IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Golemata Voda

Το Golemata Voda (πρωτότυπος τίτλος: Γолемата Вода, διεθνής τίτλος: The Great Water) είναι μία δραματική ταινία από την Βόρεια Μακεδονία, του 2004, σε σκηνοθεσία Ίβο Τράικοβ. Το σενάριο το έγραψε ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τον Ζίβκο Τσίνκο. Το σενάριο είναι βασισμένο σε παιδικό βιβλίο του τελευταίου. Πρωταγωνιστούν οι Σάσο Κεκενόβσκι και Μάγια Σταμκοβσκα. Η πλοκή αναφέρεται στον αντίκτυπο της σταλινικής Γιουγκοσλαβίας στα παιδικά χρόνια των ηρώων. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου του 2004 και απέσπασε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές. Στο Rotten Tomatoes έχει 71% βαθμολογία σε 21 κριτικές, ενώ στο Metacritic, έχει σκορ 62 σε 15 κριτικές. Η ταινία έλαβε το Grand Prize στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαλένθια, ενώ ήταν και η υποψήφια ταινία από την πΓΔΜ, ώστε να εισαχθεί στην 77η τελετή Όσκαρ, στην κατηγορία Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία, όμως τελικά δεν προκρίθηκε.

 Η ταινία ξεκινά στο παρόν, όταν ο γέρων Λεμ, ένα πολιτικός από τη πΓΔΜ, παθαίνει ανακοπή καρδιάς, κι ενώ μεταφέρεται στο νοσοκομείο, έχει αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία, πίσω στο 1945. "Μεταφέρεται" στο ορφανοτροφείο, όπου τα ορφανά εκεί είναι τα παιδιά των εχθρών του νέου καθεστώτος. Εκεί μαθαίνει πώς να προσαρμοστεί στον ρόλο του υπάκουου ανθρώπου. Εκεί γνωρίζει κι ένα όμορφο και χαρισματικό αγόρι, τον Ισάακ. Μερικοί από τους εσωτερικούς αγώνες που δίνουν εκεί τα παιδιά είναι η αλλαγή του πολιτικού συστήματος, που μαζί με αυτό εξωραΐζεται η εκκλησία, τα θέματα του Στάλιν και του Τίτο, αλλά και γενικότερα η προσαρμογή στην Κομμουνιστική περίοδο, σε μία χώρα που ο εθνικισμός κυριαρχούσε. Σάσο Κεκενόβσκι ως Lem Nikodinoski Μάγια Σταμκοβσκα ως Isak Keyten Μίτσκο Αποστολόβσκι ως Ariton Βέρικα Νεντέσκα ως Olivera Srezoska Ρίστο Γκογκόφσκι ως επιστάτης Νικολίνα Κουγιάτσα ως σύζυγος του Ariton Μέτο Γιοβανόφσκι ως ο γέρων Lem Nikodinoski The Great Water στην IMDb
Ελευρωπαΐνη

Η ελευρωπαΐνη είναι φυσική φαινολική ουσία που απαντάται στην ελιά, το παρθένο ελαιόλαδο και τα φύλλα της ελιάς, σημαντική για την (πικρή) γεύση, το άρωμα και τις επιδράσεις του ελαιολάδου στην υγεία. Από χημικής άποψης ανήκει στην κατηγορία των γλυκοζιτών και των πολυφαινολικών ουσιών του ελαιολάδου.

 Ανακαλύφθηκε το 1908 στο ελαιόλαδο και πήρε το όνομά της από το βοτανικό (επιστημονικό) όνομα της ελιάς (Olea europea). Tο 1960 βρέθηκε ότι το μόριό της αποτελείται από γλυκόζη, μια φαινολική ουσία, την υδροξυτυροσόλη, και ένα οξύ που είναι γνωστό ως ελενολικό οξύ. Το οξύ αυτό ήταν ήδη γνωστό (λαμβανόταν από ελιές με μέθοδο που είχε πατενταριστεί στις ΗΠΑ) και είχε προταθεί από το 1962 ως φάρμακο κατά της υπέρτασης. Από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα σταδιακά έχουν γίνει πολλές ιατρικές μελέτες για τη βιολογική δράση της ελευρωπαΐνης (όπως και άλλων πολυφαινολών του ελαιολάδου) και την επίδρασή της στην ανθρώπινη υγεία. Ειδικότερα μελετάται η αντιοξειδωτική, βακτηριοκτόνος και βακτηριοστατική δράση, η μείωση της "συγκόλλησης" των αιμοπεταλίων κ.ά. Η ίδια ουσία παίζει σημαντικό ρόλο στην ελιά στα φυτά, γιατί με την προστατευτική τους δράση (κυρίως αντιοξειδωτική, αλλά και λόγω της πικρής γεύσης) υπερασπίζουν με διάφορους μηχανισμούς τις ελιές από παθογόνους μύκητες και έντομα.Κατά την παραγωγή του ελαιολάδου, μέρος της ελευρωπαΐνης υδρολύεται (δηλ. διασπάται σε άλλα μόρια) και έτσι παράγονται ενώσεις που προσδίδουν στο ελαιόλαδο την πικρή του γεύση και ορισμένες άλλες χαρακτηριστικές γεύσεις και αρώματα. Επίσης οι παραγόμενες αντιοξειδωτικές ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο στον περιορισμό της οξείδωσης των λιπαρών του ελαιολάδου (τάγγισμα). Λειτουργεί συνεργιστικά με άλλα αντιοξειδωτικά του ελαιολάδου, όπως η τυροσόλη, η υδροξυτυροσόλη, το σκουαλένιο, η α-τοκοφερόλη (βιταμίνη Ε) και το ελαϊκό οξύ μειώνοντας τις οξειδωτικές βλάβες και το οξειδωτικό stress των οργανισμών που εκτίθενται στο οξυγόνο. Στη σύγχρονη ιατρική βιβλιογραφία υπάρχει μεγάλος αριθμός δημοσιεύσεων μελετών γύρω από την ελευρωπαΐνη και την ευεργετική ή πιθανώς ευεργετική δράση της στον οργανισμό ως προστατευτική έναντι διαφόρων ασθενειών όπως: Ασθένεια Alzheimer καρδιαγγειακές παθήσεις, συσσώρευση λίπους στο ήπαρ και άλλες περιπτώσεις Οι έρευνες αυτές έχουν γίνει άλλες σε πειραματόζωα, άλλες in vitro και άλλες είναι κλινικές ή επιδημιολογικές σε ανθρώπους.
Palm OS

Το Palm OS (Πάλμ-Ο-Ες) είναι το λειτουργικό σύστημα για τους υπολογιστές παλάμης της σειράς Palm καθώς και για Smartphones. Αρχικά, οι συσκευές κατασκευάζονταν μόνο από την εταιρία Palm, η οποία επινόησε και το λειτουργικό σύστημα. Αργότερα, η εταιρία Palm διαχωρίστηκε στις δυο θυγατρικές εταιρίες PalmSource (λογισμικό) και PalmOne (υλικό). Το 2005, η εταιρία PalmOne επανέκτησε τα δικαιώματα στο παλιό όνομα και μετονομάστηκε πάλι σε Palm. Οι Sony, Handspring, Garmin, Symbol και άλλοι κατασκευαστές χρησιμοποιούσαν το Palm OS στις συσκευές τους. Η Sony έχει όμως αποσυρθεί από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή αγορά και η Handspring εξαγοράστηκε από την Palm, έτσι ώστε οι συσκευές με Palm OS να κατασκευάζονται σχεδόν αποκλειστικά από την εταιρία Palm. Το 2005, η PalmSource εξαγοράστηκε από την ιαπωνική εταιρία Access Co. Ltd..

