IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σωτήρης Μπαλάφας

Ο Σωτήρης Μπαλάφας (Άρτα, καταγωγή από Χανόπουλο, 19 Αυγούστου 1986) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος. Την αγωνιστική περίοδο που διανύουμε αγωνίζεται με την φανέλα του Αστέρα Τριπόταμου στην Ε.Π.Σ. Ημαθίας.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών του Αμβρακικού Άρτας και στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Εθνικό Φιλιππιάδας, ενώ το 2003 επέστρεψε στην Άρτα για την Αναγέννηση Άρτας, με τη φανέλα της οποίας την αγωνιστική περίοδο 2003-04 κέρδισε την άνοδο από τη Δ΄ Εθνική και την αγωνιστική περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις επαγγελματικές κατηγορίες, στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής. Οι εμφανίσεις του στην Αναγέννηση Άρτας σε συνδυασμό με την παρουσία του στην εθνική Νέων, όπου είχε προπονητή τον Γιώργο Κωστίκο ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν τεχνικός διευθυντής του δικεφάλου και είχε εμπιστοσύνη στις ικανότητες του νεαρού Αρτινού (ενώ μετά την απομάκρυνση του Νίκου Καραγεωργίου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του συλλόγου) είχαν ως αποτέλεσμα την έλευση του Μπαλάφα στον ΠΑΟΚ, όπου θεωρήθηκε από κοινού με άλλους νεαρούς ποδοσφαιριστές όπως οι Στέλιος Ηλιάδης, Χουσεΐν Μουμίν, Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος, Στέλιος Μαλεζάς, Σικαμπάλα, Νίκος Αραμπατζής και Χρήστος Μελίσσης ως το μέλλον του συλλόγου. Το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική το πραγματοποίησε στην εκτός έδρας ήττα με 1-0 από την Ξάνθη στην πρεμιέρα της περιόδου 2005-06. Κατά την πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟΚ μέτρησε 17 συμμετοχές χωρίς να σκοράρει. Την επόμενη περίοδο είχε 23 συμμετοχές και 2 γκολ ενώ την αγωνιστική περίοδο 2007-08 πέτυχε 3 γκολ σε 24 αγώνες, τα δύο μάλιστα στα ντέρμπι με τον Άρη (είχε ισοφαρίσει προσωρινά στην εκτός έδρας ήττα με 3-1 στον πρώτο γύρο ενώ άνοιξε το σκορ στο θριαμβευτικό 3-0 του δεύτερου γύρου στην Τούμπα). Κατά την περίοδο 2008-09 είχε 21 συμμετοχές (η μία στα πλέι οφ) χωρίς να καταφέρει να βρει το δρόμο προς τα δίχτυα της αντίπαλης εστίας. Δανεισμός στον ΠΑΣ Γιάννινα Το καλοκαίρι του 2009, η ύπαρξη των Πάμπλο Γκαρσία και Βίκτορ Βιτόλο είχε ως αποτέλεσμα τον δανεισμό του στον ΠΑΣ Γιάννινα με σκοπό να πάρει χρόνο συμμετοχής. Στην ομάδα των Ιωαννίνων πρόλαβε να λάβει μέρος σε 11 αγώνες πρωταθλήματος πριν διακοπεί κοινή συναινέσει ο δανεισμός του τον Ιανουάριο του 2010. Δανεισμός στον Εργοτέλη Για το δεύτερο μισό της χρονιάς παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός αυτή τη φορά στον Εργοτέλη όπου μέτρησε 8 συμμετοχές. Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στον δικέφαλο του Βορρά, όπου έμεινε για άλλα 2 χρόνια. Το 2012 συμφώνησε με την ουκρανική Χοβέρλα. Τον Σεπτέμβριο του 2014 επέστρεψε στην Ελλάδα, υπογράφοντας συμβόλαιο με τη Βέροια, όπου παρέμεινε τρία χρόνια. Το καλοκαίρι του 2017 συμφώνησε με την Κέρκυρα. Τον Σεπτέμβριο του 2019 συμφώνησε με την Νίκη Βόλου. Ο Σωτήρης Μπαλάφας έχει διατελέσει διεθνής με τις εθνικές Νέων και Ελπίδων της Ελλάδας. Ο Σωτήρης Μπαλάφας στο soccerway Ο Σωτήρης Μπαλάφας αποκλειστικά στο PrevezaSports Συνέντευξη στο paok24.com Αποδέσμευση Μπαλάφα από ΠΑΣ Γιάννενα εφημερίδα Metrosport,14 Μαρτίου 2010,σελ 23
Μάχη των Οινοφύτων

Η μάχη των Οινοφύτων έγινε το 457 π.Χ. ανάμεσα στους Θηβαίους και τους Αθηναίους, στα πλαίσια του Πρώτου Πελοποννησιακού Πολέμου. Η σύγκρουση έγινε στη Βοιωτία, στην περιοχή των Οινοφύτων.

 Το 457 π.Χ., τον ίδιο χρόνο με τη μάχη των Οινοφύτων, είχε γίνει και άλλη μια μάχη στη Βοιωτία, στην Τανάγρα, με αντιπάλους του Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους. Στη μάχη της Τανάγρας οι Σπαρτιάτες με τους συμμάχους τους κέρδισαν μια πύρρειο νίκη ενάντια στους Αθηναίους και τους Αργείους. Εξηνταδύο ημέρες μετά τη μάχη της Τανάγρας, οι Αθηναίοι θα έρθουν με στρατό υπό το Μυρωνίδη στα Οινόφυτα. Οι Θηβαίοι τους είδαν και ετοίμασαν στρατό για να τους αντιμετωπίσουν. Οι δύο αντίπαλοι παρατάχθηκαν για μάχη στα Οινόφυτα. Στην αρχή της μάχης στο αριστερό κέρας των Αθηναίων έγινε αμφίρροπη μάχη, όμως ο Μυρωνίδης με ένα τέχνασμα απώθησε τους αντιπάλους του. Το τέχνασμα ήταν ότι οι στρατιώτες του δεξιού κέρατος θα φώναζαν ότι οι Αθηναίοι νικούν τους Θηβαίους στο αριστερό κέρας. Μόλις το έμαθε το αριστερό κέρας των Θηβαίων, απογοητεύτηκε και αποφάσισε να μη συνεχίσει αυτή τη μάχη. Έτσι και το δεξιό κέρας των Θηβαίων όταν έμαθε ότι έφυγε το αριστερό αποφάσισε να εγκαταλείψει το πεδίο της μάχης. Η νίκη των Αθηναίων ήταν ολοκληρωτική. Η μάχη αυτή έδειξε τη δύναμη των Αθηναίων, που μετά τη μάχη στην Τανάγρα είχαν χάσει τον έλεγχο της Βοιωτίας. Μετά τη μάχη των Οινοφύτων κατάφεραν να αποκτήσουν πάλι τον έλεγχο της Βοιωτίας και της Φωκίδας, τον οποίο όμως και πάλι έχασαν το 446 π.Χ. με τη μάχη της Κορώνειας (447 π.Χ.).
Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι

Ο Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι (πολωνικά: Ignacy Wyssogota Zakrzewski) (1745-1802) ήταν σημαντικός Πολωνός ευγενής, πολιτικός, συλλέκτης τέχνης, ελευθεροτεκτονιστής και Δήμαρχος της Βαρσοβίας κατά τα τελευταία χρόνια της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, το 1792 και 1794.

