IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καλάμι Μεσσηνίας

Το Καλάμι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 163 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ασπροχώματος και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Το Καλάμι βρίσκεται σε υψόμετρο 40 μέτρων και απέχει 6 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. 21-04-1835, ο οικισμός Καλάμι προσαρτάται στο Δήμο Καλαμών. 31-08-1912, ο οικισμός Καλάμι αποσπάται από το Δήμο Καλαμών και προσαρτάται στην Κοινότητα Ασπροχώματος. 22-12-1927, στον οικισμό Καλάμι προσαρτάται ο καταργούμενος οικισμός Κατσίκοβο της Κοινότητας Ασπροχώματος. 04-12-1997, ο οικισμός Καλάμι αποσπάται από την Κοινότητα Ασπροχώματος και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας
Σεβτσένκοβε

Το Σεβτσένκοβε (ουκρανικά: Шевче́нкове‎, ΔΦΑ: [ˈʃɛu̯tʃenkowe] ) είναι ένα χωριό στο ραγιόν Ισμαηλίου της περιφέρειας Οδησσού της Ουκρανίας. Ανήκει στην κοινότητα Κιλία, μια από τις kοινότητα της Ουκρανίας. Βρίσκεται 63 χλμ. από το κέντρο της ραγιόν πόλης και 28 χλμ. από το σιδηροδρομικό σταθμό Τζινιλόρ. Η περιοχή έχει επίπεδη τοπογραφία. Ένα μεγάλο σύμπλεγμα υδάτινων μαζών στις λεκάνες του Δούναβη και της Βόρειας Μαύρης Θάλασσας είναι συγκεντρωμένο σε ακτίνα 30 km. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, 5.625 κάτοικοι ζούσαν στο χωριό, η επικράτεια είναι 6,37 km² (γεωργική γη — 98,68 km²) και και με τους δύο δείκτες είναι το μεγαλύτερο χωριό της ραγιόν. Το χωριό ιδρύθηκε το 1790 ως sloboda Karamahmet της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το χωριό Σεβτσένκοβε μετονομάστηκε τον Μάιο του 1946 προς τιμή του ποιητή Ταράς Σεβτσένκο. Από τις 17 Ιουλίου 2020, ως μέρος της διοικητικής μεταρρύθμισης στην Ουκρανία, ο Σεβτσένκοβε έγινε μέρος της ραγιόν Ισμαηλίου μετά την κατάργηση της ραγιόν Κιλία.

 Το 1776, δίπλα στο κτήμα του στρατηγού του οθωμανικού στρατού, Κάρα Μεχμέτ (οθωμανικά τουρκικά: Kara Mehmet), στην όχθη του ρέματος Τέχια, εμφανίστηκε ο πρώτος ουκρανικός οικισμός, που ιδρύθηκε από οικογένειες Κοζάκων από το Ζαπορόζιαν Σιχ. Στις 23 April [Π.Η. 12 April] 1790, ο οικισμός μετατράπηκε σε sloboda. Το 1812, μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, έγινε τμήμα της Περιφέρειας της Βεσσαραβίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1856, ως αποτέλεσμα της Συνθήκης των Παρισίων, ο οικισμός έγινε μέρος των κρατών που βρίσκονταν υπό την επικυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Πριγκιπάτο της Μολδαβίας (1856–1859), Ηνωμένο Πριγκιπάτο της Μολδαβίας και της Βλαχίας (1859–1862), Ρουμανικά Ηνωμένα Πριγκιπάτα (1862–1866), Πριγκιπάτο της Ρουμανίας (1866–1878). Η sloboda έγινε χωριό και εισήχθησαν εργασία και φόροι για τους κατοίκους. Το 1878, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Βερολίνου, το χωριό επέστρεψε στο Κυβερνείο της Βεσσαραβίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και το Πριγκιπάτο της Ρουμανίας έλαβε την ανεξαρτησία του. Το 1917, μετά την διάλυση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το χωριό έγινε μέρος της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας της Μολδαβίας, που σχηματίστηκε στο πρώην Κυβερνείο της Βεσσαραβίας. Το 1918, το Βασίλειο της Ρουμανίας εισήγαγε ρουμανικά στρατεύματα στο Κυβερνείο της Βεσσαραβίας (συμπεριλαμβανομένου του χωριού) και ελήφθη απόφαση να προσαρτηθεί η Βεσσαραβία στο Βασίλειο της Ρουμανίας. Το 1940, σύμφωνα με το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, η Σοβιετική Ένωση προσάρτησε τη Βεσσαραβία στην ΕΣΣΔ και το χωριό ανήκε στην Ουκρανική ΣΣΔ. 1941, μετά την έναρξη της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα από τους φασίστες, το χωριό καταλήφθηκε από το Βασίλειο της Ρουμανίας. Το 1944, κατά τη δεύτερη επιχείρηση Yashko-Chisinau, ο σοβιετικός στρατός απελευθέρωσε το χωριό από τους φασίστες και το 1946 μετονομάστηκε σε Σεβτσένκοβε. Το 1991, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το χωριό έγινε μέρος της Ουκρανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, η πλειοψηφία του πληθυσμού του Σεφτσένκοβε ήταν ουκρανόφωνος (96,85%). Κιλία είναι ένας αρχαιοελληνικός οικισμός Αχιλλεια, 13 χιλιόμετρα από το χωριό. Φιδονήσι Εύξεινου πόντου
Πυραμίδα του Αμενεμχέτ Γ' (Νταχσούρ)

Η Μαύρη Πυραμίδα χτίστηκε από τον Φαραώ Αμενεμχέτ Γ' κατά τη περίοδο του Μέσου βασιλείου της Αιγύπτου (2055-1650 π.Χ.). Είναι μία από τις πέντε πυραμίδες που διασώθηκαν, από τις αρχικά έντεκα που υπήρχαν στο Νταχσούρ στην Αίγυπτο. Αρχικά η πυραμίδα που ονομαζόταν Ο Αμενεμχέτ είναι Ισχυρός, πήρε το όνομα "Μαύρη Πυραμίδα" από τη σκοτεινή όψη της σαν ένας λόφος από μπάζα (λόγω της αποσάθρωσης της). Η Μαύρη Πυραμίδα ήταν η πρώτη που ήταν ο τάφος και του Φαραώ και των βασιλισσών του. Ο Ζακ ντε Μοργκάν στα πλαίσια γαλλικής αποστολής πραγματοποίησε ανασκαφή στις πυραμίδες του Νταχσούρ το 1892. το Γερμανικό Ινστιτούτο του Καΐρου ολοκλήρωσε τις ανασκαφές στην τοποθεσία το 1983.

 Η πυραμίδα αρχικά είχε 75 μέτρα ύψος με μήκος βάσης 105 μέτρα και κλίση 57°. Όπως όλες οι πυραμίδες του Μέσου βασιλείου, η Μαύρη Πυραμίδα ενώ ήταν ντυμένη εξωτερικά με ασβεστόλιθο, ήταν χτισμένη με άψητες πλίνθους αντί με πέτρα. Τα οικοδομήματα στο επίπεδο του εδάφους περιλαμβάνουν την είσοδο στον περίβολο και τον ταφικό ναό, τα οποία περικλείουν τείχη. Υπάρχουν δύο σειρές τείχη, και ανάμεσά τους υπάρχουν δέκα ταφικά πηγάδια, τα οποία είναι ταφικά κτίσματα λαξευμένα στο βράχο. Το πυραμίδιο έχει επιγραφές και θρησκευτικά σύμβολά. Κάποια από αυτά έχουν ξυθεί, κάτι που οδήγησε τους ερευνητές να συμπεράνουν ότι το πυραμίδιο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ή ότι παραμορφώθηκε σκόπιμα κατά τη βασιλεία του Ακενατόν. Στο επίπεδο κάτω από το έδαφος υπάρχει ένα περίπλοκο δίκτυο περασμάτων. Η πτέρυγα του βασιλιά ήταν σε μεγάλο μέρος άθικτη, με την σαρκοφάγο και τα κανωπικά αγγεία, όμως ο βασιλιάς δεν είναι θαμμένος εκεί. Η πτέρυγα των βασιλισσών έχει παραβιαστεί και συληθεί. Στο υπόγειο συγκρότημα υπάρχουν ακόμα τέσσερεις νεκρικοί θάλαμοι, αλλά δεν είναι γνωστό σε ποιους ανήκαν. Δύο από αυτούς θεωρείται ότι ανήκουν στον Αμενεμχέτ Δ' και την Νεφρουσομπέκ. Η Μαύρη Πυραμίδα, με τους μεγάλους διαδρόμους της, είχε πολλά κατασκευαστικά προβλήματα. Είναι χτισμένη σε μία τοποθεσία, μεταξύ αυτών με το χαμηλότερο επίπεδο στην Αίγυπτο, μόλις 10 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Υπάρχουν αμέτρητοι υπόγειοι διάδρομοι και θάλαμοι, και δεν υπάρχουν αρκετές δομικές κατασκευές να στηρίζουν τις οροφές. Η πυραμίδα δεν είναι καθόλου γερή, καθώς είναι χτισμένη με άψητες πλίνθους αντί με πέτρα. Το χαμηλό υψόμετρο, οι διάδρομοι και το ασταθές δομικό υλικό, επέτρεψαν το νερό του υδροφόρου ορίζοντα του Νείλου να περάσουν κάτω από τείχη, προκαλώντας ρωγμές και την καθίζηση ολόκληρης της πυραμίδας. Encyclopædia Britannica. "Dahshur". 2007. <http://www.britannica.com/eb/article9028542/Dahshur> Hooker, Richard. "The Middle Kingdom." World Civilizations. June 1999. <http://www.wsu.edu/~dee?EQYPT/MIDDLE.HTM> Kinnaer, Jacques. The Ancient Site. September 2007. <http://www.ancientegypt.org/index.html> Verner, Miroslav, The Pyramids - Their Archaeology and History, Atlantic Books, 2001, ISBN 1-84354-171-8 Lehner, Mark, The Complete Pyramids, Thames & Hudson ISBN 0-500-05084-8 The Pyramids at Dahshur [Κατηγορία:Αρχαίες αιγυπτιακές πυραμίδες|Αμενεμχετ Γ]]
Far Cry 6

