JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
पेरिस

thumb|right|250px|इफेल टावर|आइफिल टावर
150px|thumb|
पेरिस (; ) फ्रान्सको राजधानी र सबैभन्दा ठूलो सहर पनि हो। यसको क्षेत्रफल १०५ वर्ग किमि छ र करिब २० लाख मानिसहरू त्यहाँ बसोबास गर्दछन्। नगर छेउछाउका समेत गणना गर्दा पेरिसको जनसङ्ख्या करिब १ करोड छ।

सेन नदी पेरिसका पुराना भागहरूबाट बग्दछ र यसलाई दुई भागमा बाँड्दछ, जसलाई बायाँ किनारा र दायाँ किनारा नामले चिनिन्छ। यसका वरिपरी थुप्रै जङ्गलहरू छन्।

पेरिस फ्रान्सिसी अर्थतन्त्र, राजनीति, यातायात र संस्कृतिको केन्द्र पनि हो। पेरिसमा थुप्रै कला, सङ्ग्राहलय र ऐतिहासिक भवनहरू छन्। यातायातको केन्द्र भएकोले, पेरिसमा धेरै राम्रा जमीनमुनि चल्ने रेल्वे प्रणाली, बिमानस्थल र स्टेसनहरू छन्। मेट्रोको निर्माण सन् १९००मा गरिएको थियो, र यसको लम्बाई २०० किलोमिटरभन्दा बढि छ।

सहरको शैली बहु-सांस्कृतिक छ, किन भनें यहाँका २० प्रतिशत भन्दा धेरै मानिसहरू फ्रान्स बाहिरका छन्। यहा धेरै प्रकारका रेस्टुराँहरू छन् जहाँ सबै किसिमका खानाहरू पाइन्छन्।

पेरिसका सबैभन्दा प्रशिद्ध स्मारकहरू हुन् इफेल टावर। पेरिस, आर्क दे त्रेअंफ (त्रेअंफको गुम्बज), र लुभ संग्रालय।


Paris-von Montmartre-104-suedost-2017-gje.jpg|Vue depuis Montmartre
Paris-Arc de Triomphe-104-2017-gje.jpg|Arc de Triomphe
Paris-Louvre-118-Pont Royal-2017-gje.jpg|Louvre
Paris-Notre Dame-116-Westfassade-2017-gje.jpg|Notre Dame
Paris-Sainte-Chapelle-146-2017-gje.jpg|Sainte-Chapelle
Paris-Musee d'Orsay-086-innen-1991-gje.jpg|Musee d'Orsay
Paris-Musee de l'Armee-110-2017-gje.jpg|Musee de l'Armee
Paris-Eglise du Val-de-Grace-116-2017-gje.jpg|Val-de-Grace


स्रोत

श्रेणी:युरोप
श्रेणी:पेरिस
श्रेणी:युरोपका राजधानीहरू
लुभ्र

लुभ्र पेरिसमा रहेको एक सङ्ग्रहालय हो, जसमा रहेका कला सङ्ग्रहका कारण प्रत्येक वर्ष दशौँ लाख आगन्तुकहरू यहाँ आउछन्।

लुभ्रमा रहेको सबैभन्दा प्रशिद्ध चित्र लेओनार्दो दा भिञ्चीको मोना लिजा हो, तर त्यहाँ रेन्वार, रामब्राण्ट, रुबेन्स र टिशन का विश्वबिख्यात चित्रहरू पनि छन्।

लुभ्रभित्र धेरै प्रतिमाहरू पनि छन्, जसमध्येका सबैभन्दा प्रशिद्ध मिलोसको शुक्र र सामोथ्रेसको पङ्खे जित हुन्।
लुभ्रको इतिहास

सङ्ग्राहलय भएको ठाँउमा लुभ्र किल्ला भनिने एक किल्ला थियो। यसको निर्माण फ्रान्सका फिलिप द्वितियले गरेका हुन्। पेरिसलाई भाइकिङहरूबाट रक्षा गर्न त्यस दुर्गलाई किल्लाको रूपमा प्रयोग गरिन्थ्यो।

