IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κλάγκενφουρτ

Το Κλάγκενφουρτ (γερμανικά: Klagenfurt am Wörthersee, σλοβενικά: Celovec ob Vrbskem jezeru) είναι πόλη της Αυστρίας, πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Καρινθίας. Το πλήρες επίσημο όνομα της πόλης είναι Κλάγκενφουρτ στη λίμνη Βέρτερζεε, καθώς είναι χτισμένη στις όχθες της ομώνυμης λίμνης. Με πληθυσμό 92.544 κατοίκων είναι η 6η μεγαλύτερη πόλη της Αυστρίας.

 Ιδρύθηκε το 12ο μ.Χ. αιώνα (1190), από τον τότε Κόμητα της Καρινθίας, υπό μορφή οχυρού για να ελέγχει τους εμπορικούς δρόμους της περιοχής (κυρίως τον ποταμό Γκλαν (Glan) που την διασχίζει) και αναφέρεται σε έγγραφο του 1279 με το όνομα "Forum Chlagenvurth", ενώ της εκχωρήθηκε η ιδιότητα του Δήμου το 1252. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η πόλη δοκιμάστηκε από την επιδημία του "μαύρου θανάτου" (1564, 1598), ισχυρούς σεισμούς (1571, 1690) και ποικίλες ταραχές, θρησκευτικού και εθνικού χαρακτήρα, καθώς η πόλη είχε κατοίκους και σλοβενικής καταγωγής. Το 1604 οι Ιησουΐτες δημιουργούν εκεί "Κολλέγιο", ενώ το 1787 μεταφέρεται στην πόλη η Αρχιεπισκοπική έδρα. Το 1809 τα στρατεύματα του Ναπολέοντα κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα των τειχών της. Η πόλη δοκιμάστηκε, επίσης, και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός καθώς στην περιοχή βρίσκονται πολλές φυσικές ομορφιές και πολλά κάστρα. Το εκτεταμένο δίκτυο πεζοδρόμων και πλατειών της πόλης οφείλονται στον Ιταλό αρχιτέκτονα Άλιο. Έτσι η πόλη έχει μια μεσογειακή ατμόσφαιρα. Η περιοχή της Καρινθίας ανάμεσα στα άλλα διαθέτει περίπου 1.270 λίμνες, 8.000 χιλιόμετρα πεντακάθαρων ποταμών, δύο Εθνικά Πάρκα, 35 καταφύγια της φύσης και 34 χιονοδρομικά κέντρα. Η λίμνη Βέρτερζεε, στο ανατολικό άκρο της οποίας βρίσκεται το Κλάγκενφουρτ είναι από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας την θερινή περίοδο και συνδέεται με τον ποταμό Γκλαν με μικρό κανάλι. Κοντά στη λίμνη βρίσκεται το θεματικό πάρκο Minimundus που περιλαμβάνει 26.000 μ2 καταπράσινης έκτασης, στην οποία φιλοξενούνται πάνω από 140 μοντέλα, υπό κλίμακα, των σπουδαιότερων κτισμάτων και μνημείων της ανθρωπότητας. Ανάμεσα σ' αυτά διακρίνονται η Ακρόπολη, το Ατόμιουμ των Βρυξελλών και το Ινδικό Τατζ Μαχάλ. Η περιοχή του Κλάγκενφουρτ και της Καρινθίας διαθέτει περίπου 25 υπέροχα μεσαιωνικά κάστρα. Το πιο δημοφιλές είναι το Χόχστερβιτς, το οποίο είναι κτισμένο σε λόφο 150 μέτρων και διαθέτει 14 πύλες, μεσαιωνικό πολεμικό μουσείο και πολύ όμορφη θέα στην πεδιάδα. Η πόλη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Κλάγκενφουρτ. Διαθέτει, επίσης, αεροδρόμιο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1925. Στο Κλάγκενφουρτ βρίσκεται το στάδιο Χίπο Αρίνα (επίσης γνωστό ως Στάδιο Βέρτερζεε), έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας Αούστρια Κέρντεν που αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του αυστριακού πρωταθλήματος. Είναι ένα από τα τέσσερα γήπεδα της χώρας που φιλοξένησαν αγώνες του Euro 2008.
Τζεβντέτ Σουνάι

Ο Τζεβντέτ Σουνάι (Τουρκικά: [ˈdʒevdet ˈsunaj], 10 Νοεμβρίου 1899 – 22 Μαΐου 1982) ήταν τούρκος πολιτικός και αξιωματικός του στρατού, ο οποίος υπηρέτησε ως ο πέμπτος Πρόεδρος της Τουρκίας από το 1966 έως το 1973.

 Ο Σουνάι γεννήθηκε το 1899 στην Τραπεζούντα, στην βορειοανατολική Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αφού ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές στο Ερζερούμ και την Αδριανούπολη, αποφοίτησε από το Στρατιωτικό λύκειο του Κουλελί στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε στο μέτωπο της Παλαιστίνης το 1917 και έγινε αιχμάλωτος πολέμου των Βρετανών στην Αίγυπτο το 1918. Μετά την απελευθέρωσή του, πολέμησε πρώτα στο νότιο μέτωπο και στη συνέχεια στο δυτικό μέτωπο του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Ο Σουνάι ολοκλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση το 1927 και αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Πολεμικό Κολέγιο το 1930, ως αξιωματικός. Αναρριχήθηκε στην στρατιωτική ιεραρχία και το 1949 έγινε στρατιωτικός και μετά στρατιωτικός τεσσάρων αστέρων το 1959, κατέχοντας σημαντικά στρατιωτικά αξιώματα. Το 1960 διορίστηκε επικεφαλής του στρατού και μετά επικεφαλής του γενικού επιτελείου της χώρας. Στις 14 Μαρτίου 1966 διορίστηκε στην γερουσία από τον Τζεμάλ Γκιουρσέλ υπό το προεδρικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης. Όταν η προεδρία του Γκιουρσέλ τερματίστηκε λόγω της κατάστασης της υγείας του σύμφωνα με το σύνταγμα, ο Σουνάι εξελέγη πέμπτος πρόεδρος της Τουρκίας από την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας στις 28 Μαρτίου 1966. Διατήρησε την θέση του ως πρόεδρος παρά την αυξανόμενη τρομοκρατική δραστηριότητα, φοιτητικές διαδηλώσεις και τις πραξικοπηματικές απειλές. Υπηρέτησε τη συνταγματική θητεία των επτά ετών μέχρι τις 28 Μαρτίου του 1973 και στη συνέχεια έγινε μόνιμος γερουσιαστής. Παντρεύτηκε την Ατουφέτ Σουνάι το 1929 και είχαν τρία παιδιά. Ο Σουνάι εξελέγη ως ο πέμπτος πρόεδρος έπειτα από ψηφοφορία της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας στις 28 Μαρτίου 1966. Η προεδρική του θητεία συνεχίστηκε μέχρι τις 28 Μαρτίου του 1973. Ο Σουνάι παραιτήθηκε από την προεδρία λόγω της επιδεινούμενης υγείας του. Ο Σουνάι πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 22 Μαΐου του 1982 στην Κωνσταντινούπολη. Το σώμα του μεταφέρθηκε τον Αύγουστο του 1988 σε ένα μόνιμο τόπο ταφής στο νεόκτιστο Τουρκικό Κρατικό Νεκροταφείο στην Άγκυρα. Εθνικές τιμές : Παραλήπτης του Μεταλλίου της Ανεξαρτησίας με κόκκινη κορδέλα.Ξένες τιμές Αυτοκρατορία του Ιράν : Αναμνηστικό μετάλλιο της 2500ης επετείου από την ίδρυση της μοναρχίας του Ιράν (14/10/1971). Ηνωμένο Βασίλειο: Ιππότης-διοικητής του Τάγματος του Μπαθ. Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας Προεδρία της Τουρκίας
Χαράλαμπος Ι. Παπαδάκης

Ο Χαράλαμπος Παπαδάκης (πραγματικό επώνυμο: Κουντουρίδης , Γαβαλοχώρι Χανίων, 1866 - Χανιά, 1952), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας νομικός και νομάρχης. Τιμήθηκε με διάφορα παράσημα και τίτλους, όπως ο Μεγαλόσταυρος του Ταξιάρχου.