Το Far Cry 6 είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την Ubisoft Toronto και κυκλοφόρησε από την Ubisoft στις 7 Οκτωβρίου του 2021. Είναι το έκτο παιχνίδι της σειράς Far Cry και στις 18 Φεβρουαρίου 2021 για την Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X και Google Stadia. Το παιχνίδι τοποθετείται στο Yara, ένα φανταστικό νησί της Καραϊβικής, που κυβερνήθηκε ως δικτατορία από τον "El Presidente" Άντον Καστίγιο, ο οποίος μεγαλώνει τον γιο του, Ντιέγκο, για να ακολουθήσει τους κανόνες του. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός αντάρτη μαχητή που προσπαθεί να ανατρέψει τον Καστίγιο και το καθεστώς του.

 Το Far Cry 6 είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου και δράσης περιπέτειας. Ακολουθεί τα προηγούμενα παιχνίδια Far Cry, με τους παίκτες να χρησιμοποιούν αυτοσχέδια όπλα, οχήματα και το νέο σύστημα "Fangs for Hire", για να ανατρέψουν το τυραννικό καθεστώς. Το Far Cry 6 λαμβάνει χώρα στο φανταστικό νησί Yara της Καραϊβικής, εμπνευσμένο από την Κούβα, το οποίο περιγράφεται ως "η μεγαλύτερη παιδική χαρά Far Cry μέχρι σήμερα" και "ένας τροπικός παράδεισος που έχει παγώσει στο χρόνο". Κυριαρχείται από τον "El Presidente", τον Antón Castillo (Τζιανκάρλο Εσποσίτο), έναν φασίστα δικτάτορα με πλήρη έλεγχο στο νησί, ο οποίος καθοδηγεί τον γιο του Ντιέγκο (Άνθονι Γκονσάλες), που δεν είναι σίγουρος για το μέλλον του, να ακολουθήσει τα βήματα του. Ο Εσποσίτο περιέγραψε τον χαρακτήρα του ως ηγέτη "προσπαθώντας να ενδυναμώσει τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι χρειάζονται ισχυρή ηγεσία τώρα", αλλά έχει κολλήσει στη μέση μιας επανάστασης. Ο Εσποσίτο πρόσθεσε ότι «ο πατέρας του ήταν δικτάτορας μπροστά του και θέλει να ενδυναμώσει τους ανθρώπους να πάρουν τη χώρα τους πίσω. Στόχος του είναι να χρησιμοποιήσει τους πόρους που έχουν στη χώρα για να επιβιώσει χωρίς να επιτρέπει στους ξένους να μπουν και να επιλέξουν τους επιστήμονες τους, την πνευματική τους ιδιοκτησία, όλα αυτά τα πράγματα". Ο Εσποσίτο συνέχισε ότι ο Άνθονι "προσπαθεί να ενδυναμώσει τον γιο του να αναλάβει το μανδύα του και να αγκαλιάσει πραγματικά ιδέες που θα του επέτρεπαν να δει ότι σύντομα θα είναι πιθανώς ο επόμενος ηγέτης σε αυτήν τη χώρα".Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός τοπικού Yaran που ονομάζεται Dani Rojas, ενός αντάρτη στρατιώτη που αγωνίζεται για την ελευθερία που προσπαθεί να επαναφέρει το έθνος τους πίσω στην παλιά του δόξα. ο παίκτης μπορεί να επιλέξει το φύλο του Dani στην αρχή του παιχνιδιού. Το παιχνίδι αρχικά είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 18 Φεβρουαρίου 2021 σε Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X και Google Stadia. Ωστόσο, η ημερομηνία παρατάθηκε και αναμενόταν να κυκλοφορήσει μεταξύ Απριλίου 2021 και Μαρτίου 2022. Επίσημος ιστότοπος
Θίοντορ Ρέισινγκ

Η Θίοντορ Ρέισινγκ (Theodore Racing) ή απλά Θίοντορ, είναι παλαιά ομάδα της Φόρμουλα 1. Ανήκε στον Ολλανδό Τέντι Γιπ και συμμετείχε σε πέντε παγκόσμια πρωταθλήματα με πενιχρά αποτελέσματα. Με εξαίρεση την πρώτη χρονιά κατασκεύαζε η ίδια τα αμαξώματα των μονοθεσίων της, ενώ κινητήρας ήταν πάντα ο DFV. Ο Γιπ είχε γεννηθεί το 1907 στην Ινδονησία και έκανε μεγάλη περιουσία ως κτηματομεσίτης και ιδιοκτήτης καζίνο στο Μακάου και το Χονγκ Κονγκ, τα οποία ήταν ακόμα αποικίες της Δύσης. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ξεκίνησε να εμπλέκεται στο μηχανοκίνητο αθλητισμό ως χορηγός, ενώ την απόφαση να ιδρύσει δική του ομάδα στη Φόρμουλα 1 την έλαβε το 1976.

 Η πρώτη εμφάνιση της Θίοντορ, η οποία είχε τυπικά έδρα το Χονγκ Κονγκ, έλαβε χώρα μεσούσης της σαιζόν 1977 με ένα μονοθέσιο της Ενσάιν, στο γκραν-πρι της Μεγάλης Βρετανίας. Στους οκτώ αγώνες που απέμεναν, ο μοναδικός οδηγός της Πατρίκ Ταμπέ κατάφερε να μπει τρεις φορές στην εξάδα και να τερματίσει με 5 βαθμούς. Η ομάδα όμως δε βαθμολογήθηκε στο πρωτάθλημα κατασκευαστών, αφού είχε χρησιμοποιήσει «δανεικό» αυτοκίνητο. Την επόμενη χρονιά (1978) η ομάδα έτρεξε με δικό της μονοθέσιο σχεδιασμένο από το Ρον Τόρανακ, ιστορική μορφή του σχεδιαστηρίου της Μπράμπαμ. Τα αποτελέσματα υπήρξαν κάκιστα, αφού ο εκάστοτε οδηγός συνήθως δεν κατάφερνε να περάσει τα προκριματικά, και ο Γιπ διέλυσε την ομάδα. Μετά από μία διετία που ασχολήθηκε με τη Φόρμουλα 1 μόνο ως χρηματοδότης της Ενσάιν, ο Ολλανδός μεγιστάνας αποφάσισε να επανασυστήσει τη Θίοντορ για το πρωτάθλημα του 1981, κατεβάζοντας πάλι μόνο ένα μονοθέσιο ανά αγώνα. Αυτή τη φορά ο οδηγός της (αρχικά ο Ταμπέ και αργότερα ο Μαρκ Σούρερ) πέρναγε με σχετική ευκολία τα προκριματικά, αλλά καλύτερο αποτέλεσμα ήταν μια 6η θέση. Το 1982 η ομάδα επέστρεψε στο καθεστώς του '78 με συχνούς αποκλεισμούς στα προκριματικά και μόλις έναν τερματισμό, ενώ από το τιμόνι της πέρασαν τέσσερις διαφορετικοί οδηγοί! Πριν ξεκινήσει η σαιζόν του 1983, η Θίοντορ απορρόφησε την Ενσάιν. Αυτό ήταν και το μοναδικό πρωτάθλημα που συμμετείχε με πλήρη σύνθεση (δύο μονοθέσια ανά αγώνα), έχοντας ως οδηγούς τους Λατινοαμερικανούς Τζόνι Τσεκότο και Ρομπέρτο Γκερέρο. Τα αποτελέσματα παρέμειναν άσχημα, αφού σε 14 αγώνες η ομάδα συγκέντρωσε μόλις 1 βαθμό. Πριν το τελευταίο γκραν-πρι της χρονιάς, ο Γιπ την απέσυρε οριστικά από τη Φόρμουλα 1 και ασχολήθηκε μόνο με διοργανώσεις χαμηλότερων απαιτήσεων. ¹ ΔΘΚ: Δεν θεωρήθηκε κατασκευάστρια, επειδή έτρεχε με μονοθέσια της Ενσάιν.² ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή της ήταν 0 βαθμοί. Θίοντορ Ρέισινγκ στο Grandprix.com Αναλυτικά στατιστικά στο 4mula1.ro
Φορητός υπολογιστής

