Κατάλογος γλωσσών της Eurovision

Ακολουθεί λίστα των γλωσσών που χρησιμοποιούνται στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision από την ίδρυσή της το 1956, συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιών (όπως) που διεξάγονται στους τελικούς και, από το 2004, των ημιτελικών. Οι κανόνες σχετικά με τη γλώσσα των καταχωρήσεων τροποποιήθηκαν αρκετές φορές. Στο παρελθόν, οι διοργανωτές του Διαγωνισμού ορισμένες φορές ανάγκασαν τις χώρες να τραγουδούν μόνο στις δικές τους γλώσσες, αλλά από το 1999 κανένας τέτοιος περιορισμός δεν υπήρχε.

 Από το 1956 έως το 1965, δεν υπήρχε κανένας κανόνας που να περιορίζει τη γλώσσα (ή γλώσσες) στην οποία θα μπορούσαν να τραγουδηθούν τα τραγούδια. Για παράδειγμα, στο διαγωνισμό του 1965, ο Ingvar Wixell της Σουηδίας τραγουδούσε το τραγούδι του στα αγγλικά. Από το 1966 έως το 1973, επιβλήθηκε κανόνας ότι ένα τραγούδι πρέπει να εκτελείται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της χώρας που συμμετέχει. Από το 1973 έως το 1976, οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να εισάγουν τραγούδια σε οποιαδήποτε γλώσσα. Πολλοί νικητές επωφελήθηκαν από αυτό, με τραγούδια στα αγγλικά από χώρες όπου μιλούν άλλες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιού της ABBA το 1974.Το 1977, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Οργανώσεων (EBU), οι διοργανωτές του Διαγωνισμού, επανέφερε τον περιορισμό της εθνικής γλώσσας. Ωστόσο, η Γερμανία και το Βέλγιο έλαβαν ειδική άδεια για τη χρήση των αγγλικών, καθώς οι εθνικές διαδικασίες επιλογής τραγουδιών ήταν ήδη πολύ προχωρημένες για να αλλάξουν. Κατά τη διάρκεια του κανόνα της γλώσσας, οι μόνες χώρες στις οποίες επιτρέπεται να τραγουδούν στα αγγλικά ήταν η Ιρλανδία, η Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς η αγγλική γλώσσα είναι επίσημη στις χώρες αυτές. Ο περιορισμός επιβλήθηκε από το 1977 έως το 1998. Από το 1999 και μετά, επιτράπηκε και πάλι η ελεύθερη επιλογή της γλώσσας. Από τότε, πολλές χώρες έχουν επιλέξει τραγούδια που έχουν μικτές γλώσσες, συχνά αγγλικά και την εθνική τους γλώσσα. Πριν από αυτό, τραγούδια όπως το "Do not Ever Cry" της Κροατίας (1993), το "One Step" της Αυστρίας και το "Goodbye" (1997) της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είχαν τίτλο και μια γραμμή του τραγουδιού σε μη-μητρική γλώσσα. Το 1994, η Πολωνία προκάλεσε σκάνδαλο όταν η Edyta Górniak έσπασε τους κανόνες τραγουδώντας το τραγούδι της στα αγγλικά κατά τη διάρκεια της πρόβας των ρούχων (dress rehearsal) (η οποία εμφανίζεται στις επιτροπές που επέλεξαν τον νικητή). Μόνο έξι χώρες ζήτησαν να αποκλειστεί η Πολωνία, αν και οι κανόνες απαιτούσαν από 13 χώρες να υποβάλουν καταγγελία πριν από την κατάργηση της Πολωνίας από τον ανταγωνισμό, η προτεινόμενη απομάκρυνση δεν συνέβη.Από το 2000, μερικά τραγούδια έχουν χρησιμοποιήσει τεχνητές ή ανύπαρκτες γλώσσες: οι εγγραφές του Βελγίου το 2003 ("Sanomi") και το 2008 ("O Julissi") ήταν εξ ολοκλήρου σε φανταστικές γλώσσες. Το 2006 η ολλανδική καταχώρηση, "Amambanda", τραγουδήθηκε εν μέρει στα αγγλικά και εν μέρει σε μια τεχνητή γλώσσα. Η καταχώρηση που χρησιμοποίησε τις περισσότερες γλώσσες ήταν "It's Just a Game", που τραγούδησαν οι Bendik Singers για τη Νορβηγία το 1973. Εκδόθηκε στα αγγλικά και τα γαλλικά, με μερικούς στίχους στα ισπανικά, τα ιταλικά, τα ολλανδικά, τα γερμανικά, τα ιρλανδικά, , Εβραϊκά, Φινλανδικά, Σουηδικά και Νορβηγικά. Το 2012 η είσοδος της Βουλγαρίας, "Love Unlimited", είχε στίχους στα βουλγαρικά, με φράσεις στα Τουρκικά, Ελληνικά, Ισπανικά, Σερβο-Κροατικά, Γαλλικά, Ρομά, Ιταλικά, Αζερμπαϊτζάν, Αραβικά και Αγγλικά. 