IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο

Ο Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο (António Manuel Mascarenhas Gomes Monteiro, 1944-2016) ήταν πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο. Υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος με πολυκομματικές εκλογές πρόεδρος του νησιωτικού κράτους από το 1991 ως το 2001. Ανήκε στο Κίνημα για Δημοκρατία.

 Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1944 στο νησί Σάντα Καταρίνα. Ήταν μέλος του Ιδρύματος Παγκόσμιας Ηγεσίας, ενός οργανισμού που προωθεί την ορθή διοίκηση ανά τον κόσμο . Ο Μοντέιρο εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος στις πολυκομματικές προεδρικές εκλογές στις 17 Φεβρουαρίου του 1991 με το 73,5% των ψήφων. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1996 κέρδισε ξανά στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς με 80% και υπηρέτησε και δεύτερη συνεχή προεδρική θητεία. Δε θέλησε να διεκδικήσει και τρίτη θητεία στο ύπατο αξίωμα της χώρας του. Κυβέρνησε από τις 22 Μαρτίου του 1991 ως τις 22 Μαρτίου του 2001. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Πέντρο Πίρες. Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2006 ανακοινώθηκε ότι ο Μοντέιρο θα διαδεχόταν τον Σουκεχίρο Χασεγκάουα στη θέση του επικεφαλής της ειρηνευτικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Ανατολικό Τιμόρ. Η είδηση για το διορισμό του Μοντέιρο επέφερε αυστηρή κριτική στο Ανατολικό Τιμόρ, κυρίως για το λόγο ότι ο πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο ήξερε πολύ λίγα αγγλικά. Λίγες ημέρες μετά, στις 25 Σεπτεμβρίου, ο ίδιος ο Μοντέιρο ανακοίνωσε ότι δεν θα δεχόταν το διορισμό. Η σύζυγός του, η Αντονίνα Μασκαρένιας Μοντέιρο, γνωστή ευρέως ως "Τούνα Μασκαρένιας" (Tuna Mascarenhas), πέθανε στην Πράια στις 8 Σεπτεμβρίου 2009, στα 65 της χρόνια. Είχε δύο γιους και μία κόρη. Ο Μοντέιρο πέθανε σε ηλικία 72 ετών από φυσικά αίτια στο Πράσινο Ακρωτήριο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016.
Επαρχία Ταμανρασσέτ

Το Ταμανρασσέτ ή Ταμανγκασσέτ (αραβικά: ولاية تمنراست‎) είναι η μεγαλύτερη επαρχία (βιλάγια) στην Αλγερία. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Ταμανρασσέτ. Η επαρχία διαθέτει δύο εθνικά πάρκα, περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη επαρχία στην Αλγερία. Πρόκειται για το εθνικό πάρκο Τασιλί ν'Ατζέρ και το εθνικό πάρκο Αχαγκάρ. Η επαρχία καλύπτει σχεδόν το ένα τέταρτο της χώρας με 556.200 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 176.637 κατοίκους.

 Βρίσκεται στα νότια της Αλγερίας και απέχει 2000 χλμ. από το Αλγέρι. Βόρεια συνορεύει με την επαρχία Γκαρντάια, βορειοανατολικά με την επαρχία Ουάργκλα, στα ανατολικά με την επαρχία Ιλιζί και δυτικά με την επαρχία Αντράρ, τη δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία σε έκταση. Η επαρχία συνορεύει επίσης με το Μάλι και τον Νίγηρα. Η επαρχία είναι η μεγαλύτερη επαρχία της Αλγερίας με έκταση 556.200 τ.χλμ., αν και βρίσκεται στην καρδιά της ερήμου. Η επαρχία Ταμανρασσέτ έχει ήπιο κλίμα λόγω του ορεινού εδάφους. Η επαρχία έχει μέσο υψόμετρο 1.400 μέτρων. Το υψηλότερο σημείο της επαρχίας είναι το όρος Ταχάτ, το οποίο είναι επίσης το υψηλότερο σημείο της Αλγερίας με 3.303 μέτρα. Ο πιο γνωστός τουριστικός προορισμός είναι ο Τάφος του Τινχάν. Η επαρχία χωρίζεται σε 7 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 10 κοινότητες ή δήμους.
Αγία Μαρίνα Καρδίτσας

Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση) Η Αγία Μαρίνα ή Πλακωτό είναι ορεινό χωριό του νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 910 μέτρα.

 Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στις πλαγιές της Νοτίου Πίνδου και των Αγράφων, βορειοδυτικά του όρους Καραμανώλη. Είναι κτισμένη δυτικά και προς τα νότια της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα σε κατάφυτη περιοχή γεμάτη από καρυδιές, καστανιές, πλατάνια και βελανιδιές. Απέχει 23 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Πλακωτά και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρίτσης Δολόπων. Το 1940 καταργείται ενώ το 1961 αναγνωρίζεται πάλι με την ονομασία Πλακωτόν και να ανήκει στην επαρχία Ευρυτανίας. Το 1974 υπάγεται στην επαρχία Καρδίτσης του νομού Καρδίτσης και το 1997 με το ΦΕΚ 152Α-17/07/1997 μετονομάζεται σε Αγία Μαρίνα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καρίτσα, την Αγία Παρασκευή, τη Λογγά, το Μέγα Ρεύμα, το Πετρωτό και τη Ραφήνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 44 κατοίκους. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Ερνέστος της Σαξονίας

Ο Ερνέστος (γερμ.: Ernst, 24 Μαρτίου 1441 - 26 Αυγούστου 1486) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1464-86). Οι απόγονοί του Ερνεστίδες συνέχισαν τον κύριο κλάδο του Οίκου.

 Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας της ενηικίωσης) γιος του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, κόρης του Ερνέστου δούκα της Αυστρίας. Το 1455 απήχθη με τον αδελφό του από τον ιππότη Κουντς φον Κάουφουνγκεν (ήταν η λεγόμενη κλοπή των πριγκίπων). Διαδέχθηκε το 1455 τον πατέρα του από κοινού με τον αδελφό του. Το 1482 κληρονόμησαν τη Θουριγγία από τον άτεκνο θείο τους Γουλιέλμο Γ΄. Το 1485 στη Λειψία (Λάιπτσιχ) συμφώνησαν τη διαίρεση της επικράτειας: ο Ερνέστος έλαβε το Βίτενμπερκ, τη βόρεια Θουριγγία, το Βόγκτλαντ και μέρη του Πλάισνερλαντ. Έδρα του διάλεξε το Βίτενμπερκ. Μερίμνησε για την ευημερία της χώρα και εισήγαγε σύνταγμα. Ένα έτος μετά τη διαίρεση, έπεσε από το άλογο, με συνέπεια να αποβιώσει στο Κόλντιτς σε ηλικία 46 ετών. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φρειδερίκος Γ΄, που απεβίωσε το 1525 άγαμος και έπειτα ο Ιωάννης. Νυμφεύτηκε το 1460 την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Χριστίνα 1461-1521, παντρεύτηκε τον Ιωάννη της Δανίας. Φρειδερίκος Γ΄ 1463-1525, εκλέκτορας της Σαξονίας. Ερνέστος 1464-1513, αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου και επίσκοπος του Χάλμπερστατ. Αδαλβέρτος 1467-1484, διοικητής της αρχιεπισκοπής του Μάιντς. Ιωάννης 1468-1532, εκλέκτορας της Σαξονίας. Μαργαρίτα 1469-1528, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Βόλφγκανγκ π.1473-π.1478, απεβ. 5 ετών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ernest, Elector of Saxony στο Wikimedia Commons
Γκρέιτ Καλί

Ο Νταλίπ Σινγκ Ρανά (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1972) είναι ένας Ινδός επαγγελματίας παλαιστής και ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο «Γκρέιτ Καλί», το οποίο χρησιμοποιεί στα ρινγκ. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία WWE.

