IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πλάτανος Ρεθύμνου

Ο Πλάτανος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Ιστορικά, ανήκει στα χωριά της Αμπαδιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 580 μέτρων, στις νότιες πλαγιές του Ψηλορείτη. Απέχει 58 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο.Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Πλάτανος έχει 501 κατοίκους και είναι το δεύτερο πολυπληθέστερο χωριό του δήμου.

 Σύμφωνα με την παράδοση, το όνομα οφείλεται σε ένα πλάτανο στις ρίζες του οποίου βρέθηκαν ερείπια της εκκλησίας της Υπαπαντής. Το 1690, ο Σύριος γενίτσαρος έκοψε τον πλάτανο και προσπάθησε να κτίσει ανεπιτυχώς μιναρέ για το τζαμί. Ο μιναρές γκρεμιζόταν και έτσι τον έχτισε σε άλλο σημείο. Σε εκείνη τη θέση χτίστηκε το 1964 ο τρίκλιτος ναός της Υπαπαντής, του Ευαγγελισμού και της Γέννησης του Χριστού. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το χωριό πήρε το όνομά του από πλάτανο ο οποίος βρισκόταν κοντά στη βρύση του χωριού.Η περιοχή κατοικείται από τους βυζαντινούς χρόνους και στους συνοικισμούς Κάρταλος και Μετόχια υπήρχαν προπύργια με μόνιμη φρουρά τα οποία επιτηρούσαν τα παράλια για επιθέσεις πειρατών. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Platano στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Platano με 392 κατοίκους και 1.236 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Platano. Επί τουρκοκρατίας, μέρος του πληθυσμού εξισλαμίστηκε. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 15 χριστιανικές και 20 μουσουλμανικές οικογένεια. Το 1881 είχε 220 κατοίκους (122 Χριστιανούς και 98 Τούρκους) και ανήκε στο δήμο Αποδουλού. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό γεννήθηκε την άνοιξη του 1859, η Καλλιρρόη Παρέν, του γένους Σιγανού. Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το ενώνει με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Απόστολοι, Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Νίθαυρις, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Η αναβάθμιση του δρόμου αυτού είναι υπό μελέτη. Κοινότητα Πλατάνου Στην Κρήτη και τον Δήμο Κισσάμου της Π.Ε. Χανίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάτανος.
Γκέιμπ Γιορκ

Ο Γκέιμπ Γιορκ (γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τους Ορλάντο Μάτζικ του NBA . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Αριζόνα Ουάιλντκατς, κερδίζοντας τιμητικές διακρίσεις για τη δεύτερη ομάδα όλης της διάσκεψης στη Διάσκεψη Πακ-12 ως ανώτερος την περίοδο 2015–16.

 Ο Γιορκ φοίτησε στο Λύκειο Όραντζ Λούθεραν στο Όραντζ της Καλιφόρνιας . Είχε μέσο όρο 24,9 πόντους, 4,8 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 2,3 κλεψίματα ανά παιχνίδι ως ανώτερος, όπου έγινε ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της ομάδας. Βαθμολογήθηκε ως ο υπ' αριθμόν 46 γενικός υποσχόμενος και ο υπ' αριθμόν 11 σούτινγκ γκαρντ στην κατηγορία του 2012 από το Rivals.com και βαθμός ανιχνευτών 93 από το ESPN . Υπέγραψε στην Αριζόνα στις 10 Ιουλίου 2011. Ο Γιορκ έπαιξε περιορισμένα λεπτά στην πρωτοετή χρονιά του στην Αριζόνα και εμφανίστηκε μόνο σε 15 αγώνες ενώ υποστήριξε τον πρώην παίκτη του NBA, Νικ Τζόνσον . Κατά τη δεύτερη χρονιά του, ο Γιορκ είδε τον χρόνο συμμετοχής του να αυξάνεται καθώς εμφανίστηκε και στα 38 παιχνίδια και βοήθησε τους Ουάιλτκατς να φτάσουν στη δεύτερη εμφάνισή τους στους προημιτελικούς . Ο χρόνος παιχνιδιού του συνέχισε να αυξάνεται στα νεανικά και στα ανώτερα χρόνια του. Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο Ντραφτ του 2016 του ΝΒΑ, ο Γιορκ εντάχθηκε στους Σάρλοτ Χόρνετς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2016 . Στις 22 Ιουλίου 2016, ο Γιορκ υπέγραψε με την Βανόλι Κρεμόνα της 1ης Ιταλίας. Στις 15 Νοεμβρίου 2016, χώρισε με την Κρεμόνα έχοντας κατά μέσο όρο 4,3 πόντους και 2,5 ριμπάουντ σε 6 αγώνες. Έξι μέρες μετά την αποχώρησή του από τη Βανόλι Κρεμόνα αποκτήθηκε από τους Ίρι Μπέιχοκς του NBA Development League . Στις 15 Δεκεμβρίου, ο Γιορκ σημείωσε 38 πόντους, δύο ριμπάουντ, τέσσερις ασίστ και τέσσερα κλεψίματα σε 38 λεπτά, συμπεριλαμβανομένων 10 τριπόντων σε μία νίκη με 118–99 της Ίρι επί των Λος Άντζελες Ντιφέντερς . Ο Γιορκ εντάχθηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς για το Σάμερ Λιγκ του του 2017 . Στις 31 Ιουλίου 2017, ο Γιορκ υπέγραψε με τη γερμανική Μέντι Μπάιροϊτ . Εμφανιζόμενος σε 37 αγώνες (με 37 εκκινήσεις στην αρχική πεντάδα) της περιόδου 2017-18 της 1ης Γερμανίας , ο Γιορκ είχε μέσο όρο 14,2 πόντους ανά αγώνα, σημειώνοντας 93 από τα 258 τρίποντά του. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2018, ο Γιορκ υπέγραψε με τους Ορλάντο Μάτζικ . Στις 27 Σεπτεμβρίου 2018, ο Γιορκ παραιτήθηκε από τους Μάτζικ. Στις 23 Οκτωβρίου 2018, ο Γιορκ συμπεριλήφθηκε στη σύνθεση του προπονητικού στρατοπέδου των Λέικλαντ Μάτζικ . Στις 12 Απριλίου 2019, ο Γιορκ υπέγραψε συμβόλαιο με τον σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας ΑΕΚ, ο οποίος τον κράτησε στον μέχρι το τέλος της περιόδου 2018-19 της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Στις 30 Νοεμβρίου 2020, υπέγραψε με τη Χάποελ Τελ Αβίβ της 1ης Ισραήλ . Στις 18 Μαρτίου 2021 αφέθηκε ελεύθερος από την ομάδα. Ο Γιορκ επιλέχθηκε τρίτος συνολικά στο ντραφτ του NBA G League του 2021 από τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς . Στις 29 Δεκεμβρίου 2021, ο Γιορκ υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Ορλάντο Μάτζικ. Βιογραφικό στους Αριζόνα Ουάιλντκατς
ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ

Η ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ (γερμανικά: EWE Baskets Oldenburg) είναι γερμανική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Εδρεύει στο Όλντενμπουργκ της Γερμανίας και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στην Große EWE Arena, χωρητικότητας 6.069 θεατών.

 Ο σύλλογος ξεκίνησε το έτος 1954 ως τμήμα καλαθοσφάιρισης του αθλητικού συλλόγου Όλντενμπουργκερ Τούρνερμπουντ (Oldenburger Turnerbund). Κατά το έτος 2001, το τμήμα καλαθοσφάιρισης της Όλντενμπουργκερ διαμορφώθηκε ως νέος διακριτός σύλλογος με την επωνυμία ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ, βασισμένη στον κύριο χωρηγό της ομάδας την εταιρεία EWE AG. Την περίοδο 2008–09, η ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ γνώρισε τη μεγαλύτερή της επιτυχία κατακτώντας το Πρωτάθλημα Γερμανίας. Ως εκ τούτου, την επόμενη περίοδο, 2009–10, αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα. Το 2015, στέφθηκε κυπελλούχος Γερμανίας ως οικοδέσποινα του Final Four. Στον ημιτελικό, η Όλντενμπουργκ νίκησε τη Βόννη με 71–77 και στον τελικό επικράτησε της Μπάμπεργκ με 70–72. Έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση της, η ομάδα μετονομάστηκε. Oldenburger TB (1954–2001) EWE Baskets Oldenburg (2001–σήμερα) Πρωτάθλημα Γερμανίας 2008–09 Κύπελλο Γερμανίας 2015 Σούπερ Καπ Γερμανίας 2009 Επίσημος ιστότοπος
Ασπαζίγια

Η Ασπαζίγια ή Κάλνα (λετονικά: Aspazija και Kalna, φιλολογικά ψευδώνυμα της Έλζα Ροζενμπέργκα, λετ: Elza Rozenberga, 16 Μαρτίου 1865 – 5 Νοεμβρίου 1943) ήταν Λετονή λογοτέχνιδα και φεμινίστρια.