 Ο Ζακσέφσκι γεννήθηκε στο Στάρι Μπιάουτς (Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας). Ήταν βουλευτής του Πόζναν για το Μείζων Σέιμ και ένας από τους συν-συγγραφείς των μεταρρυθμίσεων του θησαυροφυλακίου που εγκρίθηκαν από το Σέιμ κατά τη διάρκεια του Συντάγματος της 3ης Μαΐου. Το 1791 ίδρυσε την Εταιρεία Φίλων του Συντάγματος και ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές των μεταρρυθμίσεων που πέρασαν από αυτήν την πράξη, μαζί με τον Χούγκο Κοουόνταϊ και τον Ιγκνάτσι Ποτότσκι. Το 1792 έγινε Δήμαρχος της Βαρσοβίας, αλλά ανατράπηκε από τη Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα. Μετά το ξέσπασμα της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο και της Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1794, κατείχε ξανά αυτή τη θέση. Ταυτόχρονα, κατείχε μια σειρά σημαντικών κυβερνητικών θέσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Ρωσία, μεταξύ των οποίων ηγήθηκε του Προσωρινού Περιφερειακού Συμβουλίου και του Ανώτατου Εθνικού Συμβουλίου. Αφού το τμήμα της Πολωνίας, μαζί με τη Βαρσοβία, προσαρτήθηκε τελικά ως αποτέλεσμα του τρίτου διαμελισμού, συνελήφθη από τους Ρώσους και φυλακίστηκε στην Αγία Πετρούπολη. Απελευθερώθηκε από τη φυλακή το 1796, επέστρεψε στην Πολωνία και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα μικρό αρχοντικό στο Ζελέχουφ. Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1802. Ο Ιγκνάτσι Βισογκότα Ζακσέφσκι είναι ένας από τους χαρακτήρες που απαθανατίστηκαν στον πίνακα του Γιαν Ματέικο του 1891, Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791. «Zakrzewski Ignacy» (στα πολωνικά). Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια PWN. http://encyklopedia.pwn.pl/haslo.php?id=4000019. Ανακτήθηκε στις 2007-09-09. Αρχειοθετήθηκε 2012-02-18 στο Wayback Machine.
Ανθοχώρι Καρδίτσας

Το Ανθοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Φλωρεσαίοι και μέχρι το 1959 Φλορέσι.

 Το Ανθοχώρι είναι ορεινό χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στην περιοχή των χωριών του Μουζακίου, στις νοτιοανατολικές κλιτύς της κορυφής «Μπλόστιανη» (1.227 μ.) των Θεσσαλικών Αγράφων και στις όχθες του μικρού ποταμού Ανθοχωρίτη, κοντά στο βόρειο τμήμα της Λίμνης Πλαστήρα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 740. Απέχει περίπου 33 χλμ. Δ. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα Ανθοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 17,092 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Ανοιξιάτικο και Πλατανάκος. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Φλωρεσαίοι και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόμφων του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, πάλι στον νομό Τρικάλων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Φλωρεσαίων και το 1940 μετονομάστηκε σε Φλορέσι. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσας και το 1959 μετονομάστηκε σε Ανθοχώρι. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανθοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μουζακίου. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στην πλατεία του χωριού, που κτίστηκε το 1623 και ανακαινίστηκε το 1717 Ο ναός της Αγίας Παρασκευής (1887) Η πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη βόρεια έξοδο του χωριού Ο παραδοσιακός, ανακαινισμένος νερόμυλος και το φαράγγι του Ανθοχωρίου με καταρράκτες, κοντα στον οικισμό Πλατανάκος, νοτιοδυτικά του χωριού Την παραμονή της γιορτής του Προφήτη Ηλία παραδοσιακό γλέντι και, ανήμερα, λειτουργία στο ομώνυμο εξωκλήσι. Μεγάλο πανηγύρι γίνεται και στις 26 Ιουλίου στη γιορτή της Αγίας Παρασκευής. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.facebook.com/anthoxori
Ιπποτικό Τάγμα της Καλατράβα

Είναι ιπποτικό τάγμα της Ισπανίας (ισπαν.: Orden de Calatrava), το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά για την άμυνα του κάστρου της πόλης Καλατράβα της Καστίλης το 1158 μ.Χ. Υφίσταται ακόμη και σήμερα αλλά πλέον έχει χάσει τον στρατιωτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του.

 Κατά τον δωδέκατο αιώνα ο Βασιλιάς Σάντσο Γ΄, της Καστίλης στην Ισπανία δέχεται πιέσεις από τους Μαυριτανούς στα νότια σύνορα της περιοχής. Επειδή οι Ναΐτες είχαν αποσυρθεί από την περιοχή, ο Βασιλιάς έδωσε την εντολή δημιουργίας του Τάγματος στον ηγούμενο (Raymond της Fitero) του Κιστερκιανού Μοναστηριού με τον όρο να αναλάβει την άμυνα του κάστρου της περιοχής. Οι ενθουσιώδεις μοναχοί με συνεχείς και πολυετείς στρατιωτικές επιτυχίες συνέβαλλαν στην εκδίωξη των Μαυριτανών από την περιοχή της Καστίλης. Για αυτόν τον λόγο, έγινε από τον Βασιλιά επιχορήγηση στην περιουσία του Τάγματος νέων περιοχών σε Καστίλλη και Αραγωνία. Σε αναγνώριση της προσφοράς του τάγματος ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄, το 1164, ενέκρινε τον Κανόνα και το Καταστατικό του Τάγματος, που είναι πλέον αυτόνομο με στρατιωτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Μεγάλη ήταν η συμβολή του Τάγματος στον αγώνα για την απελευθέρωση της Ιβηρικής χερσονήσου από τους Άραβες. Όμως οι πολιτικές ίντριγκες των Χριστιανικών Βασιλείων του Βορρά είχαν βαριές επιπτώσεις στην λειτουργία και οργάνωση του Τάγματος. Αποτέλεσμα η πτώση του κάστρου της Καλατράβα από τα στίφη των Μουσουλμάνων της δυναστείας των Αλμοάδων στην μάχη "Alarcos" το 1195 μ.Χ. Την ίδια εποχή ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ κάλεσε σε ιερό πόλεμο τους Χριστιανούς για την απελευθέρωση της Ιβηρικής και την ανακατάληψη των Αγίων Τόπων. Οι αγώνες του Τάγματος συνεχίστηκαν και με την βοήθεια ξένων σταυροφόρων ανακατέλαβαν την έδρα τους το 1212 μ.Χ.Το 1489 ο Πάπας Ιννοκέντιος Η΄ εξαιτίας των πολιτικών διαφορών του Μεγάλου Μαγίστρου με τον Βασιλέα, παραδίδει την διοίκηση του Τάγματος στον Βασιλιά Φερδινάνδο με αποτέλεσμα το Τάγμα να χάσει τον μοναστικό του χαρακτήρα και την πολιτική του αυτονομία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Order of Calatrava στο Wikimedia Commons
Λίμνες Μπράσλαβ

Οι Λίμνες Μπράσλαβ (Λευκορωσικά: Браслаўскія азёры, ρωσικά: Браславские озёра‎) είναι ένα από τα τέσσερα εθνικά πάρκα στη Λευκορωσία. Το εθνικό πάρκο ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1995 και πρόκειται για ένα μοναδικό οικοσύστημα με πληθώρα από λίμνες και εκτεταμένα δάση πεύκων. Έχει συνολική έκταση ~700 τ.χλμ. Περιλαμβάνει 30 λίμνες, εκ των οποίων οι τρεις μεγαλύτερες είναι η Ντριβάτι (5η μεγαλύτερη της χώρας), η Σνούντι (9η μεγαλύτερη της χώρας) και η Στρούστα (16η μεγαλύτερη της χώρας).

