JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Foneem

In menslike taal is 'n foneem die kleinste onderskeibare strukturele eenheid wat betekenis oor dra. Foneme is nie die fisiese segmente self nie, maar, in teoretiese terme, kognitiewe abstraksies daarvan.

'n Voorbeeld van 'n foneem is die klank in die woorde top, stand, water, en kat. (In transkripsie, word foneme soos hier tussen skuinsstrepe geskryf.) Hierdie voorbeelde van /t/ word as dieselfde klank beskou al word hulle in elkeen van die woorde effens anders uitgespreek, al is die verskille moontlik nie onderskeibaar selfs vir eerste taal sprekers nie. Foneme kan dus verskeie herkenbaar verskillende spraakklanke,, genaamd fone, omvat. In die voorbeeld word die in top geaspireer, , terwyl die in stand nie geaspireer word nie, (In transkripsie word spraakklanke wat nie foneme is nie in hakkies geskryf). In baie tale soos Koreaans en Spaans is hierdie fone verskillende foneme: Byvoorbeeld, is "maan" in Koreaans, terwyl is "om te brand". In Spaans is daar geen geaspireerde , maar die foon in Amerikaanse Englels writer is soortgelyk aan die Spaanse r in kontras met die Spaanse .

Fone wat tot dieselfde foneem behoort soos en vir die Afrikaanse , word allofone genoem. 'n algemene toets om te bepaal of twee fone allofone of aparte foneme is berus daarop om minimale pare te vind: woorde wat slegs ten opsigte van die fone onder beskouing verskil. Byvoorbeeld, die woorde top en dop illustreer dat en verskillende foneme is in Afrikaans, terwyl die gebrek aan kontras ( word byvoorbeeld as uitgespreek) aandui dat dit in die taal allofone van 'n foneem is.

In gebare tale word die basiese elemente van gebare en plek cheremes (of cheiremes) genoem, maar algemene gebruik het dit verander na foneem. Toonfoneme word soms toneme genoem en tydfoneme chroneme.

Sommige taalkundiges (soos Roman Jakobson) beskou foneme as verder afbreekbaar in eienskappe, sulke eienskappe verteenwoordig volgens die teorieë die ware minimale boublokke van taal. Eienskappe oorvleuel mekaar in tyd, soos wat suprasegmentale foneme in gesproke taal en talle foneme in gebare taal ook doen.
Verwysings

Kategorie:Fonologie
Ortografie

Die ortografie van 'n taal spesifiseer die korrekte manier waarop 'n spesifieke skryfstelsel gebruik word om die taal te skryf (waar meer as een skryfstelsel bestaan, soos in die geval van Koerdies, kan daar meer as een ortografie wees). Ortografie is afgelei van die Grieks ὀρθός, orthós ("korrek") en γράφειν gráphein ("om te skryf"). Ortografie is nie dieselfde as tipografie nie.

Ortografie beskryf of definieer die stel simbole (grafeme en diakritiese tekens) wat gebruik word en die reëls oor hoe om die simbole te skryf. Afhangende van die aard van die skryfstelsel kan die reëls leestekens, spelwyse en hooflettergebruik insluit. Hoewel "ortografie" in die omgangstaal baie keer as sinoniem met spelwyse gebruik word is spelling slegs 'n onderdeel van ortografie.
Kyk ook

* Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT)
* Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT)
* Afrikaanse Woordelys en Spelreëls
* Grondbeginsels van die Afrikaanse spelling
* Wikipedia:Algemene spelfoute
* Wikipedia:Riglyne vir voorbladartikels
* Speltoetser
* Woordeboek
* Afkappingsteken
* Akuut-aksentteken
* Deelteken
* Gravis-aksentteken
* Hoofletter
* Kappie (leesteken)
* Koppelteken
Monoftong

'n Monoftong (Grieks μονόφθογγος, "monophthongos" = enkele noot) is 'n "suiwer" vokaalklank, een waarvan die uitspraak beide aan die begin en die einde betreklik vas is en wat nie op of af gly na 'n nuwe uispraakposisie nie; vergelyk diftong.

