IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ουαζίρ Ακμπάρ Χαν

Ο Ουαζίρ Ακμπάρ Χαν (1816–1845, παστού: وزير اکبر خان), γεννημένος ως Μοχαμάντ Ακμπάρ Χαν (محمد اکبر خان) γνωστός και ως Αμίρ Ακμπάρ Χαν (امير اکبر خان), ήταν Αφγανός ηγεμόνας, στρατηγός και τελικά εμίρης για περίπου τρία χρόνια μέχρι τον θάνατό του. Έγινε γνωστός με τη Μάχη του Τζαμρούντ το 1837, προσπαθώντας να επανακτήσει τη δεύτερη πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, την Πεσαβάρ από την Αυτοκρατορία των Σιχ.Ο Ουαζίρ Ακμπάρ Χαν ήταν στρατιωτικά ενεργός στον Α΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο, ο οποίος διήρκεσε από το 1839 έως το 1842. Είναι γνωστός για την ηγεσία του στο εθνικό κόμμα της Καμπούλ από το 1841 έως το 1842, και τη σφαγή του στρατού του Έλφινστοουν στο πέρασμα του Γκανταμάκ, προτού ο μοναδικός επιζήσας, ο βοηθός χειρουργός Ουίλλιαμ Μπράιντον, φτάσει στο πολιορκούμενο οχυρό της Τζαλαλαμπάντ στις 13 Ιανουαρίου 1842. Ο Ουαζίρ Ακμπάρ Χαν έγινε εμίρης του Αφγανιστάν τον Μάιο του 1842 και διακυβέρνησε μέχρι τον θάνατό του το 1845.

 Ο Ακμπάρ γεννήθηκε ως Μοχαμάντ Ακμπάρ Χαν το 1816 με γονείς τους Ντοστ Μοχαμάντ Μπαρακζάι του Αφγανιστάν και Μερμέν Καντίτζα Ποπαλζάι. Ο Ντοστ Μοχαμάντ Μπαρακζάι είχε δύο συζύγους, 8 γιους και 2 κόρες. Το 1836 οι μουσουλμανικές δυνάμεις του Ντοστ Μοχαμάντ Μπαρακζάι, υπό τη διοίκηση του γιου του Ουαζίρ Ακμπάρ Χαν, πολέμησε τους Σιχ στη Μάχη του Τζαμρούντ, 15 χιλιόμετρα δυτικά της σημερινής Πεσαβάρ. Ο Ντοστ Μοχαμάντ Μπαρακζάι δεν ακολούθησε τον θρίαμβο αυτό ανακαταλαμβάνοντας την Πεσαβάρ, αλλά αντ' αυτού ήρθε σε επαφή με τον Λόρδο Όκλαντ, τον νέο Βρετανό κυβερνήτη στρατηγό της Ινδίας, για βοήθεια στη μάχη κατά τους Σιχ. Με την επιστολή αυτή, ο Ντοστ Μοχαμάντ έθεσε τυπικά τη βάση για τη βρετανική επέμβαση στο Αφγανιστάν. Στο επίκεντρο του Μεγάλου Παιχνιδιού βρίσκεται η προθυμία της Βρετανίας και της Ρωσίας να υποτάξουν, ανατρέψουν ή υποδουλώσουν τα μικρά ανεξάρτητα κράτη που βρίσκονταν ανάμεσά τους.Ο Ακμπάρ Χαν ηγήθηκε εξέγερσης στην Καμπούλ κατά της αποστολής των Βρετανικών Ινδιών υπό τους Ουίλλιαμ Μακνότεν, Αλεξάντερ Μπερνς και το στράτευμα τους που αποτελούνταν από 4.500 άνδρες. Τον Νοέμβριο του 1841, πολιόρκησε τη δύναμη του υποστράτηγου Ουίλλιαμ Έλφινστοουν στην Καμπούλ. Ο Έλφινστοουν αποδέχθηκε μία ασφαλή υποχώρηση των δυνάμεών του και των περίπου 12.000 ακολούθων του στην Πεσαβάρ. Δέχθηκαν ενέδρα και αποδεκατίστηκαν τον Ιανουάριο του 1842. Αρκετά βρετανικά στρατιωτικά απομνημονεύματα αναφέρουν τη διπλή διαπραγμάτευση του Ακμπάρ Χαν, αναφέροντας πως, κατά τη διάρκεια της υποχώρησης, ο Ακμπάρ Χαν μπορούσε να διατάσσει τους άνδρες του ταυτόχρονα στα περσικά δίνοντας εντολές εγκατάλειψης και στα παστού για εντολές εκπυρσοκρότησης.Τον Μάιο του 1842, ο Ακμπάρ Χαν κατέλαβε το οχυρό Μπαλά Χισάρ στην Καμπούλ και έγινε ο νέος εμίρης του Αφγανιστάν. Διακυβέρνησε μέχρι τον θάνατό του το 1845. Ορισμένοι θεωρούν πως ο Ακμπάρ Χαν δηλητηριάστηκε από τον πατέρα του, Ντοστ Μοχαμάντ Μπαρακζάι, ο οποίος ανησυχούσε για τις προσδοκίες του γιου του.
Διελκυστίνδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904 στο Σαιντ Λούις διεξήχθη ένα αγώνισμα διελκυστίνδας ανδρών. Διοργανώθηκε το διήμερο 31 Αυγούστου - 1 Σεπτεμβρίου 1904 στο Φράνσις Φιλντ. Στους αγώνες έλαβαν μέρος συνολικά 30 αθλητές από τρεις χώρες, χωρισμένες σε έξι ομάδες των πέντε αθλητών.

 Οι τρεις χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): Ελλάδα (5) Ηνωμένες Πολιτείες (20) Νότια Αφρική (5) Στους προημιτελικούς που διεξήχθησαν στις 31 Αυγούστου 1904, η Μιλγουόκι Αθλέτικ Κλαμπ απέκλεισε τους Μπόερς από τη Νότια Αφρική και η ομάδα Σαιντ Λούις 1 τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο από την Ελλάδα. Οι ομάδες Νιου Γιορκ Αθλέτικ Κλαμπ και Σαιντ Λούις 2 πέρασαν άνευ αγώνα στα ημιτελικά. Εκεί, η Νιου Γιορκ Αθλέτικ Κλαμπ νίκησε τη Σαιντ Λούις 2 και την επόμενη ημέρα (1 Σεπτεμβρίου), η Μιλγουόκι Αθλέτικ Κλαμπ απέκλεισε τη Σαιντ Λούις 1. Στον τελικό του αγωνίσματος, η Μιλγουόκι Αθλέτικ Κλαμπ νίκησε τη Νιου Γιορκ Αθλέτικ Κλαμπ και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Παράλληλα, οι δύο ηττημένοι των ημιτελικών αγωνίστηκαν μεταξύ τους, με τον νικητή (Σαιντ Λούις 1) να έχει το δικαίωμα για έναν επιπλέον αγώνα με τον ηττημένο του τελικού (Νιου Γιορκ Αθλέτικ Κλαμπ), με έπαθλο το ασημένιο μετάλλιο. Η Νιου Γιορκ Αθλέτικ Κλαμπ δεν εμφανίστηκε στον εν λόγω αγώνα, με αποτέλεσμα το ασημένιο μετάλλιο να απονεμηθεί τελικά στη Σαιντ Λούις 1 και το χάλκινο στη Σαιντ Λούις 2. Διοργανώτρια χώρα Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Men's Tug of war. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2014. «Tug-Of-War at the 1904 St. Louis Summer Games». Sports-Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2014. Lucas, Charles J. P. (1905). The Olympic Games, 1904 (PDF). Saint Louis, Missouri: Woodward & Tiernan Printing Co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2014.
Κατάλογος αστέρων του Κηφέως

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Κηφέως παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Κηφέα κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2007. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2004). «Combined General Catalogue of Variable Stars (GCVS4,2)». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2012. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Apr)». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2012.
1388 Αφροδίτη

Ο αστεροειδής 1388 Αφροδίτη (1388 Aphrodite), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο πλανήτη, είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,795. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου.

