IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ζράζι

Το ζράζι (πολωνικά: zrazy, λιθουανικά: zrazai ή mušti suktinukai) είναι πιάτο με ρολό κρέατος δημοφιλές στην Πολωνία (σιλεσιανό ρολό), τη δυτική Λευκορωσία και τη Λιθουανία. Η προέλευσή του μπορεί να εντοπιστεί στην εποχή της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.

 Το κλασικό ζράζι έχει σχήμα ρολό και είναι φτιαγμένο από λεπτές βόειες φέτες, το οποίο είναι αρωματισμένο με αλάτι και πιπέρι και γεμιστό με λαχανικά, μανιτάρια, αυγά και πατάτα. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί γέμισης, καθώς ενθαρρύνονται νέοι, όπως με αγγουράκι τουρσί και μπέικον. Στη συνέχεια, το γεμιστό κρέας τυλίγεται και στερεώνεται με σπάγκο ή οδοντογλυφίδες. Αφού τσιγαριστεί στο λάδι για λίγο, το ζράζι τοποθετείται σε μια κατσαρόλα με σέλινο, κρεμμύδι και διάφορα μυρωδικά και καλύπτεται με ζεστό ζωμό. Στη συνέχεια μαγειρεύεται σε χαμηλή θερμοκρασία. Πριν από το σερβίρισμα, αφαιρούνται οι σπάγκοι ή οι οδοντογλυφίδες. Στη συνέχεια, το ζράζι στραγγίζεται και μερικές φορές πασπαλίζεται με αλεύρι ή περιχύνεται με ξινή κρέμα. Το ζράζι τρώγεται με τη σάλτσα στην οποία ήταν μαγειρεμένο και συνήθως γαρνίρεται με θρυμματισμένο φαγόπυρο και κριθάρι. Στη θέση του βόειου, το ζράζι μπορεί να γίνει και με χοιρινό κρέας. Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς πρωτοδημιουργήθηκε αυτό το πιάτο, καθώς και ποια περιοχή της πρώην Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας το παρήγαγε για πρώτη φορά. Τόσο η Πολωνία όσο και η Λιθουανία ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν το ζράζι.Στο παραδοσιακό του σχήμα, πιθανότατα προέρχεται από τη λιθουανική κουζίνα, αν και το όνομά του προέρχεται από τα πολωνικά και σημαίνει μια φέτα κρέας ή ψητό κομμένο από το σύνολο.
Βάρτα

Ο Βάρτα (πολων.: Warta, γερμ.: Warthe) είναι ποταμός της κεντρικής και δυτικής Πολωνίας, δεξιός παραπόταμος του Όντερ. Με μήκος περίπου 795 χιλιόμετρα είναι ο δεύτερος μακρύτερος ποταμός της Πολωνίας που βρίσκεται ολόκληρος εντός των συνόρων της και ο τρίτος σε μήκος από τους ποταμούς των οποίων τουλάχιστον ένα τμήμα διαρρέει τη χώρα. Η λεκάνη απορροής του Βάρτα έχει έκταση 54.520 τ.χλμ. και ο όγκος των υδάτων του τον καθιστά πλωτό από το Κόστσιν μέχρι το Κόνιν, δηλαδή περίπου στο μισό του μήκους του. Μέσω του ποταμού Νότετς και του καναλιού του Μπίντγκοστς, ο Βάρτα συνδέεται με τον Βιστούλα.

 Ο Βάρτα πηγάζει στο Υψίπεδο Κρακοβίας-Τσενστοχόβα, στο Κρομόγουουφ, κοντά στην πόλη Ζαβιέρτσιε στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας. Διασχίζει το Βοεβοδάτο Λοτζ, τη Μείζων Πολωνία, και τέλος την περιοχή Λούμπους, όπου χύνεται στον Όντερ, κοντά στην πόλη Κόστσιν, στα σύνορα με τη Γερμανία. Η Λεκάνη του Βάρτα ταυτίζεται περίπου με την πρωταρχική Πολωνία: Λέγεται ότι το δυτικό σλαβικό φύλο των Πολάνων (Polanie) εγκαταστάθηκε στη Λεκάνη του Βάρτα τον 8ο αιώνα μ.Χ.. Ο ποταμός αναφέρεται στη δεύτερη στροφή του πολωνικού εθνικού ύμνου, της «Μαζούρκας του Ντομπρόφκσι»: «Θα διασχίσουμε τον Βιστούλα και τον Βάρτα/και Πολωνοί θα είμαστε...». Βιντάφκα Νερ Βέουνα Νότετς (ο μεγαλύτερος όλων) Λισβάρτα Πρόσνα Όμπρα Ποστόμια Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 828 Βάρτα: πληροφορίες για κανό-καγιάκ (πολωνικά)
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1990-91

Η περίοδος 1990-91 του Κυπελλου Κυπελλούχων Ευρώπης ανάδειξε νικήτρια την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με αντίπαλο στον τελικό την Μπαρτσελόνα. Ήταν μια μεγάλη επιστροφή στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο για τις αγγλικές ομάδες, οι οποίες είχαν υποστεί ένα πενταετή αποκλεισμό μετά την Τραγωδία του Χέιζελ.

 † Η σειρά των αγώνων αντιστράφηκε μετά την αρχική κλήρωση. * Οι δεύτεροι αγώνες των ΦΚ Καϊζερσλάουτερν και ΠΣΒ Σβερίν έγιναν μετά την Γερμανική επανένωση. Οι πρώτοι σκόρερ του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1990-91 είναι οι ακόλουθοι: Κύπελλο πρωταθλητριών 1990-91 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1990–91 Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ Τα αποτελέσματα στη σελίδα Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation Cup Winners Cup Seasons 1990-91 archive page
Ταό Τσουτσίγια

Η Ταό Τσουτσίγια (ιαπωνικά: 土屋太鳳) (γενν. 3 Φεβρουαρίου 1995) είναι Ιαπωνέζα ηθοποιός, μοντέλο, χορεύτρια, στιχουργός και τραγουδίστρια. Είναι περισσότερο γνωστή για τους ρόλους της ως Μακιμάτσι Μίσαο στη σειρά ταινιών Rurouni Kenshin, ως Μάι Νακαχάρα στο 8-nengoshi no hanayome (8 χρόνια αρραβωνιασμένοι), ως Κοχάρου στο The Cinderella Addiction και ως Γιουζούχα Ουσάγκι στο Η Αλίκη στη χώρα των εσχάτων του Netflix. Η μεγαλύτερη αδερφή της, Χονόκα, εργάζεται ως μοντέλο, ενώ ο μικρότερος αδελφός της, Σίμπα Τσουτσίγια, είναι επίσης ηθοποιός.

