JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
मालिनी राजूरकर

मालिनी राजूरकर (इ.स. १९४१ - हयात) या हिदुस्तानी संगीतातील मराठी गायिका आहेत. त्या ग्वाल्हेर घराण्याच्या शैलीने गायन करतात.
पूर्वायुष्य

मालिनीताईंचे बालपण भारतात राजस्थान राज्यात गेले. अजमेर येथील सावित्री गर्ल्स हायस्कूल व महाविद्यालयातून त्यांनी गणित विषयात पदवी संपन्न केली व त्याच ठिकाणी त्यांनी तीन वर्षे गणित शिकविले. तीन वर्षांच्या शिष्यवृत्तीचा लाभ घेऊन त्यांनी अजमेर संगीत महाविद्यालयातून गोविंदराव राजूरकर व त्यांचा पुतण्या वसंतराव राजूरकर यांच्या मार्गदर्शनाखाली संगीत निपुण अभ्यासक्रम पूर्ण केला. वसंतराव राजूरकरांशी त्या पुढे विवाहबद्ध झाल्या.
सांगीतिक कारकीर्द

मालिनी राजूरकरांनी भारतातील नामांकित संगीत महोत्सवांतून आपली कला सादर केली आहे. त्यांत गुणीदास संमेलन (मुंबई), तानसेन समारोह (ग्वाल्हेर), सवाई गंधर्व महोत्सव (पुणे) आणि शंकर लाल महोत्सव (दिल्ली) या संगीत महोत्सवांचा समावेश आहे. मालिनीताईंचे टप्पा गायकीवर विशेष प्रभुत्व आहे. त्यांनी उपशास्त्रीय गायनही केले आहे. 'पांडू-नृपती जनक जया' व 'नरवर कृष्णासमान' ही त्यांनी गायलेली दोन मराठी नाट्यगीते विशेष लोकप्रिय आहेत.

मालिनीताईंच्या गायकीवर संगीतज्ञ के.जी. गिंडे, जितेंद्र अभिषेकी व कुमार गंधर्वांचा प्रभाव आहे. त्यांनी इ.स. १९६४ साली आपले संगीत कार्यक्रम सादर करण्यास सुरुवात केली. भारतातील शास्त्रीय संगीत वर्तुळात लवकरच त्यांचे नाव घेतले जाऊ लागले. त्यांनी इ.स. १९८० साली अमेरिकेत व इ.स. १९८४ साली इंग्लंडमध्ये यशस्वी संगीत दौरे केले. इ.स. १९७० सालापासून त्या हैदराबाद येथे राहतात.
ध्वनिमुद्रिका

* क्लासिकल व्होकल (फाऊंटन कंपनी)
* राग तोडी
* राग बसंत मुखरी
पुरस्कार व सन्मान

त्यांना इ.स. २००१ साली संगीत नाटक अकादमी पुरस्काराने गौरविण्यात आले. इ.स. २००८ साली त्यांना मा. दीनानाथ मंगेशकर पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.
बाह्य दुवे

*
*


वर्ग:मराठी गायक
वर्ग:हिंदुस्तानी गायक
वर्ग:संगीत नाटक अकादमी पुरस्कारविजेते
वर्ग:इ.स. १९४१ मधील जन्म
वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
वसंतराव राजूरकर

वसंतराव राजूरकर (जन्म : ग्वाल्हेर, २४ एप्रिल, इ.स. १९३२ - हैदराबाद, १२ फेब्रुवारी, इ.स. २०१६) हे एक ग्वाल्हेर घराण्याचे भारतीय शास्त्रीय संगीत गाणारे मराठी गायक होते. गायिका मालिनी राजूरकर या त्यांच्या पत्‍नी. त्यांना दोन कन्या आहेत.

वसंतरावांनी गायन शाळेत संगीत विशारद केले. पुढे त्यांचे काका (गायक गोविंदराव राजूरकर) प्राचार्य असलेल्या अजमेरच्या संगीत महाविद्यालयात वसंतरावांनी पुढचे शिक्षण घेतले. पं. राजाभैय्या पूंछवाले यांच्या घरी दर गुरुवारी होणाऱ्या बैठकीमध्ये वसंतराव तंबोऱ्याची साथ करताकरता गाऊ लागले.

पुढे हैदराबाद येथील म्युझिक कंपनीमध्ये नोकरी स्वीकारून वसंतराव १९५४ मध्ये तेथेच स्थायिक झाले. अजमेर येथे काकांकडे गेल्यानंतर त्यांची शिष्या मालिनी वैद्य यांच्याशी वसंतरावांचा परिचय झाला आणि पुढे हे दोघेही विवाहबद्ध झाले.
वसंतराव राजूरकरांचे शिष्य

धृपद, ख्याल, टप्पा, बंदिशची ठुमरी, ठायीची ठुमरी, तराणा, त्रिवट, चतरंग, रासख्याल, उपख्याल, अष्टपदी वगैरे विविध संगीत प्रकारांवर प्रभुत्व असलेल्या वसंतराव राजूरकर यांनी अखेरपर्यंत विद्यादान केले. हैदराबादच्या संगीत महाविद्यालयात ते अध्यापक होते.