 Το εθνικό πάρκο βρίσκεται στο ραγιόν Μπράσλαβ, στα βορειοδυτικά της Λευκορωσίας, κοντά στα σύνορα με τη Λιθουανία. Στα βόρεια είναι παρακείμενη στα Λευκορωσικά-Λετονικά σύνορα. Το πάρκο είναι επίμηκες με κατεύθυνση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά, κατά την οποία έχει μήκος 55 χλμ. και πλάτος που κυμαίνεται στα 5 - 29 χλμ. Η συνολική έκταση του πάρκου είναι 691 τ.χλμ. Στα νότια του πάρκου υπάρχουν πεδινές εκτάσεις που καλύπτονται από δάση. Ένα μεγάλο μέρος της περιοχής καταλαμβάνεται από διαφορετικούς τύπους ελών. Υπάρχουν αρκετές όμορφες λίμνες στα δάση, όπως η Μπογκίνσκογιε - που θεωρείται ως μία από τις ομορφότερες στο Μπράσλαβ. Οι δασικές εκτάσεις, συνολικής έκτασης 310 τ.χλμ., καταλαμβάνονται από ομάδες κωνοφόρων - φυλλοβόλων. Μπορούν να διακριθούν στους ακόλουθους δασότοπους: Μπορούνσκι, Μπελμόντ, Μπογκουίνσκι, Ντρουίσκαγια Ντάτσα. Eυρέως διαδεδομένα δέντρα είναι τα πεύκα και τα έλατα. Με το πέρας της τελευταίας περιόδου των παγετώνων, πριν από ~18.000-29.000 χρόνια, η περιοχή των Λιμνών Μπράσλαβ ήταν καλυμμένη από εκτεταμένες παγονησίδες, πάχους ως και αρκετών εκατοντάδων μέτρων. Με την πάροδο του χρόνου ο καιρός ζεστάθηκε και οι πάγοι σταδιακά έλιωσαν, και τα όρια των πάγων μετατοπίστηκαν προς τα βόρεια. Αυτή η περίπλοκη διαδικασία διαμόρφωσε τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πουζέριε με τα λοφώδη ανάγλυφα και τις λίμνες. Υπάρχει ένα δίκτυο 30 συνδεδεμένων μεγάλων και μικρών λιμνών, που απλώνονται σε μια έκταση 114 τ.χλμ. Οι μεγαλύτερες λίμνες είναι οι Ντριβάτι, Σνούντι, Στρούστα, Βόισο, Βολόσοβο, Νέντροβο, Νέσπισ και Μπερέζε. Αυτή η ομάδα από λίμνες αποτελεί τον πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Λιμνών Μπράσλαβ. Το εθνικό πάρκο έχει πλούσια χλωρίδα και πανίδα που περιλαμβάνει 189 είδη πτηνών, εκ των οποίων τα 45 είδη είναι σπάνια και υπό εξαφάνιση. Από τα σπάνια είδη ζώων που έχουν συμπεριληφθεί στο Λευκορωσικό Κόκκινο Βιβλίο, ξεχωρίζουν οι ασβοί ( Meles meles), οι ευρασιατικοί λύγκες (Lynx lynx), οι καφέ αρκούδες (Ursus arctos) και οι κύκνοι ( Cygnus olor), οποίοι είχαν σχεδόν εξαφανιστεί αλλά επανήλθαν. Στα ενδημικά είδη περιλαμβάνονται οι μαυροπελαργοί, οι γερανοί (Grus grus), οι θυελλόγλαροι (Larus canus), οι λαγόπους (Lagopus lagopus) και οι λασποσκαλίδρες (Calidris alpina). Στις λίμνες Μπράσλαβ ζουν άφθονα διαφορετικά είδη ψαριών: Σάνδρα, σπάροι, μαρίδες, γλήνι (Tinca tinca) και πολλά λευκά ψάρια. Υπάρχουν επίσης αγριογούρουνα, ζαρκάδια, σκίουροι, καφέ και λευκοί λαγοί, αλεπούδες, ρακούν, λύκοι, κουνάβια, ενυδρίδες και βιζόν. Εθνικό Πάρκο Λιμνών Μπράσλαβ αρχική σελίδα Εθνικό Πάρκο Λιμνών Μπράσλαβ Αρχειοθετήθηκε 2020-05-20 στο Wayback Machine. Οι λίμνες Μπράσλαβ στο Vimeo βίντεο
Τζοάνα Κρούπα

Η Τζοάνα Κρούπα ή Γιοάνα Κρούπα (Joanna Krupa, η ορθή πολωνική προφορά είναι: Γιοάνα Κρούπα, 23 Απριλίου 1979) είναι Πολωνή ηθοποιός και μοντέλο. Η Τζοάνα Κρούπα γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1979 στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Μεγάλωσε στο Σικάγο του Ιλλινόις, στις Η.Π.Α και τώρα μένει στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Έχει δύο μικρότερες αδελφές, τη Μάρθα (αγγλ. Martha) και την Καρλίνα (αγγλ. Carlina). Ο πατέρας της Στέβεν Κρούπα (αγγλ. Steven Krupa) είναι ξενοδόχος.

 Η Τζοάννα έχει κάνει εξώφυλλα σε πολλά περιοδικά, μεταξύ των οποίων τα FHM, Personal, Inside Sport, Stuff, Steppin Out, Teeze, και Maxim. Το αμερικανικό Playboy Ιουλίου του 2005 έχει ενα εκτενές φωτογραφικό αφιέρωμα στη Τζοάννα. Το περιοδικό Maxim την κατατάσσει 61η στη λίστα με τις 100 πιο "καυτές" παρουσίες του 2006. Εμφανίζεται επίσης στη σελίδα του περιοδικού με φωτογραφίες από τα Κορίτσια του Maxim. Το γερμανικό Maxim την ψήφισε φωτομοντέλο της χρονιάς για το έτος 2004/2005. Το περιοδικό GQ παρουσιάζει την Τζοάννα στο τέυχος Οκτωβρίου με τον υπότιτλο: "Τζοάνα Κρούπα - Η πιο σέξι γυναίκα στον κόσμο; Οι αποδείξεις εντός..." Στη συνέντευξη της στο Playboy δήλωσε ότι είχε σχέση με τον ηθοποιό Τζένσεν Ακλς (αγγλ. Jensen Ackles) της τηλεοπτικής σειράς Smallville (ελλ. "Σούπερμαν - Τα Χρόνια της Νιότης"). Απο το 2006 πιθανολογείτε ότι δεν είναι πλέον μαζί, εντούτοις δεν έχει αποδειχθεί. Ο Τζένσεν πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά Supernatural. Συμμετείχε ακόμα στην τηλεοπτική εκπομπή The Man Show σαν χορεύτρια, για σύντομο χρονικό διάστημα. Αργότερα δήλωσε ότι ήταν μεν διασκεδαστικό, άλλα στην ουσία ήταν απλά χάσιμο χρόνου. Skinner Box (2006) Samantha Ripple Effect (2006) Victoria The Dog Problem (2006) Taffy Scary Movie 4 (2006) CSI: Crime Scene Investigation (2006) Max Havoc: Curse of the Dragon (2004) Jane Las Vegas (2004) Nicole The Man Show (1999) Juggy Dancer (2002-2003) Planet of the Apes (2001) Friend at Leo's Party The X Show (2001) Model Son of the Beach (2000) ER (1994) (δεν αναφέρεται στους τίτλους) Τζοάνα Κρούπα στην IMDb Επίσημη ιστοσελίδα
Μπρεκόβιτσα

Η Μπρεκόβιτσα (κυριλλικά: Брековица) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1.809 κατοίκους.

 Η Μπρεκόβιτσα βρίσκεται σε απόσταση 8 χμ. βόρεια του Μπίχατς, επί της αριστερής όχθης του ποταμού Ούνα. Το 1991, η τοπική κοινότητα της Μπρεκόβιτσα αριθμούσε 2.677 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Μπρεκόβιτσα στο fallingrain.com
Έβελιν Άσφορντ

Η Έβελιν Άσφορντ (Evelyn Ashford, γεννήθηκε 15 Απριλίου 1957) είναι Αμερικανίδα δρομέας αγώνων ταχύτητας. Ήταν τέσσερις φορές χρυσή Ολυμπιονίκης με μία φορά σε ατομικό αγώνισμα, το 1984 στα 100 μέτρα.

 Στο γυμνάσιο στην Καλιφόρνια, η Άσφορντ προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην εξ ολοκλήρου ανδρική ομάδα στίβου, όταν ξεπέρασε πολλά από τα μέλη της σε μία σειρά αγώνων. Έλαβε μία από τις πρώτες αθλητικές υποτροφίες που δόθηκαν σε γυναίκα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) και στα χρόνια της εκεί (1975–78) κέρδισε τέσσερα εθνικά συλλογικά πρωταθλήματα. Στα 19 της είχε την πρώτη συμμετοχή της σε Ολυμπιακούς Αγώνες, τερματίζοντας πέμπτη στα 100 μέτρα.Το 1979 έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που πέτυχε χρόνους καρτών από τα 11 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα και κάτω από τα 22 δευτερόλεπτα στα 200 μέτρα. Το 1981 ήταν Αθλήτρια της Χρονιάς του περιοδικού Track and Field News, διάκριση που ξαναείχε το 1984. Στις 3 Ιουλίου 1983, σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα, τρέχοντας σε 10,79 δευτερόλεπτα στο Εθνικό Αθλητικό Φεστιβάλ στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο. Στον τελικό των 100 μέτρων του πρώτου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου τραυματίστηκε και δεν μπόρεσε να διεκδικήσει ένα μετάλλιο. Η μεγάλη στιγμή στην καριέρα της ήταν η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες το 1984, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα με 10,97 μέτρα, επίδοση που ήταν Ολυμπιακό ρεκόρ. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας των Ηνωμένων Πολιτειών που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 4x100 μέτρα.Στις 22 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με 10,76 δευτερόλεπτα στη συνάντηση στίβου της Ζυρίχης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, ήταν η σημαιοφόρος της ομάδας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τελετή Έναρξης. Ηττήθηκε στα 100 μέτρα από τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ τερματίζοντας δεύτερη, ενώ ήταν και πάλι νικήτρια με την ομάδα σκυταλοδρομίας. Στην τέταρτη συμμετοχή της σε Ολυμπιάδα ήταν στο βάθρο των νικητών με την ομάδα σκυταλοδρομίας στα 4x100 μέτρα και έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία Ολυμπιονίκης στο στίβο των Ηνωμένων Πολιτειών. Αγωνίστηκε και στα 100 μέτρα αλλά απέτυχε να προκριθεί στον τελικό. Στη μακρόχρονη σταδιοδρομία της ήταν πέντε φορές πρωταθλήτρια Ηνωμένων Πολιτειών στα 100 μέτρα και ισάριθμες στα 200. Evelyn Ashford
Ολύβριος