 Γεννήθηκε το 1865 σε αγρόκτημα κοντά στη Γιέλγκαβα της σημερινής Λετονίας που τότε αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Προερχόταν από οικογένεια γαιοκτημόνων, ενώ είχε άλλα τρία αδέλφια (δύο αδελφούς και μια αδελφή). Σπούδασε στο παρθεναγωγείο Doroteja της Γιέλγκαβα και ξεκίνησε της πρώτες της δημοσιεύσεις στον τύπο, υπό το ψευδώνυμο Kalna. To 1886 σύναψε έναν σύντομο και αποτυχημένο γάμο που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της προσωπικής της περιουσίας και ακολούθως μετακόμισε στη Γιέλγκαβα προς ανεύρεση εργασίας. Το 1887 δημοσίευσε το πρώτο της ποίημα υπό το φιλολογικό ψευδώνυμο Ασπαζίγια, το οποίο εμπνεύστηκε από την αρχαία Ελληνίδα Ασπασία, γνωστή προσωπικότητα της κλασικής Αθήνας. Το 1888 αναδείχτηκε νικήτρια σε έναν διαγωνισμό συγγραφής θεατρικού έργου, παρόλα αυτά το έργο της (ελλ: Η εκδικήτρια) δεν παρουσιάστηκε στο κοινό, κυρίως λόγω του περιεχομένου του, που ήταν επικριτικό ως προς τη στάση της γερμανικής μειονότητας έναντι των Λετονών αγροτών. Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως ιδιωτική δασκάλα και το 1893 εγκαταστάθηκε στη Ρίγα, όπου έγινε διακρίθηκε ως θεατρική συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός, καθώς και ως ενεργή φεμινίστρια. Την ίδια περίοδο γνωρίστηκε με τον λογοτέχνη Γιάνις Πλιεκσάνς ή Ράινις. Οι δύο τους παντρεύτηκαν το 1897 και έζησαν μαζί μέχρι τον θάνατο του Πλιεκσάνς, το 1929. Παράλληλα, επηρέασε σημαντικά την λογοτεχνική πορεία του Ράινις. Μετά την αποτυχημένη ρωσική επανάσταση του 1905, η Ασπαζίγια και ο σύζυγός της αυτοεξορίστηκαν στην Ελβετία και επέστρεψαν στη Λετονία το 1920, μετά τη σύσταση του ανεξάρτητου λετονικού κράτους. Με την επιστροφή της στη Λετονία, η Ασπαζίγια εξελέγη στη Συνέλευση που ανέλαβε τη θέσπιση του συντάγματος της χώρας, ενώ τα επόμενα χρόνια ήταν ενεργή στα πολιτικά, κοινωνικά και λογοτεχνικά δρώμενα της Λετονίας. Από το 1933 μέχρι και τον θάνατό της ζούσε στον οικισμό Ντουμπούλτι κοντά στη Γιούρμαλα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της σημαδεύτηκαν από σοβαρά προβλήματα υγείας, καθώς και από γεγονότα όπως το πραξικόπημα του 1934, η σοβιετική εισβολή και προσάρτηση, καθώς και η γερμανική Κατοχή. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής αρνήθηκε τόσο τις προτάσεις συνεργασίας, όσο και τις τιμές που της έγιναν από τη γερμανική διοίκηση. Απεβίωσε στις 5 Νοεμβρίου του 1943. Atriebēja (Η εκδικήτρια, 1887) Zaudētās tiesības (Χαμένα δικαιώματα, 1894) Sidraba šķidrauts (Ασημένιο πέπλο, 1903) Sarkanās puķes (Τα κόκκινα λουλούδια, 1897) Dvēseles ceļojums (Η ψυχή του λυκόφωτος, 1933)
Άγιος Ηλίας Κέρκυρας

Ο Άγιος Ηλίας είναι οικισμός 232 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 118 μέτρων, πάνω από την παραλία Καλαμάκι στις βορειοανατολικές ακτές του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 5,5 χιλιόμετρα από το τουριστικό παραθαλάσσιο θέρετρο Κασσιόπη. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

 Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής: Το 1912, ο οικισμός Άγιος Ηλίας, προσαρτάται στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια. Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός του Αγίου Ηλία υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.Σήμερα ο οικισμός του Αγίου Ηλία, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνίον (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Τιούστια

Ο Τιούστια (μόκσα: Тюштень, 18ος αιώνας) είναι ένας επικός χαρακτήρας ήρωα των Μόκσα που βασίζεται σε μύθους των Μόκσα, οι οποίοι επιβίωσαν κυρίως μεταξύ των Μόκσα που ζουν στη δεξιά όχθη του Βόλγα και στη Σιβηρία. Χρησιμεύει ως σύμβολο του αγώνα του Μόκσα με τη Ρωσική επέκταση. Ο Τιούστια θεωρείται επίσης ο μεγάλος ηγέτης της συμμαχίας των Μόκσα, των Έρζυα και των Μεστσέρα. Στο έπος του Μαστοράβα, ο Τιούστια είναι ένας χωρικός που εκλέγεται από τους ανθρώπους για να είναι ο βασιλιάς και ο ηγέτης της συμμαχίας των Μόκσα, των Έρζυα και Μεστσέρα και ο πολέμαρχος του συμμαχικού στρατού. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, η χώρα των Μόκσα απλωνόταν από τη Βόλγα έως τον Δνείπερο και από την Όκα έως τη Μαύρη Θάλασσα. Στη Μορδβινική μυθολογία, ο Τιούστια είναι Θεός της Σελήνης, γιος του θεού Κεραυνού και του θνητού κοριτσιού Λίτοβα. Η ηλικία του αλλάζει κάθε μήνα, ακολουθώντας τις φάσεις της Σελήνης.

 Μία από τις υποθέσεις σχετικά με το ιστορικό πρωτότυπο του Τιούστια είναι ότι ήταν ο γιος του Πουρές, που αναφέρεται στο Λαυρεντιανό χρονικό, αλλά ωστόσο είναι γνωστό ότι το πραγματικό όνομα του γιου του Πουρές ήταν το Ατενάς . А.М. Sharonov, Mastorava Saranosh, 1994 Tatiana Deviatkina, "Some Aspects of Mordvin Mythology", Folklore 17 (2001).[1] Dubasov I.I. Ocherki iz istorii Tambovskogo kraya. – Tambov, 1890. – Issue. 1. – 225 p. Mordwinische Volksdichtung. Gesammelt von H. Paasonen. Herausgegeben und ubersetzt von Paavo Ravila. - Helsinki, 1938 - 1981. V.К. Radaev «Tyushtya» Fedoseeva, Е.А. Obraz tsarya Tyushti v folklore i v epose «Mastorava» / Е.А.Fedoseeva // Elektronnyy Vestnik CPPK FL. – 2007. – № 1 [Fedoseeva, Е.А. Yavlenie bytovoy fantastiki v predanii «O Tyushte» v zapisi I.I.Dubasova / Е.А.Fedoseeva // Filologicheskie issledovaniya. 2003 – 2004: mezhvuzovskiy sbornik nauchnykh trudov. – Saranosh, 2005. – p. 209 – 217. Fedoseeva, Е.А. «Tyushtya» V.К.Radaeva v i folklornom prostranstvakh sovremennogo eposa / Е.А.Федосеева // HUMANITIES. Zhurnal gumanitarnykh issledovaniy: electronnoye izdaniye – 2007. – № 5-6 (January – June) Αρχειοθετήθηκε 2018-05-05 στο Wayback Machine. Έπος του Μαστοράβα
Σουφλέ

Το σουφλέ (γαλλικά: soufflé‎) είναι ένας τρόπος μαγειρέματος φαγητού που προέρχεται από τη Γαλλία από τις αρχές του 18ου αιώνα. Σε συνδυασμό με διάφορα άλλα συστατικά, μπορεί να σερβιριστεί ως ένα αλμυρό κύριο πιάτο ή ως ένα γλυκό επιδόρπιο. Το σουφλέ συνήθως περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας απλής σφιχτής κρέμας που φτιάχνεται συχνά με μπεσαμέλ στην οποία ανακατεύονται ασπράδια αυγών χτυπημένα σε μαρέγκα. Η λέξη σουφλέ προέρχεται από το γαλλικό ρήμα souffler που σημαίνει «φυσητό» ή «να φουσκώσει».