फ्रान्सका राजा शार्ल पाँचौंले त्यस किल्लालाई दरवारमा परिणत गरे। तथापि, फ्रान्सका अर्का राजा, फ्राँस्वा प्रथमले त्यसलाई ढालेर एक नयाँ दरवार निर्माण गराए।

फ्रान्सका राजा आँरी चौथाले लुभ्रमा ग्राँद गालरी (विशाल बरन्डा) थपे। त्यो बरन्डा ४०० मिटर भन्दा लामो र ३० मिटर चौडा छ। त्यसको निर्माण सेन नदी सँगै गरिएको छ। त्यो संसारकै सबैभन्दा लामो भवन थियो।
बाह्य लिङ्क

* तस्विर र भिडियोहरू
* La Cour du Louvre अबास्तबिक अविच्छिन्न दृश्य (QTVR सानो)
* लुभ्रको नि:शुल्क तस्विरहरू

श्रेणी:सङ्ग्रहालयहरू
श्रेणी:युरोप
श्रेणी:पेरिस
राजधानी

alt=An aerial photo of a North American city|thumb|संयुक्त राज्य अमेरिका|अमेरिकाको राजधानी [[वासिङ्टन, डी.सी., ]]
thumb|बेलायातको राजधानी लन्डन|लण्डन
राजधानी एक शहर हो जहाँ देश, राज्य, प्रान्त वा प्रदेशको केन्द्रीय सरकार रहेको हुन्छ। राष्ट्रप्रमुख र अधिकारीहरू राजधानीमा काम गर्दछन्।

राजधानीहरू प्रायजसो ठूला शहरहरू हुने गर्दछन्। जस्तै मोन्तेभिदेओ उरुग्वाइको सबै भन्दा ठूलो शहर हो र राजधानी पनि हो। तर सबै राजधानीहरू सबैभन्दा ठूलो शहर हुनै पर्छ भन्ने छैन। जस्तै भारतको राजधानी नयाँ दिल्ली हो तर त्यो मुम्बई भन्दा सानो छ।

कुनै देशहरूका एक भन्दा बढी राजधानीहरू हुने गर्दछन्। जस्तै बोलिभिया जसमा दुई राजधानीहरू छन्। त्यस्तै दक्षिण अफ्रीकाको ३ वटा राजधानी छन्। नाउरु भन्ने देशमा एउटै पनि राजधानी छैन। कुनै देशहरू आफ्नो राजधानी समय समयमा परिवर्तन गरिरहन्छन्।
मुख्यालय

मुख्यालय भन्नाले कुनै संस्था, संगठन वा निकायको प्रमुख कार्यालयलाई जनाउँछ। यसलाई हेडक्वार्टर (Headquarters) पनि भनिन्छ।
अङ्गुठाकार|संयुक्त राष्ट्र|संयुक्त राष्ट्र संघको मुख्यालय मिडटाउन म्यानहट्टन, न्यूयोर्क सिटीमा छ
मुख्यालय कुनै संगठन वा संस्थाको केन्द्रबिन्दु हो, जहाँबाट सबै महत्त्वपूर्ण निर्णयहरू लिइन्छन्। यो संगठनको प्रशासनिक, प्रबन्धकीय र सञ्चालनसम्बन्धी कामका लागि जिम्मेवार स्थान हो।
मुख्यालयको भूमिका

मुख्यालयको मुख्य भूमिका संगठनको नेतृत्व प्रदान गर्नु, रणनीतिक योजनाहरू बनाउनु, र संगठनका विभिन्न शाखाहरूको समन्वय गर्नु हो।
निर्णय केन्द्र

