JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Elektriese ingenieurswese

duimnael|regs|Kraglyne word herstel.

Elektriese ingenieurs is hoofsaaklik aktief in die opwekking, bestuur, verspreiding, kondisionering en toepassing van elektriese energie. Hulle herstel of ontwerp nuwe en verbeterde metodes om elektriese toestelle te gebruik.
Vakgebiede

Elektriese ingenieurswese het is bemoeid met (onder andere) die volgende vakgebiede:
*Kragopwekking
*Kragelektronika
*Beheerstelsels
*Verspreidingsnetwerke
*Elektriese Isolasie
Eksterne skakels

* IEEE: Instituut van Elektriese en Elektroniese Ingenieurs


Kategorie:Ingenieurswese
Kampfbund

Die Kampfbund (Duits vir "gevegsliga) was 'n liga van "patriotiese" gevegsverenigingings wat veral in Beiere Duitsland in die 1920's aktief was. Dit het Hitler se Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP) party en sy Sturmabteilung of SA in kort, die Oberland Liga en die Reichskriegsflagge ingesluit. Die Kampfbund se militêre leier was Hermann Kriebel en sy politieke leier was Adolf Hitler. Dit was kaptein Ernst Röhm wat voorgestel het dat Hitler die politieke leier van die Kampfbund moet word.

Die Kampfbund was verantwoordelik vir die biersaal staatsgreep van 1923 in München, Duitsland. Dit is gestig op 30 September 1923 te Nürnberg, waar Adolf Hitler en ander nasionalistiese leiers byeengekom het om Duitsland Dag te vier. Dit was die dag waarop Duitsland se oorwinning oor Frankryk in 1870, herdenk is. Die doel van die organisasie was om agendas te konsolideer en in pas met mekaar te bring terwyl terselfdertyd die verskille tussen die Beierse en sentrale regering polities uit te buit. Die rede vir die verskille was grootliks die beëindiging van die klandestiene Ruhr stryd deur die sentrale regering in Berlyn wat die nasionalisties gesindes ontstig het.
Organisasies in die Kampfbund

Gedurende die tyd het die Duitse Werkersparty gegroei van 'n randfiguur politieke splintergroep tot Beiere se mees beduidende politieke beweging met 70 000 lede. Die SA, die private leër van dié party, was ongeveer 15 000 sterk, aangevoer deur Hermann Göring. 'n Subgroep van die NSDAP was die Stosstrupp, 'n elite lyfwageenheid aangevoer deur die tabakhandelaar Josef Berchtold. 'n Ander groep was die party se jeuggroep die Jungsturm gelei deur Adolf Lenk.

Die Oberland Liga was 'n paramilitêre organisasie aangevoer deur Dr. Friedrich Weber. Dit het bestaan uit 4 000 gewapende lede, feitelik almal voormalige Eerste Wêreldoorlog veterane. Die eenheid was 'n Freikorps-entiteit.

Die Reichskriegsflagge (Rykgevegsvlag) verkort as die RKF gemeenskap, was nog 'n private leër van voormalige oorlogsveterane gelei deur Kaptein Röhm wat die stafoffisier was van Lt. Generaal Otto von Lossow bevelvoeder van die Sewende Divisie met 'n hoofkwartier in München.
Bronne

*
*


Kategorie:Beiere
Kategorie:Geskiedenis van Duitsland
Kategorie:Nasionaal-Sosialisme
Cluny

Cluny is 'n stad in die Franse département Saône-et-Loire, 30 kilometer suid-oos van Mâcon, met sowat 4 600 inwoners (2009). Cluny staan veral bekend vir sy middeleeuse abdy, wat in 910 deur Willem I van Akwitanië gestig is. Die klooster is tydens die Franse Rewolusie verwoes.

Sowat tien kilometer noord van Cluny lê die dorp Taizé met sy bekende ekumeniese gemeenskap.
Besienswaardighede

duimnael|links|220px|Die Tour Fabry, 'n wagtoring by die noordelike muur van die klooster
Naas sy abdy en die kloostermuseum beskik Cluny oor 'n aantal nasionale en historiese instellings en monumente. Haras National de Bourgogne is 'n bekende Franse stoetery.