Ο Ολύβριος, λατινικά: Anicius Olybrius, (απεβ. 22 Οκτωβρίου ή 2 Νοεμβρίου 472) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 472 μέχρι τον θάνατό του. Η βασιλεία του δεν αναγνωρίστηκε ως νόμιμη από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα ήταν κυβερνήτης μαριονέτα τοποθετημένος στο θρόνο από τον γερμανικής καταγωγής Ρωμαίο στρατηγό Ρίκιμερ και ενδιαφέρθηκε κυρίως για τη θρησκεία. Η πραγματική εξουσία ασκήθηκε από τον Ρίκιμερ και τον ανιψιό του. Διαδέχθηκε τον Ανθέμιο, ενώ μετά το θάνατό του από φυσικά αίτια, τον διαδέχθηκε ο Γλυκέριος.

 Ο Ολύβριος γεννήθηκε στη Ρώμη και ανήκε σε παλιά και ισχυρή οικογένεια. Είχε θείο τον βασιλιά των Βανδάλων Γκιζέριχο. Παντρεύτηκε την Πλακιδία, η οποία ήταν κόρη του Βαλεντινιανού Γ´ και της Ευδοξίας, κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β´. Η βασίλεια του Ολύβριου ήταν σύντομη και άνευ γεγονότων. Στις 9 ή 19 Αυγούστου πέθανε ο προστάτης του Ρίκιμερ, τον οποίο διαδέχθηκε ο Gundobad. Περιγράφεται ως ευσεβής άνθρωπος ο οποίος απεικονιζόταν στα νομίσματα της εποχής χωρίς πηδάλιο και δόρυ, συνηθισμένα σύμβολα στα νομίσματα των προκατόχων του, γεγονός που δείχνει το μικρό του ενδιαφέρον για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Πέθανε από οίδημα το 472 (για την ημερομηνία θανάτου διίστανται οι απόψεις οι οποίες την τοποθετούν είτε στις 22 Οκτωβρίου είτε στις 2 Νοεμβρίου του 472). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 46, σελίδα 371. Mathisen, Ralph W., "Anicius Olybrius", De Imperatoribus Romanis (αγγλικά)
Αλεξάντερ Αντράε

Ο Αλεξάντερ Αντράε (27 Απριλίου 1888 – 3 Απριλίου 1979), του οποίου το μικρό όνομα συχνά λανθασμένα δίνεται ως Βάλντεμαρ, ήταν ένας Γερμανός στρατιωτικός αξιωματικός από το Κόσλινγκ της Άνω Σιλεσίας. Στην αρχή ακολούθησε μια καριέρα στον στρατό, στη συνέχεια εντάχθηκε στην αστυνομία ασφαλείας και τελικά στη Λουφτβάφε. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διορίστηκε ως στρατιωτικός κυβερνήτης της Κρήτης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δικάστηκε και φυλακίστηκε για τα εγκλήματα πολέμου που έγιναν εκεί υπό τις διαταγές του.

 Ο Αντράε γεννήθηκε το 1888 και κατατάχθηκε στο στρατό το 1906. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε με την 56η Ταξιαρχία Πεδίου-Πυροβολικού, στα Επιτελεία της 2ας Στρατιάς, της 25ης Μεραρχίας Πεζικού, της 9ης Μεραρχίας Landwher και του 16ου Σώματος Στρατού. Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, παρέμεινε στη Ράιχσβερ, από την οποία αποσύρθηκε το 1920. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην αστυνομία ασφαλείας, όπου και έμεινε μέχρι το 1935, όταν επανήλθε στο στρατό και τον Αύγουστο του 1936, μετατέθηκε στη νεοσύστατη τότε Λουφτβάφε. Υπηρετώντας στη Λουφτβάφε ως Διοικητής Επιτελείων Αεροπορικής Περιοχής 17 (Πολωνία), 300 (Δανία), Βαλκανίων και Κρήτης, ο Αντράε έλαβε μέρος στις εκστρατείες κατά της Πολωνίας, της Δανίας, των Βαλκανίων και της Κρήτης, αντίστοιχα. Τον Ιούνιο του 1941, διαδέχτηκε τον Κούρτ Στουντέντ ως Αρχιστράτηγος του « Οχυρού Κρήτης ». Υπό τις διαταγές του, χιλιάδες πολίτες της Κρήτης βασανίστηκαν ή εκτελέστηκαν. Κατά τη διάρκεια του 1942, ο πράκτορας της Επιχειρήσης Ειδικών Αποστολών Αλεξάντερ Φίλντιγκ εξέταζε ένα σχέδιο για τη σύλληψη του Αντράε. Αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αφού το φθινόπωρο του 1942, ο Αντράε μετατέθηκε στο Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ, αφήνοντας τη διοίκηση της Κρήτης στον αλεξιπτωτιστή στρατηγό Μπρούνο Μπρόιερ . Ωστόσο, η ιδέα της σύλληψης ενός Γερμανού στρατηγού εξελίχθηκε στην απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε. Ο Αντράε αποστρατεύτηκε τον Μάιο του 1943, για να επαναστρατευτεί ως στρατηγός πυροβολικού τον Απρίλιο του 1945 με την 4η Στρατιά Πάντσερ . Μετά την παράδοση της Γερμανίας τον Μάιο του 1945, ο Αντράε συνελήφθη από τους Βρετανούς και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου για τα οποία ήταν υπεύθυνος ενώ βρισκόταν στην Κρήτη. Το 1947 καταδικάστηκε σε τέσσερις ισόβιες καθείρξεις. Το 1951, η ποινή του μετατράπηκε από τον βασιλιά Παύλο Α' σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων. Ως αποτέλεσμα, αφού πέρασε τέσσερα χρόνια στη φυλακή, αποφυλακίστηκε τον Ιανουάριο του 1952. Αργότερα, ο Αντράε βοήθησε στην ίδρυση του Γερμανικού Κρατικού Κόμματος. Η βιογραφία του Αντράε από το Axis Biographical Research ( Archived , 25 Οκτωβρίου 2009) Ο Αλεξάντερ Αντράε στο Lexikon der Wehrmacht
Απόστολος Βασιλείου

Ο Απόστολος Βασιλείου (Γομάτι Χαλκιδικής, 1801 - Ναύπλιο, 1833), γνωστός και ως Αποστολάρας Μαδεμλής ή Μαδεμοχωρίτης, ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από το Γομάτι Χαλκιδικής.

