah Neolitik di Johor yang telah dikenalpasti terlebih dahulu (iaitu sebelum perang dunia kedua oleh pengkaji tempatan dan Inggeris) sebagai Tanjung Bunga. Tapak tersebut terletak di salah sebuah anak sungai yang mengalir ke Selat Johor dan bertentangan dengan muara Sungai Berih di Pulau Singapura. Tapak prasejarah di pesisir perairan Johor ini ditemui seacra tidak sengaja di mana alat-alat batu ditemui di atas permukaan tanah di tapak tersebut oleh Engku Abdul Aziz dan selepas penemuan awal itu, ianya diikuti dengan lawatan H.D. Collings ke kawasan tersebut. Tapak itu kemudian dikaji secara atur oleh Collings pada tahun 1938.

Loceng gangsa yang dianggarkan dari tahun 150 M telah dijumpai di Kampong Sungai Penchu ​​berhampiran Sungai Muar. Ia dijumpai secara tidak sengaja oleh penduduk ketika meratakan tanah. Loceng ini dipercayai telah digunakan sebagai objek upacara dan bukan objek perdagangan sebagaimana loceng lain dengan dekorasi yang sama ditemukan di Wilayah Battambang, Kemboja, yang menunjukkan bahawa kawasan pesisir laut Melayu berhubung dengan Funan, dengan loceng menjadi hadiah dari kerajaan awal di tanah besar Asia kepada ketua tempatan di Semenanjung Tanah Melayu. Loceng ini dihasilkan dalam anggaran sekitar tahun 150 Masihi seiring dengan perkembangan kerajaan Funan. thumb|Kota Gelanggi yang masih hangat diperdebatkan dari sudut lokasi kedudukannyaSatu lagi penemuan arkeologi yang penting ialah bandar lama yang hilang di Kota Gelanggi, yang ditemui dengan jejak berikut yang diterangkan dalam manuskrip Melayu lama yang dimiliki oleh Stamford Raffles. Artifak yang terkumpul di kawasan tersebut telah memperkuat tuntutan tentang kewujudan penempatan manusia awal di negeri ini. Dakwaan Kota Gelanggi sebagai pusat penempatan pertama dipertikaikan oleh kerajaan negeri Johor, dengan bukti lain daripada kajian arkeologi yang dijalankan oleh yayasan warisan negeri sejak tahun 1996 yang menyatakan bahawa bandar bersejarah itu sebenarnya terletak di Daerah Kota Tinggi sama ada di Kota Klang Kio atau Ganggayu. Lokasi sebenar bandar kuno masih belum didedahkan, tetapi dikatakan berada di dalam hutan simpan 14,000 hektar (34,595 ekar) di mana Sungai Lenggiu dan Madek terletak. Berdasarkan rekod-rekod dalam Sejarah Melayu antaranya Sulalatus Salatin karangan Tun Sri Lanang, setelah menakluk Gangga Negara , Raja Suran dari Kerajaan Nakhon Si Thammarat, Siam telah berlayar ke Ganggayu. Semenjak zaman purba, sebahagian besar kawasan pesisir pantai Semenanjung Melayu mempunyai penguasa mereka sendiri, tetapi semuanya berada di bawah bidang kuasa Siam.
Kesultanan Johor Lama (1528–1830)

thumb|Felda Sungai Sayong terletak berhampiran dengan Sungai Sayong , ibu kota Kesultanan Johor Lama sekitar tahun 1535-1540

Selepas kejatuhan Melaka pada tahun 1511 kepada Portugis, Kesultanan Johor Lama telah diasaskan oleh putera Sultan Mahmud Shah, Sultan Alauddin Riayat Shah II, pada tahun 1528 ketika baginda memindahkan pusat pentadbiran ke Sungai Johor dan mendirikan kediaman dirajanya di Johor Lama (kini terletak di bawah daerah Kota Tinggi). Johor menjadi sebuah empayar yang merangkumi Semenanjung Tanah Melayu selatan, Kepulauan Riau (termasuk Singapura), Kepulauan Anambas, Kepulauan Tambelan, Kepulauan Natuna, sebuah wilayah di sekitar Sungai Sambas di barat daya Borneo (kini di Kalimantan Barat) dan Siak di Sumatera serta Pahang, Aru dan Campa sebagai sekutunya. Kerajaan ini pernah bercita-cita untuk mengambil semula Melaka dari Portugis. Kesultanan Aceh di Sumatera Utara memiliki cita-cita yang sama yang menyebabkan perang tiga segi di antara mereka.

Semasa peperangan, pusat pentadbiran Johor berpindah beberapa kali berpandukan strategi ketenteraan dan mengekalkan kuasa perdagangan di rantau ini. Pusat pemerintahan Johor pada mulanya terletak di Pekan Tua atau Pasir Raja. Pada tahun 1529, Sultan Alauddin Riayat Shah II telah memindahkan pusat pentadbirannya ke Kota Kara yang merupakan kawasan kubu pertahanan sementara. Pada tahun 1535, ibu kota pemerintahan telah beralih ke Kota Sayong yang kemudiannya telah diserang Portugis pada tahun berikutnya. Pada tahun 1540, pusat pemerintahan Johor dipindahkan lagi ke Kota Batu. Kota ini menjadi pusat perdagangan penting bagi Johor sehingga diserang dan dimusnahkan oleh Portugis. Pada tahun 1564, pusat pemerintahan beralih ke Kota Seluyut. Kota ini hanya bertahan selama tujuh tahun sahaja kerana Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II telah memindahkan pemerintahan baginda ke Tanah Putih.

thumb|left|Johor Lama
Johor dan Portugis mula bekerjasama menentang Aceh yang dianggap oleh mereka sebagai musuh bersama. Pada tahun 1582, Portugis membantu Johor membalas serangan terhadap Aceh, tetapi kekuatannya berakhir ketika Johor menyerang Portugis pada tahun 1587. Pada tahun 1587, angkatan Portugis yang diketuai Antonio de Noronha telah membedil Kota Johor Lama. Sultan Ali Jalla kemudiannya berundur ke Batu Sawar yang kemudiannya diserang pada tahun 1589 sehingga memaksa baginda melarikan diri. Apabila Portugis pulang ke Melaka, Sultan Ali Jalla kembali semula ke Batu Sawar bagi memulihkan kekuatan. Pada tahun 1613, Sultan Aceh, Sultan Iskandar Muda telah menyerang Batu Sawar dan berjaya berjaya menawannya. Sultan Alauddin Riayat Shah III telah ditawan dan dibawa ke Aceh. Baginda kemudiannya dipulangkan semula ke Johor setelah setahun. Sekitar November 1615, Sultan Iskandar Muda menyerang sekali lagi Johor dan memusnahkan Batu Sawar. Pada tahun 1623, Sultan Abdul Jalil Shah III menjadi Sultan Johor dan kembali menjadi Sultan Pahang lalu menyatukan kedua-dua takhta Kesultanan Johor dan Kesultanan Pahang. Baginda telah membuka kota Tauhid dan memerintah di sana hingga tahun 1677. Pusat pemerintahan Johor kemudiannya dipindahkan ke Pasir Raja kerana kota sebelumnya diserang penyakit.

.]]
Selepas Aceh semakin lemah, Syarikat Hindia Timur Belanda (VOC) tiba dan Johor membentuk ikatan dengan mereka untuk mengalahkan Portugis dalam penaklukan kedua Melaka pada tahun 1641. Johor kembali menguasai bekas jajahannya di Sumatera, seperti Siak (1662) dan Inderagiri (1669) yang telah jatuh ke tangan Aceh sementara Melaka diambil oleh Belanda. Walaupun Melaka berada di bawah pemerintahan Belanda, Belanda tidak menubuhkan sebarang pusat perdagangan di Semenanjung Tanah Melayu dan Sumatera. Hanya apabila Bugis mula mengancam perdagangan maritim Belanda, mereka mula terlibat dalam konflik tempatan. Sebelum kesultanan Johor beralih ke Wangsa Bendahara, ibu kota kesultanan Johor beralih ke Kota Tinggi pada tahun 1685 ketika pemerintahan Sultan Mahmud Shah II. Baginda ditabalkan ketika berusia 10 tahun tetapi urusan pentadbiran dijalankan oleh Bendahara Johor iaitu Tun Habib Abdul Majid. Johor Lama dijadikan istana hinggap dan Temenggung Johor pula menjaga kota Johor Lama. Pada tahun 1699, baginda mangkat pada usia 24 tahun, dipercayai ditikam oleh Megat Seri Rama yang dikenali sebagai Laksamana Bentan. Kemangkatan baginda merupakan pengakhiran Wangsa Melaka-Johor.

thumb|Makam Bendahara Tun Habib Abdul Majid
thumb|left|Makam Sultan Mahmud Mangkat Dijulang, Sultan Johor terakhir daripada Wangsa Melaka-Johor

Selepas kemangkatan Sultan Mahmud Shah II, mesyuarat diadakan untuk memilih pengganti baginda. Akhirnya Bendahara Tun Abdul Jalil, anak kepada Tun Habib Abdul Majid telah dipilih sebagai Sultan Johor yang baharu memandangkan Sultan Mahmud Shah II tidak meninggalkan waris. Bendahara Tun Abdul Jalil menggelarkan dirinya sebagai Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV. Perlantikan baginda sebagai Sultan Johor menjadi permulaan Wangsa Bendahara yang juga pernah berkhidmat di Kesultanan Melayu Melaka. Baginda memindahkan semula pemerintahan Johor ke Kota Tauhid, dan kemudiannya berpindah pula ke Panchor. Namun begitu, berlaku rampasan kuasa oleh Raja Kechil yang mengaku dirinya anak kepada Sultan Mahmud Shah II. Raja Kechil mengisytiharkan dirinya sebagai Sultan Johor dengan gelaran Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah. Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV pula dijadikan Bendahara Johor semula. Namun, Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV berusaha untuk menuntut takhta sehingga baginda melarikan diri ke Pahang bersama adinda-adindanya lalu mangkat di Kuala Pahang. Adindanya iaitu Tun Zainal Abidin mengasaskan Kesultanan Terengganu. Putera Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV, Raja Sulaiman pula menuntut takhta lalu meminta bantuan Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara dan akhirnya berjaya mengusir Raja Kechil dari Johor. Raja Sulaiman kemudian ditabalkan sebagai Sultan Johor dengan gelaran Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah manakala Daeng Marewah dilantik sebagai Yang Dipertuan Muda Riau pertama. Sejak tahun 1722, Bugis menguasai pentadbiran Kesultanan Johor Lama.

, China pada tahun 1761.]]
Belanda berasa semakin terancam pada abad ke-18, terutamanya ketika Syarikat Hindia Timur Inggeris mula muncul di Semenanjung Tanah Melayu, Belanda merebut wilayah Bugis di Riau dan mengusir Bugis dari Riau dan Selangor agar kawasan tersebut tidak jatuh ke bawah pemerintahan British. Ini mengakhiri penguasaan politik Bugis di kerajaan Johor, mengakibatkan Bugis diusir dari Riau pada tahun 1784. Semasa berlaku persaingan antara Bugis dan Belanda, Sultan Mahmud Shah III menandatangani perjanjian perlindungan dengan Belanda di atas kapal Belanda yang bernama Utrecht. Baginda dibenarkan tinggal di Riau melalui perlindungan Belanda. Sejak itu, ketidakpercayaan antara Bugis dan Melayu semakin meningkat.
Kemasukan pengaruh British

pada waktu petang dan pemandangan ini dilihat dari Changi di Singapura pada bulan Julai 1879]]
Sultan Mahmud Shah III telah mangkat dan meninggalkan dua putera, iaitu Sultan Hussein Muhammad Shah yang disokong oleh masyarakat Melayu dan Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah disokong oleh masyarakat Bugis. Pada tahun 1818, Belanda telah mengiktiraf Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah sebagai pewaris sah Empayar Johor kerana menyokong hasrat mereka untuk menubuhkan pusat perdagangan di Riau. Pada tahun 1819, British mengiktiraf Sultan Hussein Muhammad Shah sebagai pewaris sah Empayar Johor kerana menyokong hasrat mereka untuk menubuhkan pusat perdagangan di Singapura. Sebelum Sultan Mahmud Shah III mangkat, baginda telah melantik Temenggung Tun Abdul Rahman sebagai Temenggung Johor dan mengurniakan Johor dan Singapura serta pulau-pulau di sekitarnya kepada Temenggung Tun Abdul Rahman pada tahun 1806. Ini menandakan permulaan penguasaan Temenggung di Johor. Temenggung Tun Abdul Rahman mangkat pada tahun 1825 dan digantikan oleh anaknya, Temenggung Tun Daeng Ibrahim.

sebelum dan selepas Perjanjian Inggeris-Belanda 1824
----
Di bawah pengaruh British:


----
Di bawah pengaruh Belanda:


]]
Pada 17 Mac 1824, Perjanjian Inggeris-Belanda 1824 ditandatangani di mana British menyerahkan Bengkulu kepada Belanda manakala Belanda menyerahkan Melaka kepada British. Ini menjadikan Semenanjung Tanah Melayu dan Singapura berada di bawah pengaruh British manakala Kepulauan Riau dan Kepulauan Lingga berada di bawah pengaruh Belanda. Ini juga menyebabkan Kesultanan Johor Lama berpecah di mana Johor, Singapura dan Pahang berada di bawah kekuasaan Sultan Hussein Muhammad Shah, walaupun pada hakikatnya Pahang diperintah oleh Bendahara, Johor diperintah oleh Temenggung dan Sultan Hussein Muhammad Shah yang bersemayam di Singapura hanya mempunyai kuasa dan pengaruh yang terhad ke atas tiga wilayah tersebut, manakala Kepulauan Riau dan Lingga berada di bawah kekuasaan Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah yang berada di bawah pengaruh Bugis dan Belanda. Pada 29 Oktober 1830, Yang Dipertuan Muda Riau Raja Jaafar dan Belanda menandatangani Perjanjian 29 Oktober 1830 di mana mereka bersetuju bahawa Johor dan Pahang tidak lagi berada di bawah naungan Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah yang kini menjadi Sultan Riau-Lingga, Kesultanan Riau-Lingga diletakkan di bawah naungan Belanda, kedudukan Yang Dipertuan Muda Riau diperkukuhkan lagi dengan status sebagai pentadbir utama Riau, dan hanya waris Yang Dipertuan Muda Riau Raja Jaafar sahaja yang menjawat jawatan Yang Dipertuan Muda Riau. Dengan berkuatkuasanya perjanjian ini, berakhirnya Kesultanan Johor Lama dan bermulanya Kesultanan Riau-Lingga. Johor kemudian diperintah oleh Temenggung Johor manakala Pahang diperintah oleh Bendahara Johor yang juga Raja Bendahara Pahang.
Kerajaan Temenggung Johor (1855–1868)
Pengenalan Sistem Kangcu dan Surat Sungai

