JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
ਚਮਨ ਲਾਲ ਚਮਨ

ਚਮਨ ਲਾਲ ਚਮਨ (1934 - 4 ਫ਼ਰਵਰੀ 2019) ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸਨ। ਇਹ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ।

ਉਸ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਗਾਇਆ ਗੀਤ “ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ” ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਚਿਤ੍ਰਾ ਸਿੰਘ, ਆਸ਼ਾ ਭੋਂਸਲੇ, ਕੁਮਾਰ ਸਾਨੂ ਅਤੇ ਸੋਨੂੰ ਨਿਗਮ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਲਮੀ ਗੀਤਾਂ ਵੀ ਲਿਖੇ ਤੇ ਨਾਟਕ ਵੀ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੰਮ

ਚਮਨ ਦਾ ਜਨਮ 1934 ਵਿੱਚ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਪਾਸਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀਨੀਆ ਲੈ ਗਏ ਜਿੱਥੇ 1950 ਵਿਆਂ ਅਤੇ 60 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੈਰੋਬੀ ਤੋਂ ਕੀਨੀਆ ਰੇਡੀਓ (ਦ ਵੌਇਸ ਆੱਫ਼ ਕੀਨੀਆ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜ਼ੈਂਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।

1956 ਤੋਂ 1974 ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਕੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਬਰਤਾਨੀਆ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਅਰਸਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਗੀਤਮਾਲਾ ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਰੰਭੇ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਨਾਮਵਰ ਹਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।

ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਦਨ ਵਿੱਚ 2010 ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਏਸ਼ੀਅਨ ਅਚੀਵਰਜ਼ ਗੋਲਡ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ `ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਜਿਸ ਬਦਲੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਰੁਪਇਆ ਦਿੱਤਾ।

ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ 50 ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮੌਕੇ, ਉਸਨੇ, ਸਰੇ ਜਹਾਂ ਸੇ ਅੱਛਾ ਲਿਖਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਘੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਬਲਵੰਤ ਗਾਰਗੀ ਨੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਗ਼ਜ਼ਲ ਗਾਇਕ, ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1997 ਅਤੇ 98 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ।
ਗੀਤਕਾਰੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾ

ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ

ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ ਜੀ, ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਅੰਬਰਾਂ ਚ ਵਾਲ ਕੋਈ ਝਾੜਦੀ ਹਸੀਨਾ ਏ।
ਇਕ ਇਕ ਬੂੰਦ ਕੋਈ ਮੋਤੀ ਤੇ ਨਗੀਨਾ ਏ।
ਭਿੱਜੀ ਭਿੱਜੀ, ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਪੌਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ ਜੀ, ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖੜੇ ਨੂੰ ਧੋਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਤਿੱਪ ਤਿੱਪ ਕੋਠਿਆਂ ਦੇ ਚੋਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਤੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਕੁਝ ਹੋਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ ਜੀ, ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਖੀਰ ਅਤੇ ਮਾਲ੍ਹ ਪੂੜੇ ਖਾਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਰੁੱਸ ਰੁੱਸ, ਮੰਨ ਮੰਨ ਜਾਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਹਾਣ ਵਾਲੇ ਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਹਾਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਬੰਦਿਆਂ ਲਈ ਸੌਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ ਜੀ, ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਭਰ ਦੇਵੇ ਨੱਕੋ ਨੱਕ ਰੰਜ ਨਾਲ ਰੰਜਿਆਂ ਨੂੰ।
ਬੜਾ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰੇ ਮਹੀਨਾ ਇਹ ਗੰਜਿਆਂ ਨੂੰ।
ਵਾਰ ਵਾਰ ਲਾਹੁਣਾ ਪਵੇ, ਕੋਠੇ ਉੱਤੋਂ ਮੰਜਿਆਂ ਨੂੰ।
ਢਿੱਲੀ ਅਤੇ ਕਸੀ ਹੋਈ ਦੌਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ ਜੀ, ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਮਿੱਠੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਅਤੇ ਤਾਨ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਕੂਲੇ ਕੂਲੇ ਫੁੱਲ ਮੁਸਕਾਨ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਦਿਲ ਆ ਜਾਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ ਜੀ, ਸਾਉਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਏ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਕਵੀ
ਪੋਠੋਹਾਰੀ

ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਹਲਮ ਤੋਂ ਪਾਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ (ਪੋਠੋਹਾਰ) ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਟਕਸਾਲੀ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ

ਮਿੱਘੀ (ਮੈਨੂੰ),ਤੁੱਘੀ(ਤੈਨੂੰ),ਮਾਰਾ(ਮੇਰਾ),ਸਾੜਾ(ਸਾਡਾ)। ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਧਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਤਾ ਨੂੰ ਰੱਤਾ, ਪਤਾ ਨੂੰ ਪੱਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ "ਹ" ਜੋੜਨ ਦੀ ਰੁੱਚੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਿਕ(ਇਕ),ਹਿੱਥੇ(ਇੱਥੇ),ਹਿੰਝ(ਇੰਝ),ਹੁਸ(ਉਸ),ਹਿੱਸ(ਇਸ)। ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਨੌੜਾ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੌਲੀ ਨੂੰ ਕੋਲੀ, ਚੌਲ ਨੂੰ ਚੋਲ, ਪੌੜੀ ਨੂੰ ਪੋੜੀ ਅਤੇ ਤੌੜੀ ਨੂੰ ਤੋੜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਦੇ ਲੇਖਕ

