IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης

Ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ, κινεζικά: 上海合作组织, 上合组织, ρωσικά: Шанхайская организация сотрудничества, ШОС) είναι ευρασιατικός οργανισμός πολιτικής, οικονομικής και αμυντικής συνεργασίας. Από την άποψη γεωγραφικής έκτασης και πληθυσμού είναι ο μεγαλύτερος περιφερειακός οργανισμός, περιλαμβάνοντας το 60% της έκτασης της Ευρασίας, το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και περισσότερο από το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ.Ο ΟΣΣ είναι διάδοχος του οργανισμού «Σανγκάη Πέντε» που δημιουργήθηκε το 1996 από τα κράτη της Κίνας, του Καζακστάν, του Κιργιστάν, της Ρωσίας, και του Τατζικιστάν.. Στις 15 Ιουνίου του 2001, το Ουζμπεκιστάν, σε σύνοδο που έγινε στη Σανγκάη, προσχώρησε στο οργανισμό, ο οποίος έκτοτε μετονομάστηκε σε Οργανισμό Συνεργασία της Σανγκάης. Ο «Καταστατικός Χάρτης» του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2002 και τέθηκε σε ισχύ στις 19 Σεπτεμβρίου 2003. Η Ινδία και το Πακιστάν προσχώρησαν στον ΟΣΣ ως πλήρη μέλη στις 9 Ιουνίου 2017 σε σύνοδο κορυφής στην Αστανά του Καζακστάν.

 Ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων είναι το Συμβούλιο Αρχηγών Κρατών. Το Συμβούλιο συνέρχεται μια (1) φορά το χρόνο, εναλλάξ στις χώρες που απαρτίζουν τον οργανισμό. Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζεται ο εκάστοτε αρχηγός κράτους της χώρας που φιλοξενεί το Συμβούλιο. Στις συνεδριάσεις του οργάνου αυτού, συζητούνται τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν τον οργανισμό και αφορούν την πολιτική του, την πορεία του, τις σχέσεις του με άλλα κράτη και άλλους οργανισμούς κα άλλα ζητήματα πρωτεύουσας σημασίας. Το πιο πρόσφατο Συμβούλιο έλαβε χώρα στη Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν, στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου 2022 υπό την Προεδρία του Ουζμπέκου Προέδρου, Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ.Δεύτερο στην ιεραρχία του οργανισμού έρχεται το Συμβούλιο των Αρχηγών των Κυβερνήσεων. Οι Πρωθυπουργοί των χωρών - μελών συνέρχονται και αυτοί ετησίως, προκειμένου να συζητήσουν και εγκρίνουν τον προϋπολογισμό, να διευθετήσουν οικονομικά ζητήματα, και να συντονίσουν τις δράσεις εντός του Οργανισμού. To Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών συνέρχεται ένα μήνα πριν την προγραμματισμένη συνάντηση των αρχηγών των κρατών, προκειμένου να οργανώσει τις συναντήσεις των αρχηγών. Συμβούλια Υπουργών μπορούν να συνέρθουν όταν κριθεί απαραίτητο για την διευθέτηση ζητήματος που άπτεται των υπουργικών καθηκόντων. Το Συμβούλιο Εθνικών Συντονιστών συντονίζει τις δραστηριότητες και βοηθά στην αλληλεπίδραση μεταξύ κρατικών υπηρεσιών των κρατών μελών. Η Γραμματεία είναι το πρωτογενές εκτελεστικό όργανο, που υλοποιεί τις αποφάσεις που παίρνονται στα ανώτερα επίπεδα, προγραμματίζει την αντζέντα των ετήσιων Συνόδων, εκδίδει αποφάσεις και διατάγματα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Shanghai Cooperation Organisation στο Wikimedia Commons
Τριφθοριούχο βισμούθιο

Το τριφθοριούχο βισμούθιο είναι ανόργανη χημική ένωση, άλας του βισμουθίου με χημικό τύπο BiF3. Είναι γκριζόλευκη σκόνη με σημείο τήξεως 649°C και πυκνότητα 5,32 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό. Υπάρχει στη φύση με τη μορφή του σπάνιου ορυκτού γκανανίτης.

 Το BiF3 μπορεί να παρασκευασθεί με επίδραση υδροφθορικού οξέος πάνω σε τριοξείδιο του βισμουθίου Bi2O3 + 6 HF → 2 BiF3 + 3 H2O Το α-BiF3 κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα (Σύμβολο Pearson cF16). Το β-BiF3 έχει τη δομή του φθοριούχου υττρίου, δηλαδή το άτομο του βισμουθίου συνδέεται με 9 άτομα φθορίου σε παραμορφωμένα τριγωνικά πρίσματα. Αυτή η δομή θεωρείται γενικώς ιοντική και έρχεται σε αντίθεση με τα φθορίδια των ελαφρότερων μελών της Ομάδας 15, όπως τον τριφθοριούχο φωσφόρο, το τριφθοριούχο αρσενικό και το τριφθοριούχο αντιμόνιο, όπου ξεχωριστές και ενιαίες μοριακές μονάδες MX3 είναι παρούσες στο στερεό. Το τριφθοριούχο βισμούθιο είναι σχεδόν αδιάλυτο στο νερό και δεν επηρεάζεται από αυτό. Δεν σχηματίζει εύκολα σύμπλοκά του, από τα οποία είναι γνωστά το BiF3.3HF και το BiF4− στην ένωση NH4BiF4 . Η ένωση προσθήκης H3BiF6 υδρολύεται από το νερό, σχηματίζοντας BiOF.
The Most Lamentable Tragedy

Το "The Most Lamentable Tragedy" είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των Titus Andronicus. Κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου του 2015 από την Merge Records. Είναι μια ροκ όπερα 5 πράξεων που ακολουθεί τον "Our Hero" (Ο ήρωας μας), έναν άνδρα τον οποίο τον επισκέπτεται ο σωσίας του και οδηγείται σε μια σειρά από αξιόλογες εμπειρίες ζωής και όνειρα τα οποία συμβολίζουν τη μανιοκατάθλιψη.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Patrick Stickles και συντέθηκαν από τους Titus Andronicus εκτός από το "I Lost My Mind (DJ)" του Daniel Johnston, το "A Pair Of Brown Eyes" του Shane MacGowan και το Auld Lang Syne (παραδοσιακό) Patrick Stickles - φωνή, κιθάρα, electronics, όργανο, φυσαρμόνικα, glockenspiel Eric Harm - ντραμς, φωνητικά Jonah Maurer - κιθάρα Adam Reich - κιθάρα, φωνητικά, κρουστά, όργανο, μαντολίνο, glockenspiel Julian Veronesi - μπάσο, φωνητικά Yoni David - κρουστά Elio DeLuca - πιάνο, όργανο, ηλεκτρικό πιάνο Owen Pallett - βιολί, βιόλα Ryan Weisheit - φλάουτο, κλαρινέτο, μπάσο κλαρινέτο, τενόρο σαξόφωνο Alex Levine, Carrie-Anne Murphy, Catherine Herrick, Matthew Miller, R.J. Gordon, Ryan Levine - φωνητικά Kevin McMahon και Adam Reich - παραγωγή
Εθνική Βόρειας Κορέας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Βόρειας Κορέας αντιπροσωπεύει τη Βόρεια Κορέα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικής Καλαθοσφαίρισης της Βόρειας Κορέας (Amateur Basketball Association of DPR of Korea).

