IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Όλια Ιβαντσίσκι

Η Όλια (Όλγκα) Ιβαντσίσκι (σερβ: Оља Ивањицки, Πάντσεβο, 10 Μαΐου 1931 – Βελιγράδι, 24 Ιουνίου 2009) ήταν διακεκριμένη Σέρβα καλλιτέχνιδα που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τη γλυπτική και την ποίηση.

 Η Ιβαντσίσκι γεννήθηκε το 1931 στο Πάντσεβο του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και προερχόταν από οικογένεια Ρώσων εμιγκρέδων (συγκεκριμένα ο πατέρας της ήταν αξιωματικός του Λευκού Στρατού). Αρχικά σπούδασε στο Κραγκούγιεβατς και στη συνέχεια εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βελιγραδίου, ενώ το 1955 εξέθεσε για πρώτη φορά έργα της στο κοινό. Αποφοίτησε το 1957, συνεχίζοντας ωστόσο σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση σε γκαλερί του Βελιγραδίου και το 1962 μετέβη στις ΗΠΑ όπου πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές με υποτροφία του Ιδρύματος Φορντ, ενώ έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1960 η Ιβαντσίσκι ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της σουρεαλιστικής ομάδας τέχνης Mediala. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της παρουσίασε τα έργα της σε δεκάδες ατομικές εκθέσεις τόσο εντός συνόρων, όσο και στο εξωτερικό (π.χ. ΗΠΑ, Ιταλία και Βόρεια Μακεδονία). Παράλληλα έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στη Γιουγκοσλαβία, τις ΗΠΑ, την Αυστρία κ.ά. Η Ιβαντσίσκι αναδείχτηκε μετά από ψηφοφορία του κοινού ως ο σημαντικότερος καλλιτέχνης της Γιουγκοσλαβίας κατά τον 20ό αιώνα και τιμήθηκε από σημαντικές διακρίσεις όπως το Βραβείο Βουκ για το συνολικό της έργο (1988), το βραβείο της 7ης Ιουλίου (1988), το βραβείο του Ιδρύματος Κάριτς (2008) κλπ. Επιπλέον, το 1995 ήταν υποψήφια για το παγκόσμιο βραβείο της Γυναίκας της Χρονιάς και το 1998 συμπεριλήφθηκε από το Αμερικανικό Βιογραφικό Ινστιτούτο (ABI) στα 500 άτομα με τη μεγαλύτερη επιρροή. Το 2005 ήταν ένα από τα άτομα που πρωτοστάτησαν για τη σύσταση του Ιδρύματος Τέχνης του Νις για την ενίσχυση των νέων καλλιτεχνών. Απεβίωσε στις 24 Ιουνίου του 2009 στο Βελιγράδι. Το 2017 πραγματοποιήθηκε στο Ιστορικό Μουσείο της Σερβίας στο Βελιγράδι, μεγάλη αναδρομική έκθεση με έργα της.
Τόλιεν του Χουμ

Ο Τόλιεν', σερβ. Тољен (άκμασε το 1189) από τον Οίκο των Νεμάνιτς ήταν κνεζ (πρίγκιπας) του Χουμ το διάστημα 1192-1196, στην υπηρεσία τού θείου του Στεφάνου Νεμάνια μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας.

 Ήταν γιος τού Μίροσλαβ ζουπάνου (πρίγκιπα) του Χουμ/Ζαχούμλιε (βασ. 1166-90, 92) και της αδελφής τού Κούλιν μπάνου της Βοσνίας. Ο Μίροσλαβ είχε κυβερνήσει το Χουμ υπό την ονομαστική εξουσία τού αδελφού του Στεφάνου Νεμάνια. Με σκοπό να εξασφαλίσει τις Σερβο-Γερμανικές σχέσεις, στις συζητήσεις μεταξύ τού Στεφάνου Νεμάνια και του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας κατά τη διάβαση εκείνου από τη Σερβία στην Γ΄ Σταυροφορία, κανονίστηκε ο Τόλιεν να μνηστευθεί (μεταξύ 1189-90) την κόρη τού Μπέρτολντ Δ΄ δούκα της Μερανίας & μαρκησίου της Ιστρίας. Ο Μπέρτολντ Δ΄, που ήταν στην ακολουθία του Φρειδερίκου Α΄ στη Νις, είχε σημαντική συμμετοχή στις Σερβο-Γερμανικές ομιλίες. Επίσης αποφασίστηκε ο κνεζ Τόλιεν να διαδεχόταν τον πατέρα του πριν από τους αδελφούς του. Ο Τόλιεν έπρεπε να περιμένει τη νύφη στην Ιστρία την ημέρα της εορτής τού Αγ. Γεωργίου το επόμενο έτος. Περί το 1190 ο Στέφανος Νεμάνια έδωσε για λίγο την εξουσία του Χουμ στον γιο του Ράστκο Νεμάνιτς, ενώ στο μεταξύ ο Μίροσλαβ κατείχε την περιοχή Λιμ με το Μπιέλο Πόλιε. Ο Ράστκο ανέλαβε μοναστικούς όρκους και ο Μίροσλαβ συνέχισε να κυβερνά το Χουμ ή μέρη του μετά το 1192. Απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία το 1198. Νυμφεύτηκε την κόρη τού Μπέρτολντ Δ΄ των Άντεχς δούκα της Μερανίας και είχε τέκνα: Τόλιεν Β΄, τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Χουμ το 1227-39. Spiridion Gopčević (1914). Geschichte Von Montenegro und Albanien. Perthes. Dragoslav Srejović; Slavko Gavrilović; Sima M. Ćirković (1892). Istorija srpskog naroda: knj. Od najstarijih vremena do Maričke bitke (1371). Srpska književna zadruga. Конст. Јиречек: Тољен син кнеза Мир о слава хумског. Српска кр. А кадемија. Глас ХХХV. 1892
Βελεντζινά Μαλουνίου Θεσπρωτίας

Τα Βελεντζινά Μαλουνίου είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 580 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Μαλούνι στα όρια με τον νομό Ιωαννίνων. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκων.

 Τα Βελεντζινά βρίσκονται 25,5 χλμ. βορειοανατολικά από τους Φιλιάτες και 29 χλμ. βορειοανατολικά από την Ηγουμενίτσα. Αναφέρονται επίσημα ως οικισμός το 1971 όταν και προσαρτήθηκαν στην τότε κοινότητα Μαλουνίου της επαρχίας Φιλιατών, ενώ στην απογραφή του ίδιου έτους, ο οικισμός είχε πληθυσμό που ανερχόταν στους 27 κατοίκους. Αργότερα υπήχθη στον δήμο Φιλιατών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Μαλούνι και τα Αχούρια Μαλουνίου αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαλουνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του διευρυμένου δήμου Φιλιατών.
Μεταγωγή πακέτου

Η μεταγωγή πακέτου (αγγλικά: packet switching) είναι μια τεχνική, που χρησιμοποιείται σε δίκτυα επικοινωνίας, με σκοπό να προωθηθεί μια πληροφορία από έναν πομπό σε έναν δέκτη. Στη μεταγωγή πακέτου τα προς μετάδοση μηνύματα τεμαχίζονται σε πακέτα μικρού αριθμού bytes. Τυπικό μέγιστο μήκος πακέτου είναι τα 1.000 bytes. Κάθε πακέτο περιέχει τμήμα της ωφέλιμης πληροφορίας του χρήστη και επιπλέον μια διεύθυνση προορισμού και ένα αριθμό σειράς. Κάθε κόμβος του δικτύου, που λέγεται και κόμβος μεταγωγής πακέτου (Packet Switching Node, PSN), χρησιμοποιεί τη διεύθυνση προορισμού του πακέτου, για να αποφασίσει σε ποιον κόμβο θα το προωθήσει. Οι αριθμοί σειράς των πακέτων χρησιμοποιούνται από τον σταθμό προορισμού, για να επανακατασκευάσει το αρχικό μήνυμα από τα κομμάτια που, που έχει λάβει μέσα στα πακέτα.

