IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βίκτορ Μάσλοφ

Ο Βίκτορ Αλεξάντροβιτς Μάσλοφ (ρωσικά: Виктор Александрович Маслов, ορθή προφορά στα ρωσικά: Βίκταρ Αλιξάντραβιτς Μάσλαφ) ήταν Ρώσος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ως προπονητής το έργο του υπήρξε τεράστιο αν και δεν είναι γνωστό στο πλατύ ποδοσφαιρικό κοινό της Δύσης. Κέρδισε πολλά πρωταθλήματα της Ε.Σ.Σ.Δ. με τις ομάδες Τορπέντο Μόσχας, Δυναμό Κιέβου και ένα με την Αραράτ Ερεβάν. Θεωρείται ως ένας από τους πιο καινοτόμους και με επιρροή προπονητές όλων των εποχών. Το σημερινό ποδόσφαιρο οφείλει πολλά σε αυτόν το στοχαστή. Ανακάλυψε το σύστημα 4-4-2, ήταν ο πρώτος που πειραματίστηκε με τη διατροφή των παικτών και το πιο σημαντικό απ' όλα, υπήρξε ο πατέρας του πρέσινγκ, το οποίο αποτελεί το κύριο στοιχείο του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

 Ο Μάσλοφ γεννήθηκε το 1910 και υπήρξε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στα πρώτα χρόνια του σοβιετικού πρωταθλήματος, ένας ρωμαλέος και αρχοντικός χαφ με εξαιρετική ικανότητα στις μεταβιβάσεις. Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας το 1927 στη μοσχοβίτικη ομάδα Γκορνιάκοφ, από την οποία πήγε το 1930 στη ΡΝΤΠΚ Μόσχας (РДПК-Ερ Ντε Πε Κά), η οποία μετονομάστηκε στα τέλη του 1930 σε ΆΜΟ (από το Автомобильное Московское Общество), κατόπιν το 1932 σε ZIΣ (ЗиС, από το Завод имени Сталинa) και το 1936 σε Τορπέντο. Στην Τορπέντο τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα το 1934 και 1935 (ως ZIΣ τότε), ενώ το 1936 έγινε αρχηγός της ομάδας μέχρι το 1939, οδηγώντας την στην κατάκτηση ενός διεθνούς ποδοσφαιρικού τουρνουά στη Γαλλία το 1938. Τη σεζόν 1941-1942 κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια (με την έναρξη της γερμανικής εισβολής τον Ιούνιο του 1941, όταν και είχε ήδη ξεκινήσει η σεζόν 1941-42 μιας και το ρωσικό πρωτάθλημα ξεκινά άνοιξη και όχι φθινόπωρο) και το 1945, μετά τη λήξη του πολέμου, έγινε προπονητής της Τορπέντο Μόσχας, από την οποία έφυγε το 1949 για τη Τορπέντο Γκόρκι, ξαναγύρισε το 1952-53 στην Τορπέντο της Μόσχας, μετά προπόνησε για ενάμιση χρόνο την ΦΣΜ Μόσχας (ФШМ-Εφ Σα Έμ) και μισό χρόνο τη Μπουρεβέστνικ Κισινιόφ της Μολδαβίας (σημερινή Ζίμπρου Κισινάου), επιστρέφοντας στην Τορπέντο Μόσχας την περίοδο 1957-1961, για να φύγει για τη ΣΚΑ Ροστόφ τη σεζόν 1962-63. Την περίοδο 1964-1970 χρημάτισε προπονητής της Δυναμό Κιέβου για να επιστρέψει ακόμα μια φορά στην αγαπημένη του Τορπέντο για την περίοδο 1971-73, τελειώνοντας τη σπουδαία προπονητική του καριέρα το 1975, προπονώντας στα τέλη της σεζόν την Αραράτ Ερεβάν, αναδεικνύοντάς την πρωταθλήτρια Σοβιετικής Ένωσης.
Αλλυωντίτης

Ο Αλλυωντίτης (αγγλ. Alluaudite) είναι ένα σχετικά κοινό, αλκαλικό, μαγγανιούχο, σιδηρούχο, φωσφορικό ορυκτό, με χημικό τύπο (Na,Ca)Mn2+(Fe3+,Mn2+,Fe2+,Mg)2(PO4)3, δευτερογενούς προέλευσης και σχετιζόμενο κυρίως με γρανιτικούς πηγματίτες. Ανακαλύφθηκε το 1848. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φρανσουά Αλλυώ (Francois Alluaud), διευθυντή του διάσημου εργοστασίου πορσελάνης της Λιμόζ και ύστερα δημιουργού νέου εργοστασίου πορσελάνης στην περιοχή.

 Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό σε γρανιτικούς πηγματίτες προερχόμενο από εξαλλοιώσεις τριφυλλίτη, ετεροσίτη, πουρπουρίτη, ενώ ανευρίσκεται και σε φωσφορούχα συσσωματώματα μέσα σε σχιστολίθους. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο τριφυλλίτης, ο αροϊαδεΐτης, ο βολφεΐτης και ο σιδηροπυρίτης. Δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιο ορυκτό, ανευρισκόμενο στις ΗΠΑ (πολιτείες Νότια Ντακότα και Νιού Χαμσάιρ, στη Γαλλία (περιοχή Chanteloube), την Τσεχία, τη Βρετανία (Κορνουάλη), το Μαρόκο, τον Καναδά και τη Ναμίμπια. Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα. Mindat Handbook of Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. (pdf) Κατάλογος ορυκτών
Κατάλογος αστέρων της Περιστεράς

Ο παρών κατάλογος αστέρων της Περιστεράς παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό της Περιστεράς κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2007. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Apr)». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2013. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
ΦΚ Σρεμ Σρέμσκα Μιτρόβιτσα

Η ΦΚ Σρεμ Σρέμσκα Μιτρόβιτσα είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της Σερβίας. Το 2002 η ομάδα συγχωνεύτηκε με την FK Zvezdara η οποία υποβιβάστηκε από την ανώτατη κατηγορία. Παράλληλα η ΦΚ Σρεμ είχε υποβιαστεί από το τρίτο επίπεδο. Από τη σεζόν 2002-03 η ομάδα αγωνίζεται στη Serbian First League, το δεύτερο εθνικό επίπεδο.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1919 σαν SK Građanski. Η πρώτη ομάδα ήταν: Gena Gecinger, Sepika Kin, Sergije Vetvinski Rus, Pera Petrović, Voja Srnić, Aleksije Petrović, Boža Repanić, Ozren Popović, Lajos Horváth, Heinrich Weiss, Victor Weiss, Dragutin Vasilić με αναπληρωματικό τον Vlada Tepšić. Πρώτος προπονητής ήταν ο Heinrich Weiss, ο οποίος παράλληλα ήταν ποδοσφαιριστής και πρώτος σκόρερ της ομάδας. Επίσημη ιστοσελίδα Prva Liga profile FK Srem SM info page Club profile and squad Αρχειοθετήθηκε 2012-04-19 στο Wayback Machine. at Srbijafudbal. Club page at Transfermarkt.
Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου

Η Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου (Annette van Oranje-Nassau, γεννημένη ως Αννέτα Σεκρέβε Annette Sekrève, 18 Απριλίου 1972 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Βερνάρδου της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν.

 Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1972 στη Χάγη, και είναι κόρη του Ουλρίκου Σεκρέβε και της Γιολάντα ντε Χάαν. Το 1991 πήρε το δίπλωμα στην προπαρασκευαστική επιστημονική εκπαίδευση και σπούδασε από το 1991 έως το 1996 στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν όπου απέκτησε πτυχίο MSc στην ψυχολογία. Στο πανεπιστήμιο που γνώριζε τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Πρίγκιπα Βερνάρδο. Το ζευγάρι ανακοίνωσε τον αρραβώνα του στις 11 Μαρτίου 2000. Στις 6 Ιουλίου 2000 έγινε ο πολιτικός τους γάμος στην Ουτρέχτη και δύο μέρες αργότερα στις 8 Ιουλίου έγινε και ο θρησκευτικός τους γάμος στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μαρτίνου της Ουτρέχτης. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την Ισαβέλλα Λίλι Ιουλιανή (γενν. το 2002-) τον Σαμουήλ Βερνάρδο Λουδοβίκο (γενν. το 2004-) τον Βενιαμίν Πέτρο Φλόρις (γενν. το 2008-)Από το 2002, η Αννέτα εργάζεται ως σύμβουλος στο ίδρυμα AGO στο Άμστερνταμ. Η οικογένεια της κατοικεί στο Άμστερνταμ και διατηρεί χαμηλού προφίλ, με συμμετοχή μόνο σε μεγάλες βασιλικές οικογενειακές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Ημέρας του Βασιλιά. 18 Απριλίου 1972 - 6 Ιουλίου 2000: Δεσποινίς Αννέτα Σεκρέβε 6 Ιουλίου 2000 - 30 Ιανουαρίου 2013: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν 30 Ιανουαρίου 2013 - σήμερα: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν-Σκρέβε Dutch Royal House webpage
Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια

Η Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια (25 Μαρτίου 1898 - 15 Αυγούστου 1980) ήταν δήμαρχος Κέρκυρας και δισεγγονή του Γεωργίου Καποδίστρια, αδελφού του Ιωάννη Καποδίστρια κυβερνήτη της Ελλάδας. Ήταν η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα Δήμαρχος στη σύγχρονη ελληνική ιστορία σε αναπληρωματικές εκλογές.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1898· ήταν κόρη του Γεωργίου Καποδίστρια, γιου του Αντωνίου· ο Αντώνιος ήταν γιος του Γεωργίου, αδελφού του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Η Μαρία παντρεύτηκε πρώτα τον Κερκυραίο διπλωμάτη Λουδοβίκο-Σπυρίδωνα Σκάρπα, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες, αλλά χώρισε το 1928. Το 1935 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Σταμάτιο Δεσύλλα, Κερκυραίο βιομήχανο και δήμαρχο Κέρκυρας, τον οποίο αντικατέστησε στη δημαρχία το 1956 μετά τον θάνατό του. Συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές εκλογές που ακολούθησαν, εξελέγη με 5.365 ψήφους σε σύνολο 10.207. Στον δημαρχιακό θώκο παρέμεινε μέχρι το 1959.Ως απόγονος της οικογένειας, και επειδή ο προπάππος της ήταν ο μοναδικός από τα αδέλφια που είχε αποκτήσει παιδιά, είχε στην κατοχή της την εξοχική κατοικία της οικογένειας στην θέση Κουκουρίτσα. Το 1979 δώρισε το σπίτι στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, τη Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών με σκοπό τη δημιουργία Μουσείου, το οποίο να στεγάζει τα διασωθέντα προσωπικά αντικείμενα του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος, καθώς και προσωπογραφίες και έπιπλα εποχής, που ανήκαν στην οικογένεια.
Ντόναλντ Ρέζερ

Ο Ντόναλντ Μπρους Ρέζερ, γνωστός με το παρωνύμιο Buck Dharma (Donald Bruce Roeser, 12 Νοεμβρίου 1947, Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη) είναι Αμερικανός κιθαρίστας και τραγουδιστής της ροκ μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Blue Öyster Cult.

 Ο πατέρας του Ρέζερ ήταν επιτυχημένος σαξοφωνίστας στην πόλη της Νέας Υόρκης και στην παιδική του ηλικία, ο Ντόναλντ Ρέζερ έμαθε να παίζει ακορντεόν. Στην συνέχεια, ασχολήθηκε με τα τύμπανα, αλλά η προσπάθεια αυτή διακόπηκε απότομα όταν έσπασε τον καρπό του παίζοντας μπάσκετ. Όταν ανάρρωνε, έμαθε να παίζει κιθάρα, όργανο στο οποίο παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Συνέχισε να παίζει μουσική όταν σπούδαζε στο κολέγιο Κλάρκσον, με διάφορα συγκροτήματα της περιοχής του Λονγκ Άιλαντ. Εκείνη την περίοδο γνώρισε το ντράμερ Άλμπερτ Μπουσάρντ, με τον οποίο συνεργάστηκε στα συγκροτήματα The Disciples και Travesty. Οι δυο τους, μαζί με τον μπασίστα Άντριου Γουίντερς και τον κιθαρίστα και κιμπορντίστα Άλεν Λάνιερ, δημιούργησαν τους Soft White Underbelly. Το συγκρότημα υπέγραψε στην Elektra Records και στην σύνθεση τους προστέθηκε ο τραγουδιστής Λες Μπράουνσταϊν, πριν ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Ο τραγουδιστής αποχώρησε και το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Oaxaca, πριν ηχογραφήσει ένα ακόμη ακυκλοφόρητο άλμπουμ. Η Elektra έλυσε το συμβόλαιο μαζί τους και το συγκρότημα άλλαξε το όνομα του και πάλι, αυτή τη φορά σε Blue Öyster Cult, αντικαθιστώντας τον Γουίντερς με τον αδελφό του Άλμπερτ Μπουσάρντ, Τζο.Η νέα σύνθεση υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia και κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Blue Öyster Cult" (1972) και "Tyranny and Mutation" (1973), πριν μπει στο Top-100 του Billboard με τον δίσκο "Secret Treaties" (1974). Το ζωντανά ηχογραφημένο "On Your Feet or on Your Knees" έφθασε ως το # 22 των αμερικάνικων τσαρτ και το συγκρότημα γνώρισε την πρώτη του μεγάλη σινγκλ επιτυχία με το κομμάτι "(Don't Fear) The Reaper" από τον δίσκο "Agents of Fortune" του 1976.Οι Blue Öyster Cult συνέχισαν να κυκλοφορούν επιτυχημένα άλμπουμ μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80, κερδίζοντας δύο πλατινένιους και τέσσερις χρυσούς δίσκους και μπαίνοντας οκτώ φορές στο Top-50 του Billboard και έξι φορές στο βρετανικό Top-50, ενώ παράλληλα το κομμάτι "Burnin' for You" τους έδωσε το δεύτερο Top-40 σινγκλ της καριέρας τους. Ο Ρέζερ κυκλοφόρησε το μοναδικό του προσωπικό άλμπουμ το 1982 με τίτλο "Flat Out", ενώ οι Blue Öyster Cult μετά το επιτυχημένο "Extraterrestrial Live" του 1982, κυκλοφόρησαν τρεις ακόμη στούντιο δίσκους στην δεκαετία του '80 με μικρή εμπορική ανταπόκριση. Το 1988, ο Ρέζερ σχημάτισε τους The Red and the Black με τον Τζον Ρότζερς στο μπάσο και τον Ρον Ριντλ στα τύμπανα, οι οποίο δεν κυκλοφόρησαν ποτέ κάποιο δίσκο. Με τους Blue Öyster Cult συνέχισε να ηχογραφεί μέχρι το 2002 και έκτοτε συνεχίζουν να περιοδεύουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, χωρίς νέες κυκλοφορίες. Την πρωτοχρονιά του 2015, ο Ρέζερ κυκλοφόρησε το τραγούδι "Fight", το πρώτο μετά από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια. Buck Dharma Biography - Buck Dharma Website Buck Dharma | Biography & History | AllMusic Discography - Buck Dharma Website Buck Dharma Website Welcome to The Blue Oyster Cult Buck Dharma | Facebook
Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄

Ο Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄, πορτογαλ. Martim Afonso Chichorro II (γενν. 1280) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν ένας ευγενής της Πορτογαλίας στην Αυλή τού θείου του Ντενίς/Διονυσίου της Πορτογαλίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Α΄ ευγενούς της Πορτογαλίας και της Ινές Λοουρένσο ντε Βαλαντάρες. Ο Μαρτίμ Α΄ ήταν νόθος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας από την ερωμένη του Μαντραγκάνα. Ο Μαρτίμ Β΄ έγινε ένας πλούσιος ευγενής στην Αυλή τού Διονυσίου της Πορτογαλίας, αδελφού τού Μαρτίμ Α΄. Νυμφεύτηκε την Αλντόνσα Άνες ντε Μπριτέιρος, μακρινή απόγονο τού Μεμ Γκέντας Γκεντεάο και είχε τέκνα: Βάσκο Μαρτίνς ντε Σόουσα Σισόρο 1320-1387, κύριος της Μοντάγκα, Πεναγκιάο & Γκεστάσο, υψηλός καγκελάριος τού Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας. Αφόνσο Βάσκες ντε Σόουσα π. 1370-1425, ιππότης. Φερνάντο ντε κάστρο π. 1380-1441, κύριος τού Πάουλ ντο Μποκιλόμπο, Άκσα, Σ. Λοουρένσο ντο Μπάιρρο & Πένα Βέρντε, κυβερνήτης της Οικίας τού Ερρίκου τού θαλασσοπόρου πρίγκιπα της Πορτογαλίας. Μαργαρίτα γενν. π. 1440, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Νεσατέλ κύριο τού Μοντγκύ & Φοντενουά. Ένατη απόγονός τους ήταν η Καρλόττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, σύζυγος τού Γεωργίου Γ΄ τού Ηνωμένου Βασιλείου. Estudos em homenagem a José Amadeu Coelho Dias (2 Vol.). By Dctp, Dhepi - Flup. Memorias historicas, e genealogicas dos grandes de Portugal: que contém a. António Caetano de Sousa. Corografia portugueza e descripçam topografica do famoso reyno de Portugal. Antonio Carvalho da Costa.
Τέοντοορ φαν Χέιλ

Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ (Theodoor van Heil, Βρυξέλλες, 1635 – μετά το 1691), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων, γνωστός για τα χειμερινά τοπία, τις απόψεις πόλεων και τις σκηνές καιόμενων πόλεων.

 Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ ήταν γιος του Ντάνιελ φαν Χέιλ, ζωγράφου τοπίων. Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια: ο παππούς του, Λέο, ήταν ζωγράφος, όπως και οι δύο από τους θείους του: Ο Λέο φαν Χέιλ ήταν αρχιτέκτονας και ζωγράφος και ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ (Jan Baptist van Heil) ήταν ζωγράφος πορτρέτων και ιστορικών θεμάτων. Ο Τέοντοορ πιστεύεται ότι εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του. Έγινε Δάσκαλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών το 1668. Είναι γνωστό ότι ο καλλιτέχνης ήταν ακόμα εν ζωή το 1691. Αν ήταν ο ζωγράφος του βομβαρδισμού των Βρυξελλών το 1695 ( Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου ), πρέπει να ήταν ακόμη εν ζωή το 1695. Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ είναι γνωστός για τα τοπία με το ύφος του πατέρα του. Αυτά περιελάμβαναν χειμερινά τοπία και σκηνές πυρκαγιών σε πόλεις. Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ ζωγράφισε μια σειρά τοπογραφικών προβολών της γενέτειρας πόλης του, των Βρυξελλών. Μία άποψη των Βρυξελλών από το κάστρο του Koekelberg (1692, Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου ) απεικονίζει την πανοραμική θέα της πόλης, όπως φαίνεται από τα βόρεια. Σε σύγκριση με την άποψη των Βρυξελλών που ζωγράφισε ο καλλιτέχνης της Αμβέρσας Γιαν Μπάπτιστ Μποννεκρόι περίπου τριάντα χρόνια ενωρίτερα, η άποψη του φαν Χέιλ παρουσιάζει την πόλη από μεγαλύτερη απόσταση και από χαμηλότερο σημείο θέασης. Συνέπεια αυτού είναι ότι τα κτίρια παρουσιάζονται με πιο συμπαγή τρόπο. Μόνον τα μεγάλα μνημεία είναι αναγνωρίσιμα. Ο φαν Χέιλ απεικόνιζε στο προσκήνιο σκηνές από την εξοχική ζωή, όπως ιππείς, βοοειδή, βοσκούς και αγρότες. Από τις πέντε άλλες απόψεις των Βρυξελλών από τον Τέοντοορ φαν Χέιλ στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, δύο προσφέρουν πιο κοντινή θέα στην πόλη και τρεις απεικονίζουν πυρκαγιές στις Βρυξέλλες. Ιδιαίτερα αξιομνημόνευτος είναι ο πίνακας βομβαρδισμός των Βρυξελλών το 1695, ο οποίος δείχνει την πόλη στις φλόγες μετά τον βομβαρδισμό από τα γαλλικά στρατεύματα. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Theodoor van Heil στο Wikimedia Commons
Βρετανικές Ινδίες

Οι Βρετανικές Ινδίες (αγγλικά: British Raj) ήταν ένα κράτος του Βρετανικού Στέμματος στην ινδική χερσόνησο μεταξύ 1858 και 1947. Η de facto πολιτική συγχώνευση ονομάστηκε επίσης Ινδική αυτοκρατορία και μετά το 1876 εξέδωσε διαβατήρια με αυτό το όνομα. Ως Ινδία, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Κοινωνίας των Εθνών, συμμετέχουσα χώρα στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1900, 1920, 1928, 1932 και 1936 και ιδρυτικό μέλος των Ηνωμένων Εθνών στο Σαν Φρανσίσκο το 1945. Αυτό το σύστημα διακυβέρνησης υιοθετήθηκε στις 28 Ιουνίου 1858, μετά την Ινδική Επανάσταση του 1857. Διήρκεσε μέχρι το 1947, όταν η Ινδική Αυτοκρατορία της Μεγάλης Βρετανίας χωρίστηκε σε δύο κυριαρχικά κράτη: την Ένωση της Ινδίας (αργότερα Δημοκρατία της Ινδίας) και η Ένωση του Πακιστάν (αργότερα Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν, στην ανατολική πλευρά ανακήρυξε ανεξαρτησία η Λαϊκή Δημοκρατία του Μπαγκλαντές). Κατά την έναρξη του βασιλείου το 1858, η Κάτω Βιρμανία ήταν ήδη μέρος της Βρετανικής Ινδίας. Η Άνω Βιρμανία προστέθηκε το 1886. Το 1937 έγινε αυτόνομη-ξεχωριστή βρετανική αποικία, και ανεξάρτητο κράτος το 1948, η Βιρμανία. Για νομισματική μονάδα είχε τις Ρουπίες.

 Οι Βρετανικές Ινδίες είχαν επεκταθεί σχεδόν σε όλη τη σημερινή Ινδία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, εκτός από τις μικρές εκμεταλλεύσεις άλλων ευρωπαϊκών εθνών όπως η Γκόα και η Ποντιτσέρι. Επιπλέον, σε διάφορες χρονικές περιόδους, συμπεριλάμβανε το Άντεν (από το 1858 έως το 1937), την Κάτω Βιρμανία (από το 1858 έως το 1937), την Άνω Βιρμανία (από το 1886 έως το 1937), τη Βρετανική Σομαλιλάνδη, από το 1858 έως το 1867 και από το 1884 έως το 1898. Η Βιρμανία διαχωρίστηκε από την Ινδία και διοικείτο άμεσα από το Βρετανικό Στέμμα από το 1937 έως την ανεξαρτησία της το 1948. Τα Κράτη Ανακωχής του Περσικού Κόλπου και τα κράτη που βρίσκονταν στον Περσικό Κόλπο ήταν θεωρητικά ηγεμονικά κράτη καθώς και επαρχίες της Βρετανικής Ινδίας μέχρι το 1947. Η Κεϋλάνη ήταν μέρος της Προεδρίας του Μαντράς μεταξύ 1793 και 1798. Τα βασίλεια του Νεπάλ και του Μπουτάν, που πολέμησαν με τους Βρετανούς, υπέγραψαν στη συνέχεια συνθήκες μαζί τους και αναγνωρίστηκαν από τους Βρετανούς ως ανεξάρτητα κράτη. Το βασίλειο του Σικίμ ιδρύθηκε ως πριγκιπάτο κράτος μετά τη συνθήκη του 1861. Ωστόσο, το ζήτημα της κυριαρχίας έμεινε απροσδιόριστο. Οι Μαλδίβες ήταν ένα βρετανικό προτεκτοράτο από το 1887 έως το 1965, αλλά όχι μέρος της Βρετανικής Ινδίας.
ΣΦ Βέεν Βίζμπαντεν

Η ΣΦ Βέεν Βίζμπαντεν είναι γερμανική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Βίζμπαντεν. Ιδρύθηκε το 1926. Έδρα της ομάδας είναι το BRITA-Arena, χωρητικότητας 13500 θεατών. Συμμετέχει στην 3η Λίγκα.

 Οι πρόσφατες σεζόν της ομάδας: Official website (Γερμανικά) The Abseits Guide to German Soccer SV Wehen Wiesbaden at Weltfussball.de (Γερμανικά) Das deutsche Fußball-Archiv (Γερμανικά) historical German domestic league tables Transfermarkt profile
Κλαυδία της Γαλλίας (1499-1524)

Η Κλαυδία της Γαλλίας (Claude de France, 13 Οκτωβρίου 1499 – 20 Ιουλίου 1524), κόρη του Λουδοβίκου ΙΒ', κληρονόμησε το δουκάτο της Βρετάνης από τη μητέρα της, Άννα της Βρετάνης, και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας ως η πρώτη σύζυγος του Φραγκίσκου Α'.

 Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΒ΄ και της Άννας της Βρετάνης. Πρώτη σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ και μητέρα του μετέπειτα βασιλιά Ερρίκου Β΄. Καθώς η μητέρα της πέθανε χωρίς αρσενικούς απογόνους, τα δίκαια της Βρετάνης πέρασαν σε αυτήν. Το 1504, η μητέρα της πέτυχε την ανεξαρτησία της Βρετάνης από το Γαλλικό στέμμα και υποσχέθηκε να δώσει το χέρι της κόρης της Κλαυδίας στον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄, με την υπόσχεση να του δώσει σαν προίκα τα εδάφη της Βρετάνης και της Βουργουνδίας. Οι Γάλλοι ευγενείς όμως δεν ήθελαν τον συγκεκριμένο αρραβώνα, που θα οδηγούσε σε μια παρηκμασμένη Γαλλία, και τον διέλυσαν. Οι Γάλλοι ευγενείς πίεσαν τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ να αρραβωνιάσει την κόρη του με τον Φραγκίσκο, δούκα του Ανγκουλέμ, που θα τον διαδεχόταν σύμφωνα με τον ισχύοντα Σαλικό νόμο. Το 1506, το επτάχρονο κορίτσι αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκο και το 1514 με τον θάνατο της μητέρας της έγινε δούκισσα της Βρετάνης. Με τον πρόωρο θάνατο της Κλαυδίας, το 1524, τη διαδέχθηκε στη Βρετάνη ο μεγαλύτερος γιος της, Φραγκίσκος Γ΄ της Βρετάνης, δελφίνος της Γαλλίας (1518 – 1536). Μετά τον θάνατο του Φραγκίσκου τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος, μετέπειτα βασιλιάς της Γαλλίας. Όταν ο σύζυγός της, Φραγκίσκος, έγινε βασιλιάς το 1515, δύο από τις κυρίες της αυλής ήταν οι Αγγλίδες Μαρία και Άννα Μπολέιν. Η Μαρία έγινε ερωμένη του βασιλιά, ενώ η Άννα ήταν επίσημη διερμηνέας απέναντι στους Άγγλους επισκέπτες, αλλά επέστρεψε στην Αγγλία το 1521 προκειμένου να γίνει βασίλισσα. Η Κλαυδία ξόδεψε όλη τη ζωή της σε εγκυμοσύνες, ενώ κρατούσε αυστηρούς ηθικούς κανόνες στην οικογένειά της.
Συμμετοχή της Αυστρίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Τρεις αθλητές από την Αυστρία συμμετείχαν σε τρία αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Η Αυστρία ήταν μέρος της Αυστροουγγαρίας εκείνη την εποχή, όμως τα αποτελέσματα των αθλητών καταγράφονται ξεχωριστά.

 Για περισσότερες πληροφορίες: Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 και Κατάλογος νικητών Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 Η Αυστρία κατέκτησε την έβδομη θέση στον πίνακα μεταλλίων με δύο χρυσά, ένα ασημένιο και δύο χάλκινα μετάλλια. Δύο κολυμβητές, ο Πάουλ Νόιμαν και ο Ότο Χέρσμαν, πήραν μέρος στους Αγώνες και κατέκτησαν από ένα μετάλλιο. Ο Άντολφ Σμαλ πήρε μέρος στο αγώνισμα της σπάθης, στο οποίο κέρδισε μόλις τον ένα από τους τέσσερις αγώνες του και κατέλαβε την τέταρτη θέση στην τελική βαθμολογία. Όλα τα μετάλλια του Σμαλ προήλθαν από τα αγωνίσματα της ποδηλασίας. Πήρε μέρος σε τέσσερα αγωνίσματα και κατέκτησε τρία μετάλλια: ένα χρυσό και δύο χάλκινα. Στο αγώνισμα της ατομικής χρονομέτρησης, ο Σμαλ αναδείχθηκε ισόπαλος στη δεύτερη θέση με τον Έλληνα Σταμάτη Νικολόπουλο και οι δυο τους οδηγήθηκαν σε νέο αγώνα, όπου ο νικητής θα κατακτούσε τη δεύτερη θέση και ο ηττημένος την τρίτη. Ο Σμαλ δεν κατάφερε να κερδίσει και περιορίστηκε στο χάλκινο μετάλλιο.
Μπρενεμπόν

Η σούπα Μπρενεμπόν ή μπρουινεμπονένσουεπ είναι σούπα φασολιών που βρίσκονται συνήθως στην Ολλανδία και την Ανατολική Ινδονησία, πιο συχνά σχετιζόμενο συγκεκριμένα με τη κουζίνα των Άμπον των Νησιών Μαλούκου. Η σούπα παρασκευάζεται από φασόλια με λαχανικά που σερβίρονται σε ζωμό καρυκευμένο με σκόρδο, πιπέρι και άλλα μπαχαρικά.

 Το πιάτο προέρχεται από την επιρροή της ολλανδικής κουζίνας στην αποικιακή Ινδονησία, που υιοθετήθηκε από τον λαό των επαρχιών της Ανατολικής Ινδονησίας. Το όνομα "μπρενεμπόν" είναι η τοπική προφορά του ολλανδικού μπρούινε μπόνεν στο Μανάντο. Μπρούινε σημαίνει "καφέ", ενώ μπόνεν σημαίνει "φασόλια", έτσι μπρούινε μπόνεν σημαίνει "καφέ φασόλια" ή "κόκκινα φασόλια". Το κρέας που χρησιμοποιείται για το μπρενεμπόν συνήθως πλένεται και μουλιάζει σε νερό για μια νύχτα. Στη συνέχεια, το κρέας βράζεται για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να μαλακώσει και να γίνει. Στη συνέχεια, τα φασόλια κόκκινα χύνονται και βράζεται στο ζωμό, καρυκευόμενο με μείγμα μπαχαρικών, όπως κρεμμύδι, σκόρδο, αλάτι, ζάχαρη, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και γαρύφαλλο. Στη συνέχεια, τα λαχανικά κομμένα σε φέτες βράζονται μαζί, όπως πράσινα φασόλια, σέλινο και το κρεμμύδι. Στη συνέχεια, η σούπα συνήθως σερβίρεται με ρύζι στον ατμό και ζεστή και πικάντικη σάλτσα τσίλι σαμπάλ. Στην αρχική ολλανδική και έκδοση Μιναχάσα, τα χοιρινά ποδαράκια χρησιμοποιούνται συνήθως ως βάση για τον πλούσια και παχύ ζωμό της σούπας. Τα πλούσια ζελατινώδη χοιρινά ποδαράκια δίνουν μια ευχάριστη παχιά και γυαλιστερή υφή στο ζωμό της σούπας. Παρ'όλα αυτά, δεδομένου ότι αυτή η σούπα είναι επίσης δημοφιλής σε όλη την Ινδονησία ως καθημερινή σούπα σερβιριζόμενη στα Ινδονησιακά νοικοκυριά, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Αυτό περιλαμβάνει την έκδοση χαλάλ, η οποία αντικαθιστά χοιρινά ποδαράκια με ποδαράκια αγελάδας, τα πλευρά ή οστεώδη μέρη του βοδινού κρέατος. Μια παραλλαγή που ονομάζεται σαγιούρ ασέμ κασάνγκ μεράχ χρησιμοποιεί ζωμό με βάση το βόειο κρέας και σούπα βασισμένη στο ταμάρινδο παρόμοια με το σαγιούρ ασέμ για να προστεθεί ξινή φρεσκάδα. Κατάλογος σουπών Συνταγή σούπας Μπρενεμπόν Βίντεο μαγειρέματος Μπρενεμπόν
Κουκουσός

Η Κουκουσός (ή Κυκυσός, λατ.: Coxon ή Cucusus, σήμερα Göksun της Τουρκίας) είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Καχραμάνμαρας στην περιοχή της Μεσογείου της Τουρκίας, κοντά σε μία από τις πηγές του ποταμού Τσεϊχάν (αρχαίου Πυράμου), στην αρχαία περιοχή της Καταονίας.