 Επιλεγμένη ανάμεσα σε 2.020 γυναίκες που συμμετείχαν σε ακρόαση για τον ρόλο, η Τσουτσίγια επιλέχτηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη Mare, μια πρωινή δραματική σειρά που προβλήθηκε στη δημόσια τηλεόραση της Ιαπωνίας, η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 30 Μαρτίου 2015. Την 1η Ιανουαρίου 2023, η Τσουτσίγια ανακοίνωσε στο Instagram της ότι παντρεύτηκε τον τραγουδιστή των Generations from Exile Tribe, Ριότα Καταγιόσε. Παράλληλα, ανακοίνωσε και την εγκυμοσύνη της με το πρώτο τους παιδί. Ταό Τσουτσίγια στη Sony Music Ταό Τσουτσίγια στην IMDb
Δυτικά Φιόρδ

Τα Δυτικά Φιόρδ (ισλανδικά: Vestfirðir) είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος και μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Είναι το βορειότερο και δυτικότερο μέρος της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά τους είναι η Ίσαφιορδουρ. Έχει έκταση 9.409 τ. χλμ. και πληθυσμό 6.883 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

 Τα Δυτικά Φιόρδ βρίσκονται βορειοδυτικά της Ισλανδίας. Η ακτογραμμή τους καλύπτεται από πολλά φιόρδ. Συνδέονται με την υπόλοιπη Ισλανδία μέσω ενός ισθμού ανάμεσα στην Γκιλσφιορδούρ και την Μπιτρουφιορδούρ. Συνορεύουν στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική και στα νοτιοανατολικά με την Βορειοδυτική Ισλανδία. Έχει 9.409 τ. χλμ.. Είναι η έκτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική, τη Βορειοδυτική και τη Δυτική. Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν την Μπιαργκτανγκάρ το δυτικότερο Ισλανδικό μέρος. Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν πέντε επαρχίες: την Στραντασίσλα, την Άουστουρ-Μπαρδαστρανταρσίσλα, την Βέστουρ-Μπαρδαστρανταρσίσλα, την Νόρδουρ-Ισαφιαρδαρσίσλα και την Βέστουρ-Ισαφιαρδαρσίσλα Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν 10 δήμους: Αρνεσρεπούρ Βεστουρμπίγκδ Ισαφιαρδαρμπαίρ Καλντανανεσρεπούρ Μπαιγιαρεπούρ Μπολουνγκαρβίκ Ρεϋκολαρεπούρ Σουδαβικουρεπούρ Στρανταμπίγκδ Ταλκναφιαρδαρεπούρ Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, τα Δυτικά Φιόρδ είχαν 6.883 κατοίκων με πυκνότητα 0,7 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ίσαφιορδουρ με πληθυσμό 2.559 κατοίκων. Ίσαφιορδουρ Μπιλντουνταλούρ Μπολουνγκαρβίκ Μπριάνσλεκουρ Ντρανγκσνές Πατρεκσφιονδούρ Ρεϋκιανές Ρεϋκόλαρ Σκάλενες Στρανταμπίγκδ Σουδαβίκ Σουδουρεΰρι Φλατεΰρι Χολμαβίκ Περιφέρειες της Ισλανδίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vestfirðir στο Wikimedia Commons
Αγροτική Περιοχή Λίντι

Η Αγροτική Περιοχή Λίντι (Αγγλικά: Lindi Rural District, Σουαχίλι: Lindi Vijijini), είναι μία από τις έξι Περιοχές στην Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Κίλουα (Kilwa District), στα νότια με την Περιφέρεια Μτουάρα (Mtwara Region), δυτικά από την Περιοχή Νατσινγκουέα (Nachingwea District) και ανατολικά από τον Ινδικό Ωκεανό και την Αστική Περιοχή Λίντι (Lindi Urban District).Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας το 2002, ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Λίντι (Lindi Rural District) ήταν 215.764 κάτοικοι.

 Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Η Αγροτική Περιοχή Λίντι (Lindi Rural District) είχε δύο εκλογικές περιφέρειες, τις: Επίσης, η Περιοχή διαιρείται σε 10 Τομείς. Η Αγροτική Επαρχία Λίντι (Lindi Rural District), διαιρείται διοικητικά σε 28 Τμήματα. Τα είκοσι τέσσερα από αυτά, έχουν ταξινομηθεί ως "αγροτικά" και τα τέσσερα ως "μεικτά." Τα Τμήματα αποτελούνται από 125 Χωριά και 807 Οικισμούς. Σκοπός της Κυβέρνησης (της τότε Τανγκανίκας), ήταν να ωθήσει όλη την Περιφέρεια Λίντι, προς την πρόοδο και την ευημερία. Γι' αυτό το σκοπό, ξεκίνησε το 1950, την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής μήκους 142 χιλιομέτρων, που ξεκινούσε από τη θέση "Μκουάγια" (9 μίλια απόσταση (δια θαλάσσης) και 24 μίλια (δια ξηράς) από το Λίντι) και κατέληγε στη θέση "Νακιγκουέα". Η γραμμή κατασκευάστηκε από την ανάδοχο εταιρεία των εκ Τενέδου Ελλήνων αδελφών, Πυγμαλίωνος, Στρατή και Ευαγγέλου Καραγεωργέλη, οι οποίοι και απασχολούσαν αποκλειστικώς Έλληνες υπεργολάβους.Στην περιοχή, παρέμεναν προσωρινά 20 περίπου Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξ αυτών, εργαζόμενοι για την αποπεράτωση της σιδηροδρομικής γραμμής. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Λίντι Λίντι Παραπομπές σημειώσεων
Ίνκα, Μαγιόρκα

Η Ίνκα (καταλανική προφορά:[ˈiŋkə]) είναι πόλη της Μαγιόρκας, που ανήκει στο σύμπλεγμα των Βελεαρίδων νήσων, στην Ισπανία. Βρίσκεται μεταξύ της πρωτεύουσας του νησιού Πάλμα ντε Μαγιόρκα (28km) και της πόλης Αλκούδια (23km). Ο πληθυσμός του δήμου είναι 32,137 (2018) σε σύγκριση με τις δεκαετίες του 1940 και του 1950 που ήταν περίπου στους 12.000, σε έκταση 58.4 km².

 Τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης είναι οι εκκλησίες, όπως η ενοριακή εκκλησία της Σάντα Μαρία λα Μαγιόρ, που χτίστηκε το 1248 και είναι σε στυλ μπαρόκ και με ιστορικό ενδιαφέρον η Δομινικανή μονή του Σάντο Ντομίνγκο, η εκκλησία του Σαν Φραντζίσκο, ο λόφος της Σάντα Μαγκνταλένα και η μονή του Σαντ Μπαρτομέου. Η Ίνκα είναι έδρα σημαντικής βιομηχανίας υποδημάτων. Εκεί βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της μεγάλης ισπανικής εταιρείας παπουτσιών "Camper" από το 1975. To μουσείο δέρματος και παπουτσιού μέσα από τη μόνιμη συλλογή του παρουσιάζει όλη αυτή την ιστορία.H 'Ινκα και τα περίχωρά της ήταν μεγάλοι παραγωγοί κρασιού μεταξύ 17ου και 19ου αιώνα, αλλά η μεγάλη αυτή παραγωγή καταστράφηκε λόγω του εντόμου της Φυλλοξήρας. Σήμερα, όμως, η παραγωγή κρασιού παρουσιάζει ανάκαμψη και ήδη παράγονται κρασιά εκλεκτής ποιότητας. Μαγιόρκα ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ "ΗΛΙΟΣ", ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ¨ΗΛΙΟΣ" (1965). ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ "ΗΛΙΟΣ". ΑΘΗΝΑΙ: ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ "ΗΛΙΟΣ". Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Inca (Mallorca) στο Wikimedia Commons https://accesmallorca.com/local-guides/raiguer/inca/
Μπουταριτάρι

Η Μπουταριτάρι (παλαιότερα γνωστή ως Κλάινε-Μακίν, Μακίν, Πιττ Νήσος, Ταριτάρι Νήσος, ή Τάτσινγκ Νήσος) είναι ατόλλη που βρίσκεται στα Νησιά Γκίλμπερτ στον Ειρηνικό Ωκεανό, και αποτελεί τμήμα του νησιωτικού κράτους του Κιριμπάτι.

