IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Όλα τα πρωινά του κόσμου

Η γαλλική ταινία Όλα τα πρωινά του κόσμου (γαλλ. Tous les matins du monde) γυρίστηκε το 1991 και είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Πασκάλ Κινιάρ, ο οποίος σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Αλαίν Κορνώ έγραψε και το σενάριο. Παίζουν οι Ζαν-Πιέρ Μαριέλ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Ανν Μπροσέ και Γκιγιώμ Ντεπαρντιέ.

 Η ταινία διαπραγματεύεται τη ζωή του μουσικού Μαρέν Μαραί, ο οποίος έζησε τον 17ο-18ο αιώνα και μαθήτευσε με τον Ζαν ντε Σαιν-Κολόμπ. Η ταινία αφηγείται τη σχέση του νεαρού Μαραί (που υποδύεται ο Γκιγιώμ Ντεπαρντιέ) με τις κόρες του Σαιν-Κολόμπ, αλλά και τη σχέση που αναπτύσσει με το μουσικό όργανο βιόλα ντα γκάμπα. Ο ηλικιωμένος Μαραί (τον υποδύεται ο Ζεράρ Ντεπαντιέ) αναπολεί τις μέρες πλάι στον μεγάλο διδάσκαλό του, όταν στην προσπάθειά του να κερδίσει την κόρη του, έπρεπε παράλληλα να κερδίσει και την επιδοκιμασία του πατέρα της. Ο ήχος της βιόλας ντα γκάμπα είναι διάχυτος σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, μεταφέροντας τον θεατή σε μια πολύ πιστή αντιγραφή της μουσικής ατμόσφαιρας του 17ου αιώνα. Τη μουσική της ταινίας, που προέρχεται από έργα του Μαραί και του Σαιν-Κολόμπ, παίζει και διευθύνει ο Καταλανός Ζόρντι Σαβάλ, ο οποίος και βραβεύτηκε με το Βραβείο Σεζάρ (1992) για την άψογη ερμηνεία του. Αν και το σενάριο της ταινίας είναι φανταστικό, εντούτοις βασίζεται σε ιστορικές πηγές, καθιστώντας την ταινία πιστή μεταφορά του βίου των χαρακτήρων της, αλλά και της συνολικής εικόνας μιας προ πολλού περασμένης εποχής. Ζαν-Πιέρ Μαριέλ (Jean-Pierre Marielle) — Μεσιέ (Ζαν) ντε Σαιν Κολόμπ Ζεράρ Ντεπαντιέ (Gérard Depardieu) — Μαρέν Μαραί Αν Μπροσέ (Anne Brochet) — Μαντλέν Γκιγιώμ Ντεπανρτιέ (Guillaume Depardieu) — Μαρέν Μαραί (νεαρός) Καρόλ Ρισέρ (Carole Richert) — Τουανέτ Μισέλ Μπουκέ (Michel Bouquet) — Μπωγκέν Ζαν-Κλωντ Ντρεφούς (Jean-Claude Dreyfus) — Αββάς Ματιέ Ύβ Γκασκ (Yves Gasc) — Καινιέ Ύβ Λαμπρέχτ (Yves Lambrecht) — Σαμπονιέρ Ζαν-Μαρί Πουαριέ (Jean-Marie Poirier) — Μεσιέ ντε Μπυρ Μυριάμ Μπουαγιέ (Myriam Boyer) — Γκινιότ Βραβεία Σεζάρ (Γαλλία) Βραβείο Δεύτερου Γυναικείου Ρόλου: (Anne Brochet) Βραβείο Σκηνογραφίας: (Yves Angelo) Βραβείο Ενδυματολογίας: (Corinne Jorry) Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας: (Alain Corneau) Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Βραβείο Καλύτερης Μουσικής: (Jordi Savall) Βραβείο Καλύτερου Ήχου: (Anne Le Campion, Pierre Gamet, Gérard Lamps και Pierre Verany) Υποψηφιότητα: Πρώτου Ανδρικού Ρόλου (Jean-Pierre Marielle) Υποψηφιότητα: Καλύτερο Μοντάζ (Marie-Josèphe Yoyotte) Υποψηφιότητα: Καλύτερο Σενάριο (Alain Corneau και Pascal Quignard) Υποψηφιότητα: Καλύτερου Ανερχόμενου Ηθοποιού (Guillaume Depardieu)42ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου (Γερμανία) Επίσημη επιλογή: Χρυσή Άρκτος (Alain Corneau)Χρυσές Σφαίρες (ΗΠΑ) Υποψηφιότητα: 1993 Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας http://www.imdb.com/title/tt0103110/ http://www.medieval.org/emfaq/misc/tlmdm.htm
Τουγκέλα

Ο Τουγκέλα (αγγλ. Tugela River, ζουλού Thukela, αφρικάανς Tugelarivier) είναι ένας από τους σημαντικότερους ποταμούς στη Νότια Αφρική και ο μεγαλύτερος ποταμός στην επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ, με μήκος 502 χιλιόμετρα.

 Ο Τουγκέλα πηγάζει στο Μοντ-ω-Σουρς των Ορέων των Δρακόντων (Ντράκενσμπεργ) και πέφτει κατά 947 μέτρα στους Καταρράκτες Τουγκέλα. Από το Μοντ-ω-Σουρς πηγάζουν επίσης παραπόταμοι των δύο μεγαλύτερων ποταμών της Νότιας Αφρικής, του Οράγγη και του Βάαλ. Σε όλο τον ρου του, μήκους 502 χιλιομέτρων, ο Τουγκέλα κατευθύνεται γενικώς προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά και εκβάλλει στον Ινδικό Ωκεανό, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 29°13΄31΄΄ Νότιο και μήκος 31°29΄54΄΄ Ανατολικό. Η λεκάνη απορροής του Τουγκέλα έχει έκταση περί τα 29.100 τ.χλμ.. Τρία φράγματα έχουν ανεγερθεί στον ποταμό, τα εξής (κατά σειρά στον ρου του): Το Φράγμα Γούντστοκ (Woodstock), που εγκαινιάσθηκε το 1982 και δημιουργεί λίμνη χωρητικότητας 373 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Το Φράγμα Ντρηλ (Driel Barrage Dam). Το Φράγμα Σπίενκοπ (Spioenkop), που εγκαινιάσθηκε το 1972.Οικισμοί κτισμένοι στις όχθες του ποταμού είναι η κωμόπολη Κολένσο και το χωριό Μπεργκβίλ. Ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Τουγκέλα είναι ο Ποταμός του Βουβαλιού (Buffalo River / Mzinyathi / Buffelsrivie), που πηγάζει επίσης από τα Όρη των Δρακόντων, κοντά στον λόφο Ματζούμπα. Υπάρχουν επίσης ο Μικρός Τουγκέλα, ο Κλιπ, ο Μοόι, ο Μπλαντ Ρίβερ (παραπόταμος του Ποταμού του Βουβαλιού), ο Σάντεϊς (Sundays River), ο Ινγκαγκάνι και ο Ποταμός του Βουσμάνου (Bushman River).Η μάχη του Μπλαντ Ρίβερ, κατά την οποία οι Μπόερς υπό τον Αντρίς Πρετόριους νίκησαν τον βασιλιά των Ζουλού Ντινγκάν στις 16 Δεκεμβρίου 1838, έδωσε στον ποταμό αυτόν το όνομά του, που σημαίνει «ποταμός του αίματος», επειδή οι Μπόερς είπαν ότι είχε κοκκινίσει από το αίμα των πολεμιστών των Ζουλού. Λίγο παρακάτω, στο πέρασμα Ρορκς Ντριφτ, έγινε σαράντα χρόνια αργότερα η ομώνυμη μάχη του πολέμου των Βρετανών με τους Ζουλού. Στο σύστημα του ποταμού Τουγκέλα ζει το κιτρινόψαρο του Νατάλ (Labeobarbus natalensis), ψάρι της οικογένειας των κυπρινιδών ενδημικό της επαρχίας Κουαζούλου-Νατάλ. Αυτό απαντάται σε ποικίλα ενδιαιτήματα, από τους πρόποδες των Ορέων των Δρακόντων μέχρι την παραλιακή πεδινή περιοχή. Ο αστεροειδής 1323 Τουγκέλα (Tugela), που ανακαλύφθηκε το 1934, πήρε το όνομά του από τον ποταμό. Διάσχιση του Τουγκέλα
Μόι Τούραχ

Στην ιρλανδική μυθολογία, Μόι Τούραχ (ιρλ. Magh Tuireadh) είναι το όνομα μιας τοποθεσίας, όπου πραγματοποιήθηκαν δυο μάχες των Τουάθα ντε Ντανάν. Σήμερα, η τοποθεσία πιστεύεται ότι βρίσκεται στο Κόνναχτ, τη δυτική επαρχία της Ιρλανδίας.

