IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Οδός Αιόλου

Η Οδός Αιόλου είναι οδική αρτηρία στο κέντρο της Αθήνας. Έλαβε το όνομα της από τον Αίολο, τον θεό των ανέμων, της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Είναι μονόδρομος και αρχικά είχε φορά προς νότια, αλλά από το κλείσιμο της οδού Αθηνάς στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μετά από ανάπλαση, το τμήμα βόρεια της οδού Λυκούργου είναι μονόδρομος με φορά βόρεια. Η οδός ξεκινά από την οδό Πελοπίδα, νότια της οδού Ερμού και καταλήγει στην οδό Πανεπιστημίου (Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου). Βόρεια της οδού βρίσκεται η οδός Πατησίων (28ης Οκτωβρίου). Επί Τουρκοκρατίας βρισκόταν στη θέση της η «Αιολική Οδός» μιας και στο τέλος της βρίσκεται έως και σήμερα το Μνημείο των Ανέμων.

 Η οδός σχεδιάστηκε το 1833 από τους αρχιτέκτονες Σταμάτη Κλεάνθη και Έντουαρτ Σάουμπερτ, και στρώθηκε με αμμοχάλικο το 1860. Ήταν η πρώτη οδός της Αθήνας στην οποία έγινε κάτι τέτοιο. Στη συνέχεια κτίστηκαν νεοκλασικά κτήρια, μερικά από τα οποία βρίσκονται έως και σήμερα στο νότιο και κεντρικό τμήμα της οδού. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο Πόλεμο, κατασκευάστηκαν μοντέρνες πολυκατοικίες οκτώ με δέκα ορόφων, ενώ την ίδια περίοδο εγκαταστάθηκαν φωτεινοί σηματοδότες στις συμβολές της Αιόλου με Αδριανού, Ερμού, Ευριπίδου, Σοφοκλέους, Σταδίου και Πανεπιστημίου/Πατησίων. Η περιοχή κοντά στη συμβολή της Αιόλου με τη Σταδίου ονομάζεται Χαυτεία. Ονομάστηκε έτσι από ένα γνωστό καφενείο του 19ου αιώνα, του οποίου ο ιδιοκτήτης ονομαζόταν Χαυτής. Τα Χαυτεία, αλλά και γενικότερα η οδός Αιόλου ήταν το εμπορικό κέντρο της Αθήνας κατά τον 19ο και 20 αιώνα. Χαρακτηριστικά το 1891 η εφημερίδα «Εφημερίς» αναφέρει: «…Η συγκέντρωσις του πλήθους γίνεται κατά δεύτερον λόγον εις τας οδούς του Αιόλου και της Αθηνάς. Αι οδοί αυταί δεν απέβαλον εισέτι ολοτελώς τον χρωματισμόν εμπορικών οδών ανατολικής πόλεως. Όλα αυτά, τα έξωθεν των θυρών κρεμάμενα αντικείμενα, προδίδουσιν τας ανατολικάς συνηθείας των πραγματευτάδων, οίτινες εκθέτουσιν έξωθεν της θύρας των ό,τι εκλεκτόν έχει ένδον το κατάστημά των...». Το 1839, στη διασταύρωση με την οδό Ερμού, στο ισόγειο του σπιτιού του Βρυζάκη ιδρύεται το καφενείον «Ωραία Ἑλλάς» που υπήρξε κέντρο πολιτικών ζυμώσεων και συγκεντρώσεων. Επίσης ήταν για ένα διάστημα το μοναδικό σημείο όπου πωλούνταν ξένες εφημερίδες.Από τη δεκαετία του 1950 όμως, η περιοχή άρχισε να μαραζώνει εμπορικά, μιας και τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα μεταφέρθηκαν στις οδούς Ερμού, Σταδίου και Πανεπιστημίου.Το 2003 κατά τη διάρκεια έργων πεζοδρόμησης, ανακαλύφθηκαν τμήματα της αρχαίας Αθηναϊκής οχύρωσης, στη διασταύρωση με την οδό Σοφοκλέους. Η παλιά Αιόλου με τα μεγαλεία της και τα ξενοδοχεία της Θωμάς Σιταράς, «Πρώτο Θέμα», 17 Οκτωβρίου 2015 Ρεπορτάζ για την πεζοδρόμηση των οδών Αιόλου, Ερμού, Αγίου Μάρκου. (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Η Αιόλου έχει τη δική της ιστορία, Athens Voice, 23.02.2022 (αφιέρωμα)
Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

Η Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (Luise von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 6 Ιανουαρίου 1858 - 2 Ιουλίου 1936) ήταν κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

 Η Λουίζα Καρολίνα Ιουλιανή γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1858 στο Κάστρο Λουίσενλαντ, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και της Αδελαΐδας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Στις 29 Απριλίου 1891 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ στο Κάστρο Λουίσενλαντ. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί: τον Βίκτωρα Βολράδο Φρειδερίκο Αδόλφο Γουλιέλμο Αλβέρτο (1892-1914), πέθανε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1936 στο Μάρμπουργκ σε ηλικία 78 ετών. 6 Ιανουαρίου 1858 - 19 Δεκεμβρίου 1863: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ 19 Δεκεμβρίου 1863 - 29 Απριλίου 1891: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ 29 Απριλίου 1891 - 12 Μαΐου 1893: Η Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πύρμοντ 12 Μαΐου 1893 - 2 Ιουλίου 1936: Η Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πύρμοντ Luise Prinzessin von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, Genealogics ~ Leo van de Pas continued by Ian Fettes Louise Caroline Juliana Prinzessin zu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, ww-person.com Luise Karoline Juliane von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont, geni.com Paul Theroff: Schleswig-Holstein, Paul Theroff's Royal Genealogy Site, angelfire.com Luise, Prinzessin von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, geneall.net Waldeck, angelfire.com
Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου

Η Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου (Maria Eleonora von Brandenburg, 11 Νοεμβρίου 1599 - 28 Μαρτίου 1655) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Γουσταύου Β΄ Αδόλφου της Σουηδίας και η μητέρα της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας.

 Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1599 και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Σιγισμούνδου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας. Το 1616 ο νεαρός βασιλιάς Γουσταύος-Αδόλφος άρχισε να ψάχνει για μια Προτεστάντισσα νύφη. Τελικώς η νύφη ήταν η Μαρία-Ελεονόρα και στις 25 Νοεμβρίου 1620 η Μαρία-Ελεονόρα και ο Γουσταύος-Αδόλφος παντρεύτηκαν στη Στοκχόλμη και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά: Θθνησιγενής κόρη (24 Ιουλίου 1621) την Πριγκίπισσα Χριστίνα της Σουηδίας (1623-1624), πέθανε σε ηλικία 11 μηνών και 5 ημερών. Θθνησιγενής γιος (Μάιος 1625) την Χριστίνα της Σουηδίας (1626-1689), δεν παντρεύτηκε ποτέ.Η Μαρία-Ελεονόρα απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1655 σε ηλικία 55 ετών. Τάφηκε στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμεν 11 Νοεμβρίου 1599 – 25 Νοεμβρίου 1620: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου 25 Νοεμβρίου 1620 – 6 Νοεμβρίου 1632: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα 6 Νοεμβρίου 1632 – 28 Μαρτίου 1655: Η Μεγαλειότητα Της Η Χήρα Βασίλισσα της Σουηδίας Biography of Maria Eleonore of Brandenburg ThePeerage entry on Maria Eleonore
Παντελής Γιαλελής

Ο Παντελής Γιαλελής γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1954 στον Πειραιά και είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Β' Εθνικής, Γ' Εθνικής και Δ' Εθνικής κατηγορίας τη δεκαετία του '70 και του '80.

