JayJayThrowThrow/commonwealth-wiki-mix huggingface dataset:
जुलै २५

ठळक घटना व घडामोडी

चौथे शतक

* ३०६ - कॉन्स्टॅटाईन पहिला रोमन सम्राटपदी.
नववे शतक

* ८६४ - इंग्लंडचा राजा टकल्या चार्ल्सने व्हाईकिंग लुटारूंपासुन संरक्षणासाठी तटबंदी उभारण्यास सुरुवात केली.
सोळावे शतक

* १५४७ - हेन्री दुसरा फ्रांसच्या राजेपदी.
* १५९३ - फ्रांसचा राजा हेन्री चौथ्याने जाहीररीत्या कॅथोलिक धर्म स्वीकारला.
अठरावे शतक

* १७९७ - स्पेनच्या तेनेरीफ द्वीपांवरील हल्ल्यात होरेशियो नेल्सनने ३०० सैनिक व स्वतःचा उजवा हात गमावला.
* १७९९ - नेपोलियन बोनापार्टने ईजिप्तमधील अबु किर जवळ ओट्टोमन सैन्याचा पराभव केला.
एकोणिसावे शतक

* १८६१ - अमेरिकन यादवी युद्ध - अमेरिकन काँग्रेसने जाहीर केले की युद्ध हे गुलामगिरीच्या विरुद्ध नसून देशाची एकसंधता कायम ठेवण्यासाठी आहे.
* १८६८ - वायोमिंगला अमेरिकेचा प्रांत म्हणून मान्यता.
* १८९४ - पहिले चीन-जपान युद्ध सुरू.
* १८९८ - अमेरिकेने पोर्तोरिकोवर आक्रमण केले.
विसावे शतक

* १९०७ - कोरिया जपानच्या आधिपत्याखाली आले.
* १९०८ - किकुने इकेदाने मोनोसोडियम ग्लुटामेट(आजिनोमोटो)चा शोध लावला.
* १९०९ - लुई ब्लेरियोने प्रथम विमानातून इंग्लिश खाडी पार केली.
* १९१७ - कॅनडात आयकर लागू
* १९२५ - सोवियेत संघाची वृत्तसंस्था तासची स्थापना.
* १९३४ - ऑस्ट्रियाच्या चान्सेलर एंगेलबर्ट डॉलफसची हत्या.
* १९४३ - दुसरे महायुद्ध - इटलीत बेनितो मुसोलिनीची हकालट्टी.
* १९४४ - दुसरे महायुद्ध-ऑपरेशन स्प्रिंग - तुंबळ युद्धात ५,०२१ ठार, १३,०००पेक्षा जास्त जखमी.
* १९५२ - पोर्तोरिकोने नवीन संविधान अंगिकारले.
* १९५६ - अमेरिकेची प्रथम सागरी अणुचाचणी बिकीनी बेटांनजीक घेण्यात आली.
* १९५६ - नान्टुकेट द्वीपाजवळ एस.एस. अँड्रीया डोरीया व एस.एस. स्टॉकहोमची धुक्यात टक्कर. अँड्रीया डोरीया बुडाले. ५१ मृत्युमुखी.
* १९७३ - सोव्हिएत संघाचे मार्स ५ हे अंतराळयान प्रक्षेपित.
* १९७८ - जगातील प्रथम टेस्ट ट्यूब बेबी लुईझ जॉय ब्राऊनचा इंग्लंडमधील लॅंकेशायर येथे जन्म.
* १९८४ - सोव्हिएत संघाची स्वेतलाना साव्तोस्काया अंतराळात चालणारी प्रथम महिला अंतराळवीर.
* १९९४ - इस्रायेल व जॉर्डनमधले १९४८पासूनचे युद्ध अधिकृतरीत्या समाप्त.
* १९९५ - पॅरिसच्या उपनगरी रेल्वेत स्फोट. ८ ठार, ८० जखमी.
* १९९७ - के.आर. नारायणन भारताच्या राष्ट्राध्यक्षपदी.
* १९९९ - लान्स आर्मस्ट्रॉॅंगने आपली पहिली टुर दि फ्रांस सायकल शर्यत जिंकली.
एकविसावे शतक

* २००० - एर फ्रांस फ्लाइट ४५९० हे कॉॅंकोर्ड विमान पॅरिस विमानतळावरून उडताच कोसळले. जमिनीवरील चौघांसह ११३ ठार.
* २००७ - प्रतिभा पाटील भारताच्या राष्ट्रपतीपदी.
जन्म

* ११०९ - अफोन्सो पहिला, पोर्तुगालचा राजा.
* १५६२ - केटो कियोमासा, जपानी सामुराई.
* १८४८ - आर्थर बॅलफोर, युनायटेड किंग्डमचा ३३वा पंतप्रधान.
* १९०८ - बिल बोव्स, इंग्लिश क्रिकेट खेळाडू.
* १९२९ - सोमनाथ चटर्जी, भारतीय राजकारणी.
* १९७८ - लुईस ब्राऊन, पहिली मानव टेस्टट्यूब बेबी
मृत्यू

* ३०६ - कॉन्स्टान्शियस क्लोरस, रोमन सम्राट.
* १४०९ - मार्टिन पहिला, सिसिलीचा राजा.
* १४९२ - पोप इनोसंट आठवा.
* १९३४ - एंगेलबर्ट डॉलफस, ऑस्ट्रियाचा चान्सेलर.
* १९७३ - लुई स्टीवन सेंट लोरें, कॅनडाचा १२वा पंतप्रधान.
प्रतिवार्षिक पालन

