IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κιτριά

Η κιτριά είναι κοινή ονομασία του είδους Citrus medica (Κιτρέα η μηδική) του γένους Citrus που ανήκει στα εσπεριδοειδή (πιο συγκεκριμένα στην οικογένεια των Ρουτιδών (Rutaceae)). Ο καρπός της είναι το κίτρο. Στην Ευρώπη το έφερε ο Μέγας Αλέξανδρος με τον στρατό του γυρνώντας από την Περσία περίπου το 324 π.Χ. Στην αρχαιότητα το κίτρο χρησιμοποιείτο για φαρμακευτικούς σκοπούς ενώ ήταν σύμβολο της γονιμότητας και της αφθονίας. Στην Ελλάδα το κίτρο λέγεται και μηδικό μήλο. Είναι μικρό αειθαλές δέντρο με ύψος που φθάνει τα 3,5 μέτρα. Τα κλαδιά του είναι ακανόνιστα, απλωτά και αγκαθωτά. Τα φύλλα είναι μεγάλα, ωχροπράσινα και συνήθως επιμήκη. Ο καρπός (κίτρο) είναι εξογκωμένος στην κορυφή και έχει μήκος από 12 έως 15 εκατοστά. Η επιφάνεια του καρπού είναι ρυτιδωμένη. Το εσωτερικό τμήμα του φλοιού είναι παχύ, άσπρο και κολλώδες, το εξωτερικό είναι λεπτό, κιτρινοπράσινο και αρωματικό. Τα άνθη των όξινων ποικιλιών όπως η «Diamante» είναι πορφυρά στην εξωτερική τους πλευρά ενώ αυτά των γλυκών ποικιλιών όπως της Κορσικής έχουν ένα λευκό προς το κρεμ χρώμα. Με ποικιλίες κιτριάς και νεραντζιάς παράγεται το υβρίδιο της λεμονιάς. Τέλος το κίτρο, μαζί με ένα κομμάτι του μίσχου του, χρησιμοποιείται στην εβραϊκή θρησκεία ως μέρος τελετουργικού.

 Υπάρχουν οκτώ ποικιλίες κίτρου βάσει γεωγραφικής προέλευσης: Το κίτρο Φλωρεντίας (Florentine Citron) Τo κίτρο Ντιαμάντε (Diamante Citron) από την Καλαβρία της Ιταλίας Το ελληνικό κίτρο (Greek Citron) Το κίτρο Balady από την Παλαιστίνη (Balady Citron) Το κίτρο Υεμένης (Yemenite Citron) Το κίτρο Δάκτυλα του Βούδα (Fingered Citron ή Buddha's hand) Το κίτρο του Μαρόκου (Moroccan citron) Το κίτρο της Κορσικής (Corsican citron) Η σάρκα του κίτρου χρησιμοποιείται στη μαγειρική για μαρινάρισμα κρεάτων, στη ζαχαροπλαστική για παρασκευή γλυκών, ζαχαρόπηκτων και καραμελών και στην αρτοποιία. Από το φλοιό του κίτρου κατασκευάζεται το ομώνυμο γλυκό κουταλιού και ποτό με το όνομα Cedratine στην Κορσική. Από τα φύλλα του κίτρου παρασκευάζονται στη Νάξο και τρία είδη λικέρ ενώ στη Γαλλία χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην αρωματοποιία. Ο καρπός του κίτρου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για παρασκευή του κιτρελαίου και του κιτρικού οξέος. Στην Ελλάδα διοργανώνεται κάθε χρόνο η "Γιορτή Κίτρου" στο χωριό Γαράζο του Μυλοποτάμου. Το Γαράζο είναι η πρώτη κιτροπαραγωγός περιοχή στην Ελλάδα ενώ στο Πάνορμο Μυλοποτάμου ιδρύθηκε το 1931 η "Ένωση Κιτροπαραγωγών Κρήτης", με μικρή μονάδα συλλογής, συσκευασίας και επεξεργασίας, η οποία μεταφέρθηκε κατά τη δεκαετία του 1990 στην περιοχή "Λατζιμάς" προκειμένου να λειτουργήσει εκεί το αυτοματοποιημένο εργοστάσιο επεξεργασίας του προϊόντος. (Λέγεται ότι στην Κορέα το κίτρο χρησιμοποιείται για να φτιαχτεί ένα είδος τσαγιού με το όνομα «Yujacha» στη πραγματικότητα όμως το συγκεκριμένο τσάι βασίζεται σε ένα φρούτο που λέγεται yuzu.Η σύγχυση οφείλεται στο γεγονός ότι κατά τη μετάφραση στα Αγγλικά ή Ελληνικά λέγεται κίτρο (citrus) παρόλο που τα 2 φρούτα είναι ξεχωριστοί τύποι εσπεριδοειδών.) Νεραντζιά Πορτοκαλιά Λεμονιά Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 34, σελίδα 46. Ποικιλίες του κίτρου και ταξινόμηση του
Ιβ Μπάλφουρ

Η Έβελυν Μπάρμπαρα "Ιβ" Μπάλφουρ, (16 Ιουλίου 1898 – 16 Ιανουαρίου 1990) ήταν Βρετανή καλλιεργήτρια, εκπαιδευτικός, πρωτοπόρος της οργανικής καλλιέργειας, και οργανωτική μορφή του οργανικού κινήματος. Ήταν από τις πρώτες γυναίκες που σπούδασαν γεωργία σε αγγλικό πανεπιστήμιο. Αποφοίτησε από το ίδρυμα που είναι σήμερα γνωστό ως πανεπιστήμιο του Ρήντινγκ.

 The Living Soil (1946) (Το ζωντανό έδαφος) Three detective novels, with Bery Hearnden, under the pseudonym Hearnden Balfour (αστυνομικά διηγήματα με τον Μπέρι Χέρντερν, με το ψευδώνυμο Hearnden Balfour) A Gentleman from Texas (1927) (Ένας ευγενής από το Τέξας) The Paper Chase (1928) The Enterprising Burglar(1928) Διαδικτυακός τόπος αφιερωμένος στην Lady Eve Balfour, ανάκτηση 28 Δεκεμβρίου 2010
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1950

Η 23η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1950, έλαβε χώρα στις 29 Μαρτίου 1951.Κεντρικός προυσιαστής ήταν ο Φρεντ Ασταίρ.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Όλα για την Εύα Γεννημένη Χθες Ο Μπαμπάς της Νύφης Οι Θησαυροί του Σολομώντος Η Λεωφόρος της Δύσεως Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς - Όλα για την Εύα Τζον Χιούστον - Η Ζούγκλα της Ασφάλτου Τζορτζ Κιούκορ - Γεννημένη Χθες Μπίλι Γουάιλντερ - Η Λεωφόρος της Δύσης Κάρολ Ριντ - Ο τρίτος άνθρωπος Χοσέ Φερρέρ - Συρανό ντε Μπερζεράκ Λούις Κάλχερν - The Magnificent Yankee Γουίλιαμ Χόλντεν - Η Λεωφόρος της Δύσης Τζέιμς Στιούαρτ - Χάρβεϊ Σπένσερ Τρέισι - Ο Μπαμπάς της Νύφης Τζούντι Χόλιντεϊ - Γεννημένη Χθες Αν Μπάξτερ - Όλα για την Εύα Μπέτι Ντέιβις - Όλα για την Εύα Έλινορ Πάρκερ - Σάρκες χωρίς ψυχή Γκλόρια Σουάνσον - Η Λεωφόρος της Δύσης Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Μάριος Παπαδέας

Ο Μάριος Παπαδέας (γενν. 20 Σεπτεμβρίου 1974, Αθήνα) είναι Έλληνας δεξιοτέχνης σαντουρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης. Θεωρείται ένας από τους πλέον σημαντικότερους σύγχρονους παίκτες σαντουριού και έχει συμμετάσχει σε πάμπολλες συναυλίες σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, αλλά και το εξωτερικό.

