JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Ruimtetuig

duimnael|Die ruimtependeltuig Discovery, hier vanuit die [[Internasionale Ruimtestasie gesien]]

'n Ruimtetuig of ruimteskip is 'n voertuig wat ontwerp is om ruimtereise, insluitend ruimteverkenning, te onderneem. Ruimtetuie word oorwegend volgens die aanwesigheid van passasiers aldan nie, die mate van outonome (robotiese) of menslike beheer, en volgens hul missieprofiel of -funksie gekategoriseer.
Bemande ruimtetuie

Bemande ruimtetuie is ontwerp om mense die ruimte in te vervoer en 'n lewensondersteunende omgewing te skep om in te woon en werk. Voorbeelde sluit die Sojoes-ruimtetuig in, wat vir vervoer na die Internasionale Ruimtestasie (IRS) gebruik word, die Apollo-kapsules en die Orion-ruimtetuig.
Onbemande ruimtetuie

Onbemande ruimtetuie funsioneer sonder mense aan boord en word dikwels vir wetenskaplike verkenning of kommersiële doeleindes gebruik. Hierdie kategorie sluit die meeste satelliete, ruimtesondes, landers en rovers in.
Missieprofiel of -funksie

Robotiese ruimtetuie wat vir verkenning gebruik word, word dikwels volgens hul interaksie met 'n hemelliggaam geklassifiseer:

Verbyvlugruimtetuie is ontwerp om verby 'n hemelliggaam soos 'n planeet of asteroïde te beweeg en data op 'n afstand in te samel sonder om 'n langdurige wentelbaan te betree of te land. Die Voyager 1 en 2-sondes is klassieke voorbeelde, wat verby die buitenste planete gevlieg het en nou in die interstellêre ruimte is.

Wenteltuie is ontwerp om na 'n spesifieke hemelliggaam te reis en 'n stabiele omwentelingsbaan te volg vir uitvoering van meer omvattende langtermynstudies. Die Cassini-ruimtetuig, wat Saturnus en sy mane bestudeer het, is 'n voorbeeld.
Lander-ruimtetuie

Hierdie voertuie land op die oppervlak van 'n planeet, maan of asteroïde om inligting passief vanuit 'n stilstaande posisie in te samel. Die Viking 1 Mars Lander is 'n historiese voorbeeld. Rovers of dwaalrobotte is soortgelyk aan landers, en is insgelyk ontwerp om op 'n oppervlak te land, maar beskik oor die bykomende vermoë van beweging. Hulle verken die terrein aktief, neem monsters en beelde van verskeie plekke op hul roete. Die Mars-rovers Spirit, Opportunity, Curiosity en Perseverance is noemenswaardige voorbeelde.
Satelliete

se voorrade aan te vul]]
Ander funksionele klassifikasies vir ruimtetuie sluit verskillende soorte satelliete in. Hulle word in 'n wentelbaan om die Aarde (of 'n ander liggaam) geplaas vir spesifieke funksies soos weermonitering, klimaatstudie, navigasie (waaronder GPS), kommunikasie-aflos of wetenskaplike waarneming. Ruimteteleskope is kragtige teleskope wat die ruimte in gestuur word om die heelal vry van atmosferiese vervorming waar te neem. Die Hubble- en James Webb-ruimteteleskope is prominente voorbeelde. Vragruimtetuie soos die Cygnus- of Dragon-kapsules is (soms) onbemande voertuie wat ontwerp is om voorrade, eksperimente en toerusting na ruimtestasies te vervoer.
Sien ook

* Ruimtependeltuig
Viktoria Aschaffenburg

Viktoria Aschaffenburg is 'n sokkerklub uit Aschaffenburg in die deelstaat Beiere, Duitsland.

Die klub het in 1904 ontstaan met die samesmelting van die in 1901 gestigte FC Aschaffenburg en die 1902 gestigte FC Viktoria Aschaffenburg en het aanvanklik bekend gestaan as FC Viktoria 01. Twee jaar later is die atletiekafdeling opgerig en het die klubnaam verander na die huidige SV Viktoria 01.