 Η μέση διάμετρος της 1388 Αφροδίτης εκτιμάται σε 25,22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1317. Η 1388 Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 56,6 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σεκού Μπερτέ

Ο Σεκού Μπερτέ (γαλ.: Sékou Berthé, γεν. 1977) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (κοινοτικό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,93, βάρος 95 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "4".

 Ο Σεκού Μπερτέ γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1977 στο Μπαμακό, πρωτεύουσα του Μαλί. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη Γαλλία το 1997 στη Μονακό, στην οποία δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Το 1999 μεταπήδησε στην Τρουά (Troyes AC), όπου αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το 2003 δοκίμασε την τύχη του στην Αγγλία και πήρε μεταγραφή για την Μπρόμγουιτς, ομάδα τότε της Πρέμιερ Λιγκ. Ούτε εκεί μπόρεσε να γίνει βασικός. Τη σεζόν 2005-06 δεν αγωνίστηκε και την επόμενη σεζόν πήγε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε στον Πανιώνιο τριετές συμβόλαιο ως τις 30 Ιουνίου 2009. Έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 και σχεδόν αμέσως πήρε θέση στη βασική ενδεκάδα. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης της πέμπτης θέσης για δύο συνεχείς σεζόν: 2006-07 και 2007-08 και της επιτυχημένης πορείας μέχρι τους ομίλους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τη σεζόν 2008-09 αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμού και έχει λιγότερες συμμετοχές. Είναι διεθνής με την ομάδα του Μάλι. Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51. http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=4314
Ελισάβετ Ερριέττα της Έσσης-Κάσσελ

Η Ελισάβετ Ερριέττα (γερμ. Elisabet Henriëtte, 18 Νοεμβρίου 1661 - 7 Ιουλίου 1683) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Εσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα του Βρανδεμβούργου & δούκισσα της Πρωσίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ της Έσσης-Κάσσελ και της Χεδβίγης Σοφίας, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου. Ο σύζυγός της Φρειδερίκος νυμφεύτηκε μετά άλλες δύο φορές. Το 1701 ο Φρειδερίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Πρωσίας. Παντρεύτηκε το 1679 τον Φρειδερίκο, Εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου & Δούκα της Πρωσίας, και είχε τέκνα: Λουίζα Δωροθέα 1680-1705, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Διάδοχο της Έσσης-Κάσσελ, που το 1720 έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και το 1730 λάνδγραβος της Έσσης-Κάσσελ. Hans Philippi, Die Landgrafschaft Hessen-Kassel 1648–1806 = Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen 46 = Kleine Schriften 8, Marburg 2007.
Δίκη των Ιατρών

Η Δίκη των Ιατρών, νομικός επίσημος τίτλος "Οι ΗΠΑ εναντίον του Καρλ Μπραντ και άλλων" (United States of America v. Karl Brandt, et al.) ήταν μία από τις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπισαν τις εξής κατηγορίες: 1. Συνωμοσία προς διάπραξη εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητος, όπως περιγράφεται στα σημεία (2) και (3) που ακολουθούν. 2. Εγκλήματα πολέμου: Διεξαγωγή ιατρικών πειραμάτων, χωρίς τη συναίνεση του υποκειμένου, σε αιχμαλώτους πολέμου και πολίτες κατεχομένων χωρών και συμμετοχή σε μαζικές δολοφονίες κρατουμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. 3. Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας: Διάπραξη των στο σημείο (2) αναφερόμενων εγκλημάτων και σε Γερμανούς πολίτες. 4. Συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση SS Το Δικαστήριο έλαβε το προσωνύμιο "Στρατοδικείο αριθ. Ι" (Military Tribunal No I), συνεδρίασε εν όλω 139 φορές στο Δικαστικό μέγαρο της Νυρεμβέργης από τις 9 Δεκεμβρίου 1946 μέχρι τις 20 Αυγούστου 1947, οπότε και ανακοινώθηκαν οι ποινές. Το Δικαστήριο απαρτίσθηκε από τους: Γουόλτερ Β. Μπίλς (Walter B. Beals), Προεδρεύων Χάρολντ Λ. Σέμπρινγκ (Harold L. Sebring), μέλος Τζόνσον Ταλ Κρόφορντ (Johnson Tal Crawford), μέλος Βίκτορ Σ. Σουέρινγκεν (Victor C. Swearingen), αναπληρωματικό μέλοςΔημόσιος Κατήγορος ήταν ο Ταξίαρχος Τέλφορντ Τέιλορ (Telford Taylor). Κατά την ακροαματική διαδικασία και οι εικοσιτρείς κατηγορούμενοι δήλωσαν αθώοι. Το Δικαστήριο έκρινε εαυτό αναρμόδιο να εκδικάσει το σημείο (1) του κατηγορητηρίου. Χέρμαν Μπέκερ-Φράιζενγκ (Hermann Becker-Freyseng): 20ετής κάθειρξη, μειώθηκε σε 10 έτη Βίλχελμ Μπάιγκλμπεκ (Wilhelm Beiglböck): 15ετής κάθειρξη, μειώθηκε σε 10 έτη Κουρτ Μπλόμε (Kurt Blome): Αθωώθηκε Βίκτορ Μπρακ (Viktor Brack): Θάνατος Καρλ Μπραντ (Karl Brandt): Θάνατος Ρούντολφ Μπραντ (Rudolf Brandt): Θάνατος Φριτς Φίσερ (Fritz Fischer): Ισόβια, μειώθηκαν σε 15ετή κάθειρξη Καρλ Γκέμπχαρντ (Karl Gebhardt): Θάνατος Καρλ Γκέντσκεν (Karl Genzken): Ισόβια, μειώθηκαν σε 20ετή κάθειρξη Ζίγκφριντ Χαντλόζερ (Siegfried Handloser): Ισόβια, μειώθηκαν σε 20ετή κάθειρξη Βάλντεμαρ Χόφεν (Waldemar Hoven): Θάνατος Γιόαχιμ Μρουγκόβσκι (Joachim Mrugowsky): Θάνατος Χέρτα Ομπερχόιζερ (Herta Oberheuser): 20ετής κάθειρξη, μειώθηκε σε 10 έτη (μοναδική γυναίκα κατηγορουμένη) Άντολφ Ποκόρνυ (Adolf Pokorny): Αθωώθηκε Χέλμουτ Πόππεντικ (Helmut Poppendick): Δεκαετής κάθειρξη, μειώθηκε στο μηδέν Χανς Βόλφγκανγκ Ρόμπεργκ (Hans Wolfgang Romberg): Αθωώθηκε Γκέρχαρντ Ρόζε (Gerhard Rose): Ισόβια, μειώθηκαν σε 20ετή κάθειρξη Πάουλ Ρόστοκ (Paul Rostock): Αθωώθηκε Ζίγκφριντ Ρουφ (Siegfried Ruff): Αθωώθηκε Κόνραντ Σέφερ (Konrad Schäfer): Αθωώθηκε Όσκαρ Σρέντερ (Oskar Schröder): Ισόβια, μειώθηκαν σε 15ετή κάθειρξη Βόλφραμ Ζίβερς (Wolfram Sievers): Θάνατος Γκέοργκ Άουγκουστ Βελτς (Georg August Weltz): ΑθωώθηκεΟι - συνολικά επτά - καταδικασθέντες σε θάνατο εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στη φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ (Βαυαρία) στις 2 Ιουνίου 1948. Ολοκαύτωμα Δίκη της Νυρεμβέργης Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4 In the Name of Public Health—Nazi Racial Hygiene, Susan Bachrach, Ph.D., New England Journal of Medicine
Δημήτριος Παγορόπουλος

Ο Δημήτρης Παγορόπουλος (30 Ιανουαρίου 1931 - 17 Ιανουαρίου 2000) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως έμεινε γνωστός ως ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Κινήματος επί Ανδρέα Παπανδρέου. Απέκτησε το προσωνύμιο «χατζάρας», επειδή καρατομούσε με συνοπτικές διαδικασίες όσα στελέχη αμφισβητούσαν τον ιστορικό ηγέτη του ΠΑΣΟΚ.

