IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ο άνδρας της μόδας

Ο άνδρας της μόδας (αγγλικός τίτλος: The Man of Mode or Sir Fopling Flutter) είναι κωμωδία της Παλινόρθωσης του Τζορτζ Έθερετζ, που γράφτηκε το 1676. Το έργο διαδραματίζεται στο Λονδίνο και ακολουθεί τις περιπέτειες του ελευθεριακού Ντόριμαντ καθώς προσπαθεί να κερδίσει τη νεαρή κληρονόμο Χάριετ και να απεμπλακεί από τα προηγούμενα ειδύλλιά του. Ο Έθερετζ έγινε διάσημος απεικονίζοντας έναν ανέμελο τρόπο ζωής επιπόλαιων χαρακτήρων που το ενδιαφέρον τους περιστρέφονταν γύρω από τις ερωτικές σχέσεις τους. Το έργο σατιρίζει πολλούς σύγχρονους που το κοινό μπορούσε να αναγνωρίσει, γνώρισε άμεση επιτυχία και θεωρείται η καλύτερη κωμωδία ηθών της εποχής. Ο χαρακτήρας του Ντόριμαντ βασίστηκε στον Τζον Ουίλμοτ, 2ο κόμη του Ρότσεστερ και ο φίλος του Μέντλεϊ στον ίδιο τον συγγραφέα.

 Καθώς αρχίζει το έργο, ο Ντόριμαντ, ένας πνευματώδης σαγηνευτικός νεαρός άνδρας, παραπονιέται στον φίλο του Μέντλεϊ ότι έχει βαρεθεί την ερωτική του ζωή και θέλει να δώσει τέλος στη σχέση του με την κυρία Λάβιτ, καθώς έχει ήδη δεσμό με τη μικρότερη φίλη της, τη Μπελίντα. Συγχρόνως, μαθαίνουν ότι η Χάριετ, μια όμορφη νεαρή κληρονόμος γοητεύτηκε από τον Ντόριμαντ. Ο Ντόριμαντ τη γνωρίζει και την ερωτεύεται αλλά η μητέρα της Χάριετ, η λαίδη Γούντβιλ, τον αντιπαθεί λόγω της κακής του φήμης. Παρά τις διαρκείς πιέσεις από τις πρώην ερωμένες του, με κόλπα που δημιουργούν πολλές κωμικές σκηνές, ο Ντόριμαντ καταφέρνει να τις απομακρύνει και παντρεύεται τη Χάριετ. Στη δευτερεύουσα πλοκή, ο φίλος του Ντόριμαντ, ο νεαρός Μπελέρ, είναι ερωτευμένος με την Εμίλια, στην οποία έχει βλέψεις και ο πατέρας του αγνοώντας ακόμη ότι ο γιος του είναι επίσης ερωτευμένος μαζί της. Ο πατέρας του αρραβωνιάζει τον νεαρό Μπελέρ με τη Χάριετ, απειλώντας να τον αποκληρώσει αν αρνηθεί να την παντρευτεί. Οι δύο νέοι προσποιούνται ότι είναι ερωτευμένοι για να κρατήσουν τους γονείς τους στο σκοτάδι. Τελικά, παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους, η Εμίλια και ο νεαρός Μπελέρ παντρεύονται, ο πατέρας του νεαρού είναι δυσαρεστημένος, αλλά συμβιβάζεται με τον αιφνιδιαστικό γάμο του γιου του. Ένα από τα κωμικά πρόσωπα του έργου είναι ο λιμοκοντόρος σερ Φόπλινγκ Φλάτερ, ένας ασυνήθιστα εμμονικός με τα ρούχα και την εμφάνισή του άνδρας, που νομίζει ότι η κυρία Λάβιτ είναι ερωτευμένη μαζί του, τον οποίο ο Ντόριμαντ διασκεδάζοντας εκμεταλλεύεται για να απαλλαγεί από τις παλιές ερωμένες του. Ο Τζορτζ Έθερετζ, ενώ ακολούθησε την παράδοση του Μπεν Τζόνσον, ανανέωσε πλήρως το είδος της κωμωδίας στην Αγγλία, ακολουθώντας το παράδειγμα Γάλλων θεατρικών συγγραφέων όπως ο Μολιέρος. Το έργο ανοίγει το δρόμο στο πολύ ιδιαίτερο ύφος των έργων του Ουίλιαμ Κόνγκριβ, είκοσι χρόνια αργότερα.
Αδόλφος φον Μπάιερ

Ο Αδόλφος φον Μπάιερ (γερμ. πλήρες όνομα Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer, 31 Οκτωβρίου 1835 - 20 Αυγούστου 1917) ήταν Γερμανός χημικός που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας (1905) για τη μεγάλη του προσφορά στις χρωστικές ουσίες. Επινόησε πολλές συνθέσεις όπως του ινδικού (το κοινώς λεγόμενο λουλάκι).

 Ο φον Μπάιερ γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 31 Οκτωβρίου του 1835. Ήταν γιος του Ιωάννη - Ιακώβου φον Μπάιερ και της Ευγενίας, Εβραίας που όμως είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό. Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, μαθηματικά και φυσική και στη συνέχεια χημεία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Παίρνοντας το διδακτορικό του το 1858 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης και δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε λέκτορας στην Ακαδημία Εμπορίου του Βερολίνου. Το 1871 ανέλαβε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και τέσσερα χρόνια μετά καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Οι έρευνές του στράφηκαν κυρίως στην οργανική χημεία. Σημαντικότερα επιτεύγματά του ήταν η σύνθεση της βαφής ινδικού, του λουλακιού, οι βαφές φθαλεΐνης, άλατα οξωνίου, νιτρώδεις ενώσεις (το 1869), παράγωγα του ουρικού οξέος καθώς και του βαρβιτουρικού οξέος. Το 1871 ανακάλυψε την σύνθεση φαινολοφθαλεΐνης από συμπύκνωση του φθαλικού ανυδρίτη με δύο ισοδύναμα της φαινόλης υπό όξινες συνθήκες (εξ ου και το όνομα). Την ίδια χρονιά ήταν ο πρώτος που παρήγαγε συνθετικά την φθορεσκεΐνη, μια φθορίζουσα χρωστική. Το επόμενο έτος, το 1872, πειραματίστηκε με φαινόλη και φορμαλδεΰδη και η έρευνά του αυτή βοήθησε αργότερα τον Βέλγο Χημικό Λεο Μπακελάιτ, στην ανακάλυψη του βακελίτη. Το 1881 η Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου απένειμε στον Μπάιερ το μετάλλιο Νταίηβυ για το έργο του με το λουλάκι. Τρία χρόνια αργότερα εξελέγη επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Τέλος το 1905 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ στη Χημεία, "σε αναγνώριση των υπηρεσιών του στην πρόοδο της οργανικής χημείας και της χημικής βιομηχανίας, δια των εργασιών του σε οργανικές βαφές και υδροαρωματικές ενώσεις ". Γεννήθηκε με το όνομα Γιόχαν Φρήντριχ Βίλελμ Άντολφ Μπάιερ, αλλά κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ήταν γνωστός απλά ως "Άντολφ Μπάιερ." Στα πεντηκοστά του γενέθλια του συνέχισε με τον κληρονομικό αριστοκρατικό τίτλο, αλλάζοντας το όνομά του σε "Άντολφ φον Μπάιερ." Ο Αδόλφος φον Μπάιερ πέθανε στις 20 Αυγούστου του 1917, σε ηλικία 72 ετών. Για κάποιο διάστημα υπήρξε καθηγητής του Ότο Χαν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Adolf von Baeyer στο Wikimedia Commons Βιογραφία Βιογραφία από Nobelprize.org ιστοσελίδα. φον Μπάιερ βιογραφία
Πριν πέσει η νύχτα

Το Πριν πέσει η νύχτα είναι αμερικανική ταινία του 2000 σε σκηνοθεσία του Τζούλιαν Σνάμπελ. Το σενάριο βασίζεται στην ομώνυμη αυτοβιογραφία του Κουβανού ποιητή και συγγραφέα Ρεϊνάλντο Αρένας, τον οποίο ενσαρκώνει ο Χαβιέρ Μπαρδέμ. Κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ της Βενετίας.