Die middeleeuse argitektuur van Cluny is grotendeels bewaar, terwyl die Clunisois, die omgewing van die stad, oor talle kastele, grotte, kerke in die Romaanse boustyl, museums en wynroetes beskik.
Kloosterlewe

Die abdy van Cluny staan onder die beheer van die pous; sy stigting is 'n reaksie op die groot invloed wat plaaslike owerhede soos biskoppe en wêreldlike heersers op die kerk en kloosters van daardie tyd uitoefen. Cluny se gemeenskap van monnike is deur die ab Berno (910-927) volgens die Benediktynse reëls georganiseer. In plaas van fisiese arbeid beklemtoon die kloosterlewe in Cluny die liturgiese aanbidding en meditasie.
duimnael|links|250px|Cluny
Die instelling het 'n sterk aristokratiese grondslag, en sy besondere karakter is die voorbeeld wat deur baie ander kloosters opgevolg word.

Die leerstelling dat die monnike deur hulle gebede nie net hul eie verlossing kan bereik nie, maar ook die van die leke, verseker dat die klooster wyd geag word as een van die mees gesaghebbende kerklike instellings van sy tyd en talle skenkings ontvang. Die groot inkomste word onder meer gebruik omdie reusagtige abdykerk van Cluny op te rig, wat as die voorbeeld van die Romaanse boustyl in Europa dien.

Eers in die 12de eeu verswak die abdy se posisie, en dit word steeds meer afhanklik van die feodale wêreldlike owerhede van die omgewing. Die Franse koning tree as die beskermheer van die klooster op, wat steeds as een van die belangrikste kerklike instellings geag word. 'n Groot paleis in die gotiese boustyl in Parys dien as setel van die ab tydens sy besoeke aan die hoofstad.

In die 11de eeu is daar sowat duisend kloosters volgens die reëls van Cluny in Wes- en Suid-Europa en die Heilige Land. Die orde van Cluny speel onder meer 'n belangrike rol by die Christelike reconquista in Spanje.


Kategorie:Boergondië
Kategorie:Christendom in Frankryk
Kategorie:Kloosters
Kategorie:Munisipaliteite in Boergondië-Franche-Comté
Kategorie:Nedersettings in Boergondië-Franche-Comté
Yamato-klas slagskip

duimnael|Yamato tydens proewe, 1941
duimnael|Musashi, Augustus 1942, soos vanaf die skip se boeg afgeneem

Die Yamato-klas slagskepe van die Japannese Keiserlike Vloot was die grootste oorlogskepe van die Tweede Wêreldoorlog en die grootste slagskepe ooit.

Die klas sou oorspronklik uit vier skepe bestaan, maar uiteindelik is slegs twee gebou.

* Yamato
* Musashi
* Shinano (begin as 'n slagskip, maar voltooi as 'n vliegdekskip)
* Rompnommer 111 (30% voltooi, geskrap sonder toekenning van 'n naam)


Kategorie:Japan
Kategorie:Skepe
Frans-Soedan

Frans-Soedan (Frans: Soudan français) was 'n kolonie in Frans-Wes-Afrika wat twee verskillende bestaansperiodes gehad het, die eerste keer van 1890 tot 1899, en toe weer van 1920 tot 1958, toe die gebied die onafhanklike nasie Mali word.

Dit is as Franse gebied op 9 September 1880 as "Bo-Senegal" geskep en is later, op 18 Augustus 1890. herdoop na die "Frans-Soedan gebied" met die hoofstad daarvan by Kayes wat na Bamako oorgedra word op 17 Oktober 1899. Op 10 Oktober 1899 word Frans-Soedan opgebreek - 11 suidelike provinsies word deel van Frans-Guinee, Ivoorkus en Dahomey. Die word egter die volgende jaar terug gegee.

In 1902 word die dele van die kolonie wat nie in militêre distrikte georganisseer is nie, Senegambië en Niger, toe Bo-Senegal en Niger in 1904, en toe word die ou naam weer gebruik in 'n herorganisering in 1920.

Toe Bo-Volta in 1933 afgeskaf word, tel Frans-Soedan van die provinsies op.

Op 28 November 1958 verkry Frans-Soedan selfbestuur as 'n lid van die Franse gemeenskap.