 Μέχρι σήμερα η Βόρεια Κορέα δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1990, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.Επίσης, η Βόρεια Κορέα διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Πορεία σε Ασιατικά Πρωταθλήματα Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Βόρειας Κορέας σε Ασιατικά Πρωταθλήματα: Πορεία σε Ασιατικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Βόρειας Κορέας σε Ασιατικούς Αγώνες: Εθνική Βόρειας Κορέας (καλαθοσφαίριση ανδρών) D.P.R. of Korea, ιστορικό στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά)
365

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 365 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 365 (CCCLXV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ουάλη (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1118 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 365 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 21 Ιουλίου - Σεισμός στην Κρήτη, που εκτιμάται ότι ήταν πάνω από 8 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ, προκαλεί τσουνάμι που καταστρέφει την πόλη της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο και επηρεέαζει την Ιταλία, την Ελλάδα και την Παλαιστίνη. Δεκάδες χιλιάδες οι νεκροί. 28 Σεπτεμβρίου - Ο Ρωμαίος σφετεριστής Προκόπιος επαναστατεί και δωροδοκεί δύο λεγεώνες περνώντας από την Κωνσταντινούπολη και κηρύσσεται Ρωμαίος αυτοκράτορας. Λαμβάνει τον έλεγχο της Θράκης και της Βιθυνίας. 1 Νοεμβρίου - Οι Αλαμαννοί διασχίζουν τον Ρήνο και εισβάλλουν στη Γαλατία. Ο αυτοκράτορας Ουαλεντινιανός Α΄ κινείται προς το Παρίσι για να διοικήσει το στρατό και να υπερασπιστεί τις γαλατικές πόλεις. Κίνα 30 Μαρτίου - Δεκαέξι Βασίλεια: ο Τζιν Φεϊντί, σε ηλικία 23 ετών, διαδέχεται τον αδελφό του Τζιν Αϊντί ως αυτοκράτορας της Ανατολικής Δυναστείας των Τζιν. Δεν διαθέτει πρακτική ισχύ. Τα κυβερνητικά θέματα κινούνται ευρέως από το θείο του, Σίμα Γιου. Θρησκεία Ο Βασίλειος ο Καισαρείας γίνεται πρεσβύτερος Καισαρείας. Ο Αυτοκράτορας Ουάλης διατάζει την εξορία του Αλεξανδρινού επισκόπου Αθανασίου από την επισκοπική του έδρα, αλλά αντί ο Αθανάσιος να εξοριστεί, τώρα σε ηλικία 67 ετών, μετακινείται στα περίχωρα της Αλεξανδρείας. Ο Αντίπαπας Φήλιξ Β΄ πεθαίνει μετά από μία εννιαετή θητεία, ολοκληρώνοντας τη διπλή χρήση του παπισμού. Ιούλιος Αγρίκολας, Ρωμαίος ύπατος και έπαρχος των πραιτωρίων (πεθαίνει μετά το 421) Κο Τσιαντζί, Κινέζος υψηλός αξιωματούχος και ταοϊστής (πεθαίνει το 448) Τάο Τσιάν, Κινέζος ποιητής της Ανατολικής Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 427) Τούφα Ρουτάν, πρίγκιπας των Ξιανμπέι στο Νότιο Λιανγκ (πεθαίνει το 415) 30 Μαρτίου - Τζιν Αϊντί, αυτοκράτορας της Ανατολικής Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 341) 10 Ιουνίου - Άγιος Αστέριος της Πέτρας (γεννιέται σε άγνωστο έτος) 22 Νοεμβρίου - Αντίπαπας Φήλιξ Β΄ (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Χαριέττος, Γερμανός στρατολόγος (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Χιλλέλ Β΄. Εβραίος θρησκευτικός αρχηγός (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Ουάνγκ Μαζί, αυτοκράτειρα και σύζυγος του Τζιν Αϊντί (γεννιέται σε άγνωστο έτος)
Κατάληψη της Λευκάδας (1715)

Η Κατάληψη της Λευκάδας είναι η στρατιωτική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε βάρος της Βενετοκρατούμενης Λευκάδας στα πλαίσια τουΈβδομου Βενετοτουρκικού πολέμου,η οποία πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 1715.

 Στα πλαίσια του Έβδομου Βενετοτουρκικού πολέμου από την αρχή του καλοκαιριού του 1715 μονάδες του τακτικού οθωμανικού στρατού μαζί με μονάδες του ατάκτων στρατολογημένων στην Αλβανία, στην Ήπειρο και στην κεντρική Ελλάδα,κινούνται με κατεύθυνση τα δυτικά παράλια: στη Βόνιτσα, Πρέβεζα και Άρτα. Μετά την κατάληψη του Ρίου τμήματα του Οθωμανικού στρατού που είχαν συμμετάσχει στις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις μετέβησαν προς ενίσχυση των Οθωμανών στην περιοχή απέναντι από τη Λευκάδα. Aρχικά πλοία του Βενετικού στόλου ναυλοχούν μπροστά από το φρούριο της Αγίας Μαύρας με σκοπό να αποθαρρύνουν τους εχθρούς: έτσι όταν 200 άνδρες αναγνωριστικής αποστολής των Τούρκων πλησιάζει προς τη Βενετική πλευρά, απομακρύνεται μετά τους κανονιοβολισμούς που δέχονται από τον Βενετικό στόλο. Όμως γρήγορα οι Βενετοί συνειδητοποιούν πως μειονεκτούν έναντι του αντιπάλου τους, όχι μόνο αριθμητικά και υλικά αλλά και από άποψη στρατηγικής:η Λευκάδαείναι σχεδόν ενωμένη με με την ακτή της Δυτικής Ελλάδος και τη χωρίζει μόνο ένας στενός και ρηχός δίαυλος. Επίσης οι Οθωμανικές δυνάμεις είχαν τη δυνατότητα να τον διασχίσουν από άλλη περιοχή από όπου ήταν ο Βενετικός στόλος, ακόμα και νύχτα.. Μπροστά στο αδιέξοδο και υπό την επίβλεψη του προνοητή του στόλου Λορεντάν, πυροβόλα και όλμοι απομακρύνονται με πλοία της γραμμής Crose και Lega, και μεταφέρονται στην Κέρκυρα, ενώ λίγα μικρά πυροβόλα παραμένουν στο φρούριο για κάλυψη σε περίπτωση αιφνιδιαστικής επίθεσης. Τελικά μόλις αποχωρούν και οι τελευταίοι υπερασπιστές του ανατινάσσουν το πιο μεγάλο μέρος των οχυρώσεων. . Από την πυρκαγιά που εκδηλώνεται καταστρέφεται το ιστορικό αρχείο. Όσοι επέλεξαν να μείνουν υπέστησαν άγριες επιθέσεις από τους Οθωμανούς άτακτους παρά τις αντίθετες εντολές του Οθωμανικού στρατηγείου. Λεηλασίες σημάδεψαν το νησί και 600 άμαχοι σκοτώθηκαν. Όσοι σκλαβώθηκαν μεταφέρθηκαν στο σκλαβοπάζαρο των Ιωαννίνων.. Αν και το φρούριο της Αγίας Μαύρας ήταν βελτιωμένο με επεκτάσεις δεν διέθετε τον επαρκή εκείνο πολεμικό εξοπλισμό και το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό για την απόκρουση του αντιπάλου.Ο Ντανιέλ Ντολφίν στρατολογεί όχι περισσότερους από 600 άνδρες, ενώ χρειάζεται περί τα 1800 χωρίς τις εφεδρίες. Όσον αφορά τον στόλο οι οκτώ γαλέρες δεν μπορούν αν αναχαιτίσουν την Οθωμανική προέλαση.. Η μείωση του Βενετικού στρατού οφειλόταν σε ασθένειες, λιποταξίες καθώς και σε αδυναμία να σταλούν στο νησί 1500 άνδρες που ζητούσαν οι αρχές. Οριακή είναι η βοήθεια από εθελοντές που φτάνουν από τη Ζάκυνθο και η στρατολόγηση ανδρών του στόλου που νοσηλέυονται στο νησί και γρήγορα αναρρώνουν. Τα στρατεύματα των εισβολέων αποτελούνται από 30.000 άνδρες. Διονύσιος Χατζόπουλος, Ο τελευταίος Βενετο-Οθωμανικός πόλεμος 1714-1718, εκδ.Παπαδήμας, Αθήνα, 2002, σελ.188-196 Γενικά Αρχεία Λευκάδας [2]
Καλυβάκια Ξενιών Ηλείας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ηλεία, δείτε: Καλυβάκια ΗλείαςΤα Καλυβάκια είναι χωριό της Ηλείας και ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ξενιών, της Δημοτικής Ενότητας Βουπρασίας του πρώην Δήμου Βουπρασίας. Είναι παρόχθιος οικισμός της τεχνητής λίμνης Πηνειού.