 Ο Ρεϊνάλντο Αρένας γεννιέται το 1943 στην επαρχία Οριέντε της Κούβας. Μεγαλώνει με τη μητέρα του και ήδη από την παιδική του ηλικία ανακαλύπτει την έλξη του προς τα αγόρια. Τη δεκαετία του ’60 εγκαθίσταται στην Αβάνα, όπου ξεκινά να δουλεύει στη βιβλιοθήκη. Παράλληλα, κερδίζει μια τιμητική λογοτεχνική διάκριση, ενώ ζει τη ζωή του ανοιχτά ως ομοφυλόφιλος. Γνωρίζει και συναναστρέφεται με άλλους ομοφυλόφιλους, όπως ο συγγραφέας Χοσέ Λεσάμα Λίμα, ο κριτικός Βιρχίλιο και οι φίλοι του Πέπε και Τόμας. Ο Ρεϊνάλντο υποστηρίζει την επανάσταση του Φιδέλ Κάστρο, όμως το καθεστώς περιθωριοποιεί τους ομοφυλόφιλους ως αντιδραστικά στοιχεία και προϊόντα του καπιταλισμού. Καταδιώκεται και συλλαμβάνεται με την κατηγορία του βιαστή και του δολοφόνου. Όσο βρίσκεται στη φυλακή, συνεχίζει τη συγγραφή. Μετά από δύο χρόνια, αποφυλακίζεται και έκτοτε ψάχνει συνεχώς τρόπους για να φύγει από τη χώρα. Εν τέλει, τα καταφέρνει. Το 1980 εγκαθίσταται στις ΗΠΑ, όπου μένει μαζί με τον φίλο του Λάζαρο. Μετά από λίγα χρόνια, διαγιγνώσκεται με AIDS, όμως δε θέλει να πεθάνει σε νοσοκομείο. Για αυτόν τον λόγο ζητά τη βοήθεια του Λάζαρο για να πεθάνει ήρεμος στο σπίτι. Πριν πέσει η νύχτα στην IMDb Πριν πέσει η νύχτα στο AllMovie Πριν πέσει η νύχτα στο Box Office Mojo Πριν πέσει η νύχτα στο Rotten Tomatoes Πριν πέσει η νύχτα στο Metacritic
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008

Ο στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 διεξάγεται στο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου, την κυριότερη αθλητική εγκατάσταση των αγώνων, από τις 15 έως τις 24 Αυγούστου 2008. Συμμετέχουν (αριθμός) αθλητές από (αριθμός) χώρες, σε 24 αγωνίσματα για τους άνδρες και 23 για τις γυναίκες. Το αγώνισμα των 3000 μέτρων στιπλ γυναικών εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ολυμπιακή διοργάνωση.

 Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου θέσπισε όρια πρόκρισης για τα αγωνίσματα του στίβου που περιλαμβάνονται στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Πρόκειται για δύο επιδόσεις ανά αγώνισμα, γνωστές ως «υψηλό όριο» και «χαμηλό όριο». Για να έχει δικαίωμα συμμετοχής ένας αθλητής θα πρέπει να έχει πετύχει επίδοση τουλάχιστον ίση με αυτή που αναγράφεται στον παρακάτω πίνακα: Οι αθλητές έπρεπε να πιάσουν τα όρια πρόκρισης στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1 Ιανουαρίου 2007 και 23 Ιουλίου 2008. Για το μαραθώνιο η περίοδος αυτή ξεκινούσε από την 1η Σεπτεμβρίου 2006. Για τις σκυταλοδρομίες δεν υπήρξαν όρια πρόκρισης, συμμετέχουν οι 16 χώρες που πέτυχαν τις καλύτερες επιδόσεις στο παραπάνω χρονικό διάστημα. Κάθε χώρα είχε δικαίωμα να συμμετέχει με έως 3 αθλητές σε κάθε αγώνισμα εφόσον όλοι είχαν επιτύχει το υψηλό όριο πρόκρισης ή με έναν αθλητή σε κάθε αγώνισμα εφόσον είχε περάσει μόνο το χαμηλό όριο. Χώρες με αθλητές που δεν έχουν πιάσει το χαμηλό όριο σε κανένα αγώνισμα συμμετέχουν με έναν αθλητή σε ένα μόνο αγώνισμα. Το αγώνισμα αυτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε με εξαίρεση τα 3000 μέτρα στιπλ, τα 10000 μέτρα, το έπταθλο και το δέκαθλο. Όλες οι ώρες αναφέρονται σε ώρα Πεκίνου (UTC+8). Στα 47 συνολικά αγωνίσματα κέρδισαν μετάλλιο 41 χώρες. Ακολουθεί ο πίνακας με την επίσημη κατάταξη. Σημειώσεις: Στα 100 μέτρα Γυναικών δόθηκαν δύο ασημένια μετάλλια και κανένα χάλκινο καθώς οι δύο δρομείς τερμάτισαν με ακριβώς τον ίδιο χρόνο. Στο Έπταθλο Γυναικών το ασημένιο μετάλλιο είχε αρχικά κερδίσει η Ουκρανή Λιουντμίλα Μπλόνσκα, η οποία όμως βρέθηκε θετική σε απαγορευμένη ουσία με αποτέλεσμα να της αφαιρεθεί το μετάλλιο. Στίβος στην επίσημη ιστοσελίδα των αγώνων (Αγγλικά) Πρόγραμμα και αποτελέσματα στη σελίδα της διεθνούς ομοσπονδίας (Αγγλικά)
.in

.in είναι ο top-level domain κωδικός για την Ινδία στο διαδίκτυο. Ο τομέας λειτουργείται από τον INRegistry υπό την εποπτεία του Εθνικού Διαδικτυακού Ανταλλακτηρίου της Ινδίας . Ο INRegistry έχει διοριστεί από την Κυβέρνηση της Ινδίας.

 Από το 2005, οι φιλελεύθερες πολιτικές για την εγγραφή τομέων .in επιτρέπουν απεριόριστες καταχωρίσεις δευτέρου επιπέδου με τον τομέα .in. Οι απεριόριστες εγγραφές κάτω από τις ήδη δομημένες υπάρχουσες ζώνες επίσης επιτρέπονται: .in (διαθέσιμο σε επιχειρήσεις, ιδιώτες και οργανισμούς στην Ινδία) .co.in (προορίζεται για τράπεζες, εταιρείες και εμπορικά σήματα) .firm.in (προορίζεται για καταστήματα, συνεργασίες, υπηρεσίες διασύνδεσης, ατομικές επιχειρήσεις) .net.in (προορίζεται για παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου) .org.in (προορίζεται για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς) .gen.in (προορίζεται για γενική/άλλη χρήση) .ind.in (προορίζεται για ατομικές σελίδες)Οι παρακάτω ζώνες προορίζονται για χρήση από εξειδικευμένο ιδρύματα στην Ινδία: .ernet.in (Παλαιότερος, προοριζόταν για εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα) .ac.in (Ακαδημαϊκά ιδρύματα) .edu.in (Εκπαιδευτικά ιδρύματα) .res.in (Ινδικό ερευνητικά ινστιτούτα) .gov.in (Ινδική κυβέρνηση) .mil.in (Ινδικές στρατιωτικές οργανώσεις)Πριν από την εισαγωγή του φιλελεύθερων πολιτικών εγγραφής για τον τομέα .in, την δωδεκαετία 1992-2004 είχαν εγγραφεί 7.000 ονόματα. Τον Μάρτιο του 2010, ο αριθμός είχε αυξηθεί σε πάνω από 610.000 ονόματα τομέα, όπου το 60% των καταχωρίσεων προέρχονταν από την Ινδία και οι υπόλοιπες από το εξωτερικό. Τον Οκτώβριο του 2011, ο αριθμός είχε ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο ονόματα τομέα. Τον Μάρτιο του 2016 ο αριθμός είχε ξεπεράσει τα 2 εκατομμύρια ονόματα τομέα.Ο τομέας .nic.in προορίζεται για το Ινδικό Εθνικό Κέντρο Πληροφορικής, αλλά στην πράξη οι περισσότεροι Ινδικοί κυβερνητικοί οργανισμοί έχουν ιστοσελίδες που καταλήγουν σε .nic.in. Η Ινδία σχεδιάζει να εισαγάγει διεθνοποιημένα ονόματα τομέα στις 22 τοπικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται στην Ινδία. Τον Οκτώβριο του 2016, 15 από αυτά τα διεθνοποιημένα ονόματα τομέα είχαν γίνει αποδεκτά από τον ICANN: .भारत (Devanagari), έγινε διαθέσιμη με τις ακόλουθες ζώνες:.இந்தியா (Ταμίλ), διαθέσιμο από το 2015. .ভারত (Βεγγαλικά), διαθέσιμο το 2017. .ਭਾਰਤ (Γκουρμούχι), μόνο ο τομέας ਡਾਟਾਮੇਲ.ਭਾਰਤ είναι σε λειτουργία (Αύγουστος 2017). .ભારત (Γκουτζαρατικά), διαθέσιμο το 2017. .భారత్ (Τελούγκου), διαθέσιμο το 2017. .بھارت (Ούρντου), μόνο ο τομέας ڈاٹامیل.بھارت είναι σε λειτουργία (Αύγουστος 2017, ο τομέας χρησιμεύει κυρίως για χαρακτήρες με σειρά από δεξιά προς τα αριστερά).Το 2016, μια αίτηση για οκτώ περαιτέρω τομείς έγινε δεκτή. Τον Οκτώβριο του 2016, δεν ήταν ακόμη λειτουργικοί: .ಭಾರತ (Κανάντα) .ভাৰত (Ασσαμέζικα) بارت. (Κασμίρι) .ഭാരതം (Μαλαγιάλαμ) .ଭାରତ (Όντια) .भारतम् (Σανσκριτικά) .भारोत (Σαντάλι) ڀارت. (Σίντι) Διαδίκτυο στην Ινδία Κατάλογος top-level domains IANA Whois information whois information from the .IN Registry: India's Official .IN Domain Name Registry Policies from the INRegistry website List of Accredited registrars for .in
Μυκάλη

