JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Stars

Die Stars is 'n Kanadese indiepop-musiekgroep wat oorspronklik deur die sanger Torquil Campbell en die klawerbordspeler Chris Seligman in Toronto (Ontario, Kanada) gestig is. Die groep het hulle later in New York Stad en uiteindelik in Montreal gevestig.
Genre

Die Stars se musiek is as beautiful, eloquent indie pop beskryf wat deur 'n oorvloedige instrumentasie, ratse produksie en afmeng, verhalende lirieke en sagte, maar genuanseerde sang gekenmerk word. Die groep se musiekstyl het vanuit elektroniese popmusiek soos op die snit Nightsongs (wat op die etiket Le Grand Magistery vrygestel is) tot 'n meer rockgebaseerde instrumentasie op hulle laaste twee langspelers ontwikkel en weerspieël die invloed van die sanger en kitaarspeler Amy Millan en die basspeler Evan Cranley (wat voor die opname van die album Heart [Paper Bag Records] by die groep aangesluit het) en die tromspeler Pat McGee wat sedert die langspeler Set Yourself on Fire 'n lid van die Stars is.
Loopbaan

Die Stars se eerste kommersiële sukses was die langspeler Set Yourself on Fire en die enkelsnit Ageless Beauty wat albei in 2004 vrygestel is.

Cranley en Campbell is daarnaas ook lede van die bekende indie-groep Broken Social Scene, wie se albums net soos dié van die Stars deur die onafhanklike Kanadese platemaatskappy Arts & Crafts in Toronto (Ontario) uitgegee word. Campbell is ook 'n akteur en het in televisieprogramme soos Sex and the City en Law & Order opgetree. Millan het in 2006 haar solo-album Honey From the Tombs vrygestel.

Verskeie liedjies van die Stars soos The Vanishing, Your Ex-Lover Is Dead en The Big Fight is vir aflewerings van bekende televisieprogramme soos Fox Network se The O.C. en CTV se Degrassi: The Next Generation gebruik. Die enkelsnit Ageless Beauty is daarnaas vir die promosie van VH1 se televisieprogram So NoTORIous ingespan.
Diskografie

;Langspelers
* Nightsongs (2001)
* Heart (2003)
* Set Yourself on Fire (2004)
* In Our Bedroom After the War (2007)
* Do You Trust Your Friends? (Remix-album) (2007)
* The Five Ghosts (22 Junie 2010)
* The North (4 September 2012)
* No One Is Lost (14 Oktober 2014)
* There Is No Love in Fluorescent Light (13 Oktober 2017)

;EPs
* A Lot of Little Lies for the Sake of One Big Truth (2001)
* The Comeback EP (2001)
* Dead Child Stars (2003)
* Sad Robots (2008)
* The Séance (2010)
* Lost & Found (2015)
Verwysings

Kategorie:Kanadese musiekgroepe
0 (jaar)

Die jaar 0 word nie in die Gregoriaanse kalender of sy voorganger, die Juliaanse kalender, gebruik nie. Dit is egter vir die kalender ISO 8601:2004 en vir astronomiese jaarnommering gedefinieer, waar dit ooreenstem met die Gregoriaanse jaar 1 v.C. Die jaar daarvoor word -1 genoem, wat ooreenstem met die Gregoriaanse jaar 2 v.C. Positiewe jare stem ooreen met Gregoriaanse jare ná Christus; die jaar 1 dui dus op 1 n.C.

Die jaar 0 kom ook in Boeddhistiese en Hindoekalenders voor.
Astronomiese jaartelling

In sterrekunde is dit algemeen om vir die jaar 1 n.C. en later die Anno Domini-telling te gebruik, wat dieselfde as die Algemene Jaartelling (AJ) is. Maar die onderbreking tussen 1 n.C. en 1 v.C. maak dit moeilik om antieke en moderne datums te vergelyk. Die nommer 0 word dus toegeken aan die jaar voor 1 n.C., -1 aan die jaar daarvoor, ensovoorts.

