Ευνουχισμός

Ο ευνουχισμός είναι οποιαδήποτε ενέργεια, χειρουργική, χημική ή άλλη, με την οποία ένα άτομο χάνει τη λειτουργία των όρχεων: της ανδρικής γονάδας. Ο χειρουργικός ευνουχισμός είναι αμφοτερόπλευρη ορχεκτομή (εκτομή και των δύο όρχεων), ενώ ο χημικός ευνουχισμός χρησιμοποιεί φαρμακευτικές ουσίες για την απενεργοποίηση των όρχεων. Ο ευνουχισμός προκαλεί στείρωση (αποτρέποντας την αναπαραγωγή του ευνουχισμένου ατόμου ή ζώου). Επίσης, μειώνει σημαντικά την παραγωγή ορμονών, όπως η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα. Το ισοδύναμο του ευνουχισμού για τα θηλυκά ζώα είναι η στείρωση. Τα επίπεδα οιστρογόνων πέφτουν μετά την ωοθηκεκτομή και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της μείωσης των ορμονών του φύλου είναι σημαντικές σε όλο το σώμα. Ο ευνουχισμός των ζώων έχει σκοπό να ευνοήσει την επιθυμητή ανάπτυξη του ζώου ή των συνηθειών του, ως αναφροδισιακό ή για να αποτρέψει τον υπερπληθυσμό. Ο όρος ευνουχισμός μπορεί επίσης μερικές φορές να χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί στην αφαίρεση τόσο των όρχεων όσο και τους πέους.

 Είναι άγνωστο πότε εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ο ευνουχισμός, ούτε πού εφευρέθηκε. Μπορεί να προέκυψε ανεξάρτητα σε περισσότερα από ένα μέρη, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι ασκούνταν ήδη από το 4.000 π.Χ. με βάση τις περιγραφές στη λατρεία της Ιστάρ στην Ουρούκ. Μπορεί να εμφανίστηκε στη νεολιθική περίοδο ως απάντηση στην κτηνοτροφία, την αύξηση των πληθυσμών και την εξειδίκευση του πληθυσμού. Ο ευνουχισμός χρησιμοποιήθηκε συχνά για θρησκευτικούς ή κοινωνικούς λόγους σε ορισμένους πολιτισμούς στην Ευρώπη, τη Νότια Ασία, την Αφρική και την Ανατολική Ασία. Οι ευνουχισμένοι άνδρες - ευνούχοι - γίνονταν συχνά δεκτοί σε ειδικές κοινωνικές τάξεις και χρησιμοποιούνταν ιδιαίτερα για να στελεχώσουν τις γραφειοκρατίες και τα παλάτια: ειδικότερα, το χαρέμι. Ο ευνουχισμός φιγουράρει επίσης σε μια σειρά από θρησκευτικές λατρείες ευνουχισμού. Άλλες θρησκείες, όπως ο Ιουδαϊσμός, ήταν σθεναρά αντίθετες στην πρακτική. Ο κώδικας της Αγιότητας του Λευιτικού, για παράδειγμα, αποκλείει συγκεκριμένα τους ευνούχους ή οποιονδήποτε αρσενικό με ελαττωματικά γεννητικά όργανα από την ιεροσύνη, όπως τα ευνουχισμένα ζώα αποκλείονται από τη θυσία. Οι ευνούχοι στην Κίνα ήταν γνωστό ότι σφετερίστηκαν την εξουσία σε πολλές εποχές της κινεζικής ιστορίας, κυρίως στις δυναστείες των Χαν, των Τάνγκ και των ύστερων Μινγκ. Στην αρχαιότητα, ο ευνουχισμός συχνά περιελάμβανε και το πέος ή την ολική αφαίρεση όλων των ανδρικών γεννητικών οργάνων. Αυτό περιλάμβανε μεγάλο κίνδυνο θανάτου λόγω αιμορραγίας ή μόλυνσης και, σε ορισμένα κράτη, όπως η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, θεωρούνταν το ίδιο με θανατική ποινή. Η αφαίρεση μόνο των όρχεων είχε πολύ μικρότερο