JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Silesië

duimnael|regs|250px|Die historiese grense van Silesië
duimnael|regs|250px|Van links na regs: die huidige Poolse woiwodskappe Neder-Silesië, Opole en Silesië
Silesië (Schläsing in Silesiese Duits, Schlesien in Duits, Slezsko in Tsjeggies en Śląsk in Pools, byvoeglike naamwoord Silesies) is 'n streek in Oos-Middel-Europa aan weerskante van die rivier die Oder in die suidweste van Pole en die noorde van Tsjeggië. Dit is hoofsaaklik 'n nywerheidstreek met steenkoolmyne en metaalnywerhede.

Die Pruisiese provinsie Silesië, wat later in die provinsies Bo- en Neder-Silesië verdeel is, het met die stigting van die Duitse Ryk in 1871 die mees suidoostelike landsdeel van Duitsland geword. Die grootste deel van Silesië het in 1945 volgens die besluite van die Konferensie van Potsdam onder voorlopige Poolse administrasie gekom, maar is in administratiewe opsig de facto by Pole ingelyf. In 1992 het hierdie inlywing ook 'n volkeregtelike basis gekry. Die voormalige Silesië strek tans hoofsaaklik oor die Poolse woiwodskappe Silesië, Neder-Silesië en Opole. Klein gedeeltes van Silesië maak deel uit van die woiwodskappe Lebus, Groot-Pole en Klein-Pole, Duitsland en Tsjeggië.

Die Duitse Demokratiese Republiek het die huidige Poolse oosgrens reeds in 1950 met die Ooreenkoms van Görlitz erken, die Bondsrepubliek Duitsland indirek met die Warskouse Verdrag van 1972 en finaal met die Pools-Duitse Grensooreenkoms van 1990.
Sien ook

* Silesies
Bronne

* Crystal, David (ed.); The Cambridge Encyclopedia; Cambridge University Press; Cambridge; 1994.


Kategorie:Geografie van Pole
Heinrich Göring

Ernst Heinrich Göring (Emmerich, 31 Oktober 1838 - München, 7 Desember 1913) was die eerste administrateur van Duits-Suidwes-Afrika en die vader van die Nazi-politikus Hermann Göring.

Hy studeer in die regte in Bonn. Hy was soldaat in die Duitse oorlog van 1866 en in die Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871.

Ná die verkryging van Suidwes-Afrika as Duitse gebied, word Göring die eerste rykskommissaris van die nuwe gebied in Augustus 1885 deur Otto von Bismarck na Angra Pequena, later Lüderitz, gestuur. Sy setel het hy op Otjimbingwe gevestig na hy oorland na Okahandja gereis en verskeie verdrae met plaaslike hoofmanne gesluit het om hulle onder beskerming van die Duitse keiser te plaas.

Hy het die eerste reservaat vir die San, destyds Boesmans genoem, opgerig omdat hulle deur die kolonialiste en swart volkere erg vervolg en afgemaai is.

In Augustus 1890 verlaat hy Suidwes-Afrika en word konsul in Haïti. Sy seun, veldmaarskalk Hermann Göring, is in 1893 gebore terwyl sy vader met tuisverlof was en het wêreldwye berugtheid verwerf as stigter van die Gestapo voor die Tweede Wêreldoorlog en die uitvinder van die konsentrasiekampe waarin miljoene Jode, gays, Sinti en Roma en ander "ongewenste mense" uitgewis is.
Sien ook

* Lys van Goewerneurs van Suidwes-Afrika
Bronne

* Rosenthal, Eric; "Encyclopaedia of Southern Africa; Juta and Company Limited, Cape Town & Johannesburg, 1980.
* Crystal, David (ed.); The Cambridge Encyclopedia; Cambridge University Press; Cambridge; 1994.


