IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χαφέζ

Ο Khwāja Šamsu d-Dīn Muḥammad Hāfez-e Šīrāzī (Περσικά: خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی), γνωστός με το ψευδώνυμο Χαφέζ (726/1325-6 – 792/1390 ή 791/1389) ήταν Πέρσης λυρικός ποιητής, ένας από τους σπουδαιότερους στην τέχνη της ποιητικής φόρμας που ονομάζεται «γκαζάλ» (περσ. غزل, ghazal).

 Γεννήθηκε στην πόλη Σιράζ, σημαντικό πολιτιστικό κέντρο της εποχής, όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κοντά στους κύκλους της αυλής της δυναστείας Muzaffarid. Πιθανότερο έτος γέννησής του θεωρείται το 726/1325-6, ωστόσο έχουν προταθεί επίσης τα έτη 717/1317 και 720/1320. Ελάχιστα είναι γνωστά με βεβαιότητα για την παιδική του ηλικία, την εκπαίδευσή του ή την οικογενειακή του κατάσταση και πολλές πτυχές της ζωής του επιχειρείται να αντληθούν μέσα από το έργο του. Ο πατέρας του, Μπαχά αλ-Ντιν (ή Καμάλ αλ-Ντιν), πέθανε όταν ο Χαφέζ ήταν βρέφος, αφήνοντας την οικογένεια σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Το επίθετο Khwāja [Χατζά] που αποτελεί τμήμα του ονόματός του ήταν σε χρήση από ευγενείς. Από νεαρή ηλικία, φαίνεται πως έδειξε μεγάλη ικανότητα στην αποστήθιση του Κορανίου, ώστε να αποκτήσει και τον τίτλο του «Χαφέζ», ενώ εικάζεται πως ήταν επίσης ικανός στην ερμηνεία του Κορανίου (tafsīr), καθώς και στην απαγγελία του (talawwut). Από τη μελέτη του έργου του πιστεύεται πως ήταν γνώστης των ισλαμικών επιστημών και της περσικής λογοτεχνίας, ενώ ο ίδιος ειδικεύτηκε στη σπουδή της θεολογίας.Η πιο ώριμη περίοδος του Χαφέζ συμπίπτει χρονικά με τη βασιλεία του Σαχ Σουντζά (759-86/1358-84), κατά την οποία η φήμη του εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Περσία αλλά και στην Ινδία. Με δεδομένη τη στενή σχέση του με τον Σάχη, πιθανολογείται πως έλαβε διοικητική θέση υπό την ηγεμονία του. Αρκετά πανηγυρικά γκαζάλ του Χαφίζ, καθώς και μια ωδή, είναι αφιερωμένες στον Σάχη Σουντζά. Πιστεύεται πάντως πως για διάστημα περίπου δέκα ετών υπέπεσε σε δυσμένεια, με αποτέλεσμα ο Χαφίζ να εγκαταλείψει για δύο χρόνια τη Σιράζ για το Ισφαχάν και το Γιαζντ.Παρά το θρύλο που θέλει τον Χαφέζ να επεξεργάζεται τη συλλογή ποιημάτων του (Ντιβάν) ήδη από το 770/1368, κανένα σχετικό χειρόγραφο αυτής της περιόδου δεν διασώζεται. Η πρώτη έκδοση της χρονολογείται μετά το θάνατό του και υπήρξε έργο του μαθητή του Μουχαμάντ Γκουλαντάμ. Σε αυτή βασίστηκαν οι πολυάριθμες μεταγενέστερες εκδόσεις, οι οποίες ωστόσο εμφανίζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Η επίδραση του έργου του αποτυπώνεται στην παραδοσιακή περσική μουσική και την περσική καλλιγραφία. Ο τάφος του Χαφέζ στο Σιράζ (Hāfezieh) αποτελεί σήμερα ένα από τα κύρια αξιοθέατα της πόλης. Lewisohn, L., ed. (2010), Hafiz and the Religion of Love in Classical Persian Poetry, I.B. Tauris "Hafiz", The Encyclopedia of Islam, Vol. III, E.J. Brill, Leiden: 1997, σ. 55-7
Paradise Lost (άλμπουμ των Cirith Ungol)

Το Paradise Lost είναι το τέταρτο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Cirith Ungol, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1991 μέσω της "Restless Records". Μετά την περιοδεία για την προώθηση του "One Foot in Hell" ο κιθαρίστας Τζέρι Φογκλ και ο μπασίστας Μάικλ Βουτζία αντικαταστάθηκαν από τους Τζιμ Μπαράζα και Βέρνον Γκριν, αντίστοιχα. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το "Paradise Lost" σε παραγωγή του Ρον Γκούντι, με το εξώφυλλο του Μάικλ Γουίλαν να απεικονίζει το "The Sailor on the Seas of Fate" του Μάικλ Μούρκοκ. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ λόγω προβλημάτων με την "Restless Records".

 1. Join the Legion (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:32 2. The Troll (Malatesta) - 3:50 3. Fire (Brown, Crane, Finesilver, Ker) - 3:01 4. Heaven Help Us (Warrenburg) - 6:24 5. Before the Lash (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:39 6. Go It Alone (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:22 7. Chaos Rising (Baker, Barraza, Green, Garven) - 8:42 8. Fallen Idols (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:45 8. Paradise Lost (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:13 Το Paradise Lost ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τιμ Μπέικερ - φωνητικά Τζιμ Μπαράζα - κιθάρα Βέρνον Γκριν - μπάσο Ρόμπερτ Γκάρβεν - τύμπανα Τζο Μαλατέστα - κιθάρα Ρόμπερτ Γουόρενμπεργκ - μπάσο Paradise Lost - Cirith Ungol | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Cirith Ungol - Paradise Lost - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives CIRITH UNGOL | Paradise Lost - Metal Blade Records
Κυβερνήτης των Τερκς και Κέικος

Ο Κυβερνήτης των Τερκς και Κέικος είναι ο εκπρόσωπος του Βρετανού μονάρχη στο υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασίλειου, Τερκς και Κέικος. Ο Κυβερνήτης διορίζεται από τον εκάστοτε μονάρχη με τη συμβουλή της βρετανικής κυβέρνησης. Ο ρόλος του Κυβερνήτη είναι να ενεργεί ως αρχηγός κράτους, και είναι υπεύθυνος ή υπεύθυνη για το διορισμό του Πρωθυπουργού (Premier ) και 5 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η επίσημη κατοικία του Κυβερνήτη είναι η έδρα της κυβέρνησης των Τερκς και Κάικος, στο Γουότερλου στην Μεγάλη Τερκ. Τον Αύγουστο του 2009, το Ηνωμένο Βασίλειο ανέστειλε την αυτοδιοίκηση των Τερκς και Κάικος έπειτα από ισχυρισμούς για υπουργική διαφθορά. Το προνόμιο της διακυβέρνησης από τους υπουργούς και τη Βουλή των αντιπροσώπων παραχωρήθηκε στον κυβερνήτη των νήσων για χρονικό διάστημα έως και 2 έτη, με ενδεχόμενο παράτασης.Ο Κυβερνήτης έχει τη δική του σημαία στα Τερκς και Κέικος, που είναι η Σημαία της Ένωσης με το εθνόσημο του εδάφους επάλληλα.