 Ο Μάριος Παπαδέας γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1974 στην Αθήνα. Προερχόμενος από μουσική οικογένεια, ήρθε σε επαφή με την τέχνη της μουσικής από νεαρή ηλικία. Ο πατέρας του, Νίκος, και ο αδερφός του, Δημήτρης, είναι επίσης μουσικοί.Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές σε ηλικία 4 ετών με αντικείμενο μελέτης το πιάνο και τη θεωρία της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής στο Εθνικό Ωδείο. Παράλληλα, συμμετέχει σε πάμπολλες συναυλίες, όντας μέλος του συγκροτήματος του πατέρα του με την επωνυμία "Απολλώνιοι", κάνοντας συμπράξεις με καλλιτέχνες όπως η Μαρίζα Κωχ, Δόμνα Σαμίου, Ευγένιος Σπαθάρης κ.α.. Έπειτα, σε ηλικία 7 ετών άρχισε μαθήματα σαντουριού με τον Τάσο Διακογιώργη. Επίσης, σπούδασε ντραμς με καθηγητή τον Σπύρο Κασφίκη και στη συνέχεια κλασικά κρουστά και θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. Κανάλι στο YouTube Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο IMDb
Γοδεφρείδος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Γκότφριντ (γερμ.: Gottfried, 14 Μαρτίου 1902 - 21 Ιανουαρίου 1984) από τον Οίκο των Αψβούγων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας, πρίγκιπας της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Τοσκάνης. Ήταν τιτουλάριος μέγας δούκας της Τοσκάνης (1948-1984).

 Ο Γκόττφρητ-Μαρία-Ιωσήφ-Πέτρος-Φερδινάνδος-Ουμβέρτος-Αντώνιος-Ροβέρτος-Λεοπόλδος-Ερρίκος-Ιγνάτιος-Αλφόνσος γεννήθηκε στο Λιντς της Αυστρίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου-Φερδινάνδου τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Χριστίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Αλφόνσου κόμη της Καζέρτα. Ανατράφηκε με τα αδέλφια του στο Ζάλτσμπουρκ και στη Βιέννη. Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η οικογένειά του μετανάστευσε στη Λουκέρνη της Ελβετίας. Απεβίωσε το 1984 στα Λουτρά Ισλ της Αυστρίας, σε ηλικία 82 ετών. Του έχει απονεμηθεί η διάκριση του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Νυμφεύτηκε το 1938 τη Δωροθέα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φραγκίσκου πρίγκιπα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Ελισάβετ γενν. 1939, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Ουμβέρτο Έντλερ φον Μπράουν. Αλίκη γενν. 1914, παντρεύτηκε τον Βιττόριο βαρόνο του Μάννο το 1970. Λεοπόλδος-Φραγκίσκος γενν. 1942, τιτουλάριος μέγας δούκας της Τοσκάνης. Μαρία-Αντουανέττα γενν. 1950, παντρεύτηκε τον Χανς-Βάλτερ βαρόνο του Ίρμιχ.
Άγκιτσι

Το Άγκιτσι (σερβικά κυριλλικά: Агићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 203 κατοίκους.

 Το 1991, η τοπική κοινότητα του Άγκιτσι αριθμούσε 2.200 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Άγκιτσι στο fallingrain.com
Η εγκαταλειμμένη γυναίκα

Η εγκαταλειμμένη γυναίκα (γαλλικός τίτλος:La Femme abandonnée) είναι νουβέλα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες σε περιοδικό το 1832 και εκδόθηκε το 1833. Περιλαμβάνεται στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής, του πρώτου από τους αφηγηματικούς κύκλους που συνθέτουν την Ανθρώπινη κωμωδία.Το έργο, μια από τις σημαντικότερες μελέτες γυναικείας ψυχολογίας στην Ανθρώπινη κωμωδία, αναφέρεται στον έρωτα ενός ζευγαριού με μεγάλη διαφορά ηλικίας, που προτιμούν να απολαύσουν το πάθος τους παρά να συμμορφωθούν με τους κοινωνικούς κανόνες. Αυτή η κατάσταση φαίνεται αρκετά ξεπερασμένη σήμερα αλλά μας διαφωτίζει για τη γυναικεία κατάσταση του 19ου αιώνα.Το έργο ήταν αφιερωμένο στη δούκισσα ντ'Αμπραντές.

 Η υπόθεση διαδραματίζεται αμέσως μετά τα γεγονότα του μυθιστορήματος Ο μπάρμπα-Γκοριό. Την άνοιξη του 1822, η υποκόμισσα Κλερ ντε Μπωζεάν, εγκαταλειμμένη από τον εραστή της Πορτογάλο μαρκήσιο ντ'Ασούντα-Πίντο, καταφεύγει στο κάστρο της στη Νορμανδία όπου αποσύρεται εντελώς από την κοινωνική ζωή. Ωστόσο, η φήμη της ως σπουδαίας Παριζιάνας, οικοδέσποινας ενός από τα πιο εκλεκτά σαλόνια της πρωτεύουσας, την ακολουθεί και την εμποδίζει να κρατήσει την ανωνυμία της. Η απομόνωσή της γίνεται μόνο αφορμή για σχόλια. Ο νεαρός Παριζιάνος βαρόνος Γκαστόν ντε Νέιγ, που βρίσκεται στην περιοχή για να αναρρώσει, εντυπωσιάζεται από τη μυστηριώδη αριστοκράτισσα. Η υποκόμισσα, αν και γοητεύθηκε από τον νεαρό κατά την πρώτη συνάντηση, αντιστέκεται, κρύβει τα συναισθήματά της και φεύγει μακριά του στην Γενεύη. Δεν μπορεί όμως να τον αρνηθεί όταν ο νεαρός τη βρίσκει και στο εξωτερικό. Οι δύο εραστές ζουν στη συνέχεια εννέα υπέροχα χρόνια που κάνουν τη γυναίκα να ξεχάσει την ταπείνωση της εγκατάλειψης.Το ζευγάρι επιστρέφει στη Γαλλία. Η οικογένεια ντε Νέιγ ωστόσο, και συγκεκριμένα η μητέρα του, μια ενάρετη γυναίκα που πάντα αρνιόταν να δει την υποκόμισσα, έχει άλλα σχέδια για τον Γκαστόν: να τελειώσει τη σκανδαλώδη σχέση με τη μεγαλύτερή του Παριζιάνα και να παντρευτεί την νεαρή πλούσια Στεφανί ντε Λα Ροντιέρ, την οποία ο νεαρός δεν γνωρίζει. Η υποκόμισσα, θέλοντας να τον δοκιμάσει, επισημαίνει στον Γκαστόν τη σοβαρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους (ο Γκαστόν ήταν τότε 30 ετών και αυτή 40) και την ανησυχία της για το μέλλον με την ελπίδα ότι ο συναισθηματικός νεαρός θα αντισταθεί στη θέληση της οικογένειάς του. Ωστόσο, ο Γκαστόν επιλέγει την περιουσία και την καριέρα και ενημερώνει σχετικά με επιστολή την ερωμένη του, η οποία βιώνει το δράμα της εγκατάλειψης για δεύτερη φορά στη ζωή της, ενώ ο Γκαστόν αυτοκτονεί αφού συνειδητοποίησε το λάθος του.
111 (αριθμός)

Το 111 (εκατόν έντεκα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 110 και πριν από το 112. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 111 συμβολίζεται ως CXI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΙΑ΄ ή ρια΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 111 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 37 και 111, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 112. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 111 είναι 111 = 3 · 37. Το 111 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (3 · 37). Το 111 είναι αριθμός Harshad στο δεκαδικό σύστημα, αφού 1 + 1 + 1 = 3, δηλαδή το άθροισμα των ψηφίων του είναι διαιρέτης του. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Στη χημεία, ο ατομικός αριθμός 111 αντιστοιχεί στο στοιχείο Ρεντγκένιο. Ο 111 Άτη είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής. Εθνική Οδός 111
Όρη του Βιβαραί

Τα όρη του Βιβαραί (γαλλικά: Monts du Vivarais) είναι μια οροσειρά στα ανατολικά του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ).Το όνομά τους αναφέρεται στην παλιά επαρχία του Βιβαραί, στην οποία ανήκει αυτή η οροσειρά. Τα βουνά βρίσκονται εξ ολοκλήρου στο νομό Αρντές, στο βορειοδυτικό τμήμα του, και αποκαλούνται μερικές φορές και όρη της Αρντές. Το νότιο τμήμα της οροσειράς ανήκει στο Περιφερειακό φυσικό πάρκο των βουνών της Αρντές, όπως και το βορειοανατολικό τμήμα της οροσειράς Σεβέν. Με υψόμετρο 1754 μέτρων, το όρος Μεζέν είναι το υψηλότερο βουνό στα όρη του Βιβαραί.

