Αντόνωφ

H Αντόνωφ ( ουκρανικά: Державне підприємство "Антонов"‎), παλαιότερα Αεροναυτικό Επιστημονικό-Τεχνικό Συγκρότημα Αντόνοφ ( Antonov ASTC ) ( ουκρανικά: Авіаційний науково-технічний комплекс імені Антонова, (АНТК ім. Антонова)‎ ), και παλαιότερα το Σχεδιαστικό Γραφείο Antonov, είναι μια ουκρανική εταιρεία κατασκευής και υπηρεσιών αεροσκαφών. Η ιδιαίτερη τεχνογνωσία της εταιρείας εστιάζεται στους τομείς των πολύ μεγάλων αεροπλάνων και των αεροπλάνων που χρησιμοποιούν απροετοίμαστους διαδρόμους. Η Αντόνωφ (πρόθεμα μοντέλου "An-") έχει κατασκευάσει συνολικά περίπου 22.000 αεροσκάφη και χιλιάδες αεροπλάνα της επιχειρούν αυτήν τη στιγμή στην πρώην Σοβιετική Ένωση και σε αναπτυσσόμενες χώρες. Η Antonov StC είναι μια κρατική εμπορική εταιρεία. Τα κεντρικά γραφεία και οι κύριες βιομηχανικές εγκαταστάσεις της βρίσκονταν αρχικά στο Νοβοσιμπίρσκ και το 1952 μεταφέρθηκαν στο Κίεβο. Στις 12 Μαΐου 2015 μεταφέρθηκε από το Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου στην Ukroboronprom (Ουκρανική Αμυντική Βιομηχανία). Τον Ιούνιο του 2016, η μεγάλη κρατική εταιρεία κατασκευής όπλων της Ουκρανίας Ukroboronprom ανακοίνωσε τη δημιουργία της Ουκρανικής Εταιρείας Αεροσκαφών στη δομή της, για να συνδυάσει όλες τις επιχειρήσεις κατασκευής αεροσκαφών στην Ουκρανία.

 Ίδρυση και μετεγκατάσταση Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1946 στο Novosibirsk Aircraft Production Association ως το άκρως απόρρητο Σοβιετικό Γραφείο Έρευνας και Σχεδιασμού Νο. 153 ( OKB-153 ), με επικεφαλής τον 'Ολεγκ Αντόνωφ (Oleg Antonov), και ειδικεύση στα στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη. Ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα γεωργικό αεροσκάφος CX-1 (An-2), η πρώτη πτήση του οποίου έγινε στις 31 Αυγούστου 1947. Το διπλάνο An-2 ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα αυτής της περιόδου, με εκατοντάδες από αυτά τα αεροσκάφη να εξακολουθούν να λειτουργούν από το 2013. Εκτός από αυτό το διπλάνο και τις τροποποιήσεις του, μια μικρή σειρά από ανεμόπτερα A-9 και A-10 δημιουργήθηκαν και κατασκευάστηκαν στην πιλοτική παραγωγή στο Novosibirsk. Το 1952, το Γραφείο μεταφέρθηκε στο Κίεβο, μια πόλη με πλούσια αεροπορική ιστορία και υποδομή κατασκευής αεροσκαφών που αποκαταστάθηκε μετά την καταστροφή που προκλήθηκε από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρώτο σειριακό αεροσκάφος και επέκταση Η εισαγωγή του 1957 της οικογένειας αεροπλάνων στροβιλοκινητήρων μεσαίας εμβέλειας An-10 / An-12 ξεκίνησε την επιτυχημένη παραγωγή χιλιάδων από αυτά τα αεροσκάφη. Η χρήση τους τόσο για μάχιμους όσο και για πολιτικούς σκοπούς σε όλο τον κόσμο συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Τα An-10 / An-12 χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Βιετνάμ, στον Σοβιετικό-Αφγανικό Πόλεμο και στη