Tussen 1950 en 1960 het die klub in die Oberliga Suid meegeding, destyds die hoogste vlak. Viktoria se beste jare was in die laat 1980’s toe die klub 3 seisoene in die 2. Bundesliga deurgebring het. Die klub se beste prestasie is in die 1987/88-seisoen behaal toe die klub die kwarteindstryd van die DFB-Pokal gehaal het.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubwerf
* The Abseits Guide to German Soccer


Aschaffenburg
Westminster-stelsel

duimnael|regs|320px|Weens die Westminster-stelsel het al die Volksraadslede van die Progressiewe Party, behalwe [[Helen Suzman, wat in 1959 uit die Verenigde Party bedank het, hul setel in die verkiesing van 1961 verloor, al het die party se 24 kandidate 8,5 persent van die stemme op hulle verenig. Die Progge voor die verkiesing was: Helen Suzman, Boris Wilson, Ray Swart, Clive van Ryneveld, Owen Townley Williams, Walter Stanford, Harry Lawrence, Zach de Beer, Jan Steytler, John Cope, Colin Eglin, Ron Butcher.]]

Volgens die Westminster-stelsel word 'n land vir die doeleindes van 'n verkiesing in kiesafdelings verdeel nadat die gemiddelde getal kiesers per kiesafdeling volgens die sensussyfers of die getal geregistreerde kiesers bepaal is.

Die stelsel bevoordeel gewoonlik groot partye, omdat klein partye, veral dié wie se steun wyd verspreid is, dit moeilik vind om verteenwoordigers verkies te kry. Die stelsel, anders as proporsionele verteenwoordiging, lei nie tot 'n regstreekse weerspieëling van die kiesers se wil nie, omdat 'n lid teoreties verkies kan word met so min as 20% plus een stem, in kiesafdelings waar daar 'n vyfhoekige stryd is.

Die stelsel is van 1910 tot 1994 gebruik om lede van die Suid-Afrikaanse Volksraad te verkies. Dit het meegebring dat die Nasionale Party die Verenigde Party in 1948 verslaan het, hoewel eersgenoemde net 401 834 stemme teenoor die V.P. se 524 230 gekry het. Omdat die V.P. se steun mettertyd al hoe meer in die stede saamgetrek was, het die party tussen 1953 en 1974 (sy laaste verkiesing) nie een keer soveel setels gekry soos hy in 'n stelsel met proporsionele verteenwoordiging sou kon kry nie.

Sommige voorstanders van die stelsel beweer dit lei altyd tot 'n duidelike meerderheid, terwyl proporsionele verteenwoordiging aanleiding gee tot splinterpartytjies en 'n onstabiele, soms minderheidsregering. Die argument word veral in Engeland gebruik. Dit hou Volksraadslede ook direk verantwoordbaar aan hul kiesers, pleks van aan hul party en bied onafhanklike kandidate die kans om verkies te word.
Bronnelys

*
*
* The English Constitution, Walter Bagehot, 1876. . .
* British Cabinet Government, Simon James, Pub Routledge, 1999. .
* Prime Minister & Cabinet Government, Neil MacNaughton, 1999. .
* Westminster Legacies: Democracy and Responsible Government in Asia and the Pacific, Haig Patapan, John Wanna, Patrick Weller, 2005. .


Kategorie:Politiek
SV Sandhausen

SV Sandhausen 1916 is 'n sokkerklub uit Sandhausen in die deelstaat Baden-Württemberg in Duitsland.

Die klub is op 1 Augustus 1916 gestig as SV Sandhausen en in die 1930/'31-seisoen gepromoveer na die Bezirksliga Rhein/Saar, destyds die hoogste vlak. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die klub tydelik met TSV Walldorf en VfB Wiesloch saamgespeel as KSG Walldorf-Wiesloch. Na die oorlog is die klub herstig as SG Sandhausen en in 1951 is die huidige benaming aangeneem.

