Λουίτζι Καπουάνα

Ο Λουίτζι Καπουάνα (Luigi Capuana, 28 Μαΐου 1839 – 29 Νοεμβρίου 1915) ήταν Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος, ένα από τα σημαντικότερα μέλη του κινήματος του βερισμού. Υπήρξε σύγχρονος του Τζοβάννι Βέργκα, με τον οποίο είχαν κοινό και τον τόπο καταγωγής, την Επαρχία της Κατάνης. Ο Καπουάνα ήταν επίσης ένας από τους πρώτους Ιταλούς λογοτέχνες που επηρεάσθηκε από τα έργα του Εμίλ Ζολά. Ο Καπουάνα έγραψε έμμετρα και πεζά θεατρικά έργα (Garibaldi, Vanitas Vanitatum, Parodie, Semiritmi), μελέτες (Studi sulla letteratura contemporanea, Per l'arte, Gli "ismi" contemporanei, Cronache letterarie, Il teatro italiano contemporaneo) και μυθιστορήματα (Giacinta, Marchese di Roccaverdina, La sfinge, Profumo, Rassegnazione).

 Ο Λουίτζι Καπουάνα γεννήθηκε στο Μίνεο της Επαρχίας της Κατάνης. Η οικογένειά του ήταν εύπορη και είχε κτήματα στην περιοχή. Ο Λουίτζι πήγε στο τοπικό δημόσιο σχολείο και το 1851 εγγράφηκε στο Βασιλικό Κολέγιο του Μπρόντε, αλλά το άφησε δύο χρόνια αργότερα εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Ωστόσο, συνέχισε να μελετά με αυτοδιδασκαλία. Το 1857 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κατάνια, αλλά και πάλι εγκατέλειψε τις σπουδές του, αυτή τη φορά (1860) για να συμμετάσχει στην Ιταλική ενοποίηση (Risorgimento), με τον ρόλο του γραμματέως της Μυστικής Επαναστατικής Επιτροπής στο Μίνεο και αργότερα ως πρόεδρος του νεοπαγούς αστικού συμβουλίου. Το 1861 ο Καπουάνα δημοσίευσε στην Κατάνια το δράμα Garibaldi («Γαριβάλδης») σε τρεις «ωδές». Το 1864 εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία για να αρχίσει τη «λογοτεχνική του περιπέτεια», καθώς είπε: συνάντησε και κράτησε επαφή με τους πιο αξιοσημείωτους Ιταλούς συγγραφείς της εποχής, ιδίως με τον Αλεάρντο Αλεάρντι. Εκεί δημοσίευσε τα πρώτα του κριτικά δοκίμια στην Ιταλική Επιθεώρηση το 1865, έγινε θεατρικός κριτικός σε εφημερίδα το 1866 και δημοσίευσε σε συνέχειες το 1867 σε ημερήσια εφημερίδα της Φλωρεντίας την πρώτη του νουβέλα, υπό τον τίτλο Dr. Cymbalus, βασισμένη πάνω στο La boîte d'argent του Δουμά υιού. Συνέθεσε επίσης ποιήματα στη σικελική γλώσσα με το ψευδώνυμο «Φαύνος». Το μυθιστόρημά του Υακίνθη (Giacinta) τον κατέταξε μεταξύ των καλύτερων συγγραφέων της ιταλικής ρεαλιστικής σχολής. Από την άλλη, οι κριτικές του μελέτες φανερώνουν μεγάλη μόρφωση και γνώση των φιλολογικών προβλημάτων. Το 1868 ο Καπουάνα επέστρεψε στη Σικελία με σκοπό μια σύντομη επίσκεψη, αλλά ο θάνατος του πατέρα του και τα οικονομικά θέματα τον «αγκίστρωσαν» στο νησί. Εκεί εργάσθηκε ως σχολικός επιθεωρητής και αργότερα ως δημοτικός σύμβουλος του Μίνεο, μέχρι που εκλέχθηκε και δήμαρχος της κωμοπόλεως. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών γνώρισε περισσότερο την ιδεαλιστική φιλοσοφία του Εγέλου. Εμπνεύσθηκε ιδίως από το «Dopo la Laurea», ένα δοκίμιο του θετικιστή εγελιανού γιατρού Άντζελο Καμίλλο Ντε Μέις, που είχε αναπτύξει μια θεωρία για την εξέλιξη και τον θάνατο των λογοτεχνικών ειδών. Το 1902 ο Καπουάνα μετακόμισε στην Κατάνια, προκειμένου να διδάξει λεξικογραφία και υφολογία στο εκεί πανεπιστήμιο. Μεταξύ των τελευταίων του έργων συγκαταλέγονται τα Coscienze (1905), Nel paese di Zàgara (1910) και Gli Americani di Rabbato (1912). Ο Λουίτζι Καπουάνα πέθανε στην Κατάνια σε ηλικία 76 ετών, λίγο μετά την είσοδο της Ιταλίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το λήμμα «Καπουάνα Λουδοβίκος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 15, σελ. 17 Βιβλία του Καπουάνα στο Project Gutenberg Τα έργα του: κείμενο με εύρεση λέξεων Ο Luigi Capuana στο Answers.com Ιστορία του Καπουάνα με μουσική και εικόνες, διαθέσιμη για συσκευές με Android