सबै महत्त्वपूर्ण नीति र निर्णयहरू यहीँबाट गरिन्छ।
सञ्चालन केन्द्र

संगठनको सबैजसो गतिविधिहरू यहीँबाट नियन्त्रण गरिन्छ।
प्रशासनिक केन्द्र

कर्मचारी व्यवस्थापन र स्रोत
प्रमुख विशेषताहरू
धार्मिक संगठन

क्याथोलिक चर्चको मुख्यालय भ्याटिकन सिटी हो। रूसी अर्थोडक्स चर्चको मुख्यालय मास्कोमा अवस्थित डनिलोव मोनास्ट्री हो।
श्रेणी:सङ्गठन
मेची राजमार्ग

पूर्व-पश्चिम राजमार्गको १० कि.मी. दूरीमा रहेको झापाको चारआली देखि, इलाम, पाँचथर, ताप्लेजुङ सम्म जोड्ने सडकलाई मेची राजमार्ग भनिन्छ। यो समुन्द्र सतहको करिव १०० मी. उचाई देखि करिव २५०० मीटरको उचाईसम्म पुग्दछ। मेची अञ्चलको तलदेखि माथि सम्म जोड्ने भएकोले यसलाई मेची राजमार्ग भनिएको हो।
मेची राजमार्गको जम्मा २६८ कि.मी. मध्ये चारआली देखि ताप्लेजुङको सुकेटार विमानस्थलसम्म कालोपत्र भैसकेको छ।
यसले झापाको बुधबारे, इलामको फिक्कल, तीनघरे, इलामबजार, बिब्ल्याँटे, पाँचथरको फिदिम जस्ता बजारहरु छिचोल्दै ताप्लेजुङको फुङलिङ बजार पुग्छ। बर्ने तथा कन्यामको हरियाली चियाबगान, कञ्चनजंघा लगायतका सिंगलिला श्रेणीका विभिन्न मनोरम शिखरहूरू यो राजमार्गमा हिँड्ने जो कोहीले पनि दृष्यावलोकन गर्न सक्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
परासी

परासी आदर्श वा परासी नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम) जिल्लाको रामग्राम नगरपालिकामा अवस्थित एक बजार तथा प्रशासनिक केन्द्र हो। यो वि.सं २०५३ चैत १४ सम्म एक गाविसको रूपमा अस्तित्वमा रहेको थियो। नेपालको दसौँ राष्ट्रिय जनगणना, २०५८ अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या २५,९९० रहेको थियो।

परासी तराई क्षेत्रमा पर्दछ र दक्षिणमा भारतसँग सीमा जोडिएको छ। परासीका प्रसिद्ध धार्मिक रामग्राम स्तूप र पाल्ही मन्दिर हुन्।
इतिहास

२०५३ चैत १४ मा, परासी आदर्श, उनवछ, मन्झरिया र जमुवाड गाविसहरूलाई गाभेर रामग्राम नगरपालिका घोषणा गरिएको थियो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

* नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम) जिल्लाको आधिकारिक वेबसाइट

श्रेणी:नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम) जिल्लाका ठाउँहरू
जनै

हिन्दूहरूले बायाँ काँधबाट छड्के पारी दायाँ हातमुनी खोकिलासम्म पहिरिने सेतो सुतीको धागोबाट बनेको पवित्र धार्मिक डोरीलाई जनै वा यज्ञोपवित भनिन्छ। खासगरी हिन्दूका सोह्र संस्कार मध्ये एक उपनयन वा ब्रतवन्ध गर्दा बैदिक मन्त्रका साथ गुरूले जनै पहिराइदिने प्रचलन रहेको छ।

