JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
File Transfer Protocol

duimnael|regs|Ikoon wat 'n FTP-aflaai op 'n webtuiste aandui.

File Transfer Protocol (afgekort FTP) is 'n protokol wat die uitruil van lêers tussen rekenaars vergemaklik. Dit standaardiseer 'n aantal aksies wat gewoonlik verskillend op verskillende bedryfstelsels uitgevoer word.

Die huidige weergawe is gedefinieer in RFC-nommer 959 (RFC 959). Aanvullings kan gevind word in RFC 2228, RFC 2640 en RFC 2773.

'n FTP-kliënt inisieer gewoonlik die konneksie na 'n FTP-bediener via die TCP-protokol op poort 21.
Geskiedenis

FTP het in 1971 ontstaan en het baie vinnig gegroei tot 'n wêreldstandaard. Sedertdien maak FTP dit moontlik om lêers vanaf enige rekenaar in die wêreld te stuur of te ontvang, solank hulle aan mekaar of op die Internet gekoppel is, en solank al die proxy- en firewall-bedieners op roete die FTP-verkeer toelaat.
Tegniek

FTP, as konsep, is gebaseer op die Kliënt-bediener-model wat algemeen vir internetdienste gebruik word. Die kliëntsagteware maak 'n verbinding met die vereiste FTP-bediener aan die ander kant van die 'lyn'. Die bediener antwoord dan die kliënt, waarna die kliënt die gegewens aan die gebruiker toon.
Veiligheid

Standaard FTP-verbindings is gewoonlik onveilig en hackers kan die gegewens maklik lees. Gelukkig kan dit sover moontlik voorkom word deur van 'n enkripsie-laag gebruik te maak.
Sien ook

*TFTP
*Simple File Transfer Protocol

Kategorie:Rekenaarnetwerke
Telnet

Telnet (TELetype NETwerk) is 'n netwerkprotokol wat gebruikers toelaat om oor 'n netwerk na 'n ander rekenaar aan te teken en die opdraglyn (command line) oor te neem. Die rekenaar waarop die telnetkliënt uitgevoer word funksioneer dan as 'n terminaal van die bediener. Telnet is amptelik in IETF-dokument STD 8 (RFC 854 en RFC 855) gespesifiseer.

Telnetkliënte gebruik gewoonlik TCP/IP-poort 23, maar konneksies op ander poorte is ook moontlik. Telnet kan dus as "handmatige" kliënt vir ander netwerkprotokolle gebruik word. Die gebruiker moet dan self die opdragte invoer en die afvoer van die protokol interpreteer. Dit maak dit ook moontlik om telnet in 'n skript te gebruik.
Geskiedenis

Telnet was een van die eerste twee applikasieprotokolle wat op ARPANET gebruik was (die ander een is FTP). Die RFC vir Telnet is op 3 April 1972 deur Jon Postel ingedien. Telnet is sedert die vroeë jare 80s al op Unix-rekenaars beskikbaar.
Veiligheid

Telnet word as onveilig beskou omdat alle gegewens, insluitend wagwoorde, as leesbare teks oor die netwerk gestuur word. Vir die rede word dit deesdae al minder gebruik. Baie gebruikers beweeg oor na SSH (secure shell). 'n Veiliger variant van telnet, naamlik SSL-telnet, is voorgestel, maar het nooit regtig van die grond af gekom nie.
Sien ook

* PuTTY, 'n telnet- en SSH-kliënt.
Eksterne skakels

*RFC 854
*RFC 855

Kategorie:Rekenaarnetwerke
Kliënt (rekenaar)

In die kliënt-bediener argitektuur stel die kliënt die rekenaar of program voor wat die inisiatief neem om met die bediener te kommunikeer. Die doel van die kommunikasie is tipies:
* vra gegewens aan
* naslaan of oordrag van gegewens
* bewerkstellig 'n toestandsverandering in die uitvoering van 'n protokol
* voer 'n aksie op die bediener uit