μεγαεπιχείρηση ανακούφισης από την καταστροφή του Τσερνομπίλ. Το 1959, το γραφείο ξεκίνησε την κατασκευή της ξεχωριστής βάσης δοκιμών και βελτίωσης πτήσεων στο προάστιο Hostomel (τώρα το αεροδρόμιο Antonov ). Το 1965, το βαρύ στρατιωτικό μεταφορικό μέσο Antonov An-22 εισήλθε σε σειριακή παραγωγή για να συμπληρώσει το An-12 σε μεγάλες στρατιωτικές και ανθρωπιστικές αερομεταφορές από τη Σοβιετική Ένωση. Το μοντέλο έγινε το πρώτο σοβιετικό αεροσκάφος ευρείας ατράκτου και παραμένει το μεγαλύτερο αεροσκάφος με στροβιλοκινητήρα στον κόσμο. Ο Antonov σχεδίασε και παρουσίασε μια πυρηνική έκδοση του An-22. Δεν δοκιμάστηκε ποτέ πτήση. Το 1966, μετά τη μεγάλη επέκταση στη γειτονιά Sviatoshyn της πόλης, η εταιρεία μετονομάστηκε σε "Kyiv Mechanical Plant". Δύο ανεξάρτητες εγκαταστάσεις παραγωγής και επισκευής αεροσκαφών, υπό την επίβλεψη μηχανικού του Γραφείου Antonov, εμφανίστηκαν επίσης στο Κίεβο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ανάδειξη και αποχώρηση Αντόνοφ Στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η εταιρεία καθιερώθηκε ως ο κύριος σχεδιαστής στρατιωτικών μεταφορικών αεροσκαφών της Σοβιετικής Ένωσης με δεκάδες νέες τροποποιήσεις στην ανάπτυξη και παραγωγή. Μετά τον θάνατο του Oleg Antonov το 1984, η εταιρεία μετονομάστηκε επίσημα σε Γραφείο Έρευνας και Σχεδιασμού με το όνομα OK Antonov ( ρωσικά: Опытно-конструкторское бюро имени О.К. Антонова‎ ) ενώ συνεχίζεται η χρήση του ψευδώνυμου "Μηχανολογικό εργοστάσιο Κιέβου" για ορισμένους σκοπούς. Τελική σοβιετική εποχή: μεγάλα έργα και πρώτη εμπορευματοποίηση Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το Antonov Bureau πέτυχε παγκόσμια προβολή μετά την εισαγωγή των εξαιρετικά μεγάλων αεροπλάνων του. Το An-124 "Ruslan" (1982) έγινε το στρατηγικό αερομεταφορέα μαζικής παραγωγής της Σοβιετικής Ένωσης υπό την ηγεσία του επικεφαλής σχεδιαστή Viktor Tolmachev. Το Γραφείο διεύρυνε το σχέδιο "Ruslan" ακόμα περισσότερο για το πρόγραμμα logistics του σοβιετικού διαστημικού αεροπλάνου, δημιουργώντας το An-225 "Mriya" το 1989. Το "Mriya" εξακολουθεί να είναι το μεγαλύτερο και βαρύτερο αεροπλάνο στον κόσμο. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η περεστρόικα επέτρεψαν στην εταιρεία Antonov το πρώτο βήμα προς την εμπορευματοποίηση και την εξωτερική επέκταση. Το 1989, η θυγατρική Antonov Airlines δημιουργήθηκε για τα δικά της έργα συντήρησης αεροσκαφών και φορτίου. Το Antonov Design Bureau παρέμεινε μια κρατική εταιρεία μετά την ανεξαρτησία της Ουκρανίας το 1991 και έκτοτε θεωρείται στρατηγικό εθνικό περιουσιακό στοιχείο. Επέκταση στην ελεύθερη αγορά Από την ανεξαρτησία, ο Antonov έχει πιστοποιήσει και διαθέτει στην αγορά μοντέλα τόσο της σοβιετικής εποχής όσο και των πρόσφατα αναπτυγμένων μοντέλων προς πώληση σε νέες αγορές εκτός της πρώην σοβιετικής σφαίρας επιρροής. Τα