Pada tahun 1820-an, ramai orang Cina Singapura berpindah ke Johor untuk menjalankan aktiviti penanaman gambir dan lada hitam atas galakan Temenggung Tun Abdul Rahman dan anaknya, Temenggung Tun Daeng Ibrahim. Pada tahun 1840-an, Temenggung Tun Daeng Ibrahim telah menubuhkan satu birokrasi yang terdiri daripada pegawai-pegawai Melayu untuk memantau urusan hal-ehwal melibatkan ketua-ketua orang Cina Singapura yang berpindah ke Johor atau dikenali sebagai Kangcu. Kangcu ialah perkataan bahasa Cina yang bermaksud "Tuan Sungai". Temenggung Tun Daeng Ibrahim mula mengeluarkan permit rasmi yang dikenali sebagai "Surat Sungai" kepada Kangcu yang membenarkan mereka untuk mengusahakan ladang-ladang gambir dan lada hitam di sepanjang tebing sungai. Sebagai balasan, Kangcu dikehendaki membayar cukai hasil keuntungan yang diperoleh daripada ladang-ladang gambir dan lada hitam serta memperbaharui Surat Sungai selepas tempoh masa tertentu. Kawasan perladangan dikenali sebagai "kangkar" iaitu perkataan bahasa Cina yang bermaksud "kaki sungai". Setiap kangkar diketuai oleh seorang Kangcu yang mentadbir dan memungut cukai untuk kerajaan Johor.
Perjanjian Setia 1855

thumb|Temenggung Tun Daeng Ibrahim memainkan peranan penting dalam pembukaan petempatan baharu iaitu Iskandar Puteri (kini [[Johor Bahru). Beliau juga dikenali sebagai "Pengasas Johor Moden" kerana menyediakan asas pemodenan Johor yang kemudian disambung oleh anaknya, Sultan Abu Bakar]]
Pada 10 Mac 1855, Temenggung Tun Daeng Ibrahim dan anak Sultan Hussein Muhammad Shah, Tengku Ali menandatangani Perjanjian Setia 1855 di mana Tengku Ali menyerahkan sepenuhnya negeri dan kerajaan Johor serta hak baginda ke atas Johor (kecuali daerah Kesang) kepada Temenggung Tun Daeng Ibrahim dan waris-warisnya untuk selama-lamanya. Sebagai balasan, Tengku Ali diiktiraf sebagai Sultan Johor dengan gelaran Sultan Ali Iskandar Shah tetapi baginda tidak boleh campur tangan dalam urusan pemerintahan Johor dan Temenggung Tun Daeng Ibrahim membayar elaun bulanan kepada Sultan Ali Iskandar Shah. Sultan Ali Iskandar Shah kemudian mangkat pada 20 Jun 1877 lalu menjadi Sultan Johor terakhir daripada Wangsa Bendahara.
Sistem pentadbiran

Bukit Aur (kediaman rasmi Temenggung Tun Daeng Ibrahim) yang terletak di Teluk Belanga, Singapura pada tahun 1862.]]
Temenggung Tun Daeng Ibrahim menjadi Pemerintah Johor secara rasmi selepas menandatangani Perjanjian Setia 1855. Beliau telah menubuhkan tiga pejabat di kediamannya iaitu Istana Bukit Aur untuk menguruskan pentadbiran Johor yang berpusat di Teluk Belanga, Singapura.

Tiga pejabat tersebut ialah:
# Pejabat Temenggung untuk Temenggung Tun Daeng Ibrahim
# Pejabat Waris untuk anak Temenggung Tun Daeng Ibrahim iaitu Tun Abu Bakar (kemudian Sultan Abu Bakar)
# Pejabat Menteri (mempunyai peranan dan tanggungjawab yang sama seperti Menteri Besar Johor)

Abdullah bin Tok Muhammad Tahir (atau dikenali sebagai Encik Long Menteri) yang berketurunan Bendahara Johor dan Bendahara Melaka telah dilantik menjadi Menteri kepada Temenggung Tun Daeng Ibrahim dan beliau mengetuai Pejabat Menteri.

Selepas Abdullah meninggal dunia pada tahun 1863, dipercayai bahawa jawatan Menteri dipangku oleh anak saudaranya, Dato’ Jaafar Muhammad. Pada zaman Sultan Abu Bakar, jawatan Menteri ditukar kepada Menteri Besar dan Dato’ Jaafar Muhammad dilantik menjadi Menteri Besar Johor pertama pada tahun 1886.
Iskandar Puteri sebagai pusat pentadbiran Johor yang baru

Pada tahun 1855, Temenggung Tun Daeng Ibrahim memilih tempat yang bertentangan dengan Singapura iaitu Tanjung Puteri, Johor untuk dijadikan sebagai pusat pentadbiran Johor yang baru. Beliau membina sebuah petempatan dan menamakannya sebagai Iskandar Puteri dan memindahkan pusat pentadbiran Johor dari Teluk Belanga di Singapura ke Iskandar Puteri. Nama Iskandar Puteri ini merupakan hasil gabungan nama penuh Temenggung Tun Daeng Ibrahim iaitu Tun Ibrahim Iskandar dan nama Tanjung Puteri iaitu tempat Temenggung Tun Daeng Ibrahim mendarat untuk mencari kawasan pentadbiran.
Perjanjian Pahang-Johor 1861

Untuk mendapatkan pengiktirafan sebagai Pemerintah Johor yang sah dari segi adat-istiadat Melayu, Temenggung Tun Daeng Ibrahim memujuk Raja Bendahara Pahang, Bendahara Tun Mutahir supaya mengiktiraf kedudukan terkininya berdasarkan Perjanjian Setia 1855. Hal ini demikian kerana Bendahara ialah penaung kepada adat raja-raja Melayu. Pada bulan Disember 1861, Temenggung Tun Daeng Ibrahim mewakili kerajaan Johor dan Bendahara Tun Mutahir mewakili kerajaan Pahang telah menandatangani Perjanjian Pahang-Johor 1861 di mana Bendahara Tun Mutahir telah mengiktiraf Temenggung Tun Daeng Ibrahim sebagai pemerintah Johor yang sah dan keturunan Temenggung Tun Daeng Ibrahim memerintah Johor untuk selama-lamanya. Dalam perjanjian yang sama, Temenggung Tun Daeng Ibrahim dan Bendahara Tun Mutahir bersepakat untuk membantu antara satu sama lain jika negeri mereka diserang musuh dan jika timbul sebarang masalah antara mereka, mereka akan menyerahkan masalah mereka kepada Inggeris sebagai orang tengah untuk menyelesaikan masalah mereka. Temenggung Tun Daeng Ibrahim mangkat pada 31 Januari 1862 dan digantikan oleh anaknya, Temenggung Tun Abu Bakar.
Kerajaan Maharaja Johor (1868–1886)

Ditabalkan sebagai Maharaja Johor

Ketika Temenggung Tun Abu Bakar melawat negara India dan Eropah pada tahun 1866, baginda menyedari bahawa gelaran Temenggung tidak terkenal di dunia Eropah berbanding gelaran Maharaja yang digunakan oleh raja-raja di India. Ini menyebabkan Temenggung Tun Abu Bakar ingin menggunakan gelaran baru yang lebih dikenali. Pada 18 April 1868, Temenggung Tun Abu Bakar menghantar sepupunya Ungku Haji Muhammad ibni Tun Haji Abdullah dan Dato’ Bentara, Dato’ Jaafar bin Haji Muhammad sebagai wakilnya ke Riau untuk berjumpa dengan Raja Ali Haji, seorang sejarawan Bugis dan penasihat kepada Yang Dipertuan Muda Riau bagi bertanyakan tentang adat-istiadat Kesultanan Melayu.

Raja Ali Haji bersetuju dengan permintaan Temenggung Tun Abu Bakar untuk menukar gelarannya selepas beliau melakukan kajian salasilah Temenggung Tun Abu Bakar dan berpuas hati bahawa keluarga Temenggung mempunyai kuasa sebenar ke atas pentadbiran Johor dan Temenggung Tun Abu Bakar berketurunan Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV. Pada 7 Mei 1868, Raja Ali Haji menabalkan Temenggung Tun Abu Bakar sebagai Maharaja Johor bergelar Maharaja Abu Bakar di Teluk Belanga, Singapura. Sultan Riau-Lingga, Sultan Sulaiman II Badrul Alam Shah memperkenan penggunaan gelaran Maharaja oleh Maharaja Abu Bakar. Pada 30 Jun 1868, Maharaja Abu Bakar memperoleh persetujuan daripada Gabenor Negeri-Negeri Selat, Sir Harry St. George Ord berkenaan permintaannya untuk menggunakan gelaran Maharaja.
Kesang kembali menjadi sebahagian daripada Johor

Selepas kemangkatan Sultan Ali Iskandar Shah, pada 29 Jun 1877, Pemangku Gabenor Negeri-Negeri Selat, Sir Archibald Edward Harbord Anson menulis surat kepada Maharaja Abu Bakar untuk meminta baginda menjadi pemerintah sementara daerah Kesang dan permintaan tersebut dipersetujui oleh Maharaja Abu Bakar. Namun, keputusan ini dibantah oleh putera sulung Sultan Ali Iskandar Shah iaitu Tengku Alam kerana bertentangan dengan Perjanjian Setia 1855 di mana daerah Kesang merupakan hak milik Sultan Ali Iskandar Shah dan waris-warisnya untuk selama-lamanya. Untuk menyelesaikan masalah ini, satu pemilihan diadakan pada 7 November 1877 untuk memilih pemerintah Kesang yang baru. Dalam pemilihan tersebut, Raja Temenggung Muar dan penghulu-penghulu di Kesang bersetuju untuk memilih Maharaja Abu Bakar sebagai pemerintah Kesang. Pada 5 Februari 1879, Maharaja Abu Bakar diisytiharkan sebagai Pemerintah Kesang dalam satu istiadat yang diadakan di Johor Bahru dan tidak lama selepas itu daerah Kesang menjadi sebahagian daripada negeri Johor.

Namun, keputusan pemilihan dan pengisytiharan tersebut menimbulkan kemarahan Tengku Alam lalu tercetusnya Perang Saudara Jementah 1879 yang berakhir dengan kemenangan Maharaja Abu Bakar. Tengku Alam kemudian diampunkan dan diberikan elaun bulanan oleh Maharaja Abu Bakar dengan syarat baginda perlu sentiasa berkelakuan baik dan tidak menimbulkan kekacauan. Akhirnya, Tengku Alam tinggal di Istana Kampong Gelam, Singapura hingga akhir hayatnya. Kini, kerajaan Republik Singapura menjadikan Istana Kampong Gelam sebagai pusat kebudayaan dan muzium yang bernama Taman Warisan Melayu untuk mempamerkan warisan dan sejarah orang Melayu Singapura.
Kesultanan Johor Moden (1886–kini)

thumb|left|Sultan Abu Bakar, Sultan Johor Moden pertama yang dikenali sebagai "Bapa Johor Moden" atau "Bapa Permodenan Johor" kerana jasa dan sumbangannya dalam memodenkan pentadbiran Johor
thumb|Johor Bahru sekitar tahun 1920-an
]]
Ditabalkan sebagai Sultan Johor

Pada tahun 1885, setelah mendengar khabar angin bahawa Gabenor Negeri-Negeri Selat, Sir Frederick Aloysius Weld ingin meletakkan seorang Residen British di Johor, Maharaja Abu Bakar membuat keputusan untuk berangkat ke England. Pada 11 Disember 1885, Perjanjian Inggeris-Johor 1885 antara Maharaja Johor, Maharaja Abu Bakar mewakili kerajaan Johor dan Setiausaha Tanah Jajahan British, Sir Frederick Arthur Stanley mewakili kerajaan British ditandatangani di Pejabat Tanah Jajahan British di London. Dalam perjanjian ini, British mengiktiraf Maharaja Abu Bakar sebagai Sultan Johor yang bergelar Sultan Abu Bakar. Pada 13 Februari 1886, Menteri Besar Johor, Dato' Jaafar bin Haji Muhammad telah mengisytiharkan penggunaan gelaran Sultan oleh Sultan Abu Bakar ke seluruh negeri Johor. Pada 14 April 1895, Sultan Abu Bakar telah mengadakan istiadat menandatangani dan mengisytiharkan Undang-Undang Tubuh Kerajaan Johor di Johor Bahru, Johor. Johor telah menjadi negeri Melayu pertama yang mempunyai Undang-Undang Tubuh Kerajaan dan mengamalkan sistem raja berperlembagaan. Sultan Abu Bakar telah melakukan banyak pembaharuan dan pemodenan dalam sistem pentadbiran negeri Johor untuk memajukan Johor dan mengelakkan campur tangan British dalam hal-ehwal pentadbiran Johor.
Naungan British

Di bawah pemerintahan Sultan Ibrahim Al-Masyhur, British berusaha untuk campur tangan dalam urusan pentadbiran Johor. Sultan Ibrahim banyak bergantung kepada Setiausaha Kerajaan Johor, Dato' Abdul Rahman Andak untuk menguruskan pentadbiran Johor hingga menyebabkan kemarahan British kerana Dato' Abdul Rahman menggagalkan rancangan British untuk menjejaskan kemerdekaan Johor. Namun, kemerdekaan Johor tidak bertahan lama apabila Sultan Ibrahim menamatkan perkhidmatan Dato' Abdul Rahman dalam kerajaan Johor pada tahun 1907 atas desakan British.