 Τα νησιά ήταν εξαρτημένη κτήση της Τζαμάικα μέχρι την ανεξαρτησίας της τελευταίας, το 1962. Στη συνέχεια, ο κυβερνήτης των Μπαχάμων επέβλεψε των υποθέσεων από το 1965 έως το 1973. Όταν έγιναν οι Μπαχάμες ανεξάρτητες, τα νησιά απέκτησαν έναν ξεχωριστό κυβερνήτη το 1973. Κυβερνήτες (διάρκεια θητείας, όνομα, γέννηση-θάνατος) έχουν διατελέσει από το 1973: 1973-1975: Αλεξάντερ Γκράχαμ Μίτσελ (1923-) 1975-1978: Άρθουρ Κρίστοφερ Γουάτσον (1927-2001) 1978-1982: Τζον Κλίφορντ Στρονγκ (1922-) 1982-1987: Κρίστοφερ Τζ. Τέρνερ (1933-2014) 1987-1993: Μάικλ Τζ. Μπράντλεϊ (1933-2010) 1993-1996: Μάρτιν Μπουρκ (1947-) 1996-2000: Τζον Κέλι (1941-) 2000-2002: Μέρβιν Τζόουνς (1942-) 2002: Σίνθια Άστγουντ (υπηρεσιακή) (1946-) 2002-2005: Τζιμ Πόστον (1945-2007) 2005:Μάχαλα Γουίνς (υπηρεσιακή) (1948-) 2005-2008: Ρίτσαρντ Τεφάρι (1959-) 2008 – 5 Αυγούστου 2008:Μάχαλα Γουίνς, (υπηρεσιακή)(1948-) 5 Αυγούστου 2008 – 22 Αυγούστου 2011: Γκόρντον Γουέδερελ (1948-) 22 Αυγούστου – 12 Σεπτεμβρίου 2011:Μάρτιν Στάνλεϊ (υπηρεσιακός) (1948-) 12 Σεπτεμβρίου 2011 – 15 Σεπτεμβρίου 2013: Ρικ Τοντ (1959-) 15 Σεπτεμβρίου – 4 Οκτωβρίου 2013: Άνια Γουίλιαμς (υπηρεσιακή) 4 Οκτωβρίου - 9 Οκτωβρίου 2013: Χ. Ο. Σέπερντ (υπηρεσιακός) 9 Οκτωβρίου 2013 – 10 Οκτωβρίου 2016: Πίτερ Μπέκινγκαμ (1949-) 17 Οκτωβρίου 2016 – Ιούλιος 2019: Τζον Φρίμαν (1951-) 7 Ιουλίου –15 Ιουλίου 2019: Άνια Γουίλιαμς (υπηρεσιακή) 15 Ιουλίου 2019 - σήμερα: Νάιτζελ Ντέικιν Τερκς και Κέικος, worldstatesmen.org.
Κρατική Λειτουργία

Με τον όρο κρατική λειτουργία, εννοεί κανείς, νομικά και κατά την ευρύτερη έννοια του όρου, τη δραστηριότητα που ασκείται από ένα υποκείμενο όχι στο πλαίσιο του ατομικού του συμφέροντος, αλλά στο πλαίσιο του συμφέροντος της κοινότητας (δημόσιο συμφέρον).

 Με αυτή την έννοια, κρατικές λειτουργίες, συνιστούν οι τρεις κλασσικές λειτουργίες του κράτους: η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική στις οποίες ορισμένοι προσθέτουν τη λειτουργία της πολιτικής διοίκησης (ή της κυβέρνησης). Στο κράτος δικαίου τέτοιου είδους λειτουργίες που αποδίδονται σε τρεις διαφορετικές εξουσίες του κράτους, εννοώντας εκείνα τα όργανα ή τα σύνολα διακριτών και ανεξάρτητων από τις άλλες εξουσίες οργάνων: την τυποποίηση της νομοθετικής εξουσίας, τη διοίκηση της εκτελεστικής εξουσίας και τη δικαιοδοσία της δικαστικής εξουσίας (η αρχή του διάκρισης των εξουσιών). Επιπλέον, η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία, μπορούν να ασκήσουν μόνο την ισχύ που τους ανατίθενται από τους κανονισμούς, ισχύ βασικά γενική και αφηρημένη, την οποία θέτει η νομοθετική εξουσία και οφείλουν να την ασκούν σε συμμόρφωση με τους κανονισμούς αυτούς (αρχή της νομιμότητας). Μερικές φορές ο όρος κρατική λειτουργία χρησιμοποιείται για να αναφερθεί κανείς μόνο στην διοικητική λειτουργία, η οποία συνίσταται στην δραστηριότητα που περιστρέφεται γύρω από τα κοινοτικά συμφέροντα, προκαθορισμένη για την χάραξη πολιτικής, με σεβασμό προς την αρχή της νομιμότητας. Δεδομένου ότι αυτή η δραστηριότητα δεν είναι ελεύθερη προθέσεων, η κρατική λειτουργία, υπό αυτή την έννοια, βρίσκεται σε αντίθεση με την ατομική αυτονομία. Υπό διαφορετική έννοια, και πάλι περιορισμένη, αναφέρεται κανείς στην κρατική λειτουργία η οποία σχετίζεται με τις δραστηριότητες εκείνες, που διακρίνονται για την άσκηση επιτακτικών εξουσιών, δηλαδή δημόσιες εξουσίες, μέσω της υιοθέτησης μέτρων, εκ μέρους δημόσιων φορέων (κράτος και δημόσιες οντότητες), μέσω των οργάνων τους, ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, εκ μέρους από φορείς του ιδιωτικού τομέα (πρόκειται, σε αυτή την τελευταία περίπτωση, για την ιδιωτική άσκηση της κρατικής λειτουργίας). Στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης νοούμενης ως κρατικής λειτουργίας αντιτίθενται οι δημόσιες υπηρεσίες, δηλαδή εκείνες οι δραστηριότητες, οι οποίες δεν χαρακτηρίζεται από την άσκηση κρατικής εξουσίας, αποβλέποντας στην παροχή υπηρεσιών δημοσίου συμφέροντος. Τέλος, μερικές φορές, χρησιμοποιείται ο όρος συλλογική κρατική λειτουργία, για να αναφερθεί κανείς στο σύνολο των δημοσίων γραφειοκρατικών λειτουργών, ή στην Ιταλία, όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι δε διέπονται από διαφορετικό από τους υπόλοιπους εργαζόμενους καθεστώς, στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων. Sabino Cassese, Το δύσκολο έργο του Υπουργού δημόσιας λειτουργίας, "Περιφέρειες", 1995, αριθ. 3, σελ. 435-456. Εκτελεστική λειτουργία Δημόσιο συμφέρον Δημόσια διοίκηση
Ιβίσκος

Ο ιβίσκος (επιστ. ονομ.: Hibiscus) είναι γένος αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών, που ανήκει στην τάξη Μαλαχώδη και στην οικογένεια Μαλαχοειδή με 200 είδη, συμπεριλαμβανομένων δέντρων, θάμνων και ποωδών φυτών. Η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Ασία. Τα φύλλα του έχουν νευρώσεις, εναλλάσσονται και έχουν μίσχους. Τα άνθη του έχουν 5 μεγάλα πέταλα είναι σε σχήμα κώνου και έχουν χρωματισμούς κόκκινους, λευκούς, ροζ και κίτρινους. Τα περισσότερα είδη είναι θάμνοι και καλλωπιστικά φυτά. Αξίζει να σημειωθεί ότι παλαιότερα η μπάμια ταξινομούνταν ως ένα είδος ιβίσκου, αλλά η σύγχρονη ταξινόμηση την έχει μεταφέρει στο γένος Abelmoschus ως Abelmoschus esculentus (Αβελμόσχος ο εδώδιμος).