κίνδυνο. Στην περίπτωση του καρκίνου του προστάτη μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε χειρουργική αφαίρεση και των δύο όρχεων είτε χημικός ευνουχισμός. Η θεραπεία μείωσης της τεστοστερόνης (είτε χειρουργική αφαίρεση και των δύο όρχεων είτε χημικός ευνουχισμός) χρησιμοποιείται για να επιβραδύνει τον καρκίνο, να μειώσει σημαντικά την σεξουαλική ορμή ή το ενδιαφέρον για άτομα με σεξουαλικές ορμές, εμμονές ή συμπεριφορές ή οποιονδήποτε συνδυασμό αυτών που μπορεί να θεωρηθούν αποκλίνουσες. Η χειρουργική αφαίρεση ενός ή και των δύο όρχεων γνωστή ως ορχιδεκτομή είναι η πιο κοινή θεραπεία για τον καρκίνο των όρχεων.Ο ευνουχισμός έχει επίσης χρησιμοποιηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για σεξουαλικούς παραβάτες ως τρόπος αποφυγής της φυλάκισης.Το 1952, ο Άλαν Τούρινγκ —ο πατέρας της επιστήμης των υπολογιστών και ο εφευρέτης της μηχανής Τούρινγκ— διώχθηκε ποινικά για ομοφυλοφιλικές πράξεις και επέλεξε τον χημικό ευνουχισμό ως εναλλακτική της φυλάκισης. Ο εθελοντικός ή υποχρεωτικός προληπτικός χημικός ή χειρουργικός ευνουχισμός πραγματοποιείται σε πολλές χώρες—διατίθενται αναφορές από αμερικανικές και ευρωπαϊκές χώρες ιδίως για περισσότερα από ογδόντα χρόνια (χημικά για περίπου τριάντα)—ως μια επιλογή για θεραπεία για άτομα που έχουν παραβιάσει νόμους σεξουαλικής φύσης, επιτρέποντάς τους να επιστρέψουν στην κοινότητα από κατά τα άλλα μακροχρόνιες φυλακίσεις. Η αποτελεσματικότητα και η ηθική αυτής της θεραπείας συζητούνται έντονα. Ένας προσωρινός «χημικός ευνουχισμός» έχει μελετηθεί και αναπτυχθεί ως προληπτικό μέτρο και τιμωρία για πολλά επαναλαμβανόμενα σεξουαλικά εγκλήματα, όπως ο βιασμός ή άλλη σεξουαλική βία. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να προσπαθήσει να «θεραπεύσει» την ομοφυλοφιλία, όπως ο χημικός ευνουχισμός που διατάχθηκε κατά του Άλαν Τούρινγκ.Στη σύγχρονη εποχή, η Τσεχική Δημοκρατία εφαρμόζει χειρουργικό ευνουχισμό καταδικασμένων σεξουαλικών παραβατών. Σύμφωνα με τις εκθέσεις που συνέταξε το Συμβούλιο της Ευρώπης, ένα φόρουμ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στη χώρα της κεντρικής Ευρώπης ευνουχίστηκαν σωματικά τουλάχιστον 94 κρατούμενοι τα 10 χρόνια έως τον Απρίλιο του 2008. Η Τσεχική Δημοκρατία υπερασπίζεται αυτή τη διαδικασία ως εθελοντική και αποτελεσματική. Σύμφωνα με τον Δρ Μάρτιν Χόλι, διευθυντή του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Μπόχνιτσε στην Πράγα, κανένας από τους σχεδόν 100 σεξουαλικούς δράστες που είχαν ευνουχιστεί σωματικά δεν είχε διαπράξει περαιτέρω αδικήματα. Ένας κατά συρροή δράστης δήλωσε ότι ο ευνουχισμός ήταν η «καλύτερη απόφαση» που πήρε ποτέ: «Από τη μια πρέπει να προστατεύσεις τα πιθανά θύματα και από την άλλη ήθελα να προστατευτώ από τον εαυτό μου, ήθελα να ζήσω σαν κανονικός άνθρωπος.» Ο Ντον Γκρούμπιν, καθηγητής στο Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ, ο οποίος διαχειρίζεται επίσης ένα πρόγραμμα χημικού ευνουχισμού που υποστηρίζεται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης του Ηνωμένου Βασιλείου, ήταν αρχικά αντίθετος στον φυσικό ευνουχισμό. Μετά την επίσκεψη στην Τσεχική Δημοκρατία, ωστόσο, συμφώνησε ότι κάποια μορφή ευνουχισμού μπορεί να ωφελήσει ορισμένους σεξουαλικούς παραβάτες.