Ερβέρτος Β΄ του Βερμαντουά

Ο Ερβέρτος Β΄ του Βερμαντουά, (Γαλλική γλώσσα : Herbert ΙI, πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 943) από τη Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά (907 - 943), Κόμης του Μω (902 - 943) και κόμης του Σουασόν (907 - 930). Ήταν ο πρώτος που εξουσίασε περιοχές της μετέπειτα Καμπανίας. Ήταν ο μόνος γιος του Ερβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά, Μω, Σουασόν και της Μπέρτας του Μορβίς, άμεσως από πατέρα πρόγονος του ήταν ο Καρλομάγνος.

 Ο Ερβέρτος Β΄ ήταν ήδη επίτροπος (lay abbot) του "αβαείου του Σαιν Μεντάρ", όταν κληρονόμησε τον πατέρα του το 907. Νυμφεύτηκε την Αδέλα των Ροβερτιδών, κόρη του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας, με τον γάμο κληρονόμησε την κομητεία του Μω. Ήθελε την αρχιεπισκοπή του Ρενς για τον γιο του (είχε έξι γιους), αλλά το 922 την κατέλαβε ο Σέουλφ, που για να τον κατευνάσει του υποσχέθηκε τη διαδοχή. Το επόμενο έτος ο Ερβέρτος Β΄ τόλμησε να αιχμαλωτίσει τον επίσης Καρολίδη Κάρολο Γ΄ της Δυτικής Φραγκίας, 3ο εξάδελφο του πατέρα του, πέθανε στην αιχμαλωσία (929). Το 925 απεβίωσε ο Σέουλφ και με τη βοήθεια του Ροδόλφου της Γαλλίας ο Ερβέρτος Β΄ έκανε επιτέλους τον 5ετή γιο του Ούγο αρχιεπίσκοπο του Ρενς, εκλογή που επικύρωσε ο Πάπας Ιωάννης Ι΄ (926). Ο Ούγος εστάλη με την εκλογή του στο Οσέρ για σπουδές. Το 926 απεβίωσε ο Ρογήρος κόμης του Λαν (Laon) και ο Ερβέρτος Β΄ διεκδίκησε την κομητεία για τον μεγαλύτερο γιο του Εύδη. O Ροδόλφος της Γαλλίας αντιστάθηκε, ακολούθησε σύγκρουση μεταξύ τους και ο Ερβέρτος Β΄ κατέλαβε την πόλη (927). Ο Ερβέρτος Β΄ τον απείλησε ότι θα ελευθέρωνε τον Κάρολο Γ΄, με την απειλή αυτή κράτησε στα χέρια του την πόλη για περισσότερα από 4 χρόνια. Όταν ο Κάρολος Γ΄ απεβίωσε (929), ο Ροδόλφος εισέβαλε στη Ρενς, έδιωξε τον Ούγο και τοποθέτησε νέο αρχιεπίσκοπο, στην συνέχεια κατέλαβε το Λoν και το Σουασόν όπου νίκησε επιτυχώς τον Ερβέρτο (931).Ο Ερβέρτος Β΄ έχασε μέσα σε τρία χρόνια την Βιτρί-συρ-Σεν, την Λαν, την Σατώ-Τιερί και την Σουασόν. Ο Ερβέρτος Β΄ ζήτησε την παρέμβαση του συμμάχου του Ερρίκου Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας, που σταμάτησε τη διαμάχη, πήρε πίσω τα εδάφη του αλλά δήλωσε την υποταγή του στον βασιλιά Ροδόλφο. Αργότερα, το 941 ο βασιλιάς Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας (γιος του Καρόλου Γ΄) έδωσε την κομητεία του Λoν στον Ρογήρο Β΄. Τότε ο Ερβέρτος Β΄ συμμάχησε με τον Ούγο (γιο του Ροβέρτου Α΄) και με τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη της Ρουέν εναντίον του βασιλιά: κατέλαβε το Ρενς και αποκατέστησε τον γιο του Ούγο ως αρχιεπίσκοπο. Η παρέμβαση του Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (γιου του Ερρίκου Α΄) το 942 σταθεροποίησε την κατάσταση. Απεβίωσε το 943 στο Σαιν-Καντέν του Αιν, πρωτεύουσα της κομητείας Βερμαντουά (23 Φεβρουαρίου 943), οι απέραντες εκτάσεις μοιράστηκαν στους γιους του. Οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του Ροβέρτος και Ερβέρτος πήραν αντίστοιχα το Βερμαντουά και την Αμιένη, οι μικρότεροι πήραν διάσπαρτα εδάφη στην Καμπανία. Με τον θάνατο του Ροβέρτου ο ανεψιός του Ερβέρτος Γ΄ του Μω κληρονόμησε όλα τα εδάφη, ο γιος του Ερβέρτου Γ΄ Στέφανος του Μω πέθανε άτεκνος (1020) τερματίζοντας το γενεαλογικό δέντρο του Ερβέρτου Β΄. Νυμφεύτηκε την Αδέλα των Ροβερτιδών, κόρη του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας και είχε τέκνα: Εύδης, π. 910-946, κόμης του Αμιέν και Βιέν. Αδαλβέρτος Α΄ του Βερμαντουά 910-960, κόμης του Βερμαντουά. Αδελαΐδα του Βερμαντουά 910-960, παντρεύτηκε τον Αρνούλφο Α΄ κόμη της Φλάνδρας. Ερβέρτος Γ΄ του Ομουά ο πρεσβύτερος 910-980/5, κόμης του Ομουά. Ροβέρτος του Μω π. 907-π. 967/8 κόμης του Μω & Σαλόν. Λιουτγκάρδη του Βερμαντουά π. 914-978, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Α΄ του Οίκου Νορμανδίας κόμη της Ρουέν και μετά τον Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπλουά. Ούγος 920-962, αρχιεπίσκοπος του Ρεμς. Γκυ Α΄ του Σουασόν απεβ. 986, κόμης του Σουασόν. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984) Eleanor Shipley Duckett, Death and life in the tenth century (Ann Arbor: University of Michigan Press, 1967) Kate Norgate, 'Odo of Champagne, Count of Blois and Tyrant of Burgundy', The English Historical Review, Vol. 5, No. 19 (Jul., 1890) Marignan, Albert; Platon, Jean Georges; Wilmotte, Maurice; Prou, Maurice, eds. (1906). Le Moyen âge (in French). Librairie Ancienne Honore Champion, Editeur. The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011)