JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Rynland-Palts

Rynland-Palts (Duits: Rheinland-Pfalz, [ˈʁaɪ̯nlantˈp͡falt͡s], ) is 'n deelstaat van Duitsland. Mainz is met 'n bevolking van 206 991 die grootste stad en hoofstad van Rynland-Palts. Die deelstaat word begrens deur Noordryn-Wesfale in die noorde, Hesse in die noordooste, Baden-Württemberg in die suidooste en Saarland in die suide, asook Frankryk in die suide, Luxemburg in die suidweste en België in die weste.


Lêer:Zeichen de-rheinland pfalz.png|Kenteken

Administratiewe distrikte (Landkreise)

(Die area-afkortings word tussen hakies aangedui)
duimnael|links|Landgebied
Politiek

Die Ministerpresidente sedert 1946:
* 1946–1947: Wilhelm Boden (CDU)
* 1947–1969: Peter Altmeier (CDU)
* 1969–1976: Helmut Kohl (CDU)
* 1976–1988: Bernhard Vogel (CDU)
* 1988–1991: Carl-Ludwig Wagner (CDU)
* 1991–1994: Rudolf Scharping (SPD)
* 1994–2013: Kurt Beck (SPD)
* 2013–2024: Malu Dreyer (SPD)
* sedert 2024: Alexander Schweitzer (SPD)
Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
* Stadplandienst Rheinland-Pfalz
* Verkiesings in Rynland-Palts
* Landesamt für Vermessung und Geobasisinformation
Olifantmuseum

duimnael|Olifantstandbeeld van veselglas voor die Letaba Olifantsaal
Die Letaba Olifantmuseum, ook bekend as die Letaba Olifantsaal, is 'n museum in die Letabaruskamp van die Nasionale Krugerwildtuin van Suid-Afrika. Die museum se grootste trekpleister is die skedels en ivoortande van die Manjifieke Sewe Olifante wat voorheen in die Krugerwildtuin geleef het.

Die museum dek verskillende onderwerpe rakende olifante: evolusie, gewoontes, ekologie en navorsing. Die museum is sewe dae per week oop vir die publiek en toegang is gratis.
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Sanparke, die Nasionale Parkeraad van Suid-Afrika
* Tuisblad van die Letaba Olifantmuseum


Kategorie:Krugerwildtuin
Kategorie:Museums in Suid-Afrika
Magellaanse Stroom

Die Magellaanse Stroom is 'n waterstofwolk wat van die Magellaanse Wolke, twee dwergsterrestelsels, uitgaan. Die stroom verbind die twee Magellaanse Wolke en ons Melkweg met mekaar. Oorspronklik word die stroom as 'n gevolg van wisselwerkings tussen die swaartekragte beskou. Onlangse navorsing dui egter aan dat hierdie soort hoësnelheid-waterstofwolke oorblyfsels van sterrestelsels op hulle baan is.

Die Sagittarius-stroom is 'n soortgelyke verskynsel.


Kategorie:Magellaanse Wolke
Al Soefi

Abd Al-Rahman Al Soefi (7 Desember 903 – 25 Mei 986), wat ook bekend staan as Abd ar-Rahman as-Soefi of Abd al-Rahman Aboe al-Hoesain en in westerse bronne dikwels ook Azophi genoem word, was 'n Persiese sterrekundige aan die hof van die emir Adoed ad-Daula in Isfahan. Hy verwerf bekendheid deur sy bewerkings van Griekse sterrekundige vakliteratuur, veral Claudius Ptolemeus se "Groot Sterrekundige Stelsel", wat hy omtrent 800 onder die titel Almagest in Arabies vertaal is.

Sy navorsing in verband met die ligkrag van sterre het 'n aantal regstellings ten opsigte van Ptolemeus se lys van sterre moontlik gemaak. Hy lewer waardevolle bydraes tot die noukeurige berekening van die sonjaar se lengte en hou homself besig met die praktiese gebruik van die astrolabium, 'n sterrekundige instrument in die vorm van 'n skyf met visierapparaat, wat reeds in Ptolemeus se tyd bekend was en die meganiese oplossing van sterrekundige en sterrekundig-geografiese vraagstukke moontlik gemaak het. Al Soefi is ook die eerste sterrekundige wat die samehang tussen die tradisionele Griekse en Arabiese name van sterre en sterrebeelde ondersoek.