Φορητός Υπολογιστής (laptop computer/notebook) είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής μικρού μεγέθους και βάρους με εύκολη μεταφερσιμότητα, που διαθέτει ενεργειακή αυτονομία. Συνήθως ανήκει στους υπολογιστές τέταρτης γενιάς (αν και υπάρχουν και παλαιότερες υλοποιήσεις). Ο φορητός υπολογιστής ενσωματώνει πολλές και καινοτόμες τεχνολογίες με προσιτό πλέον κόστος. Μία από αυτές είναι η τεχνολογία οθόνης LED, ή διόδου εκπομπής φωτός (Light Emitting Diode). Η πολύ γνωστή, και ευρύτατα διαδεδομένη μέχρι πρότινος, τεχνολογία LCD, έχει πλέον εγκαταλειφθεί και ελάχιστα μοντέλα έχουν τέτοιο τύπο οθόνης. Η αναλογία πλευρών της οθόνης είναι πλέον 16:9 (ευρεία οθόνη) ή wide, σχεδόν σε όλους τους φορητούς αντί της παλαιότερης 4:3. Στα θετικά του σημεία μπορούμε να συμπεριλάβουμε την εργονομική κατασκευή του, τη φορητότητα, και τους μεγάλους χρόνους αυτονομίας που παρέχουν οι σύγχρονοι τύποι μπαταριών και τέλος τη μικρότερη κατανάλωση ρεύματος (τουλάχιστον 50% μικρότερη απ' ότι ένας επιτραπέζιος). Στα αρνητικά σημεία περιλαμβάνονται: το ελαφρώς μεγαλύτερο κόστος αγοράς, οι λιγότερες και ακριβότερες επιλογές αναβάθμισης σε σχέση με τα επιτραπέζια συστήματα και η ευαισθησία που παρουσιάζουν λόγω της υψηλής συρρίκνωσης των ηλεκτρονικών τους κυκλωμάτων.

 Η οθόνη του φορητού είναι ενσωματωμένη και η διαγώνιός της ξεκινά από τις 11,4 ίντσες και φτάνει μέχρι και τις 18,4. Η χωρητικότητα του σκληρού δίσκου όταν δεν είναι SSD ξεκινά από τα 500 GB και φτάνει μέχρι το 1,5 TB. Τα περισσότερα φορητά έχουν πλέον δίσκους SSD (Solid State Drive) με χωρητικότητες 32, 64, 120, 256 ή 512 GB. Η κεντρική μνήμη RAM ξεκινά από τα 4 GB τύπου DDR4 και φτάνει μέχρι τα 16 GB. Όλα τα σύγχρονα φορητά περιέχουν: Κάρτα γραφικών με τουλάχιστον 1GB μνήμη Οπτικό δίσκο, τουλάχιστον DVD+/-RW, και τα πιο ακριβά Blue-Ray (Πλέον οι περισσότεροι φορητοί δεν διαθέτουν) Θύρες USB 2.0, SuperSpeed USB 3.0 ή 3.1 και Bluetooth(Οι περισσότεροι παλιοί δεν είχαν) Κάρτα δικτύου με ταχύτητες 10/100/1000 Mbps Έξοδο για σύνδεση με εξωτερική οθόνη τύπου VGA και τουλάχιστον μία έξοδο HDMI Ενσωματωμένα ηχεία και μικρόφωνο Έξοδο ακουστικών και είσοδο μικροφώνου Δυνατότητα ασύρματης επικοινωνίας Wi-Fi Ενσωματωμένη Web camera (Όχι όλοι) Ενσωματωμένο στην τιμή λειτουργικό σύστημα, συνήθως Windows, σπάνια Linux, ενώ πολλοί φορητοί πωλούνται και χωρίς κανένα λειτουργικό σύστημα Εγγύηση τουλάχιστον 2 ετών Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Laptops στο Wikimedia Commons
3169 Όστρο

Ο Όστρο (Ostro) είναι ένας μικρός διπλός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Στήβεν Όστρο (1946-2008), που παρατήρησε πολλούς γεωπλήσιους αστεροειδείς με την τεχνική του ραντάρ. Ο Όστρο είναι ένας από τους λίγους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε λιγότερο από χίλιες γήινες ημέρες.

 Ο φασματικός τύπος του Όστρο είναι TS (κατά Tholen) ή Xe (κατά SMASSII). Από παρατηρήσεις της καμπύλης φωτός που έγιναν στις 5 Νοεμβρίου και στις 5 Δεκεμβρίου 2005 ανακαλύφθηκε δορυφόρος που έχει παρόμοιες διαστάσεις με τον κυρίως αστεροειδή, έτσι ώστε μαζί του αποτελεί στην ουσία έναν διπλό αστεροειδή. Οι διαστάσεις του μεγαλύτερου σώματος του ζεύγους είναι περίπου 4,4 × 3,4 × 3,2 χιλιόμετρα, ενώ του μικρότερου είναι 4,8 × 2,6 × 2,4 χλμ. Τα δύο σώματα περιφέρονται περί το κοινό τους κέντρο μάζας σε απόσταση 4,8 χλμ. το ένα από το άλλο, με περίοδο περιφοράς ίση με την περίοδο περιστροφής του μεγαλύτερου γύρω από τον εαυτό του: 6 ώρες και 30 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χέντβιχ του Ζάγκαν

Η Χέντβιχ/Γιαντβίγκα, πολων. Jadwiga żagańska (πριν τo 1350 - 27 Μαρτίου 1390) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα του Ζάγκαν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Πολωνίας και μετά δούκισσα της Λεγκνίτσα.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Ε΄ του Σιδηρού, δούκα του Ζάγκαν και της Άννας των Πιαστ, κόρης του Βεντσεσλάου δούκα του Πουότσκ. Παντρεύτηκε πρώτα περί το 1365 τον Καζιμίρ Γ΄ τον Μεγάλο, βασιλιά της Πολωνίας ως η 4η σύζυγός του, ενώ ακόμη ζούσε η 2η, δηλ. ο Καζιμίρ Γ΄ θεωρήθηκε δίγαμος. Ο βασιλιάς είχε κάνει δύο κόρες από την 1η μόνο και ήθελε διάδοχο. Από αυτόν η Χέντβιχ είχε τέκνα: Άννα 1366-1425, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο των Τσέλιε κόμη του Τσέλιε και μετά τον Ούλριχ δούκα του Τεκ. Γιαντβίγκα 1368-π.1382 απεβ. 14 ετών, Κουνιγκούντα 1367-1370 απεβ. 3 ετών.Το 1370 απεβίωσε ο Καζιμίρ Γ΄ και η Άννα έκανε το 1372 δεύτερο γάμο, με τον Ροβέρτο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα και είχε τέκνα: Βαρβάρα π.1384-1436, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Γ΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ. Αγνή πριν το 1385-μετά το 1411, μοναχή στο Βρότσλαφ. Jerzy Jan Lerski, Piotr Wróbel, Richard J. Kozicki, Historical dictionary of Poland, 966-1945, Greenwood Publishing Group, 1996, ISBN 0-313-26007-9, Google Print, p.249-250. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Arrasando

Το Arrasando είναι το 6ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ σταρ Ταλία. Κυκλοφόρησε το 2000 από την ΕΜΙ και έλαβε εξαιρετικές κριτικές σε όλο τον κόσμο. Βοήθησε την Ταλία να εδραιωθεί στην παγκόσμια μουσική σκηνή και στην ποπ κουλτούρα. Της έφερε επίσης την πολυπόθητη διεθνή αναγνωρισιμότητα, κάτι το οποίο είχε ήδη καταφέρει μέσω των τηλενουβέλλων της. Συνδυάζει πολλά μουσικά είδη και επιρροές και το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό που κυριολεκτικά μάγεψε. Έχει πουλήσει πάνω από 3,5 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι στιγμής σε διεθνές επίπεδο. Χρήσιμα στοιχεία: Το άλμπουμ περιλαμβάνει το τραγούδι τίτλων της επιτυχημένης σειράς Ροζαλίντα με πρωταγωνίστρια την Ταλία. Θεωρείται το 2ο αγαπημένο άλμπουμ για το ελληνικό κοινό το έτος 2000 αμέσως μετά το Oops...I did it again της Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Η Ταλία, σύμφωνα με τον κατάλογο πωλήσεων της IFPI, είναι η ξένη καλλιτέχνιδα με τις υψηλότερες πωλήσεις δίσκων στην Ελλάδα το έτος 2000 με ελληνικές πωλήσεις να ξεπερνούν τα 95.000 αντίτυπα.