Die letters "n.C.", "v.C.", "AJ" of "VHJ" (voor die Huidige Jaartelling) word weggelaat. Die jaar 1 v.C. in die historiese jaartelling is dus gelyk aan 0 in die astronomiese telling, 2 v.C. is gelyk aan -1, ensovoorts. Positiewe jare stem ooreen met die datums ná Christus en word soms voorafgegaan deur die plusteken (+). Dié manier van jare aandui is in 1740 deur die sterrekundige Jacques Cassini in omloop gebring.
ISO 8601

ISO 8601:2004 (en voorheen ISO 8601:2000, maar nie ISO 8601:1988 nie) gebruik die astronomiese jaartelling in sy dataverwysingstelsels. Die "basiese" formaat vir die jaar 0 is 0000, wat ooreenstem met die historiese jaar 1 v.C. Verskeie "uitgebreide" formate is moontlik: -0000 en +0000, sowel as weergawes met vyf of ses syfers. Vroeëre jare is negatiewe jare met vier, vyf of ses syfers, wat ’n waarde het van een minder as die ooreenstemmende jaar v.C. Dus is 0001 = 2 v.C.
Suid-Asiatiese kalenders

Alle eras wat vir Boeddhistiese en Hindoekalenders gebruik word, begin met die jaar 0. Al hierdie kalenders gebruik verstreke of volledige jare, terwyl die meeste kalenders lopende jare gebruik. ’n Volledige jaar het nog nie verstryk vir enige datum in die aanvanklike jaar van die era nie en die nommer 1 kan dus nie gebruik word nie. Die eerste jaar van die era word dus as 0 aangedui om te wys die era is minder as ’n jaar oud. Dit stem ooreen met die gebruik om mense se ouderdom aan te dui – kinders word nie 1 voordat die eerste jaar sedert hulle geboorte verstryk het nie (met die verskil dat hulle ouderdom in maande aangedui word, soos 6 maande, en nie met 0 nie). Dieselfde beginsel geld vir tyd op ’n 24-uur-horlosie: tydens die eerste uur van die dag word die tyd wat verstreke is, aangedui as 0 uur n minute.
Verwysings
Skakels

Kategorie:1ste eeu v.C.
Kategorie:Datum
Kategorie:Chronologie
Kategorie:Jare
Pous Gelasius I

Gelasius I was die 49ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Gelasius I word gesien as die derde pous wat van Afrika afkomstig is. Hy is in Kabylie gebore. Op 1 Maart 492 volg hy Pous Felix III op en regeer tot sy dood op 19 November 496. Hy word opgevolg deur Pous Anastasius II. Die naam ‘Gelasius’ beteken 'die vrolike' in Grieks.
Pontifikaat

Die pontifikaat van Gelasius word gesien as 'n voortsetting van die bewind van Pous Felix III. Veral die stryd met die monofisiete duur voort. Gelasius skryf 'n boek "De duabus in Christo naturis" (oor die dualiteit van die natuur van Christus). In 'n brief aan keiser Anastasius I van die Oos-Romeinse Ryk stel hy die duidelik dat die kerklike gesag wat van God kom, hoër is as die wêreldlike gesag van die keiser. Hierdie stelling sal later bekend staan as die "Twee-magte-leer".

Tydens Gelasius se pontifiaat word die kanon van die Bybel vasgestel tydens 'n sinode in Rome in 494. Hierdie stelling word bevraagteken en die sinode het dalk nooit plaasgevind nie. Gelasius het baie geskrywe, daar het 42 briewe, 49 fragmente van briewe en 6 traktaatjies van hom bewaar gebly.
Verering

Pous Gelasius I word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 21 November, die dag van sy begrafnis.
Verwysings

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press.
Eksterne skakels

*
* Ekumeniese Heiligesleksikon
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse Wikipedia's.
Opvolging

|}


Kategorie:Pouse
Kategorie:Heiliges in die Christendom
Kategorie:Geboortes in 410
Kategorie:Sterftes in 496
Pous Anastasius II

Anastasius II was die 50ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Anastasius II was 'n Romein, die seun van 'n ouderling met die naam Petrus. Op 24 November 496 volg hy Pous Gelasius I op en regeer tot sy dood op 19 November 498. Hy word opgevolg deur Pous Simmachus. Hy het probeer om die Akakiaanse Skisma te beëindig, maar het misluk. Die naam ‘Anastasius’ beteken “die heropgestane”.
Pontifikaat

