IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1994

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1994 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 1994) είναι το 3ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη το 1994 και πρωταθλήτρια, για 3η συνεχόμενη φορά, αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.

 Στο 3ο Πρωτάθλημα Ρωσίας συμμετείχαν 16 ομάδες. Οι ομάδες βρίσκονταν σε 1 όμιλο και είχαν να αγωνιστούν σε 2 γύρους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 1994, οι 2 ομάδες που έλαβαν τις τελευταίες θέσεις υποβιβάστηκαν στην πρώτη κατηγορία, και τη θέση τους πήραν οι 2 πρώτες ομάδες της πρώτης κατηγορίας. Η Σπαρτάκ Μόσχας κατέκτησε για 3η συνεχόμενη φορά το Πρωτάθλημα Ρωσίας, με διαφορά 11 βαθμών από την 2η Ντιναμό Μόσχας. Η Ντιναμό Μόσχας κατέκτησε τη 2η θέση χάρη στον προπονητή της, Κονσταντίν Μπέσκοφ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 1994, στην Α' κατηγορία υποβιβάστηκαν η Ντιναμό Σταυρούπολης και η Λάντα Τολιάττι ενώ τη θέση τους έλαβαν η Τσερνομόρετς Νοβορωσίσκ και η ΦΚ Ροστσελμάς. Σεργκέι Οφτσίννικοφ (Λοκομοτίβ Μόσχας) Ζαούρ Χαπόφ (Σπαρτάκ Βλαντικαφκάς) Βαλέφι Σανταλόσοφ (Λοκομοτίβ Νίζνι Νόβγκοροντ) Ραμίζ Μαμέντοφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Γιούρ Νικίφοροφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βίκτορ Ονόπκο (Σπαρτάκ Μόσχας) Ντμίτρι Χλεστόφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Αλεξέι Αριφούλλιν (Λοκομοτίβ Μόσχας) Βλαντιμίρ Γκερασένκο (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Ρασίντ Ραχίμοφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Αντρέι Αφανάσεφ (Τορπέντο Μόσχας) Σεργκέι Νεκράσοφ (Ντιναμό Μόσχας) Ιγκόρ Τσουγκάϊνοφ (Λοκομοτίβ Μόσχας) Γιούρι Κοφτούν (Ντιναμό Μόσχας) Βλαντισλάφ Τερνάφσκι (Σπαρτάκ Μόσχας) Ομάρι Τετράντζε (Ντιναμό Μόσχας) Ιλιά Τσιμπαλάρ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βλαντισλάφ Ραντίμοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας) Αντρέι Πιατνίτσκι (Σπαρτάκ Μόσχας) Βαλέρι Κάρπιν (Σπαρτάκ Μόσχας) Ευγκένι Χαρλατσέφ (Λοκομοτίβ Μόσχας) Ιγκόρ Ντομπροβόλσκι (Ντιναμό Μόσχας) Αλεξέι Λοσοκάποφ (Λοκομοτίβ Μόσχας) Μιρτζαλόλ Κασίμοφ (Σπαρτάκ Βλαντικαφκάς) Ευγκένι Σμέρτιν (Λοκομοτίβ Νίζνι Νόβγκοροντ) Ολέγκ Βερετέννικοφ (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Γιούρι Καλιτβίντσεφ (Λοκομοτίβ Νίζνι Νόβγκοροντ) Ιγκόρ Σιμουτένκοφ (Ντιναμό Μόσχας) Βλαντιμίρ Μπεστσάσνιχ (Σπαρτάκ Μόσχας Ολέγκ Γκάριν (Λοκομοτίβ Μόσχας) Ντμίτρι Τσερισέφ (Ντιναμό Μόσχας Ολέγκ Πισάρεφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βλαντιμίρ Νιντεργκάους (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Η στατιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας στο rsssf.com (Αγγλικά) Η στατιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας 1994 στο WildBall.ru (Ρωσικά)
Λιλιάν, πριγκίπισσα του Ρετύ

Η Μαρί-Λιλιάν, γαλλ. Marie-Lilian Baels (28 Νοεμβρίου 1916 - 7 Ιουνίου 2002) από τον Οίκο του Μπαέλ ήταν κόρη πολιτικού του Βελγίου και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του βασιλιά του Βελγίου. Έλαβε τον τίτλο της πριγκίπισσα του Ρετύ (Réthy).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ανρί Μπαέλ, υπουργού Γεωργίας, Εσωτερικών, Δημοσίων Έργων & Υγείας, κυβερνήτη της Δυτικής Φλάνδρας & πολιτικού του Βελγικού Καθολικού κόμματος και της Ανν-Μαρί ντε Βισσέρ, κόρης του Αδόλφου-Γουσταύου ντε Βισσέρ. Παντρεύτηκε το 1941 τον Λεοπόλδο Γ΄ των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα βασιλιά του Βελγίου και είχε τέκνα; Αλέξανδρος 1942-2009, πρίγκιπας του Βελγίου. Μαρία-Χριστίνα γενν. 1951, παντρεύτηκε πρώτα τον Πωλ Ντρυκέρ και μετά τον Ζαν-Πωλ Γκουργκ. Μαρία-Εσμεράλδα γενν. 1956, παντρεύτηκε τον Σαλβάδορ Μονκάδα καθηγητή Φαρμακολογίας. Jean Cleeremans. Un royaume pour un amour: Léopold III, de l'éxil a l'abdication. (in French) Vincent Dujardin, Mark van de Wijngaert, et al. Léopold III Jacques Franck. "Souvenirs de la Princesse Lilian," published in La Libre Belgique, 29 October 2003
Little Nightmares

Το Little Nightmares είναι παιχνίδι περιπέτειας σε πλατφόρμα παζλ που αναπτύχθηκε από την Tarsier Studios και εκδόθηκε από την Bandai Namco Entertainment για Microsoft Windows, Nintendo Switch, PlayStation 4, Xbox One και Stadia. Τοποθετημένο σε έναν μυστηριώδη κόσμο, το Little Nightmares ακολουθεί το ταξίδι της Six, ενός πεινασμένου μικρού κοριτσιού που πρέπει να ξεφύγει από το Maw, ένα σιδερένιο σκάφος που κατοικείται από τερατώδη, στριμμένα όντα. Το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές κατά την κυκλοφορία του, με τους κριτικούς να επαινούν την ατμόσφαιρα, τα γραφικά και τον ήχο του ενώ επέκριναν το σύστημα σημείων ελέγχου και τη μικρή του διάρκεια. Ένα (πρίκουελ), το Little Nightmares II, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2021.

 Με το παιχνίδι, η ομάδα ήθελε να εξερευνήσει τα «άγρια ​​άκρα» της παιδικής ηλικίας. Το σκηνικό του παιχνιδιού, το Maw, δημιουργήθηκε ως ένα κομμάτι concept art "όπου όλα τα χειρότερα πράγματα στον κόσμο θα μπορούσαν να αφεθούν και να σαπίσουν". Σύμφωνα με το θέμα της παιδικής ηλικίας, η ομάδα επέλεξε να μην δημιουργήσει έναν ισχυρό πρωταγωνιστή. Ενώ το gameplay έχει περιγραφεί ως stealth-based, η ομάδα προτιμά να το περιγράψει ως "κρυφτό" με την αίσθηση ότι ακόμη και ο όρος "stealth" δίνει την εντύπωση ενός ισχυρού χαρακτήρα. Το παιχνίδι ανακοινώθηκε αρχικά από την Tarsier Studios τον Μάιο του 2014 με τον τίτλο Hunger, χωρίς γνωστό εκδότη για κυκλοφορία στο PlayStation 4. Μετά από ένα teaser trailer τον Φεβρουάριο του 2015, δεν ακούστηκε τίποτα για το έργο μέχρι τον Αύγουστο του 2016, όταν η Bandai Namco Entertainment ανακοίνωσε ότι είχαν συνάψει μια παγκόσμια εκδοτική συμφωνία με τον Ταρσιέ για το έργο, το οποίο τώρα ονομαζόταν ξανά Μικροί Εφιάλτες. Η ομάδα επέλεξε να αλλάξει το όνομα για να το διαφοροποιήσει από τη σειρά The Hunger Games καθιστώντας έτσι ευκολότερη την αναζήτηση.
Φάκρα Γιούνους

H Φάκρα Γιούνους (Ουρντού: فاخرہ یونس‎; 1979 – 17 Μαρτίου 2012) ήταν Πακιστανή που υπήρξε θύμα επίθεσης με οξύ, το οποίο προκάλεσε ανεπανόρθωτες βλάβες στο πρόσωπό της. Λίγες μέρες αφού κυκλοφόρησε ντοκιμαντέρ με την ιστορία της, έθεσε τέλος στη ζωή της σε ηλικία 33 χρονών.

