Tonometrie
p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 15.6px 0.0px; line-height: 16.8px; font: 11.0px 'Trebuchet MS'; color: #000000; background-color: #ffffff} span.s1 {font-kerning: none}
De oogdruk is de druk die door de inhoud van de oogbol wordt uitgeoefend op de wand van de oogbol en hieraan dus zijn spanning geeft. Bij tonometrie wordt de intra-oculaire druk gemeten.
De normale oogdruk varieert van 11 tot 21 mmHG met een gemiddelde van 16 mmHG. Statistisch gezien spreekt men, boven de 21 mmHG van een verhoogde oogdruk. Deze druk is niet te verwarren met de bloeddruk. Enkel een oogarts kan de oogdruk bepalen! Daarom is het belangrijk om 1x per jaar vanaf 50jaar een oogarts te consulteren. Een verhoogde oogdruk kan leiden tot het ontwikkelen van glaucoom
De oogdruk kan op verschillende wijzen worden bepaald: dmv de puff- tonometer of door de oogarts zelf.
p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 15.6px 0.0px; line-height: 16.8px; font: 11.0px 'Trebuchet MS'; color: #000000; background-color: #ffffff} span.s1 {font-kerning: none}
Puf-tonometer
Tijdens de vooronderzoeken zal de verpleegkundige de puff-tonometer gebruiken. Hierbij wordt een kleine hoeveelheid lucht (‘pufje’) tegen het hoornvlies geblazen en meet het apparaat de oogdruk aan de hand van de weerstand van het hoornvlies (hoe hoger de weerstand, hoe hoger de oogdruk). Dit voelt men maar het doet geen pijn.
Applanatietonometer
Bij de oogarts wordt de oogdruk meestal bepaald met een applanatietonometer. Deze methode is iets nauwkeuriger dan de puf-tonometer. Eerst wordt een verdovend druppeltje gegeven. In dit druppeltje zit meestal ook een gele kleurstof (fluoresceïne). Een klein meetinstrumentje dat aan de spleetlamp vastzit, wordt heel voorzichtig tegen het hoornvlies gedrukt. Aangezien het oogoppervlak verdoofd is, voelt men dit niet. Tegelijk wordt met een blauw licht in het oog geschenen, waarbij de kleurstof helder oplicht (‘fluoresceert’) en de oogarts de oogdruk kan aflezen door de microscoop van de spleetlamp. Het principe van deze methode is gebaseerd op de vervormbaarheid van het hoornvlies. Hoe moeilijker het hoornvlies vervormbaar is bij oppervlakkige druk (‘applanatie’), hoe hoger de oogdruk in het oog. Dit is te vergelijken met een fietsband of een bal die met lucht is opgepompt. Hoe makkelijker de band of de bal met de vinger ingedrukt kan worden, hoe lager de druk binnenin de band of bal. De vervormbaarheid van het hoornvlies wordt met de applanatietonometer gemeten en wordt gerelateerd aan de oogdruk.