JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ

]]


ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਸੰਖੇਪ ਏ.ਐੱਮ.ਯੂ.) ਅਲੀਗੜ੍ਹ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਕੇਂਦਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਰ ਸਈਅਦ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ 1875 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦਨ ਐਂਗਲੋ-ਓਰੀਐਂਟਲ ਕਾਲਜ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੁਹੰਮਦਨ ਐਂਗਲੋ-ਓਰੀਐਂਟਲ ਕਾਲਜ 1920 ਵਿੱਚ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਐਕਟ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਏਐਮਯੂ ਮਲੱਪਪੁਰਮ ਕੈਂਪਸ (ਕੇਰਲਾ), ਏਐਮਯੂ ਮੁਰਸ਼ਿਦਾਬਾਦ ਕੇਂਦਰ (ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ), ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਨਗੰਜ ਕੇਂਦਰ (ਬਿਹਾਰ) ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਆਫ-ਕੈਂਪਸ ਕੇਂਦਰ ਹਨ।

ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਰਸਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਅਨੁਸੂਚੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

*
*AMU Controller of Exam for admission


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਲਹਿਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ
ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਅਲੀ

ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਅਲੀ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ) ਦੀ ਆਗੂ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਬ ਹਿੰਦ ਜਮਹੂਰੀ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।
ਪਰਵਾਰ

ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਅਲੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸਹਿਗਲ ਅਤੇ ਕੈਪਟਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਹਿਗਲ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹਿੰਦ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਵੇਲ੍ਹਾਮ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਮੁਜ਼ਫ਼ਰ ਅਲੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਾਦ ਅਲੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਸਾਥੀਆ, ਬੰਟੀ ਔਰ ਬਬਲੀ ਅਤੇ ਝੂਮ ਬਰਾਬਰ ਝੂਮ ਵਰਗੀਆਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਅਲੀ ਨਾਸਤਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਹੈ।
ਰਾਜਨੀਤਕ ਕੈਰੀਅਰ

ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਨਿਸਟ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਡੈਮੋਕਰੈਟਿਕ ਵਿਮੈਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਨੇਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਸਤੀ ਸੀ ਅਤੇ 1991 ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ) ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ
ਉਮਰਾਓ ਜਾਨ (1981 ਫਿਲਮ)

ਉਮਰਾਓ ਜਾਨ 1981 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਮਿਰਜ਼ਾ ਹਾਦੀ ਰੁਸਵਾ (1857 ਤੋਂ 1931) ਦੇ ਨਾਵਲ ਉਮਰਾਓ ਜਾਨ ‘ਅਦਾ’ ਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਅੱਜ ਵੀ ਵਿਵਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਮਰਾਓ ਜਾਨ ਕੋਈ ਵਾਸਤਵਿਕ ਪਾਤਰ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਹਾਦੀ ਰੁਸਵਾ ਦੀ ਕਲਪਨਾ।
ਸੰਖੇਪ

1840 ਅਮੀਰਨ (ਸੀਮਾ ਸਾਥਿਊ) ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਫ਼ੈਜ਼ਾਬਾਦ, ਅਵਧ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ, ਦਿਲਾਵਰ ਖਾਨ (ਸਤੀਸ਼ ਸ਼ਾਹ) ਉਧਾਲ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਖਨਊ ਵਿੱਚ ਮੈਡਮ ਖਾਨੁਮ ਜਾਨ (ਸ਼ੌਕਤ ਕੈਫ਼ੀ) ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਤਵਾਇਫ਼ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੁਖ ਕਲਾਕਾਰ

* ਰੇਖਾ - ਅਮੀਰਨ
* ਫ਼ਾਰੂਖ਼ ਸ਼ੇਖ਼ - ਨਵਾਬ ਸੁਲਤਾਨ
* ਨਸੀਰੁੱਦੀਨ ਸ਼ਾਹ - ਗੌਹਰ ਮਿਰਜਾ
* ਰਾਜ ਬੱਬਰ - ਫ਼ੈਜ ਅਲੀ
* ਪ੍ਰੇਮਾ ਨਾਰਾਇਣ - ਬਿਸਮਿੱਲਾ
* ਅਕਬਰ ਰਸ਼ੀਦ
* ਗਜਾਨਨ ਜਾਗੀਰਦਾਰ - ਮੌਲਵੀ
* ਦੀਨਾ ਪਾਠਕ - ਹੁਸੈਨੀ
* ਰੀਤਾ ਰਾਨੀ ਕੌਲ
* ਸ਼ਾਹੀਨ ਸੁਲਤਾਨ
* ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਣ - ਖਾਨ ਸਾਹਬ
* ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼੍ਰਾ
* ਮੁਕਰੀ - ਪਰਨਨ ਅਜੀਜ
* ਯੁਨੁਸ ਪਰਵੇਜ਼
* ਸਤੀਸ਼ ਸ਼ਾਹ - ਦਰੋਗਾ ਦਿਲਾਵਰ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ

ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ (14 ਮਈ 1877 - 3 ਜੁਲਾਈ 1965) ਦਾ ਜਨਮ ਪਿੰਡ ਬਲੇਵਾਲੀ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿਖੇ ਮਾਤਾ ਰਾਮ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਰੁਲੀਆ ਸਿੰਘ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਂਅ ਨਿਰੰਜਨ ਸਿੰਘ ਮਹਿਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ, ਰਾਜਯੋਗੀ ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਮਸਤੂਆਣਾ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ।
ਵਿਦਿਆ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ. ਏ. ਅਤੇ ਐਲ. ਐਲ. ਬੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਏ. ਐਮ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਅਤੇ ਬਨਾਰਸ ਹਿੰਦੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟੀਚਰ ਟਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ 'ਚ ਬਤੌਰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ

ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ, ਯੂ. ਐਸ. ਏ. ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ 'ਚ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਅਤੁੱਟ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਉਪਰੰਤ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਮਸਤੂਆਣਾ, ਗੁਜਰਾਂਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਨਾਰਸ ਦੇ ਕਾਲਜਾਂ 'ਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਨਫਰੰਸ 'ਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ, ਮਲਾਇਆ, ਸਿੰਘਾਪੁਰ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ 'ਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਲਗੀਧਰ ਟਰੱਸਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ

ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਨਿਆਵੀ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਕਲਗੀਧਰ ਟਰੱਸਟ ਬੜੂ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਕਾਲ ਅਕੈਡਮੀ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਬੜੂ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਚਨ ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਸਿੰਚਿਆ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬੜੂ ਸਾਹਿਬ (ਹਿ: ਪ੍ਰ:), ਗੁ: ਨਾਨਕਸਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਚੀਮਾ ਸਾਹਿਬ ਆਦਿ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੀਵਨ-ਕਥਾ ਲਿਖੀ।
ਦਿਹਾਂਤ

ਓਹਨਾਂ ਦਾ 3 ਜੁਲਾਈ,1965 ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਨਾਨਕਸਰ ਸਾਹਿਬ ਚੀਮਾ ਵਿਖੇ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵਾਲੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ 1, 2 ਅਤੇ 3 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਘਰ ਅਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਰਸੀ ਦਿਹਾੜਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਦੇਖੋ

* The Kalgidhar Society (Baru Sahib) Website
* Eternal University Website
* Akal Academy website
* Eternal University Blog
* JIVO OIL Website
* Akal Infosys Website
* Eternal Voice Website

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਤ ਮਤ
ਆਰਥਰ ਰਿੰਬੋ

ਯਾਂ ਨਿਕੋਲਾ ਆਰਥਰ ਰਿੰਬੋ (ਫਰਾਂਸੀਸੀ:Jean Nicolas Arthur Rimbaud, 20 ਅਕਤੂਬਰ 1854 – 10 ਨਵੰਬਰ 1891) ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਡੈਕਾਡੈਂਟ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸਨੇ 20 ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਰਿੰਬੋ ਇੱਕ ਲਿਬਰਟੀਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਚੈਨ ਰੂਹ ਹੋਣ ਨਾਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣਾ 37ਵਾਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਰਚਨਾਵਾਂ

* ਪੋਏਸੀਏ
*ਲ ਬਾਤੋ ਈਵਰ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕਵੀ
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ

ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ 1088 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ]]
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਦਿਆਲਾ (ਲਾਤੀਨੀ: "universitas", "ਸਮੁੱਚ") ਉਹ ਸੰਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ; ਪਰੀਖਿਆ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਸੰਬੰਧੀ ਉਪਾਧੀਆਂ ਆਦਿ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋਣ।


ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਨੇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਕੂਲ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਏਥਨਸ ਦਾ ਦਾਰਸ਼ਨਕ ਸਕੂਲ, ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਰੀਤੀਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਕੂਲ ਜੋ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸਨ। ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਰਿਹਾ। ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਦਿਆਲਿਆਂ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ, ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਸਕੂਲ ਧਰਮਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਨ 1198 ਅਤੇ 1215 ਈਸਵੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮਵਿਗਿਆਨ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਚਿਕਿਤਸਾ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲਕੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚਲਾਈ। 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਦੇ ਲੱਗਪਗ ਬੋਲੋਨਾ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੰਨ 1250 ਈ ਦੇ ਲੱਗਪਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਵੇਂ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਕਾਲਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਬਜਾਏ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਸਾਮਾਜਕ ਜਰੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਮਿਰਾਤ-ਉਲ-ਉਰੂਸ

ਮਿਰਾਤ ਉਲ - ਉਰੂਸ (Urdu: مراۃ العروس, ਭਾਵ ਦੁਲਹਨ ਦਾ ਦਰਪਣ) ਨਜੀਰ ਅਹਿਮਦ ਦੇਹਲਵੀ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ 1869 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਵਲ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁੱਝ ਤੱਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਕੇ ਹਿੰਦੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਦੀਪ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ ਗਏ। ਛਪਣ ਦੇ 20 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੀ 1 ਲੱਖ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਡਰਾਮੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਮਿਰਾਤ-ਉਲ-ਉਰੂਸ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸਹੂਰ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲ
ਗੰਗਾ ਜਮਨੀ ਤਹਿਜ਼ੀਬ