 Ας δούμε τη διαδικασία μεταγωγής πακέτου. Ο σταθμός Α θέλει να στείλει ένα μήνυμα στον σταθμό Β. Το μήνυμα τεμαχίζεται σε πακέτα και τα πακέτα στέλνονται ένα κάθε φορά από τον σταθμό Α στον κόμβο μεταγωγής Κ1, με τον οποίο είναι συνδεδεμένος. Όταν ο κόμβος μεταγωγής λάβει ολόκληρο τα πακέτο, εξετάζει τη διεύθυνση προορισμού και το προωθεί σε έναν άλλο κόμβο μεταγωγής, έστω τον Κ2. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται μέχρι το πακέτο να φθάσει στον σταθμό προορισμού. Κάθε κόμβος αποφασίζει, πώς να προωθήσει το πακέτο, εξετάζοντας τη διεύθυνση προορισμού και τις πληροφορίες που έχει για την κίνηση στους κόμβους του δικτύου. Παρατηρήστε ότι κάθε κόμβος προωθεί το πακέτο σε επόμενο κόμβο, μόνο αφού το λάβει ολόκληρο. Γι' αυτό, πιο συγκεκριμένα αυτή η τεχνική λέγεται και μεταγωγή πακέτων με αποθήκευση και προώθηση (store and forward). ARPANET
Off the Wall (τραγούδι)

Το Off the Wall ήταν το τρίτο single του άλμπουμ Off the Wall, του Αμερικανού καλλιτέχνη Μάικλ Τζάκσον. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 2 Φεβρουαρίου 1980, και αποτελεί το τρίτο top 10 single από Off the Wall, το οποίο είχε 4 top 10 singles - ο Τζάκσον ήταν ο πρώτος που το κατάφερε. Το τραγούδι μιλά για αντιμετώπιση προβλημάτων: leave that nine-to-five upon the shelf / and just enjoy yourself. Το τραγούδι έφθασε στη 10η θέση στο Pop Singles Chart και στη 5η θέση του Billboard Soul Singles Chart. Η Μαράια Κάρεϊ χρησιμοποίησε παρόμοια θέματα με αυτά του Off the Wall στο τραγούδι I'm That Chick, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο E=MC² (2008).

 Album Version – 4:05 7" Remix – 3:47 Remix – 4:01 Junior Vasquez Mix – 5:13Η επεξεργασία στο Essential Collection δεν είναι το πραγματικό 7" Remix. Είναι μια προηγούμενη εκδοχή του άλμπουμ. Ροντ Τέμπερτον: Στιχουργός Κουίνσι Τζόουνς: Παραγωγός Μάικλ Τζάκσον: Lead και background φωνητικά Λουί Τζόνσον: Μπάσο Τζων Ρόμπινσον: Ντραμς Ντάβιντ Ουίλιαμς και Μάρλο Χέντερσον: Κιθάρα Γκρεγκ Φίλλινγκεϊνς: Ηλεκτρικό πιάνο, συνθεσάιζερ Μάικλ Μπόντικερ: Προγραμματισμός συνθεσάιζερ Τζωρτζ Ντουκ: Συνθεσάιζερ και προγραμματισμός συνθεσάιζερ Παυλίνο Ντα Κόστα: Κρουστά Τζέρι Χέι και The Seawind Horns: Πνευστά Τζέρι Χέι: Τρουμπέτα και flugelhorn Λάρι Ουίλιαμς: Τένορος, σαξόφωνο και φλάουτο Κιμ Χάτσκροφτ: Βαρύτονο, σαξόφωνο και φλάουτο Ουίλιαμ Ρέιχενμπατς: Τρομπόνι Γκάρι Γκραντ: Τρομπέτα Ροντ Τέμπερτον: Ρυθμός και φωνητικά
Ιωάννης του Τσέσυν

Ο Ιωάννης, πολων. Jan cieszyński (1339/40 - μετά τις 18 Μαΐου 1359) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε προορίστηκε για τον κλήρο: έγινε αιδεσιμότατος σε 20 επισκοπές του Βρότσλαφ.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Μπύτομ, Σέβιες και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας. Από τους πέντε γιους του, ο Καζιμίρ Α΄ προόρισε τον Μπολέσλαφ, τον Ιωάννη και τον Σιεμόβιτ για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, ώστε να μη διαιρεθεί περαιτέρω το ήδη μικρό δουκάτο του. Επίσης από τις τέσσερις κόρες του η Γιολάντα-Ελένη και η Ελισάβετ έγιναν ηγούμενες. Ο πατέρας τους ήταν υποτελής των βασιλέων της Βοημίας και ήλπιζε με τη βοήθεια εκείνων οι γιοί του να αποκτήσουν εκκλησιαστικά αξιώματα. Το 1359 ο Ιωάννης αναφέρεται σε ένα παπικό έγγραφο που εκδόθηκε στην Αβινιόν, όπου τοποθετείται ως αιδεσιμότατος σε 20 επισκοπές του Βρότσλαφ. Δεν αναφέρεται έπειτα σε πηγές, έτσι υποθέτουμε ότι απεβίωσε πρόωρα (20 ετών), μάλιστα μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι απεβίωσε λίγο πριν την έκδοση του εγγράφου και η είδηση του τέλους του δεν είχε ακόμη φθάσει στην Αβινιόν. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Τοπικό δίκτυο υπολογιστών

Ένα τοπικό δίκτυο υπολογιστών (αγγλ. local area network, συντμ. LAN) είναι ένα σύνολο συνδεδεμένων υπολογιστών που εκτείνονται σε περιορισμένη γεωγραφική περιοχή. Τοπικό μπορεί να είναι ένα δίκτυο ενός ή περισσότερων δωματίων, ενός κτιρίου ή ακόμα και κοντινών κτιρίων. Χρησιμοποιούνται ευρύτατα για να συνδέουν προσωπικούς υπολογιστές και σταθμούς εργασίας σε επιχειρήσεις, με σκοπό την κοινή χρήση των μέσων (π.χ. των εκτυπωτών) και την ανταλλαγή πληροφοριών. Για παράδειγμα, το δίκτυο μιας εταιρείας που έχει αποθήκες, τμήμα παραγγελιών, λογιστήριο και άλλες υπηρεσίες στο ίδιο κτίριο αποτελεί ένα τοπικό δίκτυο. Τα LAN διακρίνονται από τα άλλα είδη δικτύων με βάση τρία χαρακτηριστικά: (1) το μέγεθος, (2) την τεχνολογία μετάδοσης και (3) την τοπολογία τους. Τα τοπικά δίκτυα είναι περιορισμένου μεγέθους, που σημαίνει ότι ο χρόνος μετάδοσης στη χειρότερη περίπτωση είναι φραγμένος και γνωστός εκ των προτέρων. Η γνώση του ορίου αυτού επιτρέπει τη χρήση συγκεκριμένων τεχνικών που αλλιώς θα ήταν ανέφικτες. Επίσης, απλοποιεί τη διαχείριση του δικτύου. Το λειτουργικό σύστημα μπορεί να είναι ένα ολοκληρωμένο λειτουργικό σύστημα δικτύου ή συνδυασμός λειτουργικών συστημάτων με δικτυακές δυνατότητες ή επεκτάσεις. Οι υπολογιστές αυτοί μπορούν να είναι οποιασδήποτε κατηγορίας μεγέθους και δυνατοτήτων.

 Τα τοπικά δίκτυα εφαρμόζουν συνήθως τις προδιαγραφές του φυσικού επιπέδου Ethernet. Οι κόμβοι ενός τοπικού δικτύου συνδέονται μεταξύ τους με ενσύρματο ή ασύρματο δίαυλο επικοινωνίας. Η σύνδεση επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας μια κάρτα δικτύου, τη σειριακή θύρα του υπολογιστή ή άλλες παρόμοιες θύρες. Το φυσικό μέσο μετάδοσης συνήθως είναι κάποιος τύπος καλωδίου χαλκού (π.χ. ομοαξονικό, συνεστραμμένο ζεύγος κτλ.) ή ακόμα και οπτικές ίνες (δίκτυο FDDI). Στην ενσύρματη εγκατεστημένη ισχύ τα τοπικά δίκτυα δεν ξεπερνούν την εμβέλεια των 100 χλμ. Υπάρχουν διάφορες τοπολογίες τοπικών δικτύων όπως άστρου, αρτηρίας, δακτυλίου, δένδρου, διπλός δακτύλιος, άστρου δακτυλίου και δικτυωτό. Τα πρώτα δίκτυα αυτής της κατηγορίας περιορίζονταν σε μήκος καλωδίωσης έως 20 χλμ. και έδιναν ρυθμούς μετάδοσης έως 16 Mbps. Μετέπειτα επεκτάθηκαν σε μήκος έως 100 χλμ. δίνοντας ρυθμούς μετάδοσης δεδομένων έως 100 Mbps, ενώ οι σημερινές τεχνολογίες επιτρέπουν ρυθμούς έως 2 Gbps. Το αναγνωριστικό κάθε υπολογιστή που ανήκει σε κάποιο δίκτυο, είτε τοπικό, είτε μέσα σε μια περιοχή (υπολογιστές) είναι διεύθυνση IP που είναι μοναδική για κάθε υπολογιστή στο εύρος από 1.0.0.0 ως 255.255.255.255. Σε κάθε υπολογιστή αναλογούν δυο διευθύνσεις IP η εσωτερική και η εξωτερική. Η εσωτερική είναι η IP του υπολογιστή στο τοπικό δίκτυο και η εξωτερική είναι η IP που επικοινωνείς με το Διαδίκτυο. 802.1q VLAN ψευδοδίκτυο. Δίκτυο υπολογιστών και άλλων συσκευών που χρησιμοποιείται ενδοεταιρικά ώστε να χωρίζει σε ομάδες ένα δίκτυο. 802. ασύρματο δίκτυο Quality of Services: Συνήθως καθορίζει την ποιότητα υπηρεσιών φωνής. Απαραίτητο συστατικό τηλεφωνικών κέντρων. Tanenbaum A.S. 2000. Δίκτυα Υπολογιστών, (μτφρ. Β. Στυλιανάκης), Παπασωτηρίου, Αθήνα.
BBC Νοτιοδυτικά