 Το πιο κοινό είδος είναι ο Ιβίσκος ο συριακός (Hibiscus syriacus), (αλλιώς αλθαία), φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο καλλωπιστικό με πολύ ωραία μεγάλα άνθη, λευκού, μωβ ή ροζ χρώματος. Ανθίζει το καλοκαίρι. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, τριγωνικά και οδοντωτά. Συνήθως φυτεύεται κατά μήκος των δρόμων. Ευαίσθητος στο ψύχος αγαπά τα ηλιόλουστα μέρη, ενώ είναι ανθεκτικός στην ξηρασία. Πολλαπλασιάζεται κυρίως με μοσχεύματα, παραφυάδες και καταβολάδες. Ο Ιβίσκος ο καννάβινος (Hibiscus cannabinus) είναι ποώδες μονοετές φυτό φτάνει σε ύψος τα 3,5 μέτρα τα φύλλα του συγκεντρώνονται στις κορυφές των βλαστών. Τα άνθη του είναι κίτρινα και στο κέντρο τους μοβ, βγαίνουν δε από τις μασχάλες των φύλων. Το φυτό είναι ιδιαίτερης οικονομικής σημασίας και καλλιεργείται σε περιοχές της Αφρικής για τις κλωστικές ίνες που βγαίνουν από το φλοιό του ,γνωστές με την ονομασία κέναφ ή κάνναβιτης Βομβάης. Οι καλύτερης ποιότητας ίνες λαμβάνονται την περίοδο της ανθοφορίας του φυτού. Έχουν μήκος ένα μέτρο χρώμα κιτρινωπό και εξαιρετική ανθεκτικότητα. Με αυτές κατασκευάζονται ανθεκτικά σακιά, σχοινιά και χαλιά. Από τα σπόρια του παρασκευάζονται ζωοτροφές. Ο Ιβίσκος ο σινικός (Ιβίσκος η σινική ροδή) - Hibiscus rosa-sinensis) καλλιεργείται στην Κίνα και χρησιμοποιείται στην παρασκευή χαρτιού. Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό για τα μεγάλα, συνήθως κόκκινα, άνθη του. Ο ιβίσκος της Ερυθραίας (Ιβίσκος η σαβδαρίφη - Hibiscus sabdariffa) καλλιεργείται για τα άνθη του από τα οποία παρασκευάζεται αφέψημα χωνευτικό και τονωτικό κατάλληλο και για την καταπολέμηση της υπέρτασης.Κοινό καλλωπιστικό φυτό είναι και ο ιβίσκος ρόζα ή κινέζικη τριανταφυλλιά που φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και καλλιεργείται για τα μεγάλα , όμορφα κωνικά του άνθη σε ποικιλία χρωμάτων. Το φυτό έχει υποστεί πολλές διασταυρώσεις και σήμερα υπάρχουν περίπου 800 είδη καλλιεργούμενων ποικιλιών. Ο ιβίσκος ο τρισχιδής είναι μονοετές φυτό με πολλές διακλαδώσεις των βλαστών του που φέρουν πολλές τρίχες. Τα άνθη του έχουν χρώμα κόκκινο, λευκό ή κίτρινο και ανοίγουν όταν είναι στον ήλιο ενώ κλείνουν όταν είναι στη σκιά.
Καλλατίς

Η Καλλατίς ή Κάλλατις ή η σημερινή Μανγκάλια (ρουμανικά: Mangalia, άλλες ιστορικές ονομασίες: Παγκάλια, Παγκλικάρα, Τομισοβάρα) είναι πόλη και λιμάνι στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας στη νοτιοανατολική περιοχή της Κωνστάντζας, στη Ρουμανία. Ο Δήμος Μανγκάλιας διοικεί επίσης αρκετά παραθαλάσσια θερινά θέρετρα: Cap Aurora, Jupiter, Neptun, Olimp, Saturn, Venus.

 Η ελληνική πόλη Καλλατίς υπήρχε μέχρι τα μέσα του 7ου αιώνα υπό αυτό το όνομα. Η ζωή στην πόλη ξανάρχισε από τον 10ο αιώνα. Τον 13ο αιώνα η Καλλατίς έγινε γνωστή ως Παγκάλια. Οι Βλάχοι την αποκαλούσαν Τομισοβάρα και οι Έλληνες την αποκαλούσαν Παγκλικάρα. Από τον 16ο αιώνα η πόλη είχε αποκτήσει το σημερινό της όνομα, Μανγκάλια. Μια ελληνική αποικία ονομασμένη Καλλατίς ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από την πόλη της Ηράκλειας της Ποντικής. Το πρώτο της ασημένιο νόμισμα κόπηκε γύρω στο 350 π.Χ. Το 72 π.Χ., η Καλλατίς κατακτήθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Λούκουλο και ανατέθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Άνω Μοισίας. Κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ., η πόλη έχτισε αμυντικές οχυρώσεις και συνεχίστηκε η κοπή νομισμάτων υπό τους Ρωμαίους αυτοκράτορες Σεπτίμιο Σεβήρο και Καρακάλλα. Η Καλλατίς υπέστη πολλαπλές εισβολές τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά στάθηκε ξανά στα πόδια της τον 4ο αιώνα μ.Χ. για να ανακτήσει το καθεστώς της ως σημαντικός εμπορικός κόμβος και πόλη λιμάνι. Από τον 7ο έως τον 11ο αιώνα η πόλη ήταν υπό την κυριαρχία της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Κατά την απογραφή του 2011, το 90,6% των κατοίκων της πόλης ήταν Ρουμάνοι, το 4,4% Τούρκοι, το 3,6% Τάταροι, το 0,5% Ρομά, το 0,3% Λιποβάνοι και το 0,6% ανήκε σε άλλες εθνοτικές ομάδες. Ανάλογα με τη θρησκεία, για τους ερωτηθέντες για τους οποίους υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, το 89,5% ήταν Ρουμάνοι Ορθόδοξοι, 8,3% Μουσουλμάνοι, 0,9% Ρωμαιοκαθολικοί, 0,3% Πεντηκοστιανοί και 1% άλλη ή καμία. Σάτυρος ο περιπατητικός (γύρω στον 3ο αιώνα π.Χ.), έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος και ιστορικός Ίννα, τραγουδίστρια Ντένις Αλίμπετς, ποδοσφαιριστής Ζώνας Λ. & Σβανά Ειρ., Οι αποικίες των Μεγάρων, Ναύπλιο 2015, σελ. 32-33. (ISBN 978-618-81554-5-9)
Πυρρολιδίνη

Η πυρρολιδίνη (αγγλικά pyrrolidine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C4H9N, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό τύπο της, . Είναι ετεροκυκλική δευτεροταγής αμίνη, με πενταμελή κορεσμένο δακτύλιο, που αποτελείται από ένα (1) άτομο αζώτου και τέσσερα (4) άτομα άνθρακα. Η χημικά καθαρή πυρρολιδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο διαυγές υγρό, αναμείξιμο με το νερό και με τους περισσότερους οργανικούς διαλύτες. Έχει χαρακτηριστική οσμή σπέρματος. Σε σύγκριση με τις άκυκλες δευτεροταγείς αμίνες είναι περίπου 10 φορές ισχυρότερη βάση. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος πυρρολιδίνη μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) πυρρολιδινικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο αζώτου και κανένα διπλό δεσμό.

 Η πυρρολιδίνη βρίσκεται στα φύλλα του καπνού και στα καρότα. Η δομή πυρρολιδινικού δακτυλίου είναι παρούσα σε πολλά φυσικά αλκαλοειδή, όπως η νικοτίνη και η υγρίνη. Βρίσκεται, επίσης, σε πολλά φαρμακευτικές δραστικές ουσίες, όπως η προκυκλιδίνη και η μπεπριδίλη. Σχηματίζει, ακόμη, τη βάση για τις ρακεταμικές ενώσεις (π.χ. πιρακετάμη, ανιρακετάμη). Τα αμινοξέα προλίνη και υδροξυπρολίνη είναι, επίσης, δομικά παράγωγα της πυρρολιδίνης. Η πυρρολιδίνη παράγεται βιομηχανικά με επίδραση αμμωνίας σε 1,4-βουτανοδιόλη, συνήθως πάνω από ένα οξείδιο μετάλλου ως καταλύτη: Άλλοι τρόποι σύνθεσης είναι η υδρογόνωση του πυρρόλιου, καθώς και η κατεργασία τετραϋδροφουρανίου με αμμωνία, η οποία οδηγεί στην αντικατάσταση του ατόμου οξυγόνου από την ομάδα ΝΗ: Η πυρρολιδίνη χρησιμοποιείται ως πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση πιο πολύπλοκων ενώσεων. Στην οργανική χημεία, η πυρρολιδίνη χρησιμοποιείται για να ενεργοποιήσει αλδεΰδες και κετόνες έναντι πυρηνόφιλης προσθήκης, με τον ενδιάμεσο σχηματισμό των αντίστοιχων εναμινών. Για παράδειγμα: SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ ΈκδοσηΘεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Άλιγκαν

Το Άλιγκαν (Allegan) είναι κωμόπολη στην πολιτεία Μίσιγκαν των ΗΠΑ, έδρα ομώνυμης κομητείας. Ο πληθυσμός του στην απογραφή του 2020 ήταν 5.222 κάτοικοι, ξεπερνώντας τους 5.000 για πρώτη φορά στην ιστορία.