ਗੰਗਾ ਜਮਨੀ ਕਲਚਰ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਜਮਨੀ ਤਹਿਜ਼ੀਬ (ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ: गंगा जमुनी तहज़ीब, گنگا جمنی تهزیب,) ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਤਰਜੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਘੁਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਹਿਹੋਂਦ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ।
ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਕਲਾ, ਸੰਗੀਤ, ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਰਵਾਇਤਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਅਮਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਆਸਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਮਰਜੀ ਹੋਣ, ਦਿੱਲੀ, ਲਖਨਊ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਗੰਗਾ ਜਮਨੀ ਤਹਜੀਬ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਟੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਕਾਲੀਦਾਸ,
ਭਗਤ ਕਬੀਰ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ, ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ, ਗ਼ਾਲਿਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਤੇ ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਪਿਰਤਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ। ਇਸ ਤਹਜੀਬ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਹੜੱਪਾ ਤੇ ਮਹਿੰਜੋਦੜੋ, ਘੜਾਮ ਅਤੇ ਸੰਘੋਲ, ਗਯਾ, ਗੰਧਾਰਾ, ਟਕਸਿਲਾ, ਮਥਰਾ, ਅਜੰਤਾ, ਅਜਮੇਰ, ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ, ਤਾਜ ਮਹਿਲ, ਜਾਮਾ ਮਸਜਿਦ, ਸ਼ਾਲੀਮਾਰ ਬਾਗ਼ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੱਖਨ 1950ਵਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਮੂਨਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ!! ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਵਧ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਖਨਊ, ਕਾਨਪੁਰ, ਫੈਜ਼ਾਬਾਦ-ਅਯੁੱਧਿਆ, ਵਾਰਾਣਸੀ (ਬਨਾਰਸ) ਵੀ ਇਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੁ ਹਨ।

ਉਸਤਾਦ ਬਿਸਮਿੱਲਾਹ ਖਾਨ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਜਮਨੀ ਤਹਿਜ਼ੀਬ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਆਨੰਦ ਤੇਲਤੁੰਬੜੇ

ਆਨੰਦ ਤੇਲਤੁਮਡੇ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ, ਲੇਖਕ, ਸਮਾਜਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਸਰਗਰਮ ਕਾਰਕੁਨ, ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਖਾਸ ਕਰ ਖੱਬੀਆਂ ਅਤੇ ਦਲਿਤ ਲੋਕ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੇ ਅਨੇਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ (ਜੋ ਹੋਰਨਾਂ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ) ਅਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਉਘਾ ਵਿਦਵਾਨ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਵਜੋਂ ਖੂਬ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਆਊਟਲੁਕ ਇੰਡੀਆ ਤਹਿਲਕਾ, ਮੇਨਸਟਰੀਮ ਸੈਮੀਨਾਰ,ਫ਼ਰੰਟੀਅਰ, ਅਤੇ ਇਕਨਾਮਿਕ ਐਂਡ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਵੀਕਲੀ ਵਰਗੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਕਸਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਹੈਲਨ (ਅਦਾਕਾਰਾ)

ਹੈਲਨ ਜੈਰਾਗ ਰਿਚਰਡਸਨ (ਜਨਮ 21 ਨਵੰਬਰ, 1939) ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ 500 ਤੋਂ ਵਧ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਨੂੰ 1998 ਵਿੱਚ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਨਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀ ਆਪਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਂਸਰ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵੀ ਬਣੀ।
ਹੈਲਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਰਿਚਰਡਸਨ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਐਂਗਲੋ ਇੰਡੀਅਨ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਸਪੇਨੀ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਸਕੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਜੈਰਾਗ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰ
ਸੋਫੀਆ ਕੋਵਾਲਸਕਾਇਆ

ਸੋਫੀਆ ਵਾਸਿਲੀਏਵਨਾ ਕੋਵਾਲਸਕਾਇਆ () ( - ) ਰੂਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਣਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਦੀ ਅਕਾਦਮੀ ਦੀ ਕੋ-ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਪਦ ਪਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਣਿਤੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਅਵਕਲ ਸਮੀਕਰਣ ਅਤੇ ਯਾਂਤਰਿਕੀ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਰਸਾਲੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੀ। ਸਵੀਡਨ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸੋਨੀਆ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਯੁਵਤੀਆਂ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਦਵਾਰ ਬੰਦ ਸਨ, ਤਦ ਸੋਫੀਆ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਕੋਵਾਲਸਕਾਇਆ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹਿਸਾਬ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇੱਕ ਕਵੀ ਅਤੇ ਜਨ-ਉਪਦੇਸ਼ਕਾ ਦੇ ਨਾਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਅਫਾਨਾਸਈ ਨਿਕਿਤੀਨ

