Βιλνέβ-συρ-Λοτ

Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ (Γαλλικά: Villeneuve-sur-Lot, οξιτανικά: Vilanuèva d'Òlt) είναι κοινότητα της νοτιοδυτικής Γαλλίας, υπονομαρχία του νομού Λοτ-ε-Γκαρόν, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία. Κατά το παλαιό καθεστώς και μέχρι το 1875, η πόλη ονομαζόταν Βιλνέβ-ντ'Αζέν. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 22.064 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 56.343 κατοίκους (2009). Οι κάτοικοι ονομάζονται Βιλνεβουά (ζ).

 Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ, υπονομαρχία του νομού Λοτ-ε-Γκαρόν, βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα που περιβάλλεται από λόφους καλυμμένους με οπωρώνες, στην περιοχή Αζαναί, κοντά στις περιοχές Περιγκόρ και Κερσί, σε ίση περίπου απόσταση, 143 χιλιόμετρα, από το Μπορντώ και 145 χιλιόμετρα από την Τουλούζη. Η απόσταση από το Αζέν, την πρωτεύουσα του νομού, είναι 30 χιλιόμετρα.Η πόλη είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Λοτ που τη διασχίζει από ανατολικά προς δυτικά και τη χωρίζει σε δύο τμήματα. Ο ποταμός Λεντ την διασχίζει προς τα βόρεια. Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ είναι σημαντικό γεωργικό κέντρο με μεγάλο εμπόριο δαμάσκηνων. Η επεξεργασία δαμάσκηνων και η κονσερβοποίηση μπιζελιών και φασολιών είναι σημαντικές βιομηχανίες. Η έκταση της κοινότητας είναι 81,72 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το κλίμα είναι ωκεάνιο χαρακτηριστικό της Ακουιτανίας: ήπιο και υγρό με μεσογειακή τάση το καλοκαίρι. Η Βιλνέβ-συρ-Λοτ, ανάμεσα στους καταπράσινους και δασώδεις λόφους που κυριαρχούν στην κάτω κοιλάδα του ποταμού Λοτ, έχει μακρά ιστορία, η οποία ανάγεται στη ρωμαϊκή εποχή και στην τοποθεσία του αρχαίου Έξιτουμ. Εκεί, ένα χιλιόμετρο από το σημερινό κέντρο της πόλης, πάνω στη διασταύρωση μεγάλων οδών επικοινωνίας, δημιουργήθηκε ένας πρώτος αστικός πυρήνας που περιλάμβανε ρωμαϊκά στρατόπεδα λεγεωνάριων, περιοχές βιοτεχνίας, φόρουμ, ναούς, ερείπια των οποίων παραμένουν και σήμερα. Το 2005, οι ανασκαφές που έγιναν στον χώρο του Ρεσιγκέ έφεραν στο φως υπόγειες κατασκευές του 2ου αιώνα π.Χ. και σε άλλη περιοχή από τα τέλη του 1ου αιώνα μ.Χ.Στις αρχές του 11ου αιώνα, ένα αβαείο Βενεδικτίνων εγκαταστάθηκε στην περιοχή και σταδιακά αναπτύχθηκε ένα μικρό χωριό αγγειοπλαστών και αγροτών γύρω από την ενοριακή εκκλησία του Αγίου Σερνέν. Το 1254, ένα οχυρωμένο χωριό ιδρύθηκε εκεί από τον Αλφόνσο του Πουατιέ, αδελφό του Λουδοβίκου Θ', στην τοποθεσία της πόλης Γκαζάκ, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά την καταστροφή της κατά τη διάρκεια της Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγηνών. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και ισχυρότερα οχυρά στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας. Η κατασκευή του ακολούθησε ένα σαφώς καθορισμένο σχέδιο που υιοθετήθηκε από όλα τα οχυρωμένα χωριά που κατασκευάσθηκαν τον Μεσαίωνα στη νοτιοδυτική Γαλλία: σε ορθογώνια διάταξη που οργανώνονταν γύρω από μια κεντρική πλατεία. Το 1279, η περιοχή Αζαναί περιήλθε στην ιδιοκτησία του βασιλιά της Αγγλίας και δούκα της Ακουιτανίας Εδουάρδου Α΄. Εκείνη την εποχή, κατασκευάστηκε η Παλιά γέφυρα πάνω στον ποταμό Λοτ, μεταξύ 1282 και 1289. Καθώς ήταν ένα από τα λίγα σημεία διέλευσης στον ποταμό εκείνη την εποχή, η γέφυρα διαδραμάτισε στρατηγικό ρόλο από την αρχή του Εκατονταετούς Πολέμου και κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων. Η στρατηγική σημασία της πόλης τελείωσε με τα γεγονότα της Σφενδόνης. Σε αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στη Γαλλία, η Βιλνέβ πήρε την πλευρά των πριγκίπων εναντίον του καρδιναλίου Μαζαρίνου. Η πολιορκία και η επακόλουθη ήττα (ήταν μια από τις τελευταίες πόλεις που συνθηκολόγησαν, το 1653) της κόστισαν τα τείχη και τις τάφρους της που κατεδαφίστηκαν. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 δεν προκλήθηκαν σημαντικά επεισόδια και η πόλη παρέμεινε «σοφά επαναστατική». Το κύριο τμήμα της πόλης βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Λοτ και συνδέεται με τις συνοικίες στην αριστερή όχθη με μια γέφυρα του 13ου αιώνα, που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΓ' στη θέση παλαιότερης γέφυρας με δύο καμάρες. Η γέφυρα έχει έκταση 36 μέτρα και ύψος 18 μέτρα. Στην αριστερή όχθη, παραμένουν τμήματα των τειχών του 13ου αιώνα και δύο ψηλοί τετράγωνοι πύργοι υψώνονται πάνω από τις πύλες προς βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά, γνωστοί αντίστοιχα ως Πορτ ντε Παρί και Πορτ ντε Πυζόλ. Στη δεξιά όχθη, τη θέση των τειχών έχουν αντικαταστήσει λεωφόροι. Στοές του 13ου αιώνα περιβάλλουν την πλατεία Πλας ντε λα Φαγιέτ και μεσαιωνικά σπίτια του 13ου, 14ου και 15ου αιώνα υπάρχουν σε διάφορα μέρη της πόλης. Η εκκλησία Σαιν Ετιέν είναι γοτθικού ρυθμού. Στην αριστερή όχθη του ποταμού Λοτ, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων, βρίσκονται τα τείχη του Πυζόλ, του 13ου αιώνα. Το νοσοκομείο Σαιν-Συρ, κτήριο του 1840 με όμορφους κήπους. Η νεώτερη γέφυρα Πον ντε λα Λιμπερασιόν, που εκτείνεται στον ποταμό Λοτ, έχει μια καμάρα 96,2 μέτρων και κατασκευάστηκε μεταξύ του 1910 και του 1919. Όταν ολοκληρώθηκε ήταν η μεγαλύτερη αψίδα από μπετόν στον κόσμο. Σχεδιάστηκε από τον Εζέν Φρεσινέ, έναν από τους πρωτοπόρους στη χρήση οπλισμένου σκυροδέματος. Ο οχυρωμένος μύλος Γκαζάκ στεγάζει το δημοτικό μουσείοκαι εκθέτει συλλογές από την προϊστορία της περιοχής, αιγυπτιακές και γαλατορωμαϊκές αρχαιότητες, έργα θρησκευτικής τέχνης, σύγχρονα σχέδια και γλυπτά. Η επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας Βιλνέβ-συρ-Λοτ (γαλλικά) Η ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού (επιλογή γλώσσας)