ഓസ്ട്രലോയ്ഡ്

പകരം=|ലഘുചിത്രം|300x300ബിന്ദു
ആസ്ട്രേലിയയിലെ പൂർവ്വികർ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ആസ്ട്രേലിയായിലും ന്യൂഗിനിയായിലും കാണപ്പെടുന്ന മനുഷ്യവർഗ്ഗമാണിത്. വേട്ടയാടിയും കായ്കനികൾ ഭക്ഷിച്ചുമാണ് ഇവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്. പരന്ന മൂക്ക്, ചുരുണ്ട് മുടി, തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ, തവിട്ട് നിറം എന്നിവയാണ് പ്രധാന പ്രത്യേകതകൾ.

പദാവലി ചരിത്രം

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ "ഓസ്ട്രലോയിഡ്" എന്ന പദം "തദ്ദേശീയ ഓസ്‌ട്രേലിയക്കാരുടെ ഗോത്രങ്ങളെയോ ജനസംഖ്യയെയോ വിവരിക്കുന്ന തരത്തിൽ നരവംശശാസ്ത്രത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചു. തെക്ക്, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യ, ഓഷ്യാനിയ എന്നിവിടങ്ങളിലെ തദ്ദേശീയരായ ചില ആളുകളെ പരാമർശിക്കുന്നതിനായി 1870-ൽ തോമസ് ഹക്‌സ്‌ലി "ഓസ്ട്രലോയിഡ് വംശം" എന്ന പദം അവതരിപ്പിച്ചു. ഭൗതിക നരവംശശാസ്ത്രത്തിൽ, ഡാനിയേൽ ജോൺ കന്നിംഗ്ഹാം തന്റെ ടെക്സ്റ്റ്-ബുക്ക് ഓഫ് അനാട്ടമിയിൽ (1902) ആദിവാസി ഓസ്‌ട്രേലിയക്കാരുടെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകളായ രൂപഘടന സവിശേഷതകൾക്ക് ഓസ്ട്രലോയിഡ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒരു ഓസ്ട്രലോയിഡ് ഗ്രൂപ്പ് ആദ്യമായി തോമസ് ഹക്‌സ്‌ലി നിർദ്ദേശിച്ചത് ഓൺ ദി ജിയോഗ്രാഫിക്കൽ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ഓഫ് ദി ചീഫ് മോഡിഫിക്കേഷൻസ് ഓഫ് മാൻകൈൻഡ് (1870) എന്ന ലേഖനത്തിലാണ്, അതിൽ അദ്ദേഹം മനുഷ്യരാശിയെ നാല് പ്രധാന ഗ്രൂപ്പുകളായി (സാന്തോക്രോയിക്, മംഗോളോയിഡ്, നീഗ്രോയിഡ്, ഓസ്ട്രലോയിഡ്) വിഭജിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മാതൃകയിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഡെക്കാനിലെ തദ്ദേശീയ നിവാസികളെ ഓസ്ട്രലോയിഡ് വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി, പ്രത്യേകിച്ച് ഡെക്കാൻ പീഠഭൂമിയിലെ മല ഗോത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ "നന്നായി അടയാളപ്പെടുത്തിയ രൂപത്തിൽ". ഹക്സ്ലി മെലനോക്രോയി (മെഡിറ്ററേനിയൻ വംശത്തിലെ ആളുകൾ) നെ സാന്തോക്രോയി (വടക്കൻ യൂറോപ്യന്മാർ), ഓസ്ട്രലിയോയിഡുകൾ എന്നിവയുടെ മിശ്രിതമായി കൂടുതൽ തരംതിരിച്ചു.