Ορισμένοι εγκληματολόγοι υποστηρίζουν ότι τα φαινομενικά χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ευνουχισμένους άνδρες σεξουαλικούς παραβάτες σε σύγκριση με τους μη ευνουχισμένους δεν αποδεικνύει ότι είναι βιολογικό αποτέλεσμα του ευνουχισμού, αλλά μπορεί να εξηγηθεί από άλλους παράγοντες. Ένας προτεινόμενος παράγοντας από τη θεωρία παιγνίων είναι ότι οι άνδρες που είναι πρόθυμοι να δεχτούν τον ευνουχισμό για να λάβουν μικρότερη ποινή φυλάκισης είναι εκείνοι που εκτιμούν την ελευθερία από τη φυλακή περισσότερο από τους άνδρες που δεν είναι πρόθυμοι να πληρώσουν για την ελευθερία με τους όρχεις τους. Αυτή η υπόθεση μπορεί να εξηγήσει τη φαινομενικά χαμηλότερη υποτροπή τους ως αποτέλεσμα της σκληρότερης προσπάθειας για την απόκρυψη των αποδεικτικών στοιχείων για τα εγκλήματά τους και να υποστηρίξει ότι η υπό όρους αποφυλάκισή τους αποτελεί κίνδυνο απελευθέρωσης παραβατών που απλώς κρύβουν τα εγκλήματά τους πιο αποτελεσματικά και δεν είναι λιγότερο πιθανό να διαπράξουν νέα εγκλήματα. Αυτοί οι εγκληματολόγοι υποστηρίζουν επίσης ότι οι αστυνομικοί ερευνητές που αντιμετωπίζουν ευνουχισμένους άνδρες ως λιγότερο πιθανό να επαναλάβουν τα αδικήματα από τους μη ευνουχισμένους άνδρες μπορεί να προκαλέσουν προκατάληψη έρευνας και αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Στην Ευρώπη, όταν οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να τραγουδούν σε χορωδίες εκκλησιών ή καθεδρικών ναών στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, τα αγόρια ευνουχίζονταν για να αποκτήσουν μια ειδική υψήτονη φωνή και για να αποτρέψουν την αλλαγή της φωνής τους στην εφηβεία. Τα πρώτα έγγραφα που αναφέρουν καστράτους είναι ιταλικά εκκλησιαστικά αρχεία από τη δεκαετία του 1550. Στην εποχή του μπαρόκ και της κλασικής μουσικής αυτοί οι τραγουδιστές εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από τους συνθέτες της όπερας επίσης. Το Exultate Jubilate του Μότσαρτ, το Miserere του Αλλέγκρι και άλλα κομμάτια αυτής της περιόδου που τώρα τραγουδιούνται από σοπράνο και κόντρα-τενόρους γράφτηκαν για καστράτους. Μερικά από τα άλτο μέρη του Μεσσία του Χέντελ τραγουδήθηκαν για πρώτη φορά από έναν καστράτο. Οι Castrati περιλαμβάνουν τους Φαρινέλλι, Σενεζίνο, Καρεστίνι και Καφφαρέλλι. Ο τελευταίος αληθινός καστράτο ήταν ο Αλεσσάντρο Μορέστσι (1858–1922) που τραγουδούσε στη Χορωδία της Καπέλα Σιστίνα. Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία καταδίκασε επίσημα την παραγωγή καστράτων. Στη σύγχρονη εποχή, ο Μεξικανός Χαβιέρ Μεδίνα είναι ο μόνος επαγγελματίας τραγουδιστής όπερας που μπορεί να παίξει ως καστράτος, αφού υπέστη ακούσιο χημικό ευνουχισμό ως αποτέλεσμα μιας θεραπείας για τον καρκίνο που είχε πριν φτάσει στην εφηβεία. Ορισμένες θρησκείες έχουν συμπεριλάβει τον ευνουχισμό ως κεντρικό θέμα της πρακτικής τους. Αυτά περιλαμβάνουν: Η λατρεία της Κυβέλης, στην οποία οι θιασώτες ευνουχίστηκαν σε εκστατική μίμηση του Άττη: βλέπε Γάλλοι. Σκόπτσι Οι Βαλεσιανοί . Στη Νότια Ασία, πολλοί χίτζρα ζουν σε καλά καθορισμένες, οργανωμένες κοινότητες μόνο με χίτζρα, υπό την ηγεσία ενός γκουρού. Η δύναμη των χίτζρα ως σεξουαλικά διφορούμενη κατηγορία μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο στο θρησκευτικό πλαίσιο του Ινδουισμού. Σε ορισμένες ινδουιστικές πεποιθήσεις, τελετουργίες και τέχνες, η δύναμη του συνδυασμού άνδρα/γυναίκας ή ανδρόγυνο είναι ένα συχνό και σημαντικό θέμα. Η Μπαχοτσάρα Μάτα, το κύριο αντικείμενο της λατρείας των χίτζρα, συνδέεται συγκεκριμένα με τον τρανβεστισμό και τον τρανσέξουαλ. Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ αναφέρει τον ευνουχισμό σε μια συζήτηση σχετικά με την αποφυγή της μοιχείας και του διαζυγίου ότι κάποιοι ευνουχίζονται ακούσια ή γεννήθηκαν έτσι, ενώ κάποιοι άλλοι «γίνονται ευνούχοι» πρόθυμα από την επιθυμία τους να είναι αγνοί. Δεδομένης της συχνής χρήσης της μεταφοράς και της υπερβολής από τον Ιησού, η Καθολική Εκκλησία έχει σε γενικές γραμμές αποθαρρύνει οποιαδήποτε κατανόηση αυτού του αποσπάσματος ως κυριολεκτική σύσταση για «αυτοευνουχισμό». Αυτό είναι σύμφωνο με τους ισχυρισμούς του Ιησού (ως ραβίνου) ότι υποστηρίζει τον Νόμο που δόθηκε στον Μωυσή, ένας Νόμος που επίσης αποθάρρυνε τον κυριολεκτικό ευνουχισμό. Ωστόσο, στα δικά του σχόλια ο Ιησούς δεν καταδικάζει κάτι από τα παραπάνω. Στις Πράξεις 8:34-8:39, ένας ευνούχος βαφτίζεται από τον Φίλιππο τον Ευαγγελιστή, δείχνοντας την αποδοχή των ευνουχισμένων ατόμων στην εκκλησία του. Ο πρώτος κανόνας της Α' Συνόδου της Νίκαιας το 325 μ.Χ. απαγόρευε στους κληρικούς να αυτοευνουχίζονται οικειοθελώς «όταν είχαν τέλεια υγεία», αλλά δέχονταν ελεύθερα όσους είχαν ευνουχιστεί από άλλους παρά τη θέλησή τους, ευνουχισμένοι λόγω ιατρικής ασθένειας ή ανάγκης ή αυτούς που γεννήθηκαν ως ευνούχοι. Ο Ιουδαϊσμός απαγορεύει αυστηρά τον ευνουχισμό είτε ανθρώπων είτε ζώων. Το Δευτερονόμιο 23:1 διώχνει ευνουχισμένους από τη συνέλευση του Ισραήλ, απαγορεύεται να παντρευτούν ή εάν είναι παντρεμένοι πρέπει να χωρίσουν τις συζύγους τους (αν και επιτρέπουν στους ευνουχισμένους να παντρευτούν ή να παραμείνουν παντρεμένοι με γυναίκες που προσήλυταν στον Ιουδαϊσμό). Οι νόμοι του ευνουχισμού ισχύουν επίσης σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμης βαζεκτομής και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις όπου η ροή του σπέρματος είναι γνωστό ότι έχει τεθεί σε μόνιμη κατάσταση δυσλειτουργίας είτε χωρίς ελπίδα είτε χωρίς επιθυμία να γίνουν τα βήματα για την αποκατάσταση. Ένα ευνουχισμένο άτομο που έχει αλλοιωθεί πριν από την έναρξη της εφηβείας θα διατηρήσει υψίτονη φωνή, μη μυϊκή κατασκευή και μικρά γεννητικά όργανα. Μπορεί να είναι ψηλότερο από τον μέσο όρο, καθώς η παραγωγή ορμονών φύλου στην εφηβεία - πιο συγκεκριμένα, οιστρογόνων μέσω αρωματισμού της τεστοστερόνης - σταματά την ανάπτυξη των μακρών οστών. Το άτομο μπορεί να μην αναπτύξει ηβική τρίχα και θα έχει χαμηλή σεξουαλική ορμή ή καθόλου. Οι ευνουχισμοί μετά την έναρξη της εφηβείας συνήθως μειώνουν κάπως τη σεξουαλική ορμή ή ακόμη και την εξαλείψουν εντελώς. Τα ευνουχισμένα άτομα είναι στείρα, επειδή οι όρχεις (για τους άνδρες) και οι ωοθήκες (για τις γυναίκες) παράγουν σεξουαλικά κύτταρα που χρειάζονται για τη σεξουαλική αναπαραγωγή. Μόλις αφαιρεθούν, το υποκείμενο είναι στείρο. Η φωνή δεν αλλάζει σημαντικά. Μερικοί ευνουχισμένοι αναφέρουν αλλαγές στη διάθεση, όπως κατάθλιψη ή πιο ήρεμη άποψη για τη ζωή, αν και αυτό μπορεί να μην οφείλεται σε χημικές αλλαγές αλλά αντίθετα σε συναισθηματικές αλλαγές λόγω των συνεπειών της διαδικασίας. Η δύναμη του σώματος και η μυϊκή μάζα μπορεί να μειωθούν. Η δομή των οστών γίνεται πιο μαλακή και πιο λεπτή. Οι τρίχες του σώματος μπορεί μερικές φορές να μειώνονται και να είναι λιγότερο τραχιές. Ο ευνουχισμός σταματά την εξέλιξη του ανδρικού μοτίβου αλωπεκίας. Ωστόσο, η αναγέννηση της τρίχας – αν συμβεί καθόλου – μπορεί να περιοριστεί σε τρίχες που χάθηκαν λίγο πριν από τον ευνουχισμό.Ιστορικά, πολλοί ευνούχοι που υποβλήθηκαν επιπλέον σε πεεκτομή φέρεται να υπέφεραν από ακράτεια ούρων που σχετίζεται με την αφαίρεση του πέους.Χωρίς θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, τυπικά συμπτώματα (παρόμοια με αυτά που παρουσιάζουν οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση) περιλαμβάνουν εξάψεις, σταδιακή απώλεια οστικής πυκνότητας με αποτέλεσμα οστεοπενία ή οστεοπόρωση και πιθανή αύξηση βάρους ή ανακατανομή του σωματικού λίπους στους γοφούς και το στήθος. Η αντικατάσταση της τεστοστερόνης με τη μορφή γέλης, επιθεμάτων ή ενέσεων μπορεί να αναστρέψει σε μεγάλο βαθμό αυτά τα αποτελέσματα, αν και η διεύρυνση του μαστού έχει επίσης αναφερθεί ως πιθανή παρενέργεια της χρήσης τεστοστερόνης.Μια μελέτη 81 ιστορικών ευνούχων στη βασιλική αυλή της Κορέας διαπίστωσε αύξηση της διάρκειας ζωής 14 έως 19 ετών σε σύγκριση με ανέπαφους άνδρες παρόμοιου κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου. Αυτοί οι ευνούχοι έφτασαν να γίνουν αιωνόβιοι σε ποσοστό πάνω από 3%. Στην περίπτωση του χημικού ευνουχισμού, απαιτούνται συνεχείς τακτικές ενέσεις αντι-ανδρογόνων. Ο χημικός ευνουχισμός στην πραγματικότητα δεν αφαιρεί τους όρχεις ή τις ωοθήκες του ατόμου