In sy hoofwerk, die "Boek van die Sterre", verwys hy onder meer na die Groot Magellaanse Wolk en die Andromeda-sterrestelsel, waarby eersgenoemde eers eeue later weer deur die Portugese seevaarder Ferdinand Magellaan en laasgenoemde ná die uitvinding van die teleskoop in 1612 deur Simon Marius herontdek is.

'n Krater op die maan met 'n deursnee van 47 kilometer is na Al Soefi (Azophi) vernoem.


Kategorie:Geboortes in 903
Kategorie:Iraniërs
Kategorie:Sterftes in 986
Kategorie:Sterrekundiges
Sutherland

Sutherland is 'n dorp in die Karoo-hoogland van die provinsie Noord-Kaap (Suid-Afrika). Dit staan bekend as die sentrum van die sterrekunde in Afrika, maar ook as een van die koudste dorpe in Suid-Afrika met sneeuval en uiterste temperature van –16 °C in die winter. (Die koudste dorp is egter Buffelsfontein, waar 'n minimum temperatuur van –18.6°C al gemeet is.)
Geskiedenis

duimnael|links|Die Suider-Afrikaanse Groot Teleskoop naby Sutherland
Sutherland is in 1857 op die plaas De List as 'n nuwe NG Kerk gemeente gestig en op 8 November 1858 is die eerste erwe verkoop. Die dorp is vernoem na ds. Henry Sutherland, predikant van die gemeente op Beaufort-Wes ten tyde van Sutherland se afstigting in 1855.

Danksy sy afgeleë en droë ligging 1 458 meter bo seevlak staan dit bekend vir sy naghemel, wat onder die suiwerstes en donkerstes ter wêreld tel en sodoende uiters geskik is vir sterrekundige navorsing.

Die Suid-Afrikaanse Sterrewag, wat in 1972 sowat veertien kilometer buite die dorp geopen is, was destyds een van die grootstes in die Suidelike Halfrond. Sutherland huisves vandag ook die Suider-Afrikaanse Groot Teleskoop (Southern African Large Telescope, SALT), die grootste enkele teleskoop in die Suidelike Halfrond.
Noemenswaardige boorlinge

N.P. van Wyk Louw, bekende Suid-Afrikaanse digter, en sy broer W.E.G. Louw is hier gebore. Hul geboortehuis, Louwhuis, is nou 'n museum. Die museum huisves ook inligting oor die ingenieur dr. Henry Olivier, ook 'n boorling van Sutherland. Oudmin. Adriaan Vlok is op Sutherland gebore uit 'n bekende plaaslike familie.
Trivia

Salpeterkop, 'n rustende vulkaan is naby Sutherland geleë.
Sien ook

* NG gemeente Sutherland
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Nedersettings in die Noord-Kaap
Ivoor

duimnael|250px|Ornamente gekerf uit ivoor.
duimnael|250px|'n Gekerfde ivoorornament.
duimnael|250px|regs|'n Walruskolonie

Ivoor is 'n harde, wit materiaal waaruit die tande van diere soos olifante, seekoeie, walrusse, en mammoete bestaan.

In die oudste beskawings is ivoor gebruik vir die maak van beelde of om op te teken. In die 14de eeu het die beeldhoukuns in ivoor 'n bloeitydperk beleef. Teen die 20ste eeu word ivoor ook algemeen gebruik in die nywerheid, en veral voor die bekendstelling van plastiek, is dit gebruik vir die maak van biljardballe, klavierklawers, knope en ornamente.
Struktuur

Die chemiese samestelling van die tande van alle diere is dieselfde, maak nie saak watter spesie dit is nie. Daarom kan die woord ivoor regmatig gebruik word om enige soogdiertande te beskryf wat groot genoeg is om gekerf of bewerk te word.
Beskikbaarheid

Die jag op olifante om ivoor te bekom was een van die oorsake van die sterk daling in olifantgetalle. Om die onwettige jag op olifante te ontmoedig, is handeldryf in ivoor in 1989 verbied. Sedertdien het die getalle van olifante in Afrika weer toegeneem, en word ivoorhandel onder streng voorwaardes toegelaat.