 Η Κουκουσός έχει μακραίωνη ιστορία. Αρχικά περιλαμβανόταν στην Καταονία, μετά στην Καππαδοκία και έπειτα στην Ρωμαϊκή επαρχία της Αρμενία Σεκούντα. Οι αρχιεπίσκοποι Κωνσταντινουπόλεως Παύλος ο Ομολογητής (πέθανε το 350 μ.Χ.) και Ιωάννης ο Χρυσόστομος (πέθανε το 407 μ.Χ.), καθώς και ο αυτοκράτορας Βασιλίσκος (πέθανε το 476 μ.Χ.) είτε πέθαναν είτε εξορίστηκαν σε αυτό το απομακρυσμένο μέρος. Από τους επισκόπους της, ο Δόμνος συμμετείχε στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451), ο Λογγίνος υπέγραψε την κοινή επιστολή των επισκόπων της επαρχίας της Αρμενίας Σεκούντα προς τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ το 458 σχετικά με τη δολοφονία του Προτέριου Αλεξανδρείας, ο Ιωάννης συμμετείχε στην Β΄ Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (553), και ένας άλλος Ιωάννης στην Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο του 692 . Χωρίς να έχει πια τοπικό επίσκοπο, η Κουκουσός διατηρείται από την Καθολική Εκκλησία ως έδρα τιτουλαρίου. Ο σημερινός οικισμός Göksun έχει, μαζί με τα περίχωρα, πληθυσμό περίπου 50.000 κατοίκων.
Fly Hellas

Η Fly Hellas (πρώην Viking Hellas Airlines) ήταν ιδιωτική αεροπορική εταιρεία που εκτελούσε ναυλωμένες πτήσεις. Η βάση της εταιρείας βρισκόταν στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Λειτούργησε από το 2010 έως το 2011.

 Τον Οκτώβριο του 2009 ιδρύθηκε η Viking Hellas και της δόθηκε το πιστοποιητικό λειτουργίας από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Στη 1 Φεβρουαρίου 2010 ξεκίνησε το πτητικό της έργο με ένα αεροσκάφος τύπου McDonnell Douglas MD-83 εκτελώντας προγραμματισμένες και ναυλωμένες πτήσεις στην Ευρώπη. Στη συνέχεια ανακοινώθηκε η παραγγελία δύο αεροσκαφών τύπου Airbus A320-200. Τον Οκτώβριο του 2010, η μητρική εταιρεία Viking Airlines έπαυσε να λειτουργεί, ενώ έγινε προσπάθεια για επανέναρξη της λειτουργίας της τον Μάρτιο του 2011. Κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ. Τη περίοδο αυτή, τον Φεβρουάριο του 2011 η Viking Hellas ανακοίνωσε πως θα επαναλειτουργήσει με νέα ονομασία, ως Fly Hellas, για να αποστασιοποιηθεί από τον όμιλο εταιρειών Viking Airlines A.B. . Η εταιρεία άλλαξε επισήμως το όνομα της σε Fly Hellas τη 1η Μαΐου 2011. Επίσης, η εταιρεία ανακοίνωσε πως θα κλείσει τη βάση της στο Αεροδρόμιο Γκάτγουικ, και πως θα ανοίξει μια βάση στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ.Στις 2 Νοεμβρίου 2011, η Fly Hellas ανακοίνωσε πως λόγω οικονομικών δυσκολιών, όλες οι πτήσεις της θα σταματήσουν το Νοέμβριο του 2011, ελπίζοντας για επιστροφή τους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Στις 5 Δεκεμβρίου, ανακοινώθηκε πως τελικά δεν θα γίνει επανέναρξη των πτήσεων, και πως η εταιρεία έπαυσε να λειτουργεί οριστικά. Και τα τέσσερα αεροσκάφη της επεστράφησαν στους εκμισθωτές τους. Αίγυπτος Κάιρο Ελλάδα Αθήνα - Βάση Σάμος Σκιάθος Θεσσαλονίκη Γαλλία Λυών Νάντη Παρίσι Ηνωμένο Βασίλειο Μπέλφαστ Μπέρμιγχαμ Χάμπερσαϊντ Λονδίνο Αεροδρόμιο Γκάτγουικ Αεροδρόμιο Στάνστεντ Μάντσεστερ Ισραήλ Τελ Αβίβ Ιταλία Μιλάνο Πορτογαλία Πόρτο Ο στόλος της Fly Hellas περιελάμβανε τα εξής αεροσκάφη μέχρι το Νοέμβριο του 2011: Επίσημος ιστότοπος (Γαλλικά) Descriptif compagnie Viking Hellas
Τζον Φρέντρικσεν

Ο Τζόν Φρέντρικσεν γεννήθηκε στο "Eidsvoll" της Νορβηγίας, ένα προάστιο του Όσλο, στις 10 Μαΐου του 1944. Είναι ναυτιλιακός μεγιστάνας πετρελαίου, με τον μεγαλύτερο στόλο πετρελαιοφόρων. Γεννημένος στη Νορβηγία, ο Τζόν Φρέντρικσεν είναι, ωστόσο, Κύπριος πολίτης και διαμένει στο Λονδίνο της Αγγλίας. Πρωτού αποποιηθεί τη Νορβηγική του υπηκοότητα το 2006, ο Τζον Φρέντρικσεν ήταν ο πλουσιότερος άντρας της Νορβηγίας. Το 2012, ο Φρέντρικσεν βρέθηκε στη λίστα με τους 50 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή, στο περιοδικό "Bloomberg Markets". Έναν χρόνο αργότερα, το 2013, βρέθηκε στη λίστα του Νορβηγικού περιοδικού επιχειρηματιών, "Kapital" με την καθαρή του αξία, να ανέρχεται στα 11.9 δισεκατομμύρια αμερικάνικα δολλάρια. Το 2014 και το 2017 βρέθηκε σε υψηλές θέσεις στη λίστα: "Lloyd's List-most influential people".

 Ο Τζόν Φρέντρικσεν, γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1944 και μεγάλωσε στο "Etterstad", ανατολικά του Όσλο. Γνώρισε τη γυναίκα του, Inger, το 1973 και παντρεύτηκαν δύο φορές. Μία φορά ιδιωτικά, στο Παρίσι, και άλλη μια, σε πιο ανοιχτό κύκλο, στην Αθήνα. Μαζί, έκαναν δύο κόρες, τις Cecile και Kathrine το 1983, παράλληλα με τη μεγάλη επιχειρηματική άνοδο του Φρέντρικσεν, αφού στη δεκαετία του 1980 χρησιμοποίησε τον Πόλεμο Ιράν-Ιράκ για διακινήσει πετρέλαια. Κάτι τέτοιο είχε πολύ ρίσκο, όπως όταν τα δεξαμενόπλοια του χτυπήθηκαν από πυραύλους, αλλά και πολλά κέρδη. Η γυναίκα του απεβίωσε από καρκίνο το 2006. Ο Φρέντρικσεν υποστηρίζει ερευνητικά έργα του νοσοκομείου "Radium" και έχει δωρίσει αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια Νορβηγικών κορών πάνω σε ιατρική έρευνα στα νοσοκομεία της Νορβηγίας. Το 1985, η Νορβηγική ασφαλιστική εταιρεία με το όνομα "Gard" άρχισε να υποψιάζεται ότι υπάρχουν απώλειες φορτίου από τα δεξαμενόπλοια του Fredriksen. Για αυτό λοιπόν, ξεκίνησε μια ιδιωτική έρευνα κατά τη διάρκεια της οποίας αποκαλύφθηκε ένα σύστημα για τη χρήση βαρύ πετρελαίου ως καυσίμου. Τότε η υπόθεση παραδόθηκε άμεσα στη νορβηγικές αρμόδιες αρχές και τον Ιούνιο του 1986 ερευνήθηκαν ενδελεχώς τα γραφεία του Fredriksen στο Όσλο. Ως αποτέλεσμα, οι περισσότεροι από τους πλησιέστερους συνεργάτες του, και σύντομα ακολούθησε και ο Fredriksen, τέθηκαν υπό κράτηση ενώ η υπόθεση ήταν ακόμη υπό έρευνα. Μετά από αρκετά χρόνια διαφωνιών μεταξύ των διαφόρων δικηγόρων, η υπόθεση εν τέλει διευθετήθηκε εκτός δικαστηρίου. Ο Fredriksen έπρεπε να πληρώσει ένα πρόστιμο ύψους 2 εκατομμυρίων NOK επειδή έθεσε τη ζωή του πληρώματος του σε κίνδυνο, και επιπλέον έπρεπε να πληρώσει στη Νορβηγική ασφαλιστική εταιρεία με το όνομα "Gard" ένα ποσό άνω των 800.000 $.
Γουλιέλμος Βερτράνδος της Προβηγκίας

Ο Γουλιέλμος Βερτράνδος της Προβηγκίας, (Γαλλικά ː Guillaume-Bernard, πέθανε στις 28 Ιουλίου 1094) μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν Κόμης και Μαγδράβος της Προβηγκίας (1062 - 1094) σε συμβασιλεία με τον μικρότερο αδελφό του Γοδεφρείδο Β΄ (1062 - 1067) και τον ξάδελφο του Βερτράνδο Β΄ (1062 - 1094).

