Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας

Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας αποτελεί πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πολιτιστικός φορέας και μουσείο, το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας αποσκοπεί να συνδράμει στην καλύτερη κατανόηση της ευρωπαϊκής ιστορίας και ενοποίησης με όλα τα διαθέσιμα μέσα: μία μόνιμη έκθεση, περιοδικές και περιοδεύουσες εκθέσεις, συλλογή αντικειμένων και εγγράφων που αντικατοπτρίζουν την ευρωπαϊκή ιστορία, εκπαιδευτικά προγράμματα, πολιτιστικές εκδηλώσεις και δημοσιεύματα, καθώς και ευρύ φάσμα πληροφοριών παρεχομένων μέσω διαδικτύου. Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας βρίσκεται στις Βρυξέλλες, κοντά στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

 Η ιδέα για τη δημιουργία του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας προτάθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2007 από τον Hans-Gert Pöttering, στο πλαίσιο της εναρκτήριας ομιλίας του ως προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ένας από τους κύριους στόχους του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι «να βοηθήσει τους Ευρωπαίους κάθε γενιάς να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους για την ιστορία τους και να συμβάλει έτσι στην καλύτερη κατανόηση της εξέλιξης της Ευρώπης τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον». Τον Οκτώβριο του 2008, επιτροπή εμπειρογνώμων με επικεφαλής τον καθηγητή de:Hans Walter Hütter, διευθυντή του Σπιτιού της Ιστορίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, υπέβαλε έκθεση με τίτλο «Βασικοί προσανατολισμοί του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας», η οποία ορίζει τη γενική ιδέα και το περιεχόμενο και περιγράφει τη θεσμική δομή του έργου. Τον Ιούνιο του 2009, το Προεδρείο του Κοινοβουλίου αποφάσισε να διαθέσει την πρώην οδοντιατρική κλινική Eastman στο μελλοντικό μουσείο και ένα μήνα αργότερα προκήρυξε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Στις 31 Μαρτίου 2011 ανατέθηκε στη νικητήρια ομάδα [Chaix & Morel et associés (FR), JSWD Architekten (DE) και TPF (BE)] η ανακαίνιση και επέκταση του κτιρίου. Με την υποστήριξη της Επιστημονικής Επιτροπής, στην οποία συμμετέχουν διεθνώς αναγνωρισμένοι ειδικοί επιστήμονες υπό την προεδρία τότε του καθηγητή pl:Włodzimierz Borodziej, συγκροτήθηκε εντός της Γενικής Διεύθυνσης Επικοινωνίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διεπιστημονική ομάδα με επικεφαλής την ιστορικό και μουσειογράφο Taja Vovk van Gaal, προκειμένου να προετοιμάσει το περιεχόμενο των εκθέσεων και να οργανώσει τη διάρθρωση του μελλοντικού ιδρύματος. Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας παρέχει στους επισκέπτες την ευκαιρία να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους όσον αφορά τις ιστορικές διαδικασίες και τα ιστορικά γεγονότα στην Ευρώπη και να αντιμετωπίσουν κριτικά τη σημασία της ιστορικής πορείας για το σήμερα. Συνιστά κέντρο εκθέσεων, τεκμηρίωσης και πληροφόρησης που τοποθετεί τις ιστορικές διαδικασίες και τα ιστορικά γεγονότα σε ευρύτερο ιστορικό και κριτικό πλαίσιο• παραθέτοντας