Histories behandel sommige tale vokaalklanke wat te vore diftonge was as monoftonge. Dit is geval vir Sanskrit waarin die grammatika die klanke wat nou as en uitgespreek word, konsepsueel ai en au, en op daardie manier in die Devanagari en verwante alfabette geskryf word. Die klanke en bestaan in Sanskrit, maar word geskryf asof hulle āi en āu was, met lang aanvanklike vokale. Soortgelyke prosesse vir die skep van nuwe monoftonge uit ou diftonge word bewaar in die tradisionele spelling van tale soos divers soos Frans en moderne Grieks.
Kyk ook

* Vokaal
* Diftong
* Triftong

Kategorie:Klinkers
Vhembe-distriksmunisipaliteit

Die Vhembe-distriksmunisipaliteit is een van 5 distriksmunisipaliteite in Limpopo. Die setel van die munisipaliteit is in Thohoyandou. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Vendasprekend. Die munisipaliteit se kode is DC34.
Geografie

Bure

Die munisipaliteit word omring deur:
* Zimbabwe in die noorde
* Mopani (DC33) in die suide
* Capricorn (DC35) in die suidweste
Plaaslike munisipaliteite

Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie

Die volgende statistiek is van die sensus in 2011.
Geslag
Etniese groepering
Ouderdom
Politiek

Verkiesingsuitslae

Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
* Bevolking 18 en ouer: 621 522 [51.80% van die totale bevolking]
* Totale stemme: 386 629 [32.22% van die totale bevolking]
* Stempersentasie: 62.21% van die persentasie van die stemgeregtigdes
Verwysings
Bronne

* Vhembe-dm webblad
* Munisipale Afbakeningsraad


Kategorie:Distrikte van Suid-Afrika
Middelnederduits

Middelnederduits is die taal wat uit Oudnederduits ontstaan het en as die voorloper van moderne Nederduits beskou word. Dit was die gesproke taal van Noord-Duitsland, die skryftaal van die Hanse het gedien as die internasionale lingua franca van die Hanseverbond. Buurtale was Middelnederlands in die weste en Middelhoogduits in die suide, Slawiese tale in die ooste en Deens in die noorde. Dit is van omtrent 1100 tot 1600 gepraat.

As gevolg van die taal se rol as lingua franca van die Hanseverbond het dit 'n beduidende invloed op tale van Noord-Europa gehad. Die invloed sluit in talle leenwoorde in verskeie tale soos Sweeds, Fins, Russies en die Baltiese tale. Dit het verder ook bygedra tot morfologiese vereenvoudiging van die Middel-Skandinawiese tale wat ontwikkel het tot moderne Sweeds, Deens en Noors. Die vereenvoudingings sluit in die verlies in verbuiging in die Vasteland Skandinawiese tale.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Nederduitse tale
Edelmetaal

duimnael|Edelmetale

'n Edelmetaal is 'n metaal wat geensins of weinig aangetas word deur oksidasie.

Voorbeelde van edelmetale sluit in goud en platinum; hulle voorkoms bly as gevolg van die weerstand teen oksidasie altyd ewe mooi. Iets minder edel is byvoorbeeld silwer, wat na verloop van tyd swart word, maar met 'n geringe polering weer sy glans kan verkry. Metale wat minder edel is, is koper, wat uiteindlik groen gevlek word deur oksidasie. Yster is nog minder edel en sal geheel en al deur verroesting vernietig word. Daar bestaan egter omstandighede waaronder sekere metale oksidasie beter sal kan weerstaan as metale wat selfs meer edel as hulself is. Sinkplaat word byvoorbeeld gebruik om wind en weer te trotseer, terwyl sink opsigself minder edel is as yster. Die rede hiervoor kan gevind word in die eenvormige, beskermde oksiedlagie wat verdere oksidasie teëwerk. Die vermoë van edelmetale om oksidasie oor baie jare te weerstaan is die rede waarom hulle as juweliersware en versierings gebruik word.