 Εργαζόταν ως χορεύτρια σε κακόφημη γειτονιά στο Πακιστάν, όταν γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο Μπιλάλ Καρ (Bilal Khar), υιό του Γκουλάμ Μουσταφά Καρ, πρώην Κυβερνήτη και Πρόεδρο της τοπικής κυβέρνησης στην επαρχία Πουντζάμπ του Πακιστάν. Μετά από τρία χρόνια έγγαμου βίου, αποφάσισε να ζητήσει διαζύγιο από τον σύζυγό της, καθώς τον κατηγόρησε ότι ασκούσε σε αυτήν φυσική και λεκτική βία. Τον Μάιο του 2000, κατά δήλωσή της, της επιτέθηκε με οξύ, παρουσία του πεντάχρονου γιού της από άλλον άνδρα. Ο πρώην άνδρας της ισχυρίστηκε ότι κάποιος άλλος χρησιμοποίησε το όνομα του και προέβει στην επίθεση. Το γεγονός της επίθεσης και η εκδίκαση της υπόθεσης προσέλκυσε τον ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης, που σημείωναν στις ανταποκρίσεις τους, τον μεγάλο αριθμό επιθέσεων με οξύ στη χώρα (8.500 επιθέσεις το 2011). Κατάφερε να αθωωθεί από όλες τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν. Αργότερα, η Φάρκα Γιουνούς μετέβη στη Ρώμη για να προβεί σε πλαστικές επεμβάσεις, με την βοήθεια της πρώην πεθεράς και μητριάς του πρώην άνδρα της Τεμινά Ντουρανί. Η μετάβαση της στην Ιταλία υπήρξε στην αρχή επεισοδιακή, αφού οι ιταλικές αρχές αρνήθηκαν τη χορήγηση άδειας εισόδου, αλλά μετά από πίεση της ιταλικής κοινής γνώμης, της επιτράπηκε να εισέλθει και να συνεχίσει τη θεραπεία της. Η πρώην πεθερά της, κατάφερε να εξασφαλίσει επίσης χορηγίες από την εταιρία καλλυντικών «Saint Angelic» και από την ιταλική κυβέρνηση. Η ιταλική οργάνωση «Smile Again», ευαισθητοποιημένη από το γεγονός, προχώρησε σε δράσεις ενάντια στον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των γυναικών στο Πακιστάν.Στις αρχές του Μαρτίου του 2012, κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Saving Face», της βραβευμένης με Έμμυ Πακιστανής δημοσιογράφου Σαρμίν Ομπάιντ-Τσινόι και του Αμερικανού Ντανιέλ Τζανγκ. Η υπόθεση του βασίστηκε πάνω στις επιθέσεις με οξύ κατά γυναικών στο Πακιστάν. Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ είχε βραβευτεί τον προηγούμενο μήνα, με Όσκαρ Μικρού Μήκους, το πρώτο που κατέκτησαν Πακιστανοί δημιουργοί, και Έμμυ καλύτερου ντοκιμαντέρ. Λίγες μέρες αργότερα από την προβολή της ταινίας, και αφού ολοκλήρωσε 39 πλαστικές επεμβάσεις σε διάστημα δέκα χρόνων, αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον έκτο όροφο κτιρίου της Ρώμης. Η βράβευση του ντοκιμαντέρ και το ατυχές γεγονός της αυτοκτονίας της τον ίδιο μήνα, αναθέρμανε το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης για το προσωπικό της δράμα. Η σορός της, μεταφέρθηκε από την Τεμινά Ντουρανί στο Πακιστάν, τυλιγμένη με την πακιστανική και την ιταλική σημαία. Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος Εντχί στο Κανταχάρ. Η ταφή της έγινε στο Καράτσι.
The Simpsons Road Rage

Το The Simpsons: Road Rage είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς βιντεοπαιχνιδιών που βγήκε τον Νοέμβριο του 2001. Βγήκε για τις κονσόλες PlayStation 2, Xbox, Game Boy Advance και GameCube. Στο παιχνίδι παρουσιάζονται 25 χαρακτήρες, ενώ έχει πολλές ομοιότητες με το βιντεοπαιχνίδι Crazy Taxi.

 Ο Κύριος Μπερνς αγόρασε όλα τα μεγάλα μέσα, όπως Λεωφορεία και Τρένα στην πόλη του Σπρίνγκφιλντ φτιάχνοντας τα ως μέσα που εκπέμπουν ακτινοβολία ώστε να σκοτώσει τους ανθρώπους. Τα πολιτικά μέλη της πόλης αναγκάστηκαν να δώσουν χρήματα επειδή είχαν ήδη τρομοκρατηθεί παράγοντας ακόμα περισσότερα μέσα. Στο παιχνίδι υπάρχουν 17 διαφορετικά οχήματα ενώ υπάρχουν έξι περιοχές εκ των οποίων οι 5 ξεκλειδώνονται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και 10 αποστολές. Η Οικογένεια Σίμπσονς θα συμμετάσχει στο παιχνίδι και ο σκοπός τους είναι να εξουδετερώσουν τον Μπέρνς. Ο Μόνος σκοπός για να τον εξουδετερώσουν είναι να δίνουν αγώνες ώστε να εξασφαλίσουν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που θα δοθεί στα πολιτικά μέλη και ύστερα στον Μπέρνς. Επίσης, ο κύριος χαρακτήρας θα είναι ο Χόμερ Σιμπσον, που θα γίνει και ταξιτζής ενώ κάποια οχήματα μπορεί να είναι και ιπτάμενα. Αφού δοθούν τα χρήματα ο Μπέρνς θα κάνει την πόλη όπως ήταν. Χόμερ Σίμπσον Μπαρτ Σίμπσον Μαρτζ Σίμπσον Λίζα Σίμπσον Άμπραχαμ Σίμπσον Ο Κηπουρός Γουίλι Ο Κλόουν Κρίστι Άπου Ναχάσαπιμαπέτιλον Μπέρνει Γκραμπλ Μόι Σίζλακ Ότο Μαν Κλάνσι Γουίνγκαμ Νεντ Φλάντερς Χόμερ Σίμπσον (με το κουστούμι του Mr.Plow) Παπάς Τίμοθι Λόβερτζοι Σνέικ Τζέλιμπερντ Χημικός Φρινκ Η IGN βαθμολόγησε το παιχνίδι με 5.1 λέγοντας πως είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι αλλά δεν είναι και για διάκριση. Η GameSpot έδωσε τον βαθμό 6.2 λέγοντας πως το παιχνίδι έχει καλύτερα γραφικά στο Game Cube, ενώ η καλύτερη βαθμολογία ήταν από την Game Informer με βαθμό 8 στα 10. Το 2003 η SEGA κατάγγειλε τον κανόνα επειδή χρησιμοποίησαν το ίδιο Gameplay με αυτό του Crazy Taxi. Η EA και η THQ αναγκάστηκαν να δώσουν ένα χρηματικό ποσό πριν συμβούν χειρότερα γεγονότα.
NGC 480

Ο NGC 480 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 546 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Φράνσις Λίβενγουορθ (Francis Leavenworth) το 1886.

 NGC 1300 NGC 491 Δεδομένα για το NGC 480 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 480 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 480 στο Wikimedia Commons
Μιγκουέλ ντα Παζ

Ο Μιγκουέλ ντα Παζ (Σαραγόσα, 23 Αυγούστου 1498 - Γρανάδα, 19 Ιουλίου 1500), Ινφάντης της Πορτογαλίας και πρίγκιπας των Αστουριών ήταν ο μοναδικός γιος και παιδί του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας με την πρώτη σύζυγο του Ισαβέλλα των Τραστάμαρα, κόρη του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.