Η Μυκάλη (Τουρκικά:Dilek Daği) είναι χερσόνησος της δυτικής ακτής της Μικράς Ασίας νοτιοανατολικά της Σάμου. Ολόκληρη η χερσόνησος καταλαμβάνεται από το ομώνυμο βουνό με μέγιστο υψόμετρο 1.243 μέτρα. Η βόρεια πλευρά της χερσονήσου είναι αρκετά ομαλή ενώ η νότια είναι απόκρημνη στο μεγαλύτερο μέρος της. Μεταξύ της Σάμου και της χερσονήσου σχηματίζεται πορθμός πλάτους 1600 μέτρων που ονομάζεται πορθμός της Μυκάλης. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν και επταστάδιος πορθμός γιατί το πλάτος του αντιστοιχούσε σε επτά στάδια. Μυκάλη (ή Μεσόκαμπος) ονομάζεται επίσης και η απέναντι ακτή της Σάμου.

 Η Μυκάλη ήταν πολύ σημαντική τοποθεσία κατά την αρχαιότητα αφού εκεί βρισκόταν το Πανιώνιο, θρησκευτικό κέντρο και έδρα του κοινού των Ιώνων. Στο Πανιώνιο υπήρχε σημαντικό ιερό αφιερωμένο στον Ελικώνιο Ποσειδώνα προς τιμήν του οποίου διοργανώνονταν γιορτές από τους Ίωνες, τα Πανιώνια. Το Πανιώνιο φαίνεται πως χτίστηκε στην θέση μιας παλαιότερης Καρικής πόλης της Μελίας η οποία καταστράφηκε από τις γειτονικές της Ιωνικές πόλεις σε έναν πόλεμο που ονομάστηκε Μελιακός. Μετά το τέλος του πολέμου σχηματίστηκε το κοινό των Ιώνων που έκανε θρησκευτικό του κέντρο την Μυκάλη. Γύρω από την Μυκάλη βρίσκονταν ορισμένες από τις σημαντικότερες Ιωνικές πόλεις. Στα νότια της χερσονήσου βρισκόταν η Πριήνη ενώ σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση νοτιότερα ήταν η Μίλητος και η Μυούς. Στα βόρεια βρισκόταν η Έφεσος. Σημαντικότερο γεγονός που διαδραματίστηκε στην περιοχή κατά την αρχαιότητα ήταν η ναυμαχία της Μυκάλης. Η Ναυμαχία αυτή διεξήχθη το 479 και είχε ως αποτέλεσμα την οριστική συντριβή και την απομάκρυνση του Περσικού στόλου από το Αιγαίο. Η χερσόνησος της Μυκάλης έχει χαρακτηριστεί εθνικό πάρκο από την Τουρκία. Διαθέτει πολύ πλούσια βλάστηση κυρίως στην βόρεια πλευρά της. Στην χερσόνησο κυριαρχούν τα είδη της Μεσογειακής μακίας όπως σχίνοι, χαρουπιές, μυρτιές και κυπαρίσσια. Στην βόρεια πλευρά υπάρχουν και πολλά πλατύφυλλα όπως πλατάνια.
Πανεπιστήμιο Μπράουν

Το Πανεπιστήμιο Μπράουν (αγγλικά: Brown University), είναι ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην αμερικανική πολιτεία του Ρόουντ Άιλαντ, και συγκεκριμένα στην πόλη Πρόβιντενς. Είναι ένα από τα οκτώ πανεπιστήμια που ανήκει στην ομάδα των Ivy League, τα οποία θεωρούνται από πολλούς τα καλύτερα πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχοντας ιδρυθεί το 1764, το Μπράουν είναι το 7ο παλαιότερο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στις ΗΠΑ, και ένα από τα εννέα "αποικιακά κολλέγια", τα οποία ιδρύθηκαν πριν από την Αμερικανική Επανάσταση.Το Πανεπιστήμιο Μπράουν, αποτελεί ένα από τα πιο επιλεκτικά πανεπιστήμια στις ΗΠΑ, με το ποσοστό αποδοχής φοιτητών για το 2021, να ανέρχεται σε 5.4%.

 Το Πανεπιστήμιο Μπράουν, ιδρύθηκε το 1764 και είναι το 7ο παλαιότερο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, ενώ ηταν και το πρώτο πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ να κάνει δεκτούς μαθητές ανεξάρτητα από την θρησκεία τους. Ήταν επίσης από τα πρώτα πανεπιστήμια που προσέφεραν μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους σε φοιτητές. Το 1969, το Μπράουν υιοθέτησε ένα πρωτοποριακό "ανοιχτό" πρόγραμμα σπουδών, το οποίο διατηρεί μέχρι και σήμερα. Αυτό έκανε το πανεπιστήμιο πιο ελκυστικό για τους φοιτητές. Το 1971, το Κολέγιο Πέμπροουκ, το γυναικείο κολέγιο του Μπράουν, συγχωνεύτηκε με το υπόλοιπο πανεπιστήμιο. Το 2001, η Αφροαμερικανίδα Ρουθ Σίμονς ανέλαβε πρύτανης του πανεπιστημίου και υπήρξε η πρώτη έγχρωμη πρύτανης του Μπράουν. Το Πανεπιστήμιο Μπράουν, είναι διαπιστευμένο από την Επιτροπή Ανώτατης Εκπαίδευσης της Νέας Αγγλίας. Η Wall Street Journal/Times Higher Education, κατέταξε το Μπράουν για το 2022 στην 6η θέση στη λίστα με τα καλύτερα πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η U.S. News & World Report κατέταξε το Μπράουν για το 2021 στην 14η θέση μεταξύ των καλύτερων πανεπιστημίων των ΗΠΑ. Στην παγκόσμια κατάταξη σύμφωνα με το U.S. News & World Report για το 2022, το πανεπιστήμιο λαμβάνει την 119η θέση, ενώ σύμφωνα με την Times Higher Education το Μπράουν κατατάσσεται στην 64η θέση. Επτά βραβευμένοι με Βραβείο Νόμπελ συνδέονται με το Μπράουν (Γκρεγκ Μελό, Τζ. Μάικλ Κόστερλιτζ, Λέον Νιλ Κούπερ, Βέρνον Λ. Σμιθ, Λαρς Ονσάγκερ, Τζορτζ Σνελ και Τζωρτζ Στίγκλερ). Άλλοι σημαντικοί απόφοιτοι του Μπράουν είναι οι: Χόρας Μαν, Αμερικανός πολιτικός Σάμιουελ Γκρίντλεϊ Χάου, Αμερικανός ακτιβιστής και πολέμιος της δουλείας Τσάρλς Έβανς Χιους, Αμερικανός πολιτικός Τζον Σκάλι, Αμερικανός πολιτικός Τζάνετ Γέλεν, Αμερικανίδα πολιτικός Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ, Αμερικανός δικηγόρος και γιός του Τζον Φ. Κένεντι Τοντ Χέινς, Αμερικανός σκηνοθέτης Λόρα Λίνεϊ, Αμερικανίδα ηθοποιός Άντριου Γιανγκ, Αμερικανός πολιτικός Τζορτζ Λίνκολν Ρόκγουελ, Αμερικανός πολιτικός του Αμερικανικού Ναζιστικού Κόμματος Έμα Γουάτσον, Αγγλίδα ηθοποιός Επίσημος ιστότοπος
Μπέρνι Μάντοφ

Ο Μπέρναρντ Λόρενς Μάντοφ (αγγλικά: Bernard Lawrence Madoff, 29 Απριλίου 1938 - 14 Απριλίου 2021) ήταν Αμερικανός εγκληματίας και απατεώνας, εμπνευστής του πιο κερδοφόρου Σχήματος Πόντσι στην ιστορία. Υπήρξε διευθυντής του χρηματιστηρίου Nasdaq και πρόκειται για έναν από τους πλουσιότερους εγκληματίες της ιστορίας.