 Η πρώτη αναφορά του σουφλέ αποδίδεται στον Γάλλο μάγειρα Βινσέντ Λα Σαπέλ, στις αρχές του 18ου αιώνα. Η ανάπτυξη και η διάδοση του σουφλέ συνήθως εντοπίζεται στον Γάλλο σεφ Μαρί-Αντουάν Καρεμί στις αρχές του 19ου αιώνα. Τα σουφλέ παρασκευάζονται συνήθως από δύο βασικά συστατικά: Μια αρωματική κρέμα πατισερί, ή μπεσαμέλ, ή πουρέ ως βάση. Ασπράδια αυγών χτυπημένα σε μια μαλακή υφή.Η βάση παρέχει τη γεύση και τα ασπράδια των αυγών παρέχουν το φούσκωμα στο πιάτο. Τα συστατικά που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη γεύση της βάσης περιλαμβάνουν βότανα, τυρί και λαχανικά για αλμυρά σουφλέ και μαρμελάδα, φρούτα,μούρα, σοκολάτα, μπανάνα και λεμόνι για γλυκά σουφλέ. Τα σουφλέ γενικά ψήνονται σε πυρίμαχα σκεύη τα οποία είναι συνήθως γυάλινα με επίπεδη βάση, στρογγυλά σκεύη από πορσελάνη, κάθετες ή σχεδόν κατακόρυφες πλευρές και αυλακωτά εξωτερικά σύνορα. Αυτά τα σκεύη, μπορεί να επικαλυφθούν με μια λεπτή στρώση βουτύρου ώστε να αποφευχθεί να κολλήσει το σουφλέ. Ορισμένα παρασκευάσματα περιλαμβάνουν επίσης την προσθήκη ζάχαρης ως επικάλυψη, ψίχουλα ψωμιού ή τριμμένο σκληρό τυρί, όπως παρμεζάνα μέσα στο πυρέξ εκτός από το βούτυρο. Μερικοί μάγειρες πιστεύουν ότι αυτό επιτρέπει στο σουφλέ να ανεβαίνει πιο εύκολα.Αφού μαγειρευτεί, το σουφλέ ροδίζει στην επιφάνεια του και πιάνει κρούστα. Μπορεί να σερβιριστεί με μια σάλτσα πάνω από το σουφλέ, όπως μια γλυκιά σάλτσα, ή με ένα σορμπέ ή παγωτό στο πλάι. Όταν σερβίρεται, το πάνω μέρος ενός σουφλέ μπορεί να τρυπηθεί με σκεύη σερβιρίσματος για να χωριστεί σε μεμονωμένες μερίδες. Αυτό μπορεί επίσης να επιτρέψει την ενσωμάτωση μιας σάλτσας στο πιάτο. Υπάρχουν μια ποικιλία από αλμυρές και γλυκές παραλλαγές γεύσεων σουφλέ. Τα αλμυρά σουφλέ περιλαμβάνουν συχνά τυρί και λαχανικά όπως σπανάκι, καρότο και βότανα και μπορεί μερικές φορές να περιλαμβάνουν πουλερικά, μπέικον, ζαμπόν ή θαλασσινά για ένα πιο σημαντικό πιάτο. Τα γλυκά σουφλέ μπορεί να βασίζονται σε σοκολάτα ή πολτό φρούτων (για παράδειγμα λεμόνι ή βατόμουρο) και συχνά σερβίρονται με πασπάλισμα ζάχαρης άχνης. Ένα σουφλέ μπορεί να σερβιριστεί μόνο του ή με παγωτό, φρούτα ή σάλτσα.Το σουφλέ μήλου φτιάχνεται με επένδυση ενός κέικ με καθαρισμένο ρύζι που έχει βράσει σε ζαχαρούχο γάλα. Το βρασμένο ρύζι χρησιμοποιείται ως εξωτερικό σύνορο που γεμίζει με παχιά μαρμελάδα μήλου και κτυπημένα ασπράδια αυγών και ψήνεται μέχρι να φουσκώσει. Παραλλαγές σουφλέ Waldo, M. (1990). The Soufflé Cookbook. Dover Publications. ISBN 978-0-486-26416-5. 241 pages.
Σχέσεις Ελλάδας και Μεξικού

Οι σχέσεις Ελλάδας και Μεξικού αναφέρεται στις ιστορικές και τρέχουσες διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Μεξικού. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και των Ηνωμένων Εθνών.

 Οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και το Μεξικό εγκαταστάθηκαν Ουάσιγκτον στις 17 Μαΐου του 1938. Μεταξύ των 1955-1964 οι διπλωματικές σχέσεις πραγματοποιούνταν μεταξύ της Μεξικάνικης πρεσβείας στη Ρώμη και την ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και μέσω των αντίστοιχων επίτιμων προξενείων. Το 1965, ιδρύθηκαν κατοικούμενες πρεσβείες στις πρωτεύουσες των χωρών τους. Το 1963, ο Πρόεδρος Αδόλφο Λόπεθ Ματέος ήταν ο πρώτος υψηλότερος στην ιεραρχία μεξικανός αξιωματούχος που επισκέφθηκε την Ελλάδα. Τον Αύγουστο του 1986, η επίσκεψη βρήκε ανταπόκριση από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Το 2000, το Μεξικό υπέγραψε μια Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση (που περιλαμβάνει και την Ελλάδα). Από το 2000, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έχει αυξηθεί σημαντικά. Το 2017, το διμερές εμπόριο μεταξύ των δύο εθνών ανήλθαν σε 230 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι ελληνικές εξαγωγές προς το Μεξικό περιλαμβάνουν: ξυράφια (42.2%), αξεσουάρ για συσκευές ενεργειακών μετρητών (17.5%), καπνός (10.5%), λεπίδες για ηλεκτρικά ξυράφια (4.9%), ροδάκινα (3.9%). Οι μεξικάνικες εξαγωγές προς την Ελλάδα περιλαμβάνουν: χταπόδια (13%), ρεβίθια (12.9%), μπύρα (12.9%), εκχυλίσματα καφέ (12.6%) και τεκίλα (7.5%). Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Πόλη του Μεξικού, Το Μεξικό έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Ελληνική μετανάστευση στο Μεξικό Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μεξικού (αγγλικά και ελληνικά) Σελίδα του Μεξικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Μεξικού και της Ελλάδας (ισπανικά)
Nissin Foods

Δεν έχει καμία σχέση με την εταιρία Nissan. Για άλλες χρήσεις, δείτε Nisshin (αποσαφήνιση). Η Nissin Food Products Co., Ltd. είναι μια ιαπωνική εταιρεία τροφίμων που ειδικεύεται στην παραγωγή και πώληση ευκολιών τροφίμων και στιγμιαίων ζυμαρικών.