नयाँ जनै लगाउँदा निम्न मन्त्र पढ्दै लगाइन्छ,

ॐ यज्ञोपवीतं परमं पवित्रं प्रजापतेर्यत्सहजं पुरस्तात्।

आयुष्यमग्र्यं प्रतिमुञ्च शुभ्रं यज्ञोपवितं बलमस्तु तेजः।

- एक जनैमा ९६ सुता प्रयोग भएका हुन्छन्। नौ गुना र तीन डोरा अनि पाँच ग्रन्थी गरी यसलाई तयार गरिन्छ। सामान्यतया मनुष्यको आयु सय वर्षको मानिएको छ। चार वर्ष पूरा गरी पाँच वर्षमा प्रवेश पछि उपनयन गरी धारणा गरिने जनैका जम्मा ९६ डोराले अब बाँकी जीवन अवधि ९६ वर्ष रहेको कुरा जनाउँछ। यसपछि जनैमा प्रयोग गरिने जुन नौ गुना छ त्यसले शरीरमा विद्यमान नौ द्वारको सङ्केत गरेको छ। जनै बनाउँदा पाँच ग्रन्थी अर्थात् पाँच गाँठा पारिन्छन्। यी पाँच गाँठा पञ्चमहायज्ञका प्रतीक हुन्। त्यस्तै गरी यस दिन बाँधिने रक्षाबन्धन पनि रक्षाकै खातिर बाँधिने अभिमन्त्रित डोरो हो।
हिन्दु दर्शनअनुसार जनैलाई ब्रह्मासूत्र अर्थात ज्ञानको धागो पनि भनिन्छ। जनैका दुई शिखामध्ये एउटा शिखामा रहेका तीन डोरालाई ब्रह्मा, विष्णु र महेश्वर तथा अर्को शिखाको डोरालाई कर्म, उपासना र ज्ञानका तीन योग मानिन्छ। जनै शब्दको अर्थ जनाउनु अथवा जानकारी दिनु हुन जान्छ। अत: जनै धारण गर्ने व्यक्तीकोलागी अन्य व्याक्तीलाई जनैले धेरै कुराहरूको जानकारी दिई रहेको हुन्छ। जस्तै:- जनै धारण गरेको व्याक्ती हिन्दू हो भन्ने जनाउने गर्छ, दिशा पिसाब गरेर हात मुख न धोउन्जेल सम्म जनै कानमा राख्ने गरिन्छ यदि कसैको कानमा जनै झुन्डाएको देखिएमा यो व्याक्ति हात मुख धोएर शुद्ध भएको छैन भन्ने जानकारी जनैले दिन्छ, जनैमा गाँठो लगाउँदा छुट्टा छुट्टै गोत्र र पर्वर अनुसारको गाँठो दिईन्छ यसरी जनैको गाँठो देखेर जनै धारकको गोत्र र पर्वरको जानकारी जनैले दिन्छ।
यस्तै धेरै कुराको जानकारी गराउने जनै पौराणीक कालमा सुनको बनाउने गरिन्थ्यो कालांतरमा चाँदीको र अहिले आएर धागोको बनाउन थालिएको भन्ने भनाई रहेको छ। जनै धारण गर्दा नाभी भन्दा माथी अथवा तल हुन हुदैन ठिक्क नाभी सम्म मात्र हुनु पर्छ भन्ने शास्त्रहरूको मान्यता रहेको छ। शुद्ध जमिनमा उम्रेको कपासलाई सधवा ब्राह्मणी (ब्राह्मणको पत्नी)ले कातेको धागोको जनै बनाएर जनै पुर्णिमाको दिन वैदिक मन्त्र द्वारा पूजा गरिएको जनै धारण गर्नु पर्ने कुरा शास्त्रहरूमा उल्लेख गरिएको छ।
जनै र व्रतबन्ध

हिन्दु परम्परामा व्रतबन्ध गर्ने विधान छ । धार्मिक शास्त्रअनुसार, मनमस्तिष्क र चित्त शुद्धिका लागि व्रतबन्ध गरिन्छ । शरीरमा रहेका सूक्ष्म बिन्दुहरूमा स्पर्श गर्दै नाभीसम्म जाने कपासको सूत्र धारण गर्न हवन, यज्ञ, मन्त्रपाठ आदि गरी ब्राह्मणले जनै लगाइदिन्छन् । यो डोरीले शरीरमा रहेका रोमकुप, मुटुको बाहिरी बिन्दु, फोक्सोको बाहिरी बिन्दु र नाभीको बाहिरी भागलाई स्पर्श गर्छ ।