 Η μητέρα του πέθανε μία ώρα μετά την γέννηση του. Ο ίδιος ορίστηκε αμέσως κληρονόμος στην Πορτογαλία, το Στέμμα της Αραγωνίας και το Στέμμα της Καστίλης· κληρονόμησε τους παππούδες του Καθολικούς βασιλείς Φερδινάνδο και Ισαβέλλα. Ο Μιγκουέλ ντα Παζ πέθανε σε ηλικία δύο ετών (19 Ιουλίου 1500) και τάφηκε στην Γρανάδα. Τον Οκτώβριο του 1500 ο πατέρας του νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την μικρότερη αδελφή της μητέρας του Μαρία των Τραστάμαρα: με τον γάμο αυτό θα γεννηθεί ο διάδοχός του Ιωάννης Γ΄ της Πορτογαλίας.Οι ελπίδες των Καθολικών βασιλέων να ενωθούν όλα τα βασίλεια της Ιβηρικής σε ένα στέμμα, τερματίστηκαν με το τέλος του Μιγκουέλ. Η αδελφή της μητέρας του Ιωάννα Α΄ της Καστίλης θα οριστεί διάδοχος του βασιλείου της Καστίλης, που θα κληρονομήσει ο γιος της Κάρολος Ε΄ της Γερμανίας και ο Οίκος των Αψβούργων. Η ένωση θα έρθει τελικά την περίοδο 1580-1640 με τον γιο του Καρόλου Ε΄, τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, που θα γίνει ο πρώτος Αψβούργος βασιλιάς της Πορτογαλίας. Downey, Kirsten (2014). Isabella: the Warrior Queen. New York: Nan A. Talese/Doubleday. Fernández Álvarez, Manuel (2003). Isabel la Católica (in Spanish). Madrid: Espasa-Calpe, S.A.
NGC 820

Ο NGC 820 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κριό και απέχει περίπου 210 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) το 1828.

 Δεδομένα για το NGC 820 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 820 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 820 στο Wikimedia Commons
Εγκεφαλικά ημισφαίρια

Τα εγκεφαλικά ημισφαίρια είναι τα δυο τμήματα στα οποία χωρίζεται μορφολογικά αλλά και από άποψη λειτουργιών ο εγκέφαλος του ανθρώπου και άλλων θηλαστικών. Τα δυο εγκεφαλικά ημισφαίρια συνδέονται με το μεσολόβιο, μια πυκνή δέσμη νευραξόνων που επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των δυο ημισφαιρίων. Τα δυο ημισφαίρια δεν έχουν συμμετρική λειτουργία, δηλαδή το καθένα φιλοξενεί τα κέντρα για διαφορετικές δεξιότητες και αντιληπτικές ικανότητες. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου διακοπεί η επικοινωνία μεταξύ τους, κυρίως λόγω χειρουργικής διχοτόμησης του μεσολοβίου, μπορούν να λειτουργήσουν και ανεξάρτητα. Επίσης στην περίπτωση κάποιας βλάβης στο ένα ημισφαίριο, το άλλο μπορεί να αναπληρώσει μερικώς τις λειτουργίες του. Κάθε ημισφαίριο ελέγχει την «χιαστί» αντίθετη πλευρά του σώματος· δηλαδή, το δεξί ημισφαίριο δέχεται τα ερεθίσματα από το αριστερό τμήμα του σώματος, και ελέγχει τις κινήσεις αυτού του τμήματος. Το αντίστροφο ισχύει για το αριστερό.

 Ελέγχει το δεξί ήμισυ του σώματος αισθητικά και κινητικά, ενώ σε αυτό γίνονται κυρίως οι λεκτικές, αναλυτικές και λογικές νοητικές διεργασίες. Είναι υπεύθυνο για την αντίληψη του χρόνου, την ομιλία, τη γραφή, την αντίληψη του λόγου, τον συμβολισμό, τη λεκτική μνήμη, την αναλυτική σκέψη. Επίσης για την επικοινωνία με λέξεις κατά κυριολεξία, την επεξεργασία των ακουστικών ερεθισμάτων και της αφηρημένης πληροφορίας, την πρόκληση ελεγχόμενης συμπεριφοράς και τη δευτερογενή ερμηνεία συμπεριφοράς. Σε αυτό εκτελούνται διαδικασίες σχετικές με τα μαθηματικά και τη γραμματική. Ελέγχει το αριστερό ήμισυ του σώματος αισθητικά και κινητικά και είναι υπεύθυνο για την οπτική αντίληψη του χώρου, την κατανόηση των μεταφορικών εννοιών και του χιούμορ, συσχέτιση, σύνθεση λεγομένων, συναισθηματική φόρτιση και μελωδία λόγου, οπτική μνήμη, την επικοινωνία, τόσο με τόνο φωνής όσο και με εκφράσεις του προσώπου και εξωλεκτική κινησιολογία («γλώσσα του σώματος»). Επίσης για την προσοχή, την διάκριση πολύπλοκων ακουστικών τόνων, την πρόκληση παρορμητικής συμπεριφοράς, τα αισθήματα, τις συγκινήσεις, την δημιουργικότητα, την φαντασία και την καλλιτεχνική έκφραση.
Κολομάν της Γαλικίας

Ο Κολομάν, ουγγρ. Kálmán (1208 - 1241) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν πρίγκιπας (1214-15), μετά βασιλιάς (1216-21) της Γαλικίας και δούκας της Σλαβονίας (1226-41).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και της Γερτρούδης των Άντεχς, κόρης τού Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας. Ο πατέρας του και ο Λέσεκ Α΄ ο Λευκός υψηλός δούκας της Πολωνίας συμφώνησαν να διαιρέσουν τη Γαλικία: ο Λέσεκ θα λάμβανε το δυτικό μέρος και ο Ανδρέας Β΄ το υπόλοιπο. Συμφώνησαν να παντρέψουν τα παιδιά τους, τον Καλομάν και τη Σαλωμέα. Έτσι στα τέλη τού 1214 εισέβαλε στη Γαλικία ο Ουγγρικός και ο Πολωνικός στρατός. Ο Ανδρέας Β΄ όρισε έναν Ούγγρο ευγενή, τον Βενέδικτο τον φαλακρό να διοικήσει το μερίδιό του στο όνομα τού Κολομάν, ο οποίος στέφθηκε πρώτος βασιλιάς της Γαλικίας με την εξουσιοδότηση τού πάπα στις αρχές τού 1216. Όταν όμως ο Ουγγρικός στρατός κατέλαβε και το δυτικό μέρος, ο Λέσεκ συμμάχησε με τον Μστισλάβ τον τολμηρό πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, ο οποίος εισέβαλε στη Γαλικία και ανάγκασε τον Κολομάν και τους υποστηρικτές του να φύγουν στην Ουγγαρία, μάλλον στις αρχές τού 1219. Αλλά ο Μστισλάβ υποστήριξε τον σύζυγο της κόρης του Άννας, τον Ντανίλο, που διεκδικούσε τη Γαλικία από το 1205 να εισβάλει στο Πολωνικό μέρος. Αυτό έκανε τον Λέσεκ να συμφιλιωθεί κάπως με τον Ανδρέα Β΄. Οι Ούγγροι και οι Πολωνοί πάλι κατέλαβαν τη Γαλικία και την απέδωσαν στον Κολομάν το φθινόπωρο τού 1219. Τότε ο Μστισλάβ και οι σύμμαχοί του Κουμάνοι νίκησαν τους Ούγγρους και συνέλαβαν τον Κολομάν και τη Σαλομέα τον Αύγουστο τού 1221. Για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή τους, ο Ανδρέας Β΄ αποκήρυξε τη Γαλικία και κανόνισε να παντρέψει τον γιο του Ανδρέα με την κόρη τού Μστισλάβ. Ο Κολομάν επέστρεψε στην Ουγγαρία τον χειμώνα τού 1221-22. Εγκαταστάθηκε στο Σζέπες (νυν Σπις της Σλοβακίας), όπου είχε εκτεταμένες γαίες από τις αρχές της δεκαετίας τού 1210. Ο πατέρας του τον έκανε δούκα της Σλαβονίας, με δικαιοδοσία στην Κροατία και τη Δαλματία, το 1226. Συνεργάστηκε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας στην αναθεώρηση των δωρεών τού πατέρα τους, ήδη ενώ ακόμη ζούσε ο Ανδρέας Β΄. Νυμφεύτηκε π. το 1214 τη Σαλομέα των Πιαστ, κόρη του Λέσεκ Α΄ του Λευκού, υψηλού δούκα της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ρωσικός αλυτρωτισμός

Ο ρωσικός αλυτρωτισμός αναφέρεται γενικά σε αλυτρωτικές απαιτήσεις σε τμήματα της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας ή ΕΣΣΔ που έγιναν κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Η προσάρτηση της Κριμαίας εξηγείται εν μέρει ως αλυτρωτικός ισχυρισμός.