 Χρησιμοποιείται από το 1996 στα μοντέλα Palm 1000 και Palm 5000. Περιέχει εφαρμογές για διαχείριση επαφών και υποχρεώσεων, ημερολόγιο, σημειωματάριο, αριθμομηχανή και μια εφαρμογή ασφαλείας. Χρησιμοποιείται από το 1997 στα μοντέλα PalmPilot Personal, PalmPilot Pro και το IBM WorkPad. Νέα χαρακτηριστικά είναι η φωτιζόμενη οθόνη, μια εφαρμογή για διαχείριση οικονομικών και πρόγραμμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Επίσης υπάρχει υποστήριξη του TCP/IP. Το 1998, οι συσκευές Palm III και IBM WorkPad II είναι εξοπλισμένες με θύρες υπερύθρων. Το 1999, οι συσκευές Palm IIIx, Palm IIIe και Palm V διαθέτουν βελτιωμένη οθόνη και ταχύτερο επεξεργαστή . Για πρώτη φορά γίνεται χρήση επαναφορτιζόμενων μπαταρίων και το Visor της Handspring έχει υποδοχή για προσθήκη π.χ. καρτών μνήμης (Springboard Expansion Slot). Το Palm VII διαθέτει ενσωματωμένο ασύρματο μόντεμ, το οποίο όμως λειτουργεί μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το TRG Pro της Handera διαθέτει υποδοχή Compact Flash. Η Palm παρέχει δωρεάν αναβάθμιση για το Palm III, Palm IIIx και Palm V. Οι διαφορές από την έκδοση 3.1 είναι κυρίως η υποστήριξη του συμβόλου του Ευρώ, ταχύτερες διαδικασίες συγχρονισμού με Η/Υ (HotSync) και καλύτερη συνδετικότητα μέσω υπερύθρων. Τον Μάρτιο του 2000, παρουσιάζεται το Palm IIIc με οθόνη 256 χρωμάτων. Οι οθόνες των συσκευών Palm IIIxe και Palm Vx υποστηρίζουν μόνο 16 αποχρώσεις του γκρι, αλλά οι μπαταρίες τους παρέχουν μεγαλύτερη διάρκεια λειτουργίας. Έκδοση για το Palm m100, που εμφανίζεται τον Αύγουστο του 2000. Για πρώτη φορά χρησιμοποιείται η εφαρμογή "Notes", η οποία επιτρέπει χειρόγραφες σημειώσεις (παρόμοια με το DiddleBug κ.α.) Έκδοση για το Handspring Visor. Το PEG S300 της Sony έχει ένα Jog Dial (ροδέλα πλοήγησης) και υποστηρίζει κάρτες μνήμης MemoryStick. Το μοντέλο Handera 330 είναι εξοπλισμένο με οθόνη ανάλυσης 240×320 εικονοστοιχείων. Το Handspring Treo είναι υπολογιστής παλάμης με ενσωματωμένο κινητό τηλέφωνο και διατίθεται προαιρετικά και με πληκτρολόγιο. Οι συσκευές Palm m500 και Palm m505 επιτρέπουν σύνδεση μέσω USB, έχουν υποδοχές για κάρτες μνήμης MMC και SD και διαθέτουν δονητική ειδοποίηση.
Πανεπιστήμιο της Πρίστινα

Το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα (αλβανικά: Universiteti i Prishtinës‎) είναι ένα δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που βρίσκεται στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου. Είναι το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της χώρας του. Περιλαμβάνει 14 Σχολές στις οποίες φοιτούν 42.006 σπουδαστές. Απασχολεί προσωπικό 1230 ατόμων εκ των οποίων τα 900 άτομα είναι διδακτικό προσωπικό και τα 300 άτομα είναι διοικητικοί υπάλληλοι. Το 2019 κατατάχθηκε στη θέση 126 μεταξύ των Πανεπιστημίων της Ανατολικής Ευρώπης και στη θέση 725 μεταξύ των Πανεπιστημίων παγκόσμια.

 Το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα ιδρύθηκε με το Νόμο για την Ίδρυση του Πανεπιστημίου της Πρίστινα της Συνέλευσης της Σοσιαλιστικής Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου της 18ης Νοεμβρίου 1969. Την 15η Φεβρουαρίου 1970 πραγματοποιήθηκε η έναρξη της λειτουργίας του Πανεπιστημίου με την πρώτη επίσημη Συνεδρίαση η οποία έκτοτε ονομάστηκε ως η Ημέρα του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. Το νεοσυσταθέν Πανεπιστήμιο περιλάμβανε τις Σχολές Φιλοσοφίας, Ιατρικής, Μηχανικών, Νομική και Οικονομικά.Στην πόλη Κόσοβσκα-Μιτρόβιτσα στεγάζεται προσωρινά από το 2001 μέρος του Πανεπιστημίου της Πρίστινα καθώς κατά τη διάρκεια του πολέμου καθηγητές και φοιτητές που διδάσκονταν στα σερβικά εκδιώχθηκαν από την περιοχή. Το πανεπιστήμιο αρχικά μεταφέρθηκε στο Κρούσεβατς και σε άλλες πόλεις και το 2001 με απόφαση της σερβικής κυβέρνησης η έδρα του πανεπιστημίου μεταφέρθηκε στη Μιτρόβιτσα. Σήμερα στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 10.000 σπουδαστές. Το Πανεπιστήμιο περιλαμβάνει τις Σχολές: Σχολή Φιλοσοφίας Σχολή Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών Σχολή Φιλολογίας Νομική Σχολή Σχολή Οικονομικών Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Πληροφορικής Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών Ιατρική Σχολή Σχολή Τεχνών Γεωργική Σχολή Τμήμα Φυσικής Αγωγής Παιδαγωγική Σχολή
Μπόκα Τζούνιορς ΦΚ (Γιβραλτάρ)

Η ΦΚ Μπόκα Τζούνιορς Γιβραλτάρ είναι ομάδα ποδοσφαίρου από το Γιβραλτάρ. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Πρώτη Κατηγορία του Γιβραλτάρ. Το όνομά της είναι προς τιμήν της Μπόκα Τζούνιορς της Αργεντινής, επειδή ένας από τους ιδρυτές της ήταν μεγάλος θαυμαστής της ομάδας.

 Η ομάδα σχηματίστηκε και ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2012, όταν μία παρέα φίλων επέστρεψε για πάντα στο Γιβραλτάρ από το Πανεπιστήμιο στην Αγγλία και αποφάσισαν να σχηματίσουν, μαζί, μία ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα. Αυτό οφείλεται στην ελπίδα τους και στην επιθυμία τους να παίξουν μαζί στο άθλημα που προτιμούσαν. Το όνομα Μπόκα Τζούνιορς αποφάσισε ως διευθυντής εκείνη τη στιγμή ο Λόρενς Ποντέστα, που ήταν επίσης ένας από τους ιδρυτές του συλλόγου, είναι ένας μεγάλος θαυμαστής της Μπόκα Τζούνιορς, του Μαραντόνα και του αργεντίνικου ποδοσφαίρου εν γένει. Εκτός από αυτό το πάθος του για τη Μπόκα, είχε επίσης επηρεαστεί από το γεγονός ότι το πρώτο επίσημο γκολ στην ιστορία της Μπόκα (από την Αργεντινή) είχε σημειωθεί από έναν παίκτη ονόματι Ράφαελ Πρατ, από το Γιβραλτάρ. Το Πρωτάθλημα στο Γιβραλτάρ ξεκίνησε να αναπτύσσεται και έγινε πιο ανταγωνιστικό όταν χορηγήθηκε στο Γιβραλτάρ η είσοδος στην ΟΥΕΦΑ το 2013. Σε αυτό το σημείο, για να παραμείνει καθημερινά στο πρωτάθλημα και στη φυσική κατάσταση ανταγωνιστική, οι ιδρυτές αποφάσισαν να κάνουν την ομάδα πιο επαγγελματική.
Ελισάβετ της Πολωνίας, δούκισσα της Βοημίας

H Ελισάβετ, πολων. Elżbieta Mieszkówna (π. 1152 - 2 Απριλίου 1209) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν κόρη του υψηλού δούκα της Πολωνίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βοημίας και μετά μαργραβίνα της Λουσατίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας & δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1173 τον Σομπιέσλαφ Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1180 απεβίωσε ο Σομπιέσλαφ Β΄ και η Ελισάβετ έκανε, σύντομα μετά, δεύτερο γάμο με τον Κορράδο Β΄ των Βέττιν μάργραβο της Λουσατίας και είχε τέκνα: Κορράδος, απεβ. 1208-10. Ματθίλδη απεβ. 1255, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου. Αγνή 1192/93-1266, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ των Γουέλφων παλατινό κόμη του Ρήνου.. K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów, second edition, Poznań, 2004, pp. 236-238. The Hungarian origin of Mieszko III's first wife is undisputed among chroniclers and historians; however, her exact parentage remains controversial. See her Wikipedia article for further reading.
Οικογένεια Σολωμού

Η οικογένεια Σολωμού είναι παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Ζακύνθου. Τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο το 1670 μετά την κατάληψη του Χάνδακα της Κρήτης το 1669 από τους Οθωμανούς. Το οικογενειακό τους όνομα στα Ιταλικά παραδίδεται με διάφορες μορφές: Salamon, Salomon, Solomon, Salomone. Τα μέλη της οικογενείας είχαν σημαντική περιουσία, τα μέλη της όμως και συγκεκριμένα η Νανά Λούντζη αναγκάστηκε να πουλήσει μέχρι και οικογενειακά κειμήλεια καθώς και την αλληλογραφία του Σολωμού για να ζήσει.