Το BBC Νοτιοδυτικά (αγγ. BBC South West) είναι τοπικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στη Νοτιοδυτική Αγγλία και έχει την έδρα του στο Πλίμουθ. Ο φορέας εξυπηρετεί τις Κομητείες: Κορνουάλη, Ντέβον, Νησιά Σκίλι, Μπράιτον εντ Χόουβ, το βορειοδυτικό Σόμερσετ, το δυτικό Ντόρσετ, Σάρρεϋ και τα Αγγλονορμανδικά Νησιά.

 Ο οργανισμός εξέπεμψε για πρώτη φορά, τηλεοπτικό σήμα στις 20 Απριλίου του 1961, με ένα δεκάλεπτο δελτίο ειδήσεων με παρουσιαστή τον Τομ Σάλμον. Ένα χρόνο αργότερα το δελτίο έγινε ενημερωτική εκπομπή με τον τίτλο South West at Six με παρουσιάστρια την Sheila Tracy. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1963, η εκπομπή ξανάλλαξε τίτλο και έγινε Spotlight South West. BBC One South West : Η τηλεοπτική υπηρεσία του BBC South West (που μεταδίδεται από το BBC One South West) αποτελείται την ενημερωτική εκπομπή "Spotlight", την υπηρεσία επιλογής (opt out) BBC Channel Islands και μια 20λεπτη ενημέρωση κατά τη διάρκεια του "Sunday Politics". BBC Radio Devon : εξυπηρετεί την κομητεία Ντέβον. Ο σταθμός εκπέμπει από τα στούντιό του, τα οποία βρίσκονται στο Πλίμουθ στους 94.8, 95.7, 96.0, 103.4 και 104.3 στα FM και στους 801, 990, 855, 1458 στα AM. Επίσης, ο σταθμός εκπέμπει μέσω ψηφιακού ραδιοφώνου και μέσω διαδικτύου από την υπηρεσία BBC iPlayer. Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 17 Ιανουαρίου του 1983.BBC Radio Cornwall : ο σταθμός είναι ένας από τους δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς οι οποίοι εκπέμπουν πρόγραμμα στη Κορνουαλική γλώσσα. Ο σταθμός εκπέμπει ένα πεντάλεπτο εβδομαδιαίο δελτίο ειδήσεων κάθε Σάββατο. Το 1987, ο σταθμός εξέπεμπε μία εβδομαδιαία δεκαπεντάλεπτη εκπομπή στη Κορνουαλική γλώσσα σχετικά με τοπικά νέα και γεγονότα. . Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 17 Ιανουαρίου του 1983. Η πρώτη εκπομπή του σταθμού ήταν η πρωϊνή εκπομπή Morning Sou'West, η οποία έκπεμψε στη μπάντα των AM, στις συχνότητες του Radio 4 στο Ντέβον και στη Κορνουάλη.BBC Radio Jersey : εξυπηρετεί την κομητεία Τζέρσεϊ. Ο σταθμός εκπέμπει από τα στούντιό του, τα οποία βρίσκονται στο Σεντ Χέλιερ στους 88.8 στα FM και στους 1026 στα AM. Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 15 Μαρτίου του 1982, όταν εγκαινιάστηκε από τον George Howard. Στεγάζονταν στο Ραδιομέγαρο του Σεντ Χέλιερ μέχρι το 1994, όταν ο σταθμός μετακόμισε στα καινούργια στούντιο.BBC Radio Guernsey : εξυπηρετεί τα νησιά Γκέρνσεϊ, Άλντερνεϊ, Σαρκ, και Χερμ. Ο σταθμός εκπέμπει από τα στούντιό του, τα οποία βρίσκονται στο Γκέρνσεϊ στους 93.2 και 99.0 στα FM και στους 1116 στα AM. Επίσης, ο σταθμός εκπέμπει και μέσω διαδικτύου. Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 16 Μαρτίου του 1982. Τα πρώτα χρόνια ο σταθμός εξέπεμπε λίγες ώρες την ημέρα. Συν τω χρόνω εβδομάδα ο σταθμός εξέπεμπε 72 ώρες με τοπικά προγράμματα, τα οποία ήταν από ειδήσεις μέχρι και μουσικές εκπομπές. Τα κύρια γραφεία και στούντιο του οργανισμού βρίσκονται στο Πλίμουθ. Επίσης, ο οργανισμός έχει γραφεία και τηλεοπτικά στούντιο στις πόλεις Τρούρο και Έξετερ. Επίσημη Ιστοσελίδα
Πρωθυπουργός της Τουρκίας

Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας (τουρκικά: Başbakan) ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης στην τουρκική πολιτική. Ο πρωθυπουργός ήταν ο αρχηγός ενός πολιτικού συνασπισμού που μετέχει στο τουρκικό κοινοβούλιο (Meclis) και αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου. Το αξίωμα καταργήθηκε το 2018 και έκτοτε ο Πρόεδρος κυριαρχεί πλέον στην πολιτική σκηνή. Ο τελευταίος πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν ο Μπιναλί Γιλντιρίμ του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).

 Οι αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού της Τουρκίας έχουν μεταβληθεί ανάλογα με την εποχή. Οι σημαντικότερες από αυτές πάντως ήταν: Διόριζε μέσω του προέδρου τα μέλη της κυβέρνησης Επέβλεπε το έργο της κυβέρνησης Κατηύθυνε την εξωτερική,οικονομική και εσωτερική πολιτική της Τουρκίας. Εξασφάλιζε την ενότητα της Κυβέρνησης Ενημέρωνε το Κοινοβούλιο για το Κυβερνητικό έργοΟ Πρωθυπουργός ασκούσε και άλλες αρμοδιότητες που μεταβάλονταν ανάλογα στην πολιτική ιστορία της Τουρκίας. Ο πρωθυπουργός είχε τη δύναμη να διαλύσει το κοινοβούλιο και έτσι να οδηγήσει σε νέες εκλογές, τις οποίες είναι υποχρεωμένος να κάνει εντός τεσσάρων ετών από τις προηγούμενες. Αλί Μποζέρ Γιλντιρίμ Ακμπουλούτ Τανσού Τσιλέρ Μεσούτ Γιλμάζ Αμπντουλάχ Γκιουλ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Αχμέτ Νταβούτογλου Μπιναλί Γιλντιρίμ Κατάλογος πρωθυπουργών της Τουρκίας Σύνταγμα της Τουρκίας The Prime Minister's Office Official Turkish Constitution
Τζίμι Γουίλσον

Ο Τζίμι Γουίλσον είναι Αμερικάνος τραγουδιστής και ηθοποιός μουσικού θεάτρου. Εκπροσώπησε τον Άγιο Μαρίνο στη Eurovision του 2017, με το τραγούδι "Spirit of the Night" σε ντουέτο με την Βαλεντίνα Μονέττα.

 Σπούδασε υποκριτική στο Χόλιγουντ και μετά συμμετείχε στο μιούζικαλ Sisterella, με παραγωγή του Μάικλ Τζάκσον. Πήγε στη Γερμανία για παίξει τον Μπαράκ Ομπάμα στο μιούζικαλ Hope! – Das Obama Musical. Το 2012 πήρε μέρος στην τρίτη σεζόν του πολωνικού Must Be the Music. Αποχώρησε στους ημιτελικούς.Στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 2017, το τραγούδι "Spirit of the Night" αποκλείστηκε από τον τελικό, λαμβάνοντας μόνο 1 βαθμό στον ημιτελικό του διαγωνισμού (18η θέση). Ως σόλο καλλιτέχνης Σαν συν-εμφανιζόμενος καλλιτέχνης Προωθητικά σίνγκλ
Φινγκόλφιν

Ο Φινγκόλφιν είναι φανταστικός χαρακτήρας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Ήταν γιος του Φίνγουε και ο μεγαλύτερος από τα ετεροθαλή αδέλφια του Φέανορ, ιδρυτής του οίκου που κυβέρνησε τους Νόλντορ στη Μέση Γη. Πατέρας των Φίνγκον, Τούργκον, Αρέδελ και Αργού (ο τελευταίος δεν αναφέρεται πουθενά στο δημοσιευόμενο Σιλμαρίλλιον).

