JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
തരംഗിണി (വൃത്തം)

പ്രചുരപ്രചാരമുള്ള ഒരു ഭാഷാവൃത്തമാണ് തരംഗിണി. രണ്ടുമാത്ര വീതമുള്ള എട്ടുഗണങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് തരംഗിണിയെന്ന് വൃത്തമഞ്ജരി. പാദമദ്ധ്യമായ നാലാം ഗണത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ യതിവേണം. തുള്ളൽകൃതികളിൽ പ്രായേണ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നതിനാൽ ഇതിനെ തുള്ളൽവൃത്തമെന്നും പറയാറുണ്ട്. തരംഗിണിവൃത്തത്തിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള ചെൽവടിവ് വീരരൗദ്രഹാസ്യരസങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ ഈ വൃത്തത്തെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നു. അതുപോലെ ശൃംഗാരകരുണശാന്തരസങ്ങൾക്ക് ഈവൃത്തം തീരെ അനുയോജ്യവുമല്ല.
ലക്ഷണം

മാത്രകളെപ്പറ്റിയല്ലാതെ അക്ഷരസംഖ്യകളെപ്പറ്റി നിബന്ധനകളൊന്നും ലക്ഷണത്തിൽ പറയുന്നില്ല. അതിനാൽത്തന്നെ ലഘുമയമായും ഗുരുപൂര്ണ്ണമായും വ്യത്യസ്തതാളങ്ങൾ തരംഗിണിക്ക് പ്രാപ്യമാണ്. എട്ടുമുതൽ പതിനാറുവരെ അക്ഷരങ്ങൾ ഒരുപാദത്തിൽ സാധ്യമാണ് എന്നതാണ് തരംഗിണിയുടെ താളവൈവിധ്യത്തിനു കാരണം. സംസ്കൃത്തിൽ ഈ വൃത്തം മാത്രാസമകവർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടും എന്ന് എ.ആർ രാജരാജവർമ്മ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ സംസ്കൃതവൃത്തശാസ്ത്രങ്ങളിലൊന്നും സമാന ലക്ഷണവും പേരുമുള്ള വൃത്തങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നും അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചതുർമാത്രം ഗണം നാലെണ്ണം

യതിമദ്ധ്യം തരംഗിണി
ഉദാഹരണം

അണിമതി കലയും സുരവാഹിനിയും

ഫണിപതി ഗണ ഫണമണികളുമണിയും


വർഗ്ഗം:ഭാഷാവൃത്തങ്ങൾ
ഗായത്രി അശോകൻ

മലയാളചലച്ചിത്രനടിയും ശ്രദ്ധേയയായ പിന്നണിഗായികയുമാണ് ഗായത്രി അശോകൻ. ശ്രീധരന്റെ ഒന്നാം തിരുമുറിവ് (1987) എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവായി തുടക്കം കുറിച്ച ഗായത്രി അരയന്നങ്ങളുടെ വീട് എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലെ "ദീന ദയാലോ രാമാ" എന്ന ഗാനത്തിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്രപിന്നണിഗാനരംഗത്തെത്തിയത്. രവീന്ദ്രനായിരുന്നു ഈ ചിത്രത്തിന്റെ സംഗീതസംവിധായകൻ. ഇളയരാജ സംഗീതസംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ച കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾ എന്ന ചിത്രത്തിലെ "ഘനശ്യാമ" എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനമായിരുന്നു ഗായത്രിയുടെ രണ്ടാമത്തെ ഗാനം. പിന്നീട് രമേഷ് നാരായൺ, വിദ്യാസാഗർ, ഔസേപ്പച്ചൻ, ജോൺസൺ തുടങ്ങിയവരുടെ സംഗീതസംവിധാനത്തിലുള്ള ഗാനങ്ങളും ഗായത്രി ആലപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്വകാര്യ ജീവിതം

തൃശൂർ സ്വദേശക്കാരായ ഡോക്ടർ ദമ്പതികൾ പി.യു. അശോകന്റെയും സുനീധിയുടേയും മകളായ ഗായത്രി ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ ബിരുദാനന്തരബിരുദ ധാരിയാണ്. ശ്രീ ശ്രീ രവിശങ്കറിന്റെ ഒരു അനുയായികൂടിയാണ് ഗായത്രി. ഡോ. സായിജുമായി 2005 ൽ വിവാഹിതയായെങ്കിലും വൈകാതെ അവർ വേർപിരിഞ്ഞു. 2016 ഡിസംബർ 4 ന് കൊൽക്കത്ത സ്വദേശി പുർബയാൻ ചാറ്റർജിയുമായി ഗായത്രി പുനർവിവാഹിതയായി.
പുരസ്കാരം

“സസ്നേഹം സുമിത്ര” എന്ന ചിത്രത്തിനു വേണ്ടി ഔസേപ്പച്ചൻ ഈണം നൽകിയ, എന്തേ നീ കണ്ണാ എന്ന ഗാനത്തിന്‌ 2000-ത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ചലച്ചിത്രപിന്നണിഗായികക്കുള്ള കേരള സർക്കാറിന്റെ പുരസ്ക്കാരം ലഭിച്ചു. പ്രാഞ്ചിയേട്ടൻ ആന്റ് ദി സെയ്ന്റ് എന്ന ചിത്രത്തിലെ കിനാവിലെ എന്ന ഗാനത്തിന് ഫെഫ്ക പുരസ്കാരം നേടി.
ഗായത്രി അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ

*ശ്രീധരന്റെ ഒന്നാം തിരുമുറിവ് (1987)
സംവിധാനം : സത്യൻ അന്തിക്കാട്
*ജലമർമ്മരം (1999)
സംവിധാനം : ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ
*ഉണ്ണിമായ (2000)
സംവിധാനം : എ.കെ. ജയൻ പൊതുവാൾ
*വിദേശി നായർ സ്വദേശി നായർ (2005)
സംവിധാനം : പോൾസൺ
*കളഭം (2006)
സംവിധാനം : പി. അനിൽ
*അഡ്വക്കേറ്റ് ലക്ഷ്മണൻ-ലേഡീസ് ഒൺലി (2010)
സംവിധാനം : പപ്പൻ പയറ്റുവിള
ഗായത്രിയുടെ മലയാള സിനിമാഗാനങ്ങൾ
അവലംബം
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ

*എം-പോഡ് ഇന്റർ‌വ്യൂ
*ദ ഹിന്ദു ഇന്റർ‌വ്യൂ

വർഗ്ഗം:ജനിച്ച വർഷം ഇല്ലാത്ത ജീവചരിത്രലേഖനങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ജനിച്ച ദിവസം ഇല്ലാത്ത ജീവചരിത്രലേഖനങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:1978-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:മാർച്ച് 3-ന് ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രപിന്നണിഗായകർ
വർഗ്ഗം:മികച്ച ഗായികയ്ക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുള്ള ചലച്ചിത്രപ്രവർത്തകർ
ഹൊയ്സള സാമ്രാജ്യം

thumb|100px|ഹൊയ്സള സാമ്രാജ്യം
ഹൊയ്സള സാമ്രാജ്യം (കന്നഡ: ಹೊಯ್ಸಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ) (ഉച്ചാരണം: [hojsəɭə saːmraːdʒjə]) ഒരു പ്രധാന തെക്കേ ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യം ആയിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കർണ്ണാടക സംസ്ഥാനത്തിൽ 10 - 14 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ഇടയ്ക്കാണ് ഹൊയ്സള സാമ്രാജ്യം നിലനിന്നത്. ആദ്യകാലത്ത് ഈ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ബേലൂർ ആയിരുന്നു. പിന്നീട് തലസ്ഥാനം ഹളെബീഡുവിലേക്ക് മാറി.

ഹൊയ്സള രാജാക്കന്മാർ‍ ആദ്യം മൽനാട് കർണ്ണാടകയിൽ നിന്നുള്ള ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ ആയിരുന്നു. (പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ ഒരു ഉയർന്ന പ്രദേശമാണ് മൽനാട് കർണ്ണാടക). 12-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ അന്നത്തെ രാജാക്കന്മാരായിരുന്ന പടിഞ്ഞാറൻ ചാലൂക്യരും കലചൂരി രാജവംശവുമായുള്ള യുദ്ധം മുതലെടുത്ത് ഇവർ ഇന്നത്തെ കർണ്ണാടക സംസ്ഥാനത്തിലെ പ്രദേശങ്ങളും തമിഴ്‌നാട്ടിലെ കാവേരി നദീതടത്തിനു വടക്കുള്ള ഫലഭൂയിഷ്ഠ പ്രദേശവും പിടിച്ചെടുത്തു. 13-ആം നൂറ്റാണ്ടോടെ ഇവർ ഇന്നത്തെ കർണ്ണാടകത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശവും തമിഴ്‌നാട്ടിന്റെ കുറച്ച് ഭാഗവും ഡെക്കാൻ പ്രദേശത്തെ ആന്ധ്രാ പ്രദേശിന്റെ കുറച്ച് ഭാഗവും ഭരിച്ചു.


വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം
കിളിത്തട്ട്‌

thum|right|250px|കിളിത്തട്ട് കളിയുടെ രേഖാചിത്രം
കേരളത്തിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒരു നാടൻ‌കളി.
രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി കളിക്കുന്ന ഒരു കളിയാണ് കിളിത്തട്ട് കളി.മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ ഉപ്പ് കളി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. രണ്ട്‌ വിഭാഗത്തിലുമുള്ള കളിക്കാരുടെ എണ്ണം ഒരുപോലെയായിരിക്കും. കളിക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച്‌ കളം കൂട്ടി വരയ്ക്കാമെന്നത്‌ ഈ കളിയുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്‌. ഒരു ഉപ്പ്‌ (പോയിന്റ്‌ )നേടുന്നതോടുകൂടി ഒരു കളി അവസാനിക്കുന്നു.'ആട്യാ പാട്യാ'

എന്ന പേരിലാണ് ഇപ്പോൾ ഈ കളി അറിയപ്പെടുന്നത്
നിയമങ്ങൾ

1. കളത്തിലേക്ക്‌ പ്രവേശിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കളിക്കാരൻ, 2. കിളി (ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ), 3. കളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച കളിക്കാരൻ, 4. തട്ട്‌ കാവൽക്കാരൻ, 5. ഉപ്പേറിയ കളിക്കാരൻ എന്നിവരാണ്‌ ചിത്രത്തിൽ
കളിക്കുന്ന രീതി