Frans-Soedan word op 22 September 1960 as Mali onafhanklikheid verleen.
Bronne

* Joseph Roger de Benoist, Église et pouvoir colonial au Soudan français: les relations entre les administrateurs et les missionnaires catholiques dans la Boucle du Niger, de 1885 à 1945. 539 p. Karthala, 1987
* Georges Spitz, Le Soudan français, Éditions maritimes et coloniales, 1955, 111 p.


Kategorie:Geskiedenis van Mali
Fans-Soedan
Mali-Federasie

Die Mali-Federasie (Frans: Fédération du Mali) was 'n land in Wes-Afrika. Dit is gevorm deur 'n unie tussen Senegal en Mali (destyds bekend as die Frans-Soedan). Dit is gestig op 4 April 1959 en verkry algehele selfregering toe dit onafhanklik van Frankryk word op 20 Junie 1960.

Die Federasie se eerste minister was Modibo Keita en die regeringsetel was in Dakar. Dit stort ineen kort na onafhanklikheid toe Senegal op 20 Augustus onttrek vanweë politieke verskille.


Kategorie:Geskiedenis van Mali
Kategorie:Geskiedenis van Senegal
Rosa Luxemburg

duimnael|links|Rosa Luxemburg (regs) en Clara Zetkin in 1910
duimnael|300px|links|Rosa Luxemburg, 1895

Rosa Luxemburg (1871–1919), wat volgens haar geboortesertifikaat op 5 Maart 1871 as Rosalia Luksenburg in Zamość, Pole van Joodse afkoms gebore is; was een van die belangrike leiers van die Europese arbeidersbeweging en 'n vasbeslote voorstander van die proletariese internasionalisme.

Sy lewer veral in die Poolse en Duitse sosiaal-demokratiese beweging 'n groot bydrae tot die Marxistiese teorie en tree as 'n baie aktiewe antimilitariste op. As 'n protes teen die Duitse deelname in die Eerste Wêreldoorlog stig sy in 1914 die Gruppe Internationale en word saam met Karl Liebknecht leier van die latere Spartakusbund, wat as opvolger van die Gruppe Internationale optree.

As politieke skrywer gee sy 'n groot aantal essays, wat die beleid van haar tydperk kritiseer, en ekonomiese analises uit. Sy word later mede-uitgewer van die linkse koerant Die Rote Fahne.

Teen die einde van die jaar 1918 is sy een van die stigters van die Kommunistiese Party van Duitsland (KPD) en stel sy partyprogram saam. Na die mislukte Spartakus-opstand van 1919 is Rosa Luxemburg saam met Karl Liebknecht op 15 Januarie deur anti-republikeinse Freikorpslede in Berlyn vermoor. Die presiese omstandighede van hierdie politieke moord is nie bekend nie.

Rosa Luxemburg se teoretiese en praktiese werk vir die sosialistiese beweging en die internasionale solidariteit van die arbeidersklas en haar optrede teen militarisme en oorlog maak van haar een van die belangrikste politici van die vroeë 20ste eeu, wat ook buite haar party en Duitsland groot erkenning geniet.

Die jaarlikse herdenking van die moord op Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, wat op die tweede Sondag van Januarie in Berlyn plaasvind, is nog steeds een van die grootste politieke betogings van Duitsland. Sedert die hereniging van Duitsland het dit egter afgeneem. Op 13 Januarie 2008 byvoorbeeld het 'n LLL-betoging volgens die pers 10 000 en volgens die Duitse owerhede net 3 500 deelnemers gehad.
Bronne

* Feliks Tych: Luksemburg (Rosalia). In: Polski Slownik Biograficzny. T. III/1. Wroclaw. 1973
* I. Jashborowskaja, J. Jewserow: Rosa Luxemburg. Biographische Skizze. Moskou. 1974
* Gilbert Badia: Rosa Luxemburg. Journaliste, Polémiste, Révolutionaire. Parys. 1975
* Aleksander Kochanski: Róza Luksemburg. Warskou. 1976
* Richard Abraham: Rosa Luxemburg. A life for the International. Oxford, Engeland. 1989
* Elzbieta Ettinger: Rosa Luxemburg. Ein Leben.
* Norman Geras: Rosa Luxemburg. Kämpferin für einen emanzipatorischen Sozialismus. Londen. 1976
* Donald E. Shepardson: Rosa Luxemburg and the Noble Dream. Peter Lang Publications. New York. 1996. ISBN 0-8204-2739-X
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Duitsers in die Eerste Wêreldoorlog
Kategorie:Duitse aktiviste
Kategorie:Duitse essayiste
Kategorie:Duitse Jode
Kategorie:Duitse politici
Kategorie:Duitse skrywers
Kategorie:Poolse Jode
Kategorie:Kommuniste
Kategorie:Rewolusioniste
Kategorie:Geboortes in 1871
Kategorie:Sterftes in 1919
Sénégalrivier