ਬਾਕੀ ਸਦੀਕੀ

ਬਾਕੀ (1909 - 1972), ਅਸਲ ਨਾਂ ਕਾਜ਼ੀ ਮੁਹੰਮਦ ਅਫ਼ਜ਼ਲ, ਸਹਾਮ, ਤਹਸੀਲ ਟੈਕਸਲਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਦਾ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਸਦੀਕੀ ਨੂੰ ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੀਵਾਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਇਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 'ਕਖ਼ੇ ਕਾੜੇ' 1967 ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਅਰ:
ਬੱਚੇ ਜਿਆ ਫਲ ਨਾਂ ਡਿੱਠਾ - ਜਿੰਨਾਂ ਕੱਚਾ ਓਨਾ ਮਿੱਠਾ
﻿ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਪਰਵੇਜ਼

ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਪਰਵੇਜ਼ (2000 - 1917) ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਖੋਜੀ ਸਨ। ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਲੋਕ ਨਾਚ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਬਣ ਫਲਵਾੜੀ' 1973 ਚ ਛਪੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੀ ਛਾਂ' 1971 ਵਿੱਚ ਛਪੀ।
ਹੋਰ

*ਅਖ਼ਤਰ ਇਮਾਮ ਰਿਜ਼ਵੀ
* ਸੁਲਤਾਨ ਜ਼ਹੂਰ ਅਖ਼ਤਰ
* ਦਿਲਪਜ਼ੀਰ ਸ਼ਾਦ
* ਅਬਦੁੱਲ ਕਾਦਿਰ ਕਾਦਰੀ
* ਕੌਲ ਮਾਂਗਟ
ਕੌਲ ਮਾਂਗਟ

ਕੌਲ ਮਾਂਗਟ ਅਜੋਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੁਛ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ।

ਧਾਰਾ ਇਸ਼ਕ

ਬੇਹਾਲ ਮਾਰ੍ਹੀ ਹਯਾਤੀ ਓਈ, ਮਿਕੀ ਧਾਰਾ ਇਸ਼ਕ਼ ਰੁਆ ਸੀ,
ਕਿੰਝ ਤੁਕੀ ਮੈਂ ਅਸਲਾਂ ਤੱਕਾਂ, ਮਰਿਯਮ ਹਾਬਾਂ ਸ਼ਕਲ ਤੁਸਾਂ ਨੀਂ ।

ਧਾਰੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਨਾ ਕ਼ਬਜ਼ਾ ਵਾ, ਇਸ ਅਸਾਂ ਨੇਂ ਦਿਲ ਅੱਪਰ,
ਪਾਗ਼ਲ ਝੱਲੇ ਤੈ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਓਏ, ਇਸਤਰਾਂ ਮਿਕੀ ਕੀਤਾ ਫ਼ੱਟੜ ।

ਮਰਿਯਮ ਤੁਕੀ ਤੱਕਨ ਵਾਸਤੇ, ਰਾਹ ਹਾਬਾਂ ਨਾ ਪਿਆ ਤਕਸਾਂ,
ਮਾਂਗਟ ਨਾ ਏ ਇਸ਼ਕ਼ ਚੰਗਾ, ਚੱਲ ਈਆਂ ਤੋ ਤੌਬਾ ਕਰਸਾਂ ।

ਕੌਲ ਮਾਂਗਟ


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਆਂ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਅੰਟੂ ਦਿਸ ਲਾਸਟ

"ਅੰਟੂ ਦਿਸ ਲਾਸਟ" (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Unto This Last) ਅੰਗਰੇਜ਼ ਲੇਖਕ ਜੌਨ ਰਸਕਿਨ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਰਥਨੀਤੀ ਸੰਬੰਧੀ ਲੇਖ ਲੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਸੰਬਰ 1860 ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਸਿਕ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਕੋਰਨਹਿੱਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ (Cornhill Magazine) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਸਕਿਨ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਨ 1862 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ 18ਵੀਂ ਅਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕਾਂ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰ ਕੇ ਰਸਕਿਨ ਨੂੰ ਸਮਾਜਕ ਅਰਥਨੀਤੀ ਦਾ ਜਨਕ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਨ 1904 ਵਿੱਚ ਹੇਨਰੀ ਪੋਲਾਕ ਕੋਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਦਏ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਨ 1908 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਗਾਂਧੀ-ਜੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਆਰਥਕ ਵਿਚਾਰ “ਅੰਟੂ ਦਿਸ ਲਾਸਟ” ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਨ।
ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਸਾਰੰਸ਼

ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ: ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀ ਗਈਆਂ ਹਨ -

* ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਭਲਾ ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
* ਵਕੀਲ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾਈ ਦਾ, ਦੋਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਸਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇ ਦੁਆਰਾ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
* ਮਜਦੂਰ, ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਸਿਖਰਲਾ ਜੀਵਨ ਹੈ।
ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਆਧਾਰ

ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਇੱਕ ਬਾਗ ਦੇ ਮਾਲਿਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁੱਝ ਮਜਦੂਰ ਰੱਖੇ। ਮਜਦੂਰੀ ਤੈਅ ਹੋਈ ਇੱਕ ਪੈਨੀ ਰੋਜ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਪਹਿਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੋ ਬੇਕਾਰ ਮਜਦੂਰ ਮਾਲਿਕ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੰਮ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਸਾਰਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੈਨੀ ਮਜਦੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੰਨੀ ਸੁਬਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਓਨੀ ਹੀ ਸ਼ਾਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਕੁੱਝ ਮਜਦੂਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਮਾਲਿਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਤਾਂ ਕੀਤੀ ਨਹੀਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪੈਨੀ ਰੋਜ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਦ ਆਪਣੀ ਮਜਦੂਰੀ ਲੈ ਲਓ ਅਤੇ ਘਰ ਜਾਓ। ਮੈਂ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ ਮਜਦੂਰੀ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿੰਨੀ ਪਹਿਲੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਨ ਰਸਕਿਨ
ਰੱਬ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ

thumb|260px| ਦ ਕਿੰਗਡਮ ਆਫ ਗਾੱਡ ਇਜ ਵਿਦਿਨ ਯੂ ਪਹਿਲਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਡੀਸ਼ਨ
ਰੱਬ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ (ਰੂਸੀ: Царство Божие внутри вас ਜਾਰਤਸਵੋ ਬੋਜ਼ੀਏ ਵਨੁਤਰੀ ਵਾਸ) ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੈਰ ਫਿਕਸ਼ਨ ਰਚਨਾ ਹੈ .ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਕਿਤਾਬ 1894 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਤਾਲਸਤਾਏ ਦੀ ਈਸਾਈ ਅਰਾਜਕਤਾਵਾਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਈਸਾਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਸਾਹਿਤ
ਪੱਥਰ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ

ਪੱਥਰ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ (ਰੂਸੀ: Каменный гость, ਕਾਮੇਨੀ ਗੋਸਟ) ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਦੁਆਰਾ ਡਾਨ ਜੁਆਨ ਦੀ ਸਪੇਨੀ ਕਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਕਾਵਿ-ਡਰਾਮਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ 'ਨਿੱਕੇ ਦੁਖਾਂਤ' ਨਾਮ ਦੇ ਚਾਰ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 1830 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪੱਥਰ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ ਡਾਨ ਜੁਆਨ ਦੀ ਜਾਣੀ ਪਛਾਣੀ ਗਾਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਜਿਆਦਾਤਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪਾਂਤਰ ਇਸਨੂੰ ਹਾਸਭਰੀ ਕਾਮਿਕ ਕਹਾਣੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਦੁਖਾਂਤ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਤਰਾਸਦੀ ਹੈ। ਦਵੰਦ-ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿਓ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਖਾਸ ਐਕਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਸਨੂੰ ਨਾਟਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿਅਕਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰੰਗ ਮੰਚ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।

ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਨੇ ਮੋਜਾਰਟ ਦੇ ਡਾਨ ਗਿਓਵਾਨੀ ਦੇ ਰੂਸੀ ਸੰਸਕਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰੀਮਿਅਰ ਦੇਖਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਡਰਾਮਾ 1830 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਨੇ 'ਦਾ ਪੋਂਟੇ' ਦੇ ਲਿਬਰੇੱਟੋ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਤੱਤ ਉਧਾਰ ਲਏ ਹਨ, ਲੇਕਿਨ ਮਜਾਹੀਆ ਦੀ ਥਾਂ ਦੁਖਦ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਤੇ ਜਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਨਿਰਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਘੜੀ ਹੈ।
ਪਾਤਰ

* ਡਾਨ ਜੁਆਨ
* ਲੈਪੋਰੇਲੋ
* ਡੋਨਾ ਅੱਨਾ
* ਡਾਨ ਕਾਰਲੋਸ
* ਲੌਰਾ
* ਭਿਕਸ਼ੂ
* ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ
* ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ
* ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ
* ਕਮਾਂਡਰ ਦਾ ਬੁੱਤ
ਪਲਾਟ
ਸੀਨ 1

ਡਾਨ ਜੁਆਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਕਤਲ ਲਈ ਮੈਡ੍ਰਿਡ ਤੋਂ ਕਢਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੇਵਕ ਲੈਪੋਰੇਲੋ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਡ੍ਰਿਡ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ ਮੱਠ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਹਸੀ ਕਾਰਨਾਮੇ ਯਾਦ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਹੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਿਕਸ਼ੂ ਤੋਂ ਡੌਨ ਜੁਆਨ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ,ਕਿ ਇਸ ਕਬਰਸਤਾਨ ਹਰ ਦਿਨ ਡੋਨਾ ਅੱਨਾ, ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਡਾਨ ਅਲਵਾਰੋ ਦੇ ਸੋਲਵਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਡਾਨ ਜੁਆਨ ਨੇ ਇੱਕ ਦੁਵੰਦ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੀਨ 2

ਅਦਾਕਾਰਾ ਲੌਰਾ ਦੇ ਘਰ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਲੌਰਾ ਦਾ ਗਾਉਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਡਾਨ ਕਾਰਲੋਸ, ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ ਕਿ ਗੀਤ ਦੇ ਬੋਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਡਾਨ ਜੁਆਨ ਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ (ਸ਼ਾਇਦ ਡੌਨ ਅਲਵਾਰੋ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ)! ਲੌਰਾ ਇਹ ਜੁਰਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੱਜਣ ਕੱਢ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਹਿਮਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਲਾਹ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੌਰਾ ਤੱਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਡਾਨ ਕਾਰਲੋਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਡੌਨ ਜੁਆਨ ਆ ਧਮਕਦਾ ਹੈ। ਲੌਰਾ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਲਪਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਲੜਾਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਡਾਨ ਕਾਰਲੋਸ ਤੁਰੰਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਣ ਤੇ ਤੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਲੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡਾਨ ਜੁਆਨ ਡਾਨ ਕਾਰਲੋਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੀਨ 3

ਡਾਨ ਕਾਰਲੋਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਉਪਰੰਤ ਡੌਨ ਜੁਆਨ ਵਾਪਸ ਮੱਠ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੈ। ਡੋਨਾ ਅੱਨਾ ਆਪਣੇ ਕਮਾਂਡਰ ਪਤੀ ਦੀ ਕਬਰ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਡੌਨ ਜੁਆਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਡਾਨ ਡਿਏਗੋ ਦੇ ਕਲਵਾਦੋ ਹੈ। ਉਤਸੁਕਤਾ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਹੈ। ਡੋਨਾ ਅੱਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਲਕੇ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਮਤਵਾਲਾ ਡੌਨ ਜੁਆਨ ਬੇਬਾਕ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਕਮਾਂਡਰ ਨੂੰ ਭਲਕੇ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਤੇ ਲੈਪੋਰੇਲੋ ਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੁੱਤ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਹੈ।
ਸੀਨ 4