 Ο Αποστολάρας Βασιλείου γεννήθηκε το 1801 στο Γομάτι Χαλκιδικής και κατάγονταν από αρχοντική οικογένεια. Με το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 συμμετείχε στο στρατιωτικό σώμα του Εμμανουήλ Παπά στις επιχειρήσεις της Χαλκιδικής, ως επικεφαλής ανδρών από τα Μαδεμοχώρια. Μετά την καταστροφή της Κασσάνδρας κατέφυγε στη Σκόπελο, όπου είχε εξέχουσα θέση στην εκεί παροικία των Μακεδόνων. Από τη Σκόπελο, ο Βασιλείου μαζί με τον Κωνσταντίνο Δουμπιώτη και άλλους Χαλκιδικιώτες αγωνιστές τέθηκαν υπό τη γενική ηγεσία του Αναστάσιου Καρατάσου και με τη ναυτική αρωγή των Σποραδιτών καπεταναίων συνέδραμαν σε διάφορες μάχες στη Στερεά Ελλάδα. Συμμετείχε έτσι στις μάχες στα Βρυσάκια Χαλκίδας το 1822 και στο Τρίκερι το 1823. Το Δεκέμβριο του 1824 μαζί με τον Αν. Καρατάσο και τον Κων. Δουμπιώτη μετέβησαν στην Αθήνα, όπου συμμετείχαν στον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο, στο πλευρό των Ρουμελιωτών. Ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης αναφέρει στα απομνημονεύματά του: "...Φέραμε και τους άλλους καπεταναίους εκεί, του Καρατάσιου, κι αυτοίνοι ήταν πρόθυμοι όλοι οι αθάνατοι, Ντουπιώτης, Πηνειός, Βελέτζας, Αποστολάκης, Ζορμπάς." Το 1825 συμμετείχε στις μεγάλες μάχες κατά του Ιμπραήμ στο Νεόκαστρο και στο Σχοινόλακκα στην Πελοπόννησο. Στα τέλη του ίδιου έτους, τίθεται επικεφαλής σώματος 114 ανδρών και μαζί με τα σώματα των Αν. Καρατάσου, Αγγελή Γάτσου και Κων. Δουμπιώτη ανέλαβαν τη διαφύλαξη της Ύδρας από πιθανή επίθεση του Ιμπραήμ. Το 1826, μήνα Μάρτιο, έστειλε ευχαριστήρια επιστολή στον Ιωάννη Κωλέττη και μετέπειτα συμμετείχε στη μάχη της Αταλάντης. Το 1828 και ενώ κατοικούσε ακόμα στη Σκόπελο, με την έλευση του Ιωάννη Καποδίστρια κλήθηκε να συμμετάσχει στη διοργάνωση του νέου τακτικού Ελληνικού στρατού. Το 1829 του ανατίθεται η διοίκηση του 16ου τάγματος (ένα από τα πρώτα 20 νεοσύστατα τάγματα) της Ελλάδος. Ο Αποστολάρας Βασιλείου τιμήθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη πεζικού και του χιλιάρχου (1832) στον νεοσύστατο Ελληνικό στρατό. Το 1833 συμμετέχει με την πλευρά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στο κίνημα κατά της αντιβασιλείας. Συλλαμβάνεται και φυλακίζεται μαζί με τον αρχιστράτηγο στις φυλακές του Ναυπλίου, όπου και πεθαίνει τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς.Ο Μακρυγιάννης αναφέρει στα απομνημονεύματά του: "...Τέλος πάντων με τέτοιες δικαιοσύνες ήθελαν να κόψουν τους πρωταγωνιστάς ως κακούργους, τον Κολοκοτρώνη, τον Κολιόπουλον, το Κριτζώτη, τον Τζαβέλα, τον Γρίβα, τον Μαμούρη, τον Ρούκη, τον Ντουπιώτη, τον Αποστολάρα, τον Μήλιον."Το 1865 η σύζυγός του Μαρία υπέβαλε στην επιτροπή χορήγησης συντάξεων αίτημα για την αποκατάσταση της μνήμης του συζύγου της. περιοδικό Παγχαλκιδικός Λόγος, Απρίλιος-Μάιος 2010 Κύτταρο Ιερισσού, πολιτισμικό περιοδικό έντυπο, Ιανουάριος 2010, Σελ. 6
Αλγόριθμος ID3

Ο ID3 (Iterative Dichotomiser 3) είναι ένας αλγόριθμος, ο οποίος χρησιμοποιείται για να παραγάγει ένα δέντρο απόφασης. Ο αλγόριθμος είναι βασισμένος στο Ξυράφι του Όκαμ: προτιμά τα μικρότερα δέντρα απόφασης (απλούστερες θεωρίες) από μεγαλύτερες. Εντούτοις, δεν παράγει πάντα το μικρότερο δέντρο, και για αυτό τον λόγο είναι ευρετικός. Το Ξυράφι του Όκαμ τυποποιείται χρησιμοποιώντας την έννοια της εντροπίας πληροφοριών: I E ( i ) = − ∑ j = 1 m f ( i , j ) log ⁡ f ( i , j ) {\displaystyle I_{E}(i)=-\sum _{j=1}^{m}f(i,j)\log f(i,j)} Ο αλγόριθμος ID3 μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: Πάρτε όλες τις αχρησιμοποίητες ιδιότητες και υπολογίστε την εντροπία τους λαμβάνοντας υπόψη δείγματα δοκιμής Επιλέξτε την ιδιότητα για την οποία η εντροπία είναι ελάχιστη Δημιουργήστε έναν κόμβο που να περιέχει αυτή την ιδιότηταΜια εξήγηση της υλοποίησης του ID3 μπορεί να βρεθεί στον αλγόριθμο C4.5, ο οποίος είναι μια επέκταση του ID3.

 Ο πραγματικός αλγόριθμος είναι ο ακόλουθος: ID3 (Παραδείγματα, Ιδιότητα_Στόχος, Ιδιότητες) Δημιούργησε ένα αρχικό κόμβο για το δέντρο Εάν όλα τα παραδείγματα είναι θετικά, Επέστρεψε την Ρίζα ως δέντρο με ένα κόμβο, με ετικέτα= +. Εάν όλα τα παραδείγματα είναι αρνητικά, Επέστρεψε την Ρίζα ως δέντρο με ένα κόμβο, με ετικέτα= -. Εάν ο αριθμός των προβλεπόμενων ιδιοτήτων είναι κενός, τότε Επέστρεψε την Ρίζα ως δέντρο με ένα κόμβο, με ετικέτα = την πιο κοινή τιμή της ιδιότητας-στόχου των παραδειγμάτων. Αλλιώς Ξεκίνα A = Η ιδιότητα που κατηγοριοποιεί καλύτερα τα παραδείγματα. Ιδιότητα Δέντρου απόφασης για τη ρίζα = A. Για κάθε πιθανή τιμή, v i {\displaystyle v_{i}} , του A, Πρόσθεσε ένα νέο κλάδο κάτω από τη Ρίζα, που να αντιστοιχεί στη δοκιμή A = v i {\displaystyle v_{i}} . Θέσε Παραδείγματα( v i {\displaystyle v_{i}} ), ως το υποσύνολο των παραδειγμάτων που έχουν την τιμή v i {\displaystyle v_{i}} για το A Αν Παραδείγματα( v i {\displaystyle v_{i}} ) είναι κενό Τότε κάτω από αυτό τον νέο κλάδο πρόσθεσε έναν κόμβο-φύλλο με ετικέτα = την πιο κοινή τιμή στόχο στα παραδείγματα Αλλιώς κάτω από αυτό τον νέο κλάδο πρόσθεσε το υποδέντρο ID3 (Παραδείγματα( v i {\displaystyle v_{i}} ), Ιδιότητα_Στόχος, Ιδιότητες – {A}) Τέλος Επέστρεψε Ρίζα Το αρχικό κείμενο του άρθρου αυτού είναι μετάφραση του αντίστοιχου αρχικού κειμένου της Αγγλικής Wikipedia. Σεμινάρια - http://www2.cs.uregina.ca/ Περιγραφή και παραδείγματα - http://www.cise.ufl.edu/ Περιγραφή και παραδείγματα - http://www.cis.temple.edu/ Υλοποίηση του ID3 σε Python Αρχειοθετήθηκε 2008-12-12 στο Wayback Machine. Υλοποίηση του ID3 σε Ruby Υλοποίηση του ID3 σε C# - https://web.archive.org/web/20061109050158/http://www.codeproject.com/cs/algorithms/id3.asp Δέντρα απόφασης Perl Module - Υλοποίηση του ID3 σε Perl Mitchell, Tom M. Machine Learning. McGraw-Hill, 1997.
499 Βενουσία

Η Βενουσία (Venusia) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής, που κινείται στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,39. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το νησί Βεν της Σουηδίας, όπου έχτισε τα αστεροσκοπεία του ο Τύχων (όπως και ο αστεροειδής 379 Χουένα).

 Η μέση διάμετρος της Βενουσίας εκτιμάται σε 81,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 564 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι P (λιθώδης-ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,047 (από δεδομένα του IRAS). Η Βενουσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 130 ως 135 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τριαζιριδίνη

Η τριαζιριδίνη (αγγλικά triaziridine) είναι ανόργανη ισοκυκλική ένωση, που περιέχει άζωτο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο Ν3H3. Το μόριό της αποτελείται δομικά από έναν τριμελή ισοκυκλικό δακτύλιο, που περιέχει τρία (3) άτομα αζώτου. Ανήκει στα ανόργανα αζάνια.