शरीरलाई ऊर्जाशक्ति र रक्तसञ्चारलाई निरन्तरता दिन व्रतबन्धका दिन जनै लगाउन थालिएको हो । शास्त्रअनुसार, जनै लगाउँदा आयु, तेज र बल प्राप्त हुने मान्यता छ । यसको अर्को काम मुटु, कलेजो, फोक्सो र शरीरका सूक्ष्म अंगलाई क्रियाशील बनाउने पनि रहेको छ । नकारात्मक भावना र ऊर्जालाई निस्तेज बनाउने जनै प्रयोग गर्दा मन, बुद्धि, चित्त स्वस्थ रहने विश्वास गरिन्छ ।
यज्ञोपवीतं परमं पवित्रं प्रजापतेर्यत्सहजं पुरस्तात्।
आयुष्यमग्रयं प्रति मुञ्च शुभ्रं यज्ञोपवीतं बलमस्तु तेज:।। जय हिन्दु जय शिव ।
भानुमती

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४६४२ रहेको थियो जसमध्ये १९९२ पुरुष र २६५० महिला रहेका थिए भने यहाँ ११४७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भिमाद नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ७ नम्बर वडा भिमाद नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने १,३,९ वडाहरू वडा नम्बर ८ र २,४-६,८ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका ठाउँहरू
भारतीपुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, नवलपरासी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो।
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३१८९ रहेको थियो जसमध्ये १४०७ पुरुष र १७८२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६७० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बुलिङटार गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो बुलिङटार गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पूर्व) जिल्लाका ठाउँहरू
भरौल

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको कोशी अञ्चल, सुनसरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १९४६६ रहेको थियो जसमध्ये ८९४७ पुरुष र १०५१९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४४३१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बराहक्षेत्र नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ३ नम्बर वडा बराहक्षेत्र नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २,६-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ र १,४,५ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सुनसरी जिल्लाका ठाउँहरू
भारदह

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सप्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७१२४ रहेको थियो जसमध्ये ३५३३ पुरुष र ३५९१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२४५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल हनुमाननगर कङ्कालिनी नगरपालिकामा पर्दछ।

यो हनुमाननगर कङ्कालिनी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सप्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
भटना

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र विकास क्षेत्रको महाकाली अञ्चल, बैतडी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४०१७ रहेको थियो जसमध्ये १९८४ पुरुष र २०३३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६६४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल पुर्चौडी नगरपालिकामा पर्दछ।

यो पुर्चौडी नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बैतडी जिल्लाका ठाउँहरू
भिजेर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चलविकास क्षेत्र विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, डोल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४४६ रहेको थियो जसमध्ये २१८ पुरुष र २२८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल शे फोक्सुण्डो गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ वडाहरू शे फोक्सुण्डो गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ८ नम्बर वडा वडा नम्बर ६ र ९ नम्बर वडा वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:डोल्पा जिल्लाका ठाउँहरू
भिमाद नगरपालिका

तनहुँ जिल्लाका ४ वटा नगरपालिकाहरू मध्ये एक हो। २०७२ असोज १ मा, नगरपालिका घोषणा गर्दा साविकका अरुणोदय, किहुँ, भानुमती, भिमाद, माझकोट (१-५, ७-९), ऋषिङ रानीपोखरी (९), सामुङ भगवतीपुर (२) र गजरकोट (९) गाविसहरू यसमा गाभिएका थिए।
जनसङ्ख्या

राष्ट्रिय जनगणना २०७८को जनगणना अनुसार को कुल जनसङ्ख्या २९,२४८ रहेको छ भने यहाँ ७,९७० घरधुरी रहेका छन्।
भौगोलिक अवस्थिति