 Τρία χιλιόμετρα στα βορειοανατολικά βρίσκεται ένας γραμμικός ύφαλος με τρεις κατοικήσιμες νησίδες (Μακίν, Κιέμπου και Όννε) γνωστός ως Μακίν. Η Μπουταριτάρι ονομαζόταν Ατόλλη Μακίν από τον Αμερικανικό στρατό, και το Μακίν ήταν γνωστό τότε ως Μακίν Μηνγκ ή Μικρό Μακίν για να ξεχωρίζει. Τώρα που το όνομα "Μπουταριτάρι" προτιμάται για την μεγαλύτερη ατόλλη, ο επιθετικός προσδιορισμός για το μικρότερο "Μακίν" τείνει να εξαλειφθεί. Η ατόλλη Μπουταριτάρι έχει χερσαία έκταση 13,6 χμ² και πληθυσμό 4.200 ατόμων το 2002, ενώ το Μακίν έχει έκταση 6,7 χμ² και πληθυσμό 1.700 άτομα. Η ατόλλη είναι σχεδόν τετράπλευρη και κοντά στα 30 χλμ. στην κατεύθυνση ανατολή - δύση, και κατά μέσο όρο περίπου 15 χλμ από βορρά προς νότο. Ο ύφαλος είναι περισσότερο βυθισμένος και σπασμένος σε αρκετά ευρεία κανάλια στην δυτική πλευρά. Μικρές νησίδες βρίσκονται στα τμήματα υφάλου μεταξύ αυτών των καναλιών. Ο ύφαλος της ατόλλης είναι συνεχής αλλά σχεδόν χωρίς νησίδες στην βόρεια πλευρά του. Στην βορειοανατολική γωνιά, ο ύφαλος έχει πλάτος 1,75 χλμ και έχουν αναπτυχθεί μόνον μικρές διασκορπισμένες νησίδες. Η λιμνοθάλασσα της Μπουταριτάρι είναι πολύ ανοικτή στην ανταλλαγή νερών με τον ωκεανό. Η λιμνοθάλασσα είναι βαθιά και μπορεί να δεχτεί μεγάλα πλοία, αν και τα περάσματα εισόδου είναι σχετικά στενά. Το νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα της ατόλλης περιλαμβάνει μια σχεδόν συνεχή νησίδα, σπασμένη μόνον από ένα ευρύ τμήμα υφάλου μεταξύ των νησίδων. Αυτές οι νησίδες έχουν πλάτος μεταξύ 0,2 και 0,5 χλμ, αλλά γίνονται πλατύτερες στα σημεία που ο ύφαλος αλλάζει κατεύθυνση. Στις τελευταίες περιοχές εμφανίζονται καλά αναπτυγμένοι μανγκρόβιοι βάλτοι, όπως και κατά μήκος της νότιας ακτής της λιμνοθάλασσας. Οι στενές νησίδες είναι χαρακτηριστικό για τις ατόλλες του Κιριμπάτι που έχουν κατεύθυνση από ανατολή προς δύση. Οι νησίδες Μπικάτι και Μπικατιέρα καταλαμβάνουν μια γωνία του υφάλου στο ακραίο βορειοδυτικό άκρο της ατόλλης, και συνορεύουν με μια δεύτερη μικρότερη λιμνοθάλασσα στα βόρεια της κύριας λιμνοθάλασσας. Η μεγαλύτερη νησίδα Μπικάτι (2 επί 0,5 χλμ) έχει ένα χωριό. Το κύριο χωριό είναι το Μπουταριτάρι στην νότια ομώνυμη νησίδα, με πληθυσμό περίπου 2.000 άτομα. Είναι ένα από τα πιο γόνιμα από τα "εξωτερικά νησιά" λόγω της καλής βροχόπτωσης. Η τυπική ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 4 μέτρα, συγκρινόμενη με τα περίπου 2 μέτρα στην Ατόλλη Ταράουα και το 1 μέτρο στον μακρινό νότο του Κιριμπάτι. Η βροχόπτωση στην Μπουταριτάρι αυξάνεται κατά το φαινόμενο του Ελ Νίνιο.
Μαργαρίτα της Ορλεάνης

Η Μαργαρίτα (γαλλ. Marguerite d'Orléans, 16 Φεβρουαρίου 1846 - 24 Οκτωβρίου 1893) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν κόρη του Δούκα του Νεμούρ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα Τσαρτορύσκι.

 Η Μαργαρίτα Αδελαΐδα Μαρία ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου, Δούκα του Νεμούρ, και της Βικτωρίας, κόρης του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Παντρεύτηκε το 1872 τον Βιάντυσιαφ Τσαρτορύσκι, ευγενή Πολωνό, συλλέκτη έργων τέχνης και ιδρυτή του Μουσείου Τσαρτορύσκι στην Κρακοβία. Είχε τέκνα: Άνταμ Λούντβικ (1872 - 1937), Πρίγκιπας Τσαρτορύσκι, γαιοκτήμων και προστάτης των τεχνών. Βίτολντ Καζίμιερζ (1876 - 1911). Darryl Lundy (10 March 2007). "Marguerite Adélaïde Marie d'Orléans, Princesse d'Orléans". thePeerage.com. Retrieved 2 August 2009. Paul Theroff. "FRANCE". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2 August 2009.
Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης

Το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης (συντομογραφία: ΥΠΟΙΑΝ) δημιουργήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2016 , μετά από μετονομασία του προηγούμενου Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού (που είχε συσταθεί στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 από την κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015) με την αφαίρεση του επανασυσταμένου Υπουργείου Τουρισμού. Καταργήθηκε στις 8 Ιουλίου 2019 και αντικαταστάθηκε από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων.

 Υπουργός: Γιάννης Δραγασάκης Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης: Αλέξης Χαρίτσης Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης: Στέργιος Πιτσιόρλας Γενική Γραμματεία Δημοσίων Επενδύσεων & ΕΣΠΑ Γενική Γραμματεία Εμπορίου & Προστασίας Καταναλωτή Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας Γενική Γραμματεία Στρατηγικών & Ιδιωτικών Επενδύσεων Ειδική Γραμματεία Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΕΓΣΔΙΤ) Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Τομεακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων του ΕΤΠΑ και του Ταμείου Συνοχής Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Τομεακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) Ειδική Γραμματεία Συντονισμού και Διαχείρισης Προγραμμάτων Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης και Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας και άλλων πόρων Π.Δ:123/2016
Αγία Σοφία Πάτρας (συνοικία)

Η Αγία Σοφία είναι συνοικία της Πάτρας, σε κοντινή απόσταση από το κέντρο της πόλης. Η περιοχή πήρε την ονομασία της από την ομώνυμη εκκλησία που βρίσκεται επί της οδού Αγίας Σοφίας. Είναι από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Πάτρας. Περιβάλλεται από τις περιοχές Αγυιά, Άγιος Αλέξιος, Άγιος Διονύσιος, Πελεκαναίικα, Πυροσβεστείο και Ζαβλάνι.

