IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Something Wicked This Way Comes

Something Wicked This Way Comes είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media". Επανεκδόθηκε το 2008 από την ίδια εταιρεία, με τρία επιπλέον κομμάτια.Τα τρία τελευταία τραγούδια του άλμπουμ αποτελούν την τριλογία "Something Wicked", η οποία επεκτάθηκε από το συγκρότημα σε ολόκληρους δίσκους, μία δεκαετία αργότερα.Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες προς θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Storm" με 8,7 / 10.Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών οποιασδήποτε χώρας, ανεβαίνοντας στο # 19 των γερμανικών τσαρτ.

 1. Burning Times (Barlow, Schaffer) - 3:44 2. Melancholy (Holy Martyr) (Schaffer) - 4:47 3. Disciples of the Lie (Schaffer) - 4:03 4. Watching Over Me (Schaffer) - 4:28 5. Stand Alone (Barlow, Schaffer) - 2:44 6. Consequences (Schaffer) - 5:36 7. My Own Savior (Barlow, Morris, Schaffer) - 3:39 8. Reaping Stone (Barlow, James MacDonough, Schaffer) - 4:02 9. 1776 (Schaffer) - 3:36 10. Blessed Are You (Schaffer) - 5:05 11. Prophecy (Barlow, Schaffer) - 6:18 12. Birth of the Wicked (Schaffer) - 4:16 13. The Coming Curse (Schaffer) - 9:33 Something Wicked This Way Comes (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 7 Ιουλίου 1998 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Something Wicked This Way Comes" είχε την εξής μορφή: Ματ Μπάρλοου - φωνητικά Τζον Σέιφερ - κιθάρα, φωνητικά Τζέιμς Μακ Ντόνο - μπάσο Γκεστ συμμετοχέςΧάουαρντ Χελμ - πιάνο Ρότζερ Χιουζ - μαντολίνο Τρέισι ΛαΜαρμπέρα - φωνητικά Σούζαν ΜακΚουίν - φλάουτο Τζιμ Μόρις - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα Μαρκ Πρέιτορ - τύμπανα Λάρι Ταρνόφσκι - κιθάρα Something Wicked This Way Comes - Iced Earth | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Something Wicked This Way Comes | The Official Iced Earth Website Αρχειοθετήθηκε 2011-12-16 στο Wayback Machine. Iced Earth - Something Wicked This Way Comes - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σκιπίων ο Αφρικανός

Ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων ο Αφρικανός (Publius Cornelius Scipio Africanus, 235 π.Χ. - 183 π.Χ.), γνωστός και ως Σκιπίων ο Αφρικανός, ήταν στρατηγός κατά το Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο και πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.

 Ο Σκιπίων γεννήθηκε στα 235 π.Χ. και, ενώ ακόμη ήταν πολύ νέος, έλαβε μέρος στη μάχη που έγινε στον Τίκινο ποταμό και σύμφωνα με μία παράδοση έσωσε μάλιστα και τη ζωή του πατέρα του. Όταν οι Ρωμαίοι νικήθηκαν στις Κάννες, ο Σκιπίων, επικεφαλής ενός σώματος νεαρών πολεμιστών, αγωνίστηκε για τη διάσωση της πατρίδας του. Όταν έγινε ανθύπατος της Ισπανίας, κυρίευσε την Καρχηδόνα και αργότερα νίκησε τον Ασδρούβα, τον αδελφό του Καρχηδονίου στρατηγού Αννίβα. Στα 207 π.Χ. έγινε ύπατος και, για να αναγκάσει τον Αννίβα να εκκενώσει την Ιταλία, μετέφερε τον πόλεμο στην Μικρά Αφρική, εκστρατεύοντας εναντίον των Καρχηδονίων. Στη μάχη των "Μεγάλων Πεδίων" κατόρθωσε να τους νικήσει. Ως εκ τούτου, πέτυχε να επισπεύσει την ανάκληση του Αννίβα στην Καρχηδόνα. Εγκαταλείποντας τις μέχρι πρότινος κατακτήσεις του, ο Αννίβας αποχώρησε εσπευσμένα από την ιταλική χερσόνησο, και το επίκεντρο του πολέμου μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αφρική. Η καθοριστική νίκη του Σκιπίωνα στη Ζάμα (202 π.Χ.) οδήγησε στη λήξη του Δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου. Μετά από την ειρήνη που υποχρεώθηκε να συνάψει ο Αννίβας, ο Σκιπίων γύρισε στη Ρώμη θριαμβευτής και για το θρίαμβο που πέτυχε, επονομάστηκε Αφρικανός. Ανέλαβε μεγάλα αξιώματα κι εγένετο ακόμα και πρόεδρος της συγκλήτου. Στην εκστρατεία όμως που ανέθεσε στον αδελφό του, εναντίον του Αντιόχου Γ', και στην οποία πήρε μέρος και ο ίδιος, απέτυχε και κατηγορήθηκε από τους Ρωμαίους, επειδή συνθηκολόγησε με τον Αντίοχο. Μετά από αυτό το γεγονός, ο Σκιπίων αυτοεξορίστηκε στο Λίτερνο. Λέγεται ότι πριν το τέλος του ζήτησε να ταφεί μακριά από την πόλη της Ρώμης, την οποία θεωρούσε αχάριστη. Γενεαλογία των Κορνηλίων Σκιπιώνων
Σταύρος Παπαδούρης

Ο Σταύρος Παπαδούρης Λεμεσός , Κύπρος , 8 Ιανουαρίου 1974 είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών.

 Ο Σταύρος Παπαδούρης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1974. Σπούδασε Διεύθυνση Ξενοδοχείου με παράλληλες σπουδές στη Διοίκηση Τουριστικών Επαγγελμάτων. Δραστηριοποιείται στον τομέα των ακινήτων και παρέχει συμβουλές προώθησης και διαχείρισης ακινήτων καθώς και υπηρεσίες ψηφιοποίησης εξωτερικών και εσωτερικών χώρων. Συμμετείχε στις αρμόδιες Κοινοβουλευτικές Επιτροπές για θέματα δανειοληπτών και πρώτης κατοικίας και την περίοδο 2019-2021 ήταν μέλος της Παράλληλης Βουλής για την Κοινωνία των Πολιτών.Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. «Το who is who των νέων προσώπων της Βουλής». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021. «Αυτοί είναι οι Βουλευτές των Οικολόγων (βιογραφικά)». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ΤΔΒΚ

Η Σούπερ Λιγκ ΤΔΒΚ (τουρκικά: KTFF Süper Lig), γνωστή και ως K~Pet Süper Lig για εμπορικούς λόγους, αποτελεί την ανώτατη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων στην παράνομη ΤΔΒΚ. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 14 ομάδες.

 Το πρωτάθλημα διεξήχθη για πρώτη φορά την περίοδο 1955-56 με τη συμμετοχή Τουρκοκυπριακών ομάδων σε Παγκύπριο επίπεδο. Την περίοδο 1963-64 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω των δικοινοτικών διαταραχών και δεν διεξήχθη ξανά μέχρι και την περίοδο 1968-69. Δεν διεξήχθη επίσης την περίοδο 1974-75, λόγω της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο. Δεν διεξήχθη επίσης ούτε την περίοδο 2020-21 εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού. Από το 1975 αποτελεί την ανώτατη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων στη Βόρεια Κύπρο. Λόγω του ότι η ΤΔΒΚ είναι παράνομο και μη αναγνωρισμένο κράτος και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία δεν είναι αναγνωρισμένη απο την FIFA και την UEFA, οι πρωταθλήτριες ομάδες δεν δικαιούνται να λάβουν μέρος σε διεθνείς διοργανώσεις. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η Τσετίνκαγια με 14 κατακτήσεις. Στο τέλος κάθε αγωνιστικής περιόδου, οι δύο ομάδες που τερματίζουν στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, υποβιβάζονται στην 1. Λιγκ ΤΔΒΚ και οι υπόλοιπες τέσσερεις με τη χειρότερη βαθμολογία, μετέχουν σε αγώνες διαβάθμισης για να καθοριστεί η τρίτη ομάδα που θα υποβιβαστεί. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος ανά ομάδα Επίσημος ιστότοπος
Φλέβολαντ

Το Φλέβολαντ ή Φλεβολάνδη είναι η 12η και νεότερη επαρχία της Ολλανδίας και αποτελείται από το Νόορντοοστπολντερ, το Όοστελαϊκ και το Νότιο Φλέβολαντ. Και τα τρία αυτά πόλντερ δημιουργήθηκαν όταν οι Ολλανδοί "διεκδίκησαν" ξηρά από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Η απόφαση για την ανακήρυξη του Φλέβολαντ ως ξεχωριστής επαρχίας ήρθε στις 27 Ιουνίου 1985 και κυρώθηκε την 1 Ιανουαρίου 1986, οπότε και η περιοχή κατέστη η 12η και νεαρότερη επαρχία της χώρας.