* गॅलिशिया दिन - गॅलिशिया(स्पेन).
* संविधान दिन - पोर्तोरिको.
* प्रजासत्ताक दिन - ट्युनिसीया.
बाह्य दुवे

----
जुलै २२ - जुलै २३ - जुलै २४ - जुलै २५ - जुलै २६ - जुलै २७ - जुलै महिना


वर्ग:जुलै महिना
वर्ग:ग्रेगरी दिनदर्शिका
वर्ग:आंतरराष्ट्रीय दिनदर्शिका
आंतरराष्ट्रीय दूरध्वनी क्रमांक

thumb|500px|आंतरराष्ट्रीय दूरध्वनी क्रमांक

एका देशातून दुसऱ्या देशातील बतार(लॅन्डलाइन)टेलिफोनवर फोन करायचा असेल तर, त्या विदेशी स्थानिक दूरध्वनी क्रमांकाच्या आधी एक संकेतांक जोडावा लागतो. त्या संकेतांकांची ही यादी :

* १ – युनायटेड स्टेट्‌स ऑफ अमेरिका (अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने)
* २० – इजिप्त
* २१० – वापरात नाही
* २११ – वापरात नाही
* २१२ – मोरोक्को
* २१३ – अल्जीरिया
* २१४ – वापरात नाही
* २१५ – वापरात नाही
* २१६ – ट्युनिसिया
* २१७ – वापरात नाही
* २१८ – लिबिया
* २१९ – वापरात नाही
* २२० – गांबिया
* २२१ – सेनेगल
* २२२ – मॉरिटानिया
* २२३ – माली
* २२४ – गिनी
* २२५ – कोत द'ईवोआर
* २२६ – बर्किना फासो
* २२७ – नायजर
* २२८ – टोगो
* २२९ – बेनिन
* २३० – मॉरिशस
* २३१ – लायबेरिया
* २३२ – सियेरा लिऑन
* २३३ – घाना
* २३४ – नायजेरिया
* २३५ – चाड
* २३६ – मध्य आफ्रिकेचे प्रजासत्ताक
* २३७ – कॅमेरून
* २३८ – केप व्हर्दे
* २३९ – साओ टोमे व प्रिन्सिप
* २४० – इक्वेटोरियल गिनी
* २४१ – गॅबन
* २४२ – काँगो
* २४३ – काँगोचे लोकशाही प्रजासत्ताक
* २४४ – ॲंगोला
* २४५ – गिनी-बिसाऊ
* २४६ – दियेगो गार्शिया
* २४७ – ॲसेन्शन द्वीपसमूह
* २४८ – सेशेल्स
* २४९ – सुदान
* २५० – रवांडा
* २५१ – इथियोपिया
* २५२ – सोमालिया (सोमालीलॅंड)
* २५३ – जिबूती
* २५४ – केन्या
* २५५ – टांझानिया
* २५६ – युगांडा
* २५७ – बुरुंडी
* २५८ – मोझांबिक
* २५९ – झांझिबार - वापरला गेला नाही. पहा - टांझानिया
* २६० – झांबिया
* २६१ – मादागास्कर
* २६२ – रेयूनियों
* २६३ – झिंबाब्वे
* २६४ – नामिबिया
* २६५ – मलावी
* २६६ – लेसोथो
* २६७ – बोटस्वाना
* २६८ – स्वाझीलँड
* २६९ – कोमोरोस and मायोत
* २७ – दक्षिण आफ्रिका
* २८x – वापरात नाही
* २९० – सेंट हेलेना
* २९१ – एरिट्रिया
* २९२ – वापरात नाही
* २९३ – वापरात नाही
* २९४ – वापरात नाही
* २९५ – वापरात नाही (सान मरिनोला देण्यात आला होता, +३७८ पहा)
* २९६ – वापरात नाही
* २९७ – अरूबा
* २९८ – फेरो द्वीपसमूह
* २९९ – ग्रीनलॅंड
* ४० – रोमेनिया
* ४१ – स्वित्झर्लंड
* ४२ – आधीचा चेकोस्लोव्हाकिया
* ४२० – चेक प्रजासत्ताक
* ४२१ – स्लोव्हाकिया
* ४२२ – वापरात नाही
* ४२३ – लिश्टनस्टाइन
* ४२४ – वापरात नाही
* ४२५ – वापरात नाही
* ४२६ – वापरात नाही
* ४२७ – वापरात नाही
* ४२८ – वापरात नाही
* ४२९ – वापरात नाही
* ४३ – ऑस्ट्रिया
* ४४ – युनायटेड किंग्डम
* ४५ – डेन्मार्क
* ४६ – स्वीडन
* ४७ – नॉर्वे
* ४८ – पोलंड
* ४९ – जर्मनी
* ९० – तुर्कस्तान
* ९१ – भारत
* ९२ – पाकिस्तान
* ९३ – अफगाणिस्तान
* ९४ – श्रीलंका
* ९५ – ब्रह्मदेश (म्यानमार)
* ९६० – मालदीव
* ९६१ – लेबनॉन
* ९६२ – जॉर्डन
* ९६३ – सीरिया
* ९६४ – इराक
* ९६५ – कुवेत
* ९६६ – सौदी अरेबिया
* ९६७ – येमेन
* ९६८ – ओमान
* ९६९ – used to be People's Democratic Republic of Yemen - now unified under 967 येमेन (formerly the Yemen Arab Republic)
* ९७० – reserved for the Palestinian Authority
* ९७१ – संयुक्त अरब अमिराती
* ९७२ – इस्रायल
* ९७३ – बहारीन
* ९७४ – कतार
* ९७५ – भूतान
* ९७६ – मंगोलिया
* ९७७ – नेपाळ
* ९७८ – वापरात नाही - मुळात दुबईकरिता, आता ९७१ वापरला जातो
* ९७९ – International Premium Rate Service - originally assigned to Abu Dhabi, now covered under 971
* ९८ – इराण
* ९९० – वापरात नाही
* ९९१ – International Telecommunications Public Correspondence Service trial (ITPCS)
* ९९२ – ताजिकिस्तान
* ९९३ – तुर्कमेनिस्तान
* ९९४ – अझरबैजान
* ९९५ – जॉर्जिया
* ९९६ – किर्गिझस्तान
* ९९७ – वापरात नाही
* ९९८ – उझबेकिस्तान
* ९९९ – वापरात नाही
बाह्य दुवे