 Από τον 16ο αιώνα μέχρι τον 20ό αιώνα, η Ρωσική Αυτοκρατορία ακολούθησε επεκτατική πολιτική. Λίγες από αυτές τις πράξεις είχαν αλυτρωτικές δικαιολογίες, αν και η κατάκτηση μερών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Καύκασο για να φέρουν τους Αρμένιους Χριστιανούς υπό την προστασία του Τσάρου μπορεί να αποτελεί ένα παράδειγμα. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991, θεωρήθηκε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θα παραιτηθεί από σχέδια εδαφικής επέκτασης ή κρατικού εθνικισμού, παρά το γεγονός ότι περίπου 25 εκατομμύρια εθνοτικοί Ρώσοι ζουν σε γειτονικές χώρες εκτός Ρωσίας. Οι Στίβεν Μ. Σάιντεμαν και Ρ. Ουίλιαμ Έιρς ισχυρίζονται ότι η Ρωσία ακολούθησε μια μη αλυτρωτική πολιτική τη δεκαετία του 1990 παρά κάποιες δικαιολογίες για τις αλυτρωτικές πολιτικές. Ένας παράγοντας που απείλησε τον αλυτρωτισμό ήταν το επίκεντρο του αποφασιστικού ενδιαφέροντος για εδραίωση της εξουσίας και της οικονομίας στη Ρωσία. Επιπλέον, δεν βρέθηκε μια σταθερά δημοφιλής πολιτική αλυτρωτισμού για το εκλογικό σώμα, και οι πολιτικοί που πρότειναν τέτοιες ιδέες δεν πήγαιναν καλά εκλογικά. Οι ρώσοι εθνικιστές πολιτικοί τείνουν να επικεντρώνονται στις εσωτερικές απειλές και όχι στα συμφέροντα των Ρώσων εκτός της ομοσπονδίας. Έχει προταθεί ότι η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 αποδεικνύει την σημερινή προσήλωση της Ρωσίας στον αλυτρωτισμό. Η προσάρτηση της Κριμαίας οδήγησε σε νέο κύμα ρωσικού εθνικισμού, με μεγάλα τμήματα του ρωσικού ακροδεξιού κινήματος να επιδιώκουν τη προσάρτηση ακόμη περισσότερης γης από την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης και της μη αναγνωρισμένης Ομοσπονδιακής Πολιτείας της Νέας Ρωσίας. Ο Βλαντιμίρ Σοκόρ πρότεινε ότι η ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας ήταν ντε φάκτο "μανιφέστο του αλυτρωτισμού της μεγάλης Ρωσίας". Εντούτοις, μετά την επιβολή διεθνών κυρώσεων κατά της Ρωσίας στις αρχές του 2014, αυτό οδήγησε και στον θάνατο του σχεδίου της «Νέας Ρωσίας»: την 1η Ιανουαρίου 2015, η ιδρυτική ηγεσία ανακοίνωσε ότι το σχέδιο έχει τεθεί σε αναμονή και στις 20 Μαΐου τα συστατικά μέλη ανακοίνωσαν πάγωμα του πολιτικού σχεδίου. Ορισμένοι Ρώσοι εθνικιστές επιδιώκουν να προσαρτήσουν τμήματα του «κοντινού εξωτερικού», όπως τα κράτη της Βαλτικής ενώ ορισμένοι φοβούνται πιθανή κλιμάκωση λόγω ρωσικών αλυτρωτικών φιλοδοξιών στο βόρειο Καζακστάν. Νοσταλγία για την Σοβιετική Ένωση Υπερδνειστερία Πόλεμος στο Ντονμπάς Ρωσική Αμερική Saideman, Stephen M.; Ayres, William R. (2008), For Kin Or Country: Xenophobia, Nationalism, and War, Columbia University Press Suslov, Mikhail (July 2017), «"Russian World": Russia's Policy towards its Diaspora», Russie Nei Visions (103), https://www.ifri.org/sites/default/files/atoms/files/suslov_russian_world_2017.pdf
Γκέρχαρντ Φράι

Ο Γκέχαρντ Φράι (Gerhard Frey, γενν. 1 Ιουνίου 1944) είναι Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην θεωρία αριθμών. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την καμπύλη Φράι, μία ελλειπτική καμπύλη με συντελεστές από μία υποτιθέμενη λύση της εξίσωσης του Φερμά. Ο Φράι έκανε την εικασία ότι αυτή η καμπύλη δεν είναι modular η οποία αποτέλεσε κλειδί για την απόδειξη της εικασία του Φερμά από τον Άντριου Γουάιλς.

 Σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Τούμπιγκεν, από όπου αποφοίτησε το 1967. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από όπου απέκτησε και διδακτορικό δίπλωμα το 1970 και την Υψηγεσία (Habilitation) το 1973. Ήταν βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το διάστημα 1969-1973, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάγκεν (1973-1975) και στο Πανεπιστήμιο του Σααρμπρύκεν (1975-1990) και μέχρι το 2009 είχε μία έδρα θεωρίας αριθμών στο Ινστιτούτο Πειραματικών Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν. Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1966. Το 1985 ο Φράι υπέδειξε μία σύνδεση μεταξύ του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά και της εικασίας Τανιγιάμα, και αυτή η σύνδεση έγινε αμέσως μετά και από τον Κένεθ Ρίμπετ, ο οποίος απέδειξε ότι η εικασία Τανιγιάμα συνεπάγεται το τελευταίο θεώρημα του Φερμά. Αυτή η προσέγγιση παρείχε το πλαίσιο στο οποίο δούλεψε επιτυχώς ο Άντριου Γουάιλς για την απόδειξη του θεωρήματος.Είναι ένας από τους εκδότες του Manuscripta Mathematica. Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1996. Από το 1998 είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Γκέτιγκεν. Ζει και εργάζεται στο Έσσεν. Η ιστοσελίδα του Γκέχαρντ Φράι στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν
Τζανάν Γκιουλού

Η Τζανάν Γκιουλού (γεννημένη το 1981) είναι Τουρκάλα ακτιβίστρια και η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Γυναικών της Τουρκίας (TKDF). Της απονεμήθηκε το Διεθνές Βραβείο Θάρρους Γυναικών το 2021.

 Η Τζανάν Γκιουλού είναι ακτιβίστρια και διοργανώτρια από τη δεκαετία του 1980 όταν άρχισε να εργάζεται με τη μητέρα της στην ηλικία των εννέα ετών. Έγινε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Γυναικών της Τουρκίας (TKDF). Ως αποτέλεσμα των οργανισμών που συνδέονται με αυτόν τον οργανισμό, υπάρχουν 186 υποκαταστήματα και πάνω από 50.000 μέλη. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1976 με αρχικά πέντε οργανισμούς. Ο οργανισμός λειτουργεί γραμμή βοήθειας από το 2007. Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την ενδοοικογενειακή βία διαμορφώθηκε στις 11 Μαΐου 2011. Η Γκιουλού σημειώνει ότι η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που την υπέγραψε, ωστόσο η αστυνομία της Τουρκίας δεν διαθέτει ούτε το προσωπικό ούτε την εκπαίδευση για την εφαρμογή της. Αναφέρει εκατοντάδεςάτομα που σκοτώνονται ως αποτέλεσμα ενδοοικογενειακής βίας και μία τεράστια αύξηση των περιπτώσεων, αλλά η Γκιουλού σημειώνει ότι αυτό είναι δύσκολο να υποστηριχθεί και να μετρηθεί καθώς η Τουρκία δεν συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία. Στην πραγματικότητα η Τουρκία προσπάθησε να αποσυρθεί από τη σύμβαση και η Γκιουλού έκρινε ότι ο ρόλος της είναι να αντιθαχθεί σε αυτήν την πολιτική σκοπιμότητα. Της απονεμήθηκε το Διεθνές Βραβείο Θάρρους Γυναικών το 2021. Είχε προταθεί από τον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία τον Δεκέμβριο. Το βραβείο απονεμήθηκε από την Πρώτη Κυρία Δρ Τζιλ Μπάιντεν και τον Υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Αναγνωρίστηκε ως «σταθερή πρωτοπόρος της ισότητας των φύλων, που εργάζεται για την προώθηση της συμμετοχής των γυναικών στη διακυβέρνηση, το εργατικό δυναμικό και την εκπαίδευση». Υπήρχαν δεκατέσσερις ζωντανές γυναίκες που έλαβαν βραβεία εκείνο το έτος. Οι βραβευμένες ήταν από δεκαπέντε χώρες καθώς τα βραβεία περιελάμβαναν, επιπλέον, επτά γυναίκες που είχαν πεθάνει στο Αφγανιστάν. Γυναίκες και κορίτσια προσφύγων της Συρίας στην Τουρκία και η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (2019) 2016 - Βραβείο Εξαιρετικού Διευθυντή του Ιδρύματος Υγείας και Κοινωνικής Βοήθειας (SSYV) 2018 - Βραβείο Atatürk Εξαιρετική υπηρεσία γυναικών 2020 - Καναδική πρεσβεία στην Τουρκία Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2020 - Διεθνής Κνίδος Ακαδημία Πολιτισμού και Τέχνης (UKKSA) εφ 'όρου ζωής σε Επίτιμο 2020 - «Βραβείο κορυφαίας γυναίκας» του Τουρκικού Πανεπιστημίου 2021 - Διεθνές βραβείο Θάρρους Γυναικών Gold Χρυσό μετάλλιο ESAV
Εβαρίστο ντε Κίρικο

Ο Εβαρίστο ντε Κίρικο ή Ευάρεστος Κηρύκος (ιταλικά: Evaristo de Chirico) ήταν Ιταλός μηχανικός. Γεννήθηκε το 1841 στη Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1905, σε ηλικία 64 ετών.

