Σάμπαα

Οι Σάμπαα (Shambaa) (οι οποίοι επίσης αποκαλούνται Σαμπάλα (Shambala ή Sambala) ή Σαμπάρα (Sambara), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα από τα Ουσαμπάρα Όρη (Usambara Mountains), στην Περιφέρεια Τάνγκα (Tanga Region), της βορειοανατολικής Τανζανίας. Το 2001, ο πληθυσμός των Σάμπαα (Shambaa), εκτιμάτο ότι αριθμούσε 664.000 άτομα.

 Κισάμπαα (Kishambaa) είναι η λέξη των Σάμπαα (Sambaa) για την γλώσσα Σαμπάλα (Shambala language), Ουασάμπαα (Wasambaa) είναι η ονομασία για τους ανθρώπους (Μσάμπαα (Msambaa) για τον άνθρωπο) και Ουσάμπαα (Usambaa) ή Ουσαμπάρα (Usambara) χρησιμοποιείται για τα εδάφη των Σάμπαα (Sambaa). Οι Σάμπαα (Shambaa) αποκαλούν τα εδάφη των Σαμπαλάι (Shambalai). Η γλώσσα είναι αμοιβαία κατανοητή από τους Μποντέι (Bondei) και τους Ζιγκούα (Zigua), με τις τρεις ομάδες να μοιράζονται σημαντική εδαφική αλληλοκάλυψη και μια μακρά ιστορία επιμειξιών. Οι μεταξύ των ομοιότητες, έχουν ωθήσει ορισμένους να αναφέρονται στους εαυτούς τους ως «Μποσάζι» («Boshazi») (την πρώτη συλλαβή από κάθε μια από τις τρεις ομάδες).Οι Σάμπαα (Sambaa) ανήκουν στις Βορειοανατολικές Παράκτιες γλώσσες Μπαντού (Bantu). Ομάδα η οποία περιλαμβάνει τα Σουαχίλι, παρόλο που τα Σουαχίλι δεν είναι αμοιβαία κατανοητά από τους Σάμπαα (Sambaa). Η Ουασάμπαα (Wasambaa), κυβερνήθηκαν από τη δυναστεία Κιλίντι (Kilindi) από τα μέσα του 18ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο ιδρυτής της δυναστείας ήταν ο Μπέγκχα (Mbegha) και ο γιος του Μπούγκχε (Bughe) εγκατέστησε την πρωτεύουσα στην κορυφή του λόφου στη Βούγκα (Vuga). Το βασίλειο έφτασε στο απόγειό του, υπό τον Κιμουέρι υε Νυουμπάι (Kimweri ye Nyumbai). Μετά τον θάνατό του το 1862, ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος για τη διαδοχή, ο οποίος τροφοδοτήθηκε από τον ανταγωνισμό που είχε φέρει στην περιοχή, ο νέος πλούτος από το εμπόριο του καραβανιού στην κοιλάδα Πανγκάνι (Pangani). Η ευλογιά και το δουλεμπόριο συνέβαλαν στη διάλυση του βασιλείου, καθώς επίσης και μια πυρκαγιά του 1898, η οποία κατέστρεψε τη Βούγκα (Vuga). Οι Γερμανοί πήραν τον έλεγχο.Υπό το αποικιοκρατικό καθεστώς, η δυναστεία, συνέχισε να έχει κάποια εξουσία, αλλά το 1962, η κυβέρνηση της Τανζανίας αφαίρεσε όλη την εξουσία από τα κληρονομικά βασίλεια. Ο Κιμουέρι Μπούτα Μαγκόγκο (Kimweri Mputa Magogo), απόγονος του Κιμουέρι υε Νυουμπάι (Kimweri ye Nyumbai), απεβίωσε το 2000 και ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς των Λιονταριών.Η περιοχή της Ουσαμπάρα (Usambara) ήταν το αρχηγείο της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής (German East Africa) κατά τους ζεστούς μήνες. Η Τανγκανίκα (Tanganyika), η ονομασία για την Γερμανική αποικία και μετέπειτα για τη δημοκρατία και τελικά, για το τμήμα της ενδοχώρας, προέρχεται από τα Σάμπαα (Sambaa): Tanga σημαίνει καλλιεργημένη γη και nyika θαμνώδης γη. Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Conte, Christopher Allan (1 Ιανουαρίου 2004). Highland Sanctuary: Environmental History in Tanzania's Usambara Mountains. Ohio University Press. ISBN 978-0-8214-1554-2. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2013. (Αγγλικά) Feierman, Steven M. (14 Νοεμβρίου 1990). Peasant Intellectuals: Anthropology and History in Tanzania. Univ of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-12523-3. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2013. (Αγγλικά) Murless, Peter (2013). «The Usambara Mountains of Tanzania» (PDF). Irente Biodiversity Reserve. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2013.