IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας

Να μη συγχέεται με τον θείο του Νέρωνα Κλαύδιο Δρούσο ή Δρούσο τον Πρεσβύτερο.Ο Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας ή Δρούσος ο Νεότερος, λατιν.: Drusus Julius Caesar / Drusus Junior (14 π.Χ. - 14 Σεπτεμβρίου 23 μ.Χ.) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν ο μόνος γιος και διάδοχος τού Τιβερίου.

 Γεννήθηκε στη Ρώμη και ανήκε σε έναν εξέχοντα κλάδο τού γένους των Κλαυδίων· ήταν γιος τού Τιβερίου και της πρώτης συζύγου του Βιψανίας Αγριππίνας. Το όνομά του όταν γεννήθηκε, ήταν Νέρων Κλαύδιος Δρούσος, ομώνυμος τού θείου του Νέρωνα Κλαυδίου Δρούσου τού πρεσβυτέρου (αδελφού τού Τιβέριου), γι' αυτό ο ίδιος καλείται Δρούσος ο νεότερος. Το έτος 4 μ.Χ. πρόσθεσε το όνομα Ιούλιος Καίσαρας, όταν ο πατέρας του υιοθετήθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο, ο οποίος ήταν υιοθετημένος από τον Ιούλιο Καίσαρα. Έτσι το όνομά του έγινε Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας. Εισήλθε στην πολιτική με το αξίωμα τού ταμία (quaestor) το 10 μ.Χ.. Η πολιτική του σταδιοδρομία αντανακλούσε αυτή τού εξαδέλφου του Γερμανικού (γιού τού Δρούσου τού πρεσβύτερου): ανέλαβε όλα τα αξιώματά του στην ίδια ηλικία με αυτόν. Ακολουθώντας το πρότυπο τού Αυγούστου, επρόκειτο να κυβερνήσουν μαζί. Ήταν και οι δύο λαοφιλείς και πολλές αφιερώσεις έχουν βρεθεί προς τιμήν τους σε όλη την Ιταλία. Ο Δίων Κάσσιος στο έργο του Ρωμαϊκή Ιστορία τους αποκαλεί Κάστορα και Πολυδεύκη, τα ονόματα των Διοσκούρων. Απεβίωσε αιφνίδια το 23 μ.Χ., από φυσικά αίτια όπως φαίνεται. Ωστόσο οι αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Τάκιτος και ο Σουητώνιος, αναφέρουν πως απεβίωσε ένεκα μίας φιλονικίας με τον Σηιανό έπαρχο τού Πραιτωρίου στη Ρώμη: ισχυρίζονται, ότι ο Σηιανός είχε αποπλανήσει τη σύζυγο τού Δρούσου, τη Λιβίλλα και με τη βοήθεια ενός ιατρού δηλητηρίασε τον Δρούσο. Παρά τις φήμες ο Τιβέριος δεν υποψιάστηκε τον Σηιανό και οι δύο έμειναν φίλοι, ώσπου το 31 μ.Χ. ο Σηιανός εξέπεσε της εύνοιας τού Τιβερίου. Ο Τιβέριος είχε υιοθετήσει τον ανιψιό του Γερμανικό, όμως αυτός απεβίωσε το 19 μ.Χ., έτσι το 37 μ.Χ. που απεβίωσε ο Τιβέριος, τον διαδέχθηκε ο γιος τού Γερμανικού, ο Γάιος Καλιγούλας. Νυμφεύτηκε τη Λιβίλλα, κόρη τού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου και της Αντωνίας της Νεότερης και είχε τέκνα: Ιουλία Λιβία π. 7 μ.Χ.-43, παντρεύτηκε πρώτα τον Νέρωνα Ιούλιο Καίσαρα, γιο τού Γερμανικού και μετά τον Γάιο Ρουβέλλιο Βλάνδο συγκλητικό από την τάξη των ιππέων. Τιβέριος Γέμελλος 19 μ.Χ.-37/38. Cassius Dio, Roman History Book 57, English translation Plutarch, Symposiacs Book 1, English translation Suetonius, Lives of the Twelve Caesars, Life of Caligula, Life of Tiberius Tacitus, Annals, I–VI, English translation
Ρομπόλα Κεφαλονιάς

Η Ρομπόλα Κεφαλονιάς είναι λευκό κρασί Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) (παλαιότερα Ο.Π.Α.Π. Ονομασίας Προέλευσης Ανώτερης Ποιότητας) που παράγεται αποκλειστικά στο νησί της Κεφαλονιάς στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Θεωρείται το κατ’ εξοχήν επώνυμο εξαγώγιμο προϊόν του νησιού, άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία και τον πολιτισμό του.

 Σχετικά με την προέλευση του ονόματος της ποικιλίας σταφυλιού από το οποίο παράγεται η Ρομπόλα Κεφαλονιάς έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις. Πιθανόν να προέρχεται από την ελληνική λέξη "ρόμβος" (ιταλικ. Rombo), σχήμα στο οποίο δόθηκαν και τελετουργικές ιδιότητες. Πιθανά η λέξη να υπονοεί τη δύναμη του κρασιού αυτού να μας γοητεύει, να μας μεταφέρει σε μια κατάσταση ρέμβης ή ελαφριάς μέθης. Η ποικιλία ρομπόλα προτιμάει φτωχά εδάφη, χαλικώδη, ασβεστολιθικής προέλευσης κύρια στις ημιορεινές και ορεινές περιοχές του νησιού. Ξεκινάει τη βλάστηση στα τέλη του Μάρτη και ωριμάζει λίγο μετά τα μέσα Αυγούστου, μέχρι και τα μέσα Σεπτέμβρη το πολύ. Με παραγωγή άνω των 500 τόνων ετησίως στο νησί της Κεφαλονιάς, η Ρομπόλα είναι παρούσα στην ευρωπαϊκή, την αμερικανική και γενικότερα την παγκόσμια αγορά. Η ζώνη παραγωγής εντοπίζεται στην περιοχή Ομαλών - Τρωιανάτων, ενώ φτάνει μέχρι τα όρια του ελατοδάσους του Εθνικού Δρυμού Αίνου Κεφαλονιάς. Περίπου το 70% της συνολική παραγωγής οινοποιείται από τον Αγροτοβιομηχανικό Συνεταιρισμό Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλονιάς. Τα χαρακτηριστικά της Ρομπόλας είναι λευκοπράσινο χρώμα με χρυσοκίτρινες ανταύγειες, ανάλογα με την μέθοδο εμφιάλωσης. Το πρωτογενές άρωμα της Ρομπόλας το χαρακτηρίζουν άνθη εσπεριδοειδών και φρούτα ροδάκινου, κίτρου και μήλου, έντονα αλλά όχι επιθετικά, με ικανοποιητική ένταση και διάρκεια αρώματος. Το κρασί έχει ελαφρύ έως μεσαίο σώμα, με χαρακτηριστική οξύτητα. Καταναλώνεται σε διάστημα δύο ετών από την παραγωγή του. "Οδύσσεια Κεφαλλονιάς - Ιθάκης", Επετηρίς Τέχνης και Πολιτισμού, Εκδόσεις Οδύσσεια, 2005 Γεράσιμος Αντζουλάτος, "ΟΔΗΓΟΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΟΙΝΟΥ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ & ΙΘΑΚΗΣ", έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κεφαλονιάς & Ιθάκης (Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης), 200.
Μεγάλη πυρκαγιά του Τάρτου

Η μεγάλη πυρκαγιά του Τάρτου έλαβε χώρα στις 6 Ιουλίου 1775 και κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης Τάρτου στη σημερινή Εσθονία. Η φωτιά κατέστρεψε το κέντρο της πόλης.