 Ο Φινγκόλφιν γεννήθηκε την Εποχή των Δέντρων στο Βάλινορ, γιος του βασιλέα των Νόλντορ Φίνγουε και της Ίντις. Δεν είχε της καλύτερες σχέσεις με τον Φέανορ εξαιτίας των ψεμάτων του Μέλκορ, που ήταν η αιτία της εξορίας του. Όταν έγινε η επανάσταση των Νόλντορ, αναγκάστηκε να ακολούθησει τον λαό του. Αν και δεν ήθελε να φύγει, πέρασε μέσα από τους πάγους που οδηγούσαν στη Μέση Γη, όταν ο Φέανορ έκαψε τα πλοία των Τελέρι. Έφτασε στα βόρια στο Μίθριμ. Μετά τον θάνατο του Φέανορ, ο Μάεδρος, ο γιος του, παραιτήθηκε και έτσι ο Φινγκόλφιν ονομάστηκε Υψηλός Βασιλέας τον Νόλντορ. Για σχεδόν 400 χρόνια πολιορκούσε την Άνγκμπαντ μετά την μάχη Ντάγκορ Μπράγκολαχ κι ο Φινγκόλφιν απελπίστηκε και έτσι πήγε μόνος στις πύλες της Άνγκμπαντ και προκάλεσε τον Μόργκοθ σε μονομαχία. Ο Σκοτεινός Άρχοντας κρατώντας το σφυρί του Κάτω Κόσμου άνοιξε λάκκους, όπου στο τέλος μετά από μάχη ο Φινγκόλφιν γλίστρησε σε έναν από αυτούς και ο Μόργκοθ τον πάτησε κι έτσι πέθανε. Οι Αετοί όμως πήραν ό,τι έμεινε από το σώμα του σε ένα τύμβο κοντά στην Γκόντολιν, όπου ο Τούργκον έφτιαξε για τον πατέρα του. Το μίσος του Μόργκοθ όμως κατά του ίδιου και του οίκου του έμεινε, γιατί εφτά φορές τραυματίστηκε και μετά την μάχη κούτσαινε και ο πόνος δεν του έφυγε ποτέ.
Θεωρία

Ως θεωρία γενικά εννοείται: ένα ολοκληρωμένο σύστημα ιδεών και προτάσεων που προσεγγίζει ένα ζήτημα από αφηρημένη ή συγκεκριμένη οπτική γωνία. Πρόκειται για τη θεωρία υπό την οπτική γωνία της φιλοσοφίας, δηλαδή ένα σύνολο ισχυρισμών, ουσιαστικά αξιωμάτων, που οδηγούν σε συμπεράσματα, ή υποστηρίζουν συμπεράσματα για τη φύση του κόσμου. μία υπόθεση για την ερμηνεία ενός προβλήματος. αναλυτική δομή που έχει ως στόχο της την ερμηνεία ενός συνόλου παρατηρήσεων, ταυτοποιώντας το σύνολο των διακριτών παρατηρήσεων ως τάξη φαινομένων και επιβεβαιώνοντας την υποκείμενη πραγματικότητα που επιδρά ή επηρεάζει αυτή την τάξη φαινομένων. Ο όρος θεωρείται πως προέρχεται από τον αρχαιοελληνικό θεωρία, που σημαίνει θέαση και ενατένιση. Προτάθηκε, επίσης, η άποψη πως το θεωρία προέρχεται από τη λέξη θείον, αντανακλώντας έτσι την ιδέα της ενατένισης της θείας οργάνωσης του φυσικού σύμπαντος.

 Σε ό,τι αφορά στην επιστήμη, η θεωρία είναι τρόπος εξέτασης ενός πεδίου με ερμηνευτικά και προγνωστικά επαγωγικά συμπεράσματα. Ως στοιχειώδες καθήκον της φιλοσοφίας της επιστήμης θεωρήθηκε συχνά η οριοθέτηση των καλών ή επιστημονικών θεωριών από κακές, μη επιστημονικές . Στο απόγειο του λογικού θετικισμού, η ιδιαίτερα φορμαλιστική προσέγγιση στη θεωρία τη μεταχειρίστηκε με όρους αξιωματικών συστημάτων. Οι θεωρητικοί όροι αυτών των συστημάτων συνδέθηκαν στενά με ένα ιδιόμορφο λεξιλόγιο, που υποτίθεται ότι θα παρείχε το θεμέλιο για την εμπειρική έννοια. Μια λιγότερο φορμαλιστική και περισσότερο εννοιολογική προσέγγιση επιχείρησε ο Τόμας Κουν με το έργο του, δίνοντας έμφαση στην ανοικτή φύση της επιστημονικής δραστηριότητας, στην ευριστική αξία αναλογιών και μοντέλων, καθώς επίσης στην ελαστικότητα και τον ολισμό του συστήματος, θεωρώντας ότι η αυστηρά φορμαλιστική προσέγγιση οδηγούσε σε διαστρέβλωση το υποκείμενο . Στη λογική και τα μαθηματικά η θεωρία είναι ένα συνεκτικό σύστημα των πρωτογενών εννοιών, αξιωμάτων, και κανόνων, από τους οποίους είναι δυνατόν να κατασκευαστούν θεωρήματα. Είναι επίσης πρόταση ή σύνολο προτάσεων που προσφέρονται ως υποθετική ερμηνεία για ένα παρατηρηθέν φαινόμενο, μια κατάσταση πραγμάτων, ή ένα γεγονός. Από μια διαφορετική οπτική γωνία, λοιπόν, η θεωρία είναι μια αφήγηση του κόσμου πέρα από τα μετρήσιμα μεγέθη που προσφέρει η επιστήμη. Αγκαλιάζει ένα σύνολο αλληλοσυσχετιζόμενων ορισμών και σχέσεων που οργανώνουν την κατανόησή μας για τον εμπειρικό κόσμο με συστηματικό τρόπο. Για παράδειγμα είναι δυνατόν να διατυπώσουμε κάποια στατιστική σχέση ανάμεσα στη φτώχεια και την αύξηση της εγκληματικότητας, αλλά η ερμηνεία τούτης της σχέσης πιθανώς απαιτεί τη χρησιμοποίηση θεωριών για τα κίνητρα των ανθρώπων ή διαφορετικών νοημάτων που προσαρτώνται στις αρχικές έννοιες φτώχεια και έγκλημα, ακόμη και των κοινωνικών περιορισμών που κρατούν τμήματα του παγκόσμιου πληθυσμού στη φτώχεια.
Ο Μικές Παντρεύεται

Το Ο Μικές παντρεύεται είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1968 παραγωγής Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη και σενάριο του ίδιου και του Κώστα Πρετεντέρη.

 Ο Μικές, ένας χαζούλης νεαρός που ζει με τη μητέρα του, γνωρίζει από συνοικέσιο αλλά τελικά ερωτεύεται και παντρεύεται ένα όμορφο αλλά επίσης χαζούλικο κορίτσι. Ο Μικές όμως πρέπει να βρει δουλειά, αφού το απαιτεί ο πεθερός του, και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα, γιατί κανείς δεν τον εμπιστεύεται αρκετά για να τον προσλάβει. Οι προσπάθειες του να αποκατασταθεί επαγγελματικά δεν πετυχαίνουν και αποφασίζει να κλεφτεί με την αγαπημένη του, δημιουργώντας προβλήματα στους γύρω τους. Γιάννης Βογιατζής - Μικές Παρδάλογου Διονύσης Παπαγιαννόπουλος - Παναγιώτης Συναξαρίδης Νίτσα Μαρούδα - Σίτσα Συναξαρίδου Μαρία Φωκά - κυρία Παρδάλογλου Άννα Παϊταζή - κυρία Συναξαρίδου Περικλής Χριστοφορίδης - Περικλής Μπουλντόζας Χρήστος Δοξαράς - ιδιοκτήτης εταιρείας Κίμων Δημόπουλος - Σόλων Χάρης Παναγιώτου - Λευτέρης Μπουλντόζας Μαίρη Μεταξά - διευθύντρια γραφείου συνοικεσίων Άγγελος Μαυρόπουλος - Αθανασιάδης Θόδωρος Ντόβας - πλασιέ βιβλίων Μαίρη Τρικουράκη - Μαίρη Έλλη Λοΐζου - Κατινάκι Αντώνης Παπαδόπουλος - σερβιτόρος Νίκος Πασχαλίδης - θείος Σωκράτης Η ταινία βασίζεται στην ραδιοφωνική εκπομπή του Κώστα Πρετεντέρη "Το ημερολόγιο ενός θυρωρού", στην οποία ο Γιάννης Βογιατζής δανείζει τη φωνή και την προσωπικότητά του στον χαζοχαρούμενο Μικέ, που επαναλλαμβάνει τη γνωστή ατάκα "Σας χαιρέτησα; Δεν σας χαιρέτησα. Χαίρετε τι κάνετε, καλά, ευχαριστώ". Η σειρά μεταφέρθηκε αργότερα και στην τηλεόραση με τον ίδιο τίτλο. Η πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1968. Κόβοντας 305.209 εισιτήρια, η ταινία κατατάχθηκε στην 22η θέση ανάμεσα σε 108 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 14 Οκτωβρίου 2008. Ο Μικές παντρεύεται στη Φίνος Φιλμ
Σαντιό Μανέ