Pada tahun 1910, Sultan Ibrahim menerima Douglas Graham Campbell sebagai Penasihat Am British pertama di Johor. Pada mulanya, Penasihat Am British hanya bertindak sebagai penasihat Sultan Ibrahim dan memantau urusan pentadbiran Johor. Tetapi apabila baginda mula tidak mahu mendengar nasihat Penasihat Am British dan terdapat banyak masalah dalam hal-ehwal pentadbiran Johor, Gabenor Negeri-Negeri Selat, Sir Arthur Henderson Young, dengan kebenaran Pejabat Tanah Jajahan British di London, meminta baginda untuk menandatangani perjanjian yang akan meletakkan Penasihat Am British di Johor yang mempunyai kuasa seperti Residen British di Negeri-Negeri Melayu Bersekutu. Untuk "memelihara kebesaran dan kemasyhuran Sultan Johor", Sultan Ibrahim meminta Gabenor Young supaya meminda Fasal III, mengenai penempatan seorang pegawai British yang berkhidmat sebagai Konsul di Johor, dalam Perjanjian Inggeris-Johor 1885 untuk membolehkan British menempatkan Penasihat Am British di Johor yang "mempunyai tugas-tugas dan kuasa-kuasa yang lebih luas". Baginda juga meminta jaminan British bahawa perselisihan yang berlaku antara baginda dengan Penasihat Am British hendaklah dirujuk kepada Gabenor Negeri-Negeri Selat di Singapura, pegawai-pegawai Eropah yang berkhidmat dalam kerajaan Johor hendaklah dianggap sebagai pegawai-pegawai kerajaan Johor dan mereka (kecuali Penasihat Am British) diwajibkan memakai pakaian rasmi pegawai kerajaan Johor, Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris hendaklah diterima sebagai bahasa rasmi di Johor, dan orang-orang Melayu Johor yang berkelayakan hendaklah diutamakan dalam mengisi kekosongan jawatan dalam kerajaan Johor dan kedudukan mereka hendaklah dianggap sama taraf dengan pegawai-pegawai Eropah di Johor.

Pada 12 Mei 1914, satu perjanjian antara Sultan Johor, Sultan Ibrahim mewakili kerajaan Johor dan Gabenor Negeri-Negeri Selat, Sir Arthur Henderson Young mewakili kerajaan British ditandatangani di mana Penasihat Am British yang ditempatkan di Johor mempunyai kuasa seperti Residen British di Negeri-Negeri Melayu Bersekutu. Perjanjian ini telah menjadikan Johor sebagai negeri Melayu terakhir yang menerima Penasihat British lalu meletakkan Johor di bawah naungan British dan Johor menjadi salah satu Negeri-Negeri Melayu Tidak Bersekutu. Walaupun begitu, untuk "memelihara taraf kebesaran Sultan Johor", British membenarkan Sultan Ibrahim untuk mengalamatkan surat-surat rasmi baginda kepada Gabenor Negeri-Negeri Selat di Singapura, bukan kepada Pesuruhjaya Tinggi British di Tanah Melayu seperti surat-surat rasmi raja-raja Melayu di Negeri-Negeri Melayu Bersekutu dan bendera Union Jack tidak dikibarkan di pejabat dan kediaman rasmi Penasihat Am British di Johor.
Perang Dunia Kedua

thumb|Dua anggota Australia ke-8 menembak kereta kebal Jepun Type 95 Ha-Gō di Jalan Muar-Parit Sulong semasa [[Pertempuran Muar, 18 Januari 1942]]
Sejak tahun 1910-an, para peladang Jepun telah terlibat dalam ladang-ladang dan lombong-lombong sumber mineral di Johor hasil daripada Pakatan British-Jepun. Selepas Perang Dunia Pertama, penanaman getah di Tanah Melayu hampir dikuasai oleh syarikat-syarikat Jepun. Berikutan pemansuhan Rubber Lands Restrictions (Enactment) pada tahun 1919, Gomu Nanyo Company (South Seas Rubber Co. Ltd.) mula mengusahakan penanaman getah di kawasan pedalaman Johor. Menjelang tahun 1920-an, Sultan Ibrahim telah menjadi sahabat peribadi Tokugawa Yoshichika, seorang ahli suku Tokugawa yang leluhurnya merupakan pemimpin tentera (shōgun dalam bahasa Jepun) yang memerintah Jepun dari abad ke-16 hingga abad ke-19.

Dalam Perang Dunia Kedua, dengan pengorbanan besar nyawa dalam Pertempuran Muar di Johor sebagai sebahagian daripada Kempen Malaya, Tentera Darat Imperial Jepun (Imperial Japanese Army, IJA) dengan infantri berbasikal dan kereta kebal mereka mara ke Daerah Muar (kini Daerah Tangkak) pada 14 Januari 1942. Semasa ketibaan tentera Jepun, Tokugawa mengiringi pasukan Jeneral Tomoyuki Yamashita dan disambut mesra oleh Sultan Ibrahim apabila mereka tiba di Johor Bahru pada akhir bulan Januari 1942. Yamashita dan pegawai-pegawainya menempatkan diri di kediaman Sultan Ibrahim, iaitu Istana Bukit Serene, dan di bangunan urus setia negeri, Bangunan Sultan Ibrahim, untuk merancang serangan ke atas Singapura. Sebilangan pegawai Jepun bimbang kerana kedudukan istana tersebut mendedahkan mereka kepada serangan British, tetapi Yamashita yakin bahawa British tidak akan menyerang memandangkan Sultan Ibrahim juga bersahabat dengan pihak British, dan perkara ini terbukti benar.

Pada 8 Februari 1942, Jepun mula mengebom pesisir barat laut Singapura, diikuti dengan penyeberangan Divisyen ke-5 dan ke-18 IJA dengan sekitar 13,000 tentera melalui Selat Johor. Keesokan harinya, Divisyen Pengawal Empayar Jepun menyeberangi Kranji manakala baki pasukan Pengawal Jepun menyeberangi Tambak Johor yang telah dibaik pulih. Selepas seluruh Tanah Melayu dan Singapura diduduki oleh Jepun, Tokugawa mencadangkan satu rancangan reformasi di mana lima kerajaan Johor, Terengganu, Kelantan, Kedah-Pulau Pinang dan Perlis akan ditubuhkan semula dan digabungkan dalam satu persekutuan. Mengikut rancangan tersebut, Johor akan menguasai Perak, Selangor, Negeri Sembilan dan Melaka, manakala kawasan seluas 2,100 kilometer persegi (800 batu persegi) di bahagian selatan Johor akan digabungkan dengan Singapura untuk tujuan pertahanan. Lima raja kerajaan tersebut diwajibkan menumpahkan taat setia mereka kepada Jepun, perlu melawat keluarga diraja Jepun setiap dua tahun, dan menjamin kebebasan beragama, beribadat, bekerja dan memiliki harta persendirian untuk semua rakyat, dan memberikan layanan setara terhadap setiap orang Jepun yang menetap di kerajaan tersebut sebagaimana layanan terhadap penduduk asal.

thumb|Tentera Jepun melintasi jambatan Labis yang telah dimusnahkan untuk melemahkan penguasaan British
Sementara itu, Ōtani Kōzui daripada sub-mazhab Nishi Hongan-ji dalam ajaran Buddha Jōdo Shinshū mencadangkan agar sistem kesultanan dihapuskan dan Jepun memerintah kerajaan-kerajaan Melayu di bawah kerajaan raja berperlembagaan Jepun. Namun begitu, Menteri Perang Jepun Hideki Tōjō telah mengingatkan kakitangan kerajaan mereka di Tanah Melayu supaya tidak berlagak lebih tinggi daripada Sultan serta menghormati mereka agar mereka bekerjasama dengan gunsei (organisasi ketenteraan Jepun). Pada bulan Mei 1942, ramai pegawai kanan Jepun kembali ke Tokyo untuk berbincang dengan pegawai-pegawai Kementerian Perang dan Kakitangan Am Jepun mengenai cara berurusan dengan Sultan. Sekembalinya mereka ke Singapura pada bulan Julai 1942, mereka menerbitkan sebuah dokumen bertajuk “A Policy for the Treatment of the Sultan” (Dasar Layanan terhadap Sultan), iaitu tuntutan agar Sultan menyerahkan kuasa mereka terhadap rakyat dan negeri kepada Maharaja Jepun melalui komander IJA. Organisasi ketenteraan itu menuntut Sultan menyerahkan kuasa mereka dengan cara yang serupa dengan penyerahan kuasa oleh Kesyogunan Tokugawa kepada Maharaja Jepun pada tahun 1868.

Di bawah pentadbiran Jepun, banyak pembunuhan beramai-ramai ke atas orang awam berlaku, dengan anggaran sekitar 25,000 orang awam Cina di Johor terbunuh semasa pendudukan Jepun. Walau bagaimanapun, Jepun menubuhkan Penempatan Endau (juga dikenali sebagai New Syonan Model Farm) di Endau untuk penempatan orang Cina bagi mengurangkan masalah bekalan makanan di Singapura.
Pasca Perang Dunia Kedua dan Kemerdekaan

thumb|left|Dato' Onn bin Jaafar Menteri Besar Johor merangkap Presiden UMNO, membuka surat perjanjian antara Negeri dan Persekutuan Tanah Melayu dengan Dr. W. Linehan, C.M.G, penasihat Hal Ehwal Perlembagaan untuk ditandatangani oleh DYMM Sultan Johor ketika itu
Pada permulaan perang, pihak British telah menerima tawaran daripada Parti Komunis Malaya (PKM) untuk bekerjasama menentang Jepun; bagi tujuan ini, PKM menubuhkan Tentera Anti-Jepun Rakyat Tanah Melayu (Malayan People's Anti-Japanese Army, MPAJA). Penyokong PKM kebanyakannya terdiri daripada golongan berpendidikan Cina yang didiskriminasi oleh golongan elit berpendidikan Inggeris dan golongan Baba (Peranakan Cina Selat) ketika pemerintahan British. Matlamat utama mereka ialah memperoleh kemerdekaan daripada kuasa asing dan menubuhkan sebuah negara sosialis berlandaskan Marxisme–Leninisme seperti Republik Rakyat China. Parti ini turut mempunyai wakil Melayu dan India. Mereka menyokong kekerasan sebagai cara untuk mencapai matlamat mereka. Sepanjang perjuangan mereka menentang Jepun, mereka turut membunuh orang awam yang disyaki bekerjasama dengan Jepun, manakala wanita Melayu yang diculik dijadikan wanita penghibur, seperti yang juga dilakukan oleh tentera Jepun. Perkara ini membawa kepada serangan balas daripada sebahagian orang Melayu yang terkesan dengan serangan mereka dan memilih untuk bekerjasama dengan Jepun. Secara tidak langsung, hal ini mencetuskan konflik perkauman, terutamanya apabila propaganda perkauman dijalankan oleh kedua-dua pihak, yang akhirnya mengorbankan lebih ramai orang awam. Pasukan Berikat melancarkan Operasi Tiderace dan Operasi Zipper untuk membebaskan Tanah Melayu dan Singapura. Dalam tempoh lima minggu sebelum British mengambil semula pentadbiran Tanah Melayu selepas Jepun menyerah kalah pada 16 Ogos 1945, MPAJA muncul sebagai pihak berkuasa de facto di Tanah Melayu.

Johor dan seluruh Tanah Melayu secara rasmi diletakkan di bawah Pentadbiran Tentera British (British Military Administration, BMA) pada bulan September 1945, dan MPAJA dibubarkan pada bulan Disember 1945 selepas setiausaha agungnya, Lai Tek (yang juga merupakan ejen bermuka dua British), menerima kembalinya pemerintahan penjajahan British dan mengamalkan sikap sederhana dengan pendekatan “terbuka dan sah” dalam mencapai matlamat mereka. Kebanyakan anggota MPAJA turut menerima pingat daripada British pada tahun berikutnya. Namun, timbul pertikaian selepas British kembali ke Tanah Melayu apabila Lai Tek menghilangkan diri bersama dana PKM. Pentadbiran parti kemudiannya diambil alih oleh Chin Peng, yang tidak lagi mengamalkan “strategi sederhana” dan memilih strategi “perang revolusi rakyat”, yang akhirnya membawa kepada Darurat Tanah Melayu 1948. Semasa darurat, serangan besar-besaran oleh PKM berlaku di kawasan Daerah Kulai hari ini dan beberapa kawasan lain di Tanah Melayu, tetapi PKM gagal menubuhkan “kawasan pembebasan” ala Mao Zedong.

Pertempuran antara pasukan pendudukan British dan sekutu mereka di Tanah Melayu menentang PKM berlanjutan sehingga pembentukan Malayan Union pada 1 April 1946 dan seterusnya pengisytiharan kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu pada 31 Ogos 1957. Pada waktu kemerdekaan, wujud tiga aliran politik utama: Komunis, pro-British, dan pakatan berasaskan kaum. Kumpulan pro-British terbahagi kepada dua, iaitu Malayan Democratic Union (MDU) yang didominasi oleh orang Cina berbahasa Inggeris dan Eurasia yang bekerjasama dengan nasionalis Melayu berhaluan kiri “untuk kemerdekaan Tanah Melayu yang turut merangkumi Singapura”, dan satu lagi kumpulan pro-British yang terdiri daripada golongan Baba di bawah Straits Chinese British Association (SCBA), yang berusaha mengekalkan kedudukan serta keistimewaan mereka kerana kesetiaan mereka kepada British semasa era Negeri-Negeri Selat dengan kekal di bawah pentadbiran British.

Sementara itu, pakatan berasaskan kaum yang diterajui oleh Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (United Malays National Organisation, UMNO) yang berada dalam Parti Perikatan bersama Kongres India Malaysia (Malaysian Indian Congress, MIC) dan Persatuan Cina Malaysia (Malaysian Chinese Association, MCA), menuntut kemerdekaan Tanah Melayu berlandaskan dasar keistimewaan kaum dan agama. Pakatan ini berjaya memenangi Pilihan raya umum Tanah Melayu 1955, dengan Johor Bahru sebagai pusat utama parti UMNO.
Pembentukan Malaysia 1963

thumb|Senjata tentera Indonesia yang berjaya dirampas ketika berlakunya Konfrontasi Indonesia pada 29 Oktober 1964 di Sungai Rambai sempadan Johor dengan Melaka
Pada tahun 1961, Perdana Menteri Persekutuan Tanah Melayu, Tunku Abdul Rahman, berhasrat untuk menyatukan Tanah Melayu dengan tanah jajahan British di Borneo Utara, Sarawak dan Singapura. Walaupun terdapat tentangan yang semakin meningkat daripada kerajaan Indonesia dan Filipina serta daripada penyokong Komunis dan nasionalis di Borneo, persekutuan tersebut berjaya direalisasikan pada 16 September 1963, dengan negara berdaulat itu dinamakan semula sebagai Malaysia. Kerajaan Indonesia kemudiannya melancarkan “dasar konfrontasi” terhadap persekutuan baharu itu, yang mendorong United Kingdom serta sekutu mereka dari Australia dan New Zealand untuk menghantar angkatan tentera mereka. Daerah Pontian menjadi tempat pendaratan tentera amfibia Indonesia semasa konfrontasi, manakala Labis dan Tenang di Daerah Segamat menjadi tempat pendaratan pasukan para-komando Indonesia bagi tujuan subversif dan serangan sabotaj. Beberapa pertempuran turut berlaku di Daerah Kota Tinggi, di mana sembilan anggota tentera Tanah Melayu/Singapura terbunuh bersama separuh daripada anggota penceroboh Indonesia, manakala selebihnya ditangkap. Walaupun terdapat beberapa serangan yang turut meragut nyawa orang awam, pihak Indonesia tidak mencapai objektif utama mereka, dan konfrontasi tersebut berakhir pada tahun 1966 berikutan pergolakan politik dalaman di Indonesia akibat daripada Gerakan 30 September.