Kategorie:Duitse diplomate
Kategorie:Duitse goewerneurs
Kategorie:Duitse militariste
Kategorie:Geskiedenis van Namibië
Kategorie:Geboortes in 1839
Kategorie:Sterftes in 1913
SV Bergisch Gladbach 09

duimnael|regs| Stadion Paffrather Straße, Bergisch Gladbach

SV Bergisch Gladbach 09 is 'n sportklub in Bergisch Gladbach in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Die klub het ook 'n pluimbalafdeling.
Geskiedenis

Die klub het in 1973 ontstaan uit 'n samesmelting tussen SV 09 Bergisch Gladbach en SSG Bergisch Gladbach.

SV 09 Bergisch Gladbach was die meer bekende klub en is oorspronklik in 1909 gestig. Die klub se grootste prestasie was toe dit in 1953 die Duitse Amateurkampioenskap gewen het deur in die eindstryd met VfB Homberg voor 30 000 toeskouers af te reken (3-2). Verder het die klub in 1954 die kwarteindstryd van die DFB-Pokal gehaal as SC Bergisch Gladbach.

SSG Bergisch Gladbach het in 1971 ontstaan as 'n samesmelting van Sportfreunde Paffrath, Blau-Weiß Hand en SV Katterbach.

Die klub het sy grootste roem te danke aan sy vroue-afdeling wat tussen 1977 en 1989 nege keer die Duitse titel gewen het. Die vroue-afdeling het in 1996 weggebreek en met 'n Keulse klub saamgesmelt. Die klub het in 2008 die huidige naam aangeneem.
Erelys

*Duitse Amateurkampioenskap (voorganger SV 09 Bergisch Gladbach)
**1953
Onlangse ligaplekke
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad


Bergisch Gladbach
Delbrücker SC

Delbrücker SC is 'n sokkerklub uit Delbrück in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland.

Die klub is oorspronklik in 1920 gestig as die sportklub DJK Delbrück. In 1925 het die sokkerafdeling onafhanklik geword as Ballspielverein Delbrück. In 1949 is die klub vir twee jaar uit alle kompetisies geskors na 'n aanval op die skeidsregter by die Stadion Laumeskamp. Die spelers het die skorsing omseil deur na 'n jaar die klub te ontbind en 'n nuwe klub te stig, die huidige Delbrücker Sport-Club.

Die klub se grootste prestasies was om die Oberliga Wesfale te haal in 2005 en om die hoofrondte van die DFB-Pokal te haal in 2006.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubwerf


Delbrück
Kenneth Mopeli

Tsiame Kenneth Mopeli (20 September 1930 – 1 Oktober 2014) was die Hoofminister van die voormalige Suid-Afrikaanse bantoestan Qwaqwa.

Mopeli is in Namahadi gebore en het sy BA (Hons) in 1954 aan die Universiteit van Suid-Afrika (UNISA) verwerf. Daarna was hy 'n onderwyser en het as radio-omroeper by die SAUK gewerk voordat hy 'n lid van die Qwaqwa Gebiedsowerheid geword het.

Mopeli het die Dikwankwetla Party gestig wat 'n oorwinning in die Qwaqwa-verkiesings van 19 Mei 1975 behaal het. Hy het gevolglik die eerste Hoofminister van Qwaqwa geword. Mopeli het die tuisland regeer totdat Qwaqwa in April 1994 weer by Suid-Afrika ingelyf is.


Kategorie:Suid-Afrikaanse politici
Kategorie:Geboortes in 1930
Kategorie:Sterftes in 2014
FSV Oggersheim

duimnael|regs| Die Südweststadion, Ludwigshafen am Rhein

FSV Oggersheim is 'n sportklub uit Ludwigshafen am Rhein in die deelstaat Rynland-Palts in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Die klub beskik ook oor 'n tafeltennisafdeling. Oggersheim is 'n voorstad van Ludwigshafen.
Geskiedenis

Die klub is in 1913 gestig as VfR 1913 Oggersheim . In 1937 het die klub met SC Eintracht Oggersheim saamgesmelt om SpVgg Oggersheim te vorm. 'n Jaar later het die klub se naam verander na Gemeinschaft für Leibesübungen Oggersheim. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub heropgerig as ASV Oggersheim. In 1949 is die huidige naam aangeneem (sonder die Ludwigshafen, wat in 2005 by die naam gevoeg is – sien hieronder).
Stadion