രണ്ടു ടീമിൽ ഒരു ടീം അടിച്ചിറക്കി കൊടുക്കണം. അതായതു കളിക്കാരിൽ ഒരാൾ കിളി എന്ന് പറയുന്ന ആൾ കളത്തിന്റെ ഒന്നാമത്തെ വരയിൽ നിൽക്കണം ബാക്കിയുള്ളവർ പുറകിലേക്കുള്ള കാലങ്ങളുടെ വരയിൽ നിൽക്കണം. കിളി കൈകൾ തമ്മിൽ കൊട്ടുംപോൾ കളി ആരംഭിക്കും. എതിർ ടീമിലുള്ളവർ കിളിയുടെയോ, വരയിൽ നിൽക്കുന്നവരുടെയോ അടി കൊള്ളാതെ, എല്ലാ കളങ്ങളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കളത്തിനു പുറത്തു വരണം. അതിനു ശേഷം തിരിച്ചും അതുപോലെ കയറണം. കിളിക്ക് കളത്തിന്റെ സമചതുരത്തിലുള്ള പുറം വരയിലൂടെയും നടുവരയിലൂടെയും നീങ്ങവുന്നതാണ്.
എന്നാൽ മറ്റുള്ള വരയിൽ നിൽക്കുന്നവർ ആ വരയിൽ കൂടി മാത്രം നീങ്ങാനെ പാടുള്ളൂ. ആരുടെയും അടികൊള്ളാതെ വേണം കളങ്ങളിൽ കൂടി പുറത്തെത്താൻ. ഓരോ കളത്തിനും ഓരോ "തട്ട്" എന്നാണ് പറയുക. അവസാനത്തെ കളത്തിനു പുറത്തെത്തിയ ആൾ "ഉപ്പു" ആണ്. അകത്തെ കളങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്നവർ "പച്ച" ആണ്. ഉപ്പും പച്ചയും തമ്മിൽ ഒരു കളത്തിൽ വരൻ പാടില്ല. അങ്ങനെ വന്നാൽ ഫൌൾ ആണ്. അവർ മറ്റേ ടീമിന് അടിചു ഇറക്കി കൊടുക്കണം. ഉപ്പു ഇറങ്ങിയ ആൾ തിരിച്ചു കയറി ഒന്നാം തട്ടിന് പുറത്തെത്തിയാൽ ഒരു ഉപ്പു ആയി എന്ന് പറയും. തട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ തട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന ആൾ അടിച്ചാൽ കളി തോറ്റു. അവർ മറ്റേ ടീമിന് അടിച്ചിറക്കി കൊടുക്കണം. ഒരു തട്ടിൽ പച്ച ഉള്ളപ്പോൾ ഉപ്പിനു അതിന്റെ പകുതി തട്ടിൽ വരാം. ഇതിനു അര തട്ട് എന്നാണ് പറയുക. അര തട്ടിൽ നിന്നും ഉപ്പിനും പച്ചക്കും മൂല കുത്തി ചാടി പോകാവുന്നതാണ്. അപ്പോൾ തട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന ആൾക്ക് അയാളെ ഓടിച്ചിട്ട്‌ അടിക്കാൻ പാടില്ല. തട്ടിന്റെ നടുഭാഗത്തുനിന്നും മാത്രമേ അടിക്കാൻ പാടുള്ളൂ. ചാടുമ്പോൾ ഉപ്പു പച്ചയുടെ കളത്തിൽ


വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ നാടൻകളികൾ
വർഗ്ഗം:അവലംബം ഇല്ലാത്ത താളുകൾ
ടി. കലാധരൻ

ലഘുചിത്രം|ടി. കലാധരൻ
കേരളീയനായ ആധുനികചിത്രകാരനും ശില്പിയും. കൊച്ചി സ്വദേശിയായ ടി.കലാധരൻ വിവിധ ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിലും വിദേശത്തും ചിത്രപ്രദർശനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലളിതകലാ അക്കാദമി പുരസ്കാരജേതാവാണ് ഈ ചിത്രകാരൻ.
ജീവിതരേഖ

എറണാകുളത്ത് ജനിച്ച ടി. കലാധരൻ 1972-ൽ കേരള ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർട്ട്സ്, കൊച്ചിയിൽ ചേർന്നു. എം.വി. ദേവന്റെ കീഴിൽ അവിടെ അദ്ദേഹം ചിത്രകല അഭ്യസിച്ചു.
കലാജീവിതം

ഇന്ത്യയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിലായി 25-ഓളം ചിത്രകലാ പ്രദർശനങ്ങൾ ടി. കലാധരൻ നടത്തിയിട്ടുൺറ്റ്. കേരള ലളിതകലാ അക്കാദമി പ്രദർശനങ്ങളിൽ 1975 മുതൽ സ്ഥിരമായി പങ്കെടുക്കുന്നു. . ദേശീയ കലാപ്രദർശനങ്ങളിൽ 1985, 1987, 1988 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു.
കേരളകലാപീഠം

കൊച്ചിയിലെ കലാ സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്ന കേരള കലാപീഠം എന്ന സംഘടനയുടെ ഓണററി സെക്രട്ടറി ആണ് (1985 മുതൽ) ടി. കലാധരൻ.
മറ്റു പ്രവർത്തനങ്ങൾ

കേരള ലളിതകലാ അക്കാദമിയുടെ അംഗമായിരുന്നു (1986-1988). കൊച്ചിൻ ഫിലിം സൊസൈറ്റി, മണ്ടേ തിയ്യെറ്റർ എന്നിവയുടെ സ്ഥാപകാംഗം. ദ് ലിറ്റിൽ തിയ്യെറ്റർ, കൊച്ചിൻ എന്ന രംഗവേദിയുടെ രക്ഷാധികാരി.

1990-ൽ കൊച്ചിയിൽ നടന്ന ശില്പ്പികളുടെ ആദ്യത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര സിമ്പോസിയത്തിന്റെ കൺ‌വീനർ ആയിരുന്നു. ‍ ചിത്രകലാ രംഗവേദി (പെയിന്റിങ്ങ് തിയ്യെറ്റർ) എന്ന ആശയത്തിന്റെ പ്രോക്താവായിരുന്നു. ഇതിൽ ചിത്രങ്ങളെ സംഗീതത്തിന്റെയും ആടയാഭരണങ്ങളുടെയും അകമ്പടിയോടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
പുരസ്കാരങ്ങൾ

*ചിത്രകലയ്ക്കുള്ള കേരള ലളിതകലാ അക്കാദമി പുരസ്കാരം - 1982, 1989
*റോട്ടറി ക്ലബ് ഓഫ് കൊച്ചിൻ - വൊക്കേഷണൽ സർ‌വ്വീസ് അവാർഡ് : 1991-92
*ജൂനിയർ ചേംബർ കൊച്ചിൻ - ഔട്ട്‌സ്റ്റാൻഡിങ്ങ് യങ്ങ് പേഴ്സൺ അവാർഡ്, ജ്യുവൽ ഓഫ് കൊച്ചി റോട്ടറി അവാർഡ് - 1993
*കലാദർപ്പണം പുരസ്കാരം - 1999
അവലംബം