 Κανονική έκδοση "Entre El Mar Y Una Estrella" (Marco Flores) – 3:44 "Regresa a Mí" (Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer, Robin Dermer, Angie Chirino) – 4:28 "Reencarnación" (Thalía, Lawrence P. Dermer, Robi Rosa) – 5:03 "Arrasando" (Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer, Robin Dermer) – 3:59 "No Hay que Llorar" (Thalía, Lawrence P. Dermer) – 3:39 "Quiero Amarte" (Thalía, Lawrence P. Dermer, Robin Dermer) – 3:30 "Suerte en Mí" (Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer) – 4:15 "Menta y Canela" (Thalía, Dámaso Pérez Prado) – 3:47 "Tumba la Casa" (Thalía, Lawrence P. Dermer, Norbeto Cotto, Luis Tineo) – 4:26 "Pata Pata" (Jerry Racovo, Miriam Makeba, Edgardo Franco) – 4:39 "Siempre hay Cariño" (Emilio Estefan Jr., Robert Blades, Angie Chirino) – 3:10 "Rosalinda" (Kike Santander) – 3:52 Το άλμπουμ προτάθηκε για 2 βραβεία Λάτιν Γκράμμυ. Ήταν υποψήφιο στις εξής κατηγορίες: Καλύτερο ποπ άλμπουμ της χρονιάς από γυναίκα τραγουδίστρια Άλμπουμ με την καλύτερη τεχνική υποστήριξηΚαι τελικά κέρδισε το 2ο βραβείο ενώ το άλμπουμ που νίκησε στη 1η υποψηφιότητα ήταν το Mi Reflejo της Κριστίνα Αγκιλέρα. Επίσης το 2001 η Ταλία κέρδισε το "Βραβείο της Σταρ" στα Latin Billboard Awards λόγω της λαμπρής καριέρας της μέχρι τότε. Άλλα βραβεία που απονεμήθηκαν στη Ταλία λόγω αυτής της επιτυχίας της ήταν τα εξής: Lo Nuestro (καλλιτέχνης του κοινού) Tu Música (Μεγαλύτερο crossover1, τραγουδίστρια της χρονιάς2)
Ναντέρ Μιρζά Αφσάρ

Ο Nαντέρ (ή Ναντίρ) Μιρζά από τη δυναστεία των Αφσαριδών, ήταν δισεγγονός τού Ναντέρ Σαχ, τού ιδρυτή της δυναστείας αυτής της Περσίας. Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σαχρόχ Σαχ, αυτοκράτορα τού Χορασάν.

 Το 1785, ο Σαχρόχ διόρισε τον Nαντίρ Μιρζά ως διάδοχο τού Χορασάν. Αυτός ο διορισμός δυσαρέστησε τον Nασρολάχ Μιρζά, που ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός τού Nαντίρ Μιρζά. Τα δύο αδέλφια είχαν λίγες ένοπλες συγκρούσεις και όταν ο Nαντίρ Μιρζά ηττήθηκε, κατέφυγε στο Tαμπάς. Ο Nασρολάχ Μιρζά απεβίωσε στο Mασάντ το 1787 και ο Nαντίρ Μιρζά αποκαταστάθηκε ως διάδοχος στο Χορασάν. Το 1796 ο Σαχρόχ και η δυναστεία του εκτοπίστηκαν από τον Αγκά Μοχάμαντ Χαν, ιδρυτή της δυναστείας των Κατζάρ. Ο Σαχρόχ βασανίστηκε και σκοτώθηκε και ο Κατζάρ Σαχ διόρισε κυβερνήτη έναν Κατζάρ για το Χορασάν. Όταν ο Αγκά Μοχάμεντ Χαν απεβίωσε το 1797 και ο Φαθ Αλί Σαχ (ο ανιψιός του) κάθισε στον θρόνο της Περσίας, ο Ναντίρ Μιρζά διορίστηκε κυβερνήτης τού Χορασάν. Ωστόσο, ο Nαντίρ Μιρζά ήταν ένας φιλόδοξος άνθρωπος και ήθελε να ανακτήσει την ανεξαρτησία του, έτσι το 1802 επαναστάτησε εναντίον τού Κατζάρ Σαχ από την πρωτεύουσά του, Mασχάντ. Η εξέγερσή του ήταν καταστροφή, καθώς οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Τεχεράνη, τυφλώθηκε και τού έκοψαν τη γλώσσα. Σκοτώθηκε με εντολή τού Φατ Αλί Σαχ τον Απρίλιο του 1803, μαζί με τους μεγαλύτερους γιους του: Αμπάς Μιρζά και Ιμπραήμ Μιρζά. Οι άλλοι τρεις γιοι του: Tαχμάσπ Μιρζά, Χαλίκ Βαρντί Μιρζά και Μαχμπούμπ Αλί Μιρζά τυφλώθηκαν με τις διαταγές τού Φαθ Αλί Σαχ. Ένας άλλος γιος, ο Iσμαΐλ Μιρζά, κατέφυγε στο Χαϊντεραμπάντ, στο Ντεκάν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τη βοήθεια τού σερ Τζον Μάλκολμ. Moχάμαντ Κανεϊί, History of Torbat-e-Heydariyeh, σελ. 103–104.
Ιωάννης Φειζόπουλος

Ο Ιωάννης Φειζόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Υπηρέτησε στο στρατό και ήταν υπασπιστής του στρατηγού Λόντου, τον οποίο ακολουθούσε παντού. Υπηρέτησε επίσης τον στρατηγό Μελετόπουλο, κατόπιν δε και τον Κολοκοτρώνη, όπου έγινε γνωστός.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Δωροθέα της Λωρραίνης

Η Δωροθέα, γαλλ. Dorothea de Lorraine (24 Μαΐου 1545 - 2 Ιουνίου 1621) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του δούκα της Λωρραίνης και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και μετά μαρκησία του Βαραμπόν.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Χριστίνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Β΄ της Δανίας, Σουηδίας & Νορβηγίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1575 τον Έρικ Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Κάλενμπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1584 απεβίωσε ο Έρικ Β΄ και η Δωροθέα έκανε δεύτερο γάμο με τον Μαρκ ντε Ρυέ ντε λα Παλύντ, μαρκήσιο του Βαραμπόν, κόμη του λα Ρος και του Βιλερσεξέλ. Δεν είχε παιδιά. Julia Cartwright: Christina of Denmark. Duchess of Milan and Lorraine. 1522-1590, New York, 1913
Μένδης

Με το όνομα Μένδης -ητος, στην αρχαία Ελληνική εννοείται η πόλη Djedet, η σύγχρονη Υελ ελ Ρουμπ (αραβικά : تل الربع ), μια πόλη του ανατολικού Δέλτα του Νείλου (30°58′N 31°30′E). Ήταν η πρωτεύουσα της 16ης Νομής της Κάτω Αιγύπτου (διαχειριστική κατανομή της αρχαίας Αιγύπτου) και κατά την 29η δυνατεία έγινε η πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου. Βρίσκεται στον Μενδήσιο κλάδο του Νείλου, περίπου 35 χλμ. ανατολικά της Μανσούρα.