 Οι άνθρωποι που αγόρασαν τα δικαιώματα στην περιοχή το 1833, οι Elisha Ely, Samuel Hubbard, Charles Christopher Trowbridge, Pliny Cutler και Edmund Monroe, δεν έχουν ξεχασθεί, καθώς τα ονόματά τους δόθηκαν στις οδούς του κέντρου του Άλιγκαν. Θεώρησαν την τοποθεσία προνομιακή για μελλοντική ανάπτυξη εξαιτίας του ποταμού Καλαμαζού, που είχε αρκετή δύναμη ώστε να κινήσει νερόμυλους και πριονιστήρια, αλλά ταυτοχρόνως ήταν και πλωτός για μικρά ποταμόπλοια. Η ονομασία είναι ένας νεολογισμός που εφεύρε ο εθνολόγος Χένρυ Σκούλκραφτ το 1837 ώστε να ηχεί σαν ινδιάνικη λέξη. Δεν σχετίζεται με τα τοπωνύμια Αλεγκένυ των ανατολικών ΗΠΑ. Ο οικισμός αναγνωρίσθηκε ως χωριό το 1838 και ως πόλη το 1907. Το 1886 μια γέφυρα μιας λωρίδας κυκλοφορίας κατασκευάσθηκε στο ποτάμι για να συνδέσει την εθνική οδό M-89 με το κέντρο της κωμόπολης. Η γέφυρα περιέπεσε σε αφάνεια τον 20ό αιώνα και επρόκειτο να καταδαφισθεί μέχρι που μια ομάδα ακτιβιστών συνέλεξε αρκετά χρήματα ώστε να την επισκευάσει το 1983. Σήμερα έφθασε να αποτελεί τοπόσημο του Άλιγκαν και εμφανίζεται στο λογότυπό του. Το 1914 ιδρύθηκε στην κωμόπολη ένα από τα πρώτα στον κόσμο, μικρά εργοστάσια κατασκευής αγωνιστικών αυτοκινήτων, συγκεκριμένα του μοντέλου «Cornelian», από τους Χάουαρντ Ε. Μπλαντ και Λουί Σεβρολέ. Το εγχείρημα ήταν βραχύβιο και συνολικώς παράχθηκαν λιγότερα από 100 αυτοκίνητα. Στο Άλιγκαν γεννήθηκε η ζωγράφος και εικονογράφος Κλάρα Έλσεν Πεκ (1883-1968) Ο οικισμός έχει συνολική έκταση 11,03 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με το 1,07 από αυτά να καλύπτεται από νερό. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 199 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 42°31΄45΄΄ Βόρειο πλάτος και 85°51΄19΄΄ Δυτικό μήκος. Ο μεγαλύτερος εργοδότης στο Άλιγκαν είναι η Perrigo, που ιδρύθηκε στην κωμόπολη το 1887 και σήμερα είναι από τους μεγαλύτερους «private label» παραγωγούς φαρμακευτικών προϊόντων χωρίς συνταγή στον κόσμο. Υπάρχει μικρό αεροδρόμιο στο Άλιγκαν, το Padgham Field, που εξυπηρετεί ολιγοθέσια αεροσκάφη. Επίσημος ιστότοπος
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νορβηγίας

Το Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νορβηγίας είναι μια σειρά αλληλοσυνδεόμενων πρωταθλημάτων για τις ποδοσφαιρικές ομάδες στη Νορβηγία. Το σύστημα έχει ιεραρχική δομή με προβιβασμό και υποβιβασμό μεταξύ των πρωταθλημάτων διαφορετικών επιπέδων.

 Τα πρώτα 4 επίπεδα διοργανώνονται από τη Νορβηγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Υψηλότερο επίπεδο είναι το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας και ακολουθεί η 1η κατηγορία Νορβηγίας. Η 2η κατηγορία Νορβηγίας αποτελεί το τρίτο επίπεδο και αποτελείται από 2 ομίλους. Ακολουθεί η 3η κατηγορία Νορβηγίας η οποία αποτελείται από 6 τοπικούς ομίλους. Από την 4η κατηγορία Νορβηγίας και κάτω τα πρωταθλήματα είναι τοπικά και διοργανώνονται από τις τοπικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες.
Σαλαμάνδρα Τίγρης

Η σαλαμάνδρα τίγρης (Ambystoma tigrinum) είναι είδος της Βόρειας Αμερικής. Η κοινή της ονομασία είναι ανατολική σαλαμάνδρα τίγρης, για να το διαφοροποιήσει από άλλα στενά συγγενικά είδη.

 Οι σαλαμάνδρες τίγρεις αναπτύσσονται σε ένα τυπικό μήκος (15-20 εκατοστά) και το μέγιστο περίπου (36 εκατοστά) μήκος, και είναι ιδιαίτερα νεοτενές είδος όπως είναι και τα αξολότλ. Tiger Salamander (Ambystoma tigrinum), Natural Resources Canada Tiger salamander, Petwatch http://projecttigrinumflorida.webs.com
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09 ήταν η 38η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ακρίτας Χλώρακας για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2009-10. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2009-10. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2008-09 ΠΑΕΕΚ Κερύνειας Εθνικός Άσσιας Χαλκάνορας ΙδαλίουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2008-09: Αναγέννηση Γερμασόγειας ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς Ηρακλής ΓερολάκκουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2007-08 Αναγέννηση Δερύνειας Ακρίτας Χλώρακας Όλυμπος ΞυλοφάγουΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2007-08: Διγενής Βορόκλινης Οθέλλος Αθηαίνου Ορφέας Λευκωσίας Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Πηγή: Βαθμολογία Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: Αποτελέσματα «2008/09 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Αποτελέσματα». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σωματεία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σκόρερ». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. Επίσημος ιστότοπος Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2008-09 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Αρβανίτης Ηλείας

Ο Αρβανίτης (στην καθομιλουμένη: του Αρβανίτη) είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 14 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 90 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 208 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Συνορεύει με τις Τοπικές Κοινότητες Καράτουλας, Λανθίου και Μαγούλας. Εγγύς του βρίσκεται και η Ιερά Μονή Κρεμαστής. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 3,792 χμ² (2011).

 Ο οικισμός Αρβανίτης την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ηρακλείας. Το Φ.Ε.Κ. 5 Α της 08/03/1841 αποσπά τον οικισμό από τον Δήμο Ηρακλείας και τον προσαρτά στον τότε Δήμο Ωλεναίων. Με το Φ.Ε.Κ. 256 Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην κοινότητα Χαριάς. Με το Φ.Ε.Κ. 205 Α της 26/08/1924 αποσπάται από την κοινότητα Χαριάς και ορίζεται έδρα της ομώνυμης Κοινότητας Αρβανίτη. Με το Φ.Ε.Κ. 244 Α της 04/12/1997, σύμφωνα με την Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 όπου και εντάχθηκε στον Δήμο Πύργου (Φ.Ε.Κ. 87 Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Ο οικισμός Αρβανίτης απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από το Λαντσόη, την έδρα του τότε Δήμου Ωλεναίων. Η εξέλιξη του πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αρβανίτη Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/03/2014. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αρβανίτη Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
Γεράσιμος Κανέλλος

Ο Γεράσιμος Μάκης Κανέλλος (Αθήνα, 25 Αυγούστου 1987) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τα χρώματα του Πήγασου Πολίχνης στη Βόλεϊ Λιγκ (περίοδος 2022–23) στη θέση του κεντρικού.