 Ο Γουλιέλμος Βερτράνδος ήταν γιος του Φουλκ-Βερτράνδου κόμη της Προβηγκίας και της Χίλντεγκαρντ. Το 1051 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης. Ο θείος του Γοδεφρείδος Α΄ της Προβηγκίας ήταν επίσης κόμης και μάργραβος της Προβηγκίας. Ο τίτλος του μαργράβου δινόταν στον πρεσβύτερο κόμη μόνο, έτσι όταν το 1062 απεβίωσε ο θείος του, ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος έλαβε και τον τίτλο του μαργράβου. Το 1081 ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος αποκήρυξε τη συμμαχία του με τον Γερμανό βασιλιά και ορκίστηκε πίστη στον πάπα. Όταν απεβίωσε το 1094 τον διαδέχθηκε ο Ραϋμόνδος Δ΄ της Τουλούζης κόμης της Τουλούζης, σύζυγος της εξαδέλφης του Γκέρμπεργκας. Έτσι η Προβηγκία πέρασε στον Οίκο του Ρουέργκ. Νυμφεύτηκε πρώτα την Τερέζα των Χιμένεθ, κόρη του Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας. Αργότερα ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα του Καβένεθ και είχε τέκνο: Αδελαΐδα, κληρονόμησε την κομητεία του Φολκαλκιέ από τον θείο της Γοδεφρείδο Β΄. Medieval Lands: Provence.
Η αυγή του θριάμβου

Η αυγή του θριάμβου είναι μια Ελληνική πολεμική ταινία παραγωγής του 1960 σε σενάριο και σκηνοθεσία Φίλιππου Φυλακτού. Πρωταγωνιστούν οι Γιώργος Φούντας, Πάρη Λεβέντη, Έφη Οικονόμου και ο Θανάσης Βέγγος.

 Μια ομάδα σαμποτέρ συνεργάζεται με δύο γυναίκες οι οποίες δουλεύουν σε ένα καμπαρέ. Διενεργούν διάφορα σαμποτάζ σε βάρος των Γερμανών οι οποίοι για αντίποινα εκτελούν αθώους, μέχρι που συλλαμβάνουν τον επικεφαλής των σαμποτέρ, ο οποίος τελικά ξεφεύγει. Έτσι φέρνει σε πέρας την αποστολή του, η οποία είναι η ανατίναξη ενός πλοίου και στο τέλος, απελευθερώνει και τους συντρόφους του. Γιώργος Ανδρίτσος, Η κατοχή και η αντίσταση στον Ελληνικό κινηματογράφο 1945-1966, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 2004,σελ.125-126, 188
Μάικ Ντέιβις

Ο Μάικ Ντέιβις (Mike Davis 1946 - 2022) είναι Αμερικάνος συγγραφέας, κοινωνιολόγος, θεωρητικός της πόλης και της αστικής ανάπτυξης, ιστορικός και πολιτικός ακτιβιστής. Ευρέως γνωστός για την έρευνά του σε θέματα εξουσίας και κοινωνικών τάξεων στη Νότια Καλιφόρνια, από όπου και κατάγεται. Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου 2022 σε ηλικία 76 ετών.

 ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ BLADE RUNNER, ΑΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ - Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ Mike Davis: «Να παλέψουμε με ελπίδα, να παλέψουμε χωρίς ελπίδα, αλλά να παλέψουμε ολοκληρωτικά»,Unfollow, 1/3/2016 Το Πεντάγωνο σκηνοθετεί το πραγματικό Blade Runner Αρχειοθετήθηκε 2017-04-28 στο Wayback Machine., Εφημερίδα των Συντακτών, 23/12/2016 Λος Αντζελες Εμπιστευτικό, Το βήμα, 16/01/2014
Αριάνι

Το αριάνι ή και αϊράνι (Τουρκικά: Ayran) είναι ένα κρύο ρόφημα γιαουρτιού με κρύο νερό που περιέχει μερικές φορές και αλάτι. Παρασκευάζεται με απλή ανάμιξη των συστατικών, ενώ επίσης διατίθεται και στο εμπόριο ως συσκευασμένο ρόφημα. Είναι δημοφιλές σε πολλές χώρες τις Κεντρικής Ασίας, Μέσης Ανατολής και στην Νότια Ευρώπη . Στην Ελλάδα το αριάνι είναι ιδιαίτερα γνωστό και διαδεδομένο στη Μακεδονία και στη Θράκη. Στην Κύπρο λέγεται αϊράνι και περιέχει πάντοτε αλάτι και δυόσμο. Παρόμοια ροφήματα με το αριάνι είναι το Ινδικό λάσι (περιέχει και ινδικά μπαχαρικά ή και φρούτα ) και το ιρανικό ντουγκ (دوغ) (το οποίο περιέχει και μέντα).

 Η λέξη αριάνι χρησιμοποιείται και στην τουρκική και στην αραβική γλώσσα . Στην αλβανική γλώσσα αποκαλείται Δάλλε (Dhallë). Στην αραβική γλώσσα αποκαλείται λέμπεν αϊράν (لبن عيران) Στην βουλγαρική γλώσσα αποκαλείται αϊράν (Aйрян, Айран). Στην κουρδική γλώσσα αποκαλείται μαστάβ (Mastâw) (που μεταφράζεται ως γιαούρτι-νερό) ή Ντου (Dû). Στην περσική γλώσσα αποκαλείται Ντουγκ (دوغ). Η παρασκευή του αριανιού είναι συνδεδεμένη με τον τούρκικο πολιτισμό. Η Τουρκία θεωρείται από τους μεγαλύτερους παραγωγούς αριανιού στο κόσμο . Σύμφωνα με τον Νεβίν Χαλίτσι, το αϊράνι είναι ένα παραδοσιακό τούρκικο ποτό και καταναλωνόταν από νομάδες Τούρκους πριν το 1000 μ.Χ.. Σύμφωνα με τον Τσελαλεττίν Κοτσάκ και τον Γιάχια Κεμάλ Αβσάρ (Καθηγητές στην Μηχανική Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Μουσταφά Κεμάλ), το αϊράνι αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από τους Ουράνιους Τούρκους.Στις αγροτικές περιοχές της Τουρκίας το αριάνι θεωρείται το κύριο ποτό που προσφέρεται στους επισκέπτες. Συνήθως το αριάνι σερβίρεται κρύο και είναι κοινό συμπλήρωμα στο φαγητό, ιδιαίτερα σε ψητό κρέας, γλυκά ή πιλάφι. Το Αριάνι, γνωστό ως ντόογκ στα περσικά ήταν δημοφιλές ποτό που καταναλωνόταν στην αρχαία Περσία (το σημερινό Ιράν). το όνομά του ποτού προέρχεται από την αντίστοιχη λέξη για το άρμεγμα, την ντοοσιντάν.
Λεοπόλδος του Βελγίου

Ο Λεοπόλδος του Βελγίου (Léopold, duc de Brabant, 12 Ιουνίου 1859 - 22 Ιανουαρίου 1869) ήταν ο μοναχογιός του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και διάδοχος του βελγικού θρόνου.

 Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος Ηλίας Βίκτωρ Αλβέρτος Μαρία γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1859 στο Παλάτι του Λάκεν και ήταν το δεύτερο παιδί και μοναχογιός του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και της Μαρίας Ερριέττας της Αυστρίας. Τη στιγμή της γέννησής του έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Αινώ, ως γιος του τότε διαδόχου πρίγκιπα. Ο Λεοπόλδος έγινε Δούκας της Βραβάντης το 1865, μετά το θάνατο του παππού του και την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο. Πέθανε από πνευμονία, αφότου έπεσε σε μια λίμνη στις 22 Ιανουαρίου 1869 στο Παλάτι του Λαίκεν σε ηλικία. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λαίκεν. Στην κηδεία του γιου του, ο Λεοπόλδος Β΄, «ξέσπασε μπροστά στο κοινό, πέφτοντας στα γόνατά του δίπλα στο φέρετρο και κλαίγοντας ανεξέλεγκτα». 12 Ιουνίου 1859 - 10 Δεκεμβρίου 1865: Η Βασιλική Υψηλότητα Ο Κόμης του Αινώ, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκας της Σαξονίας 10 Δεκεμβρίου 1865 - 22 Ιανουαρίου 1869: Η Βασιλική Υψηλότητα Ο Δούκας της Βραβάντης, Κόμης του Αινώ, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκας της Σαξονίας Ισπανία: 1.014ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος (1866)
Εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας

Η εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Φθιώτιδας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 5 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 154.000.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στη Φθιώτιδα. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Ακολουθούν οι βουλευτές Φθιώτιδας της περιόδου 1974-2019:
Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών Σερβίας και Μαυροβουνίου αντιπροσώπευε το κράτος της Σερβίας και του Μαυροβουνίου (2003-2006) στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργάνωνε η FIBA.