 Στις 14 Ιουνίου 1918 αποφασίστηκε η μετατροπή του Ζάουντερζεε σε πόλντερ. Αυτό θα επιτυγχανόταν μέσω μιας στροφής της κοινής γνώμης μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 1916. Το όλο εγχείρημα διήρκεσε περίπου 3/4 του αιώνα: Το φράγμα προς το Βίρινγκεν στη Βόρεια Ολλανδία, που ήταν ακόμα νησί. Το Άφσλαουτνταϊκ, το "φράγμα κλεισίματος", το τελευταίο τμήμα του οποίου έκλεισε το 1932. Έκτοτε, το Ζάουντερζεε, η "Νότια Θάλασσα", που ήταν ανοικτή προς τη Βόρεια Θάλασσα, απομονώθηκε από την τελευταία και ονομάστηκε Άισελμεερ (Ολλανδικά: IJsselmeer). Μετατροπή σε πόλντερ της θάλασσας του Βίρινγκεν το 1930. Πρώτο φράγμα της προετοιμασίας για τη μετατροπή σε πόλντερ του Νόορντοοστπόλντερ (Βορειοανατολικό πόλντερ, Ολλανδικά: Noordoostpolder) από την Ουρκ ως την πόλη Λέμστερσταντ. Έτσι η Ουρκ έπαψε να είναι πια νησί. Αποξήρανση του Βορειοανατολικού πόλντερ το 1940. 1942: υδάτινα τμήματα του Λέμστερσταντ, της επαρχίας Φρίσλαντ και της επαρχίας Οφεράισσελ μετατράπηκαν στο Βορειοανατολικό πόλντερ, που ανήκει σήμερα στην επαρχία Οφεράισσελ. Οργάνωση του πόλντερ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Απόδοση της νέας γης και εγκατάσταση των πρώτων κατοίκων. Το Έμμελορντ ήταν ο πρώτος δήμος που, τότε, ανήκε στην επαρχία Οφεράισσελ. 1950: Η βορειο-ολλανδική Ουρκ έγινε τμήμα της επαρχίας Οφεράισσελ. Αποξήρανση του Όοστελαϊκ Φλέβολαντ το 1957. 1962: Μετονομασία του Νόορντοστελικε πόλντερ σε Νόορντοοστπολντερ. Αποξήρανση των νοτίων τμημάτων της επαρχίας. Αποπεράτωση το 1968. 1986: Ανακήρυξη της περιοχής σε ξεχωριστή επαρχία. Επαρχία Φλέβολαντ Το Φλέβολαντ κάτω από την επιφάνεια του νερού Αρχειοθετήθηκε 2004-03-17 στο Wayback Machine. Εφημερίδα Φλέβολαντ Αναζήτηση στο Φλέβολαντ
Πλασμώδιο

To πλασμώδιο (Plasmodium) είναι γένος παρασιτικών πρωτοζώων που προκαλεί την ελονοσία, μια θανατηφόρο νόσο των τροπικών περιοχών. Το γένος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1885. Σήμερα περιλαμβάνει περίπου 200 είδη.

 Τουλάχιστον δέκα είδη προσβάλλουν τους ανθρώπους, ενώ άλλα είδη προσβάλλουν άλλα ζώα, όπως πουλιά, ερπετά και τρωκτικά. Τα πιο κοινά είδη που προσβάλλουν τους ανθρώπους είναι τα Plasmodium falciparum, Plasmodium vivax, Plasmodium οvale, Plasmodium malariae και σπανιότερα το Plasmodium knowlesi.
Μονή Λευκάδος Ευαγγελισμός Ικαρίας

Η Μονή Λευκάδος Ευαγγελισμός είναι μοναστήρι της Μητρόπολης Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών στην Ικαρία, το οποίο βρίσκεται προς το βόρειο τμήμα του νησιού, κοντά στα νότια παράλιά του σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 4 χλμ. ΝΔ. από τον Άγιο Κήρυκο, δίπλα στον δρόμο προς Ξυλοσύρτη στην περιοχή "Λευκάδα". Διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Κηρύκου και τον Δήμο Ικαρίας και ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 15 μοναχούς / ες.

 Η Μονή ιδρύθηκε το 1775 από δύο "Κολλυβάδες" μοναχούς του Αγίου Όρους, τον ιερομόναχο Νήφωνα από τα Πατρικά Χίου και τον Άγιο Μακάριο Νοταρά, μετέπειτα επίσκοπο Κορίνθου από τα Τρίκαλα Κορινθίας. Δημιούργησαν κοινόβιο με 25 αδελφούς (το 1890 είχε 14, το 1903 είχε 20 και το 1915 είχε 25) το οποίο εγκαταλέίφθηκε λόγω των πειρατικών επιδρομών της εποχής και μεταφερθηκε στην Σκιάθο (όπου κτίστηκε νέα εκκλησία) για να ξανασυσταθεί αργότερα από "πνευματικά τέκνα" του Νήφωνα. Το 1955 η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία ενώ με την πυρκαγιά του 1993 έπαθε σημαντικές καταστροφές. Το καθολικό είναι αγιορείτικης τεχνοτροπίας αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου με αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο διακοσμημένο με παραστάσεις από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Οι φορητές εικόνες είναι έργα του 18ου και Ι9ου αιώνα ενώ το μοναστήρι διέθεται σημαντική βιβλιοθήκη και πανηγυρίζει 25 Μαρτίου αλλά και 17 Απριλίου (μνήμη Αγίου Μακαρίου Κορίνθου). Μάρτυρες της Κολλυβαδικής Παραδόσεως στην Ιερά Μονή Ευαγγελισμού Λευκάδος Ικαρίας από τον ιστότοπο Ιδρυματικό Καταθετήριο Επιστημονικών Εργασιών του ΑΠΘ
Αγία Τριάδα Χόμορης Αιτωλοακαρνανίας

Η Αγία Τριάς Χόμορης ή Αγία Τριάδα Χόμορης είναι χωριό της ορεινής Ναυπακτίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 600 μέτρων. Σύμφωνα με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, μαζί με τη Χόμορη συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χόμορης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 11 κάτοικοι (μόνιμος).

 Η Αγία Τριάς Χόμορης είναι κτισμένη στις νότιοανατολικές πλαγιές του όρους Ξεροβούνι, κοντά στην επαρχιακή οδό Ναύπακτου - Πλατάνου - Ψηλού Σταυρού. Βρίσκεται Β της Ναυπάκτου σε απόσταση 51 χλμ. και ιστορικά αποτελεί οικισμό της Χόμορης. Στην περιοχή υπήρχε κατά τη περίοδο του Βυζαντίου ομώνυμο μοναστήρι που σύμφωνα με την παράδοση είχε 40 μοναχούς. Το μοναστήρι την περίοδο της τουρκοκρατίας καταστράφηκε και οι μοναχοί του μετακινήθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγιάς Καβαδιώτισσας Χόμορης. Όταν έγινε η απελευθέρωση της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821 καλλιεργητές των κτημάτων της περιοχής δημιούργησαν τον σημερινό οικισμό και ξαναέκτισαν την κατεστραμένη εκκλησία της μονής. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Ούγος, κόμης της Βουργουνδίας