νέα μοντέλα που εισήχθησαν στη σειριακή παραγωγή και παραδόθηκαν στους πελάτες περιλαμβάνουν τα περιφερειακά αεροσκάφη Antonov An-140, Antonov An-148 και Antonov An-158. Μεταξύ πολλών έργων εκσυγχρονισμού, ο Antonov έλαβε παραγγελίες για την αναβάθμιση των «εκατοντάδων» των θρυλικών αεροσκαφών του An-2 που εξακολουθούν να λειτουργούν στο Αζερμπαϊτζάν, την Κούβα και τη Ρωσία στην έκδοση αναβάθμισης An-2-100. Το 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, η Ουκρανία ακύρωσε συμβόλαια με τη Ρωσία, οδηγώντας σε σημαντική μείωση του εισοδήματος στην αμυντική και αεροπορική βιομηχανία της Ουκρανίας. Ωστόσο, η Ουκρανία ανακτά σιγά-σιγά το έλλειμμα από τη διακοπή των δεσμών με τη Ρωσία, εισερχόμενος σε νέες αγορές όπως τα αραβικά κράτη του Κόλπου και επεκτείνοντας την παρουσία της σε παλιές όπως η Ινδία. Τον Ιούλιο του 2018 ο Antonov μπόρεσε να εξασφαλίσει μια συμφωνία με την Boeing προκειμένου να προμηθευτεί εξαρτήματα αεροπλάνων που δεν ήταν πλέον διαθέσιμα λόγω της διακοπής των σχέσεων με τη Ρωσία. Ενοποίηση παραγωγικών εγκαταστάσεων Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, δεν είναι όλα τα Antonov-σχεδιασμένα αεροσκάφη κατασκευάστηκαν από την ίδια την εταιρεία. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της σοβιετικής βιομηχανικής στρατηγικής που χώρισε τη στρατιωτική παραγωγή μεταξύ διαφορετικών περιοχών της Σοβιετικής Ένωσης για να ελαχιστοποιήσει τους πιθανούς κινδύνους απώλειας πολέμου. Ως αποτέλεσμα, τα αεροπλάνα Antonov συναρμολογούνταν συχνά από ειδικούς κατασκευαστές συμβάσεων. Το 2009, το άλλοτε ανεξάρτητο εργοστάσιο συναρμολόγησης αεροπλάνων "Aviant " στο Κίεβο έγινε μέρος της Antonov, διευκολύνοντας έναν πλήρη κύκλο παραγωγής σειριακής παραγωγής της εταιρείας. Ωστόσο, η παλιά παράδοση της συν-κατασκευής με τους εργολάβους συνεχίζεται, τόσο με τους εταίρους της Σοβιετικής χρόνο και με τους νέους δικαιοδόχους, όπως το Ιράν «s Iran Aircraft Manufacturing Βιομηχανική Εταιρεία. Το 2014, το Antonov παρήγαγε και παρέδωσε μόνο δύο αεροπλάνα An-158. Αυτή η τάση συνεχίστηκε μέχρι το 2015, παράγοντας ένα An-148 και ένα An-158. Από το 2016, κανένα αεροσκάφος δεν έχει παραχθεί ή παραδοθεί σε πελάτες. Τον Ιούνιο του 2016, η μεγάλη κρατική εταιρεία κατασκευής όπλων της Ουκρανίας Ukroboronprom ανακοίνωσε τη δημιουργία της Ukrainian Aircraft Corporation στη δομή της, συνδυάζοντας έτσι όλες τις εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των περιουσιακών στοιχείων της Antonov σε ένα ενιαίο σύμπλεγμα, σύμφωνα με την υπηρεσία Τύπου της Ukroboronprom. Στις 19 Ιουλίου 2017, η ουκρανική κυβέρνηση ενέκρινε την εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων του Antonov, ξεκινώντας με το κλείσιμο τριών εργοστασίων στο Κίεβο και το Χάρκοβο. Η κρατική εταιρεία "Antonov" (ένας επιχειρηματικός όμιλος, που