ούτε είναι μια μορφή στείρωσης. Με την εμφάνιση του χημικού ευνουχισμού, ο φυσικός ευνουχισμός έχει αντικατασταθεί ευρέως, αν και ορισμένοι έχουν υποβληθεί στη διαδικασία οικειοθελώς. Οι άνθρωποι ευνουχίζουν συνήθως κατοικίδια ζώα που δεν προορίζονται για αναπαραγωγή. Τα οικόσιτα ζώα συνήθως ευνουχίζονται για να αποφευχθεί η ανεπιθύμητη ή ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή, να μειώσει ή να αποτρέψει άλλες εκδηλώσεις σεξουαλικής συμπεριφοράς, όπως η υπεράσπιση της αγέλης από ανθρώπους και άλλες απειλές ή επιθετικότητα εντός της αγέλης (π.χ. μάχες μεταξύ ομάδων μη ευνουχισμένων αρσενικών ενός είδους) ή για τη μείωση άλλων συνεπειών της σεξουαλικής συμπεριφοράς που μπορεί να κάνουν την κτηνοτροφία πιο δύσκολη, όπως καταστροφή ορίων/περιφράξεων κατά την προσπάθεια προσέγγισης θηλυκών του είδους. Τα αρσενικά άλογα συνήθως ευνουχίζονται με χρήση μηχανών αφαίρεσης, επειδή οι επιβήτορες είναι μάλλον επιθετικοί και ενοχλητικοί. Το ίδιο ισχύει και για τα αρσενικά μουλάρια, αν και είναι στείρα. Τα αρσενικά βοοειδή ευνουχίζονται για να βελτιωθεί η πάχυνση ή για χρήση ως βόδια. Τα άτομα αναπαραγωγής διατηρούνται ολόκληρα και χρησιμοποιούνται για αναπαραγωγή: μπορεί να έχουν υψηλότερες τιμές όταν πωλούνται. Τα ζώα μπορούν να ευνουχιστούν όταν χρησιμοποιούνται για τροφή για την πρόληψη της αδιάκριτης αναπαραγωγής, τον έλεγχο της επιθετικότητας και τη βελτίωση της ποιότητας του κρέατος και του σφαγίου. Στους οικόσιτους χοίρους η ανεπιθύμητη οσμή των μη ευνουχισμένων αρσενικών προκαλείται από τις συγκεντρώσεις ανδροστενόνης και σκατόλης που αποθηκεύονται στους λιπώδεις ιστούς του ζώου μετά τη σεξουαλική ωρίμανση. Η οσμή κάπρου βρίσκεται μόνο σε μια μικρή μειοψηφία χοίρων και μπορεί να ελεγχθεί μέσω της επιλογής αναπαραγωγής, της διατροφής και της διαχείρισης. Απελευθερώνεται όταν το λίπος θερμαίνεται και έχει μια ξεχωριστή οσμή και γεύση που θεωρείται ευρέως δυσάρεστη για τους καταναλωτές. Κατά συνέπεια, στην εμπορική παραγωγή κρέατος, οι αρσενικοί χοίροι είτε ευνουχίζονται λίγο μετά τη γέννηση είτε σφάζονται πριν φτάσουν σε σεξουαλική ωριμότητα.Στην περίπτωση των κατοικίδιων, ο ευνουχισμός συνήθως ονομάζεται στείρωση και ενθαρρύνεται για την πρόληψη του υπερπληθυσμού της κοινότητας από ανεπιθύμητα ζώα και για τη μείωση ορισμένων ασθενειών όπως η ασθένεια του προστάτη και ο καρκίνος των όρχεων σε αρσενικούς σκύλους. Ο καρκίνος των όρχεων είναι σπάνιος στους σκύλους, και επίσης τα προβλήματα του προστάτη είναι κάπως κοινά σε ευνουχισμένα αρσενικά σκυλιά όταν μεγαλώνουν. Τα στειρωμένα άτομα έχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν προβλήματα προστάτη σε σύγκριση με άθικτα αρσενικά. Οι ευνουχισμένες αρσενικές γάτες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν απόφραξη στην ουρήθρα τους, εμποδίζοντάς τις να ουρήσουν σε κάποιο βαθμό.