Dit het ook gelei tot die gebruik van edelmetale as ruilmiddel: hulle was so gewild dat diegene wat goud of silwer gehad het, hierdie metale vir bykans enigiets kon ruil. Die metale is ook seldsaam (maar nie té seldsaam nie), raak nie vinnig aangetas nie, en het 'n redelike stabiele waarde. Hierdeur kan die metale as geld gebruik word. Ook later, na die introduksie van papiergeld word baie valuta gerelateer aan die waarde van goud of silwer (goudstandaard, silwerstandaard).

Chemies kan dit as volg gesien word: 'n onedeler metaal kan 'n edeler metaal uit 'n oplossing van 'n edeler metaal laat neerslaan, die edelere metaal word as't ware 'verdring', dit wil sê dat die onedeler metaal in oplossing gaan en die edelere metaal uit die oplossing neerslaan. Byvoorbeel 'n ystere spyker in 'n oplossing met koper laat die spyker verkoper: die yster neem die plaas in van die koper in die oplossing en die koper kom op die spyker tereg. Alle metale kan op hierdie manier in 'n volgorde gesit word wat die spanningsreeks van die metale genoem word, met aan die ene kant die meest edele en aan die andere kant die meest onedele metaal.

Teenwoordig spreek mens in die vakliteratuur nie meer van "edel" of "onedel" nie, maar van sterke of swakke reduktors. Die ione wat na die reduksie gevorm is word die (geconjungeerde) oksidators genoem, en is ook weer van sterk naar swak in te deel. Sien ook redoksreaksie. Die edele metale, goud en platina, wil nie graag 'n elektron afstaan nie en daardoor in oplossing gaan (of 'n sout vorm), hulle is swakke reduktors. Die baie onedele metale, natrium en kalium, wil dit juis baie graag en is dus baie sterke reduktore. 'n Blokkie natrium sal uit homself al met lug reageer, en wanneer mens dit in water gooi, volg 'n heftige chemiese reaksie.

Sommige edelmetale kan egter aangetas word deur baie reaktiewe stoffe, soos koningswater.
Notas

:Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Edelmetaal


Kategorie:Metale
Kategorie:Metallurgie
Saarland

Saarland (Duits: [ˈzaːɐ̯lantʰ]; Frans: Sarre) is 'n deelstaat in die suidweste van Duitsland. Dit grens aan die deelstaat Rynland-Palts asook aan Frankryk en Luxemburg. Saarland vorm saam met die Franse administratiewe gewes Lotaringe (Frans: Lorraine), die Groothertogdom Luxemburg, die Duitse deelstaat Rynland-Palts en die Belgiese gewes Wallonië die Europese Saar-Lor-Lux-gebied.

duimnael|links|Saarland se Landtag in [[Saarbrücken]]
Saarland is in 1920 volgens die Verdrag van Versailles as 'n politieke entiteit gestig en amptelik Saarbekkengebied (Duits: Saarbeckengebiet, in die volkstaal meestal Saargebiet) genoem. Die destydse gebied was ietwat kleiner as die huidige deelstaat, aangesien die noordelike grens verder suidwaarts geleë was. Nadat die gebied vyftien jaar lank deur die Volkebond beheer is, is dit in 1935 ná 'n referendum weer by die Duitse Ryk ingelyf.

Saarland was ná die Tweede Wêreldoorlog tot 1949 'n Franse protektoraat, vervolgens 'n outonome gebied en het op 1 Januarie 1957 by die Federale Republiek van Duitsland aangesluit.
Galery


Lêer:Flag of Saar 1920-1935.svg|Vlag van die Saargebied, 1920 tot 1935
Lêer:Blason Sarre 1920 - 1935.svg|Wapen van die Saargebied, 1920 tot 1935
Lêer:Saarbeckengebiet map.gif|Kaart van die Saargebied, 1920 tot 1935
Lêer:Flag of Saar (1947–1956).svg|Vlag van Saarland, 1947 tot 1956
Lêer:Wappen Saarland 1948.svg|Wapen van Saarland, 1947 tot 1956
Lêer:Saarland karte neu.png|Kaart van Saarland

Verwysings
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf
Selfstandige Evangelies-Lutherse Kerk

Die Selfstandige Evangeliese-Lutherse Kerk (SELK) (Duits: Selbständige Evangelisch-Lutherische Kirche) is 'n behoudende Lutherse Kerk in Duitsland. Die administratiewe hoofkwartier, die Kirchenbüro, is in Hannover (deelstaat Nedersakse). Die biskop is Hans-Jörg Voigt.