ਵਿੱਚ ਅਫਾਨਾਸਈ ਨਿਕਿਤੀਨ ਦਾ ਬੁੱਤ]]
ਅਫਾਨਾਸਈ ਨਿਕੀਤੀਨ (ਰੂਸੀАфана́сий Ники́тин ) (ਮੌਤ 1472) ਇੱਕ ਰੂਸੀ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ (ਨਿਕੋਲੋ ਦੇ' ਕੋਂਟੀ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਰੂਸੀ ਯਾਤਰੀ ਰੂਸ ਤੋਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਖਵਾਜਾ ਅਹਿਮਦ ਅੱਬਾਸ ਅਤੇ ਵਾਸਿਲੀ ਪ੍ਰੋਨਿਨ ਦੀ ਬਣਾਈ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਪਰਦੇਸੀ (1957 ਫ਼ਿਲਮ)’ ਇਸੇ ਯਾਤਰੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਨਿਕੀਤੀਨ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ‘ਏ ਜਰਨੀ ਬਿਆਂਡ ਥਰੀ ਸੀਜ’ (ਰੂਸੀ:ਖੋਜ਼ੇਨੀਏ ਜ਼ਾ ਤ੍ਰੀ ਮੋਰਿਆ) ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਸਦਾ ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਹਾਸ ਦਾ ਅਹਿਮ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ। 1466 ਵਿੱਚ ਨਿਕੀਤੀਨ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਤਵੇਰ ਤੋਂ ਵਪਾਰੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਥੋਂ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇਵਾਨ ਤੀਸਰੇ ਦੇ ਬੇੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਲਿਆ। ਅਸਤਰਖਾਨ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਕੁੱਝ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਨਿਕੀਤੀਨ ਦੇ ਮਾਲ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਜਹਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ ਨਿਕੀਤੀਨ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੂਰੇ ਈਰਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਤਟੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋਰਮੁਜ਼ ਪੁੱਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਖਾਲਸ ਨਸਲ ਦਾ ਘੋੜਾ ਖਰੀਦਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀ ਹੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਆਜ਼ਮਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੀ। 1469 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਨਿਕੀਤੀਨ ਵਰਤਮਾਨ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਚੌਪਾ ਨਾਮਕ ਭਾਰਤੀ ਤਟ ਤੇ ਪੁੱਜਿਆ। ਇਹ ਬਹਿਮਨੀ ਸਲਤਨਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ 3 ਸਾਲ ਇਥੇ ਰਿਹਾ। ਵਾਪਸੀ ਤੇ, ਉਹ ਮਸਕਟ, ਫ੍ਰਤਕ ਦੀ ਅਰਬ ਸਲਤਨਤ, ਸੋਮਾਲੀਆ ਅਤੇ ਟਰਬਜ਼ੋਨ, ਵਿੱਚੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ 1472 ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਸਾਗਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਫ਼ੇਦੋਸੀਆ ਪੁੱਜ ਗਿਆ। ਤਵੇਰ ਪਰਤਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਕੀਤੀਨ ਦੀ ਉਸੇ ਸਾਲ ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤੇ ਸਮੋਲੇਂਸਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਨੇ ਅਤਿਅੰਤ ਰੌਚਿਕ, ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਲੇਖਕ
ਪਰਦੇਸੀ (1957 ਫ਼ਿਲਮ)

thumb


ਪਰਦੇਸੀ (; ਅਰਥਾਤ ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ) 1957 ਭਾਰਤ-ਸੋਵੀਅਤ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਬਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਖਵਾਜਾ ਅਹਿਮਦ ਅੱਬਾਸ ਅਤੇ ਵਾਸਿਲੀ ਪ੍ਰੋਨਿਨ ਨੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਦੋਨਾਂ ਜਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਸੀ। ਇਹ ਰੂਸੀ ਯਾਤਰੀ ਅਫਾਨਾਸਈ ਨਿਕਿਤੀਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਨਿਕੀਤੀਨ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ‘ਏ ਜਰਨੀ ਬਿਆਂਡ ਥਰੀ ਸੀਜ’ (ਰੂਸੀ:ਖੋਜ਼ੇਨੀਏ ਜ਼ਾ ਤ੍ਰੀ ਮੋਰਿਆ) ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਧਨੀਆ

ਧਨੀਆ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Coriander) ਭਾਰਤੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸੁੰਗੰਧਿਤ ਹਰੀ ਪੱਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਬਟੋਨੀਕਲ ਨਾਮ ਕੋਰੀਐਂਡਰਮ ਸਟਿਵੁਮ (Coriandrum sativum) ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਬਜ਼ੀ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਅਤੇ ਤਾਜਾ ਮਸਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਕੇ ਸੁੱਕੇ ਮਸਾਲੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਤੋਂ
ਪੱਤੇ

ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਾਲੀਦਾਰ ਤਾਜ, ਤਾਜੇ ਧਾਲੀਦਾਰ, ਧਨੀਆ, ਚੀਨੀ ਮਸਾਲੇ ਜਾਂ ਅਮਰੀਕਾ (ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ) ਸਿਲੈਂਟੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਨੁਖ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲੀਨੈਂਟੋ (ਏਰੀਜਿਏਮ ਫੋਕਟਿਅਮ ਐਲ.), ਅਪੀਸੀਏਈ ਜਿਵੇਂ ਧੀਰੇ (ਕੋਰੀਅਨਡ੍ਰਮ sativum L.) ਨਾਲ ਉਲਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਜੀਨਸ ਤੋਂ. Culantro ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਚਮੜੀਦਾਰ ਦਿੱਖ ਹੈ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਤੇਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪੱਤੇ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੱਟੇ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਾਜ਼ੇ ਪੱਤੇ ਕਈ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਭੋਜਨ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਸਮ, ਚਟਨੀ ਅਤੇ ਸਲਾਦ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਮੱਗਰੀ ਹੈ; ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਥਾਈ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ; ਮੈਕਸਿਕਨ ਰਸੋਈ ਵਿਚ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾੱਲਾ ਅਤੇ ਗਾਈਕਾਮੋਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ; ਅਤੇ ਰੂਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੀ ਆਈ ਐਸ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਦ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ। ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿਚ, ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਲੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਸੂਪ ਅਕੌੜੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੀਆ ਭਾਰਤੀ ਡਿਸ਼ਾਂ ਤੇ ਸਜਾਵਟ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਲ, ਆਦਿ।
ਫਲ

ਸੁੱਕੇ ਫ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਧੂੰਆਂ ਬੀਜਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਣੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ "coriander" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪੌਦੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਹਨਾਂ ਬੀਜਾਂ (ਇੱਕ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਟ੍ਰੇਪੈਨਸ, ਲਿਨਲੂਲ, ਪਨੀਨ ਅਤੇ ਲਿਮੋਨਿਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੁੱਝ ਚੂਸਣ ਵਾਲਾ ਸਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਨਿੱਘੇ, ਗਿਰੀਦਾਰ, ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸੰਤਰਾ-ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜੜਾਂ

ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਡੂੰਘੀ, ਵਧੇਰੇ ਗਹਿਰੀ ਸੁਆਦ ਵਾਲੀਆਂ, ਧਨੀਏ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਵਿਅੰਜਨ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥਾਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਪ ਜਾਂ ਕਰੀ ਪਿਪਸ ਵਿੱਚ।
ਔਸ਼ਧੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਯੋਗ

* ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਸਿਰ ਦਰਦ ਲਈ ਹਰੇ ਧਨੀਏ ਦੇ ਪੱਤੇ ਪੀਸ ਕੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਲੇਪ ਕਰਨਾ।
* ਨਕਸੀਰ ਫੁੱਟਣ ਤੇ ਧਨੀਏ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸ ਰੋਗੀ ਨੂੰ ਸੁੰਘਾਉਣਾ।
* ਮਿਹਦੇ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਚਮਚ ਧਨੀਆ ਚਬਾਉਣਾ।
* ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਜਲਨ ਲਈ 3-4 ਗ੍ਰਾਮ ਧਨੀਆ ਪੀਸ ਕੇ ਮਿਸ਼ਰੀ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ 2-4 ਦਿਨ ਲਈ ਖਾਣਾ।
ਪੋਸ਼ਣ

ਧਾਤੂਆਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਕ ਪਦਾਰਥ ਤਾਜ਼ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਪਰਾਗ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਕੇ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ ਭੋਜਨ ਖੁਰਾਕ (ਟੇਬਲ) ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬੀਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਦੀ ਨਿਚੋਰੀ ਸਾਮੱਗਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਰਾਕੀ ਫਾਈਬਰ, ਕੈਲਸੀਅਮ, ਸੇਲੇਨਿਅਮ, ਆਇਰਨ, ਮੈਗਨੀਸ਼ਯ ਅਤੇ ਮੈਗਨੀਜ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਲਰਜ਼ੀ

ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੀਆ ਅਲਰਜੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਔਸ਼ਧੀ ਪੌਦੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਸਾਲੇ
੭ (ਸੰਖਿਆ)

7 ਸੰਖਿਆ ਜੋ 6 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ 8 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਆਉੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਭਾਜ ਸੰਖਿਆ ਹੈ।
:ਸੱਤ ਅਜੂਬੇ, ਸੱਤ ਪਾਪ (ਅਭਿਮਾਨ, ਵਿਭਚਾਰ, ਈਰਖਾ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲੋਭ, ਜੀਭਰਸ, ਆਲਮ) ਸੱਤ ਮਾਤਾ (ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮਤੇਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਸਤਰੀ, ਸੱਸ, ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਦੀ ਇਸਤਰੀ, ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ) ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ (ਮਰੀਚ, ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਾਹ, ਪੁਲਸਤਯ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ) ਸੱਤ ਰੰਗ, ਸੱਤ ਦਿਨ, ਸੱਤ ਮੁਗਲ ਸੱਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ, ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪ, ਸੱਤ ਸਵਰ (ਸਾ, ਰੇ, ਗਾ, ਮਾ ਪਾ, ਧਾ, ਨੀ) ਆਦਿ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗਨਣਾ
ਸ਼ਕਲ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖਿਆ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਸਾਬ
ਅਕਸੀਰ

