JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
खुदावागर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५२९१ रहेको थियो जसमध्ये २५७३ पुरुष र २७१८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६८७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकामा पर्दछ।

यो लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
तेनुहुवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०७२२ रहेको थियो जसमध्ये ५१३१ पुरुष र ५५९१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४३५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको २,३,५,९ वडाहरू लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १,४,६,७,८ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
भगवानपुर, रुपन्देही

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११५७७ रहेको थियो जसमध्ये ५८८६ पुरुष र ५६९१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५८४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-४ वडाहरू लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
सूर्यपुरा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २०७७३ रहेको थियो जसमध्ये १०३९६ पुरुष र १०३७७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३२१२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गैडहवा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३,४,८,९ वडाहरू गैडहवा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ५-७ वडाहरू वडा नम्बर ७, २नम्बर वडा वडा नम्बर ८ हो भने १ नम्बर वडा वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
आमा, रूपन्देही

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११३४० रहेको थियो जसमध्ये ५७८१ पुरुष र ५५५९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६१५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-६ वडाहरू लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकाको वडा नम्बर १२ हो भने ७-९ वडाहरू वडा नम्बर १३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
करौता

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११४५९ रहेको थियो जसमध्ये ५८२१ पुरुष र ५६३८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४८७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सम्मरीमाई गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३,९ वडाहरू सम्मरीमाई गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ४-८ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
रायपुरा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११८३४ रहेको थियो जसमध्ये ६१६० पुरुष र ५६७४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५६८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मर्चवारी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू मर्चवारी गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
सिलौटिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९२१६ रहेको थियो जसमध्ये ४७७५ पुरुष र ४४४१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२९४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मर्चवारी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू मर्चवारी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
बगौली

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९७८० रहेको थियो जसमध्ये ४९५६ पुरुष र ४८२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४२९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मर्चवारी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू मर्चवारी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
बोगडी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०६३४ रहेको थियो जसमध्ये ५५१४ पुरुष र ५१२० महिला रहेका थिए भने यहाँ १४७३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कोटहीमाई गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३,६ वडाहरू कोटहीमाई गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ४,५,७-९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
गोनाहा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३७६० रहेको थियो जसमध्ये ६९८० पुरुष र ६७८० महिला रहेका थिए भने यहाँ १९४४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मायादेवी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ४,५,७-९ वडाहरू मायादेवी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १-३,६ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
कम्हरिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १९१५७ रहेको थियो जसमध्ये ९६२३ पुरुष र ९५३४ महिला रहेका थिए भने यहाँ २७७९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मायादेवी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,४ वडाहरू मायादेवी गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ३,५,७ वडाहरू वडा नम्बर ३ र ६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
हाटी बनगाई

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७९५४ रहेको थियो जसमध्ये ४०११ पुरुष र ३९४३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२४७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मायादेवी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,६-९ वडाहरू मायादेवी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ३-५ वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
पश्चिम अमुवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११२३१ रहेको थियो जसमध्ये ५२९६ पुरुष र ५९३५ महिला रहेका थिए भने यहाँ २१९२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सियारी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-३,९ वडाहरू सियारी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ४-८ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
मधुवनी, रुपन्देही

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, रूपन्देही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७००२ रहेको थियो जसमध्ये ३६०२ पुरुष र ३४०० महिला रहेका थिए भने यहाँ १०७३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकामा पर्दछ।

यो लुम्बिनी सांस्कृतिक नगरपालिकाको वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रुपन्देही जिल्लाका ठाउँहरू
लाहुरे फूल

लाहुरे फूल अथवा डालिया () एउटा बहुवर्षिय तथा गाँठा जराहुने प्रजातिको फूल हो। यो मुख्यतया मेक्सिको, कोलम्बिया तथा मध्य अमेरिकाको रैथाने प्रजाति हो। यसका ३६ वटा भन्दा बढि प्रजातिहरू छन, यि मध्य केही प्रजाति १० मिटर भन्दा अग्ला हुन्छन्। लाहुरे फूलका वर्णशंकरहरू बंगैचामा लगाईने बिरुवाको रूपमा विकसित भएका छन। एजटेक (Aztecs) जातिका मान्छेहरूले यसलाई खाना, समारोह साथै सजावटको लागि र केहिका डाँठहरू सानो पाईपको रूपमा उपयोग गर्नको लागि सङ्कलन तथा खेतिपाती गरे।
तस्वीरहरू