 Φραγκίσκος Σαλαμών, σύζυγος Ανεζίνας ΠοδοκράτοραΝικόλαος Σαλαμών, γιος του ΦραγκίσκουΔημήτριος Σολωμός, σύζυγος Ελένης Γριπώτη και γιος του ΝικολάουΝικόλαος Σολωμός, ευγενής, κτηματίας, σύζυγος σε α' γάμο της Μαρνέτας Κάκνη και β΄ γάμο της Αγγελικής Νίκλη Διονύσιος Σολωμός, ποιητής και γιος του Νικολάου και της Αγγελικής Δημήτριος Σολωμός, πολιτικός, πρόεδρος της Ιονίου Βουλής, σύζυγος Έλενας Αρβανιτάκη και γιος του Νικολάου και της ΑγγελικήΑννέτα Σολωμού, σύζυγος του Νικολάου Λούντζη και κόρη του ΔημητρίουΔημήτριος Λούντζης - Σολωμός, γιος της ΑννέταςΝανά Λούντζη, κάτοχοςτου οικογενειακού αρχείουΚατερίνα Λούντζη Σολωμού, σύζυγος Καρβελά και κόρη της ΑννέταςΕλένη Λούντζη - Σολωμού, σύζυγος σε πρώτο γάμο Δημητρίου Μακρή και σε δεύτερο γάμο Ιωάννη Μερκάτη και κόρη της ΑννέταςΑσπασία Μακρή, (1896 - 1921), σύζυγος Σταύρου Παναγιωτόπουλου, εξ ων υιός Άρης και κόρη της Ελένης Αγγελική - Διονυσία Μερκάτη (1909 - 2008), σύζυγος Χαράλαμπου Λ. Ζώη και κόρη της Ελένης Μαλτέζου Χρύσα Α., Οι πρόγονοι του Διονυσίου Σολωμού στα Κύθηρα, Θησαυρίσματα / Thesaurismata τομ. 13 (1976), σελ. 227-244
Βίλλα της Βουργουνδίας

Η Βίλλα, γερμ.: Willa von Burgund (π.900 - μετά το 936) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων, ήταν πριγκίπισσα της Άνω Βουργουνδίας. Μέσω του γάμου της έγινε κόμισσα του Αβινιόν και του Αρλ και μαργραβίνα της Τοσκάνης.

 Ήταν κόρη του Ροδόλφου Α΄ βασιλιά της Άνω Βουργουνδίας και της Βίλλας των Μποζονιδών, κόρης του Μπόζο της Προβηγκίας (=Κάτω Βουργουνδίας). Τα αδέλφια της περιελάμβαναν την Aδελαΐδα, σύζυγο του Λουδοβίκου Γ΄ των Μπιβινιδών βασιλιά της Προβηγκίας, Λομβαρδίας, Γερμανίας και τον Ροδόλφο Β΄, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως βασιλιάς της Βουργουνδίας. Μετά το τέλος τού πατέρα τής Βίλλας το 912, η μητέρα της παντρεύτηκε τον Ούγο των Μποζονιδών βασιλιά της Λομβαρδίας. Το 912 η Βίλλα παντρεύτηκε τον Μπόζο των Μποζονιδών, κόμη του Αρλ και του Αβινιόν. Ο Μπόζο ήταν γιος του Θεοβάλδου κόμη του Αρλ και της Μπέρτας των Καρολιδών, νόθης κόρης του Λοθάριου Β΄ της Λοθαριγγίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ούγος της Ιταλίας, ήταν νυμφευμένος με τη μητέρα της Βίλλας. Το 926, όταν ο Ούγος έγινε βασιλιάς της Λομβαρδίας, έκανε τον Μπόζοo αντιβασιλιά της Προβηγκίας. Σύμφωνα με τον Λιουτπράνδο της Κρεμόνας, μετά από παρότρυνση της Βίλλας και του Μπόζo, το 931 ο Ούγος κατηγόρησε τον ετεροθαλή αδελφό του Λαμβέρτος μάργραβο της Τοσκάνης ότι συνωμοτούσε εναντίον του και τον εκτόπισε. Ο Ούγος ενένδυσε τον αδελφό του Μπόζο ως μάργραβο της Τοσκάνης στη θέση του Λαμβέρτος και έτσι η Βίλλα έγινε μαργραβίνα της Τοσκάνης. Σύμφωνα με τον Λιουτπράνδο της Κρεμόνας, η φιλοδοξία της Βίλλας οδήγησε τον Μπόζο να επαναστατήσει εναντίον του Ούγου το 936. Τότε η Βίλλα στάλθηκε στη Βουργουνδία· ο Ούγος αντικατέστησε τον Μπόζo στο μαργραβάτο της Τοσκάνης με τον γιο του Ουμβέρτο. Η ημερομηνία που απεβίωσε η Βίλλα δεν είναι γνωστή. Με τον Μπόζο, η Βίλα απέκτησε αρκετά παιδιά, όπως: Βίλλα 8911/912-970, παντρεύτηκε τον Βερεγγάριο Β΄ των Ιβρέα βασιλιά της Λομβαρδίας. Μπέρτα απεβ. μετά το 965, παντρεύτηκε πρώτα τον Μπόζο κόμη της Βουργουνδίας, και μετά τον Ραϋμόνδο Β΄ κόμη του Ρουέργκ. Ριχίλντα. Γκίζελα. Ρότμπολντ απεβ. π.950, κόμης της Προβηγκίας. Bouchard, Constance Brittain (1999), «Burgundy and Provence, 879–1032», στο Reuter, Timothy; McKitterick, Rosamond. Η μεσαιωνική ιστορία του New Cambridge, περ . 900 -10.1024. Τόμος 3. Cambridge University Press. Keller, Hagen (1971). «Bosone di Toscana» , Dizionario Biografico degli Italiani . 13. Ρώμη: Istituto dell'Enciclopedia Italiana Jackman, Donald C. (2008). Ius hereditarium Encountered II: Προσεγγίσεις στο Reginlint . Εκδόσεις Enlaplage. Wickham, Chris (1981). Πρώιμη μεσαιωνική Ιταλία: Κεντρική Δύναμη και Τοπική Κοινωνία, 400-1000 . Λονδίνο: Macmillan
Κορονέλ Σουάρεζ

Το Κορονέλ Σουάρεζ (ισπανικά: Coronel Suárez‎) είναι πόλη στην επαρχία Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου διαμερίσματος. Ο πληθυσμός της αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από Αργεντινούς γερμανικής καταγωγής από τη Βόλγα.Στα περίχωρά του, εντός του διαμερίσματος, βρίσκονται οι 3 ιστορικές αποικίες που ιδρύθηκαν από Γερμανούς του Βόλγα. Οι εναπομείναντες κάτοικοι αυτών των χωριών είναι οι απόγονοι των ιδρυτών τους που δεν μετανάστευσαν στην ίδια την πόλη του Κορονέλ Σουάρεζ ή σε άλλες περιοχές της χώρας.Το Κορονέλ Σουάρεζ έχει πληθυσμό 23.621 κατοίκους (2010) και οι κύριες οικονομικές του δραστηριότητες σχετίζονται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Είναι διάσημη για την ομάδα πόλο της, που ιδρύθηκε το 1929, η ομάδα της οποίας σημείωσε σημαντικές επιτυχίες.Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Έκτορ Εντουάρντο Ρουίζ (ICAO: SAZC, IATA: CSZ)

 Το διαμέρισμα (partido) δημιουργήθηκε το 1882 από την κυβέρνηση της επαρχίας του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, η οποία χώρισε την περιοχή του Τρες Αρόγιος στα partidos του Τρες Αρόγιος, του Κορονέλ Πρίνγκλες και του Κορονέλ Σουάρεζ. Το τελευταίο partido, και η κύρια πόλη του, πήραν το όνομά τους από τον Μανουέλ Ισιδόρο Σουάρεζ (1799-1846), συνταγματάρχη του αργεντίνικου στρατού που πολέμησε στους πολέμους της ανεξαρτησίας κατά των Ισπανών και οδήγησε το πεζικό του Περού και της Κολομβίας στη νίκη στη μάχη του Χουνίν στην επαρχία Χουνίν του Περού στις 6 Αυγούστου 1824. Ο συνταγματάρχης Σουάρεζ ήταν ο προπάππους του συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες.Η πόλη ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1883 από τον Εντουάρντο Κέισι στα σύνορα της επικράτειας των Ινδιάνων και χτίστηκε ένα φρούριο δίπλα στον ποταμό Σάουσε Κόρτο. Από τις πρώτες μέρες κατοικήθηκε από Γερμανούς του Βόλγα.Στις 16 Μαΐου 1884 εγκαινιάστηκε σιδηροδρομικός σταθμός στη γραμμή Olavarría προς την Μπαΐα Μπλάνκα, τον οποίο διαχειριζόταν ο βρετανικής ιδιοκτησίας Μεγάλος Νότιος Σιδηρόδρομος του Μπουένος Άιρες. Το 1907 άνοιξε ένας δεύτερος σταθμός στη γραμμή Ferrocarril Rosario y Puerto Belgrano γαλλικών συμφερόντων.
Ροδώπις και Ευθύνικος

