JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
2. Bundesliga

Die 2. Bundesliga (d.w.s. Tweede of Sekondêre Bondsliga) is die tweede hoogste afdeling van Duitse professionele sokker. Die 2. Bundesliga is in 1974 ingestel.
Struktuur

duimnael|Die verspreiding van die 2. Bundesligaspanne (rooi – Bundesliga; blou – 2. Bundesliga)
Die liga bestaan uit 18 spanne, waarvan die boonste twee aan die einde van die seisoen outomaties promoveer na die Bundesliga, terwyl die span wat derde eindig 'n promosie-relegasiewedstryd speel teen die span wat 3de laaste eindig in die Bundesliga. Die spanne wat laaste en tweedelaaste eindig relegeer outomaties na die 3. Liga, terwyl die span wat derdelaaste eindig weer 'n promosie-relegasiewedstryd speel teen die span wat 3de eindig in die 3. Liga.

Aanvanklik het die 2. Bundesliga uit 40 spanne bestaan wat geografies tussen die 2. Bundesliga Noord en die 2. Bundesliga Suid verdeel was.
In 1981 is 'n enkele kompetisie met 20 spanne ingevoer. In die 1991/92-seisoen, na die hereniging van Wes- en Oos-Duitsland is die spanne van die DDR ook geakkommodeer en is daar weer 'n Suid- en Noordstroom geskep, elk met 12 spanne. Sedert die 1994/1995-seisoen bestaan die 2. Bundesliga egter uit 18 spanne, net soos die Bundesliga.

Die spanne wat tans (2008/09-seisoen) meeding in die 2. Bundesliga is die volgende:

* 1. FC Kaiserslautern
* Rooiwit Ahlen
* TSV 1860 München
* FC St. Pauli
* MSV Duisburg
* FC Augsburg
* 1. FC Neurenberg
* SpVgg Greuther Fürth
* VfL Osnabrück
* FC Hansa Rostock
* FC Ingolstadt 04
* SV Wehen
* SC Rooiwit Oberhausen
* SC Freiburg
* FSV Frankfurt
* FSV Mainz 05
* TuS Koblenz
* Alemannia Aken
Kampioene

2. Bundesliga
* 1981/82: FC Schalke 04
* 1982/83: SV Waldhof Mannheim
* 1983/84: Karlsruher SC
* 1984/85: 1 FC Neurenberg
* 1985/86: FC 08 Homburg
* 1986/87: Hannover 96
* 1987/88: Stuttgarter Kickers
* 1988/89: Fortuna Düsseldorf
* 1989/90: Hertha BSC Berlyn
* 1990/91: FC Schalke 04


2. Bundesliga
* 1992/93: SC Freiburg
* 1993/94: VfL Bochum
* 1994/95: FC Hansa Rostock
* 1995/96: VfL Bochum
* 1996/97: 1 FC Kaiserslautern
* 1997/98: Eintracht Frankfurt
* 1998/99: DSC Arminia Bielefeld
* 1999/00: 1. FC Keulen
* 2000/01: 1 FC Neurenberg
* 2001/02: Hannover 96
* 2002/03: SC Freiburg
* 2003/04: 1 FC Neurenberg
* 2004/05: 1. FC Keulen
* 2005/06: VfL Bochum
* 2006/07: Karlsruher SC
* 2007/08: VfL Borussia Mönchengladbach
Aantal Seisoene in die 2. Bundesliga (1974–2008)

Die volgende spanne het al meegeding in die 33 seisoene van die 2. Bundesliga (met die aantal seisoene langsaan):
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf


Kategorie:Duitse sokkerligas
Limousin (dialek)

Die Limousin dialek (Limousin: Lemosin) is 'n Oksitaanse dialek wat deur ongeveer 400 000 mense in die deel van die Suide van Frankryk in die région Limousin gepraat of verstaan word. Die vroegste Oksitaanse dokumente is in dié dialek geskryf vernaamlik die Boecis, wat in ongeveer 1000 n.C. geskryf is.