 Ο Γεράσιμος Κανέλλος ξεκίνησε το βόλεϊ το 2001 σε ηλικία 14 ετών στον σύλλογο Α.Ο. Δεξαμενής Μεταμόρφωσης και το 2004 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2005. Κατά τη διετία 2005–07, ο Κανέλλος αγωνίστηκε στην Α2 Εθνική κατηγορία, αρχικά στον Α.Ο. Δεξαμενής Μεταμόρφωσης (2005–06) κι έπειτα στον Αριστοτέλη Σκύδρας (2006–07). Το 2007 μετεγγράφη στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Με τη μεγάλη ομάδα εκείνης της εποχής του Ηρακλή κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο στο Τσάμπιονς Λιγκ το 2009 και το Πρωτάθλημα Ελλάδας περιόδου 2007–08. Το 2011 επέστρεψε στον Ολυμπιακό για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ωστόσο το πέρασμά του αποδείχθηκε σχετικά σύντομο καθώς ένα χρόνο αργότερα ανηφόρισε και πάλι προς τη Θεσσαλονίκη, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του ΠΑΟΚ. Το 2013 μετεγγράφη στον Παμβοχαϊκό, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια καθώς το καλοκαίρι του 2015 αποφάσισε να μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό. Στην ομάδα της Αθήνας αγωνίστηκε για ένα έτος. Στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά στον Ηρακλή Χαλκίδας την Α.Ε.Κ. τον Παμβοχαϊκό και την ίδια περίοδο (2019–20) στον Φοίνικα Σύρου. Το ξεκίνημα της περιοδου 2020–21 τον βρίσκει και πάλι στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όμως η αποχώρηση του Γηραιού από το πρωτάθλημα αλλά και η αναβολή της Βόλεϊ Λίγκ τον "ταξιδεύουν" στην Αγγλία για λογαριασμό της Πολόνια Λονδίνου, όπου συναντάει ως συμπαίκτη τον Ανέστη Δαλακούρα και ως προπονητή τον Βαγγέλη Κουτουλέα. Τον Ιανουάριο του 2021 αποδέχεται πρόταση του ΠΑΟΚ, στον οποίο αγωνίζεται μέχρι το τέλος της περιόδου. Στη συνέχεια παραμένει στη Βόρειο Ελλάδα, αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Αριστοτέλη Σκύδρας (2021–2022) και του Πήγασου Πολίχνης (2022–23). Ο Γεράσιμος Κανέλλος έχει πραγματοποιήσει με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης 38 διεθνείς συμμετοχές, και συμμετείχε στην ομάδα που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στην Ευρωπαϊκή Λίγκα το 2014. Ευρωπαϊκή Λίγκα 2η θέση: 2014 Τσάμπιονς Λιγκ 2η θεση: 2008 (Ηρακλή Θεσσαλονίκης) 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας 2007–08 (Ηρακλής Θεσσαλονίκης) 2η θέση: 2010–11 Ηρακλής Θεσσαλονίκης) 3η θέση: 2012–13 (ΠΑΟΚ) Κύπελλο Ελλάδας 2η θέση: 2011 (Ηρακλής Θεσσαλονίκης)2 Σούπερ Καπ Ελλάδας 2007, 2008 (Ηρακλής Θεσσαλονίκης) Γεράσιμος Κανέλλος - Παρουσίαση greekvolley.eu Γεράσιμος Κανέλλος: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας volleybox.net Γεράσιμος Κανέλλος - Ευρωπαϊκή παρουσία www-old.cev.eu
Δείκτης εκπαίδευσης

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δημοσιεύει τον Δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης κάθε χρόνο, που αποτελείται από τον Δείκτη Προσδόκιμου Ζωής, τον Δείκτη Εκπαίδευσης, και τον Δείκτη Εισοδήματος. Ο Δείκτης Εκπαίδευσης υπολογίζεται από τα Μέσα έτη σχολικής εκπαίδευσης και τα Αναμενόμενα έτη σχολικής εκπαίδευσης.Η εκπαίδευση είναι ένας κύριος παράγοντας ευμάρειας και χρησιμοποιείται για να μετρήσει την οικονομική ανάπτυξη και ποιότητα ζωής, που είναι κύριος παράγοντας για τον προσδιορισμό αν μια χώρα είναι ανεπτυγμένη, αναπτυσσόμενη ή υπανάπτυκτη.

 Ως προς τον Μάρτιο 2015, τα τελευταία δεδομένα δημοσιεύτηκαν ως μέρος της Αναφοράς Ανθρώπινης Ανάπτυξης του 2014, που μπορεί να ληφθεί απευθείας από τον ιστότοπο του UNDP.Ο παρακάτω πίνακας περιέχει τα δεδομένα από το 1980. Το σύστημα κατάταξης έχει το 1 ως το υψηλότερο δυνατό θεωρητικό βαθμό, σημαίνοντας τέλεια εκπαιδευτική παρουσία. Όλες οι χώρες θεωρούνται ως ανεπτυγμένες (με βάση την κατάταξη Δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, δείτε κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης) κατέχουν επίσης υψηλή κατάταξη και στον δείκτη εκπαίδευσης. Ιστότοπος UNDP Αρχειοθετήθηκε 2018-09-19 στο Wayback Machine. UNDP - Education Αρχειοθετήθηκε 2015-11-20 στο Wayback Machine.
Δήμος Σπάρτης (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Σπάρτης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Σπάρτης και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο δήμο Σπάρτης. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού, στους πρόποδες του Ταϋγέτου. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 84,4Km2 και είχε συνολικό πληθυσμό 18.184 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

 Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Σπαρτιατών [ 15.828 ] η Σπάρτη [ 14.817 ] η Αγία Κυριακή [ 74 ] ο Γούναρης [ 174 ] το Καλάμι [ 111 ] η Κοκκινόρραχη [ 348 ] η Ριβιώτισσα [ 304 ] Δ.δ. Αμυκλών [ 1.009 ] οι Αμύκλες [ 735 ] το Βαφειό [ 69 ] ο Κατσαρός [ 52 ] το Περιστέρι [ 50 ] η Ρίζα [ 103 ] Δ.δ. Αφισίου -- το Αφισί [ 583 ] Δ.δ. Καλυβίων Σοχάς [ 388 ] τα Καλύβια Σοχάς [ 328 ] η Σοχά [ 60 ] Δ.δ. Κλαδά -- ο Κλαδάς [ 376 ] Πληροφορίες για την αρχαία Σπάρτη Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Μάγισσα της Ανιέσι