 Η Ίδρυση και τα πρώιμα χρόνια Δείτε επίσης: Μομοφούκου Άντο και Nissin Chikin Ramen Η εταιρεία ιδρύθηκε στην Ιαπωνία την 1η Σεπτεμβρίου 1948, από τον μετανάστη Ταϊβανέζο Μομοφούκου Άντο (ο δημιουργός του στιγμιαίου ράμεν το 1958) που στα ξεκινήματα του η εταιρία ονομαζόταν αρχικά Chuko Sosha (中 交 総 社, Chuukou-sousha). Δέκα χρόνια αργότερα, η εταιρεία εισήγαγε το πρώτο προϊόν νουντλς στιγμιαίου ράμεν, το Chickin Ramen (Κοτόπουλο Ράμεν). Λίγο αργότερα, το όνομα της εταιρείας άλλαξε σε Nissin Food Products Co., Ltd. (日 清 食品 株式会社, Nisshin Shokuhin Kabushiki-gaisha). Η εταιρεία ίδρυσε μια εταιρία και στις ΗΠΑ, την USA Nissin Foods το 1970 και, ξεκινώντας από το 1972, πούλησε προϊόντα νουντλς άμεσης προέλευσης με το όνομα Top Ramen. Τα στιγμιαία νουντλς (1958) και τα καπ νουντλς (1971), εφευρέθηκαν και τα δύο από τον Μομοφούκου Άντο. Η Nissin Foods έχει την έδρα της στο Ιοντογκάουα-Κου , Οσάκα. Πρόσφατα χρόνια και επέκταση Η εταιρεία μετακόμισε στα σημερινά της κεντρικά γραφεία το 1977, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή του κτιρίου. Το 2007, η Myojo Foods Co., Ltd. έγινε μέλος της εταιρίας Nissin Foods. Στις 5 Ιανουαρίου 2007, ο ιδρυτής της Nissin Μομοφούκου Άντο πέθανε σε ηλικία 96 ετών. Τον Μάιο του 2011, η Nissin ανακοίνωσε μια κεφαλαιακή και επιχειρηματική συμμαχία με τον παραγωγό ζαχαροπλαστικής Frente Co., Ltd. Τον Σεπτέμβριο του 2011, τα Cup Noodles άνοιξαν στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας παρουσιάζοντας το πλήρες φάσμα του οράματος του ιδρυτή Μομοφούκου Άντο. Μια συμφωνία με τον μεγαλύτερο όμιλο παραγωγής καταναλωτικών τροφών της Τουρκίας επιτεύχθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της Nissin Yildiz Gida Sanayi ve Ticaret AS. Τον Μάρτιο του 2014 εγκαινιάστηκε το The Wave , ένα νέο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης με έδρα την Ιαπωνία, με στόχο τη δημιουργία «ενός κύματος των πιο προηγμένων τεχνολογιών τροφίμων». Το κτίριο έχει τιμηθεί με το βραβείο για το ωραίου του Design. Οι παγκόσμιες πωλήσεις του καπ νουντλς (Cup Noodles) έφτασαν τα 40 δισεκατομμύρια μερίδες το 2016, το 70% των συνολικών πωλήσεων συγκεντρώθηκαν εκτός Ιαπωνίας. Σύμφωνα με την εταιρεία, το όνομα «Nissin» προέρχεται ως συντομευμένη μορφή της έκφρασης 「日々 清 ら か 豊 か な 味 をくる」 (Hibi kiyoraka ni yutakana aji o tsukuru), που επινοήθηκε από τον ιδρυτή της εταιρείας Μομοφούκου Άντο, ​​και αντιπροσωπεύει την επιθυμία του για την εταιρεία. Η έκφραση μπορεί να μεταφραστεί χαλαρά ως "μέρα με τη μέρα καθαρά, δημιουργεί την υπέροχη γεύση". Επίσημος ιστότοπος (στα Ιαπωνικά) Ντοκιμαντέρ Nissin στο YouTube
Φθοριούχο σκάνδιο

Το φθοριούχο σκάνδιο ή τριφθοριούχο σκάνδιο ή τριφθορίδιο του σκανδίου ή τριφθοροσκάνδιο (αγγλικά scandium fluoride) είναι η ανόργανη δυαδική ιονική χημική ένωση με εμπειρικό τύπο ScF3. Το χημικά καθαρό φθοριούχο σκάνδιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι έντονα λευκό, ελάχιστα υδατοδιαλυτό στερεό. Με την επίδραση περίσσειας φθοριούχων ανιόντων (F–) παράγει εξαφθοροσκανδιούχα ανιόντα {[ScF6]3–}.

 Μέθοδος 1η Το φθοριούχο σκάνδιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση, δηλαδή με αντίδραση ανάμεσα σε μεταλλικό σκάνδιο και διφθόριο (F2): Μέθοδος 2η Το φθοριούχο σκάνδιο μπορεί επίσης να σχηματιστεί επίδραση διφθοριούχου αμμωνίου (NH4HF2) σε οξείδιο του σκανδίου (Sc2O3), που μπορεί να εξαχθεί από το ορυκτό θορτβεϊτίτη, σε υψηλή θερμοκρασία: Το παραγόμενο μείγμα περιέχει έναν αριθμό μεταλλικών φθοριδίων (γιατί το συγκεκριμένο ορυκτό περιέχει κι άλλα μέταλλα, που με την παραπάνω διεργασία επίσης παράγουν φθορίδια). ΄Επειτα (για να παραχθεί καθαρότερο μεταλλικό σκάνδιο) ακολουθεί αναγωγή με μεταλλικό ασβέστιο, επίσης σε υψηλή θερμοκρασία: Για να παραχθεί ακόμη καθαρότερο χρήσιμο μεταλλικό σκάνδιο απαιτούνται κι άλλα στάδια καθαρισμού. Το τριφθοριούχο σκάνδιο έχει την ασυνήθιστη ιδιότητα της αρνητικής θερμικής διαστολής, δηλαδή όταν θερμαίνεται συστέλλεται αντί να διαστέλλεται. Αυτό το φαινόμενο εξηγείται από την τεταρτική ταλάντωση των ανιόντων φθορίου (F−). Η ενέργεια που αποθηκεύτηκε από τη στελεχική κάμψη των ανιόντων φθορίου είναι ανάλογη με την τέταρτη δύναμη (x4) της μετατόπισης της γωνίας, ενώ στα περισσότερα άλλα υλικά είναι ανάλογη προς το τετράγωνο (x2) της μετατόπισης της γωνίας. Κάθε άτομο φθορίου συνδέεται με δυο (2) άτομα σκανδίου, και καθώς η θερμοκρασία αυξάνει, το φθόριο ταλαντεύεται πιο κάθετα στους δεσμούς του. Αυτή η κίνηση τραβάει τα άτομα σκανδίου σε εγγύτερη απόσταση, σε όλο το εννιαίο κομμάτι υλικού (τριφθοριούχο σκάνδιο), το οποίο έτσι συστέλλεται. Το φθοριούχο σκάνδιο παρουσιάζει την παραπάνω αναφερόμενη ιδιότητα από τουλάχιστον 10 K ως τους 1.100 K. Πάνω από τους 1.100 K το φθοριούχο σκάνδιο παρουσιάζει κανονική θετική θερμική διαστολή. Επιπλέον, το φθοριούχο σκάνδιο υιοθετεί κυβική συμμετρία σε όλο αυτό το θερμκρασιακό εύρος, αλλά και μετά, τουλάχιστον μέχρι τους 1.600 K, υπό πίεση αναφοράς (1 atm). Η αρνητική θερμική διαστολή σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες είναι πολύ έντονη, συγκεκριμένα γύρω στα -14·10–6 K–1, μεταξύ θερμοκρασιών 60 και 110 K.Στις πιέσεις (γύρω από την) πίεση αναφοράς, το τριφθοριούχο σκάνδιο υιοθετεί το κυβικό κρυσταλλικό σύστημα, χρησιμοποιώντας τη δομή περοβσκίτη, με τη μια θέση (ατόμου) μετάλλου κενή. Η μονάδα κελιού έχει διάσταση 4,01 Å. Υπό υψηλότερη πίεση το τριφθοριούχο σκάνδιο επίσης υιοθετεί ρομβοεδρική δομή, ενώ υπό πίεση άνω των 3 GPa υιοθετεί τετραεδρική δομή.
Πέρχτα

Η Πέρχτα ή Μπέρχτα επίσης γνωστή και ως Περχτ και με άλλες παραλλαγές, ήταν κάποτε γνωστή ως θεότητα του παγανισμού στην Άνω γερμανική και Αυστριακή περιοχή των Άλπεων. Το όνομά της σημαίνει "φωτεινό" (Παλαιά άνω γερμανικά: beraht, bereht, από το Πρωτο-Γερμανικό *brehtaz) που είναι πιθανόν να σχετίζεται με το όνομα Μπέρχτενταγκ (Berchtentag), δηλαδή την εορτή των Θεοφανείων. Ο Όιγκεν Μογκ παρέχει μια εναλλακτική ετυμολογία, αποδίδοντας την προέλευση του ονόματος Πέρχτα στο παλαιό γερμανικὀ ρήμα pergan, που σημαίνει "κρυφό" ή "καλυμμένο".