 Γεννήθηκε το 1866 στο Γαβαλοχώρι της επαρχίας Αποκορώνου και άλλαξε το όνομά του σε Παπαδάκης, εξαιτίας του ότι ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν ιερέας. Η μητέρα του καταγόταν από τα Σελλιά του Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στον Πειραιά και έπειτα σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Προτού καν ολοκληρώσει τις σπουδές του, έλαβε μέρος στις επαναστάσεις στο Θέρισο και στο Ακρωτήριο και τραυματίστηκε σε μάχη. Αργότερα συνελήφθη από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και αποφυλακίστηκε έπειτα από την εξαγορά της ποινής του. Παντρεύτηκε την Ειρήνη Νικηφοράκη και απέκτησαν 4 παιδιά (δύο γιους και δύο κόρες). Το 1895 ήταν από τους ιδρυτές και πληρεξούσιους της Επαναστατικής Επιτροπής και επί Κρητικής Πολιτείας ήταν γραμματέας στη διεύθυνση των Οικονομικών και στο Γενικό Λογιστήριο. Μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα διορίστηκε νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας και έπειτα Κοζάνης, Σερρών, Σάμου και Ρεθύμνης. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στα Χανιά τη δεκαετία του '30 και μετά συνταξιοδοτήθηκε. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών το 1952.
Άλεξ Φενερίδης

Ο Αλέξανδρος «Άλεξ» Φενερίδης (αγγλικά: Alex Feneridis, γεν. στις 13 Νοεμβρίου 1989) είναι Νεοζηλανδός ποδοσφαιριστής, με ελληνική καταγωγή, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Γκλένφιλντ Ρόβερς.

 Ο Φενερίδης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την Όκλαντ Σίτι τη σεζόν 2007-08. Τη σεζόν 2008-09 με την ομάδα από το Όκλαντ κατέκτησε το ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ. Στους αγώνες της προκριματικής φάσης πέτυχε ένα γκολ κι ένα αυτογκόλ στο νικηφόρο αγώνα με 8-1 επί των Πορτ Βίλα Σαρκς από τα νησιά Βανουάτου, ενώ αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες στο διπλό τελικό επί της Κολοάλε Χονιάρα ΦΚ από τα Νησιά Σολομώντα, στους οποίους η ομάδα του επικράτησε με 7-2 (εκτός) και 2-2 (εντός). Το Δεκέμβριο του 2009, κατέκτησε με την ομάδα την 5η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων που διεξήχθη στο Αμπού Ντάμπι, που είναι η υψηλότερη για ομάδα της Νέας Ζηλανδίας στην ιστορία της διοργάνωσης. Έπαιξε στο πρώτο ματς που η ομάδα του απέκλεισε τη γηπεδούχο και διοργανώτρια Αλ Αχλί με 2-0. Στη συνέχεια, παρά το ότι έχασε από την Ατλάντε από το Μεξικό, νίκησε με 3-2 την Μαζέμπε από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση. Το Σεπτέμβριο του 2014, εντάχθηκε στην Τιμ Ουέλινγκτον ΦΚ. Ο Φενερίδης έχει 4 συμμετοχές με την Εθνική Νέας Ζηλανδίας U23. Όκλαντ ΣίτιΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ (5): 2008–09, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14 Πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας Premiers (3): 2009–10, 2011–12, 2013–14 Πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας Champions (2): 2009, 2014 Τσάριτι Καπ (2): 2011, 2013Τιμ ΟυέλλινγκτονΤσάριτι Καπ: 2014 Πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας Champions: 2016 http://www.soccerway.com/players/alex-feneridis/22227/ http://soccernet.espn.go.com/players/stats?id=143395&cc=5739 Αρχειοθετήθηκε 2009-12-15 στο Wayback Machine. http://gre.worldfootball.net/spieler_profil/alex-feneridis/#redirect http://gre.worldfootball.net/spieler_profil/alex-feneridis/2/ Προφίλ στο Transfermarkt.com
Χριστόδουλος Γοργίας

Ο Χριστόδουλος Γοργίας (1906-1997), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σερρών από το 1950 ως το 1952. Στη συνέχεια διηύθυνε την επιχείρηση "Δήμητρα", την οποία ο ίδιος ίδρυσε.

 Γεννήθηκε το 1906 και εργάστηκε ως υπάλληλος σε τράπεζα. Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά με το Δημοκρατικόν Προοδευτικόν Κόμμα (ανήκε τότε στον εκλογικό συνδυασμό της ΕΠΕΚ, με 3.956 ψήφους και επανεξελέγη το 1951 με την ΕΠΕΚ. Το 1955 ίδρυσε την εταιρεία "Η Δήμητρα" (ως κοινοπραξία ΣΕΚΕ-Δήμητρα), με την εισαγωγή των τρακτέρ Zetor από την Τσεχοσλοβακία στην Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό αξιοποιήθηκε η καπνοπαραγωγική δραστηριότητα στη χώρα. Ο Χριστόδουλος Γοργίας απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στις 28 Οκτωβρίου 1997 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από τον ιερό ναό του Αγίου Τρύφωνος, στο νεκροταφείο Κηφισιάς. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Ευαγγελία, και 3 παιδιά (δύο γιους, 1 κόρη).
Αυλάκια Σάμου

Τα Αυλάκια είναι οικισμός της Σάμου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Βουρλιωτών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σάμου του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Τα Αυλάκια είναι παράλιος οικισμός στο βόρειο τμήμα της Σάμου, πάνω στην παράκτια επαρχιακή οδό Καρλοβασίου-Βαθέος και λίγο δυτικότερα από το Κοκκάρι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Ο οικισμός απέχει 15 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Σάμου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουρλιωτών της Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βουρλιωτών και προσαρτήθηκε στον δήμο Βαθέος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμου. Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου. Η βοτσαλωτές παραλίες «Αυλάκια» και «Τσαμπού», βορειοδυτικά του οικισμού Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στην παραλία Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Σάμος 1:50.000) Google Earth eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=1nxvWYN8xwk
Οικογένεια Σισίνη

Η οικογένεια Σισίνη είναι ιστορική οικογένεια της Ηλείας με κλάδους στην Ιταλία και Ρωσία. Ο πρώτος που αναφέρεται ήταν αγνώστου ονόματος έμπορος που με τη κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς διέφυγε στη Βενετία. Το οικόσημο της οικογένειας έφερε αρχαία τριήρη. Απόγονοι του πρώτου αυτού Σισίνη αναφέρονται στρατηγός της Ρωσίας, γενάρχης του εκεί κλάδου, που αρχικά ήταν ιερέας στην Κωνσταντινούπολη. Απόγονος του κλάδου της Βενετίας ήταν ο Χρύσανθος που επέστρεψε στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στη Γαστούνη. Στην Γαστούνη συναντώνται δύο οικογένειες Σισίνιδων με άγνωστο κοινό πρόγονο.