 Ξεκίνησε να ασχολείται με την πάλη το 2000, όταν έκανε εμφανίσεις σε μικρή εταιρεία πάλης της Αμερικής. Το ύψος του και η σωματοδομή του, που τον κάνουν γίγαντα, έκανε αίσθηση στο κοινό και τους υπευθύνους της μεγαλύτερης Ιαπωνικής εταιρείας, που τον απέκτησε το 2001, αλλά μόλις για έναν χρόνο έμεινε εκεί. Μετά από αποχή τεσσάρων ετών, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και ξεκίνησε μια αντιπαλότητα με τον Αντερτέικερ. Αντιμετώπισε τους κορυφαίους της εταιρείας, παριστάνοντας τον αντιπαθητικό Ινδό, που δεν γνωρίζει αγγλικά. Πέρασε και από τα τρία σόου της εταιρείας, WWE Raw, WWE SmackDown και ECW. Ράντζιν Σινγκ Ο Γκρέιτ Καλί, που δεν ήξερε καλά αγγλικά και ήθελε καθοδήγηση από κάποιον, παρουσίασε τον Ράντζιν Σινγκ, μεταφραστή του και μάνατζέρ του, από τον Μάιο του 2007. Αργότερα μέσα στο σενάριο θα αποκαλυφθεί πως ο Σινγκ είναι αδερφός του Καλί. Την περίοδο 2007-2008, που ήταν το αποκορύφωμα της καριέρας του, κατάφερε να κατακτήσει και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών (WWE), μια φορά. Μετά από την επιτυχία, το 2008 ήρθε η πτώση του, αφού άλλαξε χαρακτήρα και πήρε έναν πιο κωμικό ρόλο, συμπαθητικού γίγαντα που κάνει πάντα το σωστό. Τέσσερα χρόνια ακριβώς μετά την έναρξη της συνεργασίας τους, ο Καλί θα επιτεθεί στον Σινγκ τον Μάιο του 2010 και ο τελευταίος από τότε θα αναλάβει παρασκηνικό ρόλο στο WWE. Από το 2011 ο Γκρέιτ Καλί, έχει ελατώσει πολύ τις εμφανίσεις του. Το 2014 έφυγε απο την εταιρία Punjabi Plunge / Khali Bomb (Chokeslam με τα δυο χέρια) Khali Chop (Χαστούκι στο κεφάλι) Vise Grip (Σφίξιμο του κεφαλιού με τα δυο χέρια) Big boot Chokeslam Clothesline Military press drop Nerve hold Scoop slam Short–arm clothesline Ο Σινγκ είναι και ηθοποιός, αλλά και τηλεοπτική προσωπικότητα στην χώρα του. Έχει πρωταγωνιστήσει σε σειρές του Μπόλιγουντ και έχει συμμετάσχει σε ριάλιτι σόου. Πριν ασχοληθεί με την σόου μπιζ, ήταν αστυνομικός. Αποφεύγει τις καταχρήσεις και είναι πολύ πιστός στην θρησκεία του, τον Ινδουισμό. Επίσης, προσέχει την διατροφή του και είναι χορτοφάγος. WWE.com IMDb.com
Α.Ο. Θήβα

Ο Α.Ο. Θήβα είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος, με έδρα την πόλη της Θήβας, στη Βοιωτία. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1968 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Αυτό το διάστημα λαμβάνει μέρος στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Τα επίσημα χρώματα της ομάδας είναι το Βυσσινί, το Μαύρο και το Άσπρο και έδρα της είναι το Δημοτικό Στάδιο Θήβας χωρητικότητας 1.173 θέσεων.

 Ο Αθλητικός Όμιλος «η Θήβα» ιδρύθηκε το 1968 ύστερα από την συγχώνευση του Κάδμου Θηβών (ιδρύθηκε το 1958 έπειτα από συγχώνευση των Άρη Θηβών και Θηβαϊκού) και του Ιωνικού Αστέρα (ιδρύθηκε το 1908 στα Σώκια της Σμύρνης και με τον διωγμό του 1922 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και τη Θήβα). Έκτοτε, ο Α.Ο. "η Θήβα" είναι η μεγάλη ποδοσφαιρική δύναμη της πόλης της Θήβας, την οποία έχει εκπροσωπήσει 3 φορές στη Β' Εθνική κατηγορία (1969-70, 1972-73 και 1982-83), 8 φορές στη Γ' Εθνική κατηγορία (1983-84, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 2006-07, 2007-08, 2016-17 και 2017-18) και 18 φορές στο Περιφερειακό πρωτάθλημα (1977-78, 1981-82, 1987-88, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 2003-04, 2004-05, 2005-06, 2008-09, 2009-10, 2010-11 και 2011-12), που από την περίοδο 1987-88 ονομάστηκε Δ' Εθνική κατηγορία. Επίσης, την περίοδο 1990-91 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας, ενώ μέχρι και το 2013 μετρούσε 9 κατακτήσεις Κυπέλλου Βοιωτίας. Στις 31 Ιανουαρίου του 2012, ο Α.Ο. "η Θήβα" αποχώρησε από το πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής 2011-12, λόγω των έντονων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από το πρωτάθλημα. Από την επόμενη περίοδο (2012-13) έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας για 15η φορά στην ιστορία του (έχει 4 συμμετοχές στην Α ‘ κατηγορία Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας πριν την δημιουργία της αυτόνομης Ε.Π.Σ. Βοιωτίας το 1973). Την περίοδο 2014-15 αναδείχθηκε κυπελλούχος (για 10η φορά) και πρωταθλήτρια Βοιωτίας, ωστόσο όμως έπειτα από αγώνες μπαράζ με πρωταθλήτριες ομάδες άλλων νομών, έχασε την άνοδο και παρέμεινε στην Α' Κατηγορία. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2015-16, κατακτά εκ νέου το πρωτάθλημα και συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου κατακτά την 1η θέση στον 7ο όμιλο και κερδίζει τελικά την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία (η Δ' Εθνική από την περίοδο 2012-13 έπαψε να υφίστανται). Γ΄ Εθνική Νικητές (1): 1981–82 Δ΄ Εθνική Νικητές (1): 2005–06 Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. Νικητές (2): 1972, 2016 Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας / Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (8): 1968–69, 1971–72 / 1976–77, 1980–81, 1988–89, 2002–03, 2014–15, 2015–16 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (11): 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 1993–94, 1995–96, 2003–04, 2014–15, 2017–18 Επίσημο ιστολόγιο
Ζουλιάνο Βίκτορ ντε Πάουλα

Ο Ζουλιάνο Βίκτορ ντε Πάουλα (πορτογαλικά: Giuliano Victor de Paula), ή απλά Ζουλιάνο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Φενερμπαχτσέ και στην Εθνική Βραζιλίας ως επιθετικός μέσος.

 Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο του στις 13 Φεβρουαρίου 2007 με τη Παρανά Κλούμπε. Το 2009 μετεγράφη στη ΣΚ Ιντερνασιονάλ και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 2 Νοεμβρίου 2009. Στις 18 Αυγούστου κατέκτησε το Copa Libertadores, πετυχαίνοντας ένα τέρμα στον εντός έδρας αγώνα του τελικού. Ο Ζουλιάνο υπέγραψε στη ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ, με την επίσημη εγγραφή να λαμβάνει χώρα στις 2 Μαρτίου 2011, ενώ το ύψος της μεταγραφής ανήλθε στα 11 εκατομμύρια ευρώ. Η Παρανά Κλούμπε αργότερα επέβαλε αίτημα στη Επιμελητήριο Επίλυσης Διαφορών της FIFA για καθυστερημένη εισφορά αλληλεγγύης ύψους 275.000 ευρώ, με τη διαιτησία ν' αποδέχεται το αίτημα. Στις 15 Ιουνίου 2014, ο Ζουλιάνο μετεγράφη στη Γκρέμιο ΦΜΠΑ, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι τον Ιούλιο του 2018, ενώ το ύψος της μεταγραφής ανήλθε στα 6 εκατομμύρια ευρώ. Στις 21 Ιουλίου 2016 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με το ύψος της μεταγραφής ν' ανέρχεται στα 7 εκατομμύρια ευρώ. Ο Ζουλιάνο αγωνίστηκε για την Εθνική Βραζιλίας κάτω των 17. Το 2009, έλαβε τη Χάλκινη Μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Κάτω των 20 ως αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας κάτω των 20. Αγωνίζεται για την Εθνική Βραζιλίας από το 2010. Τελευταία ενημέρωση: 21 Μαΐου 2017. Τελευταία ενημέρωση: 9 Ιουνίου 2017 ΣΚ ΙντερνασιονάλCampeonato Gaúcho: 2009 Suruga Bank Championship: 2009 Copa Libertadores: 2010 Εθνική Βραζιλίας κάτω των 20Πρωτάθλημα Νέων Νοτίου Αμερικής: 2009 Χάλκινη Μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Κάτω των 20 το 2009 Σημαντικότερος Παίκτης του Copa Libertadores 2010 Μέλος της Ομάδας των Ομίλων του UEFA Europa League 2016-2017 Καλύτερος σκόρερ του UEFA Europa League 2016-2017 Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον επίσημο ιστότοπο της Γκρέμιο (Αγγλικά) Προφίλ Ζουλιάνο Βίκτορ ντε Πάουλα στο Soccerway Ζουλιάνο Βίκτορ ντε Πάουλα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
Όττο Σίμιτσεκ