 Γεννήθηκε το 1931 στον Πειραιά με καταγωγή από τη Φθιώτιδα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Διακρίθηκε κυρίως ως ποινικολόγος. Επίσης, υπήρξε νομικός σύμβουλος του ΟΤΕ (επί διοίκησης Θεοφάνη Τόμπρα) και της ΔΕΗ (επί διοίκησης Γιώργου Μπιρδιμήρη) καθώς και της εφημερίδας του ΠΑΣΟΚ «Εξόρμηση».Στο ΠΑΣΟΚ διετέλεσε πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Κινήματος, γραμματέας της Κλαδικής Δικηγόρων, και μέλος του Τομέα Συνδικαλιστικού.Από το 1985 έως το 1989 ήταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β΄ Αθηνών ενώ το 1989 τοποθετήθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής του Κινήματος την περίοδο 1989 - 1994. Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2000, σε ηλικία 69 ετών. Γιος του είναι ο δικηγόρος Γιάννης Παγορόπουλος.
Θάμνος

Ο θάμνος είναι μια κατηγορία ξυλωδών φυτών που δεν έχουν κεντρικό κορμό, το ύψος τους είναι μέχρι τρία μέτρα και οι βλαστοί τους διακλαδίζονται από το επίπεδο του εδάφους. Οι βλαστοί των θάμνων διακλαδίζονται έντονα και με αυτόν τον τρόπο αποκτούν το χαρακτηριστικό σχήμα τους. Οι θάμνοι μπορούν να οριστούν μόνο μορφολογικά. Βάσει της εξελικτικής και ταξινομικής συστηματοποίησης, δε συνιστούν ενιαίο σύνολο και κατατάσσονται σε εντελώς διαφορετικές ομαδοποιήσεις. Ανάμεσα στα δέντρα και στους θάμνους, κατατάσσονται μορφολογικά πάντα, οι δενδροειδείς θάμνοι που το ύψος τους μπορεί να φτάσει τα έξι μέτρα. Σε γενικές γραμμές ο θάμνος έχει μικρότερη διάρκεια ζωής από το δέντρο και ο βλαστός του είναι μικρότερος.

 Οι εξελικτικά ανταγωνιστικές "συμπεριφορές" του θάμνου εντοπίζονται στη βέλτιστη δέσμευση της ηλιακής ενέργειας, τη διάχυση της θερμότητας που απάγουν από το περιβάλλον και επακόλουθα την ελάχιστη απώλεια της δεσμευμένης υγρασίας λόγω της εξάτμισης. Επίσης οι θάμνοι αναπτύσσουν γρήγορα, εκτεταμένο σχετικά βαθύ και διακλαδιζόμενο ριζικό σύστημα με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση της ριζικής υγρασίας. Τέλος οι θάμνοι εκκρίνουν τοξικές ουσίες για τα ανταγωνιστικά φυτά, όπως είναι οι πόες, αναστέλλοντας έτσι την ανάπτυξη τους. Η πολυετής φύση των θάμνων εξοικονομεί θρεπτικά συστατικά αυξάνοντας σημαντικά τον κύκλο ζωής τους. Οι θάμνοι αποτελούν έναν σκληρό ανταγωνιστή για όλες τις υπόλοιπες μορφές φυτών, και μόνο οι πυρκαγιές και η ανθρώπινη παρέμβαση καταστέλλουν τη φρενήρη ανάπτυξη τους. Οι θάμνοι μπορούν να χωριστούν, βάσει της κύριας χρήσης τους (πολλοί θάμνοι έχουν πολλές χρήσεις) από τον άνθρωπο, ως εξής (συνοπτική λίστα): Θάμνοι από τους οποίους εξάγονται θρεπτικοί καρποί όπως: Ακτινίδιο, Βατομουριά, Βελανιδιά, Ιπποφαές, Καστανιά, Μαστιχόδενδρο, Ρεβιθιά, Ροδιά. Θάμνοι με αρωματικές ιδιότητες που χρησιμοποιούνται κυρίως ως μπαχαρικά: Δάφνη, Δενδρολίβανο, Κινόα, Κάππαρη, Θάμνοι με καλλωπιστική χρήση: Αγγελικούλα, Αζαλέα, Ακακία, Γαρδένια, Ευώνυμο, Ιβίσκος, Κισσός, Λατζιά, Λυγαριά, Μπουκαμβίλια, Πικροδάφνη, Σπάρτο, Πικροδάφνη, Τριανταφυλλιά. Θάμνοι που παράγουν αιθέρια έλαια ή ξυλεία ή έχουν βαφικές ιδιότητες: Γιασεμί, Γιουνίπερος, Θυμάρι, Μυρίκη, Νόνι, Ριζάρι. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 27, σελίδα 264.
Παιδί του Μαραθώνα

Το Παιδί του Μαραθώνα (επίσης Έφηβος του Μαραθώνα) είναι χάλκινο γλυπτό με μικρότερο από το φυσικό μέγεθος που βρέθηκε στον κόλπο του Μαραθώνα το 1925 και έκτοτε εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας (αριθμός καταλόγου 15118). Χρονολογείται από την ύστερη κλασική περίοδο, στο 340-330 π.Χ. και το έργο τέχνης αποδίδεται στη σχολή του γλύπτη Πραξιτέλη ή συνδέεται με τον γλύπτη Λύσιππο.

 Το άγαλμα περισυλλέγει με δίχτυ από ψαράδες τον Ιούνιο του 1925 στον κόλπο του Μαραθώνα ανάμεσα στην ακτή και ένα μικρό νησί. Πιθανοί λόγοι για την εύρεση του αγάλματος εκεί είναι η ύπαρξη ναυαγίου, ρίψη έρματος σε επικίνδυνη κατάσταση ή στοχευμένη απόρριψη του αγάλματος στη θάλασσα. Άλλα σημαντικά χάλκινα αγάλματα που βρέθηκαν κάτω από το νερό είναι ο έφηβος της Σαλαμίνας, που κυκλοφόρησε στην αγορά τέχνης το 1878, και ο Ποσειδώνας του Αρτεμισίου, που βρέθηκε μεταξύ 1926 και 1928. Το άγαλμα απεικονίζει ένα παιδί ή εφήβο που δεν είναι πια αγορίστικος και δεν έχει ακόμη μεγαλώσει. Το άγαλμα έχει ύψος 130 cm και επομένως είναι μικρότερο από το φυσικό μέγεθος. Το κοντραπόστο είναι πολύπλοκο - ίσως η φιγούρα να ακουμπάει σε μια στήλη με το δεξί της χέρι. Το χάλκινο εκμαγείο διατηρείται ασυνήθιστα καλά. Τροποποιήσεις μπορούν να φανούν μόνο στο αριστερό χέρι, την αριστερή φτέρνα και το πέλμα του δεξιού ποδιού: το χέρι επανασχεδιάστηκε στην αρχαιότητα (πιθανώς κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους), η φτέρνα και το πέλμα ανασχηματίστηκαν κατά την αποκατάσταση του αγάλματος τον 20ο αιώνα. Προφανώς, το αριστερό χέρι έφερε ένα επίπεδο αντικείμενο το οποίο δεν έχει διατηρηθεί. Έχει προταθεί ότι ήταν «ένας δίσκος με εργαλεία για θυσία». Στο δεξί χέρι κρατούσε επίσης κάποιο αντικείμενο που πλέον δεν σώζεται. Το κεφάλι είναι γερμένο προς τα αριστερά, με το άγαλμα να κοιτάζει προς το αριστερό χέρι. Στα μαλλιά υπάρχει ταινία με κερατοειδή προεξοχή. Τα μάτια και οι θηλές είναι ένθετες: το υλικό των βολβών είναι λευκή πέτρα, οι ίριδες είναι κατασκευασμένες από κιτρινωπό γυαλί με μαύρες άκρες, αλλά οι κόρες απουσιάζουν και ήταν αρχικά μεταλλικές, ενώ οι θηλές είναι από χαλκό. Έχουν φτιαχτεί και φτιάχνονται πολυάριθμα αντίγραφα του αγάλματος. Υπάρχει ένα γύψινο εκμαγείο στη συλλογή αρχαίων γλυπτών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Led Zeppelin Boxed Set 2

Led Zeppelin Boxed Set 2 είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, η οποία κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει κομμάτια τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν στην έκδοση "Led Zeppelin Boxed Set" του 1990, όπως και το ακυκλοφόρητο μέχρι το 1993 "Baby Come On Home". Οι πωλήσεις της συλλογής ξεπέρασαν τις 250.000 αντίτυπα με αποτέλεσμα να βραβευθεί ως χρυσός δίσκος τον Ιούλιο του 2004.