 Μιχαήλ Σισίνης, σύνδικος ΓαστούνηςΝικόλαος Σισίνης, ιατρός και γιος του Μιχαήλ Γεώργιος Σισίνης, σύζυγος Διαμάντως Χαραλάμπη και γιος του ΜιχαήλΧρύσανθος Σισίνης, προεστός Γαστούνης, ιατρός και γιος του ΓεωργίουΒικτωρία Σισίνη, σύζυγος του Σωτήρη Χαραλάμπη και κόρη του ΧρύσανθουΚωνσταντίνος Χαραλάμπης, διπλωμάτης και γιος της Βικτωρίας Αναστάσιος Χαραλάμπης, γερουσιαστής και γιος της ΒικτωρίαςΓεώργιος Σισίνης, πρόκριτος Γαστούνης, πρόεδρος της Γ΄ και Δ΄ Εθνοσυνέλευσης, γερουσιαστής και γιος του ΧρύσανθουΧρύσανθος Σισίνης, βουλευτής, αγωνιστής του 1821, σύζυγος Βασιλικής Μάρκου Μπότσαρη και γιος του ΓεωργίουΒικτωρία Σισίνη, σύζυγος του Δημάρχου Πατρών Αριστομένη Κοντογούρη και κόρη του Χρύσανθου.Νικόλαος Κοντογούρης, βουλευτής και γιος της Βικτωρίας Φίλιππος Κοντογούρης, διπλωμάτης και γιος της ΒικτωρίαςΜιχαήλ Σισίνης, γιος του Γεωργίου, σύζυγος 1) Ταρσίας Ανδρούτσου, 2) Κλεοπάτρας Σιδέρη εκ ΠατρώνΧρύσανθος Σισίνης, γιος του Μιχαήλ και της Κλεοπάτρας, σύζυγος Χρυσούλας Ορφανίδου. Διαζέντα ή Υακίνθη Σισίνη, κόρη του Μιχαήλ και της ΚλεοπάτραςΒικτωρία Σισίνη (; - 1836), σύζυγος Μπενιζέλου Ρούφου και κόρη του ΓεωργίουΝικόλαος Σισίνης, γιατρός, πρόκριτος Γαστούνης και γιος του ΧρύσανθουΜιχαήλ Σισίνης, συγγραφέας, ποιητής και γιος του Νικολάου Ευστάθιος Σισίνης, γιος του ΝικολάουΠέτρος Σισίνης, γιατρός και γιος του Χρύσανθου Μιχαήλ Σισίνης, γιος του ΧρύσανθουΜαρία Σισίνη, σύζυγος Παναγιώτου Βόζου και κόρη του Γεωργίου Πανάγος Σισίνης, πρόκριτος και Άγιος της Ορθόδοξης ΕκκλησίαςΔημήτριος Σισίνης, συγγραφέας και γιος του ΠανάγουΠανάγος Σισίνης, γιος του ΔημητρίουΓιαννάκης Σισίνης, αγωνιστής, πολιτικός, σύζυγος Άννας Γεωργίου Αυγερινού και γιος του ΠανάγουΝικόλαος Σισίνης, συνταγματάρχης, δήμαρχος Ηλιαίων, βουλευτής και γιος του ΓιαννάκηΙωάννης Σισίνης, δικηγόρος, βουλευτής και γιος του Νικολάου Γεώργιος Σισίνης, δήμαρχος Ήλιδος και γιος του ΝικολάουΕλένη Σισίνη, σύζυγος Σπύρου Ξανθόπουλου και κόρη του ΓεωργίουΘεμιστοκλής Ξανθόπουλος, πολιτικός μηχανικός, καθηγητής ΕΜΠ, υφυπουργός Δημοσίων Έργων και γιος της ΕλένηςΔημήτριος Σισίνης, αντιστράτηγος και γιος του Νικολάου Αναστάσιος Ν. Γούδας, Βίοι Παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών, Τ. 7:Πολιτικοί άνδρες, Εν Αθήναις, 1875. Νεολόγος Πατρών, Φύλλο 448 της 5ης Νοεμβρίου 1895. Νεκρολογία της Βικτώριας Χρ. Σισίνη, συζύγου Αριστ. Κοντογούρη.
Λιμάνι του Λονδίνου

Ως Λιμάνι του Λονδίνου (Port of London) ορίζεται το τμήμα του ποταμού Τάμεση που βρίσκεται μεταξύ του υδατοφράκτη Τέντινγκτον και του ορίου της Βόρειας Θάλασσας (που από το 1968 καθορίζεται από μία ευθεία γραμμή από το Ακρωτήριο Φάουλνες στο Έσσεξ μέχρι το Ακρωτήριο Γουόρντεν στο Κεντ με ενδιάμεσο τον παλαιό φάρο Γκάνφλητ), και περιλαμβάνει κάθε αποβάθρα μεταξύ αυτών των ορίων. Μεταξύ αυτών είναι και το τμήμα του ποταμού που διέρχεται από το κέντρο της πόλης του Λονδίνου. Κάποτε ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου, ενώ σήμερα έρχεται δεύτερο στη Μεγάλη Βρετανία μετά το συγκρότημα των εκβολών του Χαλ-Χάμπερ, γνωστό ως Grimsby & Immingham. Ως προς τη χρήση του διοικείται από τον Οργανισμό Λιμένα του Λονδίνου (Port of London Authority, P.L.A.), ένα δημόσιο μονοπώλιο που ιδρύθηκε το 1908, το οποίο είναι κυρίως υπεύθυνο για τον συντονισμό και την επιβολή των δραστηριοτήτων στο λιμάνι.Το Λιμάνι του Λονδίνου έχει την δυνατότητα να εξυπηρετεί κρουαζιερόπλοια, πορθμεία και φορτηγά πλοία όλων των τύπων στις μεγαλύτερες αποβάθρες του στο ανατολικό άκρο. Καθώς συνέβη με πολλά παρόμοια ιστορικά ευρωπαϊκά λιμάνια δημιουργημένα σε εκβολές ποταμών, όπως αυτά της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ, πολλές δραστηριότητες βαθμίαια, όλο και περισσότερο, μετακινήθηκαν προς την κατεύθυνση της ανοικτής θάλασσας, καθώς τα πλοία μεγάλωναν σε διαστάσεις και η γη προς το πάνω μέρος του ποταμού καταλαμβανόταν από άλλες χρήσεις, π.χ. οικιστικές, από την επέκταση των πόλεων.

 Το Λιμάνι του Λονδίνου διεδραμάτιζε κεντρικό ρόλο στην οικονομία του Λονδίνου από την ίδρυση της πόλεως τον 1ο αιώνα μ.Χ. και υπήρξε ένας από τους κυριότερους συντελεστές της αναπτύξεως και της επιτυχίας της. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα ήταν το με μεγαλύτερη κίνηση λιμάνι της Γης, με τις αποβάθρες του να εκτείνονται χωρίς διακοπή επί 11 μίλια (18 χιλιόμετρα) και περισσότερους από 1.500 γερανούς να φορτοεκφορτώνουν 60.000 πλοία κάθε χρόνο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν πρωτεύων στόχος της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας. Οι πρώτες ενδείξεις θαλάσσιου εμπορίου στο Λονδίνο χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή εποχή, όταν οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν τον πρωταρχικό λιμένα. Αυτή η κατασκευή περιελάμβανε την επέκταση του υδάτινου μετώπου με τη χρήση ξύλινων πλαισίων γεμισμένων με χώμα. Πάνω σε αυτά κατασκευάσθηκαν οι αποβάθρες, σε 4 στάδια από τη θέση της σημερινής Γέφυρας του Λονδίνου προς τη θάλασσα.. Το λιμάνι αναπτύχθηκε γρήγορα και ευδοκίμησε κατά τον 2ο και τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά παράκμασε μέχρι αχρησίας στις αρχές του 5ου αιώνα με την κάθετη μείωση της εμπορικής δραστηριότητας εξαιτίας της αποχωρήσεως των Ρωμαίων από τη Μεγάλη Βρετανία. Ωστόσο η επέκταση και η οργάνωση του λιμένα από αυτούς παρέμειναν ως η βάση του λιμανιού του Λονδίνου μέχρι σήμερα. Οι μεταβολές που έγιναν από τους Ρωμαίους στις όχθες κατά μήκος του λιμανιού ήταν τόσο ουσιώδεις και μακρόβιες, ώστε μετέπειτα ήταν δύσκολο να καταλάβει κάποιος πού άρχιζε η πραγματική, φυσική όχθη. Ιστότοπος του Port of London Authority PortCities London Αρχειοθετήθηκε 2020-08-23 στο Wayback Machine. Το λιμάνι το 1819 σε περιγραφή της εποχής Το λιμάνι στο Τίλμπερυ
Ηρακλής A

Ο Ηρακλής A (Hercules A, συντομογραφικά Herc A) είναι μία ισχυρή αστρονομική ραδιοπηγή στο νοτιότατο τμήμα του αστερισμού του Ηρακλή, η οποία αντιστοιχεί στον ελλειπτικό ραδιογαλαξία 3C 348. Η απόστασή της από τη Γη εκτιμάται σε 2,1 δισεκατομμύρια έτη φωτός.