 Κατά την περίοδο από το 1992 έως το 2006, μετά τη διάλυση της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τους πολέμους που ακολούθησαν, η Γιουγκοσλαβία συμμετείχε στις διεθνείς διοργανώσεις ουσιαστικά ως αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σερβίας και του Μαυροβουνίου με δύο ονόματα: την περίοδο 1992-2003, διατηρώντας την επωνυμία «Εθνική Γιουγκοσλαβίας» την περίοδο 2003-2006, με την επωνυμία «Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου»Το καλοκαίρι του 2006, οπότε και το Μαυροβούνιο ανεξαρτητοποιήθηκε, η Σερβία αποτέλεσε μοναχή της κρατική οντότητα, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισής της διαιρέθηκε και κατά συνέπεια και η εθνική ομάδα, οπότε και προέκυψαν οι σημερινές ομάδες Εθνική Μαυροβουνίου και Εθνική Σερβίας. Ακολουθεί η πορεία της ομάδας Σερβίας και Μαυροβουνίου σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: Serbia & Montenegro, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά)
Ρεϋμόν Πουανκαρέ

Ο Ρεϋμόν Πουανκαρέ (Raymond Poincaré, 20 Αυγούστου 1860 - 15 Οκτωβρίου 1934) ήταν Γάλλος πολιτικός, που διετέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός και μία φορά πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (1913-1920).

 Γεννήθηκε στο Μπαρ-λε-Ντυκ στην Περιφέρεια του Μεύση, στις 20 Αυγούστου του 1860. Γιος του μηχανικού και μετεωρολόγου Νικολά Πουανκαρέ και εξάδελφος του Ανρί Πουανκαρέ. Σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή και στη συνέχεια νομικά στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το 1882 εισήλθε στο δικηγορικό σώμα και σε ηλικία μόλις 27 ετών εξελέγη βουλευτής. Το 1893 ανέλαβε υπουργός, ο νεότερος της εποχής του, στο Υπουργείο Παιδείας. Το 1894 ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών και το επόμενο έτος επανήλθε στο προηγούμενο υπουργείο. Στην υπόθεση Ντρέιφους που συντάραξε τη Γαλλία είχε υποστηρίξει ως αναγκαία την αναθεώρηση της δίκης. Το 1902 μαζί με άλλους συντηρητικούς δημιουργεί τη "Ρεπουμπλικανική Συμμαχία". Το 1903 εγκατέλειψε τη Βουλή, μέχρι το 1912, προκειμένου να συμμετέχει στις εργασίες της Γερουσίας, αν και το Μάρτιο του 1906 ανέλαβε ξανά Υπουργός Οικονομικών. Τον Ιανουάριο 1912 μέχρι τον Ιανουάριο του 1913 ανέλαβε (1η φορά) Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών. Την εποχή εκείνη από τις διάφορες διπλωματικές του ενέργειες χαρακτηρίστηκε ρεβιζιονιστής και πολεμοκάπηλος. Στις 17 Ιανουαρίου του 1913 εξελέγη Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αγωνίστηκε να διαφυλάξει με οποιοδήποτε τρόπο την εθνική ενότητα, κάνοντας ακόμα και πρωθυπουργό τον αιώνιο αντίπαλό του Ζωρζ Κλεμανσώ. Το 1920 που έληξε η προεδρική του θητεία επέστρεψε στη Γερουσία και ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής Επανορθώσεων. Τον Ιανουάριο του 1922 και μέχρι το 1924 ανέλαβε (2η φορά) Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών, κάνοντας μεταστροφή της γαλλικής εξωτερικής πολιτικής προς την Ελλάδα, τασσόμενος υπέρ των συμφερόντων της Τουρκίας. Το 1923 στις 11 Ιανουαρίου έδωσε διαταγή στα γαλλικά στρατεύματα και εισέβαλαν στην περιοχή του Ρουρ προκειμένου να πιέσει τη Γερμανία προς εκπλήρωση των υποχρεώσεών της. Το 1926 αναλαμβάνει (3η φορά) Πρωθυπουργός, μέχρι το 1929 όταν και τελικά παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Ο Ρεϋμόν Πουανκαρέ πέθανε στο Παρίσι στις 15 Οκτωβρίου του 1934. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέγραψε τα απομνημονεύματά του, ένα δεκάτομο έργο με τον τίτλο "Στην υπηρεσία της Γαλλίας" ("Au service de la France"). "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 50ος, σελ. 262. Αρετή Τούντα-Φεργάδη, «Ρεϋμόν Πουανκαρέ»,στο: της ιδίας, Ηγετικές μορφές του μεσοπολέμου και εξωτερική πολιτική, εκδ. Ι.Σιδέρης, Αθήνα, 2003, σελ.109-131
Γκιρίγια Πρασάντ Κοϊράλα

Ο Γκιρίγια Πρασάντ Κοϊράλα (Girija Prasad Koirala, िरिजा प्रसाद कोइराला, 1924 - 20 Μαρτίου 2010) ήταν πολιτικός από το Νεπάλ, προσωρινός αρχηγός κράτους από το 2007 και πρωθυπουργός από το 2006 ως το 2008. Γεννήθηκε το 1924 στο Μπιχάρ της Ινδίας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός του Νεπάλ τέσσερις φορές έως σήμερα και υπηρέτησε σε αυτό το το αξίωμα εκ νέου από τις 30 Απριλίου του 2006 ως τον Ιούνιο του 2008, οπότε και παραιτήθηκε.

 Νωρίτερα, υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της ασιατικής χώρας κατά τις περιόδους 1991-94, 1998-99 και 2000-01. Υπήρξε πρόεδρος του κόμματος Κογκρέσου του Νεπάλ και αρχηγός του Επτακομματικού Συνασπισμού (SPA). Ξεκίνησε την καριέρα του ως εργάτης στους μύλους της πατρίδας του, Μπιρατναγκάρ. Το 1991 έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός του Νεπάλ από το 1959, όταν ο αδερφός του κέρδισε σαρωτική νίκη στις εκλογές. Το Δεκέμβριο του 2006, με την προώθηση συνταγματικών αλλαγών ανέλαβε και Αρχηγός Κράτους, παραμερίζοντας το ρόλο του Βασιλιά. Συγκεκριμένα, ανέλαβε προσωρινά Αρχηγός Κράτους στις 15 Ιανουαρίου του 2007. Τον Απρίλιο του 2008 διεξήχθησαν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, η οποία κατήργησε τη 240χρονη Μοναρχία στις 28 Μαΐου του 2008. Ο τελευταίος Μονάρχης του Νεπάλ, Γκιανέντρα διατάχθηκε να αποχωρήσει από το Βασιλικό Παλάτι εντός 15 ημερών. Ο Κοϊράλα παραιτήθηκε στις 26 Ιουνίου του 2008, έπειτα από κριτική που δέχτηκε ότι αρνούνταν να παραδώσει την εξουσία στους Μαοϊστές, που ανεδείχθησαν νικητές στις πρόσφατες εκλογές. Ο πολιτικός υπέβαλε την παραίτησή του στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο, Ραμ Μπαράν Γιαντάβ, στις 23 Ιουλίου του 2008. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Girija Prasad Koirala στο Wikimedia Commons
Τηλεόραση υγρών κρυστάλλων

Η τηλεόραση υγρών κρυστάλλων ή τηλεόραση LCD είναι ένας τύπος τηλεόρασης, η οθόνη της οποίας βασίζεται στην τεχνολογία υγρών κρυστάλλων για την παραγωγή εικόνων. Είναι η πιο διαδεδομένη τεχνολογία τηλεοράσεων τα τελευταία χρόνια, ξεπερνώντας την παλαιότερη τεχνολογία καθοδικού σωλήνα (CRT), αλλά και την ανταγωνιστική, σύγχρονη τεχνολογία πλάσμα. Οι τηλεοράσεις με οθόνη υγρών κρυστάλλων είναι πιο λεπτές από τις CRT και διατίθενται σε μεγαλύτερες διαστάσεις.