Die klub se grootste prestasie is in die 1985/86-seisoen behaal toe dit die kwarteindstryd van die DFB-Pokal gehaal het.
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubwerf


Sandhausen
NG gemeente Chingola

duimnael|regs|160px|Ds. C.A. van Zyl, leraar van 1951 tot 1957.

Die NG gemeente Chingola op die gelyknamige dorp in die Koperstreek-provinsie van Zambië, het op 26 Julie 1950 van die NG gemeente Mufulira afgestig.

Die hele Koperstreek, met Nkana as middelpunt, was eers een gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Al die kerkraadslede moes toe van Luanshya, Ndola, Mufulira en Chingola na Kitwe (die setel van die NG gemeente Nkana) vir kerkraadsvergaderings kom. Dr. M.W. Retief was die eerste predikant van die Koperstreek en moes elke Sondag na een van die vyf sentrums gaan om 'n diens daar te hou. Omdat Chingola die minste lidmate gehad het, was dit die stiefkind wat net elke twee maande 'n leraar gesien het. Intussen moes ouderlinge die eredienste hou.

Toe Mufulira afgestig is (met Chingola binne die gemeentegrense), het dit beter gegaan, aangesien die predikant van daardie gemeente darem elke 14 dae Chingola toe gekom het. Mufulira se eerste leraar was ds. T.A. Theron ná die gemeente tien maande van sy stigting af vakant was. Hy het op Mufulira gewoon en daarom het ene ds. Strydom, afgetrede Sendingsekretaris, op Chingola die gemeente kom bedien. Hy het hard gewerk en uiteindelik die gemeente gehelp om die stoute skoene aan te trek en met 150 lidmate af te stig met net 'n pastorie en 'n kerkstandplaas ('n erf om 'n kerkgebou op te rig).

Na die gemeente meer as 'n jaar lank vakant was en verskeie vrugtelose beroepe uitgebring is, het prop. C.A. van Zyl die beroep aanvaar en hierheen gekom as eerste leraar.

Die gemeente is omstreeks 1970 by die NG gemeente Nkana ingelyf, wat op sy beurt by NG gemeente Lusaka ingelyf is. Sedert 2008 is die gemeente deel van die herlewing van Nkana, wat nou bekend staan as Dutch Reformed Church in Zambia Nkhana.
Enkele leraars

* Christoffel Alwyn van Zyl, 1951 - 1957
* Wilhelm Louis du Randt, 1962 - 1964
Sien ook

* NG Kerk in Zambië
* Sinode van Midde-Afrika
Bronne

* Olivier, ds. P.L., Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.Β
* Gaum, Frits (red.), Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1990, Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, 1989.

Chingola
NG gemeente Mufulira

duimnael|regs|190px|Ds. Thomas Arnoldus Theron, eerste leraar van 1946 - 1950.
Die geskiedenis van die NG gemeente Mufulira in die destydse Noord-Rhodesië kan teruggevoer word tot 1934 toe dr. M.W. Retief as medeleraar van die NG gemeente Nkana met werkkring Mufulira aangestel is.

Daar is eers net elke eerste Sondag van die maand 'n diens gehou op Mufulira. Op 17 Oktober 1942 is die hoeksteen van die latere kerksaal deur ds. Retief gelê. Die dienste op die eerste Sondag het voortgegaan en op die ander Sondae het 'n ouderling 'n diens in die aand waargeneem.

In 1944 is dr. Retief op Nkana deur ds. D.J. Redelinghuys opgevolg, wat 'n tyd lank 'n hulpprediker, prop. Viviers, se hulp met as standplaas Mufulira gehad het. Op 15 September 1945 vergader die ringskommissie van die Ring van Bulawayo, in daardie stadium die enigste in die huidige Zambië en Zimbabwe, en besluit om Mufulira saam met Chingola tot onafhanklike gemeente binne die Vrystaatse Kerk af te stig. In 1946 ontvang die gemeente sy eerste leraar, ds. T.A. Theron. Hy het die gemeente tot 1950 bearbei en is toe, ná Chingola tien maande lank vakant was, daarheen as die gemeente se eerste leraar.