 Κατά τη διάρκεια μιας επισκοπήσεως έντονων ραδιοπηγών στα μέσα του 20ού αιώνα, οι αστρονόμοι ανεκάλυψαν μία πολύ έντονη ραδιοπηγή στον Ηρακλή. Η πηγή αυτή, που είναι ισχυρότερη στις μέσες ραδιοσυχνότητες, διαπιστώθηκε ότι εκπέμπει ακτινοβολία συγχρότρου, κάτι που υποδεικνύει ότι η παραγωγή της οφείλεται σε βαρυτική αλληλεπίδραση. Η ανίχνευση της πηγής έγινε το 1959 από Βρετανούς αστρονόμους της «Ομάδας Ραδιοαστρονομίας» (αργότερα «Ομάδα Αστροφυσικής Cavendish) με το Συμβολόμετρο του Κέμπριτζ στο ομώνυμο αγγλικό πανεπιστήμιο, οπότε τη συμπεριέλαβαν στον Τρίτο Κατάλογο ραδιοπηγών του Κέιμπριτζ (3C) ως 3C 348 (δηλαδή η 348η ραδιοπηγή που ανιχνεύθηκε από την επισκόπηση). Ο ραδιογαλαξίας που αντιστοιχεί στη ραδιοπηγή είναι ένας γιγαντιαίος ελλειπτικός γαλαξίας, ίσως από τους μεγαλύτερους στο Σύμπαν. Ταξινομείται ως τύπου E3 προς E4. Στο ορατό φως εμφανίζεται ως ένας μάλλον κανονικός ελλειπτικός γαλαξίας, αλλά στα ραδιοκύματα εμφανίζει πίδακες πλάσματος μήκους άνω του 1 εκατομμυρίου ετών φωτός. Λεπτομερείς αναλύσεις υποδεικνύουν ότι ο γαλαξίας αυτός έχει στην πραγματικότητα μάζα χίλιες και πλέον φορές μεγαλύτερη της μάζας του Γαλαξία μας (περίπου 1015 έναντι 1012 ηλιακών μαζών), και ότι φιλοξενεί στο κέντρο του μαύρη τρύπα μάζας περίπου 4 δισεκατομμυρίων ηλιακών μαζών, δηλαδή 900 φορές μεγαλύτερη της εκτιμώμενης μάζας της μαύρης τρύπας στο κέντρο του Γαλαξία μας. Ο φυσικός μηχανισμός που παράγει τους γιγάντιους πίδακες δεν είναι καλά κατανοητός, με την πιθανότερη πηγή ενέργειας να προέρχεται από τον δίσκο προσαυξήσεως της κεντρικής μαύρης τρύπας.
ΜΚ Αστάνα

Η Αστάνα Μπάσκετμπολ Κλούμπι (καζακικά: Astana Basketbol Kluby‎), η οποία συνήθως αναφέρεται ως ΜΚ Αστάνα, είναι καζακικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, που εδρεύει στο Νουρ-Σουλτάν. Ιδρύθηκε το 2011 και από τότε συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Καζακστάν και στην VTB Λίγκα, έχοντας κερδίσει αρκετούς εγχώριους τίτλους στην πορεία.

 Η ΜΚ Αστάνα δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2011, με σκοπό να αγωνιστεί στην VTB Λίγκα. Ο Βαλέρι Τιχονένκο επιλέχθηκε ως γενικός διευθυντής της ομάδας. Υπήρξαν αμφιβολίες που εξέφρασαν άλλοι σύλλογοι της VTB Λίγκα σχετικά με το εάν η ομάδα θα αποτελούσε καλή προσθήκη στη διοργάνωση, λόγω της έλλειψης παράδοσης καλαθοσφαίρισης στο Καζακστάν, αλλά η πλευρά απάντησε σε όλες τις προϋποθέσεις αποδοχής, συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού της, του γηπέδου (ένα ανανεωμένο Ποδηλατοδρόμιο Σαριάρκα) και της εγγύτητας των ξενοδοχείων και ενός διεθνούς αεροδρομίου. Η πλευρά έλαβε το σύνολο της χρηματοδότησής της από το ταμείο κρατικού πλούτου Samruk-Kazyna.Υπέγραψαν αρκετούς Καζάκους παίκτες από την επιτυχημένη ομάδα Αστάνα Τάιγκερς, προσλαμβάνοντας επίσης τον προπονητή της, Βιτάλι Στρέμπκοφ, για να υπηρετήσουν ως βοηθός προπονητή της ομάδας.Στην πρώτη της σεζόν στην VTB Λίγκα, η ομάδα κέρδισε 7 από τα 16 παιχνίδια κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου της σεζόν 2011–12, συμπεριλαμβανομένων αγώνων με ισχυρές ομάδες, όπως η Ζάλγκιρις Κάουνας και οι πρωταθλήτρια Χίμκι και σχεδόν έφτασε στα πλέι οφ. Είχαν μεγαλύτερη επιτυχία στο εγχώριο μέτωπο, κερδίζοντας το Εθνικό Πρωτάθλημα Καζακστάν και το Κύπελλο Καζακστάν. Η ομάδα έγινε μέλος του πολυαθλητικού συλλόγου Astana Presidential Club, όταν ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2012. Η ΜΚ Αστάνα παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Ποδηλατοδρόμιο Σαριάρκα, το οποίο έχει χωρητικότητα 10.000 ατόμων για αγώνες καλαθοσφαίρισης. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να παίξει στο νεόκτιστο παλάτι πολεμικών τεχνών (2019) Zhekpe-zhek με χωρητικότητα 5000 ατόμων. Πρωτάθλημα Καζακστάν: 8x Πρωταθλητές: 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020Κύπελλο Καζακστάν: 8x Νικητές: 2011, 2012, 2013, 2014, 2017, 2018, 2019, 2020Κύπελλο Πρωταθλητριών Ασίας: 3η θέση: 2017 Ματέο Μπονιτσιόλι: (2011–13) Αλεξάνταρ Τριφούνοβιτς: (2013–15) Ραμούνας Μπουτάουτας: (2015–16) Ηλίας Παπαθεοδώρου: (2016–17) Κώστας Φλεβαράκης: (2017-2018) Μιχαΐλ Καρπένκο: (2018) Εμίλ Ραΐκοβιτς: (2018-) Επίσημος ιστότοπος Προφίλ ομάδας στο Eurobasket.com
Φθοροχλωροσιλάνιο

Το φθοροχλωροσιλάνιο (αγγλική γλώσσα:chlorofluorosilane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο, φθόριο και χλώριο, με μοριακό τύπο SiH2ClF. Ανήκει στα ανόργανα σιλάνια, και ειδικότερα στα φθοροσιλάνια και στα χλωροσιλάνια. Ο όρος φθοροχλωροσιλάνιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης, και αναφέρεται, επίσης, και σε μια ευρύτερη ομάδα «θυγατρικών» φθοροχλωροσιλανίων, ανόργανων και οργανικών, που περιέχουν έναν τουλάχιστον δεσμό Si-F και έναν τουλάχιστον δεσμό Si-Cl.