 Πρόκειται για τον γιο του Σικελού βαρώνου Τζόρτζιο Φιλιγκόνε ντι Κίρικο (1794-1875) και της κοντέσας Αδελαΐδας Μαμπιλί ι Μπουλινί (1799-1876), κόρης του Ισπανού προξένου στην Κέρκυρα, Δον Λορένζο Ελιοντόρο Μαμπιλί ι Μπουλινί (1763-1853), αρχικά από το Αλικάντε, γιος του εμπόρου Χουάν Χοσέ Ελιοντόρο ντε Μπουλινί ι Μαμπιλί (1735-1800). παντρεύτηκε τη Τζέμα Τσερβέτο, μια γυναίκα από τη Γένουα από την οποία απέκτησε τρία παιδιά, ένα κορίτσι που δεν επιβίωσε και δύο άνδρες, τον ζωγράφο Τζόρτζιο και τον συγγραφέα Αντρέα. Μετά την αποφοίτησή του στην Μηχανική, ο ίδιος προσανατολίστηκε προς τον τομέα των μεταφορών, ιδιαίτερα για τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 ανατέθηκε από τον Χαρίλαο Τρικούπη, τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας, να σχεδιάσει το σιδηροδρομικό δίκτυο της Θεσσαλίας που είχε προσαρτηθεί πρόσφατα και δεν διέθετε σιδηροδρομικές γραμμές και αποτελεσματικά μέσα επικοινωνίας. Ο μηχανικός ήταν ήδη γνωστός επειδή με την εταιρεία Evaristo de Chirico & Co. που είχε κατασκευάσει σιδηροδρομικές γραμμές στη Βουλγαρία. Μετακόμισε στο Βόλο για λογιστικούς λόγους και το κατέστησε τη βάση των επιχειρήσεων και στη συνέχεια επίσης την κατεύθυνση των Θεσσαλικών σιδηροδρόμων. Ο σταθμός της πόλης σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον ίδιο και πολλούς άλλους. Οι κατασκευές, που ξεκίνησαν το 1882 με Ιταλούς εργάτες και τοπικούς εργάτες, οδήγησαν στην δημιουργία της γραμμής Βόλου-Λάρισας, 61 χλμ., που εγκαινιάστηκε στις 22 Απριλίου 1884 από τον βασιλιά Γιώργο Α΄ της Ελλάδας και στη συνέχεια δημιουργήθηκε το παράρτημα προς το Βελεστίνο, 142 χλμ. από την Καλαμπάκα που ολοκληρώθηκε στις 16 Ιουνίου 1886. Στις 10 Ιουλίου 1888, απέκτησε τον πρώτο του γιο εκεί, τον Τζόρτζιο. Μετά την ολοκλήρωση των δύο κύριων γραμμών μετρικού εύρους, είχε την ευθύνη να κατασκευάσει έναν μικρότερο, στενότερο σιδηρόδρομο εύρους 600 χιλιοστών, ο οποίος θα του επέτρεπε να ξανασυναντά τις δύσβατες πλαγιές του Πηλίου και να το χτίσει άμεσα με τους εργάτες της δικής του επιχείρησης. Η γραμμή είχε 2 σήραγγες και 9 γέφυρες. Αυτή η γέφυρα εξακολουθεί να ονομάζεται Γέφυρα ντε Κίρικο. Λόγω των καθηκόντων του μετακόμισε στην Αθήνα όπου το 1891 όπου απέκτησε το δεύτερο παιδί του. Το 1899 μεταβίβασε όλη την οικογένεια στην Αθήνα για να παρακολουθήσει καλύτερα το σιδηροδρομικό έργο στη Θεσσαλονίκη, του οποίου είχε διοριστεί επόπτης. Πέθανε στην Αθήνα το 1905, λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του, όπως έγραψε ο γιος του. Τρενάκι Πηλίου Σιδηροδρομική ιστορία της Ελλάδας
Επιχείρηση Όπερα

Η Επιχείρηση Όπερα αναφέρεται στην ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν στις 7 Ιουνίου του 1981. Επιχείρηση που ολοκληρώθηκε επιτυχώς με την καταστροφή του πυρηνικού αντιδραστήρα, γεγονός μείζονος σημασίας για το Ισραήλ και την ασφάλεια στην περιοχή. Με την επίθεση αυτή οι Ισραηλινοί αποσόβησαν την πραγμάτωση του χειρότερού τους εφιάλτη, την ανάπτυξη ατομικής βόμβας από τους Άραβες, εξέλιξη η οποία θα άλλαζε δραματικά το γεωστρατηγικό τοπίο της περιοχής αλλά και παγκοσμίως, απειλώντας και αυτή ακόμα την ίδια την υπόσταση του κράτους του Ισραήλ.

 Τον Ιούλιο του 1960, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση συνήψε συμφωνία με το Ιράκ για την κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα στο έδαφος της αραβικής αυτής χώρας για ερευνητικούς σκοπούς. Στην ουσία, η σοβιετική αρκούδα εξήγε τεχνογνωσία με αντάλλαγμα τις καλές σχέσεις με το Ιράκ (σχέσεις που εξασφάλιζαν παρακολούθηση των δραστηριοτήτων του Ιράκ και της Μέσης Ανατολής εκ του σύνεγγυς με τους κατάσκοπους να κινούνται πιο ελεύθερα σε ένα φιλικά διακείμενο πληθυσμό προς οτιδήποτε έμοιαζε ρωσικό) και την αποφυγή πρόσδεσής του στο άρμα του Βορειοατλαντικού εχθρού (ΝΑΤΟ). Το Ιράκ από την πλευρά του είχε προφανή στόχο την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στο απώτερο μέλλον. Η ανέγερση των εγκαταστάσεων ξεκίνησε το 1963 και ολοκληρώθηκε το 1968, οπότε ο αντιδραστήρας, ισχύος 2MW, έτοιμος πια, τέθηκε σε λειτουργία, με καύσιμο επαρκές για δέκα έτη. Τον ίδιο χρόνο, το 1968, ξέσπασε επανάσταση από τους Μπααθιστές στο Ιράκ και ο πραξικοπηματίας πρόεδρος Μπακρ διόρισε στη θέση του πρωθυπουργού τον Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος όντας σημαίνον στέλεχος του Επαναστατικού Συμβουλίου, του πολιτικού οργάνου που ανέλαβε ντε φάκτο (de facto) τη διακυβέρνηση του Ιράκ, συγκέντρωσε ουσιαστικά όλες τις εξουσίες. To 1978, όταν τέθηκε το ζήτημα του ανεφοδιασμού του αντιδραστήρα λόγω παρέλευσης της δεκαετίας επάρκειας του αρχικού καυσίμου, η ιρακινή πλευρά ζήτησε την προμήθεια περισσότερου ισχυρού καυσίμου, 80% εμπλουτισμένου ουρανίου σε σχέση με το αρχικό 10% και παράλληλα την αύξηση της ισχύος του αντιδραστήρα στα 5MW. Λίγους μήνες μετά, τον Ιούλιο του 1979, ο πρόεδρος Μπακρ αποσύρθηκε για λόγους υγείας και ο Σαντάμ Χουσεΐν ανέλαβε πρόεδρος του Ιράκ, έχοντας και τυπικά το ανώτατο πολιτικό αξίωμα. Λόγω της σχετικής απροθυμίας των Σοβιετικών και κυρίως του αυστηρού ελέγχου που ασκούσαν στις δραστηριότητες του Ιράκ, γρήγορα κατέστη φανερό ότι για να πετύχει η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, το Ιράκ έπρεπε να στραφεί στις δυτικές χώρες. Israel's Secret Wars (Μυστικοί Πόλεμοι του Ισραήλ) των Ian Black & Benny Morris Soldier Spies (Στρατιωτικοί Κατάσκοποι) του Samuel Katz
Δήμος Μπρεβένιτσα

Ο Δήμος Μπρεβένιτσα (σλαβομακεδονικά: Брвеница‎ Mk-Brvenica.ogg , αλβανικά: Bërvenicë‎) είναι δήμος στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Μπρεβένιτσα ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μπρεβένιτσα.