Die Sénégalrivier (Engels: Sénégal River, Frans: fleuve Sénégal) is 'n rivier in Wes-Afrika wat die grens tussen Senegal en Mauritanië vorm.

Die rivier word gevorm deur die samevloei van die Semefé- en Bafingriviere. Beide het hulle oorsprong in Guinee; die Bafingrivier vloei deur Mali en die Semefé is op die Mali-Senegal-grens.

Naby die monding vloei die Sénégal deur Biffeche en om die eiland waarop die stad Sint-Louis geleë is en draai dan suid. Dit word van die Atlantiese Oseaan geskei deur 'n nou sandstrook, wat die Langue de Barbarie genoem word, voor dit in die oseaan self uitloop. Die rivier het twee groot damme in sy loop, die Manantalidam in Mali, en die Maka-Diamadam op die Mauritanië-Senegal grens, naby die uitmonding in die see.

Die Sénégalrivier het 'n opvangsgebied van 483 181 km² en 'n geskatte jaarlikse afvoer van 8 miljoen km³. Belangrike sytakke is die Faleme-, Karakoro- en die Gorgolriviere.

In 1972 stig Mali, Mauritanië en Senegal die Organisation pour la mise en valeur du fleuve Sénéga] (OMVS) om die rivierbekken te bestuur. Guinee sluit in 2005 aan.

Die Gouina Waterval is in die rivier, in Mali.
Eksterne skakels

Kategorie:Riviere in Guinee
Kategorie:Riviere in Mauritanië
Kategorie:Riviere in Senegal
Kategorie:Riviere in Mali
Cap-Vert

duimnael|NASA Satellietbeeld van die Cap-Vert skiereiland(Beeld nie belyn met windrigtings nie – Noord is regs bo)
duimnael|Kinders speel op N'Gor se strand aan die noordelike punt van Cap-Vert

Die skiereiland Cap-Vert (Kaap Verde, wat "Groen Kaap") beteken, is die mees westelike deel van die vasteland van Afrika. Dit is 'n rotsagtige uitsteeksel wat wes uitsteek van die hoof sanderige dele van Senegal. Die hoofstad van Senegal, die groot stad Dakar, is geleë naby die suidelike punt. Cap-Vert het 'n uitstekende hawe wat teenoor Gorée sit.

Cap-Vert is histories deur die Lebou mense, 'n vissergemeenskap wat steeds aan die noordelike kus woon, by Yoff, naby die moderne Dakar lughawe bewoon.

Die naam van die Republiek van Kaap Verde kom van Cabo Verde wat in Frans Cap-Vert is. Die kaap en die land is deur die Portugese Cabo verde genoem.
Eksterne skakels

* Satellietbeeld deur Google Maps
*


Kategorie:Geografie van Senegal
Kategorie:Skiereilande
Gambiërivier

duimnael|links|Die Gambiërivier in die Niokolo-Koba Nasionale Park

Die Gambiërivier (Engels: Gambia River, Frans: fleuve Gambie) is 'n belangrike rivier in Afrika wat oor 1 130 km vanaf die Fouta Djallon-plato in Noord-Guinee tot in die Atlantiese Oseaan vloei by die stad Banjul. Dit is bevaarbaar vir ongeveer die helfte van sy lengte.

Die rivier is hoofsaaklik bekend as gevolg van Gambië, die kleinste land in Afrika, wat uit omtrent net die stroomafhelfte van die rivier en sy twee oewers bestaan.

