Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1972

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1972 διεξήχθη στο Εδιμβούργο μετά την άρνηση του Μονακό, που είχε κερδίσει τον διαγωνισμό της προηγούμενης χρονιάς, να διοργανώσει την εκδήλωση. Νικήτρια χώρα ήταν το Λουξεμβούργο που συγκέντρωσε 128 βαθμούς με το τραγούδι Apres toi που ερμήνευσε η Βίκυ Λέανδρος. Την 2η θέση κατέλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο και την 3η η Δυτική Γερμανία. Εκείνη την χρονιά δεν συμμετείχε πάλι η Δανία. Η περσινή νικήτρια, Σεβερίν, ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά ήταν αδιάφορη με το τραγούδι της συμμετοχής του Μονακό στον διαγωνισμό του 1972. Οι τηλεθεατές την εντόπισαν να κοιτάζει το ρολόι της προτού εκτελεστεί το τραγούδι του Μονακό. Ήταν η 4η φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο και η πρώτη (και ως τώρα μοναδική) φορά που έγινε σε χώρο εκτός της Αγγλίας. Η νίκη του Λουξεμβούργου ήταν η τρίτη. Ο Ιβ Ντεσκά έγραψε και τους στίχους του τραγουδιού "Un Banc, Un Arbre, Une Rue" που κέρδισε το 1971 και εκτός από τους μαέστρους του νικητήριου τραγουδιού, έγινε το δεύτερο πρόσωπο που κέρδισε δύο φορές τον διαγωνισμό και το πρώτο που νίκησε για δύο διαφορετικές χώρες. Ήταν τέλος το πρώτο πρόσωπο που κέρδισε σε 2 συνεχόμενες χρονιές.

 Ο διαγωνισμός του 1972 έγινε στο Εδιμβούργο, την πρωτεύουσα της Σκωτίας. Το Usher Hall ήταν ο χώρος όπου φιλοξενήθηκε η εκδήλωση και αποτελεί αίθουσα συναυλιών που βρίσκεται στην οδό Lothian Road, στο δυτικό άκρο του Εδιμβούργου. Κατασκευάστηκε το 1914 και το πρόσφατα ανακαινισμένο ωδείο του είναι χωρητικότητας περί των 2.900 ατόμων. Το σκηνικό περιελάμβανε μία οθόνη για την εισαγωγή και τη συνοδεία επί σκηνής των ερμηνευτών που διαγωνίζονταν και για να φαίνεται η παράσταση στο διάλειμμα και η ακολουθία της ψηφοφορίας που έγινε στο Κάστρο του Εδιμβούργου. Πριν την ερμηνεία του τραγουδιού από κάθε χώρα, προβάλλονταν στην οθόνη μια εικόνα από τον ερμηνευτή, το όνομά του και τον τίτλο του τραγουδιού, ενώ κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του τραγουδιού, προβάλλονταν σπειροειδή σχέδια σαν επιπρόσθετα οπτικά εφέ. Η παράσταση για το διάλειμμα εκτελέστηκε έξω από το Esplanade της Μεγάλης Αίθουσας του Κάστρου του Εδιμβούργου. Οι κριτές βρίσκονταν ασφαλείς στο κάστρο και παρακολουθούσαν τα τραγούδια των συμμετοχών από την τηλεόραση στο Usher Hall. Στον διαγωνισμό εκείνο χρησιμοποιήθηκε το ίδιο σύστημα βαθμολογίας όπως του 1971.Κάθε χώρα είχε δύο μέλη στην κριτική της επιτροπή, από τα οποία το ένα ήταν ηλικίας από 16 ως 25 ετών και το άλλο ήταν από 26 ως και 55 ετών.Το κάθε μέλος έδινε από 1 ως 5 πόντους σε κάθε τραγούδι αμέσως μετά την ερμηνεία του (εκτός από το τραγούδι της δικής τους χώρας, το οποίο δεν επιτρεπόταν να ψηφίσουν) και οι βαθμοί συγκεντρώνονταν και καταμετρούνταν αμέσως μετά την βαθμολογία. Το 1972 ήταν η πρώτη χρονιά που δεν υπήρχαν ισοφαρίσεις στην βαθμολογία. Για κάθε έτος πριν το 1972, τουλάχιστον 2 χώρες είχαν λάβει την ίδια βαθμολογία. Όλες οι χώρες που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό του 1971 ήταν παρούσες τη χρονιά αυτή. Έτσι, το 1972 δεν είχε επιστροφές, ντεμπούτα ή αποχωρήσεις χωρών. Η συμμετοχή της Ιρλανδίας ήταν στην ιρλανδική γλώσσα για πρώτη και ως σήμερα μόνη φορά στην ιστορία των συμμετοχών της χώρας αυτής. Για κάθε ερμηνεία ένας μαέστρος διηύθυνε την ορχήστρα. Τέσσερις καλλιτέχνες επανήλθαν στον διαγωνισμό εκείνης της χρονιάς. Το Λουξεμβούργο εκπροσωπήθηκε από τη Βίκυ Λέανδρος, η οποία ερμήνευσε για τη χώρα και το 1967, η Πορτογαλία έστειλε τον Κάρλος Μέντες, όπως και το 1968, η Σουηδία έστειλε για 2η συνεχή χρονιά τους Family Four και η Γιουγκοσλαβία εκπροσωπήθηκε από την Τερέζα Κεσοβίγια, η οποία ήταν η εκπρόσωπος του Μονακό στον διαγωνισμό του 1966. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1972, όπως και τα 2 πρόσωπα που σήκωναν τις καρτέλες με τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.Εκτός από τις συμμετέχουσες χώρες, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε για πρώτη φορά ζωντανά στην Ασία (Ιαπωνία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Χονγκ Κονγκ, Φιλιππίνες). Επίσης, ζωντανά μεταδόθηκε στην Ελλάδα και στη Βραζιλία και λίγες ημέρες αργότερα στην Ισλανδία και στο Ισραήλ. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)