Na die promosie na die Oberliga Suidwes is Oggersheim die klub wat op die hoogste vlak meeding van al die klubs in Ludwigshafen. Oggersheim poog sedert sy promosie om ook die gewildste klub te word: Die klub het sy intrek geneem in die Südweststadion, die grootste stadion in die stad en verder die naam “Ludwigshafen” by sy amptelike naam en op sy logo gevoeg. Die klub waarmee Ludwigshafen tradisioneel verbind is, SV Suidwes Ludwigshafen, speel tans in die Verbandsliga Suidwes.

Oggersheim se tradisionele tuisveld was die Oggersheimer Bezirkssportanlage, met plek vir ongeveer 5 000 toeskouers.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubwerf


Oggersheim
Cutty Sark

duimnael|links|Die skip se droogdok
duimnael|Cutty Sark het restourasiewerk ondergaan en word as museumskip drie meter bo die grond op 'n droogdok vertoon
duimnael|Die Cutty Sark se gerestoureerde agterboeg en Roer (skip)|roer in die besoekersentrum
Die Cutty Sark was een van die laaste groot teeklippers wat in 1869 in Skotland vir die Willis & Sons-redery gebou is om Chinese tee van die nuutste seisoen binne die kortste tyd na Engeland te vervoer. Sy het bekendheid verwerf vir die wedywering met die Thermopylae, om in die jaarlikse wedvaart van rederye éérste uit China terug in Londen te kom met 'n vrag tee. Cutty Sark het danksy sy die gesofistikeerde vorm van haar romp en haar groot seiloppervlakte 'n topspoed van meer as 17 knope bereik.

Teen die 1870's het die einde aangebreek vir seilskepe, aangesien stoombote hul rol oorgeneem het. Vanaf dié tyd het die Cutty Sark wol tussen Londen en Australië vervoer. Sy het die afstand in 'n tyd van 69 dae afgelê en alle daaropvolgende reise op één na binne 75 tot 80 dae voltooi. Die ander groot klipper, die Thermopylae, kon dit maar één keer in dieselfde tyd doen.

Later het die Cutty Sark bekend geword as 'n handelsnaam vir whisky en diverse seilkompetisies wat na haar vernoem is. In 1938 het die skip sy laaste vaart onderneem om daarna vir goed na Londen terug te keer.

As die enigste oorblywende teeklipper ter wêreld is die Cutty Sark, wat tydens haar dienslewe by feitlik alle groot seehawens aangedoen het, tans aangemeer op 'n droogdok aan die Teemsoewer, nie ver van die Nasionale Seevaartmuseum in Greenwich nie. Dit is op 21 Mei 2007 byna totaal in 'n brand verwoes tydens 'n opknapping. Ná 'n restourasie is dit op 25 April 2012 vir die publiek heropgestel. Op 19 Oktober 2014 is dit ná 'n kleiner brand weer verwoes.
Verwysings
Eksterne skakels

*

; Fotogalerye
* The Guardian, 24 April 2012: The Cutty Sark rises from the flames


Kategorie:Geboue en strukture in Londen
Kategorie:Skepe
Okrosjka

duimnael|Okrasjka
Okrosjka (Russies: окрошка) is 'n tradisionele Russiese koue sop. Die naam is 'n afleiding van die Russiese werkwoord крошить (krosjit'), wat "fyn kap" of "verkrummel" beteken. 'n Klassieke okrosjka is 'n mengsel van meesal rou groente (soos komkommers, lente-uitjies, radyse), gekookte aartappels en ham met kwas, 'n alkoholiese drank. Die kwas kan vervang word deur kefir of suurlemoensap.

Die bestanddele word in klein blokkies fyngesny en kort voor opdiening met die kwas gemeng. Die verhouding groente tot kwas is gelyk aan die verhouding ontbytgraan tot melk wanneer pap gemaak word. Sodoende bly die groente lekker krakerig.