* आंतरराष्ट्रीय टेलिफोन कॉल्ससाठी फोन क्रमांक गण

वर्ग:दळणवळण
मेट्रिक पद्धती

मेट्रिक पद्धती किंवा मेट्रिक प्रणाली ही आंतरराष्ट्रीय स्तरावर मान्य अशी मापनाची दशमान पद्धती आहे. याचे जन्मस्थान फ्रान्स आहे असे समजले जाते. ही पद्धती त्या देशाने १७९९ मध्ये उपयोगात आणली. इतक्या वर्षानंतर, मीटरची व किलोग्रामची मूळ व्याख्या बदललण्यात आली आहे, तसेच मेट्रिक पद्धतीत इतर अनेक एककेही जोडली गेली आहेत. आज ही पद्धती आंतरराष्ट्रीय एककांची प्रणाली हिच्या समकक्ष समजण्यात येते.
स्वरूप

विश्वात्मकता

इतर मूळ एकके

इतिहास

मूळ मेट्रिक पद्धती

आंतरराष्ट्रीय स्वीकार

आंतरराष्ट्रीय मानके

जगात वापर

पुढील विकास

संदर्भ
बाह्य दुवे

वर्ग:मापन
माधव गोळवलकर

माधव गोळवलकर हे भारतातील राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ या हिंदुत्ववादी-राष्ट्रवादी संघटनेचे द्वितीय सरसंघचालक होते. इ.स. १९४० – इ.स. १९७३ या काळात त्यांनी संघाचे पोषण आणि संवर्धन केले, त्याला भक्कम अखिल भारतीय आकार दिला. संघाची विचार प्रणाली त्यांनीच सूत्ररूपाने सांगितली. समाज जीवनाच्या विविध क्षेत्रात त्यांनी अनेक संस्था-संघटनांना सतत प्रेरणा दिली. श्रीगुरुजींचे जीवन अलौकिक आणि ऋषितुल्य होते. राष्ट्रजीवनाच्या विविध अंगाबाबत त्यांनी मूलभूत आणि क्रियाशील मार्गदर्शन केले. श्रीगुरुजी सर्वार्थाने राष्ट्रऋषी होते.
पुरस्कार

राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या महाराष्ट्र प्रांतातील जनकल्याण समितीतर्फे इ.स. १९९७ सालापासून गोळवलकर गुरुजींच्या स्मृतिप्रीत्यर्थविविध क्षेत्रातील व्यक्तींना ’परमपूजनीय श्री गुरुजी पुरस्कार’ दिले जातात.
बाह्य दुवे

* गोळवलकरगुरुजी.ऑर्ग
* श्री गुरुजी समग्र तथा गुरुजीपर अन्य पुस्तके


गोळवलकर,माधव सदाशिव
गोळवलकर, माधव सदाशिव
वर्ग:इ.स. १९०६ मधील जन्म
वर्ग:इ.स. १९७३ मधील मृत्यू
तूप

तूप हे लोणी कढवून बनविले जाणारे एक पाकमाध्यम आहे. त्याचा उपयोग पाककलेत तसेच धार्मिक क्रियांमध्ये केला जातो.

तूप हे दुधापासून तयार होत असल्यामुळे दुधामधील अ, ड, ई, क ही जीवनसत्त्वे स्निग्ध पदार्थात विरघळणारी असल्यामुळे ती आपोआपच तुपात येतात. म्हशीच्या दुधात गायीच्या दुधापेक्षा स्निग्ध पदार्थ जास्त असतात त्यामुळे त्या दुधाचे लोणी कढवल्यावर जास्त तूप मिळते.

दुधापासून तयार होणाऱ्या लोण्यात सुमारे ८० ते ८२ टक्के स्निग्ध पदार्थ,१६ ते १७ टक्के पाणी व २ टक्के घन पदार्थ असतात.
घी (संस्कृत : घृतम्), हे भारतीय उपमहाद्वीपामध्ये प्राचीन काळापासून भोजनाचा एक घटक आहे. भारतीय भोजनात खाद्य तेलाच्या जागी तूप वापरले जाते.. तूप हे दुधापासून मिळालेल्या लोण्यापासून बनवले जाते. दक्षिण आशियातील आणि मध्य पूर्व भागातील लोकांच्या आहारात तूप हा एक महत्त्वाचा घटक आहे.
उत्पादन

तूप तयार करण्यासाठी खालील पद्धतींचा अवलंब करण्यात येतो:
घरगुती पद्धत

गायीचे किंवा म्हशीचे. दूध तापविल्यानंतर त्यात असणारे व तरंगणारे स्निग्ध पदार्थाचे कण वर येतात. ते उष्णतेने वितळतात. थंड होण्याचे क्रियेदरम्यान, त्याचा एक पातळ थर दुधावर निर्माण होतो. ते कण एकमेकांना चिकटून गार झाल्यावर तो थर जाडसर होतो. हीच साय आहे.

