Ντάρκο Μίλιτσιτς

Ο Ντάρκο Μίλιτσιτς (σερβική γλώσσα: Дарко Миличић, Νόβι Σαντ, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, 20 Ιουνίου 1985) είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν επιχειρηματίας. Με ύψος 2,13 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ και πέρασε σχεδόν ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα στο NBA, φορώντας τις φανέλες διαφόρων ομάδων και κατακτώντας το πρωτάθλημα της σεζόν 2003/04 ως παίκτης των Ντιτρόιτ Πίστονς. Αν και στο ξεκίνημά του υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες για αυτόν και επελέγη στη δεύτερη θέση του NBA Ντραφτ για το 2003 ξεπερνώντας καλαθοσφαιριστές όπως οι Αμερικανοί Ντουέιν Γουέιντ, Κρις Μπος και Καρμέλο Άντονι, η πορεία του δεν ήταν η αναμενόμενη και ο ίδιος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2013, σε ηλικία μόλις 28 ετών. Επιπλέον, κατά καιρούς συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο αποτυχημένων επιλογών στην ιστορία των Ντραφτ του NBA. Ο Μίλιτσιτς υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες της Σερβίας-Μαυροβουνίου και κατόπιν της Σερβίας (που αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης), συμμετέχοντας σε δύο Ευρωμπάσκετ και ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

 Γεννήθηκε το 1985 στο Νόβι Σαντ της γιουγκοσλαβικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σερβίας και είναι το ένα από τα δύο τέκνα του Μίλοραντ και της Ζόρα Μίλιτσιτς, ενώ έλκει την καταγωγή του από το Σίποβο, περιοχή στη Ρεπούμπλικα Σρπσκα της σημερινής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Γιουγκοσλαβίας, ο πατέρας του έλαβε μέρος με τον γιουγκοσλαβικό στρατό στις συγκρούσεις της Βοσνίας και θεωρήθηκε λανθασμένα ως πεσόντας. Ο Μίλιτσιτς ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μπάσκετ λόγω του ύψους του και της ενθάρρυνσης του πατέρα του χωρίς, όπως παραδέχτηκε αργότερα ο ίδιος, να είναι ιδιαιτέρως ενθουσιασμένος με το άθλημα. Σε ηλικία 14 ετών μετακόμισε μόνος του στο Βρσατς, μια πόλη κοντά στα σύνορα με τη Ρουμανία, προκειμένου να ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της τοπικής ομάδας, η οποία τότε ήταν γνωστή ως Χέμοφαρμ. Έφηβος ακόμη, στα 16 του, προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα και την αγωνιστική περίοδο 2001/02 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη YUBA League, ολοκληρώνοντας τη χρονιά με 18 συμμετοχές και στατιστικά 5,4 πόντων και 3,1 ριμπάουντ σε περίπου 19 λεπτά συμμετοχής ανά παιχνίδι. Παράλληλα, αγωνίστηκε στο Κύπελλο Κόρατς εκείνης της σεζόν έχοντας μέσους όρους 7,9 πόντων και 4,7 ριμπάουντ ανά αγώνα και κάνοντας νταμπλ νταμπλ στην επαναληπτική εκτός έδρας αναμέτρηση για τη φάση των «16» κόντρα στο Μαρούσι, όπου παρά την ήττα-αποκλεισμό της ομάδας του σκόραρε 15 πόντους και μάζεψε 10 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, η οποία ήταν η τελευταία του στην Ευρώπη, συμμετείχε με τη Χέμοφαρμ στον τελικό του εγχώριου κυπέλλου, όπου η ομάδα του ηττήθηκε εύκολα από τη KK FMP Ζέλεζνικ με 88-67. Στο πρωτάθλημα παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένος στις στατιστικές κατηγορίες, φτάνοντας τους 9,5 πόντους ανά αγώνα. Ακόμη συμμετείχε στο Τσάμπιονς Καπ, φτάνοντας ως το Final Four της διοργάνωσης, όπου η Χέμοφαρμ ηττήθηκε στον ημιτελικό από τον γηπεδούχο και κατόπιν τροπαιούχο Άρη και στον μικρό τελικό από τη λετονική Βέντσπιλς. Από την πλευρά του, ο Σέρβος σέντερ είχε μ.