 Με βάση το μοριακό τύπο της (N3H3) έχει ένα (1) μόνο ισομερές θέσης, το τριαζένιο (NH2N=NH). Η τριαζιριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» της παραγώγων (ανόργανων και οργανικών), που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «τριαζιριδίνες».
Κρόκος του Βελουχιού

Ο Κρόκος του Βελουχιού (επιστ. ονομ. Crocus veluchensis) είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Ιριδοειδών, ενδημικό των Νοτίων Βαλκανίων. Περιγράφηκε σαν είδος για πρώτη φορά από τον Γουίλιαμ Χέρμπερτ (William Herbert) το 1845 με την τωρινή του ονομασία, αν και από τότε του έχουν δοθεί κι άλλες συνώνυμες ονομασίες. Το είδος πήρε την ονομασία του από το Βελούχι (κορυφή και λαϊκή ονομασία του όρους Τυμφρηστός) της Ευρυτανίας από όπου περιγράφηκε.

 Ο κρόκος του Βελουχιού είναι βολβώδης χοανοειδής πόα. Φέρει άνθη λιλά-μπλε έως σκούρα μοβ ύψους 10 εκ., μερικές φορές με σκούρες άκρες. Λαιμός απαλός λιλά ή λευκός, φύλλα 2-4 (-5), που αναπτύσσονται γύρω από το σωλήνα του περιγονίου (1). Ανθήρες με τρία στίγματα ακέραια, πεπλατυσμένα σε χρώματα κίτρινο και πορτοκαλί, που διαιρούνται και επεκτείνονται κοντά στην κορυφή. Ο βολβός του περιβάλλεται από νηματώδεις ή δικτυωτούς χιτώνες. Ανθίζει την άνοιξη, τους μήνες Μάιο-Ιούλιο. Είναι είδος ενδημικό της Νότιας Βαλκανικής Χερσονήσου, με εξάπλωση βορείως των συνόρων της χώρας μας από την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία μέχρι τη Βουλγαρία. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί στα βουνά της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας, νότια μέχρι τον Παρνασσό. Απαντά σε φυλλοβόλα δάση οξιάς και κωνοφόρων και ανοιχτά αλπικά λιβάδια, στα 950-2600 μέτρα, όπου σχηματίζει μεγάλα χαλιά. Είναι ευρέως κοινό στη χώρα και θεωρείται είδος Χαμηλού Κινδύνου (LC) Προτιμά μέρη προσήλια και αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Γι’ αυτό πολλές φορές τον συναντάμε να ξεπροβάλλει μέσα από το χιονισμένο τοπίο. (1) περιγόνιο: έτσι λέγονται όλα μαζί τα πέταλα στα άνθη των φυτών της τάξης των Λειριωδών.
Κηδεία του Φιντέλ Κάστρο

Αφού ο πρώην πρόεδρος της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, απεβίωσε το βράδυ της 25ης Νοεμβρίου του 2016, ο αδελφός και διάδοχός του, Ραούλ Κάστρο, ανακοίνωσε στη κρατική τηλεόραση ότι η τέφρα του θα κηδευτεί δημοσία δαπάνη. Η κηδεία του Φιντέλ Κάστρο τελέστηκε στο μνημείο της αγίας Ιφιγένειας στο Σαντιάγκο.

 Μετά την ανακοίνωση του θανάτου του Φιντέλ Κάστρο, οι κάτοικοι της Κούβας ξεκίνησαν αυθόρμητα για να κατακλύσουν την πρωτεύουσα. Στην πλατεία της Επανάστασης στην Αβάνα συγκεντρώθηκε πλήθος που απέτισε τελευταίο φόρο τιμής στον ηγέτη. Επί τρεις ημέρες και νύχτες συνέρρεε πλήθος κόσμου. Σε τρεις αίθουσες το πλακάτ του ηγέτη και τα μετάλλιά του ήταν αντικείμενο λατρείας και φόρου τιμής, ενώ στρατιωτική και κοινωνική φρουρά έστεκε επί εικοσιτετραώρου βάσης. Το προσκύνημα μεταδιδόταν συνέχεια από όλα τα κανάλια της κουβανικής τηλεόρασης, ενώ από το πρωί ως το βράδυ αντηχούσαν αποχαιρετιστήριοι νεκρώσιμοι κανονιοβολισμοί κάθε ώρα. Το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου έφθασαν όλοι οι ηγέτες των φιλικών κρατών για την αποχαιρετιστήρια εκδήλωση. Το κρατικό ξενοδοχείο τελούσε υπό συναγερμό. Σε μια πεντάωρη νυχτερινή εκδήλωση που άρχισε με τον εθνικό ύμνο του κράτους, εκατοντάδες χιλιάδες Κουβανοί χειροκρότησαν τις εκφωνήσεις των αρχηγών κρατών, μεταξύ άλλων και του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απέτισε φόρο τιμής από τη μακρινή Ελλάδα. Την επόμενη ημέρα, 30η Νοεμβρίου, στις 7 η ώρα, η τέφρα του Φιντέλ Κάστρο, μέσα σε κρυστάλλινη λήκυθο, η οποία εναποτέθηκε σε κέδρινη σαρκοφάγο, και υπό τη σημαία της Κούβας, μεταφέρθηκε επί τέσσερις ημέρες σε όλο το νησί. Μετά από διαδρομή εννιακοσίων χιλιομέτρων η πορεία που συνοδεύτηκε από τον πληθυσμό της Κούβας κατέληξε στο μνημείο της αγίας Ιφιγένειας στο Σαντιάγκο. Εκεί εναποτέθηκε η τέφρα του ηγέτη. Μια αιώνια φλόγα φυλάει το μνήμα του.
Μπάλας Μέγερι

Ο Μπάλας Μέγερι (γεννημένος στις 31 Μαρτίου 1990 στη Βουδαπέστη) είναι Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής, οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ντέμπρετσενι στο Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ουγγαρίας.

 Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ουγγρική Φερεντσβάρος και έπαιξε για δύο χρόνια στην ομάδα Νέων. Τη σεζόν 2007-08, δοκιμάστηκε από την Μπρίστολ Σίτι, αλλά μετά το τέλος της σεζόν επέστρεψε στη Φερεντσάβαρος. Τη σεζόν 2008-09, δεν πήρε πολλές ευκαιρίες και το καλοκαίρι δοκιμάστηκε από την Χέρτα Βερολίνου, χωρίς αποτέλεσμα. Η επόμενη σεζόν, 2009-10, ήταν άκρως θετική για εκείνον, αφού κατάφερε να γίνει ο βασικός τερματοφύλακας του συλλόγου. Τον Ιούνιο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τριών ετών με τον Ολυμπιακό. Έκανε το ντεμπούτο του σε ένα νικηφόρο αγώνα με 3-1 εναντίον της Καβάλας για το πρωτάθλημα. Ο πρώτος του χρόνος στην ομάδα του Πειραιά ήταν επιτυχημένος παρότι δεν αγωνίστηκε πολύ, έχοντας τρεις καλές εμφανίσεις ως τρίτος τερματοφύλακας του συλλόγου. Υπεύθυνοι του συλλόγου και οπαδοί αναφέρονταν θετικά για το μέλλον του. Η σεζόν 2011-12 ήταν απρόσμενα καλή για τον Ούγγρο τερματοφύλακα, αφού ο Ολυμπιακός είχε πρόβλημα στην θέση του και εκείνος «άρπαξε» την ευκαιρία και με τις πολύ καλές του εμφανίσεις έγινε βασικός. Αγωνίστηκε συνολικά σε 22 αγώνες πρωταθλήματος, 2 κυπέλλου και 6 σε ευρωπαϊκούς. Το καλοκαίρι του 2012, ανανέωσε το συμβόλαιο του ως το καλοκαίρι του 2015. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Χετάφε. Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2020. Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2020 ήρθε σε συμφωνία με την τουρκική Γκεζτεπέ με την φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για μιάμιση σεζόν. Στα μέσα της σεζόν 2021-22, κατά την χειμερινή μεταγραφική περίοδο, ήρθε σε συμφωνία με την κυπριακή ΑΕΛ Λεμεσού. Αγωνίστηκε στην ομάδα για το υπόλοιπο της σεζόν, μέχρι τον Ιούλιο του 2022 και κατέγραψε 15 συμμετοχές στο Κυπριακό Πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2022 υπέγραψε συμβόλαιο με την ουγγρική Ντεμπρέτσενι με την οποία αγωνίζεται σήμερα και μετρά έως τώρα 3 συμμετοχές (28/9/22). Είναι διεθνής με την Εθνική Ελπίδων Ουγγαρίας, έχοντας 5 συμμετοχές. Στις 16 Μαΐου 2012, ο προπονητής της Εθνικής Ουγγαρίας, Σάντορ Εγκερβάρι, τον κάλεσε στην αποστολή για έναν φιλικό αγώνα με την Τσεχία, μετά τις πολύ καλές εμφανίσεις του στον Ολυμπιακό. Μέχρι τώρα, έχει 1 συμμετοχή. ΟλυμπιακόςΠρωτάθλημα Ελλάδας (5) : 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 Κύπελλο Ελλάδας (3) : 2012, 2013, 2015ΔιεθνείςΠαγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20: Τρίτη θέση 2009ΑτομικέςΒραβείο Νάντορ Χιντεγκούντι: 2009-2010 Προφίλ στο transfermarkt.de Προφίλ στο soccernet.espn.go.com Προφίλ στο uk.eurosport.yahoo.com Προφίλ στο olympiacos.org
Σούργια Ματζαπαχίτ