 Το Τάρτου είχε χάσει τα περισσότερα από τα μεγάλα πέτρινα κτήριά του, όταν ανατινάχτηκαν τον Σεπτέμβριο του 1708 με εντολή του Μεγάλου Πέτρου κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου. Ο Ρώσος τσάρος διέταξε ότι τα κτήρια στο Τάρτου (τότε ονομαζόταν Ντόπρατ) έπρεπε να καταστραφούν, για να αποτρέψουν τους Σουηδούς από το να χρησιμοποιήσουν την πόλη ως στρατιωτική βάση. Αυτή ήταν μόνο μία από τις πολιορκίες, που υπέστη το Τάρτου κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, αλλά αυτή τη φορά η πόλη έμεινε καμένη και σε ερείπια. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, ο πληθυσμός επέστρεψε στο Τάρτου και η απελπισμένη ανάγκη για σπίτια δημιούργησε μια πληθώρα νέων ξύλινων κτηρίων. Τα κτήρια έπρεπε να χτιστούν από ξύλο καθώς ο Τσάρος είχε δώσει εντολή να μην χτιστούν πέτρινα κτήρια πουθενά εκτός από τη νέα ρωσική πρωτεύουσα Αγία Πετρούπολη. Η πρώτη μεγάλη πυρκαγιά εκδηλώθηκε το 1763. Τον επόμενο χρόνο επισκέφτηκε η Μεγάλη Αικατερίνη και πραγματοποιήθηκε κάποια ανοικοδόμηση. Η «Μεγάλη Φωτιά» εκδηλώθηκε το 1775. Ξεκίνησε στην πίσω αυλή της οδού Ιπποτών (Rüütli tänav) κοντά στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Ένας δυνατός άνεμος επέτρεψε στη φωτιά να εξαπλωθεί από κτήριο σε κτήριο και οι ξύλινες γέφυρες επέτρεψαν στη φωτιά να διασχίσει το ποτάμι, για να προκαλέσει περαιτέρω ζημιές. Σχεδόν 200 ξύλινα κτήρια καταστράφηκαν και πάνω από 40 πέτρινα κτήρια. Η πόλη υπέστη περαιτέρω ζημιές, όταν δεκαοκτώ κτήρια καταστράφηκαν σκόπιμα, για να προκληθούν πυρκαγιές. Στο τέλος της πυρκαγιάς παρέμειναν μόνο 160 κτήρια: τα περισσότερα από αυτά βρίσκονταν στα βόρεια της πόλης. Έμειναν μόνο σαράντα όρθια στο πρώην κέντρο της πόλης. Το Σπίτι της Ουπσάλα, το οποίο βρίσκεται κοντά στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, είναι ένα από τα λίγα κτήρια, που έχουν απομείνει σήμερα, που χρονολογούνται πριν από την πυρκαγιά. Ορισμένα από τα ξύλα του έχουν χρονολογηθεί στο 1750. Μετά την πυρκαγιά η πόλη ξαναχτίστηκε. Μετά την πυρκαγιά οι κανόνες, που απαιτούσαν να μην υπάρχουν νέα πέτρινα κτήρια αντιστράφηκαν και τώρα έπρεπε να κατασκευαστούν όχι μόνο νέα κτήρια αλλά και φράχτες και βοηθητικά κτήρια χωρίς τη χρήση ξύλου. Ο ακρογωνιαίος λίθος του Δημαρχείου του Τάρτου τοποθετήθηκε το 1782 και ολοκληρώθηκε υπό τη διοίκηση του Γιόχαν Χάινριχ Μπαρτολομέους Βάλτερ. Η Μεγάλη Αικατερίνη βρήκε 25.000 ρούβλια, για να διευκολύνει την κατάσταση στο Τάρτου μετά την πυρκαγιά και τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή μιας πέτρινης γέφυρας στο ποτάμι. Τα ερείπια αυτής της γέφυρας φαίνονται ακόμα κάτω από τον ποταμό Εμαγιόγκι, αλλά το κύριο μέρος της γέφυρας καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Κρατικός Αερολιμένας Αράξου

Ο Κρατικός Αερολιμένας Αράξου (συντομογραφίες: IATA: GPA, ICAO: LGRX, ΥΠΑ: ΚΑΑΞ) εξυπηρετεί όλο το Νομό Αχαΐας και βρίσκεται κοντά στον Άραξο, στα δυτικά του νομού, στον καλλικρατικό Δήμο Δυτικής Αχαϊας σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από την Πάτρα. Είναι κυρίως στρατιωτικό αεροδρόμιο και φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις της 116 Πτέρυγας Μάχης. Ωστόσο, εξυπηρετεί και αρκετές πτήσεις της πολιτικής αεροπορίας από και προς ευρωπαϊκούς προορισμούς, ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Δέχεται κυρίως ναυλωμένες πτήσεις (charter), ενώ για άλλες πτήσεις απαιτείται άδεια.

 Το αεροδρόμιο άρχισε να κατασκευάζεται το 1940, αλλά λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί. Οι Γερμανοί συνέχισαν τα έργα και τελικά η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1941. Για ένα μικρό διάστημα, έως το 1946, την διοίκησή του είχε αναλάβει η Βρετανική Βασιλική Αεροπορία (RAF). Το πολιτικό αεροδρόμιο ξεκίνησε την λειτουργία του στις 30 Απριλίου 1984. Το 2004 το δάπεδο στάθμευσης αεροσκαφών επεκτάθηκε, ενώ το 2007 παραδόθηκε σε χρήση ο νέος αεροσταθμός. Το αεροδρόμιο του Αράξου ξεκίνησε τη λειτουργία του ως στρατιωτικό το 1936, αλλά η κατασκευή του διαδρόμου δεν ολοκληρώθηκε πριν το 1941, παρά μόνο όταν στον χώρο εγκαταστάθηκε το πρώτο Ραντάρ στην Ελλάδα.Το αεροδρόμιο από τον Μάιο του 1969 αποτελεί βάση της 116 Πτέρυγας Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας και από τον Απρίλιο 1962 και της 116 Σμηναρχίας Μάχης. Σήμερα περιλαμβανει την 336 Μοίρα Βομβαρδιστικών και την 335 Μοίρα. Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 14 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο μήκους 3.352 μέτρων, με επιφάνεια από σκυρόδεμα. Η διεύθυνση του διαδρόμου είναι 18/36. Ο διάδρομος διαθέτει φωτισμό και ραδιοβοηθήματα τύπου TACAN και VOR-DME. Ο αερολιμένας Αράξου βρίσκεται 45 χιλιόμετρα δυτικά της Πάτρας και 60 χιλιόμετρα βόρεια του Πύργου. Υπάρχουν δρομολόγια λεωφορείων από τη Πάτρα προς τον Άραξο. Έχει μελετηθεί μελλοντική σύνδεση με τον προαστιακό σιδηρόδρομο της Πάτρας. Κρατικός Αερολιμένας Αράξου - Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας Αεροδρόμιο Αράξου - Πολεμική Αεροπορία
Αζιμούθιο

Το Αζιμούθιο ή Αζιμούθ(*), που προέρχεται από την αραβική Azimouth, είναι μια από τις οριζόντιες συντεταγμένες καθώς αποτελεί και μια γωνία του τριγώνου θέσεως. Συνήθως μετριέται από τον Βορρά.

 Το αζιμούθιο διακρίνεται σε δύο βασικά είδη, ανάλογα του ακολουθούμενου τρόπου εύρεσής του: 1) αζιμούθιο παρατήρησης: Συμβολίζεται ως Αζπ και είναι αυτή που παρατηρείται με την διόπτρα ή διοπτηρία πυξίδα, και 2) αζιμούθιο υπολογισμού: που συμβολίζεται ως Αζλ, ονομάζεται και αληθές αζιμούθιο και υπολογίζεται στην επίλυση του τριγώνου θέσεως.Το αληθές αζιμούθιο αποτελεί μια από τις δύο οριζόντιες συντεταγμένες δια των οποίων προσδιορίζονται ή θέση (το ίχνος) αυτού στην ουράνια σφαίρα, με βάση τον μαθηματικό ορίζοντα. Η άλλη οριζόντια συντεταγμένη είναι το αληθές ύψος. Το αληθές αζιμούθ αποτελεί την αντίστοιχη διόπτευση των ουρανίων σωμάτων και μετριέται είτε ολοκυκλικά, δηλαδή από 0° - 360°, είτε ημικυκλικά, δηλαδή από 0° - 180° από τον Β. ή Ν. ανάλογα του άνω Πόλου του παρατηρητή και εξ αυτού Α. ή Ζ (Δυσμάς). και τέλος τεταρτοκυκλικά (μόνο σε ειδικές περιπτώσεις), δηλαδή από 0° - 90° ομοίως εκ του Β. ή Ν. προς Α. ή Ζ.(Δυσμάς). Το συπλήρωμα της τεταρτοκυκλικής τιμής του Αζιμούθ είναι τόξο του μαθηματικού ορίζοντα που περιλαμβάνεται μεταξύ του πρώτου καθέτου και του καθέτου κύκλου του αστέρος το οποίο και χαρακτηρίζεται εύρος αστέρος (Amplitude). Παλαιότερα χρησιμοποιούταν μόνο στη αστρονομική ναυτιλία αν και ορισμένοι ναυτιλιακοί πίνακες εξακολουθούν και σήμερα ακόμη να το παρέχουν.Αν η διοπτηρία πυξίδα είναι επαναλήπτης γυροσκοπικής πυξίδας, που σημαίνει 0 σφάλμα, τότε το λαμβανόμενο αζιμούθιο θεωρείται αληθές αζιμούθιο Αζλ. Στη σύγχρονη ναυτιλία το αζιμούθιο χρησιμεύει στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) Στον προσδιορισμό της παραλλαγής - παρεκτροπής των πυξίδων. Συγκεκριμένα συγκρίνοντας το Αζπ και το Αζλ βρίσκεται η παραλλαγή πυξίδας Πρ. Πρ = Αζλ - Αζπ (αλγεβρικά) Εκ της παραλλαγής και της σύγχρονης απόκλισης προσδιορίζεται η παρεκτροπή πυξίδας Τρ. Τρ = Πρ - Απ (αλγεβρικά) β) Στον προσδιορισμό των κατευθύνσεων και χάραξη των ευθειών θέσεως (αστρονομική ναυτιλία) όπου και απαιτείται η ακριβής τιμή της Αζλ. και γ) Στην αναγνώριση αστέρων, όπου και χρησιμοποιείται η προσεγγίζουσα τιμή του Αζπ.Από τα παραπάνω καθίσταται αντιληπτό πόσο απαραίτητα τυγχάνουν τα στοιχεία αυτά (Αζλ και Αζπ) για τον ναυτιλλόμενο που σε όλες τις περιπτώσεις η ζητούμενη ακρίβεια της τιμής του αζιμούθιου, στη πράξη, είναι της τάξεως της μισής μοίρας. (*) Στην αστρονομική ναυτιλία χρησιμοποιούνται πάντα οι διεθνείς ονομασίες, συνεπώς και εδώ χρησιμοποιείται ο όρος Αζιμούθ αντί του εξελληνισμένου αζιμούθιο.
Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι

Η Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:إنشيرا سيدتي) (Τούρκικα: Seniye Inşirah Hanımefendi, 10 Ιουλίου 1887 - 10 Ιουνίου 1930) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Ηγεμόνα Βαχιντεντίν, μετέπειτα σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Η Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1887 στο Μπατούμι της Γεωργίας, και ήταν κόρη του Αζίζ Μπέη Βοτσιμπέ. Ήταν ανιψιά της Ντουριάντεν Καντινεφέντι, τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄. Σε πολύ μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι όπου έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Ήταν επίσης καλή ζωγράφος. Ήταν Κυρία Επί των Τιμών, της δέκατης όγδοης συζύγου του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, της Σαγιεστέ Χανιμεφέντι. Ενώ ήταν σε υπηρεσία της Σαγιεστέ Χανιμεφέντι, τράβηξε την προσοχή του ηγεμόνα Βαχιντεντίν. Ο ηγεμόνας Βαχιντεντίν ζήτησε από τον πατέρα της, Αζίζ Μπέη, το χέρι της σε γάμο. Την πρώτη φορά ο πατέρας της και ο αδελφός της Ζέκι Μπέη αρνήθηκαν να του δώσουν το χέρι της. Ενώ την δεύτερη φόρα δέχτηκαν να το δώσουν και ο ηγεμόνας Βαχιντεντίν παντρεύτηκε την Ινσιράχ στις 8 Ιουλίου 1905 στο Παλάτι Τσεγκέλκιοϊ. Λέγεται ότι η Ινσιράχ ήταν μια πολύ ζηλιάρα γυναίκα. Μια μέρα, ο ηγεμόνας Βαχιντεντίν βρέθηκε στο υπνοδωμάτιο του με μια υπηρέτρια. Η Ινσιράχ άφησε αμέσως τον σύζυγό της και πήρε διαζύγιο από αυτόν στις 17 Νοεμβρίου 1909. Μετά το διαζύγιο ζούσε ακόμα στο αρχοντικό του Βαχιντεντίν και μετά την απέλασή της πήγε στο Κάιρο. Χώρισαν πριν ο Βαχιντεντίν ανέλθει στο θρόνο ως Μωάμεθ ΣΤ΄, οπότε η Ινσιράχ δεν έγινε ποτέ σύζυγος του σουλτάνου. Η Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι αυτοκτόνησε, πέφτοντας στον ποταμό Νείλο στις 10 Ιουνίου 1930 σε ηλικία 42 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Εγιούπ Σουλτάν στο Κάιρο. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Σάμου

Η Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Σάμου αποτελεί μια από τις τοπικές επιτροπές καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Η Τοπική Επιτροπή ιδρύθηκε επίσημα το 1983 με έδρα το Καρλόβασι Σάμου. Στη δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των νήσων Σάμου και Ικαρίας.

 Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Ανδρών ΓυναικώνΣε επίπεδο μικρότερων ηλικιών οργανώνονται πρωταθλήματα Νεανίδων, Κορασίδων, Πανκορασίδων, Εφήβων, Παίδων και Παμπαίδων. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών προβιβάζονται στο δεύτερο όμιλο νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών επιτροπών των νησιών του Αιγαίου. Με τη σειρά τους οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Νοτίου Ελλάδος. Α.Σ. Αναγέννηση Σάμου Α.Σ. Ελπίδα Π.Α.Σ. Ίκαρος Α.Σ. Καρλόβασι Α.Σ. Κέρκης Μαραθοκάμπου Π.Μ.Α.Σ. Κούρος Α.Ο. Πολυκράτης Πυθαγορείου Α.Σ. Πράμνος Α.Σ. Ρίβα Α.Ε.Σ.Μ. Φοίνιξ Επίσημη ιστοσελίδα της Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. ΣΑΜΟΥ Αρχειοθετήθηκε 2012-11-26 στο Wayback Machine. Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2012-2013

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2012-2013, ήταν το 18ο κατά σειρά Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών και το 14ο που η τελική του φάση έγινε σε μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2012 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 31 Μαρτίου 2013 με τον τελικό μεταξύ του Πρωτέα Βούλας και του ΠΑΟΚ Το κύπελλο κατέκτησε ο Α.Ε.Ο. Πρωτέας Βούλας για πρώτη φορά στην ιστορία του κάνοντας την έκπληξη, αφού πρόκειται για ομάδα της Α2 εθνικής κατηγορίας.

 Οι αγώνες της πρώτης φάσης διεξήχθησαν σε τρεις αγωνιστικές, στις 16, 23 και 26 Σεπτεμβρίου 2012. Οι αγώνες της δεύτερης φάσης διεξήχθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου και 9 Οκτωβρίου 2012. Στη φάση αυτή μετείχαν και οι 12 ομάδες της Α1΄. Ανεξάρτητα από την κλήρωση οι ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας ήταν γηπεδούχες. Οι αγώνες της τρίτης φάσης (προημιτελικοί) διεξήχθησαν στις 22 Δεκεμβρίου 2012. Ανεξάρτητα από την κλήρωση οι ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας ήταν γηπεδούχες. Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Βόλου, στις 30 και 31 Μαρτίου 2013. Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κυπελλούχος στις γυναίκες ο Πρωτέας Βούλας.
Αλεξάντερ Λιτβινένκο

Ο Αλεξάντερ (Σάσα) Λιτβινένκο (Алекса́ндр Ва́льтерович Литвине́нко, 4 Δεκεμβρίου 1962 – 23 Νοεμβρίου 2006) ήταν Ρώσος συγγραφέας και πρώην πράκτορας της KGB και της μετέπειτα Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB).