Soms word diverse kliënte in een sagtewarepakket gekombineer. Mozilla bestaan byvoorbeeld onder meer uit 'n webblaaier-kliënt, e-posleser-kliënt en IRC-kliënt.
Voorbeelde van kliënte (in die sin van kliëntprogramme)

* E-poskliënte
** Eudora
** Outlook Express
** Pine
** Mutt
** Elm
** Mozilla Thunderbird
* Webbladlesers
** Mozilla Firefox
** Microsoft Internet Explorer
* SSH-kliënte
** PuTTY
** WinSCP
** Fsecure
* Nuus-kliënte
** Mozilla Thunderbird
* Databasis-kliënte
* Telnet-kliënte
* FTP-kliënte
** FileZilla
** WS-FTP
** CuteFTP
** FireFTP (Firefox uitbreiding)
* Weergawebeheer-kliënte
Sien ook

* Bediener
* Dun-kliënt
* Citrix
* Sunray


Kategorie:Rekenaars
Virtuele masjien

300px|duimnael|VirtualBox

In rekenaarwetenskap is 'n virtuele masjien sagteware wat 'n werklike rekenaar naboots.
Definisies

'n Virtuele masjien is oorspronklik deur Popek en Goldberg as 'n doeltreffende, geïsoleerde duplikaat van 'n werklike masjien beskryf. Huidige gebruike sluit virtuele masjiene in wat geen ooreenkoms met enige werklike hardeware het nie.

n Voorbeeld:
'n Program wat in Java geskryf is kan dienste van die Java Runtime Environment ontvang deur bevele te voer waarvan die resultate weer deur die Java sagteware weergegee word. Deur hierdie dienste aan die program te verskaf tree die Java sagteware op as 'n "virtuele masjien" deur die plek in te neem van die bedryfstelsel of die hardeware waarvoor die program gewoonlik spesifiek voor geskryf sou moes word.

Virtuele masjiene word verdeel in twee hoofkategorieë, gebaseer op hul gebruik en die mate waarin hulle met 'n werklike masjien ooreenstem. 'n Stelsel virtuele masjien verskaf 'n volledige stelselplatform wat die uitvoer van 'n volledige bedryfstelsel ondersteun. In teenstelling daarmee sal 'n proses virtuele masjien ontwerp wees om slegs 'n enkele program of proses te loop. 'n Noodsaaklike eienskap van 'n virtuele masjien is dat die sagteware wat daarop uitgevoer word beperk word tot die hulpbronne en abstraksies wat deur die virtuele masjien verskaf word.
Stelsel virtuele masjiene

Stelsel virtuele masjiene of soms ook hardeware virtuele masjiene genoem laat die verdeling van die onderliggende fisiese masjien tussen verskillende virtuele masjiene toe, wat elkeen sy eie bedryfstelsel loop. Die sagteware laag wat die virtualisasie verskaf word die virtuele masjien monitor of hypervisor genoem. 'n Hypervisor kan direk op hardeware of bo-op 'n bedryfstelsel loop.

Die hoofvoordele van stelsel virtuele masjiene is:

* meervoudige bedryfstelsels kan saam op dieselfde rekenaar loop en terselfdertyd sterk van mekaar geïsoleer wees;
* die virtuele masjien kan 'n instruksiestel argitektuur verskaf wat anderste is as die van die werklike masjien.
Verwysings

Kategorie:Rekenaars
Pous Victor II

Victor II was die 153ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Victor II is gebore as Gebhard von Dollnstein-Hirschberg (ook Tollenstein gespel) ongeveer in 1018 in Swabe, Duitsland die seun van baron Harwig von Calw en sy vrou Beliza. Hy was familie van keiser Hendrik III. Op aandrang van 'n ander Gebhard, biskop van Regensburg word hy op 24-jarige leeftyd aangestel as biskop van Eichstätt. Op 13 April 1055 volg hy Pous Leo IX op en regeer tot sy dood op 28 Julie 1057. Hy word opgevolg deur Pous Stefanus IX (X).
Die naam ‘Victor’ beteken 'oorwinnaar'.
Pontifikaat