കുറിപ്പുകൾ




വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ചിത്രകാരന്മാർ
കുഴിത്തപ്പി

thumb|ഗോലികൾ
കേരളത്തിൽ ഗോലി ഉപയോഗിച്ച് കളിക്കുന്ന ഒരു നാടൻ കളിയാണ്‌ കുഴിത്തപ്പി. പ്രത്യേക രീതിയിൽ ഗോലിയെറിഞ്ഞ് കുഴികളിൽ വീഴ്ത്തി പോയിൻ്റ് നേടുക എന്നതാണ്‌ ഈ കളിയുടെ ലക്ഷ്യം. വിനോദത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമാണ്‌ കുഴിത്തപ്പി കളിക്കാറുള്ളത്. വിജയിക്കുന്നയാൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് അവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പോയിൻ്റിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ശിക്ഷ നൽകുകയാണ്‌ പതിവ്.
കുഴികൾ

തറയിൽ 4/5 സെൻ്റീമീറ്റർ വ്യാസവും രണ്ടോ മൂന്നോ സെൻ്റീമീറ്റർ ആഴവുമുള്ള മൂന്നു കുഴികൾ ഒരേ നിരയിലായി കുഴിച്ചാണ്‌ കുഴിത്തപ്പിക്കുള്ള കുഴികൾ തയ്യാറാക്കുന്നത്. കുഴികൾ തമ്മിൽ ഏകദേശം 60 മുതൽ 70 സെൻ്റീമീറ്റർ വരെ അകലമുണ്ടാകും.
കളിക്കുന്ന രീതി

രണ്ടോ അതിലധികമോ കളിക്കാർക്ക് ഒരേ സമയം ഈ കളിയിൽ പങ്കെടുക്കാനാവും. മൂന്നാമത്തെ കുഴിക്കരികിൽ നിന്നു ഒന്നാമത്തെ കുഴിയിലേക്ക് ഗോലി എറിഞ്ഞാണ് ആദ്യം കളിക്കുന്ന ആളെ തിരെഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.ഇങ്ങനെ എറിയുമ്പോൾ ഒന്നാമത്തെ കുഴിയോടു അടുത്ത് കിടക്കുന്ന ആൾ കളി തുടങ്ങണം.ഒരു കൈയിലെ തള്ള വിരൽ നിലത്തു കുത്തി നടു വിരലിലോ ചൂണ്ടു വിരലിലോ ഗോലി വച്ച് മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് കവണ കൊണ്ട് എറിയുന്ന രീതിയിൽ ഗോലി വലിച്ച് വിടുന്നു.ഒന്നാമത്തെ കുഴിയിൽ നിന്നും മധ്യ ഭാഗത്തുള്ള കുഴയിൽ ഇട്ടു കളി തുടങ്ങുന്നു.ഇത് ഒരു പോയിൻറു അല്ലെങ്കിൽ "പച്ച തപ്പുക" എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. ഗോലി ഓരോ കുഴിയിലിടുന്നതിനനുസരിച്ച് കളിക്കാരന്‌ ഒന്നു മുതൽ പത്തു വരെ പോയിൻ്റ് ലഭിക്കുന്നു. ഇതിനിടയിൽ മറ്റു കളിക്കാരുടെ ഗോലി അടിച്ചു തെറിപ്പിച്ച് അവർക്ക് പോയിൻ്റ് ലഭിക്കാതിരിക്കാനും ഓരോ കളിക്കാരനും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ഗോലി നിർദ്ദിഷ്ട കുഴിയിട്ട് പോയിൻ്റ് നേടുകയോ, എതിരാളിയുടെ ഗോലിയിൽ അടിച്ചുകൊള്ളിക്കുകയോ ചെയ്താൽ കളിക്കാരന് ഒരുതവണകൂടി കളിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കും. ആദ്യം പത്തു പോയിൻ്റിലെത്തുന്ന കളിക്കാരൻ വിജയിക്കുന്നു.
ശിക്ഷ

എത്ര പോയിൻ്റിനാണോ എതിർകളിക്കാർ തോറ്റത്, അത്രയും തവണ ഗോലി കൊണ്ട് മുഷ്ടിയിൽ അടിക്കുക എന്നതാണ്‌ വിജയി നൽകുന്ന ശിക്ഷ. ഒന്നാമത്തെ കുഴിക്കരുകിൽ എതിരാളികൾ മുഷ്ടി വച്ചു കൊടുക്കുകയും, മൂന്നാമത്തെ കുഴിയിൽ നിന്ന് വിജയി ഈ മുഷ്ടിയിലേക്ക് കുഴിത്തപ്പിശൈലിയിൽ ഗോലി അടിച്ചു കൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുറിപ്പുകൾ

*തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ചാലക്കുടി പ്രദേശത്ത് കളിക്കുന്ന രീതികളാണ്‌ ഈ ലേഖനത്തിൽ കൂടുതലായും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മറ്റിടങ്ങളിലെ കളിരീതിയും നിയമങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാകാം.
റഫറൻസുകൾ

വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ നാടൻകളികൾ
മൈസൂർ രാജ്യം

right|thumb|100px|പഴയ മൈസൂർ രാജ്യത്തിന്റെ പതാക
എ.ഡി. 1400-നു അടുപ്പിച്ച് വഡയാർ രാജവംശം സ്ഥാപിച്ച ഒരു തെക്കേ ഇന്ത്യൻ രാജ്യം ആണ് മൈസൂർ രാജ്യം. ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നതുവരെ വഡയാർ രാജവംശം മൈസൂർ രാജ്യം ഭരിച്ചു. 1565 ൽ വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം അസ്തമിച്ചതോടെ രാജ്യം സ്വതന്ത്രമായി. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നരസരാജ വൊഡയാർ ഒന്നാമന്റേയും, ചിക്കദേവ വൊ‍ഡയാറിന്റേയും കാലത്ത് രാജ്യം സ്ഥിതപുരോഗതി നേടി.