 Πλατεία Νίκης Πλατεία Αγίας Λαύρας (επί της οδού Έλληνος Στρατιώτου) Πλατεία Βορείου Ηπείρου Πλατεία Επτανήσου Ι.Ν. Αγίας Σοφίας Ι.Ν. Αγίου Αλεξίου Η μικρή απόσταση της περιοχής από το κέντρο της Πάτρας, η συχνή διεύλευση κόσμου και η πυκνή δόμησή της, καθιστούν τη συνοικία ιδανική τόσο για δραστηριοποίηση μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων και καταστημάτων όσο και για συνήθη επιλογή ως τόπο φοιτητικής κατοικίας. Στα όρια με την Αγυιά και το Ζαβλάνι και στον Νέο Δρόμο υπάρχουν μεγάλα εμπορικά συγκροτήματα. Είναι από τις περιοχές με οργανωμένη και πυκνή συγκοινωνία. Διέρχονται από εκεί οι γραμμές αστικών λεωφορείων Πάτρας (ενδεικτικές διαδρομές): 1 - Έξω Αγυιά - Κέντρο (Ρήγα Φεραίου/Αγίου Ανδρέου) - Εγλυκάδα και αντίστροφα. 2 - Νέος Δρόμος - Κέντρο (Μαιζώνος/Κορίνθου) και αντίστροφα. 3 - Μέση Αγυιά - Κέντρο (Μαιζώνος/Κορίνθου) - Ζαρουχλέικα. 6 - Κέντρο (Ερμού/Κορίνθου) - Πανεπιστήμιο - Νοσοκομείο - Ρίο και αντίστροφα. 9 - Άγιος Διονύσιος - Πανεπιστήμιο - Νοσοκομείο και αντίστροφα.Επίσης, υπάρχουν πολλοί σταθμοί ταξί καθώς και ο σταθμός ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας. Οδός Αγίας Σοφίας: Είναι ο κεντρικός δρόμος της περιοχής με μήκος περίπου 700 μέτρα. Αποτελεί την απόληξη της προέκτασης της Εθνικής Οδού Κορίνθου-Πάτρας από Ρίο προς το κέντρο της Πάτρας. Οδός Κωνσταντινουπόλεως: Ξεκινάει από την πλατεία Αγίας Σοφίας και διοχετεύει την κυκλοφορία από την ομώνυμη οδό στο κέντρο της Πάτρας. Είναι μονόδρομος με δύο λωρίδες κυκλοφορίας και ουσιαστική προέκτασή της αποτελεί η οδός Μαιζώνος. Μικρή Περιμετρική Πάτρας: Θα έχει δυο λωρίδες ανά κατεύθυνση και θα συνδέει την Αγίας Σοφίας (βόρεια) με την λεωφόρο Καλαβρύτων στην περιοχή των Ταμπαχάνων. Θα διοχετεύει την κίνηση από την Πατρών-Κορίνθου απευθείας στις περιοχές Αρόη, Ταμπάχανα, Σύνορα, παρακάμπτοντας το κέντρο της Πάτρας. Διάνοιξη οδού Κανακάρη: Με την διάνοιξη του τμήματος από την οδό Αγίας Σοφίας μέχρι την οδό Πουκεβίλ θα αντιδρομηθεί και θα αποτελέσει κεντρική αρτηρία εξόδου, με δυο λωρίδες κυκλοφορίας, από το κέντρο της Πάτρας με κατεύθυνση την Εθνική Οδό Πατρών-Κορίνθου. Αντιδρόμηση οδού Κορίνθου: Η σημερινή κεντρική αρτηρία εξόδου από το κέντρο της Πάτρας, μετά την διάνοιξη της Κανακάρη, θα αντιδρομηθεί και θα αποτελέσει την κεντρική αρτηρία εισόδου, με δυο λωρίδες κυκλοφορίας, στο κέντρο της πόλης ως ουσιαστική προέκταση της Εθνικής Οδού Πατρών-Κορίνθου Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις κατά τη θρησκευτική εορτή της Αγίας Σοφίας, με παρουσία πλήθους κόσμου. Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
325 Χαϊδελβέργη

Η Χαϊδελβέργη (Heidelberga) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,65. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, της οποίας το όνομα έδωσε στον αστεροειδή αυτό. Η Χαϊδελβέργη υπήρξε ο δεύτερος από τους 248 αστεροειδείς που ανεκάλυψε συνολικά ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

 Η μέση διάμετρος της Χαϊδελβέργης υπολογίσθηκε σε 75,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 455 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι M (μεταλλικός) και το άλβεδό της είναι 0,1765 (από δεδομένα του IRAS). Η Χαϊδελβέργη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μουσταφά Σεντόπ

Ο Μουσταφά Σεντόπ (γεννημένος 6 Αυγούστου 1968) είναι ένας Τούρκος πολιτικός από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ο οποίος έχει υπηρετήσει ως μέλος του Κοινοβουλίου για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολη από τις 12 Ιουνίου 2011. Εξελέγη για πρώτη φορά στη γενική εκλογή του 2011 και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2015. Από το 2012 μέχρι το 2015, διετέλεσε αναπληρωτής ηγέτης του AKP, υπεύθυνος για εκλογικές εκστρατείες. Στις 24 Φεβρουαρίου 2019 εξελέγη 29ος Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, μετά την παραίτηση του Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος παραιτήθηκε από την εκστρατεία του για να εκλεγεί ως Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης στις τοπικές εκλογές του 2019.

 Ο Μουσταφά Σεντόπ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1968 στη Ραιδεστό σε οικογένεια αλβανικής καταγωγής. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα και διδακτορικό δίπλωμα στο δημόσιο δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Το 1993 άρχισε να εργάζεται ως μέλος του διδακτικού προσωπικού στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά. Έγινε γιατρός, το 2002, ξεναγός το 2005 και καθηγητής το 2011. Έδωσε επίσης διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο Φατίχ, στο Πανεπιστήμιο Μαλτεπέ, στο Πανεπιστήμιο Ισίκ, στο Πανεπιστήμιο Ντογούς και το πανεπιστήμιο Εμπορίου της Κωνσταντινούπολης . Έγινε Αντιπρύτανος του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά, καθώς και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου τόσο του Διοικητικού Συμβουλίου όσο και του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Κέντρου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών Κωνσταντινούπολης . Είναι παντρεμένος με τέσσερα παιδιά. Ο Σεντόπ εξελέγη μέλος του κοινοβουλευτικού κόμματος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης στις γενικές εκλογές του 2011 . Κατά τη διάρκεια του 4ου Τακτικού Συνεδρίου Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2012, εξελέγη στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος (MYK) και έγινε αναπληρωτής ηγέτης υπεύθυνος για την προεκλογική εκστρατεία. Έχασε τη θέση του κατά τη διάρκεια του 5ου Τακτικού Συνεδρίου του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης τρία χρόνια αργότερα στις 12 Σεπτεμβρίου 2015. Επανεκλέχθηκε ως βουλευτής στις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2015 .
Αδελαΐδα Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου

Η Αδελαΐδα Μαρία (γερμ. Adelheid Marie, 25 Δεκεμβρίου 1833 - 24 Νοεμβρίου 1916) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσσάου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Νάσσαου (1851-1866) & μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου (1890-1905).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου του Άνχαλτ-Ντεσσάου και της Μαρίας Λουίζας Καρλόττας, κόρης του Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ. Γεννήθηκε στο Ντέσσαου τα Χριστούγεννα του 1833 και παντρεύτηκε τον Αδόλφο του Νάσσαου, Μεγάλο Δούκα του Λουξεμβούργου. Ο σύζυγός της υποστήριξε την Αυστρία στον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο του 1866. Έπειτα από την ήττα της Αυστρίας, το Νάσσαου προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Πρωσίας και ο Αδόλφος με τη Αδελαΐδα Μαρία έχασαν το δουκάτο τους. Το 1890 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Γ΄ των Κάτω Χωρών και τον διαδέχθηκε η μόνη κόρη του Βιλελμίνη στην Ολλανδία, όχι όμως στο Λουξεμβούργο, όπου αποκλειόταν οι γυναίκες, όπως είχαν συμφωνήσει οι δύο κλάδοι του Οίκου του Νάσσαου. Ο Γουλιέλμος Γ΄ ανήκε στον Οίκο του Νάσσαου, στον νεότερο κλάδο του Ντίλενμπουργκ-Ντητς/Οράγγης. Έτσι το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου, που είχε συνδεθεί με τις Κάτω Χώρες από το 1815, πέρασε το 1890 στον Αδόλφο του πρεσβύτερου κλάδου, σύμφωνα με τη Συμφωνία του Οίκου του Νάσσαου. Τώρα η Αδελαΐδα Μαρία έγινε μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου. Απεβίωσε το 1916 στο Καίνιγκσταϊν ιμ Τάουνους της Γερμανίας σε ηλικία 83 ετών. Οι επόμενοι ηγεμόνες του Λουξεμβούργου είναι απόγονοί της. Ο γιος τους Γουλιέλμος Δ΄ είχε έξι κόρες, έτσι ο νόμος διαδοχής άλλαξε και η εξουσία περιήλθε σε θήλυ τέκνο, στην πρώτη κόρη του και μετά στη δεύτερη. Την τελευταία διαδέχθηκε ο γιος της, Ιωάννης, και αυτόν ο γιος του Ερρίκος. Παντρεύτηκε το 1851 τον Αδόλφο του Νάσσαου, Μεγάλο Δούκα του Λουξεμβούργου, και είχε τέκνα: Γουλιέλμος Δ΄ (1852 - 1912), Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου. Μαρία Αδελαΐδα (1894 - 1924), Μεγάλη Δούκισσα του Λουξεμβούργου. Καρλόττα (1896 - 1985), Μεγάλη Δούκισσα του Λουξεμβούργου. Φρειδερίκος (1854 - 1855). Μαρία (14 Νοεμβρίου - 28 Δεκεμβρίου 1857). Φραγκίσκος Ιωσήφ Γουλιέλμος (1859 - 1875). Χίλντα (1864 - 1952), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ του Μπάντεν. Court Grand-Ducale de Luxemburg
Το ημερολόγιο μιας καμαριέρας

