JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
Trégor

links|100px|Drapeau du Trégor
regs|200px|Pays du Trégor
duimnael|200px|'n Jong dame dra die volksdrag van Trégor tydens 'n optog
Trégor (Bretons: "Bro-Dreger") is een van die nege historiese provinsies van Bretagne. Met sy ligging in die noordwestelike deel van Bretagne beslaan Trégor die westelike deel van die département Côtes-d'Armor en 'n klein gedeelte van die noordwestelike Finistère oos van Morlaix. Sy hoofstad is Tréguier. Die gebied behoort tot die histories Bretonssprekende weste van Bretagne; sy bewoners het oorspronklik die Tregoriese dialek as omgangstaal gebesig.

Die huidige Trégor bestaan uit 127 dorpe, met 'n totale oppervlak van 2 251 vierkante kilometer en 'n bevolking van 192 243 mense (1999).


Kategorie:Bretagne
Lorient

Lorient (Bretons: An Oriant) is 'n stad in die Bretonse département Morbihan (Noordwes-Frankryk) met 'n oppervlakte van 17,48 vierkante kilometer en 61 548 inwoners (2011). Die stad lê naby die monding van die Blavet- en Scorffriviere.
Geskiedenis

duimnael|links|300px|Lorient se jaghawe
Lorient is in 1666 gestig en het sy ontstaan aan Jean-Baptiste Colbert se Frans-Oos-Indiese Kompanjie (Frans: Compagnie des Indes Orientales) te danke, wat twee jaar vroeër in Port-Louis opgerig is. Naby die samevloeiing van die Blavet- en Scorffriviere ontstaan in die braakland van Faouëdic 'n skeepswerf. Die bou van die eerste skip, die Le Soleil d'Orient, is 'n opwindende gebeurtenis vir die plaaslike gemeenskap, en uiteindelik word die nuwe stad na hierdie skip "L'Orient" ("Die ooste") vernoem.

Danksy die welvarende kompanjie groei die stad vinnig van 6 000 inwoners in 1702 tot 20 000 in 1720. Die groeitydperk eindig met Frankryk se ondertekening van die Verdrag van Parys in 1763, waarmee die Sewejarige Oorlog beëindig word en Frankryk sy besittings in Indië kwytraak.

In 1770 koop die Franse koning die hawe; 'n wapenfabriek dien as die belangrikste ekonomiese basis van Lorient. Napoléon Bonaparte ontwikkel die stad tot 'n vlootbasis. Ná die Eerste Wêreldoorlog begin danksy die uitvinding van die motorboot 'n groeitydperk vir die plaaslike vissersbedryf, en in 1920 word die vissershawe Kéroman ingewy.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog besluit die Duitse besetters om Kéroman tot 'n duikbootbasis te ontwikkel. Ondanks geallieerde bomaanvalle bly die duikboothawe - in teenstelling met die res van die stad - tot by die einde van die oorlog bewaar, en die Duitse garnisoen lê eers op 10 Mei 1945 hulle wapens neer.

Ná die Tweede Oorlog dien Kéroman as 'n basis vir Franse dieselaangedrewe duikbote, tog word die basis in 1997 gesluit en sy aktiwiteite na Toulon in Suid-Frankryk verskuif.
Kultuur

duimnael|links|250px|Bretonse volksdanse by die Groot Parade van die Festival Interceltique
Sedert die jaar 1971 tree Lorient as gasheerstad van die jaarlikse Festival interceltique de Lorient op, wat kunstenaars van dwarsoor die Keltiese gebiede in Europa lok. 4 500 kunstenaars uit Skotland, Ierland, Wallis, Cornwall, die eiland Man, Asturië, Galisië, Australië en Bretagne bekoor tien dae en nagte lank meer as 600 000 besoekers.