Limousin word hoofsaaklik deur landelike mense ouer as 50 gebruik. Alle sprekers praat Frans as eerste of tweede taal. As gevolg van die taalbeleid van die Franse regering, wat slegs Frans as amptelike taal erken, word dit nie deur die regeing erken nie en is die taal moontlik besig om te verdwyn. Die Limousin dialek was tot die 16de eeu die amptelike taal van die gebied en het die oorheersende mondelingse taal gebly tot aan die begin van die 20ste eeu toe Frans begin het om die oorhand te kry. Spore van die Oksitaanse dialek van Limousin bly behoue in baie familie- en plekname. Verder kan dit waargeneem word in die woordbou en gesegdes en die aksent van Franse sprekers van Limousin.

'n Taalherlewingsbeweging rondom die Felibrige en die Institut d'Estudis Occitans is aktief in Limousin en ander dele van Oksitanië. Daar is twee École Calandreta, tweetalige privaatskole waar Frans en Oksitaans vir onderrig gebruik word in die Limousin dialek gebied; die een by Limoges en die ander by Périgueux. Die skole is nie-denominaal, gratis en gebruik 'n aktiewe en deelnemende pedagogie gegrond op die teorieë van Freinet. Die skole is oop aan almal sonder uitsondering, insluitend kinders wie se ouers nie Oksitaans praat nie. Die skole neem deel aan die oordrag en behoud van die Limousin taal deur kinders tweetalig Oksitaans-Frans te onderrig.
Verwysings
Eksterne skakels

* Institut d'Estudis Occitans dau Lemosin
* Ethnologue verslag oor Limousin
* Ethnologue: Frankryk


Kategorie:Ernstig bedreigde tale
Kategorie:Limousin
Kategorie:Oksitaanse tale
Kategorie:Tale van Frankryk
Auvergnat

Auvergnat (Oksitaans: Auvernhat) is een van verskeie dialekte van die Oksitaanse taal wat in die historiese Franse provinsie Auvergne in die noordelike deel van Oksitanië gepraat word. Oksitanië is die suidelike derde van Frankryk, 'n historiese streek waar Oksitaans steeds gepraat word.

Die dialek het wêreld bekendheid verwerf deur die volksliedjies van Joseph Canteloube.
Verwysings
Eksterne skakels

* Ethnologue verslag oor Auvergnat


Kategorie:Auvergne
Kategorie:Limousin
Kategorie:Oksitaanse tale
Kategorie:Tale van Frankryk
Languedokies

Languedokies (Oksitaans: Lengadocian, Frans: Languedocien) is 'n Oksitaanse dialek wat in die suide van Frankryk gepraat word in die gebiede Languedoc, Rouergue, Quercy, Agenais en suidelike Périgord.

Die naam van die dialek is afkomstig van die historiese provinsie Languedoc. Die naam van die provinsie kom weer van die uitdrukking Langue d'Oc vir die Oksitaanse dialek groep in die Galloromaans tak van die Romaanse tale. In taalkundige opsig word Frankryk volgens die verskillende vorme van die woord "ja" in twee groot taalgebiede verdeel: Die noorde wat die woord oui vir "ja" gebruik is die gebied van die langue d'oïl ("die oïl-taal"), in die suide word die langue d'oc gepraat (oïl en oc beteken albei "ja").

Languedokies behoort saam met Provensaals tot die Suid-Oksitaanse dialekgroep. Aangesien dit die konserwatiefste van die variëteite van Oksitaans is en die spraakgebied daarvan geografies in die middel van die Oksitaanse spraakgebied lê, word die Languedokies vorm baie keer daarna as die tipiese oksitaanse vorm verwys. Languedokies is ook die basis vir die geskrewetaal standaard van Oksitaans wat in die middel van die 20ste eeu deur die Institut d'Estudis Occitans ontwikkel is en vandag meestal in streekskulturele instansies en in Okstiaanse onderrig gebruik word.

Omtrent tien persent van die bevolking van Languedoc is vlot in die taal en nog 20% verstaan dit tot 'n mate. Alle sprekers het Frans as hulle eerste of tweede taal. Languedokies word hoofsaaklik deur landelike mense ouers as 50 gebruik.
Eksterne skakels

* Ethnologue verslag voor Languedokies
Verwysings

Kategorie:Ernstig bedreigde tale
Kategorie:Languedoc-Roussillon
Kategorie:Oksitaanse tale
Kategorie:Tale van Frankryk
Toneelstuk

duimnael|'n Vertoning van Macbeth in 2018.