ഹക്സ്ലി (1870) ഓസ്ട്രലിയോയിഡുകളെ ഡോളികോസെഫാലിക് എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു; അവയുടെ മുടി സാധാരണയായി സിൽക്ക് പോലെയും, കറുത്തതും, അലകളുടെ രൂപത്തിലുള്ളതോ ചുരുണ്ടതോ ആയിരിക്കും, വലുതും, കനത്ത മുന്നോട്ടുന്തിയ താടിയെല്ലുകളും, ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ചർമ്മവും, ഇരുണ്ട തവിട്ട് അല്ലെങ്കിൽ കറുപ്പ് നിറത്തിലുള്ള കൃഷ്ണമണിയും ഇവർക്ക് ഉണ്ടാകും.

"പ്രോട്ടോ-ഓസ്ട്രലോയിഡ്" എന്ന പദം റോളണ്ട് ബറേജ് ഡിക്സൺ തന്റെ വംശീയ ചരിത്രത്തിൽ (1923) ഉപയോഗിച്ചു. ദി ഒറിജിൻ ഓഫ് റേസസ് (1962) എന്ന കൃതിയിൽ, വ്യത്യസ്ത ഉത്ഭവങ്ങളുള്ള അഞ്ച് വംശങ്ങളുടെ (ഓസ്ട്രലോയിഡ്, കോക്കസോയിഡ്, മംഗോളോയിഡ്, കോംഗോയിഡ്, കപ്പോയിഡ്) വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് കാൾട്ടൺ കൂൺ വിശദീകരിച്ചു. ഓസ്ട്രലോയിഡുകൾക്ക് വലിയ ദംഷ്ട്രകൾ പോലുള്ള പല്ലുകൾ ഉണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് പോലുള്ള തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഈ ഗ്രൂപ്പിനെ ഏറ്റവും പുരാതനവും അതിനാൽ ഏറ്റവും പ്രാകൃതവും പിന്നോക്കവുമാണെന്ന് കൂൺ വിലയിരുത്തി. കൂണിന്റെ രീതികളും നിഗമനങ്ങളും പിന്നീട് അപമാനിക്കപ്പെട്ടു, "മനുഷ്യ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തെയും പരിണാമത്തെയും കുറിച്ചുള്ള മോശം ധാരണയോ ഒരു വംശീയ അജണ്ടയ്ക്കായി അദ്ദേഹം നരവംശശാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചതോ" കാണിക്കുന്നു.

വിവാദങ്ങൾ

"നെഗ്രിറ്റോ" എന്ന വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ജനസംഖ്യയിൽ ആൻഡമാനീസ് (ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലെ ആൻഡമാൻ ദ്വീപുകളിൽ നിന്നുള്ളവർ), സെമാങ്, ബടെക് ജനത (മലേഷ്യയിൽ നിന്നുള്ളവർ), മണിഖ് ജനത (തായ്‌ലൻഡിൽ നിന്നുള്ളവർ), ഈറ്റ ജനത, അതി ജനത, ഫിലിപ്പീൻസിലെ മറ്റ് ചില വംശീയ വിഭാഗങ്ങൾ, ശ്രീലങ്കയിലെ വേദ ജനത, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ ഉൾപ്രദേശങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട നിറമുള്ള നിരവധി ഗോത്രവർഗ ജനത (ചില ദ്രാവിഡ സംസാരിക്കുന്ന ഗോത്രങ്ങളും ഓസ്ട്രോ-ഏഷ്യാറ്റിക് സംസാരിക്കുന്ന മുണ്ട ജനതയും) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു, ഇവയും ഓസ്ട്രലോ-മെലനേഷ്യൻ ഗ്രൂപ്പിൽ പെട്ടവരാണെന്ന് ചിലർ നിർദ്ദേശിച്ചു, എന്നാൽ ഈ ഉൾപ്പെടുത്തൽ സംബന്ധിച്ച് വിവാദങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്ത്യൻ ഗോത്രങ്ങളെ ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് കൃത്യമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, കൂടാതെ ഇന്ത്യയിലെ ആദിമ ജനതയുടെ ചോദ്യവുമായും, അപ്പർ പാലിയോലിത്തിക് കാലഘട്ടത്തിലെ ഇന്ത്യൻ, ആൻഡമാനീസ്, സാഹുലിയൻ ജനതകൾക്കിടയിലുള്ള പങ്കിട്ട വംശാവലിയുടെ ചോദ്യവുമായും അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