Ο Ούγος (Hugues de Chalon, 1220 - 1266) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κόμης της Βουργουνδίας (1236 - 1266) και, ως Ούγος Γ΄, κόμης του Σαλόν (Chalon).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη κόμη του Σαλόν και της Μαχώς των Καπετιδών, κόρης του Ούγου Γ΄ κόμη της Βουργουνδίας. Το 1248 απεβίωσε ο αδελφός της συζύγου του Αδελαΐδας των Άνντεχς, ο Όθων Γ΄ των Άνντεχς κόμης της Βουργουνδίας, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε η Αδελαΐδα και ο Ούγος συγκυβέρνησε με τη σύζυγό του, γενόμενος κόμης συζυγικώ δικαιώματι (jure auxoris). Νυμφεύτηκε το 1236 την Αδελαΐδα των Άνντεχς, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας και απέκτησε τέκνα: Όθων Δ΄ 1248-1302, κόμης της Βουργουνδίας. Ούγος άκμασε 1312, κύριος του Μονμπριζόν & Ασπρεμόν. Ετιέννη/Στεφανία απεβ. 1299. Ρέγκιναλτ/Ρενώ απεβ. 1322, παντρεύτηκε την Γκυγεμέτ/Γουλιέλμη κόμισσα του Μονμπελιάρ. Ερρίκος. Ιωάννα απεβ. 1302, κυρία του Μονταιγκύ. Αλίκη, μοναχή στο αββαείο του Φοντεβρώ. Ελισάβετ απεβ. 1275, παντρεύτηκε τον Χάρτμαν Ε΄ κόμη του Κίμπουρκ. Ιππολύτη, κυρία του Σαιν-Βαλιέρ. Παντρεύτηκε τον Αυμάρ Δ΄ κόμη του Πουατιέ και Ντιουά. Γκυγιόνη απεβ. 1316, παντρεύτηκε τον Θωμά Γ΄ των Σαβοΐας κόμη του Πεδεμοντίου. Μαργαρίτα, μοναχή στο αββαείο του Φοντεβρώ. Αγνή, κυρία του Σαιντ-Ωμπίν, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Βιεν.Η σύζυγός του Αδελαΐδα ξαναπαντρεύτηκε έναν χρόνο μετά το τέλος του με τον Φίλιππο Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Guida Myrl Jackson-Laufer, Women Rulers Throughout the Ages: An Illustrated Guide, (ABC-CLIO, 1999)
Πιστεύουμε στον έρωτα

Η ταινία Πιστεύουμε στον Έρωτα (Πρωτότυπος τίτλος Three Coins in the Fountain), είναι ρομαντική κομεντί παραγωγής 1954 σε σενάριο Τζον Πάτρικ και σκηνοθεσία Ζαν Νεγκουλέσκο. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κλίφτον Γουέμπ, Ντόροθι ΜακΓουάιαρ, Λουί Ζουρντάν, Τζιν Πίτερς, Ροσάνο Μπράτσι και Μάγκι ΜακΝαμάρα. Η ταινία πραγματεύεται τις ζωές τριών γυναικών που ζουν και δουλεύουν στη Ρώμη και ονειρεύονται να γνωρίσουν τον έρωτα στην αιώνια πόλη. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος Three Coins in the Fountain του Τζον Σεκοντάρι. Το τραγούδι Three Coins in the Fountain που ακούγεται στην ταινία ερμηνεύεται από τον Φρανκ Σινάτρα και έγινε τεράστια επιτυχία μετά την προβολή της ταινίας. Βραβεύτηκε επίσης με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Η ταινία προτάθηκε συνολικά για τρία βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κέρδισε τελικά δυο.

 Τρεις Αμερικανίδες, συγκατοικούν σε ένα διαμέρισμα στη Ρώμη όσο βρίσκονται εκεί για δουλειά έχοντας την ελπίδα ότι θα βρουν τον έρωτα στην Αιώνια Πόλη. Η Φράνσις (Ντόροθι ΜακΓουάιαρ) που είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις εργάζεται ως γραμματέας του συγγραφέα Τζον Φρέντερικ Σάντγουελ (Κλίφτον Γουέμπ), με τον οποίο είναι κρυφά ερωτευμένη, αλλά εκείνος είναι μονόχνωτος και απόμακρος. Η Ανίτα (Τζιν Πίτερς), λίγο πριν επιστρέψει για πάντα στις Η.Π.Α., ενδίδει και δέχεται την πρόταση του συναδέλφου της μεταφραστή Τζόρτζο Μπιάνκι (Ροσάνο Μπράτσι), για να τον συνοδεύσει στο αγρόκτημα της οικογένειάς του στην εξοχή. Η Μαρία (Μάγκι ΜακΝαμάρα), που μόλις έχει φτάσει στη Ρώμη, γνωρίζεται και ερωτεύεται με τον γυναικά πρίγκιπα Ντίνο ντι Τσέσι (Λουί Ζουρντάν) και πέφτει στα δίχτυα του παρά τις προειδοποιήσεις των δυο της φίλων για το άτομό του. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές και στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 60% βασισμένο σε 10 κριτικές. Στην κριτική που έγραψε για την ταινία ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times τόνισε ότι πρόκειται για μια ταινία στην οποία πρωταγωνιστές τα αξιοθέατα της Ρώμης και ότι το υπερβολικά ρομαντικό σενάριο της ταιριάζει με το ντεκόρ. Το περιοδικό Variety έγραψε ότι η ταινία έχει ζεστασία, χιούμορ και μεγάλη δόση ρομαντισμού μέσα σε ένα υπέροχο ντεκόρ. Η ταινία έχοντας προϋπολογισμό 1,5 εκατομμυρίου έκανε εισπράξεις 12 εκατομμυρίων παγκοσμίως. Η ταινία προτάθηκε για 3 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο και έχασε από την ταινία του Ελία Καζάν Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954). Κέρδισε τελικά δυο Όσκαρ. Βράβευση: Φωτογραφίας, Έγχρωμη ταινία – Μίλτον Ρ. Κράσνερ Πρωτότυπου τραγουδιού - Three Coins in the FountainΥποψηφιότητα: Καλύτερης Ταινίας – Σολ Σ. Σίγκελ Πιστεύουμε στον έρωτα στην IMDb
Παπούνα του Μουχράνι

Ο Παπούνα, γεωργιανά: პაპუა მუხრანბატონი Papuna mukhranbatoni, (1651 – Φεβρουάριος 1717) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας (tavadi) τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου τού Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Υπήρξε βασιλικός πρίγκιπας (mukranbatoni) τού Mουχράνι και ex officio διοικητής τού βανάτου τού Σίντα Κάρτλι από το 1692 έως το 1696 και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Kάρτλι το 1692.

 Ο Παπούνα ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ από τη σύζυγό του Νταρεγιάν Αμπασίντζε και υπηρέτησε πιστά στον συγγενή του, βασιλιά Γεώργιο ΙΑ΄ τού Κάρτλι, τα στρατεύματα τού οποίου διοικούσε —μαζί με τον Γκιόργκι, δούκα τού Αράγκβι— σε μία αντιπαράθεση με τον στρατό τού βασιλιά Ηρακλή Α΄ τού Καχέτι στο Έρτσο-Τιανέτι το 1694. Ο πρίγκιπας Παπούνα υπέστη μία ήττα, αλλά η εμφάνιση τού Γεωργίου ΙΑ΄ αυτοπροσώπως στο Tιανέτι κατέληξε σε συμφωνία με τον Ηρακλή Α΄ για την αποκατάσταση τού status quo ante bellum προς το παρόν. Το 1696 ο Ηρακλής Α΄ χρησιμοποίησε τις ιρανικές δυνάμεις υπό τον Kαλμπ Αλί Χαν, έναν κυβερνήτη των Σαφαβιδών στο Kαχέτι, και ανάγκασε τον Γεώργιο ΙΑ΄ σε εξορία στο Iμερέτι. Οι κορυφαίοι ευγενείς τού Kάρτλι, όπως ο Παπούνα και ο Tαμάζ Ορμπελιάνι, παραδόθηκαν και στάλθηκαν από την ιρανική κυβέρνηση για φυλάκιση στο Kερμάν. Μετά την αποκατάσταση τού Γεωργίου ΙΑ΄ στον θρόνο το 1703, ο πρίγκιπας Παπούνα και άλλοι αξιωματούχοι της Γεωργίας απελευθερώθηκαν από την αιχμαλωσία. Νυμφευμένος με την Tάμαρ (απεβ. το 1704), κόρη τού πρίγκιπα Λέβαν Aμπασίτζε. Είχαν έναν γιο: Λέβαν/Λέων (1670–1739), πρίγκιπας τού Μουχράνι. Σίμων 1726–1785), πρίγκιπας τού Μουχράνι. Ιβάν/Ιωάννης (1727-1793), πρίγκιπας τού Μουχράνι. Eντισέρ/Ηλίας (γενν. 1787), πρίγκιπας τού Μουχράνι. Nικόλαος (1807-1864).
Δημόσια λαογραφία

Δημόσια λαογραφία (αγγλικά: Public Folklore) καλείται εκείνη η όψη ενασχόλησης με τη λαογραφία έξω από τα ακαδημαϊκά πλαίσια εκφοράς της καθώς και η κατανάλωσή της στη δημόσια σφαίρα από το ευρύτερο κοινό. Πρόκειται στην πράξη για τη δουλειά που διεκπεραιώνεται από τους λαογράφους σε δημόσιους χώρους όπως τα μουσεία, τα λαογραφικά φεστιβάλ, οι ραδιοφωνικοί και οι τηλεοπτικοί σταθμοί κ.λπ. Πρόκειται για όρο κατ' αντιστοιχία της Δημόσιας Αρχαιολογίας και της Δημόσιας Ιστορίας.