ही साय वेगळी काढून जमा केली जाते व त्यात विरजणासाठी विरजण घालण्यात येते.दह्यात असणारे लॅक्टिक बॅक्टेरिया हे दुधात (सायीत)असणाऱ्या लॅक्टोज (एक प्रकारची साखर) याचे विघटक करतात व त्याद्वारे सायीतल्या स्निग्ध पदार्थात असलेले प्रथिनांचे कण एकत्र होऊन त्याचे एक घट्ट जाळे निर्माण होते. ते साईचे दही मग घट्ट होते.

या तयार झालेल्या घट्ट दह्यास थोडे पाणी टाकून घुसळण्याने त्यात अंतर्भूत असलेल्या अमिनो आम्लाच्या साखळ्या सुट्या होऊन स्निग्ध पदार्थांच्या कणांचा गोळा बनतो. तेच लोणी आहे.

हे लोणी मंद विस्तवावर कढविल्याने त्याचे 'साजूक तूप' तयार होते. तूप कढविण्याने त्यात ॲंटिऑक्सिडंट्स तयार होतात. त्याचा शरीरास फायदा होतो. तूप थंड झाल्यावर घट्ट होते.

दुधाची साय न वापरता दूध थेट घुसळले तरी लोणी मिळते. बाजारात मिळणारे लोणी-तूप हे असेच बनवले जाते.
घरगुती तुपाच्या गुणवत्तेचे निकष

लोणी कढवितांना व त्यापासून घरगुती तूप बनवितांना साधारणतः खालील तीन ठोकताळे लावले जातात:
: लोणी तापवितांना त्यातील घन पदार्थ तपकिरी अथवा सोनेरी रंगाचे झाल्यास,
: भांड्यात बघितल्यावर,त्याचा तळ स्वच्छपणे दिसत असल्यास,
: त्यात दोन-तीन थेंब पाणी टाकल्यावर त्याचा कडकड असा आवाज आल्यास, (जास्त पाणी टाकल्यास ते अंगावर उडू शकते-हे करावयाचे असल्यास काळजीपूर्वकच करावयास हवे)
यानुसार, तूप पूर्णपणे तयार झाले असे समजतात. ते रवाळ होण्यासाठी त्यास डब्यात घालून ते हळूहळू थंड होऊ देतात.

लोणी कढवतांना त्यात विड्याचे पान टाकतात. या पानात असलेल्या कॅल्शियममुळे तुपाच्या कणांना मोठे होण्यास मदत मिळते, व .त्यायोगे तूप रवाळ होते.
औद्योगिक उत्पादन
तळणाचे माध्यम

तूप गरम केल्यावर वितळते. शुद्ध तूप तापविल्यावर, सुमारे १७५ अंश सेल्सियस इतक्या तापमानावर धूर येऊ लागतो. त्यामुळे कमी तापमानावर तळले जाणारे पदार्थ त्यात तळता येतात.
हे सुद्धा पहा

* सहस्र धौत घृत
संदर्भ आणि नोंदी

वर्ग:पाकमाध्यमे
खोबरेल तेल

खोबरेल तेल हे नारळाच्या आत असलेल्या खोबऱ्यासून बनवले जाते. दक्षिण भारतात या तेलाचा उपयोग बहुतेक लोक खाद्यतेल म्हणून करतात. नारळाच्या तेलामध्ये
र (?)ॲसिडचे चांगल्याप्रकारे मिश्रण झालेले असते. नारळामधील लॅरिक एसिड माणसाला विविध संक्रमणांशी लढण्यास साहाय्यभूत असते. नारळाच्या तेलामध्ये बरीच जीवनसतत्त्वे आणि खूप काही नैसर्गिक औषधी गुण असतात.नारळाच्या तेलाचा दैनिक उपयोग केल्याने खूप लाभ होऊ शकतो.

यासाठी नारळाचे तेलास नैसर्गिक तेल असे म्हणले जाते.

खोबऱ्याचे तेल केसांच्या आरोग्यासाठी उत्तम असते. त्यामूळे केसांना लावण्यासाठी खोबऱ्याच्या तेलाचा मोठ्या प्रमाणात वापर केला जातो.
खोबरेल तेलाचे उत्पादन

नारळ तेल नारळापासून कोरड्या किंवा ओल्या प्रक्रिया या दोनही प्रकाराने काढता येते.
ओली प्रकिया

या प्रक्रियेत एक चांगला नारळ घेऊन त्यातील आतील भाग काढून घेतात व त्याचे छोटे छोटे तुकडे करून घेतात. ते तुकडे बारीक वाटले जातात व त्यात थोडे पाणी मिसळून एका मलमलचा कपड्यामध्ये बांधून ठेवतात. त्यानंतर ते पिळून किंवा दाबून त्यांतून तेल काढले जाते. त्यानंतर नारळाचे दूध वेगळे केले जाते. पाण्यापेक्षा तेल हलके असल्याने ते पाण्यावर तरंगू लागते. याला १२ ते २४ तास लागतात. त्यानंतर नारळाचे तेल काढले जाते. दक्षिण भारतात बहुतेक लोक घरीच तेल बनवतात.
कोरडी प्रक्रिया