Baie Afrikalande insluitend Zimbabwe en Suid-Afrika reken dat ivoorhandel 'n noodsaaklikheid is, beide om die onderskeie ekonomieë te stimuleer en om olifantgetalle te verminder. In 2002 het die Verenigde Nasies die verbod op ivoorhandel gedeeltelik gelig, en 'n paar lande toegelaat om wettig ivoor uit te voer. 'n Studie deur Oxford Universiteit in 1999 het egter getoon dat slegs een persent van die VS$500 miljoen wat ivoorverkope genereer in Afrika bly; die meeste gaan na die middelman en handelaars. Die effektiwiteit van die ontbanning word daarom bevraagteken.

In Kenia, waar olifantgetalle in die dekade voor die 1989-verbod sterk gedaal het, word gereken dat die wettiging van ivoorhandel in Afrika alle olifante in gevaar stel, aangesien wildstropers sal poog om onwettige ivoor te verhandel as wettige ivoor.

Handel in die ivoor van dooie mammoete vind al vir 300 jaar plaas en is steeds wettig. Mammoet-ivoor word gebruik vir handgemaakte messe en ander soortgelyke implemente.

'n Spesifieke spesie harde neut word al hoe meer gewild as 'n plaasvervanger vir ivoor, hoewel die grootte daarvan die bruikbaarheid beperk. Dit word soms groente-ivoor of tagua genoem en is die saad van die endosperm van die ivoorneutpalm wat algemeen aangetref word in die reënwoude aan die kus van Ecuador en Peru.
Tipes ivoor

duimnael|regs|Vragte verbryselde ivoor in Denver, [[Colorado. Gekonfiskeerde ivoortande en -kunswerke word vernietig om dit uit sirkulasie te neem.]]
* Olifant- en mammoet-ivoor van die tande van olifante en mammoete
* Walrus-ivoor van die tande van die walrus
* Spermwalvis- of moordwalvis-ivoor
* Seekoei-ivoor
* Vlakvark-ivoor
* Hert-ivoor van die tande van die hert (wildsbok)
* Sogenaamde neushoringvoël-ivoor, verkry van 'n sekere neushoringvoël-spesie (wat nie ware ivoor is nie maar wel daarna lyk)
Verwysings

Kategorie:Materiale
Nord

Nord (Nederlands: Noorderdepartement; 59) is die noordelikste van die Franse départements, en sy naam is dan ook van sy geografiese ligging afgelei. Met 'n oppervlakte van 5 743 vierkante kilometer en 'n bevolking van 2 576 770 (2010) is Nord die digbevolkste département van Frankryk.

Die prefektuur (hoofstad) van Nord is Lille. Sowat 20 000 mense in die noordelike arrondissement Duinkerken praat 'n Wes-Vlaamse dialek as omgangstaal (sien Frans-Vlaandere).
Geskiedenis

Nord bestaan hoofsaaklik uit die Franse gedeelte van die graafskap Vlaandere, behalwe vir die westelike gebiede wat in die jaar 1237 as die graafskap Artois afgesplits is en tans deel uitmaak van die départements Pas-de-Calais en Hainault. Hierdie gebied het oorspronklik tot die Spaanse Nederlande behoort, maar is volgens die ooreenkomste van 1659, 1668 en 1678 by Frankryk ingelyf.

Die département Nord is tydens die Franse Rewolusie volgens die wet van 22 Desember as een van die 83 départements op 4 Maart 1790 gestig.
Geografie

Die département Nord grens aan die Noordsee, België en die Franse départements Pas-de-Calais, Aisne en Somme. Die belangrikste riviere is die Yser, die Lys, die Escaut, die Scarpe en die Sambre. Die Deûle-kanaal loop deur die prefektuur (hoofstad) Lille.
Administratiewe gebiede

Kategorie:Departemente in Hauts-de-France
Steenberg

Steenberg is 'n suidelike voorstad van Kaapstad.

Alhoewel gewoonlik na Constantia as die oudste wynplaas in Suid-Afrika verwys word, is Steenberg volgens 'n aantal bronne nog twee jaar vroeër in 1682 gestig. Die wynlandgoed teen die ooshellings van Tafelberg lewer vandag steeds wyne van hoë gehalte.