Die Franse Vloot se bekende Bretonse musiekgroep Le Bagad de Lann-Bihoué is aan die vlootlughawe van Lorient-Lann Bihoué in Ploemeur, 'n dorp naby Lorient, verbonde.
Eksterne skakels

* Die amptelike webwerf van Lorient
* Die amptelike webwerf van Lorient se toerismekantoor
* Die amptelike webwerf van die Festival Interceltique
* Festival Interceltique de Lorient 2006 - Prente en video's
* Meer inligting oor Lorient op Wikivoyage
*Geografiese inligting oor Bretagne, portaal van die Bretonse stede en geweste - Lorient / An Oriant


Kategorie:Bretagne
Kategorie:Kusstede
Kategorie:Munisipaliteite in Bretagne
Kategorie:Nedersettings in Bretagne
Kaapse floraryk

Die Kaapse floraryk, ook Capensis genoem, is een van die ses Floraryke op aarde. Dit omvat die uiterste, suidwestelikste punt van Afrika (Suid-Afrika) en is deur 'n woestyngordel (uit die Karoo en Namibië) van die res van Afrika geskei. Dit is die kleinste van die floraryke, maar in verhouding met die oppervlakte is dit die mees soortryke floraryk. Dit trek elke jaar ontelbare botanici en plantevriende uit die hele wêreld aan. Die Kaapse floraryk is in 2004 as een van Unesco se wêrelderfenisgebiede gelys en in 2015 is die inskripsie uitgebrei.

Hoofsaaklik is vir die Kaapflora die buitengewoonlike endemierykdom te benadruk, wat heet, dat daar hier baie plante van 'n geslag of familie aanwesig is, wat alleen in die begrenste gebied aangetref word. Verder is daar ooreenkomste met die floraryke van Antarktika en Australië, Antarctis en Australis, vasstelbaar (hierdie gebiede wat vandag ver van mekaar af lê, het aan die einde van die Jura saam die kontinent Gondwanaland gevorm).
Plantsoorte

Ongeveer 10% van die totale plantesoort, na skatting 22 000 botaniese soorte op aarde, vind hier hulle leefomgewing. Die veelsydige altyd groene plantegemeenskap van Capensis word fynbos genoem. Daaronder bevind hulle silwerboomgewasse, 100 proteasoorte, en nietemin 600 verskillende soorte van die ericageslag, asook talryke vleisetende plante.

Op Tafelberg in Kaapstad alleen is daar meer plantsoorte as byvoorbeeld in die hele Verenigde Koninkryk. Baie indrukwekkend en gelief by vakansiegangers is Namakwaland wat na die lentereën in 'n reëlregte blommemeer verander.

Talryke plante wat in hierdie gebied in die wild groei, word na Europa uitgevoer en is die uitgangspunt van baie telinge van geliefde tuinplante. Hiertoe behoort astersoorte, freesia's, pelargonia's, irisse, geraniums, strobloeme, en ander.
Brande as bron van lewe

Veldbrande speel 'n belangrike rol in die ekologie van die Kaapse Floraryk. Hulle is ook 'n rede waarom daar in droë streke weinig bos is. Enkele plante kiem pas na 'n brand, byvoorbeeld omdat ou plante nie meer die lig van die jonge plante ontneem nie. Daar word tans probeer deur doelgerigte brande vir die onderhoud van die natuur te sorg.
Eksterne skakels

Kategorie:Natuur in Suid-Afrika
Kategorie:Soorte plante
Kategorie:Wes-Kaap
Kategorie:Wêrelderfenisgebiede in Suid-Afrika
Kategorie:Tafelberg
Ford Motormaatskappy

duimnael|links|140px|Henry Ford (~1919)
duimnael|links|200px|Ford Model A (1903)
Die Ford Motormaatskappy (gewoonlik na verwys as Ford en somtyds genoem FoMoCo) is 'n multinasionale korporasie wat motorvoertuie vervaardig. Die maatskappy is gestig deur Henry Ford in Dearborn, Michigan, Verenigde State van Amerika (waar die maatskappy se hoofkwartier is). Gedurende die hoogtepunt van die maatskappy se produksie in die 20ste eeu het Ford tesame met General Motors en Chrysler bekend gestaan as Detroit se "Groot Drie" motorvervaardigers, en het hulle Amerika se motormark gedomineer. Teen 2004 het Toyota Ford verbygesteek wat omset betref. Ford is steeds een van die wêreld se tien grootste korporasies volgens omset.