Pous Anastasius II het die swaar taak gehad om die kerkskeuring van Acacius van Konstantinopel op te los. Die skeuring het ontstaan deurdat Acacius en Pous Felix III 'n fundamenteel meningsverskil gehad het oor die monofisiete. Die pous was versoenend ten opsigte van die monofisiete en het hom die gramskap van die skrywer van die Liber Pontificalis op die hals gehaal. Dante het die pous in sy boek La Divina Comedia in die hel geplaas.
Verering

Pous Anastasius II is nie heilig verklaar nie. Pous Anastasius II is een van twee pouse uit die eerste vyfhonderd jaar in die kerk se geskiedenis wat nie heilig verklaar is nie, die ander is Pous Liberius.
Verwysings

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
Eksterne skakels

*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Anastasius II
Pritzker-prys

Die Pritzker-prys vir argitektuur (Engels: Pritzker Architecture Prize) is die mees prestigieuse toekenning op die gebied van argitektuur en word deur die Amerikaanse Hyatt-stigting jaarliks aan 'n lewende argitek (of meerdere argitekte) toegeken wat met sy werk 'n beduidende bydrae tot die argitektoniese kuns en die menslike kultuur gelewer het.

Die prys is in 1979 deur Jay A. Pritzker (1922–1999), die stigter van die Hyatt-hotelgroep, en sy vrou Cindy in die lewe geroep en is ná sy afsterwe deur die Hyatt-stigting toegeken. Die toekenning geniet in die argitektuur dieselfde internasionale erkenning soos die Nobelprys op die gebied van die letterkunde, ekonomie en natuurwetenskappe en vestig die publiek se aandag op argitektuur as 'n belangrike kunsvorm wat 'n groot invloed op die maatskappy uitoefen.

Naas 'n argitek se bydrae tot die internasionale boukuns word ook die vernuwende gehalte en finesse van sy argitektoniese gedagte by die uitvoering van sy werk as 'n kriterium vir die prystoekenning in ag geneem. Daarnaas speel ook die manier waarop moderne boutegnologie by die werk ingespan is 'n belangrike rol.

Die wenner ontvang 'n prysgeld van VSA-$ 100 000 en 'n bronsmedalje, maar trek veral voordeel uit die internasionale erkenning as 'n meester-argitek en die belangstelling van bouontwikkelaars in sy vaardighede wat uit die prystoekenning voortspruit.
Wenners van die Pritzker-prys vir argitektuur 1979–2025
Verwysings
Bronnelys

* Abbate, Jay en Thomsett, Michael C.: Celebrating the Art of Architecture. 25 Years of Pritzker Prize Winning Architects. Columbia, MD: Marketplace Books 2004
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van die Pritzker-prys
*


Kategorie:Argitektuur
Kategorie:Toekennings
Derbent

Derbent (Russies: Дербе́нт) is 'n stad in die deelrepubliek Dagestan in die Russiese Federasie. Dit het 'n bevolking van 120 470 (2014). Die stad is in 438 gestig deur die Sassaniede, 'n Persiese dinastie. Dit maak dit die oudste stad op die grondgebied van Rusland.

Derbent was lank deel van wat nou Iran (Persië) is. In 1805 is dit deur die Russe verower van die Iranse Kadjare-dinastie tydens die Eerste Russies-Iranse oorlog.

Derbent is bekend vir sy Middeleeuse verdedigingswerke wat sedert 2003 op die Wêrelderfenisgebiedslys van Unesco is.

Die stad word beskou as een van die mees multikultureles van Dagestan. Daar is Russies-Ortodokse kerke, Armeens-Apostoliese kerke, Georgies-Ortodokse kerke, sinagoges (van die Bergjode/Tatte) en Soennitiese en Sjiïtiese moskees.
Eksterne skakels

* UNESCO-webblad


Kategorie:Nedersettings in Rusland
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in Rusland
Pous Simmachus

Simmachus was die 51ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie

Pous Simmachus is op Sardinië gebore die seun van Fortunatus, omtrent in 450. Op 22 November 498 volg hy Pous Anastasius II op, maar die Bisantynse kerk verkies Teenpous Laurentius. Laurentius is gesteun deur Anastasius I en Simmachus deur die Gotiese koning Theodorik die Grote. Hy regeer tot sy dood op 19 Julie 514 en word begrawe in die Sint Pieterskerk. Hy word opgevolg deur Pous Hormisdas. Die naam ‘Simmachus’ beteken 'bondgenoot' in ou Grieks.
Pontifikaat

In 501 word Simmachus deur senator Festus beskuldig van onder andere buite-egtelike seks. 'n Sinode wat deur Theodorik bymekaar gebring is op 23 Oktober 502, ontneem Simmachus van al sy funksies, maar bepaal dat die pous nie veroordeel kan word nie. Dit lei tot kerkskeuring en Theodorik installeer Teenpous Laurentius in die Lateraanse paleis. Die skeuring duur vier jaar, totdat Theodorik sy steun aan Laurentius onttrek omdat Laurentius te veel pro-Bisantyns opgetree het.

