Davda debout a cote de son mari dit en direction de Menach : - Twalam ! isullef deg-i, d yimeddukal-is. A muqran usiɣ-d ad tawiɣ Ɛazi akken ad nemwanas deg yiḍ-agi. Dɣa ddu-ten kečč, yidir d Mennac. Ad d-nesmektit zik-nni .