Ford het metodes vir grootskaalse vervaardiging van motors en grootskaalse bestuur van werkers bekendgestel byvoorbeeld die vervaardiging deur middel van vervoerbande. Henry Ford se kombinasie van baie effektiewe fabrieke, hoogsbetaalde werkers en lae pryse het vervaardiging gerewolusioneer.
Galery


Ford T Jon Sullivan.jpg|Model T (1908)
Lêer:AssemblyLine.jpg|Fordvervoerbandaanleg (1913)
Tractor-Fordson-1921.jpg|Fordson-trekker (1921)
B-24M-20-CO USAAF.jpg|'n Fordproduk vlieg in die 1940's: die B-24 bomwerper
Ford-Vairogs-V8-front.jpg|Ford V8 De Luxe (1938)
Ford Eifel BW 2011-09-03 14-29-40.JPG|Ford Eifel (1940)
1965 Ford Mustang Fastback (15595256971).jpg|Ford Mustang Fastback (1965)
1983 Ford Capri 2.8 Injection (12776736393).jpg|Ford Capri (1983).
Ford Escort 1.8 16v CLX (11403566816).jpg|Ford Escort RS2000.
2018 Ford Focus ST-Line X 1.0.jpg|Ford Focus ST-Line (2018).
2018 Ford Mondeo Titanium TDCi Automatic 2.0.jpg|Ford Mondeo (2018)
2018 Ford Mustang GT 5.0 Front.jpg|Ford Mustang (2018).
2019 Ford Ranger Raptor EcoBlue 4X4 2.0.jpg|Ford Ranger "Raptor" (2019).
2021 Ford Bronco Outer Banks, Front Right, 10-10-2021.jpg|Ford Bronco (2021).


Verwysings

Kategorie:Motorvervaardigers
Liguriërs

duimnael|Die bevolkings van Gallia Cisalpina. Name word in [[Italiaans aangedui]]
Die Liguriërs (Latyn: Ligures) word as die oorspronklike bewoners van die westelike Alpegebied, veral die valleie van die Bo-Ryn, Wes-Switserland, die Rhônegebied, die Povlakte, die Franse en Italiaanse Riviera, Korsika en Wes-Spanje beskou. Die Liguriërs word verbind met die sogenaamde Terramare-beskawing wat in die Middelbronstyd, tussen 1750 en 1150 v.C. in Noord-Italië gefloreer het. Dit is nog nie duidelik of hulle oorspronklik deel uitgemaak het van die Indo-Europese groep van volkere en tale nie, alhoewel sommige navorsers die Liguriese taal, waarvan net enkele woorde en name bekend is, wél as van Indo-Europese afkoms beskou.

Sedert 700 v.C. word die Liguriërs ingevolge die uitbreiding van Keltiese stamme in Europa teruggedring na die gebied van die huidige Ligurië. In sommige gebiede soos die Rhônevallei vermeng hulle met Keltiese stamme. Nadat die Liguriërs aanvanklik net militêre diens in die Romeinse leër doen, veral as bekwame ruiters, kom hulle gebied sedert 238 v.C. onder Romeinse heerskappy.

Albingaunum (Album Ingaununm, die huidige Albenga), wat deur die Liguriese stam van die Ingauni bewoon is, behoort tot die belangrikste Liguriese stede van die antieke tydperk.

Baie Liguriërs, wat tydens die Tweede Puniese Oorlog as soldate in die Romeinse vloot geveg het, bly na die einde van die oorlog in 202 v.C. sonder soldy. Hulle probeer net soos hul Istriese metgeselle 'n heenkome as seerowers te vind. Seerowerskepe in groot eskaders verwoes in hierdie tydperk 'n aantal Mediterreense kusgebiede. Die seerowers is deur die Romein Aemilius Paulus verslaan, en volgens oorlewerings het sowat 17 000 Liguriërs in die seegevegte gesneuwel.

Kategorie:Historiese etniese groepe
Indiese Oseaan

duimnael|Die Indiese Oseaan


Die Indiese Oseaan is die derde grootste watermassa in die wêreld en bevat ongeveer 20% van die aarde se totale water. Dit word in die noorde begrens deur Suid-Asië (die Indiese subkontinent); aan die weste deur die Arabiese Skiereiland en Afrika; aan die ooste deur die Maleise Skiereiland, die Soenda-eilande, en Australië; en aan die suide deur die Suidelike Oseaan. Dit word van die Atlantiese Oseaan geskei deur die 20° oosterlengtelyn wat strek vanaf Kaap Agulhas, en deur die Stille Oseaan deur die 147° oosterlengtelyn.