 Ο Λάκης Γιαλελής μεγαλωμένος στο Πέραμα του Πειραιά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα τέλη της δεκαετίας του '60 από τον Περαμαϊκό, αγωνιζόμενος στο Πειραϊκό πρωτάθλημα. Το 1973 πήρε μεταγραφή στην γειτονική Προοδευτική της Β' Εθνικής, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής για 12 χρόνια, καταγράφοντας συνολικά 345 συμμετοχές που αποτελεί ένας εκ των κορυφαίων ποδοσφαιριστών σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου. Συμπαίκτες κατά τη θητεία του στην Προοδευτική είχε μεταξύ άλλων τους παλαιότερους Σταύρο Νικολακάκο, Παναγιώτη Σκούφο, Τάκη Σπετσέρη, Διονύση Σπετσαρία, Νίκο Σταθόπουλο, Πέτρο Καραβίτη, Μίλτο Βρεκούση και τους Χρήστο Ξανθόπουλο, Άγη Πανόπουλο, Νίκο Πρινέα, Γιάννη Μανδρέκα, Στέλιο Βογιατζή, Μπάμπη Μαστρογιάννη κ.α. Το 1985 επέστρεψε στον Περαμαϊκό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε αρχικά στην Δ' Εθνική τη σεζόν 1985-86 κατακτώντας το πρωτάθλημα και την άνοδο και κατόπιν στην Γ' Εθνική τη σεζόν 1986-87, όποτε και το 1987 τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως βετεράνος με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής και το Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Περάματος. Το 2009 ο Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής τίμησε την προσφορά του Λάκη Γιαλελή στον σύλλογο. ψηφιακό αρχείο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"
Άντι Γκαρσία

Ο Άντι Γκαρσία (ισπανικά: Andrés Arturo García Menéndez, 12 Απριλίου 1956 - ) είναι Κουβανός ηθοποιός, ο οποίος το 1990 προτάθηκε για το Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Ο Νονός III (The Godfather Part III).

 Ο Άντι Γκαρσία (πλήρες όνομα: Andrés Arturo García Menéndez) γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1956 στην Αβάνα και όταν έγινε πέντε χρονών εγκαταστάθηκε με τους γονείς και τον αδερφό του στο Μαϊάμι των Η.Π.Α. Σπούδασε στο Florida International University στο Μαϊάμι και στη συνέχεια πήγε στο Χόλυγουντ όπου έπαιξε μερικούς μικρούς ρόλους σε διάφορες ταινίες ενώ παράλληλα εργαζόταν ως σερβιτόρος καθώς και σε μια αποθήκη. Το 1981 εμφανίστηκε στο πρώτο επεισόδιο της αστυνομικής σειράς Το αστυνομικό τμήμα της Χιλ Στριτ υποδυόμενος το μέλος μιας συμμορίας. Άρχισε να γίνεται περισσότερο γνωστός μετά την ταινία Φονικό καλοκαίρι το 1985. Το 1986 έπαιξε στην ταινία 8 εκατομμύρια τρόποι για να πεθάνεις (8 Million Ways to Die) και την επόμενη χρονιά στην ταινία Οι αδιάφθοροι (The Untouchables) του Μπράιαν Ντε Πάλμα. Το 1989 υποδύθηκε τον Βίνσεντ Μαντσίνι στην ταινία Ο Νονός III (The Godfather Part III) και για την ερμηνεία του αυτή προτάθηκε για Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου. Έναν χρόνο αργότερα συμπρωταγωνίστησε με τον Ρίτσαρντ Γκιρ στην ταινία Βρόμικες υποθέσεις (Internal Affairs) και το 1994 πρωταγωνίστησε στην ταινία Όταν ένας άνδρας αγαπάει μια γυναίκα (When a Man Loves a Woman). Ένας από τους πιο γνωστούς ρόλους του Άντι Γκαρσία ήταν αυτός του Τέρι Μπένεντικτ, ιδιοκτήτη καζίνο στο Λας Βέγκας στις ταινίες Η συμμορία των έντεκα (Ocean's Eleven) (2001), Η συμμορία των δώδεκα (Ocean's Twelve, 2004) και Η συμμορία των δεκατριών (Ocean's Thirteen, 2007).
Δημοψήφισμα στη Γρενάδα (2016)

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη Γρενάδα, στις 24 Νοεμβρίου του 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν θα ενέκριναν επτά τροπολογίες, ψηφίζοντας ξεχωριστά για την καθεμιά. Οι τροποποιήσεις θα εγκρίνονταν μόνο αν τα δύο τρίτα των έγκυρων ψήφων ήταν υπέρ. Ωστόσο, όλες οι επτά προτάσεις απορρίφθηκαν από τους ψηφοφόρους. Ήταν το πρώτο δημοψήφισμα στη Γρενάδα στην ιστορία.

 Οι επτά τροπολογίες ήταν: Το Δικαστήριο της Καραϊβικής να γίνει το τελικό εφετείο (σε αντίθεση με το Συμβούλιο της Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου). Μετονομασία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Γρενάδας και των Συνδεόμενων Κρατών των Δυτικών Ινδιών σε «Ανώτατο Δικαστήριο Ανατολικής Καραϊβικής». Εισαγωγή ενός κώδικα συμπεριφοράς για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αλλαγή του όρκου έτσι ώστε να ορκίζονται υποταγή στη Γρενάδα, αντί της Βασίλισσας. (CCJ και Άλλα Συναφή Δικαστικά Θέματα) Δημιουργία μιας Επιτροπής Εκλογών και Ορίων σε αντικατάσταση της Επιτροπής Περιφερειών και Ορίων και της Εποπτείας των Εκλογών. (Εκλογές και Επιτροπή Ορίων) Να επιτραπεί στον επικεφαλής του κόμματος με τις περισσότερες ψήφους να διορίζεται Αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης και να παρευρίσκεται στη Βουλή των Αντιπροσώπων αν το δεύτερος κόμμα δεν κερδίσει έδρα στις γενικές εκλογές. (Εξασφαλίζοντας έναν Ηγέτη της Αντιπολίτευσης) Εισαγωγή σταθερών ημερομηνιών για τις εκλογές, με την επιφύλαξη ότι μία ψήφος εμπιστοσύνης μπορεί να προκαλέσει πρόωρες εκλογές. (Σταθερή Ημερομηνία για τις Εκλογές) Αλλαγή του επίσημου ονόματος του Κράτους της Γρενάδας σε «Γρενάδα, Καριακού και Μικρή Μαρτινίκα». (Όνομα Κράτους) Επέκταση του καταλόγου των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. (Δικαιώματα και Ελευθερίες) Περιορισμός της θητείας του Πρωθυπουργού σε τρεις συνεχόμενες θητείες. (Πρωθυπουργική Θητεία) Οι προτεινόμενες τροπολογίες υποστηρίχθηκαν από το κυβερνών Νέο Εθνικό Κόμμα με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Κιθ Μίτσελ,, καθώς και την Εθνική Οργάνωση των Γυναικών της Γρενάδας και τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς Groundation Grenada. Το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο αντιτάχθηκε στις μεταρρυθμίσεις, όπως και η Συμμαχία Ευαγγελικών Εκκλησιών.
Άγιοι Θεόδωροι Μεθάνων

Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι χωριό στα Μέθανα. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κυψέλης, της δημοτικής ενότητας Μεθάνων του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.

 Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός στο ΒΑ. τμήμα της χερσονήσου των Μεθάνων, στον δρόμο που οδηγεί από το χωριό των Μεθάνων προς την Κουνουπίτσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 125. Απέχουν 7,5 χλμ. περίπου Β. του χωριού των Μεθάνων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεθάνων του -τότε- νομού Αργολίδος και Κορινθίας. Στις επόμενες δεκαετίες πέρασε από τους νομούς Αργολίδος, Αργολίδος και Κορινθίας, Αττικής και Βοιωτίας, Αττικής, Πειραιώς, για να υπαχθεί οριστικά στον νομό Αττικής το 1972. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Κυψέλης Μεθάνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεθάνων Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μεθάνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας Με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 ο δήμος Τροιζηνίας όπου ανήκει μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων(Πηγές: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=7063) Οι ερειπωμένοι ανεμόμυλοι του οικισμού Το εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου Το ξωκκλήσι των Τριών Ιεραρχών, βορειοδυτικά του οικισμού Τα ερείπια αρχαίου παρατηρητηρίου, νοτιοανατολικά του οικισμού Η παραλία «Φώφλακας», βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Έλλη (τύπος φρεγατών)

Οι φρεγάτες τύπου Έλλη χρησιμοποιούνται από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, βασιζόμενες στις φρεγάτες τύπου Kortenaer, ολλανδικής σχεδιάσεως. Τα δύο πρώτα πλοία (οι φρεγάτες Έλλη και Λήμνος), κατασκευάστηκαν ειδικά για το Ελληνικό Ναυτικό, έχοντας μεγαλύτερο υπόστεγο ελικοπτέρων και διαφορετικό οπλισμό από τα αντίστοιχα ολλανδικά. Τα υπόλοιπα πλοία είναι πρώην φρεγάτες του Ολλανδικού Ναυτικού, τύπου Kortenaer, τα οποία αγοράστηκαν από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Την περιόδο 2004-2009 υλοποιήθηκε το πρόγραμμα αναβάθμισης μέσης ζωής για έξι από τα δέκα ελληνικά πλοία. Τα αναβαθμισμένα πλοία είναι τα εξής: Κουντουριώτης (F-462), Αδρίας (F-459), Ναβαρίνον (F-461), Λήμνος (F-451), Έλλη (F-450) και Αιγαίον (F-460). Οι κύριες εργασίες αναβαθμίσεων συνίστανται στα εξής έργα: Αντικατάσταση του συστήματος διαχείρισης μάχης και εγκατάσταση νέων αισθητήρων. Αναβάθμιση και βελτίωση των συστημάτων ραντάρ. Αντικατάσταση των συστημάτων πλοήγησης και αναβάθμιση των συστημάτων επικοινωνιών. Αντικατάσταση του συστήματος ελέγχου πρόωσης.

 Έλλη (F-450) Λήμνος (F-451) Αδρίας (F-459) Αιγαίον (F-460) Ναυαρίνον (F-461) Κουντουριώτης (F-462) (nl) Μπουμπουλίνα (F-463) (nl) Κανάρης (F-464) Θεμιστοκλής (F-465) Νικηφόρος Φωκάς (F-466) (nl) Εκτόπισμα: 3500 t (3,800 t max) Μήκος: 130 m Πλάτος: 14.5 m Βύθισμα: 4.4 m Πρόωση: Σύστημα COGOG (Combined gas or gas). 2 αεροστρόβιλοι Rolls Royce Tyne RM1C, ισχύος 4,900 shp έκαστος 2 αεροστρόβιλοι Rolls Royce Olympus TM3B, ισχύος 25,700 shp έκαστος 2 προπέλες Εμβέλεια: 4,700 ναυτικά μίλια με μέση ταχύτητα 16 κόμβων Ταχύτητα Πλεύσης: 20 κόμβοι Μέγιστη Ταχύτητα: 30 κόμβοι Οπλισμός: Φρεγάτες τύπου Έλλη (Έλλη, Λήμνος): 2 πυροβόλα OTO-Melara Compatto 76 mm 8 πύραυλοι κατά στόχων επιφανείας RGM-84 Harpoon (2 τετραπλοί εκτοξευτές) 8 αντιαεροπορικοί πύραυλοι RIM-7 Sea Sparrow (1 εκτοξευτής) 4 τορπιλοσωλήνες Mk46 (2 διπλοί εκτοξευτές) 2 Mk15 Phalanx CIWS 20 mm Πρώην Ολλανδικές Φρεγάτες σε Ελληνική υπηρεσία: 1 πυροβόλο OTO-Melara Compatto 76 mm 8 πύραυλοι κατά στόχων επιφανείας RGM-84 Harpoon (2 τετραπλοί εκτοξευτές) 8 αντιαεροπορικοί πύραυλοι RIM-7 Sea Sparrow (1 εκτοξευτής) 4 τορπιλοσωλήνες Mk46 (2 διπλοί εκτοξευτές) 1 Mk15 Phalanx CIWS 20 mm Πλήρωμα: 176-196 Ελικόπτερα: 2 ελικόπτερα ΑΒ-212 Κατάλογος των υφιστάμενων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Επίσημη ιστοσελίδα των φρεγατών τύπου Έλλη του Ελληνικού Ναυτικού Royal Schelde Group info on Standard Frigate (Kortenaer class) Παράδοση Φ/Γ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ F462 Ελληνικά Ναυπηγεία
Σαντζάκι του Σιρμίου

Το Σαντζάκι του Σιρμίου (τουρκικά : Sirem sancağı), ή Σαντζάκι του Σίρεμ όπως ήταν γνωστή η Σίρμια (περιφέρεια του Σιρμίου) τότε, ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ανήκε διοικητικά στο Βιλαέτι της Βούδα και είχε πρωτεύουσα την πόλη Ντιμιτρόφσκα, σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα.

 Το Σαντζάκι δημιουργήθηκε το 1541 μετά την Οθωμανική κατάκτηση της περιοχής και περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας . Κατοικούνταν από χριστιανούς κι μουσουλμάνους ενώ η πρωτεύουσα Μιτροβίτσα είχε κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό. Το 1699 το μεγαλύτερο μέρος του Σαντζακίου προσαρτήθηκε στην Αυστροουγγαρία με την Συνθήκη του Κάρλοβιτς, το υπόλοιπο προσαρτήθηκε και αυτό στην Αυστροουγγαρία με την Συνθήκη του Πασάροβιτς το 1718. Την περίοδο 1583-1587 το Σαντζάκι χωρίστηκε στους εξής ναχιγιέδες : Μιτρόβιτσα Ιλόκ Γκρουρέβτσι Ιρίγκ Ποντγκοριτσα Βαραντίν Σίρμιας ΜόροβιτςΤο 1667 το Σαντζάκι χωρίστηκε στους εξής καζάδες: Μιτρόβιτσα Ιλόκ Βούδας Ιρίγκ Nijemci Rača Βούκοβαρ Γκρουρέβτσι Σλαβκάμεν Др. Душан Ј. Поповић, Срби у Војводини, књига 1, Нови Сад, 1990. Историјски атлас, Геокарта, Београд, 1999
Πισπιλούντα Χίου

Η Πισπιλούντα είναι ένα χωριό της βόρειας Χίου. Ανήκει στο δήμο Χίου και αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Απέχει 49 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου και έχει 103 κατοίκους. Η Πισπιλούντα είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Αμανή. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη και στις 21 Μαΐου, ημέρα μνήμης τους, πραγματοποιείται παραδοσιακό πανηγύρι.

 Αρχαιολογικά ευρήματα που έχουν βρεθεί στην περιοχή υποδεικνύουν ότι η Πισπιλούντα έχει μακρόχρονη ιστορία. Δύο χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του χωριού βρίσκονται τα απομεινάρια ενός μεσαιωνικού οικισμού. Ο οικισμός αυτός είναι γνωστός με την ονομασία «Ταμάρκου», η οποία ερμηνεύεται ως «κτίρια που ανήκουν στον Μάρκο». Εκεί συναντά κανείς τα απομεινάρια ενός φρουρίου, ενός πύργου και μικρών κατοικιών. Υπάρχει επίσης ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή, χτισμένο από πέτρες του πύργου, και ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο οικισμός αυτός κατοικήθηκε μέχρι και το 1928, οπότε και εγκαταλείφθηκε. Δήμος Αμανής chiosonline.gr Αρχειοθετήθηκε 2007-12-10 στο Wayback Machine. chios.com
Γκούσταφ Σκάρσγκορντ

Ο Γκούσταφ Κάσπαρ Ορμ Σκάρσγκορντ (Gustaf Caspar Orm Skarsgård, γεννημένος στις 12 Νοεμβρίου 1980) είναι Σουηδός ηθοποιός. Είναι πιο γνωστός εκτός Σκανδιναβίας για το ρόλο του ως Φλόκι στη σειρά του History Channel Βίκινγκς, καθώς και για τους ρόλους του στις ταινίες Evil (2003), The Way Back (2010) και Kon-Tiki (2012). Έπαιξε επίσης τον Καρλ Στραντ στη δεύτερη σεζόν της σειράς του HBO Westworld.