 Καθώς η λαογραφία αποτελεί την επιστήμη που ασχολείται με όλες τις εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού, στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό καθηγητή κοινωνικής λαογραφίας Βασίλη Νιτσιάκο, «η Λαογραφία καλλιεργήθηκε όχι μόνο ως επιστήμη αλλά σε μεγάλο βαθμό ως ερασιτεχνική και πατριωτική ενασχόληση, πατριωτική είτε με την τοπική είτε με την εθνική έννοια, συνήθως σε συνδυασμό, εφόσον κατά κανόνα το ζητούμενο είναι η σύνδεση του ενός επιπέδου με το άλλο, η εθνικοποίηση του τοπικού» ενώ «στην κοινή αντίληψη Λαογραφία είναι γενικά η ενασχόληση με την παράδοση και λαογράφοι αυτοί που ασχολούνται με οποιονδήποτε τρόπο με αυτή». Επομένως, «λίγο πολύ λαογράφος θεωρείται ένας συλλέκτης παλιών αντικειμένων, ένας καταγραφέας δημοτικών τραγουδιών, ακόμα κι ένας χορευτής ή δάσκαλος παραδοσιακών χορών, οι οποίοι κατατάσσονται στην ίδια κατηγορία με τους επιστήμονες του κλάδου, καθηγητές πανεπιστημίου, ερευνητές κλπ.». Βασίλης Νιτσιάκος, «Δημόσια λαογραφία». in.gr. 6 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε: 22/8/2021.
Natura 2000 Νομού Αιτωλοακαρνανίας

Τοπία με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος χαρακτηρίζει τον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ο νομός διακρίνεται από περιοχές που συμπεριλαμβάνονται στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Νatura (Φύση) 2000, προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους.

 Δάσος Βαλανιδιάς Σκουρτού Παλαιομάνινας (ΑΤ2011026) Δάσος Φράξου Λεσινίου (ΑΤ2011010) Κλεισούρα Μεσολογγίου (ΑΤ2080112) Λίμνη Κομήτη Βόνιτσας (ΑΤ2011097) Λόφος και φρούριο Βόνιτσας (ΑΤ2011101) Ναύπακτος (ΑΤ2010028) Νησάκι Κουκουμίτσα Βόνιτσας (ΑΤ2011100) Νησίδα Κλείσοβα και λιμνοθάλασσα Κλείσοβας (ΑΤ2011102) Νησίδα Οξειά (ΑΤ2011024) Νησίδες Αγίου Νικολάου (ΑΤ2011098) Νήσος Κάλαμος (ΑΤ2011103) Όρος Βαράσοβα (ΑΤ2010026) Στενά Αχελώου (ΑΤ2011040) Φαράγγι Κότσαλου (ΑΤ2011011) Φρούριο Αγίας Μαύρας και περιβάλλων χώρος (ΑΤ2011099) Βιοποικιλότητα στην Ελλάδα
NGC 901

Ο NGC 901 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κριό. Εκτιμάται πως απέχει 441 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και ότι έχει διάμετρο περίπου 50 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1864 από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth).

 Δεδομένα για το NGC 901 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 901 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 901 στο Wikimedia Commons
Παουλίστα Φουτεμπόλ Κλούμπε

Η Παουλίστα Φουτεμπόλ Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 17 Μαΐου 1909. Έδρα της ομάδας είναι το Jayme Cintra, χωρητικότητας 15000 θεατών. Συμμετέχει στο Campeonato Brasileiro Série D.

 Κύπελλο Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών): 12005Campeonato Brasileiro Série C: 12001Campeonato Paulista Série A2: 21968, 2001Copa Paulista: 31999, 2010, 2011Copa São Paulo de Juniores: 11997 Official Website Αρχειοθετήθηκε 2015-11-06 στο Wayback Machine.
Πυλαία

Η Πυλαία είναι προάστιο και περιοχή του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης (ΠΣΘ). Έχει έκταση 26.362 στρέμματα και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, ανέρχεται σε 36.843 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη, που αποτελεί τον μεγαλύτερο σε έκταση Δήμο του ΠΣΘ.

 Η αρχαία ονομασία της Πυλαίας που αναφέρεται στον Θουκυδίδη είναι Στρέψα. Η λέξη αυτή σήμαινε πόλη-πύλη της Θράκης. Το 424 π.Χ. η Στρέψα αναφέρεται ως περιοχή πολεμικών επιχειρήσεων κοντά στη Χαλκιδική. Κατά τη Βυζαντινή εποχή και την Τουρκοκρατία ήταν γνωστή ως Καπουτζήδα, λέξη τουρκική που σημαίνει καστροφύλακες, φύλακες των θυρών, και παράγεται από τη λέξη καπού που σημαίνει πόρτα. Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας ανήκε διοικητικά στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Το σημερινό της όνομα καθιερώθηκε από το 1927, θυμίζοντας και πάλι την ιδιότητα των κατοίκων της να φυλάσσουν τις Πύλες της Θεσσαλονίκης. Προστάτης του χωριού είναι ο Προφήτης Ηλίας. Στην περιοχή βρίσκεται το Γήπεδο μπάσκετ ΠΑΟΚ και εδρεύουν οι ομάδες Α.Ε. Πυλαίας και Α.Μ.Ο. Εθνικός Πυλαίας. Ο Δήμος είναι αδελφοποιημένος με τους Δήμους Βέλινγκραντ (Βουλγαρία) από το 1989 και Σαν Ρόκε (Ισπανία) από το 1992. Το έμβλημα του πρώην δήμου περιελάμβανε τον Προφήτη Ηλία επί του άρματός του και πάνω από ένα κάστρο, που συνδέεται με τους Καπουτζήδες (καστροφύλακες). Ένα φίδι θυμίζει τον αρχικό λόγο μετοίκησης στο σημερινό χώρο της Πυλαίας και το τσαμπί σταφύλια την αμπελουργία, που κατά παράδοση εφαρμόζεται στην περιοχή. Αυτοδιοικητικοί άρχοντες διατέλεσαν τα εξής πρόσωπα μεταπολιτευτικά: Πρόεδροι της Κοινότητας Πυλαίας (Καπουτζήδων 1918-26, Στρέφας 1926-28) ... 1975-1982: Νικόλαος Κεχαγιάς. Επί κοινοταρχίας του η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο, στις 23 Αυγούστου 1982. Δήμαρχοι 1983-1986:Δημήτριος Καμπουρλάζος 1987-1990: Δημήτριος Σωτηρούδης 1991-1994: Δημήτριος Καμπουρλάζος 1995-1998: Στέφανος Μποζίνης 1999-2002:Απόστολος Κουκορίκος 2003-2010: Βασίλειος Καρτάλης (1945-2020) 2010-σήμερα: Ιγνάτιος Καϊτεζίδης (από το 2010, με το Νόμο Καλλικράτη, ο Δήμος Πυλαίας ενώθηκε με τους Δήμους Πανοράματος και Χορτιάτη) Η Πυλαία συνορεύει ανατολικά με το Πανόραμα, το οποίο υπάγεται στον ίδιο δήμο, και δυτικά με τον Δήμο Καλαμαριάς και τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Τον οικισμό της Πυλαίας αποτελούν οι παρακάτω περιοχές: Παραδοσιακός οικισμός Πυλαίας (Παλαιά Καπουτζήδα) Άνω Μαλακοπή Κωνσταντινουπολίτικα, στην οποία βρίσκονται ο ναός της Αγίας Γλυκερίας, το πάρκο του Μαθητή και το πάρκο Μπαριαμάκη Ελαιώνες Πουρνάρι Κάτω Πυλαία Πατριαρχικό Λυγαριά Βίλλα Ριτζ Οικισμός Τοπογράφων Ελαιόρεμα Καμάρα Αλλατίνι Πυλαίας Άγιος Χριστόφορος Τροχιοδρομικών Επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη Κέντρο Πληροφόρησης Νέων Πυλαίας
Ολύμπιανς Λόντον Οντάριο

Οι Ολύμπιανς Λόντον Οντάριο (Olympians FC) είναι ερασιτεχνικός ελληνοκαναδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Λόντον της πολιτείας Οντάριο του Καναδά. Οι "Ολυμπιονίκες" έχουν γαλανόλευκα χρώματα και αγωνίζονται στις αθλητικές εγκαταστάσεις "Hellenic Centre" 133 Southdale Rd. W., London. Έχει και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας που αγωνίζεται στην "MEN'S RECREATIONAL INDOOR LEAGUE". Οι Ολύμπιανς ιδρύθηκαν το 2002 παίρνοντας ένα ιστορικό για το Λόντον Οντάριο όνομα, το οποίο είχε ξεχαστεί για παραπάνω από μισό αιώνα, αφού με αυτό το όνομα αναφέρεται μια ομάδα από το 1968 ως το 1986 τουλάχιστον. Το 2007 συνενώθηκαν με την ΑΕΚ Λόντον, της οποίας αποτελούν τη 2η τρόπον τινά ομάδα.