'n Toneelstuk of drama word geskryf deur 'n toneelskrywer of dramaturg en is 'n vorm van die letterkunde wat amper altyd uit dialoog tussen die karakters bestaan. Oor die algemeen is 'n toneelstuk bedoel om opgevoer te word, in plaas van net gelees te word. Baie mense, en veral skoliere, sal egter toneelstukke slegs lees of bestudeer, veral meer klassieke toneelstukke soos dié van William Shakespeare. Dus kan die term "toneelstuk" gebruik word om na die geskrewe werke van die toneelskrywers of na die volledige verhoogopvoering te verwys.
Terminologie

Die term "toneelstuk" kan of 'n algemene term wees, of dit kan meer spesifiek na 'n nie-musikale toneelstuk verwys. Soms is die term "reguit toneelstuk" gebruik in kontras met "musiekblyspel", wat verwys na 'n toneelstuk gebaseer op musiek, dans, en liedere wat gesing word deur die toneelstuk se karaters.

Die term "draaiboek" verwys na die geskrewe teks van die toneelstuk. Na die voorwerk, soos die titel en outeur, begin dit konvensioneel met 'n dramatis personae: 'n lys met elk van die hoofkarakters van die toneelstuk volgens naam, gevolg deur 'n kort karakterisering (bv., ", 'n dronk bediende".)

Vir 'n musikale toneelstuk (opera, ligte opera, of musiekblyspel) word die term "libretto" algemeen gebruik, in plaas van "draaiboek".

'n Toneelstuk is gewoonlik verdeel in Bedrywe, soortgelyk aan hoofstukke in 'n roman. 'n Kort toneelstuk kan slegs uit 'n enkele optree bestaan. Bedrywe is verder verdeel in tonele. Bedrywe is genommerd, en ook tonele; die toneelnommering begin weer om 1 vir elke volgende optree, so kan gevolg word deur . Elke toneel is ingestel op 'n spesifieke plek, wat aan die begin van die toneel in die draaiboek aangedui word (e.g., ". Buite die sel van ."). Om van plek te verander, moet u gewoonlik die teaterversiering ook verander, wat tyd vat – selfs al is dit net 'n geverfde agtergrond is – en kan slegs tussen tonele gedoen word.

Langs die teks wat deur die akteurs gepraat moet word, bevat 'n draaiboek "verhoogaanwysings". Die mees algemene tipe is vir die in- en uitstappie van akteurs, e.g. "[Exeunt , en .]" (Exeunt is die Latynse meervoud van uitgang, wat beteken "[hulle] vertrek".) Ander toneelaanwysings kan die wyse van aflewering van die teks aandui, soos "[Eenkant]" of "[Sing]",of om geluide aan te dui wat van die verhoog af vervaardig moet word, soos "[Donderweer]".


Kategorie:Letterkunde
Sonnet

Die term sonnet is afgelei van die Provençaalse woord "sonet" en die Italiaanse woord "sonetto"; beide beteken "klein liedjie". Sonnette as digvorm het hul oorsprong in Sisilië; die eerste sonnette het volgens oorlewering uit die pen van Giacomo da Lentini, notaris aan die hof van Frederik II in Palermo gekom. Dit het teen die dertiende eeu die norm geword om na 'n gedig met 14 lyne, 'n streng rymskema en logiese struktuur te verwys as 'n sonnet. Die konvensies aangaande sonnette het deur die eeue heen gegroei en verander.

Die Italiaanse sonnet bestaan uit 14 versreëls. Die eerste agt versreëls (oktaaf) het 'n beeld en die laaste ses versreëls (sekstet/sestet) 'n toepassing van die beeld.