 Ο Γκούσταφ Σκάρσγκορντ γεννήθηκε στη Στοκχόλμη και είναι γιος του Σουηδού ηθοποιού Στέλαν Σκάρσγκορντ και της πρώτης γυναίκας του. Έχει πέντε αδέλφια: τον Αλεξάντερ Σκάρσγκορντ, τον Σαμ, τον Μπιλ, την Έιγια και τον Βάλτερ, και δύο ετεροθαλή αδέλφια, τους Όσιαν και Κούλμπιερν από το δεύτερο γάμο του πατέρα του. Ο Αλεξάντερ, ο Μπιλ και ο Βάλτερ είναι επίσης ηθοποιοί. Ο νονός του είναι ο Σουηδός ηθοποιός Πέτερ Στούρμαρε. Το 1989, ο Γκούσταφ έπαιξε στη σουηδική ταινία, Codename Coq Rouge. Αφού παρακολούθησε το Teaterhögskolan στη Στοκχόλμη από το 1998 έως το 2003, εντάχθηκε στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο. Έπαιξε σε πολλά έργα του Σαίξπηρ, του Τσέχωφ και του Σέντερμπεργκ τόσο στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο όσο και στο Θέατρο της Στοκχόλμης. Το 2003 εμφανίστηκε στη ταινία Evil και το 2008 στο Patrik 1,5. Από το 2013 μέχρι το 2020 έπαιξε στη σειρά Βίκινγκς του History Channel στο ρόλο του Φλόκι, του ναυπηγού . Τον Μάρτιο του 2019, ο Γκούσταφ έπαιξε στο ρόλο του Μέρλιν στο Cursed, μια πρωτότυπη τηλεοπτική σειρά του Netflix που βασίζεται σε μια αναπαράσταση του θρύλου του Άρθουρ . Η πρώτη σεζόν κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου 2020. Ο Γκούσταφ ήταν σε σχέση με την ηθοποιό Χάνα Άλστρεμ από το 1999 έως το 2005. Μένει στη Σουηδία και στο Λος Άντζελες. Έχει κερδίσει το βραβείο Γκουλντμπάγκε για την σουηδική ταινία Kidz In da Hood και το βραβείο Shooting Stars της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2007.
Γιοκοζούνα

Ο Ρόντνεϊ Αγκατούπου Ανοάι (Rodney Agatupu Anoaʻi, 2 Οκτωβρίου 1966 - 23 Οκτωβρίου 2000) ήταν Αμερικανός παλαιστής. Περισσότερο γνωστός ήταν με το ψευδώνυμο Γιοκοζούνα, που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ της εταιρείας πάλης WWE.

 Γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ήταν μέλος μιας παλαιστικής οικογένειας. Συγγενείς του ήταν ο Ροκ, ο Ρικίσι, ο Ουμάγκα και άλλοι. Είχε δύο παιδιά, τον Τζάστιν και τον Κεϊλάνι. Ο Ανοάι, κατάγεται από τα νησιά Σαμόα και έχει γίνει μια παρανόηση από τους περισσότερους οπαδούς της πάλης και όσους ασχολήθηκαν με τον χώρο την εποχή που αγωνιζόταν. Αυτό διότι στον χρόνο του στο WWE, παρουσιαζόταν για χάρη των σεναρίων, ως Ιαπωνέζος παλαιστής του σούμο, που προερχόταν από την Πολυνησία. Στις 23 Οκτωβρίου του 2000, ο Ανοάι πέθανε από πνευμονικό οίδημα στο δωμάτιο ξενοδοχείου στο Λίβερπουλ της Αγγλίας όπου διέμενε για να εμφανιστεί σε παλαιστική συναυλία. Αρχικά θεωρήθηκε πως έπαθε καρδιακή προσβολή αλλά το πόρισμα άλλαξε, αφού αυτό συνέβη λόγω του βάρους του. Όταν πέθανε ζύγιζε 260 κιλά. Ασχολήθηκε με την επαγγελματική πάλη, λόγω του οικογενειακού του ιστορικού, αφού πολλοί θείοι του ήταν παλαιστές. Έκανε ντεμπούτο στα 18 του, το 1984, μαθαίνοντας τα μυστικά της πάλης, από την εταιρεία American Wrestling Association, αλλά και με συμμετοχές του σε οργανώσεις του Μεξικό. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο WWF που έμεινε για οκτώ χρόνια, από το 1992 ως το 1998. Από το '98 ως το 2000 εμφανίστηκε στην ανεξάρτητη σκηνή σε διάφορες οργανώσεις. Το 1992 υπέγραψε με το WWF και αμέσως ο ρόλος του άλλαξε. Υιοθέτησε το όνομα Γιοκοζούνα και παρίστανε έναν Ιαπωνέζο παλαιστή του σούμο, ενώ είχε στο πλευρό του, για μάνατζερ τον Μίστερ Φούτζι. Στην μεγάλη καριέρα του, κέρδισε μια φορά το Royal Rumble, κατέκτησε δύο φορές το Πρωτάθλημα WWF και δύο φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων με τον Όουεν Χαρτ. Αντιμετώπισε τους καλύτερους της εποχής, τον Χαλκ Χόγκαν, τον Μπρετ Χαρτ, τον Αντερτέικερ, τον Βέιντερ και άλλους. Λόγω της δραματικής αύξησης του βάρους του, το WWF τον αποδέσμευσε το 1998. Τον Μάρτιο του 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Γιοκοζούνα θα εισαχθεί στο Hall of Fame του WWE. Η τελετή έγινε στις 31 του ίδιου μήνα και εντάχθηκε από τους Αδερφούς Ούσο και τον πατέρα τους Ρικίσι. Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο FindaGrave.com
Άνω Γλυκόβρυση Λακωνίας

Η Άνω Γλυκόβρυση είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λυκόβρυσης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ευρώτα, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου-Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Η Άνω Γλυκόβρυση είναι οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στην περιοχή του Έλους πάνω από τον Λακωνικό κόλπο, στις βόρειες υπώρειες της κορυφής «Κούρκουλα» (916 μ.) και κοντά στους Μολάους, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220. Απέχει 57 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γλυκόβρυσης του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γλυκόβρυσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Έλους. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Έλους και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευρώτα. Η εκκλησία του Aγίου Δημητρίου Η εκκλησία της Παναγίας Κουρκουλιώτισσας, νοτιοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 1996–97

Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 1996-97, το 12ο κατά σειρά από καθιέρωσης της Ένωσης, διεξήχθη σε έναν όμιλο. Τον τίτλο κατέκτησε ο Αστέρας Ιτέας, ο οποίος ανήλθε έτσι στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Την άνοδο κέρδισε και ο τρίτος της κατάταξης Κεχαγιάς Προσηλίου, κατόπιν άρνησης του δεύτερου Ο. Δωρικού, στη θέση του Φωκικού, ο οποίος αποσύρθηκε, παρότι το 1997 είχε καταλάβει τη 2η θέση στον όμιλό του.