 Γεννήθηκε στο Βορονέζ της Ρωσίας και ο πατέρας του, ουκρανικής καταγωγής, ήταν ιατρός. Το 1988 εισήλθε στη μυστική υπηρεσία της Ρωσίας (KGB). Τον Νοέμβριο του 1998 ως πράκτορας της FSB μαζί με κάποιους άλλους σε συνέντευξη τύπου κατηγόρησε τον Ρώσο πρόεδρο Μπόρις Γέλτσιν ότι μέσω της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) σκόπευε να οργανώσει δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων του. Με εντολή του αρχηγού της FSB, Βλαντίμιρ Πούτιν, απολύθηκε από την υπηρεσία. Όπως δήλωσε χρόνια αργότερα ο Πούτιν, πήρε την απόφαση να τον απολύσει επειδή οι αξιωματούχοι της FSB δεν πρέπει να οργανώνουν συνεντεύξεις τύπου και να δημιουργούν σκάνδαλα. Μετά την απόλυσή του, συνελήφθη αρκετές φορές από την ρωσική αστυνομία και τον Νοέμβριο του 2000, ύστερα από πολλές περιπέτειες, κατέληξε στο Λονδίνο όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο. Στις 14 Μαΐου 2001, του δόθηκε πολιτικό άσυλο και τον Οκτώβριο του 2006 απέκτησε την αγγλική υπηκοότητα. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της συζύγου του, ο Λιτβινένκο δούλευε για την βρετανική MI6, ενώ του είχε ζητηθεί να συνεισφέρει σε έρευνα για τη ρωσική μαφία. Ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο μαζί με τον Ρώσο ακαδημαϊκό Γιούρι Φελστίνσκι συνέγραψε το βιβλίο Blowing Up Russia (Ανατινάζοντας τη Ρωσία), στο οποίο ισχυριζόταν ότι εκείνες οι βομβιστικές επιθέσεις του 1999, πριν την διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών, ήταν σχεδιασμένες από την FSB και τον ίδιο τον Πούτιν, ο οποίος εκλέχτηκε πρόεδρος της Ρωσίας υποσχόμενος την πάταξη της Τσετσένικης τρομοκρατίας. Το βιβλίο, ωστόσο, κατακρίθηκε από ορισμένους καθώς σε αυτό δεν παρουσιάζονταν συγκεκριμένα στοιχεία γι' αυτούς τους ισχυρισμούς.Από το Λονδίνο ο Λιτβινένκο, γνωστός πλέον για την προσωπική και μακροχρόνια έχθρα του προς τον πρόεδρο της Ρωσίας, ασκούσε συνεχώς κριτική στην κυβέρνηση Πούτιν για την αυταρχικότητα που επιδείκνυε. Επίσης, τον κατέδειξε ως ηθικό αυτουργό για την επίθεση στο κοινοβούλιο της Αρμενίας, που στοίχισε τη ζωή του προέδρου της χώρας, για την ομηρία στο θέατρο της Μόσχας το 2003 από Τσετσένους τρομοκράτες και για τη δολοφονία της δημοσιογράφου Άννας Πολιτκόφσκαγια. Μία από τις τελευταίες του έρευνες σχετιζόταν με την εταιρεία Yukos. Την 1η Νοεμβρίου 2006, δηλητηριάστηκε από Πολώνιο 210 με αποτέλεσμα να πεθάνει στις 23 Νοεμβρίου. Ύστερα από έρευνες η βρετανική αστυνομία κατέδειξε τον Αντρέι Λουγκοβόι. Ενταφιάστηκε σε μουσουλμανικό νεκροταφείο αφού λίγους μήνες πριν πεθάνει είχε ασπαστεί τον μουσουλμανισμό. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίνα Λιτβινένκο και απέκτησαν έναν γιο. Είχε επίσης άλλα 2 παιδιά, από τον προηγούμενο γάμο του. Υπόθεση Λιτβινένκο
Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας

Το Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας που προηγουμένως ήταν γνωστό ως Κίνημα για μια Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας (Κ.Ε.Ε.Ε), είναι μια συμμαχία δεξιών ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων που ιδρύθηκε το 2014. Η πολιτική ομάδα του κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι η Κοινοβουλευτική Ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία.

 Μετά τις Ευρωεκλογές 2014, τα κόμματα που συμμετείχαν στην Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Ελευθερία προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συγκροτήσουν μια πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αργότερα το 2014, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια νέα δομή ευρωπαϊκού επιπέδου, η οποία έγινε το Κίνημα για μια Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας. Το ολλανδικό Κόμμα για την Ελευθερία επέλεξε να μην συμμετάσχει σε αυτό το πανευρωπαϊκό κόμμα, επειδή αρνήθηκε να χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2015. Η μέγιστη επιχορήγηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το τρέχον έτος είναι € 1.170.746 πλέον € 621.677 για το συνδεδεμένο πολιτικό ίδρυμά του, το Fondation pour une Europe des Nations et des Libertés. Στις 16 Ιουνίου 2015 δημιουργήθηκε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ευρώπης των Εθνών και της Ελευθερίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μέλη από το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας, τον Εθνικό Συναγερμό, το Φλαμανδικό Συμφέρον, το Συνέδριο για τη Νέα Δεξιά καθώς και η ανεξάρτητη Ευρωβουλευτής Τζάνις Άτκινσον, που αποχώρησε από το Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 24 Οκτωβρίου 2015, ο ηγέτης του Κινήματος για μία Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας και Αντιπρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Λουί Αλιό συναντήθηκε με την επικεφαλής του κόμματος Αδελφοί της Ιταλίας Γιωργία Μελόνι στην Τεργέστη για μια διάσκεψη για τη μετανάστευση.\ Η Μαρίν Λε Πεν επαίνεσε τη νίκη του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος κατά τις Ελβετικές Ομοσπονδιακές Εκλογές 2015, αν και το ελβετικό κόμμα δεν έχει επίσημους δεσμούς με το κίνημα. Το κίνημα ξεκίνησε επίσης μια εκστρατεία κατά της μετανάστευσης το 2015 όπως ακριβώς και η εκστρατεία του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος κατά τη διάρκεια του ελβετικού δημοψηφίσματος για τη μετανάστευση το 2014. Τον Φεβρουάριο του 2019, το κόμμα Είμαστε Οικογένεια εντάχθηκε στο κόμμα. Στις 25 Απριλίου 2019, το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα της Εσθονίας προσχώρησε επισήμως στην ομάδα. Το 2019, το κόμμα μετονομάστηκε στο Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας ως ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα και ως Ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επίσημη ιστοσελίδα
Βίνσεντ Σκιαβέλι

Ο Βίνσεντ Σκιαβέλι (Vincent Andrew "Vince" Schiavelli, 11 Νοεμβρίου 1948 - 26 Δεκεμβρίου 2005) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ιταλικής καταγωγής. Έγινε γνωστός με τους ρόλους που ερμήνευσε κυρίως στις ταινίες Στη Φωλιά του Κούκου και Αόρατος Εραστής.

 Γεννήθηκε στο Μπρούκλυν, Νέα Υόρκη. Αφού σπούδασε ηθοποιία στο New York University εργάστηκε στην θεατρική σκηνή την δεκαετία του 1960. Πρώτη του παρουσία σε κινηματογραφική ταινία ήταν στο Η φυγή του Μίλος Φόρμαν το 1971. Το ταλέντο αλλά και η χαρακτηριστική του εξωτερική εμφάνιση του εξασφάλισαν ρόλους και σε άλλες ταινίες του Φόρμαν. Το 1972 είχε την πρώτη του εμφάνιση και στην τηλεόραση (The Corner Bar). Μια από τις μεγαλύτερες του επιτυχίες ήταν ο εκκεντρικός ρόλος που ερμήνευσε στην ταινία Αόρατος Εραστής το (1990), όπου υποδυόταν το φάντασμα του μετρό. Το 1997 το περιοδικό Vanity Fair τον επέλεξε ως έναν από τους καλύτερους αμερικανούς ηθοποιούς ερμηνείας δύσκολων ρόλων. Μεταξύ άλλων πρωταγωνίστησε το 2002 και στην ταινία Σολίνο του Φατίχ Ακίν. Συνολικά ερμήνευσε μια σειρά ιδιόρρυθμων ρόλων σε περισσότερες από 120 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Ο Σκιαβέλι ήταν επίσης γνωστός και για διάφορα βιβλία μαγειρικής που έγραψε, όπως και για πολυάριθμα άρθρα σε περιοδικά μαγειρικής. Το 2001 βραβεύτηκε από την James-Beard-Foundation. Το 1985 παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, την ηθοποιό Allyce Beasley (* 1954). Το 1987 γεννήθηκε ο γιος του Αντρέα και το 1988 πήρε διαζύγιο. Στις 23 Οκτωβρίου 1992 παντρεύτηκε την Carol Sue Mukhalian, μουσικοσυνθέτης και αρπιστής του Seattle Symphony Orchestra. Εγκαταστάθηκε στο χωριό στο Πόλιτζι Τζενερόζα της Σικελίας/Ιταλία, την πατρίδα του παππού και της γιαγιάς του οι οποίοι είχαν μεταναστέψει στην Αμερική. Σε ηλικία 57 χρονών, ο Βίνσεντ Σκιαβέλι πέθανε στο σπίτι του στο Πόλιτζι Τζενερόζα από καρκίνο των πνευμόνων. Αμαντέους, 1984 Η Επιστροφή του Μπάτμαν, 1992 Υπόθεση Λάρι Φλιντ, 1996 Το Αύριο ποτέ δεν πεθαίνει, 1997 Σολίνο, 2002 Βίνσεντ Σκιαβέλι στο Internet Movie Database Φωτογραφία του Βίνσεντ Σκιαβέλι με την γυναίκα του
Μέθοδος Σίλβα

Η Μέθοδος Σίλβα είναι μία μέθοδος προσωπικής ανέλιξης που ιδρύθηκε από τον Χοσέ Σίλβα. Πρόκειται για ένα σύστημα όπου ισχυρίζεται ότι βοηθάει στην ανάπτυξη των δυνάμεων του νου μέσα από τον διαλογισμό, την θετική σκέψη, την φαντασία και τον οραματισμό.