 Κατά την άφιξή τους στην Ιρλανδία, οι Τουάθα ντε Ντανάν με αρχηγό το Νουάντου πολέμησαν εναντίον των Fir Bolg, των μέχρι τότε κατοίκων της Ιρλανδίας. Οι Τουάθα ντε Ντανάν κέρδισαν τη μάχη, αλλά ο βασιλιάς Νουάντου έχασε το χέρι του. Με αρχηγό το Λουγ, οι Τουάθα ντε Ντανάν πολέμησαν εναντίον των Φομόριαν και του αρχηγού τους, Μπάλορ. Οι Τουάθα ντε Ντανάν νίκησαν, αλλά ο βασιλιάς Νουάντου σκοτώθηκε από τον Μπάλορ κι αυτός με τη σειρά του από το Λουγ. Μετά το τέλος της μάχης, ο Λουγ βρήκε τον Μπρες, πρώην βασιλιά και τύραννο των Τουάθα ντε Ντανάν, μόνο και αβοήθητο στο πεδίο της μάχης. Ο Λουγ του χάρισε τη ζωή, με αντάλλαγμα ο Μπρες να διδάξει στους Τουάθα ντε Ντανάν τη γεωργία. Επίσης, η θεά Μπαβ ή (Μόριγκαν) απήγγειλε μια προφητεία για το τέλος του κόσμου.
Μάχη του Μπολιμόβ

Η Μάχη του Μπολιμόβ διεξήχθη στις 31 Ιανουαρίου 1915 μεταξύ γερμανικών και ρωσικών δυνάμεων και είχε ασαφές αποτέλεσμα. Η μάχη θεωρείται προϋπόθεση για τη δεύτερη μάχη των ποταμών Μαζούρ.

 Η 9η Γερμανική Στρατιά υπό τις διαταγές του Άουγκουστ φον Μάκενσεν επιτέθηκε στη 2η Ρωσική Στρατιά, υπό τις διαταγές του Στρατηγού Σμιρνόφ, κοντά στο πολωνικό χωριό Μπολιμόβ, το οποίο βρισκόταν επί του σιδηρόδρομου που ένωνε το Λοντζ με τη Βαρσοβία. Η μάχη του Μπολιμόβ ήταν η πρώτη προσπάθεια των Γερμανών να προχωρήσουν σε ευρεία χρήση δηλητηριώδους αερίου - τα 18.000 κελύφη αερίου δεν είχαν επιτυχία όταν το βρωμιούχο ξυλόλιο - μορφή δακρυγόνου - ανατινάχθηκε πίσω στις δικές τους γραμμές. Το άεριο οδήγησε σε λίγες απώλειες, ωστόσο, ο κρύος καιρός το έκανε να παγώσει και να φανεί αναποτελεσματικό.Η αποτυχία του βρωμιούχου ξυλολίου ανάγκασε τους Γερμανούς να σταματήσουν την επίθεση τους. Ως απάντηση, οι Ρώσοι έστειλαν 11 μεραρχίες υπό τις διαταγές του Βασίλι Γκούρκο να περάσουν στην αντεπίθεση - ωστόσο, η ρωσική αντεπίθεση αναχαιτίστηκε από το γερμανικό πυροβολικό και οι Ρώσοι έχασαν 40.000 στρατιώτες. Duffy, Michael (22 Δεκεμβρίου 2005). «The Battle of Bolimov, 1915». First World War.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2006. Smith, Gordon (Δεκεμβρίου 2000). «Military Campaigns of World War 1—Russia». Naval-History.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2006.
Κωνσταντίνος Σαψάλης

Ο Κωνσταντίνος Σαψάλης του Γεωργίου (1939 - 6 Οκτωβρίου 1999) ήταν Έλληνας δικηγόρος, βουλευτής Ευρυτανίας από το 1974 ως το 1981 και στη συνέχεια βουλευτής Β΄ Αθηνών.

 Γεννήθηκε στα Φουρνά Ευρυτανίας. Σπούδασε νομικά. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία στην Ευρυτανία συγκεντρώνοντας 7.032 σταυρούς. Επανεξελέγη στην Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1981, του Νοεμβρίου 1989 και του 1990. Στις 10 Οκτωβρίου 1993 εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και την έδρα του κατέλαβε ο Σαψάλης. Η θητεία του τελευταίου στη Βουλή τερματίστηκε το 1996. Διετέλεσε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση της ΝΔ από τις 3 Δεκεμβρίου 1992 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993. Διετέλεσε αντιδήμαρχος Αθηναίων και γενικός γραμματέας Δημοσίας Τάξεως. Πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 60 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 8 Οκτωβρίου 1999 από τον ιερό ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου (Σκουφά) και η ταφή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Φουρνά. Κατέλιπε μία κόρη και τη σύζυγό του, Τίνα.
Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ (1915)

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ το 1915 συνέβη την 1η Ιανουαρίου 1915 όταν ένα επιβατικό τρένο εξπρές παραβίασε το σήμα που καταδείκνυε κίνδυνο και συγκρούστηκε με άλλο επιβατικό τρένο που είχε σταματήσει στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ίλφορντ στο Έσσεξ της Αγγλίας. Δέκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περίπου 500 παραπονέθηκαν για τραυματισμό.

 Περίπου στις 08:40΄ την 1η Ιανουαρίου 1915, το πλήρωμα του συρμού εξπρές των 07:06΄ από το Κλάκτον προς τον σταθμό Λίβερπουλ Στριτ απέτυχε να δει ότι τα πιο μακρινά και τα παραπλήσια σήματα στο κτίσμα του σηματωρού στην ανατολική πλευρά του Ίλφορντ είχαν τεθεί σε ένδειξη κινδύνου. Ο σηματωρός προσπάθησε να τραβήξει την προσοχή τους φωνάζοντας και κουνώντας μια κόκκινη σημαία από το κτίσμα του, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στο δυτικό άκρο του σταθμού, το τοπικό δρομολόγιο των 08:20΄ από το Γκίντια Παρκ (Gidea Park) προς τον σταθμό Λίβερπουλ Στριτ περνούσε από την τοπική γραμμή στην ενδιάμεση γραμμή όταν συγκρούστηκε με τον συρμό από το Κλάκτον που ταξίδευε στη γραμμή διέλευσης με ταχύτητα που εκτιμήθηκε μεταξύ 20 to 50 miles per hour (32 to 80 km/h) . Η πρόσκρουση κατέστρεψε ολοσχερώς το όγδοο βαγόνι και προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε άλλα πέντε του τρένου του Γκίντια Παρκ, καθώς και την ατμάμαξα έλξης και τα δύο πρώτα βαγόνια του τρένου του Κλάκτον. Δέκα επιβάτες σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 500 παραπονέθηκαν για τραυματισμό. Η επίσημη αναφορά απέδωσε ευθύνες στον οδηγό του τρένου του Κλάκτον για την «ανεπαρκή προσοχή του να προσέξει τις θέσεις των σημάτων του όταν πλησίαζε το Ίλφορντ». Σημείωσε επίσης ότι το ατύχημα πιθανότατα θα είχε αποτραπεί εάν χρησιμοποιούνταν κάποια μορφή Αυτόματου Συστήματος Προειδοποίησης και συνέστησε την εισαγωγή του. Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ (1944)
Πρωτάθλημα Ελλάδας χόκεϊ επί χόρτου

Το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο χόκεϊ επί χόρτου διεξήχθη τη δεκαετία του 1930 και αναβίωσε το 1994. Την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η Ελληνική Ομοσπονδία Χόκεϋ. Ο ΑΟΧ Υμηττός στους άνδρες και ο ΟΧ Αθηναίων στις γυναίκες είναι οι πολυνίκες.

