Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (American Museum of Natural History) είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία φυσικής ιστορίας του κόσμου. Βρίσκεται απέναντι από το Σέντραλ Παρκ, στο Άπερ Γουέστ Σάιντ του Μανχάταν, στη Νέα Υόρκη. Το συγκρότημα του μουσείου αποτελείται από 28 ενωμένα μεταξύ τους κτήρια, που στεγάζουν 45 αίθουσες μόνιμων εκθεμάτων, ένα πλανητάριο και μία βιβλιοθήκη. Οι συλλογές του περιέχουν περισσότερα από 33 εκατομμύρια δείγματα φυτών, ζώων, απολιθωμάτων, ορυκτών και πετρωμάτων, μετεωριτών, ανθρώπινων οστών, αλλά και ανθρώπινων πολιτισμικών τέχνεργων. Από αυτά μόνο ένα μικρό μέρος μπορεί να εκτίθεται σε κάθε δεδομένη στιγμή, στα περισσότερα από 190.000 τετραγωνικά μέτρα των χώρων του. Το μουσείο απασχολεί μόνιμο επιστημονικό προσωπικό 225 ανθρώπων, χρηματοδοτεί περισσότερες από 120 ειδικές αποστολές έρευνας πεδίου κάθε έτος και έχει περίπου 5 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο, κάτι που το καθιστά το δωδέκατο περίπου σε αριθμό επισκεπτών μουσείο οποιουδήποτε είδους στον κόσμο.Μόνη αποστολή του Μουσείου κατά το καταστατικό του είναι «Να δημιουργεί, να παρουσιάζει και να διαδίδει (μέσα από επιστημονική έρευνα και επιμόρφωση) γνώσεις για τους ανθρώπινους πολιτισμούς, τον φυσικό κόσμο και το Σύμπαν.» Το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας δεν πρέπει να συγχέεται με το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον.

 Ιδρυτές του ήταν ο επιχειρηματίας και ευεργέτης Θίοντορ Ρούζβελτ (πρεσβύτερος), που ήταν πατέρας του ομώνυμου 26ου προέδρου των ΗΠΑ, και οι Τζων Ντέιβιντ Γουλφ, Γουίλιαμ Τίλντεν Μπλότζετ, Ρόμπερτ Λ. Στιούαρτ, Άντριου Χ. Γκρην, Μόρις Κ. Τζέζουπ, Τζ. Π. Μόργκαν, Μόουζες Χ. Γκρίνελ, Τσαρλς Α. Ντάνα, Τζόζεφ Χ. Τσόατ (Joseph Hodges Choate), Χένρυ Τζ. Στέμπινς, Χάουαρντ Πότερ και άλλοι. Η ίδρυση του μουσείου ήταν το όνειρο του φυσιοδίφη δρα. Άλμπερτ Σ. Μπίκμορ (Albert Smith Bickmore, 1839-1914). Ο Μπίκμορ, πρώην μαθητής του Λουί Αγκασίζ, παρενοχλούσε επί χρόνια τις τοπικές αρχές για την ίδρυση ενός μουσείου φυσικής ιστορίας στη Νέα Υόρκη. Η πρότασή του, με την υποστήριξη των παραπάνω ισχυρών χρηματοδοτών, κέρδισε την υποστήριξη του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Τζων Τόμσον Χόφμαν, ο οποίος υπέγραψε ένα νομοσχέδιο που δημιουργούσε το μουσείο., στις 6 Απριλίου 1869. Ο θεμέλιος λίθος του πρώτου κτηρίου ωστόσο τέθηκε μόλις το 1874 και το κτήριο, σε νεογοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό σε σχέδια των Κάλβερτ Βωξ και Τζέικομπ Ρέυ Μουλντ, αμφότερων ήδη στενά συνδεδεμένων με τη διαμόρφωση του Σέντραλ Παρκ, εγκαινιάσθηκε το 1877. Μέχρι τότε το μουσείο στεγαζόταν στο κτήριο του Οπλοστασίου (Arsenal) στο Σέντραλ Παρκ. Το αρχικό κτήριο κρύφθηκε σύντομα πίσω από τη νότια πτέρυγα του μουσείου, που σχεδιάσθηκε από τον J. Cleaveland Cady. Εκτείνεται 210 μέτρα κατά μήκος της Δυτικής 77ης οδού, με γωνιακούς πύργους ύψους 46 μέτρων. Το ροδόχρωμο πέτρωμα των τοίχων του προήλθε από λατομεία στη Νήσο Πίκτον της Νέας Υόρκης.