 Η έρευνα του Χοσέ Σίλβα, πάνω στον ανθρώπινο νου και τις δυνατότητές του, ξεκίνησε τη δεκατία του 1940 όταν μέσα από ένα τυχαίο γεγονός του δημιουργήθηκε η ανάγκη να μελετήσει την ψυχιατρική και την ύπνωση. Το 1966 κατόπιν έρευνας και επιστημονικών πειραμάτων τα ευρήματά του δημοσιεύτηκαν, μέσω της διδασκαλίας της Μεθόδου Σίλβα γνωστή και ως Μέθοδος Ελέγχου του Νου, στην Αμερική. Από το 1966 διεξάγονται σεμινάρια της Μεθόδου Σίλβα σε όλο τον κόσμο με σκοπό την αυτοβελτίωση και τον έλεγχο του νου. Μέθοδος Silva για τον έλεγχο του νου Πως θα πάρετε βοήθεια από την άλλη σας πλευρά με τη μέθοδο Silva Αυτή είναι η Μέθοδος Σίλβα Μεταξάτος Παναγιώτης. Η Μέθοδος Σίλβα για το 2000 Πάουελ Τ.-Πάουελ Τζ.
Γαλβανισμός

Γαλβανισμός ονομάζεται το φαινόμενο κατά το οποίο όταν δύο αγώγιμα υλικά έρθουν σε επαφή, τότε υπάρχει μεταφορά ηλεκτρικού φορτίου από το ένα υλικό στο άλλο. Έτσι, ως αποτέλεσμα το ένα υλικό φορτίζεται θετικά και το άλλο αρνητικά.

 Ο γαλβανισμός μπορεί να παρατηρηθεί όταν τα δύο αγώγιμα υλικά χαρακτηρίζονται από διαφορετική στάθμη Φερμί, δηλαδή όταν τα ηλεκτρόνια του ενός υλικού έχουν κατά μέσον όρο περισσότερη ενέργεια από τα ηλεκτρόνια του άλλου υλικού. Το κάθε υλικό μοιάζει με ένα δοχείο το οποίο περιέχει ένα ρευστό, μια θάλασσα ηλεκτρονίων. Έτσι, η μέση ενέργεια των ηλεκτρονίων εξαρτάται μακροσκοπικά από τη θέση τους, δηλαδή από το πού βρίσκονται μέσα στο ένα ή το άλλο υλικό. Όταν τα δύο υλικά έρθουν σε επαφή τα δύο ρευστά αναμειγνύονται, δηλαδή η μέση ενέργεια όλων των ηλεκτρονίων τείνει να γίνει η ίδια σε όλη την έκταση και των δύο υλικών. Έτσι, η μέση ενέργεια ηλεκτρονίων θα αυξηθεί στο υλικό με τη χαμηλότερη στάθμη Φερμί και θα μειωθεί στο υλικό με την υψηλότερη στάθμη Φερμί. Η μέση ενέργεια των ηλεκτρονίων σε μία περιοχή ενός υλικού προσδιορίζει την ποσότητα των ηλεκτρονίων που υπάρχουν στη συγκεκριμένη περιοχή, όση περισσότερη ενέργεια, τόσο περισσότερα ηλεκτρόνια. Επομένως, το ένα υλικό θα αποκτήσει ηλεκτρόνια και το άλλο θα αποβάλλει, ώστε να εμφανίσουν τα δύο υλικά αντίθετο ηλεκτρικό φορτίο.
Τετρακέφαλος μηριαίος μυς

Ο τετρακέφαλος μηριαίος μυς είναι ένας μεγάλος μυς στο πρόσθιο διαμέρισμα του μηρού. Αποτελείται από τέσσερις μύες, τρεις πλατείς μύες (έσω, μέσω και έξω πλατύς) και τον ορθό μηριαίο μυ. Ο τετρακέφαλος εκτείνει τη κνήμη στην άρθρωση του γονάτου, ενώ ο ορθός μηριαίος συμβάλλει στην κάμψη του μηρού στην άρθρωση του ισχίου. Οι πλατείς μυς καταφύονται στην επιγονατίδα και στον τένοντα του τετρακέφαλου. Λόγω αυτής της θέσης καθηλώνουν την επιγονατίδα στη θέση της κατά τη διάρκεια των κινήσεων. Ο τετρακέφαλος συνδέεται με την επιγονατίδα με τον τένοντα του τετρακέφαλου. Ο τετρακέφαλος μυς νευρώνεται από το μηριαίο νεύρο, με ίνες που προέρχονται κυρίως από τα επίπεδα Ο3 και Ο4 του νωτιαίου μυελού. Επομένως, ο έλεγχος αντανακλαστικής διεγερσιμότητας αυτών των επίπεδων μπορεί να γίνει με ένα κτύπημα από το ειδικό σφυράκι στον επιγονατιδικό σύνδεσμο, ο οποίος συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη και αποτελεί συνέχεια του τένοντα του τετρακέφαλου.

 Οι τρεις πλατείς μύες εκφύονται από το μηριαίο οστό, ενώ ο ορθός μηριαίος από το ανώνυμο οστό. Όλοι αυτοί οι μύες καταφύονται πρώτα στην επιγονατίδα και στο τένοντα του τετρακέφαλου και μετά στην επιγονατίδα. Ο έσω πλατύς εκφύεται από το ανώτερο τμήμα του μηριαίου οστού, σε μια συνεχή γραμμή που αρχίζει από προς τα εμπρός και έσω από τη μεσοτροχαντήρια γραμμή και συνεχίζει προς τα πίσω κατά μήκος της κτενιαίας γραμμής και του έσω χείλους της τραχείας γραμμής μέχρι την έσω υπερκονδύλια ακρολοφία. Οι ίνες του συγκλίνουν και ο μυς καταφύεται στην έσω πλευρά του τένοντα του τετρακεφάλου και της επιγονατίδας. Ο μέσος πλατύς εκφύεται από τα ανώτερα δύο τρίτα της επιφάνειας του μηριαίου οστού και καταφύεται στην εν τω βάθη επιφάνεια του τένοντα του τετρακέφαλου και την έσω πλευρά της επιγονατίδας. Κάτω από το μέσο πλατύ βρίσκεται ένα μικρός μυς, ο αρθρικός μυς του γόνατος, ο οποίος συχνά αποτελεί μέρος του μέσου πλατέως μυός. Ο έξω πλατύς είναι ο μεγαλύτερος από τους πλατείς μύες. Εκφύεται από μια συνεχή γραμμή που αρχίζει από την έξω μεριά της πρόσθιας μεσοτροχαντήριας ακρολοφίας και σχηματίζει μια καμπύλη που καταλήγει στο ανώτερο μέρος του έξω χείλους της τραχείας γραμμής. Οι ίνες του συγκλίνουν στην έξω πλευρά του τένοντα του τετρακέφαλου και το έξω χείλος της επιγονατίδας. Τέλος, ο ορθός μηριαίος, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, εκφύεται από το ανώνυμο οστό, με αποτέλεσμα να περνά πάνω από δύο αρθρώσεις (του γονάτου και του ισχίου) και όχι από μία όπως οι πλατείς, οι οποίοι περνούν μόνο πάνω από την άρθρωση του γονάτου. Στο ανώνυμο οστό, ο ορθός μηριαίος διαθέτει δύο εκφυτικές κεφαλές: την ευθεία κεφαλή που εκφύεται από την κάτω πρόσθια λαγόνια άκανθα. την λοξή ή ανεστραμμένη κεφαλή που εκφύεται από μια τραχιά επιφάνεια πάνω από τη κοτύλη του ισχίου.Οι δύο κεφαλές του ορθού μηριαίου ενώνονται και σχηματίζουν μια μακρόστενη ένα μακρόστενο σώμα (μυϊκή γαστέρα), η οποία πορεύεται πιο επιφανειακά από το μέσο πλατύ μυ, μεταξύ του έσω και έξω λοξού. Ο ορθός μηριαίος καταλήγει στο τένοντα του τετρακέφαλου και καταφύεται στη βάση της επιγονατίδας. R.L. Drake, W. Vogl, A.W.M. Mitchell (2007). Ανατομία Gray’s. Εκδόσεις Πασχαλίδης. σελίδες 519–521. ISBN 960-399-473-1.
Φρουτοκέικ

Το φρουτοκέικ (ή κέικ φρούτων ή φρουτόψωμο) είναι κέικ που φτιάχνεται με ζαχαρωμένα ή αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και μπαχαρικά, και προαιρετικά εμποτισμένο με οινοπνευματώδη ποτό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ορισμένες πλούσιες εκδοχές μπορεί να είναι γλασαρισμένες και διακοσμημένες. Τα φρουτοκέικ συνήθως σερβίρονται στους εορτασμούς των γάμων και των Χριστουγέννων. Δεδομένης της πλούσιας φύσης τους, τα φρουτοκέικ καταναλώνονται συχνότερα μόνα τους, σε αντίθεση με τα αρτύματα (όπως με βούτυρο ή κρέμα).

