IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Νεπωτιανός

Ο Ιούλιος Νεπωτιανός, λατιν.: Julius Nepotianus, (απεβ. στις 30 Ιουνίου 350) , ήταν μέλος της δυναστείας τού Κωνσταντίνου, που βασίλευσε ως βραχύβιος σφετεριστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κυβέρνησε την πόλη της Ρώμης για είκοσι οκτώ ημέρες, πριν σκοτωθεί από τον αντίπαλό του σφετεριστή, στρατηγό του Mαγνέντιου, Mαρκελίνο.

 Ο Νεπωτιανός ήταν γιος της Ευτροπίας, ετεροθαλούς αδελφής του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄, και του Βίριου Νεποτιανού. Από την πλευρά της μητέρας του, ήταν εγγονός τού Αυτοκράτορα Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού και της Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας. Μετά την εξέγερση τού Μαγνεντίου, ο Νεπωτιανός αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας και μπήκε στη Ρώμη με μία ομάδα μονομάχων στις 3 Ιουνίου 350 Αφού προσπάθησε να αντισταθεί στον Νεπωτιανό με μία απείθαρχη δύναμη Ρωμαίων πολιτών, ο έπαρχος της πόλης Tιτιανός (ή Aνίκιος ή Ανίκητος), υποστηρικτής τού Μαγνεντίου, ηττήθηκε και έφυγε από την πόλη. Ο Μαγνέντιος αντιμετώπισε γρήγορα αυτή την εξέγερση στέλνοντας τον έμπιστο μάγιστρο των αξιωματούχων Mαρκελίνο στη Ρώμη. Σύμφωνα με τον Ευτρόπιο ο Νεπωτιανός σκοτώθηκε στη μάχη, που έγινε (στις 30 Ιουνίου), το κεφάλι του το έβαλαν επάνω σε μία λόγχη και μεταφέρθηκε γύρω από την πόλη. Τις επόμενες ημέρες, σκοτώθηκε και η μητέρα του Ευτροπία μαζί με τους υποστηρικτές του Νεπωτιανού. Κατάλογος Ρωμαίων Αυτοκρατόρων Κατάλογος των Ρωμαίων σφετεριστών Aurelius Victor De Caesaribus 42,6, Epitome 42,3 Zosimus, ii.59
Στιμπικονίτης

Ο στιμπικονίτης (αγγλ. stibiconite) είναι ορυκτό οξείδιο - υδροξείδιο του αντιμονίου. Οφείλει το όνομά του στη λατινική ρίζα "stibi(num)" (το αντιμόνιο στα λατινικά) και την ελληνική λέξη κόνις, λόγω της συνηθέστερης υφής του. Συνώνυμό του είναι ο αρσενικαντιμονίτης, όρος που έχει εγκαταλειφθεί καθώς το ορυκτό δεν περιέχει αρσενικό.

 Σχηματίζεται συχνά ως προϊόν εξαλλοίωσης (οξείδωσης) άλλων υδροθερμικά σχηματισμένων αντιμονιούχων ορυκτών, κυρίως αντιμονίτη, Sb2S3, τον οποίο αντικαθιστά καθ' ολοκληρίαν, σχηματίζοντας ψευδόμορφους κρυστάλλους, οι οποίοι γίνονται αντικείμενα συλλογής από συλλέκτες ορυκτών. Οι ψευδόμορφοι του στιμπικονίτη ξεχωρίζουν από τους πραγματικούς κρυστάλλους μόνο λόγω της γαιώδους υφής τους. Η οξείδωση αυτή επηρεάζει το αντιμόνιο, το οποίο στον αντιμονίτη έχει αριθμό οξείδωσης +3, ενώ στον στιμπικονίτη μέρος του αποκτά αριθμό οξείδωσης +5. Σχετίζεται με αντιμονίτη και ορισμένα ιδιαίτερα σπάνια ορυκτά, όπως ο βαλεντινίτης, ο κερμεσίτης, ο θερβαντίτης αλλά και συχνά με αυτοφυές αντιμόνιο. Είναι πολύ κοινό ορυκτό και απαντά σε όλες σχεδόν τις αντιμονιούχες αποθέσεις. Ορισμένες εμφανίσεις με αξιόλογους ψευδόμορφους κρυστάλλους είναι στην επαρχία Zamora στην Ισπανία, στο Μέλανα Δρυμό στη Γερμανία, την περιοχή Σονόρα του Μεξικού (Tierras Prietas, San Luis Potosi και El Antimonio), το Κεμπέκ του Καναδά, τις ΗΠΑ (Πολιτείες Νεβάδα, Γιούτα, Αϊντάχο, Καλιφόρνια) και την Κιργιζία. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου - περιοχή "Πλάκα" - και στην περιοχή "Δοκός" του Νομού Ροδόπης κοντά στην Κομοτηνή. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2010-01-02 στο Wayback Machine. Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Ιωάννης Κομνηνός Δούκας

Ο Ιωάννης Κομνηνός Δούκας Άγγελος (απεβ. 1244) από τον Οίκο των Αγγέλων, Αυτοκράτορας της Θεσσαλονίκης (1237 - 1244) ήταν μεγαλύτερος γιος του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα Δεσπότη της Ηπείρου και αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης και της Μαρίας Πετραλίφαινας.

 Συμμετείχε με τον αδελφό του Δημήτριο στη Μάχη της Κλοκοτνίτσας που έδωσε το 1230 ο πατέρας τους με τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Ο Θεόδωρος νικήθηκε και αφού πιάστηκε αιχμάλωτος, φυλακίστηκε στη Βουλγαρία μαζί με τους υιούς του και τυφλώθηκε. Ο Θεόδωρος συμφώνησε να δώσει την κόρη του Ειρήνη σύζυγο στον Ιβάν Β΄ και να ελευθερωθεί, πράγμα που έγινε το 1237, οπότε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με τους υιούς του. Εκεί είχε αναλάβει δεσπότης μετά την αιχμαλωσία του, ο αδελφός του Μανουήλ Κομνηνός Δούκας. Ο πολυπράγμων Θεόδωρος με τους υιούς του προκάλεσαν στάση και εκτόπισαν τον Μανουήλ. Επειδή ο Θεόδωρος ήταν τυφλός, ανέλαβε δεσπότης ο μεγαλύτερος υιός του Ιωάννης που αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, ενώ ο ίδιος αποσύρθηκε στα Βοδενά. Όμως ο Μανουήλ επέστρεψε το 1239 με βοήθεια από τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη της Νίκαιας και οι Θεόδωρος και Ιωάννης αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν: του παραχωρήθηκε η Θεσσαλία. Όταν το 1241 ο Ιβάν Β΄ απεβίωσε και ο Ιωάννης έμεινε χωρίς σύμμαχο, ο αυτοκράτορας της Νίκαιας άδραξε την ευκαιρία: κάλεσε τον Θεόδωρο για συνομιλίες στη Νίκαια και εκεί τον συνέλαβε. Το 1242 τον πήρε μαζί με το στράτευμα του και βάδισε εναντίον της Θεσσαλονίκης. Εκεί τον έστειλε να πείσει τον υιό του Ιωάννη να δηλώσει υποτέλεια. Πράγματι, ο Ιωάννης αναγνώρισε την υπεροχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Νίκαιας και ο Ιωάννης Γ΄ του απένειμε τον τίτλο του "Δεσπότη" και επέστρεψε στη Νίκαια. Ο Ιωάννης δεν επέδειξε ιδιαίτερη ικανότητα στη διοίκηση και επιθυμούσε να γίνει ιερέας. Ακολουθούσε τον αποφασιστικό πατέρα του. Όταν απεβίωσε το 1244, τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Δημήτριος ως δεσπότης Θεσσαλονίκης. The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991. Varzos, Konstantinos (1984). Αρχειοθετημένο αντίγραφο Η Γενεαλογία των Κομνηνών, Τόμος Β' [The Genealogy of the Komnenoi, Volume II] (PDF). Thessaloniki: Byzantine Research Centre. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2016. G. Finlay, History of Greece, vol. iii. (1877)
Γενικές εκλογές της Δομινίκας (2019)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δομινίκα στις 6 Δεκεμβρίου 2019. Οι εκλογές θα διεξάγονταν με βάση το σύνταγμα πριν τον Μάρτιο του 2020, ωστόσο ήταν ευρέως αναμενόμενο να διενεργηθούν πριν το τέλος του 2019. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το κυβερνών Εργατικό Κόμμα της Δομινίκας (DLP), το οποίο κέρδισε 18 επί συνόλου 21 εδρών, με τις υπόλοιπες 3 έδρες να περιέρχονται στο κεντροδεξιό Ενωμένο Κόμμα Εργατών. Ήταν η 5η συνεχόμενη εκλογική νίκη του DLP. Ο αρχηγός του κόμματος, Ρούζβελτ Σκέριτ, παρέμεινε πρωθυπουργός.