आराधना कऱ्हाड-शास्त्रीे, कल्पना झोकरकर, नितीन वेलणकर, प्रभा लिमये, मालिनी वैद्य राजूरकर, मुक्ता धर्म, वगैरे त्यांचे शिष्य होत.
राजूरकर, वसंतराव
राजूरकर, वसंतराव
वर्ग:इ.स. १९३२ मधील जन्म
वर्ग:इ.स. २०१६ मधील मृत्यू
सिल्लोड

सिल्लोड भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील छत्रपती संभाजीनगर जिल्ह्यात असून सिल्लोड तालुक्याचे मुख्य ठिकाण आहे. सिल्लोड तालुक्यामध्ये वरुड, गोळेगांव, बोजगाव, गेवराई शेमी, निल्लोड, अजिंठा, शिवना, अंधारी, पळशी, भराडी, वडोद चाथा, आमठाणा, मंगरूळ, चांदापूर, चिंचपूर, हट्टी, बहुली, पिरोळ, पालोद, अंभई, देऊळगाव बाजार, हळदा, चारनेर, उंडणगांव, चिंचवण, टाकळी खुर्द इत्यादी खेडी आहेत.

जगप्रसिद्ध अजिंठा लेणी याच तालुक्यात आहेत.

अंधारी हे गाव सिल्लोड तालुक्यातील मोठे आणि म्हत्वाचे गाव आहे,येथे कृषी उत्पन्न बाजार समिती असून हे गाव, सिल्लोड - कन्नड, सिल्लोड - फुलंब्री आणि कन्नड - फुलंब्री तालुक्याचा सीमेवर असलेले तालुक्यातील आर्थिक आणि राजनीतिक दृष्ट्या मोठे गाव आहे. गावात रोज सकाळी सकाळी घंटा गाडी कचरा गोळा करायला येते.

सिल्लोड शहरात म्हसोबा महाराजांचे जागृत देवस्थान आहे. दरवर्षी म्हसोबा महाराजांचे जत्रा भरत असते. जत्रेच्या निमित्ताने तिथे जत्रेत रहाटपाळणे, विक्रीसाठी विवध वस्तू असतात. या निमित्ताने बोललेले नवस फेडले जातात.

सिल्लोड तालुक्याचे मुख्य पीक मका, मिरची व कापूस आहे. सिल्लोड शहरामध्ये कापूस जिनिंग मिल आहे. दर रविवारी शहरामध्ये आठवडे बाजार असतो. सिल्लोड तालुक्यामध्ये माध्यमिक व उच्च शिक्षणाची सोय आहे तसेच संगणक संस्था, महाविद्यालये आहेत.

मुरडेश्वर हे शिव मंदिर सिल्लोड तालुक्यात प्रसिद्ध आहे. तसेच चिंचवण (वडाचे) येथे दहा एकर व्हून जास्त वडाची झाडे आहेत येथे प्राचीन महादेव मंदिर आहे, चारनेर हे सिल्लोड तालुक्यातील एक गाव आहे. चारनेर येथील दत्त मंदिर खुप प्रसिद्ध आहे. येथे दरवर्षी दत्त जयंतीनिमित्त भाविक गर्दी करत असतात. चारनेरची लोकसंख्या साधारण ३ ते ४ हजार आहे. चारनेर हे चारणा नदीच्या काठी वसलेले आहे. येथे हिंदू मुस्लिम गुण्यागोविंदाने राहतात. येथे चारनेर मध्यम प्रकल्प आहे त्यावर १० ते १५ गावचा प्रश्न मिटतो. चारनेर हे सिल्लोड शहारापासून २७ किलोमीटर अंतरावर आहे.चारनेर हे राज्य महामार्ग ४० वर आहे.

नागझरी हे प्रसिद्ध तीर्थक्षेत्र सिल्लोड तालुक्यातील पालोद गावात आहे येथे महादेव मंदिर व पवित्र गोमुख तीर्थ आहे त्याला पावसाळा व हिवाळ्यात पाणी चालू राहते. पालोद येथील खेळणा मध्यम प्रकल्प सिल्लोडसह ०८ ते १० गावाच्या पिण्याच्या पाण्याचा प्रश्न मिटवतो.
अंभई पासून जवळच असलेल्या जंजाळा या गावात अजिंठा लेणीच्या श्रेणीत बसेल, अशी लेणी आहे जी सध्या पर्यटक आणि पर्यटन विभागाच्या दुर्लक्षामुळे प्रसिद्धी झोता पासून दूर आहे.


वर्ग:सिल्लोड तालुक्यातील गावे
वर्ग:छत्रपती संभाजीनगर जिल्ह्यातील गावे
वर्ग:१० जानेवारी २०१८ कार्यशाळा
भारतीय लोकशाही

भारतामध्ये लोकशाही शासनप्रणाली बऱ्याच काळापासून अस्तित्वात आहे. राजेशाही जरी होती तरी गावपातळीवर गावातील पंचायत गावाच्या शासनासंबंधी सर्व निर्णय घेत असे. राजाची जबाबदारी मुखत्वे संरक्षण व दोन किंवा अधिक गांवामधील तंट्याबाबत असे. सध्याची व्यवस्था पश्चिमी देशाकडून घेतली आहे व तीमध्ये त्रुटी आहेत. त्या त्रुटी दूर करून लोकशाही व्यवस्था अधिक कार्यक्षम बनवणे आवश्यक आहे. या करता उमेदवाराच्या पात्रतेपासून शासन चालवण्यापर्यंत सध्याचे अड्थळे जाणून घेऊन नियम बनवले पाहिजेत. भारतीय लोकशाही ही सर्वांत मोठी लोकशाही आहे .
सध्याचे अडथळे