 Όπου δεν αναφέρονται χρονολογίες, σημαίνει ότι δεν είναι διαθέσιμα τα στοιχεία. 1995 Α.Ο.Χ. Υμηττός 1996 ΑΟΧ Άγιος Ανδρέας 1999 Ναπαίος Απόλλων 2000 ΑΟΧ Άγιος Ανδρέας 2001 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2002 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2003 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2004 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2005 Ναπαίος Απόλλων 2006 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2007 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2008 Ναπαίος Απόλλων 2009 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2010 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2011 Α.Ο.Χ. Υμηττός 2012 Εθνικός Πειραιώς 2013 Α.Π.Σ. Αστερας Αγ. Αναργύρων 2014 Εθνικός Πειραιώς (ανεπίσημο) 2018 ΑΟΧ Άγιος Ανδρέας (ανεπίσημο) 2019 Δίας (ανεπίσημο) 2001 ΟΧ Αθηναίων 2002 ΟΧ Αθηναίων 2003 Σ.Φ.Α. ΑΘΗΝΑ '90 2004 Σ.Φ.Α. ΑΘΗΝΑ '90 2005 ΟΧ Αθηναίων 2006 ΟΧ Αθηναίων 2007 ΟΧ Αθηναίων 2008 ΟΧ Αθηναίων 2009 ΟΧ Αθηναίων 2010 Α.Ο.Χ. ΥΜΗΤΤΟΣ 2011 ΟΧ Αθηναίων 2012 Α.Ο.Χ. ΥΜΗΤΤΟΣ 2013 Α.Ο.Χ. ΥΜΗΤΤΟΣ 2003 ΑΠΣ Ναπαίος Απόλλων 2006 ΑΠΣ Δίας 2007 AΠ Τέταρτο Πετρουπόλεως 2008 ΑΠ Τέταρτο Πετρουπόλεως 2009 ΑΣΣΧΟΠ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΧΟΛΗ (ο τελικός έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου 2009 και η Α.Σ.ΣΧΟ.Π κέρδισε τον Αστέρα Αγ. Αναργύρων με 5-2). 2010 ΑΣΣΧΟΠ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΧΟΛΗ 2003 Σ.Φ.Α. ΑΘΗΝΑ '90 2008 ΑΣΣΧΟΠΗ σχολή Ι.Μ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΥΛΟΥ (ΑΣΣΧΟΠ) ΝΙΚΗΣΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΠΑΙΔΩΝ ΣΤΟ ΧΟΚΕΙ ΕΠΙ ΧΟΡΤΟΥ ΤΟ ΕΤΟΣ ΤΟΥ 2008. 2008 ΑΠΣ Δίας 2008 Ναπαίος Απόλλων 2008 Ιάσων Κερατσινίου Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος Ανάβρυτα Χόκεϊ επί χόρτου Αθλητικός Όμιλος Χόκεϊ Υμηττός Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αστερας Αγ. Αναργύρων Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος "Ναπαίος Απόλλων" Εθνικός Πειραιώς Άλλες ομάδες Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος "Δίας" Αθλητικό Πολιτιστικό Σωματείο Βύρωνα" Άγ. Λάζαρος" Αθλητικός Όμιλος Χόκεϊ Αγ. Ανδρέας Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Άρης Ιλίου Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Παυσανίας Περιστερίου Αθλητικός Πολιτιστικος Συλλογος Τιτάνες Αθλητικός Σύλλογος "Ιάσων Κερατσινίου" Χόκεϊ επι Χορτου Αθλητικός Σύλλογος Σχολής Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου (Α.Σ.ΣΧΟ.Π.) Αθλητικός Σύλλογος Χόκεϊ Βάρκιζα Όμιλος Χόκεϊ Αθηναίων Τέταρτο Πετρουπόλεως "Πυγμή" Όμιλος Φιλάθλων Ζωγράφου Σύλλογος Φίλων Χόκεϊ
Νύσσα του Πόντου

Η Νύσσα Α΄ (α' μισό 2ου αιώνα π.Χ.) ήταν Βασίλισσα του Πόντου που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Καταγόταν από τον Οίκο των Σελευκιδών αποτελώντας εγγονή του εξέχοντος βασιλιά Αντίοχου Γ΄ του Μέγα. Στον Πόντο βασίλεψε ως σύζυγος του Φαρνάκη Α΄, παππού του διαβόητου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.

 Πατέρας της Νύσσας υπήρξε ο Αντίοχος και μητέρα της η αδερφή του τελευταίου, Λαοδίκη Δ΄. Αμφότεροι ήταν τέκνα του Αντίοχου Γ΄ του Μέγα και της Λαοδίκης Γ΄. Ο πατέρας της ως πρωτότοκος προοριζόταν για διάδοχος του θρόνου, ωστόσο απεβίωσε αιφνιδιαστικά το 193 π.Χ., πριν το θάνατο του πατέρα του. Μετά το γεγονός αυτό, η μητέρα της Νύσσας, Λαοδίκη Δ΄, αρχικά απέκτησε ιερατικά καθήκοντα και κατόπιν νυμφεύθηκε διαδοχικά τα άλλα αδέρφια της, Σέλευκο Δ΄ το Φιλοπάτορα και τον Αντίοχο Δ΄ τον Επιφανή.Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τελευταίου, το χέρι της Νύσσας δόθηκε στο Βασιλιά του Πόντου, Φαρνάκη Α΄, ο οποίος βρισκόταν τότε σε προχωρημένη ηλικία (περίπου 172 π.Χ.). Ο Φαρνάκης είχε ασκήσει έντονη επεκτατική πολιτική στο παρελθόν με στρατιωτικά μέσα, ωστόσο την εποχή εκείνη ακολουθούσε την τακτική των διπλωματικών ελιγμών. Ο γάμος του με τη Νύσσα σήμαινε την ενδυνάμωση των σχέσεων ανάμεσα στον Πόντο και τους Σελευκίδες, η οποία σταδιακά είχε ατονήσει, πιθανώς σε μία προσπάθεια αυτοπροστασίας απέναντι στην ολοένα αυξανόμενη επιρροή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στις εσωτερικές υποθέσεις της Μικράς Ασίας.Πιθανολογείται πως η Νύσσα Α΄ έφερε στον κόσμο με το Φαρνάκη, τον Μιθριδάτη Ε΄ τον Ευεργέτη. Επίσης πρόκειται πιθανώς για τη μητέρα της Νύσσας Β΄ (ή Λαοδίκης), η οποία και νυμφεύθηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας. Η ακριβής ημερομηνία και οι συνθήκες του θανάτου της δεν διασώζονται από τις αρχαίες πηγές. Ωστόσο μνημονεύεται σε μία επιγραφή που αφιέρωσαν οι Αθηναίοι στη Δήλο προς τιμήν του βασιλικού ζεύγους του Πόντου. Δυναστεία των Σελευκιδών Δυναστεία των Μιθριδατιδών Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Βασίλειο του Πόντου Ελληνιστική Περίοδος
Ταρσή Μπουγά

Η Ταρσή Μπουγά ( Αίγινα, 1916- 24 Ιουλίου 2002), ήταν Ελληνίδα πολιτικός και η πρώτη γυναίκα βουλευτής μετά τη Μεταπολίτευση, χήρα του βουλευτή της ΕΡΕ Χρήστου Μπουγά, με τον οποίο απέκτησε 3 γιους.

 Με σπουδές Παιδαγωγικής, η Μπουγά στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτίς στην Β΄ Πειραιώς , πρώτη με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Παραιτήθηκε το 1977 υπέρ του γιου της, Γιώργου, ο οποίος εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής στην ίδια περιφέρεια, ως το 1990. ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ 1952 ~ 2000 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine., αρχείο σε μορφή .pdf, ανάκτηση 8-3-2013.
Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Φιλιππούπολης

Το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Φιλιππούπολης (βουλγαρικά: Медицински университет, град Пловдив), γνωστό μέχρι πρόσφατα ως Ανώτατο Ιατρικό Ινστιτούτο του Πλόβντιβ (ВМИ - Висш Медицински Институт – Пловдив), είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας.

 Ιδρύθηκε το 1945 και περιλαμβάνει τα Τμήματα Ιατρικής, Οδοντιατρικής , Φαρμακευτικής , τμήμα Υγειονομικής φροντίδας ,ένα Ιατρικό Κολλέγιο (8 διαφορετικών ειδικοτήτων) και ιδιόκτητες νοσοκομειακές εγκαταστάσεις χωρητικότητας 2.000 κλινών. Στο ιατρικό πανεπιστήμιο Φιλιππούπολης λειτουργούν όλα τα απαραίτητα τμήματα για παροχή τριτοβάθμιας ιατρικής εκπαίδευσης σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα. Παρέχει θεωρητική, προκλινική και κλινική εκπαίδευση, διαθέτει εργαστήρια, κλινικές και άλλες μονάδες με σύγχρονο εξοπλισμό - για τη διάγνωση και τη θεραπεία των νοσημάτων -, ενώ δίνει την δυνατότητα της εκπαίδευσης, πρακτικής εξάσκησης και έρευνας , στους φοιτητές Ιατρικής , Οδοντιατρικής και άλλων ειδικοτήτων. Η κεντρική βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου προσφέρει στους φοιτητές περισσότερους από 170.000 τόμους στον τομέα της ιατρικής σε πολλές γλώσσες, καθώς και μια αίθουσα υπολογιστών και ένα σύστημα τοπικού δικτύου πρόσβασης σε ερευνητικές εργασίες. Το πανεπιστήμιο εκδίδει το δικό του επιστημονικό περιοδικό “ Folia Medica” , όπου δημοσιεύονται έρευνες επιστημόνων από διάφορες χώρες , ενώ εκτός από την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή εκπαίδευση υλοποιεί και την συνεχή ειδίκευση και εξειδίκευση των επιστημόνων υγείας. Επίσημος ιστότοπος medcollege-plovdiv.org unihosp.com
Λίντα Ρόνσταντ

Η Λίντα Μαρία Ρόνσταντ (αγγλικά: Linda Maria Ronstadt‎, γενν. 15 Ιουλίου 1946) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, ευρωπαϊκής και μεξικάνικης καταγωγής, η οποία ερμήνευσε ροκ, κάντρι, λατινοαμερικάνικη μουσική αλλά και ελαφριά όπερα, μεταξύ πολλών ειδών μουσικής.

 Ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Συνεργάστηκε με μουσικούς όπως οι Ντόλι Πάρτον, Φίλιπ Γκλας, Νηλ Γιανγκ, Πολ Σάιμον και Τζόνι Κας Κυκλοφόρησε 24 άλμπουμ, εκ των οποίων πολλά έγιναν χρυσά και πλατινένια· έχοντας πουλήσει περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους, συνιστά μία εκ των καλλιτεχνών με τις περισσότερες πωλήσεις δίσκων. Στις πολυάριθμες βραβεύσεις της συγκαταλέγονται 11 Βραβεία Grammy, 1 Βραβείο Emmy, το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών των ΗΠΑ και το Βραβείο Κέντρου Κένεντι.Περιόρισε τις εμφανίσεις της μετά το 2000, όταν εκτίμησε ότι η φωνή της είχε αρχίσει να αποδυναμώνεται και κυκλοφόρησε το τελευταίο της πλήρες άλμπουμ το 2004, δίνοντας την τελευταία της ζωντανή συναυλία το 2009. Ανακοίνωσε την αποχώρησή της το 2011 και, λίγο αργότερα, αποκάλυψε ότι μια εκφυλιστική πάθηση που τελικά ταυτοποιήθηκε ως προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση της στέρησε την ικανότητα να τραγουδά. Εξέδωσε την αυτοβιογραφία της Simple Dreams: A Musical Memoir το Σεπτέμβριο του 2013, ενώ το 2019 κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ βασισμένο στα απομνημονεύματά της. Αναφερόμενη στη διαφορετικότητα των ειδών που τραγούδησε —ροκ εντ ρολ, μπλουζ, γκόσπελ, οπερέτα, κάντρι, χορωδιακά και μεξικάνικα τραγούδια—, η Ρόνσταντ εξήγησε ότι όποιο είδος ερμήνευσε το είχε ακούσει να τραγουδιέται από την οικογένειά της ή να μεταδίδεται από το ραδιόφωνο, κατά την παιδική ηλικία της. Ειδικότερα, απέδωσε την αγάπη της για την οπερέτα στη μητέρα της και για την παραδοσιακή ποπ, τη δημοφιλή μουσική που προηγούταν της ροκ εντ ρολ, στον πατέρα της.Κατά την πρώιμη καριέρα της, το τραγουδιστικό της ύφος παρουσίαζε επιρροές από το ερμηνευτικό στιλ τραγουδιστριών όπως η Εντίθ Πιαφ. Για τη Ρόνσταντ, η κατηγορία των τραγουδιών που ερμήνευαν αυτές οι τραγουδίστριες θύμιζε «περισσότερο Ελληνική μουσική [...]», με τον συνήθη ρυθμό των 6/8 που είχαν να της φαίνεται «πολύ επιθετικός και έντονος». Ακόμα, εξέφρασε την άποψη ότι όλες οι τραγουδίστριες οφείλουν «να υποκλιθούν στην Έλλα Φιτζέραλντ και την Μπίλι Χόλιντεϊ». Αναφερόμενη στην υψίφωνο Μαρία Κάλλας, η Ρόνσταντ είπε ότι «δεν υπάρχει κανείς [άλλος] στην κατηγορία της. Αυτό είναι όλο. [...] Μαθαίνω περισσότερα [...] για το τραγούδι του ροκ εντ ρολ ακούγοντας τους δίσκους της Μαρίας Κάλλας απ΄ ότι θα μπορούσα ποτέ να μάθω ακούγοντας ποπ μουσική για έναν μήνα τις Κυριακές.» Η Ρόνσταντ εκφράστηκε με θαυμασμό για τη μουσικότητα της Κάλλας, αλλά και για τις προσπάθειές της να ωθήσει το τραγούδι του 20ου αιώνα, ιδιαίτερα το οπερατικό, προς τον «φυσικό τρόπο τραγουδίσματος» του μπελ κάντο. Λίντα Ρόνσταντ — Επίσημος ιστότοπος
Φωτοβολία φάρων

Γενικά ο κάθε ναυτιλλόμενος επιθυμεί να γνωρίζει όχι μόνο την ταυτότητα ενός Φάρου, αλλά και την απόσταση εμφάνισης αυτού. Η πορεία που χαράζει στο χάρτη τον οδηγεί στην περιοχή ορατότητας του υπ΄ όψη κάθε φορά φάρου, γεγονός ιδιαίτερα χρήσιμο κατά την νύκτα, αφού η μη εμφάνισή του, εντός του υπολογισμένου χρόνου, θα πρέπει να εγείρει ανησυχία για τυχόν επικίνδυνη θέση του πλοίου. Η απόσταση εμφάνισης των Φάρων εξαρτάται από τρεις κυρίως παράγοντες: Οι Ατμοσφαιρικές συνθήκες: π.χ. ομίχλη, σκόνη, καπνός, βροχή, μπορεί να επισκιάσουν ένα φάρο. Η Μηχανική φωτοβολία φανών και Η Γεωγραφική φωτοβολία φάρων.

 Ως μηχανική φωτοβολία (Luminous range) των φανών χαρακτηρίζεται η μέγιστη απόσταση σε ναυτικά μίλια στην οποία διακρίνεται το φως από παρατηρητή μέσης οπτικής οξύτητας υπό ομαλές καιρικές συνθήκες, μη επηρεαζόμενης της απόστασης αυτής από την καμπυλότητα της Γης αλλά μόνο από την ισχύ του φωτός που εκπέμπεται. Στους Φαροδείκτες και Πλοηγούς η "μηχανική φωτοβολία" δίνεται μόνο για τους φανούς, δηλαδή για τους φάρους εκείνους ασθενούς φωτός, που εξαρτάται πάντοτε από την ισχύ του μηχανήματός των. Η μηχανική φωτοβολία υπολογίζεται από ειδικά διαγράμματα που φέρονται στους Φαροδείκτες σε συνάρτηση ισχύος σε κηρία (candle power CP) και των συνθηκών ορατότητας, υπό τον γενικό αυτών τίτλο "Luminous range table" Ως γεωγραφική φωτοβολία (geographic range) των Φάρων χαρακτηρίζεται η μέγιστη απόσταση σε ναυτικά μίλια στην οποία διακρίνεται το εστιακό φως των Φάρων από παρατηρητή επίσης μέσης οπτικής οξύτητας και υπό ομαλές καιρικές συνθήκες μη επηρεαζόμενης της απόστασης και της έντασης του φωτός θεωρώντας αυτό ισχυρό. Είναι φανερό ότι η "γεωγραφική φωτοβολία" εξαρτάται από τον ορατό ορίζοντα που και αυτός είναι ανάλογος από το ύψος του παρατηρητή (από την επιφάνεια της θάλασσας) ή του ύψους του Φάρου. Η απόσταση του ορατού ορίζοντα δίνεται από την σχέση: d = 1,15√Uo όπου d η απόσταση ορατού ορίζοντα και Uo το ύψος του οφθαλμού του παρατηρητή, (δηλαδή της Γέφυρας του πλοίου από την επιφάνεια της θάλασσας) σε πόδια.Την σχέση αυτή επιλύει ειδικό πινακίδιο των ναυτικών πινάκων των γνωστών Νόρις (Norie's).
Αλ Μασουντί

Ο Αλ Μασουντί, ή Αμπού αλ Χασάν Αλί ιμπν αλ Χουσεΐν Μασουντί, όπως είναι το πλήρες όνομά του (Αραβικά:أبو الحسن علي بن الحسين بن علي المسعودي), (Βαγδάτη 896 – Κάιρο 956) ήταν Άραβας συγγραφέας, ιστορικός, γεωγράφος και περιηγητής. Αναφέρεται ενίοτε ως ο Ηρόδοτος των Αράβων. Ο Αλ Μασουντί ήταν από τους πρώτους ιστοριογράφους που συνδύασαν την ιστορία και την επιστημονική γεωγραφία σε έργο μεγάλης κλίμακας Χρυσοφόροι τόποι και ορυχεία πολύτιμων λίθων (αραβικά: مروج الذهب ومعادن الجواهر‎, Muruj adh-dhahab wa ma'adin al-jawhar) και παγκόσμιας ιστορίας.

 Muruj al-dhahab at Medieval Sourcebook: The Book of Golden Meadows, c. 940 CE Диба Юрій. Агіографічне джерело повідомлення ал-Мас'уді про споруди, вшановувані у слов'ян // Actes testantibus. Ювілейний збірник на пошану Леонтія Войтовича / Відпов. редактор Микола Литвин (Україна: культурна спадщина, національна свідомість, державність. Збірник наукових праць. Вип. 20. Інститут українознавства ім. І. Крип’якевича НАН України). — Львів, 2011. — С.254-88 Χρυσοφόροι τόποι και ορυχεία πολύτιμων λίθων, Meadows of Gold and Mines of Gems, αγγλική μετάφραση του Muruj al-dhahab από τον Aloys Sprenger, London 1841 Τομ 1 (ο μοναδικός που εκδόθηκε) Χρυσοφόροι τόποι και ορυχεία πολύτιμων λίθων (Prairies d'or), αραβική έκδοση και γαλλική μετάφραση του Muruj al-dhahab από τους Barbier de Meynard and Pavet de Courteille, Paris 1861-77 Τομ 1 Τομ 2 Τομ 3 Τομ 4 Τομ 5 Τομ 6 Τομ 7 Τομ 8 Τομ 9
Αδελαΐδα της Βουργουνδίας (Ροσσίνι)

Αδελαΐδα της Βουργουνδίας ή Όθων, βασιλεύς της Ιταλίας, είναι όπερα σέρια σε δύο πράξεις του Τζοακίνο Ροσσίνι σε λιμπρέτο του Τζοβάνι Σμιτ. Η όπερα αφηγείται την ιστορία του γάμου της Βασίλισσας Αδελαΐδας με τον Βασιλιά Όθωνα.