 CD 1 1. Good Times Bad Times (Page, Jones, Bohnam) - 2:47 2. We're Gonna Groove (Bethea, King) - 2:40 3. Night Flight (Page, Plant, Jones) - 3:36 4. That's the Way (Page, Plant) - 5:39 5. Baby Come on Home (Berns, Page, Plant) - 4:30 6. The Lemon Song (Page, Plant, Jones, Bohnam, Burnett) - 6:22 7. You Shook Me (Dixon, Lenoir) - 6:30 8. Boogie with Stu (Page, Plant, Jones, Bonham, Stewart, Valens) - 3:53 9. Bron-Yr-Aur (Page) - 2:06 10. Down by the Seaside (Page, Plant) - 5:13 11. Out on the Tiles (Page, Plant, Bonham) - 4:08 12. Black Mountain Side (Page) - 2:13 13. Moby Dick (Page, Jones, Bonham) - 4:22 14. Sick Again (Page, Plant) - 4:42 15. Hot Dog (Page, Plant) - 3:17 16. Carouselambra (Page, Plant, Jones) - 10:32CD 2 1. South Bound Suarez (Plant, Jones) - 4:12 2. Walter's Walk (Page, Plant) - 4:31 3. Darlene (Page, Plant, Jones, Bonham) - 5:06 4. Black Country Woman (Page, Plant) - 4:24 5. How Many More Times (Page, Jones, Bonham) - 8:28 6. The Rover (Page, Plant) - 5:37 7. Four Sticks (Page, Plant) - 4:46 8. Hats Off to (Roy) Harper (traditional arr. Page) - 3:42 9. I Can't Quit You Baby (Dixon) - 4:43 10. Hots on for Nowhere (Page, Plant) - 4:43 11. Living Loving Maid (She's Just a Woman) (Page, Plant) - 2:40 12. Royal Orleans (Page, Plant, Jones, Bonham) - 2:58 13. Bonzo's Montreux (Bonham) - 4:17 14. The Crunge (Page, Plant, Jones, Bonham) - 5:06 15. Bring it on Home (Page, Plant) - 4:20 16. Tea for One (Page, Plant) - 9:27 Led Zeppelin Boxed Set 2 (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 21 Σεπτεμβρίου 1993 Led Zeppelin Boxed Set 2 (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Στις ηχογραφήσεις του "Led Zeppelin Boxed Set 2" συμμετείχαν οι εξής μουσικοί:Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικαΤζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάραΤζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτραΤζον Μπόναμ - τύμπανα Allmusic review Prog Archives review Αμερικανικά τσαρτ Αρχειοθετήθηκε 2013-04-06 στο Wayback Machine. Βρετανικά τσαρτ Νεοζηλανδικά τσαρτ Αρχειοθετήθηκε 2014-07-27 στο Wayback Machine. Ιαπωνικά τσαρτ Καναδικά τσαρτ Βραβεύσεις από την RIAA
Ζινάιντα Κουπριγιάνοβιτς

Η Ζινάιντα Αλεξάντροβνα Κουπριγιάνοβιτς (λευκορωσικά: Зінаіда Аляксандраўна Купрыяновіч, ρωσικά: Зинаида Александровна Куприянович; γ. 17 Σεπτεμβρίου 2002), ευρέως γνωστή με το καλλιτεχνικό Ζήνα (Zena, λευκορωσικά: Зена, ρωσικά: Зена), είναι Λευκορωσίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Εκπροσώπησε τη Λευκορωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 με το τραγούδι "Like It", το οποίο κατέλαβε την 24η θέση με 31 βαθμούς.

 Η Κουπριγιάνοβιτς ξεκίνησε την καριέρα της από παιδί με τη μουσική το 2013, συμμετέχοντας στο New Wave Junior 2013 και στο Junior Slavianski Bazaar 2014 στο Vitebsk.Η Κουπριγιάνοβιτς συμμετείχε στον Λευκορωσικό εθνικό τελικό για τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision δύο φορές: πρώτη φορά ήταν στον εθνικό τελικό του 2015 όπου τερμάτισε τέταρτη με το τραγούδι "Mir" και η δεύτερη φορά ήταν στον εθνικό τελικό του 2016 όπου τερμάτισε τρίτη με το τραγούδι "Kosmos". Το 2017, τερμάτισε τρίτη στη δέκατη σεζόν του Fabrika Zvyozd, τη Ρωσική εκδοχή του Operación Triunfo. Μετά από αυτό, η Κουπριγιάνοβιτς ξεκίνησε την καριέρα της στην τηλεοπτική παρουσίαση και συν-παρουσίασε την Junior Eurovision το 2018 στο Μινσκ μαζί με τους Ευγκενί Περλίν και Ελένα Μεράι. Σαν ηθοποιός, έχει δανείσει τη φωνή της στο χαρακτήρα "Μοάνα" από την ομώνυμη ταινία κινουμένων σχεδίων, για τη ρωσική μεταγλώττιση και στο Ralph Breaks the Internet.Εκπροσώπησε τη Λευκορωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 με το τραγούδι "Like It". Το τραγούδι προκρίθηκε στον τελικό όπου κατέλαβε την 24η θέση. "Mir" (2015) "Kosmos" (2016) "Like It" (2019) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Zina Kupriyanovich στο Wikimedia Commons Ζινάιντα Κουπριγιάνοβιτς στο Instagram
The Most Beautiful Moment in Life: Young Forever

Το The Most Beautiful Moment in Life: Young Forever‎ (χάνγκουλ: 화양연화 Young Forever, χάντζα: 花樣年華 Young Forever, αναθεωρημένη μεταγραφή: Hwayangyeonhwa Young Forever) είναι το πρώτο άλμπουμ της νοτιοκορεάτικης μπάντας BTS. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 2 Μαΐου του 2016 σε δύο φυσικές εκδοχές, μια έκδοση μέρας και μια έκδοση νύχτας. Το άλμπουμ περιέχει είκοσι τρία κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων τριών νέων σινγκλ ("Epilogue: Young Forever", "Fire" και "Save Me"), και όλα τα κομμάτια από τα The Most Beautiful Moment in Life, Part 1 και The Most Beautiful Moment in Life, Part 2 καθώς και αρκετές διασκευές.

 Στις 21 Μαρτίου του 2016, η Big Hit Entertainment ανακοίνωσε την επερχόμενη επιστροφή των BTS και μια συναυλία προγραμματισμένη για το Μάιο. Οι BTS κυκλοφόρησαν το πρώτο προωθητικό για τη συναυλία στις 7 Απριλίου στον επίσημο λογαριασμό τους στο Twitter. Αργότερα κυκλοφόρησε πρωτότυπες φωτογραφίες στις 21 και 24 Απριλίου, που δείχνει ότι το φυσικό άλμπουμ θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, Μέρα και Νύχτα. Και οι δύο εκδόσεις περιλαμβάνουν φωτοβιβλίο, πολαροειδές, μίνι φωτογραφίες και αφίσες. Το προωθητικό βίντεο για τη συναυλία κυκλοφόρησε στις 25 Απριλίου. Η λίστα κομματιών κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου, αποκαλύπτοντας ότι θα ήταν συλλογή άλμπουμ με συνολικά είκοσι-τρία κομμάτια. Επίσης κυκλοφόρησε το σχέδιο και τις λεπτομέρειες της φυσικής άλμπουμ. Στις 29 Απριλίου η Big Hit Entertainment κυκλοφόρησε ένα preview για το μουσικό βίντεο Fire, που έδειχνε τα μέλη του συγκροτήματος να χορεύουν.
Σουλενμπεργκίτης

Ο σουλενμπεργκίτης (αγγλ. schulenbergite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στην τοποθεσία Oberschulenberg των ορέων Χαρτς στη Γερμανία, όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).

 Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενές ορυκτό, που εμφανίζεται στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων - ψευδαργυρούχων υδροθερμικών αποθέσεων, συνηθέστερα εμφανιζόμενο σε μεταλλευτικά απορρίμματα. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο ναμουβίτης, ο βροσαντίτης, ο ποσνιακίτης, ο κτενασίτης, ο σερπιερίτης, ο λιναρίτης, ο μαλαχίτης, ο κερουσίτης, ο ημιμορφίτης, ο σμιθσονίτης, η γύψος, ο χαλκοπυρίτης, ο σφαλερίτης και ο χαλαζίας. Απαντάται στη Γερμανία (όρη Χαρτς, Ρηνανία-Βεστφαλία, Έσση, Ρηνανία - Παλατινάτο και άλλες περιοχές), στη Γαλλία (περιοχή Cap-Garonne), στη Μεγάλη Βρετανία (Κάμπρια, Κορνουάλλη, Ουαλλία), στην Αυστρία (Στυρία), στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, στην Ιαπωνία και στην Πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον Νο 50, Ζαν-Μπατίστ, Σερπιέρη, Σούνιο (ορυχείο Νο 6) και στην παραλία Θορικού εντός των μεταλλευτικών απορριμμάτων. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Πριονοκορδέλα

Η πριονοκορδέλα (αγγλ. bandsaw, γερμ. bandsäge) είναι κοπτικό μηχάνημα το οποίο αποτελείται από μία συνεχόμενη πριονωτή κορδέλα -σε μορφή ενός κλειστού δακτυλίου- με την οποία κόβονται, κατά μήκος ή κατά πλάτος, διάφορα υλικά όπως ξύλο, μέταλλα, πλαστικά και σύνθετα υλικά, κ.ά.

 Αναπτύχθηκαν αρχικά για την κοπή κορμών από δένδρα, στις αρχές του 20ου αιώνα. Τότε, οι πριονοκορδέλες ήταν κινητές και πρωτίστως πετρελαιοκίνητες, αργότερα έγιναν και βενζινοκίνητες, σήμερα όμως, η μεγάλη πλειονότητα των μηχανημάτων αυτών είναι ηλεκτρικές.Σήμερα παράγονται πριονοκορδέλες κυρίως ως στάσιμα μηχανήματα, αλλά παράγονται επίσης και ηλεκτρικές πριονοκορδέλες χειροκίνητης ταινίας. Τα μικρότερα μοντέλα χρησιμοποιούνται ως πριόνια σε καταστήματα ή εργαστήρια ξυλουργικής. Τα κινητά μοντέλα πριονοκορδέλων, τα οποία εδράζονται σε τροχούς, εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του 1960, κυρίως αφορούν καυσόξυλα τα οποία κόβονται κάθετα. Ειδικοί τύποι πριονοκορδέλας είναι αυτοί που φέρουν ενισχυμένα κράματα ή/και διαμάντια στα κοπτικά τους. Με το πριόνισμα δημιουργούν μία επιφάνεια κοπής με υψηλή ποιότητα λείανσης. Οι πριονοκορδέλες διαμαντιών χρησιμοποιούνται κυρίως στη βιομηχανική παραγωγή ή στην έρευνα υλικών ή σε εργαστήρια, ιδίως για κοπή σε υλικά όπως, γραφίτη, καταλύτες, GRP, πλαστερίνες, πολυμερικά υλικά και γυαλί. Η λεπίδα αυτού του τύπου πριονοκορδέλας, διατίθεται σε όλες τις συνηθισμένες οδοντώσεις και μορφές, μπορεί να μετακινείται πάνω σε δύο τροχούς, έτσι ώστε να είναι δυνατή η αδιάκοπη κοπή. Οι πριονοκορδέλες σήμερα χρησιμοποιούνται ως κοπτικά εργαλεία του ξύλου, του μετάλλου, των πλαστικών, όπως επίσης και για την κοπή υφασμάτων, δέρματος και σκυροδέματος Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος αυτών αφορά στην ξυλουργική, για την κοπή συμπαγούς ξυλείας ή προϊόντων ξύλου και ξυλοπλακών. Στη βιομηχανία τροφίμων, επίσης, χρησιμοποιούνται πριονοκορδέλες, από ανοξείδωτο χάλυβα, για το πριόνισμα κατεψυγμένου κρέατος και οστών. Με ειδικές πριονοκορδέλες, τις λεγόμενες και πριονοκορδέλες τύπου μπλοκ, γίνεται πρίση στρογγυλής ξυλείας από κομμένα κορμοτεμάχια. Οι κοπές αυτές γίνονται κάθετα. Επίσης, με την απλή πριονοκορδέλα, στην ξυλουργική, είναι εφικτές τόσο ίσιες όσο και λοξές κοπές του ξύλου με χειρωνακτικό τρόπο, όπως και καμπύλες κατεργασίες. Για τα μέταλλα, ειδικές πριονοκορδέλες, με κοπτικά ισχυρών κραμάτων, χρησιμοποιούνται μόνον για οριζόντιες κοπές, ως επί το πλείστον για κοπή ράβδων χάλυβα και άλλων μετάλλων. Αντίθετα, κάθετες πριονοκορδέλες, χρησιμοποιούνται περισσότερο για κοψίματα στην επιφάνεια. Είναι εργαλεία, υψηλής επικινδυνότητας, και θα πρέπει να τηρούνται απαραίτητα ορισμένα μέτρα προστασίας κατά τη λειτουργία τους. Απαραίτητα είναι πάντα τα γάντια και τα γυαλιά προστασίας. Τα μηχανήματα αυτά πρέπει να φέρουν σύστημα απορρόφησης όλων των υπολειμμάτων κοπής.
Ξενία Καστοριάς

Το «Ξενία» Καστοριάς αποτελούσε ξενοδοχειακή μονάδα του Ε.Ο.Τ η οποία κατασκευάστηκε το 1955 από τον Χαράλαμπο Σφαέλλο ως μια από τις πρώτες κρατικές τουριστικές υποδομές οι οποίες αποτελούσαν κομμάτι της γενικότερης ανασύνταξης της οικονομίας μέσω του τουρισμού, χρηματοδοτούμενες από το Σχέδιο Μάρσαλ. Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε και ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1952 και ολοκληρώθηκε το 1955 όπου και στα εγκαίνια του παρευρέθηκαν αρκετοί υψηλόβαθμοι πολιτικοί παράγοντες τις εποχής.Το 2021 έπειτα από αρκετά χρόνια εγκατάλειψης η μονάδα παραχωρήθηκε από την Ε.Τ.Α.Δ στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού με σκοπό την λειτουργία του ως παράρτημα του Βυζαντινού Μουσείου της πόλης.