Die SELK is in 1830 gestig. Die verkose demokratiese bestuursorgane van die SELK is die Sinode.
Geskiedenis

duimnael|regs|210px|Die Lutherroos was oorspronklik 'n seël wat Martin Luther vir sy briewe gebruik het. Dit is tans een van die simbole van die Evangelies-Lutherse Kerke
Selfstandige Lutherse minderheidskerke het tussen 1817 en 1880 veral in Pruise, Sakse, Hessen en Hannover ontstaan nadat Lutherse en Gereformeerde kerke in Duitsland deur die staat in 'n gemeenskaplike "Evangeliese Kerk" verenig is. Ook in die 20ste eeu het hierdie "Unie" (Duits: Union) of samesmelting model gestaan vir die daarstelling van een enkele Evangeliese eenheidskerk in Duitsland wat met die Evangeliese Kerk in Duitsland (EKD) verwesenlik is. Baie Lutherane was egter gekant teen hierdie samesmelting.

Hulle het veral aangevoer dat die Lutherse en Gereformeerde leerstellings onversoenbaar met mekaar sou wees en in 'n gemeenskaplike kerkverband nie gelyke regte sou kon geniet nie. Daar is byvoorbeeld na die uiteenlopende Lutherse en Gereformeerde leerstellings oor die Nagmaal verwys.

Om hul suiwer Lutherse leerstellings, belydenis, kerkdiens en selfstandige kerkorganisasie te bewaar - iets wat in die verenigde kerke van die verskillende Duitse lande nie meer moontlik was nie - het baie Lutherane daarna gestrewe om hul selfstandige kerkorde te herstel. Die stigting van suiwer Lutherse kerke is ook deur die Bybelkritiese teologie bevorder wat vanuit die staatsuniversiteite na ander sfere in die Duitse samelewing uitgebrei is. 'n Derde rede vir die afstigting van behoudende Lutherse kerke - veral in die laaste derde van die 19de eeu - was die toenemende invloed wat staatsinstellings op die tradisionele kerkreg uitgeoefen het.

Die huidige SELK is in 1972 met die samesluiting van kleiner selfstandige Lutherse kerke in Wes-Duitsland gevorm. 1991 het ook die Evangelies-Lutherse (Oud-Lutherse) Kerk in die eertydse Duitse Demokratiese Republiek (DDR) by die SELK aangesluit. Sodoende is byna alle Lutherse minderheidskerke in Duitsland in 'n gemeenskaplike kerkverband verenig.
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van die SELK


Kategorie:Christendom in Duitsland
Kategorie:Lutherse kerke
Movement for Democratic Change

Die Movement for Democratic Change (MDC) is 'n Zimbabwiese politieke party wat onlangs in twee geskeur het. Die hoof-faksie word gelei deur Morgan Tsvangirai en Arthur Mutambara is die leier van die wegbreekparty. Die party is in 1999 as 'n opposisieparty gestig om die Zimbabwe African National Union - Patriotic Front teen te staan wat deur President Robert Mugabe gelei word. Die MDC is gevorm uit 'n breë koalisie van burgerlike groepe en indiwidue wat 'n veldtog vir 'n "Nee" stem in die 2000 referendum in Zimbabwe voorgestaan het, veral die Zimbabwe Congress of Trade Unions.
Geskiedenis