 Τα 21 εκλεγμένα μέλη της Βουλής (House of Assembly) εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες. Άλλα 9 μέλη εκλέγονται από τη Συνέλευση μετά τη σύγκλησή της ή διορίζονται γερουσιαστές από τον Πρόεδρο (τα πέντε έπειτα από πρόταση του Πρωθυπουργού και τα τέσσερα έπειτα από πρόταση του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης. Ο τρόπος επιλογής τους αποφασίζεται με λαϊκή ψήφο. Η ψήφος καθορίζει ποιο κόμμα είναι στην εξουσία. Έτσι, ο Πρόεδρος επιλέγεται από τη Συνέλευση και ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό. Για 5η συνεχή φορά οι Εργατικοί κέρδισαν τη νίκη στις εκλογές. Την παραμονή των εκλογών ξέσπασαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με αποκλεισμούς δρόμων από υποστηρικτές του Ενωμένου Κόμματος Εργατών, οι οποίοι απαίτησαν την αλλαγή του εκλογικού συστήματος.Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, ο πρωθυπουργός Σκέριτ κάλεσε το UWP και τους υποστηρικτές του να αποδεχτούν την ήττα τους και να εργαστούν για την ειρήνη. Elections The Sun
Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων

Το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων (ρωσικά: Народный комиссариат внутренних дел СССР), πιό γνωστό με το ακρωνύμιο Εν-Κα-Βε-Ντε (НКВД) ήταν κρατική υπηρεσία της ΕΣΣΔ που συνδύαζε τις αρμοδιότητες ενός υπουργείου εσωτερικών και δημόσιας τάξης/εσωτερικής ασφάλειας, περιλαμβάνοντας τόσο την δημόσια αστυνομία (Μιλίτσιγια), την συνοριοφυλακή, όσο και την μυστική αστυνομία.

 Η NKVD προέκυψε το 1934 από την Ενιαία Κρατική Πολιτική Διεύθυνση (Ο-Γκε-Πε-Ου) και αποτέλεσε το κεντρικό όργανο της κρατικής διοίκησης της ΕΣΣΔ στα χρόνια 1934-1946, παίζοντας καίριο ρόλο στην εδραίωση του Ιωσήφ Στάλιν ως αδιαμφισβήτητου ηγέτη της ΕΣΣΔ κατά την Μεγάλη Εκκαθάριση. Πρώτος αρχηγός της NKVD ήταν ο Γκένριχ Γιάκοντα, ο οποίος αντικαταστάθηκε στις αρχές του 1936 από τον Νικολάι Γιεζόφ και το 1940 ανέλαβε την ηγεσία της ο Λαβρέντι Μπέρια. Το 1941 (προσωρινά), και μετά ξανά το 1943, οι αρμοδιότητες κρατικής ασφάλειας αποσπάστηκαν στο νεοϊδρυθέν Λαϊκό Επιτροπείο Κρατικής Ασφάλειας (Εν-Κα-Γκε-Μπε), πρόδρομο της Κα-Γκε-Μπε. Το 1946 το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων μετονομάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων (Εμ-Βε-Ντε).Έγινε περισσότερο γνωστή από τα γκουλάγκ όπου οι άντρες της ασκούσαν καθήκοντα φρουρών και ανακριτών, περίοδος όπου διαπράχθηκαν πολλές θηριωδίες εκ μέρους της. Έπαιξε ακόμα το ρόλο στρατιωτικής αστυνομίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και ήταν ο φόβος και τρόμος των λιποτακτών και προδοτών. Στρεφόταν όμως και εναντίον αντιφρονούντων, παίζοντας το ρόλο θεματοφύλακα του συστήματος. Οι αξιωματικοί της στο Ανατολικό Μέτωπο απολάμβαναν εξουσία πάνω στη ζωή και το θάνατο. Ακόμα και κατώτεροι αξιωματικοί της μπορούσαν να εκτελέσουν υψηλόβαθμους άλλων σωμάτων αν κρίνονταν ένοχοι λιποταξίας ή προδοσίας. Στις μεγάλες κυκλωτικές κινήσεις των γερμανικών πάντσερ στις αρχές του πολέμου, όταν πολλές ρωσικές στρατιές εγκλωβίσθηκαν σπεύδοντας να εγκαταλείψουν άρον άρον τις συνοριακές πόλεις, η NKVD αναλάμβανε τη διάσωση των δημόσιων αρχείων μένοντας συχνά τελευταία μέχρι να εκκενωθεί εντελώς η περιοχή. Πολλές φορές επιτηρούσαν την κίνηση των στρατιωτών στις οδικές αρτηρίες, επιβλέποντας για την ορθή εκτέλεση των εντολών του κόμματος. Ελληνική επιχείρηση της Εν Κα Βε Ντε
Ιρίνα Καραμάνος

Η Ιρίνα Σαμπίν Άλις Καραμάνος Άντριαν (γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1989) είναι μία Χιλιανή ανθρωπολόγος με ελληνική καταγωγή. Είναι σύζυγος του Γκάμπριελ Μπόριτς ο οποίος ορκίστηκε 36ος Πρόεδρος της Χιλής στις 11 Μαρτίου 2022. Μετά την εκλογή του συζύγου της στην προεδρία της Χιλής, η Ιρίνα έλαβε το αξίωμα της πρώτης κυρίας της Χιλής καθώς και τη διεύθυνση κοινωνικών υποθέσεων της προεδρίας.

 Η Καραμάνος είναι παιδί του ελληνικής καταγωγής δασκάλου Χόρχε Καραμάνος Ελευθερίου, ο οποίος ήταν επίσης αρχηγός της ελληνικής κοινότητας στο Σαντιάγο της Χιλής, κατά τη δεκαετία του 1980 και της γερμανικής καταγωγής μεταφράστριας Σαμπίν Άντριαν Γκερκ γεννημένη στην Ουρουγουάη. Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της γεννήθηκαν στην Κύμη και οι παππούδες της από την πλευρά της μητέρας της γεννήθηκαν στη Γερμανία. Μιλάει ισπανικά, ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά. Η Καραμάνος ηγείται του Φεμινιστικού Μετώπου του πολιτικού της κόμματος, Κοινωνική Σύγκλιση. Αρχικά, τόσο εκείνη όσο και ο Μπόριτς ήταν αντίθετοι στην ύπαρξη του ρόλου της Πρώτης Κυρίας, με την Καραμάνος να δηλώνει «Νομίζω ότι είναι ένας ρόλος που πρέπει να ξανασκεφτούμε γιατί ζούμε σε διαφορετικούς καιρούς και πολλά έχουν αλλάξει. Πρέπει να ξανασκεφτούμε τη δύναμη και τις σχέσεις που προκύπτουν από αυτό." Ωστόσο, η Καραμάνος αργότερα δήλωσε ότι, αφού συλλογιζόταν την απόφαση για αρκετές εβδομάδες, θα έπαιρνε τον ρόλο και θα τον μεταρρύθμιζε και θα επικεντρωνόταν σε θέματα διεμφυλικών και παιδικής μετανάστευσης. Η απόφαση να αναλάβει το ρόλο και να διατηρήσει την ύπαρξη του ρόλου της πρώτης κυρίας, έλαβε τόσο την ώθηση όσο και την υποστήριξη από ηγέτες διαφόρων φεμινιστικών ομάδων στη Χιλή.
AEL FC Arena

Το AEL FC Arena είναι το γήπεδο ποδοσφαίρου που αγωνίζεται η Α.Ε. Λάρισα που βρίσκεται στην περιοχή Νεάπολη της Λάρισας. Το νέο αυτό σύγχρονο αθλητικό κέντρο της Θεσσαλίας αναπτύχθηκε σε ένα σύνολο 144.000 τετραγωνικών μέτρων και έχει κατασκευαστεί εντός των διεθνών προδιαγραφών της ΟΥΕΦΑ, κατηγορίας τριών αστέρων. Η κατασκευή του γηπέδου διήρκεσε περίπου δεκατέσσερις μήνες, ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2009 και ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2010. Το γήπεδο περιλαμβάνει 38 σουίτες (με χώρο για 12 άτομα στο κάθε ένα), χώρο στάθμευσης (πάρκινγκ) για 1.104 οχήματα, και υπάρχει προοπτική για δημιουργία επαγγελματικών χώρων όπως σινεμά, ανοιχτό θέατρο χωρητικότητας 1.500 καθισμάτων, ξενοδοχείο και ξενώνας χωρητικότητας 100 κλινών, πλατεία για τη διοργάνωση εκδηλώσεων και 12 γήπεδα τένις. Η χωρητικότητα του γηπέδου ανέρχεται σε 17.118 θέσεις. Το AEL FC Arena έχει όμως δυνατότητα άμεσης επέκτασης χωρητικότητας σε 22.500 θέσεις και αν χρειαστεί έχει δυνατότητα επέκτασης ακόμα και στις 33.000 θέσεις.

 Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στο AEL FC Arena πραγματοποιήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 2010 στα πλαίσια της 13ης αγωνιστικής της Super League 2010–11, στον αγώνα ανάμεσα στην Λάρισα και τον ΠΑΟΚ που έληξε με σκορ 1–2. Το πρώτο γκολ που σημειώθηκε στο γήπεδο ήρθε στο 11' από τον Χιλιανό ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ, Πάμπλο Κοντρέρας. Στον αγώνα αυτό είχαν κοπεί 9.829 εισιτήρια, αριθμός που εξακολουθεί να είναι ο μεγαλύτερος που έχει διατεθεί στο γήπεδο μέχρι σήμερα. Πλην του αγώνα με τον ΠΑΟΚ, σημαντική προσέλευση φιλάθλων σημειώθηκε και στους αγώνες με τον Ολυμπιακό (8.855 εισιτήρια - 17.710 κόσμος) και με τον Ολυμπιακό Βόλου (8.4 - 16.970 5 εισιτήρια), την αγωνιστική περίοδο 2010–11. Στο AEL FC Arena αγωνίστηκε μία φορά και η Εθνική Ελλάδας (ανδρών), στις 9 Φεβρουαρίου 2011, με αντίπαλο την ομάδα του Καναδά σε φιλικό αγώνα που έληξε με σκορ 1–0, χάρη σε γκολ του Γιάννη Φετφατζίδη. Το AEL FC Arena έκλεισε προσωρινά το 2013 και η ομάδα της ΑΕΛ επέστρεψε ξανά στο Αλκαζάρ. Αυτό έγινε επειδή έφυγε από την ομάδα ο τότε ιδιοκτήτης - πρόεδρος της ΑΕΛ, Κώστας Πηλαδάκης, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας ΓΗΠΕΔΟ ΑΕ, στην οποία ανήκε αρχικά το AEL FC ARENA. Το γήπεδο ξανάνοιξε δύο χρόνια αργότερα στις 31 Αυγούστου του 2015, όταν ο νέος τότε πρόεδρος της ομάδας, Αλέξης Κούγιας, συμφώνησε με τον Κώστα Πηλαδάκη για την αποκλειστική χρήση και παραχώρηση του γηπέδου στην ΑΕΛ. Στην αγωνιστική περίοδο 2020-2021 απετέλεσε τον αγωνιστικό χώρο για τους εντός έδρας αγώνες του Απόλλωνα Λάρισας ύστερα από συμφωνία με την διοίκηση του γηπέδου.Τον Φεβρουάριο του 2021, ο Απόλλων Λάρισας αποχώρησε από το γήπεδο λόγω μη πληρωμής του ενοικίου. Παρουσίαση του γηπέδου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ ΑΕΛ
Ορνέ Ρεθύμνης

Η Ορνέ είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 49 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένη στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Κέντρος, σε υψόμετρο 300 μέτρα.

 Στην περιοχή Κάστελλος έχει αποκαλυφθεί μεγάλη ακρόπολη των μυκηναϊκών χρόνων, η οποία έχει χρονολογηθεί περί το 1200 π.Χ.. Η ακρόπολη καλύπτει έκταση 55 στρεμμάτων και διαθέτει οργανωμένες οικίες, δρόμους και κοινόχρηστους χώρους. Επίσης έχει αποδόσει πλούσια κεραμικά ευρήματα.Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Ornea στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Ornea με 40 κατοίκους και 95 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Ornea. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Κάτω Ορνέ, με 4 χαράτσια. Δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1834, η οποία οργανώθηκε από τους Αιγυπτίους.Στην απογραφή του 1881 η Ορνέ υπάγονταν στον δήμο Μελάμπων και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 23 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 74 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 υπάγεται στην κοινότητα Μελάμπων. Το 1932 η Ορνέ ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης.Δείτε: Κοινότητα Ορνές Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Δημήτριος Ζαχ. Αρχοντάκης: τέως δημάρχος Ρεθύμνης (1939-2021) Αποστολάκης Κίμων, Ιατρός Αποστολάκης Στρατής, Ιατρός Παπαδομιχελάκης Κωνσταντίνος, Ιατρός Πρινιωτάκης Παναγιώτης, Φαρμακοποιός Μελιδονιώτης Αγγ. Άλκης, Ιατρός Μελιδονιώτης Ιακ. Άλκης, Ιατρός Αποστολάκη Αλεξάνδρα, Δικηγόρος Παναγιώτης Πρινιωτάκης, Δικηγόρος Μαρία Πρινιωτάκη, Συμβολαιογράφος
Πλάτων Ρωσσέτος

Ο Πλάτων Ρωσσέτος του Θωμά (και Ρωσέτος, 1896 – 6 Οκτωβρίου 1944) ήταν Έλληνας ποτοποιός από την Ανατολική Θράκη, αιρετός δήμαρχος της Κατερίνης από το 1937 μέχρι το 1938.

 Καταγόταν από την Ανατολική Θράκη και ήταν πρόσφυγας. Εργαζόταν ως ποτοποιός (την περίοδο του θανάτου του) και ως ποτοπώλης. Εξελέγη το Φεβρουάριο του 1938 πρόεδρος του Αδελφάτου Σανατορίου Πέτρας Ολύμπου. Εξελέγη δήμαρχος από το λαό το 1937 αλλά απολύθηκε από τον Μεταξά. Την περίοδο της Κατοχής ο Ρωσσέτος συνελήφθη και φυλακίστηκε μαζί με άλλα άτομα. Ο πρωτοπόρος δημοσιογράφος της Πιερίας, Σάββας Κανταρτζής, περιέγραψε στα απομνημονεύματά του τον τραγικό θάνατο του Ρωσσέτου, τον οποίο είχε επισκεφτεί στη φυλακή και ετοιμαζόταν να τον υπερασπιστεί στη δίκη του. Εκτελέστηκε από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ στον Αρωνά μαζί με άλλα 49 άτομα. Ήταν 48 ετών. Μαζί με τον Ρωσσέτο εκτελέστηκαν και άμαχοι. Η Πιερία ήταν μια από τις ελάχιστες περιοχές όπου έγιναν εκτελέσεις από αντάρτες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.
Ξηρά αχλύς

Η ξηρά αχλύς είναι ένα μετεωρολογικό φαινόμενο όπου σκόνη, καπνός ή άλλα ξηρά σωματίδια περιορίζουν την ορατότητα. Η ξηρά αχλύς παρατηρούμενη από μακριά φαίνεται σαν πέπλο περισσότερο σκοτεινού χρώματος που σκεπάζει την περιοχή στην οποία εκδηλώθηκε. Έχει δε ποικίλες αποχρώσεις από υποκυάνου μέχρι πορτοκαλόχρου ή και γκρίζου όπως συμβαίνει στην υγρά αχλύ.

 Όταν οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την διάλυση του καπνού και άλλων ρυπογόνων, αυτά συνεχίζουν να συγκεντρώνονται και σχηματίζουν ένα χαμηλά ιπτάμενο νέφος το οποίο εμποδίζει την ορατότητα και μπορεί να γίνει σοβαρή υγειονομική απειλή, συγκεκριμένα κατά του ανθρώπινου αναπνευστικού συστήματος. Η ατμοσφαιρική ρύπανση υπό την μορφή πυκνής, στάσιμης ξηράς αχλύς με αιτίες τις εκπομπές τροχοφόρων οχημάτων και βιομηχανιών ονομάζεται φωτοχημικό νέφος, ενώ αν έχει αιτίες την καύση στερεών καυσίμων όπως ξύλο και κάρβουνο, ονομάζεται αιθαλομίχλη. Υγρά αχλύς
Ρωσικές βουλευτικές εκλογές (2016)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ρωσία , στις 18 Σεπτεμβρίου του 2016, νωρίτερα από τις 4 Δεκεμβρίου. Το διακύβευμα ήταν οι 450 έδρες στην Κρατική Δούμα από την 7η σύγκληση της κάτω βουλής της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας. Πριν διεξαχθούν οι εκλογές η Ενωμένη Ρωσία ήταν το κυβερνών κόμμα έπειτα από τη νίκη της στις εκλογές του 2011 με ποσοστό 49,32% των ψήφων, και λαμβάνοντας 238 έδρες (53%) των εδρών στην Κρατική Δούμα. Πριν από τις εκλογές, οι παρατηρητές ανέμεναν ότι η προσέλευση θα ήταν χαμηλή και χαρακτήρισαν την προεκλογική εκστρατεία ως την πιο πιο βαρετή στην πρόσφατη μνήμη. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, 109.820.679 ψηφοφόροι εγγράφηκαν στους εκλογικούς καταλόγους στη Ρωσική Ομοσπονδία (συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, η οποία αναγνωρίζεται από τα περισσότερα μέλη του ΟΗΕ ως τμήμα της Ουκρανίας)) Λαμβάνοντας υπόψη τα άτομα που έχουν καταχωρηθεί εκτός της ρωσικής Ομοσπονδίας και τους ψηφοφόρους στο Μπαϊκονούρ, ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων για την 1η Ιανουαρίου 2016 ήταν 111.724.534. Στην ψηφοφορία καταγράφηκε χαμηλή προσέλευση της τάξης του 47,88% , με μόλις το 28% των Μοσχοβιτών να προσέρχονται στις κάλπες πριν τις 6 το απόγευμα.

 Η Δούμα εκλέγεται για μια θητεία πέντε ετών, με παράλληλη ψηφοφορία που χρησιμοποιήθηκε μεταξύ του 1993 και του 2003. Το ήμισυ των 450 εδρών εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από κλειστές κομματικές λίστες με 5% εκλογικό όριο - με το σύνολο της χώρας να συγκροτεί μια ενιαία εκλογική περιφέρεια. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας την ποσόστωση Χέιρ και με το σύστημα του μεγαλύτερου υπόλοιπου. Οι υπόλοιπες 225 έδρες εκλέγονται σε ενιαίες εκλογικές περιφέρειες, χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα. Η Ενωμένη Ρωσία κέρδισε μια ενισχυμένη πλειοψηφία των εδρών, η οποία θα της επιτρέψει να αλλάξει το Σύνταγμα χωρίς τις ψήφους των άλλων κομμάτων. Η προσέλευση ήταν χαμηλή σύμφωνα με αναφορές. Κατά τη διάρκεια της ημέρας υπήρχαν αναφορές για νοθεία κατά την ψηφοφορία, συμπεριλαμβανομένων βίντεο τα οποία φέρονταν να δείχνουν υπαλλήλους να ρίχνουν ψηφοδέλτια σε κάλπες. Επιπλέον, τα αποτελέσματα σε πολλές περιοχές κατέδειξαν ότι τα αποτελέσματα της Ενωμένης Ρωσίας ήταν ασυνήθιστα οριακά,για παράδειγμα, το 62,2%, σε περισσότερα από εκατό εκλογικά τμήματα στην Περιφέρεια Σαράτοβ. Αυτό υποδηλώνει ότι τα αποτελέσματα σε αυτές τις περιοχές πιθανόν να ήταν "στημένα". Η κυβέρνηση ανέφερε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία από οποιαδήποτε μεγάλης κλίμακας απάτη. Ωστόσο, στις 22 Σεπτεμβρίου, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ακύρωσε τα αποτελέσματα σε επτά εκλογικές περιφέρειες, όπου ο αριθμός των χρησιμοποιημένων ψηφοδελτίων υπερέβη τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ή όπου οι αρχές βιντεοσκοπήθηκαν να γεμίζουν τις κάλπες με ψηφοδέλτια. Σύμφωνα με έρευνα των πολιτικών επιστημόνων Κίριλ Καλίνιν και Γουόλτερ Ρ. Μεμπάνε τζούνιορ, από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν νοθευμένα. Επαναληπτικές εκλογές για την 7η Κρατική Δούμα έγιναν το 2017, 2018 και το 2019. Μία ακόμη θα γίνει το 2020. Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρωσίας Αρχειοθετήθηκε 2017-12-16 στο Wayback Machine. WCIOM FOM Πλήρεις πληροφορίες στο Ura.ru
Διπλάτανος Αιτωλοακαρνανίας

Ο Διπλάτανος είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Θέρμου.

 Το χωριό βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την τεχνητή λίμνη Ευήνου, σε περιοχή δυτικά της, όντας χτισμένο στις ανατολικές υπώρειες της κορυφής Άννινος του Παναιτωλικού όρους σε υψόμετρο περίπου 745 έως 890 μέτρων, με πανοραμική θέα προς την Ευηνολίμνη, και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Άγιος Δημήτριος, Καστανιά, Νεοχώρι, Κρανές, Αράχωβα, Κλεπά, Περδικόβρυση, Κονίσκα και Πούλινος. Απέχει από το Αγρίνιο 60,5 χλμ., από το Θέρμο 31 χλμ., από το Καρπενήσι 70 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς μέσω Θέρμου 70 χλμ. Αποτελεί ένα από τα χωριά της ιστορικής περιοχής του Απόκουρου ενώ παλιότερα εθεωρείτο ένα από τα χωριά της ευρύτερης περιοχής των Κραβάρων. Η τότε «Τερπίτσα» αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 19Α της 07/12/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Προσχίου. Με το ΦΕΚ 3Α της 08/01/1869 αποσπάστηκε από το Δήμο Προσχίου και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Παρευηνίων. Με το ΦΕΚ 261Α της 31/08/1912, και τον σχηματισμό των Κοινοτήτων, ορίστηκε ως έδρα της τότε Κοινότητας Τερπίτσας. Με το ΦΕΚ 81Α της 14/05/1928 ο οικισμός μετονομάστηκε σε «Διπλάτανος», ομοίως και η κοινότητα. Στις 16/05/1928 αποσπάστηκε από την τότε Επαρχία Ναυπακτίας και εντάχθηκε στην τότε Επαρχία Τριχωνίδας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Ο Διπλάτανος στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Διπλάτανου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Διπλάτανου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Θέρμου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018. Μαρίνα Ζαρκαβέλη, «Διπλάτανος ορεινής Τριχωνίδας. Νόστος για την πατρίδα, πίκρα για την εγκατάλειψή της». e-gegonos.gr. 12 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.
Άλβαρο Μοράτα