Ο Όττο Σίμιτσεκ (Otto Scymiczek) (Βουδαπέστη, 24 Σεπτεμβρίου 1909 - Αθήνα, 23 Αυγούστου 1990) ήταν Ούγγρος προπονητής που εργάστηκε σε όλη του τη ζωή στην Ελλάδα, προπονητής της Εθνικής ομάδας στίβου για 40 έτη, ενώ ταυτόχρονα προπονούσε αρκετούς συλλόγους.

 Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1909, σπούδασε στη Βασιλική Ανωτάτη Σχολή Σωματικής Αγωγής της Βουδαπέστης, κι έκανε μεταπτυχιακό στο Βερολίνο. Εκτός από Ουγγρικά και Ελληνικά, μιλούσε ακόμα Γαλλικά, Γερμανικά και Αγγλικά. Ήταν παντρεμένος με τη Δώρα Φαβρέτη και απέκτησαν δυο γιους, τον Διαγόρα-Μάρτον και τον Παναγιώτη. Το 1929 ο ΣΕΓΑΣ με πρόεδρο τον Ιωάννη Κετσέα απευθύνθηκε στη Βουδαπέστη και στη φημισμένη τότε Βασιλική ανωτάτη σχολή σωματικής αγωγής για προπονητή της εθνικής ομάδας. Έως τότε την εθνική ομάδα προπονούσαν άνθρωποι με γνώσεις γυμναστή και η ομοσπονδία έψαχνε κάποιον με σπουδές και εξειδικευμένες γνώσεις στο θέμα προπόνησης και τακτικής. Η Βασιλική Ακαδημία πρότεινε τον Σίμιτσεκ, αριστούχο τότε και με τη βοήθεια του συμφοιτητή του Κλεάνθη Παλαιολόγου ήρθε στην Ελλάδα. Ο Σίμιτσεκ υπηρέτησε εκλέκτορας και αρχιπροπονητής της εθνικής στίβου από το 1929 έως το 1969 που αποχώρησε. Από το 1932 υπήρξε προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας της Ελλάδος. Είχε διατελέσει Αντιπρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, από το 1961 τεχνικός σύμβουλος της ΕΟΑ, από το 1962 έως το 1990 κοσμήτορας της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στην Ολυμπία, πολλά έτη πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Προπονητών Στίβου. Ήταν μέλος πολλών οργανισμών, όπως του Αμερικανικού Συνδέσμου Υγείας και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ψυχαγωγίας. Σε συλλογικό επίπεδο πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε όποιον αθλητικό σύλλογο το ζητούσε και υπήρξε προπονητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών από το 1932, του Ολυμπιακού στο καλαθοσφαίρση γυναικών και την πετοσφαίριση γυναικών, του στίβου του Παναθηναϊκού, της Κολύμβησης του Ολυμπιακού κτλ. Ήταν επίσης χιονοδρόμος και αναφέρεται ως προπονητής χιονοδρομίας στη σχολή του Ελληνικού ορειβατικού συλλόγου. Το 1953 προπονούσε τους αθλητές των έξι αθλητικών συλλόγων της Κύπρου που συμμετείχαν στους Παγκύπριους αγώνες στίβου. Εκτός από προπονητής χιονοδρομίας ήταν και αθλητής όπου συμμετείχε σε πολλούς αγώνες κατακτώντας και πρώτες θέσεις. Έχει τιμηθεί με τα παράσημα του Ταξιάρχου Γεωργίου Α΄ και του Ταξιάρχου Φοίνικος. Ευάγγελος Ανδρέου, Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε... Έκδ. Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE), 2011 - "Όττο Σίμιτσεκ (Scymiczek, Otto)" σ.172 (10 βιογραφικές αναφορές), ISBN 978-960-99566-0-4
Τρεβέννα

Η Τρεβέννα ή Τραβέννα ήταν πόλη της αρχαίας Λυκίας, στα σύνορα με την Παμφυλία, και κατά καιρούς ενσωματώθηκε στην τελευταία αυτή περιοχή. Τα ερείπιά της βρίσκονται ανατολικά της σύγχρονης πόλης Τσαγλάρτζα στην περιοχή Κονιααλτί της επαρχίας Αττάλειας της Τουρκίας. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται 22 χλμ δυτικά της Αττάλειας.

 Το όνομα της πόλης είναι γνωστό μόνο μέσω νομισμάτων και επιγραφών. Το όνομα αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία στον Stadiasmus Patarensis, ένα ρωμαϊκό οδοδείκτη, που ανασκάφηκε στα Πάταρα και χρονολογείται από το 45/46 μ.Χ. επί βασιλείας Κλαυδίου. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη της πόλης κατά την ελληνιστική περίοδο. Κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία η πόλη ήταν μέρος της Λυκίας. Τα μόνα νομίσματα, που ανασκάφηκαν στην τοποθεσία φέρουν την εικόνα του Γόρδιου Γ', ο οποίος παραχώρησε στην πόλη το δικαίωμα να κόβει νομίσματα. Επιγραφή με ημερομηνία 278/279 μ.Χ. αναφέρει ότι η πόλη ορίστηκε ως ρωμαϊκή αποικία κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Τερέντιου Μαρκιανού, κυβερνήτη της ρωμαϊκής επαρχίας Λυκίας-Παμφυλίας εκείνη την εποχή. Υπό τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η πόλη έγινε τμήμα της Παμφυλίας. Η Τρεβέννα ανακαλύφθηκε από τον Κάρολ Λαντσκορόνσκι. Το 1882 συμμετείχε σε μια επιστημονική αποστολή στη Λυκία με στόχο να περιγράψει πολλές τοποθεσίες, που ήταν είτε εντελώς άγνωστες είτε ελάχιστα ερευνημένες εκείνη την εποχή. Παρείχε μια σύντομη περιγραφή της πόλης σε μια δημοσίευση των ανακαλύψεων της αποστολής το 1892. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται σε ένα μικρό λόφο και περιβάλλονται από ένα πρωτοβυζαντινό τείχος. Εκτείνονται σε μια ευρεία περιοχή, που οριοθετείται από τις πλαγιές του Σιβριντάγ στα νότια και την ακρόπολη στα βόρεια. Η τοποθεσία αποτελείτο από την ακρόπολη, το κέντρο της πόλης, τη νεκρόπολη και τις περιοχές έξω από τα τείχη. Μέσα στον περιτειχισμένο χώρο βρέθηκαν πολλές επιγραφές και σαρκοφάγοι. Περιέχει τα ερείπια των ρωμαϊκών λουτρών και μια πρωτοβυζαντινή βασιλική. Τα ρωμαϊκά λουτρά είναι αξιοσημείωτα για το σχετικά μεγάλο μέγεθος και την υψηλή ποιότητά τους σε μια μικρή πόλη όπως η Τρεβέννα. Με μέγεθος 302 m 2 (423 m 2 συμπεριλαμβανομένων των τειχών) είναι συγκρίσιμα με τα λουτρά στις σημαντικότερες πόλεις της Λυκίας. Μια ακρόπολη προστέθηκε στην πόλη κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο. Κοντά της βρίσκεται μια βυζαντινή εκκλησία. Εικόνες από την Τρεβέννα
Μυγδαλιά Αρκαδίας

Η Μυγδαλιά είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας. Υπήρξε έδρα της ομώνυμης ανεξάρτητης Κοινότητας της άλλοτε Επαρχίας Γορτυνίας, καθώς και έδρα του πρώην «Καποδιστριακού» Δήμου Κλείτορος, ενώ σήμερα υπάγεται στον «Καλλικρατικό» Δήμο Γορτυνίας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Αρκαδίας και χτισμένη στους βόρειους πρόποδες του ορεινού όγκου του Μαίναλου σε υψόμετρο περίπου 821 μέτρων.