και συγκρίνοντας τις διαφορετικές ιστορικές εμπειρίες των Ευρωπαίων. Η καινοτομία του μουσείου έγκειται στην διακρατική προσέγγιση της ευρωπαϊκής ιστορίας, που λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία της και τις πολλαπλές μορφές ερμηνείας και πρόσληψής της. Το μουσείο δίνει στο ευρύ κοινό τη δυνατότητα να κατανοήσει την πρόσφατη ιστορία βάσει των παρελθόντων αιώνων που συνέβαλαν στη διαμόρφωση ιδεών και αξιών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας ενθαρρύνει τη συζήτηση για την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μόνιμη έκθεση, εκτεινόμενη σε σχεδόν 4.000 m2, αποτελεί το επίκεντρο του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Με αντικείμενα και άλλα τεκμήρια κάθε είδους, προσφέρει ένα ταξίδι στην ιστορία της Ευρώπης, κυρίως του 20ου αιώνα, με αναδρομή στις εξελίξεις και στα γεγονότα παλαιοτέρων περιόδων που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σημασία για όλη την ήπειρο. Στο πλαίσιο αυτό, η ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης παρουσιάζεται σε όλη της τη μοναδικότητα και πολυπλοκότητα. Το πρόγραμμα του μουσείου περιλαμβάνει επίσης μία ετήσια προσωρινή έκθεση, η οποία συμπληρώνει ή επεκτείνει τα θέματα και τις περιόδους που πραγματεύεται η μόνιμη έκθεση. Αυτό επιτρέπει τη διοργάνωση διαφορετικών ή καινοτόμων τύπων εκθέσεων και την παρουσίαση ποικίλου περιεχομένου, με τρόπους που είναι ελκυστικοί για διαφορετικά είδη κοινού. Όπως και στην περίπτωση της μόνιμης έκθεσης, αυτές οι προσωρινές εκθέσεις ακολουθούν μια διακρατική και διεπιστημονική προσέγγιση. Το υλικό τους διατίθεται σε τέσσερις γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ολλανδικά). Οι προσωρινές εκθέσεις που έχουν διοργανωθεί μέχρι σήμερα είναι οι εξής: • Αλληλεπιδράσεις: 5 Μαΐου 2017 - 31 Μαΐου 2018 • Ανήσυχα νιάτα: 1 Μαρτίου 2019 - 29 Φεβρουαρίου 2020 • Fake for Real: 1 Οκτωβρίου 2020 - 1 Ιανουαρίου 2022 • Όταν οι τοίχοι μιλούν!: - 30 Απριλίου 2022 - 13 Νοεμβρίου 2022 • Αυτά που πετάμε: 18 Φεβρουαρίου 2023 - 14 Ιανουαρίου 2024 Στο πλαίσιο της αποστολής του μουσείου να είναι προσβάσιμο σε ακροατήρια από ολόκληρη την ήπειρο και να παρέχει νέα μέσα για τη διάδοση της διακρατικής ιστορίας, έχει δρομολογηθεί μια σειρά ψηφιακών προϊόντων: • Επιγραμμική συλλογή • Εικονική περιήγηση • Expo 58 (θα ξεκινήσει στα τέλη του 2023) • Ζωντανή αναμετάδοση διαδραστικών εκδηλώσεων και διαλέξεων Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας επικεντρώνεται στους επισκέπτες, είναι ανοιχτό επτά μέρες τη βδομάδα και είναι προσβάσιμο σε όλους, σύμφωνα με την πολιτική του Κοινοβουλίου για την προσβασιμότητα. Η είσοδος είναι δωρεάν. Μια διαδραστική ταμπλέτα παρέχει το μουσειακό περιεχόμενο σε 24 γλώσσες, ενώ είναι διαθέσιμες ξεναγήσεις στα γαλλικά, στα ολλανδικά, στα γερμανικά και στα αγγλικά. Έχουν δημιουργηθεί ειδικά τμήματα και διαδρομές για μικρά παιδιά και οικογένειες. Το κτίριο Eastman , στέγαζε αρχικά οδοντιατρική κλινική και έλαβε το όνομά του από τον George Eastman, τον Αμερικανό ευεργέτη και εφευρέτη της φωτογραφικής μηχανής Kodak. Οι πλουσιοπάροχες δωρεές του οδήγησαν στη δημιουργία οδοντιατρικών