Tydens sy pontifikaat steun Simmachus die Afrikaanse biskoppe in hulle stryd teen die Ariaanse Vandale. Ook die Noord-Italiaanse provinsies word deur hom beskerm teen aanvalle van barbare uit die noorde.

Simmachus het probeer om die datum vir Paasfees vas te stel op 25 Maart, maar dit het nie gewerk nie.
Verering

Simmachus word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 19 Julie.
Verwysings

* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
Eksterne skakels

*
*
Nota

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Opvolging

|}


Simmachus
Simmachus
MP3

MP3 (MPEG-1-oudiolaag 3; Engels: MPEG-1 Audio Layer 3) is 'n lêerformat vir die verliesvrye kompressie van oudiodata. MP3 gebruik die beginsel dat slegs die gedeelte opgeneem en gestoor word wat die menslike oor kan hoor. Daardeur word 'n datakompressie moontlik wat die oudiogehalte min of glad nie beïnvloed nie. Die formaat is 'n indirekte voorganger van AAC (Advanced Audio Coding) of Vorbis, wat 'n beter gehalte en funksionaliteit lewer.
Bergingspoed

In vergelyking met die data wat op 'n oudio-CD gestoor is, gebruik 'n lêer wat in MP3 geënkodeer is sowat 10% van die stoorplek. Dit geld vir gehalte wat 'n bergingspoed (sampling rate) van 128 kilobis per sekonde (kbps) bied.
Wenke

Die opneem van jou eie musiek- en spraaklêers in MP3/mp3PRO is vandag redelik maklik.
Gehalte

Die gehalte is direk afhanklik van die bergingspoed, die bisse per sekonde wat gestoor word. Hoe meer inligting per sekonde gestoor word, hoe beter is die reproduksie van die klank. Jy kan 'n reeks opnames met wisselende bergingspoed maak en die gehalte daarvan vergelyk voor jy begin om opnames op 'n groot skaal te maak.
Praktiese reël vir MP3-opnames

Die algemeenste standaard vir die MP3-formaat wat tans vir musiekopnames gebruik word, is 128 kbps. Dit bied die beste verhouding tussen gehalte en stoorplek en is goed om opnames van 'n oudio-CD of ander bronne te maak. Dit sal sowat 10% van die stoorplek van 'n CD-opname van dieselfde lengte gebruik. Vir beter gehalte kan 192 en 256 kbps gebruik word. Meer as dit is moontlik, maar eintlik 'n mors van stoorplek omdat die gehalteverskille skaars waargeneem sal kan word.

As jy 'n CD-speler het in jou motor, waar die geraas in elke geval redelik hoog is, sal dit dalk goed wees om 'n laer gehalte en 'n langer speeltyd te oorweeg. Hiervoor sal oudiomateriaal van laer as 128 kbps (dalk selfs 56 kbps, 64 kbps of 96 kbps) opgeneem kan word om die speeltyd amper te verdubbel (met 64 kbps).

Vir spraakopnames is dit moontlik om so laag as 56 kbps te kies om 'n langer speeltyd te kry en die stoorplek effektief te benut.