 Στην Τοπική Κοινότητα Μυγδαλιάς, υπάγεται πέραν της Μυγδαλιάς (111 κατ.) και ο οικισμός Παλαιόπυργος (33 κατ.), ενώ ο συνολικός πληθυσμός της ανέρχεται σε 144 κατοίκους, σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011. Το χωριό αρχικά ονομάζονταν Γλανιτζιά. Μετονομάστηκε σε Σταυροκκλήσι στις 20/08/1927 (ΦΕΚ 179/1927), ωστόσο αυτό διάρκεσε για βραχύβιο χρονικό διάστημα, αφού περίπου ένα χρόνο αργότερα, στις 11/09/1928 (ΦΕΚ 193/1928) μετονομάστηκε εκ νέου, σε Μυγδαλιά.Στις 16/10/1940 η ονομασία "διορθώθηκε" σε Αμυγδαλέα, ωστόσο στις 17/08/1978 (ΦΕΚ 129Α) η ονομασία Μυγδαλιά επανήλθε επισήμως. Προπολεμικά αναφέρεται πως η Μυγδαλιά είχε πληθυσμό περίπου 900 μόνιμων κατοίκων. Το χωριό αποτέλεσε πατρίδα πολλών σημαντικών και επιφανών ανθρώπων. Επίσης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821 και στην Εθνική Αντίσταση τα χρόνια της Κατοχής, με πολλούς ηρωικά μαχόμενους και πεσόντες. Η κεντρική εκκλησία της Μυγδαλιάς είναι αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου (1859). Σε σχετικά κοντινή απόσταση από το χωριό, βρίσκεται η τεχνητή Λίμνη Λάδωνα που δημιουργήθηκε έπειτα από κατασκευή φράγματος στον ποταμό Λάδωνα. που αποτελεί σημαντικό έργο, αξιοθέατο και τοπικό φορέα ανάπτυξης. Ευάγγελος Γιαννόπουλος, δικηγόρος και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), διατέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, βουλευτής Β΄ Αθηνών και υπουργός. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, υπουργός. Λεύκωμα της Γορτυνίας, Εκδόσεις Αφών Κοντοέ, 1937. Έκδοση Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Κλείτορος, Ιούλιος 2004. Νέστορας Π. Μπούμπουλης, Μνήμες από το Βαλτεσινίκο και τα γύρω χωριά, Αθήνα 1978. Mygdalia.blogspot.com - Ιστότοπος για το χωριό. Arcadia.ceid.upatras.gr - Μυγδαλιά Αρκαδίας.
Εξαμίλια Κορινθίας

Τα Εξαμίλια είναι χωριό στο νομό Κορινθίας. Βρίσκονται 7 χιλιόμετρα νότια της Κορίνθου σε υψόμετρο περίπου 80 μέτρων. Είναι έδρα της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας και διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Κορινθίων. Στην κοινότητα υπάγονται επίσης τα Κάτω Εξαμίλια, ο Άγιος Κοσμάς, η Δάφνη και η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος. Το 2011 τα Εξαμίλια είχαν 1810 κατοίκους.

 Η ευρύτερη περιοχή των Εξαμιλίων φαίνεται να κατοικήθηκε ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Υπάρχουν ενδείξεις συστηματικής κατοίκησης κατά τη ρωμαϊκή περίοδο ύστερα από την ίδρυση της ρωμαϊκής αποικίας της Κορίνθου, ενώ στα όρια του οικισμού υπήρχε σημαντικό λατομείο.Η ονομασία Εξαμιλια εμφανίζεται για πρώτη φορά την περίοδο του Βυζαντίου, και φαίνεται να προέρχεται από την απόσταση έξι μιλίων από τον ισθμό της Κορίνθου. Ο Γάλλος αρχαιολόγος Ζακόμπ Σπον, στο οδοιπορικό του στην Ελλάδα το 1676 περιγράφει τον οικισμό ως «un méchant village d'Albanois» (μετάφραση: ένα απεχθές αρβανιτοχώρι). Φαίνεται πως το χωριό αποικήθηκε από Αρβανίτες τον 17ο αιώνα, με τους κατοίκους του να θεωρούν πως οι πρόγονοι τους είχαν φθάσει νωρίτερα στην περιοχή από τους αντίστοιχους των γειτονικών οικισμών της Ξυλοκέριζας και της Αρχαίας Κορίνθου. Ήδη από τον 19ο αιώνα το χωριό φαίνεται να είχε χάνι, δηλωτικό της σημασίας του. Πριν από την ελληνική επανάσταση του 1821 δίπλα στον οικισμό είχε και εξοχική έπαυλη του ο Κιαμίλ Μπέης, ένας από τους πλουσιότερους Τούρκους της Πελοποννήσου.Μετά από την απελευθέρωση στην περιοχή των Εξαμιλίων, σε τμήμα των κτημάτων του Κιαμίλ Μπέη που του παραχωρήθηκε από το ελληνικό κράτος, ο φιλέλληνας Αμερικανός γιατρός και φιλάνθρωπος Σάμουελ Γκρίντλι Χάου, ο οποίος είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια της επανάστασης, ίδρυσε την πρότυπη αγροτική κοινότητα Ουασινγκτόνια (Αγγλικά:Washingtonia) για να στεγαστούν Έλληνες πρόσφυγες. Τα ίχνη του οικισμού εκείνου έχουν χαθεί.Το 1912 τα Εξαμίλια ορίστηκαν ως η έδρα της νεοσύστατης ομώνυμης κοινότητας του νομού Αργολιδας - Κορινθίας. Το 1949 η κοινότητα υπάχθηκε στην Κορινθία, για να συννενωθεί το 1997 με τον Δήμο Κορινθίων. Από τη δεκαετία του 1970 ο πληθυσμός της κοινότητας αυξάνεται διαρκώς, εν μέρει λόγω της μετοίκησης κατοίκων της Κορίνθου και των Αθηνών. Τα Εξαμίλια απέχουν 82 χλμ από την Αθήνα και είναι εύκολα προσβάσιμα διά του αυτοκινητόδρομου Α8. Ο οικισμός εξυπηρετείται και από τον σιδηροδρομικό σταθμό Κορίνθου.
Xfe

Το Xfe (X File Explorer) είναι ελαφρύ πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων για λειτουργικά συστήματα Linux και γενικότερα για συστήματα της οικογένειας του Unix. Βασίζεται στο πρόγραμμα X Win Commander το οποίο είχε σχεδιαστεί για συστήματα Microsoft Windows. Το Xfe είναι ελεύθερο λογισμικό, αδειοδοτημένο με την GNU GPL. Η ανάπτυξη του προγράμματος ξεκίνησε το 2002 από τον Roland Baudin.