 Frazer, Sir James George. 1920. Το Χρυσό Κλαδί. Μια Μελέτη στη Μαγεία και τη Θρησκεία. IX. Μέρος 6. "Ο αποδιοπομπαίος Τράγος", σελίδες 240-243. Macmillan & Co. (Facsimili Elibron Κλασικά, 2005) (ISBN 1-4021-8348-8). (Σε απευθείας σύνδεση). Το αρχείο ανακτήθηκε 18 Μαΐου, 2007. Grimm, Jacob (1882). Deutsche Mythologie 4ου ed. [1875]. Trans. Ο τζέιμς Stallybrass Γκριμ Τευτονική Μυθολογία , Τόμος 1. Motz, Lotte. 1984. "Το Χειμώνα Θεά", Λαογραφία 95:11. Mogk, Eugen. Το 1907. Germanische Mythologie Müller, τον Φίλιξ και τον Ulrich. 1999. "Percht und Krampus, Kramperl und Schiach-Perchten." Wunderlich, Werner (Επιμ.): Mittelalter-Mythen 2. Dämonen-Τέρας-Fabelwesen. St. Gallen, S. 449-460. (Σε απευθείας σύνδεση, γερμανικά) Αρχείο ανακτήθηκε 18 Μαΐου, 2007. Natko, Ντέιβιντ. 2014. Το τελετουργικό Εξέγερση και Κοινωνική Αναστροφή στο Alpine Αυστρία: "Επαναπροσδιορίζοντας το "Perchtenlauf" σε Σχέση με τα Αυτά. (Σε απευθείας σύνδεση Αρχειοθετήθηκε 2015-01-04 στο Wayback Machine.). Το αρχείο ανακτήθηκε 01-04-2015. Timm, Erika. 2003. Φράου Χόλε, Φράου Percht und verwandte Στοιχεία: 160 Jahre nach Γκριμ aus germanistischer Sicht betrachtet. Ο Βάγκνερ, Ο Αλέξανδρος. 2007. Perchtenläufe: Σάλτσμπουργκ Ειδωλολατρική Κληρονομιάς. (Σε απευθείας σύνδεση) το Αρχείο ανακτήθηκε 18 Μαΐου, 2007. Waschnitius, Βίκτορ. Το 1913. Perht, Χόλντα und verwandte Στοιχεία: ein Beitrag zur deutschen Religionsgeschichte. Sitzungsberichte der Akademie der Wissenschaften της Βιέννης, Philosophisch-Historische Klasse.
NGC 825

O NGC 825 είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος και εκτιμάται ότι απέχει περίπου 154 εκατομμύρια έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 18 Νοεμβρίου 1863.

 Δεδομένα για το NGC 825 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 825 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 825 στο Wikimedia Commons
Ιωάννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Η Ιωάννα, ολλανδ.: Johanna van Nassau-Dillenburg (π.1444 - 1468) από τον Οίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βάλντεκ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νασσαου-Ντίλενμπουργκ και της Μαρίας του Λόον, κόρης του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Γύλιχ, Χάινσμπεγκ, Λέβενμπεργκ. Αδέλφια της ήταν ο Ένγκελμπερτ Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, ο Ιωάννης Ε΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, η Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και η Αδριάνα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Παντρεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1464 τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Βάλντεκ και είχε τέκνο: Ερρίκος Η΄ 1465-1513, κόμης του Βάλντεκ. De Nederlandsche leeuw: Maandblad van het Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde, Volume 8, 1890, pg 90-91
ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ

Το ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ (αγγλικά: CAF Champions League, η επίσημη ονομασία από το 1997), αναφέρεται και ως Orange CAF Champions League για εμπορικούς λόγους, διοργανώνεται ετησίως από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF). Ξεκίνησε τη σεζόν 1964-65 και αρχικά συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες από τα αφρικανικά πρωταθλήματα των χωρών-μελών της CAF. Από το 1997 διεξάγεται με σύστημα ομίλων κατά τα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ της UEFA. Από το 2004, εκτός από τους πρωταθλητές, συμμετέχουν και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη θέση από τα 12 κορυφαία πρωταθλήματα. Επίσης, συμμετέχει ο κάτοχος του τροπαίου ανεξάρτητα από τη θέση που θα τερματίσει στο πρωτάθλημα της χώρας του. Ο νικητής της διοργάνωσης μετείχε παλιότερα στο Αφρο-Ασιατικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου συλλόγων (από 1986 ως 1998) και από το 2005 προκρίνεται στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της FIFA.

 Η διοργάνωση έχει διεξαχθεί με διάφορα συστήματα κατά καιρούς. Την πρώτη σεζόν 1964-65 η προκριματική φάση έγινε σε 4 ομίλους, φτιαγμένους με γεωγραφικά κριτήρια, από τους οποίους προκρίθηκαν οκτώ σύλλογοι στα προημιτελικά. Η προημιτελική φάση έγινε με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ και ακολούθησε η τελική φάση (ημιτελικοί και τελικός) που έγινε με μορφή φάιναλ-φορ σε ουδέτερη χώρα. Ήταν η μοναδική φορά που έγινε αυτό, αφού στη συνέχεια και μέχρι σήμερα οι ημιτελικοί και ο τελικός κρίνονται σε διπλά ματς εντός-εκτός έδρας. Τα επόμενα χρόνια και ως το 1997 όλες οι φάσεις γίνονταν με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ. Ως το 1974 δεν ίσχυε ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ και σε περίπτωση ισοπαλίας στα γκολ ακολουθούσε παράταση και κλήρωση (ως το 1970) ή πέναλτι (από το 1971). Από το 1997 εφαρμόστηκε σύστημα Τσάμπιονς Λιγκ με ομίλους στην προημιτελική φάση. Ως το 2000 οι επικεφαλής των ομίλων προκρίνονταν απευθείας στο διπλό τελικό. Από το 2001 επανήλθαν οι ημιτελικοί, στους οποίους οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου παίζουν "χιαστί" (ο πρώτος του ενός με το δεύτερο του άλλου ομίλου). Από το 2004 ο αριθμός των ομάδων που μετέχουν αυξήθηκε, με την προσθήκη και της δευτεραθλήτριας από τα 12 κορυφαία πρωταθλήματα με βάση ένα σύστημα βαθμολογίας της CAF. Ακολουθούν λογότυπα που έχουν χρησιμοποιηθεί στη διοργάνωση ως σήμερα: Σημειώσεις [1] Ο τελικός του 1965, όπως και οι ημιτελικοί, έγιναν στην ουδέτερη Άκκρα της Γκάνα.[2] Καθώς δεν ίσχυε ακόμα ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ, μετά τη λήξη της παράτασης ο διαιτητής ενημέρωσε πως την επόμενη ημέρα θα έκανε κλήρωση για την απονομή του κυπέλλου. Όμως, αφίχθηκε ο γραμματέας της CAF με εντολή να διεξαχθεί επαναληπτικός τελικός στο Γιαουντέ του Καμερούν στις 27 Δεκεμβρίου. Στον αγώνα αυτό η Ασαντέ δεν προσήλθε και το κύπελλο κέρδισε η Ένγκελμπερτ χωρίς αγώνα.[3] Στη διοργάνωση του 1971 δεν ίσχυε η διαφορά τερμάτων, παρά μόνο οι βαθμοί. Έτσι έγινε τρίτο ματς, πάλι στο Γιαουντέ, το οποίο διεκόπη εις βάρος της Ασαντέ ενώ προηγείτο η Κανόν με 1-0. Επίσημη Ιστοσελίδα της διοργάνωσης Αρχείο RSSSF
Windows CE

Τα Windows CE είναι λειτουργικό σύστημα της Microsoft για μικρούς υπολογιστές, προσωπικούς βοηθούς και ενσωματωμένα συστήματα. Η τελευταία έκδοσή του (6.0) αναφέρεται επίσημα ως Windows Embedded CE. Είναι λειτουργικό διαφορετικό από τα Windows για προσωπικούς υπολογιστές και βασίζεται σε πυρήνα που αναπτύχθηκε ανεξάρτητα. Παρόλα αυτά διατηρεί πολλά κοινά στοιχεία με τα Windows και παρέχει ένα σημαντικό υποσύνολο της προγραμματιστικής διεπαφής των Windows (Win32 API). Υποστηρίζεται σε επεξεργαστές Intel x86, ARM, MIPS, Hitachi SuperH. Είναι βελτιστοποιημένο για συσκευές με μικρό ή και καθόλου αποθηκευτικό χώρο και μπορεί να λειτουργήσει σε συσκευές με μνήμη ROM.