Το Σούργια Ματζαπαχίτ (Ο Ήλιος του Ματζαπαχίτ) είναι το έμβλημα που βρίσκεται συνήθως σε ερείπια που χρονολογούνται από την εποχή των Ματζαπαχίτ. Το έμβλημα λάμβανε συνήθως τη μορφή μιας οκτάκτινης ακτίνας ήλιου με το στρογγυλεμένο τμήμα στο κέντρο που απεικονίζει τις ινδουιστικές θεότητες. Το έμβλημα θα μπορούσε να έχει πάρει τη μορφή ενός κοσμολογικού διαγράμματος φωτοσχηματισμένου από τυπικές ακτίνες του ήλιου "Σούρια Ματζαπαχίτ", ή έναν απλό κύκλο με τυπικές ακτίνες του ήλιου. Λόγω της δημοτικότητας αυτού του ηλιακού έμβληματος κατά την εποχή των Ματζαπαχίτ, προτείνεται ότι το σύμβολο του ήλιου αποτελούσε το αυτοκρατορικό σύμβολο ή έμβλημα της αυτοκρατορίας των Ματζαπαχίτ.

 Η πιο κοινή απεικόνιση του Σούργια Ματζαπαχίτ αποτελείται από τις εικόνες των εννέα θεοτήτων και οκτώ ακτίνων του ήλιου. Το στρογγυλό κέντρο του ήλιου απεικονίζει εννέα ινδουιστικούς θεούς που ονομάζονται Ντεουάτα Νάουα Σάνγκα. Οι μεγάλοι θεοί στο κέντρο είναι τοποθετημένοι σε οκτώ σημεία γύρω από έναν θεό στο κέντρο. Οι θεοί είναι οι εξής: Κέντρο: Σίβα Ανατολή: Ισβάρα Δύση: Μαχαντέβα Βορράς: Βισνού Νότος: Μπράχμα Βορειοανατολικά: Σάμπου Βορειοδυτικά: Σανγκάρα Νοτιοανατολικά: Μαχεσόρα Νοτιοδυτικά: ΡούντραΟι μικρότεροι θεοί βρίσκονται στο εξώτερο μέρος του ηλίου, που συμβολίζεται από οχτώ λαμπερές ακτίνες: Ανατοκή: Ίντρα Δύση: Βαρούνα Βορράς: Κουμπέρα Νότος: Γιάμα Βορειοανατολικά: Ισάνα Βορειοδυτικά: Βαγιού Νοτιοανατολικά: Άγκνι Νοτιοδυτικά: ΝίρρτιΤο έμβλημα αποδίδεται σε πολλές μορφές. Μερικές φορές παίρνει τη μορφή του κύκλου των θεοτήτων και των ακτίνων του ήλιου, ή απλά μια απλή οκτάκτινη ακτίνα ηλίου, όπως το εμβληματικό Σούργια Ματζαπαχίτ που έχει τοποθετηθεί στην οροφή του Τσάντι Πεναταράν. Οι θεότητες στον ήλιο ταξινομούνται ως κοσμολογικό διάγραμμα με τη μορφή μαντάλα. Μια άλλη παραλλαγή του Σούργια Ματζαπαχίτ είναι οι οκτώ ακτίνες του ήλιου με τον θεό του ήλιου Σούργια στο κέντρο που οδηγεί ουράνιο άλογο ή άρμα. Το σκάλισμα του Σούργια Ματζαπαχίτ συνήθως βρίσκεται στην κεντρικήό οροφή του Γκαρμπαγκρίχα (εσωτερικό ιερό) του ναού όπως τα Μπανγκάλ, Σαουεντάρ και Τζάουι. Το Σούργια Ματζαπαχίτ βρίσκεται επίσης στο Στέλλα. Το σκάλισμα του Σούργια Ματζαπαχίτ βρίσκεται επίσης συχνά σε τάφους που χρονολογούνται από την εποχή των Ματζαπαχίτ, όπως το νεκροταφείο Τρολόγιο στο Τροουλάν. Αστέρι της Λάξμι - ένα σύμβολο με σχήμα αστεριού που αντιπροσωπεύει τη Λάξμι, την Ινδική θεά του πλούτου Exhibit of "Kejayaan Kerajaan-kerajaan Kuno Indonesia" (The Glory of Ancient Indonesian Kingdoms) at Istana Anak-anak Indonesia, Taman Mini Indonesia Indah, displayed Majapahit artifacts the collection of Trowulan Museum, East Java. April 2009.
Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον

Το κόμμα ελληνικής εθνικής μειονότητας για το μέλλον (ΕΕΜΜ-ΜΕΓΚΑ) ή κόμμα των Ελλήνων είναι το δεύτερο ελληνικό κόμμα της βορειοηπειρωτικής ομογένειας στην Αλβανία (το άλλο είναι το ΚΕΑΔ).

 Ιδρύθηκε το 2010 στην Φοινίκη Βορείου Ηπείρου. Η πρώτη του εκλογική μάχη δόθηκε το 2011 στις δημοτικές εκλογές. Το κόμμα τις τελευταίες 2 τετραετίες εκλεγεί δήμαρχο στην έδρα του την Φοινίκη. Πρόεδρος είναι ο Χρήστος Κιτσίου ο οποίος είναι και νυν δήμαρχος Φοινίκης.
Ευανθία Μάλτση

Η Εβίνα (Ευανθία) Μάλτση (Γουμένισσα, 30 Δεκεμβρίου 1978) είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,80 μ., βάρος 75 κ. και αγωνιζόταν στη θέση σούτινγκ γκαρντ. Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που έχει αναδείξει το ελληνικό μπάσκετ, καθώς και η κορυφαία Ελληνίδα παίκτρια όλων των εποχών. Αγωνίστηκε δύο δεκαετίες στην Εθνική ομάδα, με πληθώρα διακρίσεων, ενώ έπαιξε στο WNBA την Ευρωλίγκα και σε πρωταθλήματα χωρών όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Τουρκία, η Τσεχία και η Πολωνία.