 Ως αρχαιολογική θέση είναι η μεγαλύτερη τούμπα (γήλοφος, tell) στο Δέλτα και περιλαμβάνει το Tell al-Rubˁ (τη θέση του κυρίως ναού) και το Tell Timai (τον οικισμό νότια). Ο Μένδης εκτείνεται τρία χιλιόμετρα στον άξονα βορράς-νότος και περίπου ένα χιλιόμετρα στον άξονα ανατολή-δύση. Η νεκρόπολις του Αρχαίου Βασιλείου εκτιμάται ότι περιλαμβάνει τουλάχιστον 9.000 ταφικές θέσεις. Στην περιοχή έχουν γίνει μεγάλης έκτασης συστηματικές ανασκαφές από το πανεπιστήμιο του Τορόντο και το πανεπιστήμιο της πολιτείας της Πενσυλβάνια υπό την διεύθυνση του Ντόναλντ Ρέντφορντ (Donald Redford). Οι κύριες θεότητες του Μένδητος ήταν η κριόμορφη θεότητα Μπανεμπντζέντ (Banebdjed) [κυρ. Η Ψυχή (Μπα) του κυρίου της στήλης (Ντζεντ), που θεωρείτο "Κύριος του Μένδητος"], η ψυχή του Όσιρι και η σύζυγός του, η ιχθυόμορφη θεά Χατμεχίτ. Με το παιδί τους Χαρ-πα-κχερέντ ("Ώρος το Παιδί"), σχημάτιζαν την τριάδα του Μένδητος. Redford, Donald Bruce, 2001, "Mendes". In The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt, edited by Donald Bruce Redford, Vol. 2 of 3 vols. Oxford, New York, and Cairo: Oxford University Press and The American University in Cairo Press. 376-377. ---------------------, 2004, Excavations at Mendes. Volume 1: The Royal Necropolis. Culture and History of the Ancient Near East 20. Leiden, Boston, Köln: Brill. ISBN 90-04-13674-6 ---------------------, 2005, "Mendes: City of the Ram God." Egyptian Archaeology: The Bulletin of the Egyptian Exploration Society 26:8-12. Ηρόδοτου Ιστορίαι Β' 46. Slater William J., 1969, Lexicon to Pindar, Berlin: De Gruyter. [...]Αἰγυπτίαν Μένδητα, πὰρ κρημνὸν θάλασσας ἔσχατον Νείλου κέρας[...] Η μεγάλη στήλη του Μένδητος Monroe Edgar, " Μικρός ναός και άλλα ερείπια του Δέλτα στην Αίγυπτο, Μέρος III" Αιγυπτιακά μνημεία: Tell el-Rub'a
Εντ Χάρις

Ο Εντ Χάρις (Αγγλικά: Ed Harris, γενν. 28 Νοεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, γνωστός για τις ερμηνείες του στις ταινίες Μια θέση στην καρδιά, Appaloosa, Ο βράχος, Η άβυσσος, Απόλλων 13, Ένας Υπέροχος Άνθρωπος, Το τέλος της βίας, Ζωντανή μετάδοση: The Truman Show και Pollock. Το 1998 κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show και το 2012 για την ερμηνεία του στην τηλεταινία Game Change. Επίσης προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ. Από το 2016 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά Westworld ως ο Άνδρας με τα Μαύρα και έχει προταθεί για Βραβείο Έμμυ.

 Ο Εντ Χάρις γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1950 στο Ένγκλγουντ του Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Η μητέρα του ήταν ταξιδιωτική πράκτορας, ενώ ο πατέρας του δούλευε στο βιβλιοπωλείο του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο. Μεγάλωσε σε μια πρεσβυτεριανική οικογένεια. Σπούδασε αρχικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ενώ αργότερα σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα. Ο πρώτος του σημαντικός ρόλος ήταν στην ταινία Borderline μαζί με τον Τσαρλς Μπρόνσον. Απέκτησε, όμως, μεγαλύτερη φήμη όταν υποδύθηκε τον αστροναύτη Τζον Γκλεν στην ταινία Οι κατάλληλοι άνθρωποι. Το 1995 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ταινία Απόλλων 13 για την ερμηνεία του στον ρόλο του διευθυντή αποστολής της NASA Τζιν Κρανζ. Ακολούθησαν άλλες 3 υποψηφιότητες για Όσκαρ το 1998, το 2001 και το 2003 για τις ταινίες Ζωντανή μετάδοση: The Truman Show, Pollock και Οι ώρες αντίστοιχα. Το 2000, έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνοθεσία με την ταινία «Pollock», η οποία είχε ως κύριο θέμα τη ζωή του διάσημου Αμερικανού ζωγράφου Τζάκσον Πόλοκ στην οποία και πρωταγωνίστησε. Η ταινία ήταν υποψήφια για 2 βραβεία Όσκαρ. Το 2005 έπαιξε μαζί με τον Κέισι Άφλεκ και τον Μόργκαν Φρίμαν στην ταινία Το τέλος της βίας. Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Έιμι Μάντιγκαν και έχουν αποκτήσει μια κόρη. Εντ Χάρις στην IMDb (Αγγλικά)
Ηπειρωτική Συμμαχία

Ηπειρωτική Συμμαχία ή Συμμαχία των Ηπειρωτών (ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ) είναι μια Ομοσπονδία συνασπισμένων Μικρών Βασιλείων της Ηπείρου που έγινε μετά το έτος 336 π.Χ. με πρωτοβουλία της μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Μυρτάλης - Ολυμπιάδας, Ηπειρώτισσας πριγκίπισσας των Μολοσών.. Η Ηπειρωτική Συμμαχία διήρκεσε δυστυχώς λίγο, περίπου οκτώ χρόνια (336-328 π.Χ.) λόγω της μάχης των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και ουδεμία σχέση έχει με μια μεταγενέστερη Ομοσπονδιακή σύμπραξη των Ηπειρωτικών πόλεων, το Κοινό των Ηπειρωτών (ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ) που απεδείχθη πιο πετυχημένο, και διήρκεσε 63 χρόνια από το 231-168 π.Χ., οπότε η Ελλάδα κατελήφθη από τους Ρωμαίους.

 Μετά τη δολοφονία του βασιλιά των Μακεδόνων Φίλιππου Β΄ το 336 π.Χ., και μετέπειτα, κατά τη διάρκεια της απουσίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην εκστρατεία του, η μητέρα του Μυρτάλη - Ολυμπιάδα μετέβη στην Ήπειρο όπου έγινε Βασίλισσα των Μολοσσών και ανέλαβε διπλωματικό έργο. Ίδρυσε την Συμμαχία των Ηπειρωτών, ή Ηπειρωτική Συμμαχία η οποία διήρκεσε οκτώ χρόνια από το 336-328 π.Χ.. Η συμμαχία αυτή θεωρείται η πρώτη Ομοσπονδιακή Δημοκρατία στην ιστορία. Ελαβαν μέρος τα εξής βασίλεια: Πόλεις - βασίλεια των Μολοσσών: Πασσαρών (σήμερα Ν.Ιωαννίνων), Αμβρακία (σήμερα Αρτα), Όρραον (σήμερα Ν.Πρέβεζας), Πόλεις - βασίλεια των Θεσπρωτών: Κασσώπη (σήμερα Νομός Πρέβεζας), Ελέα, Φανοτή, Ελίνα και Γιτάνη (σήμερα Ν.Θεσπρωτίας) Πόλεις - βασίλεια των Ηλείων: Πανδοσία, Βουχέτιον, Βατίαι και Ελάτρεια (σήμερα όλες Ν.Πρέβεζας)..Όμως τα γεγονότα δεν ευνόησαν την Μυρτάλη Ολυμπιάδα. Το έτος 331 π.Χ. στην Ήπειρο πεθαίνει ο βασιλιάς Αλέξανδρος Ι ο Μολοσσός. Ο Αλέξανδρος Ι έχασε τη ζωή του καθώς διέσχιζε χειμώνα με το στρατό του τον Αχέροντα Ποταμό κοντά στην Πανδοσία. Αρχικά τον διαδέχθηκε η χήρα του Κλεοπάτρα (αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου), ως επίτροπος του ανήλικου γιου του Νεοπτόλεμου ΙΙΙ. Ο θάνατος του Αλέξανδρου Ι της Ηπείρου προκαλεί μια γενική αναταραχή και πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό της Ηπείρου και της Ηπειρωτικής Συμμαχίας. Προς αποφυγή εμφύλιας διαμάχης οι Ηπειρώτες αποφασίζουν τη συνένωση του Βασιλείου των Μολοσσών με τα Θεσπρωτικά βασίλεια και τις πρώην αποικίες των Ηλείων. Έτσι δημιουργείται ένα νέο κράτος με το όνομα Άπειρος (= Ήπειρος). Η διοίκηση αυτού του βασιλείου διαμοιράζεται σε δύο βασιλείς. Στην Μυρτάλη – Ολυμπιάδα, σύζυγο του Φιλίππου ΙΙ της Μακεδονίας, ως επιτρόπου του ανήλικου εγγονού της Νεοπτόλεμου και στον θείο της Αρρύβα. Τον Αρρύβα διαδέχθηκε ο Αιακίδης και αυτόν διαδέχθηκε ο Αλκέτας ΙΙ. Αργότερα μετά από δολοπλοκίες δολοφονήθηκε ο Αιακίδης και ο Αλκέτας ΙΙ, και παραγκωνίσθηκε η Μυρτάλη Ολυμπιάδα, με αποτέλεσμα να συνεχισθεί η πολιτική αστάθεια και να διαλυθεί η Ηπειρωτική Συμμαχία. Η κάθε πόλη Βασίλειο διατηρούσε την αυτοδυναμία της αλλά πειθαρχούσε στις αποφάσεις των Συνεδριάσεων των Οργάνων της Ηπειρωτικής Συμμαχίας. Κόπηκαν κοινά νομίσματα ή χρησιμοποιούνταν τα Μακεδονικά αντίστοιχα. Οι συνεδριάσεις των οργάνων της Ηπειρωτικής Συμμαχίας γίνονται συνήθως στο ναό του Διός στην Αρχαία Πασσαρώνα, ή στην Αρχαία Κασσώπη ή στην Αρχαία Αμβρακία. Ιερό Κέντρο ήταν η Δωδώνη.,
Ευρωπαϊκή Ένωση Τζούντο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Τζούντο (αγγλικά: European Judo Union, EJU) είναι ο ανώτερος οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του τζούντο στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε στις 28 Ιουλίου του 1948 και είναι η μόνη αρχή που αναγνωρίζεται για το σκοπό αυτό από την Διεθνή Ομοσπονδία Τζούντο (IJF). Η Ευρωπαϊκή Ένωση Τζούντο ασχολείται με όλα τα θέματα που σχετίζονται με το τζούντο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και της προώθησης του αθλήματος στα εδάφη που ελέγχονται από 51 ομοσπονδίες μέλη της, καθώς και την οργάνωση των ηπειρωτικών διοργανώσεων, όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Η έδρα της βρίσκεται στη Βαλέτα και ο πρόεδρός της από το 2007 είναι ο Σεργκέι Σολοβέιτσικ.