भिमाद नगरपालिकामा ९ वडाहरू रहेका छन्। भिमादको कुल क्षेत्रफल १२९ वर्ग कि.मी. छ। यो नगरपालिकाको पूर्वमा ऋषिङ र म्याग्दे गाउँपालिका पर्दछ भने पश्चिममा स्याङ्जा जिल्ला छ। यसको उत्तरी भागमा शुक्लागण्डकी नगरपालिका छ भने दक्षिणी क्षेत्रमा घिरिङ र ऋषिङ गाउँपालिका पर्दछन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*जिल्ला समन्वय समितिको कार्यालय, तनहुँ

श्रेणी:तनहुँ जिल्लाका नगरपालिकाहरू
श्रेणी:गण्डकी प्रदेशका नगरपालिकाहरू
भीमफेदी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, मकवानपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५४४० रहेको थियो जसमध्ये २५०३ पुरुष र २९३७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११६१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भीमफेदी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-७,९ वडाहरू भीमफेदी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १-४,८ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:मकवानपुर जिल्लाका ठाउँहरू
भिमखोरी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, काभ्रेपलाञ्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५५२४ रहेको थियो जसमध्ये २५४४ पुरुष र २९८० महिला रहेका थिए भने यहाँ १०६६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल रोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ वडाहरू रोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ११ भने ७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:काभ्रेपलान्चोक जिल्लाका ठाउँहरू
भीमटार

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४५२६ रहेको थियो जसमध्ये २०८४ पुरुष र २४४२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८९२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ईन्द्रावती गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,९ वडाहरू ईन्द्रावती गाउँपालिकाको वडा नम्बर ११ भने २-८ वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सिन्धुपाल्चोक जिल्लाका ठाउँहरू
पथरी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको कोशी अञ्चल, मोरङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २५१७१ रहेको थियो जसमध्ये ११४७० पुरुष र १३७०१ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५७२४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल पथरी शनिश्चरे नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १ नम्बर वडा पथरी शनिश्चरे नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने २,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ र ५-८ वडाहरू वडा नम्बर ३ र ३-४ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:मोरङ जिल्लाका ठाउँहरू
अर्घातोष

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, अर्घाखाँची जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४०७० रहेको थियो जसमध्ये १६७४ पुरुष र २३९६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०५५ घरधुरी रहेको थियो।यसको साविकका (१,६,७,८,९) वडाहरू हाल मालारानी गाउँपालिकामा पर्दछ भने (२-५) वडाहरू छत्रदेव गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-५ वडाहरू छत्रदेव गाउँपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने १,६ वडाहरू मालारानी गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ र ७-९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:अर्घाखाँची जिल्लाका ठाउँहरू
भुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, जाजरकोट जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५१३३ रहेको थियो जसमध्ये २९८४ पुरुष र ३१४९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११३१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भेरी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३-५ वडाहरू भेरी नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने १-२,९ वडाहरू वडा नम्बर ९ र ६-८ वडाहरू वडा नम्बर १० हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:जाजरकोट जिल्लाका ठाउँहरू
भोटे नाम्लाङ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३५५१ रहेको थियो जसमध्ये १७८३ पुरुष र १७६८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ७९२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल पाँचपोखरी थाङपाल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो पाँचपोखरी थाङपाल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सिन्धुपाल्चोक जिल्लाका ठाउँहरू
भोटेओडार

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, लमजुङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७५६० रहेको थियो जसमध्ये ३३९२ पुरुष र ४१६८ महिला रहेका थिए भने यहाँ २०७४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सुन्दरबजार नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ वडाहरू सुन्दरबजार नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने ८-९ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:लमजुङ जिल्लाका ठाउँहरू
भुजी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, रामेछाप जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २४०२ रहेको थियो जसमध्ये ११३४ पुरुष र १२६८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५३८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल उमाकुण्ड गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो उमाकुण्ड गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो।
मन्दिरहरू