In Junie 1055 hou Pous Victor II 'n vergadering met keiser Hendrik III in Florence waarop die selibaat van priesters weereens bevestig word. Op 5 Oktober 1056 sterf Hendrik III in Botfeld en Victor word die beskermheer van die jonge Hendrik IV en die raadgewer van sy moeder, die regentes keiserin Agnes van Poiteau. Pous Victor II gebruik die posisie om die pouslike gesag te versterk en vrede te herstel in die keiserryk. Hy het Frederik, die ab van Monte Casino en broer van Godfried, hertog van Lorraine, 'n kardinaal gemaak. Frederik gaan later vir Victor opvolg as Pous Stefanus IX (X).
Bibliografie

* Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
* August Sieghardt: Die Grafen von Hirschberg im Altmühltal. Einst Herren von Grögling, Dollnstein und Ottenburg, in: Heimgarten 26 (1955), Nr. 21
* Rudolf Graber: Der Eichstätter Papst Viktor II. (1055–1057), in: Historische Blätter für Stadt und Landkreis Eichstätt 4 (1955), Nr. 7/8
* Bischof Gebhard I. - Papst Viktor II. (1042–1057), in: Eduard Matthäus Werner: Anonymus Haserensis von Eichstätt. Studien zur Biographie im Hochmittelalter, Diss phil. LMU München 1966, S. 92–96
* Brun Appel, Walter Dürig, Andreas Bauch (Herausgeber), Ernst Reiter (Herausgeber): Das „Pontifikale Gundekarianum“: Faksimile-Ausgabe des Codex B 4 im Diözesan-Archiv Eichstätt, Reichert Verlag, ISBN 3-88226-372-5
* Georg Schörner: Das Papst-Viktor-Denkmal im Dom Eichstätts. Meisterwerk der Bildhauerin Johanna Fischl. In: Historische Blätter für Stadt und Landkreis Eichstätt 1985, Nr. 1
* Klaus Kreitmeir: Die Geschichte des Marktes Dollnstein bis zur Säkularisation, in: Dollnstein 600 Jahre Markt, Kipfenberg: Hercynia 1987, S. 58–73, bes. S. 59
* Klaus Kreitmeir: Die Bischöfe von Eichstätt, Eichstätt: Verlag Kirchenzeitung 1992
Verwysings
Eksterne skakels

*
*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging

|}


Kategorie:Geboortes in 1027
Victor II
Kategorie:Sterftes in 1057
Macau

Macau of Macao (Chinees: 澳門 / 澳门 Àomén, Portugees: Macau; letterlik: "Baaihawe"), amptelik die Macau Spesiale Administratiewe Streek van die Volksrepubliek China (Portugees: Região Administrativa Especial de Macau da República Popular da China, Chinees: 中華人民共和國澳門特別行政區), is naas Hongkong een van twee spesiale administratiewe streke van die Volksrepubliek China. Macau is wes van die Pêrelrivierdelta en Hongkong aan die kus van die Suid-Chinese See geleë en grens in die noorde aan die Chinese provinsie Guangdong.

Macau was die eerste en die laaste Europese kolonie in China. Portugese handelaars het hulle reeds in die 16de eeu in Macau gevestig en die gebied begin administreer. In 1887 het die Chinese Mantsjoe-regering die Portugese heerskappy oor die gebied amptelik erken.

Macau het op 20 Desember 1999 weer onder Chinese soewereiniteit gekom, maar sal volgens 'n Portugees-Chinese ooreenkoms hierna nog vyftig jaar lank tot in 2049 'n selfregerende streek bly. Volgens die beginsel van "een land, twee stelsels" is die regering van die Volksrepubliek China verantwoordelik vir die verdediging en buitelandse betrekkinge van Macau, terwyl die streek sy eie regstelsel, polisiemag, monetêre stelsel, doeane- en immigrasiebeleid sal handhaaf. Macau word in internasionale organisasies en by internasionale gebeurtenisse deur sy eie afgevaardigdes verteenwoordig.