Die Engelse/Shakespeare sonnet bestaan uit veertien versreëls, elk met vyf jambiese versvoete
v/ | v/ | v/ | v/ | v/ v = onbeklemtoonde lettergreep; / = beklemtoonde lettergreep.
Die uiterlike bou van die Engelse sonnet is as volg:

• drie kwatryne met die volgende rymskema: abab cdcd efef (kruisrym)

• 'n koeplet met die rymskema: gg (paarrym)

Hier kry ons geen beeld en toepassing nie, maar 'n geleidelike opbou tot 'n hoogtepunt in die slot (koeplet).
Bronne

* Letterkundegids graad 10, Moria-publikasie
Verwysings

Kategorie:Poësie
Komedie

duimnael|regs|Maskers vir komedie en tragedie.

Komedie of blyspel het 'n klassieke betekenis (soos gebruik in komiese teater) en 'n gewilde betekenis (die gebruik van humor met die bedoeling om mense te laat lag). In die verhoogwêreld lê die oorsprong in antieke Griekeland, waar 'n komedie die konflik tussen 'n jong held en 'n ouer gesagsfiguur uitgebeeld het. 'n Tragedie, in kontras, was 'n genre wat gekarakteriseer word deur die vernedering van 'n hoofkarakter wat hoë aansien geniet.

Die meer gewilde betekenis van komedie is aansienlik moeilik om te beskryf. Humor is subjektief, wat vir een persoon snaaks of lagwekkend is, kan vir 'n ander persoon beledigend of aanstootlik wees (of selfs nie aanstootlik genoeg nie). Dus word humor volgens elke persoon se eie smaak beoordeel. Sommige mense geniet nadenkende komedie soos ironie of swartkomedie, terwyl ander weer skurwe, onder-die-belt humor verkies.


Kategorie:Letterkunde
Kategorie:Vermaak
Tragedie

duimnael|regs|300px|Dramatiese maskers van komedie en tragedie

'n Tragedie of treurspel is volgens die algemene gebruik van die woord 'n toneelstuk, rolprent of 'n werklike gebeurtenis met 'n droewige resultaat. Deur die jare heen is die term "tragedie" meer presies gedefinieer deur Westerse denkers, volgens die riglyne van Aristoteles wat op die Griekse tragedies gebaseer is: 'n vorm van drama gekenmerk deur erns en waardigheid, wat 'n opsienbare persoon behels, wie se vernedering die gevolg van 'n gebrek aan karakter is, of die konflik met 'n hoër mag soos die wet, die gode, die noodlot of die samelewing. Aristoteles se vereistes vir 'n tragedie was slegs die ommekeer van iemand se lot van goed na sleg (soos in Oidipus), of van sleg na goed (soos in Eumenides).


Kategorie:Letterkunde
Kategorie:Vermaak
Stratford-upon-Avon

Stratford-upon-Avon is 'n dorp geleë aan die oewer van die Avon-rivier in Suid-Warwickshire, Engeland. Die dorp het 'n bevolking van 25 505 in 2007 gehad.

Die dorp is die geboorte- en sterfteplek van William Shakespeare en is vanweë hierdie konneksie 'n gewilde toeristebestemming en ontvang ongeveer drie miljoen besoekers per jaar van reg oor die wêreld.

Die plaaslike distrik is na die dorp vernoem, maar lui egter Stratford-on-Avon. Die dorp is plaaslik bekend as slegs Stratford, maar dit skep wel verwarring met die Stratford-area wat in Londen geleë is.
Verwysings

Kategorie:Nedersettings in Warwickshire
Herman Ridderbos

Herman Nicolaas Ridderbos (Oosterend, Littenseradeel, 13 Februarie 1909 - Kampen, 8 Maart 2007) was 'n Nederlandse dominee en teoloog van die gereformeerde tradisie (Gereformeerde Kerken in Nederland, teenswoordig Protestantse Kerk in Nederland (PKN)).
Lewensloop

In die jare 1934-1943 was Ridderbos predikant in Eefde-Gorssel en Rotterdam-Charlois. In die jare 1943-1975 was hy hoogleraar in die teologie aan die Kampense gereformeerde teologiese universiteit (Oudestraat). Ridderbos was gekant teen die moderne teologie en moderne teoloë soos Herman Wiersinga.