Okrosjka is geskik as somermaaltyd (heeljaar in Suid-Afrika) omdat dit verfrissend is, byna soos slaai. Die meeste mense eet hul okrosjka saam met maaskaas of jogurt of voeg bitter Russiese mosterd of selfs 'n tikkie suiker by.
Galery


File:Окрошка1.JPG|Classic okroshka with beaf. Nearby smetana, special dressing (made from pounding yolks, russian mustard, horse radish, green onion, salt) and kvass
File:Окрошка2.JPG|Okroshka, the dressing is added
File:Окрошка3.jpg|Okroshka, kvass is added
File:Окрошка4.jpg|Okroshka is mixed, smetana is added
File:Окрошка5.jpg|Okroshka is mixed with smetana, ice is added.



Kategorie:Russiese kookkuns
Erelegioen

duimnael|regs|250px|Medalje van die Erelegioen __NOTOC__
Die Nasionale Orde van die Erelegioen of Ordre national de la Légion d’honneur is die hoogste orde wat deur die Franse president toegeken kan word en is gestig deur Napoleon Bonaparte op 19 Mei 1802. Die orde se leuse is Honneur et Patrie ("Eer en Vaderland") en die hoofkwartiere is in die Palais de la Legion d’Honneur op die oewer van die Seine-rivier in Parys.
Agtergrond

Gedurende die Franse Rewolusie was al die aristokratiese ordes en titels van Frankryk verban en wou Napoleon 'n nuwe orde skep, selfs al was adellike ridderskappe nie na sy smaak nie. Alhoewel die orde oorspronklik slegs vir mans bedoel was, is vroue in 1852 toegelaat om lede te word, danksy President Louis-Napoleon Bonaparte (later Napoleon III). Die Legioen was die eerste orde wat die toekenning daarvan op meriete gebaseer het. Koning Lodewyk 17de het die embleem van die orde verander deur Napoleon en sy arend met die Fleur de lys te vervang.
Struktuur van die Orde

Die Franse president is die Hoofmeester van die orde en stel persoonlik nuwe lede aan.

*Hoofmeester Emmanuel Macron
**Hoofkanselier Generaal François Lecointre (sedert 2023)
***Sekretarisgeneraal Julien Le Gars (sedert 2023)

Die Legioen het 6 klasse:

Grand-Maître (Hoofmeester - die Franse president)

Grand-Croix (Hoofkruis)

Grand Officier (Hoofoffisier)

Commandeur (Kommandant)

Officier (Offisier)

Chevalier (Kavalier)
Ordetoekennings


Beeld:Chevalier-legion-dhonneur-empire-1804.jpg|Oorspronklike Légionnaire-medalje (1804)
Beeld:Chevalier-legion-dhonneur-empire.jpg| Légionnaire-insignia: die voorkant bevat Napoleon se profiel
Beeld:Chevalier-legion-dhonneur-LouisXVIII-1814.jpg|Kavaliermedalje uit die era van Lodewyk die 17de (1814)
Beeld:Chevalier-legion-dhonneur-2e-republique.jpg|Keersy met twee kruise, Franse vlae.
Beeld:Chevalier-legion-dhonneur-republique.jpg|Vyfde republiek medalje
Beeld:Offizierskreuz.jpg|Hedendaagse Offisiersmedalje
Beeld:Legion Honneur CKS plaque p1090335.jpg|Hoofkruis
Beeld:Legion_d_honneur_1.jpg|Die ster van die Hoofkruis
Beeld:Legion Honneur CKS p1090334.jpg|Keersy van die Hoofkruis


Kategorie:Frankryk
Mosterd

duimnael|Mosterd op 'n sny brood


Mosterd is kruiepasta met 'n skerp smaak wat tydens die voorbereiding van voedsel en ook tydens die maaltyd by voedsel gevoeg word vir ekstra geur en smaak. Mosterd word vervaardig uit gemaalde mosterdsade, asyn, water, suiker en sout. Soms word daar wel 'n paar ekstra speserye (soos peper) bygevoeg. Dit skep 'n pasta of sous wat wissel in kleur van heldergeel tot donkerbruin. Gewoonlik word borrie toegevoeg vir die geel kleur. Suiker is nie verpligtend nie, maar wel handig indien 'n soeter mosterd verlang word; heuning is ook geskik hiervoor.