Ο Άλβαρο Μοράτα Μπόρχα Μαρτίν (ισπανικά: Álvaro Borja Morata Martín, [ισπανική προφορά: 'alβaɾo mo'ɾata], 23 Οκτωβρίου 1992) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Ατλέτικο Μαδρίτης.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 2010 στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου συμμετείχε σε 120 παιχνίδια και σκόραρε 55 φορές. Το καλοκαίρι του 2014 πήρε μεταγραφή στη Γιουβέντους έναντι 20 εκατομμυρίων ευρώ και υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 5 τίτλους: το Τσάμπιονς Λιγκ 2013–14, την Πριμέρα Ντιβιζιόν 2011–12, το Κόπα Ντελ Ρέι τις σεζόν 2010–11 και 2013–14 και το Σούπερ Καπ Ισπανίας. Με την Εθνική Ισπανίας το Ευρωπαϊκό Κύπελλο της UEFA άνω των 21 ετών (2013), άνω των 19 (2011) και πήρε την τρίτη θέση στο άνω των 17 (2009). Έχει κατακτήσει τρεις ατομικούς τίτλους: το Χρυσό Παπούτσι του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου άνω των 19 και των 21 ετών και έχει μπει στη χρυσή εντεκάδα του άνω των 21 ετών. Σημαντική επίσης στιγμή στην καριέρα του Άλβαρο, ήταν το γκολ και γενικότερα η καλή του εμφάνιση απέναντι στην Μπαρτσελονα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2015. Οι γονείς του ονομάζονται Σουζάνα Μαρτίν και Αλφόνσο Μοράτα. Στις 10 Δεκεμβρίου 2016 αρραβωνιάστηκε τη σύντροφο του και μοντέλο, Αλίτσε Καμπέλο και στις 17 Ιουνίου 2017 παντρεύτηκαν στη Βενετία. Στις 29 Ιουλίου 2018 γεννήθηκαν οι δίδυμοι γιοί τους, Αλεσάντρο και Λεονάρντο, ενώ ο Άλβαρο άλλαξε το νούμερο φανέλας του στην Τσέλσι από 9 σε 29 προς τιμήν τους. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020, γεννήθηκε ο τρίτος γιος του ζευγαριού, Εδοάρδο. Προφίλ Άλβαρο Μοράτα στο BDFutbol Άλβαρο Μοράτα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Άλβαρο Μοράτα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
Αεροδρόμιο Ραμπάχ Μπιτάτ

Το Αεροδρόμιο Ραμπάχ Μπιτάτ (IATA: AAE, ICAO: DABB), παλαιότερα γνωστό ως Αεροδρόμιο Λε Σαλίν (γαλλικά: Les Salines Airport‎), και ευρέως ως Αεροδρόμιο Ελ Μελάχ (El Mellah) είναι διεθνές αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νότια της Ανάμπα στην Αλγερία. Έλαβε το όνομά του από τον Ραμπάχ Μπιτάτ, πρόεδρο της Αλγερίας (1978-1979).

 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το αεροδρόμιο ήταν γνωστό ως Αεροδρόμιο του Μπον, και χρησιμοποιήθηκε από τη γερμανική Luftwaffe. Αργότερα καταλήφθηκε από τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, την Δωδεκάτη Μοίρα της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια ττης Δυτικής Εκστρατείας Ερήμου το 1942-1943.Τον Νοέμβριο του 1942 οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στο Γαλλικό Μαρόκο και στην Αλγερία (Επιχείρηση Πυρσός). Οι βρετανικές αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις στη Βόρειο Αφρική ξεκίνησαν στις 12 Νοεμβρίου, όταν το 3ο Τάγμα του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών πραγματοποίησε την πρώτη πτώση με αλεξίπτωτο στο αεροδρόμιο του Μπον μεταξύ Αλγέριου και Τύνιδας. Το υπόλοιπο του τάγματος έφτασε δια θαλάσσης την επόμενη μέρα. Το Αεροδρόμιο του Μπον ήταν η βάση της 111 Μοίρας της RAF, μιας μοίρας με αεροσκάφη Spitfire υπό τον Μοίραρχο Τόνι Μπάρτλεϊ. Ένας γνωστός πιλότος που πετούσε από το Μπον κατά καιρούς ήταν ο διοικητής της πτέρυγας Άντριαν Γουορμπέρτον. Ο παλαιός τερματικός σταθμός είχε ετήσια χωρητικότητα 500.000 επιβατών. Τον Ιανουάριο του 2016, ανοίχτηκε ο νέος διεθνής τερματικός σταθμός. Ο νέος τερματικός σταθμός, ο οποίος απασχολεί 300 εργαζομένους, έχει δυνατότητα εξυπηρέτησης 700.000 επιβατών ετησίως. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Rabah Bitat Airport στο Wikimedia Commons Τρέχουσες καιρικές συνθήκες στο αεροδρόμιο Ιστορικό ατυχημάτων για το αεροδρόμιο
Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού

Η Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (αρκτικόλεξο Γ.Υ.Σ.), είναι μια ανεξάρτητη Υπηρεσία του ελληνικού στρατού που επανδρώνεται από στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, της οποίας κύριο αντικείμενο είναι η γεωδαίτηση και η τοπογράφηση της ελληνικής επικράτειας από καθαρά στρατιωτική άποψη.

 Το αρχικό όνομα της υπηρεσίας αυτής ήταν "Γεωδαιτικόν απόσπασμα" που οργανώθηκε επί Βασιλέως Γεωργίου του Α' το 1889, όταν για το σκοπό αυτό προσκλήθηκε από την Αυστρία ειδική στρατιωτική αποστολή, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Χαρτλ (Hartl) έχοντας υπ' αυτόν μέλη και βοηθούς τον λοχαγό Λέρλ (Lerhl) και τον υποπλοίαρχο Λορ (Lohr). Η αποστολή εκείνη παρέμεινε στην Ελλάδα 7 χρόνια μέχρι το 1896. Κύριος σκοπός του Γεωδαιτικού αποσπάσματος ήταν η δημιουργία κτηματολογίου, μετά την καταστροφή του αρχικού (που είχαν επιμεληθεί και εκπονήσει οι Βαυαροί) που συνέβη λίγες ημέρες μετά τη λεγόμενη έξωση του Όθωνα. Από το έτος 1895 το Γεωδαιτικό απόσπασμα μετονομάστηκε σε "Χαρτογραφική Υπηρεσία Στρατού" οπότε, περιοριζόμενη μόνο σε στρατιωτικές υποτυπώσεις, διατήρησε το όνομα αυτό μέχρι το 1926. Το έτος αυτό ακολουθώντας την αντίστοιχη ονομασία ξένων υπηρεσιών μετονομάστηκε σε Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, διατηρώντας το όνομα αυτό μέχρι σήμερα. Παλαιότερα στη Γ.Υ.Σ. υπάγονταν αρχικά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων και στη συνέχεια ο ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός φορέας ΥΕΝΕΔ. Η Γ.Υ.Σ. εξοπλισμένη σήμερα με άρτια τεχνικά μέσα από γεωδαιτικά όργανα, βαρυτόμετρα, φωτογραμμετρικά όργανα, συστήματα προσδιορισμού θέσης GPS, και αεροσκάφη για λήψη αεροφωτογραφιών και με μόνιμο εκπαιδευμένο στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, αποφοίτους ανωτάτων και μέσων τεχνικών σχολών, είναι επιφορτισμένη με όλες τις σχετικές εργασίες γεωδαισίας, τοπογραφίας, χαρτογραφίας κ.λπ. που αφορούν τον ελληνικό χώρο. Ειδικότερα είναι η καθ' ύλην αρμόδια υπηρεσία για την εκτέλεση όλων των αεροφωτογραφικών εργασιών, την εκπόνηση και έκδοση χαρτών διαφόρων κλιμάκων και διαγραμμάτων για την κάλυψη των σχετικών αναγκών στρατιωτικών, αστυνομικών, πολεοδομικών και άλλων αρχών, οργανισμών, ακόμα και ιδιωτών. Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987
Κοντεμένος

Ο Κοντεμένος είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Kontemenos». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Γιούτα της Θουριγγίας

H Γιούτα, γερμ. Jutta von Thüringen (1184 - 6 Αυγούστου 1235) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών, ήταν κόρη του λαντγκράβου της Θουριγγίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα μαργραβίνα του Μάισσεν και μετά κόμισσα του Χέννεμπεργκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας του Ζόμμερσενμπουργκ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Θεοδώριχο Α΄ των Βέττιν μάργραβο του Μάισσεν και είχε τέκνα: Χέντβιχ απεβ, 1249, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Ε΄ κόμη της Κλέβης. Οθων απεβ. πριν το 1215. Σοφία απεβ. 1280, παντρεύτηκε τον Ερρίκο κόμη του Χέννεμπερκ-Σλόιζινγκεν. Γιούττα. Ερρίκος Γ΄ π. 1215-1288, μάργραβος του Μάισσεν.|Το 1221 απεβίωσε ο Θεοδώριχος Α΄ και η Γιούτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Πόππο Ζ΄ κόμη του Χέννεμπεργκ και είχε τέκνο: Χέρμαν Α΄ 1224-1290, κόμης του Χένεμπεργκ. genealogie-mittelalter.de
Ελούντα Λασιθίου

Η Αλβανουντα είναι κοινότητα του δήμου Αγίου Νικολάου στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Στην απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της κοινότητας ήταν 2.193 άτομα εκ των οποίων τα 1.730 στον κύριο οικισμό Σχίσμα Ελούντας. Σήμερα, ο πληθυσμός της Ελούντας είναι 4.785. Πρόκειται για έναν παγκοσμίως γνωστό, παραθαλάσσιο δημοφιλή, τουριστικό προορισμό και θέρετρο. Το μικρό χωριό της Πλάκας, με θέα το νησί της Σπιναλόγκας απέχει μόλις 5 χλμ. από την κεντρική πλατεία της Ελούντας προς τον βορρά. Κατέχει σημαντική θέση στην ιστορία της Κρήτης και συμμετείχε ενεργά στην μινωική περίοδο ως η πόλη-κράτος της Ολούντας με ικανοποιητική ανάπτυξη και παραγωγή ιδιαίτερα στον πρωτογενή τομέα. Η Ελούντα φημίζεται ως ένας από τους διασημότερους τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως αλλά και πανελλήνια καθώς φιλοξενεί συχνά διάσημα πρόσωπα τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό.