Στην αρχαία Ελληνική μυθολογία, η Ροδώπις και ο Ευθύνικος είναι δύο κυνηγοί που προκάλεσαν την οργή της Αφροδίτης, της θεάς του έρωτα και της ομορφιάς. Ο μύθος τους μαρτυρείται από δύο όψιμες πηγές της αρχαιότητας, Τα Κατά Λευκίππην και Κλειτοφώντα, ένα ελληνικό ρομαντικό μυθιστόρημα του δεύτερου αιώνα μ.Χ. του Αχιλλέως Τάτιου, και το βυζαντινό μυθιστόρημα Τὰ κατὰ Δροσίλλαν καὶ Χαρικλέα του Νικήτα Ευγενιανού, που γράφτηκε τον δωδέκατο αιώνα.

 Τόσο η Ροδώπις όσο και ο Ευθύνικος ήταν παρθένοι κυνηγοί που αφοσιώθηκαν στην Αρτέμιδα, την παρθένα θεά του κυνηγιού, και απέφευγαν τον γάμο καθώς καθώς και κάθε είδους έρωτα. Μια μέρα που η Άρτεμις δεν ήταν κοντά, η Αφροδίτη επινόησε να κάνει το παιχνίδι που έπαιζαν να πάει προς την ίδια κατεύθυνση και, αφού έπεισε τον γιο της Έρωτα ότι ο αγνός τρόπος ζωής της Ροδώπιδος και του Ευθύνικου ήταν σοβαρή προσβολή τόσο για εκείνον όσο και για εκείνη ως θεότητες της αγάπης, διέταξε να τους χτυπήσει και τους δύο με τα ερωτικά βέλη του. Ο Έρως έκανε όπως του είπε, και οι δύο κυνηγοί ερωτεύτηκαν αμέσως ο ένας τον άλλον. Αποσύρθηκαν σε ένα σπήλαιο και εκεί αθέτησαν τους όρκους αγνότητας τους. Η Άρτεμις είδε τότε την Αφροδίτη να γελάει, και κατάλαβε τι είχε συμβεί, κι έτσι μετέτρεψε τη Ροδώπιν σε κρήνη ακριβώς στο σημείο που είχε χάσει την παρθενιά της. Για το λόγο αυτό, κάθε νεαρή γυναίκα που ήταν ύποπτη για μη αγνό τρόπο ζωής αναγκαζόταν να μπει στην κρήνη στο εξή, ως τόπος δοκιμής. Η μοίρα του ίδιου του Ευθύνικου δεν γίνεται γνωστή. Ιππόλυτος των Αθηνών Πολυφόντη Καλλιστώ Smith, Rowland (1901). The Greek romances of Heliodorus, Longus and Achilles Tatius; comprising the Ethiopics; or, Adventures of Theagenes and Chariclea; The pastoral amours of Daphnis and Chloe; and The loves of Citopho and Leucippe. Λονδίνο: G. Bell and Sons. Στρέλαν, Ρικ (1996). «Paul, Artemis, and the Jews in Ephesus». Beihefte zur Zeitschrift für die neutestamentliche Wissenschaft (Βερολίνο, Νέα Υόρκη: De Gruyter) 80. ISSN 0171-6441. https://books.google.com/books?id=nw1xdz7fO18C.
Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας

Η Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας (Princess Augusta of Great Britain, 31 Ιουλίου 1737 - 23 Μαρτίου 1813) ήταν εγγονή του Γεωργίου Β΄ και αδελφή του Γεωργίου Γ΄. Παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

 Η Αυγούστα Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1737 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου του Λονδίνου. Γονείς της ήταν ο Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, και η Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.Πενήντα ημέρες μετά τη γέννησή της βαπτίσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Τζον Πόττερ. Στα τρίτα της γενέθλια ακούστηκε για πρώτη φορά το βρετανικό πατριωτικό τραγούδι Rule, Britannia!.Οι διαπραγματεύσεις για την εύρεση ενός συζύγου για την Αυγούστα ξεκίνησαν το 1761. Έτσι, το 1764 παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύττελ στο Λονδίνο.Νότια από το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ κτίστηκε ένα νέο παλάτι στο Μπράουνσβαϊγκ προς τιμήν της Αυγούστας, το οποίο ονομάστηκε Κάστρο Ρίτσμοντ (Schloss Richmond) λόγω του σπιτιού της στο Πάρκο του Ρίτσμοντ στο Λονδίνο. Όταν η κατασκευή του ολοκληρώθηκε, το 1768, η Αυγούστα μετακόμισε εκεί μόνιμα.Τον Οκτώβριο του 1806, όταν η Πρωσία ηττήθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντα, ο σύζυγος τής Αυγούστας σκοτώθηκε σε μάχη και η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το κάστρο της. Τελικώς, έφθασε μετά από κάποιους μήνες στην Αγγλία, όπου πέθανε το 1813 σε ηλικία 75 ετών. Παντρεύτηκε το 1764 τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύττελ και είχε τέκνα: Αυγούστα (1764 - 1788), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Βυρτεμβέργης. Κάρολος Γεώργιος Αύγουστος (1766 - 1806), διάδοχος, απεβίωσε 50 ημέρες πριν τον πατέρα του. Καρολίνα (1768 - 1821), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Δ΄ της Βρετανίας. Γεώργιος Γουλιέλμος Χριστιανός (1769-1811), με διαταραγμένη υγεία, εξαιρέθηκε από τη διαδοχή. Αύγουστος (1770 - 1822), με διαταραγμένη υγεία, εξαιρέθηκε από τη διαδοχή. Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1771 - 1815), Πρίγκιπας του Βολφενμπύττελ, που αναβαθμίστηκε σε Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ. Αμαλία (1772 - 1773).
Γιούργκεν Ίνγκμαν

Ο Γιούργκεν Ίνγκμαν (Jørgen Ingmann, 26 Απριλίου 1925 – 21 Μαρτίου 2015) ήταν Δανός κιθαρίστας της τζαζ και της ποπ από την Κοπεγχάγη. Ήταν πολύ δημοφιλής στην Ευρώπη και έκανε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία με τη δική του έκδοση του τραγουδιού «Apache» το 1961. Εμφανίστηκε ως μέλος του ντουέτου Grethe og Jørgen Ingmann, μαζί με τη σύζυγό του, την Γκρέτε. Μαζί κέρδισαν το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1963 εκπροσωπώντας τη Δανία με το τραγούδι «Dansevise» (Χορευτική μελωδία) σε μουσική του Ότο Φράνκερ και στίχους του Σέιρ Βόλμερ-Σόρενσεν (Sejr Volmer-Sørensen).

 Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη, ως Jørgen Ingmann Pedersen και για πρώτη φορά έπαιξε κιθάρα μαζί με τον βιολονίστα της τζαζ, Σβεντ Αμούσεν στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, με ένα συγκρότημα που ήταν γνωστό ως οι Μη Μελαγχολικοί Δανοί. Επηρεάστηκε από τον μεγάλο Αμερικανό μουσικό Λες Πολ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 έφτιαξε το δικό του στούντιο, όπου ανέπτυξε διάφορες τεχνικές ηχογράφησης πολλών κομματιών και μπήκε στη δισκογραφία με το όνομα Jørgen Ingmann & His Guitar. Με το όνομα εκείνο ηχογράφησε μία έκδοση του κομματιού "Apache", που πρώτα ηχογραφήθηκε από το βρετανικό συγκρότημα, the Shadows. Η διασκευή του Ίνγκμαν του 1961 έφτασε στην κορυφή στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών στον Καναδά στο CHUM Chart, ήταν στο #2 στις ΗΠΑ στο Billboard pop singles chart, #9 στο Billboard R&B chart, #4 στο Cashboxκαι #6 στη Γερμανία.Στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1960 πολλά τραγούδια του σημείωσαν επιτυχία στη Γερμανία, όπως τα "Pepe" (1961 #15), "Anna" (1961 #19), "Violetta" (1962 #16), "Drina Marsch" (1964 #5) και "Zorba le Grec" (1965 #14). Επίσης, στα τραγούδια του συμπεριλαμβάνετα και το "Tequila" (που ηχογράφησε επίσης τη δεκαετία του '60 με το συγκρότημα the Champs) και μία έκδοση του τραγουδιού του Πάιντοπ Πέρκινς "Pinetop's Boogie Woogie" (από το 1962). Την ίδια περίοδο έπαιξε ως ντουέτο με τη σύζυγό του Γκρέτε, και μαζί κέρδισαν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision (1963) με το τραγούδι «Dansevise». Με την Γκρέτε συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 1955, παντρεύτηκαν το 1956 και χώρισαν το 1975. Ο Γιούργκεν απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 21 Μαρτίου 2015. Σελίδα στην IMDB Βιογραφικά στοιχεία στα δανικά
Β2 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου

Η Β2 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου διεξάγεται υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) από το 2016. Αποτελεί την χαμηλότερη σε επίπεδο κατηγορία στη καλαθοσφαίριση ανδρών στην Κύπρο.

 Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 8 ομάδες οι οποίες στην κανονική περίοδο θα δώσουν διπλούς αγώνες μεταξύ τους. Με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, οι πρώτες 4 ομάδες συμμετέχουν στα πλέι-οφ. Η πρωταθλήτρια της διοργάνωσης ανεβαίνει στην Β' κατηγορία. Όμιλος Καλαθοσφαίρισης Αραδίππου Αστέρας Μέσα Γειτονιάς ΑΣΥΛ Ύψωνα/Λόφου Ένωση Νέων Αγίου Αθανασίου Ευ Ζην Λατσιών Ζήνωνας/Λουκής Ακρίτας Λάρνακας BC ΠΑΟΚ Κοκκινοτριμιθιάς NBA BC Λευκωσίας Το πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού. Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Τόμας Μαγέφσκι

Ο Τόμας Μαγέφσκι (πολωνικά: Tomasz Majewski, γεννήθηκε 30 Αυγούστου 1981) είναι Πολωνός σφαιροβόλος και δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης. Είναι ο τρίτος σφαιροβόλος που υπερασπίστηκε με επιτυχία τον Ολυμπιακό τίτλο, ο πρώτος Ευρωπαίος που το έκανε, και ο πρώτος μετά τον Πάρι Ο΄Μπράιεν το 1956.

 Ο Μαγέφσκι έχει ύψος 2,04 μέτρα και βάρος 140 κιλά. Κατά τη διάρκεια του τελικού στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο στις 15 Αυγούστου 2008, έριξε στα 21,51 μέτρα για το χρυσό μετάλλιο, το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο της Πολωνίας στη σφαιροβολία από το 1972, όταν ο αείμνηστος Βουαντίσουαφ Κόμαρ πήρε το χρυσό. Ο Μαγέφσκι ήταν επίσης ο πρώτος Πολωνός που κέρδισε χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Στις 25 Ιουλίου 2009 στη Βαρκελώνη έριξε στα 21,64 μέτρα πετυχαίνοντας προσωπικό ρεκόρ και λίγες μέρες αργότερα, σε διοργάνωση στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, βελτίωσε αυτό το ρεκόρ με ρίψη στα 21,95 μέτρα, νέο ρεκόρ Πολωνίας.Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού του 2010 πέτυχε νέο προσωπικό ρεκόρ και ρεκόρ Πολωνίας κλειστού στίβου, με ρίψη στα 21,20 μέτρα. Ωστόσο, το επίπεδο του ανταγωνισμού ήταν τόσο υψηλό που ήταν αρκετή μόνο για να καταλάβει την πέμπτη θέση. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης που πέντε αθλητές είχαν ξεπεράσει τα 21 μέτρα.Στην σεζόν ανοικτού στίβου, ο Μαγέφσκι συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2010, όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Η ρίψη του στα 21 μέτρα νικήθηκε για ένα εκατοστό, καθώς ο Λευκορώσος Αντρέι Μιχνέβιτς κατέκτησε την πρώτη θέση. Αργότερα, στο τελευταίο εξάμηνο του έτους, χειρουργήθηκε στον ώμο. Εστιάζοντας στη σεζόν του 2011, είπε ότι η δυνατή φόρμα των αντιπάλων του ήταν περισσότερο έμπνευση παρά εμπόδιο: «Ο Κρίστιαν Κάντγουελ και ο Ρις Χόφα πέρασαν πάνω από τα 22 μέτρα πέρυσι, οι καλές εμφανίσεις των αντιπάλων μου δεν με κάνουν θυμωμένο ή ανήσυχο, αντίθετα λειτουργούν ως το καλύτερο είδος κινήτρου για να φτάσω στο επίπεδό τους».Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων του 2011 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, πίσω από τον Ντάβιντ Στορλ και ενώ ο νεαρός Γερμανός αντίπαλός του κέρδισε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2011, ο Μαγέφσκι κατάφερε μόνο να τερματίσει στην ένατη θέση, με καλύτερη ρίψη στα 20,18 μέτρα. Στις αρχές του 2012 κατέρριψε το δικό του πολωνικό ρεκόρ κλειστού στίβου σε συνάντηση στίβου στην Καρλσρούη, με νικητήρια ρίψη στα 21,27 μέτρα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με ρίψη στα 21,89 μέτρα και έγινε ο πρώτος σφαιροβόλος που υπερασπίστηκε τον Ολυμπιακό τίτλο του από τότε που ο Πάρι Ο΄Μπράιεν το πέτυχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη. Για τα αθλητικά του επιτεύγματα, έλαβε: Σταυρός του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (5η Τάξη) το 2008. Σταυρός του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (4η Τάξη) το 2009. Κλειστός στίβος - 21,95 μ. (2009) Ανοιχτός στίβος - 21,72 μ. (2012) Ο Πολωνός Μαγέφσκι είναι έτοιμος να απολαύσει τον Ήλιο της Βαρκελώνης Χρυσό μετάλλιο του Τόμας Μαγέφσκι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012, στο επίσημο Ολυμπιακό κανάλι
Εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου

Η εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει τον νομό Ρεθύμνου. Στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου αντιστοιχούν 2 έδρες από τις εκλογές του 1985.

 Στην Εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου υπάγονται πέντε καλλικρατικοί δήμοι: Δήμος Αγίου Βασιλείου (9.651 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Αμαρίου (6.356 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Ανωγείων (2.462 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Μυλοποτάμου (13.923 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Ρεθύμνης (38.853 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στο Ρέθυμνο. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Ακολουθούν οι εκλεγμένοι βουλευτές Ρεθύμνου από το 1974 έως σήμερα: Υπουργείο Εσωτερικών - Αποτελέσματα εθνικών εκλογών
Ο Αντίχριστος (βιβλίο)

Ο Αντίχριστος (γερμανικά: Der Antichrist‎) είναι βιβλίο του φιλοσόφου Φρίντριχ Νίτσε, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1895. Αν και γράφτηκε το 1888, το πολεμικό περιεχόμενο του ανάγκασε τους φίλους του Νίτσε, Franz Overbeck και Heinrich Köselitz να καθυστερήσουν την έκδοση του βιβλίου. Ο γερμανικός τίτλος μπορεί να μεταφραστεί σαν «Αντίχριστος» ή «Αντιχριστιανός», αναλόγως με το πως μεταφράζεται η γερμανική λέξη Christ.