Mosterd word algemeen saam met vleis, soesji, pizza, brood, aartappels en kaas bedien, en is 'n gewilde toevoeging tot toebroodjies, slaaie, biefstuk, tofu, jogurt, kaasburgers en worsbroodjies. Dit word ook gebruik as 'n bestanddeel in baie slaaisouse, glasure, souse, sop en marinades. As 'n room of 'n saad, word mosterd gebruik in die kookkuns van Indië, die Middellandse See, die noordelike en suidoostelike Europa, Asië, Amerika en Afrika, wat dit een van die mees gewilde en mees gebruikte speserye in die wêreld maak.


Kategorie:Geurmiddels
Kategorie:Kruie
Kwas (drank)

duimnael|regs|’n Kwas-verkoper in Kaliningrad
duimnael|regs|Tuisgemaakte peperment-kwas
Kwas (Russies en Oekraïens: квас, Pools kwas chlebowy, letterlik "broodsuur") is ’n tradisionele, gegiste drank met ’n lae alkoholinhoud uit Rusland, Oekraïne en ander Oos-Europese lande, waar kwas-verkopers oral gesien kan word. (Uitspraak: kwas, soos in was met ’n "k" vooraan, nie met ’n "wh"-klank soos in verfkwas nie.) Die drank word gemaak van swart- of rogbrood en soms word vrugte of ment bygevoeg. Die alkoholinhoud is gewoonlik sowat 0,05-1,44% – laag genoeg sodat selfs kinders dit soms drink.
Vervaardiging

duimnael|links|100px|Kwas besig om te gis

In Rusland is kwas al eeue lank ’n gewilde drank wat reeds in die jaar 989, in die tyd van Wladimir I van Kiëf-Roes, in Russiese geskrifte genoem is. Dit kan tuis gemaak of in ’n winkel gekoop word.

Dit word gemaak deur die natuurlike gisting van brood en word soms gegeur met vrugte, bessies, rosyntjies, ment of berkesap. Vir moderne kwas word dikwels swart- of rogbrood gebruik wat gedroog en dan gebak of gerooster word tot croutons. Suiker of vrugte word bygevoeg, asook ’n giskultuur en zakwaska (om die gistingsproses te begin).

Kommersiële kwas, veral die goedkoper soorte, word soms net soos ander koeldranke gemaak met suiker, sodawater, moutekstrak en geurmiddels. Die beter soorte, dikwels met bierhandelsname, gebruik gewoonlik variasies van die tradisionele proses. Kwas word ongefiltreer geskink, met die gis steeds daarin, wat dit sy unieke smaak en hoë vitamien B-inhoud gee.
Eksterne Skakels

* Michael Jackson: Porter and kvass in St. Petersburg
* Sally Fallon: Kvass and Kombucha: Gifts From Russia
* Brewer tosses rye bread in mix to make a Russian 'kvass'
* The kvass is ready
* Easy kvass recipe
* Russian Foods Description

Kategorie:Drank
Kategorie:Russiese kookkuns
Berkesap

duimnael|Sap wat van 'n berkeboom drup

Berkesap is die hars afkomstig van 'n berkeboom, meestal 'n suikerberk of 'n silwerberk. Die hars is 'n ligsoetige, waterige vloeistof.

Afhangende van die soort berk, word die hars afgetap gedurende 'n bepaalde periode in die lente of die Europese somer. Die versamelde sap is drinkbaar, soos 'n vrugtesap, of dit kan verwerk word na ander dranke (soos berkebier) of word met 'n maaltyd genuttig.