ദക്ഷിണേഷ്യൻ ജനതയുടെ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-മെലനേഷ്യൻ വംശപരമ്പര വളരെക്കാലമായി ഒരു തുറന്ന ചോദ്യമായി തുടരുന്നു. ഇന്ത്യൻ ചരിത്രാതീതകാലത്തെ ആഴത്തിലുള്ള പൗരാണികതയെ ഊന്നിപ്പറയുന്ന ഒന്നായി ഇന്ത്യൻ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇത് സ്വീകരിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ ഉൾപ്രദേശങ്ങളിലെ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-മെലനേഷ്യൻ വേട്ടക്കാരും മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുമായ ഗോത്രങ്ങളെ മഹാഭാരതത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന നിഷാദ രാജ്യവുമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിൻസെൻസോ ഗിയുഫ്രിഡ-റുഗ്ഗേരിയെ (1913) പിന്തുടർന്ന് പഞ്ചാനൻ മിത്ര (1923) ഇന്ത്യയിൽ ഒരു പ്രീ-ദ്രാവിഡ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-വേദാധിപത്യ വിഭാഗത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നു.

മറ്റൊരു തരത്തിൽ, ദ്രാവിഡരെ തന്നെ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-മെലനേഷ്യൻ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവരായി അവകാശപ്പെടുന്നു, ബിരാജ ശങ്കർ ഗുഹ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ ഈ വീക്ഷണം പുലർത്തുന്നു. ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-മെലനേഷ്യൻ ബന്ധങ്ങളുള്ളതായി പ്രത്യേകം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ഗോത്രങ്ങളിൽ ഒറാവോൺ, മുണ്ട, സന്താൽ, ഭിൽ, ഗോണ്ടി, കേരളത്തിലെ കാടർ, നീലഗിരിയിലെ കുറുമ്പ, ഇരുളർ, മലബാറിലെ പണിയന്മാർ, ഊരാളികൾ, കണ്ണികൾ, മുതുവാൻ, ചെഞ്ചുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. 1953-ൽ, ഓസ്‌ട്രേലിയൻ വംശം ഐനസ്, ദ്രാവിഡന്മാർ, വേദന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം "ആർക്കൈക് കോക്കസോയിഡ് വംശത്തിന്റെ" ഭാഗമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു.

ആധുനിക ജനിതകശാസ്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിമർശനം

ഉപജാതികളെയോ വംശങ്ങളെയോ നിർവചിക്കുന്നതിന് ജീവശാസ്ത്രത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വിവിധ മാനദണ്ഡങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്ത ശേഷം, 2016-ൽ അലൻ ആർ. ടെമ്പിൾട്ടൺ ഇങ്ങനെ ഉപസംഹരിക്കുന്നു: "മനുഷ്യരിൽ വംശങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം വ്യക്തവും അവ്യക്തവുമാണ് മലേഷ്യയിലെ നെഗ്രിറ്റോ ജനസംഖ്യയും ഫിലിപ്പീൻസിലെ നെഗ്രിറ്റോ ജനസംഖ്യയും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നെഗ്രിറ്റോ ഇതര പ്രാദേശിക ജനസംഖ്യയുമായി കൂടുതൽ അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവരാണെന്ന് പാൻ-ഏഷ്യൻ ജീനോം പ്രോജക്റ്റ് നിഗമനം ചെയ്തു, ഇത് ഒരു പ്രത്യേക ഓസ്ട്രലോ-മെലനേഷ്യൻ ഗ്രൂപ്പിംഗിന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ അഭാവത്തെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.
കേരളത്തിൽ

ഇതും കാണുക

വർഗ്ഗം:മനുഷ്യപരിണാമം