Die noordegrens van die Indiese Oseaan is by ongeveer 30° Noord in die Persiese Golf. Die oseaan is amper 10 000 km (6 200 myl) breed by die suidepunte van Afrika en Australië; met 'n oppervlakte van 73 556 000 km² (28 400 000 myl²), insluitende die Rooisee en die Persiese Golf.

Die oseaan se volume word geskat op 292 131 000 km³ (70 086 000 kubieke myl). Klein eilande is verspreid geleë op die kontinentale rande. Eilandstate in hierdie oseaan is Madagaskar, die wêreld se vierde grootste eiland; die Comore-eilande; Maledive; Mauritius; Seychelle en Sri Lanka. Indonesië grens aan die oseaan.
Marginale seë

duimnael|Die eksklusiewe ekonomiese sone in die Atlantiese en Indiese Oseane
Marginale seë, golwe, baaie en seestrate van die Indiese Oseaan sluit in:
Aangrensende lande en gebiede

Die lande (gebiede in kursief) met 'n kuslyn aan die Indiese Oseaan (insluitende die Rooisee en die Persiese Golf) is:
Afrika
Asië
Australasië

* Ashmore- en Cartiereilande (AUS)
*
*
Suidelike Indiese Oseaan

* Heard- en McDonaldeilande (AUS)
* (FRA)
Sien ook

* Oseaanbesoedeling
Verwysings
Eksterne skakels

*
Document Object Model

Die Document Object Model (DOM) is 'n programeringspesifikasie wat deur die World Wide Web Consortium (W3C) ontwikkel is.

Dit stel die programeerder in staat om HTML- en XML-dokumente te hanteer op 'n objekgeoriënteerde wyse, tans is hierdie opmerktale, slegs staties, net 'n uitleg van data en visuele strukture binne 'n bladsy.

DOM bied 'n dinamies en wyer spektrum van beheer oor hierdie strukture - elke voorwerp het 'n stel instruksies en aksies
wat gekoppel word aan dit.

Die DOM bied twee spesifikasies: DOM Core, wat ondersteuning bied vir XML en as basis dien vir die tweede spesifikasie,
DOM HTML wat dien as uitbreiding tot HTML dokumente.


Kategorie:Rekenaars
Benjamin Biolay

Benjamin Biolay, gebore op 20 Januarie 1973 in Villefranche-sur-Saône, is een van die suksesvolste Franse sangers, komponiste, liedteksskrywers en musiekvervaardigers van die sogenaamde Nouvelle Scène de la Musique française.

In 2001 begin hy sy sololoopbaan met die eerste in 'n reeks van vier langspelers en die klankbaan vir die rolprent Clara et moi.

Benjamin Biolay het musiek en liedtekste geskryf vir Keren Ann, Henri Salvador, Isabelle Boulay, sy suster Coralie Clément, Juliette Gréco, Heather Nova, Françoise Hardy en Valérie Lagrange.
Diskografie

* La Révolution (kortspeler, 1997)
* Le Jour Viendra (kortspeler, 1998)
* Rose Kennedy (langspeler, Maart 2002)
* Remix EP (EP, 2001)
* Live au Casino de Paris (langspeler, 2002)
* Négatif (dubbellangspeler, 2003)
* Home (saam met sy vrou Chiara Mastroianni, Junie 2004)
* Clara et moi (klankbaan, Junie 2004)
* À l'Origine (langspeler, Maart 2005)
* Trash Yéyé (langspeler, September 2007)
* La Superbe (dubbelalbum, Oktober 2009)
* Vengeance (2012)
* Palermo Hollywood (2016)
* Volver (2017)
* Grand Prix (2020)
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf


Kategorie:Franse komponiste
Kategorie:Franse sangers
Kategorie:Geboortes in 1973
Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Franse manlike akteurs van die 21ste eeu
Villefranche-sur-Saône

Villefranche-sur-Saône is 'n stad met 'n oppervlak van 9,48 vierkante kilometer en 34 686 inwoners (2009) in die Franse département Rhône van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes), sowat 1,6 kilometer wes van die Saônerivier en 25 kilometer noord van Lyon. Dit is die hoofstad en ekonomiese sentrum van die bekende wynboustreek Beaujolais. Sy inwoners staan in Frankryk as Caladois bekend.
Geskiedenis