thumb|
ਅਕਸੀਰ ਜਾਂ ਅਲਕਸੀਰ (, ਅਲ-ਅਕਸੀਰ, , xerion, "ਦਵਾ ਦੀ ਪੁੜੀ", "ਜਖ਼ਮ ਸੁਕਾਉਣ ਲਈ ਚੂਰਾ", , xeros, "dry" ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਰਬੀ ਲਫਜ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲ ਹੋਕੇ elixir ਕਹਲਾਇਆ। ਚਕਿਤਸਾ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਅਕਸੀਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਫ਼ੀਮ ਅਤੇ ਅਲਕੋਹਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਇਸ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਰਾਦ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਜਾਦੂਈ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਵੀ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਰ ਮਰਜ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਇਸ ਮਗਰਲੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸੀਰ ਨੂੰ ਆਬ-ਏ-ਹਯਾਤ (elixir of life) ਕਹਿਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਅਬਸਿਨਤੀਨ

ਅਬਸਿੰਥੀਨ, ਅਬਸਿੰਥ, ਜਾਂ ਅਬਸਿੰਥੀਆ ( or ; ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ: ) ਇੱਕ ਪੀਣ ਦੀ ਵਸਤੂ ਹੈ। ਇਹ ਔਸ਼ਧੀ ਪੌਦੇ ਅਰਤੇਮੀਸੀਆ ਅਬਸਿੰਥੀਅਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕਸੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਸ਼ੀਲੀ ਅਲਕੋਹਲ ਬਹੁਲਤਾ (45–74% ਆਇਤਨ ਅਨੁਸਾਰ/ 90-148 ਪਰੂਫ ਅਲਕੋਹਲ) ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਬਸਿੰਥੀਨ ਦਾ ਰੰਗ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਹਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਰੰਗ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਰੰਗ ਮਿਲਾ ਵੀ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਹਰੀ ਪਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਦੇਸ਼ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਹੈ। ਇਹ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਸੀ। ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪੈਰਸ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਗੱਲਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। 1900 ਦੇ ਅੰਤਲੈ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਦੋ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੀਟਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੀ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। 1910 ਤੱਕ ਇਹ ਮਾਤਰਾ ਵਧ ਕੇ 36 ਮਿਲੀਅਨ ਲੀਟਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਾਰੂ
ਜਾਨ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ (ਗਿਟਾਰਿਸਟ)

ਜਾਨ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ (ਜਨਮ 24 ਅਪਰੈਲ 1941) ਇੱਕ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਿਟਾਰਿਸਟ ਹੈ। 1973 ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਨ ਬਰੀਅਮ ਨੇ ਬੈਸਟ ਚੇਂਬਰ ਮਿਉਸਿਕ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਗਰੈਮੀ ਸਨਮਾਨ ਜਿੱਤਿਆ।
ਜੀਵਨ

ਜਾਨ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ 24 ਅਪਰੈਲ 1941 ਨੂੰ ਮੈਲਬਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਸਨੇ 1956 ਤੋਂ 1959 ਤੱਕ ਰੋਆਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਮਿਉਸਿਕ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਓਥੇ ਗਿਟਾਰ ਦਾ ਵਿਭਾਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੂੰ ਵਿਭਾਗ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਦੋ ਸਾਲ ਇਹ ਵਿਭਾਗ ਚਲਾਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਮਾਰਲੋਵ

ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਮਾਰਲੋਵ (26 ਫ਼ਰਵਰੀ 1564 – 30 ਮਈ 1593) ਏਲਿਜ਼ਾਬੇਥਨ ਕਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਮਾਰਲੋਵ ਦਾ ਜਨਮ ਮੋਚੀ ਜਾਨ ਮਾਰਲੋਵ ਅਤੇ ਕੈਥਰੀਨ ਦੇ ਘਰ ਕੈਂਟਰਬਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਾਰਲੋਵ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਮਿਤੀ ਪਤਾ ਨਹੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ 26 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ 1564 ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਨੇ ਸਟ੍ਰੈਟਫੋਰਡ-ਆਨ-ਏਵਨ ਵਿੱਚ 26 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ 1564 ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਲੋਵ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਰਚਨਾਵਾਂ

ਰਚਨਾ ਦੇ ਲਈ ਦਰਜ ਤਾਰੀਖਾਂ ਲਗਭਗ ਹਨ.
ਨਾਟਕ

* Dido, Queen of Carthage (c.1586) (ਸੰਭਵ ਤੌਰ ਤੇ ਥਾਮਸ ਨੈਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲਿਖੀ)
* Tamburlaine (play)|Tamburlaine, ਭਾਗ 1 (c.1587)
* Tamburlaine (play)|Tamburlaine, ਭਾਗ 2 (c.1587–1588)
* The Jew of Malta (c.1589)
* The Tragical History of Doctor Faustus (c.1589, ਜਾਂ, c.1593)
* Edward II (play) (c.1592)
* The Massacre at Paris (c.1593
ਕਵਿਤਾ