 Οι δυο τελευταίοι της βαθμολογίας υποβιβάσθηκαν στη Β΄ Κατηγορία. Η βασική ενδεκάδα του Αστέρα Ιτέας αποτελούνταν από τους Τρόπουλο, Καρδαρά, Καρανάσο, Μαργώνη, Τσακίρη, Καραμπελούση (παίκτης-προπονητής), Μανέτα, Λύτρα, Παπαδήμα, Βοργιά και Λιαράκη. Πρόεδρος του Αστέρα ήταν ο Νίκος Γιογάκης. Ο Αστέρας Ιτέας, για 3η φορά στα χρονικά, κατέκτησε το νταμπλ τίτλων στη Φωκίδα, παίρνοντας και το τοπικό Κύπελλο (επικρατώντας στον Τελικό της 2 Απριλίου 1997 του Φωκικού με σκορ 2-0), ενώ μετείχε στη συνέχεια και στο Κύπελλο Ερασιτεχνών. Στη Β΄ Φωκίδας συμμετείχαν 8 ομάδες. Ήταν ο Δωρικός Μαλαμάτων, η Θύελλα Μαριολάτας (ανέβηκαν στην Α΄Φωκίδας), ο Απόλλων Δελφών, η Λιλαία Ε.Σ., ο Διόνυσος Αγίου Γεωργίου, ο ΑΟ Σάλωνα, ο Κρισσαίος Χρισσού και η Μυωνία Αγίας Ευθυμίας (οι δυο τελευταίοι υποβιβάσθηκαν). Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"
Ντάνιελ Τζέιμς

Ο Ντάνιελ Όουεν Τζέιμς (Κίνγκστον απόν Χαλ, 10 Νοεμβρίου 1997) είναι Ουαλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την ομάδα της Λιντς Γιουνάιτεντ και την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουαλίας.

 Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Χαλ Σίτι, ο Τζέιμς αποκτήθηκε από την Σουόνσι Σίτι το 2014, κατορθώνοντας να ενσωματωθεί άμεσα στην ομάδα νέων Κ-18 και στη συνέχεια στις Κ-21 και Κ-23. Στις 30 Ιουνίου του 2017 δόθηκε δανεικός με συμφωνία για μία σεζόν στην Σριούσμπερι Τάουν, ομάδα της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν. Ωστόσο, ο δανεισμός του διακόπηκε πρόωρα στις 31 Αυγούστου του 2017, έπειτα από κοινή συναίνεση των δύο πλευρών, καθώς ο παίκτης δεν κατάφερε να ενσωματωθεί στο βασικό σχήμα της ομάδας.Ο Τζέιμς πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την ομάδα της Σουόνσι στις 6 Φεβρουαρίου του 2018, σε έναν αγώνα του Κυπέλλου Αγγλίας απέναντι στη Νοτς Κάουντι, στον οποίο σκόραρε βοηθώντας την ομάδα του να επικρατήσει τελικά με σκορ 8-1.Στις 12 Ιουνίου του 2019 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 15 εκατομμύρια λίρες με συμβόλαιο διάρκειας πέντε ετών. Έκανε το ντεμπούτο του στις 11 Αυγούστου του 2019, στην πρώτη αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ, απέναντι στην Τσέλσι, με την ομάδα του να επικρατεί με σκορ 4-0 και τον ίδιο να χρίζεται σκόρερ στο τέταρτο γκολ.Δύο χρόνια αργότερα, στις 31 Αυγούστου του 2021, υπέγραψε στη Λιντς Γιουνάιτεντ. Όσον αφορά στην Εθνική ομάδα της Ουαλίας, ο Τζέιμς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε έναν αγώνα απέναντι στην Εθνική Αλβανίας, στις 20 Νοεμβρίου του 2018. Τον Μάιο του 2021 βρέθηκε στην αποστολή της Ουαλίας για τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου του 2020.
Μπάμπης Δρακόπουλος

Ο Μπάμπης Δρακόπουλος (γεν. 1917, Αθήνα - 1991, Αθήνα) ήταν Έλληνας πολιτικός, κορυφαίο στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

 Ο Μπάμπης Δρακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, στην Κυψέλη, στις 29 Ιανουαρίου του 1917. Ήταν γραμμένος στη ΧΑΝ από 13 ετών. Αποφοίτησε από το 8ο Γυμνάσιο Αθηνών, το 1933. Γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1934 αλλά διέκοψε τις σπουδές του στο τέταρτο έτος εξαιτίας της δικτατορίας του Μεταξά. Νυμφεύτηκε την Τούλα Δρακοπούλου. Απεβίωσε στις 18 Μαΐου 1991 στην Αθήνα. Ήταν πολιτικά ενεργός από μικρή ηλικία. Το 1934 εντάχθηκε στην «Εργατική Βοήθεια» του Πανεπιστημίου, ενώ το 1935-36 ήταν επικεφαλής του αντίστοιχου ομίλου της Φιλοσοφικής. Στα τέλη του 1934 εντάχθηκε επίσημα στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (Ο.Κ.Ν.Ε.) και σύντομα ανέλαβε πολιτικές ευθύνες. Το 1937 εργάστηκε παράνομα στην Επιτροπή Πόλης της Αθήνας της Ο.Κ.Ν.Ε., ως καθοδηγητής των Βόρειων Προαστίων. Εξορίστηκε από τη δικτατορία του Μεταξά, τον Νοέμβριο του 1938, στη Φολέγανδρο. Τον Μάιο του 1941 κατάφερε να δραπετεύσει. Το ίδιο έτος έγινε γραμματέας της Ο.Κ.Ν.Ε., αλλά συνελήφθη λίγο αργότερα. Τον επόμενο χρόνο αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (Ε.Π.Ο.Ν.). Κατά τον εμφύλιο πόλεμο πέρασε στην παρανομία. Το 1949 συνελήφθη και καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο από το στρατοδικείο, αλλά πήρε χάρη και το 1960 αποφυλακίστηκε. Το 1960 ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.). Έγινε γραμματέας του παραρτήματος της Αθήνας και έπειτα έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Το 1961, εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. στο 8ο Συνέδριο του κόμματος. Το 1963 έγινε γραμματέας του Γραφείου Εσωτερικού της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε.. Επί δικτατορίας αρχικά διέφυγε της σύλληψης και συμμετείχε στη συγκρότηση του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑ.Μ.). Στη διάσπαση του Κ.Κ.Ε. το 1968 συντάχθηκε με το Γραφείο Εσωτερικού και το 1969 εκλέχτηκε Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού. Συνελήφθη το 1971 και αποφυλακίστηκε το 1973 με τη γενική αμνηστία. Στις βουλευτικές εκλογές του 1974 εκλέχτηκε βουλευτής με την Ενωμένη Αριστερά (Κ.Κ.Ε. Εσωτ.). Διετέλεσε γραμματέας του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού μέχρι το 1982. Βίντεο, 1o Συνέδριο ΚΚΕεσ., Ιούνιος 1976, Πανιώνιος Αυγή 25 Απριλίου 2021
Ελαιοχρωματιστής

Ένας ελαιοχρωματιστής ή μπογιατζής είναι ένας επαγγελματίας υπεύθυνος για τη βαφή και τη διακόσμηση κτιρίων. Ο σκοπός του ελαιοχρωματιστή είναι να βελτιώσει την εμφάνιση ενός κτιρίου και να το προστατεύσει από ζημιές από νερό, διάβρωση και μούχλα. Η βαφή ενός σπιτιού μπορεί επίσης να είναι μια μορφή καλλιτεχνικής ή/και πολιτιστικής έκφρασης όπως η βαφή του σπιτιού Ndebele στη Νότια Αφρική.

