Wat zijn de verschillen tussen een wolfraamhalogeenlamp, een deuteriumlamp en een xenonlamp?
Een wolfraamhalogeenlamp is de meest gebruikte lichtbron voor spectrofotometers. De lamp bestaat uit een wolfraam gloeidraad in een glazen peer en een halogeengedeelte om het verdampte wolfraam terug te winnen. Deze lamp biedt een bruikbaar golflengtebereik van 330 tot 1100 nm in het zichtbare tot bijna-infrarode spectrum en heeft een levensduur van ongeveer 3000 uur.
Een deuteriumlamp is een ontladingslichtbron met gasvormig deuterium in een afgedichte peer. Een deuteriumlamp dekt het ultraviolette spectrum van 190 tot 450 nm met een soepele lichtintensiteitsverdeling en heeft een levensduur van ongeveer 1000 uur. Bovenstaande twee lampen worden vaak samen gebruikt om het volledige UV- en VIS-lichtbereik te dekken.
Een xenonlamp is een ontladingslichtbron met xenongas in een afgedichte peer van kwartsglas. De lamp produceert een continu spectrum van ultraviolet tot bijna-infrarood, van 190 tot 1100 nm. Xenon-flitslampen genereren licht door een gepulseerde ontsteking die gedurende een specifieke periode is geïntegreerd om een volledige spectrumscan te verkrijgen. De lampen hoeven niet opgewarmd te worden. De opwekking van gepulseerd licht produceert weinig warmte en de levensduur is lang. De lamp gaat tot 5.500 uur mee en levert flitsen van 50 Hz bij een constante werking. Het gebruik van xenonlampen betekent minder onderhoud en een langere levensduur van de lamp. FastTrack Technology van METTLER TOLEDO bestaat uit een xenon-flitslamp, kwartsglasvezels en een array-opstelling.