Sejak berakhirnya konfrontasi, pembangunan negeri Johor telah berkembang pesat dengan pembinaan kawasan perindustrian dan taman perumahan baharu. Daripada jumlah keseluruhan projek pembangunan yang diluluskan untuk Johor dari tahun 1980 hingga 1990, sebanyak 69 peratus tertumpu di Johor Bahru dan kawasan Pasir Gudang. Kawasan perindustrian dan taman perumahan baharu turut dibangunkan di penempatan di bahagian utara dan timur bandar, termasuk Plentong dan Tebrau. Bandar Johor Bahru secara rasmi diiktiraf sebagai bandar raya pada 1 Januari 1994. Pada 22 November 2017, Iskandar Puteri diisytiharkan sebagai sebuah bandar raya dan Kota Iskandar dijadikan sebagai pusat pentadbiran negeri Johor.
Geografi

di sebelahnya ialah Bandar Kota Tinggi]]
thumb|Jambatan Kedua Muar dan [[Sungai Muar]]
thumb|Gunung Ledang yang kelihatan dari bandar Muar
Johor mempunyai jumlah keluasan hampir 19,102 kilometer persegi (7,375 meter persegi), dan dikelilingi oleh Laut China Selatan di timur, Selat Tebrau di selatan dan Selat Melaka di barat. Negeri ini mempunyai garis pantai sejauh 400 kilometer (250 bt), dengan hampir kesemuanya terutama di sebelah pantai barat dilitupi dengan hutan bakau dan nipah. Sebahagian besar pantai timur negeri ini pula diliputi pantai-pantai berpasir dan kawasan massif manakala pantai selatan terdiri daripada tanjung dan teluk yang berselang-seli. Zon ekonomi eksklusifnya (EEZ) terletak lebih jauh di Laut China Selatan berbanding di Selat Melaka.

Bahagian barat negeri ini mempunyai tanah gambut. Pada tahun 2005, negeri ini merekodkan sebanyak 391,499,002 hektar (967,415,102 ekar) tanah berhutan yang diklasifikasikan sebagai hutan pedalaman semulajadi, hutan paya gambut, hutan paya bakau dan kukup. Sekitar 83% bentuk muka bumi negeri Johor bercirikan kawasan tanah pamah manakala hanya 17% sahaja kawasan yang lebih tinggi dan curam. Walaupun secara relatifnya Johor merupakan sebuah negeri yang rata, kawasan tanah tinggi negeri ini terdiri daripada gunung dan bukit yang terpencil dikenali sebagai inselberg, dan juga massif-massif, dengan Gunung Ledang sebagai puncak tertinggi negeri ini dengan ketinggian 1,276 meter. Gunung-gunung yang lain termasuklah Gunung Besar, Gunung Belumut, Gunung Lambak, Gunung Pulai, Gunung Panti dan sebagainya, yang membentuk sebahagian daripada kawasan kaki bukit selatan Pergunungan Tenasserim.

Kawasan pedalaman di tengah Johor diliputi hutan tebal di mana terdapat beberapa rangkaian sungai yang berasal dari pergunungan dan bukit di kawasan itu dan mengalir ke barat, timur dan selatan. Di sebelah pantai barat, Sungai Batu Pahat, Sungai Muar dan Sungai Pontian mengalir ke Selat Melaka, manakala Sungai Johor, Sungai Perepat, Sungai Pulai, Sungai Skudai dan Sungai Tebrau pula mengalir ke Selat Tebrau di selatan. Sungai Endau, Sungai Mersing, Sungai Sedili Besar dan Sungai Sedili Kecil mengalir ke Laut China Selatan di sebelah pantai timur. Lembangan Sungai Johor meliputi kawasan seluas 2,690 kilometer, bermula dari Gunung Belumut (timur Kluang) dan Gunung Gemuruh (utara) ke Tanjung Belungkor. Sungai ini terbentuk dari pertemuan antara sungai-sungai Layang-Layang, Linggiu dan Sayong, dan mengalir sejauh 122.7 kilometer ke arah tenggara hingga ke Selat Tebrau. Beberapa cabang sungai lain di lembangan Sungai Johor termasuklah Sungai Berangan, Sungai Lebak, Sungai Lebam, Sungai Panti, Sungai Pengeli, Sungai Permandi, Sungai Seluyut, Sungai Semangar, Sungai Telor, Sungai Tembioh dan Sungai Tiram. Antara sungai lain di Johor termasuk Sungai Ayer Baloi, Sungai Benut, Sungai Botak, Sungai Jemaluang, Sungai Pontian Besar, Sungai Sanglang, Sungai Santi dan Sungai Sarang Buaya. , Segamat.]]
Iklim

Johor terletak di rantau tropika dengan iklim khatulistiwa. Suhu dan kelembapan negeri ini adalah tinggi secara berturut-turut sepanjang tahun dengan curahan hujan lebat. Purata suhu bulanan adalah 26 °C (79 °F) hingga 28 °C (82 °F), dengan suhu terendah direkodkan semasa musim tengkujuh. Pantai barat menerima purata kerpasan 2,000 milimeter hingga 2,500 milimeter, manakala di timur purata kerpasan direkodkan lebih tinggi dengan Endau dan Pengerang menerima lebih dari 3,400 milimeter hujan setahun. Negeri ini mengalami dua musim monsun, iaitu monsun timur laut dan barat daya. Monsun timur laut berlaku dari bulan Mac hingga November manakala monsun barat daya berlaku dari Mei hingga September, dan bulan peralihan untuk musim monsun ialah April dan November. Negeri ini mengalami banjir yang melampau dari Disember 2006 hingga Januari 2007 dengan kira-kira 60,000-70,000 penduduk negeri yang dipindahkan ke tempat perlindungan sementara. Oleh kerana kedudukan negeri ini yang terletak di sekitar Pentas Sunda, negeri ini turut mengalami gegaran dari gempa bumi berdekatan di Sumatera, Indonesia.
Hutan

Johor mempunyai kawasan hutan simpan paya bakau ketiga terbesar di Semenanjung Malaysia dengan berkeluasan sekitar 167 kilometer persegi (km2), antaranya termasuklah Hutan Simpan Paya Bakau Sungai Sedili Besar dan Sungai Sedili Kecil, dan Hutan Simpan Paya Bakau Sungai Lebam.

Negeri ini juga mempunyai lima taman negara dengan jumlah keluasan yang melebihi 700 kilometer persegi serta beberapa hutan lipur yang lebih kecil. Antaranya termasuklah Taman Negara Endau-Rompin, Taman Negara Gunung Ledang, Taman Negara Tanjung Piai, Taman Negara Pulau Kukup, Taman Negara Johor Kepulauan Mersing, Hutan Lipur Gunung Pulai, Hutan Lipur Gunung Arong, Hutan Lipur Gunung Lambak, Hutan Lipur Gunung Belumut dan Hutan Lipur Gunung Panti.
Pulau

]]
Terdapat 54 pulau-pulau kecil yang berada di sekitar perairan Johor yang luas, dengan sebahagian besarnya berada di Laut China Selatan, perairan timur Johor. Terdapat hanya enam pulau di perairan barat Johor, khususnya di daerah Batu Pahat dan Pontian. Daerah Mersing merupakan daerah yang mempunyai paling banyak pulau di Johor, dengan lebih 30 pulau berada di kawasan perairannya. Antara pulau utama dan terkenal di Johor termasuklah Pulau Pisang dan Pulau Kukup di Selat Melaka, Pulau Pemanggil, Pulau Besar, Pulau Aur, Pulau Tinggi dan Pulau Sibu.
Biodiversiti

thumb|right|Seekor tirjup harimau betina (Lanius tigrinus) di Hutan Panti
Hutan-hutan di Johor menjadi habitat kepada pelbagai spesies tumbuhan dan haiwan, dengan kira-kira 950 spesies vertebrata, yang terdiri daripada 200 mamalia, 600 ekor burung dan 150 reptilia, bersama-sama dengan 2,080 spesies invertebrata. Taman Negara Endau-Rompin ialah taman negara terbesar di negeri ini, meliputi kawasan seluas 48,905 hektar (120,847 ekar) di utara Johor dengan namanya berasal dari sungai Endau dan Rompin yang mengalir melaluinya. Terdapat dua pintu masuk ke dalam taman tersebut, satu melalui Peta dengan luas 19,562 hektar (48,339 ekar) (sekitar 40% daripada jumlah kawasan) dari arah Kahang di Daerah Mersing dan yang lain di Kampung Selai dengan keluasan 29,343 hektar (72,508 ekar) (kira-kira 60% daripada jumlah kawasan) dengan pintu masuk dari Bekok di Daerah Segamat. Destinasi di Peta termasuk Air Terjun Buaya Sangkut, Air Terjun Upeh Guling, Air Biru Tasik, Janing Barat, Pusat Pendidikan dan Penyelidikan Alam Semulajadi (NERC) serta perkampungan orang asli Kuala Jasin dan Peta, manakala di kawasan Selai kebanyakannya untuk mendaki dan mengembara hutan. Beberapa spesies mamalia ikonik tinggal di taman tersebut termasuklah gajah Asia, harimau dahan, beruang madu Malaya, tapir Malaya dan harimau Malaya.
thumb|Pemandangan Gunung Pulai dari Sungai Pulai
thumb|left|Seekor bangau di paya Johor
Taman Negara Gunung Ledang, dengan kawasan seluas 8,611 hektar (21,278 ekar) di barat Johor ditubuhkan pada tahun 2005. Taman tersebut mempunyai pelbagai sungai dan aliran air, air terjun, hutan hujan yang pelbagai, pokok pain dan hutan sub-montane serta Empangan Tangkak yang juga dapat dilihat dari kawasan taman. Beberapa laluan untuk mendaki disediakan seperti Laluan Asahan, Ayer Panas, Jementah dan Lagenda. Satu-satunya taman marin di negeri ini, iaitu Taman Sultan Iskandar, terletak di perairan pantai timur dan terdiri daripada 13 pulau dalam enam kelompok, iaitu Aur, Besar, Pemanggil, Rawa, Sibu dan Tinggi dengan keluasan lebih daripada 8,000 hektar (19,768 ekar). Pada tahun 2003, tiga kawasan tanah lembap di selatan Johor yang terdiri daripada Pulau Kukup, Sungai Pulai dan Tanjung Piai telah ditetapkan sebagai tapak Ramsar. Tanjung Piai merangkumi kawasan hutan paya bakau seluas 526 hektar (1,300 ekar) dan kawasan kukup seluas 400 hektar (988 ekar), Sungai Pulai dengan 9,126.0 hektar (22,551 ekar) dan Pulau Kukup dengan 647 hektar (1,599 ekar), dimana 800 hektar (1,977 ekar) kawasannya berpaya. Sungai Pulai menjadi tempat perlindungan dan penetasan kuda laut sebagai sebahagian daripada pelan induk biodiversiti negeri memandangkan perairan Johor merupakan rumah kepada tiga daripada lapan spesies kuda laut di Malaysia.
Isu Pemuliharaan

Pemburuan liar menjadi satu kebimbangan dengan jumlah haiwan liar di taman negara berkurangan akibat peningkatan kegiatan perburuan dan memancing pada tahun 2000. Walaupun masyarakat peribumi juga memburu, mereka melakukannya berdasarkan kepercayaan rohani mereka dan hanya pada skala kecil. Pada tahun 2004, pihak berkuasa tempatan mendedahkan pembalakan haram kayu gaharu secara besar-besaran oleh warga asing di Taman Negara Endau-Rompin dengan rampasan besar spesies tumbuhan yang dilindungi dari suspek.

Penukaran kawasan bakau di sepanjang pantai selatan dan timur ke dalam projek akuakultur, perlombongan pasir dan perbandaran pesat ditambah dengan corak cuaca yang tidak normal yang disebabkan oleh perubahan iklim dan peningkatan paras laut telah menyumbang kepada hakisan pantai. Kira-kira 68,468 hektar (169,188 ekar) tanah gambut di barat Johor telah ditanam dengan ladang kelapa sawit. Pada tahun 2017, dianggarkan 28 sungai di negeri ini dikategorikan sebagai tercemar. Pihak berkuasa dan kerajaan telah melaksanakan penggubalan undang-undang dan tindakan tegas terhadap pencemar sungai terutamanya sejak pencemaran teruk yang telah mengganggu bekalan air kepada kira-kira 1.8 juta orang dalam negeri itu. Kebakaran hutan juga menjadi kebimbangan dengan lebih daripada 380 kes dicatatkan di seluruh negeri pada 2016.
Demografi

(Tamil: இந்திய மரபுடமை நிலையம்) merupakan pusat kebudayaan,warisan, galeri kebudayaan dan muzium di Johor Bahru yang mempamerkan budaya, warisan dan sejarah masyarakat India Johor]]
Kumpulan etnik

Menurut Bancian Malaysia pada tahun 2020, penduduk Johor dianggarkan berjumlah 4,009,670 orang, dengan 319,167 orang daripadanya merupakan bukan warganegara. Daripada keseluruhan penduduk warganegara, 60.1% antara mereka merupakan Bumiputera, 32.8% merupakan penduduk berbangsa Cina dan 6% penduduk berbangsa India. Walaupun penduduknya terdiri daripada pelbagai kaum, kebanyakan penduduk Johor menggelar diri mereka sebagai "Bangsa Johor", yang juga digema oleh keluarga Diraja Johor dan kerajaan negeri untuk menyatukan penduduk tanpa mengira keturunan dan bangsa. Daerah Johor Bahru, yang menempatkan ibu negeri Johor, kini menjadi daerah kedua paling ramai penduduk di Malaysia dengan penduduk lebih 1.8 juta orang pada tahun 2023.