 Η παλαιότερη συνταγή από την Αρχαία Ρώμη απαριθμεί σπόρους ροδιού, κουκουνάρια και σταφίδες που αναμειγνύονταν σε πολτό κριθαριού. Στο Μεσαίωνα, προστέθηκαν μέλι, μπαχαρικά και κονσερβοποιημένα φρούτα. Τα φρουτοκέικ σύντομα διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Οι συνταγές διέφεραν πολύ σε διάφορες χώρες ανά τους αιώνες, ανάλογα με τα διαθέσιμα συστατικά, καθώς και (σε ορισμένες περιπτώσεις) τους εκκλησιαστικούς κανονισμούς που απαγορεύουν τη χρήση βουτύρου, σχετικά με την τήρηση της νηστείας. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Η΄ (1432–1492) παραχώρησε τελικά τη χρήση βουτύρου, με μια γραπτή άδεια γνωστή ως «Βουτυρική επιστολή» το 1490, δίνοντας άδεια στη Σαξονία να χρησιμοποιήσει γάλα και βούτυρο στα φρουτοκέικ Στόλεν.Ξεκινώντας από τον 16ο αιώνα, η ζάχαρη από τις Αμερικανικές Αποικίες (και η ανακάλυψη ότι οι υψηλές συγκεντρώσεις ζάχαρης μπορούσαν να διατηρήσουν τα φρούτα) δημιούργησαν ένα περίσσεμα ζαχαρωμένων φρούτων, καθιστώντας έτσι τα φρουτοκέικ πιο προσιτά και δημοφιλή. Όταν ένα φρουτοκέικ περιέχει αρκετή ποσότητα αλκοόλ, μπορεί να παραμείνει βρώσιμο για πολλά χρόνια. Για παράδειγμα, ένα φρουτοκέικ που ψήθηκε το 1878 κρατήθηκε ως κειμήλιο από μια οικογένεια (Μόργκαν Λ. Φορντ) στο Τεκούμσε (Tecumseh) του Μίσιγκαν. Το τύλιγμα του κέικ σε λινό εμποτισμένο με οινόπνευμα πριν από την αποθήκευση είναι μια μέθοδος επιμήκυνσης της διάρκειας ζωής του.Ένα φρουτοκέικ 106 ετών που ανακαλύφθηκε το 2017 από το Antarctic Heritage Trust περιγράφηκε ως σε «άριστη κατάσταση» και «σχεδόν» βρώσιμο.
Έρμιν Σίλιακ

Ο Έρμιν Σίλιακ (Ermin Šiljak) (γεν. 1973) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Σλοβενία. Εκτός από τη χώρα του αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες σε πολλές χώρες: Γαλλία, Ελβετία, Σουηδία, Βέλγιο και Κίνα. Έπαιξε δυο σεζόν και στην Ελλάδα στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και αποτελεί έναν από τους καλύτερους σκόρερ στη μικρή ποδοσφαιρική ιστορία της ανεξάρτητης Σλοβενίας.

 Ο Έρμιν Σίλιακ γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1973 στη Λιουμπλιάνα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1992 στη Σβόμποντα. Το 1993 πήγε στην Ολύμπια Λιουμπλιάνα, με την οποία κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα (1993-94, 1994-95) και ένα Κύπελλο Σλοβενίας (1995-96). Παράλληλα, το 1996 αναδείχθηκε πρώτος σκορερ του πρωταθλήματος με 25 γκολ. Από το 1996 άρχισε μια περιπλάνηση σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, παντού με επιτυχία. Ξεκίνησε στη γαλλική Μπαστιά, με την οποία το 1997 πήρε το Κύπελλο Ιντερτότο. Το 1998 πήγε στην ελβετική Σερβέτ Γενεύης, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1999 και το Κύπελλο Ελβετίας το 2001. Το καλοκαίρι του 2001 συνέχισε στη σουηδική Χάμαρμπι, με την οποία πήρε το πρωτάθλημα Σουηδίας. Το Δεκέμβριο του 2001 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, όπου έπαιξε μιάμιση σεζόν. Πέτυχε 7 γκολ σε 12 ματς τη σεζόν 2001-02, στην οποία ο ομάδα της Ν. Σμύρνης τερμάτισε 7ος και έχασε την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στις καθυστερήσεις της τελευταίας αγωνιστικής, όταν ισοφαρίστηκε (1-1) από τον Ηρακλή. Την επόμενη σεζόν πέτυχε 6 γκολ σε 26 ματς βοηθώντας το σύλλογο να τερματίσει 5ος και να προκριθεί στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.Στο τέλος της σεζόν σε ηλικία 30 ετών αποφάσισε να ταξιδέψει στην Άπω Ανατολή, υπογράφοντας συμβόλαιο με την Ντάλιαν Σιντέ (Dalian Haichang International Football Team Shide FC), κορυφαία ομάδα της Κίνας, με την οποία έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου 2003 και συμμετείχε στο Ασιατικό Τσάμπιονς Λιγκ 2004, στο οποίο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ. Το 2005 επέστρεψε στην Ευρώπη, στη βελγική Μουσκρόν, με την οποία ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Βελγίου το 2006 και έπειτα σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Ο Σίλιακ υπήρξε βασικό στέλεχος και κύριος σκόρερ της εθνικής Σλοβενίας από το 1994 ως το 2003. Έπαιξε σε 48 ματς και πέτυχε 14 γκολ. Με τη Σλοβενία έλαβε μέρος στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2000. Επίσης, πέτυχε 8 γκολ στην προκριματική φάση του Ευρώ 2004, μεταξύ των οποίων και το γκολ στο ισόπαλο 1-1 εκτός έδρας στον πρώτο αγώνα των πλέιοφ κατά της Κροατίας, το οποίο όμως δεν ήταν αρκετό για την πρόκριση στην τελική φάση, αφού η ομάδα του ηττήθηκε με 0-1 στην έδρα της στη ρεβάνς. Ομαδικές Πρωταθλήματα Σλοβενίας (2): 1993-94, 1994-95 Κύπελλο Σλοβενίας: 1996 Κύπελλο Ιντερτότο: 1997 Πρωτάθλημα Ελβετίας: 1998-99 Κύπελλο Ελβετίας: 2000-01 Πρωτάθλημα Σουηδίας: 2001 Κύπελλο Κίνας (φιναλίστ): 2003 Κύπελλο Βελγίου (φιναλίστ): 2006 Ατομικές Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Σλοβενίας: 1995-96 (25 γκολ) Πρώτος σκόρερ Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας: 2004 (7 γκολ) Player profile Player profile Player profile
Άνω Ασίτες Ηρακλείου

Οι Άνω Ασίτες (επίσημο: Άνω Ασίται) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα (1583) το χωριό αναφέρεται ότι είχε 228 κατοίκους(στο Κ 102). Στον οικισμό λειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων.