Die historiese stadskern van Macau is in 2005 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Galery


Macau-CIA WFB Map.png|Kaart van Macau
Macau montage.png|Besienswaardighede van Macau
Lago Nam Van, Macao, 2013-08-08, DD 04.jpg|Macau soos gesien vanaf Lago Nam Van
Macau viewed from Macau Museum - 20100923.jpg|Macau soos gesien vanaf die Macau Museum

Verwysings
Bronnelys

; Algemeen
*
*
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf van die Macau Spesiale Administratiewe Streek
* Amptelike Unesco-bladsy


Kategorie:Kasino's
Kategorie:Kusstede

Kategorie:Vermaaklikheidsbedryf
Kategorie:Voormalige Portugese kolonies
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in China
Digter

regs|duimnael|Standbeeld van die Vlaamse digter Guido Gezelle in [[Brugge.]]
'n Digter is 'n skrywer van poësie (gedigte). 'n Skrywer wat woorde vir liedjies skryf word 'n teksdigter genoem.

Die woord 'digter' kom van die Latynse dictāre, wat 'om met nadruk te sê' beteken. Die woord 'digter' is, soos 'poësie', verwant aan die Griekse werkwoord ποιεῖν (poiein), wat onder andere 'om te skep' beteken.

Die digter kan gesien word as die erfgenaam van 'n lang mondelinge tradisie waarin die musikaliteit van die teks beklemtoon word. Digters bestaan ​​al sedert antieke tye, in verskillende kulture en tydperke. Die geskiedenis van digters is so uiteenlopend soos die literatuur wat hulle vervaardig het.

Digters is oor die algemeen skrywers wat die gedig as hul vernaamste kreatiewe produk sien. Daar is geen werklik afdoende definisie nie, want daar bestaan ​​nie iets soos 'n 'professionele groep digters' nie. Soms word 'n onderskeid getref tussen 'regte' digters en Sondagdigters, maar dit is ook arbitrêr. Baie digters wat nou bekend is, het hul digbundels self gepubliseer as beginnerdigters. Wat van iemand 'n digter maak, hou dus nie direk verband met sukses of publikasie in 'n bekende tydskrif nie.

Hoewel mens na elke skrywer van 'n gedig kan verwys as die digter van die werk, word mense wat nooit enige gedigte gepubliseer het nie, nie gereken tot die beroepsgroep van digters te behoort nie. Om as digter te kwalifiseer moet die skrywer se poësie 'n integrale deel van sy letterkundige bydrae vorm. Mense wat net af en toe 'n gedig skryf bly skrywers.

Die romantiese beeld van die digter is iemand met verhoogde sensitiwiteit, 'n visioenêr.
Sien ook

* Lys van Afrikaanse digters
* Lys van Suid-Afrikaanse digters
Eksterne skakels

* Aanlyn-digters by woes.co.za
*


Kategorie:Beroepe
Kategorie:Poësie
Kategorie:Digters
Geografiese koördinatestelsel

duimnael|440px|Kaart van die aarde met lengte- (horisontaal) en [[breedtegraade (vertikaal), Eckert VI projeksie; groot weergawe (pdf, 1.8MB)]]

'n Geografiese koördinatestelsel help om alle posisies op aarde te spesifiseer deur hoofsaaklik van die sferiese koördinatestelsel gebruik te maak. Daar is drie koördinate: lengtegraade, breedtegraade en geodetiese hoogte.
Sien ook

* GPS, Globale Posisioneringstelsel.


