EN 1177 - Nawierzchnie placów zabaw amortyzujące upadki. Wyznaczanie krytycznej wysokości upadku.
Norma EN 1177 dokładnie wskazuje, w jaki sposób określa się krytyczną wysokość upadku nawierzchni amortyzującej używanej na zewnętrznych i wewnętrznych placach zabaw, w ramach indywidualnych badań lub certyfikacji produktu. EN 1177 jest zatem opisem znormalizowanej procedury pomiarowej mającej na celu umożliwienie porównania różnych produktów służących do ochrony przed upadkiem z wysokości.
W ostatnich latach standardy testowania były wielokrotnie zmieniane; każdej zmianie towarzyszyło zaostrzenie wytycznych dotyczących tych standardów. W chwili publikacji aktualnym wydaniem jest norma DIN EN 1177: 2018-03, zastępująca dotychczasową normę DIN EN 1177 Korekta 1: 2008-12. Tak więc przy wyborze nawierzchni absorbującej wstrząsy, niezależnie od tego, czy jest to nawierzchnia syntetyczna, maty chroniące przed upadkiem z wysokości, żwir zabezpieczający przed upadkiem z wysokości, ściółka z kory czy wióry drzewne, należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że informacje o wysokości krytycznej upadku zostały określone zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi badań.
Norma EN 1177 wyraźnie wskazuje również, że amortyzacja niektórych sypkich materiałów gruntowych (np. piasku, drewna) zależy w dużym stopniu od wilgotności. Ponadto zwraca się uwagę na fakt, że na zachowanie się naturalnego podłoża i warstwy spodniej duży wpływ ma temperatura, wilgotność i inne czynniki. W związku z tym badanie przedstawia jedynie krytyczną wysokość upadku w czasie przeprowadzania badania oraz warunki panujące w tym czasie.