Ο Σαντιό Μανέ (Sadio Mané, γεννήθηκε 10 Απριλίου 1992) είναι Σενεγαλέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος μέσος για την Αλ Νασρ Ριάντ και της Εθνική Σενεγάλης. Το 2019 ψηφίστηκε καλύτερος Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς.

 Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2011 στη Μετς και την επόμενη σεζόν υπέγραψε στη Σάλτσμπουργκ. Με τη Σάλτσμπουργκ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Αυστρίας. Το 2014 πήρε μεταγραφή για τη Σαουθάμπτον. Από το 2016 έως το 2022 ήταν παίκτης της Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Αγγλίας και ένα Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2018-19 ενώ έφτασε σε άλλους δύο τελικούς, τη σεζόν 2017-2018 και τη σεζόν 2021-22. Αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ και καλύτερος παίκτης της Λίβερπουλ για τη σεζόν 2016-2017. Επιπλέον, επελέγη ως ο καλύτερος παίκτης της Πρέμιερ Λιγκ για τον Αύγουστο του 2017. Επίσης, η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου τον επέλεξε στην καλύτερη ομάδα του 2015 και του 2016. Το 2018-19 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Αγγλίας με 22 γκολ.Στις 22 Ιουλίου του 2022 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας στην Μπάγερν Μονάχου, αποχωρώντας από την αγγλική Πρέμιερ Λιγκ μετά από οχτώ χρόνια. Στην Εθνική Σενεγάλης παίζει από το 2012. Συμμετείχε με την ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2015 και του 2017. Κλήθηκε στο ρόστερ της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2019, βοήθησε τη Σενεγάλη να τερματίσει στη δεύτερη θέση και ένα χρόνο αργότερα, αναδείχθηκε ο Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Στον τελικό της διοργάνωσης του 2021 με αντίπαλο την Αίγυπτο (6 Φεβρουαρίου 2022, αποτέλεσμα αγώνα και παράτασης 0-0), ο Μανέ σκόραρε το νικητήριο λάκτισμα στη διαδικασία των πέναλτι για να δώσει στη Σενεγάλη τον πρώτο της τίτλο στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής και αναδείχθηκε επίσης ως ο κορυφαίος παίκτης του τουρνουά. Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Πρωτάθλημα Αυστρίας : 2013–14 Κύπελλο Αυστρίας : 2013–14Λίβερπουλ Πρέμιερ Λιγκ : 2019–2020 Κύπελλο Αγγλίας: 2021-2022 Λιγκ Καπ Αγγλίας: 2021-22 Τσάμπιονς Λιγκ : 2018–19 Σούπερ Κύπελλο UEFA : 2019 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων : 2019Σενεγάλη Κύπελλο Εθνών Αφρικής : 2021Ατομικές διακρίσεις Ομάδα της χρονιάς CAF (4) : 2015, 2016, 2018, 2019 PFA Ομάδα της Χρονιάς (3) : 2016–17, 2018–19, 2019–20 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Αγγλίας : 2018–19 Η ομάδα της σεζόν του Τσάμπιονς Λιγκ : 2018–19 Ομάδα της Χρονιάς UEFA : 2019 Κύπελλο Εθνών Αφρικής Παίκτης του Τουρνουά : 2021 Η ομάδα του τουρνουά Κυπέλλου Εθνών Αφρικής : 2019, 2021 Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 2019 Onze d'Or : 2018–19 Παγκόσμια ομάδα ανδρών IFFHS : 2019 Ομάδα της Χρονιάς ESM : 2018–19 Ομάδα της χρονιάς IFFHS CAF : 2020 IFFHS CAF Ομάδα της Δεκαετίας 2011–2020 IFFHS Καλύτερος Παίκτης της Χρονιάς CAF Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Ασάφενμπουργκ

Το Ασάφενμπουργκ (γερμ. Aschaffenburg) είναι πόλη στην Φρανκονία που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Βαυαρίας, στη Γερμανία. Χτισμένη στον ποταμό Μάιν, είναι μετά το Βίρτσμπουργκ η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της διοικητικής περιοχής Κάτω Φρανκονία. Η τοπική διάλεκτος είναι η φρανκονική. Η πόλη τον 70.000 κατοίκων βρίκεται ανατολικά της Φρανκφούρτης στo δρυμό Σπέσαρτ. Το Ασάφενμπουργκ ανήκε στην Αρχιεπισκοπή του Μάιντς για περισσότερα από 800 χρόνια.

 Το Ανακτορο Γιοχάνισμπουρκ (Schloss Johannisburg) που χτίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Σβάικαρντ φον Κρόνμπεργκ από το 1605 μέχρι το 1614 , το οποίο περιλαμβάνει μια βιβλιοθήκη με μια σειρά από παλαίτυπα, μια συλλογή από γκραβούρες και πίνακες ζωγραφικής, το Πομπεγιάνουμ (Pompejanum), ένα αντίγραφο ενός ρωμαϊκού αρχοντικόυ που ανακαλύφθηκε στην Πομπηία που ανατέθηκε από τον βασιλιά Λουδοβίκου Α'. Η βασιλική Στιφτσκίρχε, που ιδρύθηκε το 974 από τον Όθωνα της Σουαβίας, δούκας της Βαυαρίας, αλλά χρονολογείται στην κύρια από τις αρχές του 12ου αιώνα. Ιστορική "Άλτστατ" (το παλαιότερο τμήμα του Ασάφενμπουργκ). Οι τάφοι του Κλέμενς Μπρεντάνο και τον αδελφό του Κρίστιαν Μπρεντάνο (πέθανε το 1851) και του Βίλελμ Χάινσε βρίσκονται στο Παλιό νεκροταφείο της πόλης (Altstadtfriedhof).
Τεμένια Χανίων

Τα Τεμένια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Βρίσκεται 62 χλμ. από την πόλη των Χανίων και είναι από τα πιο ορεινά χωριά του νομού Χανίων, κτισμένο σε υψόμετρο 700 μέτρα.

 Στα όρια της κοινότητας Τεμενίων βρίσκονται τα ερείπια της Μινωικής πόλης Υρτακίνας, η οποία ήταν χτισμένη σε υψόμετρο 900 μέτρα. Άλλα σημαντικά μνημεία του χωριού είναι η Βυζαντινή εκκλησία του Σωτήρος Χριστού του 14ου αιώνα με σπουδαία αρχιτεκτονική και τοιχογραφίες. Το χωριό ως Temegnia αναφέρεται στην επαρχία Σελίνου το 1577 από το Φραγκίσκος Μπαρόκιος και στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 είχε μαζί με τα Παπαδιανά 225 κατοίκους. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834 είχε 14 χριστιανικές και 8 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 είχε 124 χριστιανούς κατοίκους και 10 μουσουλμάνους. Από το 1930 μέχρι το 1997 ήταν έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στο δήμο Ανατολικού Σελίνου.Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό υπάρχουν ιαματικές πηγές και ένα, πρόσφατα ανακαινισμένο, υδροθεραπευτήριο. Σημαντικό ρόλο στην ιστορία του χωριού έχει διαδραματίσει η βιομηχανία αναψυκτικών με την επωνυμία ΤΕΜΕΝΙΑ, η οποία λειτουργεί στο χωριό από το 1954. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοιδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς: Παππαδιανά και Στράτοι αποτελούν την κοινότητα Τεμενίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Σελίνου του δήμου Κανδάνου-Σελίνου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 98 κατοίκους. Δείτε Κοινότητα Τεμενίων
NGC 2608

Ο NGC 2608 ή Arp 12 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SB(s)b ο οποίος απέχει 93 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Καρκίνο. Έχει διάμετρο 62.000 ετών φωτός, δηλαδή το 60% αυτής του Γαλαξία μας. Ο NGC 2608 αναφέρεται στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών. Σήμερα θεωρείται πως το NGC 2608 είναι ζεύγος αλληλεπιδρόντων γαλαξιών.