ਡੋਨਾ ਅੱਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਰਾ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਦੇ ਨਾਟਕ
ਗੇਂਦਾ

ਗੇਂਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੇਰੀਗੋਲਡ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਤੇ ਸੌਖ ਨਾਲ ਉਗਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਫਸਲ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਖੇਤੀ ਖੁੱਲੇ ਫੁਲ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ - ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਅੱਛਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਫੁਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਅਤੇ ਮਾਲਾਂਵਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੇਂਦੇ ਦੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਭਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਰਤ - ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ਾਦੀ-ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਮੰਡਪ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰਬੇਸੀਅਸ ਬਾਰਡਰ ਲਈ ਅਤਿ ਉਪਯੁਕਤ ਪੌਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬੂਟੇ ਦਾ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਮੁੱਲ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੀ ਖੇਤੀ ਸਾਲ ਭਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਫਰੀਕਨ ਗੇਂਦਾ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਸੀਸੀ ਗੇਂਦੇ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫੁੱਲ
ਬੋਰਿਸ ਗੋਦੂਨੋਵ

thumb

ਬੋਰਿਸ ਫਿਉਦਰੋਵਿਚ ਗੋਦੂਨੋਵ (, ; ਲਗਪਗ 1551 – 23 ਅਪ੍ਰੈਲ 1605) ਲਗਪਗ 1585 ਤੋਂ 1598 ਤੱਕ ਰੂਸ ਦਾ ਰੀਜੈਂਟ, ਜ਼ਾਰ ਫ਼ਿਓਦਰ ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਰ 1598 ਤੋਂ 1605 ਤੱਕ ਰੂਸ ਦਾ ਜ਼ਾਰ (ਬਾਦਸ਼ਾਹ) ਰਿਹਾ। ਉਹਦੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰੂਸ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਦੇ ਦੌਰ (1598–1613) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੋਦੂਨੋਵ ਪਰਵਾਰ ਤਾਤਾਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਚੇਟ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਆਕੇ ਬਸਿਆ ਸੀ। ਬੋਰਿਸ, ਫ਼ਿਓਦਰ ਗੋਦੂਨੋਵ, ਇੱਕ ਆਮ ਜਮੀਂਦਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭਿਅੰਕਰ ਇਵਾਨ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ ਪਦ ਉੱਤੇ ਪੁੱਜਣ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਚਾਚਾ, ਦਿਮਿਤਰੀ ਗੋਦੂਨੋਵ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਸੀ।
ਗੈਲਰੀ


Image:Baidana rings.JPG|ਗੋਦੂਨੋਵ ਦਾ ਜਰਾਬਕਤਰ (ਵਿਸਤਾਰ), ਕ੍ਰੈਮਲਿਨ ਅਸਲਾਖਾਨਾ
Image:Godunov map.jpg|ਬੋਰਿਸ ਗੋਦੂਨੋਵ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਨੇਕਰਾਸੋਵ ਪੇਟਿੰਗ (19ਵੀਂ ਸਦੀ)
Image:Church ostrov.jpg|ਮਾਸਕੋ ਨੇੜੇ ਗੋਦੂਨੋਵ ਦੀ ਜਾਗੀਰ
Image:Усыпальница_Годуновыхъ.jpeg|ਗੋਦੂਨੋਵ ਮਕਬਰਾ ਟ੍ਰਿੰਟੀ ਲਾਵਰਾ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਸਰਗੀਅਸ ਵਿਖੇ
File:Russian - Presentation of the Virgin in the Temple and the Virgin of the Burning Bush - Walters 372664 - Back.jpg|Presentation of the Virgin in the Temple and the Virgin of the Burning Bush, Walters Art Museum

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਜ਼ਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਇਤਹਾਸ
ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ

right|thumb|ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ

ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੇਠ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਖੰਡ ਅਨੇਕਾਂ ਅਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਕੁੱਲ ਖੇਤਰਾਂ ਜਾਂ ਪਰਗਣਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਜਾਂ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ।

ਭਾਰਤ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ (ਹਿੰਦੀ ज़िला; ਤਾਮਿਲ மாவட்டம்; ਬੰਗਾਲੀ জেলা); ਮਲਿਆਲਮ ജില്ല) ਬਰਤਾਨਵੀ ਰਾਜ ਤੋਂ ਲਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਇਕਾਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਅੱਗੋਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਮੁਤਾਬਕ ਤਹਿਸੀਲ ਜਾਂ ਤਾਲੁਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਕਸਬੇ ਤੋਂ ਪਿਆ ਹੈ।

ਜੂਨ 2012 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 640 ਅਤੇ 2012 ਤੱਕ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਵਿੱਚ 22 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਚਿੱਟੀਆਂ ਰਾਤਾਂ

ਚਿੱਟੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਾਈਟਸ (ਰੂਸੀ:Белые ночи, ਬੇਲੋਏ ਨੋਚੇ) 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰੂਸੀ ਲੇਖਕ ਫਿਉਦਰ ਦੋਸਤੋਵਸਕੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ 1848 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਈ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਇਵਾਨ ਪੀਏਰੇਵ ਦੀ ‘ਬੇਲੋਏ ਨੋਚੇ’ (Belye nochi), ਇਤਾਲਵੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਲੁਚਿਨੋ ਵਿਸਕੋਨਤੀ ਦੀ ‘ਲਾ ਨੋਟੀ ਬਿਆਂਚੇ’ (Le Notti Bianche) ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰਾਬਰਟ ਬਰੇਸਨ ਦੁਆਰਾ (‘ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨਸਾਜ਼ ਦੀਆਂ’ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ), ਈਰਾਨੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਫਰਜਾਦ ਮੋਤਾਮੇਨ ਦੁਆਰਾ (ਸ਼ਬਹਾਏ ਰੋਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ – ਮਨਮੋਹਨ ਦੇਸਾਈ (ਛਲੀਆ - 1960), ਸੰਜੈ ਲੀਲਾ ਭੰਸਾਲੀ (ਸਾਂਵਰੀਆ), ਸ਼ਿਵਮ ਨਾਇਰ (ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ), ਅਮਰੀਕੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜੇਮਸ ਗਰੇ ਦੁਆਰਾ ‘ਦੋ ਪ੍ਰੇਮੀ’(ਟੂ ਲਵਰਜ) ਅਤੇ ਜਨਾਨਾਧਨ (ਇਯਾਰਕਏ)-ਬਣਾਈਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਨਾਵਲ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਿਉਦਰ ਦੋਸਤੋਵਸਕੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਸਾਹਿਤ
ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ

ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ (ਨਸਤਲਿਕ: ہندوستانی, ਦੇਵਨਾਗਰੀ: हिन्दुस्तानी) ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਦਾ ਰਲਗੱਡ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ, ਦੋਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਤਤਸਮ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਅਰਬੀ - ਫਾਰਸੀ ਦੇ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਸ਼ਬਦ, ਦੋਨੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਹਿੰਦੀ ਦਾ ਉਹ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਜਨਤਾ ਰੋਜਮੱਰਾ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਇਸੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੰਦ-ਯੂਰਪੀ ਭਾਸ਼ਾ-ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਹਿੰਦ-ਆਰੀਆਈ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਜਾਂ ਫ਼ਾਰਸੀ - ਅਰਬੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਲਾਲ (ਬੈਂਡ)

ਲਾਲ (ਉਰਦੂ: لال) ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਸਿਆਸੀ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਬੈਂਡ ਹੈ। ਇਹ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰ ਫੈਜ਼ ਅਹਿਮਦ ਫੈਜ਼ ਅਤੇ ਹਬੀਬ ਜਾਲਿਬ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬੈਂਡ ਮੈਂਬਰ

* ਤੈਮੂਰ ਰਹਿਮਾਨ - ਗਿਟਾਰ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼
* ਮਹਵਾਸ਼ ਵਕਾਰ - ਬੈਕਅੱਪ ਆਵਾਜ਼
* ਹੈਦਰ ਰਹਿਮਾਨ - ਬੰਸੁਰੀ
ਐਲਬਮ

* ਉਮੀਦ-ਏ-ਸਹਰ (2009)
** ਮੈਨੇ ਕਹਾ (ਮੁਸ਼ੀਰ)
** ਉਮੀਦ-ਏ-ਸਹਰ
** ਸਦਾ
** ਜਾਗ ਪੰਜਾਬ
** ਦਸਤੂਰ
** ਕਲ, ਆਜ ਔਰ ਕਲ
** ਜ਼ੁਲਮਤ
** ਮਤ ਸਮਝੋ
** ਨਾ ਜੁਦਾ
** ਜਾਗੋ
* ਉਠੋ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ((2012/2013))
**ਉਠੋ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ
**ਫਰੀਦ
**ਝੂਠ ਕਾ ਊਚਾ ਸਰ
**ਮੇਰੇ ਦਿਲ, ਮੇਰੇ ਮੁਸਾਫਿਰ
**ਬੇ ਦਮ
**ਚਾਹ ਕਾ ਇਲਜਾਮ
**ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਮੁਰਦਾਬਾਦ
**ਗ਼ਮ ਨਾ ਕਰ
**ਨਾ ਹੋਨੇ ਪਾਏ
**ਯਾਦ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

* Laal's Official Facebook Page
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗੀਤ
ਜਾਦੂਈ ਯਥਾਰਥਵਾਦ

।]]
ਜਾਦੂਈ ਯਥਾਰਥਵਾਦ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ Magic realism, ਮੈਜਿਕ ਰੀਅਲਇਜ਼ਮ), ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ। ਇਹ ਗਲਪ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਹਜਾਤਮਕ ਸ਼ੈਲੀ ਜਾਂ ਵਿਧਾ ਹੈ। ਜਾਦੂਈ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਕੁਝ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਜਾਦੂਈ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾਰਥ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾ ਦੇਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਥਾਰਥ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਣ ਅਤੇ ਗੈਬਰੀਅਲ ਗਾਰਸ਼ੀਆ ਮਾਰਕੇਜ਼ ਨੂੰ ਗਲਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਲਾ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫ਼ਲ ਚਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਜਾਦੂਮਈ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇਹ ਯਥਾਰਥ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਕ ਰਵੱਈਆ ਹੈ।

ਮੈਜਿਕ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਸ਼ਬਦ ਆਲੋਚਨਾਤਮਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਰਣਨਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਥਿਊ ਸਟਰੈਚਰ (1999) ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ “ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਸੈਟਿੰਗ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਸਿਧਾਂਤ
ਤਾਈਵਾਨ

ਤਾਈਵਾਨ ਜਾਂ ਤਾਇਵਾਨ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Taiwan, ਚੀਨੀ: 台灣) ਟਾਪੂਆਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਚੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋ ਵੱਡਾ ਟਾਪੂ ਤਾਈਵਾਨ ਟਾਪੂ ਹੈ। ਉਝ ਤਾਂ ਨਾਮ ਤੋਂ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚੀਨ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਨਾਮ ਹੈ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੀਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕਮਿਉਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਚੇ ਬਾਕੀ ਚੀਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਨਾਮ ਹੈ। ਇਹ ਚੀਨ ਦੇ ਅਸਲੀ ਭੂਭਾਗ ਦੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੁੱਝ ਟਾਪੂਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਚੀਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭੂਭਾਗ ਉੱਤੇ ਸਥਪਿਤ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰੀ ਨਾਂਅ ਜਨਵਾਦੀ ਲੋਕ-ਰਾਜ ਚੀਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਲਗਭਗ ਸੰਪੂਰਣ ਚੀਨ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਤਿੱਬਤ, ਪੂਰਵੀ ਤੁਰਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਆਂਤਰਿਕ ਮੰਗੋਲਿਆ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਾਈਵਾਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