कोरड्या प्रकियेमध्ये नारळाचे तुकडे केले जातात व ओव्हनमध्ये त्यातील सुमारे १० ते १२% ओलावा सुकवला जातो.त् यानंतर लगेच त्या नारळाचा तुकड्यांना दाबून तेल काढले जाते.
खाद्य उपयोग

नारळाचे तेल सामान्यतः अन्न शिजवताना फोडणीसाठी वापरतात. विशेषतः पदार्थ तळताना तेलाचा जास्त वापर करतात. दक्षिण आशियाई भाज्यांमध्ये सुगंध येण्याकरता नारळाचे तेल वापरतात.
हे सुद्धा पहा

*नारळाचे पाणी :
नारळाच्या पाण्याविषयी एक अतिशय महत्त्वपूर्ण गोष्ट म्हणजे गर्भधारणेनंतर स्रीने आठवड्यातून दोन-तीन वेळा नारळाचे पाणी नियमित ‍प्यायल्यास बाळाची कांती सुधारते आणि बाळाचा रंग उजळतो. ओले तसेच सुके खोबरे शांती देणारे, कामशक्ती वाढवणारे, पोट साफ होण्यास मदत करणारे, अर्थात बद्धकोष्ठाचा नाश करणारे आहे. शिवाय टॉनिक म्हणूनही ते उपयुक्त आहे. त्वचेचे आरोग्य त्यामुळे सुधारते. मात्र, नारळाच्या अतिवापराने कोलॅस्टेराॅल वाढते व हार्टअटॅकचा संभव वाढतो.

*नारळाचे दूध :
नारळाच्या तेलाप्रमाणेच नाराळाच्या दुधाचे उपयोग आहेत. घोव्यातल्या पाककृती कारावायास नाराळाचे दूध अत्यावश्यक असते.

कोरड्या त्वचेचे पोषण करण्यासाठी नारळाचे दूध सर्वोत्तम ठरते. कोरडेपणामुळे जेव्हा त्वचा काळवंडलेली, निस्तेज आणि रखरखीत वाटायला लागते तेव्हा नियमित नारळाच्या दूधाने चेहऱ्याला मसाज केला तर, त्वचा पुन्हा स्निग्ध तुकतुकीत आणि आभायुक्त दिसायला लागते. खरे पाहता त्वचेसाठी नारळाचे दूध म्हणजे एक वरदानच आहे.
या व्यतिरिक्त फेशियल मसाज करताना देखील नारळाचे दूध क्रीममध्ये मिसळून वापरतात. असे केल्याने त्वचेवरील सुरकुत्यांचे प्रमाण कमी करण्यास मदत होते.

त्वचेप्रमाणे डोक्यावरील केसांसाठीही नारळाचे दूध अतिशय पोषक आणि गुणकारी ठरते. टाळूची त्वचा आणि केस वाढत नसल्यास नारळाच्या दुधाचा उपयोग उपकारक ठरेल. नारळाच्या दुधामध्ये व्हिटॅमिन ईची गोळी फोडून घातली व त्या मिश्रणाने टाळूला हलक्या हाताने मसाज केल्यास लाभदायक ठरतो. असे आठवड्यातून किमान दोनदा केल्यास निश्चितच केसांचे आणि टाळूच्या त्वचेचे आरोग्य सुधारते.
पर्यटन स्थळे

* शेंगदाणा तेल
संदर्भ

वर्ग:खाद्यतेले
करडई तेल

करडई या वनस्पतीच्या बीयांपासून केलेल्या तेलास करडईचे तेल म्हणतात. हे एक खाद्यतेल आहे. हे तेल रंगहिन असते तसेच हा तेलास कोणत्याही प्रकारचा गंध नसतो. या तेलाचा वापर सौंदर्यप्रसाधने तसेच खाद्यतेल म्हणून करतात.मार्गारिन बनविण्यातही या तेलाचा वापर होतो.

करडईचे दोन प्रकार आहेत, ज्यापासून करडई तेल बनते.एका प्रकारचे तेलात मोनोसॅच्युरेटेड फॅटी ॲसिड्स(ओलेईक ॲसिड) हे जास्त प्रमाणात असते तर दुसऱ्या प्रकारात पॉलीअनसॅच्युरेटेड फॅटी ॲसिड(लिनोलेईक ॲसिड) असते.सध्या बाजारात पहिल्या प्रकारातील खाद्यतेल असते . यातील सॅच्युरेटेड फॅटचे प्रमाण ऑलिव्ह ऑईल पेक्षा कमी असते. दुसऱ्या प्रकाराचा वापर हा लिन्सिड ऑईल ऐवजी पेंटिंगमध्ये करण्यात येतो.पांढऱ्या पेंटमध्ये याचा वापर जास्त करतात कारण याला लिन्सिड ऑईल वापरल्यामुळे येणारी पिवळी झाक येत नाही.