കൃഷ്ണരാജ വൊഡയാർ രണ്ടാമനിൽ നിന്നും 1761ൽ ഹൈദർ അലി അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു. മൈസൂർ രാജ്യം ഹൈദരലിയുടെയും, മകൻ ടിപ്പു സുൽത്താന്റെയും ഭരണത്തിലിരുന്ന കാലഘട്ടം മൈസൂർ സുൽത്താനേറ്റ് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ടിപ്പുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ രാജ്യം സൈനികമായും, സാമ്പത്തികമായും മേഖലയിലെ സുപ്രധാനശക്തിയായി മാറി. ദക്ഷിണ കർണ്ണാടകയും, തമിഴ്നാടിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളും മൈസൂരിന്റെ ഭാഗമായത് ഇക്കാലഘട്ടത്തിലാണു. ടിപ്പുവിന്റെ കാലത്ത് മൈസൂർ മറാത്തസാമ്രാജ്യവുമായും, ഹൈദരബാദ് നൈസാമുമായും, തിരുവിതാംകൂറുമായും നിരന്തരമായി യുദ്ധങ്ങളിലേർപ്പെട്ടു. ഇവരേകൂടാതെ ടിപ്പു ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായും പലതവണ യുദ്ധം ചെയ്തു. നാലുതവണയാണ് ആംഗ്ലോ-മൈസൂർ യുദ്ധങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നത്. 1799 ൽ നാലാം ആംഗ്ലോ-മൈസൂർ യുദ്ധത്തിൽ ടിപ്പു കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ, മൈസൂർ സാമ്രാജ്യം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ അധീനതയിലായി. വൊ‍ഡയാർ കുടുംബത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഭരണാധികാരികളായി വാഴിച്ചു. കൃഷ്ണണരാജ വൊഡയാർ മൂന്നാമൻ ആണ് അവസാന ഭരണാധികാരി. 1947-ൽ ഈ രാജ്യം ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിച്ചു.

ബ്രിട്ടന്റെ കീഴിലും, മൈസൂർ അതിന്റെ പുരോഗതി കൈവിട്ടില്ല. 1799-1947 കാലഘട്ടത്തിൽ മൈസൂർ കലയുടേയും സംസ്കാരത്തിന്റേയും തലസ്ഥാനമായി അറിയപ്പെട്ടു.
ചരിത്രം

ആദ്യകാലചരിത്രം

ആധുനിക മൈസൂർ പട്ടണത്തെ അടിസ്ഥാനമായി വളരെ ചെറിയ ഒരു നഗരമായാണ് മൈസൂർ രൂപം കൊണ്ടത്. യദുരായ, കൃഷ്ണരായ എന്നീ രണ്ടു സഹോദരങ്ങളാണു മൈസൂർ നഗരത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിനു കാരണമായത്. ദ്വാരകയുടെ വടക്കേഭാഗത്തു നിന്നുവന്നവരാണ് ഈ സഹോദരങ്ങളെന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു. യദുരായ പ്രാദേശികകുടുംബത്തിൽ നിന്നും ചിക്കദേവരശി എന്ന രാജകുമാരിയെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും, വൊഡയാർ എന്ന സ്ഥാനത്തിനു അർഹനാവുകയും ചെയ്തു.
സ്വയംഭരണം
അവലംബങ്ങൾ

*
*


വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം
വർഗ്ഗം:മൈസൂർ രാജ്യം
ഹര്യങ്ക രാജവംശം

ഹര്യങ്ക രാജവംശം മഗധ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ രാജവംശമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ബൃഹദ്രഥ രാജവംശത്തിനു ശേഷം ഈ രാജവംശം 684 ബി.സി.യിൽ മഗധ വാഴാൻ തുടങ്ങിയെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഈ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം രാജഗൃഹം ആയിരുന്നു. പിന്നീട് പാടലീപുത്രത്തേക്ക് (ഇന്നത്തെ പറ്റ്ന) തലസ്ഥാനം മാറ്റി. ശിശുനാഗ രാജവംശമാണ് ഹര്യങ്ക രാജവംശത്തിന് ശേഷം മഗധ ഭരിച്ചിരുന്നത്.
ബിംബിസാരൻ

വിവാഹത്തിലൂടെയും യുദ്ധത്തിലൂടെയും ഹര്യങ്ക രാജാവായ ബിംബിസാരൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ വികസിപ്പിച്ചു. ബിംബിസാരനു കീഴിൽ മഗധ, കോസലസാമ്രാജ്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി.

ബിംബിസാരൻ മഹാവീരന്റെയും ശ്രീബുദ്ധന്റെയും കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നും ബുദ്ധനെ നേരിട്ടു കണ്ടിരിക്കാം എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ജൈനഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ശ്രേനിക് മഹാരാജാവെന്ന് ബിംബിസാരനെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

ബിംബിസാരന്റെ സദസ്യനായിരുന്ന ഭിഷഗ്വരനായിരുന്നു " ജീവകൻ"
അജാതശത്രു

ചില ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ അനുസരിച്ച് അജാതശത്രു ബിംബിസാരനെ വിഷം കൊടുത്ത് കൊലപ്പെടുത്തി എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അജാതശത്രുവിനു കീഴിൽ സാമ്രാജ്യം അതിന്റെ വിസ്തൃതിയുടെ ഔന്നത്യത്തിൽ എത്തി.

