Γκιόρκι Αλμάσι

Ο Γκιόρκι Έντε Αλμάσι ντε Σαντάνι ετ Τοροκσενμίκλος ( Φελσόλεντβα (που σήμερα ονομάζεται Grad και ανήκει στη Σλοβενία), 11 Αυγούστου 1867 – Γκρατς, 23 Σεπτεμβρίου 1933) ήταν ένας Ούγγρος ασιανολόγος, περιηγητής, ζωολόγος και εθνογράφος. Ο γιος του, Λάζλο Αλμάσι, ήταν αεροπόρος, αφρικανολόγος και στρατιώτης.

 Ο πατέρας του Γκιόρκι, Έντε Αλμάσι, ήταν ιδρυτικό μέλος της Ουγγρικής Γεωγραφικής Εταιρείας. Ο Γκιόρκι Αλμάσι απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα νομικής από το Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Μετά το πανεπιστήμιο εργάστηκε στη Βουδαπέστη ως δημόσιος υπάλληλος, αλλά αφού εγκατέλειψε το επάγγελμά του επέστρεψε στο σπίτι για να διαχειριστεί την περιουσία του. Ενδιαφερόταν ανέκαθεν για τη ζωολογία και, κυρίως, για την ορνιθολογία. Δημοσίευσε ένα βιβλίο μαζί με τον Ιστβάν Τσέρνελ. Το πρώτο του επαγγελματικά ταξίδι έγινε στο δέλτα του Δούναβη για να κάνει ορνιθολογικές παρατηρήσεις. Στις 3 Δεκεμβρίου 1891, ο Αλμάσι παντρεύτηκε την Ιλόνα Πιτάνι, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Ο Αλμάσι ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ασία το 1900 μαζί με τον Ρούντολφ Στούμερ, τον δάσκαλό του της ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Οι δυο τους ταξίδεψαν μέσα από την περιοχή του ποταμού Ιλί, τις ανατολικές περιοχές του Ισίκ-Κουλ και την ανεξερεύνητη, τρίτη οροσειρά του Τιεν Σαν. Το ζωολογικό επίτευγμα του ταξιδιού τους ήταν η συλλογή περίπου 20.000 ζώων (κυρίως πτηνών), με πολλά είδη ανάμεσά τους τα οποία αποτελούσαν πρόσφατες ανακαλύψεις. Εκείνη η περιοδεία χάρισε στον Αλμάσι εκτεταμένες εμπειρίες, αλλά εκτός από τις ζωολογικές του παρατηρήσεις, αυτές οι εμπειρίες περιελάμβαναν τις ζωηρές εθνογραφικές σημειώσεις του, οι οποίες αφορούν την καθημερινή ζωή των λαών στην Κιργιζίας και το Καζακστάν. Στο ίδιο ταξίδι πήρε μέρος και ο Γιούλα Πρινζ, αλλά λόγω διαφωνιών με το Αλμάσι, οι δρόμοι των δύο σύντομα χώρισαν και έκαναν ανεξάρτητες, αλλά πολύτιμες, παρατηρήσεις. Το έργο του Πρινζ με τίτλο Τα ταξίδια μου στην Κεντρική Ασία δίνει ζωντανές περιγραφές των πραγμάτων που είδαν. Ο Αλμάσι επέστρεψε στην πατρίδα του απογοητευμένος από το τελευταίο του ταξίδι και από το σημείο αυτό και έπειτα έζησε αποτραβηγμένος στη γη του. Το ημερολόγιο και οι επιστολές του που εστάλησαν στη σύζυγό του λένε την υπόλοιπη ιστορία, αλλά δυστυχώς δεν έχουν δημοσιευτεί. Οι γνώσεις του για τους Ρώσους και τους Τούρκους κατέστησαν δυνατή την καλύτερη κατανόηση και την αποτελεσματικότερη επικοινωνία με Ρώσους αξιωματούχους και αρχηγούς φυλών στην Κιργιζία κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του. Τέλος, ο Αλμάσι δημοσίευσε μια σημαντική παραλλαγή του κιργιζικού έπους Μάνας σχετικά με μια αποχαιρετιστήρια συνάντηση μεταξύ του ήρωα Μάνας και του δύο μηνών παιδιού του, Σεμετέι. Το άρθρο του περιελάμβανε μια λατινική μεταγραφή και γερμανική μετάφραση του κειμένου του επεισοδίου από την κιργιζική γλώσσα. Η επιτόπια εργασία του Γκιόργκι Αλμάσι και τα περιγραφικά του κείμενα αποτελούν το ύψιστο επίτευγμά του. Αργότερα, έκανε κυρίως εθνογραφικές και ανατολικές μελέτες. Αυτές βρήκαν αναγνωστικό κοινό στο Ethnographical Bulletin και στο περιοδικό του Μπερνάτ Μουνκάτσι. Τα έργα του που συλλέγονται για τους Κιργίζιους, τα οποία φιλοξενεί το Μουσείο Néprajzi, έχουν πάρει μέρος σε εθνογραφικές εκθέσεις. Ο "άλλος" Almásy (στα ουγγρικά) Εθνογραφικό λεξικό: György Almásy (στα ουγγρικά)