 Το φως αρχικά παράγεται από λαμπτήρες φθορισμού που βρίσκονται πίσω από την οθόνη και κατευθύνεται προς τους υγρούς κρυστάλλους. Τα τελευταία χρόνια άρχισε η διάθεση στην αγορά τηλεοράσεων LCD που χρησιμοποιούν φωτοεκπέμπουσες διόδους (LED), αντί για λαμπτήρες φθορισμού ως πηγές φωτός, καθώς προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως αυξημένο χρωματικό εύρος, μεγάλη διάρκεια ζωής και βαθύτερο μαύρο. Οι υγροί κρύσταλλοι λειτουργούν ως φωτοφράκτες και καθορίζουν το ποσό του φωτός που θα περάσει δια μέσου της οθόνης προς τον θεατή. Διαφορετικά φίλτρα σε κάθε υπο-στοιχείο (subpixel) δίνουν τα τρία βασικά χρώματα και ο συνδυασμός τους δημιουργεί τον χρωματισμό του εικονοστοιχείου (pixel). Κατασκευάζονται σε διάφορες διαστάσεις, με ενδεικτική γκάμα από 10 ίντσες έως και 70, ενώ σε περιορισμένη διάθεση ή και ως ασκήσεις τεχνολογίας υπάρχουν συσκευές που ξεπερνούν τις 100 ίντσες. Χαρακτηρίζονται από μεγάλη φωτεινότητα, εξαιρετικά λεπτή κατασκευή και ελάχιστη ακτινοβολία.
Τέρι Πάτρικ

Ο Τέρι Πάτρικ (Terence ‘Terry’ Patrick, Romford, Essex, Ηνωμένο Βασίλειο, 1929 – 1996) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς, κυρίως περιπέτειας, επιστημονικής φαντασίας και πολεμικής θεματολογίας. Μεγάλωσε στο Ilford και άρχισε τη σταδιοδρομία του ως συνεργαζόμενος της εκδοτικής εταιρείας Amalgamated Press, ακολούθως δε ανέλαβε τακτικός συνεργάτης των εικονογραφημένων σειρών που εξέδιδε η εταιρεία DC Thomson. Αποσύρθηκε από το χώρο το 1991, καθώς προσβλήθηκε από τη νόσο Alzhimer, για να φύγει, τελικά, από τη ζωή μία πενταετία μετά σε ηλικία 67 ετών.

 Το 1950 ο Πάτρικ, από κοινού με το συνάδελφό του και παιδικό φίλο Ρον Έμπλετον πήραν μέρος σε έναν καλλιτεχνικό διαγωνισμό της εταιρείας DC Thomson, καταλαμβάνοντας ο δεύτερος την πρώτη θέση και ο Τέρι τη δεύτερη ενώ ο Kenneth Hunter κατετάγη τρίτος. Μαζί και με τον επίσης σχεδιαστή, Τζέιμς Μπλιτς δημιούργησαν ένα στούντιο στο πατρικό του σπίτι και άρχισαν να σχεδιάζουν κόμικς για έναν μικρό εκδοτικό οίκο του Λονδίνου, ονόματι Scion επιμελούμενοι της σειράς «The Sea Devil» (1952). Αργότερα, στράφηκαν στην εταιρεία Amalgamated Press, αναζητώντας καλύτερες συνεργασίες. Ο Πάτρικ εργάστηκε για τα περιοδικά έντυπα, μεταξύ άλλων, Commando, Ace High Western Comic (της Trapps-Holmes Ltd), Super Detective Library, Express Weekly, The Rover, The Beezer, The Hotspur, Warlord, Bullet, The Crunch, The Beano, The Topper, Spike, The Victor, The Lion κ.α. δημιουργώντας σειρές, όπως «Rick Random and the Mystery of the Milky War», «Cassidy», «Kelly’s Choppers», «Journey into Space», «The Black Sapper», «Space Patrol», «The Arch of Time», «Red Star Robinson», «Zigimar – Master Spy», «The Phantom Pilot», «Killer Kane», «The Falklands File», «Starhawk», «The Queen’s Highway», «The Danger Bus», «Deep-Sea Danny’s Iron Fish», «Thunder Gunn», «Klanky», «The Smasher», «Round the World with the Bushwhacker», «The Spacewhalker», «The Great Invasion Mystery», «Bushboy», «The Deadly Dwarf of Drayton’s Circus», «Digger Dan» κ.α. Διακρινόταν για την ευχέρειά του στην απεικόνιση σκηνών ζωικού βασιλείου, μηχανών και αρμάτων μάχης British Comic Companion: Spike, Down The Tubes Adapting Comic Art, Down The Tubes Falklands 25: Operation Corporate in Comics, Down The Tubes Red Dagger issue by issue, Down The Tubes The "Space Patrol" strips in The Beezer: part 1, part 2 Posts relating to Terry Patrick at British Comic Art
Ιμπάτιενς η ψιττακόμορφος

Η Ιμπάτιενς η ψιττακόμορφος (Impatiens psittacina), γνωστή ως άνθος παπαγάλου ή παπαγάλος βάλσαμο είναι ένα είδος βάλσαμου από τη Νοτιοανατολική Ασία, που περιγράφηκε από τον βοτανολόγο Τζόζεφ Ντάλτον Χούκερ και ήταν γνωστό για το άνθος που ομοιάζει με έναν «ιπτάμενο κοκατού». Ανήκει στο γένος των δικοτυλήδονων φυτών της οικογένειας των Βαλσαμινίδων (Balsaminaceae). Είναι γνωστό από την Ταϊλάνδη, τη Μιανμάρ και τμήματα της Ινδίας.

 Ένα βάλσαμο, Impatiens psittacina ή άνθος παπαγάλου (parrot flower), είναι ένα πολύ σπάνιο είδος impatiens που ανακαλύφθηκε στις Πολιτείες Shan της Άνω Βιρμανίας από τον A. H. Hildebrand, ένα Βρετανό αξιωματούχο. Σπόροι του παρουσιάστηκαν στους Βασιλικούς Κήπους του Kew (Royal Gardens (Kew)) το 1899, άνθισε το 1900 και η περιγραφή του δημοσιεύθηκε το 1901 από τον Τζόζεφ Ντάλτον Χούκερ.Το δείγμα στο Kew δεν απέδωσε σπόρο, αλλά οι κάψουλες λέγεται να μην εκρήγνυνται και να σκορπίζουν τους σπόρους, όπως και σε πολλά Impatiens. Το είδος φύεται σε άγρια κατάσταση, σε μια μικρή περιοχή της βόρειας Ταϊλάνδης (πλησίον του Chiang Mai), στη Μιανμάρ και στο βόρειο-ανατολικό Ινδικό κρατίδιο του Μανιπούρ. Το όνομα του είδους «psittacina» είναι Λατινικό για «σαν παπαγάλος», σε σχέση με τα σχήματος παπαγάλου άνθη όταν παρατηρούνται από τα πλάγια. Η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης έχει απαγορεύσει την εξαγωγή αυτού του είδους, ώστε να μην είναι σε καλλιέργεια. Συχνά πωλούνται πλαστοί σπόροι. Το φυτό είναι όρθιο, οι κλάδοι του αναπτύσσονται αφειδώς και μεγαλώνουν συμπαγώς σε ένα ύψος περίπου μισού μέτρου. Όπως και άλλα είδη Impatiens έχει πυκνούς μίσχους (stems) τα φύλλα έχουν ένα λεπτό πριονωτό περιθώριο. Τα άνθη του έχουν χρώμα ανοικτό μωβ και βαθύ κόκκινο. Τα πλευρικά σέπαλα (sepals) είναι σφαιροειδή και ανοιχτό πράσινο. Το χαμηλότερο σέπαλο είναι βολβώδες και στενεύει σε ένα αγκιστρώδες ελατήριο, βαθύ κόκκινο στην κορυφή του. Το ραχιαίο πέταλο (petal) είναι σφαιροειδές και κουκουλοφόρο, ενώ, τα πλευρικά ενωμένα πέταλα είναι μακρά.Αυτό το είδος του Impatiens είναι γνωστό στην Ταϊλάνδη ως «Dork Nok Khaew», το οποίο μεταφράζεται σε «Άνθος Πτηνού Παπαγάλου». Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Botanical Authorship (Αγγλικά) Parrot Flower (Αγγλικά) Exotic RainForest (Γαλλικά) Le Jardin (1902) (Αγγλικά) Scans of the original description