राम मन्दिर/रामजी थान

राम मन्दिर/रामजी थान एउटा हिन्दू र किराँत मन्दिर हो। जुन भगवान राम को लागि समर्पित छ। यो भुजीको हुपिन्चुली पहाडको चुचुरोमा अवस्थित छ। रामजी थान भुजीको सबैभन्दा पुरानो हिन्दु वा किराँतमन्दिर हो। राम मन्दिर वा रामजी थानमा महिलाहरूलाई बाहिरबाट मात्र दर्शन/पूजा गर्न दिइनेछ। तर गैर-हिन्दू आगन्तुकहरूलाई हुपिन्चुली डाँडाबाट मात्र मन्दिर हेर्न अनुमति छ। यस मन्दिरमा सेवा गर्ने पुजारीहरू रामेछापका भुजीकै स्थानीय विशेष व्यक्तिमात्र छन्। मन्दिर प्राकृतिक वास्तुकलामा बनेको छ। यो चैत्र राम नवमीको दिन मात्र खुल्ने गर्छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:रामेछाप जिल्लाका ठाउँहरू
भुजहवा

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, नवलपरासी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो।
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६४७० रहेको थियो जसमध्ये ३२९४ पुरुष र ३१७६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०८८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सरावल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ३ नम्बर वडा सरावल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १,३-९ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम) जिल्लाका ठाउँहरू
भूमेस्थान

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०७८६ रहेको थियो जसमध्ये ५३२३ पुरुष र ५४६३ महिला रहेका थिए भने यहाँ २१४५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थाक्रे गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ८,९ वडाहरू थाक्रे गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ४,६,७ वडाहरू वडा नम्बर २ र १-३,५ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:धादिङ जिल्लाका ठाउँहरू
भुतही

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सप्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४०१६ रहेको थियो जसमध्ये १८९७ पुरुष र २११९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ७८५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल डाक्नेश्वरी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-९ नम्बर वडाहरू डाक्नेश्वरी नगरपालिकाको २ हो भने १-४ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सप्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
भुवनपोखरी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको लुम्बिनी अञ्चल, पाल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५४०८ रहेको थियो जसमध्ये २२७९ पुरुष र ३१२९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२३६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल रैनादेवी छहरा गाउँपालिकामा पर्दछ। यो रैनादेवी छहरा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो।

ऐतिहासिक तथा पुरातात्विक महत्त्व बोकेको पाल्पाको जिल्ला सदरमुकाम तानसेनदेखि पश्चिममा पाल्पा, गुल्मी र अर्घाखाँची जिल्लाको सिमानामा समुन्द्री सतहबाट १,३७२ मिटरको उचाइमा भुवनपोखरी गाविस पर्दछ। भुवनपोखरी नामाकरण हुनु अघि यो ठाउँ गोखुंगाका नामले परिचित थियो। गाविसको माथिल्लो भेगमा रहेको घनाजङ्गलको बीचमा प्रसिद्ध रैनादेवीको मन्दिर रहेको छ। मन्दिर क्षेत्र २७ डिग्री ५४ मिनेट १४.८ सेकेन्ड उत्तरी अक्षांसदेखि ८३ डिग्री २० मिनेट १९.७ सेकेन्ड पूर्वी देशान्तरसम्म फैलिएको छ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:पाल्पा जिल्लाका ठाउँहरू
विद्यापुर

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, सुर्खेत जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६४१४ रहेको थियो जसमध्ये ३०८१ पुरुष र ३३३३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १३१० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल पञ्चपुरी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-८ वडाहरू पञ्चपुरी नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने १-४,९ वडा नम्बर ९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सुर्खेत जिल्लाका ठाउँहरू
विगु गाउँपालिका

दोलखा जिल्लाका ७ गाउँपालिकाहरू मध्ये एक हो। २७ फागुन २०७३ मा, गाउँपालिका घोषणा गर्दा साविकका लामाबगर, ओराङ, बुलुङ, लादुक, चिलङ्खा, आलम्पु, विगु र खोपाचाँगु गाविसहरू यसमा गाभिएका थिए।