Kategorie:Aardmeetkunde
Kategorie:Kartografie
Kategorie:Koördinatestelsels
Google Maps

Google Maps of Google Kaarte, voorheen bekend as Google Local, is 'n diens van Google Inc. wat dit moontlik maak om 'n soektog in 'n spesifieke geografiese gebied te doen. Soms wil mense die wye wêreld deursoek vir inligting, en soms wil hul net bv. 'n rekenaarwinkel naby hul huis vind. Die diens laat besoekers toe om 'n "WAT" (soos 'n pizza) en 'n "WAAR" (soos in Hatfield, Pretoria) vir 'n soektog te spesifiseer. Die doel van Google Maps is om mense te help om nabygeleë sake en bedrywighede te vind. Google Maps gee ook aanvullende inligting oor die plek, soos hulle webtuiste, bedryfsure, telefoonnommer en adres.
Kaartfoute

Daar het al baie foute op Google Maps ingesluip. Een voorbeeld: 'n Kaartfout van omtrent 50 m (gemeet met "Geo Tools"). Dit kan groot probleme veroorsaak, omdat alle merkers wat vooraf geplaas is, nou op die verkeerde posisie aangedui word! As gebruikers die fout regstel, en Google Maps die kaart later opdateer, sal die inligting weereens verkeerd wees.
Sien ook

* WikiMapia, wiki-integrasie met Google Maps.
* OpenStreetMap
Eksterne skakels

* Google Maps se amptelike webwerf


Kategorie:Google
Kategorie:Kartografie
Kategorie:Webwerwe
Hartenbos

duimnael|links|Hartenbos is bekend vir sy gewilde ATKV-vakansieoord

Hartenbos is 'n dorp in die Wes-Kaap provinsie van Suid-Afrika. Dis is geleë 45 kilometer vanaf George en behoort saam met 20 ander nedersettings aan die Munisipaliteit van Mosselbaai. Hartenbos was oorspronklik 'n plaas, maar die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens het die dorp in 1933 in 'n vakansieoord vir hulle werknemers verander. Die strand by Hartenbos is as 'n blouvlagstrand gesertifiseer.
Wapen

Hartenbos se munisipale raad het in 1985 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : In goud, 'n alwyn met drie blomtrosse van natuurlike kleur, die skild, aan weerskante rond uitgesny van blou en belaai met 'n regopgesplaaste goue vis. Die helmteken was 'n bosbok op 'n grasgrond, en die wapenspreuk was "Met hart en hand".
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Bibliografie

* "Tourist's Guide to Greater Mossel Bay" (saamgestel deur Marie Sweetnam), vol. 1; Okt. 1997
* "Afrikaans my darling", Koos Kombuis, Human & Rousseau (2003)
Verwysings
Eksterne skakels

* Hartenbos se inligtingsblad op WhereToStay.co.za


Kategorie:ATKV
Kategorie:Nedersettings in die Wes-Kaap
Kategorie:Vakansieoorde
Natal, Brasilië

Natal (Portugees: [naˈtaw], letterlik: "Kersfees") is 'n stad in die noordooste van Brasilië en die hoofstad van die deelstaat Rio Grande do Norte. Die stad het 'n bevolking van 896 708 in 2021 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 167,3 km². Natal se Arena das Dunas is tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 vir wedstryde ingespan.
Verwysings

* Natal. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica
Eksterne skakels

*
* Amptelike webwerf


Kategorie:Hoofstede in Brasilië
Kategorie:Kusstede
Kategorie:Rio Grande do Norte
Pous Nicolaas II

Nicolaas II was die 155ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Nicolaas II is gebore as Gerard van Boergondië (Frans: Gérard de Bourgogne) in Chevron, Savoje tussen 990 en 995. Hy word ook Gerald van Lotaringe (Frans: Gerald de Lorraine) genoem. Voor sy verkiesing was hy biskop van Florence. Op 6 Desember (of 28 Desember) 1058 volg hy Pous Stefanus IX (X) op en regeer tot sy dood op 19 Julie (of 27 Julie) 1061. Hy word opgevolg deur Pous Alexander II.
Die naam ‘Nicolaas’ beteken 'oorwinnaar oor/uit die volk'.
Pontifikaat

Pous Nicolaas II was die kandidaat van Hildebrand van Sovana, (later Pous Gregorius VII) en keiserin Agnes van Poitou. Teenpous Benedictus X het die bewind oorgeneem na die dood van Pous Stefanus IX (X) op 29 Maart 1058. Nicolaas word eers op 24 Januarie 1059 in Rome gekroon. Na die kroning van Nicolaas het Benedictus uit Rome gevlug.