 Από το 1968 τουλάχιστον αναφέρεται η ποδοσφαιρική ομάδα "London Olympians", η οποία τη χρονιά αυτή αναδείχθηκε πρωταθλήρια στην 3η κατηγορία της τοπικής λίγκας της περιφέρειας του Λόντον (LDSL - London & District Soccer League). Η ομάδα είχε εντυπωσιακή εξέλιξη και το 1970 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια της Λίγκας στην 1η κατηγορία με πρώτο σκόρερ της Λίγκας τον Τομ Παρτάλας. Το 1986 πήρε και πάλι το πρωτάθλημα με πρώτο σκόρερ της λίγκας τον Τζορτζ Μαύρο. Το 2002 οι Ολύμπιανς επανιδρύθηκαν και εντάχθηκαν στην τοπική λίγκα "London Industrial Soccer League" (LISL), την μετέπειτα "London Ontario Soccer League" (LOSL). Είχαν την υποστήριξη της "Ολυμπιακής Αθλητικής Ομοσπονδίας" (The Olympic Athletic Association), της Ελληνικής Κοινότητας (Hellenic Community Center) και της Ενορίας της Αγ. Τριάδας του Λόντον (The Agia Triada Greek Orthodox Church of London, Ontario). Η ομάδα αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα του Λόντον, με το όνομα "Olympians FC" ως το 2006. Στη συνέχεια μαζί με την "ΑΕΚ Λόντον" (γνωστή και ως "ΑΕΚ Ολύμπικς") εντάχθηκε ως κλάδος στον ευρύτερο αθλητικό όμιλο της ελληνικής κοινότητας ως: ΑΕΚ Ολύμπιανς ("AEK London Olympians" ή "AEK L. OFC"). Από τότε παίζει στη Λίγκα του Δυτικού Οντάριο (Western Ontario Soccer League) με το όνομα "Olympians AEK London Soccer Club". Το 2011 βρίσκεται στη 2η κατηγορία (Second Division). Η πρώτη ομάδα του ομίλου είναι η ΑΕΚ Λόντον και παίζει στην Ανώτερη κατηγορία (Πρέμιερ) της WOSL. Προπονητής της και παίκτης υπήρξε ο Τζον Παπαναγιώτου, ενώ βασικό στέλεχος ο Δρελιώζης, παλαίμαχος της ΑΕΚ Λόντον. Λόντον Ολύμπιανς (η παλιά ομάδα) 1968: LDSL-3: πρωταθλήτρια, άνοδος. 1969: LDSL-2: άνοδος και κατάκτηση Λιγκ Καπ. 1970: LDSL-1: πρωταθλήτρια. 1986: LDSL-1: πρωταθλήτρια. Ολύμπιανς FC (η νέα ομάδα) 2002: LISL-2: άνοδος στην 1η κατηγορία. 2003: LISL-1: 6η θέση. 2004: LISL-1: 3η θέση. 2005: LISL-1: 3η θέση. 2006: LΟSL-1: 3η θέση. Ολύμπιανς ΑΕΚ 2008: WOSL-3: πρωταθλήτρια, άνοδος. 2009-2011: WOSL-2. Επίσημη Ιστοσελίδα London Olympians FC. Ιστοσελίδα της WOSL. Ιστοσελίδα ΑΕΚ Olympians
Σεργίτσι Λήμνου

Η νησίδα Σεργίτσι ή Σιδερίτης βρίσκεται απέναντι από το ακρωτήριο Αγριλιά στη βόρεια ακτή της Λήμνου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης). Είναι ακατοίκητη, έχει έκταση 1.029 στρέμματα και περίμετρο 4,5 χλμ. Αποτελεί μέρος του δικτύου Natura 2000 (GR4110008), ενώ το μεγαλύτερο μέρος της είναι Καταφύγιο Άγριας Ζωής. Στη νησίδα φιλοξενούνται μεγάλες αναπαραγωγικές αποικίες θαλασσοπουλιών, με σημαντική παρουσία του Μαυροπετρίτη (Falco eleonorae) που επιλέγει τα βράχια και τις ακτές για την αναπαραγωγή του ενώ στη συνέχεια επιστρέφει στην Α. Αφρική και Μαδαγασκάρη.

 Η νησίδα Σεργίτσι είναι γνωστή από την αρχαιότητα κι ονομαζόταν Σιδερίτης. Το 1284 ανήκε στο μετόχι του Γομάτου, που βρίσκεται στην απέναντι ακτή της Λήμνου στον ομώνυμο όρμο. Τότε αναφέρεται με την επωνυμία Σεργίτζη, που παραπέμπει στο όνομα κάποιου παλαιού ιδιοκτήτη. Στις αρχές του 15ου αιώνα εντάχθηκε στα δημόσια κτήματα από το διοικητή της Λήμνου αλλά το 1448 ο δεσπότης της Λήμνου Δημήτριος Παλαιολόγος την επέστρεψε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους.Στους πορτολάνους της εποχής σημειώνεται με διάφορα ονόματα. Το 1418 απεικονίζεται ανώνυμα στο χάρτη του Ιταλού περιηγητή Μπουοντελμόντι (Buondelmonti), ενώ στους δύο χάρτες, του 1521 και του 1540, του Τούρκου γεωγράφου Πίρι Ρέις σημειώνεται με δύο ονόματα: Köpek-Adasy (Νησί των σκυλιών - Σκυλονήσι) και Ğezìre-i-Kelb (Σιδερίτης). Ο Castaldi (1560) στο χάρτη του το ονομάζει Caseno, όπως και άλλοι περιηγητές του 17ου και 18ου αιώνα: Μάρκο Μποσκίνι (1658), Piacenza (1688), Όλφερτ Ντάπερ (1688), Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι (1696), Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ (1785). Αντίθετα, οι νεώτεροι: Αλεξάντερ Κόντζε (1858), De Launay (1898) και Fredrich (1904) το σημειώνουν με το αρχαίο του όνομα Siderites ή Lagonisi κατά τους De Launay, Hauttecoeur. Οι παλιοί ναυτικοί το θεωρούσαν ως ένα από τα πέντε καλά αραξοβόλια γύρω από τη Λήμνο. Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986. "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας

Η Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας (Αγγλικά: A Midsummer Night's Sex Comedy) είναι μια σεξοκωμωδία του 1982 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τη Μία Φάροου. Η πλοκή βασίζεται χαλαρά στην κωμωδία του Σουηδού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Χαμόγελα καλοκαιρινής νύχτας (1955). Ήταν η πρώτη από τις δεκατρείς ταινίες του Άλεν με πρωταγωνίστρια τη Φάροου. Ο ρόλος της είχε αρχικά γραφτεί για την Ντάιαν Κίτον, επίσης στενή συνεργάτιδα του Άλεν, αλλά η Κίτον ήταν απασχολημένη με την προώθηση της ταινίας Οι κόκκινοι και την προετοιμασία για τα γυρίσματα της ταινίας Διάσταση. Πρωταγωνιστούν επίσης οι Τζούλι Χάγκερτι, Μαίρη Στίνμπεργκεν, Τόνι Ρόμπερτς και Χοσέ Φερέρ. Η Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας πήρε θετικές κριτικές και είχε μικρή εμπορική επιτυχία. Ήταν, όμως, υποψήφια για Χρυσό Βατόμουρο χειρότερης ηθοποιού για τη Μία Φάροου. Πρόκειται για τη μόνη υποψηφιότητα ταιίας του Άλεν για Χρυσό Βατόμουρο.