 Το «Ξενία» ανεγέρθηκε στο κεντρικό περιαστικό δάσος σε προνομιακή θέση, όπου και ο αντίστοιχος λόφος πήρε την ονομασία του, με πανοραμική θέα την πόλη της Καστοριάς και την λίμνη Ορεστιάδα. Πλησίον του ξενοδοχείου υπάρχει το Βυζαντινό Μουσείο της πόλης. Η αρχιτεκτονική του ξενοδοχείου διαφέρει από αυτή των υπολοίπων ξενοδοχειακών μονάδων της Ελλάδας, καθώς δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής με εκτεταμένη χρήση της πέτρας και παραδοσιακών βυζαντινών κεραμίδων.Εντός το κτήριο διαθέτει σε μεγάλο βαθμό ξύλινη επένδυση σχεδόν σε όλους τους χώρους του καθώς και λιθόχτιστο τζάκι παραπέμποντας σε ορεινό ξενώνα. Το ξενοδοχείο στο σύνολο του χαρακτηρίζεται από ανισοσταθμίες ώστε να είναι καλύτερα ενταγμένο στο ανάγλυφο του λόφου, όπου ένα κεντρικό κλιμακοστάσιο συνδέει τις πτέρυγες των δωματίων. Εντός του ξενοδοχείου υπήρχε εστιατόριο το οποίο φώτιζαν μια σειρά από φεγγίτες και υαλοστάσια ενώ τους κεντρικούς διαδρόμους φωτίζουν μια σειρά από διπλά παράθυρα δίνοντας έτσι έμφαση στο φυσικό φως. Η συγκεκριμένη μονάδα χαρακτηρίζεται από την κοινή χωροθέτηση των δωματίων τα οποία είχαν τυπική διάταξη του μπάνιου καθώς και ερμάρια αποθήκευσης, ενώ χαρακτηριστικός είναι ο σχεδιασμός των μπαλκονιών τα οποία δίναν την αίσθηση ενός ημιυπαίθριου χώρου παραπέμποντας στο παραδοσιακό «χαγιάτι».
Μάγια Μελάγια

Μάγια Μελάγια, ήταν το καλλιτεχνικό όνομα της Μελπομένης Τσιριγώτη (1928 - 2014), γεννημένη στην Πλάκα της Αθήνας. Υπήρξε σπουδαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια του μεταπολεμικού ελληνικού ελαφρού, λαϊκού και αρχοντορεμπέτικου τραγουδιού, καθώς και ηθοποιός του θεάτρου, ιδιαίτερα της επιθεώρησης και του κινηματογράφου.

 Κατά την πενηντάχρονη περίπου καλλιτεχνική της παρουσία συνεργάστηκε με πολλούς του χώρου της και κυρίως με τον Μανώλη Χιώτη, ενώ φέρεται να αποτελούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα τη μούσα του Γιώργου Μουζάκη. Ήταν μια από τις πιο μεγάλες φωνές που πέρασαν από το ελληνικό τραγούδι, με μια χαρακτηριστική μπάσα φωνή. Η Μάγια Μελάγια υπήρξε η δασκάλα της Σοφίας Λόρεν στο τραγούδι Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη που τραγούδησε στην ταινία Το παιδί και το δελφίνι και έγινε διεθνής επιτυχία. Νονός του καλλιτεχνικού της ονόματος ήταν ο Ορέστης Λάσκος. Τα τραγούδια μιας ζωής Αξέχαστα τραγούδια Το πεπρωμένο μου Ανθολογία Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Μ. Μελάγια συμμετείχε. Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης Περικλής Τ. Ματαράγκας, Οι φίλοι από τα παλιά. Η Μάγια Μελάγια και οι φίλοι, Εκδόσεις «Σιγαρέτα» 2008
Πωλίν Γκωφιέ

Η Πωλίν Γκωφιέ (γαλλικά: Pauline Gauffier), γεννηθείσα Σατιγιόν (γαλλικά: Châtillon), ήταν Γαλλίδα ζωγράφος εγκατεστημένη στην Ιταλία, γεννημένη στη Ρώμη το 1772 και αποβιώσασα στη Φλωρεντία το 1801.

 Γεννημένη στη Ρώμη το 1772 από Γάλλους γονείς οι οποίοι ήσαν εγκατεστημένοι εντός της συγκεκριμένης πόλης, η Πωλίν Σατιγιόν σύχναζε, κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Ακαδημίας της Γαλλίας στη Ρώμη. Ο αρχιτέκτονας Σαρλ Περσιέ φιλοτέχνησε πέντε σχέδιά της, ενώ η ίδια σπούδασε ζωγραφική με τους Ζαν-Ζερμαίν Ντρουαί και Λουί Γκωφιέ. Τον Μάρτιο του 1790 παντρεύτηκε με τον τελευταίο εξ'αυτών στη Ρώμη. Το ζεύγος απέκτησε δύο τέκνα, μεταξύ των οποίων η μετέπειτα Ιταλίδα ζωγράφος μικρογραφιών Φαουστίνα Μαλφάττι (1792-1837). Έπειτα από αντιγαλλικές διαδηλώσεις οι οποίες έλαβαν χώρα στη Ρώμη, η οικογένεια Γκωφιέ κατέφυγε στη Φλωρεντία, όπου και απεβίωσε η Πωλίν τον Ιούλιο του 1801. Η Πωλίν Γκωφιέ ήταν μαθητευόμενη του συζύγου της, καθώς και του Ζαν-Ζερμαίν Ντρουαί. Έργα της εκτέθηκαν στην Έκθεση του 1798. Ορισμένα έργα.
Clear Air Turbulence

Clear Air Turbulence είναι ο τίτλος του δεύτερου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ian Gillan Band, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Απρίλιο του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Island Records". Η αρχική μίξη του δίσκου στα "Rockfield Studios" άφησε ανικανοποίητο τον Ίαν Γκίλαν και πραγματοποιήθηκε νέα μίξη στα "Kingsway Studios". Η αρχική μίξη εκδόθηκε το 1997 από την "Angel Air Records" με τον τίτλο "The Rockfield Mixes". Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει ένα επιπλέον κομμάτι με τίτλο "This Is the Way". Το 2004, εκδόθηκε το CD "The Rockfield Mixes Plus" με τέσσερα κομμάτια και μία συνέντευξη του Ρέι Φένγουικ.Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι δημιουργία του Κρις Φος.

 1. Clear Air Turbulence (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:352. Five Moons (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:303. Money Lender (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 5:384. Over The Hill (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:145. Goodhand Liza (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 5:246. Angel Manchenio (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:17 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Clear Air Turbulence" είναι οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά, φυσαρμόνικα Ρέι Φένγουικ - κιθάρα, φωνητικά Τζον Γκούσταβσον - μπάσο Κόλιν Τάουνς - πλήκτρα, φλάουτο Μαρκ Νόσεφ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΦιλ Κέρσι - σαξόφωνο Μάρτιν Φιρθ - σαξόφωνο Τζον Χάκριτζ - τρομπέτα Ντέρεκ Χίλι - τρομπέτα Μάλκολμ Γκρίφιθς - τρομπόνι Clear Air Turbulence - Ian Gillan Band | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic IAN GILLAN BAND Clear Air Turbulence reviews and MP3 - ProgArchives Ian Gillan Band - Clear Air Turbulence at Discogs
Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς

Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς συστάθηκε το 1982 ως επιτελικό κυβερνητικό όργανο με κύριο στόχο τη διαμόρφωση, την παρακολούθηση και τον συντονισμό της κυβερνητικής πολιτικής για τη νέα γενιά και τη σύνδεσή της με την κοινωνία και τους φορείς της. Έτσι, η Ελλάδα εναρμονίστηκε με την ευρωπαϊκή και διεθνή πρακτική για τη δημιουργία αυτοτελών και ολοκληρωμένων κυβερνητικών υπηρεσιών σε υψηλό επίπεδο, με αντικείμενο την πολιτική για τους νέους. Η λειτουργία της Γ.Γ.Ν.Γ. συνδυάστηκε από την αρχή με την πρόταση ενός νέου περιεχομένου πολιτικής ώστε να συνάδει με τα ενδιαφέροντα και τις απαιτήσεις των ανθρώπων της νέας γενιάς. Καταργήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.