# अपात्र उमेदवार
# दलबदल
# निवडणूक खर्च
# शासन स्थापना
# अविश्वास ठराव
दलबदल
निवडणूक खर्च
शासन स्थापना

शासनाने केलेलि लोकांसाठी शासन
अविश्वास ठराव

वर्ग:भारत
कार्ल फ्रीदरिश गाउस

योहान्न कार्ल फ्रीडरीश गाउस हा एक जर्मन गणितज्ञ आणि भौतिकशास्त्रज्ञ होता. गाउसने गणिताच्या आणि भौतिकशास्त्राच्या अनेक शाखांमध्ये मोठ्या प्रमाणात भर घातली. Number theory, संख्याशास्त्र (Statistics), गणितीय विश्लेषण (Mathematical Analysis), Differential Geometry, Geodesy, Electrostatics, खगोलशास्त्र, Optics अशा अनेक शाखांचा ह्यात समावेश आहे. गाउसला बऱ्याच वेळा "गणिताचा राजकुमार" असे संबोधले जाते तसेच "आत्तापर्यंतचा सर्वश्रेष्ठ गणितज्ञ" असे मानले जाते. शास्त्र आणि गणिताच्या विविध शाखांवर गाउसचा अतिशय मोठा प्रभाव आहे आणि त्याला इतिहासातील सर्वांत प्रभावशाली गणितज्ञांपैकी एक मानले जाते.
गणितातील योगदान

गाउसने अंकगणितामधे समरुपतेची (Congruance) संकल्पना मांडली. त्यासाठी गाउसने तीन लहान समांतर् रेषा (≡) हे चिह्न वापरले. या चिह्नाच्या वापरामुळे अंकाच्या समरूपतेचा अर्थबोध फार चटकन होतो. यामुळे गणितामधे केवळ संकल्पनाच नाही तर् चिह्नेही अतिशय महत्त्वाची आहेत, हे पुन्हा एकदा सिद्ध झाले. गाउसने Disquisitiones Arithmeticae अंकगणितामधील संशोधन हा ग्रंथ लिहीला. या ग्रंथामधे अंकगणितातील जुने सिद्धांत अतिशय काटेकोरनी सुसंबद्ध पद्धतीने लिहून काढले. अंकगणितामधे काही क्रांतिकरी संशोधन गाउसने या ग्रंथामधे मांडले. गाउसने वयाच्या १८व्या वर्षी बीजगणिताचे मुलभूत प्रमेय सिद्ध केले. त्याने पुढे जाऊन त्याने आपल्या सिद्धांतामधील चुकही शोधली आणि ती दुरुस्त करत, मृत्युपुर्वी त्याने बीजगणिताचे मुलभूत प्रमेयाच्या अनेक सिद्धता दिल्या. गाउसने पहिल्यांदा कॉम्प्लेक्स नंबर पद्धतीच्या अस्तित्वाची सिद्धता दिली. त्याने "नकाशे बनवणाऱ्यांचा प्रश्न" = Map makers problem सोडवला. तो सोडवताना त्याने अतिशय सुंदर भौमितिक संकल्पनांना जन्म दिला.
अयुक्लिडीयन भुमितीचा शोध लागल्यावर आपणासही ही कल्पना ठाऊक होती मात्र लोक भयास्तव आपण हे काम् कधी बाहेर आणले नाही असा गौप्यस्फोट गाउसने केला होता. यामुळे जरी वाद निर्माण झाला असला तरी आता हे सिद्ध झाले आहे की गाउस खरे बोलत होता. गाउसने भौतिकशास्त्र व अभियांत्रिकीतही काम केले. भौतिकशास्त्रातील स्थिरविद्युत (Electrostatics) गाउसचा सिद्धांत अतिशय मुलभुत म्हणून प्रसिद्ध आहे. संख्याशास्त्रामधे त्याने "गाउसचा वक्राकार" (Gaussian curve) ही संकल्पना मांडली. त्याने प्रकाशाचानी भिंगांचाही अभ्यास केला.


वर्ग:जर्मन खगोलशास्त्रज्ञ
वर्ग:जर्मन भौतिकशास्त्रज्ञ
वर्ग:जर्मन गणितज्ञ
वर्ग:इ.स. १७७७ मधील जन्म
वर्ग:इ.स. १८५५ मधील मृत्यू
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
हुआन बोश

thumb|right|250px|हुआन बोश
हुआन बोश (; ३० जून १९०९,ला व्हेगा − १ नोव्हेंबर २००१, सांतो दॉमिंगो) हा कॅरिबियनमधील डॉमिनिकन प्रजासत्ताक देशामधील एक राजकारणी व १९६३ साली अल्प काळाकरिता देशाचा राष्ट्राध्यक्ष होता.

बोश रफायेल त्रुहियो ह्या हुकुमशहाचा प्रमुख विरोधक होता
बाह्य दुवे

*व्यक्तिचित्र


वर्ग:इ.स. १९०९ मधील जन्म
वर्ग:इ.स. २००१ मधील मृत्यू
वर्ग:डॉमिनिकन प्रजासत्ताकाचे राष्ट्राध्यक्ष
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ओलुसेगुन ओबासान्जो

ओलुसेगुन ओबासान्जो (योरुबा: Olúṣẹ́gun Ọbásanjọ́; ५ मार्च १९३८) हा आफ्रिकेतील नायजेरिया देशाचा माजी लष्करी अधिकारी व दोनवेळा भूतपूर्व/माजी राष्ट्राध्यक्ष आहे. तो १९९९ ते २००७ व त्यापूर्वी १९७६ ते १९७९ दरम्यान नायजेरियाच्या राष्ट्राध्यक्षपदावर होता.