 Η Ευανθία Μάλτση γεννήθηκε στη Γουμένισα του Κιλκίς και έχει άλλα δύο αδέλφια. Η Μάλτση ξεκίνησε το μπάσκετ στην ομάδα της πατρίδας της, τον ΑΟΚ Γουμένισσας το 1990, με την οποία έπαιξε στην Α2 εθνική κατηγορία. Το 1997 πήγε στο Μέγα Αλέξανδρο και το 1998 στη ΜΕΝΤ της Θεσσαλονίκης, ομάδες της Α1. Από το 2000 ως το 2004 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο έπαιξε στην Ευρωλίγκα, αφού είχε κάνει το νταμπλ το 2000 κατακτώντας Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδος. Στην ψηφοφορία της FIBA Europe για την ανάδειξη της κορυφαίας παίκτριας της Ευρώπης για το 2010, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί και φίλαθλοι, κατέλαβε την 6η θέση. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε σε ευρωπαϊκές ομάδες, σε Γαλλία και Ισπανία και το 2007 αγωνίστηκε στο WNBA στις Κονέκτικατ Σαν, μόλις η δεύτερη Ελληνίδα που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο μετά την Αναστασία Κωστάκη. Συμμετείχε σε 26 παιχνίδια, έχοντας κατά μέσο όρο 5,7 πόντους, 2,5 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ. Ο καλύτερός της αγώνας ήταν στις 7 Ιουλίου του 2007, στη νίκη απέναντι στις Λος Άντζελες Σπαρκς, όπου πέτυχε 23 πόντους με 5/5 τρίποντα. Ώστόσο, δεν μπόρεσε να συνεχίσει, αν και η ομάδα την ήθελε. Το 2009 αναδείχθηκε πολυτιμότερη παίκτρια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών, με μ.ο. πόντων 22,5, αν και η Ελλάδα τερμάτισε στην 5η θέση. Με την εθνική ομάδα έχει λάβει επίσης μέρος στην Ολυμπιάδα 2004, όπου τερμάτισε στην 7η θέση και στο Ευρωμπάσκετ 2005, όπου η ομάδα τερμάτισε 10η αλλά η ίδια ήταν στην 9η θέση των σκόρερ με 92 πόντους (13,1 μ.ο.) και συμπεριλήφθηκε στην τιμητική δωδεκάδα. Ευανθία Μάλτση, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). https://web.archive.org/web/20100331140600/http://www.evanthia-maltsi.com/ «Εβίνα Μάλτση: Η ...βασίλισσα της Ευρώπης!», συνέντευξη στον ιστότοπο WePlayBall.gr, 6 Ιουλίου 2009.
Αποθήκες Χανίων

Οι Αποθήκες (επίσημη ονομασία Αποθήκαι) είναι οικισμός της κοινότητας Μανολιόπουλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πλατανιά, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Οι Αποθήκες είναι πεδινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Χανίων, στις βορειοανατολικές υπώρειες της κορυφής «Πλατανιανή» (849 μ.) των Λευκών Ορέων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230 μέτρα. Ο οικισμός απέχει 20 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μανολιόπουλου του νομού Χανίων. Το 1940 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1951. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μανολιόπουλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Παλάτι του Μίχλερ

Το Παλάτι του Μίχλερ (πολωνικά: Pałacyk Michlera‎) ήταν αρχοντικό στη Βαρσοβία της Πολωνίας, στην οδό Βόλσκα 40 στη συνοικία Βόλα. Κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944. Είναι γνωστό για το ομώνυμο τραγούδι της εποχής του πολέμου, το Pałacyk Michla, το οποίο γράφτηκε από τον ποιητή και εξεγερθέντα Γιούζεφ Στσεπάνσκι.

 Ο όρος παλάτι είναι καθομιλουμένη, και το κτίριο ήταν ένα αρχοντικό (χτισμένο σε στυλ εκλεκτικισμού) και όχι επίσημα παλάτι. Ονομάστηκε με τέτοιο τρόπο γιατί ξεχώριζε ως υψηλής ποιότητας, διακοσμητική κατασκευή μέσα στο πιο κοσμικό περιβάλλον του. Το κτίριο ανήκε στον Κάρολ Μίχλερ, έναν έμπορο, μυλωνά και επιχειρηματία, ο οποίος είχε επίσης ένα μικρό εργοστάσιο τροφίμων στο κτίριο, που παρήγαγε ζυμαρικά και ψωμί. Το εργοστάσιο καταλήφθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία μετά την εισβολή της στην Πολωνία το 1939.Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας του 1944, το κτίριο ήταν ο τόπος έντονων μαχών γύρω στις 4 και 5 Αυγούστου στις οποίες συμμετείχε η ανταρτική μονάδα του τάγματος Parasol. Ο εξεγερθέντας ποιητής Γιούζεφ Στσεπάνσκι, μέλος της μονάδας Parasol, έγραψε ένα τραγούδι (Pałacyk Michla) για εκείνα τα γεγονότα, ερμηνεύοντάς το στην περιοχή του το βράδυ της 4ης Αυγούστου. Το τραγούδι, που δημοσιεύτηκε λίγο αργότερα σε μια αντάρτικη εφημερίδα, το οποίο έκαναν γρήγορα δικό τους οι αντάρτες, ερμηνεύτηκε για αυτούς από έναν δημοφιλή τραγουδιστή, τον Μιετσίσουαφ Φογκ και αργότερα έγινε γνωστό σε όλη την Πολωνία. Την επόμενη μέρα, οι Γερμανοί κατέλαβαν το κτίριο, το οποίο, κατεστραμμένο στις μάχες, κατεδαφίστηκε λίγο αργότερα. Το τραγούδι έχει ονομαστεί το πιο διάσημο τραγούδι του Στσεπάνσκι και η μελωδία του βασίστηκε σε ένα παλαιότερο, προπολεμικό τραγούδι του Σλοβάκου συνθέτη Γιαν Στάστνι.Το 2007, ένα μνημείο που μνημονεύει το κτίριο και τις μάχες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης αποκαλύφθηκαν κοντά στην πρώην τοποθεσία του κτιρίου στην οδό Βόλσκα. Σφαγή της Βόλα
Αργύριος Αδαλής

Ο Αργύριος Αδαλής (1854– 1925), ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας από την Μυτιλήνη, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου. Διετέλεσε βοηθός των πιο σημαντικών αρχιτεκτόνων της εποχής, του Δανού Θεόφιλου Χάνσεν και του Γερμανού Ερνέστου Τσίλλερ και κατασκεύασε τον ναό του Αγίου Θεράποντα, το 1ο Γυμνάσιο και πολλά σημαντικά νεοκλασικά κτήρια στη Μυτιλήνη.

 Ναός του Αγίου Θεράποντα, Έτος κατασκευής 1850-1900, Μυτιλήνη, Λέσβος Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, Έτος κατασκευής 1880, Κουντουριώτη 17, Μυτιλήνη, Λέσβος Άγιοι Ανάργυροι (Έτος κατασκευής γύρω στο 1881), Κομκό, Λέσβος Κατοικία του Κων/νου Νιάνια, Έτος κατασκευής 1882, Λέσβος 1ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης (νυν Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης), Έτος κατασκευής 1886-1891, Μυτιλήνη, Λέσβος Αρχοντικό Αχιλλέα Βουρνάζου, Έτος κατασκευής 1888, Αργύρη Εφταλιώτη 9, Περιοχή Κιόσκι, Μυτιλήνη, Λέσβος Οικία Μιχαήλ Κατσάνη (γνωστή ως το «Κόκκινο σπίτι»),Έτος κατασκευής 1906, 8ης Νοεμβρίου & Σκρά 26, Περιοχή Κιόσκι, Λέσβος Εξοχική του κατοικία, Έτος κατασκευής γύρω στο 1907, Ακλειδιό, Λέσβος Πύργος Γιαννέλλη, Έτος κατασκευής 1910, Λέσβος Δημαρχείο Μυτιλήνης Παρθεναγωγείο Μυτιλήνης Παναγία του Ακλειδιού Ναός Ταξιαρχών, Κομκό, Λέσβος Οικία Αχιλλέα Βουρνάζου στη Βαρειά, Λέσβος Βουκλαρή Ευαγγελία, 2014, Ο κτιριακός τύπος των ξενοδοχείων στον αστικό και περιαστικό χώρο της Μυτιλήνης (1850 - 1930), Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εισαγωγή στην Αρχιτεκτονική Έρευνα-Διάλεξη Σωτηρίου - Δωροβίνη, Ιωάννα, 2001, Η αρχιτεκτονική των κατοικιών της ανώτερης αστικής τάξης της Μυτιλήνης (1850 - 1930), Διδακτορική Διατριβή, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ). Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1672 Αρχειοθετήθηκε 2021-05-16 στο Wayback Machine. http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-aggregatedcontent-8526-4448 https://www.researchgate.net/publication/343183228_TO_OIKOBIOMA_STA_ARCHONTIKA_TES_MYTILENES http://lesvosarxontika.weebly.com/alpharhochiomicronnutauiotakappa972-laquoalphachiiotalambdalambda941alpha-betaomicronupsilonrhonu940zetaomicronupsilonraquo.html http://kiourellis.blogspot.com/2017/03/blog-post.html