 Το 1906 στη βόρεια Νέα Υόρκη, ο διακεκριμένος φιλόσοφος Λίοπολντ και η κατά πολύ νεότερη μνηστή του, Άριελ, ετοιμάζονται να περάσουν ένα Σαββατοκύριακο στην εξοχή μαζί με την ξαδέλφτη του Λίοπολντ, Έιντριαν, και τον τρελό εφευρέτη σύζυγό της, Άντριου. Καλεσμένος είναι επίσης και ο Άντριου, ένας γυναικάς ηθοποιός, με τη νέα του κοπέλα, την απελευθερωμένη νοσοκόμα Ντάλσι. Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, αναζωπυρώνονται παλιοί έρωτες, γεννιούνται νέοι έρωτες, και οι πάντες έχουν κάτι να κρύψουν. Γούντι Άλεν ως Άντριου Μία Φάροου ως Έιριελ Γουέιμαουθ Χοσέ Φερέρ ως καθηγητής Λίοπολντ Στέρτζις Τζούλι Χάγκερτι ως Ντάλσι Φορντ Τόνι Ρόμπερτς ως δρ Μάξγουελ Τζόρνταν Μαίρη Στίνμπεργκεν ως Έιντριαν Άνταμ Ρέντφιλντ ως Φοξ Τίμοθι Τζένκινς ως Τόμσον Μάικλ Χίγκινς ως Ρέινολντς Η ταινία κυκλοφόρησε στις 16 Ιουλίου 1982 σε 501 κινηματογράφους της Βόρειας Αμερικής και έβγαλε 2.514.478 δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής της. Η ταινία είχε βαθμολογία 74% στον ιστότοπο Rotten Tomatoes με βάση 27 κριτικές. Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας στην IMDb Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας στο AllMovie Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας στο Box Office Mojo Σεξοκωμωδία θερινής νύχτας στο Rotten Tomatoes
Νεντέλιστσε

Το Νεντέλιστσε (ουγγρικά: Drávavásárhely‎, καϊκαβιανά: Nedelišče) είναι χωριό στην ζουπανία Μετσιμούριε της βόρειας Κροατίας και έδρα του δήμου Νεντέλιστσε, ο οποίος περιλαμβάνει άλλα 10 χωριά στο δυτικό μέρος της ζουπανία Μετσιμούριε. Το Νεντέλιστσε είναι υποαστικό χωριό που βρίσκεται κοντά στο Τσάκοβετς, 3 χιλιόμετρα από το κέντρο του Τσάκοβετς. Παρόλο που δεν έχει οριστεί ως πόλη ή κωμόπολη, το Νεντέλιστσε είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην ζουπανία του Μετσιμούριε σύμφωνα με την απογραφή του 2011, με πληθυσμό 4.320 κατοίκων την εποχή της απογραφής.

 Το Νεντέλιστσε αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1226, μετά από δωρεά του ούγγρου βασιλιά Μπέλα Δ΄. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από την ημέρα Κυριακή (κροατικά: nedjelja‎, τοπική καϊκαβιανή διάλεκτος: nedelja ή nedela), καθώς οι ντόπιοι λατρεύουν την Αγία Τριάδα όπου αφιερώνεται οι καθολική ενορία τους. Στον Μεσαίωνα, η πόλη είχε μια περίφημη αγορά. Από το 1570 έως το 1586, το Νεντέλιστσε στέγαζε ένα από τα πρώτα τυπογραφεία της χώρας. Το πρώτο έγγραφο για την ίδρυση τοπικού σχολείου χρονολογείται από το 1660, όταν ο Μετσιμούριε κυβερνούταν από την οικογένεια Ζρίνσκι. Η τοπική εθελοντική πυροσβεστική σχηματίστηκε το 1908 και είναι η παλαιότερη στο δήμο. Το Νεντέλιστσε είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου. Ο δήμος αποτελείται από το Νεντέλιστσε και 10 γύρω οικισμούς, με συνολικό πληθυσμό 11.500 κατοίκων. Οι υπόλοιποι οικισμοί που αποτελούν το δήμο είναι οι Τσρέτσαν, Ντουνίκοβετς, Γκόρνι Χράστσαν, Γκόρνι Κούρσανετς, Ματσίνετς, Πάραγκ, Πρετέτινετς, Πούστσινε, Σλάκοβετς και Τρνόβετς. . Ο κύριος διεθνής δρόμος που κινείται κατά μήκος του κέντρου του Νεντέλιστσε είναι μια σημαντική οδική σύνδεση μεταξύ της Κροατίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβενίας. Υπάρχουν δύο σιδηρόδρομοι που περνούν από το δήμο, ένας που συνδέει με το Τσάκοβετς και τη σλοβένικη πόλη Πτούι, καθώς και ένα άλλο που συνδέει τη πόλη με μεγαλύτερες κροατικές πόλεις όπως το Βάραζντιν και το Ζάγκρεμπ. Το Νεντέλιστσε είναι γνωστό ως ο χώρος διεξαγωγής μερικών εορτών, όπως την μεγαλύτερη έκθεση επιχειρήσεων στην ζουπανία Μετσιμούργιε, τη MESAP (κροατικά: Međimurski sajam poduzetništva), η οποία λαμβάνει χώρα τον Ιούνιο και συγκεντρώνει επιχειρήσεις απ'όλη τη χώρα. Το τοπικό κέντρο αθλητισμού και γυμναστικής, το ΣΓΚ Ατόν, θεωρείται ως το πιο άρτια εξοπλισμένο κέντρο γυμναστικής στη βορειοδυτική Κροατία. Οι τοπικές ομάδες του χωριού είναι η ποδοσφαιρική ομάδα ΝΚ Νεντέλιστσε, η οποία αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία Κροατίας. Επίσης, αγωνίζεται και ο σύλλογος βόλεϊ ΟΚ Νεντέλιστσε, ο οποίος αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία βόλεϊ της Κροατίας. Official Web site of the Municipality of Nedelišće Official Web site of the volleyball club OK Nedelišće Official Web site of the SGC Aton
Ο μεγάλος φόβος στο βουνό

Ο μεγάλος φόβος στο βουνό (La Grande Peur dans la montagne) είναι μυθιστόρημα του Σαρλ Φερντινάν Ραμύ που εκδόθηκε το 1926 στο Παρίσι. Είχε προηγηθεί δημοσίευση σε έξι συνέχειες στο γαλλικό λογοτεχνικό περιοδικό Εβδομαδιαία Επιθεώρηση από τις 20 Ιουνίου έως την 1η Αυγούστου 1925. Αναφέρεται στην ιστορία μιας μικρής ορεινής κοινότητας που, παρά τις συμβουλές των γερόντων και προκαλώντας το πεπρωμένο, αποφάσισε να επαναχρησιμοποιήσει έναν αλπικό βοσκότοπο πάνω από τον οποίο επικρέμεται μια κατάρα.

 Το Σασενέρ είναι ένα ψηλό ορεινό αλπικό βοσκοτόπι που οι κάτοικοι του χωριού έχουν εγκαταλείψει εδώ και είκοσι χρόνια λόγω μιας όχι πολύ ξεκάθαρης ιστορίας που κάνει ακόμη τους ηλικιωμένους να τρέμουν και διηγούνται ότι υπάρχουν πολύ παλιές δυνάμεις εκεί πάνω που δεν πρέπει να τις ξυπνήσουν. Πρέπει όμως να χαθεί τόσο πολύ καλό χορτάρι από τον φόβο μιας υποτιθέμενης κακοτυχίας, όταν το χωριό είναι τόσο φτωχό; Οι νεότεροι αποφασίζουν να αψηφήσουν την κατάρα που το στοιχειώνει.Έτσι, το καλοκαίρι τα κοπάδια ανεβαίνουν στα ορεινά βοσκοτόπια στη σκιά ενός μεγάλου παγετώνα, σε υψόμετρο 2.300 μέτρων. Τα συνοδεύουν ένας τυροκόμος, ο ανιψιός του, τέσσερις άνδρες και ένα νεαρό αγόρι. Πολύ γρήγορα, τα λόγια του γέρου Μπαρτελεμί δημιουργούν ένα κλίμα φόβου και δεισιδαιμονίας. Σύντομα η «ασθένεια» καταστρέφει τα βοοειδή. Σε καραντίνα, οι άνδρες του βοσκοτόπου βρίσκονται κρατούμενοι στους πρόποδες του απειλητικού παγετώνα. Όλα μετά αλλάζουν και ο μεγάλος φόβος καταλαμβάνει τους κατοίκους που προσπαθούν με φυλαχτά και προσευχές να απωθήσουν το κακό, όπως αφηγείται ο Ραμύ σ' αυτό το δυνατό ορεινό χρονικό, που καταφέρνει να μεταδώσει στον αναγνώστη τον ανεξέλεγκτο πανικό και την απόγνωση των κατοίκων. Οι αλπικοί θρύλοι καταλαμβάνουν μεγάλη θέση στο έργο του Σαρλ Φερντινάν Ραμύ που σε μεγάλο μέρος αναφέρεται στην πάλη του ανθρώπου με τις δυνάμεις της φύσης. Ο Μεγάλος φόβος στο βουνό παρουσιάζει την καθημερινή ζωή του ορεινού χωριού με τις συγκρούσεις, τις γιορτές, τα δράματα, τις δεισιδαιμονίες των κατοίκων και τον αγώνα τους για επιβίωση. Η ιστορία εντάσσεται στον κύκλο των «ορεινών μυθιστορημάτων» που έκαναν διάσημο τον συγγραφέα και ανήκουν στην τελευταία περίοδο της δημιουργίας του. Η εισβολή του φανταστικού και η αυξανόμενη ένταση κάνουν την απειλή που πλανάται πάνω από τους άντρες απτή, στα όρια της συλλογικής ψύχωσης, σε μια ιστορία που ανεβαίνει σε κρεσέντο. Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε δύο φορές για την τηλεόραση: το 1966 σε σκηνοθεσία Πιέρ Καρντινάλ και το 2006 σε σκηνοθεσία Κλόντιο Τονέτι.
Άγιος Ευστάθιος Αμμοχώστου