 Τα όρη του Βιβαραί συνορεύουν με τις ακόλουθες φυσικές περιοχές: στο βορρά από την κοιλάδα του Ζιέρ και τα όρη του Λυονναί. στα δυτικά από το Μεγκάλ και την οροσειρά του Ντεβές. στα νότια από την οροσειρά των Σεβέν στα ανατολικά από την κοιλάδα του Ροδανού. Τα όρη του Βιβαραί βρίσκονται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Αρντές και αποτελούν ένα πολύπλοκο ορεινό σύμπλεγμα στο οποίο μπορούμε να διακρίνουμε: στο βορρά την οροσειρά του Πιλά που βρίσκεται στο νομό Λουάρ και το Άνω Βιβαραί, που ονομάζεται επίσης Άνω ή Πράσινη Αρντές. στα δυτικά, την οροσειρά του Μεζέν (που ονομάζεται επίσης «περιοχή των ηφαιστείων»). στο κέντρο και στα κέντρο-δυτικά, την οροσειρά των Μπουτιέρ και στο οροπέδιο του Βερνού. στα ανατολικά περιλαμβάνει επίσης το ηφαιστειακό οροπέδιο του Κουαρόν, στα βόρεια του οποίου βρίσκεται το Πριβά, η πρωτεύουσα του νομού Αρντές. Αυτή η φυσική κληρονομιά προσελκύει πολλούς τουρίστες. Μεταξύ των πιο ελκυστικών τοποθεσιών βρίσκουμε: Το όρος Ζερμπιέ ντε Ζον (1.551 μέτρα), βραχώδης κορυφή κατάλληλη για αναρρίχηση. Εκτιμάται ότι 400.000 επισκέπτες το επισκέπτονται κάθε χρόνο.Στις πλαγιές του βρίσκονται οι πηγές του ποταμού Λίγηρα. Το όρος Μεζέν και το χιονοδρομικό κέντρο Λεζ Εστάμπλ. Το υψηλότερο σημείο των βουνών προσελκύει λάτρεις του βουνού. Η τουριστική δραστηριότητα γύρω από το όρος Μεζέν ενισχύεται από την παρουσία του χιονοδρομικού κέντρου. Προσελκύσει αρκετούς χιλιάδες τουρίστες κάθε χειμώνα. Η λίμνη Ισσαρλές.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-1994

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1993–94 ήταν το 35ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 15ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε η ΑΕΚ για 11η φορά στην ιστορία της και για τρίτη συνεχόμενη, τερματίζοντας 7 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό.

 ΑΕΚ Προπονητής: Ντούσαν Μπάγεβιτς. Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Ατματσίδης (33), Βασίλης Καραγιάννης (1), Οικονομόπουλος (δεν αγωνίστηκε). Αμυντικοί: Αγορογιάννης (24/2), Μ.Βλάχος (23), Βάιος Καραγιάννης (23), Κασάπης (29/3), Κοπιτσής (11/1), Κούτουλας (11), Μανωλάς (24/2), Μπορμπόκης (23/2), Μ.Παπαδόπουλος (10). Μέσοι: Μητρόπουλος (28), Σαβέβσκι (31/4), Σαμπανάτζοβιτς (25), Σταματής (22/2), Τσιάρτας (21/3). Επιθετικοί: Αλεξανδρής (31/24), Δημητριάδης (32/11), Σλίσκοβιτς (26/7). Β = Βαθμοί , Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων; Βαθμολογία (νίκη: 3 βαθμοί, ισοπαλία: 1 βαθμός, ήττα: 0 βαθμοί) Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία RSSSF 1993-94
Ελισάβετ της Έσσης (1503-1563)

Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Hessen (4 Μαρτίου 1503 - 4 Ιανουαρίου 1563) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγράβου της Έσσης και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και μετά δούκισσα του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Γουλιέλμου Α΄, λαντγράβου της Κάτω Έσσης και της Άννας των Γουέλφων, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1525 τον Λουδοβίκο Β΄ του Βίττελσμπαχ, δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνο: Βόλφγκανγκ 1526-1569, δούκας του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.Το 1532 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Β΄ και η Ελισάβετ έκανε το 1541 δεύτερο γάμο με τον Γεώργιο, δούκα του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ και είχε ένα τέκνο: Ιωάννης 1541-1562 Women in Power 1500-1540, viewed on 12 July 2010, part of: Martin K.I. Christensen: Worldwide Guide to Women in Leadership
Άγιος Παύλος Αμοργού

Ο Άγιος Παύλος είναι οικισμός της Αμοργού. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Αιγιάλης, του δήμου Αμοργού, της περιφερειακής ενότητας Νάξου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θήρας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Παύλος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Αμοργού. Βρίσκεται στον ανατολικό μυχό του όρμου Καλοτύρι, ακριβώς απέναντι από το νησί της Νικουριάς, στον στενό δίαυλο «Κακοπέρατο» που σχηματίζεται ανάμεσα στο ανατολικό άκρο της και την Αμοργό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει περίπου 8 χλμ. ΒΑ. της Χώρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αιγιάλης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αιγιάλης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμοργού. Η εξαιρετική παραλία του οικισμού με θέα τη Νικουριά Η εκκλησία του Αγίου Παύλου, κοντά στον δρόμο Αιγιάλης-Χώρας Νοτιοανατολικά του οικισμού ξεκινάει ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο κεντρικό μονοπάτι της ράχης της Αμοργού, με θέα στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα. Στη θέση «Ασφοντυλίτης», υπάρχουν ερείπια πύργου. Από εκεί κατηφορίζουν δύο μονοπάτια που οδηγούν στις θέσεις «Χάλαρα» και «Ρίζα», απόκρημνες περιοχές με θέα στη νησίδα Εξωμιά (Κήσιρι) και στην Αστυπάλαια. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «Ανάβαση» (Αμοργός 1:40.000)
Τεχνολογικός ντετερμινισμός

Ο τεχνολογικός ντετερμινισμός είναι μία θεωρία η οποία συνδυάζοντας κοινωνικές και τεχνολογικές θεωρήσεις ερμηνεύει γεγονότα στα οποία κάθε αιτιότητα αποδίδεται στην τεχνολογία. Ουσιαστικά, σύμφωνα με αυτήν την θεωρία γίνεται δεκτή η υπόθεση ότι ούτε ο άνθρωπος, ούτε η κοινωνία που την παρήγαγε μπορούν να επιδράσουν πάνω στην τεχνολογία καθώς αυτή διαθέτει έμφυτα χαρακτηριστικά και ιδιότητες. Οι κύριες προσεγγίσεις τεχνολογικού ντετερμινισμού κινούνται πάνω σε δύο άξονες: ότι η τεχνολογία είναι ανεξάρτητη των κοινωνικών και πολιτικών επιρροών ότι η τεχνολογία ουσιαστικά όχι μόνο επηρεάζει αλλά και ευθύνεται για τις κοινωνικές αλλαγές και τις νέες δομές που προκύπτουν από αυτές.Σύμφωνα με τα παραπάνω ένας τεχνολογικά ντετερμινιστής αναζητά στην τεχνολογία λύσεις και εξηγήσεις για κάθε πράξη του, αμελώντας εντελώς τον ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα και της κοινωνίας. Ο όρος άρχισε να κερδίζει έδαφος κατά τον 17ο αιώνα όταν η δημιουργία του σιδηροδρόμου θεωρήθηκε ότι επηρέαζε την αντίληψη και την συμπεριφορά και ότι οι μηχανές είναι ζωντανοί οργανισμοί.

 Τεχνολογικά ντετερμινιστής είναι αυτός που χρεώνει στην τεχνολογία ιδιότητες που θα μπορούσε να έχει μόνο ένα σκεπτόμενο ον, όπως το ότι η τεχνολογία μας απειλεί, μας καταστρέφει, αλλοιώνει τις κοινωνικές δομές και αποξενώνει τους ανθρώπους. Καθημερινά παραδείγματα τεχνολογικών ντετερμινιστών θα μπορούσαν να αποτελέσουν οι ηλικιωμένοι που κατακρίνουν την τεχνολογία σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας ως υπεύθυνη για τα πάντα. Υπάρχουν βέβαια και εξτρεμιστικά παραδείγματα τεχνολογικά ντετερμινιστών όπως οι Λουδίτες. Οι Λουδίτες εμφανίστηκαν κυρίως στην Βρετανία κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης όπου με ακτιβιστικές πράξεις (όπως την καταστροφή μηχανημάτων υφασμάτων) προσπάθησαν να αναδείξουν την τεχνολογία ως άμεση απειλή για την δουλειά τους. Υποστήριζαν ότι στην πραγματικότητα δεν αντιμάχονταν τις νέες τεχνολογίες αλλά την αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων που σε μεγάλο βαθμό επέφερε η μηχανοποίηση.Θεωρούσαν τους εαυτούς τους μία πολιτική και ηθική απάντηση στις δυνάμεις που είχαν σκοπό να καταστρέψουν τις παραδοσιακές κοινωνικές σχέσεις. Από πολλούς φιλοσόφους βέβαια θεωρείται ότι οι Λουδίτες πάνε ενάντια στη φυσική εξέλιξη καθώς η κοινωνική πρόοδος στον καπιταλισμό είναι φυσική εξέλιξη (Καρλ Μαρξ). Ο Marshall Macluhan είναι ο πιο διάσημος τεχνολογικός ντετερμινιστής στη θεωρία των μέσων, για αυτό και οι τεχνοπικές θεωρήσεις για το Ίντερνετ συχνά ονομάζονται Μακλουκανικές. Θεωρούσε ότι "το μέσο είναι το μήνυμα", δηλαδή ότι το περιεχόμενο καθορίζεται από την τεχνολογία που θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή και διάδοσή του. Θεωρητικοί των σύγχρονων ΜΜΕ ανατρέχουν συχνά στις απόψεις του Macluhan για να αναλύσουν τη λειτουργία της τέταρτης εξουσίας στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Ιστού. Η ιστοσελίδα του Marshall Macluhan Curran J.(2003) "Τα όρια του τεχνολογικού ντετερμινισμού . Μια ιστορική θεώρηση." στο Παναγιωτοπούλου, Ρ. Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ: ΜΜΕ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΤΥΠΟΘΗΤΩ
Δήμος Μπότσαρης