Penduduk berbangsa Melayu di Johor terdiri daripada masyarakat yang berketurunan Melayu asli, dan terdapat juga masyarakat Melayu yang berketurunan Jawa, Bugis dan Banjar. Johor menempatkan antara populasi masyarakat berketurunan Jawa paling ramai di Malaysia. Penempatan masyarakat Jawa, Bugis dan Banjar kebanyakannya tertumpu di kawasan pantai barat Johor, khususnya daerah Muar, Batu Pahat dan Pontian. Terdapat juga sebilangan masyarakat berketurunan Minang di Segamat yang dahulunya pernah menjadi sebuah luak dalam Negeri Sembilan. Penduduk berbangsa Cina di negeri ini pula sebahagian besarnya beretnik Hokkien. Terdapat juga masyarakat beretnik Hakka di Kulai, Hokchew di Yong Peng dan Teochew di Johor Bahru. Penduduk negeri Johor turut terdiri daripada masyarakat Bumiputera Sarawak dan Sabah, berjumlah lebih 40 ribu orang dengan majoritinya beretnik Iban dan Kadazan-Dusun. Terdapat juga masyarakat Orang Asli di negeri ini yang terdiri daripada lima etnik iaitu Jakun, Kuala, Seletar, Kanaq dan Temuan. Mereka berjumlah lebih 18 ribu penduduk dan tinggal di 60 kampung di serata negeri Johor.


Dari tahun 1991 hingga 2000, negeri ini mengalami pertumbuhan penduduk purata 2.39%, dengan Daerah Johor Bahru menjadi yang tertinggi pada pertumbuhan 4.59% dan Daerah Segamat yang paling rendah pada 0.07%. Jumlah penduduk meningkat sekitar 600,000 setiap dekad berikutan peningkatan pembangunan kediaman di wilayah pembangunan selatan disebabkan penghijrahan etnik Iban dari Sarawak dan peribumi Sabah di dalam pekerjaan. Kedudukan geografi Johor di selatan Semenanjung Malaysia telah menyumbang kepada pembangunan pesat negeri sebagai hab pengangkutan dan perindustrian Malaysia, mewujudkan pekerjaan dan menarik imigran dari negeri-negeri lain dan luar negara, terutamanya dari Indonesia, Filipina, Vietnam, Myanmar, Bangladesh, India, Pakistan dan China. Sehingga tahun 2010, hampir dua pertiga pekerja asing di Malaysia berada di Johor, Sabah dan Selangor.
Agama

Islam merupakan agama terbesar di negeri Johor, dengan hampir 60% penduduk Johor merupakan penganutnya. Islam juga merupakan agama rasmi negeri ini mengikut Perlembagaan Johor 1895, manakala agama lain boleh diamalkan secara bebas. Sebahagian besar penganut Islam di negeri ini merupakan penduduk berbangsa Melayu, di mana seorang Melayu mestilah beragama Islam mengikut Perlembagaan Persekutuan. Agama kedua terbesar di negeri Johor ialah Buddhisme, dengan peratusan sekitar 29% daripada jumlah penduduk negeri. Lebih 80% penduduk berbangsa Cina menganut Buddhisme, menjadikannya etnik majoriti dalam kalangan penganut Buddhisme. Agama Hinduisme pula dianuti sekitar 7% penduduk di negeri ini, diikuti agama Kristian yang dianuti sekitar 3% penduduk. Majoriti penganut Hindu di negeri ini berbangsa India iaitu lebih 73%. Penganut agama Kristian pula sebahagian besarnya merupakan masyarakat Bumiputera selain Melayu. Terdapat juga beberapa agama minoriti di negeri ini termasuklah Sikhisme, agama tradisi Cina, Taoisme dan Konfusianisme. Sekitar 0.7% atau lebih 27 ribu penduduk negeri Johor tidak beragama.
Bahasa

Bahasa Melayu merupakan bahasa yang dituturkan seharian oleh rakyat negeri Johor sebagaimana diperuntukkan dalam Perlembagaan Malaysia. Bahasa Melayu Johor mempunyai ragaman yang tersendiri. Biasanya penduduk Johor yang tinggal di pesisiran pantai barat mempunyai variasi dialek Johor yang tersendiri iaitu dialek Muar. Dialek Muar banyak menyebut "o di belakang dengan menukar daripada ar seperti besar jadi beso dan sebagainya. Daerah lain selain daripada dialek Muar pula menggunakan dialek asli Johor yang sama dituturkan oleh penduduk Kepulauan Riau, Indonesia. Buktinya pernah terbentuk Kesultanan Johor Riau yang menjadikan pertuturan dialek yang cukup kental sehingga kini meskipun Johor dan Kepulauan Riau telah terpisah dan membentuk identiti kebangsaan sendiri. Dialek ini disebut sebagai dialek Johor-Riau dengan menyebut e di belakang seperti saya kepada saye. Dialek ini mempunyai penutur yang terbesar di Malaysia. Penutur selain negeri Johor yang menggunakan dialek ini ialah negeri Selangor, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan Putrajaya serta selatan Perak ( daerah Batang Padang dengan Hilir Perak ). Penduduk Johor yang tinggal di Mersing dikatakan menuturkan dialek Kuala Terengganu. Meskipun bahasa melayu ialah bahasa rasmi persekutuan namun bangsa lain dibenarkan untuk menuturkan bahasa masing-masing.

Beberapa bahasa yang berkaitan juga dituturkan di negeri ini seperti Bahasa Orang Seletar (berada di sepanjang Selat Johor), Bahasa Orang Kanaq (dituturkan di bahagian kecil di tenggara Johor), Bahasa Jakun (kebanyakannya di bahagian pedalaman Johor), Bahasa Temuan (berhampiran sempadan dengan Pahang dan Negeri Sembilan) dan Bahasa Duano (di sepanjang pantai barat laut Johor). Kumpulan dialek yang berlainan dalam bahasa Cina dituturkan dalam kalangan masyarakat Cina di negeri ini termasuk Kantonis, Hainan, Hakka, Hokkien dan Teochew. Masyarakat India pula kebanyakannya menuturkan bahasa Tamil.
Politik
Institusi Diraja Johor

thumb|Keluarga Diraja Johor pada tahun 2015.
Johor mengamalkan sistem raja berperlembagaan dan merupakan negeri pertama di Malaysia yang mengguna pakai sistem itu melalui Undang-Undang Tubuh Negeri Johor yang ditulis oleh Sultan Abu Bakar pada tahun 1895. Ketua negeri Johor ialah Sultan. Kedudukan warisan ini hanya dapat dipegang oleh seorang anggota Keluarga Diraja Johor yang berasal daripada keturunan Sultan Abu Bakar. Sultan Johor terkini ialah Sultan Ibrahim yang mengambil alih takhta pada 23 Januari 2010. Istana utama untuk Sultan ialah Istana Bukit Serene, manakala istana untuk Tunku Mahkota ialah Istana Pasir Pelangi. Kedua-dua istana terletak di ibu negeri. Istana-istana lain termasuklah Istana Besar (yang juga terletak di ibu negeri), Istana Tanjong di Muar, Istana Sri Lambak di Kluang dan Istana Shooting Box di Segamat.
Kerajaan Negeri

thumb|Bangunan Sultan Ismail di Kota Iskandar, [[Iskandar Puteri yang menempatkan Dewan Negeri Johor. ]]

Kerajaan negeri diketuai oleh seorang Menteri Besar, yang kini disandang oleh Onn Hafiz Ghazi dari Barisan Nasional. Menteri Besar dibantu oleh satu majlis eksekutif yang terdiri daripada 11 anggota yang dipilih daripada ahli-ahli Dewan Negeri. Badan legislatif kerajaan Johor ialah Dewan Negeri Johor, yang berdasarkan kepada sistem Westminster. Oleh itu, Menteri Besar dilantik berdasarkan keupayaannya untuk mentadbir majoriti ahli Dewan Negeri. Dewan Negeri ini menggubal undang-undang berkenaan hal-hal ehwal negeri. Ahli-ahli Dewan ini dipilih oleh rakyat melalui pilihan raya negeri yang diadakan setiap lima tahun. Terdapat 56 kerusi dalam Dewan tersebut. Majoriti (40 kerusi) kini dipegang oleh Barisan Nasional.

Johor ialah sebuah negeri yang berdaulat dari 1948 hingga 1957 semasa Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu telah berkuat kuasa, namun hal ehwal luar dan pertahanannya berada di bawah kawalan Britain. Persekutuan Tanah Melayu kemudiannya digabungkan dengan dua jajahan British di Borneo, Borneo Utara dan Sarawak untuk membentuk Persekutuan Malaysia. Sejak itu, beberapa pertikaian telah timbul seperti insiden yang melibatkan Keluarga Diraja negeri yang mengakibatkan pindaan kepada Perlembagaan Malaysia 1993.
Pembahagian pentadbiran

thumb|Majlis Bandaraya Iskandar Puterithumb|Majlis Daerah Mersing
Johor dibahagikan kepada 10 daerah, 103 mukim dan 16 kerajaan tempatan. Terdapat pegawai daerah untuk setiap daerah dan kepala kampung (dikenali sebagai ketua kampung atau penghulu) untuk setiap kampung di daerah. Sebelum kedatangan British, Johor dikendalikan oleh sekumpulan kerabat dan sahabat Sultan. Pentadbiran yang lebih teratur telah dibangunkan dalam perjanjian persahabatan dengan Britain pada tahun 1885. Seorang Residen British mula diterima pada tahun 1914 ketika negeri ini menjadi sebahagian daripada Negeri-Negeri Melayu Tidak Bersekutu. Dengan transformasi ke arah pentadbiran gaya Inggeris, lebih ramai orang Eropah dilantik dalam pentadbiran dengan peranan mereka berkembang daripada memberi nasihat tentang perkara kewangan kepada panduan pentadbiran moden. Pesuruhjaya negeri Melayu bekerjasama dengan pegawai daerah British, yang dikenali di Johor sebagai "Penolong Penasihat". Apabila jawatan Residen British dimansuhkan, jawatan lain yang dipegang oleh Eropah dalam pentadbiran telah digantikan oleh penduduk tempatan. Seperti negeri lain di Malaysia, kerajaan tempatan berada di bawah bidang kuasa kerajaan negeri.
Keselamatan

Jadual Kesembilan Perlembagaan Malaysia menyatakan bahawa kerajaan persekutuan Malaysia bertanggungjawab sepenuhnya terhadap dasar dan tentera asing di negara ini. Walau bagaimanapun, Johor mempunyai tentera persendirian, satu-satunya negeri yang berbuat demikian (selain daripada kuasa-kuasa Renjer Sarawak iaitu para tentera Kerajaan Sarawak di Borneo, yang diserapkan ke dalam Rejimen Renjer Diraja sejak pembentukan Malaysia). Tentera ini iaitu Angkatan Tentera Diraja Johor (Askar Timbalan Setia Negeri Johor), sejak 1886 berkhidmat sebagai pelindung raja-raja Johor dan hal-hal istiadat negeri. Ia salah satu unit ketenteraan yang tertua di Malaysia hari ini dan mempunyai peranan sejarah yang signifikan dalam pemberontakan Singapura 1915 dan berkhidmat dalam kedua-dua Perang Dunia.
Pertikaian sempadan

thumb|Peta menunjukkan kedudukan Pulau Batu Puteh, Batuan Tengah dan Tubir Selatan
Johor sebelum ini mempunyai pertikaian wilayah dengan Singapura. Berikutan penerbitan Peta Perairan Kawasan Malaysia dan Peta Sempadan Benua oleh kerajaan Malaysia pada tahun 1979 yang termasuk Pulau Batu Puteh (sekarang Pedra Branca) sebagai sebahagian daripada kedaulatan mereka, Singapura membuat bantahan rasmi pada tahun berikutnya. Pertikaian itu pada asalnya hanya menganggap satu isu, tetapi ketika kedua belah pihak sepakat untuk merujuk perkara itu ke Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ) pada tahun 2003, pertikaian itu diperbesar untuk memasukkan dua isu lain di sekitar Pulau Batu Buteh, iaitu Batuan Tengah dan Tubir Selatan. Pada tahun 2008, ICJ memutuskan bahawa "Pulau Batu Puteh milik Singapura, Batuan Tengah milik Malaysia dan Tubir Selatan milik negeri di wilayah perairan di mana ia berada". Keputusan akhir oleh ICJ untuk menyerahkan Pedra Branca kepada Singapura adalah selaras dengan surat 1953 yang dibuat oleh Setiausaha Kerajaan Negeri Johor sebagai respon kepada surat persoalan mengenai Pedra Branca daripada Setiausaha Kolonial Singapura, di mana kerajaan Johor secara terbuka menyatakan bahawa mereka tidak menuntut kepemilikan Pedra Branca walaupun mengakui bahawa Empayar Johor Lama pernah memerintah kebanyakan pulau di kawasan itu. Pada tahun 2017, Malaysia telah mengusulkan rayuan kes Pedra Branca berdasarkan syarat-syarat yang diperlukan oleh ICJ bahawa kes boleh disemak dalam tempoh enam bulan selepas penemuan fakta dan dalam tempoh 10 tahun dari tarikh penghakiman berikutan penemuan beberapa fakta. Permintaan itu digugurkan berikutan perubahan dalaman pentadbiran Malaysia yang baru pada tahun berikutnya di mana mereka mengakui kedaulatan tetap Singapura ke atas pulau itu sambil mengumumkan rancangan untuk menukar Batuan Tengah yang berada di bawah kedaulatan Malaysia kepada sebuah pulau.
Budaya

kanan|thumb|Bangunan Yayasan Warisan Johor di Johor Bahru
thumb|Tarian Zapin
Budaya Johor telah dipengaruhi oleh pelbagai etnik sepanjang sejarah, terutamanya oleh orang Arab, Bugis dan Jawa, dengan negeri ini juga mengalami campuran budaya yang berbeza di kalangan orang Cina, India, Melayu dan orang asli.

Pengaruh kebudayaan Arab yang kuat jelas dalam persembahan seni seperti zapin, masri dan hamdolok serta alat musik seperti gambus. Tarian zapin diperkenalkan pada abad ke-14 oleh para mubaligh Muslim Arab dari Hadhramaut,Yaman, dan pada mulanya hanya dilakukan oleh penari lelaki, walaupun penari wanita kini merupakan satu kebiasaan. Tarian itu sendiri berbeza antara lima kawasan di Johor iaitu zapin tenglu dan zapin pulau (Mersing), zapin lenga (Muar), zapin pekajang (Johor Bahru), zapin koris (Batu Pahat) dan zapin parit mustar serta zapin seri bunian (Pontian). Satu lagi warisan Arab ialah penggunaan nama Arab iaitu wadi (lembah) yang merujuk kepada kawasan yang dihuni oleh masyarakat Arab di ibu negeri seperti "Wadi Hana" dan "Wadi Hassan".