वर्ग:खाद्यतेले
डालडा

डालडा (मूळ नाव:डाडा) हा हिंदुस्तान युनिलिव्हर कंपनीच्या मालकीचा वनस्पती तुपाचा एक प्रचलित 'ब्रँड' आहे. डाडा (पूर्वीचे नाव) हे त्या डच कंपनीचे नाव होते ज्याने १९३० च्या दशकात देशी तूप किंवा स्पष्ट बटरला स्वस्त पर्याय म्हणून भारतात वनस्पती तूप आयात केले. त्या वसाहती काळात ब्रिटिश भारतात, देशी तूप एक महाग उत्पादन मानले जात असे आणि सामान्य लोकांना ते सहज परवडणारे नव्हते. तेव्हा ते भारतीय घरांमध्ये कमी प्रमाणात वापरले जात असे. म्हणूनच स्वस्त आणि परवडणाऱ्या पर्यायाची गरज निर्माण झालीइंग्लंडच्या लीव्हर ब्रदर्सने नावात 'एल' अक्षर टाकण्याचा आग्रह धरला नसता तर कदाचित भारतातील सर्वात प्रिय वनस्पति तूपाला दादा म्हटले गेले असते.
दादा हे खरे तर त्या डच कंपनीचे नाव होते ज्याने १९३० च्या दशकात गाईच्या दुधापासून तयार केलेले देशी तूप किंवा क्लॅरिफाईड बटरला स्वस्त पर्याय म्हणून वनस्पति तूप भारतात आयात केले. तूप हे एक महागडे उत्पादन होते आणि भारतीय घरांमध्ये - वीकेंडला किंवा मिष्टान्न किंवा मिष्टान्न तयार करताना कमी प्रमाणात वापरले जात असे. वनस्पती तूप, दुसरीकडे, हायड्रोजनेटेड किंवा उच्च संतृप्त वनस्पती तेलाने बनलेले आणि देशी तुपाची नक्कल करण्यासाठी बनवलेले भाजीपाला शॉर्टनिंगचा एक प्रकार होता.
संदर्भ

वर्ग:वनस्पती तुपे
मिशिगन

मिशिगन () हे अमेरिकेच्या उत्तर भागातील एक राज्य आहे. मिशिगन हे क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने अमेरिकेमधील ११वे तर लोकसंख्येच्या दृष्टीने आठव्या क्रमांकाचे राज्य आहे.

जगातील सर्वात लांब गोड्या पाण्याच्या साठ्यांचा किनारा मिशिगनला लाभला आहे. भव्य सरोवर परिसरातील मिशिगन राज्याला पाच पैकी चार भव्य सरोवरांचा किनारा आहे (ओन्टारियो सरोवर वगळता). मिशिगन राज्य दोन द्वीपकल्पांचे बनले आहे. उत्तरेकडील द्वीपकल्प दक्षिणेकडील द्वीपकल्पापासून ८ किमी रुंद मॅकिनाउच्या सामुद्रधुनीने वेगळा केला आहे.

मिशिगनच्या उत्तरेला कॅनडाचा ओंटारियो हा प्रांत व सुपिरियर सरोवर, पूर्वेला ह्युरॉन सरोवर, आग्नेयेला ईरी सरोवर, दक्षिणेला इंडियाना व ओहायो तर पश्चिमेला मिशिगन सरोवर व विस्कॉन्सिन हे राज्य आहेत. लान्सिंग ही मिशिगनची राजधानी असून डेट्रॉईट हे सर्वात मोठे शहर आहे.

अमेरिकेतील वाहन उत्पादन उद्योगाचे मिशिगन हे केंद्र आहे. विसाव्या शतकामध्ये स्थापलेल्या तीन मोठ्या वाहन उत्पादन कंपन्यांमुळे डेट्रॉईट व मिशिगनची वेगाने भरभराट झाली.
महत्त्वाची शहरे

* डेट्रॉईट
* ग्रँड रॅपिड्स
* लान्सिंग (राजधानी)
* ॲन आर्बर
प्रसिद्ध व्यक्ती

१. हेन्री फोर्ड - फोर्ड मोटर कंपनीचे संस्थापक (डिअरबॉर्न)

२. विल्यम बोईंग - बोईंग कंपनीचे संस्थापक (डेट्रॉईट)

३. फ्रान्सिस फोर्ड कोपोला - चित्रपट दिग्दर्शक (डेट्रॉईट)

४. मॅडोना - पॉप स्टार (बे सिटी)

५. एमिनेम - रॅप म्युझिक स्टार (डेट्रॉईट)
गॅलरी


चित्र:DavidStottsitsamongDetroittowers.jpg|डेट्रॉईट.
चित्र:Sleeping Bear Dune Aerial View.jpg|स्लिपिंग बेअर ड्युन्स राष्ट्रीय उद्यान.

चित्र:Michigan state capitol.jpg|मिशिगन राज्य संसद भवन
चित्र:Michigan quarter, reverse side, 2004.jpg|मिशिगनचे प्रतिनिधित्व करणारे २५ सेंट्सचे नाणे.

बाह्य दुवे

* अधिकृत सरकारी संकेतस्थळ
* पर्यटन


वर्ग:अमेरिकेची राज्ये
सामोसा

* हा लेख अपूर्ण आहे विकिपीडिआ साहाय्यःसंपादन वापरून पूर्ण करा




समोसा (मराठीत समोसा) हा बटाटा, मटार, कांदा व मैदा यांपासून बनवतात. याचे मूळ उत्तर प्रदेशात आहे.
इतिहास