 Το θέμα της όπερας αναφέρεται σε ένα γεγονός από την ιταλική μεσαιωνική ιστορία. Ο βασιλιάς Λοθάριος δηλητηριάζεται από τον διάδοχο του, τον Βερεγγάριο, ο οποίος κάνει δικό του το στέμμα. Η σύζυγος του Λοθάριου, η Αδελαΐδα καταδιώκεται από τον Βερεγγάριο, ο οποίος θέλει να τη παντρέψει τον γιο του, Αντάλμπερτ. Η Αδελαΐδα καταφεύγει στο κάστρο της Kανόσα όπου και προστατεύεται από τον διοικητή Ιρόλντο. Όμως όταν πολιορκείται και η Κανόσα, ο Ιρόλντο ζητάει βοήθεια από τον Γερμανό βασιλιά Όθωνα προσφέροντάς του την Αδελαΐδα ως νύφη. Ο Όθωνας με το στρατό του κατεβαίνει στην Λομβαρδία, και αφού νικά στη μάχη, ελευθερώνει την Αδελαΐδα και παντρεύονται. η ορχηστρική σύνθεση της όπερας περιλαμβάνει τα εξής όργανα: Ξύλινα πνευστά: Φλάουτο, Πίκολο, 2 Όμποε, 2 Κλαρινέτα, 2 Φαγκότα Χάλκινα πνευστά: 2 Κόρνα, 2 Τρομπέτες, Τρομπόνι Κρουστά: Τυμπάνια, Μπάσο τύμπανο, κύμβαλα Πληκτροφόρα: Πιάνο Έγχορδα: Βιολοντσέλο, Κοντραμπάσο
Σάββας Μιχαήλ

Ο Σάββας Μιχαήλ (πραγματικό όνομα Σαμπετάι Μάτσας, γεννήθηκε 1947, Αθήνα) είναι Έλληνας ιατρός, πολιτικός και συγγραφέας, κυρίως πολιτικών και φιλοσοφικών βιβλίων. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στο Παρίσι. Από τα χρόνια της χούντας ενεργοποιείται στο χώρο της μαρξιστικής αριστεράς. Διατελεί γενικός γραμματέας του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) και μέλος της διεθνούς γραμματείας της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς (ΣΕΤΔ). Πέρα από άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά, έχει συγγράψει και πληθώρα, πολιτικών κυρίως, βιβλίων. Παράλληλα είναι μεταφραστής βιβλίων των Ταρίκ Αλί, Έντουαρντ Σαΐντ, Μαρξ, Ένγκελς, Αλαίν Μπαντιού, Νόαμ Τσόμσκι. Θεωρείται ειδικός στην ιστορία και την κριτική της λογοτεχνίας. Σύζυγός του είναι η Κατερίνα Μάτσα.

 Περεστρόικα και Οικονομία (Αλλαγή, α΄ έκδοση 1987, β΄ έκδοση 1988) Επανάσταση κι Αντεπανάσταση στην Κίνα (Πελεκάνος, 1989) Σολωμός και Χέγκελ (Λέων, 1991) Παλινόρθωση ή Επανάσταση; (Λέων, 1992) Πλους και κατάπλους του «Μεγάλου Ανατολικού» (Άγρα, 1996) Μορφές του Μεσσιανικού (Άγρα, 1999) Ο Τρότσκι ως φιλόσοφος (Λέων, 2001) Μορφές της Περιπλάνησης (Άγρα, 2004) Homo Poeticus (Άγρα, 2007) Γκόλεμ ή Περί υποκειμένου και άλλων φαντασμάτων (Άγρα, 2010) Η φρίκη μιας παρωδίας: Τρεις ομιλίες για τη "Χρυσή Αυγή" (Άγρα, 2013) Musica ex nihilo (Άγρα, 2013)Πηγή Ομιλία κας Πολίτη για το βιβλίο Homo Poeticus Σάββας Μιχαήλ (26 Φεβρουαρίου 2008). «1968: Ένα διεθνές 1905;». Ουτοπία, τεύχος 79. Αναδημοσίευση στον επίσημο ιστότοπο του ΕΕΚ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Fascism in Europe. Lecture of Savas Matsas (Greece) (english) (russian)
Επίγονοι (έπος)

Οι Επίγονοι ήταν ένα, χαμένο σήμερα, επικό ποίημα επτά χιλιάδων στίχων, το οποίο διηγιόταν την πολιορκία και τελικά την άλωση της Θήβας από τους γιους των επτά Αργείων ηγεμόνων (Επτά επί Θήβας) που δέκα χρόνια πρωτύτερα είχαν επιχειρήσει, ανεπιτυχώς τότε, την κατάληψη της ίδιας πόλης. Οι Επίγονοι ανήκαν στον θηβαϊκό επικό κύκλο (μαζί με τη Οιδιπόδεια και τη Θηβαΐδα) και ως πιθανός ποιητής τους αναφερόταν (με επιφύλαξη) άλλοτε ο Όμηρος και άλλοτε ο Αντίμαχος ο Τήιος.

 Σε γενικές γραμμές το (υποτιθέμενο) περιεχόμενο των Επιγόνων ήταν το εξής: Οι Επίγονοι έχοντας επικεφαλής αυτήν την φορά τον Αιγιαλέα, τον γιο του Άδραστου, νίκησαν αρχικά τον γιο του Ετεοκλή και βασιλιά της Θήβας Λαοδάμαντα στη μάχη του Γλίσαντα. Οι Θηβαίοι αναγκάσθηκαν τότε να υποχώρησαν και να οχυρωθούν πίσω από τα τείχη της πόλης τους, αλλά ύστερα από μια σύντομη πολιορκία παραδόθηκαν. Οι νικητές τοποθέτησαν στο θρόνο της Θήβας τον γιο του Πολυνείκη, τον Θέρσανδρο, και αφιέρωσαν στο μαντείο των Δελφών τον αιχμάλωτο μάντη Τειρεσία και την κόρη του Μαντώ. Ο Τειρεσίας όμως καθοδόν προς τους Δελφούς πέθανε και η Μαντώ μετά από λίγο κατέφυγε στην Κολοφώνα. Όλοι οι Επίγονοι, εκτός από τον Αιγιαλέα που σκοτώθηκε, επέστρεψαν σώοι και θριαμβευτές στις πατρίδες τους. Στους Επιγόνους γινόταν εκτενής αναφορά και στην ιστορία του Αλκμαίωνος, του γιου του Αμφιάραου και της Εριφύλης. Αρχικά ο Αλκμαίων δεν ήθελε να συμμετάσχει στην εκστρατεία των Επιγόνων. Eξαναγκάσθηκε όμως από την μητέρα του, την οποία δωροδοκήσε ο Θέρσανδρος προσφέροντάς της τον πέπλο [το φόρεμα] της Αρμονίας. Έτσι, η Εριφύλη, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια, διέπραξε το ίδιο κρίμα προδίδοντας, εξαγορασμένη, έναν δικό της άνθρωπο. Η πρώτη φορά ήταν τότε που, όπως διηγιόταν ο ποιητής της Θηβαΐδος, δωροδοκημένη από τον Πολυνείκη με το περιδέραιο της Αρμονίας φανέρωσε τον κρυψώνα του συζύγου της, του Αμφιάραου, ο οποίος αρνιόταν να συμμετάσχει στην εκστρατεία των Επτά, επειδή (ως μάντης που ήταν) γνώριζε το άδοξο και καταστροφικό για τους Αργείους και για τον ίδιο τέλος της. Εξαιτίας της προδοσίας της Εριφύλης, ο Αμφιάραος αναγκάστηκε τελικά να πάρει μέρος στην εκστρατεία, όπου και σκοτώθηκε. Πριν φύγει όμως πρόλαβε να ορκίσει τον γιο του, τον Αλκμαίωνα, ότι, αν ποτέ δεν γυρνούσε ζωντανός ο πατέρας του από τον πόλεμο, θα τιμωρούσε για την προδοσία της την Εριφύλη (την "στυγερή", όπως την αποκαλεί ο Όμηρος) σκοτώνοντάς την. Και πράγματι, ο Αλκμαίων επιστρέφοντας από την εκστρατεία των Επιγόνων θα τηρήσει τον παλιό του όρκο και θα φονεύσει την μητέρα του -επηρεασμένος βέβαια και από την στάση της απέναντί του. Αυτή όμως ήταν μια ιστορία που την διηγιόταν αναλυτικότερα το επόμενο χαμένο έπος του θηβαϊκού κύκλου, η Αλκμαιωνίδα. Από τους Επιγόνους διασώθηκε μόνον ο εναρκτήριος στίχος του ποιήματος που περιλαμβάνει την επίκληση στις Μούσες: Νῦν αὖθ᾽ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν ἀρχώμεθα, Μοῦσαι (Και τώρα πάλι, Μούσες, ας τραγουδήσουμε τους άνδρες τους ακμαιότερους.)
Ποταμός Κουάνζα

Ο ποταμός Κουάνζα (πορτογαλικά: Cuanza‎, ή Coanza ή Quanza), είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς στην Ανγκόλα. Εκβάλει στον Ατλαντικό Ωκεανό λίγο νότια της πρωτεύουσας της χώρας Λουάντα.