File:Pink and White Dahlia (7).jpg|रातो र सेतो लाहुरे फूल
File:Bud of Dahlia (2).jpg|लाहुरे फूलको कोपिला
File:Pink and White Dahlia (2).jpg|रातो लाहुरे फूल
File:Dahlia Flowers (1).jpg|रातो लाहुरे फूल
File:Red Dahlia (4).jpg|रातो लाहुरे फूल
लाहुरे फूल
सन्दर्भ सूची

श्रेणी:फूलहरू
cs:Dahlia
अंशुवर्मा

अंशुवर्मा नेपालका लिच्छवी कालिन राजा थिए। यिनी नेपालका राष्ट्रिय विभूतिहरू मध्ये एक हुन्। यिनी लिच्छवी कालमा राजा भएका भए तापनि, वैस ठकुरी बंशका थिए। यिनी राजा शिवदेव प्रथमका ज्वाईं थिए।

नेपालको इतिहासमा पहिलोपटक "महाराजधिराज" को उपाधि लिने राजा अंशुवर्मा नै हुन्। यसको मतलब उनी धेरै सामन्तहरूका पनि शासक रहेको बुझिन्छ। शिवदेबका (ज्वाइँ वा भानिज) नाता पर्ने अंशुवर्मा कुन वंशका थिए भन्ने कुरा अज्ञात भए पनि चिनियाँयात्री ह्वेनसाङले नेपालका राजाहरूलाई क्षत्रिय भनेका छन्। त्यसैले अंशुवर्मा क्षत्री थिए। राजा अंशुवर्माको राज्यकालमा भारतमा हर्षवर्द्धन र तिब्बतमा स्रङ्चङ गम्पो शासक निकै बलिष्ठ थिए। नेपाललाई दुई शक्तिबाट रक्षा गर्नुपर्ने उनले देखे अनि दुबैतिर मित्रता बढाए।
उदय

राजा शिवदेवको शासनकालमा वि.सं ६५१ देखि पछिका अभिलेखहरूमा अंशुवर्माको नाउँ प्रमुख भारदारका रुपमा रहेको पाइन्छ। पहिले अंशुवर्मा सामन्त थिए। पछि इनी महासामन्त भएका आठओटा अभिलेख प्रकाशित भएका छन्।

उनी सामन्त रहेको बेलामा लिच्छवि दरबारमा रवि गुप्ता शक्तिशाली भारदार थिए। उनी पछि भौम गुप्ताले शक्तिको उपयोग गरे। भौम गुप्ताको मृत्युुपछि लिच्छवि राजाले अंशुवर्मालाई प्रमुख भारदार बनाए। सम्भवत गुप्तपरिवारमा प्रभावशाली व्यक्तिको त्यो बेला अभाव थियो। शिवदेव र अंशुवर्माको संयुक्त शासन थियो।
राजा शिवदेवले जारी गरेको अभिलेखहरूमा आफ्ना भानिज र भारदार अंशुवर्माको प्रशंसा लेखेका छन्। त्यही भुमिकाको कारण शिवदेवपछि अंशुवर्मा राजा भए।
शासनकाल

यिनले वि.सं. ६६२ देखि ६७८ सम्म १६ वर्ष शासन गरेका थिए। उनी बुद्धिमानी, साहसी र दुरदर्शी लिच्छबी राजा थिए। उनी साहित्य, कला र वास्तूकलाका पनि प्रेमी थिए। उनले बनाएको कैलाशकूट भवन सातौँ शताब्दीमा राज्यको सबैभन्दा प्रसिद्ध दरबारको नामले चिनिएको थियो। दरबारका केही अवशेषहरू काठमाडौंको हाँडिगाउँमा अवस्थित हुन सक्छन्। अंशुवर्मा शैव धर्म मान्दथे तर बौद्ध धर्मप्रति पनि यिनको ठूलो श्रद्धा रहेको थियो।
शासनकालमा गरिएका कार्यहरू

बालकको सालनाल काट्ने, गुप्त सम्बत चलाउने र वैष्णव सिक्का समेत निकाल्ने काम यिनले गरेका थिए। यिनले महाराजधिराज तथा महासामन्त जस्ता पद्वी धारण गरेका थिए। त्यस्तै यिनले शब्द विद्या नामक ग्रन्थको रचना गरेका थिए। अंशुवर्माका समयमा नेपाल भारत र तिब्बत भन्दा शक्तिशाली थियो । अंशुवर्माले तिब्बत र भारतसँग सन्तुलनपूर्ण सम्बन्ध कायम गरेका थिए। त्यसबेला भारतसँगको सम्बध बलियो राख्नको लागि अंशुबर्माले आफनो बहिनीको बिबाह भारतका सम्राट हर्षवर्द्धनसँग गरी मित्रता कायम राखेका थिए भने तिब्बतका राजा स्रोङ्चन गम्पोसँग आफ्नी छोरी भृकुटीको विवाह गराइदिएका थिए। नेपालमा अंशुवर्मा नेपालका राष्ट्रिय विभूति हुन। धेरै सामाजिक सुधारका काम गरेका यिनको शासनकाललाई लिच्छवीकालिन नेपालको स्वर्णयुग मानिन्छ।
मृत्यु