Pengaruh-pengaruh budaya Jawa dan Bugis ditemui dalam tarian bosara dan kuda kepang yang diperkenalkan ke Johor sebelum awal abad ke-20 oleh kaum Bugis dan Jawa.

Kuda kepang merupakan tarian tradisional di Johor yang memiliki akar dari kebudayaan Jawa. Kuda kepang ialah sejenis tarian yang dipersembahkan dengan kostum yang mewah serta kuda tenunan. Tarian ini memaparkan pahlawan-pahlawan berkuda yang berlawan dalam pertempuran, di mana gerakannya menjadi semakin cergas sehingga perayaan kemenangan. Kebudayaan India pula mengilhami ghazal. Ghazal dan Barongan ialah tulang belakang nyanyian tradisional Melayu. Ghazal melibatkan segolongan kecil ahli muzik yang bermain alat muzik moden dan tradisional, dan sering dipersembahkan dalam majlis rasmi. Aktiviti-aktiviti kebudayaan ini biasanya dilakukan di majlis-majlis perkahwinan dan pesta-pesta agama di Malaysia. Budaya orang asli juga unik dengan kepelbagaian tradisi yang diamalkan, seperti pembuatan senjata tradisional, ubat-ubatan, kraftangan dan cenderahati.

Masyarakat Cina mengendalikan perarakan Chingay pada setiap tahun di Tokong Cina Lama Johor Bahru yang menyatukan lima etnik Cina di Johor, iaitu Kantonis, Hainan, Hakka, Hoklo dan Teochew. Kerjasama di kalangan budaya Cina yang berbeza di bawah organisasi sukarela ini menjadi simbol keharmonian di antara masyarakat Cina yang berbeza yang memperdalam warisan mereka untuk memelihara tradisi budaya mereka. Muzium Warisan Cina Johor Bahru menggambarkan sejarah penghijrahan Cina ke Johor dari abad ke-14 hingga ke-19 semasa dinasti Ming dan Qing. Penguasa Johor menggalakkan masyarakat Cina menanam gambir dan lada di kawasan pedalaman, di mana kemudiannya ramai petani ini mula beralih kepada penanaman nenas pada abad ke-20, menjadikan Johor salah satu pengeluar buah-buahan Malaysia.

Di Johor juga terdapat beberapa jenis teater tradisional yang dikenali sebagai Hamdolok, Wayang Wong, Ketoprak dan Wayang Kulit Purwa (atau Wayang Kulit Jawa). Pakaian tradisional Johor pula termasuklah Baju teluk belanga, Baju kurung Johor, Baju kurung Riau dan Kebaya belah panjang.

Program marhaban atau bara'an merupakan satu acara kebudayaan masyarakat Melayu di Johor yang lazim dilakukan semasa bulan Syawal. Perkataan "Marhaban" berasal daripada perkataan Arab yang bermaksud selamat datang. Tradisi ini disambut selama sebulan Aidilfitri dari 1 Syawal hingga 30 Syawal. Rombongan marhaban yang kebiasaannya terdiri daripada lebih 10 orang akan berkunjung dari rumah ke rumah dengan berselawat ke atas Nabi Muhammad dengan alunan lagu yang tersendiri. Marhaban biasanya diadakan dari rumah ke rumah, di setiap kampung, taman perumahan, sekolah atau bersama keluarga.
Makanan

thumb|Mi bandung Muar
Variasi makanan di Johor telah dipengaruhi oleh pelbagai kebudayaan termasuklah Melayu, Jawa, Bugis, Arab, Cina dan Tamil. Antara masakan terkenal di Johor termasuklah nasi lemak, asam pedas, nasi ambeng, Nasi Beringin, laksa Johor, kway teow kia, mi bandung, mi rebus, sate Muar, pajeri nenas, mi wantan Pontian, bihun goreng san lou, otak-otak dan telur pindang. Antara manisan terkenal di Johor pula termasuklah burasak, kacang pool, lontong dan kuih-muih seperti kek pisang, roti bakar Kluang dan pisang goreng. Beberapa restoran antarabangsa yang menghidangkan masakan barat, Filipina, Indonesia, Jepun, Korea, Taiwan, Thai dan Vietnam boleh dijumpai di serata negeri, terutamanya di kawasan bandar seperti Johor Bahru dan Iskandar Puteri
Cuti dan sambutan

Masyarakat Johor mempunyai beberapa cuti dan perayaan sepanjang tahun termasuklah Hari Kemerdekaan, sambutan Hari Malaysia dan Hari Keputeraan Sultan Johor. Beberapa perayaan keagamaan turut disambut di Johor termasuklah Hari Raya Aidilfitri, Hari Raya Aidiladha, Awal Ramadan, Tahun Baru Cina, Deepavali, Krismas, Thaipusam dan Wesak. Selain itu, Johor terkenal dengan beberapa pesta seperti pesta layang-layang terbesar di Malaysia yang terdapat di Pasir Gudang.
Sukan

thumb|Pemandangan Stadium Tan Sri Dato Haji Hassan Yunos, [[Larkin]]
Memandangkan Johor telah menjadi sebahagian daripada Tanah Melayu sejak 1957, atletnya telah mewakili Tanah Melayu dan kemudiannya Malaysia dalam Sukan Olimpik Musim Panas, Sukan Komanwel, Sukan Asia dan Sukan Asia Tenggara. Jabatan Belia dan Sukan Negeri Johor telah ditubuhkan pada tahun 1957 untuk meningkatkan taraf sukan di negeri ini. Johor menganjurkan Sukan Malaysia (SUKMA) pada tahun 1992. Terdapat empat kompleks sukan di negeri ini, di mana kerajaan persekutuan juga menyediakan bantuan untuk meningkatkan kemudahan sukan. Pada 2018, sebagai sebahagian daripada rancangan kerajaan persekutuan untuk menjadikan Muar sebagai pusat sukan Johor, sekitar RM15 juta diperuntukkan untuk membina dan meningkatkan kemudahan sukan di bandar itu.

Terletak di Iskandar Puteri, Stadium Sultan Ibrahim merupakan stadium utama untuk Johor Darul Ta'zim F.C. Pasukan ini diasaskan pada tahun 1972 sebagai PKENJ FC dan menjadi Johor FC pada tahun 1996. Mereka memenangi Piala FA Malaysia pada tahun 1998 dan 2016, Piala Malaysia pada tahun 1985, 1991 dan 2017, Liga Super Malaysia pada 2014, 2015, 2016, 2017 dan 2018, Piala Presiden Malaysia pada tahun 1987 dan 2009 dan Piala AFC pada tahun 2015. Pasukan bola sepak wanita negeri ini juga memenangi empat gelaran dalam Piala Tun Sharifah Rodziah pada tahun 1984, 1986, 1987 dan 1989. Antara stadium lain di negeri ini ialah Stadium Tan Sri Dato' Haji Hassan Yunos di Johor Bahru dan Stadium Pasir Gudang di Pasir Gudang.
Ekonomi

Ekonomi Johor adalah berdasarkan sektor perkhidmatan. Sebelum ini, sektor menengah menguasai ekonomi, tetapi setelah kepelbagaian ekonomi oleh kerajaan negeri, Johor tidak lagi bergantung kepada satu sektor. Johor Corporation (JCorp) ialah konglomerat milik negeri yang terlibat dalam pelbagai aktiviti perniagaan di negeri dan luar negara. Menteri Besar, Datuk Seri Mohamed Khaled Nordin berkata, Johor harus menjadi ‘Kuala Lumpur kedua’ dan yakin menjadi pilihan para pelabur kerana terletak di lokasi yang baik. Johor terus menjadi pilihan pelabur tempatan dan asing dengan jumlah pelaburan perindustrian sebanyak RM14.9 bilion sejak Januari hingga Mei tahun 2014. Johor juga bakal menerima pelaburan melibatkan projek pembangunan bernilai berbilion ringgit dalam beberapa tahun mendatang di bawah Pelaburan Iskandar Malaysia.

Johor menjadi di antara negeri yang menjadi penyumbang utama kepada momentum pertumbuhan nasional selain kawasan Lembah Klang. Johor mempunyai pelabuhan moden dan prasarana yang baik, kelas pertengahan yang besar serta kesepaduan masyarakat majmuknya. Kerajaan negeri bertekad untuk menjadikan Johor sebagai pusat pertumbuhan ekonomi paling pesat di negara ini, apatah lagi berada di kedudukan yang amat strategik.
thumb|Iskandar Malaysia
Pada tahun 2017, Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) Johor adalah RM104.4 bilion, yang ketiga tertinggi di kalangan negara-negara Malaysia selepas Selangor dan Sarawak, sementara pendapatan median adalah RM5,652 dan kadar pengangguran adalah 3.6%. Setahun sebelum ini, kadar pertumbuhan ekonomi negara ialah 5.7% dan ia menyumbang 9.4% daripada KDNK Malaysia, dengan KDNK per kapita pada RM31,952. Negeri ini mempunyai jumlah tenaga kerja sebanyak 1.639 juta orang. Sektor utama yang menyumbang kepada KDNK Johor pada tahun 2015 ialah perkhidmatan (41.0%), perkilangan (30.7%), pertanian (14.9%), pembinaan (5.8%) dan perlombongan (0.4%).

Kawasan Pembangunan Iskandar dan Wilayah Ekonomi Johor Selatan (Iskandar Malaysia), yang merangkumi pusat bandar Johor Bahru, Iskandar Puteri, Daerah Kulai, Pasir Gudang dan Pontian Selatan, merupakan zon pembangunan utama di negeri ini dengan keluasan 221,634 hektar (2,216.34 km2). Johor Selatan memberi tumpuan kepada perdagangan dan perkhidmatan; barat Johor memberi tumpuan kepada pembuatan, perniagaan dan pertanian moden; timur Johor memberi tumpuan kepada ekopelancongan; dan tengah Johor memberi tumpuan kepada kedua-dua ekopelancongan dan ekonomi sektor utama.

Baru-baru ini, industri pelancongan perubatan telah berkembang dengan kedatangan 27,500 pelancong perubatan pada tahun 2012 dan 33,700 pada tahun 2014.
Perindustrian

Sebelum kepelbagaian ekonomi baru-baru ini, Johor dan Sarawak telah berkembang dengan pelaburan pembuatan tertinggi. Dari 2013 hingga 2017, terdapat sejumlah pelaburan bernilai RM114.9 bilion dalam pembuatan di negeri ini. Pada tahun 2017, RM16.8 bilion datang daripada pelaburan langsung domestik dan RM5.1 bilion datang daripada pelaburan langsung asing, dengan Australia, China dan Amerika Syarikat menjadi tiga pelabur asing dalam pembuatan. Kawasan industri perindustrian pada tahun 2015 adalah 144 km2 (56 mil persegi) atau 0.75% daripada jumlah tanah di Johor. Pada tahun 2000, industri terbesar di Johor ialah industri fabrikasi logam dan jentera, mencakupi 27.6% daripada semua industri perkilangan di negeri ini, diikuti oleh keluaran kimia, petroleum dan getah (20.1%) dan produk kayu dan perabot (14.1%).

Kawasan-kawasan perindustrian di seluruh negeri Johor

#Kawasan Perindustrian Bakri , 84200 Bakri , Muar
#Kawasan Perindustrian Tanjung Agas , 84000 Tangkak
#Kawasan Perindustrian Timur , 81300 Skudai
#Kawasan Perindustrian Tangkak , 84900 Tangkak
#Kawasan Perindustrian Segamat I & II , 85000 Segamat
#Kawasan Perindustrian Cemerlang , 81800 Ulu Tiram
#Kawasan Perindustrian Mersing , 86800 Mersing
#Kawasan Zon Perindustrian Bebas, Pelabuhan Tanjung Pelepas , 81560 Gelang Patah
#Kawasan Perindustrian Dato Onn , 80350 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian i-Park , 81100 Bandar Indahpura , Kulai
#Kawasan Perindustrian Kelapa Sawit , 81000 Kulai
#Kawasan Perindustrian Dewani , 81100 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Taman Johor , 81200 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Kempas , 81200 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Larkin , 80350 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Permas Jaya , 81750 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Lukut , 81900 Kota Tinggi
#Kawasan Perindustrian Bandar Penawar , 81930 Kota Tinggi
#Kawasan Perindustrian Kluang , 86000 Kluang
#Kawasan Perindustrian Pasir Gudang , 81700 Pasir Gudang
#Kawasan Perindustrian Mount Austin , 81100 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Pontian , 82000 Pontian
#Kawasan Perindustrian Senai , Fasa 11 , 81400 Senai
#Kawasan Perindustrian Senai High Tech Park , 81400 Senai
#Kawasan Perindustrian Tampoi , 81200 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Temenggong,off Jln Tampoi , 81100 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Sri Gading , 83300 Batu Pahat
#Kawasan Perindustrian Seri Purnama , 81100 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Tebrau I, II, III & IV , 81100 Johor Bahru
#Kawasan Perindustrian Tongkang Pecah , 83000 Batu Pahat
#Kawasan Perindustrian SiLC , 79200 Iskandar Puteri
#Kawasan Miel Seri Alam , 81750 Masai
#Kawasan Perindustrian Tanjung Langsat , 81700 Pasir Gudang
#Kawasan Perindustrian Taman Universiti , 81300 Skudai
#Kawasan Perindustrian Bukit Pasir , 84600 Muar
#Kawasan Perindustrian Nusa Cemerlang , 81550 Gelang Patah
#Kota Putri Industrial Park , 81750 Masai
#Taman Teknologi Johor , 81400 Senai
#Taman Industri Damaiplus , 83000 Batu Pahat
#Taman Industri Jaya , 81300 Skudai
#Taman Industri Sri Sulong , 83500 Batu Pahat
#Taman Perindustrian Berjaya , 81300 Skudai
#Taman Perindustrian Dewani , 81100 Johor Bahru
#Taman Perindustrian JB Perdana , 81300 Skudai
#Taman Perindustrian Maju Jaya, Skudai , 81300 Skudai
#Taman Perindustrian Murni , 81400 Senai
#Taman Perindustrian Pulai , 81300 Skudai
#Taman Perindustrian Sri Plentong , 81750 Masai
#Taman Perindustrian Dato Yunus Sulaiman, 81120 Skudai
#Taman Teknologi Johor , 81400 Senai
#Tampoi Industrial Park , 81200 Johor Bahru
#Taman Universiti Industrial Park , 81300 Skudai
Pertanian

thumb|Penanaman integrasi berperingkat nanas di ladang kelapa sawit Rengit, Johor.
Sektor pertanian utama di negeri ini ialah ladang kelapa sawit, ladang getah dan hasil. Pada tahun 2015, kawasan tanah yang digunakan untuk pertanian di Johor meliputi 11,555 km2 (4,461 mil persegi), 60.15% negara, dengan ladang lain termasuk herba dan rempah-rempah. Pada tahun 2016, ladang kelapa sawit merangkumi 7,456 km2 (2,879 meter persegi) (38.8% daripada jumlah kawasan tanah), menjadikan kawasan ladang ketiga terbesar di Malaysia selepas Sabah dan Sarawak. Pasar-pasar tani diwujudkan untuk mengedarkan hasil pertanian yang terletak di sekitar negeri.