Ook het hy jare geskryf in die Gereformeerd Weekblad.

Herman Ridderbos is op die ouderdom van 98 oorlede.
Publikasies

* De komst van het Koninkrijk - 1950, Kampen
* Het evangelie naar Mattheus (Korte Verklaring der Heilige Schrift) - 1954, Kampen
* Aan de Romeinen (Commentaar op het Nieuwe Testament) - 1959, Kampen
* Paulus. Ontwerp van zijn theologie - 1966, Kampen
* The coming of the Kingdom - 1976, Philadelphia
* Paul and Jesus - 1977, Nutley
* Het evangelie naar Johannes. Proeve van een theologische exegese (deel 1) - 1987, Kampen
* Het evangelie naar Johannes. Proeve van een theologische exegese (deel 2) - 1992, Kampen


Kategorie:Nederlandse akademici
Kategorie:Nederlandse predikante
Kategorie:Nederlandse teoloë
Kategorie:Geboortes in 1909
Kategorie:Sterftes in 2007
Epitaaf

duimnael|regs|300px|Die epitaaf op Shakespeare se graf.

'n Epitaaf ("ἐπιτάφιος", letterlik: "op die grafsteen" in antieke Grieks) of grafskrif is 'n teks wat die oorledene eer, gewoonlik gegrafeer op 'n grafsteen of grafplaat. Vele epitawe is in die vorm van 'n versie geskryf en baie digters het al hulle eie epitawe geskryf voor hulle dood.

Epitawe is somtyds ook aanhalings uit heilige skrifte, soos die Bybel. Amper alle epitawe noteer ook die naam, geboorte- en sterftedatum van die oorledene.
Humor

Humor word ironies genoeg soms op grafskrifte ingespan, 'n bekende voorbeeld is van die agttiende-eeuse digter Hubert Kornelisz. Poot:
: Hier ligt (lê) Poot,
: hij (hy) is dood.

Die skrywer en radio-omroeper Fanus Rautenbach is op sy program, Flink uit die Vere gevra wat hy eendag op sy grafskrif wil hê, waarop hy geantwoord het:
: 'Hier lê Fanus. Vir die eerste keer in sy lewe is hy dood ... ernstig.'


Kategorie:Dood
Kategorie:Kultuur
St. Paulus se katedraal

duimnael|250px|St Paulus se Katedraal van die Suide

St. Paulus se katedraal (Engels: St Paul's Cathedral) is 'n Anglikaanse katedraal op Ludgate-heuwel in Londen, Engeland en ook die setel van die Biskop van Londen. Die huidige gebou dateer uit die 17de eeu en word algemeen beskou as die vyfde "St. Paulus se katedraal", as gevolg van verskeie herbouings. Die getal is egter hoër as elke belangrike middeleeuse verbouing as 'n nuwe katedraal tel. Die katedraal is een van Londen se mees-besoekte plekke.
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf


Kategorie:Geboue en strukture in Londen
Kategorie:Katedrale
Kategorie:Kerkgeboue in die Verenigde Koninkryk
Christopher Marlowe

Christopher ("Kit") Marlowe (gedoop op 26 Februarie 1564 – 30 Mei 1593) was 'n Engelse dramaturg, digter en vertaler. Hy was een van die vernaamste skrywers van tragedies voor die koms van William Shakespeare en is bekend vir sy uitstekende vrye verse (verse sonder rym), sy ikoniese hoofkarakters en sy geweldadige, voortydige dood.


Kategorie:Engelse digters
Kategorie:Engelse dramaturge
Kategorie:Geboortes in 1564
Kategorie:Sterftes in 1593
Eerste folio

duimnael|Die titelblad van die Eerste Folio uit 1623 met die beroemde portret van William Shakespeare deur Martin Droeshout.