Van Fouta Djallon loop die rivier noordwes in die Tambacounda provinsie van Senegal in waar dit deur die Parc National du Niokolo Koba vloei en die Nieri Ko en Koulountou daarby aansluit voor dit in Gambië invloei by Fatoto. Van hierdie punt af vloei die rivier hoofsaaklik wes, maar kronkelend met 'n aantal hoefystermere. Sowat 100 km van die monding begin dit geleidelik wyer word, tot meer as 10 km wyd waar dit by die see uitmond.

Volgens Alex Haley se roman Roots, het die Gambiërivier een van die leidrade verskaf wat hom gehelp het om sy Amerikaanse familiegeskiedenis terug te spoor na Afrika. Die woorde "Kamby Bolongo" was van die min woorde wat sy familie oor die geslagte heen aangegee het; hy ontdek dat 'n bolongo 'n "bewegende water" of "rivier" is in Mandinka, hy lei dus daaruit af dat die frase waarskynlik na die Gambiërivier verwys. Sy teorie is bevestig toe hy na Juffure, Gambië, op die noord-oewer van die rivier reis, en vind dat die mondelingse familiegeskiedenis ooreenkom met sy eie.

Langs die rivier naby Juffure is Jameseiland, 'n plek gebruik in die slawehandel wat nou 'n UNESCO Wêrelderfenisgebied is.
Eksterne skakels

* Webwerf met inligting oor die Gambiërivier en die natuurlewe in die omgewing


Kategorie:Riviere in Gambië
Kategorie:Riviere in Guinee
Kategorie:Riviere in Senegal
Margot Honecker

duimnael|links|Stigting van die Duitse Demokratiese Republiek op 7 Oktober 1949. Margot Feist, die jongste afgevaardigde in die Volkskammer (parlement), wens die nuut verkose staatspresident Wilhelm Pieck geluk toe
duimnael|links|Margot Honecker en Samora Machel|Samora Moisés Machel, president van die destydse Volksrepubliek van Mosambiek, in 1983
Margot Honecker (néé Feist, * 17 April 1927 in Halle; † 6 Mei 2016 in Santiago de Chile) was 'n Oos-Duitse kommunistiese politikus wat in die tydperk van 1963 tot 1989 die amp van Minister van Volksonderwys beklee het. Honecker, wat as dogmatiese sosialis beskryf word, het 'n beslissende rol by die vestiging van 'n unitêre onderwysstelsel in die voormalige Oos-Duitsland (Duitse Demokratiese Republiek, kort DDR) gespeel.

Met die Politegniese Hoërskole, wat vanaf 1959 as algemene hoërskole ingevoer is en gedurende Margot Honecker se ampstermyn grotendeels onveranderd gebly het, is belangrike opvoedkundige hervormingsgedagtes uit die tyd van die Republiek van Weimar verwesenlik (alhoewel hul DDR-variant gepaard gegaan het met die rigiditeit en onaanpasbarheid van die heersende ideologie) en toegang tot sekondêre en tersiêre opleiding ook vir kinders uit die werkersklas verseker. Omstrede was haar besluit om Wehrkundeunterricht of praktiese wapenopleiding as verpligte skoolvak in te voer.

Sy was getroud met Erich Honecker, voormalige leier van die DDR. Ná die vreedsame politieke omwenteling in die DDR in 1989 het die Honeckers aanvanklik in 1991 na Moskou gevlug, was egter genoodsaak om na Duitsland terug te keer nadat Erich Honecker weens die skietbevel langs die Berlynse Muur en die grens tussen Oos- en Wes-Duitsland aangekla is. Die hofsaak is later gestaak.

In 1992 het Margot Honecker en een jaar later ook haar man na Santiago de Chile verhuis waar albei tot hul afsterwe in onderskeidelik 1994 en 2016 by hul dogter gebly het.
Verwysings
Eksterne skakels

*


Kategorie:Duitse ministers
Kategorie:Oos-Duitse politici
Kategorie:Ministers van Onderwys
Kategorie:Kommuniste
Kategorie:Geboortes in 1927
Kategorie:Sterftes in 2016
Japannese slagskip Yamato