Villefranche-sur-Saône is in 1212 deur Guichard IV, graaf van Beaujeu, gestig en word in die 14de eeu die hoofstad van die distrik Beaujolais. Die dorp is gedurende die 15de en 16de eeu drie keer beleër. Sy stadsmuur is in die vroeë 19de eeu afgebreek.
Ekonomiese basis en vervoer

Die hoofsaaklike nywerhede van Villefranche-sur-Saône is wynhandel, metallurgie, tekstiele en chemie. Die belangrike snelweg Autoroute du Sud (A6/E15) loop oos van die dorp langs die Saône.
Eksterne skakels

* Amptelike webwerf

Kategorie:Munisipaliteite in Auvergne-Rhône-Alpes
Kategorie:Nedersettings in Auvergne-Rhône-Alpes
Kategorie:Rhône-Alpes
Arthur Schopenhauer

Arthur Schopenhauer is 'n 19de-eeuse Duitse filosoof. Hy is op 22 Februarie 1788 in Danzig gebore. Sy pa was 'n bankier en sy ma 'n skrywer. In 1793 het die gesin na Hamburg getrek. Na sy pa se skielike dood in 1805 het Schopenhauer begin met sy akademiese opleiding te Gotha, Weimar, Göttingen en Berlyn. Hy het aanvanklik geneeskunde en natuurwetenskappe studeer en later in 1813 sy verhandeling in die filosofie aan die Universiteit van Jena voltooi. Hy het ook filosofie aan die Universiteit van Berlyn doseer waar hy hom veral teen George Hegel verset het. Hy het hom later in Frankfurt gevestig waar hy in 1860 gesterf het.

Hy staan bekend vir sy werk Die Welt als Wille und Vorstellung (Die Wêreld as Wil en Voorstelling) wat in 1819 gepubliseer is en aanvanklik met stilswye begroet is. Sy wêreldbeskouing is deurgaans pessimisties. Hy is ontnugter deur menslike wreedheid en het die lewe as wesenlik boosaardig, sinneloos en vol leed beskou. Hy was ook bekend vir sy vrouehaat en wantroue in ander mense.

Hy het 'n groot bewondering vir Immanuel Kant, Plato en Johann Wolfgang von Goethe gehad. Sy werke is ook beïnvloed deur die Oosterse filosofie waarin hy ontsnapping uit 'n swaarmoedige lewe in asketiese lewensstyl gesien het.
Bronne

* Young, J. 2005. Schopenhauer. Routledge: Londen & New York
Eksterne skakels

* Arthur Schopenhauer


Kategorie:Duitse aktiviste
Kategorie:Duitse filosowe
Kategorie:Filosowe in die 19de eeu
Kategorie:Ateïste
Kategorie:Diereregteaktiviste
Kategorie:Logici
Kategorie:Geboortes in 1788
Kategorie:Sterftes in 1860
Bensodiasepien

Die bensodiasepiene is 'n klas van psigotrope geneesmiddels met angsverligtende, spierverslappende, hipnotiese en antikonvulsiewe eienskappe. Dit word dikwels gebruik vir die korttermynverligting van erge angs of slaaploosheid. Langtermyngebruik kan geneesmiddelafhanklikheid tot gevolg hê. Dit word vermoed dat die bensodiasepiene werk op die GABA reseptorgroep. Die aktivering van dié neuroreseptor lei tot die onderdrukking van die hoër geestelike funksies. Sedert die laat 1960’s en 1970’s het geneeshere begin om hierdie soort middels grootskaals voor te skryf.
Lede van die groep

Bensodiasepiene word gewoonlik in drie groepe verdeel:
* kortwerkend (korter as ses ure) — 'n terugbons-slaaploosheid, en die vererger van angs teen wakkerwordtyd kan hiermee voorkom.
* tussen kort-en-langwerkend (effektief vir tussen 6-10 ure) — matige residuele simptome kan voorkom
* langwerkend (langer as 10 ure) — sterk kalmerende, geestesonderdrukkende simptome kan met die gebruik hiervan voorkom, asook 'n opbou van die bloedkonsentrasie van die middel.
Lys van bensodiasepiene

Sien 'n Lys van bensodiasepiene.
Uitwerkings

Alle bensodiasepiene het die volgende voorspelbare uitwerkings, alhoewel sommige sterker slaapmiddels kan wees en andere 'n sterker geheueverlies (sien onder newe-effekte) kan veroorsaak. Hoe hoër die dosis, hoe sterker is die effek.