1949 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤਾਇਵਾਨ ਚੀਨ ਤੋ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਚੀਨ ਹੁਣ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਇੱਕ ਭਾਗ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਾਇਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਐਲਾਨ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਚੀਨ ਨੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਚੀਨੀ ਤਾਈਪੇ ਨਾਮ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਾਇਵਾਨ ਲਈ ਪ੍ਰਿਉਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੀਨੀ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਲ ਮੁਕਾਬਲੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਇਤਆਦਿ ਵਿੱਚ ਤਾਇਵਾਨ ਲਈ ਪ੍ਰਿਉਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਚੀਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਤਾਇਵਾਨ ਨੂੰ ਚੀਨ ਦਾ ਹੀ ਅੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿਉਂਕਿ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਤਾਇਵਾਨ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਤਸਵੀਰਾਂ


File:2020 Taiwan Lantern Festival 1.jpg|2020 ਤਾਈਵਾਨ ਲੈਂਟਰਨ ਫੈਸਟੀਵਲ
File:2020 Taiwan Lantern Festival 15.jpg|2020 ਤਾਈਵਾਨ ਲੈਂਟਰਨ ਫੈਸਟੀਵਲ
File:2020 Taiwan Lantern Festival 19.jpg|2020 ਤਾਈਵਾਨ ਲੈਂਟਰਨ ਫੈਸਟੀਵਲ
File:2020 Taiwan Lantern Festival 22.jpg|2020 ਤਾਈਵਾਨ ਲੈਂਟਰਨ ਫੈਸਟੀਵਲ
File:2020 元宵社子弄土地公 4.jpg|ਚੀਨੀ (ਰਵਾਇਤੀ): ਯੁਆਨਐਕਸਿਆਓਸ਼ੀ ਨੋਂਗ ਦਿ ਗੋਂਗ
File:2020 元宵社子弄土地公3.jpg|ਚੀਨੀ (ਰਵਾਇਤੀ): ਯੁਆਨਐਕਸਿਆਓਸ਼ੀ ਨੋਂਗ ਦਿ ਗੋਂਗ
File:2020台灣燈會在台中 光之樹 近照.jpg|ਚੀਨੀ (ਰਵਾਇਤੀ): 2020 ਤਾਈਚੰਗ ਵਿਚ ਤਾਈਵਾਨ ਲੈਂਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ
File:Art of Taiwan historical building (wall).jpg|ਚੀਨੀ (ਤਾਈਵਾਨ): ਕਿਨਮੇਨ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਕੰਧ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ
File:Art of Taiwan historical building.jpg|ਚੀਨੀ (ਤਾਈਵਾਨ): ਕਿਨਮੇਨ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪੇਂਟਿੰਗ
File:Beautiful decorations on Taoist temple.jpg|ਮੰਦਰ ਸ਼ਿਲਿਨ, ਤਾਈਪੇ, ਤਾਈਵਾਨ ਵਿਖੇ ਹੈ।
File:Cuisine in Taipei 01.jpg|ਤਾਈਪੇ ਵਿਚ ਪਕਵਾਨ
File:Cuisine in Taiwan 1.jpg|ਤਾਈਵਾਨ ਵਿਚ ਪਕਵਾਨ
File:Eisa dance by Tokeshi Youth Association at Amis Music Festival 2016 IMF0862.jpg|ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਓਕਿਨਾਵਾ ਦੇ ਯੋਮਿਟਨ-ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਟੋਕੇਸ਼ੀ ਯੂਥ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੁਲਾਨ ਵਿਲੇਜ ਵਿੱਚ 2016 ਦੇ ਐਮਿਸ ਮਿਉਜ਼ਿਕ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਆਈਸਾ ਡਾਂਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਈਤੰਗ ਕਾਉਂਟੀ, ਤਾਈਵਾਨ
File:Jinshen 20801 01.jpg|ਚੀਨੀ: ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਕਸਟਮ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ


left|thumb| 300px| ਤਾਇਵਾਨ ਦਾਤਾਇਵਾਨ ਦਾ ਖੇਤਰ
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ

* ਤਾਇਵਾਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ ਕਿਉਂ? (ਵੇਦਪ੍ਰਤਾਪ ਵੈਦਿਕ)


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਈਵਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼
ਸਾਈਂ ਜ਼ਹੂਰ

ਸਾਈਂ ਜ਼ਹੂਰ ਜਾਂ ਸਾਈਂ ਜ਼ਹੂਰ ਅਹਿਮਦ (ਉਰਦੂ: سائیں ظہور‎, ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਜਨਮ:1937) ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਫ਼ੀ ਗਵਈਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਗਲੀਆਂ ,ਕਬਰਾਂ ਆਦਿ ਉੱਪਰ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਉਰਸਾਂ ਤੇ ਗਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ, ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮ ਫਰੀਦ ਜੀ ਵਰਗੇ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਗਾਉਣਾ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਉਦੇਸ਼ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2006 ਈ. ਵਿੱਚ “ਬੀ.ਬੀ.ਸੀ. ਵਾਇਸ ਆਫ ਦਾ ਈਅਰ ” ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਜੀਵਨ

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਾਹੀਵਾਲ ਖੇਤਰ ਦੇ ਓਕਾੜਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਜ਼ਹੂਰ ਇੱਕ ਪੇਂਡੂ ਕਿਸਾਨ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਬਾਲਕ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਨਿਆਣੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਫ਼ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਹੱਥ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰਗਾਹ ਦੇ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿੰਧ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੂਫ਼ੀ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਗਾਇਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਜ਼ਹੂਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ," ਉਹ ਉਚ ਸ਼ਰੀਫ (ਸੂਫੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿਧ) ਦੱਖਣੀ ਪੰਜਾਬ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਦਰਗਾਹ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੱਥ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।"

ਪਟਿਆਲਾ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਉਸਤਾਦ ਰੌਣਕ ਅਲੀ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਸਾਈਂ ਜ਼ਹੂਰ ਅਹਿਮਦ ਨੇ ਸੰਗੀਤਕ ਵਿੱਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਸਾਈਂ ਜੀ 21 ਅਗਸਤ 2022 ਨੂੰ ਚੱਲ ਵਸੇ।
﻿ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਣੇ

*ਤੂੰਬਾ (ਕੋਕ ਸਟੂਡਿਓ ਸੀਜ਼ਨ 2)
* ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੂ
* ਨੱਚਣਾ ਪੈਂਦਾ ਏ
* ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਇਆ
* ਇਕ ਅਲਫ਼ ਤੇਰੇ ਦਰਕਾਰ (ਕੋਕ ਸਟੂਡਿਓ ਸੀਜ਼ਨ 2)
* ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੂ (ਕੋਕ ਸਟੂਡਿਓ ਸੀਜ਼ਨ 6)
* ਰੱਬਾ ਹੋ (ਕੋਕ ਸਟੂਡਿਓ ਸੀਜ਼ਨ 6)
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਫ਼ੀ ਸੰਗੀਤ
ਅਮਿਤੋਜ

ਅਮਿਤੋਜ (ਮੁੱਢਲਾ ਨਾਂ – ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ; ਫੇਰ ਕੰਵਲ ਸ਼ਮੀਮ; ਫੇਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੰਵਲ ਸਰੀਨ, 3 ਜੂਨ 1947 - 28 ਅਗਸਤ 2005) ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ੀਲ ਕਵੀ ਸੀ।
ਜੀਵਨ ਵੇਰਵੇ

ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਚਰਨ ਦਾਸ ਅਤੇ ਜਾਨਕੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਸਪੂਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮੁਰੀਦਕੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਦਾ ਕਪੂਰਥਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ 1962 ਵਿੱਚ ਕਵੀ ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ ਨਾਲ਼ ਮੇਲ਼ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਜੀਵਨ ਬੀਮੇ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਈਵਨਿੰਗ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਨਵਾਂ ਜ਼ਮਾਨਾ ਵਿੱਚ ਡੇੜ੍ਹ ਸਾਲ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਐੱਮ ਏ ਅਤੇ ਪੀ ਐੱਚ ਡੀ ਕੀਤੀ। 1980ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਲੰਧਰ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕੱਚ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਾਹਿਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕੋ-ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਖ਼ਾਲੀ ਤਰਕਸ਼ (ਓਪੀਨੀਅਨ ਮੇਕਰਜ਼, ਲੁਧਿਆਣਾ, 1998) ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਤੇ ਛਪੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਜੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਮਿਤੋਜ ਪਾਤਰ ਨੇ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।

1971 ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁਕਤੀ ਸੰਗਰਾਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਮਿਤੋਜ ਨੇ ਢਾਕਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਵਜੋਂ ਰੋਸ਼ਨਆਰਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਂਕ ਵਲੋਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਯੂਐਨਆਈ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਲਾਹੀ ਗਈ ਗਈ ਸੀ।
ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਨਾਂ ਖਤ, ਬੁੱਢਾ ਬੌਲਦ, ਖ਼ਾਲੀ ਤਰਕਸ਼ ਅਤੇ ਗਰੀਟਿੰਗ ਕਾਰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਉਸ ਨੇ ਲਿਖੀਆਂ। ਬ੍ਰਤੋਲਤ ਬ੍ਰੈਖ਼ਤ ਦੇ ਨਾਟਕ ਕਾਕੇਸ਼ੀਅਨ ਚਾਕ ਸਰਕਲ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਰੂਪ ਪਰਾਈ ਕੁੱਖ ਅਮਿਤੋਜ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਸਦਕਾ ਬੜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਕਾਵਿ ਨਮੂਨਾ


ਕੰਧ ’ਤੇ ਟੰਗਿਆ ਖ਼ਾਲੀ ਤਰਕਸ਼ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਕੰਧ ’ਤੇ ਟੰਗਿਆ ਖ਼ਾਲੀ ਤਰਕਸ਼ ਕੀ ਕੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਪਹਿਲੀ ਕਾਨੀ ਮਾਂ ਨੇ ਭੰਨ੍ਹੀ ਘੋਲ਼ ਕੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੋਰੀ
ਦੂਜੀ ਕਾਨੀ ਬਣ ਗਈ ਬੁੱਢੇ ਬਾਪ ਲਈ ਡੰਗੋਰੀ

ਸੋਲ਼ਾਂ ਤੀਰ ਤੋੜੇ ਮਦਰੱਸੇ ਬਾਕੀ ਤੋੜੇ ਯਾਰਾਂ
ਸਾਹਿਬਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਇੱਕ ਨਾ ਆਇਆ ਮਿਰਜ਼ਾ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ

ਹਵਾਲੇ
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ

*"ਕੱਚ ਦੇ ਗਿਲਾਸ" ਕਵੀ :- ਅਮਿਤੋਜ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ :-ਅਰਸ਼ ਬਿੰਦੂ
*ਅਮਿਤੋਜ ਦੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005
ਸੈਮੂਅਲ ਬੈਕਟ

thumb|255px|upright|ਐਡਮੰਡ ਐੱਸ ਵਾਲਟਮੈਨ ਦੁਆਰਾ ਬੈਕਟ ਦਾ ਭੰਡ ਚਿੱਤਰ
ਸੈਮੂਅਲ ਬੈਕਟ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Samuel Beckett, 13 ਅਪ੍ਰੈਲ 1906 - 22 ਦਸੰਬਰ 1989) ਇੱਕ ਆਇਰਿਸ਼ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਰੰਗ ਮੰਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਕਵੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਬਾਲਗ ਜੀਵਨ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸਿਸੀ ਦੋਨੋਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਰਚਿਆ। ਬੈਕਟ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੇਮਸ ਜਾਇਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਖੀਰਲੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਅਨੇਕ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਪਹਿਲੇ ਉੱਤਰ-ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬੈਕਟ ਨੂੰ 1969 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਜੇਤੂ ਸਾਹਿਤਕਾਰ
ਡੋਰਿਸ ਲੈਸਿੰਗ

ਡੋਰਿਸ ਮੇ ਲੈਸਿੰਗ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Doris May Lessing; 22 ਅਕਤੂਬਰ 1919 – 17 ਨਵੰਬਰ 2013)) ਇੱਕ ਬਰਤਾਨਵੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਕਥਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 2007 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਦਸ਼ਕ ਲੰਬੇ ਰਚਨਾਕਾਲ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨਾਰੀ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜੋਬਨਕਾਲ ਉਸ ਦੀ ਲੇਖਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇ ਰਹੇ। 1901 ਤੋਂ ਅਰੰਭ ਇਸ ਇਨਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੇਸਿੰਗ 11ਵੀਂ ਨਾਰੀ ਰਚਨਾਕਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ 'ਦੀ ਗੋਲਡਨ ਨੋਟ ਬੁੱਕ', 'ਮੀਮੋਇਰਜ਼ ਆਫ਼ ਏ ਸਰਵਾਈਵਰ' ਅਤੇ 'ਦੀ ਸਿਮਰ ਬੀਫ਼ੋਰ ਦੀ ਡਾਰਕ' ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਨ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਡੋਰਿਸ ਨੇ ਹੰਗਰੀ ਉੱਤੇ ਰੂਸੀ ਹਮਲੇ ਕਾਰਨ ਪਾਰਟੀ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਆਰੰਭਿਕ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਡਿਕਨਸ,ਵਾਲਟਰ ਸਕਾਟ, ਸਟੀਵਨਸਨ, ਰੁਦਾਰਡ ਕਿਪਲਿੰਗ, ਡੀ ਐਚ ਲਾਰੰਸ, ਸਟੇਨਥਾਲ,ਲਿਓ ਟਾਲਸਟਾਏ, ਦੋਸਤੋਵਸਕੀ ਆਦਿ ਨੂੰ ਜੀ ਭ­ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਆਪਣੀ ਲੇਖਕੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀ ਸੁਣਾਈਆਂ ਪਰੀ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਡੋਰਿਸ ਨੇ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਪੰਗ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਸਿਮਰਤੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਰਮਨ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਰਹੀਆਂ।
ਜੀਵਨ

ਡੋਰਿਸ ਲੇਸਿੰਗ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੋਨੋਂ ਬ੍ਰਿਟਸ਼ ਸਨ। ਪਿਤਾ ਪਰਸ਼ੀਆ (ਹੁਣ ਇਰਾਨ) ਦੇ ਇੰਪੀਰਿਅਲ ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ ਕਲਰਕ ਅਤੇ ਮਾਂ ਇੱਕ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੇਰਮਾਨਸ਼ਾਹ, ਪਰਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1919 ਨੂੰ ਡੋਰਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1925 ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਬਸਤੀ ਰੋਡੇਸ਼ੀਆ (ਅੱਜ) ਜਿੰਬਾਬਵੇ ਵਿੱਚ ਮੁੰਤਕਿਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਏਕੜ ਬੁਸ਼ ਫਾਰਮ ਖਰੀਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਰੁੱਖੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨੋ ਸ਼ੌਕਤ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰੇ। ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਦੌਲਤਮੰਦ ਹੋਣਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਜਿਹਨਾਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਨ ਉਹ ਜਲਦ ਚਕਨਾਚੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਫਾਰਮ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਨਾ ਹੋਈ।
ਲੈਸਿੰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਚਪਨ ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖਦੀ ਛਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਘੱਟ ਅਤੇ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੀ ਜਿਆਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੈਲਿਸਬਰੀ (ਹੁਣ ਹਰਾਰੇ) ਦੇ ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ (ਸਿਰਫ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ) ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਲੈਸਿੰਗ ਦੀ ਵਿਧਿਵਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਉੱਚਾਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸਗੋਂ ਸਵੈ-ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦੀ ਰਹੀ। 15 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਆਇਆ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਹਦੀ ਮਾਲਕਣ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸਾਸ਼ਤਰ ਬਾਰੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵੱਲ ਪੈ ਗਈ। ਹੁਣੇ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਏ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ - "ਦੁਖੀ ਬਚਪਨ ਫਿਕਸ਼ਨ ਦਾ ਜਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਆਨੇ ਠੀਕ ਹੈ। 19 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 1937 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੈਲਿਸਬਰੀ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਟੈਲੀਫੋਨ ਆਪਰੇਟਰ ਲੱਗ ਗਈ। ਇੱਥੇ 1939 ਵਿੱਚ ਫਰੈਂਕ ਵਿਜਡਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ। ਪਰ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਚਾਰ ਸਾਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਅਤੇ 1943 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਨੁਕ੍ਰਮ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਜੇਤੂ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਜੇਤੂ ਸਾਹਿਤਕਾਰ