 Το χωριό αναφέρεται ότι ήταν ακατοίκητο την εποχή του Καποδίστρια. Την 20/04/1835 ο οικισμός προσαρτάται στον τότε Δήμο Ξενίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ξενίας και προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων. Την 28/08/1912 με το ΦΕΚ 256Α αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και προσαρτάται στην κοινότητα Ζόγκας. Το ΦΕΚ 28Α της 08/02/1916 αποσπά τον οικισμό από την κοινότητα Ζόγκας και τον προσαρτά στην κοινότητα Ξενιών. Με το ΦΕΚ 182Α της 24/09/1971 ορίζεται έδρα της κοινότητας Καλυβακίων, όπως μετονομάστηκε μέχρι το 1984 η Κοινότητα Ξενιών. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997 προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας. Ο οικισμός απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων. Η δημογραφική εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Πολιούχος του χωριού είναι η "Ζωοδόχος Πηγή". Στα πλαίσια των εορτασμών της διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στο χωριό αγώνας δρόμου σε μια περιοχή με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά. Νέα Πικέρνη Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καλύβια Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλυβακίων Ξενιών Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/02/2014. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ξενιών Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/02/2014. Καλυβάκια Ξενιών Ηλείας, moriasnow.gr
Η αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο

Το Η αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο είναι γερμανική ταινία του 1969 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη, στην οποία πρωταγωνιστεί και ο ίδιος.

 Ο Φραντς αρνείται να συμμετάσχει σε μια ομάδα εγκληματιών, γιατί προτιμά να ενεργεί μόνος του. Ο Μπρούνο είναι απεσταλμένος από την ομάδα για να τον παρακολουθεί. Οι δυο τους γνωρίζονται και μένουν στο ίδιο σπίτι μαζί με την ερωμένη του Μπρούνο, τη Τζοάνα. Ο Μπρούνο, εκτός από εραστής, είναι και προαγωγός της. Ο Φραντς συλλαμβάνεται για ένα έγκλημα που είχε κάνει ο Μπρούνο, όμως αθωώνεται. Στη συνέχεια, οργανώνουν μια ληστεία και οι αστυνομικοί καταφτάνουν. Ο Μπρούνο πέφτει νεκρός και η Τζοάνα εξομολογείται στον Φραντς ότι εκείνη ειδοποίησε την αστυνομία.
Μοχάμεντ Σιά Αλ Σουντανί

Ο Μοχάμεντ Σιά Αλ Σουντανί (Mohammed Shia' Sabbar al-Sudani', αραβικά: محمد شياع السوداني‎ ) είναι Ιρακινός πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός του Ιράκ από τις 13 Οκτωβρίου 2022. Διετέλεσε υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ιράκ στο Συμβούλιο Υπουργών του πρωθυπουργού Νουρί αλ Μαλίκι από το 2010 έως τον Οκτώβριο του 2014 Διετέλεσε Κυβερνήτης της επαρχίας Μαϊσάν μεταξύ 2009 και 2010.

 Ο Σουντανί γεννήθηκε στη Βαγδάτη το 1970. Είναι παντρεμένος και έχει τέσσερις γιους. Είναι κάτοχος διδακτορικού από το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης στη Γεωργική Επιστήμη και μεταπτυχιακού τίτλου στη Διαχείριση Έργων. Σε ηλικία 10 ετών είδε τον πατέρα του και άλλα πέντε μέλη της οικογένειάς του να εκτελούνται επειδή ήταν μέλη του Ισλαμικού Κόμματος Νταβά. Ο Σουντανί έλαβε μέρος επίσης στις εξεγέρσεις του 1991 που ξεκίνησαν μετά το τέλος του ΠΠολέμου του Κόλπου. Το 1997 διορίστηκε στο Γεωργικό Γραφείο της Μαϊσάν στο οποίο ήταν ο επικεφαλής του τμήματος γεωργίας της πόλης Kumait, ο επικεφαλής του τμήματος γεωργίας της πόλης Ali Al-Sharqi, ο επικεφαλής του τμήματος γεωργικής παραγωγής και ο επόπτης μηχανικός στο Εθνικό Ερευνητικό Πρόγραμμα με την Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών . Μετά την εισβολή στο Ιράκ από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους το 2003, ο Σουντανί εργάστηκε ως συντονιστής μεταξύ της διοίκησης της επαρχίας Μαϊσάν και της Προσωρινής Αρχής Συνασπισμού (CPA) . Το 2004 ο Σουντάνι διορίστηκε δήμαρχος της πόλης Αμαράχ, το 2005 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου της επαρχίας Μαϊσάν. Επανεξελέγη το 2009 και διορίστηκε κυβερνήτης από το συμβούλιο. Διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Νουρί αλ Μαλίκι ως υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2010, που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο στις 21 Δεκεμβρίου 2010. Κατά τη διάρκεια του 2011, ήταν για σύντομο χρονικό διάστημα πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιοσύνης και Λογοδοσίας για την Απο-Μπααθοποίηση, η οποία είχε την εξουσία να απαγορεύει σε άτομα από την κυβέρνηση λόγω δεσμών με το πρώην κυβερνών Κόμμα Μπάαθ. Ήταν υπουργός τον Αύγουστο του 2014 όταν χιλιάδες Γιαζίντι σφαγιάστηκαν στο βόρειο Ιράκ από το ISIS . Το περιέγραψε ως « μια μοχθηρή θηριωδία » και είπε ότι « είναι ευθύνη της διεθνούς κοινότητας να λάβει σταθερή θέση κατά του Ισλαμικού Κράτους » και να « ξεκινήσει τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους για να σταματήσει τις γενοκτονίες και τις φρικαλεότητες κατά των αμάχων ». Ζήτησε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών να ξεκινήσει έρευνα για εγκλήματα κατά αμάχων που διαπράχθηκαν από το ISIS. Περιέγραψε τα εγκλήματα του ISIS ως γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας . « Είμαστε αντιμέτωποι με ένα τρομοκρατικό τέρας », εξήγησε. « Η κίνησή τους πρέπει να περιοριστεί. Τα περιουσιακά τους στοιχεία θα πρέπει να δεσμευτούν και να δημευθούν. Οι στρατιωτικές τους ικανότητες πρέπει να καταστραφούν. " Τον διαδέχθηκε ο Μοχάμεντ Μαχντί Αμίν αλ-Μπαγιατί τον Οκτώβριο του 2014, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά της η κυβέρνηση του Χαϊντέρ αλ-Αμπαντί. Σε μια προσπάθεια να τερματιστεί η πολιτική κρίση του 2022 στο Ιράκ, το πλαίσιο συντονισμού πρότεινε επίσημα τον Αλ Σουντανί για τη θέση του πρωθυπουργού.
Παραβολή (θεολογία)

παραβολή είναι μια ανεπτυγμένη παροιμία, που αποτελεί αφήγηση "πλαστών" γεγονότων, τα οποία όμως είναι δυνατόν να συμβούν. Συνεπώς παραβολή δεν συγγενεύει ούτε προς τον μύθο, όπου μπορεί να περιγράφονται απίθανα γεγονότα, ούτε με την αλληγορία της οποίας πρόσωπα και πράγματα είναι ιδεατά. Πρότυπα παραβολικής διδασκαλίας αποτελούν οι παραβολές του Ιησού Χριστού που αναφέρονται στη Καινή Διαθήκη, και πιο συγκεκριμένα στα Συνοπτικά Ευαγγέλια, με τις οποίες προκαλούσε την προσοχή και το ενδιαφέρον των ακροατών του και τους εισήγε με φυσικές και ζωηρές εικόνες στην κατανόηση των υπερκόσμιων αληθειών και μυστηρίων της βασιλείας Του. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης τις αποκαλεί και "παροιμίες".Μία από τίς πιό δημοφιλείς παραβολές είναι η Παραβολή του Ασώτου Υιού η οποία διαβάζεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία την Κυριακή του ασώτου.