 Ο Γερμανός αστρονόμος Μαξ Βολφ (Max Wolf) ανακάλυψε τον υπερκαινοφανή SN 1920A. Στις 17 Δεκεμβρίου 1920 έφτασε σε μέγιστο φαινόμενο μέγεθος 11,7. Ο SN 1920A ταξινομείται ως ανώμαλος υπερκαινοφανής και πιστεύεται ότι προέκυψε εξαιτίας ενός "εντελώς διαφορετικού μηχανισμού εκρήξεως". Στις 9 Μαΐου 20001 ανακαλύφθηκε ο SN 2001bg από τον Tom Boles Όταν ανακαλύφθηκε είχε φαινόμενο μέγεθος 14 και έφτασε αργότερα στο 13,7. Βάσει των φασματικών γραμμών προκύπτει πως πρόκειται για σουπερνόβα τύπου Ia. Δεδομένα για το NGC 2608 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 2608 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 2608 στο Wikimedia Commons
Αταούλφος της Ορλεάνης

Ο Αταούλφος, γαλλ. Ataúlfo d'Orléans (20 Οκτωβρίου 1913 - 8 Οκτωβρίου 1974) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν πρίγκιπας της Ορλεάνης. Έγινε πρόεδρος στον "Βασιλικό Όμιλο της Σιδηράς Πύλης", στη Μαδρίτη, το διάστημα 1962-1966.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου δούκα της Γκαλιέρα και της Βεατρίκης των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Αλφόνσος ήταν εκ μητρός εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας.Ο Αταούλφο Κάρλος Ιζαμπέλο Αλεχάντρο ντε Ορλεάνς-Μπορμόν υ Σαχόνια-Κοβούργο-Γκότα γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Ανάδοχοί του έγιναν ο Κάρολος πρίγκιπας των Δύο Σικελιών και η Ισαβέλλα . Αν και δεν έγινε, όπως ο μεγαλύτερος αδελφός του, πρίγκιπας (infante) της Ισπανίας, ο Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας απένειμε σε αυτόν και στον αδελφό του Αλόνσο της Ορλεάνης τα ίδια προνόμια και τιμές. Σπούδασε στη Σχολή Σάντροϋντ, στο Γουίλτσαϊρ της Αγγλίας. Όταν ξεκίνησε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, εισήλθε εθελοντικά στη Λεγεώνα Κόνδωρ, τη Γερμανική εθελοντική μονάδα που έστειλε ο Χίτλερ για να αποκρούσει τον κομμουνισμό από την Ισπανία. Μόνο αυτός και τα εξαδέλφια του Λουδοβίκος-Αλφόνσος και Ιωσήφ-Ευγένιος (γιοί του Φερδινάνδου πρίγκιπα της Βαυαρίας, εξαδέλφου του Αλφόνσου ΙΓ΄) εκπροσώπησαν την Ισπανική Βασιλική Οικογένεια στις επίσημες πράξεις του Φράνκο, ένεκα των υπέρ-της-δημοκρατίας απόψεων των περισσοτέρων μελών της Βασιλικής Οικογένειας. Ασθένησε από παγκρεατίτιδα και απεβίωσε στη Μάλαγα σε ηλικία 61 ετών, άγαμος. Ataúlfo de Orleans-Borbón
Μπασκιρικό Μουσείο Τέχνης Νεστέροφ

Το Μπασκιρικό Μουσείο Τέχνης Νεστέροφ είναι μουσείο τέχνης στην Ουφά στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Ιδρύθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1920 από την Κυβέρνηση του Μπασκορτοστάν. Το μουσείο είχε ονομαστεί προς τιμήν του Μιχαήλ Νεστέροφ, Ρώσο ζωγράφο και κάτοικο της Ουφά.

 Σήμερα, το μουσείο έχει έργα ζωγραφικής από διάσημους καλλιτέχνες του Μπασκορτοστάν, όπως οι Α. Τιούλκιν, Ν. Μπούρλιουκ, Ρ. Νουρμουχαμέτοφ, Α. Κουζνέτσοφ, Α. Λουτφούλιν, Φ. Καστσέγιεφ, Α. Σιτντίκοβα, Ρ. Χαλίτοβα, Μ. Ντομάσνικοφ, Α. Μπουρζιάντσεφ, Α. Παντελέγιεφ, Β. Πουσταρνάκοφ, των γραφιστών Ρ. Γκουμέροφ, Β. Παλέχι, Ε. Σαϊτόβα, Μ. Ελγκάστινα, των γλυπτών Β. Μορόζοβα, Τ. Νετσάεβα, Β. Φουζέγιεφ, Α. Σούτοφ και πολλών άλλων. Από εγχώριους καλλιτέχνες εκτίθονται έργα ζωγραφικής του Μ. Νεστέροφ, Ι. Ρέπιν, Μ. Βρούμπελ, Ι. Αϊβαζόφσκι, Β. Σέροφ, Ι. Λεβιτάν, Α. Σαβράσοφ, Α. Κορόβιν και γλυπτά του Μ. Κουστόντιεφ. Η κύρια αξία είναι τα 60 έργα του Μ. Νεστέροφ. Επίσης το μουσείο διαθέτει αρχαίες εικόνες, έντυπα και χειρόγραφα βιβλία, αντικείμενα διακοσμητικών και εφαρμοσμένων τεχνών. Η παλιά ρωσική τέχνη, που εκτίθεται στο μουσείο, αναφέρεται στις διάφορες σχολές ζωγραφικής με εικόνες. Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει περισσότερα από 4.000 εκθέματα όλων των τύπων εικαστικής τέχνης. Η επιστημονική βιβλιοθήκη έχει περισσότερα από 10.000 βιβλία. Башкирский государственный художественный музей имени М. В. Нестерова. Э. П. Фенина. Уфа. 1974 г. Сорокина В. М. Далёкие мечты осуществились // Мир музея, 2002. — № 5 (Сентябрь-октябрь). — С. 14-23 (с воспр.). Сорокина В. М., Игнатенко С. В. Музей на реке Белой // Государственная Третьяковская галерея, 2007. — № 3. — С. 4-15 (с воспр.). — Текст парал.: рус., англ. Игнатенко С. В. Башкирский государственный художественный музей им. М. В. Нестерова, Уфа // Художественная галерея, 2008. — № 170. Игнатенко С. В. Храм искусств. Из истории. Музей сегодня // Уфа. 435 лет созидания: Каталог. — Уфа: Башкирская пресса, 2008. — С. 45 Михаил Васильевич Нестеров. Коллекция музея: Справочное издание / Авт.-сост. В. М. Сорокина. — Л.: Иван Фёдоров, 1997. — 40 с. Произведения Михаила Васильевича Нестерова. Живопись и графика 1878—1922 годов: Несброшюрованный альбом. Вып. I из серии «Башкирский государственный художественный музей им. М. В. Нестерова» / Авт.-сост. Э. В. Хасанова; Науч. ред. С. В. Игнатенко. — Уфа: Информреклама, 2004. — 26 отд. л. цв. ил., текстовый блок 4 с. Давид Бурлюк. Фактура и цвет. Произведения Давида Бурлюка в музеях российской провинции: Каталог выставки — каталог наследия. Кн. I и II / Авт. вступ. ст., сост. кат. и разделов С. В. Евсеева [С. В. Игнатенко]. — Уфа: Башкортостана, 1994. — 128 с. Башкирский государственный художественный музей им. М. В. Нестерова в Башкирской энциклопедии Об истории музея Башкирский государственный художественный музей им. М. В. Нестерова Светлана Игнатенко. К 90-летию Башкирского государственного художественного музея им. М. В. Нестерова // Ежемесячный журнал «Бельские просторы» https://web.archive.org/web/20120620235919/http://www.museumnesterova.ufanet.ru/
Μαγδαληνή Σίβυλλα της Σαξονίας

H Μαγδαληνή-Σίβυλλα, γερμ. Magdalene-Sibylle von Sachsen von Wettin (23 Δεκεμβρίου 1617 - 6 Ιανουαρίου 1668) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα διαδόχου της Δανίας και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας. Παντρεύτηκε το 1633 τον Χριστιανό των Όλντενμπουργκ διάδοχο πρίγκιπα της Δανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Χριστιανός απεβίωσε το 1647. Το 1652 η Μαγδαληνή-Σίβυλλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα: Ιωάννα Μαγδαληνή 1656-1686, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Αδόλφο Α΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς. Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ 1657-1672, δούκας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Χριστιανός 1654-1663, απεβ. 9 ετών. Nordisk familjebok / 1800-talsutgåvan. 9. Kristendomen - Lloyd (in Swedish) Dansk biografisk Lexikon / XI. Bind. Maar - Müllner (in Danish) http://www.guide2womenleaders.com/womeninpower/Womeninpower1640.htm
Δυναστεία των Χαμαδιδών