Ο Δήμος Μπότσαρης του Μάρκου (1935 — 2003) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Σπάτων και βουλευτής. Σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου.

 Γεννήθηκε το 1935 στην Παιανία και μεγάλωσε στα Σπάτα. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις στο Ιλλινόις των ΗΠΑ. Εντάχθηκε στο ΠΑΚ Αμερικής όταν ζούσε στο Σικάγο και αργότερα, το 1974, στο ΠΑΣΟΚ. Μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε δήμαρχος Σπάτων, θέση την οποία κατείχε από τις 7 Απριλίου 1975 μέχρι τον Νοέμβριο του 1977, οπότε εκλέχθηκε βουλευτής Υπολοίπου Αττικής του ΠΑΣΟΚ.Τον Αύγουστο του 1975 παντρεύτηκε την γνωστή ηθοποιό Μαίρη Χρονοπούλου.Το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου τον διέγραψε από το ΠΑΣΟΚ, και από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Μπότσαρης ήταν βασικός αρθρογράφος στον Ελεύθερο Τύπο, που εξέδιδε ο Άρης Βουδούρης, επίσης πρώην οπαδός του Παπανδρέου που εξελίχθηκε σε κορυφαίο πολέμιό του. Η επιθετική αρθρογραφία του Μπότσαρη (της οποίας η ακρίβεια αμφισβητούνταν) συνετέλεσε στην αλματώδη αύξηση της κυκλοφορίας της εφημερίδας, που τελικά κατέκτησε την πρώτη θέση πανελλαδικά το 1988—89. Έγραψε αρκετά βιβλία, με πιο γνωστά το «Οπλοφόροι του ΠΑΚ: Η Πολιτική Τρομοκρατία στην Ελλάδα», το «Τα πράσινα λεονταράκια του νεοφασισμού» το «Ανδρέας» και το «Ένα ουίσκι για τον κύριο πρόεδρο» στα οποία άσκησε σκληρή κριτική στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ τον κατηγορούσε ότι ήλεγχε και υποκινούσε την τρομοκρατία στην Ελλάδα. Κατά καιρούς έγινε στόχος επιθέσεων από οργισμένους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ: δύο φορές ξυλοκοπήθηκε άγρια, ενώ του δηλητηρίασαν και τα λυκόσκυλα που είχε ως κατοικίδια. Ο ίδιος μάλιστα ισχυρίστηκε ότι οι επιθέσεις εναντίον του ήταν κεντρικά κατευθυνόμενες και κατονόμασε τον Θεοφάνη Τόμπρα, διοικητή του ΟΤΕ και φίλο του Ανδρέα Παπανδρέου, ως «αρχηγό και καθοδηγητή μπράβων και ΚΥΠατζήδων». Απεβίωσε το 2003 σε ηλικία 68 ετών.
Κεντάινιαϊ

Η Κεντάινιαϊ (λιθουανικά: Kėdainiai προφορά ) είναι μια από τις παλιότερες πόλεις της Λιθουανίας και απέχει 51 χλμ από το Κάουνας. Ανήκει στην επαρχία Κάουνας και έχει 32.048 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας, στον ποταμό Νεβέζις. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1372 στο Λιβονιανό Χρονικό του Χέρμαν ντε Βάρτμπερτζ. Η Παλιά Πόλη χρονολογείται από το 17ο αιώνα.

 Η πόλη είναι γνωστή με διάφορα ονόματα σε άλλες γλώσσες: Κιεϊντάνι (Kiejdany) στα πολωνικά, Κέινταν (קיידאן) στα γίντις και Κεντάνεν στα γερμανικά, με πολλές άλλες παραλλαγές (π.χ. Keidany, Kuidany, Kidainiai). Η περιοχή ήταν θέατρο πολλών μαχών κατά τον "Ευρωπαϊκό Κατακλυσμό", την περίοδο του 17ου αιώνα όπου λάμβανε χώρα ο πόλεμος μεταξύ Σουηδίας και Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1655, υπογράφηκε μια βραχύχρονη συνθήκη με τη Σουηδία από δυο μέλη της οικογένειας Ράτζιβιλ στο κάστρο του Κεντάινιαϊ. Αν και ερείπια απομένουν από το κάστρο αυτό, η κρύπτη της καλβινιστικής εκκλησίας φιλοξενεί το οικογενειακό μαυσωλείο. Στα τέλη του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα, κατέφτασαν στην περιοχή Σκώτοι Προτεστάντες. Η κοινότητα απέκτησε επιρροή στην πόλη, που κράτησε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Τον Ιούλιο του 1941, κατά τη γερμανική κατοχή της Λιθουανίας, 83 άνδρες και 12 γυναίκες Εβραίοι, 14 Ρώσοι Κομμουνιστές, 15 Λιθουανοί κομμουνιστές και ένας Ρώσος κομισάριος εκτελέστηκαν στο Κεντάινιαϊ. Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, στην πόλη έδρευε αεροπορική βάση του σοβιετικού στρατού. Η πόλη έμεινε γνωστή για τις φαρμακοβιομηχανίες της. http://www.kedainiai.lt/ Αρχειοθετήθηκε 2007-04-25 στο Wayback Machine. Kedainiai History Αρχειοθετήθηκε 2020-02-20 στο Wayback Machine.
Φουερτεβεντούρα

Η Φουερτεβεντούρα (ισπανικά:Fuerteventura) είναι ένα από τα Κανάρια Νησιά, το 2ο μεγαλύτερο σε έκταση στο νησιωτικό σύμπλεγμα, με έκταση 1.659,8 τ. χλμ.. Ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται στους 102.941 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 28ο20' βόρεια και σε γεωγραφικό μήκος 14ο00' ανατολικά. Καθώς είναι τμήμα και μία από τις πύλες της Ε.Ε. και βρίσκεται αρκετά κοντά στις ακτές της Αφρικής, η λαθρομετανάστευση Αφρικανών είναι πολύ συχνή εκεί, με αρκετά επικίνδυνες μετακινήσεις τους με βάρκες από τις ακτές του Μαρόκου.

 Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι "Μαχορέρο" (Majorero), που κατά πάσα πιθανότητα ήταν Βέρβεροι από τη Βόρεια Αφρική και ζούσαν σε σπηλιές. Η λέξη Μαχορέρο ή Μάχο έχει σχέση με τη συνήθεια τους, φορώντας παπούτσια φτιαγμένα από δέρμα κατσίκας. Τον 11ο αιώνα π.Χ. έφθασαν Φοίνικες κάτοικοι στο νησί και στη Λανθαρότε και το 850 π.Χ οι Κανάριες Νήσοι περιγράφονταν από τον Όμηρο στην Οδύσσεια ως Ινσουλάε Φορτουνατάε. Αρκετές Ισπανικές και Πορτογαλικές εκστρατείες έγιναν το 1340 γύρω από το νησί και το οποίο τότε κατοικούνταν από Μαυριτανούς οι οποίοι παντρεύτηκαν με Ευρωπαίους σκλάβους κρατούμενους. Το 1405, ο Γάλλος εξερευνητής Ζαν ντε Μπετενκούρ (Jean de Béthencourt) κατέκτησε το νησί και ονόμασε την πρωτεύουσα του σε Μπετανγκουρία στη δυτική ακτή του. Το όνομα του νησιού προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από το κλάσμα του ονόματος του Γάλλου ερευνητή το οποίο ήταν η φράση "Que forte aventure!", που σημαίνει "Τι μεγάλη περιπέτεια!". Μια πιο ρομαντική εκδοχή θέλει το όνομα του νησιού να σημαίνει ως "το νησί των ανέμων". Αργότερα το 1852 το κατέκτησε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά η Ισαβέλλα Β' . Το 1912 εδραιώθηκε και η αυτοκυβέρνηση των νησιών. Το νησί απέχει μόνο 100 χλμ. από τις ακτές της Αφρικής και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο νησιωτικό σύμπλεγμα μετά την Τενερίφη αλλά έρχεται πρώτο σε μήκος παραλιών. Η Φουερτεβεντούρα είναι άγονο, έρημο και ηφαιστειογενές νησί, όπως και τα υπόλοιπα ηφαιστειογενή Κανάρια άλλωστε, και με υψηλότερη κορυφή να είναι το Χαντία (Jandía) με μόνο 807 μ. στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού. Το κλίμα του νησιού κατά τη διάρκεια ολόκληρου του έτους είναι αρκετά ευχάριστο. Αποκαλείται επίσης ως νησί της αιώνιας Άνοιξης καθώς οι χειμερινές θερμοκρασίες εκεί κυμαίνονται κατά μέσο όρο από 21οC οι μέγιστες στους 15οC οι ελάχιστες, ενώ το καλοκαίρι στους 27οC η μέγιστη και στους 20οC η ελάχιστη. Οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες, περίπου 147 mm το χρόνο, οι οποίες πέφτουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Οι αμμοθύελλες είναι συχνές και είναι γνωστές με το όνομα scirocco. Φυσούν από τα νοτιοδυτικά, από τη Σαχάρα, μεταφέροντας λευκή σκόνη και αφρικανικές ακρίδες και ανεβάζουν απότομα τη θερμοκρασία του αέρα σε 10οC ψηλότερα και συγχρόνως ρίχνουν την ορατότητα περί τα 100 μ. με 200 μ. ή και χαμηλότερα. Οι ντόπιοι το φαινόμενο αυτό το αποκαλούν "Calima".
Πονπέου Φάβρα

Ο Πονπέου Φάβρα ι Ποκ (Pompeu Fabra i Poch, Βαρκελώνη, 20 Φεβρουαρίου 1868 - Πράδα δε Κονφλέντ, 25 Δεκεμβρίου 1948), ήταν Καταλανός μηχανικός και γλωσσολόγος, γνωστός για την εργασία του στην κανονικοποίηση της σύγχρονης καταλανικής γλώσσας.

 Γεννήθηκε στη γειτονιά της Γκράσια στη Βαρκελώνη. Παράλληλα με τις σπουδές του ως μηχανολόγος μηχανικός, διαμόρφωσε μια μακρά και αυτοδίδακτη πορεία στην γλωσσολογία. Δημοσίευσε αρχικά στο περιοδικό L'Avenç την πρώτη προσπάθειά του περί γλωσσολογικής απόδοσης της ομιλούμενης καταλανικής γλώσσας με τίτλο Ensayo de gramática de catalán moderno ('Απόπειρα γραμματικής απόδοσης της σύγχρονης καταλανικής γλώσσας'). Το 1902 κέρδισε τη θέση του καθηγητή Χημείας στη Σχολή Μηχανικών του Μπιλμπάο, όπου και μετακόμισε μέχρι το 1912. Η σχέση του με την καταλανική γλώσσα συνεχίστηκε και το 1906 συμμετείχε στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Καταλανικής Γλώσσας, με την ομιλία περί «Προβλημάτων καταλανικής ορθογραφίας». Από εκείνη τη στιγμή το κύρος του αυξήθηκε κατακόρυφα και ορίστηκε από τον Ενρίκ Πρατ ντε λα Ρίβα ως επικεφαλής της προσπάθειας κανονικοποίησης της καταλανικής γλώσσας, στα πλαίσια του πρόσφατα ιδρυθέντος Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών. Ιδρυτής του φιλολογικού τμήματος του Ινστιτούτου, κατέλαβε και μια έδρα στο πρόγραμμα Καταλανικών Σπουδών που λειτουργούσε ανεπίσημα σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Το πρώτο σημαντικό του έργο (που συγγράφηκε με τη συνεργασία και άλλων ειδικών) εκδόθηκε το 1913 και ήταν το περίφημο Normes ortogràfiques ("Ορθογραφικοί κανόνες [των καταλανικών]"), που αποτελούσε την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια κανονικοποίησης της ορθογραφίας των καταλανικών, έχοντας υπόψη όλες τους τις διαλέκτους. Το 1917 εκδόθηκε και το Diccionari ortogràfic ("Ορθογραφικό λεξικό", 1917) που συμπλήρωσε τους «Ορθογραφικούς κανόνες». Από το 1918, έτος έκδοσης της Gramàtica catalana ("Καταλανική γραμματική") ο Φάβρα εδραιώθηκε στο χώρο της καταλανικής γλωσσολογίας. Δημοσίευσε διάφορα άρθρα περί προβλημάτων καταλανικής διαλεκτολογίας και ορθογραφίας, μια μέθοδο εκμάθησης καταλανικών για το σχολείο και, τέλος, το 1931, το έτερο μεγάλο έργο του, Diccionari general de la llengua ("Γενικό λεξικό της καταλανικής γλώσσας"). Το 1932, με τον ερχομό της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας, το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης ίδρυσε επίσημα έδρα Καταλανικών Σπουδών. Ο Πονπέου Φάβρα ορίστηκε καθηγητής και ταυτόχρονα μέλος του διοικητικού σχήματος του νέου Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. Με την νίκη των εθνικιστικών δυνάμεων στον Ισπανικό Εμφύλιο ο Φάβρα αποχώρησε στη Γαλλία, όπου και πέθανε εν τέλει το 1948 στο χωριό των Ανατολικών Πυρηναίων, Πράδα δε Κονφλέν. Το τελευταίο του έργο, μια νέα Gramàtica catalana, εκδόθηκε μετά τον θάνατό του από τον Ζοάν Κορομίνες. Το 1980 το νέο πανεπιστήμιο που ίδρυσε η Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας ονομάστηκε προς τιμήν του Πανεπιστήμιο Πονπέου Φάβρα. Ο Πονπέου Φάβρα στην ιστοσελίδα του Συλλόγου Καταλανών Συγγραφέων
Landkreuzer P. 1500 Monster

Το P1500, ονομαζόμενο Monster (γερμ. μόνστερ, θηρίο), ήταν προσχέδιο ενός γερμανικού άρματος πολύ βαριάς κατηγορίας (θωρηκτό ξηράς) την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η μελέτη έγινε από την εταιρεία Κρουπ, η κατασκευή όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, λόγω έλλειψης πόρων και επειδή η διεκπεραίωσή της ήταν αδύνατη. Το Ρ1500 ήταν το μεγαλύτερο σε μέγεθος τανκς που σχεδιάστηκε, αφού ένα άλλο λίγο μικρότερο ήταν το P1000, ενώ το Panzerkampfwagen VIII Maus είχε σχεδόν κανονικές διαστάσεις.