 Στον πρόλογο ο Νίτσε ξεκαθαρίζει πως το βιβλίο του προορίζεται για τους λίγους αναγνώστες που έχουν το θάρρος να αντέξουν την σοβαρότητα του και το πάθος του. Ο αναγνώστης θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με τον Νίτσε, υπεράνω πολιτικής και εθνικισμού. Επίσης, η χρησιμότητα ή βλαπτικότητα της αλήθειας, δεν πρέπει να απασχολούν τον αναγνώστη. Απέρριψε όλους τους άλλους αναγνώστες.Στο βιβλίο του "Ο Αντίχριστος", καταγγέλνει όχι μόνο τον Χριστιανισμό ως πίστη, θρησκεία και πρακτική, αλλά και το ηθικό σύστημα αξιών που κληρονόμησε ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός. Ο Νίτσε εκτιμά πως ο Χριστιανισμός έχει καταστήσει τους ανθρώπους αδύναμους και άβουλους, ενώ θέτει την ελεημοσύνη και παρόμοια συναισθήματα ως υψηλές αρετές. Περαιτέρω στο βιβλίο, ο Νίτσε συγκρίνει τον Χριστιανισμό με τον Βουδισμό και ισχυρίζεται πως ενώ ο Ιησούς της Ιστορίας έζησε με ένα Βουδιστικό τρόπο, ο Απόστολος Παύλος δημιούργησε τον Ιησού τον "Χριστό". Ο Νίτσε καταλήγει πως η Χριστιανική μεταφυσική και ιδεολογία έχουν διαβρώσει τόσο πολύ το αξιακό σύστημα της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας ώστε οι φιλόσοφοι υπερασπίζονται τις χριστιανικές αξίες, ακόμη και όταν ο θεός βγει από την εξίσωση.
Μηδενοδύναμος πίνακας

Στην γραμμική άλγεβρα, ένας τετραγωνικός πίνακας A {\displaystyle A} λέγεται μηδενοδύναμος αν για κάποιον φυσικό αριθμό n {\displaystyle n} , ισχύει ότι A n = 0 {\displaystyle A^{n}=\mathbf {0} } , όπου 0 {\displaystyle \mathbf {0} } ο μηδενικός πίνακας. Αν ο k {\displaystyle k} είναι μικρότερος τέτοιος φυσικός αριθμός, τότε ο A {\displaystyle A} λέγεται μηδενοδύναμος με δείκτη k {\displaystyle k} .

 Ο πίνακας A = [ 0 1 0 0 ] {\displaystyle A={\begin{bmatrix}0&1\\0&0\\\end{bmatrix}}} ,είναι μηδενοδύναμος με δείκτη 2, καθώς A 2 = 0 {\displaystyle A^{2}=\mathbf {0} } . Ο πίνακας B = [ 0 2 5 8 0 0 4 2 0 0 0 1 ] , {\displaystyle B={\begin{bmatrix}0&2&5&8\\0&0&4&2\\0&0&0&1\end{bmatrix}},} είναι μηδενοδύναμος με δείκτη 4 καθώς, B 2 = [ 0 0 8 9 0 0 0 4 0 0 0 0 0 0 0 0 ] , B 3 = [ 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 ] , B 4 = 0 {\displaystyle B^{2}={\begin{bmatrix}0&0&8&9\\0&0&0&4\\0&0&0&0\\0&0&0&0\end{bmatrix}},\quad B^{3}={\begin{bmatrix}0&0&0&1\\0&0&0&0\\0&0&0&0\\0&0&0&0\end{bmatrix}},\quad B^{4}=\mathbf {0} } .Πιο γενικά, κάθε αυστηρά άνω τριγωνικός πίνακας είναι μηδενοδύναμος.
Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ

Η Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (αγγλικά: NATO Response Force, NRF) είναι μια μεγάλη δύναμη ετοιμότητας που περιλαμβάνει χερσαίες, εναέριες, θάλασσιες και ειδικές μονάδες δυνάμεων που μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα σε επιχειρήσεις όπου χρειάζεται.

 Η NRF είναι πιστοποιημένη από το ΝΑΤΟ για να εκτελεί μεγάλο έυρος καθηκόντων, συμπεριλαμβανομένης της παροχής δυνατότητας άμεσης ανταπόκρισης, για τη διεξαγωγή συλλογικής άμυνας των μελών της Συμμαχίας σε περίπτωση γεγονότος μιας επιχείρησης του Article V. επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων εκτέλεση αρχικής ανάπτυξης δύναμης ως προπομπός για την ανάπτυξη μιας πολύ μεγαλύτερης δύναμης επιχειρήσεις υποστήριξης της ειρήνης ανακούφιση από καταστροφές προστασία των ζωτικής σημασίας υποδομών Επίσημη ιστοσελίδα
Μπαμπού

Το μπαμπού είναι δεντρο της ομοιογένειας Bambuseae και της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae). Πολλά από αυτά τα δέντρα καλλιεργούνται ως διακοσμητικά. Περιλαμβάνουν γύρω στα 200 είδη, εκ των οποίων τα περισσότερα ανήκουν στα γένη Βαμβούσα (Bambusa) και Αρουνδινάρια (Arundinaria). Ευδοκιμούν στην Ασία, στην Αμερική και στην Αφρική. Χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως για την κατασκευή πλοίων και ως οικοδομική ξυλεία. Αποτελεί την κύρια τροφή ζώων, όπως το γιγάντιο πάντα.

 Είναι φυτά με μεγάλο ύψος, που φθάνει τα 40 μέτρα. Ευδοκιμούν σε βαθιά και γόνιμα εδάφη, που είναι ελεύθερα από ψυχρούς ανέμους. Το καλάμι τους είναι πλήρες ή κοίλο εσωτερικά, όρθιο, αποξυλωμένο και σπάνια ποώδες. Έχει επιμήκη και λογχοειδή φύλλα. Τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθία τύπου φόβης και ο αριθμός των στημόνων ποικίλλει. Πολλαπλασιάζονται με σχίσιμο του ριζώματος και πιο σπάνια με σπορά. Ορισμένα είδη ζουν πάνω από αιώνα. Το μπαμπού ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια. Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «ινδικό κάλαμο» και ο Ηρόδοτος γράφει ότι από το φυτό αυτό κατασκεύαζαν βέλη και από τα δενδρώδη είδη του έφτιαχναν καλαμένια μονόξυλα στην Ινδία. Αρουνδινάρια η ιαπωνική (Arundinaria japonica) Αρουνδινάρια η λαμπρά (Arundinaria nitida) Αρουνδινάρια η μακρόσπερμος (Arundinaria macrosperma) Αρουνδινάρια του Φόρτσιουν (Arundinaria fortunei) Βαμβούσα η κοινή (Bambusa vulgaris), που καλλιεργείται συνήθως σε πάρκα. Βαμβούσα η αρουνδινοειδής (Bambusa arundinacea), με καταγωγή από την Ινδία. Βαμβούσα η πυγμαία (Bambusa pygmaea), ιθαγενής της Ιαπωνίας. Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Φυτολογία, Εκδοτ. Αθηνών, σελ. 206.
Έμπεδο

Με την ονομασία έμπεδα προσδιορίζονταν παλαιότερα μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι συγκροτούμενες σύμφωνα με τα υφιστάμενα τότε σχέδια επιστράτευσης υπηρεσίες ή μονάδες με στόχο την αναπλήρωση αντίστοιχης οργανικής υπηρεσίας ή μονάδας που είχε απομακρυνθεί από την έδρα της. Τα σχέδια επιστράτευσης καθόριζαν τον αριθμό τους, το είδος τους και το πού θα βρίσκονταν.

 α) η εξασφάλιση της συνέχειας της λειτουργίας μιας στρατιωτικής υπηρεσίας στο εσωτερικό της χώρας, β) ο ανεφοδιασμός του στρατού εκστρατείας με άνδρες και πολεμικό υλικό, γ) η υποδοχή των στρατιωτών που επέστρεφαν στα μετόπισθεν για οποιοδήποτε λόγο (τραυματίες και ασθενείς στο στάδιο της ανάρρωσης, αδειούχοι κ.λπ.). Ήταν άρα τα έμπεδα είτε διοικήσεις που υποκαθιστούσαν όσες είχαν κινητοποιηθεί και μεταβεί στο μέτωπο, κάνοντας και τη δουλειά τους, είτε μονάδες συγκέντρωσης και εκπαίδευσης του προσωπικού που βρισκόταν στα μετόπισθεν, εκείνων που αργότερα κατατάσσονταν ή εκείνων που γύριζαν από τη ζώνη επιχειρήσεων. Αντικείμενό τους ακόμη η συντήρηση του υλικού, η κάλυψη των απωλειών του στρατού εκστρατείας ή η ενίσχυσή του με νέες δυνάμεις, και η φρούρηση στρατηγικής σημασίας περιοχών των μετόπισθεν. Έμπεδα λειτουργούσαν όχι μόνο στα μετόπισθεν αλλά και στη ζώνη επιχειρήσεων, τα αποκαλούμενα κινητά έμπεδα, προκειμένου να καλύπτονται αμέσως οι απώλειες των μαχομένων μονάδων. Τα κινητά έμπεδα ακολουθούσαν τις μονάδες στις οποίες ανήκαν, και αποτελούσαν κέντρα υποδοχής των ανδρών που στέλνονταν από τα μετόπισθεν, στα οποία συνεχιζόταν η εκπαίδευσή τους πριν πάνε στο μέτωπο. Κινητά έμπεδα είχαμε για πρώτη φορά στον ελληνικό στρατό το 1917 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η οργάνωση των εμπέδων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ξεκίνησε αρχικά με εισήγηση το 1907 του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου κατά τα πρότυπα του αυτοκρατορικού γερμανικού πεζικού. Τότε εκπονήθηκαν και τα πρώτα σχέδια επιστράτευσης. Τελικά ο όρος «έμπεδα» καταργήθηκε, έναντι του σύγχρονου όρου «κέντρο εκπαίδευσης» που διατηρούν μόνιμα όλα τα Όπλα και τα Σώματα Ασφαλείας, π.χ. Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκας του ναυτικού, κέντρο εκπαίδευσης καταδρομών, κέντρο εκπαίδευσης διαβιβάσεων κ.λπ. Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, τόμος 3, σελ. 304
Ράινερ Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ράινερ Φερδινάνδος (γερμ. Rainer Ferdinand von Habsburg-Lorraine, Μιλάνο, 11 Ιανουαρίου 1827 - Βιέννη, 27 Ιανουαρίου 1913) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας. Έγινε πρωθυπουργός της Αυστρίας.