Berkesap is 'n tradisionele drank in Belarus (Belarussies: бярозавы сок / biarozavy sok), Rusland (Russies: берёзовый сок), die Baltiese lande, Finland en sekere noordelike dele van China.


Kategorie:Alkoholiese drank
Kategorie:Belarus
Kategorie:Chinese kookkuns
Kategorie:Russiese kookkuns
Kategorie:Kultuur in Estland
Kategorie:Kultuur in Finland
Kategorie:Kultuur in Letland
Kategorie:Kultuur in Litaue
S-400

duimnael|S-400
Die S-400 Triomf (Russies: C-400 «Триумф»); is 'n nuwe generasie lugafweer / anti-missiel wapenstelsel wat ontwikkel is deur die Almaz Sentrale Ontwerp Bureau, met die doel om as opgradering van die S-300-stelsel te dien. Die NAVO-naam is SA-21 Growler, die GRAU-identifikasie is 48N6DM. Voorheen was die S-400 bekend as die S-300PMU-3. Dit is 'n grootliks verbeterde S-300 stelsel, en dermate dat dit die Amerikaanse MIM-104 Patriot oorskadu.

Die S-400 kan vliegtuie, ballistiese missiele, kruismissiele opspoor en vanaf 'n lang afstand onderskep en vernietig. Dit het die vermoë om vliegtuie met 'n klein radarspoor te identifiseer en te onderskep.
Ontwikkeling

Die S-400 ontwikkeling begin aan die einde van die jare 1990's. Die stelsel is formeel in Januarie 1999 aan die publiek bekend gestel. Die eerste toetsonderskepping het by Kapustin Yar in die Astrakhan-streek van Rusland plaasgevind. Die toetse het heeltemal vlot verloop, waarna die gesagvoerders die stelsel in 2001 by die Russiese lugmag operasioneel verklaar het.
Kenmerke

* Die S-400 is ontwerp om vlieënde teikens te vernietig, maksimaal 400km vanaf die lanseerder. Dit is twee keer die reikafstand van die Amerikaanse MIM-104 Patriot anti-missielstelsel.
* Sy ABM vermoë is wat maksimaal deur die Anti-ballistiese Missiel Verdrag toegestaan word.
* Daar word beplan on die radar opsporing in die toekoms te vergroot na 500 - 600km.
Eksterne skakels

* www.almaz-antey.ru
* Die eerste S-400 missiel regiment word in Rusland operasioneel


Kategorie:Wapens
Kovalente binding

duimnael|regs|'n Kovalente binding wat H2 (regs) vorm, waar twee waterstof atome die twee [[elektrone deel.]]

Kovalente binding kom voor wanneer atome van nie-metale elektrone gelykop of byna gelykop deel. Elektrostatiese aantrekkingskragte hou die atome in kovalente binding bymekaar.

Soos die atome begin bind, trek die positiewe lading op elke kern die ander atoom aan. Dus sal die elektrone waarskynlik in die ruimte tussen die twee kerne wees. Omdat die elektrone waarskynlik tussen die kerne sal wees, bind die atome saam in 'n kovalente binding.
Bronne

*
*
*
Eksterne skakels

* Covalent Bonds and Molecular Structure
* Structure and Bonding in Chemistry—Covalent Bonds


Kategorie:Chemiese bindings
Absolute nul

duimnael|Absolute nul word gedefinieer as −273.15°C, of 0 K.

Die absolute nulpunt is die punt waarby die kinetiese energie in molekules gelyk is aan nul. Dit wil sê, daar is geen beweging en gevolglik ook geen temperatuur by die stof nie. Wanneer materie afkoel, verminder die kinetiese energie. Temperatuur is 'n aanduiding van die gemiddelde van die kinetiese energie van ál die deeltjies in die stof.

Wanneer daar geen meer beweging van deeltjies is nie, is die absolute nulpunt bereik, en dit is by 0 K oftewel –273,15 °C of –459.67 °F of 0 °R.