अंशुवर्माको मृत्यु इस्वी संवत् ६२१ मा भएको मानिन्छ र उदयदेव उनको उत्तराधिकारी बनेका थिए।
यो पनि हेर्नुहोस्

* भृकुटी
बाह्य कडीहरू

* अंशुवर्माको ‘कैलाशकुट भवन’ खोज्दै पुरातत्व-अनलाइन खबर


श्रेणी:लिच्छवी शासन
श्रेणी:नेपालका राष्ट्रीय विभुति
श्रेणी:वौद्धमार्गी नेपाली
श्रेणी:नेपालका राष्ट्रिय विभूतिहरू
श्रेणी:नेपाली हिन्दुहरू
श्रेणी:नेपाली राजाहरू
जनक

राजा जनक king janak (संस्कृत: जनक,तेलगु: జనకుఁడు,तमिल: ஜனகன், थाइ: ชนก) अथवा राजर्षि जनक प्राचीन राज्य मिथिलाका ऐतिहासिक राजा थिए। राजा जनकको राजधानी हाल नेपालको धनुषा जिल्ला स्थित जनकपुर शहरमा रहेको थियो । उनको राज्य मिथिला ऐतिहासिक रूपमा गण्डकी नदीको पूर्व, महानन्द नदीको पश्चिम, गंगा नदीको उत्तर र हिमालयको दक्षिणमा अवस्थित रहेको थियो। राजा जनकले लगभग ८ वा ७ औं शताब्दी ईसा पूर्वमा मिथिला क्षेत्रमा रहेको मानिन्छ।

राजा हुँनुका बावजुत सांसारिक मोह र बन्धनबाट मुक्त भइ राज्य गरेकाले यिनको प्रसिद्धी राजर्षि को रुपमा पनि चिनिन्छ । अष्टावक्र र सुलभा जस्ता ऋषिहरू र साधकहरूसँगको उनको अन्तरक्रिया पुरातन ग्रन्थहरूमा पाईन्छ। उनको वर्णन महाकाव्य रामायणमा सीताका पिताको रूपमा रहेको छ। राजा जनकलाई भौतिक सम्पतिमा आसक्ति नहुने एक आदर् रूपमा सम्मान गरिन्छ। उहाँ आध्यात्मिक प्रवचनमा गहिरो रुचि राख्नुहुन्थ्यो र आफूलाई सांसारिक भ्रमबाट मुक्त ठान्थे। आफ्नी धर्मपुत्री सीतासँगको उनको सम्बन्धले उनलाई जानकी भनिन्थ्यो। नेपालको जनकपुर सहर उनको र उनकी छोरी सीताको नामबाट राखिएको छ।

यिनी नेपालका एक राष्ट्रिय विभूति पनि हुन्।
जन्म

राजा जनकको जन्म नेपालमा पर्ने जनकपुर शहरमा भएको थियो । राजा जनक को वास्तविक नाम शिरध्वज हो । जनक उनको वंसको वा सिंहासनको नाम थियो भन्ने विश्वास गरिन्छ। उनको कुशध्वज नामको एक भाई थियो। उनका पिताको नाम ह्रस्वरोमन थियो, जो राजा निमीका वंशज थिए, उनको गोत्र "गौतम" थियो र उनका कुलपुरोहित गौतम पुत्र "शतानन्द" थिए।
सन्तान

पौराणिक मान्यता अनुसार राजा जनक भगवान श्रीरामकी पत्नी सीताका पिता थिए।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

*Dictionary of Hindu Lore and Legend (ISBN ०-५००-५१०८८-१) by Anna Dhallapiccola


श्रेणी:नेपालका राष्ट्रिय विभूतिहरू
श्रेणी:राजर्षि
बलभद्र कुँवर

बलभद्र कुँवर (१८४५ माघ १७ - १८७९ चैत्र २८) काभ्रेपलान्चोक जिल्लाको पाँचखाल नगरपालिका वडा अङ्क ६ भमरकोट मा जन्मिएका हुन। नेपाली स्वतन्त्रता सेनानी एवम् नेपाली सेनाका कप्तान थिए। उनी नेपालका एक राष्ट्रिय विभूति हुन्। उनका हजुरबुबाको नाम जयकृष्ण र पिताको नाम चन्द्रवीर कुँवरका छोरा (कप्तान वीरभद्र कुँवरका भाई) थिए। उनी अमरसिंह थापाका नाती तथा काजी रणजोर थापाका भान्जा हुन। बि.सं १८७१ देखी १८७२ को बीचमा चलेको नेपाल अङ्ग्रेज युद्ध पछि उनी प्रसिद्ध भएका थिए ।
परिवार