Die wynplaas beskik oor 'n hotel en 'n restourant, maar staan veral bekend vir sy 18-putjie-gholfbaan, wat 'n pragtige uitsig oor Valsbaai bied.
Verwysings

Kategorie:Voorstede van Kaapstad
Omwentelinge per minuut

Omwentelinge per minuut (afgekort opm of min-1) en dikwels na verwys as toere is 'n eenheid van frekwensie wat gewoonlik gebruik word om omwentelingsnelheid te meet, veral in die geval van omwentelinge rondom 'n vaste as. Dit verteenwoordig die aantal volle draaie wat 'n voorwerp in 'n minuut maak.
Voorbeelde

* Grammofoonplate het tipies teen 16, 33 ⅓, 45 of 78 opm gedraai.
* Klank-CDs draai teen snelhede van ongeveer 500 opm wanneer die binneste databaan gelees word tot 180 opm wanneer die bane aan die buitenste rand gelees word.
* 'n Rekenaar se hardeskyf se toere wissel tussen 3600, 5400 of 7200 opm in IDE-tipes en tussen 10 000 en 15 000 in sommige SATA- en SCSI-skywe.
* 'n 52xCD-ROM skyfleser kan 'n kompakskyf teen 10 350 toere per minuut laat draai.
* Die sekondewyser van 'n analooghorlosie draai teen 1 opm.
* 'n Wasmasjien se balie draai teen 600 tot 1600 opm tydens 'n spinsiklus.
* 'n Motorvoertuig se enjin se omwentelinge wissel tussen 700 en 8000 opm.
* 'n Binnebrandenjin in 'n vliegtuig draai tussen 2000 en 3000 opm.
* 'n Renmotor se enjin kan teen veel hoër toere draai, so hoog as 19 000 opm in Formule Een.
* Gasturbines roteer teen tienduisende opm.
* 'n Zippe-tipe sentrifuge vir die verryking van uraan draai teen 90 000 opm of vinniger.

Kategorie:Eenhede
Uitlaatgas

duimnael|regs|220px|Uitlaatgasse van 'n dieselvragmotor.

Die uitlaatgas van 'n motor is die resultaat van die verbrandingsreaksie in 'n enjin se verbrandingskamer.

Die uitlaatgasse bestaan gewoonlik uit die volgende:

# Koolwaterstowwe, wat die gevolg is van onvolledige verbranding van die brandstof, gewoonlik petrol of diesel.
# Stikstofoksiede wat ontstaan wanneer die stikstof in die lug met suurstof reageer by baie hoë temperature en drukke. Hierdie verbindings lewer 'n betekenisvolle bydrae tot rookmis en suurreën.
# Koolstofmonoksied wat ook die gevolg van onvolledige verbranding is. Die gas verminder die bloed se vermoë om suurstof te vervoer en is giftig en kan selfs teen laer konsentrasies gevaarlik wees vir mense met hartkwale.
# Koolstofdioksied wat die gevolg is van volledige verbranding van die koolstof in die brandstof en kom ook algemeen in die atmosfeer voor. Dit is noodsaaklik vir plantlewe en het geen onmiddellike nadelige impak op mens en dier nie, maar word as besoedeling beskou omdat te hoë konsentrasies uiteindelik kan aanleiding gee tot 'n kweekhuisverskynsel in die aarde se atmosfeer.
# Swaeloksiede word ook gevorm as gevolg van die swaelinhoud in die brandstof. Swaeloksiede maak 'n groot bydrae tot suurreën.
Kyk ook