δημιουργήθηκε το 2005 από τη συγχώνευση πολλών νομικά ανεξάρτητων εταιρειών σε μια ενιαία οικονομική οντότητα υπό ενιαία διαχείριση) θα εκκαθαριστεί ως υπολειπόμενη εταιρική οντότητα. Η Antonov State Company, η Kharkiv State Aviation Manufacturing Enterprise και το εργοστάσιο No.410 της Πολιτικής Αεροπορίας μεταφέρθηκαν υπό τη διαχείριση μιας άλλης κρατικής εταιρείας Ukroboronprom το 2015. Η Antonov State Company συνεχίζει να λειτουργεί ως επιχείρηση. Αεροδρόμιο Sviatoshyn, εργοστάσιο Aviant στο Κίεβο Αεροδρόμιο Hostomel, αεροδρόμιο εμπορευμάτων στο Hostomel Τα πεδία εμπορικής δραστηριότητας της Antonov ASTC περιλαμβάνουν: Σχεδιασμός και κατασκευή αεροσκαφών Αεροπορικές μεταφορές φορτίου ( Antonov Airlines ) Συντήρηση, δοκιμές, πιστοποίηση και αναβάθμιση αεροσκαφών Έρευνα και μηχανική που σχετίζεται με την αεροδιαστημική "Aerial Launch": ένα κοινό ρωσο-ουκρανικό έργο εκτόξευσης διαστημικού σκάφους στον αέρα από μια τροποποιημένη έκδοση του An-225 . Λειτουργία του αεροδρομίου Hostomel (Αεροδρόμιο Antonov) Σύστημα σιδηροδρομικών μεταφορών μεσαίας χωρητικότητας RADAN Κατασκευή τραμ LT-10A (με σώμα αλουμινίου) Κατασκευή και κατασκευή τρόλεϊ λεωφορείων Kiev-12 (παράρτημα, χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα τεχνική εμπειρογνωμοσύνη). Tashkent Aviation Production Association (πρώην κρατικό εργοστάσιο αεροπορίας της Τασκένδης ) – Τασκένδη, Ουζμπεκιστάν Iran Aircraft Manufacturing Industrial Company (HESA) – Shahin Shahr, Ιράν Voronezh Aircraft Production Association (VASO) – Voronezh, Ρωσία Oleg Antonov : 1946–1984 Petro Balabuiev : 1984–2005 Dmytro Kiva : από το 2005 Τα αεροπλάνα του Antonov (πρόθεμα γραφείου σχεδίασης An ) κυμαίνονται από το ανθεκτικό διπλάνο An-2 έως το αναγνωριστικό αεροσκάφος An-28 έως τα τεράστια στρατηγικά αεροσκάφη An-124 Ruslan και An-225 Mriya (το τελευταίο είναι το βαρύτερο αεροσκάφος στον κόσμο με μόνο ένα αεροσκάφος επί του παρόντος υπηρεσία). Αν και λιγότερο διάσημα, τα αεροσκάφη An-24, An-26, An-30 και An-32 διδύμων στροβιλοκινητήρων, αεροσκαφών μεταφοράς επιβατών/εμπορευμάτων/στρατευμάτων με ψηλά πτερύγια είναι σημαντικά για τις αεροπορικές υπηρεσίες εσωτερικού/μικρών αποστάσεων, ιδιαίτερα σε μέρη του κόσμο που κάποτε καθοδηγούνταν από κομμουνιστικές κυβερνήσεις. Η σειρά μικρών αεροσκαφών An-72/An-74 αντικαθιστά σιγά σιγά αυτόν τον στόλο και ένα μεγαλύτερο φορτηγό An-70 βρίσκεται υπό πιστοποίηση. Το Antonov An-148 είναι ένα νέο περιφερειακό αεροσκάφος διαμόρφωσης διπλού στροβιλοανεμιστήρα. Πάνω από 150 αεροσκάφη έχουν παραγγελθεί από το 2007. Μια τεντωμένη έκδοση βρίσκεται σε εξέλιξη, το An-158 (από 60–70 σε 90–100 επιβάτες). Το Antonov/Taqnia An-132 είναι ένα δικινητήριο στροβιλοκινητήρα υπό ανάπτυξη από το 2018. Ο ιστότοπος της εταιρείας Antonov Ιστότοπος της εταιρείας Antonov (in Russian)