Νορμανδία (διοικητική περιοχή)

Η Νορμανδία (Normandie) είναι μία από τις 18 περιοχές της Γαλλίας και αντιστοιχεί περίπου στο ιστορικό δουκάτο της Νορμανδίας.Στη Νορμανδία υπάγονται ο άνω ρους του ποταμού Σηκουάνα και οι εκβολές του, περιοχές βόρεια του Παρισιού και στα δυτικά η χερσόνησος Κοταντέν (Cotentin), όπου και το λιμάνι του Σερμπούρ. Καταλαμβάνει συνολικά έκταση 29.906 τ.χλμ. και, σύμφωνα με την απογραφή του 1999 έχει 3,2 εκατ. κατοίκους. Οι κάτοικοί της ονομάζονται Νορμανδοί (Normands).

 Το 1956 η γαλλική Νορμανδία χωρίστηκε σε δύο μεγάλα διαμερίσματα, την Άνω (Haute Normandie) και την Κάτω Νορμανδία (Basse Normandie). Η Άνω Νορμανδία περιλαμβάνει τους νομούς του Σεν-Μαριτίμ (Seine-Maritime) και του Ερ (Eure). Σε αυτήν βρίσκεται η μεγαλύτερη πόλη Ρουέν, πρωτεύουσα του νομού του Σεν-Μαριτίμ με 385.000 κατοίκους. Άλλη σημαντική μεγάλη πόλη της είναι η Χάβρη (Le Havre), με 247.000 κατοίκους. Η Άνω Νορμανδία έχει συνολική έκταση 12.317 τ.χλμ., και πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του (2006), 1.811.000 κατοίκους. Η Κάτω Νορμανδία περιλαμβάνει τους νομούς του Καλβαντός (Calvados), Ορν (Orne) και Μανς (Manche). Μεγαλύτερη πόλη της είναι η Καν (γαλλ. Caen), πρωτεύουσα του νομού Καλβαντός, με 200.000 κατοίκους. Η Κάτω Νορμανδία έχει συνολική έκταση 17.568 τ.χλμ., και πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του (2006) 1.449.000 κατοίκους. Τα Νορμανδικά νησιά, που καταλαμβάνουν συνολική έκταση 194 τ.χλμ., βρίσκονται υπό την προσωπική κυριαρχία της βασίλισσας της Αγγλίας που φέρει τον τίτλο «δούκισσα της Νορμανδίας». Με την εδαφική μεταρρύθμιση των γαλλικών περιοχών του 2014, η Άνω Νορμανδία και η Κάτω Νορμανδία συνενώθηκαν και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή της Νορμανδίας με πρωτεύουσα τη Ρουέν. Η περιοχή κατακτήθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. από Γαλάτες που ήρθαν από το γειτονικό Βέλγιο. Την εποχή της Ρωμαϊκής κατάκτησης βρίσκονταν στην περιοχή εννέα διαφορετικές Γαλατικές φυλές. Οι Ρωμαίοι μεταμόρφωσαν την περιοχή με πολλά έργα. Στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. εισήλθε στην περιοχή ο Χριστιανισμός, ενώ δέχτηκε πολλές σκληρές επιθέσεις Σαξόνων πειρατών, που αποκρούσθηκαν από τον βασιλιά της Γαλλίας, χαρακτηριστικότερη το 406. Το 885 ο πολέμαρχος των Βίκινγκ Ρόλλο της Νορμανδίας, στην υπηρεσία του βασιλιά της Δανίας, εισέβαλε με ομοφύλους του στη Γαλλία. Η μαχητικότητα του στρατού του και η διαφαινόμενη απειλή διάλυσης του Φραγκικού κράτους από τον Ρόλλο ανάγκασαν τον βασιλιά Κάρολο Γ' τον Απλό να συνθηκολογήσει μαζί του (886). Του παραχώρησε ένα μεγάλο μερίδιο στα όρια του κράτους του, με τον όρο να τον προστατέψει από τις επιδρομές των υπόλοιπων πολεμιστών Βίκινγκ. Πρωτεύουσα του νέου δουκάτου ορίστηκε η Ρουέν. Ο Ρόλλο ονόμασε το δουκάτο του «Νορμανδία» σε ανάμνηση της Νορβηγικής του καταγωγής, αφού Νορμάν ονομαζόταν η Νορβηγία στη γλώσσα των Βίκινγκ. Ο πρώτος που πήρε ουσιαστικά τον τίτλο του δούκα της Νορμανδίας ήταν ο εγγονός του Ρόλλο, Ριχάρδος Α'. Ο Ρόλλο και οι απόγονοί του κυβέρνησαν τη Νορμανδία ως ανεξάρτητοι δούκες. Απευθείας απόγονός του ήταν ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής, ο οποίος ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Αγγλίας και, μετά τη μάχη του Χάστινγκς, στέφθηκε βασιλιάς της (1066) με το όνομα Γουλιέλμος Α'. Από τότε η Νορμανδία βρισκόταν στην κατοχή των Άγγλων βασιλέων, που έφεραν και τον τίτλο του δούκα της Νορμανδίας, ως το 1204, οπότε και καταλήφθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο Β' της Γαλλίας. Το 1259 ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ' αναγνώρισε οριστικά, με τη Συνθήκη των Παρισίων, τη Γαλλική κατοχή της Νορμανδίας, αλλά οι Άγγλοι μονάρχες δεν εγκατέλειψαν ποτέ τις βλέψεις τους στη Νορμανδία, εξακολουθώντας έστω και τυπικά να έχουν τον τίτλο του δούκα. Στη διάρκεια του εκατονταετούς πολέμου, το ενδιαφέρον των Άγγλων για τη Νορμανδία αναζωπυρώθηκε, καθώς ήταν ένας από τους κυριότερους στόχους τους. Τελικά, ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Ε' κατέλαβε τη Ρουέν (1419) με το μεγαλύτερο τμήμα των Νορμανδικών εδαφών. Οι Άγγλοι την κράτησαν στην κατοχή τους για μια περίπου δεκαετία, οπότε με τη μάχη του Πατάι, την ανακατάληψη των Γαλλικών εδαφών με την Ιωάννα της Λωρραίνης, και τη στέψη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ζ' (1429) η Νορμανδία επανήλθε στους Γάλλους. Οι Άγγλοι ποτέ δεν σταμάτησαν να διεκδικούν τα δικαιώματα τους στη Νορμανδία κάτι που φάνηκε και το 1801 όπου ο βασιλιάς της Αγγλίας Γεώργιος Γ' κηρύσσοντας την ένωση Αγγλίας - Ιρλανδίας έθεσε αξιώσεις και για τη Νορμανδία. Στη Νορμανδία έγινε η τελική μάχη που έκρινε το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, και η συντριβή των Ναζιστικών δυνάμεων του Χίτλερ στο Δυτικό μέτωπο. Η απόβαση πραγματοποιήθηκε σε πέντε νορμανδικές παραλίες, που έφεραν τα κωδικά ονόματα «Utah beach» (ΗΠΑ), Omaha Beach (ΗΠΑ), Gold Beach (Βρετανία) Sword Beach (Βρετανία) και Juno Beach (Καναδάς). Την εποχή που έγινε η Απόβαση της Νορμανδίας, οι Σύμμαχοι είχαν ήδη σημειώσει αρκετές σημαντικές νίκες στο Ανατολικό Μέτωπο και στην Ιταλία. Η επέμβαση κρινόταν αναγκαία σύμφωνα με τη γνώμη του Αμερικανού προέδρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ, ώστε να τερματιστεί ο αιματηρός Β' παγκόσμιος πόλεμος. Ύστερα από πρόταση του υποστράτηγου Φρέντερικ Μόργκαν επελέγη ως τόπος της απόβασης η Νορμανδία. Η Απόβαση της Νορμανδίας πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 6 Ιουνίου 1944. Η μάχη της Νορμανδίας, που ακολούθησε την απόβαση, ενώ προβλεπόταν να κρατήσει μόλις λίγες εβδομάδες κράτησε τρεις μήνες λόγω της σκληρότατης αντίστασης των Γερμανών, που πολέμησαν μέχρι θανάτου, και είχαν πάνω από 400.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν επίσης 37.000 νεκρούς και 100 - 150.000 αγνοούμενους και τραυματίες. Στις 16 Αυγούστου 1944 ο Αδόλφος Χίτλερ διέταξε οριστική οπισθοχώρηση ενώ η μάχη τελείωσε 4 μέρες αργότερα στο θύλακα της Φαλέζ, όπου 150.000 στρατιώτες του Άξονα περικυκλώθηκαν από συμμαχικά στρατεύματα και 50.000 από αυτούς σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Στις 15 Αυγούστου 1944 συμμαχικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη Νότια Γαλλία και, στις 25 Αυγούστου, ο Γάλλος στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ εισήλθε θριαμβευτής στο Παρίσι. Η απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων είχε σημαντικό κόστος για τους κατοίκους της Νορμανδίας: 20.000 κάτοικοι βρήκαν τραγικό θάνατο από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων, ενώ από βομβαρδισμούς και μάχες καταστράφηκαν, μερικά ή ολικά, ολόκληρες πόλεις και χωριά. Αλανσόν (Alençon) Αρζαντάν (Argentan) Αβράνς (Avranches) Μπαγιέ (Bayeux) Μπερναί (Bernay) Καν (Caen) Καραντάν (Carentan) Σερμπούρ (Cherbourg) Κουτάνς (Coutances) Ντοβίλ (Deauville) Τρουβίλ (Trouville) Διέππη (Dieppe) Ελμπέφ (Elbeuf) Εβρέ (Évreux) Γκιζόρ (Gisors) Γκρανβίλ (Granville) Ονφλέρ (Honfleur) Λ' Εγκλ (L'Aigle) Χάβρη (Le Havre) Λιζιέ (Lisieux) Λουβιέ (Louviers) Ρουέν (Rouen) Σαιν-Λο (Saint-Lô) Βαλόνι (Valognes) Βερνόν (Vernon) Μον Σεν Μισέλ Παραλίες της απόβασης της Νορμανδίας (1944) Η Νορμανδία έχει ωκεάνιο κλίμα με αρκετά ήπιους χειμώνες και δροσερά Καλοκαίρια. Ο Χειμώνας είναι σχεδόν πάντα βροχερός με θερμοκρασίες από 8°C με 6°C ως 3°C με -1°C. Το καλοκαίρι είναι γενικά δροσερό με ηλιοφάνεια και ασθενείς βροχοπτώσεις και θερμοκρασίες από 27°C με 14°C εώς 12°C με 10°C. Ιστοσελίδα του τουριστικού συλλόγου της Νορμανδίας