In Februarie 2000 het ZANU-PF 'n referendum oor die grondwet gehad. Die voorgestelde veranderinge sou toekomstige presidente tot twee termyne beperk , maar aangesien dit nie terugwerkend sou wees nie, sou dit Mugabe toelaat om nog twee termyne as president te dien. Dit sou ook aan die regering en militêre amptenare immuniteit teen vervolging verleen vir enige onwettige dade wat gepleeg is tydens hul ampstermyne. Dit het ook die onteiening van grond in blanke besit gewettig vir herverspreiding aan swart boere sonder enige vergoeding. Die referendumvoorstelle is verslaan deur 'n sterk stedelike stem. Hierdie resultaat was vir ZANU-PF 'n verleentheid kort voor parlementêre verkiesings wat in middel April gehou sou word. Die suksesvolle veldtog deur die MDC in dié referendum, het die aansien van die MDC baie laat styg.

Tydens die 2000 parlementêre verkiesings het die MDC 57 van die 120 setels gewen. Dit was die eerste keer dat 'n opposisie party meer as 'n handvol setels kon verower sedert die samesmelting van ZANU en ZAPU in 1988. Die MDC het dominante steun in die meeste stedelike gebiede en in Matabeleland geniet. Die MDC het al die setels in die twee grootste stede, Harare en Bulawayo gewen en slegs twee in Matabeleland verloor.

Hierdie verkiesing is deur internasionale waarnemers vanuit die Britse gemenebes, Noorweë en die Suid-Afrikaanse parlementêre afvaardiging beskryf as nie vry en regverdig nie.
Verwysings en bronne

Kategorie:Politieke partye in Zimbabwe
Sakse-Anhalt

Sakse-Anhalt (Duits: Sachsen-Anhalt, [ˈzaːksn̩ˈʔanhaltʰ]; Nederduits: Sassen-Anholt) is 'n deelstaat van die Bondsrepubliek Duitsland. Die administratiewe hoofstad en grootste stad is Maagdeburg met 'n bevolking van 2 180 684 in 2020. Sakse-Anhalt grens aan die deelstate Nedersakse, Brandenburg, Sakse en Thüringen.

duimnael|links|Kaart van Sakse-Anhalt
Die deelstaat het in sy huidige vorm 'n baie kort tradisie aangesien dit net in die tydperk tussen 1947 en 1952 as 'n deelstaat van die deur Sowjet-Rusland besette Oos-Duitsland en latere Duitse Demokratiese Republiek bestaan het. As gevolg van 'n administratiewe hervorming is die deelstaat in 1952 ontbind en in twee distrikte, Halle en Maagdenburg, verdeel. Met die Duitse hereniging op 3 Oktober 1990 is Sakse-Anhalt as een van vyf nuwe oostelike deelstate herstig.

Die gebied aan die Harz-bergreeks, die middelloop van die Elberivier en die benedeloop van die Saale pronk nogtans met 'n ryk historiese en kulturele erfenis wat tot die vroegste periode van die Duitse ryksgeskiedenis teruggevoer kan word. Belangrike historiese gebeurtenisse, persoonlikhede en prosesse het hulle oorsprong in hierdie gebied gehad en dikwels ver buite sy grense uitgestraal soos byvoorbeeld die Reformasie. Martin Luther en Philipp Melanchthon, wat albei as professore by die Universiteit van Wittenberg werksaam was, het met hul reformatoriese werk die Duitse geloofswêreld blywend verander.

Daarnaas weerspieël ook Sakse-Anhalt se argitektoniese erfenis met kastele, slotte, katedrale en kerke langs die sogenaamde Romaanse Roete (Duits: Straße der Romanik) die geskiedenis van die gebied.
Politiek

Die Ministerpresidente sedert 1947:
* 1947–1949: Erhard Hübener (LDPD)
* 1949–1952: Werner Bruschke (SED)
* 1990–1991: Gerd Gies (CDU)
* 1991–1993: Werner Münch (CDU)
* 1993–1994: Christoph Bergner (CDU)
* 1994–2002: Reinhard Höppner (SPD)
* 2002–2011: Wolfgang Böhmer (CDU)
* sedert 2011: Reiner Haseloff (CDU)
Verwysings
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf
Polinoom

In Wiskunde is 'n polinoom 'n uitdrukking wat saamgestel word uit een of meer veranderlikes en konstantes deur gebruik te maak van optel, aftrek, vermenigvuldiging en konstante positiewe heelgetaleksponente. x^2 - 4x + 7\, is 'n voorbeeld van 'n polinoom, maar x^2 - 4/x + 7x^{3/2}\, is nie omdat dit deling met 'n veranderlike insluit en 'n eksponent bevat wat nie 'n positiewe heelgetal bevat nie.