Indien jy beoog om 'n CD-speler vir die huis aan te skaf, koop verkieslik een wat ook MP3's kan terugspeel of kies 'n DVD-speler. Die meeste DVD-spelers vandag ondersteun al verskeie formate, soos MP3 en ander.
Verwysings
Eksterne skakels

* Fraunhofer IIS
* The Story of MP3 — Hoe MP3 uitgevind is deur die Fraunhofer IIS (Instutuut vir geïntergreerde skakelkringe)
* Lys van relevante patente

* Thomson Licensing FAQ Thomson Lisensieëring (Vrae & Antworde)


Kategorie:Klanktegnologie
MPEG-2 Oudio Laag 3

MPEG-2 Oudio Laag 3 (mp3PRO)

MPEG-2 Oudio Laag 3 (mp3PRO), (engels: MPEG-2 Audio Layer 3) is die nuwe formaat, wat 'n konsekwente verdere ontwikkeling meegebring het en omtrent 50% dataspasie benodig vir dieselfde kwaliteit gehalte en terugkompatiebel is. Dit beteken dat mp3PRO lêers sonder probleme deur ouer produkte wat slegs die gewone (oorspronklike) MP3-formaat ondersteun teruggespeel kan word.

Indien 'n mp3PRO-lêer ook deur 'n mp3PRO afspeler teruggespeel word, sal dit die volle spektrum klank bied wat heelwat beter is as die MP3-standaard. Dit is ook 'n stroomformaat (streaming format).
Gratis sagteware

Thomson mp3PRO Opnemer/Speler mp3PRO-sone

Thomson mp3PRO Opnemer/Speler
Eksterne Internet skakels

* Offisiële mp3PRO-Webwerf met produkinligting
* Freeware-mp3PRO-Player (V1.4.0) (insl. omsitter (converter) WAV-formaat 64-kbps-mp3PRO) en ook mp3PRO-Plugin vir WinAMP en XMMS
* Coding Technologies Kodering tegnologie

Kategorie:Klanktegnologie
Lukrake intrede

Lukrake intrede is een van die tegnieke van laterale denke soos deur Edward de Bono bedink is. Voorwerpe of 'n woord uit 'n woordeboek word lukraak gekies en dan in verband gebring met die onderwerp waaroor gedink word.

'n Voorbeeld daarvan is wanneer daar gedink word aan maniere om Wikipedia te verbeter. 'n Mens neem byvoorbeeld lukraak enige voorwerp in die kantoor, gestel die faksmasjien. Daar word dan na die eienskappe daarvan gekyk:

*'n Faksmasjien versend beelde oor die telefoonlyn na papier.
*Faksmasjiene word al hoe skaarser in kantore.
*Mense stuur fakse direk na bekende nommers.

Die eienskappe kan dan byvoorbeeld denke stimuleer oor hoe wiki-artikels in e-pos of ander webwerwe ingesluit kan word soos in die geval met youtube se video's.


Kategorie:Kreatiewe denke
Beweging (laterale denke)

Beweging in terme van laterale denktegnieke kan gedefinieer word as 'n wegbeweeg van die normale logiese denkpatrone wat dikwels die skep van nuwe idees of begrippe verhinder. Die beweging word vermag deur van spesifieke tegnieke gebruik te maak wat daarop gemik is om 'n nuwe denkpatroon aan die gang te sit. 'n Mens kan byvoorbeeld 'n tegniek soos provokasie (laterale denke) gebruik om 'n gedagte te skep wat die normale denkpatroon "uitdaag". 'n Mens kan byvoorbeeld sê: "Huise moet nie dakke hê nie". 'n Mens kan dan dalk met nuwe idees rondom die ontwerp van dakke vorendag kom (soos byvoorbeeld dakke van glas ens.). Edward de Bono kritiseer die dinkskrumtegniek in soverre dit fokus op die uitstel van oordeel, maar nie stelselmatige, doelbewuste metodes verskaf om "beweging" teweeg te bring nie.

Kategorie:Kreatiewe denke
Uitdaging (laterale denke)

Uitdaging is 'n tegniek in laterale denke wat gebruik word om beweging te bewerkstellig deur die aspek van 'n begrip/probleem wat gewoonlik as 'n vanselfsprekende/gegewe element van 'n onderwerp aanvaar word "uit te daag". 'n Mens kan byvoorbeeld na 'n maatskappy se bestuurstelsel kyk en dan kyk na wat tipies as vanselfsprekend aanvaar word. Daar word byvoorbeeld gewoonlik aanvaar dat daar 'n bestuurder moet wees. 'n Mens kan dan 'n uitdaging daarstel deur te sê: "Dié onderneming gaan geen bestuurders hê nie". Die uitdaging word dan ernstig oorweeg met die doel om beweging te bewerkstellig in terme van die gevestigde denkpatrone al is die eindresultaat van die nuwe denke nie noodwendig 'n bestuurstelsel waarin daar geen bestuurders is nie.