* Verbranding
* Roet
Verwysings

* Engelstalige artikel oor die beheer van motorvoertuie se uitlaatgasse


Kategorie:Voertuigtegnologie
Otto-siklus

Die vierslagsiklus (of Otto-siklus) van 'n binnebrandenjin is die enjinsiklus wat mees algemeen vir voertuig en ander nywerheidsdoeleindes aangewend word (motors en vragmotors, kragopwekkers, ens.). Dit is deur die Franse ingenieur, Alphonse Beau de Rochas in 1862 voorgestel en onafhanklik deur die Duitse ingenieur Nikolaus Otto in 1876. Die vierslagsiklus is meer brandstofdoeltreffend en brand skoner as die tweeslagsiklus, maar vereis heelwat meer bewegende dele en kundigheid tydens die vervaardiging daarvan. Verder word dit makliker vervaardig in veelsilindersamestellings as die tweeslagsiklus, wat dit nuttig maak vir hoë werkverrigtingstoepassings. Die Wankelenjin het vier soortgelyke fases maar dit is 'n roterende verbrandingsmotor en nie 'n resiprokerende enjin soos met die vierslagsiklus nie.

framed|regs|Vierslagsiklus (of Otto-siklus)

Die Otto-siklus word gekenmerk deur die vier slae of reglynige bewegings beurtelings op- en afwaarts van 'n suier in 'n silinder.

#inlaatslag
#kompressieslag
#kragslag
#uitlaatslag

Die siklus begin by die boonste middelpunt wanneer die suier by sy hoogste punt bereik het. Op die eerste afwaartse slag (inlaat) van die suier word 'n mengsel van brandstof en lug in die silinder ingetrek deur die inlaatpoort. Die inlaatklep maak dan toe en die opwaartse slag (kompressie) pers die branstof-lugmengsel saam.


200px|Boonste middelpunt, voordat siklus begin
200px|1 - Inlaatslag
200px|2 - Kompressieslag
Beginposisie, inlaatslag en kompressieslag.

Die brandstof-lugmengsel word dan ontsteek, gewoonlik deur 'n vonkprop vir 'n petrol- of Otto-siklus-enjin naby die boonste middelpunt van die kompressieslag. Die gevolglike uitsetting van die brandende gasse dwing die suier na onder vir die derde (krag) slag en die vierde opwaartse (uitlaat) slag forseer die verbruikte uitlaatgasse uit die silinder deur die oop uitlaatklep of -kleppe deur die uitlaatpoort.


200px|Brandstof ontsteek
200px|3 - Kragslag
200px|4 - Uitlaatslag
Ontsteking van brandstof, kragslag en uitlaatslag.
Verwysings
Eksterne skakels

*Animasies wat enjin werking toelig
*Video oor die basisbeginsels van die vierslag-enjin (Nederlands)
*How Cars Work - baie algemene en spesifieke inligting oor motorvoertuie met forums
*Hoe klein vierslag-enjins werk
*Hoe motorenjins werk
*Barsanti & Matteucci Foundation - "Fathers of the internal combustion engine"
*Animated Engines: nog 'n verduideliking van die vierslagenjin
*Free video: New Four Stroke
*The Fuel and Engine Bible - 'n Goeie hulpbron vir die vergelyking van enjinsoorte, brandstowwe en enjinonderdele
*CDX eTextbook - 'n Paar video's van motoronderdele in aksie
*Beeld van 'n kamera wat binne 'n vierslag-enjin gemonteer is.


Kategorie:Voertuigtegnologie
Leeuwarden

Leeuwarden (Wes-Fries: Ljouwert) is die hoofstad van die Nederlandse provinsie Friesland. Die munisipaliteit het sowat 124 000 inwoners (2021).

In 2014 is die munisipaliteit Boarnsterhim gedeeltelik en in 2018 die hele munisipaliteit Leeuwarderadeel en die munisipaliteit Littenseradiel gedeeltelik toegevoeg.

In 1435 is drie dorpe aan die Middelsee – Oldehove (Wes-Fries: Aldehou), Nijehove (Nijehou) en Hoek tot Leeuwarden saamgevoeg, wat in dieselfde jaar ook stadstatus toegeken is.

Leeuwarden spog met 'n pragtige binnestad en talle historiese geboue, wat tussen die Middeleeue en die 19de eeu ontstaan het. Besienswaardighede sluit die Grote Kerk (Jakobynekerk) uit die 15de eeu, die Oldehove-toring uit die 16de eeu, die Prinsessehof uit die 17de eeu, die Raadsaal van 1715, die Provinsiehuis (18de eeu), die Sint-Bonifatius-kerk (19de eeu), die Paleis van Justisie (1846), die Beurs (1880) en die Friesiese Letterkundige Museum (1883) in.

