Καλαμπάκι

Το Καλαμπάκι (επίσημα Καλαμπάκιον) είναι πεδινή κωμόπολη του νομού Δράμας σε υψόμετρο 60 μέτρα. Βρίσκεται 13 χλμ. νότια της Δράμας, πρωτεύουσας του νομού. Το Καλαμπάκι μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ορίστηκε ως η έδρα του Δήμου Δοξάτου, στον οποίο υπάγονται επίσης τα χωριά Φτελιά, Αγία Παρασκευή, Καλαμώνας και Νεροφράκτης και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 2.652κατοίκους.

 Στην πλειονότητά τους οι κάτοικοί του είναι απόγονοι προσφύγων από την Ανατολική Θράκη (κυρίως από το χωριό Κρυόνερο), τον Καλφά της Κωνσταντινουπόλεως (γνωστοί και ως Καλφακιώτες) και τη Μικρά Ασία (κυρίως από τα Λιμνά, το Χασάκιοϊ και την Αξό της Καππαδοκίας) που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάνης. Οι Θρακιώτες πρώτοι κάτοικοι έζησαν στην περιοχή της Δράμας ως το φθινόπωρο του 1919, οπότε, με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία και πάλι στην Ανατολική Θράκη, για να ξαναγυρίσουν οριστικά το φθινόπωρο του 1922, ακολουθώντας τη πορεία του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Τον Αύγουστο του 1941, κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής, ορισμένοι κάτοικοι του Καλαμπακίου εκτοπίστηκαν στη γερμανοκρατούμενη ζώνη ως επικίνδυνοι, ενώ το φθινόπωρο του ίδιου έτους εκτελέστηκε ένας κάτοικος στο πλαίσιο της καταστολής της εξέγερσης της Δράμας. Το 1953 επισκέφτηκε το Καλαμπάκι η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, στο πλαίσιο επιτόπιας έρευνάς της για τις προσφυγικές εγκαταστάσεις στη Βόρεια Ελλάδα, περιγράφοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες διαβίωναν οι κάτοικοι. Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Καλαμπακίου (ιδρυθείς το 1979), ο οποίος μεριμνά για την αναβίωση του εθίμου του "κουρμπανιού". Κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου, την ημέρα του Αγίου Αθανασίου γιορτάζεται το κουρμπάνι, ένα έθιμο που έφεραν οι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Το Θρακιώτικο έθιμο του Καλόγερου ή ΚαλογεροΔευτέρα ή Καλογέρικα, διασώζεται μέχρι τις μέρες μας και πραγματοποιείται κάθε χρόνο τη Δευτέρα της μικρής Αποκριάς (μια εβδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα). Σύμφωνα με το έθιμο αυτό, που παραπέμπει στη λατρεία του αρχαίου θεού Διονύσου, ένας κάτοικος ντύνεται "καλόγερος" φορώντας προβιά και κουδούνια και πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι παίζοντας γκάιντα. Οι κάτοικοι του Καλαμπακίου (Καλαμπακιώτες ή Καλαμπακινοί) ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Το Καλαμπάκι διαθέτει δύο δημοτικά σχολεία και ένα λύκειο. Η ποδοσφαιρική ομάδα Αθλητική Ένωση Καλαμπακίου αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική Κατηγορία (σεζόν 2009-2010). Γήρανση του πληθυσμού, υπογεννητικότητα, υψηλή ανεργία και κατά συνέπεια μετανάστευση των όλο και λιγότερων νέων στα αστικά κέντρα είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το χωριό. Στο πλαίσιο ενός προγράμματος διαδημοτικής συνεργασίας το Καλαμπάκι κινήθηκε το 2006 προς σύνδεση του ιδίου στον βιολογικό καθαρισμό της Δράμας. Φλώρος Κωνσταντίνου, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Νομού Δράμας (1981-1996, 2000-2004), Υφυπουργός Γεωργίας (1993-1995), Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ (2000-2003) Χρήστος Χριστοδούλου, αντιπτέραρχος, Αρχηγός ΓΕΑ Δημήτριος Μήτογλου, [1], ποδοσφαιριστής, ΔΌΞΑ ΔΡΑΜΑ, ΠΑΟΚ Γιώργος Μυλωνάς, οδοντίατρος και ζωγράφος Στυλιανός Ιωαννίδης, Chef της Χρονιάς 2018 στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ελληνικής Γαστρονομίας το 2018 Κρυόνερο Ανατολικής Θράκης Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Καλαμπακίου "Καλόγερος" Καλαμπακίου