ऑगस्ट 2021 मध्ये, आफ्रिकन युनियनने ओलसेगुन ओबासांजो यांना हॉर्न ऑफ आफ्रिकामध्ये शांततेसाठी उच्च प्रतिनिधी म्हणून नियुक्त केले.
बाह्य दुवे

*वैयक्तिक संकेतस्थळ


वर्ग:नायजेरियाचे राष्ट्राध्यक्ष
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
टिळक स्मारक मंदिर

इवलेसे
टिळक स्मारक मंदिर ही लोकमान्य टिळकांच्या स्मरणार्थ पुणे शहरात बांधलेली वास्तू आहे. पुण्यातील टिळक रस्त्यावर ही वास्तू उभी आहे. टिळक स्मारक मंदिर म्हणजे पुण्यातील राजकीय, धार्मिक, शैक्षणिक आणि सामाजिक चळवळीचे माहेरघराच आहे.
प्रकल्प

टिळक स्मारक मंदिराच्या प्रकल्पात खालील गोष्टींचा समावेश आहे:
* सेमिनार कक्ष (तळमजला)
* प्रेक्षागृह (पहिला मजला) - ९०१ आसनी. प्रेक्षागृहात गोपाळ देऊसकर यांनी तयार केलेल्या भित्तिचित्रांची मालिका आहे, जी लोकमान्य टिळकांच्या जीवनातील महत्त्वाच्या घटना दर्शवते.
इतिहास

लोकमान्य टिळकांच्या स्मरणार्थ हे स्मारक उभारण्यात आले. स्मारकाचे बांधकाम १९७२-१९७६ सालांदरम्यान पुरे झाले. बांधकामास सुमारे ४५ लाख रुपये खर्च आला. गोपाळराव देऊसकरांनी घडवलेला टिळकांचा पुतळा आणि रंगवलेली भित्तिचित्रे हे या स्मारकाचे वैशिष्ट्य आहे. टिळक महाविद्यालय , वैदिक संशोधन मंडळ, काँग्रेस स्वराज्य पक्ष, लोकशाही स्वराज्य पक्ष(स्त्री शाखा), आशा अनेक संस्थांना मंदिराने जागा वापरण्यास दिली. वसंतव्याख्यानमालेचे वासंतिक ज्ञानसत्र सन १९३३ ते १९५६ या कालावधीत मंदिराच्या आवारात भरत असे. याच काळात महात्मा गांधी, मनमोहन मालवीय, भाई परमानंद, सुभाषचंद्र बोस, स्वातंत्र्यवीर सावरकर, आशा विख्यात व्यक्तींनी मंदिरास भेटी दिल्या आहेत.जुन्या टिळक स्मारक मंदिराची जागा लोकमान्य टिळकांचे मानसपुत्र सरदार जगन्नाथ महाराज पंडितांनी लोकमान्यांच्या स्मरणार्थ त्यांचे ध्येय धोरणाला अनुसरून कृत्य करण्यासाठी बक्षीस पत्रकाने दिली. १ ऑगस्ट१९३७ रोजी मंदिरासमोरील ८९६०चौ. फूट जागा जगन्नाथ महाराज पंडित यांच्या कडून विकत घेतली. सन १९५८ मध्ये लोकमान्यांचे नातू आणि केसरीचे संपादक विश्वस्त श्री. जयंतराव टिळक हे मंदिराचे अध्यक्ष झाले. सन १९७५ मध्ये चित्रकार गोपाळ देऊस्कर यांनी लोकमान्यांचा पूर्णाकृती पुतळा भिंतीवर उभारला आहे. या नूतन वस्तूसाठी अंदाजे ३० लक्ष रुपये एवढा खर्च झाला.
संदर्भ

वर्ग:पुणे
वर्ग:महाराष्ट्रातील नाट्यगृहे
वर्ग:बाळ गंगाधर टिळक
बालगंधर्व रंगमंदिर (पुणे)

बालगंधर्व रंगमंदिर हे महाराष्ट्राच्या पुणे शहरातील अग्रगण्य नाट्यगृह आहे. हे पुण्यातील जंगली महाराज रोडवर आहे. या नाट्यगृहाचे उद्‌घाटन २६ जून १९६८ रोजी झाले. या नाट्यगृहाची मालकी सार्वजनिक असून त्याची व्यवस्था पुणे महानगरपालिका पाहते. नाट्यगृहाचे सभागृह बंदिस्त असून वातानुकूलित आहे. नाट्यगृहाच्या आवारात कलाकारांच्या निवासाची सोय आहे.
रंगमंच ३०’ x ४४’ x २२’ या आकाराचा असून मंचासमोर मोठा दर्शनी पडदा आहे. प्रेक्षागृहाची क्षमता तळमजल्यावर ६६९ आसने व सज्ज्यात ३२० आसने इतकी आहे. नाट्यगृहाला लागून वरच्या मजल्यावर एक मोठे कलादालनही आहे, तेथे नित्यनियमाने पुस्तकांची, चित्रांची व अन्य कला वस्तूंची प्रदर्शने भरत असतात. नाट्यगृहाचे आवार बरेच मोठे असून तिथे थोडीफार बाग केली आहे. आवारात रिकामी जागाही भरपूर असून तिथे मौसमी वस्तूंच्या विक्रीची दुकाने भरवली जातात.