 Το Ευαγγέλιο του Λουκά περιέχει τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό παραβολών (24) απο τις οποίες οι δεκαοκτώ είναι μοναδικές παραβολές, το Ευαγγέλιο του Ματθαίου περιέχει 23 παραβολές από τις οποίες έντεκα είναι μοναδικές και το Ευαγγέλιο του Μάρκου περιέχει 8 παραβολές από τις οποίες δύο είναι μοναδικές. Ο Ουίλιαμ Μπάρι, στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1913, αναφέρει:Δεν υπάρχουν παραβολές στο Ευαγγέλιο του Αγίου Ιωάννη. Στα Συνοπτικά Ευαγγέλια... τις θεωρούμε συνολικά τριάντα τρείς. Αλλά μερικοί έχουν αυξήσει τον αριθμό ακόμη και σε εξήντα, συμπεριλαμβάνοντας παροιμιώδεις εκφράσεις (των κειμένων)".Στο βιβλίο Harmony of the Gospels, οι Στίβεν Κοξ και Κέντελ Ίσλεϊ, παρέχουν μια "Ευαγγελική αρμονία" για τις παραβολές με βάση τις ακόλουθες μετρήσεις: Οι μοναδικές παραβολές (που δεν αναφέρονται και σε άλλα ευαγγέλια παρά μόνο σε ένα) είναι: στο Κατά Ματθαίον 11, στο Κατά Μάρκον 2, στο Κατά Λουκάν 18, στα Κατά Ματθαίον και Κατά Λουκάν 4 και στα Κατά Μάρκον, Κατά Ματθαίον και Κατά Λουκάν 6. Δεν παραθέτουν παραβολές του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1989

Τα 55α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1989, απονεμήθηκαν στις 14 Ιανουαρίου 1990, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1989.

 Καλύτερη Ταινία: My Left Foot Επιλαχών: Enemies, a Love Story και The Fabulous Baker Boys Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ντάνιελ Ντέι Λιούις - My Left Foot Επιλαχών: Τομ Κρουζ - Born on the Fourth of July και Μόργκαν Φρίμαν - Driving Miss Daisy Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Μισέλ Πφάιφερ - The Fabulous Baker Boys Επιλαχών: Jessica Tandy - Driving Miss Daisy and Andie MacDowell - Sex, Lies, and Videotape Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Ernest R. Dickerson - Do the Right Thing Επιλαχών: Michael Ballhaus - The Fabulous Baker Boys and Jeff Preiss - Let's Get Lost Καλύτερη Σκηνοθεσία: Paul Mazursky - Enemies, a Love Story Επιλαχών: Μπράιαν ντε Πάλμα - Casualties of War and Bruce Beresford - Driving Miss Daisy Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: Roger & Me Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Story of Women (Une affaire de femmes) • France Επιλαχών: Chocolat • France and Camille Claudel • Γαλλία Best New Director: Kenneth Branagh - Henry V Επιλαχών: Steve Kloves - The Fabulous Baker Boys και Τζιμ Σέρινταν - My Left Foot Καλύτερο Σενάριο: Gus Van Sant και Daniel Yost - Drugstore Cowboy Επιλαχών: Στίβεν Σόντερμπεργκ - Sex, Lies, and Videotape και Steve Kloves - The Fabulous Baker Boys Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Alan Alda - Crimes and Misdemeanors Επιλαχών: Ντένζελ Ουάσινγκτον - Glory και Μάρλον Μπράντο - A Dry White Season Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Lena Olin - Enemies, a Love Story Επιλαχών: Brenda Fricker - My Left Foot και Laura San Giacomo - Sex, Lies, and Videotape Ο Επίσημος ιστότοπος
1035 Αμάτα

Η Αμάτα (Amata) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,065. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Αμάτα εκτιμάται σε 50,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,052. Η Αμάτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κεράλα

Η Κεράλα (കേരളം)(ορθή προφορά στα χίντι: Κέραλα) είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο Νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας και η συνολική της έκταση είναι 38.863 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της περίπου 31.842.000. Πρωτεύουσά της είναι η Τιρουβανανταπουράμ, η πρώην Τριβαντρούμ.

 "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.657-658. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα". ΚυβέρνησηOfficial entry portal of the Government of Kerala Department of Tourism, Government of Kerala Directorate of Census Operations of KeralaΆλλαKerala Information Portal Online video encyclopaedia on Kerala sponsored by UNESCO Kerala Postal Identification Numbers God's Own Country tourism.keralapacks.com: Free to surf tourist guide for Kerala
Κατάλογος νομισμάτων της Ελλάδας (1964-1973)

Τα νομίσματα του ελληνικού κράτους κατά την περίοδο 1964 - 1973 αντιστοιχούν στην περίοδο της βασιλείας Κωνσταντίνου Β´ στην Ελλάδα (ο οποίος έφυγε στο εξωτερικό το 1967), καθώς και την δικτατορία του Παπαδόπουλου κατά την περίοδο 1967 - 1973.

 Οι παραστάσεις των νομισμάτων της περιόδου αυτής διακρίνονται σε 2 κύριες κατηγορίες, αυτή της περιόδου πριν την χούντα των συνταγματαρχών, όπου οι παραστάσεις είναι τυποποιημένες με τον βασιλικό θυρεό και τους Ηρακλείδες δίπλα του, και αυτή μετά το 1971 όταν τέθηκαν σε εφαρμογή οι παραστάσεις όπου εμφανίζεται ο φοίνικας με τον στρατιώτη και αντικαταστήθηκε ο βασιλικός θυρεός. Αξιόλογα νομίσματα της περιόδου είναι αυτό των 20 δραχμών με την παράσταση της Σελήνης (1973, ίδια παράσταση με τις 20 δραχμές του Παύλου αλλά σε μεγαλύτερο μέγεθος) η οποία αναδύεται έφιππη από τη θάλασσα, καθώς και το αργυρό 30δραχμο του 1964 στο οποίο μνημονεύεται ο γάμος του Κωνσταντίνου Β´ με την Άννα Μαρία. Τα νομίσματα κόπηκαν στην Αθήνα αλλά και σε διάφορα νομισματοκοπεία του εξωτερικού, με το πλέον ασύνηθες να είναι αυτό της Βομβάης για την κοπή των 5 δραχμών του 1970. Σειρά 1973 Α΄ Η πρώτη σειρά νομισμάτων του 1973 παρουσιάζει τις εξής διαφοροποιήσεις από αυτές των προηγουμένων ετών: Το πεντάλεπτο δεν επανεκδίδεται Εισάγονται νέα σχέδια στο δεκάλεπτο και το εικοσάλεπτο και "χάνεται" η χαρακτηριστική τρύπα Εισάγεται το εικοσάδραχμο ως αξία κανονικής κυκλοφορίαςΗ σειρά αυτή "ξεχωρίζεται" από τις υπόλοιπες εκδόσεις της περιόδου 1964-1973, όχι μόνο λόγω των παραπάνω αλλαγών, αλλά και της μετέπειτα έκδοσης της δεύτερης σειράς του 1973, η οποία διαφέρει κατά πολύ σχεδιαστικά. Καραμήτσος, Αργύρης· Θεοδωρίδης, Θεόδωρος (2007). Καρατζάς, Τάκης, επιμ. Hellas Coins / Νομίσματα της Νεότερης Ελλάδας. Θεσσαλονίκη: A.Karamitsos. ISBN 978-960-88965-6-8. Πυλαρινός, Παύλος Γ. (1998). Τα νομίσματα της νεωτέρας Ελλάδος / Greek Coins 1828 - 1998 (11η έκδοση). Αθήνα: Pylarinos. S. Cuhaj, George· Michael, Thomas (2016). Standard Catalog of World Coins 1901-2000 (8η έκδοση). Krauze Publications. ISBN 978-1440244094.
Κασίμ Αμπνταλά

Ο Κασίμ Αμπνταλά Εμφοϊχάγια (γεννημένος στις 9 Απριλίου 1987 στη Μασσαλία) είναι ένας, γεννημένος στη Γαλλία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τα νησιά Κομόρες. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται για λογαριασμό της ομάδας της Αζαξιό.