 Ο Μπέρναρντ Λόρενς Μάντοφ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1938 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης σε καλή εβραϊκή οικογένεια. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα, από όπου και αποφοίτησε με πτυχίο στην πολιτική επιστήμη. Στη συνέχεια, ο Μάντοφ ξεκίνησε μεταπτυχιακές νομικές σπουδές χωρίς να τις ολοκληρώσει. Το 1960, ο Μάντοφ ξεκίνησε να εργάζεται ως μεσίτης αστικών συμβάσεων και ίδρυσε την Bernard L. Madoff Investment Securities'. Η εταιρεία του Μάντοφ ξεκίνησε να μεγαλώνει και τελικά έγινε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η επιχείρηση του Μάντοφ ήταν κυρίως οικογενειακή, αφού ο ίδιος είχε διορίσει μόνο μέλη της οικογένειας του σε υψηλές θέσεις εργασίας. Το λεγόμενο "σκάνδαλο Μάντοφ" εξαπάτησε χιλιάδες επενδυτές. Ο Μάντοφ ομολόγησε τα εγκλήματα του στους δύο γιούς του ότι η εταιρεία τους ήταν απλώς ένα Σχήμα Πόντσι (ο ίδιος το χαρακτήρισε ένα "μεγάλο, μεγάλο ψέμα"). Την επόμενη μέρα, το FBI συνέλαβε τον Μάντοφ και κατηγορήθηκε για απάτη. Αν και ο Μάντοφ είχε ερευνηθεί από τις αρχές στο παρελθόν, η τεράστια απάτη δεν είχε αποκαλυφθεί. Στις 12 Μαρτίου του 2009, ο Μάντοφ δήλωσε ένοχος στις κατηγορίες και ομολόγησε τα εγκλήματα του δημοσίως. Τον Ιούνιο του 2009, ο Μάντοφ καταδικάστηκε και του δόθηκε ποινή φυλάκισης 150 χρόνων. Δήλωσε ότι η απάτη ξεκίνησε την δεκαετία του '90, αλλά πολλοί από τους συνεργάτες του έχουν δηλώσει ότι ξεκίνησε από την δεκαετία του '70. Ο Μάντοφ πέθανε στις 14 Απριλίου του 2021 στην Νότια Καρολίνα από νεφρική ανεπάρκεια. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bernard Madoff στο Wikimedia Commons
Οκτάεδρο

Στη στερεομετρία, οκτάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει οκτώ έδρες. Το κανονικό οκτάεδρο είναι ένα από τα Πλατωνικά στερεά, που έχει για έδρες οκτώ ισόπλευρα τρίγωνα, τα οποία ενώνονται ανά τέσσερα σε κάθε κορυφή του. Άλλα οκτάεδρα είναι το κόλουρο τετράεδρο, το εξαγωνικό πρίσμα, η επταγωνική πυραμίδα κ.ά.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του οκταέδρου, τότε ισχύουν τα εξής: Η δίεδρη γωνία του κανονικού οκταέδρου είναι ίση με 109,47122°. Το δυϊκό πολύεδρο του οκταέδρου είναι ο κύβος, δηλαδή τα κέντρα των οκτώ τριγωνικών εδρών του οκταέδρου αποτελούν κορυφές κύβου. Βεβαίως, ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή τα κέντρα των έξι εδρών του κύβου αποτελούν κορυφές οκταέδρου. Τόσο το οκτάεδρο όσο και ο κύβος ανήκουν στην ίδια ομάδα συμμετρίας, την οκταεδρική. Το οκτάεδρο μπορεί να θεωρηθεί και ως τριγωνικό αντιπρίσμα, αποτελώντας έτσι το πρώτο μέλος της άπειρης σειράς των αντιπρισμάτων. Επίσης, το οκτάεδρο μπορεί να θεωρηθεί και ως δύο τετραγωνικές πυραμίδες, που έχουν κοινή τη βάση τους (σε αυτή την περίπτωση το στερεό ονομάζεται τετραγωνική διπυραμίδα). Weisstein, Eric W., Octaedron, MathWorld. (Αγγλικά)
Ιωάννης του Γκέλνχαουζεν

Ο Ιωάννης του Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ (Johann von Pfalz-Birkenfeld, 24 Μαΐου 1698 - 10 Φεβρουαρίου 1780) ήταν παλατινός κόμης και δούκας του Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ στο Γκέλνχαουζεν, καταγόμενος από την γραμμή Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ-Γκέλνχαουζεν του Οίκου του Βίττελσμπαχ.

 Γεννήθηκε στο Γκέλνχαουζεν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του δούκα και παλατινού κόμη Ιωάννη Καρόλου του Μπίρκενφελντ-Γκέλνχαουζεν και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Έσθήρ, κόρης του βαρώνου Γεωργίου Φρειδερίκου του Βίτσλεμπεν-Έλγκερσμπουργκ. Ήταν αντιστράτηγος και διοικητής του στρατού του Παλατινάτου, ιππότης του Τάγματος του Λέοντος της Βαυαρίας και του Τάγματος του Αγίου Ουμβέρτου, κυβερνήτης του δουκάτου του Γύλιχ και διοικητής του εκεί φρουρίου. Διέμενε κυρίως στο Μάνχαϊμ. Το 1739 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος Βερνάρδος, κόμης του Γκέλνχαουζεν και τον διαδέχθηκε. Νυμφεύθηκε το 1743 την Σοφία Καρλόττα, κόρη του Καρόλου, κόμη του Ζαλμ-Ντάουν και είχε τέκνα: Κάρολος Ιωάννης Λουδοβίκος, 1745-1789, κόμης του Γκέλνχαουζεν Λουίζα 1748-1829, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Λ΄, κόμη του Ρόις-Γκέρα Ιωάννα Σοφία 1751-1752 Γουλιέλμος 1752-1837, δούκας στη Βαυαρία Φρειδερίκη 1753, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία Σοφία 1757-1760 Χριστιανός 1760-1761 Ιωάννης 1764-1765 Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyklopädie der Wissenschaften und Künste: in alphabetischer Folge, section 2: H–N, part 21: Johann (Infant von Castilien) - Johann-Boniten, σελ. 189 Maximilian V. Sattler: Lehrbuch der bayerischen Geschichte, Lindauer, 1868, σελ. 412
88 Θίσβη

Η Θίσβη (Thisbe) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,04. Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της ηρωίδας ενός ρωμαϊκού μύθου.

 Η μέση διάμετρος της Θίσβης υπολογίσθηκε από μία επιπρόσθηση αστέρα στις 7 Οκτωβρίου 1981 σε 232 χλμ., ενώ η μέχρι τότε αποδεκτή τιμή ήταν 200,6 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 8,5 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Θίσβης εκτιμάται σε 5,6 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 175 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 106 m/sec (382 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Θίσβης είναι γενικώς ανθρακούχος (CF κατά Tholen, B κατά SMASSII). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,067 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Θίσβη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 2,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
NGC 918

Ο NGC 918 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 67 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και βρίσκεται στον αστερισμό Κριό. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 11 Ιανουαρίου 1831. Δεν ανήκει σε κάποιο σμήνος ή ομάδα γαλαξιών και έχει ενεργό γαλαξιακό πυρήνα.

 Δύο υπερκαινοφανείς έχουν παρατηρηθεί στον γαλαξία αυτόν. Ο πρώτος είναι ο SN 2009js που ανακαλύφθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2009 και έχει φαινόμενο μέγεθος 17,2. και ο δεύτερος ο SN 2011ek που έχει φαινόμενο μέγεθος 16,4 και ανακαλύφθηκε στις 4 Αυγούστου 2011 από τον Koichi Itagaki. Δεδομένα για το NGC 918 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 918 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 918 στο Wikimedia Commons
Μάκης Μπέκος

Ο Μάκης Μπέκος (1947 - 30 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας λαϊκός οργανοπαίκτης, από το Αγρίνιο γνωστός για τη μουσική που έπαιξε με το κλαρίνο. Πέθανε σε ηλικία 67 ετών το 2014.