Johor ialah negeri penghasil buah terbesar di Malaysia, dengan jumlah kawasan perladangan berjumlah 414 km2 (160 mil persegi) dan jumlah penuaian kawasan sebanyak 305 km2 (118 meter persegi). Kira-kira 532,249 tan buah dihasilkan pada tahun 2016, dengan Daerah Segamat yang mempunyai kawasan penanaman dan penuaian buah terbesar terbesar di negeri ini dengan keluasan 111 km2 (43 meter persegi) dan 66 km2 (25 meter persegi) manakala Daerah Kluang mempunyai jumlah pengeluaran buah tertinggi sebanyak 163,714 ton. Pada tahun yang sama, Johor merupakan pengeluar sayuran kedua terbesar di kalangan semua negeri di Malaysia selepas Pahang, dengan keluasan 154 km2 (59 meter persegi) dan jumlah penuaian sebanyak 143 km2 (55 meter persegi). Daerah Kluang juga mempunyai kawasan perladangan dan penuaian sayur-sayuran terbesar, dengan keluasan 36 km2 (14 meter persegi), dan jumlah pengeluaran sayuran tertinggi sebanyak 60,102 tan.
Pelancongan

Negeri Johor mempunyai banyak tarikan pelancongan, terutamanya:

*Desaru: Memiliki pantai-pantai yang cantik dan permai serta padang golf di pantai yang menghadap Laut China Selatan;
*Johor Bahru: Merupakan pusat membeli-belah, mempunyai gedung-gedung membeli-belah yang banyak di sekitar bandaraya dan taman-taman tema yang bertaraf dunia seperti Legoland Malaysia, Puteri Harbour Family Theme Park, Angry Birds Activity Park Johor Bahru, KSL Dinosaur Water Park in Johor dan Austin Water Park
*Kota Tinggi: Meyimpan banyak tinggalan sejarah dan mempunyai air terjun yang ketinggianya 34 meter.
*Kukup: Merupakan sebuah kampung nelayan dengan restoran-restoran makanan laut yang dibina diatas laut dan mempunyai sebuah jeti di Serkat untuk ke Tanjung Balai dan Kota Batam di Indonesia
*Muar: Sebuah Bandar Di-Raja yang cantik di tebing Sungai Muar dan nikmatilah keindahan Bandar Di-Raja ini dengan menelusuri Sungai Muar dengan menaiki bot pelancong di Tanjung Emas.
*Tanjung Piai: Merupakan tanah yang paling selatan atau yang paling hujung di benua Asia.
*Gunung Ledang: Merupakan puncak yang tertinggi (1276m) di Negeri Johor dan air terjun yang mendamaikan di kaki gunung.
*Mersing: Mempunyai lebih 7 pulau-pulau yang cantik dan pantai berpasir yang menawan, sangat sesuai untuk akitiviti bersama keluarga di hujung minggu atau cuti umum.
*Kulai: Daerah Kulai menjadi pintu masuk utama ke negeri Johor oleh para pelancong yang menggunakan pengangkutan udara melalui Lapangan Terbang Antarabangsa Sultan Ismail (Senai Airport) yang terletak di Senai. Johor Premium Outlets merupakan pusat beli-belah yang utama di Iskandar Malaysia terletak di Daerah Kulai. Johor Premium Outlets merupakan premium outlets yang pertama dibina di Asia Tenggara. Johor Premium Outlets dibuka secara rasmi pada 11 Disember 2011.
*Ayer Hitam: Terkenal dengan tempat membeli-belah barangan tembikar, kraftangan, pasu, patung mainan dan macam-macam lagi. Selain tu, Ayer Hitam juga popular dengan pusat menjual barangan perkahwinan sepertimana yang terdapat di Nilai 3, Negeri Sembilan
Pelaburan asing

Pada tahun 2014, negara asing utama yang melabur di Johor ialah Singapura (RM6.7 bilion), Amerika Syarikat (RM5.4 bilion), Jepun (RM4.6 bilion), Belanda (RM3.1 bilion), China (RM1.37 bilion) dan jumlah yang lebih kecil dari negara-negara seperti Indonesia, Korea Selatan, Jerman dan India, dengan negeri itu menerima pelaburan langsung asing (FDI) bernilai RM7.9 bilion, yang kedua tertinggi di kalangan semua negeri di Malaysia selepas Sarawak. Syarikat asing utama dengan FDI di negeri ini datang dari United Kingdom, Korea Selatan dan China.

Oleh kerana kedekatannya dengan Singapura, manfaat negeri dari pelabur dan pelancong Singapura. Dari 1990 hingga 1992, pelaburan Singapura yang diluluskan di Johor berjumlah kira-kira US $ 500 juta dalam 272 projek. Pada tahun 1994, pelaburan dari Singapura hampir 40% daripada jumlah pelaburan asing negeri. Kerajaan juga mempunyai dasar "berkembar dengan Singapura" untuk mempromosikan pembangunan perindustrian mereka, yang meningkatkan pergerakan orang dan barang antara kedua belah pihak. Hubungan ekonomi yang erat antara kedua-duanya bermula dengan penubuhan Pertumbuhan Segi Tiga Indonesia—Malaysia—Singapura (SIJORI Growth Triangle) pada tahun 1989.
Infrastruktur

thumb|Kompleks Bersepadu Petroleum Pengerang
Jabatan Perancangan Ekonomi Johor bertanggungjawab untuk semua perancangan dan pembangunan infrastruktur awam di negeri ini manakala Jabatan Landskap bertanggungjawab untuk pembangunan landskap negeri. Sejak Rancangan Malaysia Kesembilan (RMK9), Koridor Selatan Johor menjadi tumpuan pembangunan. Pada tahun 2010, jumlah tanah negeri yang digunakan untuk bangunan komersil ialah 21.53 km2 (8.31 batu persegi), dengan Daerah Johor Bahru merangkumi 12.99 km2 (5.02 batu persegi) atau 63.5%. Sejak 2012, sekitar RM2.63 bilion telah diperuntukkan oleh kerajaan persekutuan dan negeri untuk 33 projek infrastruktur di Pengerang di tenggara Johor. Bajet negeri 2015 termasuk membelanjakan lebih daripada RM500 juta bagi pembangunan pada tahun berikutnya, jumlah tertinggi yang pernah diperuntukkan. Kerajaan negeri juga memastikan projek-projek infrastruktur dan pembangunan akan dikembangkan ke semua daerah di negeri ini dengan enam bidang tumpuan yang digariskan dalam pelan pembangunan strategik kerajaan negeri pada tahun 2018. Pada tahun yang sama, kerajaan persekutuan memperuntukkan RM250 juta untuk tiga projek infrastruktur untuk meningkatkan perhubungan dan aksesibiliti dalam ibu negeri. Berikutan perubahan baru dalam pentadbiran kerajaan negeri baru-baru ini, kerajaan baru juga berjanji untuk menyediakan infrastruktur yang lebih baik untuk pelabur dengan memperbaiki rangkaian jalan raya, menyediakan bekalan air yang mencukupi bagi kilang-kilang dan membina stesen-stesen untuk penjanaan elektrik sambil menolak syarikat asing yang menyamar di balik hijau teknologi untuk menggunakan negeri itu sebagai tapak pelupusan sisa pepejal.
Sumber air dan tenaga

thumb|TNB Cawangan Johor Bahru
Cawangan elektrik di negeri ini diuruskan oleh Tenaga Nasional Bhd (TNB). Kebanyakan tenaga elektrik dihasilkan oleh loji arang batu dan gas. Loji tenaga arang batu mempunyai kapasiti 700 MW pada tahun 2007 dan 3,100 MW pada 2016, yang berasal dari Stesen Tenaga Tanjung Bin di Pontian. Dua loji yang dipandu gas, Stesen Tenaga Pasir Gudang dengan 210 MW dan Stesen Kuasa Sultan Iskandar dengan 269 MW, terletak di Pasir Gudang. Stesen Tenaga Pasir Gudang, bagaimanapun, telah ditamatkan daripada sistem pada 2016. Dalam tahun-tahun kebelakangan ini, kerajaan negeri telah merancang untuk membina loji kuasa hidro hidro dan gabungan kuasa.

Semua paip bekalan air di negeri ini diuruskan oleh Badan Pengawalseliaan Air Johor, dengan jumlah 11 takungan: Congok, Gunung Ledang, Gunung Pulai 1, Gunung Pulai 2, Gunung Pulai 3, Juaseh, Layang Bawah, Layang Upper, Lebam , Linggiu dan Pontian Kechil. Negeri ini juga membekalkan air mentah ke Singapura untuk RM0.03 untuk setiap 1,000 gelen yang diambil dari sungai Johor. Sebagai balasan, kerajaan negeri Johor membayar kerajaan Singapura 50 sen (RM0.50) untuk setiap 1,000 gelen air terawat dari Singapura.
Telekomunikasi dan penyiaran

thumb|TM cawangan Pontian
Telekomunikasi di Johor pada asalnya ditadbir oleh Jabatan Pos dan Telekomunikasi dan dikendalikan oleh British Cable & Wireless Communications, yang bertanggungjawab untuk semua perkhidmatan telekomunikasi di Tanah Melayu. Pada masa ini, troposcatter dipasang di Gunung Pulai di Johor dan Gunung Serapi di Sarawak untuk menyambung isyarat radio antara British Malaya dan British Borneo, satu-satunya sistem bagi kedua-dua wilayah untuk membolehkan program radio serentak dihantar ke Borneo Utara dan Sarawak. Berikutan Penubuhan Malaysia pada tahun 1963, jabatan-jabatan telekomunikasi di Malaya dan Borneo bergabung menjadi Jabatan Telekomunikasi Malaysia pada tahun 1968, yang kemudian menjadi Telekom Malaysia (TM). Awal tahun 1964, sebuah syarikat telekomunikasi Nordic, Ericsson, mula beroperasi di negara ini. Berikutan pertukaran telefon AX yang pertama di Asia Tenggara yang dimasuki dalam talian di Pelangi pada tahun 1980, TM telah disediakan dengan rangkaian telefon mudah alih yang pertama, dinamakan ATUR, pada tahun 1984. Sejak itu, rangkaian selular Malaysia telah berkembang dengan pesat. Dari 2013 hingga 2017, kadar penembusan selular mudah alih negeri telah mencapai 100%, dengan 11.3% hingga 11.5% daripada penduduk menggunakan internet.

Pada tahun 2018, kelajuan internet negeri ialah 10 Mbps dengan kerajaan menggesa Suruhanjaya Komunikasi dan Multimedia Malaysia (SKMM) untuk membangunkan infrastruktur internet berkelajuan tinggi untuk mencapai 100 Mbit / s untuk menyesuaikan perkembangan semasa negara. Kerajaan persekutuan Malaysia sebelum ini mengendalikan satu saluran televisyen negeri bernama TV Johor (yang tiba-tiba ditutup) dan satu saluran radio, Johor FM. Terdapat satu stesen radio bebas, Best FM, yang dilancarkan pada tahun 1988. Penyiaran televisyen di negeri ini terbahagi kepada televisyen darat dan satelit. Apabila Malaysia mensasarkan peralihan televisyen digital, semua isyarat analog akan ditutup tidak lama lagi. Terdapat dua jenis penyedia televisyen bebas-tol, MYTV Broadcasting (digital terrestrial) dan Astro NJOI (satelit), manakala IPTV diakses menerusi Unifi TV menerusi langganan internet fiber optik UniFi.

Negeri Johor mempunyai 4 pusat transmisi atau pemancar bagi media elektronik radio dan televisyen. 4 pusat pemancar tersebut ialah:-

*Gunung Pulai, Kulai untuk kawasan Johor selatan merangkumi daerah Johor Bahru, Pontian, Kulai, Kota Tinggi, Batu Pahat selatan dan Kluang selatan serta boleh di terima di Singapura dan Kepulauan Riau utara (sekitar pulau Batam)
*Gunung Ledang, Tangkak untuk kawasan Johor utara merangkumi daerah Muar, Tangkak, Segamat, Batu Pahat utara dan Kluang utara. Juga untuk memancarkan signal siaran radio & TV untuk negeri Melaka, Negeri Sembilan selatan dan Pahang selatan
*Bukit Tinggi, Mersing untuk daerah Mersing dan wilayah kepulauan Johor di timur laut Johor.
*Bukit Penawar, Kota Tinggi untuk kawasan Bandar Penawar dan sekitarnya sahaja (kawasan yang kecil)
Televisyen

Antara stesen radio dan TV yang memancarkan siarannya di negeri Johor ialah rangkaian radio dan TV milik negara dan swasta. Berikut ialah senarai saluran-saluran TV yang bersiaran di Negeri Johor.