ό. σχεδόν 13,5 πόντων και περίπου 7 ριμπάουντ στη διοργάνωση, ενώ στις αναμετρήσεις του Final Four πέτυχε 11 και 13 πόντους αντίστοιχα. Ακόμη σημείωσε νταμπλ νταμπλ σε τέσσερις αναμετρήσεις (δύο φορές με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ και από μια φορά στα παιχνίδια με την PTT και τη Βέντσπιλς). Η καλύτερή του εμφάνιση από πλευράς σκοραρίσματος σημειώθηκε κόντρα στη Σκόντο Ρίγα όπου πέτυχε 37 πόντους, ενώ στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ μάζεψε συνολικά 19 ριμπάουντ. Ντιτρόιτ Πίστονς Οι εμφανίσεις του Σέρβου σέντερ, τα σωματικά του προσόντα και τα στοιχεία του παιχνιδιού του προσέλκυσαν από νωρίς το ενδιαφέρον διαφόρων ομάδων του NBA, οι οποίες τον παρακολουθούσαν μέσω σκάουτ. Εν τέλει επιλέχθηκε από τους Ντιτρόιτ Πίστονς στη δεύτερη θέση του Ντραφτ που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2003, πίσω μόνο από τον ΛεΜπρόν Τζέιμς και ψηλότερα από παίκτες που στη συνέχεια πραγματοποίησαν σπουδαίες καριέρες όπως οι Ντουέιν Γουέιντ, Κρις Μπος και Καρμέλο Άντονι. Ενδιάμεσα είχαν προκύψει επιπλοκές εξαιτίας των οικονομικών αξιώσεων της Χέμοφαρμ, οι οποίες όμως διευθετήθηκαν σύντομα και ακολούθως ο Μίλιτσιτς υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2003 συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με τους Πίστονς. Κατά την πρώτη του χρονιά στο Ντιτρόιτ, ο Μίλιτσιτς ήταν μέλος μιας ομάδας που αξιοποιώντας την ταυτόχρονη παρουσία αρκετών έμπειρων παικτών όπως οι Σόνσι Μπίλαπς, Μπεν και Ρασίντ Γουάλας, Ρίτσαρντ Χάμιλτον κ.ά., την ομαδικότητα και τη σκληρή άμυνα κατάφερε να στεφθεί πρωταθλήτρια επικρατώντας των Λος Άντζελες Λέικερς στη σειρά των τελικών. Ο ίδιος αν και ήρθε στην ομάδα ως μια από τις υψηλότερες θέσεις του Ντραφτ είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής αφενός διότι κρίθηκε ανέτοιμος για να συνεισφέρει ενεργά στο επίπεδο του πρωταθλήματος και αφετέρου λόγω της ταυτόχρονης παρουσίας των Μπεν και Ρασίντ Γουάλας στις θέσεις των ψηλών. Ο Μίλιτσιτς πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του την 31η Οκτωβρίου του 2003 στην εκτός έδρας επικράτηση επί των Μαϊάμι Χιτ, αγωνιζόμενος για περίπου 1,5 λεπτό, χωρίς να σκοράρει. Η ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου τον βρήκε με 34 παρουσίες και περιορισμένο χρόνο συμμετοχής, ενώ στα πλέι οφ που ολοκληρώθηκαν με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αγωνίστηκε στις 8 από τις 23 αναμετρήσεις των Πίστονς, παίρνοντας ακόμη λιγότερο χρόνο. Τη δεύτερη σεζόν του στους Πίστονς, ο Μίλιτσιτς είχε ελαφρώς αυξημένο χρόνο παρουσίας στο παρκέ, μετρώντας 