 Η πρώτη γνωστή εγκατάσταση στην περιοχή ήταν η οργανωμένη πόλη-κράτος Ολούς, της οποίας οι κάτοικοι ήταν σε διαμάχη με τους κατοίκους της δωρικής Λατούς. Το μεγαλύτερο μέρος της Ολούντας είναι βυθισμένο στην θάλασσα από το τέλος της αρχαιότητας και τα ερείπια είναι ορατά κατά την κατάδυση. Η αρχαία Ολούς χρονολογείται περίπου στα 3500 με 4000 χρόνια π.Χ. Κατά τη μινωική εποχή είχε μεγάλη ακμή και οι κάτοικοί της υπολογίζονται σε 15.000 περίπου. Σήμερα υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας αυτής πόλης σε αρκετά εμφανή βαθμό στην περιοχή "Κανάλι". Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης κατέρρευσε από ένα ισχυρό σεισμό που έπληξε τον κόλπο Μιραμπέλου και τη γύρω περιοχή. Βόρεια, στην είσοδο του κόλπου, βρίσκεται το μικρό νησί της Σπιναλόγκας, όπου από το 1903 μέχρι το 1957 ζούσαν απομονωμένοι οι λεπροί της Κρήτης. Η Ελούντα εξυπηρετείται από δρομολόγια λεωφορείων των ΚΤΕΛ προς την Πλάκα και τον Άγιο Νικόλαο που εκτελούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Εκτελούνται επίσης ακτοπλοϊκά δρομολόγια από το λιμάνι της Ελούντας προς το νησί της Σπιναλόγκας. Η Ελούντα αποτελείται από μικρές περιοχές (οικισμούς). Η περιοχή με τον μεγαλύτερο πληθυσμό, καθώς και με τα περισσότερα νέα κτήρια είναι το Σχίσμα. Υπάρχουν, ακόμα, και περιοχές με παραδοσιακά αλλά και αρχαία σπίτια, όπως το Μαυρικιανό, το Κάτω Χωριό (Κάτω Ελούντα), το Επάνω Χωριό (Επάνω Ελούντα) και οι Πάνω και Κάτω Πινές. Αποτελείται επίσης από ακατοίκητες περιοχές μόνο με αρχαία ευρήματα, όπως η νήσος Καλυδών, όπου βρίσκονται αρχαία από την αρχαία Ολούντα και το νησί Σπιναλόγκα. Σήμερα, έχουν κτιστεί πολλά ξενοδοχεία ώστε να φιλοξενούν το πλήθος των επισκεπτών. Υπάρχουν, επίσης, εστιατόρια και ταβέρνες, καθώς και μαγαζάκια όπου οι τουρίστες θα βρουν αναμνηστικά κ.ά. Η Ελούντα διαθέτει, επίσης, πολλές παραλίες. Κάποιες από αυτές έχουν βραβευτεί με τη Γαλάζια Σημαία. Επιπλέον, έχει δημιουργηθεί μια ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα ''Κόρφος'' που πήρε την ονομασία του από τον ομώνυμο κόλπο της Ελούντας. Κοινότητα Ελούντας
Πλατεία του Καρουζέλ

Η πλατεία του Καρουζέλ (γαλλικά: Place du Carrousel) είναι μια δημόσια πλατεία στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που βρίσκεται στο άκρο της αυλής του ανακτόρου του Λούβρου, δυτικά της πυραμίδας, στον χώρο που πριν από το 1883 καταλάμβανε το παλάτι του Κεραμεικού. Βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στο μουσείο του Λούβρου και στον κήπο του Κεραμεικού, αποτελώντας το ανατολικό άκρο του κήπου ακριβώς όπως η πλατεία Κονκόρντ αποτελεί το δυτικό του άκρο. Η τοποθεσία εξυπηρετείται από τον Σταθμό Παλαί Ρουαγιάλ - Μουσείο του Λούβρου (Μετρό Παρισιού).

 Το όνομα της πλατείας προέρχεται από το Μεγάλο Καρουζέλ, ένα ιππικό θέαμα με ιππικούς και στρατιωτικούς αγώνες που δόθηκε στον τόπο αυτό από τον Λουδοβίκο ΙΔ' από τις 5 και 6 Ιουνίου 1662, με την ευκαιρία της γέννησης του γιου του Λουδοβίκου της Γαλλίας. Πριν τον 17ο αιώνα, η περιοχή ήταν ένας κενός χώρος ανάμεσα στο παλάτι του Κεραμεικού και τα τείχη του Παρισιού που κατασκεύασε στο β' μισό του 14ου αιώνα ο Κάρολος Ε' και που στον 16ο αιώνα είχαν ήδη καταστεί άχρηστα μετά την κατασκευή νέων τειχών πιο δυτικά. Το 1600 στην περιοχή κατασκευάστηκε ένας κήπος που ονομαζόταν «της Δεσποινίδος» (αναφερόμενος στη Μαρία των Βουρβόνων, δούκισσα του Μονπανσιέ), ο οποίος καταστράφηκε το 1655. Η πλατεία δημιουργήθηκε το 1662 για να γίνουν οι ιππικοί αγώνες (καρουζέλ) που της έδωσαν το όνομα. Με μικρότερο μέγεθος από ότι σήμερα, η πλατεία του Καρουζέλ βρισκόταν μπροστά στην αυλή του παλατιού του Κεραμεικού, το οποίο έκλεινε μια πύλη. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, η πλατεία μετονομάστηκε σε πλατεία της Αδελφοσύνης. Στις 21 Αυγούστου 1792, μια γκιλοτίνα ανεγέρθηκε στην πλατεία και παρέμεινε εκεί, με δύο σύντομες διακοπές, μέχρι τις 11 Μαΐου 1793. Συνολικά, τριάντα πέντε άνθρωποι καρατομήθηκαν εκεί. Στις 2 Αυγούστου 1793, στον πρώην τόπο της γκιλοτίνας, κατασκευάστηκε μια ξύλινη πυραμίδα ως αφιέρωμα στον Ζαν-Πωλ Μαρά. Υπήρχε επίσης μια έκθεση του περίφημου λουτρού του Μαρά και του γραφείου του, όπου συντάχθηκαν μερικές από τις πιο παθιασμένες πολεμικές του διακηρύξεις. Αυτά τα εκθέματα παρέμειναν στην πλατεία μέχρι τις 9 Θερμιδώρ του Έτους ΙΙ (28 Ιουλίου 1794), όταν συνελήφθη και εκτελέστηκε ο Ροβεσπιέρος. Η αψίδα του Θριάμβου του Καρουζέλ χτίστηκε μεταξύ 1806 και 1808 για να τιμήσει τις στρατιωτικές νίκες του προηγούμενου έτους του Ναπολέοντα και αποτελούσε την κύρια είσοδο στο παλάτι του Κεραμεικού, το οποίο κάηκε εντελώς κατά την Παρισινή Κομμούνα το 1871. Κατά τη διάρκεια της Ιουλιανής Επανάστασης του 1830, η πλατεία έγινε η σκηνή της αντιπαράθεσης μεταξύ των εξεγερμένων και του στρατού. Η πλατεία διευρύνθηκε σε διαδοχικές φάσεις στις αρχές του 19ου αιώνα μετά την κατεδάφιση των σπιτιών σε παρακείμενες οδούς. Πήρε τις σημερινές της διαστάσεις μετά την ολοκλήρωση των εργασιών στο ανάκτορο του Λούβρου το 1850 και μετά την κατεδάφιση του παλατιού του Κεραμεικού το 1883, οπότε η πλατεία άνοιξε στα δυτικά στον ιστορικό άξονα του Παρισιού. Ανάμεσα στην αψίδα του Θριάμβου του Καρουζέλ και την είσοδο του μουσείου του Λούβρου υπάρχουν δύο αγάλματα του Αντουάν-Φρανσουά Ζεράρ, η Ιστορία και η Νικήτρια Γαλλία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Place du Carrousel (Paris) στο Wikimedia Commons
Γλώσσα Μαρινγκάρ