 Τα WindowsCE αποτελούν την βάση για μια σειρά από λειτουργικά συστήματα για προσωπικούς βοηθούς (PDA) και κινητά τηλέφωνα όπως τα PocketPC, τα έξυπνα κινητά (smartphones), η πλατφόρμα Windows Mobile κ.α. Χρησιμοποιείται επίσης ευρέως σε βιομηχανικές συσκευές, συστήματα πλοήγησης και συστήματα πωλήσεων (POS). Η ανάπτυξη λογισμικού γίνεται κυρίως με εργαλεία της Microsoft όπως Visual Studio 2003 Visual Studio 2005 Visual Studio 2008 που υποστηρίζουν ανάπτυξη σε γλώσσες προγραμματισμού C#, VB.NET. Το λογισμικό που παράγεται εκτελείται μέσω της εικονικής μηχανής .NET Compact Framework (runtime). Υποστηρίζουν επίσης την ανάπτυξη εγγενών εφαρμογών σε γλωσσα C/C++ με χρήση του Win32 API. Εναλλακτικά εργαλεία ανάπτυξης είναι η δωρεάν έκδοση Embedded Visual C++, η PellesC καθώς και τα ανοιχτού λογισμικού Free Pascal/Lazarus. Υποστηρίζεται επίσης η ανάπτυξη σε γλώσσα Java ME αλλά το λειτουργικό δεν περιέχει προεγκατεστημένη εικονική μηχανή Java JVM. Αυτή μπορεί να εγκατασταθεί με επιπλέον κόστος (από τρίτους παρόχους) όπως η NSICOM CrEme και η ΙΒΜ J9. Windows Phone Windows Mobile Microsoft Windows Επίσημη ιστοσελίδα
Εξέγερση των σκλάβων της Βιρτζίνια

Η εξέγερση των μαύρων σκλάβων της Βιρτζίνια (1831) ήταν η μεγαλύτερη και βιαιότερη επανάσταση σκλάβων που σημειώθηκε σε όλη την ιστορία των ΗΠΑ, αλλά και μοναδική για το λόγο πως δεν προδόθηκε, όπως άλλες, από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της, ενώ για πρώτη φορά ανάδειξε το νομιμοφανές πέπλο που κάλυπτε με επιμέλεια το θεσμό της δουλείας στις Νότιες Πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών. Η υπόθεση αυτή αποτέλεσε την κορύφωση μιας σταδιακά αυξανόμενης έντασης που επικρατούσε μεταξύ μαύρων και λευκών τη δεκαετία του 1830 στη Βιρτζίνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, συνδυαστικά με το μεγάλο πολλαπλασιασμό των σκλάβων, γεγονότα που προκάλεσαν την εκατέρωθεν αντιπαλότητα.

 Επικεφαλής και εμπνευστής της αιματηρής στάσης ήταν ο 30χρονος (γεννημένος το 1800) μαύρος σκλάβος Νατ Τέρνερ («Nat Turner») με το προσωνύμιο «προφήτης της ελευθερίας», ο οποίος στις 21 Αυγούστου του 1831 ξεκίνησε μια πορεία μαζί με 6 αρχικά, οπαδούς του προς την πόλη Ιερουσαλήμ της Κομητείας του Σαουθάμπτον στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, η οποία χαρακτηρίσθηκε από δολοφονίες δουλεμπόρων, κλοπή όπλων και προσηλυτισμό νέων μελών. Την επόμενη κιόλας ημέρα από την έναρξη της εκστρατείας της, η ομάδα του Τέρνερ αριθμούσε ήδη 70 άτομα, ενώ ο απολογισμός της δράσης της συνοψιζόταν σε 59 φόνους (10 άνδρες, 14 γυναίκες, 35 παιδιά) Οι αρχές της Κομητείας κινητοποιήθηκαν άμεσα επιστρατεύοντας 3.000 άνδρες, ωστόσο χρειάσθηκαν περισσότεροι από 2,5 μήνες έως ότου να εντοπισθεί και να συλληφθεί ο υποκινητής της σφαγής, που ανακαλύφθηκε στην κρυψώνα του από έναν χωρικό και οδηγήθηκε αλυσοδεμένος στην Ιερουσαλήμ. Εκεί, προσήχθη σε δίκη, καταδικάσθηκε και τελικά εκτελέσθηκε με απαγχονισμό μαζί με 16 από τους συντρόφους του, στις 11 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Τασία Χατζή, στο «Σημείωμα της μεταφράστριας» του έργου του Έντγκαρ Άλλαν Πόε Αφήγηση του Άρθουρ Γκόρντον Πυμ, έκδοση Αθήνα, 1994, σελ. 29-30.
Άγιος Αθανάσιος Καβάλας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Άγιος Αθανάσιος Ο Άγιος Αθανάσιος είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Παγγαίου στον νομό Καβάλας της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 13 κατοίκους.

 Ο Άγιος Αθανάσιος βρίσκεται σε απόσταση 22 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Καβάλας, σε υψόμετρο 10 μέτρων. Είναι κτισμένος κοντά και νότια της Ε.Ο.Θεσσαλονίκης - Καβάλας, ανάμεσα στη Νέα Πέραμο (Ν.) και την Αγία Μαρίνα (Α.). Είναι γνωστός για την παραλία "Αμμολόφων", μήκους 3 χιλιομέτρων που την καλοκαιρινή περίοδο συγκεντρώνει πολλούς κατοίκους της ευρύτερης περιοχής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νέας Περάμου της επαρχίας Παγγαίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Νέα Πέραμο και την Αγία Μαρίνα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Νέας Περάμου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελευθερών του δήμου Παγγαίου.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2012

Τα 78α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 3 Δεκεμβρίου 2012, απονεμήθηκαν στις 7 Ιανουαρίου 2013, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2012.

 Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ντάνιελ Ντέι Λιούις – Lincoln Επιλαχών: Τζακ Μπλακ – Bernie, Χοακίν Φίνιξ – The Master, και Denis Lavant – Holy Motors Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Ρέιτσελ Βάις – The Deep Blue Sea Επιλαχούσα: Τζένιφερ Λόρενς – The Hunger Games και Silver Linings Playbook, Emmanuelle Riva – Amour, και Jessica Chastain – Zero Dark Thirty Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Frankenweenie Επιλαχών: Brave and ParaNorman Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Greig Fraser – Zero Dark Thirty Επιλαχών: Mihai Mălaimare Jr. – The Master Καλύτερη Σκηνοθεσία: Κάθριν Μπίγκελοου – Zero Dark Thirty Επιλαχών: Πολ Τόμας Άντερσον – The Master και Μπεν Άφλεκ – Argo Καλύτερη Ταινία: Zero Dark Thirty Επιλαχών: Argo and The Master Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: David France – How to Survive a Plague Επιλαχών: Benh Zeitlin – Beasts of the Southern Wild Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Amour • Αυστρία/Γαλλία/Γερμανία Επιλαχών: Holy Motors • France/Germany και Once Upon a Time in Anatolia (Bir Zamanlar Anadolu'da) • Τουρκία/Βοσνία Ερζεγοβίνη Καλύτερη Μη Κινηματογραφική Ταινία: The Central Park Five Επιλαχών: The Gatekeepers and This Is Not a Film Καλύτερο Σενάριο: Tony Kushner – Lincoln Επιλαχών: Γουές Άντερσον και Roman Coppola – Moonrise Kingdom και Mark Boal – Zero Dark Thirty Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Matthew McConaughey – Magic Mike και Bernie Επιλαχών: Christoph Waltz – Django Unchained και Τόμι Λι Τζόουνς – Lincoln Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Σάλι Φιλντ – Lincoln Επιλαχούσα: Αν Χάθαγουεϊ – The Dark Knight Rises και Les Misérables Ο Επίσημος ιστότοπος
244