37 συμμετοχές στην κανονική διάρκεια της σεζόν και άλλες 9 στα πλέι οφ, έχοντας παράλληλα μικρή βελτίωση σε σχεδόν όλες τις στατιστικές κατηγορίες. Την επόμενη χρονιά έμεινε στο ρόστερ των Πίστονς μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006, όταν και παραχωρήθηκε στους Ορλάντο Μάτζικ μαζί με τον Κάρλος Αρόγιο με αντάλλαγμα τον Κέλβιν Κέιτο και μια θέση στον πρώτο γύρο των Ντραφτ. Ορλάντο Μάτζικ Ερχόμενος μεσούσης της σεζόν του 2005-06 στους Μάτζικ, αγωνίστηκε σε 30 αναμετρήσεις πετυχαίνοντας σε αρκετές από αυτές διψήφιο αριθμό πόντων. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές υποχρεώσεις έχοντας μέσους όρους 7,6 πόντων, 4,1 ριμπάουντ και 2,1 μπλοκ σε περίπου 21 λεπτά ανά παιχνίδι. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στους 80 από τους 82 αγώνες της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, καθώς και στις 4 αναμετρήσεις του πρώτου γύρου των πλέι οφ της Ανατολής όπου οι Μάτζικ αποκλείστηκαν από τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Από την πλευρά του, ο Μίλιτσιτς σημείωσε 8 πόντους και 5,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στην κανονική περίοδο, πραγματοποιώντας αρκετές καλές εμφανίσεις, ενώ στη σειρά των πλέι οφ κόντρα στην πρώην ομάδα του είχε μ.ό. 12,3 πόντων. Μετά το τέλος της σεζόν μπήκε σε συζητήσεις με τους Ορλάντο Μάτζικ για την ανανέωση της συνεργασίας των δύο πλευρών ως ελεύθερος με περιορισμούς (αγγλικά: restricted free agent) ωστόσο εν τέλει αποδεσμεύτηκε πλήρως προκειμένου να βρεθεί χώρος στο μπάτζετ της ομάδας για την απόκτηση του Ρασάρντ Λιούις. Μέμφις Γκρίζλις Τον Ιούλιο του 2007 ο Μίλιτσιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τους Μέμφις Γκρίζλις. Στην ομάδα έμεινε για δύο σεζόν, διάστημα κατά το οποίο έμεινε δυσαρεστημένος από τις συνθήκες που συνάντησε, γεγονός που στην πορεία είχε αντίκτυπο στην ψυχολογία του αλλά και στη συμπεριφορά του τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων. Στο καθαρά αθλητικό κομμάτι απέδωσε καλύτερα στην πρώτη του χρονιά όπου είχε 7,2 πόντους σε σχεδόν 24 λεπτά ανά αγώνα, ξεχωρίζοντας σε αρκετά παιχνίδια με τις εμφανίσεις του, ενώ τη σεζόν που ακολούθησε έχασε ορισμένα παιχνίδια λόγω τραυματισμού. Ύστερα χρόνια Ακολούθησε η μετακίνησή του στους Νιου Γιορκ Νικς τον Ιούνιο του 2009 μετά από συμφωνία που περιλάμβανε ανταλλαγή με τον Κουέντιν Ρίτσαρντσον και καταβολή χρηματικού ποσού προς τους Γκρίζλις. Ωστόσο το πέρασμά του από τη Νέα Υόρκη αποδείχτηκε βραχύβιο καθώς σύντομα τέθηκε στο περιθώριο, αγωνιζόμενος σε μόλις 8 αναμετρήσεις. Τον Φεβρουάριο του 2010 ο Σέρβος σέντερ μεταπήδησε στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς μέσω ανταλλαγής και παρέμεινε στην ομάδα μέχρι την αποδέσμευσή του τον Ιούλιο του 2012. Συνολικά μέτρησε 122 συμμετοχές με μέσους όρους 7,7 πόντων και 4,8 ριμπάουντ, αγωνιζόμενος συνήθως στη βασική πεντάδα, αν και την τελευταία του σεζόν ο χρόνος του μειώθηκε αισθητά λόγω μιας σειράς τραυματισμών αλλά και της εξαιρετικής παρουσίας του Νίκολα