 Το Xfe είναι υλοποιημένο σε C++ και χρησιμοποιεί την βιβλιοθήκη γραφικών FOX για την υλοποίηση της γραφικής διεπαφής χρήστη.Κύριο χαρακτηριστικό του Xfe είναι οι πολύ χαμηλές απαιτήσεις σε υπολογιστικούς πόρους και ειδικά σε μνήμη. Το Xfe παρέχει λειτουργικότητα παρόμοια με αυτή των περισσότερων προγραμμάτων της κατηγορίας του. Επίσης διαθέτει ενσωματωμένο πρόγραμμα προβολής απλού κειμένου (X File View, xfv), πρόγραμμα επεξεργασίας απλού κειμένου (X File Write, xfw), πρόγραμμα προβολής εικόνων (X File Image, xfi) καθώς και πρόγραμμα προβολής, εγκατάστασης και απεγκατάστασης αρχείων RPM και DEB (X File Package, xfp). Συνήθως τις λειτουργίες αυτές καλούνται να επιτελέσουν άλλα εξειδικευμένα προγράμματα και όχι ο διαχειριστής αρχείων. Συνεπώς, το Xfe θα μπορούσε να αντικαταστήσει ή να υποκαταστήσει προγράμματα των κατηγοριών αυτών. Το Xfe επιτρέπει την συμπίεση και την αποσυμπίεση αρχείων στα παρακάτω formats: tar, compress, zip, gzip, bzip2, xz και 7zip. Επίσης είναι δυνατή η αποσυμπίεση αρχείων στα παρακάτω formats: xz, lzh, rar, ace, arj.Έχει μεταφραστεί σε 19 γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά. Ακόμη, υποστηρίζεται η κωδικοποίηση χαρακτήρων UTF-8 η οποία επιτρέπει την αναπαράσταση χαρακτήρων (κειμένου) σε πληθώρα αλφαβήτων πέρα από το λατινικό. PCMan File Manager, το προεπιλεγμένο πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων του LXDE. Thunar, το προεπιλεγμένο πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων του Xfce. Nautilus, το προεπιλεγμένο πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων του GNOME. Konqueror, το προεπιλεγμένο πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων του KDE. Η ιστοσελίδα του XFE (Αγγλικά)
Χρυστάλλα Γιωρκάτζη

Η Χρυστάλλα Γιωρκάτζη είναι η πρώτη γυναίκα που τίθεται επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 11 Απριλίου του 2014. Αποχώρησε από τη θέση αυτή μετά τη λήξη της θητείας της στις 10 Απρίλιου 2019.[1]

 Σταδιοδρομία Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 13 Ιουλίου του 1956. Αποφοίτησε από το Α΄ Γυμνάσιο Αμμοχώστου το 1974. Έχει σπουδάσει οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Διακρίσεις Το 2000 ο Σύνδεσμος Εγκεκριμένων Λογιστών του Ηνωμένου Βασιλείου (Association of Chartered Certified Accountants) την ανέδειξε σε επίτιμο μέλος του, κάτι που ήταν η πρώτη φορά παγκόσμια που ο Σύνδεσμος απένειμε σε μη μέλος του τη διάκριση αυτή.
Κέιτι Λεντέκι

Η Κέιτι Λεντέκι (αγγλικά: Katie Ledecky, τσεχικά: Katie Ledecká, τσεχική προφορά: [ˈlɛdɛtskiː], γεννήθηκε 17 Μαρτίου 1997) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια της κολύμβησης, η οποία ειδικεύεται στις αποστάσεις 200, 400, 800 και 1.500 μέτρων ελεύθερου. Έχει κερδίσει στην καριέρα της 7 χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και 19 χρυσά Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων. Έχει στην κατοχή της το παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 και 1.500 μέτρα ελεύθερο.

 Γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον από τη Μέρι Γκεν και τον Ντέιβιντ Λεντέκι. Ο πατρικός παππούς της, Γιαρομίρ Λεντέτσκι, ήταν Τσέχος, και πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής φεύγοντας από την Τσεχοσλοβακία το 1947, ενώ η γυναίκα του ήταν Εβραία. Η μητέρα της έχει καταγωγή από την Ιρλανδία. Ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των έξι, λόγω της επίδρασης που είχε από τον αδελφό της, Μάικλ, αλλά και από τη μητέρα της, που συμμετείχε στην κολύμβηση με το Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού. Ξεχώρισε ήδη από τα προκριματικά των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 θέτοντας ρεκόρ αγώνων και σε ηλικία μόλις 15 ετών, έκανε τη μεγάλη έκπληξη και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα ελεύθερο γυναικών, αφήνοντας πίσω της την Ισπανίδα Μιρέια Μπελμόντε Γκαρθία και την τότε κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ, Ρεμπέκα Άντλινγκτον. Την επόμενη χρονιά σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μέτρα (8 λεπτά 13,86 δευτερόλεπτα) και στα 1.500 μέτρα (15 λεπτά 36,53 δευτερόλεπτα) στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FINA. Εκτός από τα χρυσά που κέρδισε σε αυτά τα δύο αγωνίσματα, κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα ελεύθερο και ως μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας 4 × 200 μέτρων. Τρία χρόνια μετά, ήταν το μεγαλύτερο φαβορί για το βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Τελικά, η Λεντέκι ολοκλήρωσε τους αγώνες ως η αθλήτρια με τα περισσότερα μετάλλια στη διοργάνωση, με χρυσό στα 200, 400, 800 και στη σκυταλοδρομία 4x200 ελεύθερο, και ένα αργυρό στη σκυταλοδρομία 4x100 ελεύθερο, ενώ σημείωσε και δύο παγκόσμια ρεκόρ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στα 800 και 1.500 μέτρα, ενώ γνώρισε την πρώτη ατομική ήττα σε Ολυμπιακούς Αγώνες μένοντας δεύτερη στα 400 μέτρα. Η νίκη της στα 800 μέτρα την έκανε την πρώτη Αμερικανίδα με τρεις συνεχείς ολυμπιακούς τίτλους στην κολύμβηση. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Η Λεντέκι μένει στη Βηθεσδά του Μέριλαντ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Katie Ledecky στο Wikimedia Commons
Τζέιμς Παντέμης

Ο Τζέιμς (Δημήτρης) Παντέμης (αγγλικά: James Pantemis, γενν. στο Κίρκλαντ της επαρχίας Κεμπέκ του Καναδά στις 21 Φεβρουρίου 1997) είναι Ελληνοκαναδός τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, διεθνής με την Εθνική Καναδά.

 Μικρός έπαιζε ποδόσφαιρο και χόκεϊ. Σε ηλικία τεσσάρων ετών εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα AS Pierrefonds. Αργότερα αγωνίστηκε στην Lakeshore SC, μέχρι που το 2014 εντάχθηκε στις ακαδημίες της Μόντρεαλ Ίμπακτ. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα to 2016 στην FC Montreal. To 2018 η ομάδα μετονομάστηκε σε Μόντρεαλ Ίμπακτ και ο Παντέμης συνέχισε να αγωνίζεται σε αυτή μέχρι το 2022. Το 2020 δόθηκε δανεικός για ένα διάστημα στην Βαλούρ FC. Έχει αναδειχθεί δύο φορές πρωταθλητής Καναδά, τις σεζόν 2019 και 2021, με την Μόντρεαλ Ίμπακτ. Σε ηλικία 15 ετών έκανε το ντεμπούτο του στις παιδικές ηλικίες της Εθνικής Καναδά, με προπονητή τον Μάικλ Φίντλεϊ. Έχασε λόγω τραυματισμού το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της CONCACAF. Εκπροσώπησε τον Καναδά στους Προκριματικούς Αγώνες του CONCACAF Nations League 2018-19. Εκλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τον Καναδά στους Προκριματικούς Αγώνες του 2020 της CONCACAF για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το οποίο τελικά ματαιώθηκε για το 2021. Εκπροσώπησε την Εθνική Καναδά στους Προκριματικούς Αγώνες του 2021 της CONCACAF για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι διεξήχθησαν στο Μεξικό. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας Καναδά που εξασφάλισε την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 στο Κατάρ, στο οποίο επίσης έλαβε κλήση. Ο πατέρας του Nick είναι ελληνικής καταγωγής. Κατάγεται από τα Δολιανά Αρκαδίας από την πλευρά της γιαγιάς του. Διαθέτει ελληνικό διαβατήριο. Ιστοσ. CanadaSoccer.com, James Pantemis. Ιστοσ. soccerway.com, James Pantemis
Η Εβραία (όπερα)

Η Εβραία («La Juive») αποτελεί περίφημο μελόδραμα (όπερα) του Γάλλου μουσικοσυνθέτη Αλεβύ, που συντέθηκε σε κείμενο του Σκριμπ. Θεωρείται ίσως το αριστουργηματικότερο έργο του Αλεβύ, αλλά και από τα καλύτερα του γαλλικού μουσικού θεάτρου του είδους αυτού. Πρωτοανεβάστηκε στη σκηνή το 1835.