 Ο ποταμός είναι πλωτός για περίπου 240 χλμ. από τις εκβολές του, που βρίσκονται 60 χλμ. νότια της Λουάντα. Στους παραποτάμους του περιλαμβάνονται οι Κουτάτο και Λουκάλα. Η κατώτερη πορεία του ποταμού αποτέλεσε την αρχική πορεία της εισβολής της Πορτογαλίας στη βόρεια Ανγκόλα. Το φράγμα Καπάντα στην επαρχία Μαλάνζε ολοκληρώθηκε το 2004, παρέχοντας υδροηλεκτρική ενέργεια στην περιοχή και συμβάλλοντας στην άρδευση της περιοχής. Ο σταθμός υδροηλεκτρικής ενέργειας Καμπάμπε βρίσκεται επίσης στον ποταμό, με το φράγμα Λαούκα υπό κατασκευή. Το Barra do Kwanza, οι εκβολές του ποταμού, αναπτύσσεται σταδιακά για τουριστική χρήση, συμπεριλαμβανομένου ενός γηπέδου γκολφ.Η Εκκλησία Νόσα Σενιόρα ντα Βικτόρια βρίσκεται κοντά στις όχθες του ποταμού Κουάνζα στο Μασανγκάνου στην επαρχία Κουάνζα-Νόρτε της Ανγκόλας. Πλούσια βιοποικιλότητα έχει εντοπιστεί στον ποταμό της Ανγκόλας, σύμφωνα με έρευνα που αναφέρεται στον ιστότοπο του Δικτύου Επιστήμης και Ανάπτυξης. Η πρώτη καταμέτρηση της βιοποικιλότητας στον ποταμό Κουάνζα έχει εντοπίσει μέχρι στιγμής 50 είδη ψαριών. Το νόμισμα της Αγκόλας, το κουάνζα, πήρε το όνομά του από τον ποταμό. Ο ποταμός έχει δώσει επίσης το όνομά του στις επαρχίες Κουάνζα Νόρτε («Βόρεια Κουάνζα») και Κουάνζα Σουλ («Νότια Κουάνζα»). Baynes, Thomas Spencer, επιμ.. (1878), «Coanza», Encyclopædia Britannica, 9th ed., Vol. VI, New York: Charles Scribner's Sons, σελ. 81 . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kwanza River στο Wikimedia Commons
Κέννεθ Χάγκιν

Ο Κέννεθ Έργουιν Χάγκιν (αγγλ.: Kenneth Erwin Hagin, 20 Αυγούστου 1917 - 19 Σεπτεμβρίου 2003, Τέξας) ήταν Αμερικανός Πεντηκοστιανός ιεροκήρυκας με μεγάλη επίδραση. Συχνά αναφέρεται ως ο "πατέρας" (ή χαϊδευτικά "παππούς") του κινήματος "Λόγος Πίστης". Πολλοί από τους οπαδούς του αναφέρονται συχνά στο πρόσωπό του ως "Μπαμπάς Χάγκιν" ή "Αδερφός Χάγκιν". Ο Χάγκιν ποτέ δεν έλαβε οποιαδήποτε επίσημη θεολογική κατάρτιση, αν και τη δεκαετία του '70 έλαβε τιμητικά τον τίτλο του διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Όραλ Ρόμπερτς.

 Ο Κέννεθ Χάγκιν γεννήθηκε στο McKinney του Τέξας με γονείς τη Λίλλυ Βαϊόλα Ντρέικ Χάγκιν και το Τζες Χάγκιν. Ήταν παντρεμένος με την Όρεθα Ρούκερ με την οποία είχε δύο παιδιά, την Πατρίσια Χάρρισον και τον Κέννεθ Γουέιν Χάγκιν, ο οποίος είναι ποιμένας της Βιβλικής Εκκλησίας Ρήμα και Πρόεδρος των Διακονιών του Κέννεθ Χάγκιν. Το εδάφιο στο οποίο αναφέρονταν πιο συχνά ήταν το κατά Μάρκο 11:22-24: «Και ο Ιησούς, απαντώντας, λέει σ' αυτούς: Έχετε πίστη Θεού. Επειδή, σας διαβεβαιώνω, ότι όποιος πει σ' αυτό το βουνό: Σήκω και πέσε μέσα στη θάλασσα, και δεν διστάσει στην καρδιά του, αλλά πιστέψει ότι εκείνα που λέει γίνονται, θα γίνει σ' αυτόν ό,τι και αν πει. Γι' αυτό, σας λέω: Όλα όσα ζητάτε, καθώς προσεύχεστε, πιστεύετε ότι τα παίρνετε, και θα γίνει σε σας». Σύμφωνα με την ομολογία του, στα παιδικά του χρόνια έπασχε από σοβαρό πρόβλημα υγείας που δε θα του επέτρεπε να ζήσει για πολύ μέχρι που στα 15 του χρόνια κατέληξε κλινήρης. Όπως ισχυρίζεται, τον Απρίλιο του 1933 πέθανε τρεις φορές μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών, βιώνοντας σε κάθε φορά τη φρίκη της κόλασης ώσπου τελικά επανήλθε και παρέμεινε στη ζωή. Σύμφωνα με τον ίδιο, σηκώθηκε από το νεκροκρέβατό του στις 8 Αυγούστου του 1934 έχοντας την «αποκάλυψη της πίστης στο Λόγο του Θεού».Δύο χρόνια μετά κήρυξε για πρώτη φορά στο Roland του Τέξας ως ποιμένας μιας μικρής τοπικής εκκλησίας. Για τα επόμενα δώδεκα χρόνια υπηρέτησε ως ποιμένας σε πέντε διαφορετικές εκκλησίες των Συνάξεων του Θεού στην πολιτεία του Τέξας, στις πόλεις Tom Bean, Farmersville, Talco, Greggton και Van. Επίσημη σελίδα των Διακονιών του Κέννεθ Χάγκιν Βιβλική Εκκλησία Ρήμα
Ghosts of Download

Ghosts of Download είναι το δέκατο studio album του αμερικάνικου συγκροτήματος Blondie. Κυκλοφόρησε το Μάιο του 2014 ως τμήμα του διπλού άλμπουμ Blondie 4(0) Ever, μαζί με το Deluxe Redux: Greatest Hits, που περιλαμβάνει νέες ηχογραφήσεις παλαιότερων επιτυχιών του συγκροτήματος. Το τραγούδι, "A Rose by Any Name", κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου το 2013, περίπου την εποχή της εκστρατείας προώθησης του άλμπουμ. Το εξώφυλλο των άλμπουμ είναι από τον JH Williams III, ο οποίος έχει εργαστεί στο DC Comics. Ο τίτλος του λευκώματος αναφέρεται σε πνεύματα στο φόντο της ηλεκτρικής ενέργειας και των δεδομένων.

 Οι Blondie ανακοίνωσαν για πρώτη φορά ότι κατέγραφαν νέο υλικό στο Μάρτιο του 2013 μέσω του Facebook και του Twitter και ότι θα έβαζαν τις τελευταίες πινελιές στη μουσική, γεγονός που υποδηλώνει ότι είχαν ηχογραφήσει για αρκετούς μήνες. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Mercy Studios στη Νέα Υόρκη. Chris Stein ανακοίνωσε μέσω Twitter ότι οι καλλιτέχνες προγραμματιστεί για να χαρακτηρίσει στο άλμπουμ που περιλαμβάνει ένα κορίτσι της ομάδας Stush, hip hop ομάδα Los Rakas και της electronica καλλιτέχνηδα Systema Solar. Στις 19 Ιουνίου η ομάδα ανακοίνωσε μέσω Facebook ότι ήταν ακόμα στην ηχογράφηση, αλλά σχεδόν τελειώσαν. Ανακοίνωσαν τον Αύγουστο ότι η συνεργασία EDM με τον Έκτορα Fonseca ήταν μέρος του άλμπουμ. Η εκστρατεία προώθησης του άλμπουμ ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2013. Πριν από αυτό, ένα απόσπασμα του νέου τραγουδιού "Make a Way" εμφανίστηκε στο WNYC 93,9 FM Soundcheck, όπου Debbie Harry και ο Chris Stein ήταν ως guess star. Οι Blondie πραγματοποιήσαν μια Ευρωπαική περιοδεία "Blast Off Tour" από τις 11 Ιουνίου έως στις 10 Ιουλίου 2013, όπου έξι τραγούδια από το άλμπουμ έκαναν το ντεμπούτο τους. Αυτά ήταν "Rave", "A Rose by Any Name", "Take Me in the Night", "Winter", "Drag You Around" and "Sugar on the Side". Το άλμπουμ επιβεβαιώθηκε στις 19 Ιουνίου 2013 , με το προβάδισμα και μόνο στις 21 Ιουνίου, και το tracklisting άλμπουμ, μετά την επιβεβαίωση στις 28 Ιουνίου. Προς το παρόν, οι Blondie ανακοίνωσαν στις ΗΠΑ μια περιοδεία με όνομα "No Principals" για το φθινόπωρο 2013. Πέντε τραγούδια από το άλμπουμ κυκλοφόρησαν ηλεκτρονικά και αποκλειστικά με το κάθε εισιτήριο που αγοράστηκε για την περιοδεία. Οι Debbie Harry και ο Chris Stein εμφανίστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 13 Ιουνίου 2013 για να γίνει γνωστό το νέο άλμπουμ και το Blast Off Tour, με Stein ανακοινώνοντας ένιωθε ότι τα νέα κομμάτια ήταν τα καλύτερα ακόμα.
11