 Ο Ράινερ Φερδινάνδος Μαρία Ιωάννης Ευαγγελιστής Φραγκίσκος Ιγνάτιος ήταν ο τέταρτος γιος του Ράινερ Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Αντιβασιλέα της Λομβαρδίας-Βενετίας, και της Ελισάβετ της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου Εμμανουήλ του Καρινιάνο. Ο Ράινερ Φερδινάνδος υπηρέτησε ως στρατηγός στον αυτοκρατορικό στρατό· έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τις τέχνες, ιδιαίτερα για την παπυρολογία. Απεβίωσε το 1913, σε ηλικία 86 ετών. Νυμφεύτηκε την πρώτη εξαδέλφη του Μαρία Καρολίνα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσεν. Ο γάμος ήταν αρκετά ευτυχής, αφού ήταν το πιο διάσημο ζευγάρι στον οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, αλλά δεν έκαναν παιδιά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Archduke Rainer Ferdinand of Austria στο Wikimedia Commons
Έλενα Μιλεντίγιεβιτς

Η Έλενα Μιλεντίγιεβιτς (15 Ιουνίου 1999, Αθήνα) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως ακραία και λίμπερο.

 Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) 1η θέση: 2018 (Ολυμπιακός Πειραιώς) 2η θέση: 2017 (Ολυμπιακός Πειραιώς) 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19 (Ολυμπιακός Πειραιώς) 4 Κύπελλα Ελλάδας 2016, 2017, 2018, 2019 (Ολυμπιακός Πειραιώς) Έλενα Μιλεντίγιεβιτς - Ομάδες καριέρας Αρχειοθετήθηκε 2020-03-27 στο Wayback Machine. greekvolley.eu Έλενα Μιλεντίγιεβιτς: Παρουσίαση - Στοιχεία - Ομάδες - Διακρίσεις women.volleybox.net Έλενα Μιλεντίγιεβιτς: Συνέντευξη (2016) - Μικρό βιογραφικό www.thecolumnist.gr Δυναμικό Ολυμπιακού 2020 - Ιστοχώρος CEV Αρχειοθετήθηκε 2020-06-28 στο Wayback Machine. www.cev.eu
Τεντ Μπενουά

Ο Τιερί «Τεντ» Μπενουά (γαλλικά: Thierry «Ted» Benoit, 25 Ιουλίου 1947 - 30 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Γάλλος σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς. Γνωστός για το Hôpital (1979), τη σχεδίαση δύο άλμπουμ της σειράς Μπλέικ και Μόρτιμερ και για τον χαρακτήρα του Ρέυ Μπανάνα, θεωρείται ένας από τους δημιουργούς που αναγέννησε το στυλ της ligne claire κατά τη δεκαετία του 1980. Στις επιρροές του περιλαμβάνονται οι Εντγκάρ Π. Ζακόμπς, Moebius, Ρόμπερτ Κραμπ και Ζακ Ταρντί.

 Hôpital (1979, Les Humanoïdes Associés) Ray Banana (1982-2014)Berceuse électrique (1982, Casterman) Cité lumière (1986, Casterman) L'Homme qui ne transpirait pas (1994, Reporter), σε σενάριο του Φιλίπ Παρενγκό La Philosophie dans la piscine (2014, La Boîte à bulles)Bingo Bongo (1987, Les Humanoïdes Associés) L'affaire Francis Blake, Blake et Mortimer #13 (1996, Éditions Blake et Mortimer) L'Étrange Rendez-vous, Blake et Mortimer #15 (2001, Éditions Blake et Mortimer) Playback (2004, Éditions Denoël), σε σχέδιο του Φρανσουά Ερόλ και βασισμένο σε μυθιστόρημα του Ρέιμοντ Τσάντλερ Camera Obscura - Vers la ligne claire et retour (2013, Champaka) Υπόθεση Φράνσις Μπλέικ, Οι Περιπέτειες των Μπλέικ και Μόρτιμερ #10 (1998, Μαμούθ Comix) Αλλόκοτη Επαφή, Οι Περιπέτειες των Μπλέικ και Μόρτιμερ #12 (2002, Μαμούθ Comix) Φιλοσοφία στην Πισίνα (2015, Μαμούθ Comix) 1979: Καλύτερος Σχεδιαστής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ για το Hôpital 1997: Βραβείο Κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ για το Blake et Mortimer #13 Βιογραφία του Τεντ Μπενουά (Lambiek Comiclopedia)
Βίνφριντ Κρέτσμαν

Ο Βίνφριντ Κρέτσμαν (γερμ.: Winfried Kretschmann, γεννημένος στις 17 Μαΐου 1948 στο Σπάιχινγκεν) είναι Γερμανός πολιτικός του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας. Είναι πρωθυπουργός του κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης από τις 12 Μαΐου 2011 ύστερα από τις πολιτειακές εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Μαρτίου 2011. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2016. Ο Κρέτσμαν διαδέχθηκε τον Στέφαν Μάπους ως Κοινοβούλιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, γινόμενος έτσι ο πρώτος Πράσινο κρατιδιακό πρωθυπουργό στην ιστορία της Γερμανίας.

 Για κάποια χρόνια εργάστηκε ως σύμβουλος του Γιόσκα Φίσερ όταν ο τελευταίος ήταν υπουργός Περιβάλλοντος στο κρατίδιο της Έσσης. Από το 1980 υπήρξε μέλος της τοπικής βουλής της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στην εκλογική περιφέρεια του Νύρτινγκεν (Nürtingen). Έγινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων και στις τοπικές εκλογές του 2006 στη Βάδη-Βυρτεμβέργη ήταν ο πρωτοπόρος για το κόμμα του.Έπειτα από τις πολιτειακές εκλογές του 2016, ο Κρέτσμαν οδήγησε το Κόμμα των Πρασίνων σε μια ιστορική νίκη, με ποσοστό 30%, κερδίζοντας μεγαλύτερο ποσοστό από τους Χριστιανοδημοκράτες. Για πρώτη φορά σε γερμανικές τοπικές εκλογές, το κόμμα των Πρασίνων πέτυχε τέτοια ποσοστά, ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τους Χριστιανοδημοκράτες. Ο Κρέτσμαν επιβεβαιώθηκε ξανά ως αρχηγός της κυβέρνησης συνασπισμού που σχηματίστηκε μεταξύ Πρασίνων και Χριστιανοδημοκρατών, τον Μάιο του 2016. Ο Κρέτσμαν είναι Καθολικός και ανήκει στο πιο Ρεαλπολιτίκ ρεύμα του κόμματος των Πρασίνων. Είναι παντρεμένος, πατέρας τριών παιδιών και ζει στο Λάιτς (Laiz), τοποθεσία του Ζίγκμαρινγκεν (Sigmaringen).
Άντριεν φαν ντε Φέλντε

Ο Άντριεν φαν ντε Φέλντε (ολλανδικά: Adriaen van de Velde, Άμστερνταμ βαπτ. 30 Νοεμβρίου 1636 - Άμστερνταμ, ταφή 21 Ιανουαρίου 1672) ήταν Ολλανδός ζωγράφος ζώων και τοπίων, γιος του Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε του πρεσβύτερου και αδελφός του Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε του νεότερου.