 Περιλαμβάνοντας μονον την έδρα της, η Κοινότητα Άνω Ασιτών έχει 425 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,595 χμ² (2011). Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Πιπεράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Άνω Ασιτών. Η κοινότητα Άνω Ασιτών απέχει 24 χλμ. από το Ηράκλειο και ένα μεγάλο μέρος της έκτασής του αποτελείται από δασικές εκτάσεις στον ορεινό όγκο του Ψηλορείτη. Στον οικισμό υπάρχει το μικρό βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, στο ομώνυμο φαράγγι. Υπάρχει, ακόμα, σπήλαιο με νερό, 100 μέτρων βάθους με νυχτερίδες, ο λεγόμενος "νυχτεριδόσπηλιος". Στην περιοχή υπάρχουν επίσης και άλλα σημαντικά σπήλαια, όπως ο "κυνηγόσπηλιος" στον Κόκκινο Δέτη, το "φαράγγι" στο φαράγγι του Αγίου Αντωνίου, ο "Άγιος Χαράλαμπος" στο Βαθιά και τα "σιδερόσπηλια" στην ομώνυμη θέση. Σημαντικό είναι το υπεραιωνόβιο δέντρο Δρυς, στη θέση Κούβδι, όπως επίσης και συστάδες δέντρων στο φαράγγι του Αγίου Αντωνίου, στην προέκταση του φαραγγιού του Αγίου Χαραλάμπους. Στον οικισμό έχει εντοπιστεί το νεκροταφείο της αρχαίας πόλης (Ριζινίας)στο οποίο έχουν αποκαλυφθεί 680 τάφοι τριών συνεχόμενων χρονικών φάσεων, που χρονολογούνται από το τέλος της μινωικής εποχής έως και τα μέσα του 6ου αιώνα καθώς και μία τέταρτη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Τα παραπάνω ευρήματα αποκαλύπτουν ένα σημαντικό κέντρο του τέλους της προϊστορικής εποχής με αξιοσημείωτο ρόλο στην κεντρική Κρήτη, έως και τα ελληνορωμαϊκά χρόνια. Η νεκρόπολη στη θέση Σιδερόσπηλια μας βεβαιώνει την αδιάσπαστη ανθρώπινη παρουσία για πάνω από 1000 χρόνια και οι πληροφορίες που αντλούμε από τη μελέτη της τοπικής αρχιτεκτονικής και των αντικειμένων είναι σημαντικές, ιδιαίτερα για περιόδους που τα αρχαιολογικά δεδομένα είναι λίγα. Κάτω Ασίτες. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Κυρά

Η Κυρά είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Kyra». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
Μπατίστα Σφόρτσα

Η Μπατίστη, ιταλ. Battista Sforza (1446 - 6/7 Ιουλίου 1472) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν κόρη του κυρίου του Πέζαρο και με τον γάμο της έγινε κυρία του Ουρμπίνο.

 Ήταν η μόνη κόρη του Αλεσσάντρο κοντοτιέρου & κυρίου του Πέζαρο και της λόγιας Κοστάντσα ντα Βαράνο, κόρης του Πιερ-Τζεντίλε κυρίου του Καμερίνο. Το 1447 η μητέρα της απεβίωσε κατά τη γέννα του δεύτερου παιδιού της, του Κοστάντσο, όταν η Μπατίστη ήταν 18 μηνών. Έπειτα από αυτό τα δύο αδέλφια και τα δύο νόθα τέκνα του Αλεσσάντρο, η Τζινέβρα και η Αντωνία μετακινήθηκαν στην Αυλή του εκ πατρός θείου τους Φραγκίσκου Α΄ και της συζύγου του Μπιάνκας-Μαρίας Βισκόντι. εκεί ανατράφηκαν μαζί με τα εξαδέλφια τους. Η Μπατίστη και η εξαδέλφη της Ιππολύτη-Μαρία Σφόρτσα έλαβαν ανθρωπιστική παιδεία: η Μπατίστη ήξερε με ευχέρεια Ελληνικά και Λατινικά και έδωσε την πρώτη της δημόσια ομιλία σε ηλικία τεσσάρων ετών. Λέγεται ότι ήταν πολύ επιδέξια στη Λατινική ρητορική και ότι έκανε μία αγόρευση μπροστά από τον πάπα Πίο Β΄. Ο ποιητής Τζιοβάννι Σάντι περιγράφει τη Μπατίστη ως "μία νέα με πολύ χάρη και προικισμένη με σπάνια αρετή". Ο θείος της κανόνισε τον γάμο της με τον Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο κύριο του Ουρμπίνο, 22 έτη μεγαλύτερό της. Ο γάμος έγινε στις 8 Φεβρουαρίου 1460, όταν η Μπατίστη ήταν 14 ετών και αυτή ενήργησε ως επίτροπος στο Ουρμπίνο κατά τις απουσίες του συζύγου της. Ο γάμος τους ήταν ευτυχής και ένας σύγχρονός τους, ο Μπάλντι, τους περιγράφει ως "δύο ψυχές σε ένα σώμα". Ο Φεντερίκο καλούσε τη Μπατίστη "η τέρψη των δημόσιων και ιδιωτικών ωρών μου". Επιπρόσθετα, μιλούσε με αυτήν για πολιτικά θέματα και η Μπατίστη τον συνόδευε σε όλες σχεδόν τα επίσημα γεγονότα έξω από το Ουρμπίνο. Συνεχίζοντας την παράδοση των Σφόρτσα για ανθρωπιστική μόρφωση των γυναικών, η Μπατίστη εκπαίδευσε τις κόρες της όμοια με την παιδεία, που είχε λάβει από τη θεία της Μπιάνκα-Μαρία. Η εγγονή της Βιτόρια Κολόνα, κόρη της Ανιέζε ντι Μοντεφέλτρο, ήταν διάσημη ποιήτρια. Έπειτα από τη γέννηση έξι κορών, η Μπατίστα γέννησε τον Γκουιντομπάλντο Α΄ το 1472. Όμως τρεις μήνες μετά, αν και είχε αναλάβει πλήρως από τη γέννα, ασθένησε και απεβίωσε το 1472. Παντρεύτηκε το 1460 τον Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο κύριο του Ουρμπίνο και είχε τέκνα: Κοστάντσα 1460-1461. Τζοβάννα 1462-1514, παντρεύτηκε τον Τζιοβάννι ντελλα Ρόβερε και είχαν τέκνο: Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντελλα Ρόβερε δούκα του Ουρμπίνο. Ελιζαμπέτα/Ιζαμπέτα π.1464-1521. Κοστάντσα 1466-1518. Βιολάντα. Ανιέζε 1470-1508, παντρεύτηκε τον Φαμπρίτσιο Κολόννα κοντοτιέρο. Γκουιντομπάλντο Α΄ 1472-1508, κοντοτιέρος και δούκας του Ουρμπίνο. Millington, Ellen J. (1865), Charlotte Mary Yonge (ed.), Biographies of Good Women, London: J. and C. Mozley, pp. 1–35
Δομίτιος Δομιτιανός

Ο Λεύκιος Δομίτιος Δομιτιανός, λατιν.: Lucius Domitius Domitianus ή, σπάνια, Δομιτιανός Γ΄ ήταν Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον τού Διοκλητιανού, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία για μικρό χρονικό διάστημα στην Αίγυπτο.

 Τίποτε δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και την οικογένεια του Δομιτιανού. Μπορεί να υπηρετούσε ως έπαρχος της Αιγύπτου πριν αυτοανακηρυχθεί ως αυτοκράτορας, αν και κανένα γνωστό έγγραφο δεν καθιστά σαφή την προηγούμενη θέση του. Ο Δομιτιανός επαναστάτησε κατά τού Διοκλητιανού το 297 μ.Χ. Είναι πιθανό ότι η εξέγερση πυροδοτήθηκε από ένα νέο φορολογικό διάταγμα, αλλά αυτό είναι αβέβαιο. Νομισματικά και παπυρολογικά στοιχεία υποστηρίζουν τη διεκδίκηση τού Δομιτιανού για την πορφύρα. Ο Δομιτιανός απεβίωσε τον Δεκέμβριο τού ίδιου έτους, όταν ο Διοκλητιανός πήγε στην Αίγυπτο για να καταπνίξει την εξέγερση. Ο διορθωτής (corrector) τού Δομιτιανού, ο Αυρήλιος Αχιλλεύς, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την άμυνα της Αλεξάνδρειας, φαίνεται ότι διαδέχθηκε τον Δομιτιανό στην αξίωσή του για την αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα, μόλις τον Μάρτιο του 298 ο Διοκλητιανός κατάφερε να ανακτήσει την πόλη. DiMaio, Michael, «L. Domitius Domitianus and Aurelius Achilleus (ca.296/297-ca.297/298)», De Imperatoribus Romanis
Κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (2010)

Οι κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2010, διεξήχθησαν στις 9 Μαΐου 2010 για να εκλεγούν τα μέλη του Κοινοβουλίου (Landtag) (πολιτειακό νομοθετικό σώμα) της ΒΡΒ στη Γερμανία.