Mufulira het 'n bruidskat van £500 aan NG gemeente Chingola met daardie gemeente se afstigting in 1950 geskenk. Die tweede leraar, ds. P.J. Meiring, is op 17 Maart 1950 deur die gemeente ontvang.

Mufulira is omstreeks 1970 by die NG gemeente Nkana ingelyf, ná 'n drastiese afname in die getal Afrikaners in die land ná onafhanklikheid.
Enkele leraars

* Thomas Arnoldus Theron, 1946 - 1950.
* Dr. Philippus Josua Meiring, 1951 - 1954.
* Cornelius Uys Lourens Fick, 1954 - 1958.
* Daniël Christiaan Esterhuyse, 1954 - 1959.
Sien ook

* NG Kerk in Zambië
* Sinode van Midde-Afrika
Bronne

* Olivier, ds. P.L., Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
* Gaum, dr. Frits (red.), Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1990, Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, 1989.

Mufulira
NG gemeente Ndola

Die NG gemeente Ndola, op die dorp met dieselfde naam in Zambië, is in 1954 van NG gemeente Luanshya afgestig, maar later by NG gemeente Nkana ingelyf, wat op sy beurt by Lusaka ingelyf is. NG lidmate in Ndola val sedert 2008 onder die Dutch Reformed Church in Zambia Nkhana.

Die eerste leraar, ds. S.G.P.D. Wiehahn, is in 1955 bevestig. Op 4 Februarie 1960 is hy skielik oorlede nadat hy 'n toeval gekry het terwyl hy per trein op reis was na sy gemeente nadat hy in Suid-Afrika was. Sy gesondheid het reeds geruime tyd veel te wense oorgelaat, het Die Voorligter in April 1960 berig. Ds. Wiehahn is oorleef deur sy vrou en vier dogters.
Enkele leraars

* Stefanus Georg Petrus Daniël Wiehahn, 1955 – 4 Februarie 1960 (oorlede in die amp)
* Willem Benjamin Jansen, 1957–1959 (eerste leraar van NG gemeente Mazabuka).
* Hendrik Frederik Kotzé, 1962–1963.
Sien ook

* NG Kerk in Zambië
* Sinode van Midde-Afrika
Bronne

* Olivier, ds. P.L., Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.


Ndola
Mufulira

duimnael|regs|250px|'n Ornament van koper wat hier ontgin is.

Mufulira is 'n Zambiese mynstad aan die suidelike grens van die huidige Demokratiese Republiek van die Kongo (die eertydse Belgiese Kongo) en is een van die vier groot plekke wat geheel en al danksy die ontdekking van koper hier in 1902 ontstaan het. Daar is eers in 1925 met die ontginning van koper begin. Sowat 10 000 blankes het van daardie jaar tot 1930 na dié deel van Zambië gestroom en hoewel hulle getalle met die Groot Depressie afgeneem het, het dit daarna tot en met onafhanklikwording skerp toegeneem.

In 1959 was die bevolking van 59 343, waarvan 7 312 blankes was. Tans (2010) is dit 141 270, oftewel die sewende grootste stad in Zambië.
Maatskaplike probleme

Net soos Chingola, gaan Mufulira gebuk onder werkloosheid van sowat 60% en is 'n sprekende voorbeeld van Zambië se algemene probleme. Die mynbou lok ongeskoolde werkersoekers, maar weens die hoë werkloosheidsyfer brei plakkersbuurte aan die stad se buitewyke vinnig uit, onder meer Muambe, wat die regering weier om te erken en wat dus nie baat vind by enige regeringsbystand nie. Daarom bou hy byvoorbeeld geen skole of hospitale in die buurt nie en verleen geen maatskaplike hulp aan buurtbewoners nie. Só het die buurt die middelpunt van die stad se informele ekonomie geword, maar ook 'n vrugbare teelaarde vir misdaad. Dit het ook die hoogste bevolkingsaanswas en werkloosheid van enige deel van Mufulira.
Mynbou