Polinome is een van die belangrikste begrippe in algebra en wiskunde in die algemeen en vind baie toepassings in die wetenskap. Hulle word gebruik om polinoomvergelykings te vorm, wat 'n wye reeks probleme kan voorstel, vanaf elementêre woordprobleme tot ingewikkelde probleme in die wetenskap; hulle word gebruik om polinoomfunksies te definieer wat gebruik word in vakgebiede wat wissel van chemie, fisika tot by ekonomie en word gebruik in analise en numeriese analise om ander vergelykings te benader. Polinome word gebruik om polinoomringe saam te stel, een van die kragtigste begrippe in algebra en algebraïse meetkunde.
Oorsig

'n Polinoom is óf nul óf kan uitgedruk word as die som van een of meer nie-nul terme ('n veelterm). Die getal terme is beperk. Hierdie terme bestaan uit 'n konstante (wat die koëffisiënt van die term genoem word) wat vermenigvuldig word met nul of meer veranderlikes (gewoonlik deur letters verteenwoordig). Elke veranderlike kan 'n eksponent hê wat 'n nie-negatiewe heelgetal is. Die eksponent van 'n veranderlike in 'n term is gelyk aan die orde van daardie veranderlike in die term. Aangesien x=x^1, is die orde van die veranderlike sonder 'n eksponent gelyk aan een. 'n Term met geen veranderlikes word 'n konstante term genoem, insluitende fraksies, irreële getalle, negatiewe getalle en komplekse getalle.

Byvoorbeeld,

: -5x^2y\,

is 'n term. Die koëffisiënt is –5, die veranderlikes is x en y, die orde van x is twee en die orde van y is een.

Die orde van die term in sy geheel is die som van die ordes van elke veranderlike daarin. In die voorbeeld hierbo is dit 2 + 1 = 3.

'n Polinoom is 'n som van terme. Onderstaande is byvoorbeeld 'n polinoom:

: 3x^2 - 5x + 4\,.

Dit bestaan uit drie terme: die eerste se orde is twee, die tweede se orde is een en die derde se orde is nul. Hier staan "− 5x" vir "+ (−5)x", dus is die koëffisiënt van die middelste term −5.

Wanneer 'n polinoom in een veranderlike gerangskik word in die tradisionele volgorde, word die terme met die hoër orde geskryf voor die terme met die laer ordes. In die eerste term hierbo is die koëffisiënt 3, die veranderlike is x en die eksponent is 2. In die tweede term is die koëffisiënt –5. Die derde term is 'n konstante. Die orde van 'n nie-nul polinoom is die hoogste orde van enige van die terme. In bostaande voorbeeld is die polinoom 'n 2de orde polinoom.
Kyk ook

* Faktorisasie
* Kwadratiese vergelyking
* Derdegraadse vergelyking
Eksterne skakels

*


Kategorie:Wiskunde
Veranderlike

In rekenaarwetenskap en wiskunde is 'n veranderlike 'n simboliese verteenwoordiging wat op 'n hoeveelheid of uitdrukking dui. In wiskunde word 'n veranderlike dikwels gebruik om 'n "onbekende" hoeveelheid aan te dui wat die vermoë het om te verander; in rekenaarwetenskap verteenwoordig dit 'n plek waar 'n waarde gestoor kan word. Veranderlikes staan dikwels in teenstelling met konstantes wat bekende waardes het en onveranderlik is.