Ο Άγιος Ευστάθιος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με το όνομα Ζεϊμπέκκιοϊ.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agios Evstathios». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2018.
Παπαδάτου Αιτωλοακαρνανίας

Η Παπαδάτου ή ο Παπ(π)αδάτος είναι χωριό του Δήμου Ξηρομέρου στην Αιτωλοακαρνανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 443 κατοίκους. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας και νοτιοδυτικά της λίμνης Αμβρακίας. Είναι χτισμένη πάνω σε ένα βραχώδες ύψωμα, παρακλάδι των Ακαρνανικών βουνών στην νοτιοανατολική πλευρά τους, με υψόμετρο 320 μέτρα.

 Το όνομα του χωριού δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένο από που προήλθε. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη χρονολόγηση της ίδρυσής του. Σύμφωνα με την τοπική προφορική παράδοση, το χωριό πήρε το όνομά του από τον πρώτο κάτοικο που εγκαταστάθηκε μόνιμα στη σημερινή τοποθεσία του χωριού το 1400 περίπου, ο οποίος ονομάζονταν Παπαδάτος και καταγόταν από την Κεφαλλονιά. Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για τη χρονολογία ίδρυσης του χωριού. Είναι όμως απόλυτα εξακριβωμένο ότι υπήρχε πριν το 1761. Πριν από την εποχή αυτή υπήρχαν και οι οικισμοί Αννίνου και Γαρδί κοντά στην περιοχή του χωριού, ενώ κάποιοι άλλοι γειτονικοί οικισμοί, όπως του Αγίου Στεφάνου, της Παναγιάς είναι παλαιότεροι, ίσως της εποχής του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Ένα προικοσύμφωνο του 1551 ενθαρρύνει στο συμπέρασμα ότι το χωριό συγκροτήθηκε γύρω στο 1400. Δύο ξένοι περιηγητές που πέρασαν από το το χωριό, οι Πουκεβίλ και Ληκ, αναφέρουν, ο μεν πρώτος, ότι προεπαναστατικά (πριν το 1821) η Παπαδάτου είχε μόνο 20 οικογένειες, ο δε δεύτερος, ότι η Παπαδάτου το 1809 περιελάμβανε λίγα σπίτια.. Βιβλίο: Η Παπαδάτου Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας. Κυριάκου Ερρίκου Κόκκαλη, Αθήνα, 1992 Παπαδατιώτικα Νέα - Πολιτιστικός Σύλλογος Παπαδαταίων
Μπαθ

Το Μπαθ (αγγλικά: Bath) είναι πόλη στη Νοτιοδυτική Αγγλία, στην κομητεία Σόμερσετ. Απέχει 156 χιλιόμετρα από το Λονδίνο και 21 από το Μπρίστολ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022, ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε περίπου 110.000 κατοίκους. Το 1987 έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και ξανά το 2021, μαζί με άλλες λουτροπόλεις της Ευρώπης..

 Η κύρια ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης είναι η Μπαθ Σίτι ΦΚ. Η άλλη ομάδα είναι η Τιμ Μπαθ ΦΚ. Τιμ Μπαθ ΦΚ Η Τιμ Μπαθ ΦΚ μέχρι το 2009 λειτουργούσε σαν συνεργάτης του αθλητικού προγράμματος του University Athletics. Το 2002 η ομάδα έγινε η πρώτη πανεπιστημιακή ομάδα που συμμετείχε στο Κύπελλο Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) μετά από 120 χρόνια. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1999 και διαλύθηκε το 2009. Έδρα της ομάδας ήταν το Twerton Park, χωρητικότητας 8800 θεατών. Official tourist information [https://web.archive.org/web/20070712142832/http://www.proto-english.org/l11.html Αρχειοθετήθηκε 2007-07-12 στο Wayback Machine. Bath by Gildas: etymology]]
Spider-Woman

Spider-Woman (ελληνικά: Γυναίκα Αράχνη) είναι το κωδικό όνομα μίας σειράς φανταστικών χαρακτήρων κόμικ Marvel Comics. Η πρώτη εκδοχή είναι η Jessica Drew, ενώ ένας παλαιότερος μη σχετικός χαρακτήρας με το όνομα Spider-Woman αποδίδεται στον Χάρυ Τσέσλερ, όταν το 1944 δημιούργησε μία ηρωίδα με το όνομα Helen Goddard, που έκανε την πρώτη και μοναδική της εμφάνιση στο τεύχος Major Victory #1.

 Jessica Drew Julia Carpenter (επίσης χρησιμοποίησε τα ονόματα Arachne και Madame Web) Mattie Franklin Charlotte Witter Veranke (παριστάνοντας την Jessica Drew) Η Jessica Drew (ελληνικά: Τζέσικα Ντρου) είναι η πρώτη Spider-Woman. Πρωτοεμφανίστηκε στο Marvel Spotlight #32 (Φεβρουάριος 1977) και 50 κόμικς από συνεχόμενες σειρές με τίτλο Spider-Woman. Μετά το τέλος της σκοτώθηκε και παρότι αργότερα αναστήθηκε, έπεσε σε αχρηστία και αντικαταστάθηκε από άλλους χαρακτήρες που χρησιμοποίησαν το όνομα Spider-Woman. Απέκτησε ομότιτλη σειρά κινουμένων σχεδίων το 1979. Δυνάμεις και ιδιότητες Ως αποτέλεσμα συνδυασμού ενός ειδικού ορού από αίμα αράχνης και σίγουρη θεραπεία ραδιενέργειας, η Jessica κατέχει υπεράνθρωπη δύναμη, αντοχή, αντανακλαστικά και ταχύτητα. Μπορεί να συγκεντρώσει την βιοηλεκτρική ενέργεια που παράγει το σώμα της μέσα σε "δηλητηριώδεις εκρήξεις" ικανές να αναισθητοποιήσουν ή να σκοτώσουν απλούς ανθρώπους όπως επίσης και να δημιουργήσει τρύπα μέσα σε μέταλλα. Επίσης μπορεί να προσκολλήσει σε σχεδόν όλες τις επιφάνειες μια άγνωστη κολλώδης ουσία που εκκρίνει από τις παλάμες της και από τα πέλματά της. Η Jessica γρήγορα καθίσταται άνοση σε όλα τα δηλητήρια και στα φάρμακα, και είναι εντελώς άνοση στην ακτινοβολία. Το σώμα της εκκρίνει επίσης μια υψηλή συγκέντρωση φερομόνων οι οποίες αποσπούν ευχαρίστηση στους άντρες ενώ αποκρούουν τις γυναίκες, αν και χρησιμοποιεί ένα χημικό "άρωμα" που μπορεί να αχρηστεύσει την επίδραση. Έχει επίσης επιδείξει υπεράνθρωπες αισθήσεις στις σόλο σειρές της. Η Jessica έχει χάσει και έχει ανακτήσει τις δυνάμεις της παραπάνω από μια φορά. Αρχικά η Jessica ήταν ανίκανη να πετάξει, και έπρεπε να γλιστράει με την βοήθεια επεκτάσεων στο κοστούμι της. Spider-Woman (Jessica Drew) at the Marvel Database Project Ultimate Spider-Woman at the ComicVine
Ροζ Κριστιάν Ραποντά

Η Ροζ Κριστιάν Ραποντά (Rose Christiane Ossouka Raponda, γεννήθηκε το 1964) είναι πολιτικός της Γκαμπόν και σημερινή Αντιπρόεδρος της Γκαμπόν από τις 9 Ιανουαρίου 2023. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας της από τις 16 Ιουλίου 2020 έως τις 9 Ιανουαρίου 2023. Υπηρέτησε στο παρελθόν ως δήμαρχος της Λιμπρεβίλ και αργότερα ως υπουργός Άμυνας της χώρας από τον Φεβρουάριο του 2019 έως τον Ιούλιο του 2020.