Pous Nicolaas was hervormingsgesind en op 13 April 1059 vaardig hy 'n dekreet uit wat bepaal dat die pous voortaan slegs deur die kardinale verkies sal word. Ten opsigte van die Normandiërs in Suid-Italië volg hy 'n ander koers as sy voorgangers. Hy het 'n verbond gesluit met Robert Guiscard, die Normandiese leier en daardeur vrede verseker. Dit het egter nie die goedkeuring van die Duitse biskoppe gehad nie en hulle het probeer om die pous se besluite ongeldig te laat verklaar op 'n sinode in die somer van 1060.

Toe Nicolaas op 27 Julie 1061 sterf het die Duitsers dadelik 'n teenpous Honorius II uit Basel, verkies. Honorius was van Duitse afkoms en is voorgestel deur keiserin Agnes.
Bibliografie

* Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
* Brand (P); GARIN (J), 1925, Un pape savoyard, Nicolas II (1059–1061), Librairie Dardel, 76 p.
Verwysings
Eksterne skakels

*
*
*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging

|}


Nicolaas II
Kategorie:Sterftes in 1061
Boesmansriviermond

Boesmansriviermond (wat deur die plaaslike bewoners dikwels net Boesmans genoem word) is 'n dorp en strandoord by die mond van die Boesmansrivier in die Suid-Afrikaanse provinsie Oos-Kaap met sowat 3 500 inwoners. Boesmans is sowat 120 km oos vanaf Gqeberha en 140 km wes van Oos-Londen. Die naaste dorp, Port Alfred is 25 km weg terwyl die onmiddellike buurdorpie Kenton-on-Sea is. Boesmans val binne die Ndlambe Plaaslike Munisipaliteit.
Geografie

Die Boesmansrivier is die tweede grootste rivier in Suid-Afrika wat deur die getye van die see geraak word. Kwaaihoek, die plek waar die Portugese seevaarder Bartolomeu Dias in 1488 'n klipkruis opgerig het, is sowat ses kilometer van die dorp af geleë, maar kan slegs tydens ebgety op 'n staproete van drie kilometer langs die strand bereik word. Die kruis merk die mees oostelike punt van Dias se vaart om die Kaap. Die kruis is in 1938 deur dr. E. Axelson, destyds van die Universiteit van die Witwatersrand, herontdek.
Geskiedenis

Boesmansriviermond was oorspronklik net 'n kampeerplek vir boere van die omgewing en bewoners van die nabygeleë dorp Alexandria wat op grond in besit van die voormalige Departement Bosbou ontstaan het. Die departement het uiteindelik sy toestemming verleen vir die oprigting van permanente hutte in die bosbougebied naby die rivierstrand.

Die dorp soos dit vandag daar uitsien, het langs die rivier ontwikkel op 'n gedeelte van Thomas Futter se plaas wat aan die bosbougebied grens. Gedurende die 1970's is vir die eerste keer elektrisiteit aan die inwoners verskaf, nadat hulle aanvanklik gas gebruik het.

Die dorpsgebied het later uitgebrei om ook Riversbend, 'n ontwikkeling wat stroomop van Boesmansriviermond geleë is, in te sluit. In die vakansieseisoen huisves die dorp meer as 10 000 mense. Boesmansriviermond beskik oor 'n algemene handelaar in die ou dorp en verskeie ander besighede veral in die nywerheidsgebied.