Die begrip het 'n soortgelyke betekenis in die fisiese wetenskappe en ingenieurswese: 'n veranderlike is 'n hoeveelheid waarvan die waarde tydens die verloop van 'n eksperiment (insluitende simulasies) kan verander, by verskillende monsters of tydens die bedryf van 'n stelsel. Veranderlikes word onderskei van parameters, alhoewel 'n veranderlike in een konteks, as 'n parameter in 'n ander konteks gesien kan word.

In toegepaste statistiek is 'n veranderlike 'n meetbare faktor, eienskap of kenmerk van 'n indiwidu of 'n sntelsel—met ander woorde, iets wat verwag kan word om te varieer met tyd of tussen indiwidue. Lukrake veranderlikes is 'n idealisering hiervan in wiskundige statistiek, waar hulle gedefinieer word as meetbare funksies van 'n waarskynlikheidsruimte na 'n meetbare ruimte.
Geskiedenis

\mathit{x} Verteenwoordig tipies 'n onbekende veranderlike. Al kan enige letter gebruik word is \mathit{x} die algemene keuse. Hierdie gebruik kan teruggespoor word na die Arabiese woord šay' شيء = “ding”, wat in algebra en soortgelyk tekste in Ou Spaans opgeneem is met die uitspraak “šei”, en geskryf is as xei en later per gewoonte afgekort is na \mathit{x} (Die Spaanse uitspraak van “x” het sedertdien verander. Ander bronne beweer dat die \mathit{x} 'n afkorting is van die Latynse causa wat 'n vertaling van die Arabiese شيء was. Hoe dit ookal sy, dit het die gewoonte gevestig om letters te gebruik om hoeveelhede in algebra te verteenwoordig. In wiskunde word 'n “skuinsdruk x” (x\!) dikwels gebruik om te verhoed dat dit met die vermenigvuldigingsteken verwar word. Vanuit wiskunde het die gewoonte in die alledaagse kultuur ook gespruit om “X” te gebruik as 'n generiese plekhouer vir 'n veranderlike waarvan die waarde onbekend of geheim is, soos in projek X of meneer X.
Algemene oorsig

Veranderlikes word in wiskundige vergelykings gebruik. In die vergelyking x + 1 = 5, is x 'n veranderlike wat 'n onbekende getal verteenwoordig. Veranderlikes word dikwels verteenwoordig deur letters van die Romeinse alfabet, maar kan ook deur letters van ander alfabette, soos die Griekse alfabet en ander simbole verteenwoordig word. In hierdie sin word veranderlikes as 'n "plekhouer" gebruik in baie vertakkinge van wiskunde.
Benamingskonvensies vir veranderlikes

In wiskunde in die algemeen is die letters wat die meeste gebruik word om veranderlikes voor te stel "x", "y", "n", "a" en "b"— "x" en "y" word die meeste gebruik omdat hulle dikwels ook gebruik word om die twee asse van 'n tweedimensionale grafiek voor te stel, terwyl "a" en "b" dikwels gebruik word om koëffisiënte van x en y in die algemene vorm van 'n linêere vergelyking voor te stel.

Kategorie:Rekenaarwetenskap
Kategorie:Wiskunde
Acre (staat)

|-
| align=center colspan=2 | 200px|Map of Brazil highlighting the state
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Ander Brasiliaanse state
|-
| style="white-space: nowrap;" | Oppervlakte
| style="white-space: nowrap;" | 152 581,388 vk km
|-
| style="white-space: nowrap;" | Bevolking - Totaal - Digtheid
| style="white-space: nowrap;" | 686.652 (2006) 4,5 inw./vk km
|-| style="white-space: nowrap;" | Demoniem
| style="white-space: nowrap;" | Acreano
|-
| style="white-space: nowrap;" | MOI (2000)
| style="white-space: nowrap;" | 0,697 – medium
|-
| style="white-space: nowrap;" | Tydsone
| style="white-space: nowrap;" | MGT-3
|}

duimnael|links|200px|Acre
Acre (amptelike afkorting: AC) is een van die 26 deelstate van Brasilië, met 'n oppervlakte van 152 581 vierkante kilometer en sowat 686 652 inwoners (2003).