 Η Ευρωπαϊκή Ένωση Τζούντο σχηματίστηκε στις 28 Ιουλίου του 1948 στη διεθνή διάσκεψη στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου, όταν αθλητές του τζούντο από τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Ελβετία συγκεντρώθηκαν για να σχηματίσουν την ένωση. Η ένωση δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του συλλόγου Budokwai, το παλαιότερο σύλλογο ιαπωνικών πολεμικών τεχνών στην Ευρώπη, με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων του 1948. Η EJU ιδρύθηκε επίσημα ένα χρόνο αργότερα, στις 29 Οκτωβρίου του 1949 στο Μπλούμεντααλ (Ολλανδία) από εκπροσώπους των εθνικών ομοσπονδιών της Αυστρίας, της Ιταλίας, της Ολλανδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελβετίας. Επί του παρόντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση Τζούντο συγκεντρώνει 51 εθνικές ομοσπονδίες. Οι διατελέσαντες Πρόεδροι είναι: 1948−1949: Τρέβορ Π. Λέγκετ 1949−1952: Άλντο Τόστι 1952−1957: Γιαπ Ναουβελάερτς Ντ' Αγκέ 1957−1960: Χ. Φράντζεν 1960−1984: Αντρέ Έρτελ 1984−1996: Κουρτ Κούτσερα 1996−2000: Φρανς Χόγκεντικ 2000−2007: Μάριους Βάιζερ 2007−τώρα: Σεργκέι Σολοβέιτσικ Οι 51 ομοσπονδίες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τζούντο. Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας - Ομοσπονδία Τζούντο Ανατολικής Γερμανίας Γιουγκοσλαβία - Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία Τζούντο Σερβία και Μαυροβούνιο - Ομοσπονδία Τζούντο Σερβίας και Μαυροβουνίου Σοβιετική Ένωση - Ομοσπονδία Τζούντο Σοβιετικής Ένωσης Τσεχοσλοβακία - Ομοσπονδία Τζούντο Τσεχοσλοβακίας Η Ευρωπαϊκή Ένωση Τζούντο εγκρίνει τις ακόλουθες διοργανώσεις: Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U23 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Βετεράνων Ευρωπαϊκό Όπεν Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εφήβων Ευρωπαϊκό Διασυλλογικό Ευρωπαϊκό Διασυλλογικό Γκόλντεν Λιγκ Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τζούντο
These Heaux

"These Heaux" (προφέρεται "these hoes")είναι τραγούδι που ηχογράφησε η Αμερικανίδα Ιντερνετική περσόνα και ράπερ Ντανιέλ Μπρεγκόλι (Αγγλικά: Danielle Bregoli), με το ψευδώνυμο Μπαντ Μπάμπι (Αγγλικά: Bhad Bhabie). Κυκλοφόρισε στις 24 Αυγούστου, 2017, ως το single ντεμπούτο της ράπερ και ακολούθως έγινε και η νεότερη που έχει single ντεμπούτο στο Billboard Hot 100.

 Το τραγούδι έφτασε στην 77η θέση στο Billboard Hot 100 των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής την εβδομάδα της 23ης Σεπτεμβρίου, 2017. Έκανε επίσης την Μπρεγκόλι την τρίτη νεότερη καλλιτέχνιδα όλων των εποχών στα τσαρτ των Hot 100, μετά την JoJo και τον Stevie Wonder Το επίσημο μουσικό βίντεο, σκηνοθετήθηκε από τον Good Boy Shady, ανέβηκε στο κανάλι της Danielle στο YouTube στις 30 Αυγούστου, 2017Στο βίντεο, η Bregoli κάνει βόλτες στους δρόμους της Venice, California, αποστομώνοντας τους "haters" της οι οποίοι διαμαρτύρονται. Μια κοπέλα που μοιάζει στη Κάιλι Τζένερ εμφανίζεται στο βίντεο
Ψευδές δίλημμα

Η λογική πλάνη του ψευδούς διλήμματος (γνωστή επίσης και ως ψευδής διχοτόμηση, πλάνη των άκρων, «άσπρο ή μαύρο» σκεπτικό, ψευδής διάζευξη, πλάνη «είτε/είτε» και πλάνη της διακλάδωσης) υφίσταται όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι δύο απόψεις, εναλλακτική η μία της άλλης, αποτελούν τις μοναδικές επιλογές, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμη επιλογή, η οποία όμως δεν γίνεται γνωστή. Οι δύο εναλλακτικές συχνά αποτελούν τα ακραία σημεία του φάσματος. Αντί των υπεραπλουστεύσεων και των ευσεβών πόθων, είναι καταλληλότερο να γίνει εξέταση ολόκληρου του φάσματος, όπως στην ασαφή λογική. Η πλάνη του ψευδούς διλήμματος ανάγεται στην κατάχρηση του λογικού τελεστή «Ή». Άλλη κατάχρηση του τελεστή «ή» είναι η πλάνη της ψευδούς επιλογής. Για την κατάχρηση του τελεστή «και», βλέπε Πλάνη Συμφωνίας-πακέτου. Το ψευδές δίλημμα δεν είναι απαραίτητα καθ' αυτό «δί-λημμα» ή διχοτόμηση, δηλαδή δεν περιορίζεται σε δύο επιλογές. Είναι δυνατόν να περιλαμβάνει τρεις (τριχοτόμηση) ή και περισσότερες, οπότε οι υπόλοιπες άγνωστες επιλογές ίσως παρελήφθησαν από αβλεψία.

 «Ο Πέτρος δεν έχει έρθει στην ώρα του για δουλειά. Είτε χάλασε το αυτοκίνητό του, είτε παρακοιμήθηκε. Τηλεφώνησα σπίτι του και δεν είναι εκεί, οπότε μάλλον χάλασε το αυτοκίνητό του».Το παραπάνω επιχείρημα αποτελεί ψευδές δίλημμα, διότι υπάρχουν αναρίθμητοι άλλοι λόγοι για τους οποίους ο Πέτρος μπορεί να άργησε στην δουλειά (ίσως αποφάσισε να παραιτηθεί χωρίς προειδοποίηση, ίσως αρρώστησε ξαφνικά και βρίσκεται στο νοσοκομείο, κλπ.). Εάν υπήρχε τρόπος να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχουν άλλες πιθανότητες πέρα από τις αρχικές δύο, τότε η λογική του επιχειρήματος θα ήταν ορθή. Μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο, το επιχείρημα παραμένει πλανερό. Τα ψευδή διλήμματα χρησιμοποιούνται συχνά στην πολιτική. Τα βρίσκει κανείς κρυμμένα σε ρητορικές ερωτήσεις και συσχετίζονται με την πλάνη των πολλών ερωτημάτων. Για παράδειγμα: Προτιμάτε να εκλέξετε το κυβερνών κόμμα, ή να καταλήξουμε σε πυρηνικό ολοκαύτωμα; Είσαι μαζί μας ή με τους υπέρμαχους του ρατσισμού και της καταπίεσης; Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα! Αυτοδύναμη κυβέρνηση ή ακυβερνησία και χάος.... εναλλακτικά μπορεί να παρουσιάζονται ως γεγονότα: Η αντιπολίτευση ψήφισε εναντίον της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Μάλλον δεν θεωρεί την παιδεία σημαντική. Αμερική - την αγαπάς ή την μισείς. Ή κερδίζουν όλοι ή κανένας. Δεν είσαι μαζί μας, άρα είσαι εναντίον μας. Αν δεν είσαι πρώτος, τότε είσαι τελευταίος. Στις Η.Π.Α., οι δικαστικές μάχες μεταξύ των οπαδών του δημιουργισμού και αυτών της εξελικτικής θεωρίας έχουν αποκληθεί «ψευδο-δυισμός» και αποτελούν περίπτωση ψευδούς διλήμματος. Διαζευκτικές Πλάνες Νόμος του εξαιρούμενου μέσου, του οποίου η εσφαλμένη εφαρμογή συχνά προξενεί αυτήν την πλάνη Δεν είσαι μαζί μας, άρα είσαι εναντίον μας Το Σφάλμα του Καρτέσιου Το Στοίχημα του Πασκάλ
Συναδηνή

Η Συναδηνή (ουγγρικά: Szünadéné‎) από τον Οίκο των Συναδηνών ήταν μία Κωνσταντινουπολίτισσα, ανιψιά του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε για λίγο βασίλισσα της Ουγγαρίας, πιθανώς το διάστημα 1077-79. Μάλλον ήταν παντρεμένη με τον Γκέζα Α΄ της Ουγγαρίας.