 Η γενική γραμματεία Νέας Γενιάς δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 1982 στον πρώτο ανασχηματισμό της πρώτης κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου ως υφυπουργείο Νέας Γενιάς με στόχο τη διαμόρφωση, την παρακολούθηση και τον συντονισμό της κυβερνητικής πολιτικής για τη νέα γενιά, και τη σύνδεσή της με την κοινωνία και τους φορείς της. Η δημιουργία της ήταν προεκλογική δέσμευση του Ανδρέα Παπανδρέου. Πρώτος υφυπουργός Νέας Γενιάς ανέλαβε το γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Κώστας Λαλιώτης, που τότε πήρε και τον έλεγχο της γενικής γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών και της γενικής γραμματείας Αθλητισμού. Το 1985 το υφυπουργείο Νέας Γενιάς έγινε γενική γραμματεία. Αρχικά υπαγόταν στο υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως. Τον Αύγουστο του 2014 δημοσιεύεται το ΠΔ 114/2014 "Οργανισμός Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων" (ΦΕΚ Α 181 29/8/2014). Σύμφωνα με τον νέο οργανισμό (άρθρο 2 του ΠΔ) δημιουργείται η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς, ως αποτέλεσμα συγχώνευσης των Γενικών Γραμματειών α. Δια Βίου Μάθησης και β. Νέας Γενιάς. Η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς το 2015 υπαγόταν στο Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ από το 2015 εως το 2018 στο υπουργείο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Με το άρθρο 31 του ν. 4559/2018 (Α΄142) η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς καταργήθηκε και επανασυστάθηκαν οι Γενικές Γραμματείες Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς αντίστοιχα.Οι δύο Γενικές Γραμματείες συνέχισαν να υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων έως τις 19 Ιουλίου 2019 οπότε και καταργήθηκαν αφού συγχωνεύτηκαν στην νέα Γενική Γραμματεία Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Δια Βίου Μάθησης. 1982-1985, Κώστας Λαλιώτης 1985-1986, Στέφανος Μανίκας 1986-1987, Μαρία Αρσένη 1987-1988, Γιώργος Σεφερτζής 1988-1989, Άννα Διαμαντοπούλου 1989-1993, Μιχάλης Σιώψης 1993, Νίκος Πευκιανάκης 1993-1994, Βασίλης Τόγιας 1994-1996, Πάνος Τσιλιγκαρίδης 1996-2000, Πέτρος Σφηκάκης 2000-2004, Γιώργος Σακελλίων 2004-2007, Βάσω Κόλλια 2007-2009, Παντελής Σκλιας 2009 Λευτέρης Μπούλιας 2009-2011, Γιάννος Λιβανός 2011-2012, Γιάννος Λιβανός 2012-2015, Παναγιώτης Κανελλόπουλος 2015, Γεράσιμος Σπαθής 2015 (Νοέμβριος) - 2019, Παυσανίας Παπαγεωργίου Λίστα υφυπουργών - Γενικών γραμματέων [www.neagenia.gr/appdata/documents/γενικοι%20γραμματεισ.doc] Επίσημη ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς Αρχειοθετήθηκε 2006-04-24 στο Wayback Machine.
651 Αντίκλεια

Η Αντίκλεια (Antikleia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,01. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της μητέρας του Οδυσσέα στην Οδύσσεια.

 Η μέση διάμετρος της Αντίκλειας εκτιμάται σε 33,04 ± 2.2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160 ± 0,024. Η Αντίκλεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 17 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Βουλή των Κοινοτήτων (αγγλικά: House of Commons) είναι η Κάτω Βουλή του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το Βρετανό Μονάρχη και τη Βουλή των Λόρδων (Άνω Βουλή). Και τα δύο κοινοβουλευτικά σώματα (Βουλή των Λόρδων και Βουλή των Κοινοτήτων) συνεδριάζουν στα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ.

 Αρχικά η Βουλή των Κοινοτήτων είχε πολύ μικρότερη εξουσία από ότι η Βουλή των Λόρδων, αλλά σήμερα οι νομοθετικές της αρμοδιότητες υπερβαίνουν κατά πολύ τις αντίστοιχες της Βουλής των Λόρδων. Σύμφωνα με τη Νομοθετική Πράξη 1911, η εξουσία των Λόρδων Βουλευτών να απορρίπτουν τα περισσότερα νομοσχέδια περιορίστηκε σε μία εξουσία επιβράδυνσης της διαδικασίας ψήφισης ενός νομοσχεδίου. Επιπλέον, η Κυβέρνηση είναι κατά κύριο λόγο υπόλογη στη Βουλή των Κοινοτήτων και η Πρωθυπουργός διατηρεί τη θέση της μόνον εφόσον έχει την υποστήριξή της. Σχεδόν όλοι οι υπουργοί προέρχονται από τη Βουλή των Κοινοτήτων, και με εξαίρεση μία βραχύβια θητεία το ίδιο ισχύει και για όλους τους Πρωθυπουργούς από το 1902. Το κοινοβουλευτικό αυτό σώμα εξελίχθηκε στην Αγγλία ως Βουλή των Κοινοτήτων της Αγγλίας σε κάποιο σημείο στη διάρκεια του 14ου αιώνα και στην ουσία, υπάρχει με ιστορική συνέχεια από τότε που δημιουργήθηκε η Βουλή των Κοινοτήτων της Μεγάλης Βρετανίας μετά την πολιτική ένωση με τη Σκωτία για να αλλάξει όνομα ξανά στη διάρκεια του 19ου αιώνα, με την ένωση με την Ιρλανδία, και τελικά να αποκτήσει το σημερινό του τίτλο με την ανεξαρτησία που δόθηκε στο Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος το 1922. Η Βουλή των Κοινοτήτων είναι ένα δημοκρατικά εκλεγμένο σώμα, αποτελούμενο από 650 μέλη (από τις Γενικές Εκλογές του 2010), που ονομάζονται Βουλευτές. Οι Βουλευτές εκλέγονται σύμφωνα με το ισχύον εκλογικό σύστημα στο Ηνωμένο Βασίλειο (νίκη του υποψηφίου με τη συγκριτική πλειοψηφία) κατά εκλογικές περιφέρειες, δηλαδή ένας βουλευτής σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Διατηρούν τις θέσεις τους μέχρι τη διάλυση της Βουλής (το αργότερο με το πέρας πενταετίας από τις προηγούμενες εκλογές ή την σύμφωνη γνώμη των 2/3 των μελών). Επίσης, ο χώρος συνεδρίασης διαθέτει μόνο 437 θέσεις με αποτέλεσμα να καθίσταται η μοναδική βουλή στον κόσμο με όρθιους βουλευτές. Ο Πρόεδρος της Βουλής ρωτά όσους συμφωνούν να φωνάξουν ‘Aye’ (Ναι) και όσους διαφωνούν ‘Nay’ (Όχι) και αποφασίζει ανάλογα με τον αριθμό των φωνών. Εάν η διαφορά δεν είναι φανερή τότε ο Πρόεδρος τους λέει να σηκωθούν πρώτα όσοι λένε ΝΑΙ και μετά όσοι λένε ΟΧΙ. Εάν και πάλι δεν φαίνεται η διαφορά, τότε ο Πρόεδρος τους καλεί να σηκωθούν και να ψηφήσουν στους 2 διαδρόμους πίσω από τα έδρανα. Ένας διάδρομος για τα "Ναι" και ο άλλος διάδρομος για το "Όχι". Επίσημος ιστότοπος της Βουλής των Κοινοτήτων Πληροφορίες για τη Βουλή των Κοινοτήτων Αρχειοθετήθηκε 2012-01-31 στο Wayback Machine.
Βίλα Νόβα Ατλέτικο Κλούμπε

Η Βίλα Νόβα Ατλέτικο Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την Nova Lima, Μίνας Ζεράις. Ιδρύθηκε στις 28 Ιουνίου 1908. Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Castor Cifuentes, χωρητικότητας 15000 θεατών. Συμμετέχει στη Campeonato Brasileiro Série D.

 Campeonato Mineiro: 51932, 1933, 1934, 1935, 1951Campeonato Mineiro do Interior: 41996, 1997, 1998, 1999.Taça Minas Gerais: 21977, 2006Torneio de Incentivo: 21976, 1987Campeonato Brasileiro Second Division: 11971Campeonato Mineiro Second Level: 21995, 2021Copa Centro Sul do Brasil: 11968Copa Centro de Minas Gerais: 11974 Villa Nova Official Website
Τρίγωνον Νότιον

Τρίγωνον Νότιον (Λατινικά: Triangulum Australe, συντομογραφία: TrA) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1603, από τους Keyser και Houtman στην Ουρανομετρία τους, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με 4 αστερισμούς, τους Γνώμονα, Διαβήτη, Πτηνόν και Βωμό. Βρίσκεται ολόκληρος στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας και είναι αόρατος στο σύνολό του από την Ελλάδα, παρότι θα ήταν εμφανέστερος από τον βόρειο αστερισμό Τρίγωνον αν οι δύο αστερισμοί μπορούσαν να τοποθετηθούν ο ένας δίπλα στον άλλο.