 Η ονομασία φθοροχλωροσιλάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο σιλάνιο (SiH4), δηλαδή σιλάνιο, ένα άτομο υδρογόνου του οποίου, έχει αντικατασταθεί από ένα άτομο φθορίου, και ένα άλλο από άτομο χλωρίου. Η μοριακή δομή του φθοροχλωροσιλανίου ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του φθοροχλωρομεθάνιου. Ωστόσο οι δεσμοί Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Siδ+-Hδ-, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling). Επίσης, η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ πυριτίου και φθορίου (3,98 κατά Paouling) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη άνθρακα - φθορίου. Το γεγονός αυτό δίνει μεγάλο ποσοσστό ετεροπολικότητας στο δεσμό Si-F. Επίσης, και η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ πυριτίου και χλωρίου (3,16 κατά Paouling) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη άνθρακα - χλωρίου. Το γεγονός αυτό δίνει μεγάλο ποσοσστό ετεροπολικότητας στο δεσμό Si-Cl. Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου σε διχλωροσιλάνιο, μπορεί να παραχθεί φθοροχλωροσιλάνιοσιλάνιο: Συμπαράγεται ως παραπροϊόν και διφθοροσιλάνιο. Με επίδραση υδροχλωρίου ή κάποιου αλκυλοχλωριδίου (RCl) σε φθοροσιλάνιο, μπορεί να παραχθεί φθοροχλωροσιλάνιο: Συμπαράγονται ως παραπροϊόντα και άλλα φθοροχλωροσιλάνια.
87 (αριθμός)

Το 87 (ογδόντα επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 86 και πριν από το 88. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 87 συμβολίζεται ως LXXXVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΠΖ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 87 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 29 και 87, δηλαδή έχει και άλλο φυσικό διαιρέτη, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 88. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 87 είναι 87 = 3 · 29. Το 87 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (3 · 29). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 87 αντιστοιχεί στο φράγκιο. Το Μεσιέ 87 είναι ένας γιγαντιαίος ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό της Παρθένου.
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14

Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14 αποτέλεσε το 16ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 6η φορά στην ιστορία της.

 Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14 συμμετείχαν 7 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2014-15. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2012-13, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14 δεν συμμετείχε η Αθλητική Ένωση Αμμοχώστου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 13/14 Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: 1Ο αγώνας Λευκοθέα Λατσιών-Αφροδίτη Πόλης Χρυσοχούς κατακυρώθηκε με τέρματα 3-0 υπέρ της Λευκοθέας Λατσιών κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής. Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 15/16 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14
Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78

To Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 είναι ο τρίτος επίσημος δίσκος του μουσικού συγκροτήματος Κόρε. Ύδρο. από την Κέρκυρα. Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 σε CD από την Capitol/EMI και τον Ιούλιο του ίδιου έτους σε συλλεκτικό διπλό LP από την ανεξάρτητη Inner Ear, διευρύνοντας την καλλιτεχνική επιτυχία και καταξίωση που είχε γνωρίσει το συγκρότημα με τον προηγούμενο δίσκο του Φτηνή Ποπ για την Ελίτ.

 Η έκδοση σε CD περιέχει 78 tracks. Τα tracks 16-77 είναι κενά 6 δευτερολέπτων, που οδηγούν στο 78ο και τελευταίο track, ένα μελοποιημένο από τον Π.Ε. Δημητριάδη ποίημα του Γιώργου Χρονά με εναρκτήριο στίχο "Θα παίζουν όπως τότε τα γραμμόφωνα". "Το Μόνο Έγκλημα" – 2:38 "Π+Μ = Κ-Μ" – 4:52 "Το Τελευταίο (μας) Καλοκαίρι" – 4:03 "Πικρή Γεύση" – 3:51 "Εδώ Μιλάνε για Λατρεία" – 4:28 "Όταν Είμαι μαζί Σου / Όταν Είσαι μαζί Μου" – 3:48 "Πρωινή Διερώτηση (για να μην κάθομαι άνεργος)" – 3:50 άτιτλο – 1:18 "Χωρίς Επίκληση" – 3:34 "Εκεί που Αγαπήθηκαν" – 4:17 "Πάσχα στο Ψυχιατρείο" – 4:52 "1.000.000 Χειμώνες (ενηλικίωση)" – 3:45 "13 Μήνες σε 3 Λεπτά" – 3:39 "Ήταν Όλα Αποφασισμένα" – 5:38 "Απολογισμοί" – 4:20 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [κενό] – 0:06 [άτιτλο ("Θα παίζουν όπως τότε...")] – 3:04 Τον Δεκέμβριο του 2009 το Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 ανακηρύχτηκε από το μουσικό περιοδικό Sonik «καλύτερο [ελληνικό] άλμπουμ για το 2009», ενώ στο επετειακό 100ό τεύχος του ίδιου περιοδικού βρέθηκε στη 12η θέση της λίστας “Τα 100 ελληνικά άλμπουμ της Sonik δεκαετίας”. Τον Απρίλιο του 2010 οι δημιουργοί του εικαστικού μέρους του άλμπουμ, Γιώργος Αρβανιτάκης και Κωνσταντίνος Αμύγδαλος (Ανούσια Ένταση), βραβεύτηκαν στην κατηγορία "Συσκευασία / Εξώφυλλο δίσκου" των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης ΕΒΓΕ. Στις 5 Οκτωβρίου του 2018 ο δίσκος συμπεριλήφθηκε στη λίστα “Top 200 Best European musicalbums” του site Europopmusic. Το Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 στο Discogs Το Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 στο MusicBrainz Το Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 στο YouTube Η επίσημη δισκογραφία των Κόρε. Ύδρο.
Παύλος Καμπάς

Ο Παύλος Καμπάς ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Ecole Nationale des Ponts et Chaussees Paris (1914) στη Γαλλία που εργάστηκε από το 1922 ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη.

 Μέγαρο Χρ. Νάσλα, Έτος κατασκευής 1928, Οδός Τσιμισκή 97, ΘεσσαλονίκηΤο κτήριο χαρακτηρίζεται από τις μορφολογικές προτάσεις του Hebrard, από τα νεοβυζαντινά στοιχεία όπως οι καμάρες στους εξώστες που υποχωρούν στο εσωτερικό του κτηρίου. Επίσης, χαρακτηριστική είναι η οδοντωτή, διακοσμητική ταινία που συναντάμε στον τρίτο όροφο.
Ρέιτσελ Κάρσον

Η Ρέιτσελ Λουίζ Κάρσον (Rachel Louise Carson, 27 Μαΐου 1907 - 14 Απριλίου 1964) ήταν Αμερικανίδα θαλάσσια βιολόγος, περιβαλλοντολόγος και συγγραφέας. Μέσα από τα βιβλία της, με σημαντικότερο τη Σιωπηλή Άνοιξη, θεωρείται ότι έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη του παγκόσμιου περιβαλλοντικού κινήματος. Η Σιωπηλή Άνοιξη θεωρείται βιβλίο ισάξιο σε σημασία και επιρροή με άλλα που άλλαξαν τον κόσμο μετά την δημοσίευσή τους όπως π.χ. Η Καταγωή των Ειδών, Η Κοινωνία των Εθνών, Το Κεφάλαιο, το Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ, κ.λ.π..