 Το μικρό όνομα της Συναδηνής είναι άγνωστο. Ο πατέρας της ήταν ο Ρωμαίος διοικητής Θεόδουλος Συναδηνός, ενώ η μητέρα της ήταν αδελφή του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανιάτη, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από το 1078. Η Συνέχεια του Σκυλίτζη, έργο που πιστεύεται ότι γράφτηκε από τον συμπατριώτη του Συναδηνού Ιωάννη Σκυλίτζη, αναφέρει ότι «ο Αυτοκράτορας είχε δώσει στην ανιψιά του, τη κόρη του Θεοδούλου Συναδηνού, στον κράλη της Ουγγαρίας ως σύζυγο· μετά το τέλος του κράλη, αυτή επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη». Το όνομα του βασιλιά, όπως και το μικρό της όνομα, δεν αναφέρεται. Σημαντική ένδειξη για την ταυτότητα του συζύγου της Συναδηνής έγκειται σε μία από τις πλάκες σμάλτου, που αποτελούν το Ιερό στέμμα της Ουγγαρίας, η οποία απεικονίζει έναν άνδρα που προσδιορίζεται ως «Γκέζα πιστός βασιλιάς των Ούγγρων». Το τέλος του Γκέζα Α΄ στις 25 Απριλίου 1077 αντιστοιχεί στην αφήγηση της Συνέχειας του Σκυλίτζη, με τη χήρα βασίλισσας να επιστρέφει στη Ρωμανία στα τέλη του 1079. Η μόνη πιθανή εναλλακτική λύση είναι ο αδελφός και διάδοχος του Γκέζα Α΄, ο Λαδίσλαος Α΄, οπότε ο γάμος θα είχε πραγματοποιηθεί π. το 1079 και η επιστροφή της από την Ουγγαρία ως χήρα το 1095. Ωστόσο, η Συνέχεια του Σκυλίτζη δεν αναφέρει άλλα γεγονότα από τα μέσα της δεκαετίας του 1090, γεγονός που καθιστά πιθανό ότι ο Γκέζα Α΄ ήταν ο βασιλιάς, με τον οποίο παντρεύτηκε η Συναδηνή. Η ημερομηνία του γάμου τής Συναδηνής είναι ακόμη λιγότερο σίγουρη από την ταυτότητα τού συζύγου της. Ο Ρ. Κέρμπλ προτείνει την περίοδο μεταξύ 1064 και 1067 και αναφέρεται στην ένωση ως «ιδιωτική διευθέτηση» μεταξύ του τότε δούκα Γέζα και εκείνων των βυζαντινών διοικητών (συμπεριλαμβανομένου του θείου τής Συναδηνής, που δεν είχε γίνει ακόμη Αυτοκράτορας), που ήταν υπεύθυνοι για τα εδάφη των Βαλκανίων και της Δούναβη. Στη συνέχεια ο Γκέζα κυβέρνησε πιθανώς το νοτιοανατολικό τμήμα της Ουγγαρίας, στα σύνορα της Ρωμανίας· είχε μία κακή σχέση με τον εξάδελφό του Σολομώντα της Ουγγαρίας, καθιστώντας τον γάμο με τη Συναδηνή πολιτικά συμφέρον. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Συναδηνή επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μετά το τέλος του Γκέζα Α΄, είναι πιθανό ότι ο γάμος δεν παρήγαγε κανέναν απόγονο και ότι η μητέρα των παιδιών του, που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1060, ήταν η πρώτη του σύζυγός του Σοφία. Είναι επομένως ασφαλές να υποθέσουμε ότι ο γάμος πραγματοποιήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '70. Παντρεύτηκε περί το 1075 τον Γκέζα Α΄ των Άρπαντ, βασιλιά της Ουγγαρίας. Αικατερίνη (Katalin), ίσως όμως να είναι κόρη του Γκέζα Α΄ από τον 1ο του γάμο.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Volleyleague 2020-2021

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2020–21 ήταν το 53ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 11ο με την επωνυμία Βόλεϊ Λιγκ. Διεξήχθη από την Ε.Σ.Α.Π. με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020. Ο Ολυμπιακός Σ.Φ. Πειραιώς κατέκτησε τον τίτλο για 30η φορά στην ιστορία του.

 Στη Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2020–21 μετέχουν οκτώ ομάδες. Απο το προηγούμενο πρωτάθλημα, εξασφάλισαν την παραμονή τους και συνέχισαν και τη νέα σεζόν οι: Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός Πειραιώς, Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης, Φοίνικας Σύρου, Α.Ο.Π. Κηφισιάς, Ο.Φ.Η. Ομάδες που προβιβάστηκαν από την Α2 στη Βόλεϊ Λιγκ: Μίλωνας, Φίλιππος Βέροιας Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20 είχε προβλεφθεί να συμμετάσχουν 10 ομάδες, αλλά Παμβοχαϊκός Βραχατίου και Ηρακλής Θεσσαλονίκης δήλωσαν αδυναμία συμμετοχής για οικονομικούς λόγους και αποχώρησαν. Στην πρώτη φάση, την κανονική περίοδο, διεξάγονται δύο γύροι με βαθμολογία 3-0 για την καθαρή νίκη (με σκορ 3-0 ή 3-1) και βαθμολογία 2-1 για τη νίκη με 3-2. Μετά την ολοκλήρωση του Β γύρου της κανονικής περιόδου (14 αγωνιστικές) οι τέσσερις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας και οι ομάδες των θέσεων 5-8 θα σχηματίσουν δύο γκρουπ. Οι ομάδες του 1-4 θα παίξουν μεταξύ τους μίνι πρωτάθλημα δύο γύρων (6 συνολικά αγωνιστικές) και η πρώτη ομάδα της βαθμολογίας θα στεφθεί πρωταθλήτρια. Επίσης οι ομάδες από την κανονική περίοδο θα μεταφέρουν στο μίνι πρωτάθλημα τη βαθμολογία τους. Η 8η ομάδα της τελικής κατάταξης της Volley League θα αντιμετωπίσει την 3η ομάδα της Pre League για μία θέση στη Volley League της σεζόν 2021-22.
Cob

Το cob είναι υλικό δόμησης που αποτελείται κυρίως από πηλό, άμμο, άχυρο, νερό, και άλλες προσμίξεις που του προσδίδουν σταθερότητα. Ειναι παρόμοιο κονίαμα με αυτό που κατασκευάζονται και τα πληθιά. Το cob είναι πυρίμαχο, αντισεισμικό και φτηνό. Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ότι είναι πολύ ευέλικτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλλιτεχνικές και γλυπτικές δημιουργίες.

 Ο άνθρωπος από τα πανάρχαια χρόνια χρησιμοποιούσε το χώμα σαν βασικό δομικό υλικό. Ακόμη και στις μέρες μας υπολογίζεται ότι το 50% του πληθυσμού της γης κατοικεί σε κτίσματα φτιαγμένα από χώμα. Για παράδειγμα στο Αφγανιστάν τα πιο παλιά κτίρια είναι φτιαγμένα με πατικωμένο χώμα και cob. Το κτίσιμο με cob χρησιμοποιούνταν στο Μαγκρέμπ και στην Αλ Ανταλούς τον 11ο και το 12ο αιώνα και περιγράφεται με λεπτομέρεια από τον Ιμπν Χαλντούν τον 14ο αιώνα. Αλλά και στην Ευρώπη υπάρχουν μεγάλης ηλικίας κτίρια κατασκευασμένα με χώμα τα οποία είναι και κατοικήσιμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Salon de Diane Chapel στη Γαλλία, το οποίο χρησιμοποιείται ως βιβλιοθήκη και φυλάσσονται σε αυτή βιβλία ιστορικής αξίας που είναι ευαίσθητα στην υγρασία.
Πολωνία 2050

Η Πολωνία 2050 είναι ένα πολυσυλλεκτικό πολιτικό κόμμα στην Πολωνία. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του τηλεοπτικού παρουσιαστή Σίμον Χολόβνια μετά την προεδρική εκλογή του 2020. Στόχος του κόμματος είναι μία «δημοκρατική, αλληλέγγυη και πράσινη Πολωνία».