Die Mufulira-myn word deesdae besit en bedryf deur Mopani Copper Mines en bied werk aan 10 000 heeltydse werknemers. Dit het in 2007 300 000 ton koperstawe gelewer ná die Suid-Afrikaanse ingenieursfirma Vela VKE die kopersmelter gerehabiliteer het. Die myn kon egter nog nie sy hoogtepunt van 1969, toe dit van Zambië die vierde grootste koperprodusent ter wêreld help maak het, ewenaar of verbeter nie.
Sport

Mufulira is die tuisstad van die sokkerklub Mufulira Wanderers, wat meermale Zambië se nasionale kampioenspan opgelewer het.
Sien ook

*NG gemeente Mufulira
Bron

* George, K.J. (red.), Official South African Municipal Year Book 1961-1962, Pretoria, 1962.

Kategorie:Nedersettings in Zambië
Pasifiese kabeljou

Pasifiese kabeljou (Gadus macrocephalus), wat ook as die "ware kabeljou" bekendstaan, word noord van Oregon langs die hele weskus van Kanada in die Stille Oseaan aangetref. Dit is soortgelyk aan Atlantiese kabeljou en is bruin tot grys op die rug, ligter op die sye met 'n grys tot wit buik en het die tipiese kenvoeldraad van ander kabeljoue. Die Pasifiese kabeljou is tipies 60 cm lank en weeg tussen 2,5 en 3,6 kg.

duimnael|links|500px|Vangste van 1950 tot 2010.
Sien ook

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies
* Europese kabeljou
Eksterne skakel

* Gadus macrocephalus by FishBase


Kategorie:Gadidae
Atlantiese kabeljou

Atlantiese kabeljou (Gadus morhua) is gewoonlik grys-groen, maar kan ook rooi-bruin wees afhangende van die vis se habitat. Die vis se gemiddelde massa is 4,5—11,3 kg, maar voorbeelde van tot 90 kg is al waargeneem. Kabeljou vreet weekdiere, krappe, garnale en ander skaaldiere, stervisse, wurms, pylinkvis, en kleiner visse. Sommige migreer in die winter suid om te broei. 'n Groot wyfievis lê tussen twee en elf miljoen eiers in die middel van die see — waarvan slegs 'n klein hoeveelheid oorleef.

Tot in 1992 is hierdie vis naby die Grand Banks, oos van Kanada, in groot getalle gevang, maar toe het die populasie ingestort. Dit het gelei tot 'n verbod op visvang in hierdie gebied wat egter selfs na 15 jaar nog nie herstel het na die oorspronklike getalle nie.
Sien ook

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies
* Europese kabeljou
Eksterne skakel

* Gadus morhua by Fishbase.
Verwysings

Kategorie:Beenvisse
Kategorie:Dierelewe van Europa
Kategorie:Dierelewe van Groenland
Kategorie:Dierelewe van die Arktiese gebied
Kategorie:Gadidae
Groenlandkabeljou

Groenlandkabeljou (Gadus ogac), een van drie soorte kabeljou, kom voor van Port Barrow, Alaska tot by Wes-Groenland; suid langs die Kanadese kus tot by die Miramichi, Golf van Sint-Laurens en Kaap-Breton-eiland met 'n afgesonderde bevolking in die Witsee. Groenlandkabeljou leef gewoonlik naby die kus in water minder as 200 m diep en word selde in die diep see ver van die kus aangetref. Visse van 5 tot 6 jaar bereik lengtes van omtrent 50 cm. Groenlandkabeljou word selde ouer as 9 jaar oud en word nie sommer langer as 60 cm nie.