Η είσοδος από την 8η λεωφόρο σημαδεύεται από το μεγάλο μνημείο της Πολιτείας της Νέας Υόρκης προς τιμή του Θεόδωρου Ρούζβελτ, που ολοκληρώθηκε από τον Τζων Ράσελ Πόουπ το 1936. Αυτή η είσοδος οδηγεί σε μεγάλο κτήριο ρυθμού ρωμαϊκής βασιλικής, όπου τους επισκέπτες υποδέχεται ένα ομοίωμα σκελετού ενός θηλυκού βαρόσαυρου που υπερασπίζεται τα μικρά του από έναν αλλόσαυρο. Στο Μουσείο εισέρχονται επίσης οι επισκέπτες από το φουαγιέ της 77ης οδού, γνωστό σήμερα ως «Grand Gallery», όπου ξεχωρίζει κρεμασμένο από την οροφή ένα κανό των Ινδιάνων Χάιντα. Η αίθουσα οδηγεί στην παλαιότερη έκθεση του Μουσείου, αυτή των ιθαγενών λαών της Βορειοδυτικής Ακτής του Ειρηνικού. Το 1992 σχεδιάσθηκε η οκταώροφη Βιβλιοθήκη του Μουσείου. Η νότια πρόσοψη, στην 77η οδό, επισκευάσθηκε και καθαρίστηκε το 2009. Το 2014 το Μουσείο δημοσίευσε σχέδια για μία προσθήκη 18.100 τετραγωνικών μέτρων, αξίας κατασκευής 325 εκατομμυρίων δολαρίων, φέρουσα το όνομα «Κέντρο Richard Gilder για την επιστήμη, την εκπαίδευση και την καινοτομία», στην πλευρά της λεωφόρου Columbus. Η πρόσοψη αυτού του εξαώροφου νέου κτίσματος, από επίσης ροδόχρωμο γρανίτη, βασίζεται σε καμπύλες γραμμές εμπνευσμένες από φυσικά τοπογραφικά στοιχεία, όπως κοιλότητες σκαμμένες από παγετώνες, φαράγγια και γεωλογικά στρώματα, δημιουργώντας μια κτυπητή αντίθεση με τους κυρίαρχους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς των άλλων κτισμάτων του Μουσείου. Θα περιλαμβάνει μία νέα, τρίτη είσοδο στο Μουσείο από την λεωφόρο Columbus, βορείως της 79ης οδού, μια πολυώροφη αποθηκευτική δομή για δείγματα και αντικείμενα, χώρους εκθέσεως, έναν «ερμηνευτικό τοίχο-οδηγό» και κινηματογραφική αίθουσα. Θα αντικαστήσει τρία υπάρχοντα κτήρια ίσου ύψους του μουσείου και θα έχει περισσότερες από τριάντα συνδέσεις με το υπόλοιπο συγκρότημα. Το 2016 η Επιτροπή Διαφυλάξεως Οροσήμων της πόλεως της Νέας Υόρκης ενέκρινε ομοφώνως αυτή την επέκταση και το Μουσείο κατασκευάζει το «Κέντρο Richard Gilder» από τα τέλη του 2017 με αναμενόμενη ολοκλήρωση το 2019 ή το 2020. Οι τρεις πρώτοι πρόεδροι του Μουσείου ήταν οι εκ των ιδρυτών του Τζων Ντέιβιντ Γουλφ (προεδρία 1870-1872), Ρόμπερτ Λ. Στιούαρτ (1872-1881) και Μόρις Κ. Τζέζουπ. Το μεγαλύτερο «αποτύπωμα» από αυτούς άφησε ο Τζέζουπ, καθώς υπήρξε πρόεδρος για ένα τέταρτο του αιώνα, επιβλέποντας την επέκτασή του και μεγάλο μέρος της «χρυσής εποχής» εξερευνητικών αποστολών και εμπλουτισμού των συλλογών του. Ο τέταρτος πρόεδρος, ο γεωλόγος Χένρυ Φαίρφηλντ Όσμπορν, που διορίσθηκε μετά τον θάνατο του Τζέζουπ, συνέχισε την επέκταση του ιδρύματος, καθιστώντας το ένα από τα κορυφαία μουσεία φυσικής ιστορίας στον κόσμο. Μετέπειτα πρόεδροι υπήρξαν οι εξής: 1933 έως 1951: F. Trubee Davison 1951 έως 1968: Alexander M. White 1968 έως 1975: Gardner D. Stout 1975 έως 1988: Robert G. Goelet 1988 έως 1993: George D. Langdon, Jr. 1993 έως 2019: Ellen V. Futter Διάσημα πρόσωπα το όνομα των οποίων συνδέθηκε με το Μουσείο είναι μεταξύ άλλων ο γεωλόγος-παλαιοντολόγος Χένρυ Φαίρφηλντ Όσμπορν, ο Ρόι Τσάπμαν Άντριους, κυνηγός απολιθωμάτων δεινοσαύρων στην Έρημο Γκόμπι (πάνω στον οποίο βασίσθηκε ο χαρακτήρας του Ιντιάνα Τζόουνς), η φωτογράφος Υβέτ Μπόρουπ Άντριους (1891-1959), ο παλαιοντολόγος Τζωρτζ Γκέιλορντ Σίμπσον, ο βιολόγος Ερνστ Μάυρ, οι πρωτοπόροι ανθρωπολόγοι Φραντς Μποάζ και Μάργκαρετ Μηντ, ο εξερευνητής και γεωγράφος Αλεξάντερ Χ. Ράις και ο ορνιθολόγος Ρόμπερτ Κούσμαν Μέρφυ. Ο Τζ. Π. Μόργκαν υπήρξε επίσης ένας εκ των διάσημων δωρητών του ιδρύματος. Επίσημος ιστότοπος Το Μουσείο στο About.com Παρουσίαση του Μουσείου από το «Google Cultural Institute» Ιστορία του Μουσείου Το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο UnitedstatesG.com