Kategorie:Fisika
Kategorie:Temperatuur
Astrachan

:Vir ’n artikel oor die oblast met dieselfde naam, sien Astrachan-oblast.


Astrachan (Russies: А́страхань) is 'n groot stad in die Suid-Europese deel van Rusland en die hoofstad van die Astrachan-oblast. Die stad is geleë aan die Wolga-rivier, waar dit in die Kaspiese See uitmond.
Met die laaste sensus in 2013 was die inwonertal 527 345.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Nedersettings in Astrachan-oblast
Tartaars

: Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Tartare.


duimnael|links|Kalligrafie van die woord Qazan (قازان) in Arabiese skrif in die vorm van 'n Zilant
duimnael|links|'n Kazanse Metroteken in Tartaars (bo) en Russies
Tartaars (татар теле; татарча, tatar tele, tatarça; تاتار تلی of طاطار تيلي) is 'n taal wat tot die Turkiese tale behoort. Dit word onder meer in die Russiese deelrepubliek Tartarstan gepraat. Dit word ook buite die republiek gepraat, tot in die weste van Eurasië in die Krim, Bessarabië en Litaue.

Tartaars moet nie met Krim-Tataars, wat in die Krim gepraat word, verwar word nie. Hoewel die twee tale aan mekaar verwant is, is dit nie onderling verstaanbaar nie.
Skryfstelsels

Cyrilliese alfabet
Latynse alfabet
Sien ook

* Tartaarse Wikipedia
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Tale van Bulgarye
Kategorie:Tale van Kasakstan
Kategorie:Tale van Litaue
Kategorie:Tale van Oekraïne
Kategorie:Tale van Pole
Kategorie:Tale van Roemenië
Kategorie:Tale van Rusland
Kategorie:Tale van China
Kategorie:Tale van Belarus
Kategorie:Turkiese tale
Palais de la Legion d’Honneur

duimnael|links|Aanbou van die Palais de la Légion d’Honneur in die 19de eeu
duimnael|Hoofgebou van die Palais de la Légion d’Honneur
duimnael|Die Palais de la Légion d’Honneur se binnehof

Die Palais de la Légion d’Honneur (Frans vir "Paleis van die Erelegioen"), ook Hôtel de Salm genoem, is geleë op die wesoewer van die Seine-rivier in Parys. Die gebou huisves die Museum van die Erelegioen (Musée national de la Légion d'honneur et des ordres de chevalerie) en is een van die setels van die legioen. Die paleis is tussen 1782 en 1787 gebou vir die Duitse Prins Frederik III en is ontwerp deur Pierre Rousseau. Die Franse rewolusionêre regering het die paleis genasionaliseer. Op 13 Mei 1804 het dit die hoofkwartiere van die legioen geword.
Eksterne skakels

Kategorie:Geboue en strukture in Parys
Kategorie:Museums in Frankryk
Sneeuplankry

duimnael|Piktogram wat sneeuplankry aandui
duimnael|'n Sneeuplank

Sneeuplankry (Eng: snowboarding) is 'n wintersport waar mens met 'n plank van 'n sneeubedekte berg afgly. Die sport is oorspronklik afgelei van branderplankry. Aanvanklik het deelnemers 'n plank onder hul voete met hul hande vasgehou en sodoende deur sagte poeiersneeu probeer gly. Die sport het in die tussentyd baie verander en sneeuplankry is tans 'n gewilde wintersport en word ook in verskeie films goedgunstiglik uitgebeeld. Behalwe op berge kan mens ook op 'n spesiaal voorbereide piste gaan sneeuplankry.

Dit is in die Verenigde State in die 1960's ontwikkel, en het in 1998 'n Olimpiese Wintersport geword.

Die sport het baie entoesiastiese deelnemers dwarsoor die wêreld.
Enkele "truuks"

* "180 spin": Spring in die lug en maak 'n halwe draai in jou lengte.
* "Frontflip": 'n Voor-oor bollemakiesie.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Olimpiese wintersporte