duimnael|links|400px|Vangste van 1970 tot 2010.
Sien ook

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies
Eksterne skakel

* http://fishbase.org/summary/Gadus-ogac.html


Kategorie:Beenvisse
Kategorie:Dierelewe van Europa
Kategorie:Dierelewe van Groenland
Kategorie:Dierelewe van die Arktiese gebied
Kategorie:Gadidae
Ndola

duimnael|links|Lughawe in Ndola

Ndola is die derde grootste stad in Zambië naas Lusaka en Kitwe, wat dit eers in die laaste verbygesteek het. Dit is 'n handels- en verspreidingsentrum vir die provinsie Koperstreek, waarvan dit ook die hoofstad is. Die geskatte bevolking was 482 310 in 2009. In 1959 was die totaal 79 400, waarvan 9 200 blankes was en in 1965 85 700, waarvan 10 400 blankes was.

Die stad is sowat 40 km oos van die Kafuerivier geleë, op die hoofspoorlyn uit die suide en die aansluiting vir die spoorlyn tussen die Koperstreek en die Demokratiese Republiek van die Kongo.

'n Bestuursraad is in 1927 ingestel waarna Ndola munisipale status in 1932 verwerf, wat dit die tweede oudste munisipaliteit in die land maak.

Die staatsbeheerde dagblad die Times of Zambia word in die stad uitgegee.
Toerisme

Drie lugrederye gebruik Ndola se internasionale lughawe, waaronder Zambian Airways en die Suid-Afrikaanse Lugdiens. Daar is regstreekse vlugte na Lusaka, Johannesburg, Dar-es-Salaam en Lubumbashi. Die stad het vyf hotelle, waaronder die New Ambassador, New Savoy, Michelangelo, Mukuba en Skyways. Besienswaardighede is onder meer die Slaweboom waar Swahili-handelaars byeen gekom het om slawe te koop en verkoop en die Dag Hammarskjöld-gedenkteken. Die Copperbelt Museum huisves enkele voorwerpe uit die steentydperk, mineraalmonsters, uitstallings oor die antieke en moderne kopermynbou en plaaslike kunsvlyt.
Bronne

* Dooley, Brendan & Plewman, Nicholas, African Advernturer's Guide To Zambia, Struik Publishers (Pty) Ltd, Cape Town, 2000.
* Gordon-Brown, A., The Year Book and Guide to Southern Africa, Howard Timmins, Cape Town, 1965.
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in Zambië
Mariental

Mariental is een van die groter dorpe van Namibië met 'n bevolking van 12 478 in 2011. Dit is saam met Rehoboth die vernaamste dorp in die streek Hardap. Dit is geleë aan die B1-hoofweg tussen Kaapstad en Windhoek.

duimnael|links|'n Lugbeeld van Mariental
Geskiedenis

'n Duitse boer, Hermann Brandt, het 'n plaas in die area by die Nama-kaptein Hendrik Witbooi gekoop.
Hy het die dorp na sy vrou, Anna Marie Mahler, vernoem.

Die dorp het in 1946 munisipale status verwerf en is die hoofdorp van die distrik Gibeon, 'n belangrike karakoelgebied. Die Hardap-besproeiingskema sowat 20 km noord van die dorp het gelei tot die bou van die Hardapdam, wat by sy voltooiing in 1963 die derde grootste dam in die destydse Unie van Suid-Afrika was.
Sien ook

* Gibeon
* NG gemeente Mariental
* Gereformeerde kerk Mariental
* Lys van nedersettings in Namibië
Verwysings
Bron

* World Gazetteer
Eksterne skakels

Kategorie:Nedersettings in Namibië
Marondera

Marondera is 'n redelike groot dorp in die provinsie Masjonaland-Oos van Zimbabwe met 'n geraamde bevolking in 2007 van 60 291.