 Ο Δήμος Μπρεβένιτσα συνορεύει με: τον Δήμο Τέτοβο στα βόρεια τον Δήμο Ζέλινο στα ανατολικά τον Δήμο Μακέντονσκι Μπροντ στα νοτιοανατολικά τον Δήμο Γκόστιβαρ στα νοτιοδυτικά τον Δήμο Βραψίστα στα δυτικά τον Δήμο Μπογοβίντσε στα βορειοδυτικά. Επίσημος ιστότοπος
Γλυκαγόνη

Η γλυκαγόνη είναι μία ορμόνη που παράγεται στο πάγκρεας από τα α-κύτταρα στα νησίδια του Λάνγκερχανς. Έχει αντίστροφη δράση από την ινσουλίνη και ο κύριος ρόλος της είναι η αύξηση της γλυκόζης στο αίμα

 Η γλυκαγόνη είναι μία πρωτεϊνη που αποτελείται από 29 αμινοξέα και έχει μοριακό βάρος 3.485. Η γλυκαγόνη κινείται σε δύο άξονες όσον αφορά το μεταβολισμό της γλυκόζης: αφενός διασπά το γλυκογόνο του ήπατος και αφετέρου αυξάνει τη γλυκονεογένεση στο ήπαρ. Και οι δύο αυτές διαδικασίες αυξάνουν τη συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα . Η γλυκαγόνη αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα ρύθμισης της γλυκόζης στο αίμα. Σε καταστάση υπογλυκαιμίας αυξάνεται η παραγωγή προκειμένου να αυξηθούν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Με άλλα λόγια έχει ακριβώς αντίθετο τρόπο δράσης από την ινσουλίνη.Μετά από πρωτεϊνούχο γεύμα, στον οργανισμό υπάρχουν μεγάλα αποθέματα αμινοξέων, τα οποία επίσης προάγουν την αύξηση έκκρισης της γλυκαγόνης.Για αδιευκρίνιστο ακόμη λόγο, η γλυκαγόνη αυξάνεται κατά τη μυική δραστηριότητα. Έχουν προταθεί κάποιοι μηχανισμοί, χωρίς ωστόσο κανείς να γίνει αποδεκτός.Η σωματοστατίνη είναι μία ορμόνη, η οποία με διάφορους μηχανισμούς αναστέλλει την έκκρισης της γλυκαγόνης. «Ιατρική Φυσιολογία», Guyton & Hall, σελίδες 1111-1113, ενδέκατη έκδοση.
Στήλη του Μαρκιανού

Η Στήλη του Μαρκιανού (Τουρκικά: Kıztaşı, μεταφράζεται ως η κολόνα με τις κόρες ) είναι ρωμαϊκή στήλη η οποία τοποθετήθηκε προς τιμήν του αυτοκράτορα Μαρκιανού (450-457 μ.Χ) από τον έπαρχο πόλεως Τατιανό το διάστημα 450-452 μ.Χ. Η στήλη βρίσκεται στην περιοχή Φατίχ της Κωνσταντινούπολης στη μικρή πλατεία που σχηματίζεται στη συμβολή των οδών Kιzanlιk και Dolap, νοτιοανατολικά της λεωφόρου Macar Kardeşler.

 Η στήλη αποτελείται από τρία μέρη: τη βάση με το ανάγλυφο, έναν μονολιθικό κίονα από γκρίζο γρανίτη Συήνης ύψους 10 περίπου μέτρων και την κορυφή όπου βρίσκεται ένα μαρμάρινο κυβολιθικό κορινθιακό κιονόκρανο με διακόσμηση αετών στις γωνίες. Και οι τέσσερις πλευρές της βάσης διαθέτουν ανάγλυφες διακοσμήσεις. Στις τρεις από αυτές υπάρχουν δακτύλιοι μέσα στους οποίους βρίσκονται ασπίδες, που φέρουν σταυρό με έξι κεραίες. Τη βόρεια όμως πλευρά της βάσης κοσμούσαν δύο φτερωτές Νίκες από τις οποίες η μια σώζεται σε καλή κατάσταση, ενώ από την άλλη σώζεται τμήμα του φτερού της. Πάνω από την παράσταση των φτερωτών Νικών διακρίνεται ακόμη η αναθηματική επιγραφή στα Λατινικά, με χαρακτήρες αρκετά βαθουλούς εξαιτίας του γεγονότος ότι αρχικά ήταν μέσα τους προσαρμοσμένα μεταλλικά γράμματα: Περίεργο είναι το γεγονός ότι η βάση είναι τοποθετημένη με διεύθυνση από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά, ενώ το κιονόκρανο και η βάση του αγάλματος έχουν διεύθυνση από βορρά προς νότο. Η εμφανής έλλειψη ευθυγράμμισης μεταξύ βάσης και κιονόκρανου έχει προταθεί ότι οφείλεται στην ανάγκη να στραφεί το άγαλμα προς την κατεύθυνση όπου βρισκόταν ο Ναός των Αγίων Αποστόλων. Αναφορικά με τη μορφή και την τύχη του αγάλματος του Μαρκιανού δεν γνωρίζουμε τίποτε. Η τουρκική ονομασία της στήλης ως "κολόνα με τις κόρες" οφείλεται στην ανάγλυφη φιγούρα της Νίκης, η οποία υπάρχει στη βάση. Λόγω του αναγλύφου οι περιηγητές μπερδεύανε τη στήλη αυτή με τη διάσημη στήλη της Αφροδίτης, η οποία υπήρχε εκεί κοντά.Η στήλη αυτή ήταν γνωστή στον οθωμανό περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή (1611 - περίπου 1684), καθώς αναφέρεται στο «Βιβλίο των ταξιδιών», αλλά η ύπαρξή της ήταν άγνωστη στη Δύση, καθώς δεν αναφέρεται από ευρωπαίους περιηγητές της εποχής εκείνης, όπως τον γάλλο Pierre Gylles (Αλμπί 1490 – Ρώμη 1555). Η στήλη επισημάνθηκε για πρώτη φορά από ευρωπαίο περιηγητή το 1675, συγκεκριμένα τον γάλλο Ζακόμπ Σπον (1647–1685) και αργότερα από τον άγγλο Τζωρτζ Γέλερ (1650–1723). Μέχρι το 1908 η στήλη ήταν κρυμμένη μέσα στον κήπο ενός μεγάλου σπιτιού, ενώ τα γύρω κτήρια έκρυβαν τη θέα. Το 1908 μια φωτιά κατέστρεψε την περιοχή και έτσι η στήλη "αποκαλύφθηκε". Με τον νέο ρυμοτομικό σχεδιασμό της περιοχής η στήλη βρίσκεται στο κέντρο πλατείας.
Άγιος Μάμας Χαλκιδικής

Ο Άγιος Μάμας είναι μεγάλος οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στον δήμο Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής. Βρίσκεται ανάμεσα στις χερσονήσους της Κασσάνδρας και της Σιθωνίας. Η απόστασή του από τη Θεσσαλονίκη είναι 70 χιλιόμετρα. Αριθμεί (2021) 1.093 κατοίκους, κύρια ασχολία των οποίων είναι η καλλιέργεια βρώσιμης ελιάς στον εύφορο κάμπο του χωριού και οι τουριστικές επιχειρήσεις. Ανάμεσα στα άλλα, στον οικισμό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, τοπική ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στη Γ΄ κατηγορία του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος της ΕΠΣ Χαλκιδικής, καθώς επίσης και εκπολιτιστικός σύλλογος. Στο χωριό γίνεται το πανελλαδικά γνωστό πανηγύρι (εμποροπανήγυρη, παλαιότερα ζωοπανήγυρη) κάθε Σεπτέμβριο. Στο χώρο του πανηγυριού υπήρχε το παλιό ξωκκλήσι του Αγίου Μάμα, στο χώρο του όμως χτίστηκε ένας καινούριος ναός και ένα υπερσύγχρονο πολιτιστικό κέντρο .

 Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,465 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Παπά Αλώνι και Πόρτες. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Στην «τούμπα» του Αγίου Μάμα η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ευρήματα, βάσει των οποίων η περιοχή κατοικήθηκε από το 5000 π.Χ. Από επιγραφή των αυτοκρατορικών χρόνων, που βρέθηκε κοντά στο χωριό και αναφέρει μια οικογένεια που κατοικούσε «εν Ολύνθω», εικάζεται ότι το όνομα της αρχαίας Ολύνθου διασώθηκε ως το τέλος της αρχαιότητας στον εδώ ρωμαϊκό οικισμό. Το χωριό Άγιος Μάμας αναφέρεται σε έγγραφα του Αγίου Όρους τον 11ο αιώνα. Το 15ο αιώνα υποτάχθηκε στους Τούρκους. Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας ανήκε φορολογικά στο χάσι του Λόγγγου. Στην επανάσταση του 1821 το χωριό καταστράφηκε από τους Τούρκους και στην περιοχή έγινε η Μάχη των Ελών. Οι κάτοικοι του Αγίου Μάμαντα συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Μεταξύ αυτών διακρίθηκαν οι αγωνιστές Δημήτριος Πολύζος, Ιωάννης Πολύζος, Αυγερινός Ιωάννου και άλλοι. Το παλιό χωριό ήταν τσιφλίκι του αρχαιολάτρη Πασά Μιχαήλ Μπέη από τις Σέρρες,ο οποίος είχε στολίσει την αυλή του με αρχαία ευρήματα από τους αρχαιολογικούς χώρους της Χαλκιδικής. Η πρώτη γνωστή ιστορική μαρτυρία για την εμποροζωοπανήγυρη χρονολογείταιστο 1870. Διακοπές στον Άγιο Μάμαντα Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
2131 Μαγιάλ

Ο Μαγιάλ (Mayall) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (μέχρι και πέρα από το εσώτατο όριο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,72. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τον Αμερικανό αστρονόμο `Αρνολντ Ρ. Κλέμολα, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Νίκολας Μαγιάλ (Nicholas Ulrich Mayall, 1906–1993). Κατά το περιήλιο της τροχιάς του ο Μαγιάλ βρίσκεται εκτός της Κύριας Ζώνης και πλησιάζει την τροχιά του `Αρη. Ο Μαγιάλ είναι ένας από τους πολύ λίγους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που συμπληρώνει μία περιφορά γύρω από τον `Ηλιο σε λιγότερο από χίλιες γήινες ημέρες. Αξιοσημείωτη είναι και η μεγάλη κλίση της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική, σχεδόν 34°.

 Αναλύοντας την καμπύλη φωτός του Μαγιάλ που λήφθηκε στο χρονικό διάστημα από τις 30 Νοεμβρίου ως τις 16 Δεκεμβρίου 2009, οι B. Warner κ.ά. ανακοίνωσαν, στις 31 Δεκεμβρίου 2009, την ύπαρξη ενός σώματος που περιφέρεται γύρω του. Ο δορυφόρος αυτός περιφέρεται σε μέση απόσταση 12 περίπου χιλιομέτρων από τον Μαγιάλ μία φορά κάθε 23 ώρες και 29 λεπτά. Η διάμετρος του δορυφόρου εκτιμάται σε 2,1 χιλιόμετρα. Η μέση διάμετρος του Μαγιάλ εκτιμάται σε 7,77 ± 0,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,239 ± 0,031. Ο Μαγιάλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 34 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα, μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Sufficiently Breathless

Sufficiently Breathless είναι ο τίτλος του δεύτερου δίσκου του ροκ συγκροτήματος Captain Beyond, ο οποίος ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1972 και τις αρχές του 1973 στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών και κυκλοφόρησε μέσω της "Capricorn Records" ανεβαίνοντας στο # 90 των αμερικανικών τσαρτ, όντας το μόνο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο κατάφερε να μπει στο Billboard Hot-100. Το "Sufficiently Breathless" επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 19 Μαΐου 1998 από την "Capricorn Records".

 1. Sufficiently Breathless (Dorman) - 5:15 2. Bright Blue Tango (Dorman) - 4:11 3. Drifting in Space (Dorman) - 3:12 4. Evil Men (Dorman) - 4:51 5. Starglow Energy (Dorman) - 5:04 6. Distant Sun (Dorman) - 4:42 7. Voyages of Past Travellers (Dorman) - 1:46 8. Everything's a Circle (Dorman) - 4:14 Sufficiently Breathless (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 1973 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Sufficiently Breathless" είχε την εξής μορφή: Ροντ Έβανς - φωνητικά Λάρι Ράινχαρτ - κιθάρα Λι Ντόρμαν - μπάσο Ρης Γουάινανς - πλήκτρα Μάρτι Ροντρίγκεζ - τύμπανα Allmusic review Εκδόσεις Αμερικανικά τσαρτ
Μεχμέτ Μεσίχ πασάς

Ο Μεχμέτ Μεσίχ πασάς, ο επιλεγόμενος Χαντίμ, και κατά πλήρες όνομα Χαντίμ Μεχμέτ Μεσίχ Πασάς, ήταν Μέγας Βεζίρης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία επί εποχής Σουλτάνου Μουράτ Γ΄.

 Ο Μεχμέτ Μεσίχ αρχικά ήταν ευνούχος (Χαντίμ) στην Υψηλή Πύλη, στην συνέχεια μετά από μακρά εκπαίδευση ανέλαβε καθήκοντα «Κελαρτζήμπαση» (= αρχειοφύλακα). Εκτιμώντας ο Σουλτάνος το σημαντικό έργο του το 1585 τον διόρισε Μέγα Βεζίρη. Έξι όμως μήνες μετά, μη μπορώντας να ανταποκριθεί, παραιτήθηκε της θέσης αυτής επανερχόμενος στη πρότερη διοικητική θέση του.
138 Τολόζα

Η Τολόζα (Tolosa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,75. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Γάλλο αστρονόμο Ανρί Ζοζέφ Περοτέν, που παρατηρούσε από την Τουλούζη, και έλαβε το αρχικό (λατινικό) όνομα της πόλεως αυτής.

 Η μέση διάμετρος της Τολόζας είναι 45,5 ή 52 περίπου χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 99 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Τολόζας εκτιμάται σε 1,27 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 771 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 24,1 m/sec (87 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Τολόζας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Τολόζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 6 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Evolution (άλμπουμ των Ten Years After)

Evolution είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 2008. Αυτός ήταν ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον Τζο Γκουτς στα φωνητικά, ο οποίος αντικατέστησε τον Άλβιν Λι. Το 2014, την θέση του Γκουτς πήρε ο Μάρκους Μπονφάντι, ενώ ο Κόλιν Χότζκινσον αντικατέστησε τον Λίο Λάιονς.

 Η λίστα των τραγουδιών στο δίσκο είναι η εξής: 1. I Think It's Gonna Rain All Night (Gooch, Lyons) - 4:262. She Keeps Walking (Koller, Lyons) - 5:523. Why'd They Call It Falling (Gooch, Lyons) - 6:274. She Needed a Rock (Gooch, Lyons) - 4:295. My Imagination (Gooch, Lee, Lyons) - 5:126. I Never Saw It Coming (Gooch, Lyons) - 6:077. Slip Slide Away (Gooch, Lee, Lyons) - 4:338. Tail Lights (Gooch, Lyons) - 4:339. Angry Words (Churchill, Gooch, Lee, Lyons) - 8:2210. That's Alright (Gooch, Lyons) - 5:02 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Evolution" είναι οι εξής: Τζο Γκουτς - κιθάρα, φωνητικά Λίο Λάιονς - μπάσο Τσικ Τσέρτσχιλ - πλήκτρα Ρικ Λι - τύμπανα
Δήμος Ανατολικής Μάνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Ανατολικής Μάνης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Ανατολικής Μάνης. Βρισκόταν στο νοτιότερο τμήμα του νομού, στην χερσόνησο της Μάνης. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 108,9Km2 και είχε συνολικό πληθυσμό 2.024 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Κότρωνας.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Κότρωνα [ 616 ] ο Κότρωνας [ 288 ] η Γονέα [ 0 ] τα Λουκάδικα [ 37 ] τα Ριγανόχωρα [ 2 ] τα Σκαλτσοτιάνικα [ 65 ] το Φλομοχώρι [ 198 ] η Χαλικιά Βάττα [ 26 ] Δ.δ. Δρυμού [ 186 ] ο Δρυμός [ 177 ] η Αργιλιά [ 9 ] Δ.δ. Έξω Νυμφίου [ 195 ] το Έξω Νύμφι [ 121 ] η Αλύπα (τ. τα Χαλίκια) [ 33 ] η Μέσα Χώρα [ 41 ] Δ.δ. Κοκκάλας [ 621 ] η Κοκκάλα [ 446 ] ο Άγιος Νικόλαος [ 111 ] οι Ολυμπιές [ 23 ] τα Παχιάνικα [ 27 ] η Σπίρα [ 14 ] Δ.δ. Λαγίας [ 414 ] η Λάγια [ 113 ] ο Άγιος Κυπριανός [ 48 ] το Ακρογιάλι [ 52 ] το Αχίλλειο [ 14 ] τα Διμαρίστικα [ 20 ] η Καινούργια Χώρα [ 19 ] τα Κοκκινόγεια [ 26 ] τα Κορογονιάνικα [ 29 ] το Μαρμάρι [ 15 ] το Πάλιρος [ 32 ] το Πόρτο Κάγιο [ 31 ] ο Προφήτης Ηλίας [ 15 ] Δ.δ. Πυρρίχου [ 79 ] ο Πύρριχος [ 50 ] η Χιμάρα [ 29 ] Όλοι οι δήμαρχοι εξελέγησαν από τον πρώτο γύρο. 1999-2000 Μιχαήλ Νικολαράκος (1929-2000) Γενικός διευθυντής του υπουργείου Εσωτερικών. Κηδεύτηκε στις 29 Μαρτίου 2000. 2000-2002 Παναγιωτης Τσιριγωτης 2003-2006 Παναγιώτης Τσιριγώτης 2007-2010 Κυριάκος Μιχαλολιάκος Από το 2011, οι δήμαρχοι του νέου δήμου Ανατολικής Μάνης Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Θύελλα Δρομολαξιάς