Το ημερολόγιο μιας καμαριέρας (στα γαλλικά, Le Journal d'une femme de chambre) είναι γαλλικό μυθιστόρημα του Οκτάβιου Μιρμπό που δημοσιεύτηκε το 1900 στο τέλος της υπόθεσης Ντρέυφους.

 Μέσα από το βλέμμα μιας καμαριέρας που δεν αφήνει τίποτα να της διαφύγει από τα ελαττώματα των κυρίων της, ο Μιρμπό μας αποκαλύπτει την ανάποδη όψη του ντεκόρ του θεατρικού κόσμου και μας μυεί στους όχι ιδιαίτερα ευχάριστους διαδρόμους της κυρίαρχης τάξης. Μας οδηγεί να ανακαλύψουμε την κοινωνική κόλαση και τη μοντέρνα σκλαβιά που συνιστά η θέση των οικιακών βοηθών. Και, πριν από τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, προσπαθεί να προκαλέσει στον αναγνώστη μια πραγματική υπαρξιακή ναυτία για να διεγείρει την προσοχή του. Το Ημερολόγιο μιας καμαριέρας μεταφράστηκε στα ελληνικά το 1924 από τον Γιώργο Σημηριώτη, το 1966 από τον Όθωνα Αργυρόπουλο και το 1995 από το Μπάμπη Λυκούδη. Διασκευάστηκε δυο φορές στον κινηματογράφο, στα αγγλικά από τον Ζαν Ρενουάρ (1946) και στα γαλλικά από τον Λουί Μπουνιουέλ (1964). Οκτάβ Μιρμπώ, Le Journal d'une femme de chambre (στα γαλλικά). Οκτάβ Μιρμπώ, The Diary of a Chambermaid. Pierre Michel, πρόλογος (στα γαλλικά).
Μπόνος Μεδιολάνων

Ο Μπόνος (ιταλικά : Bono, ή Buono) (Μιλάνο, ... - Μιλάνο, 23 Ιανουαρίου 822) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 818 έως το 822. Τιμάται ως Άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.

 Ο Μπόνος εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου το 818 και μνημονεύεται ιδιαίτερα για τη γενναιοδωρία του στον πληθυσμό του Μιλάνου κατά τη διάρκεια των πλημμυρών που έπληξαν την κοιλάδα του Πάδου το 820. Το 818 δώρισε τα λείψανα του Αγίου Αυρηλίου στον Νοτίνγκο, επίσκοπο του Βερτσέλλι, ο οποίος τα τοποθέτησε στην εκκλησία του και αργότερα τα μετέφερε στη Γερμανία, τη χώρα καταγωγής του, στο Αβαείο του Χίρσαου.. Πέθανε στο Μιλάνο στις 23 Ιανουαρίου 822 και ετάφη στη Βασιλική του Sant'Ambrogio . }} Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana Dizionario Biografico degli Italiani di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano Giorgio Giulini, Memorie spettanti alla storia, al governo e alla descrizione della città e campagna di Milano ne' secoli bassi, Milano, vol. I, 1854.
Φανουρόπιτα

Η φανουρόπιτα είναι παραδοσιακή γλυκιά νηστίσιμη πίτα (στην ουσία κέικ) της ελληνικής κουζίνας και προσφέρεται ανήμερα στην ημέρα μνήμης του Αγίου Φανουρίου, στις 27 Αυγούστου, οπότε και η πίτα δίνεται στους πιστούς σαν ευλογία. Δεν περιέχει βούτυρο, είναι λοιπόν ένα κέικ λαδιού και οι πιστοί ζητούν με την προσφορά της πίτας τη «φανέρωση» αντικειμένων ή ανθρώπων ή γενικά να βρουν κάτι που ψάχνουν. Η πίτα σύμφωνα με την παράδοση είναι για τη συγχώρεση της μητέρας του Αγίου, που ήταν μια αμαρτωλή γυναίκα πολύ σκληρή με τους φτωχούς.

 Τα υλικά πρέπει κατά την παράδοση να είναι μονός αριθμός, κατά περιοχή εφτά, εννιά ή έντεκα υλικά. Τα υλικά πρέπει να είναι όλα νηστίσημα, γι' αυτό και περιέχει ελαιόλαδο ή σπορέλαιο. Τα βασικά / συνηθέστερα υλικά είναι: αλεύρι, ελαιόλαδο ή σπορέλαιο, ζάχαρη, χυμός πορτοκάλι, μπέικιν πάουντερ, καρύδια, σταφίδες. Άλλα υλικά μπορεί να περιλαμβάνουν κανέλα, γαρίφαλο, μαγειρική σόδα και νερό. Στην πιο απλή της εκδοχή η φανουρόπιτα έχει μονο 7 υλικά, όσα και τα μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ονομασία προέρχεται από τον Άγιο Φανούριο. Το έθιμο της πίτας γίνεται παραδοσιακά από ορισμένους Χριστιανούς Ορθόδοξους ώστε να φανερώσει ο Ά­γιος σε κάποιον κάποια δουλειά ή ένα αντικείμενο που χάθηκε ή κάποια χαμένη υπόθεση. Επίσης, γίνεται προκειμένου να έχει κάποιος υγεία (σύμφωνα με τη δοξασία), ενώ στην Κρήτη, την Κύπρο και άλλες περιοχές, η φανουρόπιτα φτιαχνόταν για να βρουν οι ανύπαντρες κόρες γαμπρό.
Σιλυλογερμανάνιο

To σιλυλογερμανάνιο (αγγλικά: silylgermane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει γερμάνιο, πυρίτιο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο GeH6Si, αν και παριστάνεται συχνά με τον ημιεμπειρικό τύπο SiH3GeH3. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος επεκτείνεται επίσης και σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις, ανόργανες και οργανικές, που συμπεριέχουν ρίζες γερμανάνιων και σιλανίων.