* Angswerend
* Antikonvulsiewe effek
* Spierverslappend
* Slaapmiddel.
Newe-effekte

* Geheueverlies (dit veroorsaak 'n anterograde geheueverlies)
* Slaperigheid
* Ataksie (koördinasiesteuring)
* Verwarring
* Duiseligheid
* Ingekorte oordeel
* Ingekorte vermoë om masjinerie te bedryf

Al die bogenoemde newe-effekte word vererger met die gelyktydige inname van alkohol.
Afhanklikheid

Langtermyngebruik lei gewoonlik tot afhanklikheid. As daar dan summier opgehou word met die gebruik van die middel, kan die volgende onttrekkingsimptome die gebruiker tref:

* Slaaploosheid
* Angs, en selfs paniekaanvalle
* Tagikardie (hartkloppings)
* Hipertensie
* Depressie, en ook selfmoordgedagtes
* Tremor (bewerasies)
* Sweet
* Eetlusverlies
* Wane
* Stuipe

Daarom word dit aanbeveel om 'n persoon wat lank of op 'n hoë dosis van 'n bensodiasepien was, versigtig, en verkieslik onder mediese toesig, te speen van die bensodiasepien.
Geskiedenis

Die eerste bensodiasepien, chloordiasepoksied, is toevallig ontdek in 1954 deur 'n Oostenrykse apteker en chemikus, Dr Leo Sternbach (1908–2005), toe hy dit herbekyk het -- nadat hy dit eers laat vaar het -- op 'n tydstip toe 'n assistant besig was om sy laboratorium vir hom op te ruim.
Verwysings

* Gerada C, Ashworth M. ABC of mental health. Addiction and dependence--I: Illicit drugs. BMJ 1997;315:297-300. Fulltext. PMID 9274553.
Eksterne skakels

* Benzo.org.uk – Bensodiasepienverslawing en -onttrekking
* Inchem.org – Bensodiasepiene
Bron

Kategorie:Geneesmiddels
Hidrosfeer

duimnael|300px|Die beweging van water is 'n sleutelproses in die hidrosfeer, wat ook die klimaat, die biosfeer en die koolstofsiklus beïnvloed

Die term hidrosfeer verwys na die water wat sowel in die atmosfeer van 'n planeet asook op sy oppervlak en in sy grond voorkom (oppervlak- en grondwater). Op ons aarde verwys die vakterm watersiklus na die voortdurende uitruiling van water in die hidrosfeer. Hierdie siklus sluit grondwater en water wat in rotse gestoor is (litosfeer), die water in diere en plante (biosfeer), die water in vloeibare en bevrore vorm op die oppervlak en water in die vorm van waterdamp, wolke en neerslag in die atmosfeer in.

Alhoewel dit natuurlik ook die mere, riviere en grondwater insluit, bestaan die hidrosfeer hoofsaaklik uit die oseane, wat sowat 70,8 persent van die aarde se oppervlak bedek. Met 'n gemiddelde diepte van 3 794 meter is hulle vyf keer so diep as die gemiddelde hoogte van die aarde se vastelande. Die massa van die oseane is rofweg 1.35 × 1018 ton of 1/4 400 van die aarde se totale massa.

Daar is ongeveer 1 360 000 000 km³ water op aarde. Hierdie water is rofweg as volg versprei:

* 1 320 000,000 km³ is in die oseane,
* 25 000 000 km³ (1,8%) is in gletsers en die pole,
* 13 000 000 km³ (0,9%) is grondwater,
* 250 000 km³ (0,02%) is varswater in mere, binnelandse seë, en riviere,
* 13 000 km³ (0,001%) is atmosferiese waterdamp op enige gegewe oomblik.

Die beweging van water binne die hidrosfeer word hidrologiese siklus genoem. Hierdie beweging blyk baie duidelik te wees in die vloei van riviere en spruite, maar kom ook in mere damme voor.