 Ο Αμπνταλά γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας και μεγάλωσε στον γαλλικό νομό των Μπους-ντυ-Ρον. Ο Αμπνταλά ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του καριέρα το 2005, με την Ατού Σπορ Μπυσερίν, υπογράφοντας λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2005, με την, έχουσα έδρα στη Μασσαλία, ομάδα της ΑΣΚ ντε Ζενές Φελίξ-Πιά. Με την ΑΣΚΖ Φελίξ-Πιά αγωνίστηκε δύο χρόνια, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας ΟΣ Μαρινιάν. Αγωνίστηκε σε σύνολο 44 αγώνων σε διάστημα δύο ετών στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας με την ομάδα του, την ΟΣ Μαρινιάν, προτού υπογράψει τον Ιούνιο του 2009 στην ΚΣ Σεντάν. Ο Αμπνταλά αποτελεί, από το 2007, στέλεχος της Εθνικής Κομορών, με την οποία σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή σε αναμέτρηση τα πλαίσια των Αγώνων Νήσων Ινδικού Ωκεανού απέναντι στη Μαδαγασκάρη. Τέσσερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στο αεροπορικό δυστύχημα του Yemenia Flight 626, με τη μητέρα του να γλιτώνει καθώς προτίμησε να πάρει άλλη πτήση.
Μανταλγκοβί

Το Μανταλγκοβί (μογγολικά: Мандалговь, παραδοσιακή γραφή: ᠮᠠᠨᠳᠠᠯᠭᠣᠪᠢ, επίσης γνωστό ως Μανταλγκόβ' ή Μανταλγκομπί) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ντουντγκόβι της Μογγολίας, περίπου 300 χλμ. νότια της Ουλάν Μπατόρ στα σύνορα με την Έρημο Γκόμπι. Είχε πληθυσμό 10.506 κατοίκων το 2005, ο οποίος μειώθηκε σε 10.299 άτομα το 2007. Το επίσημο διοικητικό όνομα της πόλης είναι το σουμ Σαϊντσαγκαάν.

 Το Μανταλγκομπί έχει κρύο ημίξηρο κλίμα (τύπος BSk της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) που συνορεύει με το κρύο ερημικό κλίμα (τύπος BWk της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με ζεστά καλοκαίρια και πολύ κρύους χειμώνες. Οι περισσότερες κατακρημνίσεις πέφτουν ως βροχή το καλοκαίρι. Οι χειμώνες είναι πολύ ξηροί. Η πόλη συνδέεται με την Ουλάν Μπατόρ με έναν ασφαλτοστρωμένο δρόμο 300 χιλιόμετρων που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2013. Το Μανταλγκομπί στην Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα Χάρτης στο uk.multimap.com
Τάτσης Μαγγίνας

Ο Αναστάσιος (Τάτσης ή Τάτζης) Μαγγίνας (1792 - 16 ή 17 Νοεμβρίου 1880) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός, πληρεξούσιος σε δυο εθνοσυνελεύσεις, μέλος του Πανελληνίου, της Γερουσίας, του Συμβουλίου της Επικράτειας και δυο φορές υπουργός Οικονομικών.

 Γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας το 1792. Νέος υπηρέτησε στον Ιωάννη Κωλέττη, σύμβουλο του Αλή-πασά, και έγινε γραμματέας τού Βελή-πασά, γιου τού Αλή. Αναφέρεται ότι είχε μυηθεί από τη Φιλική Εταιρεία και ότι με τη σειρά του είχε μυήσει αρκετούς στον αγώνα, ανάμεσα σε αυτούς και τον Ιωάννη Στάϊκο. Πριν την αρχή της επανάστασης, χρηματοδότησε την αγορά προμηθειών μαζί με τους Χρηστάκη Στάϊκο, Πέτρο Μπαμπινιώτη και Πάνο Γαλάνη και άλλους Ακαρνάνες από το φίλο του Κωνσταντίνο Δρακούλη στην Ιθάκη. Πολέμησε αργότερα στην δυτική Στερεά μαζί με τους Έλληνες επαναστάτες. Διορίστηκε επιμελητής των στρατευμάτων της δυτικής Ελλάδας. Πήρε μέρος στις μάχες της πολιορκίας του Μεσολογγίου διευθύνοντας μαζί με το Μήτσο Κοντογιάννη τον προμαχώνα του Φραγκλίνου, όπου και τραυματίστηκε στο κεφάλι. Αιχμαλωτίστηκε με όλη του την οικογένεια από τον Κιουταχή και έμεινε αιχμάλωτος επί σχεδόν δυο χρόνια στην Πρεμετή της Αλβανίας. Διέφυγε στην Κάλαμο της Επτανήσου και στη συνέχεια έγινε πληρεξούσιος της Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας το 1827. Επί Καποδίστρια διετέλεσε μέλος τού Πανελληνίου το 1828 και εκλέχθηκε πληρεξούσιος στη Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους το 1829 και κατόπιν γερουσιαστής το ίδιο έτος. Αργότερα διορίστηκε μέλος τού Συμβουλίου τής Επικρατείας, το 1844 γερουσιαστής. Κατά τα χρόνια της Βασιλείας του Όθωνα είχε διοριστεί υπουργός Οικονομικών το 1848. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1862 για την εκθρόνιση του Όθωνα, και αργότερα ανέλαβε και πάλι το υπουργείο Οικονομικών, στις 11 Οκτωβρίου του 1862 στην Προσωρινή Κυβέρνηση της Ελλάδος μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 1863. Αργότερα έγινε πρεσβευτής. Η κηδεία του έγινε στις 18 Νοεμβρίου 1880 στην Μητρόπολη. Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο καθηγητής Νικόλαος Σαρίπολος. Άτλαντας προσωπικοτήτων του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Άννα Παϊταζή

Η Άννα Παϊταζή (πραγματικό επώνυμο Παϊταζόγλου) (1923 - 2 Ιουλίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Χαρακτηριστικότερος ίσως ήταν ο ρόλος της ως Ουρανία στην τηλεοπτική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη, Λούνα Παρκ, από το 1974 ως το 1981.

 Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η οκταμελής οικογένειά της ήρθε στην Ελλάδα όταν η ίδια ήταν πολύ μικρή. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και αποφοίτησε το 1946. Μια χρονιά νωρίτερα, το 1945 είχε αποφοιτήσει και από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1948 μετέβη στη Γαλλία, για να σπουδάσει στο διάσημο Κονσερβατουάρ του Παρισιού. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο το 1950 στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Όπως σας αρέσει (γνωστό και ως Όπως αγαπάτε), σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Συμμετείχε σε 100 περίπου θεατρικές παραστάσεις. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1950 και μία από τις πρώτες της ταινίες ήταν Η λύκαινα, το 1951. Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968), Ο τσακιτζής (1960), Έξω οι κλέφτες (1961), Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968), Ο γίγας της Κυψέλης (1968), Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970), Ο διαιτητής (1963), Ο θείος της Βιολέτας (1957), Ο τετραπέρατος (1966), Ρ20 (2004) και σε άλλες. Από το γάμο της με το δικηγόρο Ηλία Ανδρίτσο (πέθανε το 2006) απέκτησε δύο παιδιά, τον Φοίβο και την Ευτυχία. Το 1972 ενσάρκωσε το ρόλο της Μαντάμ Σουσούς στην πρώτη τηλεοπτική σειρά που βασίστηκε στο σενάριο του Δημήτρη Ψαθά και το 1976 στη σειρά Η Θέμις έχει νεύρα. Την ίδια περίπου περίοδο επιλέχθηκε από τον Δαλιανίδη για το ρόλο της Ουρανίας, συζύγου του κυρ-Γιώργη στην μακρόβια τηλεοπτική σειρά Λούνα Παρκ. Το 1981, όταν γυρίστηκε η σειρά Τα ανάποδα, που ήταν και η συνέχεια του Λούνα Παρκ, η Παϊταζή έπαιξε ξανά το ρόλο της Ουρανίας, ωστόσο η νέα διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε εκείνη την εποχή να μην προβάλει το σίριαλ. Από τις τελευταίες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν στις σειρές Οι δύο ορφανές (1991), Το σόι μας (1992), Επτά θανάσιμες πεθερές και σε ρόλο γκεστ σταρ στο ριμέικ της σειράς Εκείνες κι εγώ με τον Γιάννη Μπέζο. Πέθανε στις 2 Ιουλίου του 2009, σε ηλικία 86 ετών. Αναλυτική φιλμογραφία της ηθοποιού στη RetroDB.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2022

Το 108ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών διεξήχθη 25–26 Ιουνίου 2022 στο Καυτανζόγλειο Στάδιο, στη Θεσσαλονίκη, εκτός από τα πρωταθλήματα Δεκάθλου, 35 χλμ/20 χλμ βάδην και των 10.000 μ., που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για δέκατη πέμπτη φορά στην ιστορία του.

 Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 100 σωματεία. Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές. Δέκαθλο. Διεξήχθη στην Πάτρα 23-24 Ιουλίου 2022.10.000μ. Διεξήχθη στην Λαμία στις 7 Μαΐου 2022.Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη 20 Μαρτίου στην Αθήνα.Μαραθώνιος. Διεξήχθη στις 13-14 Νοεμβρίου 2021 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2021-2022), ταυτόχρονα με τον 38ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας.20 χλμ βάδην. Διεξήχθη στην Πάτρα στις 8 Μαΐου 2022.35 χλμ βάδην. Διεξήχθη στα Μέγαρα στις 23 Ιανουαρίου 2022. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών/Γυναικών, Θεσσαλονίκη (25-26/6).Αρχειοθετήθηκε 2022-10-20 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10.000 μ. Α/Γ και Κ23 Λαμία (7/5). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα συνθέτων Ανδρών/Γυναικων, Πάτρα (23-24/7). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 20χλμ. Βάδην, Πάτρα (8/5). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 35χλμ. βάδην Α/Γ, Μέγαρα (23/1). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 20/3 Αθήνα. Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μαραθωνίου 2021
Νικήτας Χωνιάτης

Ο Νικήτας Χωνιάτης ή Ακομινάτος (Χώνες Μικράς Ασίας, περ. 1155 - Νίκαια, περ. 1216) ήταν Βυζαντινός Έλληνας υψηλόβαθμος αξιωματούχος του βυζαντινού κράτους και ιστορικός, όπως ο μεγαλύτερος αδελφός του Μιχαήλ Χωνιάτης (Ακομινάτου) τον οποίο ακολούθησε από τον τόπο γέννησής τους, τις Χώνες (Κολοσσές) της Φρυγίας, στην Κωνσταντινούπολη για σπουδές. Θεωρείται ο σημαντικότερος βυζαντινός ιστορικός του 12ου αιώνα, όντας αυτόπτης μάρτυρας της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους στις 13 Απριλίου 1204. Το κυριότερο έργο του είναι η Χρονική Διήγησις (Ιστορία Κωνσταντινουπόλεως), όπου καλύπτονται γεγονότα που αφορούν την ιστορία της Κωνσταντινούπολης από το 1118 έως το 1207. Σε κάποιες από τις εκδοχές του το έργο του ακολουθείται από μια σύντομη περιγραφή των χάλκινων αγαλμάτων της Κωνσταντινούπολης, τα οποία έτηξαν οι Σταυροφόροι, για να κόψουν νομίσματα. Το κείμενο αυτό είναι γνωστό με την ονομασία De signis. Στην Ελληνική Πατρολογία του Ζακ Πολ Μιν, τα έργα του Νικήτα Χωνιάτη περιέχονται στους τόμους 139 και 140.

 Το Βήμα, 7ης Μαρτίου 2004, σ. Β36, Αγγελική Λαΐου, «H Δ' Σταυροφορία και οι επιπτώσεις της». Charles M. Brand, Byzantium Confronts the West, 1968 (ISBN 0-7512-0053-0). Jonathan Harris, 'Distortion, divine providence and genre in Nicetas Choniates' account of the collapse of Byzantium 1180-1204', Journal of Medieval History, Τόμ. 16 (2000) σ. 19-31. Harry J. Magoulias (μετάφρ.), Ο City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates, 1984 (ISBN 0-8143-1764-2). Hierolimus Wolf, History of Niketas Choniates, 1557. Δημήτριος Χρηστίδης, «Αναμνήσεις από αρχαία κείμενα στο έργο του Νικήτα Χωνιάτη Χρονική Διήγησις», Επιστημονική Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τόμ. 22(1984),σελ. 687-709 Νικήτας Χωνιάτης:Η Κατάληψη της Κωνσταντινούπολης (Ελληνικά). Η Κατάληψη της Κωνσταντινούπολης (Αγγλικά). Αποσπάσματα Αρχειοθετήθηκε 2004-12-14 στο Wayback Machine. από την Ιστορία του (Αγγλικά).documentaCatholicaOmnia.eu: Greek Opera Omnia από την Πατρολογία του Μιν με αναλυτικά ευρετήρια (pdf). books.Google.com: B.G. Niebuhr/Immanuel Bekker, 1835, Niketae Choniatae Historia (Ελληνικά & μετάφραση στα Λατινικά) (pdf). V. Grecu, Autour du De Signis de Nicétas Choniate, Revue des études byzantines , τομ. 6 (1948), σελ. 58-66
Σαντιάγο Αρίας

O Σαντιάγκο "Σάντι" Αρίας (Ισπανική προφορά: sanˈtjaɣo ˈaɾjas) (γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1992) είναι Κολομβιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την Εθνική Κολομβίας.