Η γλώσσα Μαρινγκάρ (Marri Ngarr, Marenggar, Maringa ) είναι μια υπό εξαφάνιση γλώσσα των Αυστραλιανών Αβορίγινων που ομιλείται κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής της Βόρειας Επικράτειας . Το Marti Ke (Magati Ke, Matige, Magadige, Mati Ke, επίσης Magati-ge, Magati Gair) βρίσκεται στην ίδια κατηγορία γλωσσών. Ομιλείται ή ομιλείτο από τη φυλή Mati Ke. Ως τις 2020 περιλαμβάνεται σε ένα πρόγραμμα αναζωογόνησης γλωσσών που στοχεύει στη διατήρηση των επαπειλούμενων γλωσσών.

 Η γλώσσα ομιλούνταν στη Βόρεια Επικράτεια, στο Wadeye, κατά μήκος της Θάλασσας του Τιμόρ, στην ακτή νότια από τις εκβολές του ποταμού Moyle έως το Port Keats, νοτιοδυτικά του Ντάργουιν. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων γλωσσών, από το 2005 η γλώσσα Mati Ke είχε πληθυσμό τριών ανθρώπων (Patrick Nudjulu, Johnny Chula, Agatha Perdjert). Οι ομιλητές Mati Ke είχαν αρχικά στραφεί στη χρήση των Αγγλικών και της ακμάζουσας γλώσσας Αβορίγινων Murrinh-Patha. Ο εθνικός πληθυσμός είναι περίπου 100 και υπάρχουν 50 χρήστες που τη χρησιμοποιούν ως δεύτερη γλώσσα. Καθώς η γλώσσα είναι σχεδόν ανύπαρκτη σήμερα, οι γλωσσολόγοι εργάζονται για τη συλλογή πληροφοριών και την καταγραφή των φωνών των εναπομείναντων ομιλητών. Ως τις 2020, η Mati Ke είναι μία από τις 20 γλώσσες που έχουν προτεραιότητα στο πλαίσιο του Προγράμματος Υποστήριξης Γλωσσών Προτεραιότητας, το οποίο έχει αναλάβει η First Languages Australia και χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Επικοινωνιών και Τεχνών. Το έργο στοχεύει να "εντοπίσει και να καταγράψει επαπειλούμενες γλώσσες - εκείνες τις γλώσσες για τις οποίες υπάρχει μικρή ή καθόλου τεκμηρίωση, όπου δεν έχουν γίνει προηγούμενες ηχογραφήσεις, αλλά όπου υπάρχουν ζωντανοί ομιλητές". Το λεξιλόγιο είναι περιορισμένο, επομένως οι σχέσεις και η θέση των λέξεων έχουν σημασία για να γίνει κατανοητή η δομή ανάλογα με την κατάσταση. Η ταξινόμηση των ουσιαστικών αποτελεί πυρήνα της γλώσσας που διαμορφώνει την κατανόηση του κόσμου για τους ομιλητές της. Υπάρχουν 10 τάξεις ουσιαστικών μεταξύ των οποίων είναι μέρη και ώρες, ομιλία και γλώσσα. Η αναφορά στην τάξη των πνευμάτων, των ηλικιωμένων ή των ανθρώπων με σεβασμό αποτελείται από το πρόθεμα me (εμένα) + ουσιαστικό. Marri Ngarr στον ιστότοπο Dalylanguages.org .
Χένρυ Κάρτερ Άνταμς

Ο Χένρυ Κάρτερ Άνταμς (Henry Carter Adams, 31 Δεκεμβρίου 1851 – 11 Αυγούστου 1921) ήταν οικονομολόγος από τις ΗΠΑ, καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

 Ο Χένρυ Κ. Άνταμς γεννήθηκε στο Ντέιβενπορτ της Άιοβα με γονείς τους Ελίζαμπεθ και Εφραίμ Άνταμς. Απεφοίτησε από το Κολέγιο της Άιοβα, το σημερινό Κολέγιο Γκρίνελ, συνιδρυτής του οποίου υπήρξε ο πατέρας του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Άντοβερ του Νιούτον (Μασαχουσέτη) και στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Βερολίνου για δύο χρόνια, προτού ολοκληρώσει με διδακτορικό το 1878 στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα τέσσερα διδακτορικά που απένειμε το Τζονς Χόπκινς στην ιστορία του. Το 1890 ο Άνταμς νυμφεύθηκε την Μπέρθα Ράιτ (Bertha Wright) και απέκτησαν μαζί τρεις γιους (τους Χένρυ τζούνιορ, Θήοντορ και Τόμας).Ο Άνταμς είχε τη θέση λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς από το 1880 έως το 1882 και κατόπιν έγινε λέκτορας στο Κορνέλ. Εκεί έδωσε μια διάλεξη με θέμα «Το εργατικόν ζήτημα», που είχε ως αποτέλεσμα την απόλυσή του. Διετέλεσε επίσης στατιστικολόγος στη Διαπολιτειακή Επιτροπή Εμπορίου και επικεφαλής του τμήματος μεταφορών της Απογραφής του 1900. Το 1887 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και δίδαξε εκεί μέχρι το 1921, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του μόλις ιδρυθέντος εκεί Τμήματος Οικονομικών. «Για κείνον, τα οικονομικά ήταν περισσότερο από μια μελέτη δεδομένων και στατιστικών: τα έβλεπε ως την ίδια τη ραχοκοκαλιά και τους τένοντες της εθνικής μας ζωής...» Ευρισκόμενος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, συνεργάσθηκε επίσης με τον Τζον Ντιούι, έναν από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους στην ιστορία των ΗΠΑ. Ο Άνταμς απεβίωσε στο Ανν Άρμπορ σε ηλικία 70 ετών. The State in Relation to Industrial Action (1887) Taxation in the United States, 1787 to 1816 (1884) Public Debts (1887) Relation of the States to Industrial Action (1887) Relation of American Municipalities to Quasi-Public Works (1888) The Science of Finance (1888) Economics and Jurisprudence (1897) Description of Industry: An Introduction to Economics (1918) Το λήμμα «Άνταμς Ερρίκος Κάρτερ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 805 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Adams, Henry Carter» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Henry Carter Adams στο Wikimedia Commons
Αραγονική Ένωση

Η Αραγονική Ένωση (Chunta Aragonesista - CHA) είναι πολιτικό κόμμα της Αραγονίας (Ισπανία), επηρεασμένο από τον οικοσοσιαλισμό και τον πασιφισμό. Ορίζεται ως εθνικιστική και κοινωνικο-δημοκρατική πολιτική οργάνωση Το CHA διακηρύσσει την ιδέα του ομοσπονδιακού κράτους, μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους για την Αραγονία, την προστασία του περιβάλλοντος και των υδρολογικών πόρων της κοιλάδας του Έβρου. Προωθεί τη χρήση της Αραγονικής γλώσσας.