 Η πανέμορφη Ραχήλ, κόρη του εβραίου Ελεάζαρ, ερωτεύεται τον χριστιανό Πρίγκηπα Λεοπόλδο. Όταν όμως πληροφορείται αργότερα ότι αυτός ήταν ήδη νυμφευμένος και θέλοντας να τον εκδικηθεί, τον καταγγέλλει ως εραστή της, πράγμα που σήμαινε την απειλή για εκείνον και για την ίδια της ποινής του θανάτου. Την προβλεπόμενη για τέτοιο αδίκημα ποινή επιβάλλει ο καρδινάλιος Μπρόνι, στον οποίο και παρουσιάζεται εκ των υστέρων όμως ο Ελεάζαρ και αποκαλύπτει ότι η φονευθείσα Ραχήλ δεν ήταν πραγματική του κόρη, αλλά κόρη αυτού του καρδινάλιου. Το έργο είναι γεμάτο από συγκινητικές σκηνές με μουσική έξαρση. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα La Juive στο Wikimedia Commons
Πιότρ Μασέροβ

Ο Πιότρ Μιρόνοβιτς Μασέροβ (λευκορωσικά: Пётр Міро́навіч Машэ́раў, ρωσικά: Пётр Миро́нович Маше́ров, 26 Φεβρουαρίου [Παλιό ημερολόγιο: 13 Φεβρουαρίου] 1918 - 4 Οκτωβρίου 1980) ήταν ο πρώτος Γενικός Γραμματέας της λευκορωσικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και κομμουνιστής ηγέτης της Σοβιετικής Λευκορωσίας. Το 1978, ο Μασέροβ τιμήθηκε με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας, για τη συνεισφορά του στην πολιτική της Λευκορωσίας. Πέραν τούτου, βραβεύτηκε σε αρκετές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα, που τιμήθηκε εφτά φορές από το Τάγμα του Λένιν, καθώς επίσης και μία φορά από το Τάγμα του Γκεόργκι Δημητρώφ.

 Ο Μασέροβ, γεννήθηκε ως Πιάτρο Μασέρα (όνομα, το οποίο προήλθε βάσει της οικογενείας του, από έναν Γάλλο απόγονο, ο οποίος είχε πολεμήσει στους Ναπολεόντειους Πολέμους), σε ένα χωρίο της Περιφέρειας Βιτσέμπσκ, κατά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Πριν την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, ο Μασέροβ, εργαζόταν ως δάσκαλος φυσικής και μαθηματικών. Κατά την περίοδο του πολέμου, ηγήθηκε ενός γκρουπ σοβιετικών ανταρτών, στη Λευκορωσία. Το 1944, έλαβε και το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1965, αφού κατείχε κάποιες σημαντικές θέσεις στη διοίκηση του Μινσκ, έγινε ο πρώτος γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας. Και υπήρξε de facto πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Πέθανε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1980. Πολλοί προσφιλείς των συνωμοσιών, λέγουν ότι ο θάνατος του παρά μόνο τυχαίος δεν ήταν και ότι για αυτόν ευθύνονται σοβιετικοί πράκτορες της KGB, ήτοι ότι έπεσε θύμα δολοφονίας. Τη ζωή την έχασε όταν το αυτοκίνητό του, το οποίο συνοδευόταν κι από την αστυνομία, εκτροχιάστηκε σε μία σύγκρουση που είχε με φορτηγό. Κηδεύτηκε στο Μινσκ, με κρατικές δαπάνες, και προς τιμήν του, έναν χρόνο αργότερα, η σημερινή Λεωφόρος της Νίκης, είχε μετονομαστεί ως Λεωφόρος Μασέροβ. Την κηδεία του, μεταξύ άλλων, την είχε παρακολουθήσει και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λιθουανίας, Πέτρας Γκρισκεβίτσιους. Το 1998, τιμήθηκε ξανά και κυκλοφόρησε γραμματόσημο, το οποίο έφερε προσωπογραφία του. warheroes.ru]
Αριάμνης Α΄ της Καππαδοκίας

Ο Αρι(αρ)άμνης Α΄ (άκμασε 362-350 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αριαραθιδών ήταν σατράπης της Καππαδοκίας (362-350). Ο γιος του Αριαράθης Α΄ έδωσε το όνομα στη δυναστεία.

 Ήταν γιος τού Δατάμη σατράπη της Καππαδοκίας υπό την Περσική επικυριαρχία. Αδελφός του ήταν ο Οροφέρνης/Ολοφέρνης. Ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης (90-30 π.Χ.) αναφέρει, ότι κυβέρνησε για 50 έτη, αντί των 12 που είναι το ορθό, καθώς ο πατέρας του ήταν σατράπης το διάστημα 385-362 και ο γιος του το 350-331 π.Χ. Γιος του ήταν ο: Αριαράθης Α΄ π. 404-322 π.Χ., σατράπης (350-331) και μετά βασιλιάς (331-322) της Καππαδοκίας. Hazel, John; Who's Who in the Greek World, "Ariamnes I" (1999) Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Ariamnes I", Boston (1867) Smith, William "Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology", 1870. [1]
Ιβάν Μπαγκρατιόν του Μουχράνι

Ο Ιβάν Kονσταντίνοβιτς, γεωργιανά: ივანე მუხრანბატონი Ιβάνε Μουχρανμπατόνι, ρωσικά: Иван Константинович Багратион-Мухранский‎ Iβάν Κονσταντίνοβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκυ, (7 Φεβρουαρίου 1812 – 11 Μαρτίου 1895) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Mουχράνι και στρατηγός στην Αυτοκρατορική Ρωσική υπηρεσία. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους γεωργιανούς γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής και εκσυγχρονιστής της οινοποιητικής βιομηχανίας.

 Γεννημένος στην εξέχουσα αριστοκρατική οικογένεια τού Κωνσταντίνου Δ΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Χορεσάν Γκουραμισβίλι, ο Ιβάν Μπαγκρατιόν εκπαιδεύτηκε στο Πεζικό Σώμα της Αγίας Πετρούπολης και κατατάχθηκε στο Σύνταγμα Δραγώνων τού Νίζνι Νόβγκοροντ το 1830. Συμμετείχε σε πολλές αποστολές κατά των επαναστατημένων ορεσίβιων στον πόλεμο τού Καυκάσου. Το 1848 προήχθη σε συνταγματάρχη και διορίστηκε διοικητής τού Συντάγματος Γρεναδιέρων τού Ερεβάν τού Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού, που βρισκόταν στο Μανγκλίσι της περιοχής της Τιφλίδας. Έγινε υποστράτηγος το 1851 και σημείωσε τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματά του κατά τη διάρκεια τού Κριμαϊκού Πολέμου (1853–1856), όταν, ως επικεφαλής της Καυκάσιας Εφεδρικής Ταξιαρχίας Γρεναδιέρων, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην ήττα τού οθωμανικού στρατού στο Μπασγκεντικλέρ (κοντά στο Καρς) στις 19 Νοεμβρίου 1853. Για το υπόλοιπο τού πολέμου, υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης τού Κουτάισι και υπερασπίστηκε τα σύνορά του από τα οθωμανικά στρατεύματα εισβολής. Προήχθη σε υποστράτηγο, και τέθηκε επικεφαλής της 18ης Μεραρχίας Πεζικού το 1858. Νυμφεύτηκε το 1836 τη Νίνo (1816–1886), κόρη του Λεβάν Μταντιάνι πρίγκιπα της Mινγκρελία, από την οποία απέκτησε το μοναδικό τέκνο: Κωνσταντίνος 1838–1903. Ο πρίγκιπας Ιβάν Μπαγκρατιόν τού Mουχράνι παραιτήθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία το 1881 και εξελέγη μαρεσάλης τού Κυβερνείου των Ευγενών της Τιφλίδας από το 1885 έως το 1891. Είχε περίπου 25.000 ντεσιατίν (250.000 στρέμματα) γης και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την οινοποίηση. Απασχόλησε Γάλλους και Γεωργιανούς ειδικούς για να κατασκευάσει, το 1876, ένα μεγάλο οινοποιείο στο οικογενειακό του κτήμα Mουχράνι, το οποίο εκμεταλλεύτηκε μία γαλλική τεχνολογία εμφιάλωσης για την παραγωγή γεωργιανών αφρωδών οίνων. Αυτή η μάρκα, που κέρδισε ένα Grand Prix στην έκθεση οίνου της Αγίας Πετρούπολης το 1882, εξακολουθεί να παράγεται από την JSC "Bagrationi-1882", μία από τις μεγαλύτερες οινοπαραγωγικές επιχειρήσεις της Γεωργίας. Στην έκθεση κρασιού στο Παρίσι (1889) - " Exposition Universalle Internationale de 1889", ο αφρώδης οίνος τού Mουχράνι πήρε χρυσό μετάλλιο. Το 2001, ένας επιχειρηματικός όμιλος ίδρυσε την Chateau Mukhrani Company, η οποία σκοπεύει να αναβιώσει το κτήμα στην παλιά του δόξα και να αποκαταστήσει την παραγωγή στο Mουχράνι, συνδυάζοντας σύγχρονες και παραδοσιακές τεχνολογίες, ακολουθώντας τα βήματα τού πρίγκιπα Iβάν Μπαγκρατιόνι.
Μητροπολίτης πρώην Θήρας, Αμοργού και Νήσων Επιφάνιος