Η δυναστεία των Χαμαδιδών ήταν βερβέρικη δυναστεία η οποία βασίλευσε σε μία περιοχή που αποτελεί περίπου τη σημερινή Αλγερία για περίπου ενάμιση αιώνα (1008-1152), μέχρι την κατάλυσή της από τη δυναστεία των Αλμοχάντ. Με την άνοδό τους στην εξουσία απέρριψαν τον Ισμαηλισμό, δόγμα των Φατιμιδών, και επέστρεψαν στη σουνιτική σχολή των Μαλικιτών, αναγνωρίζοντας τους Αββασίδες ως νόμιμους Χαλίφηδες. Η πρωτεύουσά τους ήταν αρχικά το Αλ Κάλα του Μπενί Χαμάντ, το οποίο ιδρύθηκε το 1007 και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Όταν απειλήθηκαν από τους Μπανού Χιλάλ (Banu Hilal), οι οποίοι τέθηκαν επικεφαλής μίας εκστρατείας Φατιμιδών εναντίον των Ζιρίδων και των Χαμαδιδών, μεταφέρθηκαν στη Μπετζάγια (1090).

 Το 1014 ο Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν, ένας Βερβέρος που τοποθετήθηκε κυβερνήτης του κεντρικού Μαγκρέμπ, ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τους Ζιρίδες, οι οποίοι κυβερνούσαν ολόκληρο το Μαγκρέμπ από το Μαρόκο ως την Τυνησία, και αναγνωρίστηκε από τον Αββασίδη Χαλίφη της Βαγδάτης. Οι Ζιρίδες έστειλαν στρατό, όμως δύο χρόνια αργότερα υπογράφηκε ειρήνη, παρόλο που οι Ζιρίδες αναγνώρισαν τη νομιμότητα των Χαμαδιδών μόλις το 1018. Ο Χαμάντ ίδρυσε νέα πρωτεύουσα στο Μπενί Χαμάντ. Με την εχθρικότητα των Μπανού Χαλίλ να αυξάνεται, υποκινούμενη από τους αντίπαλους Φατιμίδες Χαλίφηδες της Αιγύπτου, μεταφέρθηκαν στην Μπετζάια (Béjaïa), η οποία έγινε μία από τις πλέον ακμάζουσες πόλεις της μεσαιωνικής Μεσογείου (1052). Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν (Hammad ibn Buluggin), 1014-1028 Αλ-Καΐντ ιμπν Χαμάντ (al-Qaid ibn Hammad), 1028-1045 Μουχσίν ιμπν Καΐντ (Muhsin ibn Qaid), 1045-1046 Μπουλουγκίν ιμπν Μουχάμαντ ιμπν Χαμάντ (Buluggin ibn Muhammad ibn Hammad), 1046-1062 Αν-Νάσιρ ιμπν Αλνάς ιμπν Χαμάντ (an-Nasir ibn Alnas ibn Hammad), 1062-1088 Αλ-Μανσούρ ιμπν αν-Νάσιρ (al-Mansur ibn Nasir), 1088-1104 Μπάντις ιμπν αλ-Μανσούρ (Badis ibn Mansur), 1104 Αμπντ αλ-Αζίζ ιμπν αλ-Μανσούρ (Abd al-Aziz ibn Mansur), 1104-1121 Γιαχιά ιμπν Αμπντ αλ-Αζίζ (Yahya ibn Abd al-Aziz), 1121-1152 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Ιωάννης Θεοφυλάκης

Ο Ιωάννης Θεοφυλάκης (Σπάρτη, 1879–1968) ήταν Έλληνας αθλητής της σκοποβολής που συμμετείχε σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες και στους Ενδιάμεσους Αγώνες του 1906. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Αγωνίστηκε επίσης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 όπου κέρδισε ασημένιο μετάλλιο και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.

 Ο Ιωάννης Θεοφιλάκης αγωνίστηκε και στα πέντε αγωνίσματα της σκοποβολής. Το 1896 αγωνίστηκε σε δύο αγωνίσματα. Στο στρατιωτικό τουφέκι πήρε την ένατη θέση, με βαθμολογία 1.261. Στη δεύτερη προσπάθεια σημείωσε 312 βαθμούς. Η βαθμολογία και η θέση του στο ελεύθερο τουφέκι είναι άγνωστες, εκτός από το ότι δεν κέρδισε μετάλλιο. Για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία καταγραφή για τα επιτεύγματά του, εκτός από το ότι δεν κέρδισε κανένα μετάλλιο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 συμμετείχε σε έντεκα αγώνες. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 συμμετείχε σε έντεκα αγώνες. Απέσπασε ασημένιο μετάλλιο μαζί με τους συμπαίκτες του στο στρατιωτικό πιστόλι ομαδικό 30 μ. Σε ηλικία 48 ετών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 συμμετείχε σε τέσσερα αγωνίσματα. Για τις συμμετοχές του αυτές, ο Θεοφυλάκης είναι ανάμεσα στους Έλληνες με τις περισσότερες συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Αθανάσιος Φιλιππίδης

Ο Αθανάσιος Φιλιππίδης του Άγγελου (1910 - 1999) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την ΕΡΕ τη δεκαετία του 1960 και τη ΝΔ την δεκαετία του 1970, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

 Γεννήθηκε το 1910 στην Θεσσαλονίκη (τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία) σε εύπορη,για τα δεδομένα της εποχής, οικογένεια, με καταγωγή από την Νικήτη Χαλκιδικής και την Συκιά Χαλκιδικής , σπούδασε νομική στο τότε νεοιδρυθέν Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής το 1961 με το ψηφοδέλτιο της καραμανλικής ΕΡΕ, με την οποία επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1963 και του 1964.Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου πριν την Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Μετά τη χούντα εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 , πρώτος σε ψήφους στη Χαλκιδική, με 20.011 σταυρούς προτίμησης.Πέθανε το 1999. Ο Αθανάσιος Φιλιππίδης διετέλεσε Αντιπρόεδρος (1954-1955) και στην συνέχεια Πρόεδρος (1955-1959, 1959-1962) του Παγχαλκιδικού Συλλόγου ''Αριστοτέλης''. [1] Υπήρξε Ιδρυτικό μέλος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρίας Χαλκιδικής και διετέλεσε Β΄Αντιπρόεδρος στο πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο (1960), υπό την προεδρία του Βασίλειου Βασιλικού , βουλευτή Χαλκιδικής και πρώην υπουργού. [2] Το 1974 , ως Πρόεδρος-πλέον- της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρίας Χαλκιδικής, παρέλαβε , εκ μέρους της, βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών.[3] Ήτανε παντρεμένος με την μικρασιατικής καταγωγής Κυβέλη Φιλιππίδου (Καραμέλη) και είχε 2 γιους, τον Άγγελο και τον Θεόδωρο. ↑Διοικητικά Συμβούλια Παγχαλκιδικού Συλλόγου http://panchalkidikos.gr/v2/index.php/ο-σύλλογος-μας/articles ↑Ιστορικό της ΙΛΕΧ http://ilechalkidiki.gr/el/home/ιστορικό/ ↑Διακρίσεις της ΙΛΕΧ http://ilechalkidiki.gr/el/home/τιμητικές-διακρίσεις/
Τζολιμπά ΑΚ

Η Τζολιμπά ΑΚ (γαλλικά: Djoliba AC) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Μάλι, από την πρωτεύουσα Μπαμακό. Είναι μια από τις δύο μεγαλύτερες ομάδες της χώρας. Ιδρύθηκε το 1960. Τζολιμπά είναι το όνομα του Νίγηρα ποταμού στην γλώσσα μπαμανά. Έδρα της ομάδας είναι το Σταντ ντυ 26 Μαρς, χωρητικότητας 55.000 θεατών. Συμμετέχει στη Νασιονάλ Πρεμιέρ Ντιβιζιόν, την ανώτατη κατηγορία της χώρας.