Πέκοβιτς. Ακολούθως, στα τέλη Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους ο Μίλιτσιτς υπέγραψε για έναν χρόνο στους Μπόστον Σέλτικς, δηλώνοντας αποφασισμένος να πετύχει, ωστόσο περίπου δύο μήνες αργότερα αποδεσμεύτηκε μετά από δικό του αίτημα, έχοντας προλάβει να καταγράψει μόλις μια ολιγόλεπτη συμμετοχή στο πλαίσιο του πρωταθλήματος. Έκτοτε δεν αγωνίστηκε σε άλλον σύλλογο, ενώ το 2014 έγινε γνωστή η οριστική του απόσυρσή του. Στα τέλη του 2019 επανήλθε προσωρινά στην ενεργό δράση αγωνιζόμενος σε ερασιτεχνικό επίπεδο με την KK I Came To Play, ομάδα της δ΄ κατηγορίας του σερβικού πρωταθλήματος μαζί με άλλους βετεράνους όπως οι Ντράγκαν Τσέρανιτς και Γιόβο Στανόγεβιτς. Ο Μίλιτσιτς θεωρήθηκε κατά την έλευσή του στις ΗΠΑ ως ένας σέντερ με πολλά περιθώρια ανάπτυξης, ωστόσο η πορεία του ήταν κατώτερη των προσδοκιών, ενώ και ο ίδιος παραδέχτηκε πως δεν επέδειξε την απαιτούμενη προσήλωση και διάθεση για εξέλιξη, κάνοντας παράλληλα κακή εξωγηπεδική ζωή. Σύμφωνα με κάποιες απόψεις, η αναντιστοιχία μεταξύ προσδοκιών και αποτελέσματος οφειλόταν σε κακή εκτίμηση της αξίας του λόγω ελλιπούς σκάουτινγκ. Αρκετά συχνά αναφέρεται ως μια από τις χειρότερες επιλογές στην ιστορία των Ντραφτ του NBA. Το 2001 ο Μίλιτσιτς κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο ως μέλος της Εθνικής Παίδων της Σερβίας-Μαυροβουνίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Λετονία, όντας παράλληλα δεύτερος σε κοψίματα και αμυντικά ριμπάουντ, αλλά και πέμπτος σε συνολικά ριμπάουντ σε ολόκληρη τη διοργάνωση. Το 2004 αν και πρωταθλητής του NBA με τους Ντιτρόιτ Πίστονς έμεινε εκτός της προεπιλογής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας λόγω τραυματισμού, ωστόσο την επόμενη χρονιά συμπεριλήφθηκε από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην τελική δωδεκάδα της Εθνικής Σερβίας-Μαυροβουνίου για το Ευρωμπάσκετ που διεξήχθη στην πατρίδα του. Παρόλο που αγωνίστηκε και στα τέσσερα παιχνίδια που έδωσε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, είχε μικρό χρόνο συμμετοχής με μέσους όρους 4,5 πόντων και 4 ριμπάουντ ανά αγώνα, ενώ ξεχώρισε η παρουσία του κόντρα στο Ισραήλ όπου μέτρησε 11 πόντους (με 5/5 βολές και 3/3 δίποντα). Το επόμενο έτος επελέγη από τον Ντράγκαν Σάκοτα στην αποστολή της Σερβίας-Μαυροβουνίου για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας, αναδεικνυόμενος δεύτερος σκόρερ της με 16,2 πόντους ανά παιχνίδι (πίσω μόνο από τον Ίγκορ Ρακόσεβιτς), καθώς και πρώτος στον τομέα των ριμπάουντ με μέσο όρο 9,3. Ακόμη πραγματοποίησε νταμπλ νταμπλ στη νίκη επί της Βενεζουέλας και την ήττα από την Αργεντινή για τη φάση των Ομίλων και στην αναμέτρηση με την Ισπανία για τους «16», όπου η επικράτηση των Ιβήρων σηματοδότησε τον αποκλεισμό του Μίλιτσιτς και των συμπαικτών του. Το 2007 έλαβε μέρος στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας, όπου η Σερβία αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο του τουρνουά γνωρίζοντας τρεις ήττες σε ισάριθμες αναμετρήσεις με αντιπάλους τις Ρωσία, Ελλάδα