बलभद्र कुँवरको जन्म हालको काभ्रेपलान्चोक जिल्लाको पाँचखाल नगरपालिकामा पर्ने भमरकोटमा सुब्बा चन्द्रवीर कुँवर र अम्बिका देवीका कान्छा छोराको रूपमा भयो । उनको बुवापट्टिका हजुरबुवा सरदार जयकृष्ण कुँवर हुन् र मावली हजुरबुवा अमरसिंह थापा हुन् । त्यसैले काजी रणजोर थापा उनका मामा हुन् ।
जीवन

thumb|रुपेश डङ्गोलद्वारा निर्मित बलभद्र कुँवरको हस्तचित्र
बलभद्र कुँवर नेपाली सेना (तत्कालिन गोरखाली सेना)को पुरानो गोरख गणको कप्तान थिए। उनले देहरादुनको बाहिर नालापानीको युद्धमा गोरखाली सेनाका नेतृत्व गर्दै लडेका थिए।
उनले नेपाल ब्रिटिस युद्धमा नालापानीमा नालापानीको रक्षाको निमित्त नेपालको तर्फबाट करिब ६०० जनाको नेतृत्व गर्दै खटिएका थिए । नेपाली फौजको तुलनामा लगभग ८ गुणा शक्तिशाली सैनिकको नेतृत्व गरेर आएका अंग्रेज सेनापती जिलेस्पी तथा अन्य धेरै सिपाहिहरु नेपालिको हातबाट मारिए । यस युद्धमा अङ्ग्रेज फौजको ठूलो क्षति भएको थियो। यस युद्धमा नेपालीहरूको हार भएपनि नेपाली विरताको कदर गर्दै हाम्रा वीर शत्रु बलभद्र र उनका वीर गोरखालीहरूको स्मृतिमा सम्मानोपहार भन्ने शिलालेख स्थापित गरी प्रत्येक शवलाई दोसल्ला ओढाई सम्मान गरे ।

१८१४ अक्टोबर २२का दिन लेफ्टिनेन्ट जनरल जिलेस्पि दुन उपत्यका प्रबेश गरेका थिए । उक्त इलाकाको रक्षार्थ पुरानो गोरख गणका कप्तान बलभद्र कुँवरलाइ जिम्मा लगाइएको थियो । दुन उपत्यका भन्दा झण्डै ८ किमी उत्तरको उच्च स्थानमा रहेको खलङ्गामा किल्ला बनाइएको थियो ।
मृत्यु

बलभद्र कुँवरको मृत्यु पञ्जाबी राजा रणजीत सिंहको लागि पेशावर, पञ्जाबमा लड्दा अफ्गानी फौजको तोपले भएको थियो। बलभद्र कुँवर नेपालका राष्ट्रिय विभूति हुन्। सीख अफगान युद्ध मिति १४/३/१८२३ ई. भनी ईतिहास प्रवेशमा (४६९ पृष्ठ ) दिइएको छ। सो सालको पात्रोसँग मिलाई गणना गर्दा वि.सं. १८७९ चैत्र ३ गते मार्च १४ पर्छ। सो लडाइँकोकुरा बुझ्न भीमसेन थापाले लाहोर पठाएका मानिसले लेखेको पत्र अनुसार "चैतका ३ दुन जांदा अजिम षांसंग पेशौरमा नौशेरा भन्याको ठाउँमा हाम्रा पनि लडाइँ भयो। कप्तान बलभद्र कुँमर पर्या" भनी लेखिएको छ। यो पत्र बि.स. १८८० को हो। यसकारण वि.सं. १८७६ चैत्र ३ गते पेशावर नौशेरामा बलभद्र कुँवरको मृत्यु भएको देखिन्छ।
यो पनि हेर्नुहोस्

* नालापानीको युद्ध
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*एङ्ग्लो नेपाल वार


श्रेणी:नेपालका राष्ट्रिय विभूतिहरू
श्रेणी:कुँवर खलक
श्रेणी:खस जाति
श्रेणी:नेपाली सैन्य कर्मचारीहरू
श्रेणी:काभ्रेपलान्चोक जिल्लाका मानिसहरू
फिस्टुला