Το Αθλητικό Σωματείο Θύελλα Δρομολαξιάς είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Δρομολαξιά. Ιδρύθηκε το 1959. Το σωματείο διατηρεί ποδοσφαιρική ομάδα και παλαιότερα ομάδα ποδοσφαίρου σάλας η οποία πλέον είναι ανενεργά.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 2006 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ. Ακολούθως, συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ, μέσα από το οποίο εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07. Μετά την 10η αγωνιστική αποχώρησε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε το 2023 και συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ. Το σωματείο δημιούργησε και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας η οποία συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Σάλας Γ΄ κατηγορίας 2012-13 τερματίζοντας στην 7η θέση. Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ (1): 2006 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
SEAT Tarraco

Το SEAT Tarraco είναι ένα μεσαίο crossover SUV της ισπανικής αυτοκινητοβιομηχανίας SEAT. Κατασκευάζεται από τον Οκτώβριο του 2018 στο εργοστάσιο του Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, όπου είναι και η έδρα του Ομίλου Volkswagen. Αποτελεί το κορυφαίο σε διαστάσεις SUV της εταιρείας (πάνω από τα SEAT Arona και SEAT Ateca) και μάλιστα μπορεί να παραγγελθεί με 5-θέσιο ή 7-θέσιο σαλόνι. Πήρε το όνομά του από την πόλη Ταρραγόνα.

 Για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε στον Τύπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2018, ενώ παρουσιάστηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 2018 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού. Η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε μέσα στον ίδιο μήνα και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2018. Τεχνικά, έχει στενή συγγένεια με το Volkswagen Tiguan Allspace και το Škoda Kodiaq, που είναι το μεγαλύτερο SUV της Škoda. Κατά την έναρξη των πωλήσεων στη Γερμανία, τον Δεκέμβριο του 2018, πρόλαβε να πουλήσει μόλις 30 αντίτυπα εντός του έτους. Το 2019 όμως, έφτασε τις 10.256 πωλήσεις στη χώρα αυτή, από τις οποίες οι 6.097 ήταν με κινητήρες ντίζελ και οι 7.778 με τετρακίνηση. Το έτος 2020 πούλησε 8.323 αντίτυπα στην ίδια χώρα, από τα οποία τα 4.924 ήταν ντίζελ και τα 6.019 με τετρακίνηση. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του SEAT Tarraco
Μέδιμνος

Ο Μέδιμνος ήταν το κυριότερο μέτρο χωρητικότητας για ξηρά εδώδιμα στην Αθήνα, που το θέσπισε ο Σόλωνας για στερεά σε κόκκους, ξηρούς καρπούς, κριθάρι και κυρίως για το σιτάρι, εκ του οποίου και η συνήθης ονομασία "σιτηρός μέδιμνος". Ως μέτρο κυμαινόταν ανά εποχές και περιοχές από περίπου 52 έως σχεδόν 59 σημερινά λίτρα Ο αττικός μέδιμνος υποδιαιρείτο ή χωρούσε 6 εκτείς, 48 χοίνικες και 192 κοτύλες. Απ΄όσο γνωριζουμε είχε και άλλες υποδιαιρέσεις. Χωριζόταν στα τρία (τον τριτέα, "τριτεύς"), στα προαναφερόμενα έξη (τους ἑκτεῖς, "ἑκτεύς"), στα δώδεκα (που η υποδιαίρεση λεγόταν "ἡμίεκτον"), στα είκοσι τέσσερα (τον χοίνικα, "χοῖνιξ") και στα σαράντα οκτώ (την "κοτύλη") Μετά τον 3ο π.Χ. αι. που άλλαξαν σε μερικούς τομείς τα σταθμά, οι υποδιαιρέσεις του μεδίμνου ως επί το πλείστον διατηρήθηκαν, όμως η χωρητικότητά του έφτασε τα 58,9 σημερινά λίτρα. Ο αττικός μέδιμνος ήταν παραπλήσιος με τον σικελικό. Ο μέδιμνος της Σπάρτης υπολογίζεται στα 72 λίτρα

 Την εποχή του Σόλωνα το σιτάρι ήταν σχετικά πιο προσιτό, γιατί ο μέδιμνος κόστιζε μία δραχμή ή 6 οβολούς. Στην εποχή του Σωκράτη τα τρόφιμα ήταν πιο ακριβά. Τα άλφιτα (ἄλφιτα: είδος γεύματος με δημητριακά, άλλοτε με σιτάρι κι άλλοτε με κριθάρι, κατ’ άλλους το κριθαρένιο ψωμί ή το πλιγούρι ή «ο άρτος ο επιούσιος» γενικά), πουλιόταν στα χρόνια του δύο ή και τρεις δραχμές ο μέδιμνος και με έναν οβολό αγόραζες τέσσερεις χοίνικες (δηλαδή περίπου 4,5 λίτρα αλφίτων). Την ίδια εποχή υπολογίζεται ότι ένας ειδικευμένος τεχνίτης έπαιρνε μεροκάματο 1 δραχμή ή 6 οβολούς την ημέρα. Στα χρόνια του Δημοσθένη το ημερομίσθιό του έφτασε τις 2,5 δραχμές, αλλά και ο μέδιμνος είχε σκαρφαλώσει στις 5 δραχμές. Περίπου τα ίδια χρόνια στη Λάμψακο τα άλφιτα στοίχιζαν επίσης ακριβά, γύρω στις 4 δραχμές ο μέδιμνος. Στη Σικελία αντίθετα ο μέδιμνος με σιτάρι κόστιζε 2 δραχμές και στις χειρότερες εποχές, 3 δρχ. Όταν η Αθήνα πολιορκήθηκε από τον Σύλλα, ο μέδιμνος του σιταριού έφτασε τις 300 δραχμές και οι Αθηναίοι κατάντησαν να μασάνε το δέρμα των παπουτσιών τους. Με ένα χοίνικα σιταριού (λίγο παραπάνω από 1 λίτρο) μπορούσαν να φτιάξουν τότε 8 μικρά καρβέλια και το έτοιμο ψωμί πουλιόταν σε κάποιες εποχές προς 1 οβολό. Γενικά οι τιμές ανέβαιναν όσο περνούσαν τα χρόνια. Η κατανάλωση παρέμενε ανά άτομο, όμως, η ίδια. Υπολογίζεται ότι ο ενήλικας άνδρας χρειαζόταν ένα χοίνικα την ημέρα, ενώ οι γυναίκες, τα παιδιά και οι δούλοι, μισό. Στους στρατιώτες της Σπάρτης έκριναν απαραίτητο να δίνουν 2 χοίνικες την ημέρα και στους Πέρσες, όταν εκστρατεύανε, το λιγότερο έναν. Ακόμη, ήταν αρχαιοελληνικό μέτρο χωρητικότητας στερεών και ειδικά του σιταριού ο οποίος αντιστοιχούσε (ο αττικός και ο σικελικός) στα 52 λίτρα, με τρεις υποδιαιρέσεις -περίπου 1/3 του σημερινού λίτρου η μικρότερη. Μετά τον 3ο αιώνα π.Χ. αντιστοιχούσε σε σημερινά 58 λίτρα. Πια δεν υπάρχει αυτή η μέτρηση. Κατά σιτοπωλών