Η Μάγισσα της Ανιέσι είναι μία πολύ γνωστή μαθηματική καμπύλη, η οποία έχει πάρει το όνομά της από την Ιταλίδα μαθηματικό Μαρία Ανιέσι (Maria Agnesi) που τη μελέτησε εκετεταμένα αν και δεν την εφηύρε εκείνη. Το όνομα της «μάγισσας της Ανιέσι» ακολουθεί και επιβεβαιώνει τον «νόμο του Στίγκλερ» σύμφωνα με τον οποίον καμία επιστημονική ανακάλυψη δεν έχει πάρει το όνομα εκείνου που την έκανε. Ο λόγος που η καμπύλη αυτή πήρε το όνομά της από την Ανιέσι είναι ίσως ότι η μαθηματικός την συμπεριέλαβε στο βιβλίο της «Instituzioni Analytiche», το πρώτο βιβλίο αλγεβρικού λογισμού που έγραψε γυναίκα, το οποίο είχε την καινοτομία να είναι είναι γραμμένο σε απλή και κατανοητή γλώσσα στα Ιταλικά και όχι στα Λατινικά κάνοντας τα μαθηματικά για πρώτη φορά προσιτά και ευχάριστα στους μαθητές. Το ότι ονομάστηκε «μάγισσα» και όχι απλά καμπύλη της Ανιέσι οφείλεται σε γλωσσική παρεξήγηση. Ο Λουίτζι Γκουίντο Γκράντι (Luigi Guido Grandi, 1671-1742), καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Πίζας , ονόμασε την καμπύλη versiera («γυριστή», από το λατινικό vertere = γυρίζω ). Κατά τύχη, υπάρχει η σχεδόν ομόηχη ιταλική λέξη aversiera, που σημαίνει «γυναίκα του διαβόλου». Έτσι, λόγω λάθους στη μετάφραση, η versiera του Γκράντι έγινε aversiera και τελικά ονομάστηκε «μάγισσα της Ανιέσι». Η συγκεκριμένη καμπύλη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η πλάγια όψη ενός λόφου ή ενός θαλάσσιου κύματος είναι παρόμοια με την καμπύλη, ενώ ισοδυναμεί και με τη συνάρτηση κατανομής πιθανότητας της κατανομής Κοσί. Από τη μελέτη της προκύπτουν τα εξής:

 f ( x ) = d 3 x 2 + d 2 {\displaystyle f(x)={\frac {d^{3}}{x^{2}+d^{2}}}} ,όπου d η διάμετρος του κύκλου με κέντρο K ( 0 , d 2 ) {\displaystyle K{\Bigl (}0,{\frac {d}{2}}{\Bigr )}} και d ∈ ( 0 , + ∞ ) {\displaystyle d\in (0,+\infty )} D f = R {\displaystyle D_{f}=R} f ( D f ) = { y ∈ R / 0 < y ≤ d } {\displaystyle f(D_{f})=\{y\in R/0<y\leq d\}} Η f(x) δεν έχει καμία ρίζα f ( − x ) = d 3 ( − x ) 2 + d 2 = d 3 x 2 + d 2 = f ( x ) {\displaystyle f(-x)={\frac {d^{3}}{(-x)^{2}+d^{2}}}={\frac {d^{3}}{x^{2}+d^{2}}}=f(x)} Η συνάρτηση είναι άρτια. Η f(x) είναι συνεχής στο πεδίο ορισμού της, ως πηλίκο συνεχών συναρτήσεων. Τομή με τον άξονα y'y f ( 0 ) = d 3 0 2 + d 2 = d 3 d 2 = d {\displaystyle f(0)={\frac {d^{3}}{0^{2}+d^{2}}}={\frac {d^{3}}{d^{2}}}=d} Η C f {\displaystyle C_{f}} τέμνει τον άξονα y'y στο σημείο Α(0, d) Η C f {\displaystyle C_{f}} δεν τέμνει τον x'x. f ′ ( x ) = − 2 x d 3 ( x 2 + d 2 ) 2 {\displaystyle f'(x)={\frac {-2xd^{3}}{(x^{2}+d^{2})^{2}}}} f ↑ ( − ∞ , 0 ] {\displaystyle f\uparrow (-\infty ,0]} και f ↓ [ 0 , + ∞ ) {\displaystyle f\downarrow [0,+\infty )} max f ( x ) = d γ ι α x = 0 {\displaystyle \max f(x)=d\quad \gamma \iota \alpha \quad x=0} Δεν έχει ελάχιστο. I = ∫ d 3 x 2 + d 2 d x = d 2 ∗ a r c t a n ( x d ) {\displaystyle I=\int {\frac {d^{3}}{x^{2}+d^{2}}}dx=d^{2}*arctan({\frac {x}{d}})} lim x → − ∞ f ( x ) = lim x → + ∞ f ( x ) = 0 {\displaystyle \lim _{x\to -\infty }f(x)=\lim _{x\to +\infty }f(x)=0}
Κρις Όρμπακ

Ο Κρις Όρμπακ (πλήρες όνομα: Christopher Ben Orbach) (γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1968) είναι Αμερικανός ηθοποιός, ηθοποιός φωνής και τραγουδοποιός, ο οποίος είναι ο μικρότερος γιος του αείμνηστου πρωταγωνιστή του Νόμος και τάξη Jerry Orbach και της πρώτης του συζύγου, Marta Curro.

 Ο Όρμπακ αποφοίτησε από το High School of Performing Arts της Νέας Υόρκης το 1986, σπούδασε για λίγο υποκριτική στο SUNY Purchase και πήρε πτυχίο BFA στην παραγωγή κινηματογράφου και τηλεόρασης από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Αυτοδίδακτος μουσικός, τραγουδάει και παίζει κιθάρα, μπάσο και πλήκτρα. Έχει ηχογραφήσει δύο άλμπουμ με πρωτότυπα τραγούδια, το Safely Through the Night (2004) και το Secession (2009). Το τελευταίο έγινε σε συμπαραγωγή με τον βραβευμένο με Grammy μηχανικό Troy Halderson. Ως καταξιωμένος καλλιτέχνης φωνητικών εκφράσεων, έχει εργαστεί για εταιρείες όπως η L'Oreal, η Ethan Allen, η Delphi, η Wrangler, η Astrazeneca και η Kodak. Ο Όρμπακ ξεκίνησε να ασχολείται με το voice-over κάνοντας μεταγλώττιση για ιαπωνικά anime, με το ψευδώνυμο Hideo Seaver. Ο Όρμπακ υποδύθηκε τον ντετέκτιβ Ken Briscoe, ανιψιό του Lennie Briscoe (χαρακτήρας του πατέρα του) στην πρώτη σεζόν του Law & Order: Special Victims Unit (1999-2000). Στον κινηματογράφο, εμφανίστηκε στην ταινία Blue Moon του John Gallagher το 2000, με τον Ben Gazzara και τη Rita Moreno, και στην ταινία Clear Blue Tuesday της Elizabeth Lucas το 2009. Στη σκηνή της Νέας Υόρκης εμφανίστηκε στο Peg o' My Heart στο Irish Repertory Theater και σε δύο έργα στο La Mama ETC's Club Theater, το Modern Living και το Lost In Staten Island. Εμφανίστηκε επίσης στην αναβίωση του θεατρικού ντοκιμαντέρ Charlie Victor Romeo στο 3LD. Ως ιδρυτικό μέλος της ομάδας παραστάσεων Memoir Radio (μαζί με τον Patrick Daniels και τον Laurence Mason), ο Chris έγραψε και παρουσίασε ένα θεατρικό μονόπρακτο με τίτλο Fast - ένα αυτοβιογραφικό έργο που συνδέει την παιδική του ηλικία στη γειτονιά Chelsea της Νέας Υόρκης στις δεκαετίες του 1970 και 1980 με το σημερινό του χόμπι, το μαραθώνιο τρέξιμο, το οποίο ξεκίνησε σε ηλικία 42 ετών. Παντρεύτηκε τη Nicole J. Vallance το 2011. Ο γιος τους Aaron Orbach γεννήθηκε το 2014. Η κόρη τους Emilia Orbach γεννήθηκε το 2019. Ο Orbach έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό που ονομάζεται Anthony Nicholas "Tony" Orbach, μια ανιψιά που ονομάζεται Sarah Kate Orbach και έναν ανιψιό που ονομάζεται Peter Orbach. Νόμος & Τάξη - Augie, Jason, Finkle Νόμος & Τάξη: Ειδική Μονάδα Θυμάτων - Ντετέκτιβ Ken Briscoe Blue Moon - Frank Junior Καθαρή μπλε Τρίτη - Dave the Picard Fan Mob Fathers: Μόνιμη απεξάρτηση - Harry Bosco Rocket Power - Πρόσθετη φωνή Teen Titans - Πρόσθετες φωνές Τι νέα, Σκούμπι Ντου - Επιβάτης #7 Amon Saga - Amon Αρένα μάχης Toshinden - Kayin Amoh Πολεμιστής του πνεύματος - Nikko (επ. 4) Strange Love - Hiroyuki Δίδυμοι άγγελοι - Kama Οργή των Νίντζα - Sakon Yōtōden - Sakon Hayate YuYu Hakusho: Poltergeist Report - Kurama (Central Park Media dub) Επίσημη ιστοσελίδα Κρις Όρμπακ στο IMDb
Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία

Οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία είναι ελληνικός πολιτικός φορέας στο χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας, συνιστώσα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής. Γενικός Γραμματέας είναι ο Μιχάλης Χάλαρης.

 Οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία ιδρύθηκαν το 2014. Απαρτίζονται κυρίως από τις πολιτικές κινήσεις Πολιτεία 2012, Πρωτοβουλία Β, Νέοι Μεταρρυθμιστές και Δυναμική Ελλάδα καθώς και από στελέχη από τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Η πρώτη Διοικούσα Επιτροπή του φορέα αποτελούνταν από τον Νίκο Διακουλάκη, Παναγιώτη Ιωακειμίδη και Γιάννη Τούντα. Οι Κινήσεις συμμετέχουν ενεργά στην ανασυγκρότηση και ενοποίηση του χώρου της κεντροαριστεράς, σε συνεργασία με άλλα κόμματα. Συμμετείχαν στον συνδυασμό Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη στις ευρωεκλογές του 2014, ο οποίος έλαβε 8,02%, ενώ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 υποστήριξαν το συνδυασμό ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Δημοκρατική Παράταξη. Εν όψει των εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ίδρυσαν μαζί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τη Δημοκρατική Αριστερά τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, της οποίας αποτελούσαν συνιστώσα. Η Δημοκρατική συμπαράταξη έλαβε το 6,28% της λαϊκής ψήφου και εξέλεξε 17 βουλευτές, από τους οποίους κανένας δεν προέρχεται από τις Κινήσεις Πολιτών.Τον Απρίλιο του 2018, οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία συμμετείχαν στην ίδρυση του Κινήματος Αλλαγής, του οποίου αποτελούν συνιστώσα. Τον Μάιο του ίδιου έτους, κατά την 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του φορέα, συστάθηκε η θέση Γραμματέα, στην οποία εκλέχτηκε ομόφωνα από το σώμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης ο Μιχάλης Χάλαρης. Παράλληλα εκλέχθηκε Συντονιστική Επιτροπή αποτελούμενη από 65 μέλη, προσωπικότητες του επιστημονικού και συνδικαλιστικού χώρου του κέντρου και της αριστεράς. Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου και στις βουλευτικές εκλογές του 2019 οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία στήριξαν το ΚΙΝΑΛ, διατηρώντας την οργανωτική αυτονομία τους, Οι Κινήσεις Πολιτών (κατά συντομογραφία) οργάνωσαν για τις 11 Απριλίου 2020 στην Αθήνα την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε λόγω των μέτρων για τον κορονοϊό. Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία
Rīgas Vagonbūves Rūpnīca

Η Rīgas Vagonbūves Rūpnīca (RVR) είναι ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια κατασκευής μηχανών στη Λετονία, το οποίο ιδρύθηκε το 1895 από τον επιχειρηματία Όσκαρ Φρέιγουιρθ με το όνομα Phoenix. Η RVR εδρεύει στη Ρίγα και για πολλά χρόνια ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής τρένων και τρένων ντίζελ, καθώς και των τραμ στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Τα πιο γνωστά μοντέλα της είναι τα ηλεκτρικά τρένα ER1, ER2, ER7 και ER9, πολλά από τα οποία είναι ακόμα σε λειτουργία σήμερα. Μεταξύ του 1973 και του 1988 κατασκεύαζε το τρένο υψηλής ταχύτητας ER200, και πιο πρόσφατα, συμμετείχε στην ανακαίνιση των μονάδων που διαχειρίζεται η λετονική εταιρεία σιδηροδρόμων Pasažieru Vilciens.

 Το 1936, η Fenikss αναδιοργανώθηκε στην Συμμετοχική Εταιρεία Βάιρογκς, η οποία αργότερα κατασκεύαζε τα αυτοκίνητα Ford-Vairogs με άδεια. Επί του παρόντος υπό ανάπτυξη είναι μια νέα οικογένεια τρένων ντίζελ με το όνομα DR1B το οποίο θα έχει χωρητικότητα μεταξύ 2 και 12 αυτοκινήτων, και θα είναι εφοδιασμένα με κινητήρες πρότυπου Euro3 και ηλεκτρικό εξοπλισμό. Επί του παρόντος η RVR επιβλέπει την ανακαίνιση των παλαιότερων μοντέλων ER2 και ER9, καθώς και την ανάπτυξη νέων προϊόντων με τις ετικέτες ER22/29/35. Τα τρένα θα είναι εξοπλισμένα με νέο σχεδιασμένο εσωτερικό χώρο, κατασκευασμένο από στρώσεις πλαστικού, πάνελ αλουμινίου και υαλοβάμβακα. Οι πελάτες θα έχουν την επιλογή ενός δερμάτινου ή υφασμάτινου φινιρίσματος στις επιβατικές θέσεις. Ξεκινώντας από το 1923 έως το 1930, μετά την μεταπολεμική ανοικοδόμηση, το εργοστάσιο παρήγαγε περίπου 40 τραμ για το τραμ της Ρίγας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1949, το εργοστάσιο άρχισε να παράγει το μοντέλο τραμ MTV-82. Το 2002, η RVR υπέγραψε συμφωνία με το Δήμαρχο της Ρίγας για την αντικατάσταση των τραμ στην πρωτεύουσα της Λετονίας, καθώς η περίοδος λειτουργίας τους θα έληγε το 2010. Το νέο τραμ έχει ρυθμιστεί για να προσφέρει βελτιωμένη άνεση και ασφάλεια, καθώς είναι πολύ πιο ήσυχο από τον στόλο των ηλικιωμένων μονάδων ČKD Tatra. Σύμφωνα με την RVR θα διαθέτουν φωτεινό και ευρύχωρο εσωτερικό και θα είναι 20 με 30% ενεργειακά πιο αποδοτικά από τους προκατόχους τους. Οι νέες μονάδες αναμένεται να παραχθούν σε αριθμό 15-20 μονάδων ανά έτος και θα οδηγήσει στη σταδιακή απόσυρση των τραμ της ČKD Tatra. Από το 2008, πολλά από τα τραμ της RVR εξακολουθούν να λειτουργούν στο Ντάουγκαβπιλς, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λετονίας. Πολλά τρένα κατασκευασμένα από την RVR κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία σε πολλές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Οι τρέχοντες φορείς παρουσιάζονται παρακάτω. Πολύ λίγα, αν υπάρχουν, τραμ κατασκευασμένα από την εταιρεία είναι ακόμα σε λειτουργία, με τις περισσότερες πόλεις της πρώην ΕΣΣΔ να χρησιμοποιούν τραμ της ČKD Tatra. Επίσημη ιστοσελίδα της RVR
Πολυθρόνα για Δύο

Η Πολυθρόνα για Δύο (αγγλικά: Trading Places) είναι αμερικανική κωμωδία παραγωγής 1983 σε σκηνοθεσία Τζον Λάντις και πρωταγωνιστούν οι Νταν Άκροϊντ, Έντι Μέρφι και Τζέιμι Λι Κέρτις.