फिस्टुला शरीरको कुनै पनि भित्री अङ्गमा पर्ने अनावश्यक प्वाल हो। महिलाहरूमा हुने अब्स्टे्रटिक फिस्टुला बच्चा पाउँदाको जटिलता वा यौन हिंसाका कारण हुने गर्दछ। लामो प्रसव व्यथामा महिलाहरूको योनी र पिसाब थैली वा मलाशयका कोशिकाहरू बच्चाको दबाबले थिचिएर रक्तसञ्चार अवरुद्ध भई मर्छन्, तिनमा प्वाल पर्छ र त्यसबाट पिसाब वा दिसा अनियन्त्रित रूपमा बाहिर निस्कन्छ। फ्रान्सका डा. हुवर्ड भन्छन्, “बच्चा जन्मने बेलामा लामो समय व्यथा लाग्यो र तोकिएको मितिभन्दा ढिलो बच्चा जन्मियो वा अप्रेसन गरेर निकाल्दा आमाको पिसाब नलीमा प्वाल पर्‍यो भने यस्तो समस्या आउँछ।”

समयमा उपचार भएन भने फिस्टुलाबाट जटिल सङ्क्रमण, अल्सर, मिर्गौला रोग, खुट्टाको स्नायु प्रणालीमा अवरोध जस्ता थप समस्या उत्पन्न हुनसक्छन्। फिस्टुला पीडित महिलाहरूको जीवन नारकीय र कष्टकर त छ नै आफन्त र समाजका दृष्टिमा पनि छिःछि-दूरदूरका पात्र हुन्छन्, परिवारले पनि त्यत्तिकै शारीरिक-मानसिक समस्या भोग्नुपर्छ। यसले उनीहरूलाई जल्दोबल्दो उमेरमै लज्जित र निराश भएर बाँच्नुपर्ने अवस्थामा पुर्‍याएको छ।

यो गुप्तांगमा हुने रोग हुनाले प्रायः जचाउन वा परामर्श लिन लाज मानी लुकाएर राख्नाले विस्तारै बढ्दै जान्छ । कहिले सन्चो भएजस्तो हुन्छ र कहिले दुख्ने र पिप आउने हुन्छ । यो भिन्न–भिन्न प्रकार वा प्रकृतिको हुन्छ ।
फिस्टुलाका प्रकार

फिस्टुलालाई निम्न लिखित आधारमा वर्गीकरण गरिन्छ ।
*सामान्य तथा जटिल- एक अथवा एकभन्दा बढी फिस्टुला भएकोलाई सामान्य अथवा जटिल फिस्टुलाको रूपमा वर्गीकृत गरिन्छ ।
*कम अथवा बढी -फिस्टुला भएको ठाउँ तथा मांशपेशीहरु (गुद्वारलाई खोल्ने र बन्द गर्ने मांशपेशी) को दुरीका आधारमा यसलाई कम अथवा बढी भनेर वर्गीकृत गरिन्छ ।
रोगको लक्षण

* दिसा–घरवरिपरिको भागमा पटक–पटक पिलो वा पिलोजस्तै साधारण प्रकारको घाउ हुने ।
* पिपजस्तो तरल पदार्थ आउने ।
* बारम्बार दिसा कब्जियत हुने, दिसा गर्न गाह्रो हुने ।
* दिसा गर्दा दुख्ने, पोल्ने, रगत आउने ।
उपचार

यस प्रकारको रोगमा आयुर्वेदिक क्षार सूत्र उपचार सफल र उत्तम उपचार पद्धति हो । यसमा विभिन्न जडिबुटीको मि श्रणबाट बनाईको औषधियुक्त सूत्र (धागो) लाई फिस्टुला (भगन्दर) मा राखी सो सूत्रले विस्तारै घाउलाई काट्दै, भर्दै जान्छ । उपचारको क्रममा हरेक हप्तामा एक या दुईपटक सूत्र फेरिरहनुपर्छ ।

यसबाट फिस्टुलाको लाक्षणिक उपचार मात्र नभई जरैदेखि रोग उन्मूलन हुने हुँदा एकपटक गरेपछि फेरि बल्झिँदैन । यस उपचारका क्रममा आफूले नित्य गरिरहने कार्य गर्नमा कुनै कठिनाइ हुँदैन, केवल सूत्र परिवर्तन गरेको दिनमा अलिकति पोल्ने र दुख्ने हुन्छ । चिकित्सकको सल्लाहअनुसार औषधि सेवन गर्न सकिन्छ ।
यो पनि हेर्नुहोस्

सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:अपूर्ण लेखहरू
श्रेणी:रोग
श्रेणी:रोगका लक्षण
राममान तृषित

thumb|200px|राममान तृषितको शव
राममान तृषितको खास नाम डा. राममान श्रेष्ठ (१९९७-२०६८) हो। नेपाली साहित्यमाका राममान तृषित नामले स्थापित र प्रिय रहिआएका थिए। उनको जन्म विस १९९७ माघमा काठमाडौंको ओमबहालमा भएको थियो।

खासगरी कविता, गजल, मुक्तक, भजन र गीत रचनाको क्षेत्रमा आजीवन सक्रिय उनका १३ वटा विभिन्न साहित्यिक कृतिहरू प्रकाशित छन्। उनीद्वारा रचित १७२ वटा गीतहरू रेकर्ड भएका छन। 'मान्छेको माया यहाँ खोलाको पानी जस्तो, किनारालाई छोई भाग्ने लहरेको बानी जस्तो..', मैले पुण्य मन पराएँ या पाप मन पराएँ, जे होस मैले तिमीलाई चुपचाप मनपराएँ' आदि चर्चित गीतका रचनाकार तृषितका कविता, मुक्तक र निबन्धका एक दर्जनभन्दा बढी कृति प्रकाशित छन। वि.सं २०४१ सालमा प्रबल गोरखा दक्षिण बाहु, छिन्नलता पुरस्कार, व्यथित काव्य पुरस्कार, नातिकाजी सम्मान, इमेज लाई फटाइम अचिभमेन्ट अवार्ड प्राप्त गरेका तृषित मिर्गौलाको रोगबाट पीडित थिए। जेठ १७ बिहान अस्पतालमा उपचारको क्रममा निधन भयो।
चिकित्सा पेशामा सम्लग्न तृषितले भारत, चीन, वर्मा, पाकिस्तान, कोरिया, बङ्गलादेश, सिङ्गापुर लगायतका देशहरूको समेत भ्रमण गरिसक्नु भएको थियो। उनले मास्टर्स अफ र्सजरी सम्मको अध्ययन गरेका थिए।
राममान "तृषित" द्वारा लेखिएका पुस्तकहरू

* प्रेयसीका आँखासित पिरतीका कुरा
* लामबाहिर
* एक मनको अनेक मृत्यु- विसं २०३७
* फूल थरी थरीका- विसं २०३३
* भजनका नयाँ पाइला
* क्षितिजको पृष्ठभूमिमा- विसं २०५०, कविता सङ्ग्रह
* शोरा- विसं २०४७, गीत सङ्ग्रह
* राममान तृषितका कविता
* बहुलाको हातमा बन्दुक
* आज मान्छे खोज्नुपर्ने भएको छ
* बन्दुकको नालबाट बाँसुरीको धुन
* अनुत्तरित प्रश्न
* मनदेखि मनसम्म
* नेपालमा स्वास्थ्य सेवाको विकास- विसं २०३२
सन्दर्भ सामाग्रिहरू

श्रेणी:नेपाली सङ्गीत
श्रेणी:नेपाली साहित्य
श्रेणी:नेपाली साहित्यकारहरू
अन्तर्राष्ट्रिय खगोलीय सङ्घ

अन्तर्राष्ट्रिय खगोलीय सङ्घ (, उच्चारण: युन्योँ आस्त्रोन‍ोमिक आन्तानास्योँनाल (सङ्क्षेपमा अ.ख.स.) एक व्यावसायिक खगोलशास्त्रीहरूको सङ्गठन हो। जसको केन्द्रीय कार्यालय फ्रान्सको पेरिसमा रहेको छ। यस सङ्घलाई खगोलशास्त्रको क्षेत्रमा अनुसन्धान तथा अध्ययनको निम्ति अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा प्रोत्साहन गर्नको लागि गठन गरिएको हो। ब्रह्माण्डसँग सम्बन्धित नौलौ खोजलाई यसले नामकरण गरेर अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा मान्यता दिने गर्दछ।
इतिहास
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