 Η Εθνοσυνέλευση είναι το ανώτατο όργανο εκπροσώπησης και απόφασης της Ένωσης. Καθιερώνει πολιτικές, προγράμματα και αρχές και επιλέγει τα μέλη της Εθνικής Επιτροπής και τον Πρόεδρο του CHA. Ομάδα αντιπροσωπειών από κάθε τοπική οργάνωση συνεδριάζει άπαξ κάθε τρία χρόνια με την εξουσιοδότηση τροποποίησης των καταστατικών της Ένωσης. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2000 και του 2004, το CHA κέρδισε το 0,4% των ψήφων και μία έδρα για τον Χοσέ Αντόνιο Λαμπορντέτα (José Antonio Labordeta), λαϊκό τραγουδιστή στην εκλογική περιφέρεια της Σαραγόσα. Έχασε την έδρα το 2008, όταν ο Labordeta αποσύρθηκε από το συνέδριο. Στις εκλογές του 2011 επανακτήθηκε η έδρα μέσω της εκλογικής συμμαχίας με την Ενωμένη Αριστερά της Αραγονίας. Η Αραγονική Ένωση είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας και του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού, της Ευρώπης των Λαών. Ο Χοσέ Λουίς Σόρο είναι πρόεδρος από τον Φεβρουάριο του 2012. Το 2005, το κόμμα αγωνίστηκε κατά της επικύρωσης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Επίσημος διαδικτυακός τόπος
Λευκίμμη Έβρου

Η Λευκίμμη είναι οικισμός του νομού Έβρου, 52 χλμ. ΒΑ της Αλεξανδρούπολης. Ανήκει στο δήμο Σουφλίου. Ο πληθυσμός του το 2021 ήταν 153 κάτοικοι, από 201 το 2011.

 Χωριό που κατείχε σημαντική θέση κάποτε στην οικονομία της περιοχής και αξιόλογη αρχιτεκτονική με σημαντικούς μάστορες πέτρας. Στην πλατεία του χωριού μισογκρεμισμένο το αρχοντικό Κιρμιζή, μια επιβλητική μορφή από τις αρχές του αιώνα με τα προσεκτικά λαξευμένα λίθινα της στοιχεία, τις κομψά αποτετμημένες γωνιές και την όλη της διάρθρωση, ζωντανεύει την ευγένεια και την υψηλή αισθητική μιας εποχής, όχι τόσο μακρινής. Ονομαζόταν πριν από το 1921 Καβατζίκ, όταν και μετονομάστηκε σε Λευκίμη με την Υπουργική Απόφαση 103.298 του 1920 (Φεκ 18-9-1921), αλλά ήδη από το 1924 καταγράφεται επίσημα ως Λευκίμμη. Στο χωριό υπάρχουν δύο μεταβυζαντινοί ναοί. Ο νεότερος, μεγαλοπρεπής ναός του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Ένας ναός που επιβάλλεται με την ταπεινότητα ως προς την αρχιτεκτονική. Η διακόσμηση είναι ιδιαίτερα λιτή στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, το ξυλόγλυπτο τέμπλο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον με την συμμετρική σύνθεση δύο σκαλιστών αντωπών δρακόντων από τα στόματα των οποίων ξεπηδούν οι Ευαγγελιστές εν μέσω φλογών. Το τέμπλο συνδυάζει τοπικά «αρχαία» στοιχεία με νεωτεριστικές μπαρόκ επιδράσεις ενταγμένων σε μία ευκρινή βάση τους μορφή όπως ανιχνεύονται στη μεταβυζαντινή ζωγραφική των βαλκανικών χωρών. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εικόνες του 1834 και του 1850. Οι εικόνες του Αϊ Γιώργη είναι δίγλωσσες σε Ελληνική και Κυριλλική γραφή. Το στυλ των εικόνων της Παναγιάς της βρεφοκρατούσας, του Χριστού και του Αγ. Προδρόμου, παραπέμπουν σε Ρωσικά αντίστοιχα. Από την άλλη ο ταπεινός και χαμηλός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πιθανότατα από τις αρχές του 18ου αιώνα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική κατά την εποχή και κοσμείται με θαυμάσιες φορητές εικόνες του 18ου και 19ου αιώνα, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι παλιές ρώσικες δεσποτικές εικόνες, που σήμερα βρίσκονται στον πρόναο.
Η Συμμορία των Έντεκα

Η Συμμορία των Έντεκα (αγγλικά: Ocean's Eleven) είναι αμερικανική κωμική περιπέτεια παραγωγής 2001, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ. Αποτελεί ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1960. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Άντι Γκαρσία, Μπέρνι Μακ, Ντον Τσιντλ και η Τζούλια Ρόμπερτς. Η ταινία έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία παγκοσμίως και απέσπασε κυρίως καλές κριτικές. Ο Σόντερμπεργκ σκηνοθέτησε και τις δύο συνέχειες που ακολούθησαν, Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve) το 2004 και Η Συμμορία των Δεκατριών (Ocean's Thriteen) το 2007.

 Όταν ο Ντάνιελ Όσιαν αποφυλακίζεται, έχει ήδη στο μυαλό του το επόμενο κόλπο. Ο στόχος του Ντάνι είναι τρία καζίνο του Λας Βέγκας: τα Bellagio, Mirage και MGM Grand. Όλα ανήκουν στον Τέρι Μπένεντικτ, ο οποίος κατά σύμπτωση δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την πρώην σύζυγο του Ντάνι, Τες. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα μποξ, θα υπάρχουν 150 εκατομμύρια δολάρια στο χρηματοκιβώτιο. Έτσι, ο Ντάνι αρχίζει να προσλαμβάνει επαγγελματίες απατεώνες από όλο τον κόσμο: τον δεξιοτέχνη Ράστι Ράιαν, τον τέλειο κλεφτοπορτοφολά Λάινους Κάλντγουελ και τον πυροτεχνικό Μπάσερ Ταρ. Ο Ρούμπεν Τίσκοφ που έχασε εξαιτίας του Μπένεντικτ ένα καζίνο, θα χρηματοδοτήσει τη ληστεία, τα αδέρφια Βίρτζιλ και Τερκ Μαλόι θα οδηγούν και ο Φρανκ Κάτον, επαγγελματίας ντίλερ, πιάνει δουλειά στο καζίνο. Ο Σολ Μπλουμ, αν και έχει συνταξιοδοτηθεί, θα υποδυθεί τον πλούσιο επιχειρηματία και θα μένει στο ξενοδοχείο του καζίνο ενώ ο Λίβινγκστον Ντελ θα "πειράξει" τα συστήματα παρακολούθησης του καζίνο. Τελευταίος, ο Κινέζος ακροβάτης Γιν θα είναι ο μόνος που θα μπει μέσα στο χρηματοκιβώτιο πριν απενεργοποιηθούν οι αισθητήρες κίνησης. Υπάρχουν τρεις κανόνες της συμμορίας. Πρώτον να μη χυθεί αίμα. Δεύτερον να ληστεύουν μόνο όσους το αξίζουν. Τρίτον να το κάνεις σαν να μην έχεις τίποτα να χάσεις. Η ημέρα του αγώνα φτάνει και όλα είναι έτοιμα. Τζορτζ Κλούνεϊ στο ρόλο του Ντάνι Όσιαν Μπραντ Πιτ στο ρόλο του Ράστι Ράιαν Ματ Ντέιμον στο ρόλο του Λάινους Κάλντγουελ Μπέρνι Μακ στο ρόλο του Φρανκ Κάτον Έλιοτ Γκουλντ στο ρόλο του Ρούμπεν Τίσκοφ Σκοτ Κάαν στο ρόλο του Τερκ Μαλόι Κέισι Άφλεκ στο ρόλο του Bίρτζιλ Μαλόι Ντον Τσιντλ στο ρόλο του Μπάσερ Ταρ Καρλ Ράινερ στο ρόλο του Σολ Μπλουμ Έντι Τζέμισον στο ρόλο του Λίβινγκστον Ντελ Σαόμπο Κιν στο ρόλο του Γιν Τζούλια Ρόμπερτς στο ρόλο της Τες Όσιαν Άντι Γκαρσία στο ρόλο του Τέρι Μπένεντικτ Με προϋπολογισμό 85.000.000 δολάρια, Η Συμμορία των Έντεκα άνοιξε στην 1η θέση με 38,1 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στις ΗΠΑ έφτασαν τα 183,4 εκατομμύρια δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 450,7 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 8η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική και η 5η παγκοσμίως για το 2001. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς είναι η πιο επιτυχημένη, ακολουθεί στη δεύτερη θέση Η Συμμορία των Δώδεκα και στην τρίτη Η Συμμορία των Δεκατριών. Επίσημη ιστοσελίδα Η Συμμορία των Έντεκα στο IMDb