Saluran TV dari stesen pemancar Gunung Pulai, Kulai

*TV1 (RTM) - UHF 55
*TV2 (RTM) - VHF 10
*TV3 (Media Prima) - UHF 26
*ntv7 (Media Prima) - UHF 42
*8TV (Media Prima) - UHF 46
*TV9 (Media Prima) - UHF 44thumb|Kelihatan menara pemancar di puncak Gunung Ledang,Tangkak

Saluran TV dari stesen pemancar Gunung Ledang, Tangkak

*TV1 (RTM) - UHF 28
*TV2 (RTM) - VHF 07
*TV3 (Media Prima) - VHF 12
*ntv7 (Media Prima) - UHF 35
*8TV (Media Prima) - UHF 48
*TV9 (Media Prima) - UHF 37

Saluran TV dari stesen pemancar Bukit Tinggi, Mersing

*TV1 (RTM) - VHF 06
*TV2 (RTM) - VHF 09
*TV Al Hijrah - UHF 40

Saluran TV dari stesen pemancar Bukit Penawar, Kota Tinggi

*TV1 (RTM) - UHF 32
*TV2 (RTM) - UHF 38

Selain daripada itu, terdapat juga rangkaian TV dari negara-negara jiran yang boleh juga diterima di selatan Johor khususnya daerah Johor Bahru, Pontian, Kulai dan Kota Tinggi. Antaranya ialah:

Rangkaian TV milik MediaCorp TV Holding, Singapura

* Saluran 5 (Channel 5) - VHF 05
* Saluran 8 (Channel 8) - VHF 08
* Saluran Suria - VHF 12
* Saluran Vasantham - UHF 24
* Saluran U (Channel U) - UHF 28
* Saluran Okto - UHF 30
* Saluran Berita Asia (Channel News Asia) - UHF 32
* Saluran Digital HD5, Digital 5, Digital CNA, Digital 8 - UHF 38
* Saluran Digital CNA, Digital Okto, Digital U - UHF 27
* Saluran Digital 5, Digital Suria - UHF 29
* Saluran Digital 8, Digital Vasantham - UHF 31
* Saluran Digital Test - UHF 33

Rangkaian TV nasional Indonesia

* VHF 06 - TVRI(Televisyen republik indonesia) ,milik kerajaan
* UHF 43 - RCTI(Rajawali Citra Televisyen Indonesia) ,milik MNC media group
* UHF 41 - MNC TV dahulunya TPI ,milik MNC media group
* UHF 57 - Global TV ,milik MNC media group * UHF 45 - TransTv(Transformasi Televisyen) ,milik TransCorp
* UHF 47 - SCTV(Surya Citra Televisyen) ,milik SCM
* UHF 49 - Indosiar(Indosiar Visual Mandiri) ,milik SCM
* UHF 53 - antv(Andalas Televisyen) ,milik bakrie media
* UHF 27 - [tvOne](Televisyen unlimited news) ,milik bakrie media
* UHF 25 - Metro TV
* UHF 39 - NET. dahulunya [spacetoonTV] ,milik Netmediatama
* UHF 55 - RTV(Rajawali televisyen)

Rangkaian TV tempatan/wilayah Kepulauan Riau

* UHF 51 - Batam TV
* UHF 39 - Semenanjung TV
* UHF 61 - TV
Radio

Bagi siaran radio terdapat lebih 60 stesen radio sama ada dari Malaysia mahupun dari negara jiran Singapura dan Indonesia yang dapat didengar di selatan Johor. Hal ini meletakkan bandaraya Johor Bahru dan kawasan sekitarnya sebagai satu-satunya kawasan yang menerima siaran TV dan radio secara percuma terbanyak di Malaysia.
Pengangkutan
Jalan raya

]]Negeri ini dihubungkan dengan negeri-negeri di Malaysia dan wilayah persekutuan yang lain di pantai barat melalui Lebuhraya Utara–Selatan dan di pantai timur melalui Laluan Persekutuan Malaysia 3. Sejak zaman penjajahan British, sistem jalan raya menghubungkan ibu kota Johor di selatan Semenanjung Melayu ke Kangar di utara dan Kota Bharu di pantai timur. Jalan-jalan di Johor dikelaskan kepada dua kategori; 2,369 kilometer (1,472 mi) ialah jalan persekutuan manakala 19,329 kilometer (12,010 mi) ialah jalan negeri, pada 2016. Johor menggunakan jalan dua hala dengan peraturan lalu lintas kiri, dan bandar di negeri ini menyediakan perkhidmatan pengangkutan awam seperti bas dan teksi serta perkhidmatan Grab. Negeri ini turut mempunyai Jambatan Sungai Johor, jambatan penyeberangan sungai terpanjang di rantau ini, yang menghubungkan Johor Bahru dan daerah Kota Tinggi. Pada 2018, pembinaan Transit Rapid Bus Iskandar Malaysia (IMBRT) diumumkan siap sebelum 2021.

Kerajaan persekutuan sebelum ini telah memperuntukkan RM29.43 bilion sebagai sebahagian daripada Rancangan Malaysia Kesebelas (RMK 11) untuk projek infrastruktur termasuk menaik taraf jalan dan jambatan. Kerajaan negeri juga membelanjakan lebih daripada RM600 juta untuk penyelenggaraan jalan raya setiap tahun.
Lebuh raya

thumb|Lebuhraya Senai Desaru, dihadapannya ialah Jambatan Sungai Johor

Negeri Johor mempunyai sistem lebuh raya yang bagus. Lebuhraya Utara Selatan menghubungkan kebanyakan bandar-bandar utama di negeri Johor serta negeri-negeri di barat Semenanjung Malaysia. Lebuhraya Senai–Desaru telah dibina untuk memendekkan perjalanan dari Senai ke Desaru dari tempoh masa 2 jam kepada 45 minit. Kerajaan persekutuan juga telah menyediakan peruntukan untuk melebarkan jalan dari Tangkak ke Segamat. Namun, jalan ini masih dalam proses pembesaran di mana sebahagiannya telah siap antara Jementah ke Segamat. Berikut ialah beberapa lebuh raya utama di negeri Johor:

* Lebuhraya Utara–Selatan: melalui beberapa daerah di negeri Johor seperti Daerah Johor Bahru, Kulai, Kluang, Batu Pahat, Muar dan Tangkak
* Lebuhraya Skudai': menghubungkan antara Senai dan Lapangan Terbang Antarabangsa Senai ke Pusat Bandaraya Johor Bahru
* Jalan Skudai–Pontian: menghubungkan Pontian Kechil ke Skudai, Johor Bahru
* Lebuhraya Senai–Desaru: menghubungkan Senai ke Desara melalui Ulu Tiram dan Pasir Gudang.
* Lebuhraya Skim Penyuraian Trafik Johor Bahru Timur: menghubungkan Kampung Pandan ke Bangunan Sultan Iskandar dan Singapura
* Jalan Pesisiran Pantai Iskandar: menghubungkan Iskandar Puteri ke Teluk Danga
* Lebuhraya Pasir Gudang: menghubungkan Taman Perling ke Tanjung Langsat, yang juga merupakan lebuh raya yang terawal di Malaysia
* Lebuhraya Tebrau: menghubungkan Pusat Bandaraya Johor Bahru ke Kota Tinggi
* Lebuh AMJ: bermula di Alor Gajah (Kampung Taboh Naning) melalui Melaka Tengah, Bandaraya Melaka dan Jasin dan tamat di Muar (Parit Bunga)

Tambak Johor dan Laluan Kedua Malaysia–Singapura yang dilengkapi dengan lebuh raya duaan tiga lorong menyambungkan negeri Johor dengan negara Singapura.
Kereta api

]]
Pengangkutan kereta api di negeri ini dikendalikan oleh Keretapi Tanah Melayu, yang terdiri daripada beberapa stesen kereta api di bahagian barat negeri iaitu Segamat, Bekok, Johor Bahru Sentral, Kempas Baru, Kluang, Kulai, Labis, Layang-Layang, Paloh dan Rengam. Laluan kereta api ini disambungkan ke semua negeri di barat Semenanjung Malaysia. Ia juga dihubungkan dengan stesen di Singapura dan Thailand.
Udara

Lapangan Terbang Antarabangsa Senai merupakan yang terbesar dan satu-satunya lapangan terbang antarabangsa di Johor, yang bertindak sebagai pintu masuk utama ke negeri ini. Lapangan terbang ini terletak di Bandar Senai, daerah Kulai. Pada tahun 2016, kerajaan persekutuan Malaysia meluluskan sejumlah RM7 juta dalam menambahbaik lapangan terbang ini. Terdapat empat syarikat penerbangan yang menyediakan penerbangan ke Johor iaitu AirAsia, Malaysia Airlines, Firefly dan Malindo Air. Lapangan terbang kecil lain termasuk Lapangan Terbang Kluang, Lapangan Terbang Mersing dan Segamat.
Air

]]
Johor mempunyai empat pelabuhan di Iskandar Puteri dan Pasir Gudang, yang beroperasi di bawah tiga syarikat yang berbeza. Pelabuhan Tanjung Pelepas merupakan sebahagian daripada pelabuhan persekutuan Malaysia, manakala dua lagi merupakan pelabuhan kontena, Terminal Kontena Bersepadu (juga di Tanjung Pelepas) dan Pelabuhan Johor (di Pasir Gudang). Pelabuhan Tanjung Langsat berfungsi sebagai hab minyak dan gas serantau negeri dan menyokong pengeluaran petroleum dan pengeluaran petroleum luar pesisir. Terdapat perkhidmatan bot ke pelabuhan di Batam dan Tanjung Pinang dari Kepulauan Bintan di Indonesia dan ke pelabuhan di Changi di Singapura.
Kesihatan

thumb|Hospital Sultanah Aminah, Johor Bahru
Perkara berkaitan kesihatan di Johor ditadbir oleh Jabatan Kesihatan Negeri Johor. Negeri ini mempunyai dua hospital kerajaan utama (Hospital Sultanah Aminah dan Hospital Sultan Ismail), sembilan hospital kerajaan daerah (Hospital Permai, Hospital Sultanah Fatimah, Hospital Sultanah Nora Ismail, Hospital Enche 'Besar Hajjah Khalsom, Hospital Segamat, Hospital Pontian, Hospital Kota Tinggi , Hospital Mersing dan Hospital Tangkak), dan Hospital Temenggung Seri Maharaja Tun Ibrahim, hospital dan hospital mental wanita dan kanak-kanak. Klinik kesihatan awam yang lain, klinik 1Malaysia dan klinik desa telah bertaburan di seluruh negeri dengan sejumlah hospital swasta seperti Hospital Penawar, Hospital Pakar Johor, Hospital Pakar Daerah, Hospital Pantai Batu Pahat, Hospital Pakar Putra Batu Pahat, Hospital Pakar Puteri, KPJ Hospital Pakar Muar, Hospital Pakar Abdul Samad, Columbia Asia, Hospital Gleneagles Medini dan Hospital Pakar KPJ Pasir Gudang. Pada tahun 2009, nisbah doktor-pesakit negeri adalah 3 bagi setiap 1,000 penduduk.
Pendidikan

thumb|Jabatan Pendidikan Negeri Johor
thumb|Maktab Sultan Abu Bakar atau dikenali sebagai Kolej Inggeris Johor Bahru
thumb|Universiti Tun Hussein Onn Malaysia, Batu Pahat

Semua sekolah rendah dan menengah berada di bawah bidang kuasa Jabatan Pendidikan Negeri Johor, di bawah bimbingan Kementerian Pendidikan Nasional. Sekolah tertua di Johor ialah Kolej Inggeris Johor Bahru (1914). Pada tahun 2013, Johor mempunyai sejumlah 240 sekolah menengah kerajaan, lima belas sekolah antarabangsa (Austin Heights Sekolah Swasta dan Antarabangsa, Crescendo-HELP International School, Crescendo International College, Sekolah Swasta dan Antarabangsa Paragon, Sekolah Persendirian dan Antarabangsa Seri Omega, Sekolah Antarabangsa Sri Ara, Pendidikan StarClub, Sekolah Antarabangsa Sunway, Tenby Schools Setia Eco Gardens, Sekolah Antarabangsa UniWorld, dan Sekolah Amerika Iskandar Puteri dan tiga kampus antarabangsa British Marlborough College, Sekolah REAL dan Sekolah Utama. Johor mempunyai sejumlah besar pelajar Melayu dan pribumi yang mendaftar di sekolah-sekolah Cina. Terdapat juga sekolah Indonesia yang terletak di ibukota negeri terutamanya untuk anak-anak pendatang Indonesia. Kerajaan negeri juga menekankan pendidikan prasekolah di negeri ini dengan penubuhan beberapa tadika seperti Tadika Nuri dan Penjagaan Anak, Preschool Stellar dan Tadika Kastil.

Johor mempunyai dua universiti awam, Universiti Teknologi Malaysia (UTM) di Skudai, dan Universiti Teknologi MARA Johor (UiTM) di Jementah dan ibu negeri; beberapa politeknik termasuk Politeknik Ibrahim Sultan, Politeknik Mersing dan Politeknik Tun Syed Nasir, Pagoh; dan dua kolej pengajaran, IPG Kampus Temenggong Ibrahim di Johor Bahru dan IPG Kampus Tun Hussien Onn di Batu Pahat. Ia mempunyai satu kolej komuniti bukan keuntungan, Kolej Southern University di Skudai. Terdapat juga cadangan untuk menubuhkan Universiti Johor yang telah dialu-alukan oleh Sultan Negeri dengan kementerian pendidikan persekutuan juga bersedia untuk melanjutkan kerjasama mereka.

Untuk memastikan kualiti pendidikan di negeri ini, kerajaan negeri memperkenalkan enam langkah jangka panjang untuk menaikkan kemampuan guru tempatan. Pada tahun 2018, dilaporkan bahawa Johor merupakan antara negeri di Malaysia yang menghadapi masalah kekurangan guru, di mana kemudiannya Kementerian Pendidikan telah bertindak menubuhkan sebuah jawatankuasa khas untuk mengkaji cara untuk menangani masalah tersebut. Perpustakaan Negeri Johor ialah perpustakaan awam utama di negeri ini.
Individu terkenal

Negeri Johor telah melahirkan banyak tokoh dan artis tanah air. Antaranya ialah:

* Tun Sulaiman Ninam Shah
* Tun Rahah Mohamed Noah
* Tun Musa Hitam
* Tun (Dr.) Arshad Ayub
* Tun Syed Nasir Syed Ismail
* Tun Dr. Ling Liong Sik
* Tun Samy Vellu
* Tun Fatimah Hashim
* Tan Sri Dato' Haji Muhyiddin Yassin
* Tan Sri Abdul Ghani Othman
* Dato' Jaafar Haji Muhammad
* Joyce Chu
* Dato' Onn Jaafar
* Datuk Suhaimi Abdul Rahman
* Waheeda
* Zarina Zainoordin
* Sufian Suhaimi
* Jep Sepahtu
Lihat juga

* Pelancongan di Johor
* Pengangkutan di Johor
* Simbol negeri Johor
* Orang Melayu Johor
* Tokoh-tokoh dalam Johor
Catatan


Rujukan
Bibliografi

*Trocki, Carl A., Prince of Pirates: the Temenggongs and the Development of Johor and Singapore, 1784–1885, University of Hawaii Press, 1979, ISBN 978-9971-69-376-3 ISBN 9971693763
Pautan luar

* Laman Rasmi Kerajaan Negeri Johor Darul Takzim
* Laman Rasmi Pejabat Menteri Besar Johor Darul Takzim
* Koleksi peta-peta berkaitan dengan Johor
* Portal Komuniti Khabar Orang Johor
* Portal Komuniti Johor Bahru
* Peta negeri Johor



Kategori:Negeri dan wilayah persekutuan di Malaysia
Kategori:Semenanjung Malaysia