 Η ιδέα για το κίνημα ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020 από τον Σίμον Χολόβνια, έναν τηλεοπτικό παρουσιαστή και δημοσιογράφο, ο οποίος ήταν υποψήφιος για την προεδρική εκλογή του Ιουνίου. Τον Ιούλιο του 2020, μετά τον 1ο γύρο της προεδρικής εκλογής στον οποίο ήρθε τρίτος (2,6 εκατομμύρια ψήφοι), ο Σϊμον ανακοίνωσε ότι ίδρυσε το κίνημα Πολωνία 2050 για να συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές και ότι ίσως εξελιχθεί σε κόμμα. Η Πολωνία 2050 εγγράφηκε επίσημα στους καταλόγους πολιτικών οργανώσεων στις 24 Αυγούστου 2020. Στις 28 Αυγούστου το κίνημα είχε 20.000 μέλη.Τον Σεπτέμβριο του 2020 μία βουλευτίνα, η Χάνα Γκιλ-Πιάτεκ, έφυγε από το κόμμα της, την Άνοιξη, και μπήκε στο Πολωνία 2050. Έτσι, έγινε η πρώτη βουλευτίνα του κινήματος. Τον Ιανουάριο του 2021 μία βουλευτίνα και ένας γερουσιαστής της Πλατφόρμας των Πολιτών άλλαξαν κόμμα και ήρθαν στην Πολωνία 2050.
Μαργαρίτα Γκοντζάγκα, δούκισσα της Φερράρας

Η Μαργαρίτα, ιταλ. Margarita Gonzaga (27 Μαΐου 1564 - 6 Ιανουαρίου 1618) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του δούκα της Μάντοβας & του Μομφερράτου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Φερράρα.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου δούκα της Μάντοβας & του Μομφερράτου και της Ελεονώρας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1579 τον Αλφόνσο Β΄ των Έστε δούκα της Φερράρας, Μόντενα & Ρέτζο. Δεν απέκτησαν απογόνους. Newcomb, Anthony (1980). The Madrigal at Ferrara, 1579-1597. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-09125-0. Nutter, David (September 1985). "Il sesto libro de' madrigali a sei voci (1595)". Notes: Quarterly Journal of the Music Library Association. 42 (1): 149–151. ISSN 1534-150X.
Βουλκαριά

Η Βουλκαριά είναι λίμνη της Στερεάς Ελλάδας που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού Αιτωλοακαρνανίας, πάνω στην διαδρομή από την Βόνιτσα στη Λευκάδα. Καταλαμβάνει έκταση 9,2 τ.χλμ. έχει μέγιστο μήκος 4 χλμ. και μέγιστο πλάτος 3,5 χλμ. Η επιφάνεια της λίμνης βρίσκεται λίγο ψηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας. Η λίμνη είναι ιδιαίτερα ρηχή με το μέγιστο βάθος της να φτάνει τα 2,9 μέτρα

 Η λίμνη συνδέεται με την θάλασσα μέσω μίας στενής διώρυγας μήκους 1400 μέτρων που ονομάζεται κανάλι της Κλεοπάτρας. Λόγω της σύνδεσης με την θάλασσα τα νερά της παρουσιάζουν αυξημένη αλατότητα αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άδρευση. Η λίμνη τροφοδοτείται με γλυκό νερό από χείμαρρους που κατεβαίνουν από τις βόρειες πλαγιές των Ακαρνανικών Όρεων. Η λίμνη υπήρχε από την αρχαιότητα και αναφέρεται από τον Στράβωνα,με το όνομα Μυρτούντιον. Κοντά στις όχθες της λίμνης βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Ανακτόριο και Πάλαιρος. Η λίμνη έχει πλούσια ορνιθοπανίδα καθώς βρίσκεται πάνω στο διάδρομο μετανάστευσης των πουλιών. Ο υγρότοπός της είναι διεθνούς σημασίας και προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ. Στην λίμνη παρατηρείται αρκετά σπάνια και η Βίδρα
Βηστίνος

Με το όνομα Βηστίνος φέρεται (εντός αγκυλών) στην έκδοση των «Belles Lettres» το επίγραμμα ΧV 25 της Παλατινής Ανθολογίας. Κατά την ίδια πηγή πρόκειται για τον L. Julius Vestinus, λεξικογράφο των χρόνων του Αδριανού. Ο Paton αποδίδει το επίγραμμα στον Βησαντίνο. Για τα δύο αυτά ονόματα υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα στις πηγές.

 Friedrich Christian Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita” (Λειψία, 1813-1817), v. ΙΙ, p. 606 και v. ΙΙΙ, p.825. Pierre Waltz, “Anthologie Grecque” , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.VΙΙ, p. 48 και v.VΙΙΙ, p. 282. Felix Buffiere, “Anthologie Grecque” , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.XΙΙ, p. 138-139, 228. W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v. V, p. 130 και 398.
Επαρχία Κιλκίς

Η επαρχία Κιλκίς ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Κιλκίς και η μεγαλύτερη σε έκταση. Έδρα της ήταν το Κιλκίς. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού.

 Παρέμεινε αμετάβλητη στην μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καποδίστριας δημιουργήθηκαν στην θέση της οι δήμοι Κιλκίς, Πολυκάστρου, Γαλλικού, Πικρολίμνης, Χέρσου, Μουριών, Δοϊράνης και Κρουσσίων. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας η επαρχία αποτέλεσε αυτοδιοικούμενη μονάδα ως Δήμος Κιλκίς εξαιρουμένου του παλαιού Δήμου Πολυκάστρου (που εντάσσεται στο νέο Δήμο Παιονίας) ]]
Σαμ Γιάκομπσον

Ο Σάμουελ Ράιαν Γιάκομπσον, ή απλώς Σαμ Γιάκομπσον (γεννημένος στις 22 Ιουλίου 1975) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως σούτινγκ γκαρντ όσο και ως σμολ φόργουορντ.

 Ο Σαμ Γιάκομπσον εισήχθη στο πανεπιστήμιο της Μιννεσότα το 1994 και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Γκόλντεν Γκόφερς. Από το Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα αποφοίτησε το 1998. Ο Σαμ Γιάκομπσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1998 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Λος Άντζελες Λέικερς. Εκτός των Λος Άντζελες Λέικερς, ο Σαμ Γιάκομπσον πέρασε και από άλλες ομάδες του ΝΒΑ και συγκεκριμένα τους (Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς και Μινεσότα Τίμπεργουλβς). Το 2000, πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό. Άλλες ευρωπαικές ομάδες στις οποίες έχει αγωνιστεί ο Σαμ Γιάκομπσον είναι η ιταλική Αντρέα Κόστα Ιμόλα και η γαλλική Σολέ Μπασκέτ. http://basketball.eurobasket.com/player/Sam_Jacobson/28277
Βασίλειος Χριστόπουλος

Ο Βασίλειος Χριστόπουλος (1951) είναι Έλληνας συγγραφέας. Σπούδασε στην Αθήνα, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, πολιτικός μηχανικός και στη Γλασκώβη, μεταπτυχιακά στη χωροταξία και περιφερειακή ανάπτυξη. Ζει και εργάζεται στην Πάτρα από το 1976. Έχει γράψει μυθιστορήματα, μελέτες για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και δοκίμια για την τέχνη.

 «Αχαΐα», σειρά: "Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική", εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 1984 «Τέχνη: μια δυνατότητα», 1987, Αχαϊκές εκδόσεις «Κάτοικος Πατρών», Κέδρος, 1998, ISBN 960-04-1458-0 «Ορέστης, ο Πατρινός Καραγκιοζοπαίχτης Ανέστης Βακάλογλου», 1999, Αχαϊκές εκδόσεις «Στο φως της ασετυλίνης», 2002, Κέδρος, ISBN 960-04-2099-8 «Κι εσύ Έλληνας, ρε;», 2005, Κέδρος, ISBN 960-04-2847-6 «Αναζητώντας τον Θεό», 2008, Κέδρος, ISBN 960-04-3837-6 «Δεν θα ησυχάσουμε ποτέ», 2012, Κέδρος, ISBN 960-04-4273-1 «Γιατί σε μένα»; 2018, Κέδρος, ISBN: 978-960-04-4949-5 Λογοτεχνία στην Κοινωνία. Προσωπικό ιστολόγιο του Βασίλειου Χριστόπουλου