 Οι Γερμανοί άρχισαν, το 1942, να σχεδιάζουν βαρέα άρματα μάχης. Η πρώτη μελέτη που έγινε στην κατηγορία θωρηκτό ξηράς ήταν το Ρ1000, ένα τεράστιο άρμα βάρους 1000 τόνων που ξεπερνούσε τα πάντα. Ο Χίτλερ, που είχε αδυναμία σε ό,τι θεόρατο (τεράστια κτήρια, κλπ.) έδωσε έγκριση στα σχέδια κατασκευής του Ρ1000. Η κατασκευαστική εταιρεία Κρουπ ξεκίνησε την μελέτη του ακόμα μεγαλύτερου Ρ1500. Το 1943 ο Άλμπερτ Σπέερ έθεσε τέρμα στα σχέδια κατασκευής, επειδή τα όπλα αυτά δεν ήταν κατάλληλα για χρήση σε επιθετικές πολεμικές επιχειρήσεις. Η μελέτη και τα σχέδια κατασκευής δεν διασώζονται σήμερα. Το Ρ1500 ήταν μια κινητή έκδοση του σιδηροδρομικού κανονιού Schwerer Gustav (γερμ. Σβέρερ Γκούσταβ, ο βαρύς Γουστάβος), του μέχρι σήμερα βαρύτερου πυροβόλου όπλου που κατασκευάστηκε και πήρε μέρος σε πολεμική επιχείρηση. Εκτός από το κανόνι αυτό, διέθετε και δύο μικρά πολυβόλα των 300 χιλ. για να αμύνεται σε τυχόν επιθέσεις. Η μάζα του ξεπερνούσε κάθε μέτρο. 500 τόνοι οπλισμός και το διπλάσιο ακόμα για θωράκιση, κινητήρες κλπ. Η ταχύτητά του θα ήταν το πολύ 20 km/h. Ο αριθμός του πληρώματος ανέρχεται στα 100 άτομα. Το Ρ1500, όπως και το Ρ1000 δεν κατασκευάστηκαν, και γι' αυτό δεν πήραν μέρος σε μάχες. Παρόλ' αυτά σήμερα θεωρείται αδύνατη η χρήση τους σε μάχη. Το μόνο προτέρημα ήταν η τρομερή δύναμη του πυρός τους, τα μειονεκτήματα, όμως, ήταν περισσότερα. Το μεγάλο μέγεθος και η μάζα του καθιστούσαν αδύνατη την μεταφορά του. Η μικρή ταχύτητα και ακτίνα δράσης καθιστούσαν αδύνατη την χρήση του στα μακρινά μέτωπα του πολέμου. Εκτός αυτού, την εποχή του πολέμου ήταν αδύνατον να βρεθούν οι απαραίτητες ποσότητες υλικού και καυσίμων για την παραγωγή και χρήση έστω και μερικών τεμαχίων τους. Περιγραφή στο γερμανικό λεξικό για τανκς Παρουσίασή του στο Panzerschreck.de Πιθανό σχέδιο
ΚΒΚ Βέστερλο

Η ΚΒΚ Βέστερλο είναι μια βελγική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βέστερλο στην Αμβέρσα (επαρχία). Ιδρύθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1933. Έδρα της ομάδας είναι το Het Kuipje, χωρητικότητας 7982 θεατών. Συμμετέχει στη Belgian Second Division. Από την περίοδο 1997-98 έως και την περίοδο 2011-12 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου. Έχει κατακτήσει 1 Κύπελλο Βελγίου (ποδόσφαιρο ανδρών).

 Belgian Second Division: Φιναλίστ (1): 1996–97 Belgian Second Division Final Round: Νικήτρια (1): 1997 Κύπελλο Βελγίου (ποδόσφαιρο ανδρών): Κυπελλούχος (1): 2000–01 Φιναλίστ (1): 2010–11 Belgian Supercup: Φιναλίστ (1): 2001 (Ολλανδικά) Official Website (Αγγλικά) KVC Westerlo at UEFA.COM KVC Westerlo at EUFO.DE KVC Westerlo at Weltfussball.de KVC Westerlo at Transfermarkt.de Αρχειοθετήθηκε 2010-03-04 στο Wayback Machine. KVC Westerlo at Football Squads.co.uk KVC Westerlo at national Football Teams.com KVC Westerlo at Football-Lineups.com
Λεοννάτος

Ο Λεοννάτος (356 π.Χ. - 322 π.Χ.) ήταν Μακεδόνας αξιωματικός του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ένας από τους διαδόχους του. Καταγόταν από την Πέλλα. Αποτέλεσε μέλος της σωματοφυλακής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν μέλος του οίκου των Λυγκιστίδων, ένα μικρό βασίλειο το οποίο είχε απορροφηθεί σε αυτό της Μακεδονίας από τον Φίλιππο Β΄. Φημίζονταν για το αθλητικό του παράστημα, ήταν σχεδόν συνομήλικος του Αλέξανδρου, και στενός του φίλος.

 Κατά την δολοφονία του Φιλίππου από τον Παυσανία το 336 π.Χ., ήταν ο Λεοννάτος μαζί με τον Περδίκκα αυτοί που κατεδίωξαν τον δολοφόνο, όπου και τελικά τον σκότωσαν κατά την καταδίωξη. Στη πολιορκία της Τύρου το 334 π.Χ. διακρίθηκε συλλαμβάνοντας τον διοικητή της, και μετά τη μάχη της Ισσού το 333 π.Χ., αναφέρεται πως στάλθηκε στην οικογένεια του Δαρείου για να τη παρηγορήσει και να την καθησυχάσει, μια και η οικογένεια του φοβόταν πως θα είχαν άσχημη τύχη. Ο Αλέξανδρος τους διαβεβαίωσε, μέσω του Λεοννάτου, πως θα τους σεβόταν ως βασιλικό αίμα, θα αύξανε τους υπηρέτες τους, και πως θα μεγάλωνε τον εξάχρονο γιό του Δαρείου σαν το δικό του παιδί. Το 331 π.Χ. έγινε ένας από τους σωματοφύλακες του Αλέξανδρου παίρνοντας την θέση του Αρύββα που είχε πεθάνει στην Αίγυπτο. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., στην Συμφωνία της Βαβυλώνας που ακολούθησε αργότερα το ίδιο έτος, του δόθηκε η διοίκηση των σατραπειών της Μεγάλης και Φρυγίας του Ελλήσποντου. Όταν οι Αθηναίοι έμαθαν πως ο Αλέξανδρος πέθανε, επαναστάτησαν εναντίον των Μακεδόνων και του Αντίπατρου που είχε την διοίκηση της αυτοκρατορίας στην Ελλάδα, και ο Λεοννάτος στάλθηκε με δύναμη 20.000 πεζών και 1.500 ιππέων για να βοηθήσει τον Αντίπατρο κατά τον Λαμιακό πόλεμο. Σε αυτό περίπου το χρονικό σημείο, η αδελφή του Αλεξάνδρου, Κλεοπάτρα, πρόσφερε τον εαυτό της ως σύζυγος στον Λεοννάτο μέσω αγγελιοφόρων. Με αυτό το συνδυασμό γεγονότων, είναι πιθανό πως ο Λεοννάτος θα έμπαινε στον πειρασμό να αποκτήσει την εξουσία του Αντίπατρου, μια και μια νίκη εναντίον των Αθηναίων θα βοηθούσε ακόμα περισσότερο τη δημοτικότητα του σε συνδυασμό με το να παντρευτεί την αδελφή του Αλεξάνδρου. Ο Λεοννάτος τελικά σκοτώθηκε σε μια σύγκρουση ιππικού εναντίον των Αθηναίων στην περιοχή της Θεσσαλίας, το 322 π.Χ., και ο γάμος του με την Κλεοπάτρα δε συνέβη ποτέ.
Σωζόπολη Χαλκιδικής

Η Σωζόπολη είναι ένα παραλιακό χωριό του νομού Χαλκιδικής με 537 κατοίκους (απογραφή 2011). Οι κάτοικοι έχουν καταγωγή από τη Σωζόπολη της Βόρειας Θράκης και σήμερα ασχολούνται κυρίως με τις τουριστικές επιχειρήσεις. Οι παραλίες του οικισμού προσελκύουν σε ετήσια βάση πολλούς επισκέπτες. Σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από τη Νέα Καλλικράτεια, βρίσκεται ο βυζαντινός οικισμός Βεριά, επίνειο της σημερινής Σωζόπολης.

 Παλαιότερη ονομασία του οικισμού ήταν «Σερβικόν Μετόχιον» και μετονομάστηκε Σωζόπολη το 1948. Οι κάτοικοι που δημιούργησαν τη Σωζόπολη ήταν Θράκες πρόσφυγες, κυρίως, από τη Σωζόπολη της Βόρειας Θράκης (της Ανατολικής Ρωμυλίας στη σημερινή Βουλγαρία), αλλά και από άλλες πανάρχαιες εστίες ελληνισμού των παραλίων της Ανατολικής Θράκης στη Μαύρη Θάλασσα, όπως η Αγχίαλος και ο Πύργος της Ανατολικής Ρωμυλίας. Η Σωζόπολη της Θράκης στη Μαύρη Θάλασσα ήταν η μετεξέλιξη της Απολλωνίας, ακμαίας αποικίας των Μιλησίων - Ιώνων του 7ου αι. π.Χ., η οποία στη μακραίωνη ιστορία της αναδείχτηκε σε μητροπολιτικό κέντρο του ελληνισμού στα παράλια της Βόρειας Θράκης. Στο ύψωμα, όπου είναι χτισμένο το σημερινό χωριό, εντοπίστηκε η θέση ρωμαϊκού και βυζαντινού οικισμού. Επίσης, στα αριστερά του δρόμου προς Βεριά, συναντούμε την "Τούμπα" με ερείπια αρχαίου οικισμού, όπου και η έδρα του Επισκόπου "Κασσανδρείας και Βρυών". Ιστότοπος του Δήμου Καλλικράτειας
Σταχτοδοχείο

Το σταχτοδοχείο ή τασάκι είναι δοχείο για απόθεση στάχτης και άλλων υπολειμμάτων από τσιγάρα και άλλα προϊόντα που σχετίζονται με το κάπνισμα (π.χ. πούρο και πίπα). Συχνά χρησιμοποιείται και ως μίνι κάλαθος αχρήστων, κυρίως σε δημόσιους χώρους αναψυχής, όπου δεν υπάρχουν τέτοιοι κάλαθoι για χρήση από το κοινό (εστιατόρια, καφενεία).