Το έτος 11 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Πέμπτη στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Λέπιδου και Ταύρου (ή, λιγότερο συχνά, το 764 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 11 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 11 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Η Germania Inferior και ο Ρήνος εξασφαλίζονται από τον Γερμανικό. Ο αυτοκράτορας Αύγουστος εγκαταλείπει το σχέδιό του να δημιουργήσει αμυντικά σύνορα στον Έλβα, προκειμένου να ενισχύσει τη ρωμαϊκή άμυνα κατά μήκος του Ρήνου και του Δούναβη. Εκδίδεται διάταγμα που επιβάλλει την απαγόρευση σε όλη την αυτοκρατορία των μαντικών πρακτικών, ιδιαίτερα της αστρολογίας. Το διάταγμα απαιτεί τη διεξαγωγή οποιασδήποτε διαβούλευσης μεταξύ ενός πελάτη και ενός επαγγελματία με παρόντα τουλάχιστον έναν τρίτο μάρτυρα και απαγορεύει την έρευνα για τον θάνατο οποιουδήποτε. Περσία Ο Αρτάβανος Γ΄ της Δυναστεία των Αρσακιδών γίνεται ηγεμόνας της Παρθίας. Ινδία Ο Σατακάρνι αρχίζει τη βασιλεία του ως αυτοκράτορας της Αυτοκρατορίας Άντρα (μ.Χ. 11–29). (θ. το 10 ή το 11: Μάρκος Αντίστιος Λαμπέο, Ρωμαίος νομομαθής.
Κώστας Τσάκωνας

Ο Κώστας Τσάκωνας (Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1943 - 4 Νοεμβρίου 2015) ήταν ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, περισσότερο γνωστός από τις κωμικές ταινίες Μάθε παιδί μου γράμματα, Κλασική περίπτωση βλάβης και Η μεγάλη απόφραξη.

 Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1943 στην Αθήνα. Ο Κώστας Τσάκωνας τελείωσε τη Διπλάρειο Σχολή με την ειδικότητα του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου του Λεωνίδα Τριβιζά και στη δραματική σχολή «Βεάκη». Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε με εντελώς τυχαίο τρόπο σε μια ταινία μικρού μήκους του Κώστα Ζυρίνη. Στην συνέχεια έπαιξε σε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στον κινηματογράφο, το θέατρο αλλά και στην τηλεόραση. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα. Ο ηθοποιός τραυματίστηκε σοβαρά το 2004 όταν ένα δέντρο έπεσε στο κεφάλι του και σε συνδυασμό με διάφορα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, δεν ήταν πλέον σε θέση να εργασθεί στο θέατρο. Τα προβλήματα υγείας και η δυσχερής οικονομική του κατάσταση τον οδήγησαν να σκεφτεί να κάνει απεργία πείνας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας το Πάσχα του 2011. Ο Κώστας Τσάκωνας άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της Τετάρτης 4 Νοεμβρίου του 2015, πέντε χρόνια μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, που του προκάλεσε μεγάλη αστάθεια, ενώ πάλευε με τον καρκίνο. Θεόδωρος Έξαρχος, Έλληνες ηθοποιοί (Έτος γέννησης από το 1941 μέχρι το 1950), πρόλογος: Κώστας Γεωργουσόπουλος-Βασίλης Παπαβασιλείου, Τόμοι Α'-Β', Εκδόσεις Γκόνη, Αθήνα 2009. ISBN 978-960-86367-9-8 Ο Κώστας Τσάκωνας Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. στο cine.gr Φιλμογραφία Αρχειοθετήθηκε 2015-05-08 στο Wayback Machine. του Κώστα Τσάκωνα
Ένωση Αντιπροσώπων και Διαμεσολαβητών σε Συνδρομές

Η Ένωση Αντιπροσώπων και Διαμεσολαβητών σε Συνδρομές (αγγλ. Association of Subscription Agents & Intermediaries - ASA) ιδρύθηκε το 1934 στο Ηνωμένο Βασίλειο και εκπροσωπεί ένα ευρύ φάσμα μελών από όλο τον κόσμο, αποτελούμενο από αντιπροσώπους πωλήσεων και συνδρομών και από όσους μεσολαβούν κατά την παροχή υπηρεσιών και προϊόντων πληροφόρησης.

 Μέσα από το πλαίσιο των δραστηριοτήτων της η ASA επιδιώκει να ενισχύσει τη γνώση και την ευαισθητοποίηση για θέματα πληροφόρησης και να ενθαρρύνει τον υγιή ανταγωνισμό που μεταξύ των μελών της. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της, η ASA εργάζεται εξ ονόματος των μελών της σε τρεις βασικούς τομείς: Να προωθήσει την αξία του ρόλου των διαμεσολαβητών στην αλυσίδα της πληροφόρησης. Να βελτιώσει τους όρους των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ πελατών και προμηθευτών. Να εκπροσωπήσει τα κοινά συμφέροντα των μελών της στους εκδότες, τις βιβλιοθήκες και τις κοινοπραξίες, τους αντιπροσωπευτικούς και κυβερνητικούς οργανισμούς και τις ενώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Αρχικά η δυνατότητα συμμετοχής στην ASA περιορίστηκε σε οργανισμούς με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο και με την πάροδο των χρόνων η ένωση διεύρυνε το φάσμα των μελών της ώστε να περιλαμβάνει και τους ενδιάμεσους οργανισμούς του τομέα της ακαδημαϊκής πληροφόρησης. Πλέον στην ASA μπορούν να συμμετάσχουν όλοι όσοι παρέχουν προϊόντα και υπηρεσίες πληροφόρησης. Τα μέλη της ASA διακρίνονται σε Πλήρη (Full Membership) και Συνεργαζόμενα Μέλη (Associate Membership) και περιλαμβάνουν εταιρείες με ετήσιο κύκλο εργασιών ύψους ίσου ή μεγαλύτερου του £ 1.000.000 και μικρότερο του £ 1.000.000 αντίστοιχα, καθώς και άλλους οργανισμούς που ενδιαφέρονται για το έργο της ASA. Η ASA δραστηριοποιείται σε ποικίλους τομείς και η λειτουργία της ελέγχεται από μια 16μελή Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee), στην οποία δικαιούνται να συμμετάσχουν εθελοντικά όλα τα Πλήρη Μέλη. Σημαντικό ρόλο στην Επιτροπή κατέχει ο Γενικός Γραμματέας (Secretary General), ο οποίος ασχολείται με τη διαχείριση των υποθέσεων της ένωσης. Επιπρόσθετα, η ASA συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη και τη διάθεση βιομηχανικών προτύπων και προβαίνει στις απαραίτητες συνεργασίες προκειμένου να επιτύχει τους στόχους της. Συγκεκριμένα, συνεργάζεται στενά με μεμονωμένα άτομα και οργανισμούς, για να ενισχύσει τον τομέα της πληροφόρησης. Ακόμη, μέσα από τις δράσεις της φέρνει σε επαφή όσους σχετίζονται με τη διάδοση της πληροφόρησης και σε συνεργασία με άλλες βιομηχανικές ομάδες ασκεί πιέσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για σημαντικά ζητήματα του χώρου. Επιπλέον, κάθε χρόνο διοργανώνει ένα συνέδριο (ASA Annual Conference) κατά τη διεξαγωγή του οποίου, οι συμμετέχοντες ενημερώνονται για αναδυόμενα ζητήματα σχετικά με το χώρο των εκδόσεων και της τεχνολογίας. Association of Subscription Agents & Intermediaries Association of Subscription Agents and Intermediaries, UK Association of Subscription Agents and Intermediaries (ASA) Annual Conference 2012 Επίσημη ιστοσελίδα της ASA(Αγγλικά)
Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια

Η Αλεξάνδρα Σεργκιέγεβνα Αλμπεντίνσκαγια (ρωσικά: Алекса́ндра Серге́евна Альбединская‎, 30 Νοεμβρίου 1834 - 12 Σεπτεμβρίου 1913) ήταν Ρωσίδα ευγενής και αυλική. Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια ήταν η βασιλική ερωμένη του Τσάρου Αλέξανδρου Β' της Ρωσίας από τις αρχές του 1850 έως το 1862.

 Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια γεννήθηκε από τον πρίγκιπα αρχιχθαλαμηπόλο Σεργκέι Αλεξέεβιτς Ντολγκορούκοφ και τη Μαρία Αλεξάντροβνα, κόμισσα της Απραξίνα. Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια ήταν απόγονος ενός μέλους του Ανώτατου Συμβουλίου Προστασίας του Πρίγκιπα Πέτρου Β', Αλεξέι Γκριγκορίεβιτς Ντολγκορούκοφ. Η Αλεξάνδρα Σεργκέεβνα ήταν μακρινή συγγενής της πριγκίπισσας Εκατερίνα Μιχαηλόβνα Ντολγκορούκοβα (1847-1922) (ήταν η τέταρτη εξαδέλφη του Μιχαήλ Μιχαϊλόβιτς, πατέρας της μελλοντικής πριγκίπισσας Γιούριεβσκαγια). Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια είχε τέσσερις αδελφούς (Νικόλαος, Αλέξανδρος, Αλέξιος, Δημήτριος) και τέσσερις αδελφές (Άννα, Μαργαρίτα, Βαρβάρα, Μαρία). Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια βαφτίστηκε στις 20 Νοεμβρίου 1834 στον καθεδρικό ναό της αυλής στο Χειμερινό Παλάτι με την παρουσία της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φεοντόροβνα και του Μεγάλου Δούκα Αλέξανδρου Νικολάεβιτς (ο μελλοντικός Αλέξανδρος Β'). Το 1853, η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια διορίστηκε δεσποινίδα των τιμών στην αυλή της αυτοκράτειρας Μαρία Αλεξάντροβνα. Διορίστηκε για να «σωθεί από την καταπίεση στο σπίτι». Σύμφωνα με την Άννα Τυουτσέβα, είχε αρχικά φιλικές σχέσεις με την Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια, αλλά στη συνέχεια «ενστικτωδώς ένιωσα κάποιο είδος απομόνωσης στο σύνολό της, που με έκανε να συγκρατηθώ επίσης».
Κυβερνείο Μπεχέιρα

To Κυβερνείο Μπεχέιρα (μτφ : Κυβερνείο της λίμνης) (αραβικά :محافظة البحيرة‎ Moḥafzet el Beḥēra ) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Έχει πληθυσμό 4.737.129 κατοίκους κι έκταση 10.130 τ.χλμ.. Βρίσκεται στο Δέλτα του Νείλου με πρωτεύουσα την Νταμανχούρ.

 Στην απογραφή του 1913 είχε 798.473 κατοίκους κι έκταση 4.468 τ.χλμ.. Στην απογραφή του 1937 είχε 1.060.882 κατοίκους κι έκταση 4.452 τ.χλμ., στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και πληθυσμό 1.244.495 κατοίκους.
Λίντα Μπάροβα

Η Λίντα Μπάροβα (τσεχικά: Lída Baarová), (7 Σεπτεμβρίου 1914 - 27 Οκτωβρίου 2000) υπήρξε Τσέχα ηθοποιός και ερωμένη του Γιόζεφ Γκαίμπελς. Γεννήθηκε στην Πράγα και σπούδασε ηθοποιός. Άρχισε να παίζει στον κινηματογράφο και "ανακαλύφθηκε" από τη γερμανική κυβέρνηση. Η καριέρα της σταμάτησε μετά από την σχέση της με τον Γκαίμπελς, αφού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία και σταμάτησε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο.

 1931: Die Karriere des Paul Camrda (Kariéra Pavla Camrdy) 1934: Ein Mann, der sich zerreißen muß (Pán na roztrhání) 1934: Die Versuchung der Frau Antonie (Pokušení paní Antonie) 1934: Grandhotel Nevada 1935: Barcarole 1935: Leutnant Bobby, der Teufelskerl / Ein Teufelskerl 1935: Einer zuviel an Bord 1936: Die Stunde der Versuchung 1936: Verräter 1936: Die Komödiantenprinzessin (Komediantská Princezna) 1936: Die kleine Schneiderin (Svadlenka) 1937: Menschen auf der Eisscholle (Lidé na kře) 1937: Jungfernschaft (Panenství) 1937: Patrioten 1937: Die Fledermaus 1938: Der Spieler / Roman eines Schwindlers 1938: Preußische Liebesgeschichte / Liebeslegende 1939: Das Mädchen in Blau (Dívka v modrém) 1939: Der feurige Sommer (Ohnivé léto) 1940: Wenn die Nächte still sind (Za tichých nocí) 1953: Die Müßiggänger (I Vitelloni)
Άγιος Αθανάσιος Μαγνησίας

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Πινακατών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μηλεών, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ημιορεινό χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Μαγνησίας, στην περιοχή του Πηλίου που βλέπει στον Παγασητικό κόλπο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 20 χλμ. περίπου ΝΑ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πινακατών Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πινακατών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μηλεών Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μηλεών και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου(Πηγή: ) Ο Άγιος Αθανάσιος βρίσκεται πάνω στη διαδρομή που εκτελεί το τρενάκι του Πηλίου, λίγο πριν τις Μηλιές. Η Καμάρα Ογλά με το τοξωτό γεφύρι είναι μια εντυπωσιακή θέση της διαδρομής. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Πήλιο 1:60.000) eetaa.gr https://magnisia.mobi/el/article/poleis-kai-xoria-tis-magnisias/agios-athanasios/3774
Χουάν Ντιέγο Φλόρες

Ο Χουάν Ντιέγο Φλόρες (ισπανικά:Juan Diego Flórez, γενν. Λίμα, 13 Ιανουαρίου 1973) είναι διεθνούς φήμης Περουβιανός ελαφρύς τενόρος (τενόρος "leggero" ή τενόρος "di grazia"). Είναι γνωστός κυρίως για τις ερμηνείες του σε όπερες μπελ κάντο. Στις 4 Ιουνίου 2007 έλαβε την υψηλότερη τιμητική διάκριση της χώρας του, το Μεγαλόσταυρο της Τάξης του Ήλιου του Περού (Gran Cruz de la Orden del Sol del Perú).

 Επίσημη ιστοσελίδα(Αγγλικά) Γιώργος Β. Μονεμβασίτης (16 Σεπτεμβρίου 2007). «Ο βασιλιάς και οι διάδοχοι». Ελευθεροτυπία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008. Νίκος Α. Δοντάς (8 Ιουνίου 2003). «Χουάν Ντ. Φλόρες σπάνιο οδικό (sic) πτηνό». Πολιτισμός. Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008. Νίκος Α. Δοντάς (10 Αυγούστου 2008). «Απολαυστικό θέαμα με γέλιο, κέφι και κορυφαίες ερμηνείες». Πολιτισμός. Καθημερινή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008. Αναστασία Ζενάκου (11 Μαρτίου 2007). «Η συμβολική αξία ενός bis». ars... brevis. ΤΟ ΒΗΜΑ online. σελίδες C02. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008. Ίσμα Μ. Τουλάτου (3 Δεκεμβρίου 2006). «Οι «δελφίνοι» των υψηλών «ντο»». ΤΟ άλλο ΒΗΜΑ. ΤΟ ΒΗΜΑ online. σελίδες C04. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008.
Οικογένεια Κωστόπουλου

Η οικογένεια Κωστόπουλου είναι σημαντική οικογένεια, μέλη της οποίας διακρίθηκαν ως πολιτικοί και τραπεζίτες. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Σπερχόγεια Μεσσηνίας. Το 1916 ο Ιωάννης Κωστόπουλος ίδρυσε την Τράπεζα Καλαμών που στη συνέχεια εξελίχθηκε στην Τράπεζα Πίστεως και στην σημερινή Alpha Bank. Κατά καιρούς μέλη της οικογένειας διετέλεσαν διοικητές της Εθνικής Τράπεζας και υπουργοί.

 Φώτιος Κωστόπουλος, έμποροςΙωάννης Κωστόπουλος, ιδρυτής της τράπεζας Καλαμών και γιος του ΦώτιουΔημήτριος Κωστόπουλος (1889 - 1936), τραπεζίτης και γιος του Ιωάννη Πάνος Κωστόπουλος (1891 - 1965), τραπεζίτης και γιος του Ιωάννη Σταύρος Κωστόπουλος, (1899-1968) διοικητής Εθνικής Τράπεζας, υπουργός και γιος του Ιωάννη Σπύρος Κωστόπουλος (1896 - 1984), τραπεζίτης και γιος του ΙωάννηΓιάννης Κωστόπουλος (1938-2021) τραπεζίτης και γιος του ΣπύρουΔάφνη Κωστόπουλου, ζωγράφος και κόρη του Γιάννη Φίλιππος Κωστόπουλος, γιος του Γιάννη