 Η κύρια εργασία του ελαιοχρωματιστή είναι η ομοιόμορφη κατανομή του χρώματος στις επιφάνειες που πρόκειται να διακοσμηθούν με τη χρήση εργαλείων όπως πινέλα ή ρολά. Συνηθώς ο ελαιοχρωματιστής προσλαμβάνεται από τους κατασκευαστές ή ιδιοκτήτες των σπιτιών για να δώσει χρώμα και προστασία στους τοίχους και τις οροφές τους σύμφωνα με τα γούστα τους και το σχέδιο του σπιτιού. Οι εργασίες του περιλαμβάνουν το ξύσιμο των τοίχων για την αφαίρεση της παλιάς μπογιάς ή της ταπετσαρίας πριν την εφαρμογή της νέας. Για να το κάνει αυτό, χρησιμοποιεί νερό και σπάτουλες. Επίσης τρίβει τις λείες επιφάνειες χρησιμοποιώντας γυαλόχαρτο ή μεταλλικές βούρτσες. Ο ελαιοχρωματιστής χρησιμοποιεί διαφορετικούς τύπους βαφής ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του δωματίου, τον τύπο της επιφάνειας και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Έτσι, χρησιμοποιεί μεταλλικό χρώμα για να καλύψει μεταλλικούς σωλήνες και δοχεία, σμάλτο για καλοριφέρ ή ακρυλικό χρώμα για υγρές περιοχές ή περιοχές που έχουν επηρεαστεί από λίπη. Επίσης, χρησιμοποιεί βερνίκια σε ξύλινες επιφάνειες για να τις προστατέψει από την υγρασία και τη φθορά.
Μαρία Άννα των Βουρβόνων (1666-1739)

Η Μαρία Άννα (γαλλ. Marie Anne, 2 Οκτωβρίου 1666 - 3 Μαΐου 1739) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν νομιμοποιημένη νόθη κόρη του Βασιλιά της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Κοντί.

 Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ. Παντρεύτηκε το 1680 τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Αρμάνδο Α΄ του Κοντί. Δεν απέκτησαν τέκνα: fr:Marie Anne de Bourbon (1666-1739) - French The Sun King by The Hon. Nancy Freeman-Mitford
Κατάλογος δημάρχων Αιγίου

Ο Δήμαρχος Αιγίου ήταν ο διορισμένος και αργότερα αιρετός άρχοντας του Δήμου Αιγίου του Νομού Αχαΐας. Ο δήμος λειτούργησε τις περιόδους 1835-1912 και 1924-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας. Έδρα του δήμου ήταν το Αίγιο.

 Ο Δήμος Αιγίου επανασυστάθηκε το 1924 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Αιγίου σε δήμο. Καταργήθηκε το 2010, με τον τελευταίο δήμαρχο να υπηρετεί ως και τις 31 Δεκεμβρίου 2010. Πρώτος δήμαρχος ήταν ο Αναστάσιος Λόντος. Δήμαρχοι μετά το 2011, είναι οι δήμαρχοι Αιγιαλείας. Αρίστος Σταυρόπουλος, Ιστορία της πόλεως Αιγίου από των μυθικών χρόνων μέχρι των ήμερων μας, Έκδοσις-Τύπος: Αγγ. Κουλουμπή, Πάτραι 1954. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.
Εκλογές στην Εσθονία

Η Εσθονία διεξάγει κάθε 4 χρόνια εκλογές για κοινοβούλιο (το Riigikogu, με 101 μέλη) σε πανεθνικό επίπεδο. Η ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου γίνεται με αναλογική εκπροσώπηση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αρχηγός κράτους) εκλέγεται από το Κοινοβούλιο (1ος-3ος γύρος) για πενταετή θητεία ή από σώμα εκλεκτόρων (από 4ο γύρο και μετά). Επίσης, στην Εσθονία διεξάγονται εκλογές για τοπικά κυβερνητικά συμβούλια, το μέγεθος των οποίων ποικίλλει. Το σύστημα είναι πολυκομματισμός και συχνά δεν υπάρχει κανένα κόμμα που να μπορεί να κερδίσει μόνο του την εξουσία, με αποτέλεσμα να είναι κοινός τόπος ο σχηματισμός κυβερνήσεων συνασπισμού. Εκλογές έχουν διεξαχθεί τις εξής χρονιές: Riigikogu (κοινοβούλιο): 1992 , 1995, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015, 2019 Τοπικές/δημοτικές: 1993, 1996, 1999, 2002, 2005, 2009, 2013, 2017 Ευρωεκλογές: 2004, 2009, 2014, 2019 Δημοψηφίσματα: 1923, 1932, Ιούνιος 1933, Οκτώβριος 1933, 1936, 1991, 1992, 2003 (για ένταξη στην ΕΕ) Πρόεδρος: 1992 (Λέναρτ Μέρι), 1996 (Λέναρτ Μέρι), 2001 (Άρνολντ Ρίτελ), 2006 (Τόμας Ίλβες), 2011 (Τόμας Ίλβες), 2016 (Κάλιουλαϊντ)

 Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Μαρτίου 2019. Στις 29 Αυγούστου 2011 ο Τόμας Χέντρικ Ίλβες επανεξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο (που απαρτίζεται από 101 μέλη) για δεύτερη συνεχόμενη θητεία 5 ετών. Υποστηρίχτηκε από 73 βουλευτές και έγινε ο πρώτος υποψήφιος για την προεδρία που εξελέγη από τον πρώτο γύρο από το 1991, όταν η Εσθονία ανέκτησε την ανεξαρτησία της. Ο μοναδικός αντίπαλος υποψήφιος του Ίλβες, ο Ίντρεκ Τάραντ πήρε 25 ψήφους. Βρέθηκαν επίσης 1 λευκό ψηφοδέλτιο και 1 άκυρο. Η Κέρστι Κάλιουλαϊντ εξελέγη στις 2 Οκτωβρίου 2016 Πρόεδρος της Εσθονίας, με θητεία που ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2016. Έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Εσθονίας από τότε που η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1918, καθώς και η νεότερος κάτοχος της θέσης, με ηλικία 46 ετών. Έπειτα από αρκετούς γύρους στις προεδρικές εκλογές του 2016 που κατέληξαν σε αποτυχία, προτάθηκε από την πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών κομμάτων ως κοινή υποψήφια για πρόεδρος της Εσθονίας. Κέρδισε τις εκλογές με 81 ψήφους υπέρ και 17 παρόντες. Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Μαρτίου 2011. Ο κεντροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός κέρδισε τις εκλογές και παρέμεινε στην εξουσία. Η ηλεκτρονική ψηφοφορία είχε διενεργηθεί μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 2 Μαρτίου 2011. Η συμμετοχή ξεπέρασε το 60% και διαμορφώθηκε στο 63,51%.
Δρυγιές Ρεθύμνης