* ਲੂਕਾਨਸ ਦੀ ਫਰਾਸਾਲੀਆ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ
* ਓਵਿਦ ਦੀ ਐਲਿਜੀਜ਼ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ
* "ਦ ਪੈਸ਼ਨੇਟ ਸ਼ੈਫਰਡ ਟੂ ਹਿਜ ਲਵ"
* ਹੀਰੋ ਐਂਡ ਲੀਐਂਡਰ (ਕਵਿਤਾ)
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕਕਾਰ
ਪਵੇਲ ਕੋਲੋਬਕੋਵ

ਪਵੇਲ ਕੋਲੋਬਕੋਵ (ਰੂਸੀ: Павел Анатольевич Колобков, ਜਨਮ 22 ਸਤੰਬਰ 1969) ਫੈਂਨਸਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਫੈਂਨਸਿੰਗ ਦੇ ਏਪੇ ਏਵੰਟ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸਟ ਖਿਡਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਨ, ਦੋ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।

]]
ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ

;ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (2000)
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (1992) ਅਤੇ ਏਪੇ ਟੀਮ (1996)
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (2004) ਅਤੇ ਏਪੇ ਟੀਮ (1988, 1992)

;ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਮਪੀਅਨਸ਼ਿਪ
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (1993, 1994, 2002, 2005)
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (1997) ਅਤੇ ਏਪੇ ਟੀਮ (2002)
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (1989, 1999) ਅਤੇ ਏਪੇ ਟੀਮ (1988)

;European Championships
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (1996, 2000)
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (2002, 2003, 2005) ਅਤੇ ਏਪੇ ਟੀਮ (2006)
* ਏਪੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (1999, 2001, 2004, 2006) ਅਤੇ ਏਪੇ ਟੀਮ (1998)

;ਫੈਨਸਿੰਗ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ
* ਏਪੇ (1999)
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫੈਨਸਿੰਗ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ
1 (ਸੰਖਿਆ)

1 ਪ੍ਰਕਿਰਤਕ ਸੰਖਿਆ ਹੈ ਜੋ 0 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ 2 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਬਾਈਨਰੀ ਕੋਡ ਸਮੇਂ 1 ਅਤੇ 0 ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹਲਕਾ ਤੱਤ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਅੰਕ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 1 ਧਰਤੀ, 1 ਚੰਦਰਮਾ, 1 ਆਤਮਾ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੱਥ ਹੈ। 1 ਨੂੰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ‘ਯਕ’ ਅਤੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ‘ਵਨ’ (One) ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ ‘1’ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਸੁਚਨਾਤਮਕ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਧਿਆਤਮਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਲਈ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਉੱਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਬਦਾਂਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ ‘1’ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦੁਤੀ ਪੱਖ ਵੇਖਣ ਨੁੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਖਿਆ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ (ਇੱਕ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਹੀ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਰੂਪ ਲੇ, ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮੁੱਡਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵੱਲ ਅਗ੍ਰਸਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ‘ਮਹਲਾ’ ਸ਼ਬਦ ਆ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ‘ਮਹਲਾ 1’ ਯਾਨੀ ਕਿ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ! ਇੱਥੇ ‘1’ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ’ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ!
ਬੇਸਿਕ ਗਨਣਾ ਦਾ ਸਮਾਸਾਰਣੀ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖਿਆ
ਚੰਗਾਲੀਵਾਲਾ

ਚੰਗਾਲੀਵਾਲਾ ਉਰਫ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸੁਨਾਮ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਲਹਿਰੇਗਾਗੇ ਤੋਂ 2 ਅਤੇ ਸੁਨਾਮ ਤੋ ਕਰੀਬ 22 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਹੈ। ਚੰਗਾਲੀਵਾਲਾ ਲਹਿਰਾਗਾਗਾ-ਸੁਨਾਮ ਰੋਡ ਉੱਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਰਦਾਰ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਮਾਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਸੀ। ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰਾਜ ਖੁੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਟਿਕਾਣਾ ਪਿੰਡ ਚੰਗਾਲ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਸੌਣ ਲੲੀ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਜਗਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਓਸ ਜਗਾ ਦਾ ਨਾਮ ਚੰਗਾਲੀਵਾਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਲਾਕ ਲਹਿਰਾਗਾਗਾ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਗ਼ੈਰ-ਬਟੇਨੁਮਾ ਸੰਖਿਆ

ਸੰਖਿਆ s ਨੂੰ ਅਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਇਸਨੂੰ \frac{p}{q} ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ p ਅਤੇ q ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ q ≠ 0
ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਘੇਰਾ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਇੱਕ ਅਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਹੈ , ਉਲਰ ਦਾ ਸਥਿਰ ਅੰਕ
e, ਗੋਲਡਨ ਅਨੁਪਾਤ φ, ਅਤੇ √, √, √.
ਇਤਿਹਾਸ