 Τα περισσότερα σταχτοδοχεία έχουν σχήμα στρογγυλό, αν και συχνά τα συναντά κανείς σε διάφορα σχήματα. Συνήθως έχουν τουλάχιστον ένα μικρό κοίλωμα (σπανίως περισσότερα των τεσσάρων), το οποίο χρησιμεύει στο να στηρίξει προσωρινά ο καπνιστής το τσιγάρο του ενώ αυτό είναι αναμμένο, αλλά επίσης υποδηλώνει τη χρήση του συγκεκριμένου δοχείου. Κατά κανόνα, το ύψος ενός σταχτοδοχείου δεν ξεπερνά τα 3-4 εκατοστά του μέτρου. Η διάμετρος συνήθως είναι περίπου 10-15 εκατοστά, αλλά υπάρχουν επίσης τασάκια-μινιατούρες, καθώς και τασάκια-γίγαντες (τα τελευταία συνήθως τα βρίσκει κανείς είτε σε μπιραρίες είτε ως διακοσμητικά σε σπίτια). Για εξωτερικούς χώρους είναι ιδεώδη τα σταχτοδοχεία με κάλυμμα και μικρή τρύπα στη μέση, ώστε να μην σκορπίζουν οι στάχτες από τον αέρα. Πολύ συχνά τα σταχτοδοχεία, κυρίως σε δημόσιους χώρους, διαφημίζουν κάποιο εμπορικό προϊόν ή κάποια εταιρεία. Εκτός από τα μικρά φορητά που περιγράφονται πιο πάνω, υπάρχουν επίσης: τα σταχτοδοχεία-κάλαθοι που συναντά κανείς είτε σε εσωτερικούς είτε σε εξωτερικούς δημόσιους χώρους τα εντοιχισμένα σταχτοδοχεία (π.χ. σε τουαλέτες) τα σταχτοδοχεία αυτοκινήτου. Το υλικό από το οποίο φτιάχνονται τα σταχτοδοχεία είναι συνήθως γυαλί, πορσελάνη, πλαστικό ή μέταλλο (π.χ. ασήμι ή αλουμίνιο) και λιγότερα συχνά ξύλο, μάρμαρο ή πηλός. Κάπνισμα Τσιγάρο
Φλόρενς Γκριν

Η Φλόρενς Γκριν (Florence Beatrice Green, το γένος Πάτερσον, Patterson, 19 Φεβρουαρίου 1901 - 4 Φεβρουαρίου 2012) ήταν η τελευταία εν ζωή γνωστή βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν μέλος του Γυναικείου Σώματος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF).

 Γεννήθηκε στο Έντμοντον, κόρη του Φρέντρικ και της Σάρα Πάτερσον. Εγκαταστάθηκε στο Κινγκς Λιν το 1920, έπειτα από το γάμο της με τον Γουόλτερ Γκριν, έναν σιδηροδρομικό υπάλληλο. Ο σύζυγός της πέθανε το 1970 και η Γκριν ζει στο Κινγκς Λιν με την κόρη της Μέι, η οποία γεννήθηκε το 1921. Η Γκριν κατατάχθηκε στην πολεμική αεροπορία το Σεπτέμβριο του 1918 σε ηλικία 17 ετών. Εργάστηκε στη RAF Marham στην αεροπορική βάση του Νάρμποραου. Είναι η μεγαλύτερη σε ηλικία κάτοικος του Δυτικού Νόρφοκ και δεύτερο γηραιότερο πρόσωπο στο Νόρφοκ. Η αναγνώρισή της ως βετεράνου ήρθε μόλις τον Ιανουάριο του 2010.Στις 19 Φεβρουαρίου 2011 η Γκριν γιόρτασε τα 110α της γενέθλια. Έχει έναν γιο, 2 κόρες , 4 εγγόνια και 7 δισέγγονα.Έπειτα από το θάνατο του Κλοντ Σουλς στις 5 Μαΐου 2011, η Γκριν έγινε τελευταίος εν ζωή βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε το 2012 σε ηλικία 111 ετών.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1965

Το 20ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1965 (τελική φάση) διεξήχθη στην Ισπανία, στις πόλεις Χιχόν και Οβιέδο από 1 ως 8 Ιουλίου 1965, με συμμετοχή 4 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Ισπανίας.

 Μετείχαν συνολικά 18 χώρες Στην τελική φάση προκρίθηκαν τέσσερις χώρες: Ισπανία Τουρκία Μαρόκο Βέλγιο Στην προκριματική φάση πήραν μέρος άλλες 16 χώρες. Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε τέσσερις ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξήχθη στην Ισπανία σε ενιαίο όμιλο. Η τελική κατάταξη και ο τροπαιούχος προέκυψε από τη βαθμολογία. Δεν είναι γνωστή η σύνθεση των ομίλων και τα αποτελέσματα εκτός από ελάχιστα. Αγώνες: Είναι γνωστοί οι αγώνες (διπλά ματς, νοκ-άουτ): α΄ γύρος: 16/12/64: Ισπανία-Γαλλία: 1-1 14/01/65: Γαλλία-Ισπανία: 0-1 25/11/64: Ελλάδα-Πορτογαλία: 1-1 (Δέδες 35΄ - Νομπρέγκα 39΄). 13/01/65: Πορτογαλία-Ελλάδα: 4-0 (Εουσέμπιο 47΄, 69΄, 85΄, Νομπρέγκα 56΄). β΄ γύρος: 03/03/65: Πορτογαλία-Ισπανία: 1-1 01/04/65: Ισπανία-Πορτογαλία: 1-0 Προκρίθηκε η Ισπανία. Προκρίθηκε η Τουρκία. Προκρίθηκε το Βέλγιο. Αγώνες: Είναι γνωστοί οι αγώνες (διπλά ματς, νοκ-άουτ): α΄ γύρος: Μαρόκο-Τυνησία: 3-1, 1-0 β΄ γύρος: Μαρόκο-[;]: Προκρίθηκε το Μαρόκο. Διεξήχθη σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία. Οι αγώνες διεξήχθησαν στη Χιχόν και στο Οβιέδο από 1 ως 8 Ιουλίου 1965. Την πρώτη θέση και τον τίτλο πήρε η Ισπανία, η οποία με δύο νίκες και μία ήττα ισοβάθμησε με την Τουρκία αλλά είχε καλύτερο συντελεστή τερμάτων. RSSSF Αθλητικά αρχεία
Βράσταμα Χαλκιδικής

Τα Βράσταμα είναι ημιορεινό χωριό και πρώην κοινότητα με 793 κατοίκους το 2001 . Σήμερα αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Πολυγύρου στο νομό Χαλκιδικής. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Χολομώντα και απέχει από τον Πολύγυρο 11 χιλιόμετρα. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία (υπάρχουν δύο ελαιουργεία) , η μελισσοκομία, η κτηνοτροφία και η υλοτομία (παράγονται λάδι, σιτηρά, μέλι και ξυλοκάρβουνα). Επίσης, στα Βράσταμα παρασκευάζεται ένα ποτό (είδος τσίπουρου) που το λένε κούμαρο. Ανάμεσα στα άλλα ο οικισμός διαθέτει παραδοσιακές ταβέρνες, φαρμακείο, Δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο και ΚΑΠΗ. Ενεργός είναι πολιτιστικός σύλλογος, όπως επίσης και σύλλογος γυναικών , με το όνομα Τα Γεννήματα . Όλο το χρόνο στον οικισμό γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως η γιορτή του ρακιού, αλλά και τα πανηγύρια προς τιμήν των αγίων στους οποίους είναι αφιερωμένοι οι ναοί του οικισμού.