 Ο Αρίας ξεκίνησε από τη Λα Εκουιδάδ. Έκανε το ντεμπούτο του το 2009, εναντίον της Ντεπόρτες Τολίμα. Σύντομα, έγινε βασικός στην ομάδα, κάνοντας 28 εμφανίσεις. Οι αξιοσημείωτες επιδόσεις του του επέτρεψαν να εκπροσωπήσει τη χώρα του, στο επίπεδο των U20. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν, μετακόμισε στην Πορτογαλία, για λογαριασμό της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Ενώ εκπροσωπούσε την Εθνική Κολομβίας U20 το 2011, ο Αρίας εντυπωσίασε τους ανιχνευτές ταλέντων της Σπόρτινγκ. Η μεταγραφή του ολοκληρώθηκε την 1η Ιουλίου του 2011, με το ποσό των €300.000 ευρώ. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου, στον αγώνα εναντίον της Λεϊρία, όπου αντικατέστησε τον Ματίας Φερνάντες στο 80ό λεπτό. Παρά την εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα, έπαιζε συνήθως για τη δεύτερη, όπου σκόραρε 1 γκολ σε 28 εμφανίσεις. Στις αρχές του 2013, ο Αρίας μετακινήθηκε στην Αϊντχόφεν. Τον Ιούλιο του 2013, συνδέθηκε πάλι με τον σύλλογο, όπου οι δύο μεριές συμφώνησαν για την οριστικοποίηση της συμφωνίας. Υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με ποσό €1.6 εκατ. ευρώ για μία συμφωνία-πακέτο, συν τον τότε συμπαίκτη του στη Σπόρτινγκ, Στάιν Σχάαρς. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την Αϊντχόφεν στον αγώνα εναντίον της ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ. Συντέλεσε στη νίκη επί της Τβέντε, σκοράροντας το πρώτο γκολ εντός έδρας. Στις 31 Ιουλίου του 2018, ανακοινώθηκε ότι ο Αρίας ολοκλήρωσε την μεταγραφή του στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Έκανε το ανεπίσημο ντεμπούτο του σε ένα φιλικό με την Κάλιαρι. Σε επίπεδο πρωταθλήματος, εμφανίστηκε για πρώτη φορά την 1η Σεπτεμβρίου, αντικαθιστώντας τον Χοσέ Μαρία Χιμένες στον αγώνα εναντίον της Θέλτα, όπου η Ατλέτικο έχασε με 2-0. Τον Σεπτέμβριο του 2013, ο Αρίας κλήθηκε στην Κολομβία, για τα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου 2014 εναντίον της Χιλής και της Παραγουάης, μετά τον τραυματισμό του Καμίλο Σουνίγα. Έκανε το ντεμπούτο εναντίον της Παραγουάης και έπαιξε όλο το ματς σε μια εκτός έδρας νίκη με 1-2 στην Ασουνσιόν. Συμμετείχε και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο, όπου η Κολομβία τερμάτισε στην τρίτη θέση. Το 2018, ήταν μέλος της Κολομβίας, για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Ήταν βασικός σε όλα τα παιχνίδια της Κολομβίας, μέχρι που η χώρα του αποκλείστηκε στη φάση των 16 από την Αγγλία.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1960-61

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1960-61 διοργανώθηκε σε τέσσερις κατηγορίες, την πρώτη (με συμμετοχή οκτώ συλλόγων), τη δεύτερη (σε 2 ομίλους των έξι), την τρίτη και την τέταρτη επίσης με δυο φάσεις και με οκτώ και έξι συλλόγους στα "τελικά" τους αντίστοιχα. Τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας κατέκτησε ο Πανελευσινιακός, που μαζί με τον δεύτερο στην τελική κατάταξη Βύζαντα Μεγάρων και την τρίτη Α.Ε. Χαλκηδόνα Νήαρ Ηστ προκρίθηκαν για το ειδικό πρωτάθλημα τύπου Β΄Εθνικής του 1961.

 Α΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 12 ομάδες σε δυο ομίλους των 6, με προκριματική και τελική φάση στην οποία προκρίνονταν οι 3 πρώτοι κάθε ομίλου. Γ΄ σε δυο φάσεις με οκτώ ομάδες στα "τελικά". Δ΄ σε δυο φάσεις με έξι ομάδες στα "τελικά". Πρωταθλητής: πρόκριση στη Β΄ Εθνική 1960-61. Πανελευσινιακός Βασική ενδεκάδα: Σωτήρης Λογοθέτης,Σπύρος Φακιολάς, Δούκας, Δήμας, Κακαβάς,Κώστας Καρμπώνης,Σ.Κυπαρίσσης, Σίμος(Συμεών)Καπαρός, Νίκος Αδάμ, Ματθαίος Μουράτης και Σαριμπεγιόγλου. Πρόκριση στη Β΄ Εθνική 1960-61. Βύζας Μεγάρων Α.Ε. Χαλκηδόνα Νήαρ ΗστΤο πρωτάθλημα έληξε την πρωτοχρονιά του 1961 με τρεις αγώνες χωρίς βαθμολογικό ενδιαφέρον καθώς οι τρεις πρώτες θέσεις είχαν ήδη κριθεί και είχαν σχηματιστεί και οι όμιλοι της Β΄ Εθνικής. Πρωταθλητής ΝεάπολιςΣτην τελική φάση συμμετείχαν οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου:Πειραϊκός , Πανασπροπυργιακός από τον Α και Νεάπολις, ΑΕ Ποντίων από τον Β. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η Νεάπολις κερδίζοντας στον τελευταίο αγώνα την ΑΕ Ποντίων Οι 12 ομάδες στην προκριματική φάση χωρίστηκαν σε δυο ομίλους των 6. Ο Ερμής Κοκκινιάς ηττήθηκε σε αγώνες διαβάθμισης από την πρωταθλήτρια Γ΄ με 1-4 και 2-3 Στην τελική φάση ήταν οι εξής 8 ομάδες: Άνοδος στη Γ΄ κατηγορία: Κύπρος Κορυδαλλού ΑΕ ΠεράματοςΣτην τελική φάση συμμετείχαν 6 ομάδες. Οι αγώνες ολοκληρώθηκαν στις 7 Μαΐου και πρωταθλήτρια της Δ΄ ήταν η ομάδα των Άσπρων Χωμάτων. Μάλιστα επιβλήθηκε και στους αγώνες διαβάθμισης επί του ουραγού της Γ΄ Αχιλλέα με 1-0 και 8-0. Την επόμενη περίοδο στη Γ΄ Κατηγορία αγωνίστηκαν και η 2η Κύπρος και 3η ΑΕ Περάματος. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Χαρακηνή

Η Χαρακηνή ή Χαρακήνη, επίσης γνωστή ως Μεσήνη ή Μεσσήνη (αραβικά: Μεσούν, στη Βαβυλωνιακο-Ιουδαιο-Αραμαϊκή γλώσσα: חבל ימא Χεβέλ Υαμά, δηλαδή Χώρα της θαλάσσης), ήταν γεωγραφική περιοχή, αλλά και βασίλειο, στο ευρύτερο πλαίσιο της αυτοκρατορίας των Πάρθων, το οποίο βρισκόταν στην περιοχή του Περσικού Κόλπου.