ਲਗਭਗ 400 ਈ.ਪੂ. ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਹਿਸਾਬਦਾਨ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਪਾਈਥਾਗੋਰਸ ਦਾ ਸ਼ਗਿਰਦਾ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਨੰ ਅਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ √ ਇੱਕ ਅਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਹੈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 425 ਈ. ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸਾਈਰੀਨ ਅਤੇ ਥਿਉਡੋਰਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ, √, √, √, √, √, √, √, √, √, √ ਅਤੇ √ ਵੀ ਅਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ 1700 ਈ. ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੈਂਬਰਟ ਅਤੇ ਲੇਜਾਂਲਰੇ ਨੇ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਤੇ 0.1011011101111011111...... ਇੱਕ ਅਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਹੈ।
ਹੋਰ ਦੇਖੋ

*ਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ
*ਪੂਰਨ ਸੰਖਿਆ
*ਸੰਖਿਆ ਰੇਖਾ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਕਗਣਿਤ
ਸ਼ਾਂਤ ਦਸ਼ਮਲਵ

ਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹਰ ਨਾਲ ਭਾਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਸੀਮਿਤ ਪਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ਼ਮਲਵ ਵਿਸਤਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਦਸ਼ਮਲਵ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਦਸ਼ਮਲਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ:
:1/2 = 0.5
:1/20 = 0.05
:1/5 = 0.2
:1/50 = 0.02

:1/4 = 0.25
:1/40 = 0.025
:1/25 = 0.04

:1/8 = 0.125
:1/125 = 0.008

:1/10 = 0.1
ਸ਼ਾਂਤ ਦਸ਼ਮਲਵ ਨੂੰ \frac{p}{q} ਦੇ ਰੂਪ

3.142678 ਇੱਕ ਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ \frac{p}{q} ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉ ਦਸ਼ਮਲਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਨੇ ਅੰਕ ਹਨ ਉਨੇ ਹੀ ਦਸ ਦੇ ਗੁਣਜ ਨਾਲ ਭਾਗ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜੋ ਰਕਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ 3.142678 = \frac{3142678}{1000000} ਅਤੇ 0.5 = \frac{5}{10} ਜਾਂ \frac{1}{2}
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਸਾਬ
ਵਾਰਵਾਰੀ ਇਸ਼ਾਰੀਆ

ਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹਰ ਨਾਲ ਭਾਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਸੀਮਿਤ ਪਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ਼ਮਲਵ ਵਿਸਤਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਸ਼ਮਲਵ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਦਸ਼ਮਲਵ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ਾਂਤ ਦਸ਼ਮਲਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ:
:\frac{1}{3} = 0.33333...... ਕਿਉਂਕੇ \frac{1}{3} ਵਿੱਚ 3 ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ {{nowrap|(\tfrac{1}{3}=0.\overline{3})}} ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ
::\frac{1}{7} = 0.142857142857142857142857...... ਕਿਉਂਕੇ \frac{1}{7} ਵਿੱਚ 142857 ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ {{nowrap|(\tfrac{1}{7}=0.\overline{142857})}} ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ
ਦਸ਼ਮਲਵ ਨੂੰ ਪਰਿਮੇਯ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ

: \begin{alignat}2
x &= 0.333333\ldots\\
10x &= 3.333333\ldots&\quad&\text{(multiplying each side of the above line by 10)}\\
9x &= 3 &&\text{(subtracting the 1st line from the 2nd)}\\
x &= 3/9 = 1/3 &&\text{(reducing to lowest terms)}\\
\end{alignat}

ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਨ:

: \begin{align}
x &= 0.836363636\ldots\\
10x &= 8.3636363636\ldots\text{(multiplying by a power of 10 to move decimal to start of repetition)}\\
1000x &= 836.36363636\ldots\text{(multiplying by a power of 100 to move decimal to end of first repeating decimal)}\\
990x &= 836.36363636\ldots - 8.36363636\ldots = 828 \text{ (subtracting to clear decimals)}\\
x &= \frac{828}{990} = \frac{18 \times 46}{18 \times 55} = \frac{46}{55}.
\end{align}
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਸਾਬ
ਤਾਇਬ ਮਹਿਤਾ

ਤਾਇਬ ਮਹਿਤਾ (25 ਜੁਲਾਈ 1925 – 2 ਜੁਲਾਈ 2009) ਮਸ਼ਹੂਰ ਭਾਰਤੀ ਪੇਂਟਰ ਸੀ। ਉਹ ਬੰਬੇ ਪ੍ਰੋਗਰੈਸਿਵ ਆਰਟਿਸਟ' ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਫ.ਐਨ. ਸੌਜਾ, ਐਸ.ਐਚ. ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਐਮ. ਐਫ. ਹੁਸੈਨ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਾਂ ਵਿਲਕਿਨਜ ਵਰਗੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉੱਤਰ-ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਕਲਾਕਾਰ ਸਨ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਤਾਇਬ ਮਹਿਤਾ ਦਾ ਜਨਮ 1925 ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਫਿਲਮ ਐਡੀਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਸੰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚਿਤਰਕਲਾ ਸਿੱਖਣ ਲੱਗੇ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925