Mój wnuk ma ZA i jednym z bardziej uciążliwych objawów tego zaburzenia jest ciągłe zadawanie pytań. Wszystko, co powiem, kończy się zwykle komentarzem: „dlaczego?”, „po co?”, „kiedy?” itd. Przyznam, że czasem nie mam już cierpliwości i nie wiem, czy powinnam zawsze odpowiadać na jego pytania? Czy są one związane ze zwykłą dziecięcą zabawą i brakiem zajęcia?
Dziecko z ZA stale poszukuje logiki w zachowaniu innych osób i w podejmowanych przez nich decyzjach. Staraj się zawsze odpowiadać na pytania wnuka, jednak rób to w sposób krótki i zrozumiały. Pamiętaj, że dziecku z ZA nie zależy na tym, by usłyszeć zawiłą historię o tym, co zmotywowało Cię do podjęcia takiej, a nie innej decyzji. To, co potrzebuje usłyszeć to konkretna informacja, która z pewnością zaspokoi jego potrzebę wiedzy.