 Γιώργος Βελισάρης - Αλέκα Φραγκούλη: Πανηγύρι στην Άκολη Αιγίου Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος: Τις αμαρτίες μου Τα Ελληνικά πανηγύρια Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος - Σάββας Ηλιάδης: Βροχή και δάκρυ Αποστόλης Νικολής: Μια βραδυά Χρύσα Ραζή: Μ' ένα δάκρυ συντροφιά Κώστας Σαφέτης: Ζωντανά από το Κέντρο Κόνε Θέμης Φλέγγας: Χορευτικό Ξεφάντωμα Μάκης Μπέκος: Τα τσιφτετέλια του Μπέκου Φυλιώ Πυργάκη - Άγγελος Ψαρράς: Γάμος στο Έξαρχο Φυλιώ Πυργάκη: Βουνά για χαμηλώστε Μάκης Μπέκος, Φίλιππος Σαφέτης: Ακριβό μου διθέσιο (Στου δημάρχου το πανηγύρι) Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015 Πέθανε ο γνωστός μουσικός Μάκης Μπέκος. Βιογραφικό, ανάκτηση 10/1/2015 Έφυγε ο ξακουστός κλαρινίστας Μάκης Μπέκος!, ανάκτηση 10/1/2015 "Έφυγε" ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015 “Έφυγε” ο Αγρινιώτης δεξιοτέχνης του κλαρίνου Μάκης Μπέκος Αρχειοθετήθηκε 2015-01-09 στο Wayback Machine., ανάκτηση 10/1/2015
Φρειδερίκος του Άλτμαρκ

O Φρειδερίκος ο παχύς, γερμ. Friedrich der fett (π. 1424 - 6 Οκτωβρίου 1463) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος (ονομαστικά μόνο) του Βρανδεμβούργου. Έγινε κύριος του Άλτμαρκ.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Λάντσουτ. Το 1464 απεβίωσε στο Τάνγκερμυνντε σε ηλικία 39 ετών. Νυμφεύτηκε το 1449 την Αγνή, κόρη του Μπάρνιμ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και είχε τέκνο: Μαγδαληνή 1460-1496, παντρεύτηκε τον γιο του 7ου εξαδέλφου της Άιτελ-Φρειδερίκο Β΄ των Χοεντσόλερν-Σουαβίας κόμη του Χοεντσόλερν. Theodor Hirsch (1877), "Friedrich der Jüngere oder Feiste, Markgraf von Brandenburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 7, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 480
Ο Γορίλας σας χαιρετά

Ο Γορίλας σας χαιρετά (γαλλικά: Le Gorille vous salue bien) επίσης γνωστό και με το τίτλο "The Mask of the Gorilla") είναι μια ταινία δράσης Γαλλικής παραγωγής του 1958, σε σκηνοθεσία Μπερνάρ Μπορντερί και σενάριο των Μπορντερί και Αντουάν-Λουί Ντομινίκ. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Σαρλ Βανέλ και Πιέρ Ντουξ. Η ταινία είναι η πρώτη από τις τρεις κλασικές ταινίες κατασκοπείας από τον σκηνοθέτη Μπερνάρ Μπορντερί, η οποία παρακολουθεί τις περιπέτειες του αντι-κατασκοπευτικού πράκτορα Τζέο Πακέτ, γνωστού και ως ο "Γορίλλας".

 Το 1957 ο Τζέο Πακέτ γνωστός ως με το παρατσούκλι Γορίλλας, είναι ο καλύτερος πράκτορας των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών. Ο προϊστάμενος του, ο συνταγματάρχης Μπερθομιού του δίνει εντολή να διαλύσει ένα δίκτυο κατασκοπείας. Πολύ γρήγορα, οι υποψίες του Τζέο πέφτουν σε έναν από τους πρώην συναδέλφους του, ωστόσο, αύτος σκοτώνεται κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης. Ευτυχώς, ο μυστικός πράκτορας κατάφερε τουλάχιστον να αποκτήσει το όνοματου επικεφαλής αυτού του δικτύου των κατασκόπων, ονόματι Γουίλιαμ Βεσλό, ο οποίος είναι διευθυντής μιας υπηρεσίας στα Ηνωμένα Έθνη. Το πρόβλημα είναι ότι ο Βεσλό προστατεύεται από διπλωματική ασυλία και δεν μπορεί να συλληφθεί από την τακτική αστυνομία... Λίνο Βεντούρα ως Τζέο Πακέτ (ο Γορίλλας) Σαρλ Βανέλ ως συνταγματάρχης Μπερθομιού Πιέρ Ντουξ ως Γουίλιαμ Βεσλό Μπέλα Νταρβί ως Ιζολέν Ρενέ Λεφέβρ ως Επιθεωρητης Μπλαβέ Ρομπέρ Μανουέλ ως Καζά Αντρέ Βαλμύ ως Μορισέτ Ανρί Κρεμό ως X.A. Pallos Ζαν-Ροζέ Κοσιμό ως Λεον Ζαν Μαξ ως Σμολέν Ζαν Μαρί Ριβιέρ ως Βαλερίο Υβ Μπαρσάγκ ως Μπερτιέ Ο Γορίλας σας χαιρετά στην IMDb Ο Γορίλας σας χαιρετά στο AllMovie Ο Γορίλας σας χαιρετά στο AlloCine
Dragon Ball (τηλεοπτική σειρά)

Το Dragon Ball (ιαπωνικά: ドラゴンボール, Χέπμπορν: Doragon Bōru) είναι ιαπωνική σειρά anime περιπέτειας και φαντασίας, βασισμένη στα πρώτα 194 κεφάλαια του manga με το ίδιο όνομα, που δημιουργήθηκε από την Toei Animation. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Fuji Television στις 26 Φεβρουαρίου του 1986 και ολοκληρώθηκε στις 12 Απριλίου του 1989, με 153 επεισόδια. Με 325 κεφάλαια του manga που παραλείφθηκαν ασχολείται το anime Dragon Ball Z. Η ιστορία εστιάζει στις περιπέτειες του δυνατού αλλά αφελή Γκόκου και τους διάφορους εχθρούς που αντιμετωπίζει.

 Οι περίοδοι του Dragon Ball είναι οι εξής: Έχουν κυκλοφορήσει οι ταινίες: Dragon Ball: Ο θρύλος του δράκου Σένρον (περιέχει μερικά στοιχεία από τον κύκλο Emperor Pilaf Saga)Dragon Ball: Η ωραία κοιμωμένη στο κάστρο των μυστηρίων (περιέχει στοιχεία μετά τα γεγονότα του Emperor Pilaf Saga κι στις αρχές του tournament Saga.)Dragon Ball :Το τουρνουά των Μιφάν (τα γεγονότα τοποθετούνται στο Tournament Saga και υπάρχουν στοιχεία από το Tien Shinhan Saga)Dragon Ball: Η γενιά των ηρώων (είναι μία διαφορετική εκδοχή της ιστορίας για το πώς ξεκίνησε το ταξίδι του ο Son Goku και πώς νίκησε τον στρατό της κόκκινης κορδέλας) Στην Ελλάδα, το Dragon Ball (όπως και το Dragon Ball Z) προβαλλόταν στο ΑΝΤ1. Η σειρά είχε το αυθεντικό ιαπωνικό τραγούδι τίτλων διασκευασμένο στα ελληνικά με φωνητικά (και στίχους) του Πάνου Τσαπάρα και της Άννας Μερκούρη. Στις 31 Αυγούστου του 2010, η DeAgostini ξεκίνησε να κυκλοφορεί τις ταινίες Dragon Ball σε DVD, οι οποίες μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν προβληθεί στην ελληνική τηλεόραση ή τον κινηματογράφο. Η κυκλοφορία τους ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2011. Έπειτα, η εταιρία κυκλοφόρησε το anime στις 8 Ιουνίου του 2011, με τα επεισόδια να έχουν την μεταγλώττιση του ANT1 από το 1995, αλλά χωρίς την ελληνική εκδοχή των τίτλων αρχής της σειράς. Dragon Ball στην ιστοσελίδα της Toei Animation (ιαπωνικά) Dragon Ball στην ιστοσελίδα της Funimation Dragon Ball στην ιστοσελίδα της Madman (αρχειοθετημένο) Dragon Ball στο IMDb
Μαρίτσα Ροδρίγκες

Η Μαρίτσα Ροδρίγκες (Maritza Rodríguez Gómez, 1 Σεπτεμβρίου 1977 -) είναι Κολομβιανή ηθοποιός, μοντέλο, παρουσιάστρια, επιχειρηματίας και blogger.Γεννήθηκε στην Μπαρρανκίγια της Κολομβία, και έχει τρία αδέλφια. Έγινε γνωστή από την τηλενουβέλα Amantes del desierto το 2001. Εκτός από τη μητρική της γλώσσα μιλάει και Αγγλικά. Τον Ιούνιο του 2005 παντρεύτηκε τον Εβραιο-Μεξικανό τηλεοπτικό παραγωγό Τζόσουα Μίντς. Στις 11 Νοεμβρίου 2013 ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος σε δίδυμα παιδιά και στις 13 Απριλίου 2014 γέννησε δίδυμα αγόρια.Το 2018 αποφάσισε να αλλάξει το όνομά της σε Σάρα Μίντς αφού επιβεβαίωσε ότι μεταστράφηκε στον Ιουδαϊσμό, θρησκεία του συζύγου της και ότι αποσύρεται από την ηθοποιία.

 Mascarada - 1995, ως Κλαούδια Λόπεζ Perfume de agonía - 1997, ως Κάρμεν Κολμενάρες La mujer en el espejo - 1997, ως Καμίλα Dios se lo pague - 1997, ως Ιρένε Ρίτσαρντσον Marido y mujer - 1999, ως Λουσία Μέντες La revancha - 2000, ως Μερσέντες Ριβερόλ Vuelo 1503 - 2000 (ταινία) Rauzán - 2000, ως Χισέλ Βάσκες Amantes del desierto - 2001, ως Μπάρμπαρα Σαντάνα Ουρτάδο Milagros de amor - 2002, ως Μιλάγρος χηρ. ντε Αμόρ Ángel Rebelde - 2004, ως Κρίσταλ Κοβαρούμπιας ντε Ερνάντες Vuelo 1503 - 2005, ως Άνχελα Γκράντα Amor sin condiciones - 2006, ως Γεσένια Σαμπράνο Acorralada - 2007, ως Ντέμπορα Μονδραγόν νετ Ντάβιλα/Μαρφίλ Μονδραγόν ντε Ιρασάβαλ Pecados Ajenos - 2007/08, ως Κάρεν Βαγιέχο Doña Bárbara - 2008, ως Ασουνσιόν Βέρχελ ντε Λουσάρδο Το πρόσωπο της Αναλία - 2008/09, ως Σάρα Ανδράδε Ροδρίγκες Perro amor - 2010, ως Καμίλα Μπράντο ντε Κάσερες La casa de al lado - 2011/12, ως Πιλάρ Αρισμέντι Φίστερα ντε Ρουίς/Ρακέλ Αρισμέντι Φίστερα El rostro de la venganza - 2012, ως Αντόνια Βιγιαροέλ Rafael Orozco, el ídolo - 2013, ως Μάρτα Μόνικα Καμάρχο Marido en alquiler - 2013/14, ως Τερέσα Κριστίνα Πάλμερ Σίλβα ντε Ιμπάρρα El Señor de los Cielos - 2015/16, ως Αμπάρο Ρόχας Silvana sin lana - 2016/17, ως Σιλβάνα "Τσάβις" Ριβαπαλάσιος Αλταμιράνο ντε Βιγιασενιόρ Μαρίτσα Ροδρίγκες στην IMDb Sarah Mintz, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Sitio oficial de Maritza Rodríguez
Σελιμιγιέ Σουλτάνα

Η Σελιμιγιέ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:السليمية سلطان) (Τούρκικα: Selimiye Sultan, 1525 - 1605) ήταν παλλακίδα του Σελίμ, Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Πηγές αναφέρουν πως δεν έλαβε ποτέ τον τίτλο της Σουλτάνας, παρ' όλο που υπήρξε μητέρα ηγεμόνα.

 Γεννήθηκε στη Βενετία της Ιταλία το 1525. Μπήκε στο χαρέμι ​​του Ηγεμόνα Σελίμ και έγινε μία από τις παλλακίδες του. Η Μιχριμάχ Σουλτάν, η αδελφή του Σελίμ, ήταν αυτή που του έδωσε την Σελιμιγιέ ως παλλακίδα. Ο Σελίμ ήταν ακόμα Ηγεμόνας και έγινε ο διοικητής της Μανίσα, μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ηγεμόνα Μεχμέτ, όταν οδηγήθηκε, μαζί με άλλες παλλακίδες στο χαρέμι του. Ο Σελίμ διατηρούσε ερωτικό δεσμό μόνο με τη Νουρμπανού, όσο ήταν ακόμη ηγεμόνας. Μετά την ενθρόνισή του, προκειμένου να διασφαλιστεί ο οθωμανικός θρόνος, άρχισε να δέχεται κι άλλες παλλακίδες, μεταξύ αυτών και η Σελιμιγιέ. Χάρισε στον Σουλτάνο έναν αρσενικό απόγονο, τον Ηγεμόνα Αμπντουλάχ. Λέγεται, πως ήταν μητέρα ακόμη μίας Σουλτάνας, κατά πάσα πιθανότητα της Φατμά Σουλτάν, αν κι αυτό δεν επιβεβαιώνεται. Η Σελιμιγιέ, και η Σαφιγιέ θεωρούνται υπεύθυνες για τον θάνατο της Νουρμπανού Σουλτάν, τηςνόμιμης συζύγου του Σελίμ. Η Σαφιγιέ ήταν παλλακίδα του Μουράτ Γ΄, γιου της Νουρμπανού. Το 1568 σε ηλικία περίπου εικοσιπέντε ετών ο γιος της, Ηγεμόνας Αμπντουλάχ, δολοφονήθηκε. Μετά από αυτό το περιστατικό, εξορίστηκε από το παλάτι του Σουλτάνου και στάλθηκε στο παλάτι της Τραπεζούντας. Πέθανε στην εξορία το 1605 από φυσικά αίτια στο Παλάτι της Τραπεζούντας σε ηλικία 80 ετών. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Μαρσέλ Μποζουφί

Ο Μαρσέλ Μποζουφί (γαλλικά: Marcel Bozzuffi), (28 Οκτωβρίου 1928-1 Φεβρουαρίου 1988), ήταν Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου. Ο Μποζουφί ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και πήρε μέρος σε περισσότερες απο 50 ταινίες, σε ρόλους κυρίως γκάνγκστερ και αστυνομικών. Επαίξε σχέδον δίπλα σε όλους του μεγάλους ηθοποιούς τόσο της Γαλλίας, όπως ο Ζαν Γκαμπέν, Λίνο Βεντούρα, Αλέν Ντελόν και Υβ Μοντάν, αλλά και των Ηνωμένων Πολιτείων, όπως ο Τζιν Χάκμαν. Το 1963 παντρεύτηκε την Γαλλίδα ηθοποιό Φρανσουάζ Φαμπιάν και το 1988 θα πεθάνει σε ηλικία 59 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο.

 Caroline and the Rebels (1955) Επιδρομή σε κύκλωμα ναρκωτικών (1955) Chantage (1955) Gas-oil (1955) La Meilleure Part (1955) La Bande à papa (1956) Le salaire du péché (1956) Le Pays d'où je viens (1956) Reproduction interdite (1957) Le rouge est mis (1957) Escapade (1957) Le Sicilien (1958) Asphalte (1959) Le Caïd (1960) Le Sahara brûle (1961) Le jour et l'heure (1963) Ο Μαιγκρέ και οι γκάνγκστερς (1963) Le Ciel sur la tête (1965) Compartiment tueurs (1965) Ριφιφί στο Παρίσι (1966) Η Δεύτερη Πνοή (1966) La Vie, l'Amour, la Mort (1969) Ζ (1969) L'Américain (1969) Un homme qui me plaît (1969) Le Temps des loups (1970) Vertige pour un tueur (1970) Crepa padrone, crepa tranquillo (1970) Comptes à rebours (1971) Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία (1971) Daisy Town (1971) Trois milliards sans ascenseur (1972) Torino nera (1972) Le Fils (1973) Les Hommes (1973) Chino (1973) Caravan to Vaccarès (1974) The Marseille Contract (1974) Fatti di gente perbene (1974) Go Gorilla Go (1975) Ο Τσιγγάνος (1975) Roma drogata: la polizia non può intervenire (1977) Ο Μαρσέλ Μποζουφί στην IMDb
Εθνική Βιβλιοθήκη του Πουέρτο Ρίκο

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Πουέρτο Ρίκο (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Puerto Rico) είναι η δημόσια κεντρική εθνική βιβλιοθήκη της χώρας, βρίσκεται στο Σαν Χουάν και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 11 Απριλίου 1973. Η βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε με το κοινό ψήφισμα αριθ. 44 του 1967, το οποίο αργότερα καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον νόμο αριθ. 188 του Αυγούστου 2003. Η βιβλιοθήκη συνδέεται με το ICP - Ινστιτούτο Πολιτισμού του Πουέρτο Ρίκο.

 Η βιβλιοθήκη στεγάζεται σε ένα κλασικό κτίριο του 19ου αιώνα (πρώην κεντρικό εργοστάσιο Bacardi), το οποίο μοιράζεται με τα Γενικά Αρχεία του Πουέρτο Ρίκο. Στις ειδικές συλλογές της βιβλιοθήκης περιλαμβάνονται: η Δομινικανή συλλογή δερματόδετων θρησκευτικών βιβλίων που χρονολογούνται από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, η συλλογή του Εουχένιο Μαρία ντι Χόστος η οποία περιλαμβάνει 1.300 ψηφιοποιημένα χειρόγραφα, και η ιδιωτική συλλογή της Κόντσα Μελέντες, κριτικού λογοτεχνίας και πρώην καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο. Το κτίριο βρίσκεται μεταξύ της παλιάς πόλης του Σαν Χουάν - της αποικιακής πόλης - και του Συνεδριακού Κέντρου του Πουέρτο Ρίκο, όπου πραγματοποιήθηκε το 2011 το 77ο Παγκόσμιο Συνέδριο Βιβλιοθηκών και Πληροφοριών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων και Ιδρυμάτων Βιβλιοθηκών (IFLA). Μπροστά από το κτίριο βρίσκεται το πάρκο Luis Muñoz Rivera και από τα παράθυρά του διακρίνεται ο κόλπος. Είναι πλήρως κλιματιζόμενο και διαθέτει δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η βιβλιοθήκη και τα αρχεία μοιράζονται ένα αμφιθέατρο 119 θέσεων στο επίπεδο του δρόμου, όπου κάθε θέση έχει ένα ξεχωριστό τραπεζάκι με πανοραμική θέα. Το κτίριο συμπεριλήφθηκε στο NRHP - Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων το 1976. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Επίσημη ιστοσελίδα
Χρυσιούχο καίσιο

Το χρυσιούχο καίσιο (αγγλικά Caesium auride) είναι η ανόργανη δυαδική χημική ένωση με εμπειρικό τύπο CsAu. Πρόκειται για ιονική ένωση που περιέχει το ασυνήθιστο χρυσιούχο ανιόν (Au–).

 Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Τζόζεφ Λαγκόβσκι (Joseph Lagowski). Το χρυσιούχο καίσιο παράγεται με θέρμανση στοιχειομετρικού (τηγμένου) μείγματος καισίου και χρυσού. Τα δυο μεταλλικά κίτρινα υγρά αντιδρούν, δίνοντας διαυγές προϊόν: Αν το χρυσιούχο καίσιο διαλυθεί σε υγρή αμμωνία (NH3) γίνεται καφέ, ενώ η ένωση στη στερεή κατάσταση είναι κίτρινη. Το προϊόν προσθήκης αμμωνίου (NH4+) είναι σκούρο μπλε. Η ένωση αντιδρά βίαια με το νερό (Η2Ο), αποδίδοντας υδροξείδιο του καισίου (CsOH), μεταλλικό χρυσό και αέριο διυδρογόνο (Η2): Διαλύματα χρυσιούχου καισίου σε υγρή αμμωνία δίνουν αντίδραση μετάθεσης με (π.χ. χλωριούχο) τετραμεθυλαμμώνιο {[(CH3)4N]Cl}, με μία συγκεκριμένη ρητίνη ανταλλαγής ιόντων, παράγοντας χρυσιούχο τετραμεθυλαμμώνιο {[(CH3)4N]Au} (και χλωριούχο καίσιο):
Συνθήκη Συνόρων Γερμανίας-Πολωνίας

Η Συνθήκη Συνόρων Γερμανίας-Πολωνίας του 1990 διευθέτησε τελικά το ζήτημα των συνόρων Γερμανίας-Πολωνίας, το οποίο από την άποψη του διεθνούς δικαίου εκκρεμούσε από το 1945. Υπεγράφη από τους υπουργούς Εξωτερικών της Πολωνίας και της Γερμανίας, Κσίστοφ Σκουμπισέφσκι και Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ, στις 14 Νοεμβρίου 1990 στη Βαρσοβία, και επικυρώθηκε από το Πολωνικό Σέιμ στις 26 Νοεμβρίου 1991 και στο γερμανικό Μπούντεσταγκ στις 16 Δεκεμβρίου 1991 και τέθηκε σε ισχύ με την ανταλλαγή των εγγράφων επικύρωσης στις 16 Ιανουαρίου 1992.

 Στη Συμφωνία του Πότσνταμ του 1945, οι Σύμμαχοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν ορίσει τη Γραμμή Όντερ-Νάισσε ως τη γραμμή οριοθέτησης μεταξύ της σοβιετικής ζώνης κατοχής στη Γερμανία και την Πολωνία, εν αναμονή του οριστικού προσδιορισμού των δυτικών συνόρων της Πολωνίας σε μια μεταγενέστερη ειρηνευτική διευθέτηση. Αυτό μετέφερε εκτεταμένες περιοχές στην Πολωνία, μερικές από τις οποίες βρίσκονταν υπό γερμανικό έλεγχο για αιώνες, μειώνοντας τη Γερμανία στα τρία τέταρτα περίπου της επικράτειας από το 1937. Η Συνθήκη του Ζγκοζέλετς του 1950 μεταξύ της Ανατολικής Γερμανίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας επιβεβαίωσε τα σύνορα αυτά ως οριστικά. Η Δυτική Γερμανία, η οποία έβλεπε τον εαυτό της ως τον μόνο νόμιμο διάδοχο του Γερμανικού Ράιχ και δεν αναγνώριζε την Ανατολική Γερμανία, επέμεινε ότι η τελική διευθέτηση στα πολωνο-γερμανικά σύνορα θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή μόνο από μια μελλοντική επανενωμένη Γερμανία. Αν και η Δυτική Γερμανία, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, αποδέχτηκε τη Γραμμή Όντερ-Νάισσε στη Συνθήκη της Βαρσοβίας (1970), η νομική της επιφύλαξη ότι μόνο μια μελλοντική συνθήκη ειρήνης θα διευθετούσε επίσημα το ζήτημα παρέμεινε σε ισχύ.Με τη γερμανική επανένωση επιτέλους εφικτή το 1990, οι Σύμμαχοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εξαρτούσαν την πλήρη κυριαρχία της Γερμανίας από την τελική αναγνώριση των συνόρων Όντερ-Νάισσε, όπως ορίστηκε στο άρθρο 1.2 της συνθήκης για την τελική ρύθμιση όσον αφορά τη Γερμανία. Η υπογραφή μιας συνθήκης μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας που αναγνωρίζει τη Γραμμή Όντερ-Νάισσε ως σύνορο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ήταν επίσης ένας από τους όρους της Συνθήκης Ενοποίησης μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας που υπογράφηκε και τέθηκε σε ισχύ στις 3 Οκτωβρίου 1990. Η Πολωνία ήθελε επίσης αυτή η συνθήκη να τερματίσει την ασάφεια που περίβαλλε το ζήτημα των συνόρων από το 1945. Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης, τα συμβαλλόμενα μέρη επιβεβαίωσαν εκ νέου τα σύνορα σύμφωνα με τη Συνθήκη του Ζγκοζέλετς του 1950 με τα επακόλουθα κανονιστικά καταστατικά και τη Συνθήκη της Βαρσοβίας του 1970 κήρυξαν απαραβίαστα τα μεταξύ τους σύνορα τώρα και στο εξής, και δεσμεύτηκαν αμοιβαία να σεβαστούν την κυριαρχία και την εδαφική τους ακεραιότητα δήλωσαν ότι δεν έχουν εδαφικές αξιώσεις μεταξύ τους και δεν θα εγείρουν τέτοιες αξιώσεις στο μέλλονΗ συμφωνία συμπληρώθηκε από την Συνθήκη Καλής Γειτνίασης, που υπογράφηκε μεταξύ της Πολωνίας και της Γερμανίας στις 17 Ιουνίου 1991.
Βασίλειος Δημητρίου

Ο Βασίλειος Δημητρίου από τη Λήμνο (γεν. 1806) υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός. Πολέμησε σε πολλές μάχες στα τελευταία χρόνια της επανάστασης ως υπαξιωματικός. Παρασημοφορήθηκε με "χαλκούν" και "αργυρούν αριστείον ανδρείας". Μεταπολεμικά έζησε στη Φωκίδα.

 Ο Βασίλειος Δημητρίου γεννήθηκε το 1806 στη Λήμνο. Συμμετοχή του στην Επανάσταση αναφέρεται το Σεπτέμβριο 1828, όταν υπηρετούσε ως στρατιώτης στο τάγμα του Τσάμη Καρατάσου. Τον επόμενο μήνα τον βρίσκουμε πένταρχο στην 6η εκατονταρχία της Ε΄ χιλιαρχίας του Νικολάου Κριεζώτη. Το Δεκέμβριο του 1830 κατατάσσεται ως στρατιώτης στον 4ο λόχο στο ΙΒ΄ Τάγμα του συμπατριώτη του Τριαντάφυλλου Τζουρά και σε έναν χρόνο έχει γίνει λοχίας. Το 1831-1832 ακολούθησε το τάγμα στην Πελοπόννησο, για την καταστολή των ταραχών που ακολούθησαν τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το 1835-1836 υπηρετούσε ως υπαξιωματικός στο Σώμα Εθνοφυλακής του Κίτσου Τζαβέλλα, στις παραμεθόριες περιοχές της Στερεάς Ελλάδος. Το 1836 κρίθηκε άξιος του χάλκινου αριστείου ανδρείας για τις υπηρεσίες του. Το Μάιο του 1844 έλαβε νέο παράσημο, το "αργυρούν αριστείον, ως εκπληρώσας καθήκοντα αξιωματικού", αν και ήταν μόνο υπαξιωματικός. Την εποχή αυτή ήταν κάτοικος Φωκίδας. Δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για τη δράση του και τη ζωή του. Δεν είναι γνωστό αν ήταν συγγενείς του οι επίσης Λήμνιοι αγωνιστές του '21 Κωνσταντίνος Δημητρίου, και Νικόλαος Δημητρίου, με τους οποίους συνυπηρέτησε κάποιες φορές. Αργυρούν αριστείον ανδρείας: 1844. Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1836. Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.
Βεατρίκη της Σαβοΐας (Μαρκησία του Σαλούτσο)