 Οι αδερφοί Ντιουκ, ηλικιωμένοι χρηματιστές, διαφωνούν για το αν η διάνοια σχετίζεται με την κληρονομικότητα. Έτσι αποφασίζουν να στοιχηματίσουν και φροντίζουν ο καλύτερος υπάλληλος τους να πάρει την θέση ενός ζητιάνου μικροαπατεώνα και αντίστροφα εκείνος να πάρει την θέση του. Νταν Ακρόιντ στο ρόλο του Λούις Ουίνθορπ Έντι Μέρφι στο ρόλο του Μπίλι Ρέι Βάλενταϊν Τζέιμι Λι Κέρτις στο ρόλο της Οφηλίας Ντον Αμέτσι στο ρόλο του Μόρτιμερ Ντιούκ Ραλφ Μπέλαμι στο ρόλο του Ράντολφ Ντιούκ Ντένχολμ Έλιοτ στο ρόλο του Κόουλμαν Κριστίν Χόλμπι στο ρόλο της Πενέλοπε Ουίδερσπυν Η ταινία Πολυθρόνα για Δύο έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 3η θέση με 7,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 90,4 εκατομμύρια δολάρια. Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών
Ελίζα Ρίχτερ

Η Ελίζα Ρίχτερ (2 Μαρτίου 1865 - 23 Ιουνίου 1943) ήταν φιλόλογος. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε τον τίτλο της Υφηγήτριας για το έργο της στις Ρομανικές γλώσσες. Πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1943.

 Γεννήθηκε στη Βιέννη από μία Εβραϊκή οικογένεια της μεσαίας τάξης. Κόρη του Δρ. Μαξιμίλιαν (θαν. 1891) και της Έμελι Ρίχτερ (θαν. 1889), αδελφή της Ελένης Ρίχτερ, συγγραφέως και μεταφράστριας Αγγλικής λογοτεχνίας και θεατρικών έργων, σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και έλαβε το Διδακτορικό της το 1901. Το 1905 ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε τον τίτλο της Υφηγήτριας για το έργο της στις Ρομανικές γλώσσες. Έγινε η πρώτη γυναίκα βοηθός καθηγητή το 1907 και έλαβε τη διάκριση της "Εξαιρετικής Καθηγήτριας" το 1921 αν και ποτέ δεν έλαβε πανεπιστημιακή έδρα. Η Ελίζα Ρίχτερ υπήρξε πολιτικά δραστήρια. Ίδρυσε τον Οργανισμού Αυστριακών Ακαδημαϊκών Γυναικών (Verband der Akademikerinnen Österreichs) του οποίου και προήδρευε από το 1920. Το 1927 απηύθυνε κάλεσμα για την ίδρυση κόμματος γυναικών αν και ισχυριζόταν ότι δεν έβλεπε τον εαυτό της ως φεμινίστρια.Μετά την Προσάρτηση της Αυστρίας από το Γερμανικό Ράιχ και την εισαγωγή Ναζιστικών αντισημιτικών πολιτικών στην Αυστρία, που απέκλειαν τους πολίτες Εβραϊκής καταγωγής από το δημόσιο βίο, η Ρίχτερ απαλλάχθηκε των καθηκόντων της. Μαζί με την αδελφή της Ελένη, που ζούσε μαζί της, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Θέρεζινσταντ στις 9 Οκτωβρίου 1942. Πέθανε εκεί στις 23 Ιουνίου 1943.Το Πρόγραμμα Ελίζα Ρίχτερ του Αυστριακού Ταμείου Επιστημών (FWF), που παρέχει υποστήριξη σε γυναίκες που επιδιώκουν ακαδημαϊκή καριέρα, έλαβε το όνομά του προς τιμήν της. Βιογραφία (Πρόγραμμα Αριάδνη) της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αυστρίας (Γερμανικά) Εικονική Βιβλιοθήκη Ελίζας και Έλενας Ρίχτερ (Πανεπιστημιακή και Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κολωνίας) Έργα από και σχετικά με την Ελίζα Ρίχτερ Αρχειοθετήθηκε 2016-06-09 στο Wayback Machine. (Ψηφιακή Γερμανική Βιβλιοθήκη) Λογοτεχνία από και σχετικά με την Ελίζα Ρίχτερ (Κατάλογος Εθνικής Γερμανικής Βιβλιοθήκης) Πρόγραμμα Ελίζα Ρίχτερ από το Αυστριακό Ταμείο Επιστημών
Λαμπίνα Μίτεβσκα

Η Λαμπίνα Μίτεβσκα (σλαβομακεδονικά: Лабина Митевска‎, γενν. 11 Οκτωβρίου 1975) είναι Βορειομακεδόνισσα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, αλλά και παραγωγός. Περισσότερο γνωστή έγινε μέσα από το ρόλο της στην ταινία Πριν από τη βροχή (1994), η οποία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το 2003 ανακηρύχθηκε Γυναίκα της Χρονιάς, από γυναικείο περιοδικό της χώρας της. Η αδελφή της, Τεόνα Μιτέβσκα, ασχολείται επίσης με τον κινηματογράφο και είναι σκηνοθέτης. Συνολικά έχει εμφανιστεί σε 24 ταινίες, εκ των οποίων οι τρεις είναι μικρού μήκους, ενώ έχει κάνει την παραγωγή σε επτά ταινίες.

 Γεννημένη στα Σκόπια, κατάγεται από καλλιτεχνική οικογένεια. Σπούδασε στα Σκόπια, στη Δανία, αλλά και στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κάνοντας τα πρώτα της βήματα στο θέατρο, αλλά και σε ταινίες της χώρας της. Περισσότερη γνωστή είναι για τον ρόλο της στην ταινία του Μίλκο Μακέφσκι, Πριν από τη βροχή, του 1994, η οποία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Στην ταινία υποδύεται τη Ζαμίρα, μία νεαρή Αλβανίδα. Μετά την επιτυχία της ταινίας συμμετείχε στο θεατρικό έργο Tuku Taka Pod Oblaka. Το 1996, πραγματοποίησε άλλη μία γνωστή της εμφάνιση, σε δεύτερο ρόλο, στη Βρετανική ταινία Καλώς ήλθατε στο Σαράγιεβο, μία ταινία του Μάικλ Γουίντερμποτομ, ο οποίος την εμπιστεύτηκε και στην επόμενη ταινία του, με τίτλο Σε θέλω (1997). Το 2000 πρωταγωνίστησε στην τσεχική ταινία Samotáři και αργότερα, σε μία ταινία της αδελφής της, με τίτλο Too Bad That Balkan Express Was Already Used. Το 2007 συμμετείχε στην ταινία Η Αφροδίτη ζει στο Τίτο Βέλες (2007), ρόλος που της έδωσε και βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Σινεμά του Λέτσε. Για τον ρόλο της δήλωσε: «Η Αφροδίτη δεν μιλά, αλλά αυτό ήταν δική της επιλογή. Για έναν ηθοποιό, όμως, η γλώσσα είναι το εργαλείο του. Και καθώς είμαι και ον ομιλητικό, μου φάνηκε ανυπόφορο να μην μπορώ να μιλήσω. Συνειδητοποίησα, όμως, πως έτσι ωθούμαστε να σκεφτόμαστε περισσότερο» Ήταν υποψήφια και για το βραβείο Czech Lion του 2001 για το Β' Γυναικείο Ρόλο στην ταινία Zenský herecký výkon ve vedlejsí roli, ενώ ως παραγωγός βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Wiesbaden goEast. Το 2001ήταν μέλος της επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Karlovy Vary. Πέρα από την υποκριτική, έχει ασχοληθεί και με τη συγγραφή, καθώς έχει κυκλοφορήσει άρθρα σε περιοδικά της χώρας της όπως στο Start και το Dnevnik. Μιλάει Γερμανικά, Τσεχικά και Αγγλικά. Σχετικά με τις σχέσεις της Ελλάδας και του ΠΓΔΜ είχε δηλώσει: «Κρίμα που δεν γίνεται. Δεν είμαστε πολιτικοί, είμαστε καλλιτέχνες. Μερικοί από τους καλύτερους φίλους μου είναι Ελληνες. Εχουμε αρκετά σύνορα, ας μη βάζουμε και στην τέχνη...». Πριν από τη βροχή (1994) Καλώς ήλθατε στο Σαράγιεβο (1996) Σε θέλω (1997) Samotáři (2001) Η Αφροδίτη ζει στο Τίτο Βέλες (2007) Labina Mitevska fan site