 Η Κάρσον γεννήθηκε το 1907 στο Σπρίγνκντεηλ της Πενσυλβάνια και ξεκίνησε την καριέρα της ως θαλάσσια βιολόγος στο Γραφείο Αλιευμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έγινε συγγραφέας πλήρους απασχόλησης τη δεκαετία του 1950. Το βιβλίο που εξέδωσε το 1951, το The Sea Around Us (Η Θάλασσα Γύρω Μας) κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ ως αναγνώριση για την χαρισματική γραφής της. Επιπλέον μέσω του βραβείου εξασφάλισε και οικονομική σταθερότητα. Το επόμενο βιβλίο της, The Edge of the Sea (Η Άκρη της Θάλασσας) και η επανέκδοση του πρώτου της βιβλίου, Under the Sea Wind (Κάτω από το Θαλάσσιο Άνεμο) έγιναν επίσης μπεστ-σέλλερ. Και τα τρία βιβλία εξετάζουν τη ζωή στον Ωκεανό από την παραλία μέχρι τα βαθύτερα σημεία. Στο τέλος της δεκαετίας του 1950, η Κάρσον έστρεψε την προσοχή στο περιβάλλον και πιο συγκεκριμένα στα προβλήματα που πίστευε ότι οφείλονταν στα συνθετικά εντομοκτόνα. Το 1962 εξέδωσε υπό αυτό το πρίσμα το βιβλίο Σιωπηλή Άνοιξη (Silent Spring), στο οποίο παρουσιάζει με λεπτομέρειες τη συστηματική δηλητηρίαση του περιβάλλοντος και υποστηρίζει ότι τα εντομοκτόνα μέσω της συσσώρευσής τους στην τροφική αλυσίδα βλάπτουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Συγκεκριμένα υποστήριζε πως αν εξαιρεθεί το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου, η μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα είναι η ρύπανση του ανθρώπινου περιβάλλοντος. Το βιβλίο έγειρε ανησυχίες για το περιβάλλον σε μεγάλη μερίδα της αμερικανικής κοινωνίας και οδήγησε στην αλλαγή της εθνικής πολιτικής των ΗΠΑ για τη χρήση εντομοκτόνων που περιλάμβανε την απαγόρευση του DDT και άλλων εντομοκτόνων, ενώ αποτέλεσε έμπνευση για το περιβαλλοντικό κίνημα που οδήγησε στη δημιουργία της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ. Η Κάρσον απεβίωσε τον Απρίλιο του 1964 στο Σίλβερ Σπρινγκ του Μέριλαντ.
Άγουρα στάχυα

Τα Άγουρα στάχυα (πρωτότυπος τίτλος:The Corn Is Green) είναι δραματική ταινία του 1945, στην οποία πρωταγωνιστεί η Μπέτι Ντέιβις ως μια δασκάλα αποφασισμένη να φέρει τη μόρφωση σε μια Ουαλική πόλη ανθρακωρύχων, παρά τις μεγάλες αντιδράσεις. Διασκευάσθηκε από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Έμλυν Ουίλλιαμς. Ο Τζον Νταλ και η Τζόαν Λόρρινγκ προτάθηκαν για Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου και Β΄ Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα.

 Η μεσήλικη Λίλι Κρίστομπελ Μόφατ (Μπέτι Ντέιβις) έχει ιδρύσει ένα σχολείο σε μια Ουαλική πόλη ανθρακωρύχων, παρά την αποφασιστική αντίδραση του τοπικού άρχοντα (Νάιτζελ Μπρους). Ουσιαστικά, σκέφτεται να εγκαταλείψει. Τότε ανακαλύπτει έναν πολλά υποσχόμενο μαθητή, τον Μόργκαν Έβανς, έναν ανθρακωρύχο φαινομενικά προορισμένο για μια ζωή σκληρής δουλειάς και αλκοολισμού. Με αναγεννημένη ελπίδα, εργάζεται σκληρά για να τον βοηθήσει να απελευθερώσει τις δυνατότητες του. Μπέτι Ντέιβις Νάιτζελ Μπρους Τζων Νταλ Ρις Γουίλιαμς Ρόζαλιντ Άιβαν Μίλντρεντ Ντάννοκ Άρθουρ Σιλντς Γκουίνεθ Χιους τόμας Λάουντεν Τζόαν Λόρρινγκ The Corn Is Green στην IMDb
Ντιζόν ΦΚΟ

Η Ντιζόν Φουτμπόλ Κοτ Ντ'Όρ, πιο γνωστή ως Ντιζόν ΦΚΟ ή απλώς Ντιζόν είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Ντιζόν της Γαλλίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1998 ως αποτέλεσμα συγχώνευσης ανάμεσα στις δύο ομάδες της πόλης (Cercle Sportif Laïque Dijonnais και Dijon FC) και αυτόν τον καιρό αγωνίζεται στην Λιγκ 1 μετά από την άνοδο για πρώτη φορά στην ιστορία της την σεζόν 2010-11. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Μπερνάρ Γκνεκκί και η πρώτη ομάδα προπονείται υπό τις οδηγίες του Πατρίς Καρτερόν, ενός πρώην ποδοσφαιριστή. Η Ντιζόν παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάδιο Γκαστόν Ζεράρ.

 31/1/19 Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Νοέλ Τοσί (1998-99) Ντανιέλ Ζοζέφ (1999-01) Μαριό Ρελμί (2001-02) Ρουντί Γκαρσιά (2002-07) Σερζ Ρομάνο (Ιούνιος 2007 - Δεκέμβριος 2007) Φρεντερίκ Μπομπάρ (Δεκέμβριος 2007) Φαρούχ Χατζιμπέγκιτς (2007-09) Πατρίς Καρτερόν (2009-) (Γαλλικά) Επίσημη Ιστοσελίδα ΟμάδαςΙστοσελίδες Οπαδών: Les Téméraires Αρχειοθετήθηκε 2012-01-02 στο Wayback Machine. Les Dogs Dijon La jeune garde Forum DFCO Religion Dijon Foot Supporters du Dijon FCO
Αριστοτέλης Μελετίου

Ο Αριστοτέλης Μελετίου, ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Σχολείου των Τεχνών του Μετσόβειου Πολυτεχνείου (1890) και είχε συνεχίσει τις σπουδές του στη Γάνδη και το Παρίσι (1890-1893), Εργάστηκε από το 1934 ως Μηχανικός του Δήμου Φλωρίνης στη μελέτη και επίβλεψη τεχνικών έργων).

 Ξενοδοχείο “Διεθνές”, Έτος κατασκευής 1924, Μεγάλου Αλεξάνδρου 78 (Ναούσης & Πρεσπών), Φλώρινα.Το Ξενοδοχείο “Διεθνές” χτίστηκε από τα αδέρφια Γεώργιο, Ιωάννη και Ηλία Σίμου, με καταγωγή από τη γειτονική κοινότητα των Αλώνων. Ο πρώτος είχε διατελέσει Δήμαρχος Φλώρινας, ενώ το έργο χρηματοδοτήθηκε, κυρίως, από τον Ιωάννη, μετανάστη στις Η.Π.Α. Τόσο οι εξωτερικοί χώροι του ξενοδοχείου, όσο και οι εσωτερικοί απετέλεσαν σκηνικό σε πολλές ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Από το 1991 στον όροφο όπου βρισκόταν το ξενοδοχείο, στεγάστηκε η Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας, αρχικά με μια μικρή Λαογραφική Συλλογή και στη συνέχεια με τμήματα κινηματογράφου, χορού, θεάτρου, φωτογραφίας, οικολογίας και περιβάλλοντος, λαογραφίας και παράδοσης και σκακιού. Το κτήριο κρίθηκε διατηρητέο από το Υπουργείο Πολιτισμού, ως έργο τέχνης.
Ελεφαντίαση

Η ελεφαντίαση είναι πάθηση με διάχυτη πάχυνση του δέρματος και του υποδορίου ιστού που οφείλεται σε υπερτροφία, σε συνδυασμό με Λεμφοίδημα, κυρίως των άκρων του ανθρωπίνου σώματος ή άλλων περιφερειακών τμημάτων (οσχέου, μαστών, αιδοίου) με συνέπεια την παραμόρφωση αυτών δίνοντας την εικόνα άκρων του ελέφαντα, εξ ου και η ονομασία της πάθησης.