 Το σιλυλογερμανάνιο αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τους Σπάνιερ (Spanier) και ΜακΝτιαρμίντ (MacDiarmid), το 1963, ως ένα προϊόν μιγμάτων σιλανίου και γερμανανίου που υπέστησαν ηλεκτρική εκκένωση. Ο μηχανισμός σχηματισμού του σιλυλογερμανάνιου δεν είχε προταθεί, παρ' όλο που είναι γνωστό ότι με ηλεκτρική εκκένωση στο παραπάνω αναφερόμενο μίγμα δίνει ελεύθερες ρίζες H•, SiH3•, SiH2:, GeH2: και GeH3•, όπως και ανάλογα ιόντα. Οι Τιμς (Timms), Σίμψον (Sipmpson) και Φίλιπς (Phillips) ανέφεραν το σχηματισμό και σιλυλογερμανανίου μετά από πυρόλυση μιγμάτων υδριδίων πυριτίου και γερμανίου. Πρότειναν δε τον ενδιάμεσο σχηματισμό γερμανένιου (GeH2:), που στη συνέχεια έδεινε αντίδραση προσθήκης στους δεσμούς Si-H. Αυτή η πρόταση είναι συμβατή και με την προηγούμενη αναφορά, καθώς το γερμανένιο είναι ένα από τα αναμενόμενα προϊόντα και της ηλεκτρικής εκκένωσης σε μίγματα γερμανάνιου και σιλάνιου.
Γκιέντο Βαν Ντερ Γκάρντε

Ο Γκιέντο Βαν Ντερ Γκάρντε(γεν. στις 25 Απριλίου του 1985 στο Ρένεν της Ολλανδίας) είναι Ολλανδός οδηγός της Φόρμουλα 1, ο οποίος τρέχει με την Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1, στην οποία το 2012, εργαζόταν ως δοκιμαστής και αναπληρωματικός οδηγός.

 Γεννήθηκε στο Ρένεν της Ολλανδίας στις 25 Απριλίου του 1985. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ. Το 2000 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα Ρενώ, όπου τερμάτισε 6ος, οδηγώντας για λογαριασμό της Ολλανδικής ομάδας Βαν Άμερσφορτ Ρέισινγκ. Ως ανταμοιβή γι' αυτή του την επίδοση, στο τέλος του έτους αυτού, η Renault F1 Team τον ενέταξε στο Πρόγραμμα Νέων Οδηγών της. Στη συνέχεια εντάχθηκε στη Φόρμουλα 3 Γιούρο Σίρις το 2004. Το επόμενο έτος(2005) μετακινήθηκε στην Τιμ Ρόσμπεργκ. Το 2006 εντάχθηκε στο δυναμικό της ASM Team, στην οποία το προηγούμενο έτος(2005) βρίσκονταν οι Λιούις Χάμιλτον και Άντριαν Σούτιλ. Η ομάδα αυτή το 2006 τερμάτισε στις 2 πρώτες θέσεις του Πρωταθλήματος Κατασκευαστών, αλλά τις καλύτερες επιδόσεις τις πέτυχαν οι team mates του Βαν Ντερ Γκάρντε Πολ Ντι Ρέστα και Σεμπάστιαν Φέτελ. Στις 17 Δεκεμβρίου 2006 ανακοινώθηκε πως ο Βαν Ντερ Γκάρντε για το 2007 θα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Φόρμουλα Ρενώ 3,5 όπου θα οδηγούσε για την ομάδα Βίκτορι Εντζινίερινγκ, μια ομάδα που δούλευε μαζί με την Κάρλιν Μότορσπορτ. Στην ομάδα αυτή θα είχε για team mate και πάλι το Σεμπάστιαν Φέτελ.
Πλατύ Βουνί Σύρου

Το Πλατύ Βουνί είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Σύρου σε υψόμετρο 200 μέτρα και σε κοντινή απόσταση από τον αρχαιολογικό τόπο της Χαλανδριανής. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λίγοι κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.

 Διοικητικά, το Πλατύ Βουνί ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στον οικισμό ζουν σήμερα 10 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
Πατίνι

Το πατίνι είναι ένα δίτροχο όχημα χωρίς μηχανή, χωρίς πεντάλ και χωρίς σέλα ή άλλο κάθισμα, στο οποίο ο οδηγός στέκεται όρθιος τοποθετώντας το ένα πόδι του στον πεπλατυσμένο άξονα που ενώνει τους δυο τροχούς ενώ με το άλλο δίνει ώθηση με συνεχείς παλινδρομικές κινήσεις εκκρεμούς ώστε να μετακινηθεί το όχημα. Η ορολογία πατίνια χρησιμοποιείται και για τα τροχοπέδιλα σπανιότερα και για τα παγοπέδιλα, χρησιμοποιείται μεταφορικά στην έκφραση "Μου έκανες τη ζωή πατίνι" η οποία σημαίνει μου δυσκολεύεις τη ζωή.

 Πάνω από την μπροστινή ρόδα υπάρχει κάθετη ράβδος η οποία απολήγει στο τιμόνι. Το τιμόνι αποτελείται από μια οριζόντια ράβδο η οποία φέρει εκατέρωθεν δύο χερούλια που πολλές φορές είναι επενδυμένα με αφρώδες αντιολισθητικό υλικό. Το τιμόνι επιτρέπει στην κάθετη ράβδο να κάνει πλήρη περιστροφή δίνοντας τη δυνατότητα στον οδηγό να στρίψει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Τα πιο σύγχρονα πατίνια έχουν πάνω από την πίσω ρόδα τους φρένο, το οποίο ενεργοποιείται όταν το πατάει ο οδηγός με το πόδι του. Υπάρχουν μεταλλικά και ξύλινα πατίνια, σταθερά και πτυσσόμενα.
Αρχοντικό Παύλου Κουντουριώτη

Το αρχοντικό Παύλου Κουντουριώτη πρόκειται για διατηρητέο ιστορικό κτίριο στην Ύδρα και σήμερα ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο σκοπεύει να το μετατρέψει σε μουσείο της οικογένειας Κουντουριώτη και της βυζαντινής & μεταβυζαντινής Τέχνης και Ιστορίας της Ύδρας.

 Κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Γεωργίου Κουντουριώτη, πλοιοκτήτη και πρωθυπουργού, στα δυτικά του λιμανιού της Ύδρας και φιλοξένησε την οικογένεια του τελευταίου. Με την πάροδο του χρόνου, λόγω του κόστους συντήρησης, ο ένας όροφος της οικίας εγκαταλείφθηκε. Στις αρχές του 20ού αιώνα ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, πρόεδρος της Δημοκρατίας και εγγονός του Γεωργίου, πραγματοποίησε εκτεταμένες επισκευές στο αρχοντικό, καθώς επισκεπτόταν συχνά το πατρογονικό του νησί. Ο τάφος του Παύλου Κουντουριώτη βρίσκεται λίγα μέτρα κάτω από το αρχοντικό. Το 1991 οι απόγονοί του πώλησαν το κτήριο μαζί με την επίπλωση και τα οικογενειακά αντικείμενα στο Υπουργείο Πολιτισμού με σκοπό να μετατραπεί σε μουσείο.
Γ.Σ. Κεραυνός Κρηνίδων

Ο Γ.Σ. Κεραυνός Κρηνίδων είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Με έτος ίδρυσης το 1945, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στο νομό Καβάλας. Εδρεύει στις Κρηνίδες και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του στο γήπεδο Κρηνίδων, χωρητικότητας 3.000 θεατών. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Επίσης διαθέτει τμήματα παιδικό, τζούνιορ, προπαιδικό και προτζούνιορ.

 Ο «Γυμναστικός Σύλλογος Κεραυνός Κρηνίδων» ιδρύθηκε το 1945. Τα περισσότερα χρόνια έχει αγωνιστεί στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Καβάλας και κυρίως στην Α΄ Κατηγορία. Στο παρελθόν αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική τη διετία 1984-1986 και από την περίοδο 2006–07, όταν και τερμάτισε στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 43 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, τερμάτησε στην 8η θέση συγκεντρώνωντας 46 βαθμούς. Την περίοδο 2008–09 κατέλαβε την 5η θέση με 57 βαθμούς, ενώ στην ίδια θέση τερμάτησε και την αμέσως επόμενη περίοδο συγκεντρώνωντας 50 βαθμούς. Την περίοδο 2010–11 τερμάτησε στη 15η θέση συγκεντρώνωντας 46 βαθμούς και γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες. 2006–07: Δ΄ Εθνική 2007–08: Δ΄ Εθνική 2008–09: Δ΄ Εθνική 2009–10: Δ΄ Εθνική 2010–11: Δ΄ Εθνική Επίσημος ιστότοπος
Αχλαδερή Εύβοιας

Για τον ομώνυμο οικισμό στη Λέσβο, δείτε: Αχλαδερή ΛέσβουΗ Αχλαδερή είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 156 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 240 μ.