Yamato (大和), genoem na die antieke Japannese provinsie van Yamato, was 'n slagskip van die Japannese Keiserlike Vloot en die eerste skip van die Yamato-klas slagskepe. Hierdie skip en sy susterskip, Musashi, was die grootste, swaarste slagskepe wat ooit gebou is en was bewapen met nege 46 cm (18,1 duim) hoofkanonne.
Konstruksie

Die Yamatoklas is in die tydperk na die Washington-vlootverdrag ontwerp. Werk aan die ontwerp het in 1934 begin en na verandering is die finale ontwerp vir 'n 68 000 ton skip in 1937 aanvaar. Yamato is in 'n spesiaalvoorbereide dok by die Kure-vlootskeepswerf gebou, beginnende op 4 November 1937. Die skip is op 8 Augustus 1940 te water gelaat en is op 16 Desember 1941 in gebruik geneem. Oorspronklik sou daar vyf skepe in die klas wees, maar die derde skip van die klas, Shinano, is omskep in 'n vliegdekskip tydens konstruksie ná die nederlaag by die Slag van Midway en die onbenoemde "Rompnommer 111" is geskrap in 1943 toe dit omtrent 30% voltooi was, en die vyfde skip in die klas is nooit bestel nie.

Die klas was ontwerp om beter te wees as enige skip wat die Verenigde State waarskynlik op daardie tyd sou kon bou. Die 46 cm hoofkanonne is bo 40,6 cm verkies, omdat die wydte van die Panamakanaal dit onuitvoerbaar sou maak vir die Amerikaanse Vloot om 'n skip met kanonne van 'n soortgelyke kaliber te bou sonder ernstige ontwerpsbeperkings en onvoldoende defensiewe rangskikkings.


Kategorie:Geskiedenis van Japan
Kategorie:Skepe betrokke in Tweede Wêreldoorlog
Assen

Assen is 'n munisipaliteit en stad in die Nederlandse provinsie Drenthe. Die munisipale gebied het sowat 67 000 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 83 km². Assen is die hoofstad van Drenthe. In die munisipaliteit word die Drentse Museum, die Drentse Argief en die Kloosterkerk aangetref.
Plekke

Plekke in die munisipale gebied van Assen:
Anreep, Assen (stad), De Haar, Graswijk, Loon, Rhee, Schieven, Ter Aard, Ubbena, Vries (gedeeltelik), Witten, Zeijerveen en Zeijerveld.
Wyke

Wyke van die stad Assen (elf):
Assen-Oost, Assen-West, Centrum Assen, De Lariks, Diepstroeten, Kloosterveen, Marsdijk, Messchenveld, Noorderpark, Peelo en Pittelo.


Kategorie:Munisipaliteite in Drenthe
Kategorie:Nedersettings in Drenthe
Kategorie:Provinsiehoofstede van Nederland
Kategorie:Stede in Nederland
Ripuariese Franke

Die term Ripuariese Franke verwys na die Oos-Frankiese stamme, wat hulle in die 3de eeu in die Ryngebied naby die stad Keulen en in die 4de en 5de eeue in die Moselvallei vestig.

In teenstelling met die Saliese Franke bewaar die Ripuariërs vir 'n langer tydperk hulle Germaanse erfenis en ontwikkel ook hulle eie tradisies en sedes.
Bronne

*
*
*
*
* Rivers, Theodore John. (1986) Laws of the Salian and Ripuarian Franks. New York: AMS Press, 1986.
*


Kategorie:Franke
Cullinan

Cullinan is 'n myndorpie in die provinsie Gauteng (Suid-Afrika), sowat 40 km van Pretoria en 100 km van Johannesburg af en lê op 'n hoogte van 1 476 m bo seevlak.

Die dorp is genoem na Sir Thomas Cullinan, wat in 1902 'n diamantpyp hier ontdek het. In die jaar 1903 is die Premiermyn geopen. Op 25 Junie 1905 ontdek Frederick Wells, 'n bestuurder van die Premiermyn-maatskappy, die beroemde Cullinan-diamant, die grootste ter wêreld met 'n massa van 3 106 karaat of 621,2 gram. Dit is deur die Transvaalse regering gekoop en aan die Britse koning Edward VII geskenk.