Boesmans se huiseienaars en inwoners word ondersteun deur 'n aktiewe belastingbetalersvereniging.
Sien ook

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in die Oos-Kaap
Pous Alexander II

Alexander II was die 156ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Alexander II is gebore as Anselmo da Baggio (ook Anselmo di Lucca), ongeveer in 1012 in Baggio, Italië. In 1057 word hy biskop van Lucca en op 30 September 1061 volg hy Pous Nicolaas II op en regeer tot sy dood op 21 April 1073. Hy word opgevolg deur Pous Gregorius VII.
Die naam ‘Alexander’ beteken 'kryger'.
Pontifikaat

Pous Alexander II se verkiesing is gereël deur Hildebrand, die latere Pous Gregorius VII In ooreenstemming met die dekreet van Pous Nicolaas II is hy die eerste pous wat deur die Kollege van Kardinale verkies is. Die keiserlike hof het nie daarmee saamgestem nie en het Cadalus, biskop van Parma as Teenpous Honorius II aangestel. Dit was die begin van die jarelange Investituurstryd. Alexander het die steun geniet van hertog Gottfried van Lotaringe-Toskane en sy vrou Beatrix. Honorius het met 'n leër na Rome getrek en vir 'n lang tyd Alexander se bewind bedreig. Honorius het egter die steun van die keiserlike hof verloor en is afgeset op die sinode van Mantua in 1064.

In 1065 berispe die pous Landulf VI van Benevento dat Jode nie onder dwang bekeer moet word nie. Alexander het ook die sing van die Halleluja tydens die vastetyd verbied.

Pous Alexander het volstrek geweier om toe te laat dat die jong koning Hendrik IV van sy vrou Bertha van Turyn, skei, maar het sy seën gegee aan die huwelik van Willem die Veroweraar met Matilda van Vlaandere.

Die pous stel Lanfranc van Bec aan as aartsbiskop van Kantelberg en maak hom primaat van Engeland.
Bibliografie

* Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
* Simonsohn, Shlomo. (1911) The Apostolic See and the Jews, Documents: 492-1404.
* Cabrol, Fernand. (2003) Liturgical Prayer: Its History and Spirit..
* Gresser, Georg: Die Synoden und Konzilien in der Zeit des Reformpapsttums in Deutschland und Italien von Leo IX. bis Calixt II. 1049–1123, Paderborn 2006.
* Schmidt, Tillmann: Alexander II. und die römische Reformgruppe seiner Zeit, in: Päpste und Papsttum, Band 11, Stuttgart 1977.
Verwysings
Eksterne skakels

*
*
*
*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging

|}


Alexander II
Karveel

duimnael|250px|Karveel op 'n tekening in die Museum Forte da Ponta da Bandeira; Lagos (Portugal)|Lagos, [[Portugal.]]
'n Karveel was 'n vinnige soort seilskip wat veral in Spanje en Portugal gebou is.

Die naam karveel is afkomstig van die woord carabela/caravela en is eerste opgeteken deur Alfons III (1255) met verwysings na 'n visserskip aan die Portugese kus.

Die belangrikste kenmerk van 'n karveel was egter die plasing van die mas, 'n derde van die skip se lengte vanaf die voorstewe, waar die skip dan ook gewoonlik op sy breedste was. Dit verskil van vroeëre soorte van sowel die noordelike en mediterreense oorsprong. Dit het die skip nie alleen vinniger gemaak nie maar ook meer seewaardig en die skepe kon meer vrag dra. Later is hierdie skepe groter gebou en het hulle drie maste gekry. Die seile is dwars of reglynig gespan.

Portugese ontdekkers soos Hendrik die Seevaarder, Bartolomeus Dias en Vasco da Gama se skepe was karvele gewees. Twee van die drie skepe waarmee Christophorus Columbus die nuwe wêreld ontdek het (1492), die Niña en die Pinta was ook karvele gewees.


Kategorie:Skepe