Kategorie:Kreatiewe denke
Konsepwaaier

'n Konsepwaaier is een van die tegnieke in laterale denke soos deur Edward de Bono bedink. Die tegniek behels die neerskryf van die uitdaging of probleem wat opgelos moet word in 'n sirkel of spilpunt en die neerskryf van moontlike konsepte wat kan help om die probleem op te los op radiale lyne wat vanaf die spilpunt af geteken word soos die lemme van 'n waaier. Die idee is om 'n mens te dwing om meer as een konsep in oorweging te bring tot die oplos van 'n probleem.
Eksterne skakels

Artikel wat in besonderhede verduidelik hoe om die tegniek te gebruik.

Kategorie:Sielkunde
Konsepdriehoek

'n Konsepdriehoek is 'n tegniek in laterale denke soos deur Edward de Bono bedink. Die tegniek behels die neeskryf van 'n probleem en 'n idee om daardie probleem op te los. Daar word dan gekyk na die voorgestelde oplossing en die konsep daaragter word geïdentifiseer en neergeskryf sodat die probleem, idee en konsep 'n driehoek vorm. Daar word dan gekyk na die konsep en ander moontlike idees wat ook van dieselfde konsep gebruik maak.

'n Voorbeeld daarvan kan 'n probleem wees oor hoe om water uit 'n glas te kry, een oplossing kan wees om klippe daarin te gooi sodat die water oorloop. Die konsep is "verplasing". Daar kan dan nou gekyk word na ander maniere om verplasing te bewerkstellig.
Eksterne skakels

*'n Dokument wat onder andere die gebruik van konsepdriehoeke bespreek.

Kategorie:Sielkunde
Anachoreet

duimnael|250px|Die sel van 'n anachoreet in die Engelse dorp Skipton

'n Anachoreet (afgelei van Grieks ἀναχωρέω, anachōreō "terugtrek") was 'n verteenwoordiger van een van die vroegste vorme van die Christelike kloosterlewe. Sy roeping was vergelykbaar met dié van 'n hermiet (kluisenaar). In die Rooms-Katolieke Kerk word die anachoretedom sedert die Tweede Vatikaanse Konsilie as een van die erkende vorme van 'n gewyde lewe (Latyns vita consecrata) gereël.

In teenstelling met die sogenaamde koinobiete, wat in kloosterlike gemeenskappe geleef het, het anachorete 'n eensame en teruggetrokke lewe gevoer. Hulle het die nabyheid van God in afgeleë gebiede soos woestyne, gebergtes of digte bosse, soms ook op eensame eilande langs die kus, gesoek waar hulle in klein hutte of grotte gebly het om hier op die betekenis van hulle geloof te besin. Sommige anachorete het die voorkeur aan 'n nomadiese leefwyse gegee.

Antonius die Grote (omtrent 251-356), wat ook die Kluisenaar genoem word, word as die stigter van die Christelike anachorete-beweging beskou wat oorspronklik veral in Egipte en Sirië uitgebrei het. Die anachorete se gemeenskappe, wat onder die invloed van die eremietevolgeling Pachomius uit Bo-Egipte en biskop Basileios die Grote uit Caesarea sedert die 4de eeu in die oostelike Klein-Asië ontstaan het, was losse groepe van eremiete wat min of meer geskei van mekaar geleef het. In die 4de tot 6de eeu was die Thebaïese Woestyn een van die sentrums van die anachorete-beweging.

In die Middeleeuse Europa, veral in Engeland, is soms selle by kerke aangebou. Die selle se toegange is toegemessel, en die anachorete, wat hier gebly het, het slegs oor 'n klein vensteropening in die kerk se muur beskik waardeur hulle na die Heilige Mis kon luister en die Heilige Kommunie kon ontvang. 'n Tweede klein vensteropening aan straatkant is gebruik om hulle van lewensmiddele te voorsien.
Verwysings
Bronne

* Lexikon der Weltgeschichte. Wiesbaden: F. Englisch Verlag 1977
Eksterne skakels

* Die Kanoniese Reg van die Rooms-Katolieke Kerk (1983), can. 603
* Tekste van die Woestynvaders (in Duits vertaal)

Kategorie:Christendom