Γερμανική Σταυροφορία, 1096

Η Γερμανική Σταυροφορία του 1096 ήταν τμήμα της Α' Σταυροφορίας. Οι Σταυροφόροι ήταν σχεδόν όλοι Γερμανοί αγρότες υπό την αρχηγία της αριστοκρατίας και του κλήρου και επιτέθηκαν εναντίον των Εβραίων. Ήταν το πρώτο οργανωμένο Πογκρόμ, το οποίο οι Εβραίοι ονομάζουν Γκεζερότ Τατνού.

 Τα κηρύγματα των ιερέων της πρώτης Σταυροφορίας επέφεραν, εκτός των άλλων, και έναν έντονο αντισημιτισμό. Οι απλοί άνθρωποι πίστευαν ότι η κατάληψη των Ιεροσολύμων και η ίδρυση ενός χριστιανικού κράτους θα έφερνε την δευτέρα παρουσία και θα προσηλύτιζε τους Ιουδαίους. Στη Γερμανία και τη Γαλλία του μεσαίωνα, οι Εβραίοι θεωρούντο το ίδιο εχθροί όπως και οι Μουσουλμάνοι. Τους κατηγορούσαν ότι είχαν σταυρώσει τον Ιησού και γι'αυτό τους μισούσαν. Άλλωστε πολλοί από αυτούς θεωρούνταν εύποροι, αφού ασχολούνταν με οικονομικές συναλλαγές, αφού η καθολική εκκλησία απαγόρευε στους χριστιανούς την πίστωση και τον τοκισμό. Οι Σταυροφόροι λοιπόν προτίμησαν να κάνουν την Σταυροφορία στα κοντινά Ευρωπαϊκά εδάφη, αντί να πορευτούν χιλιάδες χιλιόμετρα ως την Ιερουσαλήμ. Η πρώτη επίθεση φημολογήθηκε ότι έγινε στην Ρουέν, όπου Εβραίοι έπεσαν θύμα βιαιοπραγίας. Τον Δεκέμβριο του 1095 οι εβραϊκές κοινότητες της βόρειας Γαλλίας σύνταξαν επιστολή στους Εβραίους της περιοχής του Ρήνου για να τους προειδοποιήσουν για τον ερχομό των Σταυροφόρων. Οι Εβραίοι του Ρήνου απήντησαν ότι δεν φοβούνται και παρέδωσαν στον Πέτρο τον Ερημίτη μια δική τους επιστολή, στην οποία καλούσαν τους ομoθρήσκους τους να ενισχύσουν την προσπάθεια του Πέτρου και να του προσφέρουν διατροφή. Την άνοιξη του 1096 πολλές μικρές ομάδες ιπποτών και αγροτών ξεκίνησαν παροτρυνόμενοι από τους ιεροκήρυκες από όλα τα μέρη της Γερμανίας και της Γαλλίας. Φόλκμαρ ήταν το όνομα του ιερέα που ξεσήκωσε στα τέλη Απριλίου στην κοιλάδα του Ρήνου τον λαό με σκοπό να συναντήσει τους Σταυροφόρους του Πέτρου του Ερημίτη. Επιτέθηκαν εναντίον των Εβραίων στο Μαγδεβούργο και, αργότερα, στις 30 Ιουνίου στην Πράγα. Διαλύθηκαν τελικά από τους Ούγγρους. Ένας άλλος, ο Γκότσαλκ, ήταν ιερέας που είχε μείνει πίσω όταν ο Πέτρος ο Ερημίτης είχε ξεκινήσει στις 20 Απριλίου. Ο Γκότσαλκ οδήγησε Σταυροφόρους από την κοιλάδα του Ρήνου και από την Λωρραίνη πορευόμενος κατά μήκος του Ρήνου και διαμέσου της Βαβαρίας μέχρι την Ουγγαρία. Καθ οδόν επιτίθεντο στους Εβραίους, π.χ. στο Ρέγκενσμπουρκ. Διαλύθηκαν επίσης από τους Ούγγρους. Το μεγαλύτερο από τα τάγματα των Σταυροφόρων που επιτέθηκαν στους Εβραίους ήταν αυτό που οδηγούσε ο Γράφος Έμιχο. Είχε δύναμη 10.000 ανδρών. Μέχρι και Εγγλέζοι είχαν πάρει μέρος. Κινήθηκαν κατά μήκος του Ρήνου, του Μάιν και του Δούναβη. Albert von Aachen, Historia Hierosolymitana Robert Chazan, European Jewry and the First Crusade. University of California Press, 1987. Robert Chazan, In the Year 1096: The First Crusade and the Jews. Jewish Publication Society, 1996 (enthält auch Auszüge aus den hebräischen Chroniken). Jeremy Cohen, Sanctifying The Name of God: Jewish Martyrs and Jewish Memories of the First Crusade. University of Pennsylvania Press, 2004. Kenneth Setton, Hg., A History of the Crusades. Madison, 1969-1989 (online zugänglich Αρχειοθετήθηκε 2003-04-01 στο Wayback Machine.). Steven Runciman:Geschichte der Kreuzzüge, 3. Buch, 2. Kapitel Albert von Aachen und Ekkehard von Aura: Emico and the Slaughter of the Rhineland Jews - Emicho und das Massaker an den rheinischen Juden. Jewish Encyclopedia: The Crusades