Cullinan se omgewing spog met 'n aantal rustige vakansieoorde soos Little Eden en Boekenhoutkloof. Die R513-streeksroete gaan deur die dorp.
Besienswaardighede

* Die voormalige huis van die Premiermyn se eerste hoofbestuurder, William McHardy, huisves die McHardy-museum. Die museum is in die jaar 1988 oopgestel vir besoekers en spog met 'n kenmerkende ventilasietoring op sy dak en 'n outentieke Victoriaanse tuin.
* Die Anglikaanse kerk St. George met sy opvallende klipboustyl is deur die argitek sir Herbert Baker ontwerp.
* Die kliphuise in Cullinan se hoofstraat Oaklaan ontstaan in die jaar 1904. Die laan bekoor met die historiese Nedbankgebou van sandsteen, tipiese sinkgeboue en pragtige jakarandabome.
Sien ook

* Gereformeerde kerk Cullinan
* NG gemeente Premiermyn
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Nedersettings in Gauteng
Dag

duimnael|links|Die dag 12 September op 'n kalender aangedui
duimnael|Dagr, die Noorse God van die dag, ry sy perd in hierdie 19de-eeuse skildery deur Peter Nicolai Arbo

'n Dag is die relatiewe eenheid van tyd wat die periode beskryf wat dit 'n planeet neem om om sy eie as te draai. Op aarde word die omwentelingtyd in 24 ure verdeel.

Volgens die Gregoriaanse kalender word elke 365 dae as 'n jaar getel. Elke vier jaar word daar een dag bygetel om voorsiening te maak vir die feit dat die omgang om die son nie presies in volledige dae plaasvind nie. Só 'n jaar word dan 'n skrikkeljaar genoem. Die Juliaanse kalender het een keer in die vier jaar 'n skrikkeljaar, en duur dus gemiddeld 365,26 dae (365d, 6h). Die Gregoriaanse kalender het minder skrikkeldae en duur gemiddeld 365,2425 dae (365d 5h 49 m 12s).
Dag – jagvakbegrip

In die jagbedryf verwys die woord "dag" spesifiek na die periode vanaf 'n halfuur voor sonop tot 'n halfuur na sonsondergang op dieselfde dag.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Eenhede van tyd
Groter Limpopo-vredespark

duimnael|250px|Kaart van die Groter Limpopo-vredespark

Die Groter Limpopo-vredespark is 'n vredespark wat tans in die proses is om gevorm te word. Dit sal uiteindelik sowat 35 000 km² beslaan, alhoewel daar reeds planne is om die park in die toekoms te vergoot tot sowat 99 800 km². Dit sal drie nasionale parke in drie verskillende lande met mekaar verbind. Hierdie parke is die Limpopo Nasionale Park (voorheen bekend as Coutada 16) in Mosambiek, die Nasionale Krugerwildtuin in Suid-Afrika, en Gonarezhou Nasionale Park, Manjinjipanreservaat, en Malipati Safarigebied in Zimbabwe. Die gebied tussen Kruger en Gonarezhou, die Sengwe gemeenskapsgebied in Zimbabwe, en die Makulekestreek in Suid-Afrika sal ook deel uitmaak van die park.

'n Verklaring van voorneme vir die totstandkoming van die park is op 10 November 2000 geteken. Die park het toe bekend gestaan as die Gaza-Kruger-Gonarezhou-vredespark. In Oktober 2001 is die naam verander na die Groter Limpopo-vredespark.

Van die heinings tussen die parke is reeds verwyder om die diere in staat te stel om hul ou migrasieroetes te hervat wat voorheen deur landsgrense verhoed is.

In Oktober 2001 is die eerste 40 van 'n beplande 1000 olifante vanuit die Krugerwildtuin na die Limpopo Nasionale Park oorgeplaas. Dit het drie teeltroppe ingesluit. Dit het sowat drie jaar geneem om die oorplasing te voltooi.

In Maart 2004 is 'n nuwe grenspos, Giriyondo, tussen Suid-Afrika en Mosambiek geopen.
Sien ook

*Balule-natuurreservaat
*Nwanedi Provinsiale Park
*Sabi Sand-wildreservaat

Kategorie:Krugerwildtuin
Kategorie:Nasionale parke van Mosambiek
Kategorie:Nasionale parke van Suid-Afrika
Kategorie:Nasionale parke van Zimbabwe