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 244 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 244 (CCXLIV) ήταν δίσεκτο έτος το οποίο ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αρμενίου και Αιμηλιανού (γνωστό και ως έτος 997 από Κτήσεως Πόλεως). Η ονομασία 244 για το έτος χρησιμοποιείται από τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Μεταξύ 13 Ιανουαρίου και 14 Μαρτίου - Ο βασιλιάς Σαπώρης Α΄ της Περσίας πραγματοποιεί αντεπίθεση κοντά στη Φαλούτζα (Ιράκ) και νικά τον ρωμαϊκό στρατό στη μάχη της Μεσίκης. 11 Φεβρουαρίου - Ο αυτοκράτορας Γορδιανός Γ΄ δολοφονείται στη Μεσοποταμία από στρατιώτες του στη Ζαΐτα (Μεσοποταμία). Ένα ύψωμα υψώνεται στην Καρχεμίνα εις μνήμην του. Ο Φίλιππος ο Άραβας αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας και κάνει μία επαίσχυντη ειρήνη με τους Πέρσες. Εκκενώνει τη Μεσοποταμία και δίνει 500.000 δηνάρια στον Σαπώρη Α'. Οι Σασσανίδες καταλαμβάνουν την Αρμενία. Ο Φίλιππος ο Άραβας αναγνωρίζεται από τη ρωμαϊκή σύγκλητο ως νέος αυτοκράτορας με την τιμητική ονομασία ''Αύγουστος''. Ονοματοδοτεί τον υιό του, Φίλιππο, 6 ετών, με τον τίτλο του Καίσαρα και κληρονόμο του θρόνου. Δίνει στον αδελφό του, τον Πρίσκο, ανώτατη εξουσία στις ανατολικές επαρχίες (Ανατολικός Εφημέριος). Ο Φίλιππος ο Άραβας χτίζει στον τόπο της καταγωγής του τη Φιλιππούπολη, σημερινή πόλη Σάχμπα στη Συρία. Το υποτελές Βασίλειο της Οσροηνής στην Άνω Μεσοποταμία απορροφάται στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο τελευταίος ηγεμόνας της ήταν ο Άβγαρος (ΙΑ') Φαρχάτ Μπαρ Μανού. Κίνα Η Μάχη του Σινγκσί διεξάγεται μεταξύ των κινεζικών κρατών Σάο Ουέι και Σου Χαν. Κορέα Ο πόλεμος Γκογκουρυεό-Ουέι διεξάγεται ανάμεσα στο κορεατικό βασίλειο Γκογκουρυεό και στο κινεζικό κράτος Σάο Ουέι. Τέχνες και επιστήμες Ο Πλωτίνος, Έλληνας φιλόσοφος, αποδρά από το αιματοκύλισμα που συνοδεύει τη δολοφονία του Γορδιανού του Γ' και παίρνει τον δρόμο για την Αντιόχεια. Πίσω στη Ρώμη ιδρύει τη δική του νεοπλατωνική σχολή και προσελκύει ακολούθους, όπως ο Πορφύριος, ο Καστρίκιος Φέρμος και ο Ευστόκιος της Αλεξανδρείας. 244 - 249: προτομή του Φιλίππου του Άραβα (στο Μπράτσο Νουόβο, Μουσείο του Βατικανού, Ρώμη) Εμπόριο Η περιεκτικότητα του Ασημιού του ρωμαϊκού δηναρίου υποχωρεί κατά 0,5 τοις εκατό μετά τον Αυτοκράτορα Φίλιππο τον Α' και κατά 28 τοις εκατό μετά τον Αυτοκράτορα Γορδιανό τον Γ'. Θρησκεία 244 - 245: Τελευταία φάση κατασκευής της οικιακού τύπου συναγωγής της Δούρα-Ευρωπού, στη Συρία, μία από τις αρχαιότερες σωζόμενες (τοιχογραφίες στο Εθνικό Μουσείο της Δαμασκού, Συρία) 22 Δεκεμβρίου - Διοκλητιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 311) Αλέξανδρος της Κωνσταντινούπολης, Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης (πεθαίνει το 337) 11 Φεβρουαρίου - Γορδιανός Γ΄, Ρωμαίος αυτοκράτορας (γεννιέται το 225)
Θρομβόλιθοι

Οι θρομβόλιθοι είναι θρομβωμένες συσσωρευτικές δομές που σχηματίζονται σε ρηχά νερά από την παγίδευση, τη δέσμευση και την τσιμέντωση ιζηματογενών κόκκων από βιομεμβράνες μικροοργανισμών, ιδιαίτερα κυανοβακτήρια .

 Οι θρομβολίτες έχουν θρομβώδη δομή χωρίς τα ελάσματα των στρωματόλιθων . Κάθε θρόμβος μέσα σε ένα ανάχωμα θρομβολίτη είναι μια ξεχωριστή κυανοβακτηριακή αποικία . Οι θρόμβοι είναι στην κλίμακα από χιλιοστά έως εκατοστά και μπορεί να είναι διάσπαρτοι με άμμο, λάσπη ή ανθρακικό άλας. Οι θρόμβοι που αποτελούν τους θρομβόλιθοι ονομάζονται θρομβοειδή για να αποφευχθεί η σύγχυση με άλλες θρομβωμένες υφές. Οι μεγαλύτεροι θρόμβοι αποτελούν περισσότερο από το 40% του όγκου ενός θρομβολίτη και κάθε θρόμβος έχει μια πολύπλοκη εσωτερική δομή κυττάρων και λοβών με στεφάνες που προκύπτουν κυρίως από την ασβεστοποίηση της κυανοβακτηριακής αποικίας. Πολύ λίγο ίζημα βρίσκεται μέσα στους θρόμβους επειδή η κύρια μέθοδος ανάπτυξης είναι η ασβεστοποίηση και όχι η παγίδευση ιζημάτων. Υπάρχει ενεργός συζήτηση σχετικά με το μέγεθος των θρομβώσεων, με ορισμένους να βλέπουν τα θρομβοειδή ως μακροδομικό χαρακτηριστικό (τοπικό ημισφαίριο) και άλλους να βλέπουν τα θρομβοειδή ως μεσοδομικό χαρακτηριστικό (τυχαίο πολυλοβικό και υποσφαιρικό μεσοθρόμβο). Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι θρομβόλιθων: Αυτός ο τύπος θρομβόλιθων περιέχει θρόμβους που αποτελούνται κυρίως από ασβεστοποιημένα μικροαπολιθώματα . Αυτοί οι θρόμβοι δεν έχουν σταθερή μορφή ή μέγεθος και μπορούν να επεκταθούν κατακόρυφα. Επιπλέον, λαγούμια και θραύσματα τριλοβίτη μπορεί να υπάρχουν σε αυτούς τους θρομβολίτες. Αυτός ο τύπος θρομβόλιθων αποτελείται από μικρά ανοίγματα που παγιδεύουν λεπτόκοκκα ιζήματα . Είναι επίσης γνωστοί «θρομβολιτικοί-στρωμολίτες» λόγω της στενής τους σχέσης με την ίδια σύνθεση στρωματολιτών. Επειδή παγιδεύουν τα ιζήματα, ο σχηματισμός τους συνδέεται με την άνοδο των φυκών -κυανοβακτηριακών χαλιών. Οι θρομβόλιθων διακρίνονται από τους μικροβιολίθους ή τους στρωματόλιθους από το τεράστιο μέγεθός τους, το οποίο χαρακτηρίζεται από μακροσκοπικό πηγμένο ύφασμα. Οι στρωματόλιθοι είναι παρόμοιοι αλλά αποτελούνται από στρωματοποιημένες συσσωρεύσεις . Οι θρομβολίτες εμφανίζονται με τυχαία μοτίβα που φαίνονται με γυμνό μάτι, ενώ οι στρωματόλιθοι έχουν την υφή δομημένων στρωμάτων. Οι ασβεστοποιημένοι μικροβιοθρομβολίτες εμφανίζονται σε ιζηματογενή πετρώματα από τον ωκεανό με ρηχά νερά κατά τη διάρκεια του Νεοπρωτεροζωικού και του πρώιμου Παλαιοζωικού . Οι θρομβόλιθοι είναι σπάνιοι τα τελευταία χρόνια, αλλά υπάρχουν σε περιοχές απόρριψης υπόγειων υδάτων με υψηλή συγκέντρωση θρεπτικών ουσιών και οργανικών ιόντων, όπως ρηχό θαλασσινό νερό, λίμνες γλυκού και αλμυρού νερού και ρυάκια. Οι θρομβόλιθοι βρίσκονται τώρα μόνο σε λίγα μέρη στον κόσμο, όπως: Λαγκούνα Νέγρα, Καταμάρκα, Αργεντινή Λίμνες Μπάσιν και Μπλε Λίμνη, Αυστραλία Λίμνη Κλίφτον, Αυστραλία Λίμνη Ρίτσμοντ, Αυστραλία Λίμνη Θέτις, Αυστραλία Ορμίσκος των Ανθέων, Καναδάς Λίμνη Μάνιτο και λίμνη Παβίλιον, Καναδάς Λίμνες Νουέρτου και Χουχέτζαραν, Κίνα Ατόλη Κιριτιμάτι, Κιριμπάτι Τέσσερις Βάλτοι και λίμνη Αλτσίτσικα, Μεξικό Κιοσάια, Ρουμανία Λίμνη Βαν και Λίμνη Σάλντα, Τουρκία Πράσινη Λίμνη, Ηνωμένες Πολιτείες
Αντώνης Ασημακόπουλος

Ο Αντώνης Ασημακόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 1976, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 m και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω.