 Η Ραποντά γεννήθηκε στη Λιμπρεβίλ. Είναι μέλος της φυλής Mpongwe. Η Ραποντά έλαβε πτυχίο στην Οικονομία και στα Δημόσια Οικονομικά από το Ινστιτούτο Οικονομίας και Οικονομικών της Γκαμπόν. Η Ραποντά εργάστηκε ως Γενικός Διευθυντής της Οικονομίας και Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας Στέγασης της Γκαμπόν. Υπηρέτησε ως υπουργός Προϋπολογισμού από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Ιανουάριο του 2014. Εξελέγη δήμαρχος της πρωτεύουσας Λιμπρεβίλ στις 26 Ιανουαρίου 2014, εκπροσωπώντας το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατείχε τη θέση από το 1956 και υπηρέτησε μέχρι το 2019. Έγινε επίσης πρόεδρος των Ηνωμένων Πόλεων και των Τοπικών Κυβερνήσεων της Αφρικής. Στις 12 Φεβρουαρίου 2019, η Ραποντά διορίστηκε υπουργός Άμυνας της Γκαμπόν από τον πρόεδρο Αλί Μπονγκό μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιανουάριο του 2019. <ref">«Rose Christiane Ossouka Raponda in uncharted territory». Africa Intelligence. 13 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. </ref> Η Ραποντά αντικατέστησε τον Ετιέν Μασάρ Καμπίντα Μακανγκά, μέλος της οικογένειας Μπονγκό, η Ραποντά διορίστηκε πρωθυπουργός της Γκαμπόν, αφού ο προκάτοχός της Ζιλιέν Ενκογκέ Μπεκάλε παραιτήθηκε. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση. Ο διορισμός της έγινε κατά τη διάρκεια της διπλής κρίσης υγείας και οικονομίας λόγω της πανδημίας Covid-19 και της πτώσης της τιμής του πετρελαίου, ενός από τους κύριους πόρους της χώρας. Στις 9 Ιανουαρίου 2023 ορκίστηκε αντιπρόεδρος της Γκαμπόν.
Σύλβια Μάσσυ

Η Σύλβια Μάσσυ (Sylvia Lenore Massy) είναι μια Αμερικανίδα επιχειρηματίας, παραγωγός, μηχανικός ήχου, συγγραφέας και καλλιτέχνης. Η Μάσσυ είναι ίσως περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της το 1993 το Undertow, το διπλά πλατινένιο σε πωλήσεις της εναλλακτικής metal μπάντας Tool και τα έργα με τους System of a Down, ο Τζόνι κας και Red Hot Chili Peppers.

 Η Μάσσυ μίξαρε πολλά projects για τον παραγωγό Rick Rubin, συμπεριλαμβανομένου του άλμπουμ του Τζόνι Κας Unchained, η οποία κέρδισε ένα Βραβείο Γκράμι για το Best Country Album το 1997. Με τον Ρούμπιν, επίσης ηχογράφησε τους Tom Petty και τους Heartbreakers, Slayer, Ντόνοβαν, Geto Boys, The Black Crowes, Danzig, και System of a Down" στο ντεμπούτο άλμπουμ τους. Στη δεκαετία του '90, Massy συνέβαλε στη παραγωγή των Red Hot Chili Peppers, Sevendust, και Powerman 5000, Το 1997 Massy μίξαρε τους Beastie Boys στο "Tibetan Freedom Concert" στη Νέα Υόρκη με τον Adam Yauch και παραγωγό τον Pat McCarthy. Επίσημος ιστότοπος
Όπερα του Σίδνεϊ

Η Όπερα του Σίδνεϊ (αγγλικά: Sydney Opera House‎) είναι πολυχώρος τεχνών θεάματος στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Είναι ένα από τα πιο διασημότερα κτίρια του 20ού αιώνα και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χώρους άσκησης τεχνών στον κόσμο. Τοποθετημένο στο σημείο Bennelong στο λιμάνι του Σίδνεϊ και κοντά στην εξίσου διάσημη γέφυρά του, το κτίριο και τα περίχωρά του διαμορφώνουν μια εικονική αυστραλιανή εικόνα. Είναι ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Εκτός από πολλά περιοδεύοντα θέατρα, μπαλέτα, και μουσικές παραγωγές, η όπερα είναι το σπίτι της όπερας της Ελλάδας, θεάτρων της Αθήνας και της συμφωνικής ορχήστρας του Σύδνεϋ. Σχεδιάστηκε από τον Δανό αρχιτέκτονα Γιερν Ούντσον και εγκαινιάστηκε επισήμως τις 20 Οκτωβρίου 1973.

 Η όπερα του Σύδνεϋ είναι ένα σύγχρονο εξπρεσιονιστικό σχέδιο, με μια σειρά μεγάλων προκατασκευασμένων «κοχυλιών», που διαμορφώνει τις στέγες της δομής. Η όπερα καλύπτει 1.8 εκτάρια (4.5 στρέμματα) εδάφους. Έχει 183 μέτρα (605 πόδια) μήκος και περίπου 120 μέτρα (388 πόδια) πλάτος στο ευρύτερο σημείο του. Υποστηρίζεται σε 580 αποβάθρες που βυθίζονται μέχρι 25 μέτρα κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Η παροχή ηλεκτρικού ρεύματός της είναι ισοδύναμη για μια πόλη 25.000 ανθρώπων και διανέμεται από 645 χιλιόμετρα ηλεκτρικού καλωδίου. Οι στέγες καλύπτονται με 1.056 εκατομμύρια στιλπνά σουηδικά κεραμίδια μεταλλικού κρεμ-λευκού χρώματος, εν τούτοις από μια απόσταση τα κεραμίδια φαίνονται μόνο άσπρα. Παρά την αυτοκαθαριζόμενη φύση τους, υπόκεινται ακόμα στην περιοδική συντήρηση και αντικατάσταση. Το θέατρο της όπερας και η αίθουσα συναυλιών βρίσκονται στις δύο μεγαλύτερες ομάδες κοχυλιών και τα άλλα θέατρα βρίσκονται στις πλευρές των σχηματισμών ομάδας κοχυλιών. Η μορφή των κοχυλιών επιλέγεται για να απεικονίσει τις εσωτερικές απαιτήσεις ύψους, που αυξάνονται από τις εισόδους, πέρα από τις θέσεις και μέχρι τους υψηλούς σκηνικούς πύργους. Το εσωτερικό του κτηρίου αποτελείται από ρόδινο γρανίτη που εξάγονται από το Tarana και ξύλο και κοντραπλακέ που παρέχεται από τη βόρεια Νότια Νέα Ουαλία. Η όπερα του Σύδνεϋ περιέχει πέντε θέατρα, πέντε στούντιο πρόβας, δύο κύριες αίθουσες, τέσσερα εστιατόρια, έξι bars και πολυάριθμα καταστήματα αναμνηστικών. Τα πέντε θέατρα που αποτελούν τις εγκαταστάσεις: Η αίθουσα συναυλιών Concert Hall, με 2.679 καθίσματα, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο μηχανικό (μη αυτόματο) όργανο στον κόσμο με πάνω από 10.000 αυλούς. Το θέατρο της όπερας Opera Theatre, με 1.547 καθίσματα, είναι ο κύριος χώρος παραστάσεων για την όπερα της Αυστραλίας Opera Australia, χρησιμοποιείται επίσης από την αυστραλιανό μπαλέτο Australian Ballet Company . Το θέατρο Drama Theatre, με 544 καθίσματα Το θέατρο Playhouse, με 398 καθίσματα Το θέατρο Studio Theatre, με 364 καθίσματαΕκτός από τις θεατρικές παραγωγές, οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται επίσης για εκδηλώσεις όπως γάμοι, πάρτυ και διασκέψεις.