 Η εμφάνισή της αποτελεί ίσως το τελικό, μη αναστρέψιμο, ενίοτε δραματικό (κυρίως στην εμφάνιση), στάδιο της εξέλιξης του λεμφοιδήματος, (διαταραχή του μηχανισμού λειτουργίας του λεμφαγγειακού συστήματος). Συνηθέστερα η πάθηση αυτή προσβάλει τα κάτω άκρα. Η περίμετρος των κάτω άκρων προσλαμβάνει ασυνήθεις διαστάσεις ενώ κατά τόπους παρατηρούνται περιγεγραμμένες διογκώσεις οι οποίες πολλές φορές καλύπτουν ή εξαφανίζουν τα δάκτυλα και το άκρο πόδι. Η θηλωμάτωση και η υπερκεράτωση (κεράτωση του δέρματος με διατεταμένα τριχοειδή αγγεία και ανάπτυξη φλυκταινών, ίνωσης και ελκών) ολοκληρώνουν την εικόνα προσδίδοντας ομοιότητα προς το άκρο ελέφαντα. Η Ελεφαντίαση διακρίνεται σε δύο τύπους ανάλογα του προκαλούμενου αιτίου, στην παρασιτική ελεφαντίαση και στην μη παρασιτική ελεφαντίαση ή λεγόμενη "ελεφαντίαση εκ συγγενείας". Ο πρώτος τύπος οφείλεται σε νόσους, όπως η φιλιρίαση, ή η ογκοκέντρωση (επί προσβολής του οσχέου). Ο δεύτερος τύπος οφείλεται κυρίως (πρωτογενώς) σε συγγενή ανωμαλία του λεμφικού συστήματος (λεμφαγγειίτιδα) είτε δευτερογενώς σε λοιμώξεις. Η κατάσταση επιδεινώνεται από μυκητιάσεις, ερυσίπελας, τραυματισμούς και εγκυμοσύνη τα οποία οδηγούν στο στάδιο της λεμφοστατικής ελεφαντίασης. Η χειρουργική αντιμετώπιση της ελεφαντίασης βασίζεται στην εγχειρητική μέθοδο που εισήγαγε ο Έλληνας χειρουργός Εμμ. Κοντολέων προπολεμικά όπου και φέρει προς τιμήν του το όνομα "μέθοδος Κοντολέοντος". Λεμφοίδημα Παπαδημητρίου Ι., "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου
Κεραμί Νάξου

Το Κεραμί (ή Κεραμείο) αποτελεί μικρό οικισμό της Νάξου που βρίσκεται κοντά στον οικισμό του Χαλκείου. Για πρώτη φορά ορίζεται σαν οικισμός το 1935, με 205 κατοίκους. Το 1981 καταργείται σαν ανεξάρτητος οικισμός και αποτελεί μέρος του οικισμού του Χαλκείου. Στην τελευταία απογραφή του οικισμού, το 1971, είχε 96 κατοίκους. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός. Κοντά στον οικισμό υπήρξε, μέχρι το 1928, ένας παλαιότερος οικισμός, το Μετόχι.

 Οι απογραφές των ετών 1835, 1879 και 1889 δεν είναι ξεκάθαρες γιατί έχει προσμετρηθεί και ο μικρός οικισμός του Μετοχίου. Το 1835, με 205 κατοίκους (65 οικογένειες), προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα Δήμο Τραγαίας της επαρχίας Νάξου, με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου. Το 1935 αναφέρεται με την ονομασία «Κεραμομετόχιον» επειδή συμπεριελάμβανε και τον πολύ παλιό οικισμό του Μετοχίου, ο οποίος έχει εγκαταληφθεί πριν από πάρα χρόνια (είχε καταγραφεί για τελευταία φορά στην απογραφή του 1928, με 9 κατοίκους). Το 1912, ο Δήμος Τραγαίας καταργείται και δημιουργείται η κοινότητα Χαλκείου, όπου και προσαρτάται. Το 1981, στην απογραφή, καταργείται σαν ανεξάρτητος οικισμός και προσμετράται στον οικισμό του Χαλκείου. Ξεχωριστή θέση κατέχει ο πύργος του Καλαβρού καθώς επίσης και το βυζαντινό εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Keramio (Naxos) στο Wikimedia Commons
Θεοδωριάς

Η Θεοδωριάς ήταν μια βυζαντινή επαρχία, η οποία δημιουργήθηκε το 528 από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' και ονομάστηκε προς τιμήν της συζύγου του, της αυτοκράτειρας Θεοδώρας.Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Λαοδίκεια η Πάραλος (σημερινή πόλη Λαττάκεια της Συρίας).

 Η Θεοδωριάδα αποτελούσε μια μικρή παράκτια περιοχή, που είχε ληφθεί από τις προηγούμενες επαρχίες της Συρίας Α' και Β' (Συρία Πρίμα, Συρία Σεκούντα). Η νέα επαρχία παρέμεινε στην Επισκοπή της Ανατολής. Περιλάμβανε επίσης τις πόλεις Πάλτος (Άραμπ αλ Μουλκ), Βαλαναία (νυν Μπανιγιάς στη Συρία) και Γάβαλα (νυν Τζαμπλέ στη Συρία). Εκκλησιαστικά, αυτές οι πόλεις διατήρησαν την προηγούμενη υποταγή τους στους μητροπολιτικούς επισκόπους της Συρίας Πρίμα και Σεκούντα: στην Αντιόχεια και στην Απάμεια επί του ποταμού Ορόντη. Η επαρχία επέζησε μέχρι τη μουσουλμανική κατάκτηση της Συρίας το 630.
Κάρολος

Το όνομα Κάρολος αποτελεί κύριο ανδρικό όνομα, ευρύτατα διαδεδομένο στη δυτική, κεντρική και βόρεια Ευρώπη και κατ΄ επέκταση στην Αμερική και ειδικότερα στη λατινική Αμερική καθώς και σε χώρες πρώην αποικίες ευρωπαϊκών χωρών. Κατά την επικρατέστερη άποψη το όνομα Κάρολος προέρχεται από αρχαία βορειογερμανική λέξη charal από την οποία φαίνεται να προήλθε η περισσότερο δημώδης γερμανική λέξη kerl. Και οι δύο αυτές λέξεις σημαίνουν αρχικά τον ισχυρό άνδρα, γεροδεμένο και συνεκδοχικά τον τέλειο άνδρα.

 Κατά παραφθορά των παραπάνω λέξεων δημιουργήθηκαν αντίστοιχα κύρια ανδρικά ονόματα σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές γλώσσες και τις συγγενείς μ΄ αυτές εξωευρωπαϊκές γλώσσες (ακόμα και στην εβραϊκή, αραβική, κ.λπ.). Έτσι εις μεν τη γαλλική γλώσσα δημιουργήθηκε ο τύπος "Σαρλ" (Charles), στην αγγλική με την ίδια γραφή, προφερόμενη όμως "Τσαρλς, με υποκοριστικό το "Τσάρλη", στη γερμανική και τις συγγενείς μ΄ αυτή σκανδιναβικές γλώσσες διαμορφώθηκε τελικά ο τύπος "Καρλ", στην ιρλανδική "Σέρλας", ή "Κάθαλ" και "Κόρμακ", στην ιταλική "Κάρλο", ή και Κάρολο, στην ισπανική "Κάρλος" (και "Κάρλες" στη καταλανική), στη μαλτέζικη και κορσικανή "Κάρλου", στη ρουμανική "Κάρολ", στην ολλανδική και τσεχική "Κάρελ", στη λεττονική "Κάρλης", στη λιθουανική "Κάρολης", στην αραβική "Κίρολος", κ.λπ. Ο Θηλυκός τύπος του ονόματος αυτού είναι ως παράγωγα των παραπάνω: Καρολίν, Καρολίνα, Καρόλη, Καρολάιν, Σαρλότ ή Σαρλώτ, Σαρλότα ή Σαρλόττα και Σαρλέν, Καρέλια ή Καρελία, Κάρλα κ.λπ. Στη νεο-λατινική και εξ αυτής στη νεο-ελληνική γλώσσα το όνομα αυτό αποδόθηκε επίσημα με τον τύπο Κάρολος.
Συμμετοχή του Ναουρού στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το νησιωτικό έθνος του Ναουρού μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1996. Είναι το έθνος με τον μικρότερο πληθυσμό ανάμεσα στα 206 μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Είναι κυρίως γνωστό για την παράδοσή του στο άθλημα της άρσης βαρών, κάτι που μαρτυράει το γεγονός ότι και οι επτά αθλητές που είχαν αγωνιστεί για το Ναουρού σε Ολυμπιακούς Αγώνες πριν από το 2012 ήταν αρσιβαρίστες.