Die dorp het tot ongeveer 1982 as Marandellas, 'n verbastering van sy oorspronklike naam, bekend gestaan. Dit is 72 km suidoos van Harare op die hoofpad na Mutare geleë. Die naam is afgelei van die naam van die hoofman van die Zezuru-stam wat eens hier gewoon het. Die dorp is rondom 'n groot sentrale plein aangelê en is redelik boomryk, met 'n aangename klimaat danksy die hoogte bo seespieël.

Van die vernaamste bedrywe in die omgewing is bosbou, beesboedery, suiwelprodukte, graan en tabak, hoewel die landbousektor sedert die jaar 2000 feitlik in duie gestort het vanweë Robert Mugabe se beleid om beslag te lê op plase in wit beheer.
NG gemeente

Die NG gemeente Marandellas is op 1 November 1950 gestig. Die eerste leraar was ds. H.C. de Wet. Voor die kerkgebou opgerig is, is eredienste in 'n Dingaansfeeshuis in een van die gemeente se wyke gehou. By afstigting was hier 270 lidmate oor 400 myl van noord tot suid versprei. Die gemeente het weens die voortdurende afname in die getal lidmate in Zimbabwe in die middel jare 90 met Rusape saamgesmelt om bekend te staan as die NG gemeente Marondera-Rusape. Volgens die amptelike Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke was die lidmaattal van die verenigde gemeente 62 in 2007.
Bronne

* Mayhew, Vic (red.), Reader’s Digest Illustrated Guide to Southern Africa, The Reader’s Digest Association South Africa (Pty.) Limited, Kaapstad, 1980.
Eksterne skakels

* 'n Weeklikse nuusbrief deur skrywer Cathy Buckle oor die situasie op Marondera en in Zimbabwe. Dit is laas in Junie 2007 bygewerk.


Kategorie:Nedersettings in Zimbabwe
Mutare

Mutare (tot omstreeks 1982 Umtali) is die derde grootste stad in Zimbabwe naas Harare en Bulawayo. Die geraamde bevolking was 193 629 in 2007. Dit is die hoofstad van die provinsie Manikaland. Umtali was die Sjangaan-vorm van die huidige Mutare.

Toe Cecil John Rhodes die eerste keer die latere Zimbabwe besoek het, het hy vanaf Beira met die enigste toe bestaande spoor gereis, oor 'n bergreeks tussen Mosambiek en Zimbabwe en neergedaal in die vallei van die Mutarerivier. Daar het hy meer as 160 opkomende myne gesien, bewys vir hom van ongekende mineralerykdom in 'n land wat hy as die hedendaagse El Dorado beskou het. Selfs die naam, wat in 'n inheemse taal "rivier van erts" beteken, was 'n aanduiding van die vroeëre ontginning van minerale hier.
Die dorp verskuif

Die eerste dorpie met die naam was van korte duur. Skaars vyf jaar na die stigting is die inwoners meegedeel die smalspoorlyn vanaf Beira sou nie oor die berge tot op Umtali kon kom nie. Daar was 'n meer natuurlike deurgang 18 km suid, en daarom het Cecil John Rhodes voorgestel as die spoorlyn nie na die dorp toe kon kom nie, moes die dorp na die spoorlyn toe kom. Hy het aangebied om 'n nuwe dorpie aan te lê en het erwe aan almal aangebied wat uit die ou Umtali moes trek. Hy het hulle ook vergoeding vir die verhuising betaal. Die nuwe Umtali is in 1896 geskep en die oue aan die bosveld se genade oorgelaat.

Die nuwe ligging tussen granietberge is so asemrowend dat Mutare vandag as een van die mooiste geleë stede in Suider-Afrika beskou word. Die landmeter, Rhys Fairbridge, het wye strate, 'n ruim park en 'n perseel vir 'n aandelebeurs en resiesbaan beplan. Umtali het op 1 Oktober 1971 stadstatus verkry.
Bronne

* Mayhew, Vic (red.), Reader’s Digest Illustrated Guide to Southern Africa, The Reader’s Digest Association South Africa (Pty.) Limited, Kaapstad, 1980.


Kategorie:Nedersettings in Zimbabwe