श्रेणी:खगोलशास्त्र
माईस्थान

माईस्थान इलाम जिल्लाको इलाम नगरपालिकामा अवस्थित धार्मिक तथा पर्यटकीय महत्त्वको स्थल हो। स्थानीय मूल बजार स्थित प्रसिद्ध भगवतीको मन्दिर रहेको यस स्थानमा नियमित पूजापाठ हुनको साथै प्रत्येक बडादशैंमा बढाइँ गर्ने चलन छ। इलाम बजारको मध्य भागमा रहेको यो स्थानलाई 'खलङ्गा खाल्डो' र मन्दिर अगाडिको ढुङ्गालाई 'इलङ्गा ढुंगा' भनिन्छ। यो मन्दिरको निर्माण काजी हेमदल थापाले विस १८७६-१९२२ गराई देवीको रूपमा माई नदीको शिला स्थापना गरेका थिए। हाल माइस्थान प्यागोडा शैलीको मन्दिर बनेको छ। मन्दिर नजीकै गणेश, डँकिनी र सिंहवाहिनीका स-साना मन्दिरहरू पनि रहेका छन।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू
जन्मको आधारमा नागरिकता

जन्मको आधारमा नागरिकता (ल्याटिनJus soli, अन्ग्रेजी birthright citizenship), यस्तो अधिकार हो जसले कुनै देशको भूभागमा जन्मेका बालबालिकालाई सो देशको नागरिकता र रा्ष्ट्रियता प्रदान गर्दछ। कुनै रास्ट्रको भूभाग मात्र नभई, त्यस देशको ध्व्जाबाहक पानीजहाज वा हवाइजहाजमा जन्मेका बालबालिकालाई समेत नागरिकता दीइन्छ।

उन्नाइसौ सताब्दि लाग्नेबित्तिकै देखि रास्ट्रहरू जन्मको आधारमा नागरिकता दिने र रगतको नाताको आधारमा दिने दुई वर्गमा छुट्टिन थाले। जस्तै फ्रान्सले जन्मको आधारमा नागरिकता दिन्थ्यो भने, जर्मनीले (सन् २००० अघिसम्म) रगतको नाता नभई नागरिकता दिदैनथ्यो। तैपनि धेरै युरोपेली देशहरूले वर्ण (race) र भाषालाई आधार मान्दथे।
जन्मको आधारमा नागरिकता दिने देशहरू

बिश्वका २०% जति देशहरूले मात्र जन्मको आधारमा नागरिकता प्रदान गर्छन। त्यसरी नागरिकता दिने देशहरू निम्न छन:


*आन्तिगुवा र बर्बुदा
*अर्जेन्टिना

*बार्बादोस
*बेलिज
*बोलिभिया
*ब्राजिल
*कम्बोडिया
*क्यनडा
*चिले
*कोलम्बिया
*कोस्टा रिका
*डोमिनिका
*डोमिनिकन गणराज्य
*इक्वादोर
*एल् साल्वादोर
*फिजि
*ग्रेनादा
*ग्वाटेमाला
*गुयाना
*ओन्दुरास
*जमैका
*लेसोथो
*मेक्सिको
*निकारागुवा
*पाकिस्तान
*पानामा
*पाराग्वेइ
*पेरु

*Saint Christopher and Nevis
*Saint Lucia
*Saint Vincent and the Grenadines
*ट्रिनिडाड र टोबागो
*संयुक्त राज्य अमेरिका
*उरुग्वाइ
*भेनेजुएला
Nepal


सन्दर्भ सामाग्रिहरू


Interim consitution of Nepal 2007
चिल्लागढ

महेन्द्र राजमार्ग स्थित नेपालको सबैभन्दा लामो कन्काई नदी माथि रहेको पक्की पुल दक्षिण पश्चिम करीब ३ किमी दुरीमा कनकाई माईको किनारामा अवस्थित सतासिधाम गाविस वडा नं. ७ मा पर्ने चिल्लागढ पोखरीको ऐतिहासिकता अझै प्रष्ट भएको छैन तर द्वापर युगमा विराट राजाको गाई वस्तुलाई पानी खुवाउन खनेको पोखरी नै चिल्लागढ पोखरी हो भन्ने भनाई पनि रहेको छ। यस ठाउँलाई किराँतहरूले आफ्नो पवित्र धार्मिकस्थल भनी पूजाआजा गर्ने गरेका छन्। यस चिल्लागढ पोखरीको नजिकमाई नदी रहेको कारण चैत्र बैशाख महिना तिर पोखरीको पानी घट्दै गएको छ। एक विगाहा क्षेत्रफल ओगटेको यो चारकुने पोखरीको वरिपरि चारकुना बराबरी मिलाएर ६/७ फिटको उचाईमा माटोको घेरा उठाएर किल्लाको स्वरूप दिइएको पाइन्छ। आजसम्म कहिल्यै नसुनेको भनि विश्वास गरिएको यो पोखरीमा कहिलेकाही बन्दुक पड्केको जस्तो आवाज आउने गर्दछ भन्ने भनाई रहेको समेत पाइन्छ। चिल्लागढ पोखरीमा सतासीधामको सिरान पहाडमा पाईएको विशाल शिवलिङ्ग समेत २०५८ सालमा स्थापित गरिएको छ । यस पोखरीको किनारमा मङ्सिर पूर्णिमाका दिन उधौली र बैशाख पूर्णिमाका दिन उभौली पर्व मनाइन्थ्यो ।
सन्दर्भ सामग्री
यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:झापा जिल्लाका प्रमुख पर्यटकीय स्थलहरू
पातालगंगा