O Μητροπολίτης πρώην Θήρας, Αμοργού και Νήσων Επιφάνιος (κατά κόσμον Μιχαήλ Αρτέμης) (Βρούτση Αμοργού, 1934), είναι Έλληνας επίσκοπος που διατέλεσε μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Θήρας, Αμοργού και Νήσων από το 2003 έως το 2021.

 Ο κατά κόσμον Μιχαήλ Αρτέμης του Δημητρίου και της Ευαγγελίας, γεννήθηκε το 1934 στο χωριό Βρούτση της Αμοργού. Το 1958, χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1964 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1964 έλαβε πτυχίο από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων, καθώς και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού από το 1965 έως το 2003.Στις 9 Ιανουαρίου 2003 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων, με 59 ψήφους. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 11 Ιανουαρίου 2003.Στις 28 Αυγούστου 2021 υπέβαλε παραίτηση προς την Ιερά Σύνοδο, επικαλούμενος το προχωρημένο της ηλικίας του. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την έκανε αποδεκτή στις 9 Σεπτεμβρίου.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1992-1993

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1993 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πανιώνιος για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι πέντε φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: Πανιώνιος Θεσσαλονίκης: Β.Α.Ο. Θεσσαλονίκης Βόρειας Ελλάδας: Ίκαροι Σερρών, Δαναός Τρικάλων. Νότιας Ελλάδας: Απολλωνιάδα Πάτρας, Α.Γ.Ε. Χαλκίδα. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1994.
Χοσέ Χοακίν Φερνάντες ντε Λισάρδι

Ο Χοσέ Χοακίν Φερνάντες ντε Λισάρδι (José Joaquín Fernández de Lizardi) ήταν ένας μεξικανός συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού στις 15 Νοεμβρίου του 1776 και πέθανε στην ίδια πόλη στις 21 Ιουλίου του 1827.

 Το έργο του Φερνάντες ντε Λισάρδι διακατέχεται από ένα ευρύ φάσμα χαρακτηριστικών και θεματολογίας, αγγίζοντας περιοχές της παραγωγής του λόγου όπως την πολιτική, την λογοτεχνία, την δημοσιογραφία, την ιστοριογραφία και την γλωσσολογία. Θεωρείται ο πρώτος μυθιστοριογράφος της Λατινικής Αμερικής και το κύριο έργο του είναι το El Periquillo Sarniento, ένα μυθιστόρημα με σατιρικό χαρακτήρα που περιγράφει την πραγματικότητα της μεξικανικής κοινωνίας πριν από την απελευθέρωση από την Ισπανία, αναδεικνύοντας πολλά τοπικά φολκλορικά στοιχεία και παραδόσεις. El Periquillo Sarniento (1816). La Quijotita y su prima (1818). Noches tristes y día alegre (Autobiografía, 1818). Don Catrín de la Fachenda (1832). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα José Joaquín Fernández de Lizardi στο Wikimedia Commons Ολόκληρο το έργο El Periquillo Sarniento του Λισάρδι
Δημήτρης Καραπλής

Ο Δημήτρης Καραπλής (γεννήθηκε το 1978) είναι Έλληνας επαγγελματίας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 204εκ και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ όσο και ως πάουερ φόργουορντ.

 Ο Δημήτρης Καραπλής έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στον Α.Ο. Αμύντα Υμηττού. Το 1997 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Είχε την τύχη να αγωνιστεί στον τελικό του ΝΒΑ-FIBA Τουρνουά OPEN, με αντίπαλο τους Σικάγο Μπουλς, την ομάδα του Μάικλ Τζόρνταν. Το καλοκαίρι του 1999 μετεγγράφη στον Γ.Σ. Αμαρουσίου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2002. Με την ομάδα του Αμαρουσίου κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα του 2001, νικώντας στον τελικό την γαλλική Ελάν Σαλόν με 74-72. Το 2002 μεταπήδησε στον Γ.Σ. Πανελληνίου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια. Τη διετία 2004-06 αγωνίστηκε στον Α.Σ. Παπάγου, ενώ την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε στον Α.Σ.Ε. Δούκα. Από το 2008 μέχρι και το 2010, ο Δημήτρης Καραπλής αγωνίστηκε αρχικά στον Ποσειδώνα Καλαμάτας κι έπειτα στον Γ.Σ. Μεσσήνης. Το καλοκαίρι του 2010 μετεγγράφη στον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, στον οποίο αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Ο Δημήτρης Καραπλής έχει υπάρξει μέλος της Ελληνικής Εθνικής ομάδας των Ελπίδων. 1 Κύπελλο Σαπόρτα: 2001 http://basketball.eurobasket.com/player/Dmitris_Karaplis/11393
Αγνή Χέντβιχ του Άνχαλτ

Η Αγνή-Χέντβιχ, γερμ.: Agnes-Hedwig von Anhalt (12 Μαρτίου 1573, Ντέσαου - 3 Νοεμβρίου 1616, Σόντενμπουργκ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πριγκίπισσα του Άνχαλτ εκ γενετής, ηγουμένη του Γκέρνροντε και από γάμο εκλέκτορας της Σαξονίας και αργότερα δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ.

 Ήταν κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της δεύτερης συζύγου του Eλεονόρας της Βυρτεμβέργης. Από το 1581 έως το 1586 ήταν ηγουμένη του αυτοκρατορικού αβαείου του Αγίου Κύριακ στο Γκέρνροντε. Στις 3 Ιανουαρίου 1586, σε ηλικία 13 ετών, παντρεύτηκε τον Αύγουστο εκλέκτορα της Σαξονίας, και έγινε η δεύτερη σύζυγός του. Τη νύχτα του γάμου τους, λέγεται ότι ζήτησε την απελευθέρωση του Κάσπαρ Πέουσερ. Ο Αύγουστος απεβίωσε λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 11 Φεβρουαρίου 1586. Η Αγνή-Χέντβιχ έλαβε το κάστρο του Λίχτενμπουργκ ως δικό της εισόδημα (wittum), αλλά δεν έζησε ποτέ εκεί. Δύο χρόνια αργότερα, στις 14 Φεβρουαρίου 1588, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και ήταν και η δεύτερη σύζυγός του. Απεβίωσε το 1616, έξι χρόνια πριν από τον σύζυγό της. Παντρεύτηκε πρώτα το 1586 τον Αύγουστο των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας, ο οποίος απεβίωσε λίγους μήνες μετά.. Δεν είχαν απογόνους. Έπειτα η Αγνή-Χέντβιχ έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Β΄ των Όλντενμπουργκ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και είχε τέκνα: Eλεονόρα (4 Απριλίου 1590 – 13 Απριλίου 1669). Άννα-Σαβίνα (7 Μαρτίου 1593 – 18 Ιουλίου 1659), παντρεύτηκε την 1η Ιανουαρίου 1618 με τον Ιούλιο-Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης-Βάιλτινγκεν. Ιωάννης-Γεώργιος (9 Φεβρουαρίου 1594 – 25 Ιανουαρίου 1613), απεβ. 19 ετών. Ιωακείμ-Ερνέστος Α΄ (29 Αυγούστου 1595 – 5 Οκτωβρίου 1671) δούκας του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Πλεν (1622–71). Eλεονώρα-Σοφία (24 Φεβρουαρίου 1603 – 5 Ιανουαρίου 1675), παντρεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1624 με τον Χριστιανό Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Aγνή-Μαγδαληνή (17 Νοεμβρίου 1602 – 17 Μαΐου 1607) απεβ. 5 ετών, Δωροθέα-Μαρία (23 Ιουλίου 1599 – 27 Μαρτίου 1600) απεβ. 1 έτους, Bερνάρδος (12 Απριλίου 1601 – 26 Απριλίου 1601) απεβ. νήπιο, Δωροθέα-Σίβυλλα (13 Ιουλίου 1597 – 21 Αυγούστου 1597) απεβ. νήπιο.
Γιετνεμπέρς Νιγκουσί