κέντρων για τη δωρεάν οδοντιατρική περίθαλψη φτωχών παιδιών στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στη Ρώμη, στο Παρίσι, στις υξέλλες και στη Στοκχόλμη. Το 1933, το Ίδρυμα Eastman πρότεινε στον Ελβετό αρχιτέκτονα Michel Polak, γνωστό για την Art Deco δουλειά του, κυρίως για το ονομαστό Résidence Palace στις Βρυξέλλες, να σχεδιάσει το νέο κτίριο Το κτίριο εγκαινιάστηκε το 1935 και παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο ως κατασκευή όσο και για τα Art Deco στοιχεία του. Τον χώρο που ήταν κάποτε η αίθουσα αναμονής των παιδιών στολίζουν τοιχογραφίες του Camille Barthélémy, με σκηνές από τους μύθους του La Fontaine. Το πάρκο Léopold και τα ιστορικά κτίρια τα οποία περιλαμβάνει, όπως το Ίδρυμα Pasteur και η Βιβλιοθήκη Solvay, χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα το 1976, όχι όμως και το κτίριο Eastman. Η οδοντιατρική κλινική έπαψε να λειτουργεί και, αργότερα, στη δεκαετία του 1980, το κτίριο μετατράπηκε σε κτίριο γραφείων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Φάση ανάπτυξης 2011-2015: 31 εκατ . ευρώ για την ανακαίνιση και επέκταση του κτιρίου, 21,4 εκατ. ευρώ για τη μόνιμη και την πρώτη προσωρινή έκθεση (15,4 εκατ. ευρώ για διαρρύθμιση των εκθεσιακών και άλλων χώρων, 6 εκατ. ευρώ για την πολυγλωσσία) και 3,75 εκατ. ευρώ για τη συγκρότηση της συλλογής. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επωμίσθηκε το κόστος ανάπτυξης αλλά οι λειτουργικές δαπάνες συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η υλοποίηση του έργου υποστηρίζεται από διάφορα όργανα. Το Διοικητικό Συμβούλιο, του οποίου ηγείται ο πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Hans-Gert Pöttering, επιβλέπει τη γενική διαχείριση του έργου. Στις τάξεις του συγκαταλέγονται υψηλόβαθμοι πολιτικοί από ορισμένα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και από τις αρχές των Βρυξελλών. Σ’ αυτό εκπροσωπούνται οι κύριες πολιτικές πεποιθήσεις και τα βασικά όργανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι: Hans-Gert Pöttering, Miguel Angel Martinez Martinez, Pedro Silva Pereira, Michal Šimečka, Mariya Gabriel, Etienne Davignon, Prof. Hans-Walter Hütter, Gérard Onesta, Rudi Vervoort, Diana Wallis, Pierluigi Castagnetti, Sabine Verheyen, Johan Van Overttveldt, Harald Rømer, Klaus Welle και Domènec Ruis Deveza. Η Επιστημονική Επιτροπή παρακολουθεί την υλοποίηση του έργου και έχει συμβουλευτικό ρόλο σχετικά με θέματα ιστορικής και μουσειολογικής φύσεως. Πρόεδρός της είναι ο Καθηγητής Oliver Rathkolb. Τα μέλη της επιτροπής είναι ιστορικοί ή επαγγελματίες διεθνώς σημαντικών μουσείων. Είναι οι εξής: Prof. Oliver Rathkolb, Basil Kerski, Prof. John Erik Fossum, Prof. Constantin Iordachi, Emmanuelle Loyer, Prof. Sharon Macdonald, Daniela Preda, Dr. Kaja Sirok, Prof. Luuk Van Middelaar, Daniele Wagener, Prof. Andreas Wirsching, Prof. Matti Klinge, Anita Meinarte, Prof. Hélène Miard-Delacroix, Prof. Maria Schmidt, Dr. Anastasia Filippoupoliti, Prof. Louis Godart, Prof. Luisa Passerini, Prof. Wolfgang Schmale, Dr. Dietmar Preißler και Prof. Steven Van Hecke. Επίσημη ιστοσελίδα Εικονική περιήγηση Επιγραμμική συλλογή