इराणमध्ये समोशाला सम्सा किंवा सेनबोगास असे म्हणले जाते. तेथून तो दिल्लीत मुघलांचे राज्य असताना भारतात आला आणि सगळ्यांच्या चवीत बसला. आज भारताच्या प्रत्येक प्रातांत समोसा हा प्रकार मिळतो. साधरणपणे तेराव्या शतकात इराणमधल्या आचाऱ्यांनी तो तयार केला असावा. इ. स. १३०० च्या सुमारास कवी आमीर खुसरो यांनी समोसा या खाद्यपदार्थाचा उल्लेख केलेला आढळतो. इराणमधले इतिहासकार अबुल फजल बेहकीने दहाव्या शतकातल्या आपल्या पुस्तकात समोसा या खाद्यपदार्थाचा उल्लेख केला आहे. यावरून समोसा हा प्रकार फार जुना असला पाहिजे. सन १४९५मध्ये भारतात खाद्यपदार्थांचे एक हस्तलिखित लिहिले गेले. यात समोशाची रेसिपी देण्यात आली आहे. यात समोशाचे एक चित्रही आहे.अरबी कवी इशाक इब्न इब्राहिम यांनही आपल्या कवितांमधून सेनबोसागचे वर्णन केले आहे. सेनबोसागच्या चवीची वर्णने अनेक ठिकाणी आढळतात. इब्न बतूतानेही समोशाचा उल्लेख केला आहे. कझाकिस्तान या देशातही समोसा हा खाद्यप्रकार प्रसिद्ध आहे. येथे याला सोम्सा असं म्हणतात. कझाकिस्तानमधल्या समोशात भोपाळा आणि मांस घातले जाते. आफ्रिकेतल्या देशांमध्ये या पदार्थाला संबोसा असे म्हणले जाते आणि सणासमारंभाला तो तयार केला जातो.
कृती

समोस्यासाठी लागणारी सामग्री:
आवरणासाठी
मैदा – 100 ग्राम
जीर – ½ चमचा
तेल – 1 चमचा
मीठ – स्वादानुसार
कांदा – 1 (बारीक चिरलेला)
हिरव्या मिरच्या – 2-3 (बारीक चिरलेल्या)
आल्याची पेस्ट – 1 चमचा
कोथिंबीर – गरजेनुसार
बटाटे – 4-5 (उकडलेले)
हळद पावडर – ½ चमचा
धणेपूड – 1 चमचा
जिरे पावडर – 1 चमचा
तेल – आवश्यकतानुसार

समोसा बनविण्याचा विधी:
सर्वप्रथम मैदा, मीठ व थोडे तेल घेऊन एका भांड्यात चांगले मिसळून थोड पाणी घाला व त्याची कडक कणिक बनवा त्यात थोडा बेकिंग सोडा घाला व त्याच्या छोट्या छोट्या पुऱ्या लाटून घ्या.
मिश्रण बनविण्याची विधी:
बटाट्याची साल काढून त्याला चांगले बारीक करून घ्या. कढईत तेल घेऊन त्यात कांदा, जीर, आल्याची पेस्ट, हिरव्या मिरच्या चांगल्या एकत्र होऊ द्या व त्यात कुस्करलेले बटाटे घाला. 2-3 मिनिटे होवू द्या. त्यात हळद, जिरे पावडर, मीठ घालून शिजू द्या. नंतर 5 मिनिटांनी मिश्रण काढून घ्या. थंड होऊ द्या. मैद्याच्या पिठाची पुरी लाटून त्यात बटाट्याचे मिश्रण भरावे व समोस्याचा आकार देऊन तयार करावे. कढईत तेल घेऊन त्यात हळूहळू समोसे टाका. तपकिरी रंगाचे होईपर्यंत तळा व गरमागरम खायला द्या.

वर्ग:खाद्यपदार्थ
वर्ग:महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ
वर्ग:मराठी विकिबुक्स बंधूप्रकल्पात स्थानांतरित करावयाचे लेख
वर्ग:भारतातील खाद्यपदार्थ
भेळ

भेळ हा महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ आहे.याचे ओली भेळ आणि सुकी भेळ असे दोन प्रकार असतात.
साहित्य

#१/२ किलो कुरमुरे,
#१/४ किलो बारीक शेव,
#२ टोमॅटो,
#१ उकडलेला बटाटा,
#आंबटगोड व तिखट चटणी,
#असल्यास एखादी कैरी ,
#कोथिंबीर
#चवीपुरते मीठ
पुर्व तयारी

कांदा, उकडलेला बटाटा, टोमॅटो, कैरी, बारीक चिरून घ्यावेत.

|

कृती

इवलेसे|भेळ तयार करताना
एका भांड्यात वरील सर्व साहित्य एकत्र करावे
सजावट

त्यावर आवडीप्रमाणे शेव व कोथिंबीर टाकावी.
इतर माहिती

आजकाल वेगवेगळ्या कंपन्यांची भेळ् बाजारात मिळते.ती घरी आणुन त्या पाकिटावरच्या निर्देशाप्रमाणे ती तयार करावी लागते.
बाह्य दुवे

वर्ग:महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ
वर्ग:मराठी विकिबुक्स बंधूप्रकल्पात स्थानांतरित करावयाचे लेख
भेळपुरी

भेळपुरी हा भारत देशातील महाराष्ट्र राज्यातील हा एक खारट,आंबट,गोड,तिखट एकत्रित करून बनविलेला चवदार उपहार आहे. हा गप्पा मारता मारता खाण्यासाठीही उपयोगात आणला जातो. हा चाट चा एक प्रकार आहे. हे बनविण्यासाठी जाडे तांदूळ, भाज्या आणि सॉस यांचा वापर करतात.