वर्ग:पुणे
वर्ग:महाराष्ट्रातील नाट्यगृहे
वर्ग:पुण्यातील इमारती व वास्तू
भरत नाट्य मंदिर

इवलेसे
भरत नाट्य मंदिर हे पुणे शहरातील एक नाट्यगृह आहे. हे नाट्यगृह म्हणजे भरत नाट्य संशोधन मंडळाचा एक हिस्सा आहे.

ज्या काळी ज्याला काही अभ्यासात गती नाही, हातात कसब नाही, दैवदत्त आविष्कार अंगी नाही, अशा मठ्ठ किंवा उडाणटप्पू मुलांना नाटक कंपन्यांमध्ये आणून सोडत. थोडक्यात, वाया गेलेल्या मुलांचे क्षेत्र म्हणजे नाटक, असे सामाजिक समीकरण होते, त्या काळात म्हणजे इ.स. १८९४ सालच्या दसऱ्याच्या दिवशी, दत्तात्रेय फाटक, गोपाळ वाड, वामन काशीकर, दत्तात्रय परांजपे, दातार या १६ वर्षे वयाच्या हुशार अभ्यासू तरुणांनी 'स्टुडंटस् सोशल क्लब' या नाट्य मंडळाची स्थापना केली. संस्थेत पालकांचा विरोध जुमानून तरुण मंडळी हळूहळू जमा होऊ लागली.

ही सगळी मुलेही ग्रॅज्युएट, वकील, शिक्षक वगैरे झाल्यावर, समाजाने १९०० सालानंतर, नाटक हे हुशार मुलांचे क्षेत्र आहे हे मान्य करायला सुरुवात केली, आणि या पहिल्या हौशी नाट्य संस्थेला समाजमान्यता मिळू लागली. पुढे तर सोशल क्लब नाट्य मंडळांचे सदस्य असणे प्रतिष्ठेचे झाले. अनेक शिक्षकही सभासद होऊन नाटकात काम करू लागले. अनेक तरुण स्त्रिया बॅकस्टेजला मदत करू लागल्या. 'नाटक्या' या तिरस्करणीय शब्दाला हळूहळू लोक विसरू लागले.

महाराष्ट्रात इ.स. १९०५ सालापासून नाट्य संमेलने सुरू झाली. त्या वेळी कोणतीच व्यावसायिक संघटना अस्तित्वात नसल्याने संमेलनांच्या छोट्या-मोठ्या जबाबदाऱ्या उचलून पहिल्या. १० पैकी ६ ते ७ नाट्य संमेलनांच्या यशात सोशल क्लबचा सिंहाचा वाटा होता. हे कार्य विधायक वाटल्यामुळे या संस्थेला लोकमान्य टिळकांचा पाठिंबा मिळाला. हे सरकारच्या लक्षात येतात सावधगिरी म्हणून ब्रिटिश शासकांनी या संस्थेवर आपले लोक नेमले. भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर, भरत मुनींना आदरांजली म्हणून 'स्टुडंटस् सोशल क्लब'चे नाव बदलून ते 'भरत नाट्य संशोधन मंदिर' असे करण्यात आले.
नाट्यस्पर्धा

'भरत नाट्य मंदिर' ही नाट्यस्पर्धांची पंढरी आहे. पुरुषोत्तम, फिरोदिया करंडक या एकांकिका स्पर्धांपासून ते राज्य नाट्य स्पर्धेपर्यंत विविध स्पर्धा याच ठिकाणी होतात. त्यांत आंतर बँक एकांकिका स्पर्धा, रोटरी क्लब एकांकिका स्पर्धा, भरत करंडक, आयटी करंडक, कामगार कल्याण स्पर्धा, संस्कृत नाट्यस्पर्धा, एकपात्री बहुरूपी अभिनय स्पर्धा, मौनांतर (मूकनाट्य) स्पर्धा, नाट्यछटा स्पर्धा, बालनाट्य स्पर्धा असे अनेक प्रयोग समाविष्त आहेत.
भरतचे पूर्वसूरी

पु.ल. देशपांडे, राजा परांजपे, राजाभाऊ नातू, राजा गोसावी, शरद तळवलकर, चित्तरंजन कोल्हटकर, भक्ती बर्वे या साऱ्यांनी आणि अशा अनेकांनी भरतवर अपेक्षा विरहित प्रेम केले आहे. आजही भरत महाराष्ट्राला नव्या नव्या नाट्यकर्मींचा पुरवठा करीत आहे.
ग्रंथालय

भरत नाट्य संशोधन मंडळाच्या ग्रंथालयात अनेक नाट्यसंबंधी ग्रंथ आहेत. ग्रंथालयाच्या कॉंप्युटरायझेशनचे काम पूर्ण होत आले असून, केवळ दुर्मिळ ग्रंथ डिजिटाइज करणे बाकी आहे.
बाह्यदुवे

*भरत नाट्य मंदिरामधील चालू कार्यक्रम


वर्ग:पुणे
वर्ग:महाराष्ट्रातील नाट्यगृहे
वर्ग:पुण्यातील संस्था
वर्ग:महाराष्ट्रातील ग्रंथालये
महाराष्ट्रातील नाट्यगृहांची यादी