 Υπό την ηγεσία του Βίνσον Ντετενάμο, το Ολυμπιακό κίνημα ξεκίνησε στο Ναουρού στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας ιδρύθηκε το 1991 και οι συνομιλίες με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ξεκίνησαν την ίδια χρονιά. Τον Μάιο του 1994, το Ναουρού παρουσίασε την υποψηφιότητά του για ένταξη στη ΔΟΕ, η οποία έγινε αποδεκτή τον Σεπτέμβριο, ανοίγοντας τον δρόμο για συμμετοχή στους Αγώνες του 1996. Το 1996, όμως, δεν ήταν η πρώτη φορά που αθλητής από το Ναουρού συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά τη νίκη του στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 1990, ο αρσιβαρίστας Μάρκους Στίβεν υπέβαλε αίτηση για την υπηκοότητα της Σαμόα, ώστε να μπορέσει να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε για το Ναουρού στους Αγώνες του 1996 και του 2000, όπου κατέλαβε την 11η θέση στην κατηγορία των 62 κιλών. Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία ως βουλευτής και υπουργός παιδείας και οικονομίας, με αποκορύφωμα την εκλογή του ως πρόεδρος του Ναουρού κατά την τετραετία 2007-2011. Το 2009, αντικατέστησε τον Ντετενάμο ως πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας. Συνολικά 12 αθλητές από το Ναουρού έχουν λάβει μέρος σε διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων από το 1996 έως και σήμερα, αλλά δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν στην κατάκτηση κάποιου Ολυμπιακού μεταλλίου. Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. α Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις. β Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας. «Nauru». Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. «Nauru». Olympedia.com. «Olympic Analytics/VAN». olympanalyt.com.
Αγαθά θέσης

Ως αγαθά (κοινωνικής) θέσης ορίζεται ένα υποσύνολο των οικονομικών αγαθών (εμπορευμάτων) των οποίων η κατανάλωση (και συνακόλουθα η χρησιμότητα), εξαρτάται αρνητικά από την κατανάλωση τους από άλλους. Ειδικότερα για τα εμπορεύματα αυτά, η αξία τους καθορίζεται τουλάχιστον εν μέρει (αν όχι εξ ολοκλήρου) από μια συνάρτηση του πόσο επιθυμητά είναι από άλλους σε σχέση με άλλα υποκατάστατα.

 Παρόλο που ο Θορστάιν Βέμπλεν τόνισε τη σημασία της σχετικής θέσης του ατόμου στην κοινωνία, αναφορικά με τη σχέση ελεύθερου χρόνου και κατανάλωσης, ήταν ο Φρεντ Χιρς που επινοησε την έννοια των "αγαθών θέσης", στο βιβλίο του "Τα Κοινωνικά Όρια στην Ανάπτυξη". Ο Χιρς εξήγησε ότι η κοινωνική οικονομική θέση αποτελείται από το σύνολό προϊόντων, υπηρεσιών, θέσεων εργασίας και κοινωνικών σχέσεων τα οποία είτε είναι σπάνια (σε έλλειψη) απόλυτη ή κοινωνικά επιβεβλημένη, είτε υπόκεινται σε συμφόρηση και ο συνωστισμός οφείλεται στην ευρεία χρήση (Hirsch, 1977: 27). Ο Χιρς εξήγησε πως σε μια κοινωνία ακόμα και αν υπήρχαν αγαθά για να καλύψουν πλήρως τις βιολογικές και πνευματικές ανάγκές όλων των ανθρώπων, υπάρχουν αγαθά τα οποία έχουν αξία μόνο και μόνο επειδή βρίσκονται σε έλλειψη ή κυκλοφορούν σε περιορισμένο αριθμό. Ακόμη, διακρίνει κατηγορίες αγαθών θέσης. Κάποια εξαρτώνται, από τις σχετικές θέσεις τους (επίδειξη κοινωνικής θέσης και δύναμης) όπως η δυνατότητα να δειπνήσει κάποιος στο καλύτερο τραπέζι ενός εστιατορίου, ενώ άλλα, όπως η οικιστική γη, απλώς και μόνο επειδή η συνολική ποσότητα του αγαθού είναι σταθερή. Η κύρια συνεισφορά του Χιρς είναι ο ισχυρισμός ότι τα αγαθά θέσης είναι αγαθά άρρηκτα συνδεδεμένα με την κοινωνική έλλειψη (σπανιότητα) . Η κοινωνική έλλειψη ενός αγαθού σχετίζεται με τη σχετική κατάταξη του στην προτίμηση του από άλλους ανθρώπους και δεν προκύπτει από φυσικά όρια, αλλά από κοινωνικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, η η γη σε ένα περιβαλλοντικό πάρκο είναι περιορισμένη λόγο φυσικών ορίων, ενώ ο αριθμός πολιτικών θέσεων είναι κοινωνικά περιορισμένος.
Κλοντ Αντριέν Ελβέτιος

Ο Κλοντ Αντριέν Ελβέτιος (Γαλ. Claude Adrien Helvétius, Παρίσι 26 Δεκεμβρίου 1715 - Παρίσι 26 Ιανουαρίου 1771) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας την περίοδο του Διαφωτισμού και πραγματεύτηκε κυρίως θέματα σχετικά με την ηθική και την παιδαγωγική.

 Ο Ελβέτιος γεννήθηκε στο Παρίσι το 1715 και καταγόταν από οικογένεια γιατρών της τότε βασιλικής οικογένειας της Γαλλίας, η οποία τον προόριζε για λαμπρή καριέρα στην οικονομική ζωή της Γαλλίας της εποχής του Λουδοβίκου του 15ου. Οι γονείς του, μάλιστα, είχαν προαγοράσει γι' αυτόν τη θέση του γενικού φοροεισπράκτορα, ενώ στη συνέχεια είχε ορισθεί ως Διευθυντής του οίκου της Βασίλισσας. Ο Ελβέτιος άρχισε να ασχολείται με την ποίηση από 23 ετών και ήρθε σε επαφή του με Βολταίρο και Μοντεσκιέ καθώς και με τα έργα των υπολοίπων διαφωτιστών. Η μελέτη κειμένων των Άγγλων φιλοσόφων Τζων Λοκ και Ντέιβιντ Χιουμ διαμόρφωσαν τη φιλοσοφική του σκέψη. Μαζί με τον Μπένθαμ και τον Ντ'Ολμπάκ θεωρούνται εκπρόσωποι της επιστήμης των ηθών που επιχειρεί να κάνει μια προσπάθεια ανακάλυψης του εσωτερικού κόσμου. Οι τρεις τους εκκοσμίκευσαν την ηθική μετατρέποντας την σε επιστήμη και την θεμελίωσαν στο ατομικό συμφέρον και την κοινωνική ωφελιμότητα. Ως κύρια έργα του, αναφέρονται τα "Περί του πνεύματος" (De l'Esprit), που εκδόθηκε το 1758 και "Περί του ανθρώπου" (De l’homme), που εκδόθηκε μετά τον θανατό του το 1773. Στα έργα του ανάγει όλες τις ψυχικές λειτουργίες του ανθρώπου στην αισθητική αντίληψη. Ο Κλοντ Αντριέν Ελβέτιος υποστήριξε ότι κίνητρο κάθε πράξης είναι πάντα η φιλαυτία και σε αυτήν έχει τις βάσεις της ακόμα και η κοινωνική αλληλεγγύη. Μαζί με τους Κοντιγιάκ, Κοντορσέ, Χόλμπαχ και με πολλούς άλλους διαφωτιστές της εποχής τους συνεργάστηκαν στη συγγραφή της "Εγκυκλοπαίδειας ή αιτιολογημένου Λεξικού των επιστημών, των τεχνών και των επαγγελμάτων" του Ντιντερό και Ντ'Αλαμπέρ. Γι΄αυτό ο Ελβέτιος συμπεριλαμβάνεται ως μέλος του κύκλου των εγκυκλοπαιδιστών. Το έργο του "Περί του πνεύματος" προκάλεσε την οργή της Εκκλησίας, η οποία αντέδρασε καίγοντάς το δημοσίως.