यसको पूर्वमा गौरीशंकर गाउँपालिका, पश्चिममा सिन्धुपाल्चोक जिल्लाको भोटेकोशी गाउँपालिका, दक्षिणमा कालिञ्चोक गाउँपालिका तथा उत्तरमा चीन पर्दछ। यस गाउँपालिका ८ वटा वडामा विभाजित छ।
नामकरण

दोलखा जिल्लाको पर्यटकीय स्थल विगु गुम्बाको नामबाट गाउँपालिकाको नाम राखिएको थियो।
जनसङ्ख्या

राष्ट्रिय जनगणना २०७८को जनगणना अनुसार को कुल जनसङ्ख्या १६,४९० रहेको छ भने यहाँ ४,७४७ घरधुरी रहेका छन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
बाह्य कडीहरू

*जिल्ला विकास समितिको कार्यालय, दोलखा

श्रेणी:दोलखा जिल्लाका गाउँपालिकाहरू
श्रेणी:बागमती प्रदेशका गाउँपालिकाहरू
बिहुँकोट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, बागलुङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६४१५ रहेको थियो जसमध्ये २७२६ पुरुष र ३६८९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४४१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल काठेखोला गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ५-९ वडाहरू काठेखोला गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १-४ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बागलुङ जिल्लाका ठाउँहरू
बिजौरी

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको राप्ती अञ्चल, दाङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३९२२ रहेको थियो जसमध्ये ६५९६ पुरुष र ७३२६ महिला रहेका थिए भने यहाँ २९८२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल तुल्सीपुर उपमहानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,३,४,५,७ वडाहरू तुल्सीपुर उपमहानगरपालिकाको वडा नम्बर १८ हो भने २,६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर १९ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:दाङ जिल्लाका ठाउँहरू
विजयखर्क

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, खोटाङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २५४२ रहेको थियो जसमध्ये ११२३ पुरुष र १४१९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ५२० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दिक्तेल रुपाकोट मझुवागढी नगरपालिकामा पर्दछ।

यो दिक्तेल रुपाकोट मझुवागढी नगरपालिकाको वडा नम्बर १५ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:खोटाङ जिल्लाका ठाउँहरू
विनायक

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, अछाम जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५६११ रहेको थियो जसमध्ये २५८५ पुरुष र ३०२६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०३३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल पञ्चदेवल विनायक नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू पञ्चदेवल विनायक नगरपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:अछाम जिल्लाका ठाउँहरू
विराट

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चलविकास क्षेत्र विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, जुम्ला जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३५४१ रहेको थियो जसमध्ये १७६४ पुरुष र १७७७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६४४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कनकासुन्दरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-२ वडाहरू कनकासुन्दरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ३,४,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ५ र ५-७ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:जुम्ला जिल्लाका ठाउँहरू
विसल्ला

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, दैलेख जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६७०७ रहेको थियो जसमध्ये ३२९८ पुरुष र ३४०९ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११९५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाँटीकाँध गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ वडाहरू ठाँटीकाँध गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:दैलेख जिल्लाका ठाउँहरू
बिष्हरिया

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सप्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७१२० रहेको थियो जसमध्ये ३६४० पुरुष र ३४८० महिला रहेका थिए भने यहाँ १४१० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजविराज नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,३,९ नम्बर वडाहरू राजविराज नगरपालिकाको १२ हो भने ४-८ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर १३ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:सप्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
बोहरागाउँ

नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको धवलागिरी अञ्चल, बागलुङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५९०३ रहेको थियो जसमध्ये २६६२ पुरुष र ३२४१ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२९४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल निसीखोला गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-५ वडाहरू निसीखोला गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ६-९ वडाहरू नम्बर ४ हो।
सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:बागलुङ जिल्लाका ठाउँहरू