पिंपरी-चिंचवड

पिंपरी-चिंचवड महानगरामध्ये एकूण चार नाट्यगृह आहेत. त्यापैकी काही नाट्यगृह सुरळीत सुरू आहेत आणि काही नाट्यगृहाचे नूतनीकरण सुरू आहे.
प्रा. रामकृष्ण मोरे नाट्यगृह

या नाट्यगृहाची निर्मिती प्रा. रामकृष्ण मोरे यांच्या संकल्पनेतून सन १९९६ मध्ये झालेली आहे सुरुवातीला या नाट्यगृहाचे नाव पिंपरी-चिंचवड प्रेक्षागृह असे होतं. प्रा. रामकृष्ण मोरे यांच्या निधनानंतरनं पिंपरी चिंचवड महानगरपालिकेने या नाट्यगृहाचे नामांतर प्रा. रामकृष्ण मोरे नाट्यगृह असे केलेलं आहे.
आचार्य अत्रे रंगमंदिर

हे नाट्यगृह संत तुकाराम नगर मध्ये आहे. या नाट्यगृहाची निर्मिती २००२ मध्ये झालेली आहे. या नाट्यगृहामध्ये आसनक्षमता ६०० इतकी आहे.
अंकुशराव लांडगे नाट्यगृह

हे नाट्यगृह भोसरी मध्ये आहे. या नाट्यगृहाची निर्मिती २०१० मध्ये झालेलं आहे. पण हे नाट्यगृह २०११ मध्ये सुरू करण्यात आलेलं आहे. या नाट्यगृहाची साडेनऊशे आसन क्षमता इतकी आहे.
नटसम्राट निळू फुले नाट्यगृह

हे नाट्यगृह पिंपळे गुरव येथे आहे. या नाट्यगृहाची निर्मिती २०१७ मध्ये करण्यात आलेली आहे. या नाट्यगृहाची साडेपाचशे आसन क्षमता इतकी आहे.
संदर्भ

वर्ग:पुणे
हिंदुस्तानी शास्त्रीय संगीत

हिंदुस्तानी शास्त्रीय संगीत (हिंदी: हिन्दुस्तानी शास्त्रीय संगीत, उर्दू: ہندوستانی شاستریہ سنگیت) ही भारतीय शास्त्रीय संगीताची प्रामुख्याने उत्तर भारतात आढळणारी शैली आहे. अर्वाचीन काळात मात्र पूर्ण भारतभरात आणि परदेशांतही या संगीत प्रकाराचे गायक-वादक आणि श्रोते आढळतात. या शैलीचे मूळ वेदकालीन कर्मकांडातील मंत्रोच्चारात असल्याचे अभ्यासकांचे मत आहे. इतिहासात बाराव्या शतकापासून उत्तर भारत आणि पाकिस्तान भागात आणि काही प्रमाणात बांगलादेश, नेपाळ आणि अफगाणिस्तानातही ती प्रचलित होती असे आढळते. अभिजात भारतीय शास्त्रीय शैलीचे दोन उपप्रकारापैकी एक अशी ही शैली आहे, दुसरी दक्षिण भारतात मोठ्या प्रमाणात प्रचलित असलेली कर्नाटक शैली आहे.

ख्याल संगीत हे हिंदुस्थानी संगीताचे अर्वाचीन रूप आहे.


वर्ग:हिंदुस्तानी संगीत
कर्नाटक संगीत

(संस्कृत:कर्णाटक सङ्गीत) भारतीय अभिजात संगीताचा एक प्रकार

भारताच्या दक्षिण भागात अर्थात कर्नाटक, तामिळनाडू, आंध्र प्रदेश, केरळ या राज्यात प्रचलित असलेले अभिजात शास्त्रीय संगीत कर्नाटक संगीत म्हणून ओळखले जाते. कर्नाटक प्रांताच्या नावावरून भारतीय शास्त्रीय संगीताचा हा प्रकार ओळखला जातो. कर्णास(कानास) गोड वाटणारे म्हणून कर्नाटक संगीत अशीही एक व्युत्पत्ती सांगितली जाते. (कर्णे अटति इति कर्णाटकम्)
पायाभूत संकल्पना

खालील चार संकल्पना कर्नाटक संगीताच्या पाया आहेत.
* श्रुती/स्वर
पारंपरिक समजुतीनुसार श्रुतीस माता तर लयीस पिता मानले जाते. हिंदुस्तानी पद्धतीप्रमाणेच कर्नाटकी पद्धतीतही गायकास स्वतःचा आधार स्वर (सा) पकडण्याचे स्वातंत्र्य असते. कर्नाटकी संगीतात १६ स्वर मानले जातात.

षड्ज - सा

शुद्ध ऋषभ - रि१
चतुःश्रुति ऋषभ - रि२
षट्श्रुति ऋषभ - रि३

शुद्ध गांधार - ग१
साधारण गांधार - ग२
आंतर गांधार - ग३

शुद्ध मध्यम - म१
प्रति मध्यम - म२

पंचम - प

शुद्ध धैवत - ध१
चतुःश्रुति धैवत - ध२
षट्श्रुति धैवत - ध३

शुद्ध निषाद - नि१
कैशिकी निषाद - नि२
काकळी निषाद - नि३

टीप - षट्श्रुति ऋषभ, साधारण गांधार, तसेच चतुःश्रुति धैवत व शुद्ध निषाद हे समनाद स्वर आहेत. रागाच्या आरोहणात व अवरोहणात स्वराचे शक्यतो एकच रूप वापरले जाते. याला काही अपवाद आहेत. (उदा. राग बेहाग)

* राग
वरील १६ स्वरांची नियमबद्ध व कर्णमधुर बांधणी म्हणजे राग म्हणता येईल. प्रत्येक रागाचे खालील हिस्से असतात.