 Ο Άντριεν δεν ήθελε να γίνει ζωγράφος θαλασσογραφιών, όπως ο αδελφός του, και γι' αυτό εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του τοπιογράφου Γιαν Βάιναντς. Εκεί γνώρισε τον Φίλιπς Βάουβερμαν, ο οποίος πιστεύεται ότι τον βοήθησε στις μελέτες του επί των ζώων και να άσκησε ισχυρή και επωφελή επιρροή στην τέχνη του. Έχοντας σημειώσει εξαιρετικά ταχεία πρόοδο, σύντομα ο Δάσκαλός του του ανέθεσε να εισαγάγει μορφές στις τοπιογραφίες του, ενώ την ίδια εργασία έκανε και για τους Μέιντερτ Χομπέμα, Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, Άντριεν Χέντρικς Φερμπόομ και άλλους συγχρόνους του καλλιτέχνες.Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ο φαν ντε Φέλντε απεβίωσε ενώ συνεργαζόταν με τους Γιαν φαν ντερ Χάιντεν και Φρέντερικ ντε Μουσερόν, ενώ ζωγράφιζε τα ζώα στους πίνακές τους. Αγαπημένα του θέματα ήταν οι σκηνές σε ανοικτά βοσκοτόπια με πρόβατα, αγελάδες και κατσίκια, τις οποίες εκτελούσε με επιδεξιότητα, με μεγάλη ακρίβεια και αληθοφάνεια και με καθαρούς, αργυρόχροους χρωματισμούς. Ζωγράφισε μερικές μικρών διαστάσεων χειμερινές σκηνές με παγοδρόμους και μερικά θρησκευτικά θέματα, ιδιαίτερα από το 1657 και ύστερα, όταν μετά τον γάμο του προσχώρησε στον καθολικισμό, όπως Η αποκαθήλωση (για λογαριασμό κρυφής ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας ("schuilkerk") στο Άμστερνταμ και την Αποδημία του Ιακώβ (1663, Συλλογή Ουάλλας).). Εκτός από τους πίνακές του, από τους οποίους έχουν καταλογογραφηθεί περίπου 200, δημιούργησε και περίπου 20 χαρακτικά, μερικά από τα οποία, από τις χρονολογήσεις τους, φαίνεται ότι δημιούργησε σε ηλικία 14 ετών. Ξεχωρίζουν από την αμεσότητα της μεθόδου κατασκευής τους και τη λεπτότητα, αλλά και τη βεβαιότητα της αίσθησής τους. Ο φαν ντε Φέλντε ζούσε στην Καλφερστράατ (Kalverstraat), κοντά στην πύλη Regulierspoort των μεσαιωνικών τειχών του Άμστερνταμ. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Vandevelde, Adrian» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 27 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 887 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Adriaen van de Velde στο Wikimedia Commons www.rijksmuseum.nl Ο φαν ντε Φέλντε στο Ρέικσμουζεουμ Works and literature at PubHist
Ερνέστος Φερδινάνδος του Μπέβερν

Ο Ερνέστος-Φερδινάνδος (4 Μαρτίου 1682 - 14 Απριλίου 1746) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Μπέβερν, που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Γεννήθηκε στο Όστερχολτς και ήταν ο 4ος γιος του Φερδινάνδου-Αλβέρτου Α΄ πρίγκιπα του Μπέβερν και της Χριστίνας, κόρης του Φρειδερίκου λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε. Το 1706 έγινε συνταγματάρχης στον Πρωσικό στρατό. To ίδιο έτος απεβίωσε ο τρίτος αδελφός του Φερδινάνδος-Χριστιανός, πρύτανης (provost) του Συμβουλίου του Αγ. Μπλαίζ και του αβαείου του Αγ. Κυριακού στο Μπράουνσβαϊγκ και τον διαδέχθηκε. Το 1735 ο πρώτος αδελφός του Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄ πρίγκιπας του Μπέβερν κληρονόμησε το πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ· παραχώρησε τότε το Μπέβερν στον Ερνέστο ως πρόσοδο (appanage). Απεβίωσε το 1746 στο Μπράουνσβαϊγκ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αύγουστος-Γουλιέλμος ως πρίγκιπας του Μπέβερν. Το 1714 νυμφεύτηκε την Ελεονόρα-Καρλότα των Κέτλερ, κόρη του Φρειδερίκου-Καζιμίρ των Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης και είχε τέκνα: Αύγουστος-Γουλιέλμος 1715-1781, πρίγκιπας του Μπέβερν. Χριστίνα-Σοφία 1717-1779, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Ερνέστο των Χοεντσόλερν, γιο του μαργκράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ. Φρειδερίκη 1719-1772. Γεώργιος-Λουδοβίκος 1721-1747, πατέρας της Άννας-Αικατερίνης ερωμένης του Χριστιανού Ζ΄ βασιλιά της Δανίας. Γεώργιος-Φρειδερίκος 1723-1766. Άννα-Μαρία 1728-1754. Φρειδερίκος-Κάρολος-Φερδινάνδος 1729-1809, πρίγκιπας του Μπέβερν και αρχιστράτηγος Δανίας. Christof Römer (ed.): Braunschweig-Bevern. Ein Fürstenhaus als europäische Dynastie, 1667–1884, Brunswick State Museum, Brunswick, 1997, p. 57–58. Ferdinand Spehr (1877), "Ernst Ferdinand, Herzog von Braunschweig-Bevern", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 261–et tunc.
Αμπράμ Μπεζικόβιτς

Ο Αμπράμ Σαμόιλοβιτς Μπεζικόβιτς (αγγλ. Abram Samoilovitch Besicovitch ή Besikovitch, ρωσ. Абрам Самойлович Безикович, 23 Ιανουαρίου 1891 – 2 Νοεμβρίου 1970) ήταν Ρώσος μαθηματικός εβραϊκής καταγωγής, που σταδιοδρόμησε στην Αγγλία. Γεννήθηκε στο Μπερντιάνσκ, στις ακτές της Αζοφικής Θάλασσας, και οι γονείς του ήταν Καραΐτες Εβραίοι.

 Ο Μπεζικόβιτς σπούδασε με καθηγητή τον Αντρέι Μάρκοφ στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, παίρνοντας από εκεί το διδακτορικό του το 1912. Στη συνέχεια άρχισε έρευνα στη θεωρία πιθανοτήτων. Με τον γάμο του το 1916 ασπάσθηκε τον Ορθοδοξο Χριστιανισμό. Διορίσθηκε το 1917 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Περμ, όπου πέρασε τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, και το 1920 πήρε μια θέση στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 1924 εξασφάλισε μια υποτροφία από το Ίδρυμα Ροκφέλερ και πήγε στην Κοπεγχάγη, όπου συνεργάσθηκε στις σχεδόν περιοδικές συναρτήσεις με τον εισηγητή αυτών Χάραλντ Μπορ. Μετά από μια επίσκεψή του στον Γκόντφρεϊ Χάρολντ Χάρντι στην Οξφόρδη, του δόθηκαν θέσεις στο Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ το 1926 και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το επόμενο έτος, την οποία και αποδέχθηκε. Ο Μπεζικόβιτς παρέμεινε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μέχρι τη συνταξιοδότησή του, έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα και το 1950 έγινε ο κάτοχος της έδρας «Ράουζ Μπολ» των Μαθηματικών, στην οποία διαδέχθθηκε τον Λίτλγουντ. Μετά την αφυπηρέτησή του το 1958, περιόδευσε στις ΗΠΑ επί οκτώ έτη και μετά επέστρεψε στο Κέιμπριτζ, όπου απεβίωσε το 1970, σε ηλικία 79 ετών. Ο Μπεζικόβιτς εργάσθηκε κυρίως πάνω στις συνδυαστικές αρχές και σε θέματα στην πραγματική ανάλυση, όπως το πρόβλημα της βελόνας του Κακέγια και τη διάσταση Hausdorff-Besicovitch. Ο επιστήμονας άσκησε μεγάλη επίδραση στον οικονομολόγο Πιέρο Σράφφα μετά το 1940, την περίοδο που αμφότεροι ήταν εταίροι του Κολεγίου Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ, καθώς και στον στατιστικολόγο Ντένις Λίντλεϋ, έναν από τους εισηγητές της μπεϋζιανής στατιστικής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1934 ο Μπεζικόβιτς εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας}}, από την οποία τιμήθηκε το 1952 με το Μετάλλιο Συλβέστερ. Το 1950 βραβεύθηκε με το Μετάλλιο Ντε Μόργκαν της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου. Επίσης, ο αστεροειδής 16953 Μπεζικόβιτς (Besicovitch), που ανακαλύφθηκε το 1998, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Αμπράμ Μπεζικόβιτς. John J. O'Connor και Edmund F. Robertson: Η βιογραφία του Α. Μπεζικόβιτς στο MacTutor History of Mathematics archive Ο Μπεζικόβιτς στο Mathematics Genealogy Project