 Η Αχλαδερή φέρεται να κτίστηκε στα τέλη της βυζαντινής εποχής από κατοίκους των γύρω περιοχών οι οποίοι είδαν τις περιουσίες τους να χάνονται μετά από επιδρομές Σαρακηνών πειρατών. Το όνομα του χωριού πιθανών το πήρε από το δέντρο αχλαδιά. Ένας δεύτερος οικισμός δημιουργήθηκε τότε κοντά στην μονή Καρυών, ο οποίος ονομάστηκε Μαρκέσιον. Η Εύη Μπαλτά ταυτίζει την Αχλαδερή με τον οικισμό Ahladeri, ο οποίος αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474. Ο οικισμός αυτός ανήκε στον ναχιγιέ Βάθιας και είχε 22 σπίτια.Το 1836 η Αχλαδερή προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και το 1848 στο δήμο Αυλώνος. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας (μέχρι το 1988, οπότε και η έδρα μετακινήθηκε στις Συκιές). Με το σχέδιο Καποδίστριας η κοινότητα καταργήθηκε και ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αυλώνος και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98 ήταν η 27η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΖ Ζακακίου για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 1997-98 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1998-99. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 1998-99. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1997-98 Ροτσίδης Μάμμαρι Ηρακλής Γερολάκκου ΑΣΙΛ ΛύσηςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 1997-98: Ορφέας Λευκωσίας ΑΕΚ Καθολικής1 Τσαγγάρης ΠελενδρίουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1996-97 Αχυρώνας Λιοπετρίου ΑΕΖ Ζακακίου ΑΕΚ ΚακοπετριάςΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1996-97: Άδωνις Ιδαλίου Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα1 Ένωσις Κοκκινοτριμιθιά1Ο Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα συγχωνεύθηκε με την ΑΕΚ Καθολικής δημιουργώντας την ομάδα ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα που πήρε τη θέση του Αχιλλέα στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1997-98. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1997/98 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία (τελική)». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 31. 11 Μαΐου 1998. Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Μαργαρίτα της Έσσης

Η Μαργαρίτα της Έσσης (Margaret von Hessen, γεννηθείσα Μαργαρίτα Κάμπελ Γκέντες (Margaret Campbell Geddes, 18 Μαρτίου 1913 - 26 Ιανουαρίου 1997) ήταν η σύζυγος του Λουδοβίκου της Έσσης.

 Η Μάργκαρετ Κάμπελ Γκέντες γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1913 στο Δουβλίνο, και ήταν κόρη του Βρετανού ακαδημαϊκού Ώκλαντ Γκέντες, 1ου Βαρώνου Γκέντες και της Ιζαμπέλλα Γκαμπλ Ρος. Κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1936, στο Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, γνώρισε τον Λουδοβίκο της Έσσης. Ο αρραβώνας τους έγινε το επόμενο έτος. Ο γάμος τους έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1937 στην Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Πλατεία Ήτον του Λονδίνου, παρότι στις 9 Οκτωβρίου 1937 πέθανε ο πατέρας του Λουδοβίκου, Μέγας Δούκας Ερνέστος Λουδοβίκος.Την ημέρα του γάμους τους ταξίδευαν από το Ντάρμστατ για το Λονδίνο, η μητέρα του Λουδοβίκου, Μεγάλη Δούκισσα Ελεονόρα, ο αδελφός του Γεώργιος Δονάτος και η σύζυγός του Καικιλία, η οποία ήταν 8 μηνών έγκυος, μαζί με τους δύο γιους τους. Το αεροπλάνο στο οποίο επέβαιναν με κακές καιρικές συνθήκες, χτύπησε σε μία καμινάδα εργοστασίου κοντά στην Οστένδη του Βελγίου και συνετρίβη, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες. Αμέσως μετά τον γάμο τους επέστρεψαν στο Ντάρμστατ για τις κηδείες. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους, αλλά υιοθέτησε την Ιωάννα, κόρη του Γεωργίου Δονάτου, αφού οι γονείς της πέθαναν στο ατύχημα. Η Ιωάννα πέθανε δυο χρόνια αργότερα το 1939, σε ηλικία 2 ετών από μηνιγγίτιδα. Μετά το γάμο της, η Μαργαρίτα αφιερώθηκε στις τέχνες και τα μουσεία στο Ντάρμστατ. Πιστεύεται ότι βοήθησε τη βρετανική βασιλική οικογένεια να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τη Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1997 στο Κάστρο Γουόλφσγκαρτεν σε ηλικία 83 ετών. Είναι θαμμένη στο Ροζενχόχε του Ντάρμστατ. 18 Μαρτίου 1913 – 17 Νοεμβρίου 1937: Δεσποινίς Μάργκαρετ Κάμπελ Γκέντες 17 Νοεμβρίου 1937 – 26 Ιανουαρίου 1997: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα της Έσσης και του Ρήνου
Παύλος Δίγκλης

Ο Παύλος Δίγκλης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1981-1991. Επιπλέον, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του ΑΔΗΣΟΚ.

 Ο Παύλος Δίγκλης γεννήθηκε στον Άγιο Θεόδωρο Αμμοχώστου στις 7 Δεκεμβρίου 1931. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικές και κοινωνικές επιστήμες στη Μόσχα. Επιπρόσθετα, το 1970 του απενεμήθη ο τίτλος του διδάκτορα των οικονομικών επιστημών. Εργαζόταν ως συνδικαλιστής. Το 1973 προσλήφθηκε στην Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ) ως Μορφωτικός Υπεύθυνος. Στη συνέχεια εκλέχτηκε Βοηθός Γενικός Γραμματέας της ομοσπονδίας. Το 1988 εκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας της ΠΕΟ, θέση στην οποία παρέμεινες έως το 1990.Ήταν νυμφευμένος και είχε 2 κόρες. Απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 2019 από ανακοπή καρδιάς. Σε ηλικία 15 εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα. Το 1951 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ. Ακολούθησε η εκλογή του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος το 1956 και στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος το 1978. Το 1987 εκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας της ΠΕΟ.Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1985. για την Ε΄ Κοινοβουλευτική ΠερίοδοΣτις Δημοτικές εκλογές του 1986 ήταν υποψήφιος του ΑΚΕΛ για το αξίωμα του Δημάρχου Λευκωσίας αλλά δεν εκλέχτηκε.Το 1988 διεκδίκησε το αξίωμα του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, θέση στην οποία εξελέγη ο Δημήτρης Χριστόφιας. Το 1990, λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από το ΑΚΕΛ μαζί με άλλους τέσσερις βουλευτές του κόμματος και άλλα στελέχη, οι οποίοι ίδρυσαν το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΑΔΗΣΟΚ). Ο Παύλος Δίγκλης ήταν ο πρώτος πρόεδρος του νέου κόμματος (1990-1992). Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 το ΑΔΗΣΟΚ, με πρόεδρο τον Παύλο Δίγκλη, δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή. Ο Παύλος Δίγκλης είχε γράψει δύο βιβλία: Πικρές Αλήθειες (αφορά το Κυπριακό πρόβλημα) ΑΚΕΛ: Μετόλμη και παρρησία, προσωπικές μαρτυρίεςΕπιπλέον, είχε συγγράψει πληθώρα άρθρων και μελετών οικονομικοκοινωνικού, συνδικαλιστικού και πολιτικού περιεχομένου. ««Έφυγε» από τη ζωή ο Παύλος Δίγκλης». Πολίτης. 4 Ιουλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 74. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. «Απεβίωσε ο βετεράνος της Αριστεράς Παύλος Δίγκλης». Ο Φιλελεύθερος. 4 Ιουλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Άντζεϊ Γιουσκόβιακ

Ο Αντρέι Μιετσίσλαβ Γιουσκόβιακ (Andrzej Mieczysław Juskowiak, 3 Νοεμβρίου 1970) είναι διεθνής Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Πολωνίας, της Ελλάδας, της Γερμανίας και των ΗΠΑ.