Οι Δρυγιές (επίσημο: αι Δρυγιαί) είναι οικισμός της Κοινότητος Άνω Μέρους του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 26 κατοίκους. Απέχουν 47 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 580 μ.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Dhries. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Dries με 57 κατοίκους και 112 οφειλόμενες αγγαρείες. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους στο χωριό καταγράφηκαν 5 χριστιανικές και 2 μουσουλμανικές οικογένειες.Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Αποδούλου και είχε 61 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 92 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Άνω Μέρους. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Μέρους μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου. Μετά την απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε το 1944, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής αποφάσισαν σε αντίποινα την καταστροφή των χωριών του Κέντρου. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης οι Γερμανοί καθυστέρησαν να περικυκλώσουν το χωριό, και έτσι οι κάτοικοί του, ειδοποιημένοι από βοσκούς, πρόλαβαν να το εγκαταλείψουν. Έτσι οι Γερμανοί αρκέστηκαν στην καταστροφή των κτιρίων του χωριού.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Μαργαρίτα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margaret von Brunswick-Lüneburg (1442 - 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρεδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου. Το 1452 η Μαργαρίτα έγινε η τρίτη σύζυγος του Ερρίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ. Ως προίκα έφερε μαζί της 8.000 γκίλντερς, τα οποία ο σύζυγός της διπλασίασε. Μετά το τέλος του συζύγου της, έζησε στην ιδιοκτησία χηρείας (wittum) στο Πλάου αμ Ζέε, την οποία ο Ερρίκος είχε υποσχεθεί. Ο Ερρίκος από τον 2ο γάμο του είχε γιο τον Ούλριχ Β΄. Με το τέλος του προγονού της Ούλριχ Β΄ ο κλάδος Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ εξέλιπε και η χρεωμένη χώρα βρέθηκε στο Μεκλεμβούργο-Σβερίν, το οποίο δεν ήταν υπεύθυνο για τη συντήρηση της χήρας του Στάργκαρντ. Στη συνέχεια η Μαργαρίτα έζησε στο Τσέλε για λίγο. Η διαμάχη μεταξύ των οίκων Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Μεκλεμβούργου-Σβερίν σχετικά με την ιδιοκτησία της χηρείας στο Πλάου αμ Ζέε συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της. Η Μαργαρίτα πέρασε την 46χρονη χηρεία της στην απόλυτη φτώχεια. Σε επιστολές προς τους συγγενείς τους, έλεγε ότι υπέφερε ακόμη και από πείνα και δίψα. Το 1499, υπό την πίεση των δουκών του Μπράουνσβαϊγκ, έγινε δεκτή ως μόνιμη κάτοικος στο αββαείο του Βήνχαουζεν. Υποστηρίχθηκε οικονομικά από την κουνιάδα της Άννα, τη χήρα του αδελφού της Όθωνα Ε΄, η οποία της έστελνε 12 γκίλντερς το χρόνο μόνο. Απεβίωσε στις 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν και τάφηκε εκεί στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων. Παντρεύτηκε το 1452 με τον Ερρίκο δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα: Μαγδαληνή 1454-1532. παντρεύτηκε πρώτα τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και μετά τον Μπούρκχαρντ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν. Άννα 1465–1498, μοναχή στο μοναστήρι Ρίμπνιτς. Verein für Mecklenburgische Geschichte und Alterthumskunde, Schwerin: Mecklenburgische Jahrbücher, τόμους. 24–25, 1859, σελ. 33 ff. Martina Schattkowsky: Witwenschaft in der frühen Neuzeit: fürstliche und adlige Witwen zwischen Fremd-und Selbstbestimmung, Leipziger Universitätsverlag, 2003, σελ. 106 http://www.guide2womenleaders.com/womeninpower/Womeninpower1450.htm http://www.emecklenburg.de/Niklot/i0392.htm
Ρούφος ο Εφέσιος

Ο Ρούφος ο Εφέσιος ήταν ένας από τους κορυφαίους ιατρούς της αρχαιότητας σε βαθμό που κατά τους βυζαντινούς χρόνους θεωρούνταν ότι αποτελούσε μαζί με τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό και τον κένταυρο Χείρωνα την τετράδα των ιατρών που γαληνεύουν τα πάθη (ἡ τετράριθμος τῶν παθῶν γαληνότης).

 Τα περισσότερα στοιχεία για το βίο του δεν είναι γνωστά. Σύμφωνα με το λεξικό Σούδα γεννήθηκε στην Έφεσο και άκμασε επί Τραϊανού (98 - 107 μ.Χ.) . Πρέπει να σπούδασε ιατρική στην Έφεσο, ενώ δεν υπάρχουν αποδείξεις περαιτέρω εκπαίδευσης στην Αλεξάνδρεια ή άσκησης ιατρικής στη Ρώμη. Σε ό,τι αφορά την εργογραφία του φαίνεται ότι έγραψε περισσότερες από 100 ιατρικές πραγματείες η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων έχει χαθεί. Σύμφωνα με τη Σούδα ορισμένοι τίτλοι έργων του είναι οι ακόλουθοι: Περὶ διαίτης, Περὶ διαίτης πλεόντων, Περὶ τραυματικῶν φαρμάκων, Περὶ τραυματισμοῦ ἄρθρων, Περὶ σύκων, Περὶ τῆς ἀρχαίας ἰατρικῆς βιβλίον, Περὶ γάλακτος βιβλίον, Περὶ οἴνου βιβλίον, Περὶ μέλιτος. Τα έργα τα οποία έχουν διασωθεί στα ελληνικά είναι Περὶ ὀνομασίας τῶν τοῦ ἀνθρώπου μορίων, Περὶ τῶν ἐν νεφροῖς καὶ κύστει παθῶν, Περὶ σατυριασμοῦ καὶ γονορροίας, Ἰατρικά ἐρωτήματα. Αντίθετα, ψευδεπίγραφα είναι τα έργα Περὶ ὀστῶν, Περὶ ἀνατομής τῶν τοῦ ἀνθρώπου μορίων. Επίσης, έχει διασωθεί στα λατινικά υπό τον τίτλο De podagra ιατρική πραγματεία σχετικά με ασθένειες των αρθρώσεων και στα αραβικά πραγματείες όπως Περὶ Μελαγχολίας, Περὶ ἰκτέρου, στο οποίο σώζεται αναφορά σχετικά με την τερηδόνα των δοντιών κ.α. Πληθώρα αποσπασμάτων ιατρικών πραγματειών του εντοπίζονται στον Γαληνό, Αέτιο τον Αμιδηνό, Παύλο τον Αιγινήτη, Αλέξανδρο τον Τραλλιανό, Ibn al-Baitar και Muhammad ibn Zakariya al-Razi. Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα Ε.Κ.Π.Α. 2016. ISBN 978-960-93-8402-5
Ελπίδα Λιοπετρίου

Η Ελπίδα Λιοπετρίου είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα έχει τρεις συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Αγωνίζεται στο αγροτικό πρωτάθλημα και την περίοδο 2016-2017 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος.Στην ομάδα αγωνίζονται κυρίως παιδιά του χωριού και των γύρω χωριών. Στα αξιοσημείωτα είναι ο αρκετός κόσμος που ακολουθεί την ομάδα εντός και εκτός έδρας για τα δεδομένα του πρωταθλήματος.Η χρόνια 2023-2024 βρίσκει την ομάδα στην ΕΠΙΛΕΚΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΤΟΚ

 Η Ελπίδα ιδρύθηκε το 1948 και χρώματα έχει το πράσινο και το άσπρο. Πριν το 1974 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΑ Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το 1975, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου (ΠΟΕΠΑ) και στη συνέχεια συμμετείχε στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας.Το 1990 εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε για τρεις περιόδους στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας (το οποίο τότε διεξαγόταν σε ομίλους) τερματίζοντας στα μέσα του βαθμολογικού πίνακα του ομίλου της. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ελπίδα τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΠΑ. Απο το 2016 η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου Λάρνακας (ΠΟΑΛ). 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ελπίδα στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ (1): 2023 Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ (1): 2022Ασπίδα ΣΤΟΚ (1): 2022ΠΟΑΛ: Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ (3): 2017, 2018, 2022 Κύπελλο ΠΟΑΛ (4): 2017, 2018, 2022 ,2023ΠΟΕΠΑ: Πρωτάθλημα ΠΟΕΠΑ (7): 1975, 1977, 1978, 1981, 1988, 2011, 2012 Κύπελλο ΠΟΕΠΑ (5): 1978, 1982, 1986, 1988, 2012 «Κυπελλούχος η Ελπίδα». Χαραυγή: σελ. 26. 2012-04-13. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-07-06. https://web.archive.org/web/20160706231248/http://www.haravgipdf.com//pdffiles/1304105517.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-04-29. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Ζάρκα

Η Ζάρκα (αραβικά: الزرقاء‎) είναι μία πόλη της Ιορδανίας και έδρα του ομώνυμου Κυβερνείου. Το όνομά της σημαίνει «μπλε πόλη». Το 2015 είχε πληθυσμό 635.160 κατοίκων, καθιστώντας την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα μετά το Αμμάν. Η Ζάρκα χτίστηκε στις όχθες και το λεκανοπέδιο του ποταμού Ζάρκα, στα βορειοδυτικά της Ιορδανίας. Βρίσκεται 24 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Αμμάν.