Die Eerste Folio (in Engels; "First Folio") is 'n term wat deur moderne skoliere gebruik word om te verwys na die eerste uitgegewe versameling van William Shakespeare se toneelstukke. Die eintlike titel van die uitgawe is Mr. William Shakespeares Comedies, Histories, & Tragedies. ("Mnr. William Shakespeare se komedies, histories, en tragedies")

Die uitgawe is, soos die naam lui, in folio formaat uitgegee, dit wil sê elke vel papier was een keer gevou en was ongeveer 38 cm in lengte. Dit het 36 toneelstukke bevat en is voorberei deur Shakespeare se kollegas John Heminges en Henry Condell in 1623, ongeveer sewe jaar na Shakespeare se dood. Alhoewel 18 van Shakespeare se toneelstukke al in kwarto formaat voor 1623 uitgegee is, is die Eerste folio die enigste betroubare teks vir ongeveer 20 van Shakespeare se toneelstukke en ook 'n waardevolle bronteks vir baie van die wat reeds uitgegee is. Die Folio bevat all die toneelstukke wat aanvaar word as deur Shakespeare geskryf, behalwe vir Pericles, Prince of Tyre en The Two Noble Kinsmen. Dit bevat ook geen gedigte nie.
Verwysings

Kategorie:William Shakespeare
Thomas Kyd

duimnael|links|Voorblad van The Spanish Tragedy deur Thomas Kyd
Thomas Kyd (3 November 1558 – 16 Julie 1594) was 'n Engelse dramaturg, die skrywer van The Spanish Tragedy ("Die Spaanse tragedie") en een van die belangrikste figure in die ontwikkeling van Engelse drama in sy leeftyd.

Alhoewel hy beroemdheid verwerf het in sy eie leeftyd, het Kyd se bekendheid na sy dood vervaag tot en met 1773, toe 'n eermalige redigeerder van The Spanish Tragedy, James Hawkins, ontdek het dat daar na Kyd as die outeur verwys word in "Apologie for Actors" (1612), deur Thomas Heywood. 'n Honderd jaar later het akademici in Duitsland en Engeland begin om lig te werp op sy lewe en sy werke, insluitende die omstrede bevinding dat hy miskien die outeur van 'n Hamlet-toneelstuk is wat voor Shakespeare se weergawe geskryf is.


Kategorie:Engelse digters
Kategorie:Engelse dramaturge
Kategorie:Geboortes in 1558
Kategorie:Sterftes in 1594
Eintracht Brunswyk

duimnael|Stadion an der Hamburger Straße

Eintracht Braunschweig is 'n sokkerklub uit die Duitse stad Brunswyk, gestig in 1895.

Die klub was vinnig gewild in Noord-Duitsland en het die streekskampioen geword in 1908 en 1913. In 1914 het die klub drie spelers vir die Duitse nasionale span gelewer. Met die oprigting van die Bundesliga in 1963 word die span een van die 16 gelukkige klubs wat in die nuwe kompetisie kon meeding. Vier jaar later word die klub die eerste keer ooit die Duitse kampioen en staan slegs 27 doele af, 'n rekord wat eers in 1988 deur SV Werder Bremen verbeter is.

Brunswyk was ook die eerste klub in die Bundesliga wat 'n borg se logo op sy truie aangebring het, 'n voorbeeld wat vinnig nagevolg is. In 1977 mis die span 'n tweede titel op 'n haar na deur 1 punt onder die kampioen VfL Borussia Mönchengladbach te eindig en gelyk met FC Schalke 04 te trek, maar 3de geplaas te word deur 'n swakker doelkoeffisiënt.

Nog 'n indrukwekkend rekord van die klub is dat geen speler 'n enkele rooi kaart gekry het van 1963 tot 1973 nie.
Erelys

Duitse sokkerkampioen
: 1967
Onlangse ligaposisionering
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


Kategorie:Brunswyk
Brunswyk
TSV 1860 München

TSV 1860 München is 'n sportklub uit die Duitse stad München. Van die sportsoorte wat die klub bied, is hulle sokkerafdeling die grootste en bekendste.

Die klub is op 15 Augustus 1848 as Münchner Turnverein gestig, maar is kort daarna verbied weens republikeinse aktiwiteite. Op 17 Mei 1860 is die sportklub opnuut gestig. In 1898 is die naam verander in Turnverein München von 1860 en in 1911 het die leeu op die klub se wapen verskyn.