पातालगङ्गा झापा जिल्लाको मेचीनगर नगरपालिका वडा नम्बर १३ मा अवस्थित मन्दिर हो । मेचीनगर नगरपालिका क्षेत्रमा पर्ने पातालगंगा पवित्र धार्मिक, ऐतिहासिक र दर्शनीय स्थलको रूपमा लिइन्छ। झापा जिल्लाको पवित्र तीर्थस्थल अर्जुनधारासँग सम्बन्ध जोडिएको छ भन्ने धामिृक जनश्रुती पाइन्छ। १९९० सालको भूकम्प जाँदा हलको पातालगंगा रहेको स्थानमा एकाएक दुध जस्तो सतो फोहरा फुटेपछि स्थानीय मानिसहरूले गङ्गाजल प्रकट भएको विश्वास गरेका हुनाले यहाँ दर्शनार्थीहरू आउन थालेको हो। वि सं. २०४२ सालमा निजी सहयोगमा मन्दिर निर्माण भएको पाइन्छ। पातालगंगाको दर्शन गरेमा मनमा चिताएको कुरा पुग्छ भन्ने विश्वास रहेको समेत पाइन्छ। मेचीनगर नगरपालिकामा रहेको टोक्ला चिया बगानको उत्तरमा अवस्थित पातालगंगा वातावरीण दृष्टिकोणले समेत स्वच्छ र रमणीय छ।
पातालगंगा जनिकै अर्को धार्मिक महत्त्वको नन्दनेश्वर मन्दिर पनि रहेको छ। २०१४ सालमा निर्मित यो मन्दिर १ विगाहा १२ कठ्ठा क्षेत्रमा पैmलिएको छ। शिवरात्री गढिको रूपमा अचल सम्पत्ती रहेको यस मन्दिर क्षेत्रमा प्रत्येक वर्ष शिवरात्रीको अवसरमा मेला लाग्ने गरेको पाइन्छ। यसवाहेक यस क्षेत्रमा अन्य स–साना मन्दिर र देवी देवतका मूर्ति र धामहरू समेत रहेको पाइन्छ।
सन्दर्भ सामग्री


श्रेणी:झापा जिल्लाका प्रमुख पर्यटकीय स्थलहरू
विराट पोखर

विराट पोखरी नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको, मेची अञ्चल, झापा जिल्लामा अवस्थित धार्मिक तथा पर्यटकीय महत्त्वको स्थान हो। अनारमनी गाविस वडा नं. ७मा अवस्थित विराटपोखर ऐतिहासिक पृष्ठभूमिमा आधारित छ। विर्ताबजार दक्षिण सैनिकमोडदेखि चारपाने गाविस क्षेत्रको माथिल्लो भागसम्ममा रहेका करिब सातवटा पोखरी रहेको यो क्षेत्रलाई महाभारतकालीन कथासँग जोडेर स्थानीय बासिन्दाहरू विराटपोखर भन्ने गर्दछन।

महाभारतकालीन राजा विराटका गाईवस्तुहरूलाई पानी खुवाउन यो पोखरीको निर्माण गरिएको हो भन्ने जनविश्वास रहेको छ। यो पोखरी विर्तामोडबाट ४ किलोमिटर दक्षिणमा एक विगाहा क्षेत्रफलमा फैलिएको छ। यहाँ पुग्नको लागि विर्तामोडबाट बस, ट्याक्सी रिक्सा आदिमा चढेर जान सकिन्छ। यस पोखरीलाई ऐतिहासिक र धार्मिक पृष्ठभूमिका अतिरिक्त पर्यावरणीय महत्त्वका दृष्टिकोणबाट समेत हेर्ने गरिएको पाइन्छ। यस स्थानमा माछापालन गरी नौका विहार गर्न सक्ने प्रचुर सम्भावना रहेको छ।
सन्दर्भ सामग्री


श्रेणी:झापा जिल्लाका प्रमुख पर्यटकीय स्थलहरू