 Η Ζάρκα έχει ένα κρύο ημίξηρο κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: BSk). Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 17,4°C, ενώ σημειώνονται ετησίως περίπου 182 χιλιοστά βροχόπτωσης, κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες. Αν και η περιοχή κατοικείται από τον 1ο μ.Χ. αιώνα, η πόλη Ζάρκα ιδρύθηκε το 1902 από Τσετσένους μετανάστες, που εκτοπίστηκαν από τους πολέμους μεταξύ της Οθωμανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αυτοί εγκαταστάθηκαν κατά μήκος του ποταμού Ζάρκα. Εκείνη την εποχή κατασκευάστηκε ένας σταθμός του Σιδηροδρόμου της Χετζάζης στον νέο οικισμό. Ο σιδηροδρομικός σταθμός μετέτρεψε τη Ζάρκα σε σημαντικό εμπορικό κόμβο. Στις 10 Απριλίου 1905, ο Οθωμανός κυβερνήτης εξέδωσε ένα διάταγμα που επέτρεπε στους Τσετσένους μετανάστες να κατέχουν εδάφη στα οποία είχαν εγκατασταθεί. Στη συνέχεια, ο πληθυσμός αυξήθηκε γρήγορα σε μέγεθος. Στις 18 Νοεμβρίου 1928, η νέα κυβέρνηση του Εμιράτου της Υπεριορδανίας εξέδωσε διάταγμα για τη σύσταση του πρώτου δημοτικού συμβουλίου της Ζάρκα.Μετά το σχηματισμό της Συνοριακής Δύναμης της Υπεριορδανίας το 1926, κατασκευάστηκαν στρατιωτικές βάσεις στην πόλη από τον βρετανικό στρατό. Στη Ζάρκα μάλιστα ήταν η έδρα της Αραβικής Λεγεώνας της Ιορδανίας. Με πληθυσμό 635.160 κατοίκους, στην απογραφή του 2015, η Ζάρκα έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο πληθυσμό μετά το Αμμάν και τον τρίτο μεγαλύτερο μητροπολιτικό πληθυσμό μετά το Αμμάν και το Ιρμπίντ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Zarqa, Jordan στο Wikimedia Commons
Ιοκτόνο

Ένα ιοκτόνο είναι οποιαδήποτε φυσικός ή χημικός παράγοντας που απενεργοποιεί ή καταστρέφει ιούς. Αυτό διαφέρει από ένα αντιικό φάρμακο, το οποίο αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό του ιού. Τα ιοκτόνα συνήθως επισημαίνονται με οδηγίες για ασφαλή, αποτελεσματική χρήση. Τα ιοκτόνα δεν προορίζονται για χρήση μέσα στο σώμα και τα περισσότερα είναι απολυμαντικά που δεν προορίζονται για χρήση στην επιφάνεια του σώματος.

 Σαπούνι και νερό (για πλύσιμο χεριών ) Ισοπροπυλική αλκοόλη, αιθανόλη, η- προπανόλη Λευκαντικό Διοξείδιο του χλωρίου (ClO2) BioVex: εγκατάσταση, εξοπλισμός, επεξεργασία μη πορωδών επιφανειών, όπως γυμναστήρια, χαλάκια. Κυανοβιρίνη-Ν ΕΡ 0978289 Α1 με ιώδιο Γκρίφιθιν Ιντερφερόνη Λυσόλη NVC-422 Σκυτοβιρίνη Ουρουμίνη Virkon απολυμαντικό καθαριστικό PWS ιοκτόνο (για κτηνιατρική χρήση) Zonrox V-Bind Viricide (για γεωργική χρήση) Υποχλωριώδες νάτριο (για υγειονομική περίθαλψη) (για κτηνιατρική χρήση) Νανοϊατρικά με βάση λιποσώματα
Αμισιανά Καβάλας

Τα Αμισιανά (μέχρι το 1926 Πρέτζοβα) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Αμισιανών ανέρχεται στους 927 κατοίκους.

 Τα Αμισιανά βρίσκονται σε υψόμετρο 150 μέτρων. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν μουσουλμανικός οικισμός, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εγκαταστάθηκαν 125 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Κατά τα τέλη του 1941, οι βουλγαρικές αρχές Κατοχής προχώρησαν στην εκτέλεση τριών ατόμων στα πλαίσια των ευρύτερων αντιποίνων για την εξέγερση της Δράμας. Στο χωριό βρίσκεται αντλιοστάσιο, το οποίο κατασκευάστηκε επί δημαρχίας Μιχάλη Λολίδη και το οποίο χρησιμοποιείται για την ύδρευση της Καβάλας.Διοικητικά, τα Αμισιανά αποτελούσαν μέχρι το 1997 έδρα της ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Καβάλας, ενώ το 1997, με τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το πρόγραμμα Καποδίστριας, εντάχθηκαν στον δήμο Ελευθερούπολης. Από το 2011 ανήκουν στον καλλικρατικό δήμο Παγγαίου. Σπύρος Κουζινόπουλος, Δράμα 1941. Μια παρεξηγημένη εξέγερση, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2011. Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, Α΄ τόμος, 2012.
Μέσσιος Φοίβος Σεβήρος

Ο Φλάβιος Μέσσιος Φοίβος Σεβήρος (Λατινικά: Flavius Messius Phoebus Severus) (floruit 469 - 470) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και φιλόσοφος που έζησε τον 5ο αιώνα. Διετέλεσε Ύπατος μαζί με το Φλάβιο Ιορδάνη το 470, διορισμένος από τον Αυτοκράτορα Ανθέμιο.

 Γεννήθηκε στη Ρώμη, σπούδασε στην Πλατωνική Ακαδημία του Πρόκλου στην Αθήνα. Mεταξύ των συμμαθητών του ήταν ο ποιητής και μάντης Παμπρέπιος (που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη Στάση του Ίλλου), ο στρατιωτικός Μαρκελλίνος (που αργότερα έγινε ημι-αυτόνομος κυβερνήτης της Δαλματίας), ο ευγενής Ανθέμιος (μετέπειτα Ύπατος και Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας), και ο Φλάβιος Ιλλούστριος Πουσαίος (Πραιτωριανός Ἐπαρχος Ανατολής το 465 και Ύπατος το 467). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που δεν ασχολείτο με τα κοινά, απογοητευμένος από τη δημόσια ζωή, δέχτηκε μια επίσκεψη από ορισμένους μελετητές που ενδιαφέρθηκαν για την πλούσια βιβλιοθήκη.Το 467/469, ο Σεβήρος επέστρεψε στη Ρώμη, όπου ο Δυτικός Αυτοκράτορας Ανθέμιος τον όρισε Ύπατο το 470 και του έδωσε τα αξιώματσ του Πατρικίου και του Πολιάρχου. Σύμφωνα με τον Δαμάσκιο, ο Σεβήρος και ο Ανθέμιος είχαν ένα μυστικό σχέδιο επανόρθωσης της εθνικής λατρείας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Σεβήρου, αποκαταστάθηκαν τμήματα του Κολοσσαίου. MacGeorge, Penny, Late Roman Warlords, Oxford University Press, 2002, ISBN 0-19-925244-0 Martindale, John, John R. Morris, "Fl. Messius Phoebus Severus 19" PLRE ΙΙ, (Prosopography of the Later Roman Empire Vol. ΙΙ. Α. Δ. 395-527) O'Meara, Dominic, Platonopolis: Platonic Political Philosophy in Late Antiquity, Oxford University Press, 2003, ISBN 0-19-925758-2