- खालच्या स्वरापासून वरवर जाणे - आरोहण,

- वरच्या स्वरापासून खाली येणे - अवरोहण

- मुख्य स्वर ( सा - रि - ग - म - प -नी - ध ) (उत्तर हिन्दुस्तानी पद्धतीपेक्षा येथे स्वर-नाम व क्रम किंचित वेगळा आहे.)

- अमुख्य स्वर

- राग-अलंकार (जसे - गमक)

* साहित्य (पद्यरचना)
कर्नाटक संगीताची जडणघडण दाक्षिणात्य मंदिरांमध्ये झाली असल्याने हे संगीत भक्तिरसप्रधान आहे. निरनिराळ्या कवींनी तामिळ, तेलुगू, कानडी, संस्कृत आदी भाषांमधून केलेल्या विविध भक्तिप्रधान रचना कर्नाटक संगीताचा गाभा आहे. उदा - पुरंदरदासांनी विठ्ठलस्तुतीपर केलेल्या कीर्तन-गीतांची संख्या हजारात आहे. कर्नाटक संगीताच्या गायकास अनेक रचना पाठ असणे गरजेचे मानले जाते.
मेळकर्ता पद्धती

रागांच्या वर्गवारीसाठी कर्नाटक संगीतात मेळकर्ता पद्धत वापरली जाते. व्यंकटमुखी या संगीतकाराने ही पद्धत सतराव्या शतकात प्रचारात आणली. यानुसार सर्व रागांची विभागणी ७२ मेळकर्त्यांत होते.
पहिल्या ३६ मेल रचनांमध्ये 'म' स्वर शुद्ध असतो व नंतरच्या ३६ मेल रचनांमध्ये तो प्रति-मध्यम असतो. वरील सर्व ७२ राग १२ चक्रांमध्येही विभागता येतात.

वर्ग:कर्नाटक संगीत
अलास्का

अलास्का हे अमेरिकेच्या ५० राज्यांपैकी एक आहे. अलास्का व हवाई ही दोन राज्ये अमेरिकेच्या एकमेकांशी संलग्न असलेल्या अन्य ४८ राज्यांपासून वेगळी पडली आहेत. अलास्काच्या पूर्वेला कॅनडा देशाचे युकॉन व ब्रिटिश कोलंबिया हे प्रांत, उत्तरेला आर्क्टिक महासागर व पश्चिम व दक्षिणेला प्रशांत महासागर आहे. पश्चिमेला बेरिंगची सामुद्रधुनी अलास्काला रशियापासून वेगळे करते. क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने अलास्का हे अमेरिकेचे सर्वात मोठे राज्य आहे, परंतु लोकसंख्या घनतेच्या दृष्टीने अलास्का अमेरिकेतील सर्वात तुरळक लोकवस्तीचे (०.४९ व्यक्ती प्रति चौरस किमी) राज्य आहे.

इ.स. १८६७ साली अमेरिकेने अलास्का प्रदेश रशियन साम्राज्याकडून ७२ लाख डॉलर्स किंमतीला विकत घेतला. ११ मे १९१२ रोजी अलास्काला अमेरिकेचा एक प्रदेश बनवण्यात आले तर ३ जानेवारी १९५९ रोजी अलास्का अमेरिकन संघामधील ४९वे राज्य बनले. जुनू ही अलास्काची राजधानी तर ॲंकरेज हे येथील सर्वात मोठे शहर व महानगर आहे. अलास्कामधील ५० टक्के रहिवासी ॲंकरेज महानगर क्षेत्रामध्येच राहतात.

अलास्काची अर्थव्यवस्था खनिज तेल, नैसर्गिक वायू व मासेमारी ह्या नैसर्गिक संपत्तीवर अवलंबून असून येथील वार्षिक दरडोई उत्पन्न अमेरिकेमध्ये चौथ्या क्रमांकावर आहे.
गॅलरी


चित्र:Denali Mt McKinley.jpg|येथील माउंट मॅककिन्ले हा पर्वत उत्तर अमेरिकेमधील सर्वात उंच पर्वत आहे.
चित्र:Anchorage1.jpg|ॲंकरेज
चित्र:Alaska State Capitol Building.jpg|अलास्का राज्य विधान भवन
चित्र:2008 AK Proof.png|अलास्काचे प्रतिनिधित्व करणारे २५ सेंट्सचे नाणे

संदर्भ
बाह्य दुवे

* Alaska.gov – अधिकृत संकेतस्थळ


वर्ग:अमेरिकेची राज्ये
खडकी

इवलेसे|खडकी येथील युद्ध दफनभूमी
खडकी हे पुण्याचे एक उपनगर आहे. हा पुण्याच्या पश्चिमेकडील भाग आहे. या भागाचा पुण्याच्या उपनगरात समावेश होतो. (खडकी नावाची भारतात इतरही अनेक गावे, वस्त्या आहेत उदा० १. खडकी, तालुका : गेवराई, जिल्हा : बीड; २. खडकी, तालुका : करमाळा, जिल्हा : सोलापूर; ३. खडकी, तालुका : दौंड, जिल्हा : पुणे; ४. खडकी गाव, तालुका नगर, जिल्हा अहमदनगर; ५ व ६. खडकी खुर्द आणि बुद्रुक, तालुका अकोले, जिल्हा अहमदनगर)
येथील खडकाळ भूस्तरावरून हे नाव पडले असण्याची शक्यता आहे.
इतिहास