Vanaf die 2005/2006-seisoen deel 1860 München die nuwe Allianz Arena met FC Beiere München. Voorheen was die span se tuisveld die Olimpiese stadion in München.
Erelys

Duitse sokkerkampioen
: 1966
DFB-Pokal
: 1942, 1964
Onlangse ligaposisionering

200px|regs|duimnael|Die Allianz Arena
Eksterne skakels

* Amptelike klubblad
* Abseits Guide to German Soccer


München
Kategorie:München
Engelse Renaissance

Die Engelse Renaissance is 'n onlangse term wat gebruik word om 'n kultere en kunssinnige beweging te beskryf wat in die vroeë 16e tot vroeë 17e eeu in Engeland plaasgevind het. Dit word geassosieer met die Europese Renaissance wat, volgens spekulasie, in Noord-Italië begin het in die 14e eeu. Daar word ook soms na dié tydperk in Engelse kulturele geskiedenis verwys as "die tydperk van Shakespeare" of "die tydperk van Elizabeth"; die twee name verwys na die Engelse renaissance se bekendste skrywer en belangrikste monarg. Die twee benamings is egter ietwat misleidend: Shakespeare was nie besonders beroemd in sy eie leeftyd nie en die Engelse Renaissance dek 'n tydperk voor en ná Elizabeth I se heersing.

Digters soos Edmund Spenser en John Milton het werke geproduseer wat 'n toenemende belangstelling in Engelse Christelike geloof getoon het, soos byvoorbeeld die allegoriese voorstelling van die Tudor-stamhuis in The Faerie Queen en die hervertelling van die sondeval in Paradise Lost; toneelskrywers, soos Christopher Marlowe en William Shakespeare het uitbeelding van die Engelse interpretasie van lewe, die dood en geskiedenis geskep. Nader aan die einde van die heersing van die Tudor-stamhuis het filosowe soos sir Thomas More en sir Francis Bacon hulle eie idees oor menswees en die aspekte van die perfekte samelewing gepubliseer, in 'n tydperk waarin die analise van die mens se denkpatroon nie wyd bestudeer was nie.

Engeland het ook in die tyd hulle astroloë en alchemici afgeskaf en nader aan moderne wetenskap beweeg met die Bacon-metode, 'n voorloper van die wetenskaplike metode.
Eksterne skakels

Kategorie:Geskiedenis van Engeland
Kategorie:Renaissance
Arnhem

Arnhem (Nedersaksies: Arnem, Duits: Arnheim), is die hoofstad van die provinsie Gelderland in Nederland. Die stad het 149 272 inwoners.

Arnhem beskik met Vitesse Arnhem oor 'n Eredivisie sokkerspan.
Noemenswaardige inwoners

* Aletta Beck (ca. 1667 – 1740), Nederlandse digter in die Kaapkolonie
Geboortes

* Frans Engelenburg (1863-1938), Suid-Afrikaanse koerantredakteur en biograaf



Kategorie:Nedersettings in Gelderland
Kategorie:Provinsiehoofstede van Nederland
Kategorie:Stede in Nederland
Abel Tasman

duimnael|links|Tasman se eerste (rooi) en tweede (blou) ontdekkingsreise
Abel Janszoon Tasman (Lutjegast, Groningen, 1603 - Batavia, 10 Oktober 1659) was 'n Nederlandse ontdekkingsreisiger. Hy tree in 1632 in die huwelik met Jannetje Tjaerts. Hy was die eerste Europeër wat Nieu-Seeland en Tasmanië bereik het. Die Tasmansee tussen Australië en Nieu-Seeland is na hom genoem.
Vroeë Jare

Abel Tasman is gebore in 1603 in Lutjegast, 'n dorpie in die Nederlandse provinsie van Groningen. Hy het met Jannetjie Tjaers getrou.
Verwysings
Eksterne skakels

Kategorie:Geboortes in 1603
Kategorie:Geskiedenis van Australië
Kategorie:Geskiedenis van Nederland
Kategorie:Geskiedenis van Nieu-Seeland
Kategorie:Mense in die 16de eeu
Kategorie:Nederlandse ontdekkingsreisigers
Kategorie:Sterftes in 1659