Die Prinsetuin is die park aan die noordekant van Leeuwarden se binnestad.

Leeuwarden beskik oor 'n professionele sokkerspan: SC Cambuur.
Plekke

Alde Leie, Baard, Bears, Britsum, Eagum, Easterlittens, Feinsum, Friens, Goutum, Grou, Hempens, Hijum, Hilaard, Huns, Idaerd, Jellum, Jelsum, Jirnsum, Jorwert, Koarnjum, Leeuwarden, Lekkum, Leons, Mantgum, Miedum, Reduzum, Snakkerburen, Stiens, Swichum, Teerns, Warstiens, Warten, Weidum, Wergea, Wirdum en Wytgaard.
Bekende boorlinge

* Maurits Cornelis Escher (1898–1972), kunstenaar
* Pieter Kooistra (1922–1998), skilder, grafiese kunstenaar, fotograaf en skrywer
* Mata Hari (1876-1917), danseres, spioen
* Piet Paaltjens (1835–1894), skuilnaam van François Haverschmidt, digter en predikant
* Joachim van Plettenberg (1739-1793), Kaapse goewerneur
* Ype Schaaf (1930–2003), predikant
* J. Slauerhoff (1898–1936), digter en skrywer
* Douw Gerbrandts Steyn (1631–1700), Suid-Afrikaanse stamvader van die Steyn's
* Saskia van Uylenburgh (1612–1642), vrou van Rembrandt
* Johannes Hendrikus Zelle (1907–1983), gereformeerde predikant
Naburige munisipaliteite
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf



Kategorie:Nedersettings in Friesland
Kategorie:Provinsiehoofstede van Nederland
Kategorie:Stede in Nederland
Gleditsia

Die Gleditsia is 'n hoë, slanke, peuldraende boom met fyn, saamgestelde blare. Die stam word soos 'n turksvy bedek met doringtossels. Fyn, wit bloeiwyses word gedra vanaf midsomer.
Verspreiding

Die soort is inheems aan die Mississippivallei, maar is uitgevoer na Europa waar dit 'n gewilde tuin- en sierboom is.
Verwysing

*Der Kosmos Baumführer. Humphries, Press, Sutton


Kategorie:Uitheemse bome in Suid-Afrika
Robinia

Die plantgenus Robinia bestaan uit Akasia-agtige, peuldraende bome, wat in die bloeityd aanskoulike wit of ligroos bloeiwyses dra en hoort tot die orde Fabaceae. Dit is inheems aan die ooste en suid-ooste van Noord-Amerika waar tussen vier en tien spesies aangetref word. Hiervan is een, die Gewone robinia (Robinia pseudoacacia, ook bekend as vals-akasia, swartsprinkaanboom of witakasia) vanweë sy aantreklike wit bloeisels in die 17de eeu ook uitgevoer na Europa as tuin- en sierplante vir lane.

Robinia pseudoacacia is 'n belangrike bron van baie duursame, maar nogtans elastiese en brandbestande hardehout en word in Europa as 'n alternatief vir ingevoerde tropiese hout beskou. Dit word onder meer vir die vervaardiging van tuinmeubels en sportgereedskap en in die skeepsbou en boubedryf (onder meer vir houtpaaie en -brûe) gebruik. Vars robiniahout is groen-gelerig van kleur, maar word sjokoladebruin sodra dit gedroog word. Robiniahout, wat buite gestoor word (byvoorbeeld as tuinmeubels), toon mettertyd dieselfde ligte silwer patina soos duur teak- en ander tropiese hout.