भेळपुरी मुंबईचे गिरगाव, जुहू, या चौपाटीवर नियमित मिळते. मुंबईतील सर्व गल्लीबोळातून याच्या फिरत्या गाड्या पाहावयास मिळतात. हा उपहार रस्त्यावर खाण्याचाच आहे हे विचार ग्रहित धरलेले आहेत. भेळपुरीचा प्रसार अगदी भारतातील कानाकोपऱ्यात झालेला आहे. भारताचे विविध प्रदेशात त्या त्या हवामानानुसार किंवा परिस्थितीनुसार भेळपुरी बनविण्यासाठी तेथील उपलब्ध पदार्थांचा वापर केला जातो. भेळपुरीचे मूळं स्वरूप भडंग आहे. भडंग हा पच्छीम महाराष्ट्रातील उत्तम असा तेलकट, आंबट, गोड, तिखट, चवीचा पदार्थ आहे. भडंगचा वापर करून कोरडी भेळपुरी तयार केली जाते. कोलकत्ता मध्ये भेळपुरीला झालमुरी म्हणतात. तेथे ही तेल वापरून जाडे भातापासून बनवितात. मैसूर मध्ये भेळपुरीला चुरुमुरी आणि बंगलोर मध्ये चुरमुरी म्हणतात. कोरडी भेळपुरी जी भडंग म्हणून प्रसिद्ध आहे तिच्यावर कांदा, लिंबू रस, कोथिंबीर, यांचा दिमाखदार थर पसरवून लिंबूरस पिळून ती खावयास देतात.
इतिहास

भेळपुरी कोठे आणि केव्हा बनविली याचा कोठेही उल्लेख नाही पण मुंबई आणि पूर्ण भारतभर गल्लो गल्ली मौज म्हणून मित्रा मंडळी एकत्र येऊन तसेच कुटुंबे चवदार भेळपुरीचा दिल खुश होऊन आस्वाद घेतात.
भेळपुरी बनविण्यासाठीचे पदार्थ

भेळपुरी बनविण्यासाठी साधारणपने जाडा भात, बेसन पिठापासून बनविलेले विविध आकाराचे नूडल्स, व बटाटा, कांदा, चाट मसाला, चटणी, आणि विविध प्रकारचे तळलेले मसाले यांचे मिश्रण वापरतात.

गिऱ्हाइकाच्या सवयीनुसार नुसार आणि आदेशानुसार चाट मसाला, तिखट, यांचे प्रमाण वापरून भेळपुरी बनविली जाते. उत्तर भारतात शिजविलेल्या बटाट्याचे लहान लहान तुकडे करून वापर करतात. चाट साठी मुख्यता दोन प्रकारच्या चटणी असतात. त्यात एक म्हणजे गोडी असणारी तपकिरी रंगाची प्रसिद्धचटणी आणि दुसरी हिरव्या रंगाची तेलकट की जी हिरव्या मिरच्या आणि कोथिंबीरी पासून बनविलेली असते! यांचा वापर करतात.
विविधता

भेळपुरी बनविताना ते विविध प्रकारे बनविली जाते. त्यात भात पसरवून त्यावर आंबट - गोड आंब्याच्या बारीक बारीक चकत्या पसरवितात. शिवाय त्यावर कांदा, कोथिंबीर, लिंबू रस, बटाटा टोमॅटो, चाट मसाला यांची पेरणी असतेच. कधी कधी हे सर्व मिश्रण लहानश्या पुरीवर पसरवून ती पुरी सहीसलामत मुखात जाईल अशा प्रकारे सर्व्ह केली जाते. किंवा गव्हाचे पिठापासून बनविलेल्या ब्रेडचाही वापर केला जातो.

भेळपुरीच्याच ज्या अनेक विविधता आहेत त्यांची नावे अनेक आहेत त्यात सेवपुरी, दहिपुरी, सेव पापडी चाट, चुरमुरी, यांचा समावेश होतो.

* सेवपुरी – भेळपुरीतील पदार्थाबरोबर सेव, पापडी असते.
* दहिपुरी – भेळपुरीतील पदार्थाबरोबर सेव, पापडी व चटकदार दही मिश्रण असते.
* सेव पापडी चाट – भेळपुरीतील पदार्थाबरोबर सेव, पापडी व वेगवेगळ्या तीन चटणी चाट असतात.
* चुरमुरी – भेळपुरीतील पदार्थाबरोबर कांद्याचे तुकडे, टोमॅटो, कोथिंबीर,मिरची पूड, यांचे मिश्रणात दोन तीन खोबरेल तेलाचे थेंब,कांही वेळा भाजलेले शेंगदाने ही मिसळतात.
खावयास देण्याची पद्दत

भेळपुरी साधारणपने कागदाचा गोलाकार किंवा कोण करून त्यात खावयास देतात. ती खाण्यासाठी जाड पेपरचा एक तुकडा देतात किंवा पापडी देतात. कधी कधी प्लेट मध्ये देऊन ती खाण्यासाठी पापडी देतात.
संदर्भ

वर्ग:महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ
वर्ग:मराठी विकिबुक्स बंधूप्रकल्पात स्थानांतरित करावयाचे लेख
पुरी

पुरी हा बव्हंशी गव्हाच्या पिठापासून तेलात तळून केलेला भारतातील एक खाद्यपदार्थ आहे. पुरी बरोबर बटाटा भाजी बरोबरआवडीने खातात. याच पुऱ्या साखरेच्या पाका मध्ये भिजवत ठेवून गोड पुरी म्हणून खाता येते.
चित्रदालन


File:Fried Indian Bread - Puri.jpg|पुरी
File:Fluffy Poori.JPG
File:Poori - 1.jpg
File:Poori with masala at MTR restaurant.jpg
File:Poori puri sabzi dal India.jpg|फुगलेली गरम पुरी
File:Halwa Puri, a traditional food made in Walled City of Lahore.jpg|पातळ ब्रेड तेलात तळलेली आणि चणा बटाटा आणि गोड सांजाबरोबर खावी.


वर्ग:महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ
वर्ग:मराठी विकिबुक्स बंधूप्रकल्पात स्थानांतरित करावयाचे लेख