Καρλ Κοχ

Ο Καρλ Όττο Κοχ (Karl Otto Koch, 2 Αυγούστου 1897 - 5 Απριλίου 1945) ήταν "Συνταγματάρχης" (Standartenführer) της Ναζιστικής SS, ο οποίος διετέλεσε διοικητής των στρατοπέδων συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ και Ζάξενχάουζεν. Τελείωσε τη "σταδιοδρομία" του διοικώντας το Στρατόπεδο εξόντωσης Μαϊντάνεκ.

 Ο Κοχ γεννήθηκε στο Ντάρμσταντ (Darmstadt) του Δουκάτου της Έσσης στις 2 Αυγούστου 1897. Ο πατέρας του ήταν υπάλληλος στο τοπικό ληξιαρχείο και απεβίωσε όταν ο Καρλ ήταν μόλις οκτώ ετών. Ολοκληρώνοντας τη βασική του εκπαίδευση, το 1912, ο Κοχ άρχισε να εργάζεται ως κλητήρας και δόκιμος υπάλληλος στο λογιστήριο ενός τοπικού εργοστασίου. Το 1916 κατατάχτηκε ως εθελοντής στο Γερμανικό στρατό και πολέμησε στο Δυτικό μέτωπο κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Για την πολεμική του δραστηριότητα τιμήθηκε με τον σιδηρό σταυρό Β' τάξεως και το παράσημο τραυματιών (Verwundetenabzeichen). Το 1918 συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Βρετανούς και επέστρεψε στη Γερμανία τον Οκτώβριο του 1919 με τη λήξη του Πολέμου. Έπιασε δουλειά ως επικεφαλής λογιστηρίου μιας τράπεζας και αργότερα, στην ίδια θέση, σε μια ασφαλιστική εταιρεία. Το 1924 νυμφεύεται για πρώτη φορά και το ζεύγος απέκτησε ένα γιο. Το διαζύγιο ήταν αναπόφευκτο, καθώς ο Κοχ δεν υπήρξε αφοσιωμένος οικογενειάρχης, αλλά απατούσε συνεχώς τη σύζυγό του. Ο γάμος λύθηκε το 1931. Το 1930 ο Κοχ εντάσσεται στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ (αριθ. μέλους 475 586) και λίγο αργότερα και στην SS (αριθ. μέλους 14 830). Το 1935 του ανατίθεται η διοίκηση ενός μικρού στρατοπέδου συγκέντρωσης/διαμεταγωγής στο Τέμπελχοφ του Βερολίνου. Το 1936 μετακινείται εκ νέου αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του μικρού στρατοπέδου στο Έστερβέγκεν (Esterwegen) και τέσσερις μήνες αργότερα του ανατίθεται η διοίκηση του στρατοπέδου του Ζάξενχάουζεν. Εκεί γνώρισε και νυμφεύθηκε, τον Μάιο του 1936, τη δεύτερη σύζυγό του Ίλζε (πατρικό Κέλερ, Köhler), η οποία υπηρετούσε στο στρατόπεδο ως δεσμοφύλακας. Το 1937, όταν πρωτοδημιουργείται το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, ο Κοχ είναι ο πρώτος διοικητής του. Η Ίλζε Κοχ τον ακολούθησε στο Μπούχενβαλντ, όπου επρόκειτο να γίνει διάσημη υπό την επωνυμία "Die Hexe von Buchenwald" (διττή σημασία, η μάγισσα του Μπούχενβαλντ, συνεκδοχικά "η σκύλα του Μπούχενβαλντ") Ο Κοχ παρέμεινε στο Μπούχενβαλντ μέχρι το Σεπτέμβριο του 1941. Τότε, στα πλαίσια της "Τελικής Λύσης" αποφασίζεται η δημιουργία στρατοπέδων εξόντωσης και ο Κοχ τοποθετείται διοικητής στο Μαϊντάνεκ (Πολωνία). Η μετάθεση αυτή είχε δυσμενή χαρακτήρα, καθώς είχαν ήδη κυκλοφορήσει φήμες για διαφθορά, απάτες, καταχρήσεις, κατάχρηση οινοπνευματωδών και μαύρη αγορά εκ μέρους του ζεύγους Κοχ. Ο Κοχ παρέμεινε διοικητής στο Μαϊντάνεκ για λιγότερο από ένα χρόνο: Τον Αύγουστο του 1942 ο Κοχ απαλλάχτηκε από τη διοίκηση ύστερα από την απόδραση 86 Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου και ανακλήθηκε στο Βερολίνο. Ήδη από το 1941 ο Στρατηγός της SS Γιόσιας Γκέοργκ Βίλχελμ Άντολφ, Πρίγκηπας των Βάλντεκ και Πύρμοντ (Josias Georg Wilhelm Adolf Erbprinz zu Waldeck und Pyrmont) είχε εντοπίσει παρατυπίες καθώς εξέταζε τον κατάλογο των θανόντων στο Μπούχενβαλντ. Ο στρατηγός εντόπισε στον κατάλογο το όνομα του γιατρού Βάλτερ Κρέμερ (Walther Krämer), επικεφαλής της νοσηλευτικής μονάδας του στρατοπέδου. Ο στρατηγός γνώριζε τον γιατρό, καθώς είχε διατελέσει ασθενής του. Μαζί με το όνομα του Κρέμερ αναφερόταν και το όνομα του βοηθού του, Καρλ Πάιξοφ (Karl Peixof). Και οι δύο φέρονταν ως εκτελεσθέντες "πολιτικοί κρατούμενοι". Στην πραγματικότητα, ο Κοχ είχε εκτελέσει τους δύο γιατρούς, καθώς αυτοί τον είχαν περιθάλψει και θεραπεύσει από τη σύφιλη από την οποία είχε προσβληθεί. Ο Βάλντεκ διέταξε πλήρη εξέταση του συμβάντος, κάτι στο οποίο τον διευκόλυνε το γεγονός ότι η Ίλζε Κοχ δεν είχε ακόμη ακολουθήσει το σύζυγό της στο Μαϊντάνεκ. Την έρευνα διεξήγαγε ο Δρ. Γκέοργκ Κόνραντ Μόργκεν (Georg Konrad Morgen), αξιωματούχος της SS και δικαστικός. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης αποκαλύφθηκε μια ακόμη δολοφονία κρατουμένου, ο οποίος είχε συμβάλει στη θεραπεία του Κοχ από τη σύφιλη. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι ο Κοχ διεξήγαγε εμπόριο και μαύρη αγορά με είδη που έπαιρνε από τους κρατουμένους. Η κατηγορία της διαφθοράς για άτομο της SS είχε πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από τις δολοφονίες των κρατουμένων: Ο Κοχ, μαζί με άλλους αξιωματούχους του Μπούχενβαλντ (ανάμεσά τους και η σύζυγός του) δικάστηκαν από την SS. Ο Κοχ καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε από απόσπασμα με τυφεκισμό στις 5 Απριλίου 1945, μια εβδομάδα πριν την απελευθέρωση του στρατοπέδου από τις αμερικανικές δυνάμεις.