και Ισραήλ. Ο Μίλιτσιτς αναδείχτηκε πάλι δεύτερος σκόρερ των Σέρβων με 44 πόντους (υστέρησε μόνο έναντι του Μίλαν Γκούροβιτς) και πρώτος ριμπάουντερ. Ωστόσο ο ίδιος δημιούργησε ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση όταν μετά τη λήξη της αναμέτρησης με την Ελλάδα, διαμαρτυρόμενος για τη διαιτησία προχώρησε σε υβριστικές και απειλητικές δηλώσεις έναντι των τριών διαιτητών και των οικογενειών τους με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί από τη διοργανώτρια αρχή με χρηματικό πρόστιμο. Το 2010, αν και αρχικά είχε δηλώσει την πρόθεσή του να συμμετάσχει με τη Σερβία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, εν τέλει απείχε καθώς δεν έλαβε την απαραίτητη άδεια από τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Ωστόσο δημιουργήθηκε ένταση στις τάξεις της εθνικής ομάδας, καθώς ο παίκτης και ο αμερικανικός σύλλογος δεν ενημέρωσαν έγκαιρα τη σερβική ομοσπονδία για αυτή την εξέλιξη. Ντιτρόιτ Πίστονς 1 Πρωτάθλημα ΝΒΑ: 2004Εθνική Γιουγκοσλαβίας Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων: 2001 Πηγή: NBA.com Μετά την αποχώρησή του από το μπάσκετ ασχολήθηκε για ένα διάστημα επαγγελματικά με το κικ μπόξινγκ λαμβάνοντας μέρος σε έναν αγώνα τον Δεκέμβριο του 2014 όπου ηττήθηκε με τεχνικό νοκ άουτ στον δεύτερο γύρο από τον συμπατριώτη του Ράντοβαν Ραντοΐτσιν. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ενεργά στον αγροτικό τομέα ως παραγωγός και έμπορος φρούτων έχοντας την έδρα του στο Νόβι Σαντ. Κατά καιρούς, ο Μίλιτσιτς προβαίνει σε διάφορες δράσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα, έχοντας δημιουργήσει σχετικό ίδρυμα που φέρει το όνομα του ιδίου και της συζύγου του. Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων παραχώρησε το δακτυλίδι του πρωταθλητή που κέρδισε το 2004 με τους Ντιτρόιτ Πίστονς σε δημοπρασία για φιλανθρωπικό σκοπό, ενώ κάλυψε τα έξοδα της μετάβασης και νοσηλείας στο εξωτερικό ανήλικων παιδιών που έπασχαν από τη νόσο Μπάτεν. Ο Μίλιτσιτς αυτοπροσδιορίζεται ως οπαδός του αμφιλεγόμενου εθνικιστικού κινήματος των Τσέτνικ, ενώ έχει στο σώμα του δύο τατουάζ που απεικονίζουν πρόσωπα της συγκεκριμένης οργάνωσης. Πολιτικά έχει υποστηρίξει το Σερβικό Ριζοσπαστικό Κόμμα και τον ηγέτη του Βόισλαβ Σέσελι. Το 2020 ήταν ένας από τους δεκάδες επιφανείς Σέρβους αθλητές που έλαβαν θέση υπέρ της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη διαμάχη της με την κυβέρνηση του Μαυροβουνίου σχετικά με την κρατικοποίηση της εκκλησιαστικής της περιουσίας. Ο Μίλιτσιτς είναι χριστιανός ορθόδοξος και παντρεμένος από το 2009 με τη Ζοράνα Μίλιτσιτς (πατρικό επώνυμο Μάρκους), με την οποία έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Ακόμη, διατηρεί από τα εφηβικά του χρόνια φιλικές σχέσεις με την οικογένεια του Νίκολα Γιόκιτς. Είναι υποστηρικτής του Ερυθρού Αστέρα. «Darko Milicic». nba.com (στα Αγγλικά). NBA. «Darko Milicic • #99 • C». sportsforecaster.com (στα Αγγλικά). The Sports Forecaster. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2021.