 Ο Καίσιος παραθέτει ονόματα για τον αστερισμό που προέρχονται από το βόρειο Τρίγωνον, ανάμεσά τους το Almutabet algenubi «στους νεώτερους Άραβες», πράγμα που σημαίνει ότι είτε οι Άραβες είχαν προηγηθεί του Bayer, είτε ότι έμαθαν αμέσως για το έργο του. Επίσης, ο Καίσιος απεκάλεσε το Νότιον Τρίγωνον Τρεις Πατριάρχες (δηλαδή Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ) για τους τρεις φωτεινότερους αστέρες του. Ο Ιούλιος Σίλερ αντιθέτως κατέφυγε στην ασυνήθιστη για αστερισμό ονομασία Signum Tau, δηλαδή ο «Αστερισμός Ταυ», με κίνδυνο παρερμηνείας ως όνομα αστέρα. Ο Βρετανός αστρονόμος Richard Anthony Proctor (1834-1888) καταλογογράφησε τον αστερισμό ως απλώς Triangulum, καθώς στον βορρά αντί του σημερινού αστερισμού Τρίγωνον είχε τα «Μικρόν Τρίγωνον» και «Μέγα Τρίγωνον» (βλ. και Τρίγωνον), πράγμα που βέβαια θα δημιουργούσε σύγχυση. Οι Κινέζοι ανεγνώριζαν επίσης το Νότιον Τρίγωνον ως San Kio Hung. Οι ναυτικοί των προηγούμενων αιώνων εξάλλου ανεγνώριζαν τους αστέρες α, β και γ ως «τα Αστέρια του Τριγώνου». Ο Γκουλντ απέδιδε στον αστερισμό 46 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους. Ο αστέρας α Νοτίου Τριγώνου είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 1,92 και φασματικό τύπο K2 IIb-IIIa. Αναφέρεται μερικές φορές και με το τετριμμένο ιδιαίτερο όνομα Atria (= Alpha Triangulum Australis). Απέχει από τη Γη περί τα 415 έτη φωτός. Ο β Νοτίου Τριγώνου έχει φαινόμενο μέγεθος 2,85 και φασματικό τύπο F1 V. Απέχει από τη Γη 40 έτη φωτός, κάτι που τον καθιστά μαζί με τον ζ τους δύο πλησιέστερους αστέρες του αστερισμού που είναι ορατοί με γυμνό μάτι. Ο γ έχει φαιν.μέγεθος 2,89 με φασμ.τύπο A1 V. Απέχει από τη Γη 183 έτη φωτός. Ο δ έχει φαιν.μέγεθος 3,85 και φασμ.τύπο G2 II. Απέχει από τη Γη περίπου 620 έτη φωτός. Ο ε έχει φαιν.μέγεθος 4,11 με φασμ.τύπο K1 III. Απέχει από τη Γη 216 έτη φωτός. Ο αστέρας ι Νοτίου Τριγώνου είναι τριπλός και επιπλέον το ένα μέλος του είναι μεταβλητός αστέρας του τύπου «γ Δοράδος».Το ανοικτό σμήνος αστέρων NGC 6025, σχεδόν στο σύνορο με τον Γνώμονα, είναι το φωτεινότερο του αστερισμού, με φαιν.μέγεθος 5,1 και φαινόμενη διάμετρο 12΄.Με μεγάλα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια διακρίνονται τα πλανητικά νεφελώματα NGC 5979 και PK 322-6.1 (φαιν.μεγέθη 13,0 και 12,5 αντιστοίχως). Κατάλογος αστέρων του Νοτίου Τριγώνου
Κώστας Κωνσταντινίδης

Το άρθρο αναφέρεται στον ποδοσφαιριστή. Για τον βουλευτή Κοζάνης με το ίδιο όνομα, δείτε Κώστας Ε. Κωνσταντινίδης.Ο Κώστας Κωνσταντινίδης (Γερμανία, 31 Αυγούστου 1972) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού. Από τον Αύγουστο του 2019 είναι ο τεχνικός διευθυντής όλων των Εθνικών Ομάδων ποδοσφαίρου.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Πιερικού το 1991 και επόμενος του σταθμός ήταν ο ΟΦΗ, με τον οποίο έγινε διεθνής. Τον Δεκέμβριο του 1996 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, όπου καθιερώθηκε ως βασικός τόσο στο "τριφύλλι" όσο και στην εθνική ομάδα. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του τράβηξαν τα βλέμματα συλλόγων του εξωτερικού, έτσι το 1999 πήρε μεταγραφή για τη Χέρτα Βερολίνου. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Μπόλτον (ως δανεικός από τη Χέρτα), στο Αννόβερο και στην Κολωνία.Το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και στον ΟΦΗ όπου αγωνίστηκε έως το 2007. Το καλοκαίρι του 2007 η Νέα Σαλαμίνα της Κύπρου έγινε ο νέος ποδοσφαιρικός του σταθμός, με τη φανέλα της οποίας κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το 2008. Με την Ελλάδα αγωνίστηκε από το 1995 έως το 2003 και αποτελούσε ένα από τα βασικά στελέχη της. Σε 38 αγώνες σημείωσε 1 τέρμα. Συμμετείχε στους προκριματικούς αγώνες του Euro 2004, όμως δεν ήταν στις επιλογές του Ότο Ρεχάγκελ για την τελική 23άδα που ταξίδεψε στην Πορτογαλία. Η καριέρα του Κώστα Κωνσταντινίδη στο National Football Teams Το προφίλ του Κώστα Κωνσταντινίδη στο transfermarkt Προφίλ στο insports.eu
Δημήτρης Μάρδας

Ο Δημήτρης Μάρδας είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών από τον Ιανουάριο 2015 μέχρι τον Αύγουστο 2015 στην κυβέρνηση Τσίπρα. Από τον Σεπτέμβριο του 2015 έως και τον Νοέμβριο του 2016 ήταν Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Τσίπρα.

 Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και από το 1956 ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στα Πανεπιστήμια Paris Ι – Sorbonne (1979-1980) και Paris II – Panthéon (1980-1982). Πήρε διδακτορικό το 1990 από το Paris II. Εργάζεται ως καθηγητής Οικονομικών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μεταξύ 1992-1994 εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στη συνέχεια υπηρέτησε στο Yπουργείο Ανάπτυξης, αρχικά ως Γενικός Γραμματέας Εμπορίου (Απρίλιος 2000 – Φεβρουάριος 2002) επί υπουργίας Νίκου Χριστοδουλάκη, και ακολούθως ως Διευθύνων Σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου (Οκτώβριος 2002 – Απρίλιος 2004). Από τις 27 Ιανουαρίου 2015 ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης υπό τον Αλέξη Τσίπρα αρμόδιος για θέματα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Ισότοπα του χαλκού

Ο χαλκός (Cu) έχει δύο σταθερά ισότοπα, το 63Cu και το 65Cu. Το μακροβιότερο από τα υπόλοιπα ισότοπα, το 67Cu, έχει χρόνο ημιζωής 61.8 ώρες.

 Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις. Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες. Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, h = ώρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s, 1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. Ο εκθέτης m (ή m2, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»

Το Μετάλλιο "Για την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945" (ρωσ. Юбилейная медаль «Сорок лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.») ήταν βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, που εκδόθηκε στις 12 Απριλίου του 1985 για να τιμήσει την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης επί των Γερμανών στον Μ.Π.Π.

 Το μετάλλιο απονεμόταν σε: Στρατιώτες και πολιτικούς, σε αντάρτες και παράνομες οργανώσεις για την συμμετοχή στις εχθροπραξίες κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Σχετικά βραβεία είναι το Μετάλλιο "Για την νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο" και το Μετάλλιο "Για την νίκη επί της Ιαπωνίας". Εργαζομένους που πρόσφεραν με το έργο τους στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Σχετικά βραβεία είναι τα: Για την αξία της εργασίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945, Μετάλλιο για την αξία της εργασίας, Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Μόσχας", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Οδησσού", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Σεβαστούπολης", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Κιέβου", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Καύκασου", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Αρτκικής".