Η Βεατρίκη η Πρεσβύτερη, ιταλ. Beatrice di Savoia (πριν τις 4 Μαρτίου 1223 - 10 Μαΐου πριν το 1259) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του κόμη της Σαβοΐας και με τους γάμους της έγινε πρώτα μαρκησία του Σαλούτσο και μετά πριγκίπισσα της Σικελίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και της Μαργαρίτας, κόρης του Ούγου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας. Η αδελφή της Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Βονιφάτιο Β΄ των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου. Έπειτα από το τέλος της μητέρας της ο πατέρας της νυμφεύτηκε πάλι, με την Καικιλία του Μπω και έκανε και άλλα παιδιά, όπως τον Βονιφάτιο κόμη της Σαβοΐας και τη Βεατρίκη τη Νεότερη, σύζυγο του κυρίου της Βιγιένα. Πρώτα μνηστεύθηκε μετά τη γέννησή της με τον Μαμφρέδο Γ΄ μαρκήσιο του Σαλούτσο. Ο αρραβώνας λύθηκε, ανανεώθηκε όμως στις 2 Οκτωβρίου 1227. Το συμβόλαιο που υπογράφτηκε τότε αναφέρει την προίκα της. Ο γάμος έγινε τον Μάρτιο του 1233. Έπειτα από 11 έτη, το 1244, ο Μανφρέδος απεβίωσε, αφήνοντας δύο παιδιά και τη Βεατρίκη έγκυο. Όταν αυτή γέννησε, έκανε δίδυμα. Δύο έτη μετά το τέλος του (8 Μαΐου 1246) η Βεατρίκη ξαναπαντρεύτηκε, με τον Μανφρέδο της Σικελίας, γιο του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν και της ερωμένης του Μπιάνκα Λάντσια. Ο Φρειδερίκος Β΄ νυμφεύτηκε τη Μπιάνκα στην επιθανάτιο κλίνη του, αλλά και ο γάμος δεν αναγνωρίστηκε από την Εκκλησία. Ο γάμος της Βεατρίκης με τον Μανφρέδο έγινε για να επισφραγιστεί η συμμαχία του Αμεδαίου Δ΄ με τον Φρειδερίκο Β΄. Έτσι το ζεύγος παντρεύτηκε δι'αντιπροσώπου τον Μάρτιο του 1247 και το γαμήλιο συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 21 Απριλίου 1247. Απέκτησαν κόρη την Κωνσταντία, που παντρεύτηκε τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας. Σε μία διαθήκη του πατέρα της (24 Μαΐου 1253) το δικαίωμα διαδοχής της Βεατρίκης παρακάμπτεται προς όφελος της νεότερης, ετεροθαλούς αδελφής της. Στο έγγραφο δεν αναφέρεται το όνομα του (2ου) συζύγου της Βεατρίκης, πού ίσως σημαίνει ότι ο γάμος τους είχε χαλάσει. Η Βεατρίκη απεβίωσε πριν το 1259· ο Μανφρέδος έγινε βασιλιάς της Σικελίας το 1258, έκανε δεύτερο γάμο με την Ελένη Αγγελίνα της Ηπείρου και απέκτησε παιδιά με αυτήν. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μαμφρέδο Γ΄ μαρκήσιο του Σαλούτσο και είχε τέκνα: Αλίκη π.1236-πριν το 1311, παντρεύτηκε τον Εδμόνδο ντε Λέισυ βαρόνο του Πόντεφρακτ. Θωμάς Α΄ 1239-1296, μαρκήσιος του Σαλούτσο. Αγνή 1245-μετά το 1265, γεννήθηκε υστερότοκη. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη, γιο του Ευστάθιο του Βέσκι. Μαργαρίτα γενν. 1245, δίδυμη με την Αγνή, γεννήθηκε υστερότοκη.Το 1248 η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο με τον Μανφρέδο των Χοενστάουφεν μετέπειτα βασιλιά της Σικελίας και είχε τέκνο: Κωνσταντία π.1249-1302, παντρεύτηκε τον Πέτρο Γ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας. Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton University Press, Princeton. ISBN 0691052166. State Archives, volume 25, page 13, fascicule 4.
Φιλενάδες

Φιλενάδες (αγγλικά: Bridesmaids) είναι αμερικανική κωμωδία, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία Πολ Φιγκ και σενάριο των Άνι Μουμόλο και Κρίστεν Γουίγκ. Την παραγωγή ανέλαβαν οι Τζαντ Άπατοου, Μπάρι Μεντέλ και Κλέιτον Τάουνσεντ και πρωταγωνιστούν οι Κρίστεν Γουίγκ, Μάγια Ρούντολφ, Ρόουζ Μπερν, Μελίσα ΜακΚάρθι, Γουέντι ΜακΛέντον-Κόβεϊ, Έλι Κέμπερ, Κρις Ο' Ντόουντ και Τζιλ Κλέιμπουργκ. Η ιστορία εστιάζει στην Άνι, η οποία βρίσκεται στη χειρότερη περίοδο της ζωής της, όταν μαθαίνει ότι καλύτερή της φίλη παντρεύεται. Έτσι αποφασίζει να γίνει η καλύτερη παράνυμφος που θα μπορούσε η φίλη της ποτέ να έχει. Αυτό όμως αποδεικνύεται αρκετά δύσκολο όταν μια άλλη κοπέλα διεκδικεί κι αυτή τον τίτλο της καλύτερης παρανύμφου. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Μαΐου 2011. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς ενώ έγινε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 306,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία/Μιούζικαλ και Α' Γυναικείου Ρόλου για την Κρίστεν Γουίγκ και δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ στις κατηγορίες Β' Γυναικείου Ρόλου για τη Μελίσα Μακάρθι και Πρωτότυπου Σεναρίου.

 Η Άνι περνάει ίσως τη χειρότερη περίοδο της ζωής της. Η επιχείρησή της έκλεισε, έχει ξεμείνει από λεφτά, οι συγκάτοικοί της είναι άθλιοι, δεν έχει σχέση και ο σεξουαλικός της παρτενέρ δεν της φέρεται και με τον καλύτερο τρόπο. Όταν όμως μαθαίνει ότι η καλύτερή της φίλη, η Λίλιαν, αρραβωνιάστηκε και πρόκειται να παντρευτεί, η Άνι θα κάνει ότι περνά από το χέρι της για να γίνει η καλύτερη παράνυμφος. Αυτό όμως θα αποδειχθεί αρκετά δύσκολο όταν μια παρέα γυναικών, άγνωστων στην Άνι, θα απαρτίζουν τις υπόλοιπες παράνυμφους της μέλλουσας νύφης. Τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα ότι μία από αυτές θα διεκδικήσει τον τίτλο της καλύτερης παρανύμφου αλλά και τη φιλία της Λίλιαν. Κρίστεν Γουίγκ στο ρόλο της Άνι Γουόκερ Μάγια Ρούντολφ στο ρόλο της Λίλιαν Ρόουζ Μπερν στο ρόλο της Έλεν Χάρις ΙΙΙ Μελίσα ΜακΚάρθι στο ρόλο της Μέγκαν Γουέντι ΜακΛέντον-Κόβεϊ στο ρόλο της Ρίτα Έλι Κέμπερ στο ρόλο της Μπέκα Κρις Ο' Ντόουντ στο ρόλο του Νέιθαν Ρόουντς Τζιλ Κλέιμπουργκ στο ρόλο της μαμάς της Άνι Τζον Χαμ στο ρόλο του Τεντ Ματ Λούκας στο ρόλο του ΓκιλΗ ταινία σηματοδότησε την τελευταία εμφάνιση της Τζιλ Κλέιμπουργκ, η οποία απεβίωσε από λευχαιμία το Νοέμβριο του 2010, πριν η ταινία κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους. Με προϋπολογισμό 32,5 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση 26,2 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 169,1 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 137,3 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 306,4 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2011-07-08 στο Wayback Machine. Φιλενάδες στο IMDb
Άννα της Πολωνίας, κόμισσα του Τσέλιε

Η Άννα, πολων. Anna z Polski (1366 - 1425) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Τσέλιε.

 Ήταν η τρίτη κόρη (1η από τον 4ο γάμο) του Καζιμίρ Γ΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Πολωνίας και της Χέντβιχ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου Ε΄ του Σιδηρού, δούκα του Ζάγκαν. Παντρεύτηκε το 1380 τον Γουλιέλμο των Τσέλιε κόμη του Τσέλιε και είχε τέκνο: Άννα π. 1381-1416, παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ Γιαγκέλον μεγάλο δούκα της Λιθουανίας & (λόγω του προηγουμένου γάμου του) βασιλιά της Πολωνίας. Saxton, L. C. (1851). Fall of Poland; containing an analytical and a philosophical account of the causes which conspired in the ruin of that nation; together with a history of the country from its origin, in two volumes. I. New York: Charles Scribner publishing company. pp. 89.