 Τελευταία ενημέρωση: 1 Αυγούστου 2018.Νασιονάλ Πρεμιέρ ΝτιβιζιόνΠρωταθλήτρια (23): 1966, 1967, 1968, 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1979, 1982, 1985, 1988, 1990, 1992, 1996, 1997, 1998, 1999, 2004, 2008, 2009, 2012, 2022Κύπελλο ΜάλιΚυπελλούχος (20) 1965, 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1981, 1983, 1993, 1996, 1998, 2003, 2004, 2007, 2008, 2009, 2022Σούπερ Καπ ΜάλιΝικήτρια (8): 1993, 1994, 1997, 1999, 2008, 2012, 2013, 2022 Τελευταία ενημέρωση: 17 Νοεμβρίου 2016‎.Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής: 8 συμμετοχές1997 - Πρώτος γύρος 1998 - Πρώτος γύρος 1999 - Δεύτερος γύρος 2000 - Δεύτερος γύρος 2005 - Προκριματικός γύρος 2010 - Δεύτερος γύρος 2011 - Πρώτος γύρος 2012 - Δεύτερος γύροςΚύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής: 11 συμμετοχές1967 - Ημιτελικά 1972 - Προημιτελικά 1974 - Προημιτελικά 1975 - Δεύτερος γύρος 1976 - Δεύτερος γύρος 1977 - Προημιτελικά 1980 - Δεύτερος γύρος 1983 - Πρώτος γύρος 1989 - Δεύτερος γύρος 1991 - Δεύτερος γύρος 1993 - Πρώτος γύροςCAF Confederation Cup: 4 συμμετοχές2004 - Προκριματικός γύρος 2008 - Τρίτος γύρος 2010 - Προημιτελικά 2012 - ΦιναλίστCAF Cup: 4 συμμετοχές1992 - Πρώτος γύρος 1995 - Προημιτελικά 2002 - Προημιτελικά 2003 - Πρώτος γύροςCAF Cup Winners' Cup: 5 συμμετοχές1981 - Ημιτελικά 1982 - Ημιτελικά 1984 - Πρώτος γύρος 1985 - Πρώτος γύρος 1994 - Πρώτος γύρος championnat du Mali Djoliba Ac les aigles du mali football malien Photos from Stade Malien v Djoliba AC, 12 December 2007. Mali 2007/08 Championnat National Première Division Mali 2006/07 Championnat National Première Division Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, retrieved 2008-03-04. Mali - List of Champions Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, retrieved 2008-03-04. Mali - List of Cup Winners Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, retrieved 2008-03-04. Djoliba AC : C'est OK pour Darou. l'Essor n°15903 du - 2007-02-28
Ιαπωνικές γενικές εκλογές 2021

Στις 31 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Ιαπωνία, για να εκλεγούν τα 465 μέλη της Ιαπωνικής Βουλής των Αντιπροσώπων.1.051 υποψήφιοι διεκδικούν τις 465 έδρες, από τους οποίους οι 857 στο πλειοψηφικό σύστημα και οι 194 στην αναλογική εκπροσώπηση. Αυτή είναι η πρώτη φορά που διεξάγονται γενικές εκλογές από τότε που ξέσπασε η πανδημία κορονοϊού, και αναμένεται ότι στη Βουλή θα υπάρξουν αντιπαραθέσεις για τα μελλοντικά μέτρα ελέγχου της κρίσης και το πρόγραμμα της οικονομικής ανάκαμψης. Την ίδια ημέρα θα διεξαχθούν οι εκλογές για νομάρχες, δημάρχους και δημοτικά συμβούλια σε ορισμένες περιφέρειες.

 Σύμφωνα με το Ιαπωνικό Σύνταγμα, τα 465 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται από τον λαό, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό: τα 289 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. τα 176 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 11 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ιαπωνίας, ηλικίας άνω των 18 ετών.Ο Πρωθυπουργός εκλέγεται από τα μέλη της Βουλής, σε ειδική συνεδρίαση, στις αρχές Οκτωβρίου. Τα αποτελέσματα ήταν μία ξεκάθαρη νίκη για το κυβερνών Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (ΦΔΚ). Αν και έχασε κάποιες έδρες, διατήρησε μία απόλυτη πλειοψηφία που εγγυάται σταθερότητα στην κυβέρνηση. Αν προσμετρήσει κανείς τις έδρες του κόμματος Κομέιτο, ένα συντηρητικό κόμμα που συνεργάζεται με το ΦΔΚ, τότε η κυβερνητική πλειοψηφία αυξάνεται ακόμα περισσότερο. Από την άλλη, η αντιπολίτευση απέτυχε να αξιοποιήσει την ολοένα και εντονότερη δυσαρέσκεια του κόσμου για την πολύχρονη διακυβέρνηση του ΦΔΚ. Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το κεντροαριστερό Συνταγματικό Δημοκρατικό Κόμμα, συγκέντρωσε μόλις το 20% των ψήφων. Τέλος, το Ιαπωνικό Νεωτεριστικό Κόμμα αύξησε εντυπωσιακά τις έδρες του. Το κόμμα αυτό δεν συμμετέχει στην κυβέρνηση αλλά έχει μία καθαρά δεξιά ιδεολογία, κάτι που το τοποθετεί περισσότερο κοντά στην κυβέρνηση παρά στην αντιπολίτευση.Η συμμετοχή κυμάνθηκε στο 56%. Το ποσοστό αυτό είναι λίγο μεγαλύτερο από τις εκλογές του 2017, ωστόσο παραμένει μικρότερο σε σχέση με τις εκλογές του 2012 και πολύ μικρότερο σε σχέση με τις εκλογές του 2009 - την τελευταία φορά που ένα αντιπολιτευόμενο κόμμα νίκησε τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες.
Winning Days

Το "Winning Days" είναι το δεύτερο άλμπουμ των The Vines. Κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου του 2004 από την Capitol Records. To Winning Days ηχογραφήθηκε το 2003 στα Bearsville Studios της Νέας Υόρκης με τη βοήθεια του Bill Synans. Το μίξινγκ έγινε στα Cello Studios στο Λος Άντζελες τον Σεπτέμβριο του 2003.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Craig Nicholls, εκτός από το 7 που γράφτηκε από τον Craig Nicholls και τον Patrick Matthews Craig Nicholls - φωνή, κιθάρα, κρουστά, moog συνθεσάιζερ Patrick Matthews - μπάσο, πιάνο, πλήκτρα Ryan Griffiths - κιθάρα Hamish Rosser - ντραμς, κρουστά Rob Schnapf - παραγωγός, μίξινγκ Doug Boehm - μηχανικός, μίξινγκ Susanna Howe - φωτογραφία Love Police - σχέδιο
Μπαγκαμόγιο

Το Μπαγκαμόγιο (αγγλ. Bagamoyo) είναι πόλη και ιστορικό λιμάνι της Τανζανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης περιοχής, με περίπου 30.000 κατοίκους. Ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, και είναι επέκταση ενός πολύ παλαιότερου οικισμού (8ου αιώνα), του Καόλε, που βρίσκεται περίπου 5 χλμ. νοτιοανατολικά, στον Ινδικό ωκεανό. Υπήρξε πρωτεύουσα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής (περίπου από το 1887 έως το 1891) και ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια κατά μήκος των ακτών της Ανατολικής Αφρικής. Το λιμάνι της πόλης, στην προ-αποικιακή εποχή, ήταν πολύ γνωστό κέντρο δουλεμπορίου.Στο Μπαγκαμόγιο, το πρώτο Ξενοδοχείο με την ονομασία «Grand Hotel», ήταν ελληνικής ιδιοκτησίας.

 Στην πόλη σήμερα αν και κυριαρχούν οι Σουαχίλι, συνυπάρχουν πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί και φυλές, όπως οι Κουέρε, οι Μασσάι, ακόμα και πληθυσμοί αραβικής καταγωγής. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Τανζανίας επιδιώκει να διατηρήσει τα ερείπια της αποικιακής εποχής μέσα και γύρω από το Μπαγκαμόγιο για να προβάλλει τουριστικά την πόλη. Η «Σχολή Τεχνών του Μπαγκαμόγιο» («Bagamoyo College of Arts»), είναι διεθνώς γνωστή για την εκπαίδευση στην παραδοσιακή ζωγραφική της Τανζανίας, την γλυπτική, το δράμα, το χορό και το τύμπανο. Το 2007, με βάση τη σχολή αυτή, δημιουργήθηκε το «Ινστιτούτο Τεχνών και Πολιτισμού Μπαγκαμόγιο». Κοντά στην πόλη κατασκευάζεται νέο λιμάνι, το οποίο θα μπορεί να δεχτεί μεγάλα πλοία. Για το σκοπό αυτό η Κίνα, επενδύει 10 δισ. δολάρια, για να το κάνει το σημαντικότερο λιμάνι της Αφρικής.Το 1993 αδελφοποιήθηκε με την πόλη Βαλιέχο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Πουάνι Περιοχή Μπαγκαμόυο Φωτογραφίες από Μπαγκαμόγιο (Αγγλικά)