Die hele boom, insluitende sy bas en vrugte, word as giftig vir mense en diere, veral perde, geklassifiseer. Die boom groei vinnig en word weens sy lastige spruitwortels sowel in Noord-Amerika asook in Europa en Suid-Afrika dikwels as pes bestry.
Spesies

(*: word nie deur alle outeurs as uniek aanvaar nie)
* Robinia boyntonii *

* Robinia elliottii *
* Robinia hartwigii * (syn. R. viscosa var. hartwegii of hartwigii)
* Robinia hispida
* Robinia kelseyi *
* Robinia luxurians *

* Robinia nana *
* Robinia neomexicana
* Robinia pseudoacacia

* Robinia viscosa
* †Robinia zirkelii
Kruisings

* Robinia × ambigua (R. pseudoacacia × R. viscosa)
* Robinia × holdtii (R. neomexicana × R. pseudoacacia)
* Robinia × longiloba (R. hispida × R. viscosa)
* Robinia × margarettiae (R. hispida × R. pseudoacacia)
Verwysings

* Der Kosmos Baumführer. Humphries Press, Sutton
Sien ook

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome


Kategorie:Bome
Kategorie:Peulplante
Motor

'n Motor is 'n stuk gereedskap wat een of ander vorm energie omskep in meganiese energie. Die meeste motors werk in 'n draaibeweging, alhoewel lineêre motors ook algemeen is. Tipies word die woord enjin gebruik vir 'n motor wat 'n voertuig aandrywe.

duimnael|'n Mercedes V6-enjin is 'n voorbeeld van 'n binnebrandenjin
Daar word gewoonlik onderskei tussen watter tipes drywing 'n motor of enjin gebruik. So kry ons:
* stoomenjin wat die druk van onstnappende stoom gebruik om 'n turbine te draai.
* binnebrandenjin wat die verbranding (of kompressie, in die geval van dieselenjins) van 'n brandstof in beweging omskep.
* elektriese motor wat elektrisiteit gebruik om 'n magneetveld te skep wat 'n wiel draai
* stirling motor wat temperatuurverskille gebruik om gas deur turbines te stuur.

Die 'stirling motor' en stoomenjin is voorbeelde van 'n buitebrandenjin.

Nog voorbeelde:
* gasturbine
* veermotor
* straalmotor
* Wankelenjin

Soms word die woord motor gebruik as kort vir motorvoertuig, alhoewel lg. baie meer algemeen 'n "kar" genoem word.
Eksterne skakels

*

Kategorie:Enjins
Kategorie:Meganiese ingenieurswese
Kategorie:Voertuigtegnologie
Olga Kosakiewicz

Olga Kosakiewicz was 'n student van Simone de Beauvoir en het 'n romantiese verhouding met beide Simone en Jean-Paul Sartre gehad gedurende die herfs van 1935, toe Olga 18 jaar oud was. Die verhouding is verewig in De Beauvoir se eerste roman L'Invitée (Die uitgenooide, in Engels beskikbaar as She came to stay), wat in 1943 gepubliseer is. Die boek is opgedra aan Olga (haar van word aangedui as Kosakievicz in die Engelse Norton vertaling).

Deirdre Bair se biografie van Simone de Beauvoir ondersoek onder meer dié verhouding.


Kategorie:Geboortes in 1915
Kategorie:Sterftes in 1983
Kategorie:Franse aktrises van die 20ste eeu
Latente veranderlike

Latente veranderlikes, in teenstelling met waarneembare veranderlikes, is daardie veranderlikes wat nie direk waargeneem kan word nie, maar wat eerder afgelei word van ander veranderlikes wat waargeneem en direk gemeet kan word. Voorbeelde van latente veranderlikes sluit in lewenskwaliteit, sakevertroue, moraal, gelukkigheid, konserwatisme. Latente veranderlikes word ook verborge veranderlikes, modelparameters, hipotetiese veranderlikes of hipotetiese konstrukte genoem. Die gebruik van latente veranderlikes kom algemeen voor in die sosiale wetenskappe, robotika, en tot 'n mate in ekonomie; maar die presiese definisie van latente veranderlikes verskil in die verskillende velde.

Een voordeel van die gebruik van latente veranderlikes is dat dit die dimensionaliteit van data verminder. 'n Groot hoeveelheid waarneembaar veranderlikes kan saamgevoeg word om 'n onderliggende konsep voor te stel wat dit vir mense makliker maak om te verstaan en die inligting te assimileer. Ter selfde tyd is die latente veranderlikes die skakel tussen waarneembare ("sub-simboliese") data in die werklike lewe, en simboliese data in die gemodelleerde wêreld.
Bronnelys

*


Kategorie:Bayes-netwerk
Kategorie:Dimensie
Kategorie:Ekonomie
Kategorie:Sosiale wetenskappe