Η Γιετνεμπέρς Νιγκουσί (γεν. 24 Ιανουαρίου 1982 στην Αμάρα) είναι Αιθιόπισσα δικηγόρος και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και την ένταξή τους στην κοινωνία.

 Ο πατέρας της, Νιγκέμπι, κατάγεται από οικογένεια Ορθόδοξων ιερέων. Είχε επτά αδέλφια. Η Νιγκουσί τυφλώθηκε από μηνιγγίτιδα όταν ήταν πέντε ετών. Σύμφωνα με την ίδια έλαβε θεραπεία σε νοσοκομείο δύο χρόνια αργότερα. Χάρη στο ότι ήταν τυφλή, δεν υποχρεώθηκε σε γάμο ως ανήλικη.Η Νιγκουσί φοίτησε στο σχολείο για τυφλούς στο Σασεμένε, το οποίο διοικούσαν οι καθολικές μοναχές. Εδώ προωθήθηκαν οι δεξιότητές της. Κατά τη διάρκεια των σπουδών συνειδητοποίησε τον βαθμό της κοινωνικής ανισότητας των γυναικών στη αφρικανική κοινωνία. Στη συνέχεια, η Nigussie επισκέφθηκε τη δευτεροβάθμιο σχολείο Menelik II στην πρωτεύουσα της Αιθιοπίας Αντίς Αμπέμπα και σπούδασε επίσης στο τοπικό πανεπιστήμο νομική. Επωφελήθηκε από το γεγονός ότι στη δεκαετία του 1960 και του 1970 οι Αμερικανοί είχαν ιδρύσει μια μεγάλη βιβλιοθήκη με βιβλία σε γραφή Braille στο πανεπιστήμιο τους. Όπως αναφέρει η ίδια σε συνέντευξή της: «Ως εκ τούτου, οι τυφλοί δεν είχαμε κανένα πρόβλημα με τους "παλιούς »νόμους". Το πρόβλημά μας ήταν οι νέοι νόμοι που ήρθαν μετά την αλλαγή κυβέρνησης στη δεκαετία του 1990 [. . . ]. Χρειαζόμασταν άτομα με όραση για να μας διαβάσουν τους νέους νόμους που μεταγράψαμε σε Braille». Εκτός από πτυχίο νομικής και μεταπτυχιακό στην κοινωνική εργασία, αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει άλλο μεταπτυχιακό στη διεθνή έρευνα για την ειρήνη και τις συγκρούσεις στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα.Η Nigussie ασπάστηκε την καθολική θρησκεία, η οποία στην πατρίδα της αποτελεί μια μειονότητα. Ως μαθήτρια στο γυμνάσιο της, η Nigussie ήταν πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου. Ως φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα, συμμετείχε στην ίδρυση ενός κινήματος κατά του AIDS και ίδρυσε μια φοιτητική οργάνωση γυναικών το 2006, και ανέλαβε την καθοδήγησή της.Η Nigussie συμμετείχε ενεργά σε περισσότερους από 20 οργανισμούς της Αιθιοπίας, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Δικτύου Δράσης για την Αναπηρία της Αιθιοπίας (ECDD) που εργάζεται για άτομα με ειδικές ανάγκες και αναπτυξιακά θέματα στη χώρα καταγωγής της. Ήταν εκτελεστική διευθύντρια του ECDD από το 2011 έως το 2015.Από το 2016 εργάζεται ως υπάλληλος ένταξης για τη μη κυβερνητική οργάνωση Light for the World με έδρα τη Βιέννη.
Παντουκιός Χίου

Ο Παντουκιός, γνωστός και ως το Παντουκιός ή το Παντουκειός, είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό και φυσικό λιμανάκι της Περιφερειακής Ενότητας Χίου, επάνω στη νήσο Χίο, στο βορειοανατολικό τμήμα της, με πληθυσμό 48 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένος σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 13 χιλιομέτρων βόρεια από την πόλη της Χίου.

 Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Παντουκιού είναι πλάτος 38°28΄ Βόρειο και μήκος 26°08΄ Ανατολικό. Το κοντινότερο χωριό είναι η Συκιάδα, στα δυτικά (1 χιλιόμετρο σε ευθεία γραμμή), της οποίας ο Παντουκιός είναι το επίνειο. Ο Παντουκιός είναι κτισμένος στον μυχό ομώνυμου όρμου (όρμος Δυτικός Παντουκιός) με έξοδο προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά. Οι κάτοικοι του Παντουκιού ασχολούνται κυρίως με το ψάρεμα, ενώ το καλοκαίρι οι ψαροταβέρνες του εξυπηρετούν αρκετούς τουρίστες. Δίπλα στην ακτή, μέσα στη θάλασσα, αναβλύζει πηγή γλυκού νερού.Διοικητικά ο Παντουκιός υπάγεται σήμερα στην τοπική κοινότητα Συκιάδας (ο μόνος οικισμός της πέρα από την ίδια τη Συκιάδα), της Δημοτικής Ενότητας Ομηρούπολης του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, υπαγόταν στην κοινότητα Συκιάδας, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82300. Η εξέλιξη του πληθυσμού του Παντουκιού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Στο χωριό υπάρχει μικρή εκκλησιά του Αγίου Νικολάου και δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Παντουκειούς «Ο Άγιος Νικόλαος». Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/2006 Ο Παντουκιός στο explorechios.gr Αρχειοθετήθηκε 2021-10-20 στο Wayback Machine. με φωτογραφίες Σύντομη περιγραφή Αρχειοθετήθηκε 2019-02-15 στο Wayback Machine. με φωτογραφία
Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου Ιερόθεος Γ΄

Ο Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου Ιερόθεος Γ΄ (κατά κόσμον Εμμανουήλ Καλογερόπουλος, Σπέτσες, 1962) είναι Έλληνας Θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδας. Είναι ο τρίτος κατά σειρά επίσκοπος Λήμνου με το όνομα αυτό (μετά τον Ιερόθεο Α΄ (1756-1764) και τον Ιερόθεο Β΄ (1988-2019)).

 Ο κατά κόσμον Εμμανουήλ Καλογερόπουλος γεννήθηκε στις Σπέτσες το 1962. Σπούδασε στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών και στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1983 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1990 Πρεσβύτερος και Αρχιμανδρίτης. Διακόνησε σε διάφορες θέσεις στις Μητροπόλεις Αττικής, Kηφισίας και Μεσογαίας. Από το έτος 2010 υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος στις Ιερές Μητροπόλεις Αττικής και Μεσογαίας και Λαυρεωτικής και ως Γραμματεύς Συνοδικών επιτροπών. Ομιλεί την αγγλική γλώσσα. Στις 11 Οκτωβρίου 2019 εξελέγη Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, υπέρτιμος Βορείου Αιγαίου διαδεχόμενος τον Ιερόθεο Β΄. Η χειροτονία του πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου στον μητροπολιτικό ναό Αθηνών.