അജാതശത്രു രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന കാലത്ത് ലിച്ഛാവികൾ ഭരിച്ചിരുന്ന വൈശാലി രാജ്യം മഗധ സാമ്രാജ്യവുമായി യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. വജ്ര ഖനികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു അതിർത്തി പ്രദേശത്തെ ചൊല്ലിയായിരുന്നു യുദ്ധം.

ക്രി.മു 551 മുതൽ ക്രി.മു. 519 വരെ അജാതശത്രു രാജ്യം ഭരിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഉദയഭദ്രൻ

മഹാവംശപുസ്തകം അനുസരിച്ച് അജാതശത്രുവിനു ശേഷം ഉദയഭദ്രൻ രാജാവായി. ഉദയഭദ്രൻ മഗധ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം പാടലീപുത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി. പിൽക്കാലത്ത് മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിൽ പാടലീപുത്രം പുരാതന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായി. ഉദയഭദ്രൻ 16 വർഷം സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
അവലംബം

വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം
കോസല സാമ്രാജ്യം

ഇന്നത്തെ ഉത്തർ പ്രദേശിന്റെ തെക്ക്-മദ്ധ്യ ഭാഗങ്ങളിലും നേപ്പാൾ രാജ്യത്തുമായി വ്യാപിച്ചുകിടന്ന ഒരു പുരാതന ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യമാണ് കോസല സാമ്രാജ്യം. മുൻപ് ഔധ് എന്ന് അറിയപ്പെട്ട പ്രദേശത്ത് ആയിരുന്നു ഈ സാമ്രാജ്യം നിലനിന്നത്. ഈ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം അയോദ്ധ്യ ആയിരുന്നു. ബി.സി. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ പ്രബലമായ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി കോസല സാമ്രാജ്യം ഉയർന്നു. ബുദ്ധമതം പിന്തുടർന്ന ഇന്ത്യയിലെ പതിനാറ് മഹാജനപഥങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു കോസല സാമ്രാജ്യം. മഗധ സാമ്രാജ്യം ക്രി.മു. 459-ഓടു കൂടി കോസല സാമ്രാജ്യത്തെ ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തി. പിന്നീട് ഈ സാമ്രാജ്യം വടക്കൻ കോസല എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു. ഇതിനു തെക്കായി കോസല, തെക്കൻ കോസല, അല്ലെങ്കിൽ മഹാകോസല എന്ന് അറിയപ്പെട്ട മറ്റൊരു സാമ്രാജ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.


വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം
വർഗ്ഗം:രാമായണത്തിലെ സ്ഥലങ്ങൾ
ശുംഗ സാമ്രാജ്യം

ബിസി 185 മുതൽ 75 വരെ മഗധ ഭരിച്ചിരുന്നത് സുംഗവംശത്തിൽ പെട്ട അഥവാ ശുംഗവംശത്തിൽ പെട്ട രാജാക്കൻമാർ ആയിരുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ പ്രബല രാജവംശമായിരുന്ന മൗര്യരാജവംശത്തിന്റെ തകർച്ചക്കു ശേഷം ആണ് ഈ രാജവംശം രൂപം കൊണ്ടത്.ബിസി 185-ൽ അവസാനത്തെ മൗര്യ രാജാവായ ബൃഹദ്രഥനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേനാ നായകനായ പുഷ്യമിത്രൻ തന്നെ വധിച്ചു. തുടർന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ കൂടിയായ അദ്ദേഹം സുംഗവംശം സ്ഥാപിക്കുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്. പുഷ്യമിത്രൻ ശക്തനും ഉത്സാഹിയുമായിരുന്നു. സേനാപതി എന്ന സ്ഥാനപ്പേരാണ് ഇദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത്. മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനം മൂലം രൂപം കൊണ്ട വിദർഭയടക്കമുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഇദ്ദേഹം കീഴ്പെടുത്തി സ്വസാമ്രാജ്യം വിപുലീകരിച്ചു.
പുഷ്യമിത്രൻ ഹിന്ദുമതത്തെ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. ബുദ്ധമതത്തിനെതിരായിരുന്നു ഇദ്ദേഹമെന്ന് ചില ബുദ്ധമതഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമി മകനായിരുന്ന അഗ്നി മിത്രനാണ്. ഇദ്ദേഹമാണ് കാളിദാസന്റെ മാളവികാഗ്നിമിത്രം എന്ന നാടകത്തിലെ നായകൻ. യോഗസൂത്രകാരൻ ആയ പതഞ്ജലി പുഷ്യമിത്രന്റെ സമകാലികനാണ്. പതഞ്ജലിയുടെ മഹാഭാഷ്യം,യോഗസൂത്രങ്ങൾ,ധർമസൂത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പല കൃതികളും ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സംഭാവനകളാണ്. അഗ്നിമിത്രനുശേഷം യശോമിത്രനും തുടർന്ന് എട്ടുരാജാക്കന്മാരും മഗധ ഭരിച്ചു.അവസാനത്തെ രാജാവ് ദേവഭൂതിയായിരുന്നു.ഇദ്ദേഹം വാസുദേവകണ്വൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണമന്ത്രിയുടെ ഗൂഢാലോചനയിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും തുടർന്ന് ബിസി 75-ൽ കണ്വവംശം അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുകയും ബിസി 28 വരെ ഈ വംശം അധികാരത്തിൽ തുടരുകയും ചെയ്തു. അക്കാലത്ത് ജാതി .ബ്രാഹ്മണൻ കൗശലത്തിലൂടെയും വഞ്ചനയിലൂടെയും കൊലപാതകത്തിലൂടെയും ക്ഷത്രിയന്റെ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു എന്നതും ചരിത്രം .


വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം
വർഗ്ഗം:ശുംഗ സാമ്രാജ്യം
കണ്വ സാമ്രാജ്യം

അവസാനത്തെ സുംഗ രാജാവായ വസുദേവ കണ്വൻ ക്രി.മു. 75-ൽ‍ സ്ഥാപിച്ച രാജവംശമാണ് കണ്വ സാമ്രാജ്യം. നാലു രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണത്തിൽ 45 വർഷം കണ്വ സാമ്രാജ്യം നിലനിന്നു.

ശുംഗസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ മഗധയിലെ പാടലീപുത്രത്തിൽ നിന്നാണ് കണ്വ രാജവംശം ഭരിച്ചതെന്ന് പുരാണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ നാണയങ്ങൾ പ്രധാനമായും ശുംഗഭരണാധികാരികളുടെ മറ്റൊരു തലസ്ഥാനമായ മദ്ധ്യേന്ത്യയിലെ വിദിഷ പ്രദേശത്തും പരിസരത്തുമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

ശുംഗസാമ്രാജ്യത്തിനു ശേഷം കണ്വസാമ്രാജ്യം മഗധയുടെ അധിപന്മാരായി. ഇവർ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയെ ക്രി.മു. 71 മുതൽ ക്രി.മു. 26 വരെ ഭരിച്ചു. ശുഗസാമ്രാജ്യത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവിനെ കണ്വസാമ്രാജ്യത്തിലെ വസുദേവകണ്വൻ ക്രി.മു. 75 ന് പരാജയപ്പെടുത്തി. കണ്വ രാജാവ് സുംഗ രാജാക്കന്മാരെ ഒരു ചെറിയ നാട്ടുരാജ്യം ഭരിക്കുവാൻ അനുവദിച്ചു. മഗധയെ നാല് കണ്വന്മാർ ഭരിച്ചു. തെക്കുനിന്നുള്ള ശതവാഹനർ ആണ് കണ്വ രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ചത്.
രാജവംശം

കണ്വ രാജവംശത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഭരണാധികാരി വാസുദേവനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗോത്രത്തിന്റെ പേരിലാണ് രാജവംശം അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം മകൻ ഭൂമിമിത്രൻ അധികാരമേറ്റു. പാഞ്ചാലപ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൂമിമിത്രന്റെ നാണയങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിദിഷയിൽ നിന്നും കൊസംബിയിൽനിന്നും വത്സപ്രദേശങ്ങളിൽനിന്നും "കൺവസ്യ" എന്ന മുദ്രണം ചെയ്ത ചെമ്പ് നാണയങ്ങളും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഭൂമിമിത്രൻ പതിനാലു വർഷം ഭരിച്ചു. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ നാരായണൻ രാജാവായി. നാരായണൻ പന്ത്രണ്ടു വർഷം ഭരിച്ചു. കണ്വരാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവായിരുന്ന സുശർമൻ നാരായണന്റെ പിൻഗാമിയായിരുന്നു.
അനന്തരഫലങ്ങൾ

ശതവാഹന രാജവംശം കണ്വരാജവംശത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തിയത് മധ്യേന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രാദേശികസംഭവമായിരുന്നു. എന്നാലും നാണയശാസ്ത്രപരവും ലിഖിതങ്ങളിലെ തെളിവുകളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് മഗധ ബി.സി.ഇ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ സി.ഇ രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ കൗശാംബി ആസ്ഥാനമായുള്ള മിത്രരാജവംശത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിന് കീഴിലായിരുന്നു എന്നാണ്.
രാജാക്കന്മാർ

* വസുദേവ കണ്വൻ (ക്രി.മു. 75 - c. ക്രി.മു. 66 )
* ഭൂമിമിത്ര കണ്വൻ(ക്രി.മു. 66 - ക്രി.മു. 52 )
* നാരായണ കണ്വൻ(ക്രി.മു. 52 - ക്രി.മു. 40)
* സുശർമ്മൻ (ക്രി.മു. 40 - ക്രി.മു. 30 )


വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം
ജർമ്മൻ ഭാഷ

ഇന്തൊ-യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളിലെ പ്രമുഖ ഭാഷയായ ഇത് ജർമ്മനി, ഓസ്ട്രിയ, ലക്സംബർഗ്ഗ്, ബെൽജിയം, സ്വിറ്റ്സർലാന്റ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ 12 കോടിയോളം ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നു.

ലോകത്തിലെ പ്രധാന ഭാഷകളുടെ പട്ടികയിൽ പെടുന്ന ജർമ്മൻ ഭാഷയാണ് യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ മാതൃഭാഷ എന്ന നിലയിൽ കൂടുതൽ പേർ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷയും. ലത്തീൻ, ഗ്രീക്ക് ഭാഷകളിൽ നിന്നുള്ള നിരവധി പദങ്ങളും അപൂർവ്വമായി ഫ്രഞ്ച്, ഇംഗ്ലീഷ് പദങ്ങളും ജർമ്മൻ ഭാഷയിൽ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു.

ജർമ്മൻ ഭാഷയുടേത് ലത്തീൻ അക്ഷരമാലയാണ്. ലത്തീൻ അക്ഷരമാലയിലെ 26 അക്ഷരങ്ങൾക്ക് പുറമേ മൂന്ന് സ്വര ചിഹ്നങ്ങളും (Ä/ä, Ö/ö, Ü/ü), സ്സ (ß) എന്ന ഒരു അക്ഷരവും കൂടുതലായുണ്ട്.
യൂറോപ്പിന് പുറത്ത് ജർമ്മൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ
അവലംബം
ഗ്രന്ഥസൂചിക

* Fausto Cercignani, The Consonants of German: Synchrony and Diachrony, Milano, Cisalpino, 1979.
* Michael Clyne, The German Language in a Changing Europe (1995) ISBN 0-521-49970-4
* George O. Curme, A Grammar of the German Language (1904, 1922)—the most complete and authoritative work in English
* Anthony Fox, The Structure of German (2005) ISBN 0-19-927399-5
* W.B. Lockwood, German Today: The Advanced Learner's Guide (1987) ISBN 0-19-815850-5
* Ruth H. Sanders. German: Biography of a Language (Oxford University Press; 2010) 240 pages. Combines linguistic, anthropological, and historical perspectives in a "biography" of German in terms of six "signal events" over millennia, including the Battle of Kalkriese, which blocked the spread of Latin-based language north.
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ

*
*
*German vocabulary , a German language vocabulary resource.
*Collins online English-German Dictionary
*German dictionary English - German Online Dictionary
*The Goethe Institute: German Government sponsored organisation for the promotion of the German language and culture.
*US Foreign Service Institute German courses


വർഗ്ഗം:ഭാഷകൾ
വർഗ്ഗം:ജർമ്മൻ ഭാഷ
വർഗ്ഗം:ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ ഭാഷകൾ‎
റൈൻലാൻഡ്

thumb|right|180px|റൈൻലാന്റിന്റെ ഭൂപടം
ജർമ്മനിയുടെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുള്ള റൈൻ നദിയുടെ ഇരു കരകളും ഉൾപ്പെട്ട ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ സംയുക്തമായി അറിയപ്പെുന്ന പേരാണ് റൈൻലാൻഡ്.
ഇതും കാണുക

*ജർമ്മനിയിലെ മെട്രോപൊളിറ്റൻ മേഖലകൾ
*Cologne/Bonn Region
*Lower Rhine region
അവലംബം
കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്

*Blanning, T. C. W. The French Revolution in Germany: Occupation and Resistance in the Rhineland 1792-1802 (1983)
*Brophy, James M. Popular Culture and the Public Sphere in the Rhineland, 1800-1850 (2010) excerpt and text search
*Collar, Peter. The Propaganda War in the Rhineland: Weimar Germany, Race and Occupation after World War I (2013) excerpt and text search
*Diefendorf, Jeffry M. Businessmen and Politics in the Rhineland, 1789-1834 (1980)
*Emmerson, J.T. Rhineland Crisis, 7 March 1936 (1977)
*
*
*Rowe, Michael, From Reich to State: The Rhineland in the Revolutionary Age, 1780-1830 (2007) excerpt and text search
*Sperber, Jonathan. "Echoes of the French Revolution in the Rhineland, 1830-1849," Central European History (1989( 22#2 pp 200-217
*Sperber, Jonathan. Rhineland Radicals: The Democratic Movement and the Revolution of 1848-1849 (1992)


വർഗ്ഗം:ജർമ്മനിയിലെ മേഖലകൾ
ഓഷ്യാനിയ

thumb|250px|ഓഷ്യാനിയ

ഓസ്ട്രേലിയ, ന്യൂസിലൻഡ്, ന്യൂ‍ഗിനിയ എന്നീ സ്ഥലങ്ങളെയും ശാന്തമഹാസമുദ്രത്തിലും സമീപത്തുമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദ്വീപുകളേയും ചേർത്താണു ഓഷ്യാനിയ അഥവാ ഓഷി‌യാനിയ എന്നു പൊതുവേ വിളിച്ചുവരുന്നത്‌. ഫ്രഞ്ച് പര്യവേക്ഷകനായ ഡൂമോൺഡ് ഡുർവ്വിൽ ( Dumont d'Urville ) ആണ്‌ 1831 ഓഷ്യാനിയ എന്ന പേരു നിർദ്ദേശിച്ചത്‌. ഓഷ്യാനിയയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങളെ നാലായി തിരിക്കാം
# മൈക്രോനേഷ്യ
# മെലനേഷ്യ
# പോളിനേഷ്യ
# ഓസ്ട്രലേഷ്യ
ഓസ്ട്രലേഷ്യ

ഓസ്ട്രേലിയയും ന്യൂസിലാൻഡും ഇവയ്ക്കു തൊട്ടടുത്തായ ശാന്തമഹാസമുദ്രത്തിലെ ദ്വീപുകളും ഓസ്ട്രലേഷ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പോളിനേഷ്യ

thumb|250px|center|പോളിനേഷ്യ
ഹവായി, ഈസ്റ്റ‌ർ ദ്വീപ്, ന്യൂസിലാൻഡ്‌ എന്നിവ വശങ്ങളായി വരുന്ന പോളിനേഷ്യൻ ത്രികോണത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദ്വീപുകളാണ്‌ പോളിനേഷ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്‌.
മെലനേഷ്യ

thumb|250px|center|മെലനേഷ്യ
ശാന്തമഹാസമുദ്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗം മുതൽ അറഫൂറ സമുദ്രം വരെ ഓസ്ട്രേലിയയുടെ വടക്ക്‌ വടക്കുപടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ദ്വീപുകൾ മെലനേഷ്യയിൽ ഉൾ‍പ്പെടുന്നു.
മൈക്രോനേഷ്യ

thumb|250px|center|മൈക്രോനേഷ്യ
ഫിലിപ്പൈൻസിനു തെക്കു പടിഞ്ഞാറും മെലനേഷ്യ, ഇൻഡോനേഷ്യ, പാപുവ ന്യൂ ഗിനിയ എന്നിവയുടെ കിഴക്കും പോളിനേഷ്യയുടെ പടിഞ്ഞാറുമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചെറിയ ദ്വീപുകളുടെ സമൂഹമാണിത്‌.
രാജ്യങ്ങൾ

thumb|250px|center|ഓഷ്യാനിയ രാഷ്ട്രീയഭൂപടം
കുറിപ്പുകൾ

ഇൻഡോനേഷ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ന്യൂ ഗിനിയ, മലുകു ദ്വീപുകൾ എന്നീ പ്രദേശങളിലെ കണക്കുകൾ മാത്രമേ ഇവിടെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടൂള്ളൂ.
അവലംബം

http://dmoz.org/Regional/Oceania/


വർഗ്ഗം:ഓഷ്യാനിയ