 Στις εκλογές του 2005 οι Σοσιαλδημοκράτες έχασαν την εξουσία μετά τον σχηματισμό κυβερνήσεων από το 1966. Οι Χριστιανοδημοκράτες νίκησαν στις εκλογές, παίρνοντας 89 από τις 187 έδρες και ο Γύργκεν Ρύττγκερς ανέλαβε την θέση του Minister-President. Αυτός και το κόμμα του έχουν κυβερνήσει με το FDP που είναι υπέρ της ελεύθερης αγοράς. Τα ακόλουθα κόμματα αναμετρήθηκαν στις εκλογές: Χριστιανοδημοκρατική Ένωση Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας Η Αριστερά Οι Ρεπουμπλικανοί Οικολογικό Δημοκρατικό Κόμμα Κίνημα Αλληλεγγύης για τα Πολιτικά Δικαιώματα Κόμμα των πιστών στη Βίβλο Χριστιανών Πρόνοια για τα Ζώα και το Ανθρώπινο Περιβάλλον Κόμμα Οικογένειας της Γερμανίας Die PARTEI Κόμμα του Κέντρου Bund für Gesamtdeutschland Κόμμα για την Εργασία, το Περιβάλλον και την Οικογένεια Κόμμα Πειρατών Γερμανικό Δημοκρατικό Κόμμα Ελεύθερη Ένωση Rentner-Partei-Deutschland Bürgerbewegung pro Nordrhein-Westfalen Die Violetten – für spirituelle Politik Bündnis für Innovation und Gerechtigkeit Ab jetzt...Bündnis für Deutschland Freie Bürger-Initiative/Ελεύθεροι Ψηφοφόροι Οι επόμενες δημοσκοπήσεις έχουν διεξαχθεί κατά την διάρκεια της εκστρατείας:
Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (συντομογραφία: Κ.Ο.Α.) είναι το παλαιότερο ορχηστρικό μουσικό σύνολο στην Ελλάδα. Έχει τις ρίζες της στην ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών. Ιδρύθηκε το 1943 με το Ν.Δ 2010/1942 επί υπουργίας Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου και έκτοτε πέρασε από διάφορα στάδια μέχρι ως προς την ονομασία της και τον τρόπο λειτουργίας της. Από τον Οκτώβριο του 2020 διευθυντής της είναι ο Λουκάς Καρυτινός.

 Το 1893 ιδρύθηκε η Μαθητική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών μετά από προσπάθειες του τότε διευθυντή του ωδείου, Γεωργίου Νάζου. Το 1925 ιδρύθηκε ο «Σύλλογος Συναυλιών» που αποτελούσε συγχώνευση της Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών και της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ελληνικού Ωδείου. Μόνιμοι αρχιμουσικοί ήταν ο Δημήτρης Μητρόπουλος και ο Ιβάν Μπούτνικοφ. Το 1927 διαλύθηκε ο Σύλλογος Συναυλιών και ανασυγκροτήθηκε η Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών.Στις αρχές του 1943, χάρη στις προσπάθειες του τότε διευθυντή της και διευθυντή του Ωδείου Αθηνών Φιλοκτήτη Οικονομίδη, η Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών έγινε κρατικός οργανισμός υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας. Η πρώτη συναυλία της επονομαζόμενης πλέον Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών δόθηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής στις 28 Φεβρουαρίου 1943, υπό τη διεύθυνση του Μανώλη Καλομοίρη, στο θέατρο Ολύμπια. Την ίδια μέρα είχε γίνει η κηδεία του ποιητή Κωστή Παλαμά που εξελίχθηκε σε αντικατοχική διαδήλωση. Σήμερα η ΚΟΑ τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Φιλοκτήτης Οικονομίδης (1942–1957) Θεόδωρος Βαβαγιάννης (1957–1969) Ανδρέας Παρίδης (1969–1975) Μάνος Χατζιδάκις (1976–1982) Γιάννης Ιωαννίδης (1983–1989) Αλέξανδρος Συμεωνίδης (1989–1995) Άρης Γαρουφαλής (1995–2004) Βύρων Φιδετζής (2004–2011) Βασίλης Χριστόπουλος (2011–2014) Στέφανος Τσιαλής (2014–2020) Λουκάς Καρυτινός (από το 2020) Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου Συμφωνική Ορχήστρα της Βιρτζίνια Συμφωνική ορχήστρα νέων Ελλάδος Συμφωνική ορχήστρα Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ελσίνκι Φιλαρμονική Ορχήστρα Βιέννης Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών Επίσημη ιστοσελίδα Κανάλι στο YouTube Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Twitter Σελίδα στο Instagram Σελίδα στο Discogs Σελίδα στο Spotify
Awesome as Fuck

Το Awesome as Fuck (τυποποιημένο ως Awesome ως F ** k ή Awesome ως **** στο εξώφυλλο) είναι ένα live album από την αμερικανική πανκ ροκ μπάντα Green Day. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 22 Μαρτίου του 2011 μέσω της Reprise Records. Το άλμπουμ αποτελείται από κομμάτια που ηχογραφήθηκαν την περίοδο της περιοδείας για την υποστήριξη του 21st Century Breakdown. Περιλαμβάνει ένα DVD από μια συναυλία που έλαβε μέρος στο Saitama Super Arena της Σαϊτάμα στην Ιαπωνία. Είναι επίσης διαθέσιμο σε Blu-ray Disc.

 Το κομμάτι 1 είναι ηχογραφημένο στο Λονδίνο Το κομμάτι 2 είναι ηχογραφημένο στο Μάντσεστερ Το κομμάτι 3 είναι ηχογραφημένο στη Γλασκόβη Το κομμάτι 4 είναι ηχογραφημένο στο Δουβλίνο Το κομμάτι 5 είναι ηχογραφημένο στο Ντάλας Το κομμάτι 6 είναι ηχογραφημένο στο Φοίνιξ Το κομμάτι 7 είναι ηχογραφημένο στο Ίρβιν της Καλιφόρνια Το κομμάτι 8 είναι ηχογραφημένο στο Τσούλα Βίστα της Καλιφόρνια Το κομμάτι 9 είναι ηχογραφημένο στο Κλάρκστον του Μίσιγκαν Το κομμάτι 10 είναι ηχογραφημένο στη Νέα Υόρκη Το κομμάτι 11 είναι ηχογραφημένο στη Σαϊτάμα Το κομμάτι 12 είναι ηχογραφημένο στο Βερολίνο Το κομμάτι 13 είναι ηχογραφημένο στο Μπρισμπέιν Το κομμάτι 14 είναι ηχογραφημένο στο Μάουντεν Βιού της Καλιφόρνια Το κομμάτι 15 είναι ηχογραφημένο στο Μόντρεαλ Το κομμάτι 16 είναι ηχογραφημένο στο Νίκελσντορφ της Αυστρίας Το κομμάτι 17 είναι ηχογραφημένο στο Νίκελσντορφ της Αυστρίας Το κομμάτι 18 είναι ηχογραφημένο στο Τσούλα Βίστα της Καλιφόρνια Το κομμάτι 19 είναι ηχογραφημένο στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ Το κομμάτι 20 είναι ηχογραφημένο στην Αλφαρέτα της Τζόρτζια Τα κομμάτια 1-17 είναι κινηματογραφημένα στο στο Saitama Super Arena της Σαϊτάμα στις 23 και 24 Ιανουαρίου του 2010 Το κομμάτι 18 είναι κινηματογραφημένο στο Φοίνιξ στις 30 Αυγούστου του 2010 Billie Joe Armstrong – κιθάρα, φωνή, παραγωγός Mike Dirnt – μπάσο, φωνητικά, παραγωγός Tré Cool – ντραμς, παραγωγός Jason White – κιθάρα Jason Freese – αρμόνιο, πνευστά Jeff Matika – κιθάραCD: Chris Dugan – μηχανικός μίξινγκ Ted Jensen – mastering Kevin Lemoine – μηχανικός ηχογράφησης Brad Kobylckzak – μηχανικός ηχογράφησης Mike Manning – βοηθός μηχανικός Kumar Butler – βοηθός μηχανικός Sergio Almonte – βοηθός μηχανικός Nick Tresko – βοηθός μηχανικός Ben Hirschfield – βοηθός μηχανικόςDVD: Chris Dugan – σκηνοθέτης Bill Berg-Hillinger – σκηνοθέτης, μοντάζ, χρωματιστής Ryan Cooke – επιπλέον μοντάζ Michael Mastrangelo – επιπλέον μοντάζ Carl Jordan – επιπλέον μοντάζ Tammy Berg – επιπλέον μοντάζ Bill Butterfield – επιπλέον μοντάζ Chris Johnston – μίξινγκ μετά την εγγραφή ήχου David May – παραγωγός Justin Lomax – μοντάζ στο "Cigarettes and Valentines" Shane Ruggieri – χρωματιστής στο "Cigarettes and Valentines"Συσκευασία: Chris Bilheimer – καλλιτεχνική διεύθυνση Chris Dugan – φωτογράφος