इवलेसे|मेथोडिस्ट चर्च खडकी, पुणे
खडकी येथे अनेक जुन्या ब्रिटिशकालीन इमारती आहेत.
भौगोलिक सीमा

महत्त्वाची ठिकाणे

उद्याने आणि टेकड्या

* उद्याने
* टेकड्या
वाहतूक

सार्वजनिक वाहतूक व्यवस्था

*पुणे उपनगरी रेल्वे
संस्था

शिक्षण

संस्कृती
परिसरातील प्रसिद्ध व्यक्तिमत्त्वे
संदर्भ

वर्ग:पुण्याची उपनगरे
वर्ग:पुणे
राजगुरुनगर

राजगुरुनगर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्याच्या खेड नावाच्या तालुक्याचे मुख्यालय आहे. या तालुक्याच्या मुख्यालयाचे पूर्वीचे 'खेड’ हे नाव बदलून ते राजगुरुनगर असे करण्यात आले असले तरी, तालुक्याचे नाव अजूनही खेड हेच आहे. हे गाव भीमा नदीकाठी आहे.
खेड हे हुतात्मा राजगुरू यांचे जन्म गाव आहे.
भौगोलिक स्थान

राजगुरुनगर शहर हे पुणे शहराच्या उत्तरेला आहे.

शहराच्या दक्षिणेला भीमा नदी आहे.

पुणे नाशिक महामार्ग शहरातून गेला आहे.
हवामान

सह्यादी रांगा आणि भीमा नदी जवळ असल्याने येथील हवामान आल्हादायक आहे.हवा शुद्ध आहे. वातावरणात दमट हवा नाही.
लोकजीवन
शैक्षणिक सुविधा

खेड तालुक्यातील व परिसरातील सर्वसामान्य, डोंगरी, आदिवासी भागातील विद्यार्थ्यांना उच्च शिक्षणाची संधी मिळावी, या उदात्त हेतूने खेड तालुक्याचे माजी आमदार स्व. साहेबरावजी बुट्टेपाटील यांनी १९७४ साली 'खेड तालुका शिक्षण प्रसारक मंडळाची' स्थापना केली. 'प्रज्वालितो ज्ञानमय: प्रदिप:' या बोधवाक्याचा स्वीकार करून तालुक्यातील विद्यार्थ्यांना ज्ञानदान करून त्यांचे जीवन घडविण्याचे मूलभूत कार्य करणाऱ्या या संस्थेने राजगुरुनगर येथे थोर क्रांतिकारक हुतात्मा शिवराम हरी राजगुरू यांच्या नावाने 'हुतात्मा राजगुरू महाविद्यालय' १९७७ साली सुरू केले.
प्रेक्षणीय स्थळे

बारा ज्योतिर्लिंग पैकी भीमाशंकर येथे
पुरातन भव्य शिव मंदिर,
भीमाशंकर राष्ट्रीय अभयारण्य येथे आहे,
सर्वोच्च न्यायालयाचे मुख्य न्यायाधीश
मा,धनंजय चंद्रचूड पिता पुत्र हे दोन्ही मा,न्यायाधीश मान्यवर याच तालुक्यातील कनेरसर या गावचे मूळ रहिवासी आहेत,बडोद्याचे श्रीमंत राजेशाही गायकवाड घराणे याच तालुक्यातील दावडी गावचे वंशज

पावसाळ्यात मंदोशी येथील नयन मनोहर धबधबे पहावयास मिळतात.शिवाय चास कमान धरण परिसर इत्यादी प्रेक्षणीय ठिकाणे आहेत.नवव्या शतकातील भोरगिरी येथील कोटेश्वर मंदिर परिसर व पांडव कालीन लेणी भोरगड,भीमाशंकर येथील नागफणी इत्यादी प्रेक्षणीय स्थळे आहेत.अहिल्यादेवी होळकर यांनी जीर्णोद्धार केलेले शंभू महादेव मंदिर चासकमान धरणाच्या पासून चार किलोमीटर अंतरावर आहे. पहिला बाजीराव पेशवा यांची पत्नी काशीबाई ह्या चास गावच्या होत्या. त्या ठिकाणी भव्य असे सोमेश्वराचे मंदिर आहे. तेथील दीपमाळ ही महाराष्ट्रात प्रसिद्ध आहे.
नागरी सुविधा

एसटी बसस्थानक

पीएमपी बससेवा
जवळपासची गावे

चांडोली, वडगाव पाटोळे, दोंदे, सातकरस्थळ, पाडळी ,पांगरी, राक्षेवाडी, होलेवाडी, थिगळस्थळ, तिन्हेवाडी
संदर्भ

#https://villageinfo.in/
#https://www.census2011.co.in/
#http://tourism.gov.in/
#https://www.incredibleindia.org/
#https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism
#https://www.mapsofindia.com/
#https://www.weather.gov/dvn/climategraphics?n=climategraphics
#https://www.weather-atlas.com/en/india-climate


खेड मधे प्रसिद्ध "शंकराचे सिद्धेश्वर मंदीर" आहे

वर्ग:खेड तालुक्यातील गावे
वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
*
वर्ग:महाराष्ट्रातील शहरे