1969 Η γιουγκοσλαβική είσοδος "Pozdrav svijetu" τραγουδήθηκε κυρίως στην κροατική, αλλά είχε φράσεις στα ισπανικά, γερμανικά, γαλλικά, αγγλικά, ολλανδικά, ιταλικά, ρωσικά και φινλανδικά. Από το 2017, μόνο δύο χώρες δεν έχουν εισέλθει ποτέ σε ένα τραγούδι σε μία ή περισσότερες από τις εθνικές τους γλώσσες: το Αζερμπαϊτζάν δεν χρησιμοποίησε το Αζερμπαϊτζάν από το ντεμπούτο του το 2008 (οδηγώντας τη Βουλγαρία ως την πρώτη χώρα που εισήγαγε τραγούδι με στίχους Αζερμπαϊτζάν) Δεν έχει χρησιμοποιήσει τη Monégasque, την παραδοσιακή εθνική της γλώσσα. Από την άλλη πλευρά, από το 2016, υπάρχουν μόνο δέκα χώρες των οποίων εκπρόσωποι έχουν εκτελεί όλα τα τραγούδια τους τουλάχιστον εν μέρει σε επίσημη, περιφερειακή ή εθνική γλώσσα: Ανδόρα, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μονακό, Μαρόκο και Πορτογαλία. Επιπλέον, οι πρώην χώρες Σερβία και Μαυροβούνιο, η Γιουγκοσλαβία και οι σημερινές χώρες Αυστραλία, Ιρλανδία, Μάλτα και Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν εκπροσωπηθεί από τραγούδια σε μια επίσημη γλώσσα. Ο γάλλος νομοθέτης François-Michel Gonnot επέκρινε τη γαλλική τηλεόραση και ξεκίνησε επίσημη καταγγελία στο γαλλικό κοινοβούλιο, καθώς το τραγούδι που εκπροσώπησε τη Γαλλία το 2008, "Divine", τραγούδησε στα αγγλικά. Ένα παρόμοιο περιστατικό συνέβη και πάλι το 2014, όταν ο Ισπανός καλλιτέχνης Ruth Lorenzo επικρίθηκε από την Royal Spanish Academy μετά την ισπανική εθνική επιλογή για να τραγουδήσει την είσοδό της, Dancing in the Rain, με μερικούς στίχους στα αγγλικά. Οι γλώσσες καταμετρώνται πλήρως παρακάτω όταν χρησιμοποιούνται τουλάχιστον σε έναν ολόκληρο στίχο ή ένα ρεφρέν ενός τραγουδιού. Σημειώνονται επίσης οι πρώτες σύντομες χρήσεις μιας γλώσσας. Source: The Diggiloo Thrush Μεταξύ 1966 και 1972, και ξανά μεταξύ 1977 και 1998, οι χώρες επιτρεπόταν να ερμηνεύουν μόνο σε επίσημη, εθνική ή περιφερειακή γλώσσα της χώρας τους. Από την τελευταία φορά που άρθηκαν οι γλωσσικοί περιορισμοί το 1999, μόνο τέσσερα τραγούδια εκτός των αγγλικών κέρδισαν: το "Molitva" της Σερβίας το 2007 (σερβικά), το "Amar pelos dois" της Πορτογαλίας το 2017 (πορτογαλικά), το "Zitti e buoni" της Ιταλίας το 2021 (ιταλικά) και το "Stefania" της Ουκρανίας το 2022 (ουκρανικά). Επίσης, οι νικητήριες συμμετοχές της Ουκρανίας το 2004 και το 2016 συνδύασαν στίχους στα αγγλικά με ουκρανικά και ταταρικά της Κριμαίας, αντίστοιχα. Το 2017, το "Amar pelos dois" έγινε το πρώτο τραγούδι πορτογαλικής γλώσσας που κέρδισε τον διαγωνισμό, ο πρώτος νικητής από το 2007 που και οι δύο είναι σε μια γλώσσα που δεν είχε βγάλει ποτέ νικητήριο τραγούδι και ήταν εξ ολοκλήρου σε άλλη γλώσσα εκτός από τα αγγλικά. Μεταξύ όλων των συμμετοχών που κέρδισαν τη Eurovision, μόνο αυτές της Ουκρανίας παρουσιάστηκαν σε περισσότερες από μία γλώσσες. Το 2021 ήταν η πρώτη χρονιά από το 1995 και η πρώτη από την τελευταία άρση των γλωσσικών περιορισμών το 1999, που τα τρία κορυφαία τραγούδια τραγουδήθηκαν όλα σε μια μη αγγλική γλώσσα: ιταλικά (πρώτη) και γαλλικά (δεύτερη και τρίτη). Τρεις φορές στην ιστορία του διαγωνισμού, τραγούδια έχουν τραγουδηθεί σε τεχνητές γλώσσες. Κάποιες συμμετοχές έχουν συμπεριλάβει τη νοηματική γλώσσα επί σκηνής. Eurovision Song Contest history. Eurovision.tv. Retrieved on 19 August 2007. History. ESCtoday.com. Retrieved on 19 August 2007. John Kennedy O'Connor (2005). The Eurovision Song Contest 50 Years The Official History. London: Carlton Books Limited. (ISBN 1-84442-586-X). O'Connor, John Kennedy (2005). The Eurovision Song Contest 50 Years The Official History. London: Carlton Books Limited. ISBN 1-84442-586-X. «Historical Milestones». eurovision.tv. 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2006. «Urban Trad». UrbanTrad.com. 28 Σεπτεμβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2006. «Treble will represent the Netherlands». eurovision.tv. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2006. Klier, Marcus (9 Μαρτίου 2008). «Belgium: Ishtar to Eurovision». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2008. Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών Διαγωνισμός Χορού Eurovision Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision