Λουί Ζουρντάν

Ο Λουί Ζουρντάν (γαλλικά: Louis Jourdan, πραγματικό όνομα: Louis Robert Gendre, 19 Ιουνίου 1921 – 14 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν γνωστός για τους ρόλους του σε πολλές χολιγουντιανές παραγωγές, όπως Υπόθεση Παραντάιν (1947), Το γράμμα μιας άγνωστης (1948), Ζιζί (1958), Τα απόκρυφα της Νέας Υόρκης (1959), Διεθνές ξενοδοχείο (1963) και Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Επιχείρηση Οκτόπουσι (1983). Έπαιξε τον Δράκουλα το 1977, στην τηλεοπτική παραγωγή του BBC Count Dracula.

 Ο Ζουρντάν γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας το 1921. Ήταν ένας από τους τρεις γιους της Ιβόν (το γένος Jourdan) και του Ανρί Ζαντρ, ιδιοκτήτη ξενοδοχείου. Σπούδασε στη Γαλλία, την Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο και υποκριτική στην École Dramatique. Ενώ ήταν εκεί, άρχισε να παίζει επαγγελματικά στο θέατρο, όπου τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη Μαρκ Αλεγκρέ, ο οποίος τον προσέλαβε για να εργαστεί ως βοηθός οπερατέρ στο Όνειρα ηθοποιών (Entrée des Artistes, 1938). Στη συνέχεια, ο Αλεγκρέ έδωσε έναν ρόλο στον Ζουρντάν σε αυτό που επρόκειτο να είναι η πρώτη του ταινία με τίτλο Le Corsaire το 1939 δίπλα στον Σαρλ Μπουαγιέ. Τα γυρίσματα διακόπηκαν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν επαναλήφθηκαν ποτέ. Ο Ζουρντάν ήταν πολύ μικρός για να επιστρετευθεί και προσλήφθηκε από τον Μαρσέλ Λ'Ερμπιέ για να εμφανιστεί στο La Comédie du bonheur (1940) στη Ρώμη. Εκεί ήταν όταν η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία. Επέστρεψε στη Γαλλία και εμφανίστηκε στην ταινία Το πρώτο ραντεβού (1941) με την Ντανιέλ Νταριέ, που γυρίστηκε στο Παρίσι. Ο Ζουρντάν έλαβε εντολή να γυρίσει γερμανικές προπαγανδιστικές ταινίες, κάτι που αρνήθηκε να κάνει, και έφυγε για να επιστρέψει στην οικογένειά του στη μη κατεχόμενη Γαλλία. Εκεί άρχισε να γυρίζει ξανά ταινίες, με αποτέλεσμα να συμμετάσχει σε δέκα ταινίες μέσα σε δύο χρόνια. Ο πατέρας του συνελήφθη από την Γκεστάπο και μερικούς μήνες αργότερα δραπέτευσε και εντάχθηκε στη Γαλλική Αντίσταση μαζί με την οικογένειά του. «Μου έδωσαν δουλειά να κάνω και την έκανα», είπε ο Ζουρντάν αργότερα για τα χρόνια του στην Αντίσταση. «Έφτιαχνα παράνομα φυλλάδια βοηθώντας στην εκτύπωση και τη διανομή τους». Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας το 1945, ο Ζουρντάν επέστρεψε στο Παρίσι με την πρώτη του αγάπη, την Μπερτ Φρεντερίκ. Παντρεύτηκαν το 1946. Γνωστός από τον συγγραφέα Τζέιμς Μακέι ως «η επιτομή της ευρωπαϊκής ευγένειας», ο Ζουρντάν εντοπίστηκε σε μια γαλλική ταινία από έναν ανιχνευτή ταλέντων που εργαζόταν για τον Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, ο οποίος πρόσφερε στον ηθοποιό συμβόλαιο τον Μάρτιο του 1946. Η πρώτη του αμερικανική ταινία ήταν το Υπόθεση Παραντάιν (1947) με πρωταγωνιστή τον Γκρέγκορι Πεκ. Η ταινία είναι ένα δράμα σκηνοθετημένο από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο οποίος δεν ήθελε να παίξει ο Ζουρντάν στην ταινία. Ο Ζουρντάν μάλωνε συχνά με τον Σέλζνικ, ο οποίος τον άφηνε συχνά χωρίς δουλειά, επειδή απέρριπτε κάποιους ρόλους. Ο Σέλζνικ ανακοίνωσε ότι θα γυρίσει την ταινία Rupert of Hentzau με τον Ζουρντάν και την Αλίντα Βάλι, αλλά η ταινία δεν έγινε. Την ίδια μοίρα είχε και η ταινία Trilby, στην οποία ο Σέλζνικ είχε ανακοινώσει ότι ο Ζουρντάν θα εμφανιζόταν με τους Βάλι και Ροσάνο Μπράτσι, και το If This Be My Heart με τους Βάλι και Ρόμπερτ Μίτσαμ. Με την Τζόαν Φοντέιν, ο Ζουρντάν πρωταγωνίστησε στην ταινία του Μαξ Οφίς Το γράμμα μιας άγνωστης (1948). Ο Ντέιβιντ Τόμσον παρατήρησε το 2010 πώς η ερμηνεία του ως Στέφαν Μπραντ άλλαζε καθώς ο χαρακτήρας γερνούσε κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης αφήγησης της ταινίας: «Παρατηρώ πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που μιλάει. Ο νεότερος Στέφαν ήταν ένα αγόρι, πρόθυμο και ανοιχτό. Δέκα χρόνια αργότερα, ο άντρας είναι γεμάτος αυτοσαρκασμό και ψεύτικη ειρωνεία» Ο Τζον Χάουσμαν, παραγωγός της ταινίας, «ένιωθε ότι του έλειπε ο αισθησιασμός, αλλά αυτή η ανεπάρκεια εξυπηρετεί πολύ καλά το ελάττωμα της μνήμης του», ένα σημαντικό στοιχείο στην πλοκή της ταινίας. Η εταιρεία Enterprise τον δανείστηκε για το No Minor Vices (1948), που κατέληξε σε εισπρακτική αποτυχία. Κυκλοφόρησε από την MGM, η οποία δανείστηκε τον Ζουρντάν για να εμφανιστεί στην Μαντάμ Μποβαρί (1949). Για μία ακόμη φορά, ο Σέλζνικ ανακοίνωσε ότι ο Ζουρντάν θα έπαιζε σε μια νέα ταινία, το The Frenchman and the Bobbysoxer, κάτι που δεν έγινε. Όλες οι ταινίες του Ζουρντάν στο Χόλιγουντ είχαν αποτύχει οικονομικά. Αποφάσισε, λοιπόν, να εξαγοράσει ο ίδιος το συμβόλαιό του με τον Σέλζνικ έναντι 50.000 δολαρίων. Στην 20th Century Fox πλέον, ο Ζουρντάν έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα ριμέικ της ταινίας Το πουλί του παραδείσου (1951). Το στούντιο τον κράτησε για να εμφανιστεί στην Βασίλισσα των πειρατών (1951), σε σκηνοθεσία του Ζακ Τουρνέρ. Ανακοινώθηκε ότι θα έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο ριμέικ της ταινίας Les Miserables αλλά τελικά δεν εμφανίστηκε στην ταινία. Έπαιξε στην κωμωδία Όταν ξυπνούν οι πόθοι (1952) και συνεργάστηκε ξανά με την Τζόαν Φοντέιν στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου (1953). Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Γαλλία για να γυρίσει το Rue de l'Estrapade (1953). Αφού εμφανίστηκε στο Πιστεύουμε στον έρωτα (1954), ο Ζουρντάν έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη θεατρική μεταφορά από τον Μπίλι Ρόουζ του μυθιστορήματος του Αντρέ Ζιντ, Ο ανηθικολόγος. Επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ για ένα σύντομο διάστημα το 1955 και την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στην αμερικανική τηλεόραση ως επιθεωρητής Μπομόν στην τηλεοπτική σειρά Paris Precinct. Το 1956, εμφανίστηκε στην ταινία Ο κύκνος μαζί με την Γκρέις Κέλι και τον σερ Άλεκ Γκίνες για τη MGM. Αυτή ήταν η τελευταία ταινία της Κέλι και ήταν εισπρακτική αποτυχία. Πιο δημοφιλές ήταν το Υπό πλαστή ταυτότητα (1956) ένα θρίλερ όπου ο Ζουρντάν τρομοκρατεί την Ντόρις Ντέι. Ο Ζουρντάν επέστρεψε στη Γαλλία για να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Νυμφεύεται η δούλη του Θεού (1956) με συμπρωταγωνίστρια την Μπριζίτ Μπαρντό και στο Escapade (1957). Στη Βρετανία εμφανίστηκε στην ταινία Στην υπηρεσία της αυτού μεγαλειότητος (1957). Ο Ζουρντάν εμφανίστηκε στη μεγαλύτερη επιτυχία του πρωταγωνιστώντας με τους Λέσλι Καρόν και Μορίς Σεβαλιέ στην κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας της Κολέτ Ζιζί (1958). Αυτή η ταινία κέρδισε εννέα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας. Απόλαυσε μία ακόμη επιτυχία με το κλασικό ρομάντσο Τα απόκρυφα της Νέας Υόρκης (1959). Εμφανίστηκε επίσης σε μια εκπομπή βαριετέ στην τηλεόραση με τίτλο An Evening with Louis Jourdan. Ο Ζουρντάν επρόκειτο να γυρίσει ένα ριμέικ του Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ στην Αγγλία με τον Τέρενς Φίσερ. «Είναι τρομερή αλλαγή ρυθμού για μένα», είπε. Ωστόσο, δεν εμφανίστηκε τελικά στην τελευταία ταινία, που είχε τίτλο Ο δράκος του Λονδίνου (The Two Faces of Dr. Jekyll) και κυκλοφόρησε το 1960. Ο Ζουρντάν συμπρωταγωνίστησε με τους Φρανκ Σινάτρα, Μορίς Σεβαλιέ και Σίρλεϊ Μακ Λέιν στο μιούζικαλ Καν Καν (1960). Ταξίδεψε στην Ιταλία για να εμφανιστεί στο Οι παρθένες της Ρώμης (1961). Κατόπιν, επέστρεψε στη Γαλλία για να πρωταγωνιστήσει σε μια έκδοση του Ο κόμης Μοντεχρήστος (1961), που είχε τεράστια επιτυχία στη Γαλλία. Το Επαναστατημένη ζωή (1962) ήταν μια ιταλογαλλική κωμωδία (1963) που βασίστηκε σε ένα μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν. Για τη MGM, γύρισε το Διεθνές ξενοδοχείο (1963), ένα ακόμη μελόδραμα με πολλούς σταρ, που είχε εισπρακτική επιτυχία. Ο Ζουρντάν έπαιξε έναν δεύτερο ρόλο δίπλα στην Αν Μάργκρετ στο Ραντεβού στη Μονμάρτρη (1966) για τη MGM και μετά επέστρεψε στην Ευρώπη. Ακολούθησαν κάποιες τηλεταινίες και, τα επόμενα χρόνια, ο Ζουρντάν εμφανίστηκε και πάλι στην τηλεόραση το 1977 στο Count Dracula του BBC και σε ένα επεισόδιο του 1978 της αστυνομικής σειράς Κολόμπο (Columbo). Ο Ζουρντάν έπαιξε αργότερα στην ταινία Το τέρας του βάλτου (1982) και στη συνέχειά της το 1989. Το 1983, ο Ζουρντάν έπαιξε τον κακό Καμάλ Καν στην ταινία της σειράς Τζέιμς Μποντ με τίτλο Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Επιχείρηση Οκτόπουσι. Είχε πει τότε ότι τα περισσότερα από τα χρήματά του τα τελευταία δέκα χρόνια τα είχε κερδίσει κάνοντας διαφημίσεις. Το 1985, εμφανίστηκε σε μια θεατρική αναβίωση του Ζιζί. Έπαιξε τον ρόλο του Γάλλου παιδαγωγού, ιστορικού και βαρόνου Πιερ ντε Κουμπερτέν (1863–1937), στη μίνι σειρά του NBC TV Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα, για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 και τον Αμερικανό δισκοβόλο από τη Βαλτιμόρη Ρόμπερτ Γκάρετ (1875–1961). Ο τελευταίος του ρόλος στον κινηματογράφο ήταν οκτώ χρόνια αργότερα στο Η χρονιά του κομήτη (1992). Στις 11 Μαρτίου 1946, ο Ζουρντάν παντρεύτηκε την παιδική του αγάπη, Μπερθ Φρεντερίκ. Από τον γάμο τους, που κράτησε μέχρι το θάνατο της Μπερθ το 2014, απέκτησαν ένα παιδί, τον Λουί Ανρί Ζουρντάν, που γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1951. Ο Λουί Ανρί πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών σε ηλικία 29 ετών στις 12 Μαΐου 1981 και θάφτηκε στο νεκροταφείο Westwood Village Memorial Park στο Λος Άντζελες. Μετά την αποχώρησή του από την υποκριτική το 1992, ο Ζουρντάν έζησε στο Λος Άντζελες. Τον Ιούλιο του 2010 τιμήθηκε ως Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής, μια τιμή που έλαβε συνοδευόμενος από φίλους, όπως οι Σίντνεϊ Πουατιέ και Κερκ Ντάγκλας. Ο Ζουρντάν έχει δύο αστέρια στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ. Ο Ζουρντάν βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Μπέβερλι Χιλς στις 14 Φεβρουαρίου 2015 σε ηλικία 93 ετών και τάφηκε στο νεκροταφείο Westwood Village Memorial Park στο Λος Άντζελες. McKay, James (26 Απριλίου 2010). Dana Andrews: The Face of Noir. Jefferson, N.C: McFarland. σελ. 101. ISBN 978-0-7864-5676-5. Thomson, David (2008). Have You Seen? A Personal Introduction to 1,000 Films. London: Alolen Lane. σελ. 466. ISBN 978-0307264619. Thomson, David (2002). The New Biographical Dictionary of Film. New York & London: Knopf & Little, Brown. σελ. 448. ISBN 0307271749. Minne, Olivier (2017). Louis Jourdan: Le dernier french lover d'hollywood. Paris: Séguier Editions. ISBN 978-2840497257. Λουί Ζουρντάν στην IMDb Λουί Ζουρντάν στο Internet Broadway Database (Αγγλικά)