 Ο Ασημακόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Πανιωνίου το 1997. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Δάφνη όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας. Το 1999 μεταπηδα στον Παπάγου όπου κάνει ρεκόρ καριέρας με 42 πόντους εναντίον του Κ. Α. Ο. Δ. Επόμενος σταθμός είναι η Νήαρ Ηστ το 2000, όπου και παρέμεινε για δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2001 κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στους μεσογειακους αγώνες στην Τυνησία. Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στον Πανελλήνιο και την Α2 κατηγορία, με την αθηναϊκή ομάδα να καταλαμβάνει την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2003, μεταγράφηκε στην ομάδα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, κατατασσόμενος στην δωδέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πριν μεταγραφεί στον Άρη Θεσσαλονίκης. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2005, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, νικώντας το Μαρούσι εκτός έδρας, ενώ ηττήθηκε στον τελικό του ULEB Cup από την Ντιναμό Μόσχας με 73-60.Την σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε με την Ολυμπιάδα Πατρών, με την οποία κατέλαβε την δέκατη θέση του πρωταθλήματος, πριν συνεχίσει την καριέρα του για πέντε χρόνια στον Κολοσσό Ρόδου όπου και κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2012, επέστρεψε στον Άρη, σε μία περίοδο όπου οι "κίτρινοι" αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αγωνίζονταν μόνο με Έλληνες παίκτες, αλλά κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό του κυπέλλου του 2014, οπου ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό.Το 2014, υπέγραψε στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω, με την οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Γ' Εθνικής. Αντώνης Ασημακόπουλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).Eurocup Profile ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Αντώνης - Εσακε FIBA Profile
Άννα Μαρία του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Η Άννα-Μαρία, γερμ. Anna Maria von Hohenzollen von Brandenburg-Ansbach (28 Δεκεμβρίου 1526 - 20 Μαΐου 1589) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεβέργης.

 Η Άννα-Μαρία γεννήθηκε στο Γιάγκερντορφ (τσεχ.: Κρνοφ), ως η μεγαλύτερη κόρη του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της δεύτερης συζύγου του Χέντβιχ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Καρόλου Α΄ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς. Η Άννα-Μαρία μεγάλωσε ως Λουθηρανή και στις 24 Φεβρουαρίου 1544 έγινε σύζυγος του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης. Αργότερα ενήργησε ως επίτροπος του ανήλικου γιου της Λουδοβίκου Γ΄ δούκα της Βυρτεμβέργης στις αρχές της βασιλείας του. Μετά το τέλος τού συζύγου της Χριστοφόρου έζησε 21 έτη στο κάστρο του Nύρτινγκεν και απεβίωσε εκεί. Αφού έχασε τόσο τον σύζυγό της όσο και τον μεγαλύτερο γιο της το 1568, η Άννα-Μαρία ερωτεύτηκε τρελά τον νεαρό Γεώργιο Α΄ λάτγκραβο της Έσσης-Ντάρμσταντ (1547–1596). Λίγο αργότερα έπαθε ψυχική σύγχυση και έζησε κλειδωμένη. Ο Γεώργιος αργότερα νυμφεύτηκε την κόρη της Ελεονόρα. Απεβίωσε το 1589 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Τύμπινγκεν. Παντρεύτηκε το 1544 το Χριστόφορο δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα: Έμπερχαρτ 1545-1568, απεβίωσε 23 ετών. Χέντβιχ 1547-1590, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Μάρμπουρκ. Ελισάβετ 1548-1592, παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο-Ερνέστο κόμη του Χέννεμπερκ-Σλόιζινγκεν και μετά τον Γεώργιο-Γουσταύο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Βέλντεντς. Σαβίνα 1549-1582, παντρεύτηκε τον Γουλέλμο Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ. Αιμιλία 1550-1589, παντρεύτηκε τον Ριχάρδος των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ. Ελεονόρα 1552-1618, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωακείμ-Ερνέστο πρίγκιπα του Άνχαλτ και μετά τον Γεώργιο Α΄ λαντγκράβο της Έσσης-Ντάρμστατ. Λουδοβίκος Γ΄ 1554-1593, δούκας της Βυρτεμβέργης. Δωροθέα-Μαρία 1559-1639, παντρεύτηκε τον Όθωνα-Ερρίκο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ. Άννα 1561-1616, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη-Γεώργιο των Πιάστ δούκα της Ολάβα/Όλαου και μετά τον Φρειδερίκο Δ΄ των Πιάστ δούκα του Λήγκνιτς (Πολωνικά: Λεγκίτσα). Σοφία 1563-1590, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.
Art of Life

Το Art of Life είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του ιαπωνικού heavy metal συγκροτήματος, X Japan. Κυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου του 1993 από την Atlantic Records. Αποτελείται από το ομότιτλο μουσικό ορχηστρικό κομμάτι διάρκειας 29 λεπτών, το οποίο γράφτηκε από τον Yoshiki στην αγγλική γλώσσα και ηχογραφήθηκε σε συνεργασία με την βρετανική Royal Philharmonic Orchestra. Το κομμάτι έφτασε στην κορυφή του τσαρτ Oricon και πούλησε περισσότερα από 600 χιλιάδες αντίγραφα. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας μετά την αλλαγή του ονόματός της από "X" και το πρώτο στο οποίο συμμετέχει ο μπασίστας Heath.

 Νομίζω ότι προσπάθησα να πείσω ακόμα και τον εαυτό μου να μην πεθάνει. Να προσπαθώ να προχωράω. Είναι ένα πολύ θετικό μήνυμα νομίζω. Επειδή [...] ήμουν πολύ αυτοκτονικός. [...] Απλά μισούσα τη ζωή πολλές φορές. Είναι και αυτό το μήνυμα για τους ανθρώπους, το ίδιο και για τον εαυτό μου. Έπρεπε να πείσω τον εαυτό μου να προχωράει. Τότε έγραψα το τραγούδι. Με την κυκλοφορία δύο πετυχημένων στούντιο άλμπουμ, το Blue Blood (1989) και το Jealoucy (1991), οι X Japan έγιναν πάρα πολύ επιτυχημένοι στο metal/rock είδος στην Ιαπωνία και με τις ζωντανές εμφανίσεις τους ξεπουλούσαν ετησίως τη μεγαλύτερη κλειστή αίθουσα της χώρας, το Tokyo Dome. Ωστόσο, το 1992 αποχώρησε ο μπασίστας Taiji και αντικαταστάθηκε από τον Heath. Ο Νικ Μπάτλερ του Sputnikmusic βαθμολόγησε το Art of Life με το τέλειο σκορ των 5 αστεριών και το χαρακτήρισε ως "Το ιαπωνικό Stairway to Heaven -ένα πολυεπίπεδο τραγούδι με σχεδόν μυθική φήμη, που κρυσταλλοποιεί όλα όσα έκαναν τη μπάντα τόσο υπέροχη". Πρόσθεσε ότι είναι αναπόφευκτη η σύγκριση το A Change of Seasons των Dream Theater, ένα άλμπουμ με παρόμοιο θέμα, και σημείωσε ότι το Art of Life είναι "πιο συναισθηματικό, πολύπλευρο, έντονο, εντυπωσιακό και επικό" και ότι τα μέλη του X είναι πιο ικανά τεχνικά στα μουσικά όργανά τους. Ολοκλήρωσε την κριτική του δηλώνοντας ότι είναι "αδιαμφισβήτητα το καλύτερο τραγούδι που έχω ακούσει". X JapanΦωνητικά: Toshi Κιθάρα: Pata Κιθάρα: Hide Μπάσο: Heath Ντραμς, πιάνο, συνθεσάιζερ: YoshikiΕπιπλέον μουσικοίΟρχήστρα: Royal Philharmonic Orchestra Conductor, strings arrangement, orchestration: Dick MarxΠαραγωγήΠαραγωγός: Yoshiki Συμπαραγωγός: Naoshi Tsuda, X Ηχογράφηση και mixing: Ρίτσαρντ Μπριν Σύνθεση έγχορδων, ενορχήστρωση: Σέλι Μπεργκ Προγραμματισμός MIDI: Καζουχίκο Ινάντα Το Art of Life ζωντανά στο Tokyo Dome (31 Δεκεμβρίου 1993) στο Youtube