 Το Δημοτικό Διαμέρισμα Βραστάμων αριθμούσε 1.148 κατοίκους το 2001 και το συναποτελούν οι οικισμοί: τα Βράσταμα [ 793 ] , έδρα. το Κελλί [ 110 ] , που βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τα Βράσταμα και σε απόσταση 18 χλμ. από τον Πολύγυρο, σε υψόμετρο 300μ. Οι κάτοικοι και εδώ ασχολούνται με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία. Στην περιοχή έχουν ανακαλυφθεί σημαντικά παλαιοντολογικά ευρήματα. Το χωριό , με φροντίδα του πολιτιστικού συλλόγου του, διοργανώνει τις τριήμερες ετήσιες εκδηλώσεις προς τιμήν της Παναγούδας, στις 8 Σεπτεμβρίου. η Πλανά ή τα Πλανά [ 245 ] , σε υψόμετρο 130 μ. και σε απόσταση 22 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα της ΧαλκιδικήςΛειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο και ενεργός είναι πολιτιστικός σύλλογος, που καταφέρνει να διατηρήσει το παραδοσιακό χρώμα του οικισμού. Στις 28 και 29 Ιουνίου των Αγίων Αποστόλων γίνεται πανήγυρη, όπως και στις 6 Ιουλίου και στις 7, της Αγίας Κυριακής. Τα Βράσταμα ή Βραστά είναι από τους παλαιότερους οικισμούς της Χαλκιδικής. Στη θέση του επισημάνθηκε αρχαία πόλη, με άγνωστη σήμερα ονομασία και το ίδιο το χωριό αναφέρεται ως Βράσταμα σε πηγές του 9ου αιώνα. Οι κάτοικοι των Βραστάμων συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821 μεταξύ αυτών ήταν ο Δημήτριος Παραδείσης. Τα Πλανά είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια και τα μνημονεύει ο Ξενοφών στο έργο του "Κύρου Ανάβασις", με το όνομα 'Ασσα. Εκεί, σύμφωνα με το συγγραφέα πέρασαν τα περσικά στρατεύματα 8 μήνες. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που είναι συμπολιούχος με τον Άγιο Γεώργιο. Ο ναός ανακαινίστηκε το 1814, καθώς είχε καεί από τους Τούρκους. Στο λόφο όπου βρίσκεται υπήρχε αρχαίος ναός. Επίσης, στη θέση Μικρόκαμπος βρίσκεται η σπηλιά του Οσίου Ευθυμίου, που ασκήτευσε στην περιοχή. Το σπήλαιο αυτό είναι κτισμένο πάνω σε ένα βράχο. Η μνήμη του τιμάται στις 14 Οκτωβρίου. Ο επισκέπτης μπορεί ακόμα να θαυμάσει τα αιωνόβια δέντρα στον περίβολο της Παναγίας και των Αγίων Αναργύρων (πανηγυρίζει 1 Ιουλίου). Επίσης, υπάρχουν οι ναοί της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου) και πανηγύρι γίνεται και στις 15 Αυγούστου (Κοίμηση της Θεοτόκου). Tα Βράσταμα στην ιστοσελίδα του Δήμου Πολυγύρου. Πληροφορίες για τον οικισμό Βράσταμα
Grup Servicii Petroliere

Η Grup Servicii Petroliere (GSP) είναι ρουμανική εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των θαλασσίων γεωτρήσεων, καθώς και άλλων σχετικών βοηθητικών εργασιών. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004, ενώ, παράλληλα, τελεί υπό την ιδιοκτησία του Ρουμάνου επιχειρηματία Γκαμπριέλ Κομανέσκου, ο οποίος είναι κάτοχος ποσοστού της τάξεως του 90% επί του συνόλου των μετοχών, μέσω της εταιρείας Upetrom Grup Management.Στη ρουμανική αγορά πετρελαϊκών υπηρεσιών και εξοπλισμού, η GSP έχει ως κύριο ανταγωνιστή την Petromservice, εταιρεία της οποίας ιδιοκτήτης είναι η Ένωση Εργαζομένων της Petrom.Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο στόλος της GSP αποτελείτο από 13 πλοία πολλαπλών χρήσεων, οκτώ πλατφόρμες θαλάσσιας γεώτρησης, τρία πλοία θαλάσσιων κατασκευών και δύο πλωτούς γερανούς βαρέων βαρών.

 Στα τέλη του 2005, η GSP προχώρησε στην αγορά έξι θαλάσσιων πλατφορμών από την Petrom, έναντι ποσού της τάξεως των 80,3 εκατομμυρίων ευρώ (100 εκατομμύρια δολάρια). Στη συνέχεια, μία εκ των συγκεκριμένων πλατφορμών, ονομαζόμενη ως Fortuna, πωλήθηκε στην εταιρεία Oriental Oil Company, με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.Δύο εκ των συγκεκριμένων πλατφορμών, οι Orizont και Atlas, βρίσκονται εντός του Περσικού Κόλπου και δύο εντός της Μαύρης Θάλασσας, οι Saturn, κατά μήκος των ακτών της Ρουμανίας, και Prometeu, πλησίον των ακτών της Τουρκίας. Στον Περσικό Κόλπο, η GSP πραγματοποιεί γεωτρήσεις για λογαριασμό της Oriental Oil Ltd.Τον Νοέμβριο του 2009, η εταιρεία προχώρησε στην υπογραφή συμβολαίου συνολικής αξίας της τάξεως των 269 εκατομμυρίων δολαρίων, με τη ρωσική εταιρεία Stroygazmontazh, συμβόλαιο σύμφωνα με τους όρους του οποίου η Grup Servicii Petroliere δεσμεύεται για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα. Το συγκεκριμένο εγχείρημα ήταν της Gazprom και περιελάμβανε την σύνδεση μεταξύ των αγωγών Ντζούμπγκα-Λαζρέφσκοε-Σότσι και του κεντρικού διηπειρωτικού αγωγού φυσικού αερίου μεταξύ Ρωσίας-Τουρκίας, στο ύψος της πόλης του Γκόρσκι, στην περιοχή του Τουάπσε. Αριθμός εργαζομένων: 700 (2007)Κύκλος εργασιών: 2009: 220 εκατομμύρια ευρώ 2007: 76,5 εκατομμύρια ευρώ (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
IC Markets

Η IC Markets είναι μια αυστραλιανή εταιρεία χρηματιστηριακών συναλλαγών. Η IC Markets ειδικεύεται σε συμβάσεις επί διαφορών (CFD) στις αγορές forex, δεικτών, εμπορευμάτων, τίτλων και χρηματιστηρίου στην Ασία, τη Λατινική Αμερική, τη Μέση Ανατολή, την Αυστραλία και την Ευρώπη. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.

 Η IC Markets ιδρύθηκε το 2007 από τον Άντριου Μπουτζίνσκι. Το 2009, αδειοδοτήθηκε από την Αυστραλιανή Επιτροπή Κινητών Αξιών και Επενδύσεων με αριθμό άδειας 335692. Το 2015, ανακοίνωσε ότι θα καλύψει το αρνητικό υπόλοιπο μετά την απότομη κατάρρευση του ελβετικού φράγκου στις 15 Ιανουαρίου 2015. Το 2017, εισήγαγε 4 κρυπτονομίσματα στη γκάμα των νομισμάτων της. Τον Οκτώβριο του 2018, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι είχε λάβει κυπριακή άδεια.Ο Νικ Τουίνταλ διορίστηκε ως Γενικός Διευθυντής τον Δεκέμβριο του 2019. Οι δραστηριότητας της IC Markets ρυθμίζονται από την CySEC στην ΕΕ, την Αρχή Χρηματοπιστωτικής Συμπεριφοράς στις Σεϋχέλλες και την Αυστραλιανή Επιτροπή Κινητών Αξιών και Επενδύσεων στην Αυστραλία.Η IC Markets προσφέρει MetaTrader 4 και 5, Ctrader και υποστηρίζει εργαλεία, που λειτουργούν μέσω Διαδικτύου, στον υπολογιστή και τις κινητές συσκευές. Προσφέρει CFD σε Bitcoin, Bitcoin Cash, Ethereum, Dash, Litecoin, Ripple, EOS, Emercoin, Namecoin και PeerCoin.Οι χρηματιστηριακοί δείκτες που καλύπτονται από την IC Markets περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: S&P 500, Dow Jones Industrial Average, FTSE Index και Australian S&P 200.Προσφέρει CFD για τα ακόλουθα προϊόντα: πολύτιμα μέταλλα, γεωργικά προϊόντα και ενεργειακούς πόρους, συμπεριλαμβανομένου του αργού πετρελαίου WTI, Brent και του φυσικού αερίου.