 Ο Αντρέι Γιουσκόβιακ γεννήθηκε στο Γκόστιν της Πολωνίας. Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην τοπική ομάδα της γενέτειράς του, την Κάνια Γκοστίν και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα λίγο αργότερα, και συγκεκριμένα το 1987, χρονιά κατά την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την πολωνική Λεχ Πόζναν. Στην ομάδα του Πόζναν παρέμεινε μέχρι το 1992 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Πολωνίας (1990, 1992), ένα Κύπελλο Πολωνίας (1988) καθώς και δύο Σούπερ Καπ (1990, 1992). Επίσης, τη χρονιά 1989-90 ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Πολωνίας. Συνολικά, πραγματοποίησε με τη φανέλα της πολωνικής ομάδας 85 εμφανίσεις και πέτυχε 43 γκολ. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του Γιουσκόβιακ με τη φανέλα της Λεχ Πόζναν προξένησαν το ενδιαφέρον αρκετών συλλόγων από πρωταθλήματα της Ευρώπης και το 1992 ήρθε η μεταγγραφή στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Στην ομάδα της Πορτογαλίας αγωνίστηκε μέχρι το 1995 έχοντας καταφέρει να πετύχει 25 γκολ σε 74 εμφανίσεις. Επίσης, κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Πορτογαλίας του 1995 όταν και η Σπόρτινγκ Λισαβόνας νίκησε στον τελικό της διοργάνωσης τη Μαρίτιμο με σκορ 2-0. Το καλοκαίρι του 1995, ο Γιουσκόβιακ παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Ολυμπιακό Πειραιώς για ένα χρόνο. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον ελληνικό σύλλογο, ο Γιουσκόβιακ πραγματοποίησε κατά διαστήματα εξαιρετικές εμφανίσεις πετυχαίνοντας αρκετά γκολ. Συγκεκριμένα, κατάφερε να πετύχει 12 γκολ σε 25 εμφανίσεις. Ωστόσο, με την ομάδα του Πειραιά δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο. Παρά τις καλές του εμφανίσεις και τη σημαντική του συνεισφορά στους «ερυθρόλευκους», η τότε διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε να μην προχωρήσει στην πλήρη απόκτησή του παίκτη. με τον ίδιο να επιστρέφει και πάλι στην πορτογαλική Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Ακολούθησε μια πολυετής σταδιοδρομία στα γερμανικά γήπεδα με τις φανέλες των Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, Κότμπους και Άουε. Μοναδική εξαίρεση αυτής της συνεχούς παρουσίας του Γιουσκόβιακ στα γερμανικά γήπεδα αποτέλεε ένα σύντομο πέρασμα που πραγματοποίησε το 2003 στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα τους Μέτροσταρς, γνωστούς σήμερα και ως Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς. Το καλοκαίρι του 2007, ο Αντρέι Γιουσκόβιακ αποφάσισε σε ηλικία 37 ετών να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή επαγγελματική του καριέρα. Ο Αντρέι Γιουσκόβιακ αγωνίστηκε συνολικά 39 φορές με την Εθνική Πολωνίας,πετυχαίνοντας 13 τέρματα από το 1992 ως το 2001. Ήταν επίσης βασικό στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Τίτλοι Πρωταθλήματα Πολωνίας: 1990, 1992 Κύπελλο Πολωνίας: 1988 Σούπερ Καπ Πολωνίας: 1990, 1992 Κύπελλο Πορτογαλίας: 1995Ατομικές διακρίσεις Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Πολωνίας: 1990 Το προφίλ του Γιουσκόβιακ στο transfermarkt.co.uk Το προφίλ του Γιουσκόβιακ στο national-football-teams.com Αντρέι Γιουσκόβιακ στο 90minut.πλ
Κάρολος Ιωάννης του Λίχτενσταϊν

Ο Κάρολος-Ιωάννης, γερμ. Karl Johann (14 Ιουνίου 1803 - 12 Οκτωβρίου 1871) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν νεότερος αδελφός του Άλοϋς Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.

 Ήταν ο τρίτος γιος του ιωάννη Α΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Ιωακείμ-Έγκον λαντγκράβου του Φύρστενμπερκ-Βάιτρα. Γεννήθηκε στη Βιέννη και απεβίωσε στο Μπατ Ισλ της Αυστρίας σε ηλικία 68 ετών. Νυμφεύτηκε το 1832 με τη χήρα Ροζαλή ντ' Χέμρικοουρτ κόμισσα του Γκρύννε (1805-1841) και είχε τέκνα: Ροδόλφος 1833-1888. Νυμφεύτηκε πρώτα την Κλάρα κόμισσα Σέρμαγκε του Σομσεντβάρ και όταν διαζεύθηκαν, τη Μαρία-Τερέζα-Χέντβιχ Πέρτσελ. Φίλιππος-Κάρολος-Αλέξανδρος 1837-1901. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μριάννα κόμισσα Μαρκολίνι-Φερρέττι και μετά τη Φραντσίσκα Χαλουπάτσκυ. Arnold, James R. Marengo & Hohenlinden. Barnsley, South Yorkshire, UK: Pen & Sword, 2005. ISBN 1-84415-279-0
Μπόντο φον ντεμ Κνέζεμπεκ

Ο Μπόντο Χούγκο Μπέρνχαρντ Πάρινταμ φον ντεμ Κνέζεμπεκ (γεννηθείς στις 9 Απριλίου 1851 στο Μόναχο - αποβιώσας στις 6 Αυγούστου 1911 στο Κάσσελ) ήταν πρόσωπο της αυλής του Αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας.

 Υιός του διπλωμάτη Ερνστ Γιούλιους φον ντεμ Κνέζεμπεκ, εισήλθε στο σύνταγμα των ουσάρων και κατέστη έμπιστος των αυτοκρατορικών κύκλων. Διετέλεσε γραμματέας του γραφείου της αυτοκράτειρας Αυγούστας, γιαγιάς του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, ενώ, κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του τελευταίου, ορίστηκε ως αναπληρωτής κύριος επί των τελετών και γραμματέας του Μεγάλου Τάγματος του Μέλανος Αετού. Λόγω της στενότητας των σχέσεών του με τους αυτοκρατορικούς κύκλους, πέτυχε να συλλέξει αριθμό πληροφοριών σε βάρος του Φίλιπ τσου Όιλενμπεργκ, στα πλαίσια της Υπόθεσης Χάρντεν-Όιλενμπεργκ.
Άννα της Φουά-Καντάλ

H Άννα, γαλλ. Anne de Foix-Candale (1484 - 26 Ιουλίου 1506) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν κόρη του κόμη του Κανντάλ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.

 Ήταν κόρη του Γκαστόν κόμη του Κανντάλ και της 2ης εξαδέλφης του Αικατερίνης των Φουά, κόρης του Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά. Παντρεύτηκε το 1501 τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελλόνων βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας, ως η 3η σύζυγός του. Είχε τέκνα: Άννα 1503-1547, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Α΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Λουδοβίκος Β΄ 1506-1526, βασιλιάς της Ουγγαρίας & Βοημίας. Cazacu, Matei (2017). Reinert, Stephen W. (ed.). Dracula. Brill. Previte-Orton, C.W. (1962). The Shorter Cambridge Medieval History. II. Cambridge at the University Press.