In die geval van die oseane word die beweging deur die water se temperatuur en soutgehalte bepaal. Warm water het 'n kleiner gewig en digtheid as koue water, en soutwater het 'n hoër digtheid as vars water. Die kombinasie van temperatuur en soutgehalte bepaal of die water na die oppervlak styg, na die grond sink of in 'n gemiddelde diepte bly.
Die waterkringloop

Ook bekend as die hidrologiese siklus. Wanneer dit reën, gebeur een van die volgende met die water:
* Dit verdamp
* Dit filtreer in die grond (staan bekend as infiltrasie)
* Dit vloei bo-op die grond terug na die see (staan bekend as afloop)

Die water wat infiltreer, sal deur porieë en nate in gesteentes deursyfer totdat dit 'n laag soliede rots bereik wat nie water deurlaat nie. Die boonste vlak van die ondergrondse water word die watertafel genoem en gesteentes wat nie water deurlaat nie, word keerbanke genoem. 'n Akwifer is 'n waterdraer/gesteente wat water absorbeer.


Kategorie:Indeling van die Aarde
Kategorie:Water
Kamertemperatuur

Kamertemperatuur, in laboratoriumverslae verwys gewoonlik na 'n temperatuur rofweg tussen 18 tot 25 °C. Wanneer 'n navorser die temperatuur van sy eksperiment nie meer akkuraat as kamertemperatuur beskryf nie, impliseer dit dat hy die aanname gemaak het dat 'n temperatuurverskil van 'n paar grade nie 'n betekenisvolle invloed gaan hê op die verskynsel of vraag wat ondersoek word nie. Navorsers oefen tipies nie noue beheer uit op die temperatuur van 'n kamertemperatuur eksperiment nie.

'n Voordeel vir navorsers wat kamertemperatuur eksperimente uitvoer is dat kamertemperatuur gewoonlik redelik naby is aan die standaardtoestande waarteen die meeste materiaaleienskappe en fisiese konstantes gewoonlik reeds bepaal is. 'n Navorser kan dus maklik die bestaande tabelle met sulke data raadpleeg om voorspellings te maak oor die verskeie aspekte van sy eksperiment, soos byvoorbeeld oor hoe vinnig 'n chemiese reaksie waarskynlik sal plaasvind.
Sien ook

* Temperatuur

Kategorie:Chemie
Kategorie:Fisika
Kategorie:Termodinamika
Genus

'n Genus (meervoud: genera of genusse; ook soms geslag genoem) is 'n taksonomiese groepering wat uit een of meer spesies bestaan; as daar meer as een spesie in 'n genus is, sal die spesies morfologiese eienskappe deel wat groter ooreenkomste met mekaar toon as spesies van ander genera.

In die benamingskodes vir bionomiale name wat wêreldwyd in gebruik is, bestaan die naam van 'n organisme uit twee dele: die genusnaam (dit begin altyd met 'n hoofletter) en spesienaam. Albei name is kursief. 'n Voorbeeld is Homo sapiens, die naam vir die menslike spesie, wat tot die genus Homo behoort. Sien die artikel oor wetenskaplike klassifikasie vir meer besonderhede oor hierdie stelsel.

'n Genus in een koninkryk kan 'n naam hê wat in 'n ander koninkryk vir 'n genus of ander takson gebruik word. Al word dit deur die Internasionale Kode van Dierkundige Benamings en die Internasionale Kode van Benamings vir alge, fungi en plante ontmoedig, is daar 5 000 sulke name wat in meer as een koninkryk gebruik word. Anura is byvoorbeeld die naam van die orde van paddas, maar ook van 'n plantgenus. Baie genera word verder onderverdeel in subgenera.
Sien ook

*Kladistiek
Eksterne skakels

*


Kategorie:Taksons
Simca Vedette

|}

Die Simca Vedette is 'n voertuig wat sedert 1955 gebou is, nadat Simca die Franse Ford-fabriek in Poissy, Parys oorgeneem het.

Die volgende Simca Vedette modelle was van 1955 tot 1961 daar gebou:
* Régence 1956
* Trianon 1956
* Versailles 1957
* Marly (stasiewa) 1957
* Beaulieu 1958
* Présidence 1959
* Chambord 1960
Galery


Lêer:simca vedette 1956.jpg|Simca Vedette 1956
Lêer:simca vedette beaulieu 1960.jpg|Simca Vedette Beaulieu 1960
Lêer:Simca vedette marly 1961.jpg|Simca Vedette Marly 1961


Vedette