 Πρωτεύουσα της Χαρακηνής ήταν η Αντιόχεια (η Χάρακα) ή Σπασίνου Χάραξ ή «Οχυρό του Υσπαοσίνη». Η πόλη αρχικά ονομαζόταν Αλεξάνδρεια στον Περσικό κόλπο ή Αλεξάνδρεια η εν Σουσιανή ή Αλεξάνδρεια στη Σουσιανή. Ιδρύθηκε το 324 π.Χ. στον Περσικό κόλπο κοντά στις εκβολές του ποταμού Τίγρης. Η πόλη αναφέρεται και από τον Πλίνιο. Ο Αντίοχος Ε' Ευπάτωρ, πάνω στα ερείπιά της έκτισε πόλη, που την ονόμασε στη συνέχεια Αντιόχεια (η Χάρακα) ή Σπασίνου Χάραξ. Η πόλη ήταν σημαντικό λιμάνι για το εμπόριο από την Μεσοποταμία ως την Ινδία και παρείχε τις λιμενικές εγκαταστάσεις που προβλέπονταν για τη μεγάλη πόλη, τα Σούσα, δηλαδή λειτουργούσε ως ένα από τα επίνεια (λιμάνια) για τα Σούσα, περαιτέρω μέχρι και σήμερα, μέσω και του ποταμού Καρούν. Σήμερα στην περιοχή βρίσκεται η πόλη Αλ Κουρνάχ του Ιράκ. Την Χαρακήνη ως βασίλειο πλέον, την ίδρυσε γύρω στο 127 π.Χ. ο Ασπασίνης, γνωστότερος στην αλεξανδρινή κλασική περίοδο και ως Υσπαοσίνης, ο οποίος ήταν πρώην σατράπης, που είχε τοποθετήσει στην ομώνυμη περιοχή, ο βασιλιάς Αντίοχος Δ' Επιφανής της Δυναστείας των Σελευκιδών. Η Χαρακήνη διαμορφώθηκε μέσα από τη σταδιακή διάλυση της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και συνέχισε ως ουσιαστικά ανεξάρτητο βασίλειο εντός της Παρθικής αυτοκρατορίας, μέχρι που κατακτήθηκε από την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών στις αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα. Επίσης, ως ένα απροσδιόριστο ακόμα γεωγραφικό όριο-σημείο, η Χαρακήνη περιλάμβανε και την περιοχή της πόλης Τύλου, η οποία σήμερα είναι γνωστότερη ως χώρα και πόλη του Μπαχρέιν. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός, (λατινικά: Marcus Ulpius Nerva Traianus), επισκέφθηκε την πρωτεύουσα της Χαρακηνής, Χάρακα το 116 μ.Χ., κατά τη διάρκεια της εισβολής του στην Παρθική αυτοκρατορία και ατένιζε από εκεί τα πλοία, που αναχωρούσαν για την Ινδία. Φέρεται μάλιστα να θρήνησε το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ήταν αρκετά νεότερος, έτσι ώστε να μπορούσε, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, να πήγαινε και ο ίδιος προς εκείνη την κατεύθυνση (των Ινδιών). Οι βασιλιάδες της Χαρακηνής, είναι γνωστοί από τα νομίσματά τους, κυρίως ασημένια τετράδραχμα με αρχαίες ελληνικές επιγραφές και αργότερα με επιγραφές στα Αραμαϊκά. Αυτά τα νομίσματα (όλα μετά την εποχή των Σελευκιδών) παρέχουν και ένα ασφαλές πλαίσιο για τις χρονολογήσεις των βασιλειών τους. Ακολουθεί κατάλογος των βασιλέων της Χαρακηνής: Schuol, Monika: Die Charakene. Ein mesopotamisches Königreich in hellenistisch-parthischer Zeit (= Oriens et occidens 1), Stuttgart 2000, ISBN 3-515-07709-X.Sheldon A. Nodelman, A Preliminary History of Charakene, Berytus 13 (1959/60), 83-121, XXVII f., - Sheldon A. Nodelman.Hansman, John: "Characene and Charax", Encyclopaedia Iranica, [1] Online Edition,Center for Iranian Studies Columbia University,December 15, 1991, available at WEB ADDRESS OF THE ARTICLE, [2], Ανακτήθηκε 14/09/2011. Νομίσματα που εξέδωσε ο βασιλιάς Απόδακος
Κόλπος της Άκαμπα

Ο Κόλπος της Άκαμπα ή Κόλπος του Εϊλάτ (αγγλ. Gulf of Aqaba, αραβ. خليج العقبة και εβραϊκά מפרץ אילת) είναι μεγάλος κόλπος στο βόρειο άκρο της Ερυθράς Θαλασσας, ανατολικά της Xερσονήσου του Σινά και δυτικά της Αραβίας. Η ακτογραμμή του κόλπου είναι χωρισμένη σε τέσσερις χώρες: την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία. Έλαβε το όνομά της από την πόλη της Άκαμπα.

 Ο κόλπος βρίσκεται ανατολικά της χερσονήσου του Σινά και δυτικά της Αραβίας. Στο βόρειο τμήμα της Ερυθράς θάλασσας υπάρχουν δύο κόλποι, ο κόλπος της Άκαμπα, ανατολικά και ο Κόλπος του Σουέζ, δυτικά. Ο Κόλπος της Άκαμπα έχει μέγιστο βάθος 1.850 μέτρων στο κεντρικό τμήμα του ενώ ο κόλπος του Σουέζ, που είναι σημαντικά μεγαλύτερος, έχει μέγιστο βάθος λιγότερο από 100 μέτρα. Το μέγιστο πλάτος του κόλπου της Άκαμπα είναι 24 χλμ. ενώ το μήκος του είναι περίπου 160 χλμ., από το Στενό του Τιράν μέχρι τα σύνορα του Ισραήλ με την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Στο βόρειο άκρο του κόλπου βρίσκονται οι τρεις σημαντικότερες πόλεις: η Άκαμπα της Ιορδανίας με πληθυσμό 108.000 (2009), το Εϊλάτ του Ισραήλ με πληθυσμό 48.000 κατοίκων (2009) και η Τάμπα της Αιγύπτου. Και οι τρεις πόλεις χρησιμεύουν τόσο ως στρατηγικά και εμπορικά λιμάνια, όσο και ως δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί για τους τουρίστες που αναζητούν να απολαύσουν το ζεστό κλίμα της περιοχής. Νοτιότερα, βρίσκεται το Χακλ, που είναι η μεγαλύτερη πόλη της Σαουδικής Αραβίας στον κόλπο, ενώ στη χερσόνησο του Σινά βρίσκονται οι πόλεις Σαρμ ελ Σέιχ και Νταχάμπ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gulf of Aqaba στο Wikimedia Commons
A Social Grace

A Social Grace είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Psychotic Waltz, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Νοεμβρίου 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Sub Sonic Records".

 Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε το 1989 και το 1990 στο "The Studio" του Σαν Ντιέγκο των Ηνωμένων Πολιτειών, με έσοδα συναυλιών και πωλήσεις εμπορευμάτων όπως μπλούζες με το λογότυπο του συγκροτήματος, ντέμο, κ.α., όπως και μία προκαταβολή από την γερμανική δισκογραφική εταιρεία "Rising Sun Productions". Η ανταπόκριση προς το άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα θετική στο ευρωπαϊκό κοινό, αλλά παρέμεινε στο underground κοινό στην πατρίδα του συγκροτήματος. Το "Metal Storm" του έδωσε την μέση βαθμολογία των 8,7 / 10, το "Metal Archives" μέσο όρο 97%, το "Sputnik Music" 4,4 / 5, το "ProgArchives" 4,2 / 5 και 4,3 / 5 το "Discogs".Ο δίσκος παρουσίασε έντονες επιρροές από τους Jethro Tull, με τον τραγουδιστή Μπάντι Λάκι να αφιερώνει την μπαλάντα "I Remember" στον Ίαν Άντερσον, τον οποίο αναφέρει στο εσώφυλλο του άλμπουμ ως δάσκαλο του. Η έκδοση του δίσκου βινυλίου περιελάμβανε τρία κομμάτια λιγότερα λόγω μικρότερης χωρητικότητας, ενώ το 2004 η "Metal Blade" κυκλοφόρησε και πάλι τον δίσκο με δύο επιπλέον στούντιο κομμάτια και πέντε ζωντανά ηχογραφημένα από το 1991, όπως και ένα μπόνους DVD.Το "A Social Grace" θεωρείται πλέον, ως ένα από τα σπουδαιότερα και πιο αντιπροσωπευτικά άλμπουμ του progressive metal. Το "Digital Dream Door" το έχει τοποθετήσει 16ο στην λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ του είδους, το "Noisefull" στην έκτη θέση της δικής του λίστας, ενώ συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του "Metal Storm" με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ. "...And the Devil Cried" – 5:45 "Halo of Thorns" – 5:31 "Another Prophet Song" – 5:28 "Successor" – 4:13 "In This Place" – 4:10 "I Remember" – 5:26 "Sleeping Dogs" – 1:34 "I of the Storm" – 4:34 "A Psychotic Waltz" – 6:11 "Only in a Dream" – 3:37 "Spiral Tower" – 5:59 "Strange" – 6:38 "Nothing" – 5:44 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Social Grace" ήταν οι εξής: Μπάντι Λάκι - φωνητικά, φλάουτο, πιάνο, ακουστική κιθάρα, πλήκτρα Μπράιαν ΜακΆλπιν - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα Νταν Ροκ - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, πιάνο Γουόρντ Έβανς - μπάσο, ντέφι Νόρμαν Λέτζιο - τύμπανα, κρουστά Psychotic Waltz - A Social Grace - Encyclopaedia Metallum - The Metal Archives Psychotic Waltz - A Social Grace - Sputnikmusic Psychotic Waltz - A Social Grace - Metal Storm